Böcekler (Latince insectum) eklem bacaklılar (Arthropoda) şubesinin sınıfı ve tür ve takson bakımından en kalabalık hayvan sınıfıdır. 1.000.000'dan fazla olan tür sayılarıyla Dünya'daki en fazla türe sahip canlılardır. Dünya'nın hemen hemen her yerinde bulunur ve bazen çok yoğun popülasyonlarda görülebilirler. Her yıl birkaç bin böcek türü tanımlanmaktadır. Toplam tür sayısının 2.000.000 (eski tahminler) ila 30.000.000 (daha güncel tahminler) kadar olduğu tahmin edilmektedir. Tür, cins, familya gibi taksonomik kategoriler bakımından 6-10.000.000 sayıya ulaşırlar ve Dünya'daki hayvanların %90 kadarını oluştururlar.

Türce en zengin böcek familyası cepkenli böcekgiller (Staphylinidae) familyasıdır. 2010 verilerine göre 56.768 türle canlılar arasında en çok tür barındıran familyadır. İkinci büyük böcek grubu hortumlu böcekgiller (Curculionidae) familyasıdır.

İnsanlar tarafından evcilleştirilen bal arısı ve ipek böceği gibi türleri bulunduğu gibi, bazı türleri de Dünya'nın muhtelif yerlerinde, özellikle de Meksika'da doğrudan besin olarak kullanılırlar.

Terminoloji
Böcek adının Türkçede Insecta üyeleri için yoğun olarak kullanılması türlerinin çokluğu yüzündendir. Türkçenin tarihi gelişimi içinde böcek adı, Insecta dışındaki eklem bacaklıları da kapsayacak kadar geniştir. Bu kullanımı halk dilinde hâlâ görmemiz mümkündür. Insecta dışındaki eklem bacaklıları hatta diğer omurgasızları terim dışı olarak "böcek" adıyla anmak o kadar da yanlış sayılmamalı. Bu, adlandırmalarda kendini belli eder: kabuklulardan tespih böceği, örümceğimsilerden uyuz böceği, karından bacaklılardan sümüklü böcek gibi.

Takımın Latince bilim adı Insecta kelimesi Yunanca: ἔντομον [éntomon] "parçalar halinde doğramak" kelimesinin 1600'lü yıllarda Latinceye insectum biçimindeki çevrilmesinden gelir. Yunanca kelime bugün 'böcek bilimi' ya da 'böcek bilim' de denilen entomoloji adında kalmıştır.

Genel tanımlama
Kural olarak karasal hayvanlar olmakla beraber, derin denizlerin dibi dışında tüm biyotoplara uyum yapmış birçok türe sahiptir. Kutuplardan okyanuslara kadar hemen her ekosistemde ayakta kalmayı  başarabilmiş  canlılardır. Canlılar aleminin belki de en kalabalık sınıfıdır. Bu sınıfta 32 takım yer almaktadır.

Dış iskelet bulunur. Büyüme esnasında dış iskeletin neden olduğu kısıtlama, deri değişimi ile telafi edilir. Vücutlarında sadece çizgili kas bulunur, bu yüzden çok hızlı hareket ederler. Solunum trake sistemiyledir. Açık dolaşım sistemi görülür. Vücutta dolaşan solunum sıvısı "hemolenf" adını alır ve çoğunlukla renksiz, bazen de soluk yeşil-sarı renktedir. Vücutları bez bakımından zengindir. Çekici veya itici koku, mum, zehir, ipek, yağ, tükürük, antikoagülan madde gibi birçok maddeyi salgılamak üzere özelleşmiş çok sayıda bez taşırlar. Duyu organları ve sinir sistemleri iyi gelişmiştir. Birçok grupta, özel görevleri olan duyu organlarına rastlanır (yeri geldikçe açıklanacaktır). Avlanmak veya avcılarından korunmak için son derece başarılı uyumlar kazanmışlardır. Renklenmeleri büyük çeşitlilik gösterir. Bazılarında ışık çıkarma özelliği görülür.

Kural olarak yumurta ile çoğalırlar ve gelişmelerinde çoğunlukla bir metamorfoz görülür.

Bazı gruplarda koloni hâlinde sosyal yaşam örnekleri görülür. Yaşam ve beslenme şekillerine göre, ağız parçaları, anten ve bacak yapıları farklılık gösterir.

Morfoloji ve fizyoloji

Vücut örtüsü

Vücut örtüsü (integument): Embriyonik olarak iki tabakaya ayrılır. Üstte ektoderm kökenli epidermis ve kaide zarı; altta peritondan meydana gelmiş, hücreli ince bağdoku yapısında  ve kasların üzerine yığılmış olarak duran kutis bulunur. Vücut örtüsü dıştan içe doğru şu katmanlara ayrılır:

 Kutikula: Ektoderm kökenlidir ve epidermis tarafından salgılanır. İçerisine birçok organik ve inorganik birleşiğin katılmasıyla, çoğunlukla, sert bir yapı kazanır. İki çeşidi vardır:  sert ve bükülmez olanları sklerit, daha yumuşak ve esnek olanları da zar (= membran) olarak adlandırılır. Kutikula, olağanüstü dayanıklı ve korunaklıdır. Suyu geçirmez. kutikulayı oluşturan maddelerin miktarı türe ve yaşa göre değişir. Örnek olarak Amerikan hamam böceğinde (Periplaneta americana) %37 su, %44 protein, %15 kitin ve %4 yağ içerir. Kutikula, 2 (ya da 3) alt tabakadan oluşur.
Epikutikula: Vücut örtüsünün en üstteki tabakası olup kitinsizdir. 4 alt tabakaya ayrılır: sert tabaka, kutikulin tabakası, mum tabakası, dolgu tabaka.
 Prokutikula: En tanınmış temel birleşiği kitindir. 3 alt tabakaya ayrılır: ekzokutikula, mezokutikula, endokutikula.
 Subkutikula: Mukopolisakkaritlerden oluşmuş, granüler yapıda ve kitinsizdir.
 Epidermis ya da hipodermis, üst deri: Tektir ve alt tabakalara ayrılmaz. Yapı ve işlev bakımından birbirinden farklılaşmış bir takım hücreler bulunur: 1. örtü hücreleri; 2. salgı hücreleri (: kutikula oluşturan bezler; mum bezleri; lak bezleri; tükürük bezleri; yağ bezleri; zehir bezleri; yakıcı bezler; koku bezleri; ipek bezleri; feromon bezleri); 3. kıl hücreleri; 4. duyu hücreleri; 5. önositler.
 Kaide zarı (lamina basalis): Çok ince (0.2-0.5 µm) ve deliksiz yapıdadır.
 Vücut boşluğu: Hemositler, kaslar, sinirler (kutikulaya da uzanır) ve bağdoku tabakası bulunur.

Baş bölgesi
Baş (caput): Embriyonik olarak kaç segmentten yapıldığı tartışmalıdır. Başta bulunan segmentlerin her biri ayrı bir üye taşımadığından, ayrıca segmental gangliyonlardan bazıları da birbiriyle kaynaştığından dolayı, köken olarak segment sayısı kesin olarak söylenemiyor. 5 (en fazla 6) segmentten oluştuğu varsayılmaktadır:
1. preantennar: Embriyonik evrede görülür.
2. antennar: Duyargalar bu segmentteki gangliyona bağlıdır.
3. intercalar; 4. mandibular; 5. maksillar: Baştaki iç organları içine alan sert bir kapsül şeklinde birbiriyle kaynaşmıştır. Bağlantı yerlerine stur denir. Sturlar arasındaki alanlar alın (frons), tepe (vertex) ve yanaktır (genae).
6. labial

Duyargalar (antennae): Kamçı şeklinde bulunan duyargalar içtençenelilerdeki gibi gerçek segmentli değildir. 3 bölümden oluşur. Kaide (scapus), ara bileziği (pedicellus) ve kamçı (flagellum). Böceklere özgü duyu organı olan Johnston organı, pedicellus bölümünde bulunur.

Gözler: Optik sistemlerine göre 2 çeşit göz tanımlanır:
 Nokta gözler ya da basit gözler (ocellus (sg) / ocelli (pl)): Tek optik aygıta sahip, çok defa birçok duyu hücresinden oluşmuş, bir ya da birçok rhabdomlu retina meydana getiren gözlerdir. Görevleri konusunda kesin bir bilgi yoktur. Bütün böceklerde aynı oldukları da tartışmalıdır. Birleşik gözlere etki eden uyarıların meydana getirdiği etkileri kuvvetlendirdikleri varsayılmaktadır. İki çeşidi vardır:
 Yan nokta gözler: Holometabol böcek larvalarında başın yan taraflarındaki nokta gözlerdir.
 Dorsal nokta gözler ya da tepe gözler: Nokta gözlerin ana tipidir ve ergin evrede oluşurlar. Bunlar alında ve başın tepe çizgisinde olmak üzere 3 tanedir.

 Birleşik gözler ya da petek gözler (oculi compositi): Çok sayıda bir çeşit nokta göz olan ommatidiumdan oluşmuştur. Her bir ommatitium kendi özel optik sistemine sahiptir. Ommatidiumların sayısı değişkenlik gösterrir. Kara sinekte (Musca domestica) 4000, dişi ateş böceğinde (Lampyris noctiluca) 300, mayıs böceğinde (Melolontha melolontha) 5100, Dytiscuslarda 9000, bazı Kızböceklerinde (Odonata) 10000-28000 kadardır. Büyüklükleri bir birleşik gözde aynı değildir.

Renk görme: Böcekler 300-650 nm lik dalga boylarındaki ışınları algılarlar. Örnek olarak, Bal arısı (Apis mellifera) bu bant aralığında sarı, mavi-yeşil, mavi ve morötesi  ışınları algılamalarına karşın, kelebeklerin aksine, kırmızıyı algılayamazlar. Ancak kırmızı çiçeklere, bu çiçekler mor ışınları yansıttığı zaman giderler. Güneş ışınlarındaki morötesi ışınları absorbe eden beyaz çiçekleri, morötesi ışının komplementeri olan mavimsi-yeşil; vişneçürüğü çiçekleri ise mavi olarak görürler. Bazı böceklerin (örn. Carausius morosus ve bazı kın kantlılar) renk görme yeteneği yoktur.

Ağız parçaları: Gerçek ağız üyeleri üst dudak (labrum), üst çene (mandibul), alt çene (maxilla) ve alt dudak (labium)tan oluşur.

Konumuna göre:
 düşey yönelmiş ağız (orthognath): Ağız üyeleri vücut eksenine dik durur; ağız aşağıya doğru yöneliktir.
 eğik yönelmiş ağız (prognath): Ağız üyeleri öne doğru yöneliktir; ağız ön-aşağıya doğru eğilmiştir.
 öne yönelmiş ağız (hypognath): Ağız üyeleri ve ağzın kendisi öne doğru yönelmiştir.

İşlev bakımından:
 çiğneyici ağız tipi (orthopteroid): Genelde çekirgelerde görülür. Temel ağız tipi olup diğerlerinin bundan geliştiği varsayılır.
 yalayıcı-emici ağız tipi
 emici ağız tipi
 sokucu-emici ağız tipi
 altı iğneli: Culicidae (sivrisinek) ve Tabanidae (at sineği) familyalarından çift kanatlılarda görülür.
 dört iğneli: tahtakurusu ile pirelerde görülür.
 iki iğneli: kara sinekte (Musca domestica) görülür.

Boyun (cervix): Başa derimsi bir zarla yapışmıştır. Başla göğüs arasında sınırları belirsiz zarımsı bölgedir. Boynun ön kısmı başın son segmentine, arka kısmı ise göğsün ilk segmentine aittir.

Göğüs bölgesi
Göğüs (thorax): Baş ile karın arasında bulunur. Yapıları birbirinden farklı olan üç segmentten oluşur: 1.  prothorax; 2. mesothorax; 3. metathorax. Son iki segmente birlikte pterothorax denir ve kanatlar buraya bağlanır. Yönlerine göre 1. sternum (göğsün karın tarafı); 2. pleurum/pleura (göğsün yan tarafları); 3. tergum/tergi (göğsün sırt kısmı) adlarını alır.

Bacaklar (arthropodium): Her göğüs segmentinde bir çift olmak üzere toplam 3 çift bacak bulunur. Köken olarak, vücut yan duvarlarının segmentsiz uzantılarından meydana gelmiştir. Daha doğrusu halkalı solucanların (Annelida) parapodiumlarından türemiş, yere daha iyi dayanabilmek için zamanla karın tarafına doğru kaymışlardır (< A. Demirsoy, Yaşamın Temel Kuralları, sa:46). Bacak segmentleri birbirlerine ya esnek bir zarla ya da birbirine uyabilen bir eklem oluşumuyla bağlanırlar. Bacağın vücuda bağlandığı yere kalça (coxa) denir. Daha sonra sırasıyla uyluk bileziği (trochanter), uyluk (femur), baldır (tibia) ve ayak (tarsus) kısımları gelir. En uçta çift tırnaktan oluşan pençe (ungues) yer alır. Tırnaklar arasında, çoğunluk derimsi yapıda, bazen sırt tarafı kitinleşmiş arolium denen bir balon vardır. Dinlenme sırasında simetrik olarak ön bacaklar öne, orta ve arka bacaklar geriye uzanacak şekilde durur. Böcekler bacak-ayak uçlarında yürürler. Bitler ise pençeye dayanarak yürürler.

Bacak tipleri:
 yürüyücü bacak: En ilkel ve temel bacak tipidir. Örneği hamam böceğidir.
 sıçrayıcı bacak: Çok kuvvetli kaslarla donatılmış bir femur ve oldukça kuvvetli bir tibia bulunur. Örneği çekirge ve pirelerdir.
 çengelli tutunucu bacak: Ucunda tutunmak için bir kanca bulunan küt ve tek segmentli tarsus taşır. Örneği bitlerdir.
 toplayıcı bacak: Bacağın tibiası genişleyerek polenleri toplayabilmek için, dış kısmında, uzun kıllarla çevrilmiş bir polen sepetçiği ve bununla ilişkin olarak aynı yerde boyuna bir çöküntü oluşur. Örneği işçi arılardır.
 temizleyici bacak: Duyargaları toz ve polenlerden temizleyebilmek için, ön bacakta tibia, belirgin olarak femurdan daha küçüktür ve ön uç kenarı fibula denen hareketsiz bir çıkıntı taşır. Örneği arılardır.
 yüzücü bacak: Tibia ve özellikle segmentsiz tarsus, eğilmez bir plaka şeklinde gelişerek kürek gibi kullanılır. Örneği Notonecta 'dır.
 yakalayıcı bacak: Coxa, çok fazla uzayarak, öne doğru yöneltildiğinde ön bacağın başın çok ötesine uzanması sağlanmıştır. Femurun ön kenarı ise birçok dişçikle bir testere gibi tırtıklanmıştır. Femurun karşısına gelen tibia, bir çakının kapanması gibi, femur üzerine çok hızlı bir şeklide kapanır ve böylece av sımsıkı yakalanmış, çok defa da kısmen parçalanmış olru. Örneği peygamberdevesidir.
 kazıcı bacak: Öne doğru yönelmiş bacaklar, bir kulaç atar gibi, yanlardan döndürülerek arkaya doğru itilir. Genişlemiş olan tibia bir kürek gibi hizmet görür. Örneği danaburnudur.
 yapışıcı bacak: Kavuşma sırasında dişiyi yakalayabilmek için bir yapışma organı gelişmiştir. Örneği Dytiscus 'tur.

Kanatlar: Hayvanlar âleminde kanatlar ilk önce böceklerde çıkmıştır ve bunlar uçabilen tek omurgasız grubudur. Kuşlar ve yarasalardaki gibi ön üyelerin değişmesiyle oluşmamıştır. Pterothorax'ta bulunurlar. Kas ve segment taşımadıklarından üye olarak kabul edilmezler.

Boyuna (kaideden uca uzanan) damarların hepsi trake taşır. Bu trakeler bacaklara giden trakelerden türemiştir. Enine damarlar kanadın sağlamlaşması için oluşmuştur ve hiçbir zaman trake taşımazlar.

Kelebeklerde kanatlar pullarla kaplanırken, hamam böcekleri ve çekirgelerde  ön kanatlar (tegmina) derimsi olarak kitinleşmiştir. Kın kanatlılarda ön (üst) kanatlar (elitra) kuvvetlice kitinleşip koruma görevi üstlenmişlerdir. Sineklerde arka kanatlar, Stepsiptera'da ise ön kanatlar denge organına (halter) dönüşerek uçma işlevini yitirmiştir.

İkincil olarak sonradan kanat yitimi, özellikle mağara böceklerinde ve bit gibi parazitlerde (kullanma gereği duymadıkları için), yüksek dağlarda yaşayanlarda (rüzgâra kapılıp sürüklenmemek için) ve saklanarak yaşayanlarda (engellere takılıp yırtılmaması için) görülür.

Uçulmadığı zamanlarda kanatlar kulağakaçan, çekirge, hamam böceği, peygamberdevesi, kın kanatlılar gibi gruplarda katlanmış olarak dururken, pul kanatlılar, kız böcekleri, zar kanatlılar ve çift kanatlılar gibi gruplarda katlanmayıp açıkta dururlar.

Karın bölgesi
[[Dosya:Leptophyes punctatissima 20050822 737 part.jpg|küçükresim|upright=0.91| çekirge (Leptophyes punctatissima') yumurtlama borusu]]
Karın (abdomen): Sindirim borusunun büyük bir kısmını, kalbi ve eşey bezlerini içine alır. Ön kısmıyla göğüse bağlanır ve arkaya doğru genellikle gittikçe azalır. 11 segment ve sölom kesesi ve gangliyonu olmadığı için segment olarak kabul edilmeyen  bir telsondan oluşmuştur. Karın segmentlerinde göğüste görülen gerçek üyeler ve kanatlar yoktur. Segmentleri üç ana grupta değerlendirilir:
 progenital segmentler:  İlk 7 segmenttir.Çok basit olarak kitinleşirler. Sırt tarafındaki plakalara tergum (sg) / tergit (pl), karın tarafındaki plakalara ise sternum (sg) / sternit (pl) denir.
 genital segmentler: 8. ve 9. segmentlerdir. Bu segmentler çiftleşmeyi sağlayavak şekildedir. Genelde dişilerin eşey açıklığı 8. segmentte ya da onun arkasındadır. 7. segmentin ektodermal eşey deliği taslağı dışarıya açılmaz, 8. segmentin tek yapıda olan açıklık taslağıyla bağlantı hâline geçerek vajina 'yı oluşturur. Uzantıları yumurta koymaya yarayan boru şeklinde yumurtlama borusu (ovopositor) hâline gelir. Erkeklerinki 9. segmentten dışarıya açılır. Bir üye olarak kabul edilmeyen erkek kopulasyon organı sınıflandırmada büyük öneme sahiptir.
 postgenital segmentler: 10. ve 11. son segmenttir. Telson civarında anüs bulunur. 11. segmentin üye taslağından oluştuğu varsayılan ve dolayısıyla da bir karın üyesi olarak kabul edilen iki taraflı serkus (cercus (sg) cerci (pl)) çıkar. Sırta doğru kayarak artık harekette kullanılmaz ve dokunaç (duyarga) işlevi görür. Şekli de çoğunlukla küçük bileziklerden meydana gelmiş bir anten gibidir.

 Solunum sistemi
Böceklerde temel solunum biçimi trake sistemidir. Altı bacaklılar (Hexapoda) ile çok bacaklılar (Myriapoda) alt şubeleri trakeliler (Tracheata) adı altında bir üst grupta toplanırlar. Çünkü her iki grupta da integümentin içeriye çökmesiyle trake sistemi oluşmuştur. Böceklerde trake sistemi her organa ulaşacak şekilde dallara ayrılmıştır. Dolaşım sisteminin solunuma katkısı pek azdır.

 Solunum delikleri ya da stigmalar:  Trake sisteminin dışarı açılan penceresidir. Pleuranın zarımsı kısımlarında bulunur. Başta stigma bulunmaz; oksijeni göğüsten gelen trakelerle sağlar. Birinci göğüs segmentinde kural olarak stigma bulunmaz. Günümüzün böceklerinde genel olarak 19 çift stigma bulunur. Suda yaşayan larvalar stigmalarını çoğu kere tıkarlar. Bunlarda trake ya integüment (deri) içerisinde, bazen son bağırsakta birçok dallara ayrılarak oradaki ince deriden gaz alışverişi yapar ya da vücudun çeşitli yerlerinden, özellikle karından dışarıya doğru trakelerle donatılmış keseler hâlinde çıkarak solunum için kullanılır. Karada  yaşayan böceklerde stigmaların açılıp kapanması, su yitirilmesinin önlenmesi bakımından hayatî öneme sahiptir. Stigma dudaklarından birisi çoğunlukla hareketsiz, diğeri hareketlidir.
 Trake sistemi: Stigma dudağının hemen altında trake sistemi başlar. Filogenetik olarak her segment kendi otonom stigmasına sahiptir. Bununla birlikte bazı ilkel böceklerde ve gelişmiş böceklerin çoğunda, her segment bir çift stigma taşımaz. Ektodermin, stigmaların bulunduğu yerden içeriye çökmesiyle oluşurlar. Her stigmadan uzanan kısa bir dal yatay olarak vücut içerisine girerek bir dorsal, bir visceral ve bir de ventral dalcığa ayrılır. Dorsal daldan vücudun sırt kısmındaki kaslar ve integüment; visceralden bağırsak, Malpighi tüpleri, eşey bezleri, yağ cisimcikleri; ventral daldan ise, karın kasları, sinir ve karın derisi yararlanır. Yalnız mezotorakstan öne doğru protoraksı ve başı besleyebilmek için bir ventral bir de dorsal kol çıkarak uzanır. öne doğru uzanan dorsal koldan beyne, göze, üst dudak bölgesine ve duyargalara kollar uzanır. Ventral koldan ise, bütün protoraksa, ilk bacak çiftine, alt dudak bölgesine ve ağız üyelerine kollar gönderilir. Stigma taşıyan her iki göğüs segmentinde, ventral koldan bir dal çıkarak bacak trakesini yapar.

Özellikle iyi uçan böceklerin trake sisteminde ilave gelişmeler (trake kollarında çoğalma ve dallanma) görülür. En çok görülen şekli ana trake kollarının genişlemesiyle meydana gelen trake keseleri ya da hava keseleri denen oluşumdur. bu kesecikler, mayıs böceğinde (Melolontha) olduğu gibi, fazla sayıda fakat küçük olabilir. Diğer taraftan bal arısında (Apis mellifera) olduğu gibi birçok küçük hava kesesinin kaynaşmasıyla az sayıda fakat büyük yapıda hava keseleri ortaya çıkar. Hava keselerinin hepsi havanın depo edilmesi için kullanılır. Keselerden çıkan ince dallar ve borular dokulara kadar uzanır. Ayrıca bu keseler miksosölü sıkıştırmak suretiyle dolaşımı hızlandırır ve dokulara besin ulaşımının daha etkin olmasını sağlar. Trake duvarlarından kan sıvısına sızan oksijen kısmen erimiş durumda bu sıvıda taşınabilir.

 Sindirim sistemi
 Sindirim organları

Ön bağırsak: Başta bulunan ağız açıklığı ile başlar. Ektodermal stomodeumdan meydana gelmiştir. Epiteli ektoderm epiteli gibi kutikula (intima) içerir.

 Yutak (pharynx): Güçlü halka kaslarla ve genellikle sırt kısmında boyuna uzanan kaslarla donatılmıştır. Lümeni dilator denen ışınsal kaslarla genişleyebilir. Bu kaslar aracılığıyla yutma hareketi meydana gelir. Halka kasların peristaltik hareketi ile, besin, daha sonraki bölmelere aktarılır
 Yemek borusu (esophagus): Halka kasların zayıf gelişmesi ve boyuna kasların kaybolmasıyla özellik kazanmıştır.
 Kursak (ingluvies): çok zayıf halka ve boyuna kaslarla donatılmıştır. Bu kaslar birbirleriyle kaynaşma (anastomoz) yaparlar ve gevşek bir ağ  oluştururlar. Çok fazla genişleme yeteneğine sahip kursak, çoğunlukla besin macunu ya da havayla doludur.
 Çiğneyici mide (proventriculus): Halka ve boyuna kaslar çok gelişmiştir. İç tarafta intimanın diken, diş ve çeşitli şekillerde birçok çıkıntısı, kasların etkisiyle birbirine sürtünür ve bu arada besin parçaları öğütülür. Besinin orta bağırsağa geçişi çiğneyici midenin son kısmındaki kasların düzenlemesiyle olur. Besinin gerisin geriye gelmesini de son kısımdaki kapakçıklar (valvula cardica) önler.

Orta bağırsak (mesenteron): Endodermden meydana geldiği için ön bağırsakta olduğu gibi kitinle astarlanmamıştır. Genellikle önde göğüs içine kadar uzanmaz.

 Kör bağırsak (caeca): Ön bağırsağın orta bağırsağa açıldığı yerde çelenk şeklinde ya da çift olarak dizilmiş birçok tüpçükten ibarettir. Bunlar yapı bakımından orta bağırsağa benzer ve bağırsak yüzeyini büyültmeye yarar. Bazı böceklerde kör bağırsak yüzey ve hacim bakımından orta bağırsaktan daha büyük olabilir.
 Mide (ventriculus): Belirsizdir.
 Besin zarı (peritrophic membran): Özellikle katı besinlerle beslenen böceklerde orta bağırsak epiteli tarafından salgılanan koruyucu yapıdır. Bu zar, kitin fibrillerinden yapılmıştır ve esas maddesi proteindir. Her besin alımında bu zar yeniden oluşur.

Son bağırsak: Ön bağırsak gibi ektodermal kökenli olduğundan kitinle astarlanmıştır. Kuvvetli yapıda iç tarafta boyuna kaslar, dış tarafta da halka kaslar bulunur.

 Pylorus: Artık maddelerin ve Malpighi tüplerinden gelen maddelerin toplanması için balon şeklindedir.
 Valvula Pylorica: Halka şekinde kuvvetli bir kasla donatılmış epitel kıvrımdır. Orta bağırsak içeriğinin daha sonraki kısımlara geçmesini düzenler ve ayrıca besin zarının mekanik olarak parçalanmasını sağlar.
 İnce bağırsak (ileum): Son bağırsağın orta kısmını oluşturur.
 Kalın bağırsak (colon): Yapısı ile ince bağırsaktan büyük farklılıklar göstermez. Sonunda bir epitel kıvrımı görülür.
 Valvula Rectalis: Kuvvetli bir daralma meydana getirerek valvula pylorica gibi besin zarının ortadan kaldırılmasında yardımcı olur.
 Göden ya da arka bağırsak (rectum): Çok defa kaslı bir kese şeklinde büyümüştür. Duvarları kalın bir epitel taşır ve alışılagelmiş şekilde 3-6 kadar rektal püskülle donatılır. Dışarıya açıldığı yer iki taraftan anüs kapakları ile sınırlanmış anüstür.

 Sindirim ve Beslenme

Böcekler öncelikli olarak bitki yiyicisidirler. Bununla birlikte canlı hayvanlarla beslenenlerden tek tür besine özelleşmiş (örn. balmumu güvesi) beslenenlere kadar her çeşit beslenme tarzına rastlanır. Kural olarak etle beslenenlerde bağırsak en kısa, bitkiyle beslenenlerde uzun ve dışkı yiyicilerde ise en uzundur.

Besinleri genel olarak üç ana grupta toplanır: Protein, karbonhidrat ve yağ. Bu besinleri parçalamak için enzimler (amilaz, maltaz, invertaz, laktaz, proteaz, karbohidraz, peptidaz, lipaz, selülaz) salgılanır. Bazı yırtıcı (Adephaga, Planipennia) ve leşçil (Panorpa) böceklerde dış sindirim görülür. Sindirim, çoğunlukla orta bağırsakta olur, fakat termitlerde arka bağırsaktadır. Ön bağırsakta emilme (daha çok hamam böceklerinde yağ emilir) pek azdır. Orta bağırsak emilmenin esas merkezidir.

 Boşaltım sistemi
Böceklerde boşaltım sistemi Malpighi tüpleri denen özel yapılardan oluşur. Dışkının şekli bazı türlerde (odun güvelerinde ve odun yiyen diğer bazı böceklerde) karakteristik olup tanıma anahtarlarında kullanılırlar.

 Dolaşım Sistemi
 Yağ doku ya da Yağ cisimcikleri (corpus adiposum): Diğer hayvanların karaciğerine analog  bir organdır. Esas görevi besin maddelerinin depolanmasıdır. Farklı böcek gruplarında değişik yapılar gösterir. Çok defa membrana proporia ile çevrilmiş düzensiz gevşek doku loblarından oluşmuştur. Lobların oluşmasıyla hemolenfe büyük bir yüzey sağlanır. Yağ doku en gelişmiş halini birçok holometabol böceğin larvasında gösterir. Arıların gelişmiş larvalarında bütün vücut ağırlığının % 60-65'i yağ dokudan oluşmuştur. Çok defa yağ doku simbiyontların yerleştiği yerdir.
 Sırt damarı eşittir kalp ve aort: Böceklerdeki sırt kan damarı ya da sırt damarı (arteria) geçmişteki kapalı dolaşım siteminden arta kalmıştır. Ontogenetik olarak sölom kesesinin sırt tarafındaki hücrelerden meydana gelmiştir. Bu hücrelerin oluşturduğu banta kardioblast denir ve kardioblastın kenarlarının yukarıya doğru kıvrılmasıyla sırt tarafında bir boru meydana gelir. Bu yüzden damarın lümeni ikincil vücut boşluğunun bir parçası olmaktan ziyade, birincil vücut boşluğunun bir kalıntısıdır. Kural olarak, sırt damarı, arkada kapalı, önde açık, duvarları ince ve başın arka kenarından abdomenin sonuna kadar perikardiyal sinüs içerisinde uzanan bir torba şeklindedir. Sırt damarında ön ve arka kısım diye iki bölge ayırt edilir. Arka kısım abdomende bulunur ve kalp adını alır. Duvarları sadece belirli çizgili halka kaslardan yapılmıştır. Sırt damarının ön kısmı aort adını alır. Duvarları, kalbin duvarları gibidir ve keza onun gibi kasılgandır. Fakat kas lifleri daha ince ve daha zayıftır. Kalp ve aortu birbirinden ayırmak zordur.
 Diyaframlar: Hemolenfin vücut içerisinde dolaşımını sadece kalp sağlamaz. Yapı ve işlev olarak kalbe bağlı sırt diyaframı (dorsal diaphragma) dolaşımda önemli görevler alır. Odonata, Hymenoptera, Lepidoptera gibi bazı gruplarda, karnın ventral tarafında, çoğunlukla orta kısmında ayrıca bir karın diyaframı (ventral diaphragma) bulunur. Gerçek kapalı dolaşım sistemindeki damarların görevini yüklenen hemolenf boşluklarına sinüs denir.
 Hemolenf ya da kan: Birincil ve ikincil vücut boşluklarından meydana gelmiş vücut boşluklarında dolaşan sıvıya hemolenf denir. Toplam vücut ağırlığının % 5-40'ını oluşturur. Bu miktar larvalarda her zaman erginlerden daha fazladır. Çok defa renksiz, pigmentler dolayısıyla nadiren hafifçe yeşilimsi sarı renkli bir sıvıdır. Besin maddelerinin bağırsaktan organlara, atıkların dokulardan boşaltım organına ve hormonların gerekli yerlere iletilmesini sağlar. Diğer bir görevi yaraları kapamaktır.

 Sinir ve Endokrin sistemleri

 Sinir sistemi
Böceklerin sinir sistemi, boyuna ve enine bağlantılarla birbiriyle ilişkide olan, çok defa çift gangliyonlardan oluşmuş bir merkezi sinir sitemi ile, bu merkezlerden çıkarak tepkime organlarına uzanan periferik sinirlerden ve çeşitli şekillerdeki duyu organlarından meydana gelmiştir.

Sinir sisteminin yapı taşları olan sinir hücresi (nöron) farklı bölümlerden oluşur. Hücre gövdesi (perikaryon), omurgalı hayvanların nöronlarından farklı olarak, birçok glia hücresinden meydana gelmiş birkaç tabakalı bir kılıfla örtülmüştür. Omurgalı hayvanlar için çok karakteristik olan Nissl tanecikleri (İng. Nissl body) böceklerde pek az ya da tipik olmayan durumlarda belirgindir ve bunların perikaryon içerisindeki dağılımı da aşağı yukarı tekdüzedir. Endoplazmik retikulum, Golgi aygıtı, yaşlılık pigmentleri ve serbest ribozomlar, yalnız perikaryonda bulunmasına karşın, granüller ve mitokondriler düzenli olarak hücre uzantılarının içerisine de göç ederler. Sinir uzantıları, akson ve dendritlerden oluşur. Akson ve dendritler her iki yönde de iletim yeteneğine sahiptir. Bu iki yönlü iletimi engeleyip tek yönlü iletilmesini sağlayan yapıya sinaps denir. Merkezi sinir sisteminin sinir düğümleri gangliyonlardır. Sinir sisteminin dağılımı (tipografisi) gangliyonlar tarafından olur. Gangliyonlar üç ana gruba ayrılır:  1. Yutak (ya da özofagus) üstü gangliyon (cerebral ganglion), üç bölümden oluşur: protocerebrum, deutocerebrum, tritocerebrum. 2. Yutak (ya da özofagus) üstü gangliyon, mandibular, maksillar ve labiyal gangliyon biçiminde üçe ayrılır. 3. Vücut gangliyon zinciri, göğüs gangliyonları ve  abdominal gangliyonlar diye ikiye ayrılır.

Sinir sistemi çoğu kez endokrin sistemiyle birlik oluşturur

 Endokrin sistemi
Çok hücrelilerin hepsinde hormon sistemi filogenetik olarak sinir sisteminden gelişmiştir. Bu yüzden bütün hormonal olayların denetim mekanizması yüksek organizasyonlu hayvanlarda sinir merkezlerindedir. Böceklerde bu denetim mekanizması nörosekretorik hücrelerdir.

Nörosekretorik hücreler: Böceklerde hormon sisteminin en üst düzenleyici merkezidirler. Ektoderm hücrelerinin yeteneğini saklayan nöronlar salgı meydana getirirler. Salgı, granüller ya da sıvı halinde oluşur, hücre gövdesinde ve aksonlarda biriktirilir ve sinir uyarımıyla en azında aksonlar aracılığıya iletilir ve salgılanır. Daha sonra tekrar meydana getirilir. Bu böyle döngü olarak devam eder. Sinir salgıları her zaman hemolenfe verildiği için hormon olarak kabul edilir ve nörohormon adını alırlar. Hormon ya da salgı, hücre gövdesinden, tepki yapacağı organa, bir aksonla gönderilir ve orada hemolenfe verilir.

Nörohemal organlar: Uzun zamandan beri corpora cardiaca 'nın böceklerin tek nörohemal organı olduğu kabul ediliyordu. Bu organ, birçok böcekte aortun açık ön kısmında bulunur; ya birbirinden ayrı çift hâlindedir ya mediyan kısımda kaynaşarak tek bir vücut olmuştur ya da hiposerebral gangliyon ile kaynaşmıştır. Diğer bir nörohemal organ Rhodnius prolixus adlı böceğin abdomen sinirinde tespit edilmiştir. Son zamanlarda yapılan birçok araştırmada yeni nörohemal organlar bulunmuştur.

Böceklerde nörohormonlarla işlevleri düzenlenmeyen birçok hormon bezi (endokrin bezi) bulunur: protoraks bezleri, ventral (ya da sevikal) bezler, perikardiyal bez.

Böcek hormonları içinde en dikkate değer olarak, larva evresini geçirmesinde etkili olan gençlik hormonu (juvenil hormon) ile deri değiştirmesini sağlayan deri değiştirme hormonu (metamorfoz hormonu, ekdizon hormonu) sayılabilir.

 Yaşam döngüsü
 Üreme

Eş bulma ve kur: Dişi, erkek tarafından aktif olarak aranır. Bu aramada en etkin faktör feromonlardır. Sesle bulma, çekirge ve ağustos böceklerinde yaygındır. Kur, birçok böcekte duyargalarla dokunmayla yapılır. Pul kanatlılarda ve günlük sineklerde özel kur dansı vardır.

Çiftleşme: Kural olarak, penisin dişi organına sokulmasıyla meydana gelir. Hemiptera'da olduğu gibi sperma ya doğrudan doğruya reseptakuluım içerisine boşaltılır ya da birçoğunda olduğu gibi vajina veya bursa kopulatriks içerisine boşaltılır ve spermalar daha sonra kendileri reseptakulum içerisine girerler. Birçoğunda spermalar spermatofor içerisinde iletilir. Spermatofor, erkeğin yardımcı bezleri tarafından salgılanan sert bir kabukla örtülü, içerisinde spermaların bulunduğu bir kese ya da pakettir. Bu paket ya penis tarafından bursa kopulatriks içerisine itilir (kelebeklerde ve bazı kın kanatlılarda) ya da dişinin eşey açıklığına yapıştırılır (çekirgelerin birçoğunda). Kız böceklerinde erkeklerin ikinci abdomen segmentinde yardımcı kavuşma organları oluşmuştur. Çiftleşmede her iki eşeyde de görülen yardımcı çiftleşme organları birbirine sıkıca uyacak şekildedir. Bu organlarda meydana gelecek bir değişiklik, çiftleşmeyi başarısız kılar. Bu sebeple böceklerde tür tanımlanmasında en çok bakılan ve taksonomik özellik açısından en çok güvenilen organlar bu yardımcı çiftleşme organlarıdır. Çiftleşmenin yeri, zamanı ve süresi değişkenlik gösterir.

Yumurtlama: Böceklerin bir kısmının yavrularını canlı olarak doğurdukları (vivipar), bir kısmının larva (larvipar) ya da pup (pupipar) halinde çıkardıkları bir yana bırakılırsa, çoğu tek tek ya da paket halinde (kokon) yumurta döker.

 Gelişim
Yumurtadan çıkış: Koryonun parçalanmasında en sık görüleni yarılma çizgisi boyunca kabuktaki incelmedir. Patlama çizgisinin oluşmadığı durumlarda larva, yumurta dişi (oviruptor) denen kuvvetlice sklerotize olmuş çıkıntılar yardımıyla dışarı çıkar.

Yumurtadan ya ergine benzeyen (hemimetabol) nimf ya da hiç benzemeyen (holometabol) larva bir yavru çıkar. Çoğunlukla her ikisine de yani nimf'e de larva denir. Yumurtadan çıkan larva postembriyonik olarak gelişmeye devam eder. Büyüme, deri değiştirme ile olur. Son deri değiştirildikten sonra tamamen gelişmiş ergin (imago) meydana gelir. Gelişme evrelerine göre larva, pronimf, nimf, prepup, pup diye çeşitlere ayrılırlar. Deri değiştirme erginlikte de sürebilir (Apterygota ve Ephemeroptera).

Yarı başkalaşım (hemimetabol başkalaşım): Larva evresi ergine benzer. Gerçek pup evresi yoktur.
 Palaeometabol başkalaşım Epimetabol başkalaşım (Ametabol başkalaşım): Erginlerden farkı, eşey organlarının tam gelişmemeiş olmasıdır. Thysanura takımında görülür.
 Prometabol başkalışım: Larva suda yaşar; kanat taslakları adım adım gelişir; abdomen solungaçları görülür. Ergin evreleri çok kısadır ve ağız parçaları körelmiştir. Ephemeroptera'da görülür.
 Heterometabol başkalaşım Archimetabol başkalaşım: Suda yaşarlar, trake solungaçları vardır. Odonata ve Plecoptera'da görülür.
 Paurometabol başkalaşım: Kanatlar adım adım gelişir. Çoğu karada yaşar. Orthopteroidea, Blattopteroidea ve Hemipteroidea'da kısmen görülür.
 Neometabol başkalaşım Homometabol başkalaşım: Kanatlar preimajinal evrede ortaya çıkar. Phylloxeridae'nin kanatlı dişilerinde görülür.
 Parametabol başkalaşım: İlk iki larva evresinde kanat taslağı yoktur, yaşlı larva ayaksızdır. Son iki nimf evresinde ve ergin evrede besin alınmaz. Coccina erkeklerinde görülür.
 Allometabol başkalaşım: Kanatsız, yassı yapılı dört larva evresi vardır. Aleyrodina'da görülür.
 Remetabol başkalaşım: kanatsız iki larva evresi (pronimf) ve bunu izleyen, sakin, kanat taslaklı iki nimf evresi vardır. Tripslerde (Thysanoptera) görülür.

Tam başkalaşım (holometabol başkalaşım): Larva evresi ergine hiç benzemez. Gerçek pup evresi vardır.

Larva tipleri:
 Oligomer larva (protopod larva): Abdomen segmentleri tam gelişmemiş, mandibulun dışındaki diğer üyeler de körelmiştir. Platygasterinae'de görülür.
 Eumer larva: Vücut segmentlerinin hepsi gelişmiştir.
 Tırtıl (polipod larva, eruciform larva): Abdomenlerinde işlevleri farklı olan üyeler (yapışma organlarıyla donatılmış küt ayaklar) vardır. Karada yürümeye uyum yapan ve yalancı bacaklar denen bu ayaklar, eklemsiz olduklarından gerçek üye sayılmazlar. En zararlı larva tipidir ve pul kanatlılarda (Lepidoptera) görülür.
 Mühendis tırtılı: Toplam 5 çift bacak vardır. 3 göğüs bacağı, 9. ve 10. segmentteki anüs bacağı. Mühendis böceği (Geometridae) türlerinde görülür.
 Yalancı tırtıl: 6-8 çift bacak vardır. Symphyta alt takımından zar kanatlılarda (Hymenoptera) görülür.
 Oligopod larva: Abdominal üyeler körelmiştir.
 Campodeid larva: Bugün böceklerin dışında sınıflandırılan içtençenelilerden çatal kuyruklular (Diplura) takımında görülür. Fakat, bazı kın kanatlılarda (örn. Carabidae) ve Neuroptera'da da görülür.
 Kadılokması (tombul larva, manas tipi larva): vücut genel olarak tombul, abdomenin arka ucu tipik olarak şişkinleşmiştir. her zaman kıvrık olarak bulunurlar. çok zararlıdırlar. Mayıs böceğinde (Melolontha) görülür.
 Tespihböceği larvası: Göğüs, vücudun en gemiş yerini oluşturur ve arkaya doğru gittikçe daralma meydana gelir. Silphidae familyasından kın kanatlılarda görülür.
 Erucoid larva (tırtılımsı larva): kum ve bitki parçalarından oluşturdukları kılıfla birlikte yaşarlar. Trichoptera'da görülür.
 Kurt (kurtçuk, apoda larva, rim tipi larva): Göğüs üyeleri ya kalıntı halinde körelmiş ya da tamamen kaybolmuştur. Ayakların ortaya çıkması puplaşmadan sonra olur. Kutikulanın sklerotize olmamasıyla özellik kazanmışlardır. Kapalı yerlerde yaşadıklarından gözleri gelişmemiştir.
 Başlı kurt (kafalı larva, eucephala larva): ön kısımda sklerotize olmuş bir baş kapsülü vardır. Kadılokmalarında olduğu gibi abdomenin son kısmı şişkindir. Arılarda (Apidae ve Scolytidae) görülür.
 Başsız kurt (kafasız larva, acephal ve hemicephal larva): baş kuvvetlice körelmiş ve kısmen larva vücudunun içerisine çekilmiştir. Brachycera grubundan çift kanatlılarda görülür.Pup (krizalit, koza): Larva evresi ile ergin evre arasında hareketsiz ve besin alınmayan evredir.
 Çeneli puplar (pupa dectica): Yaşlı puplarda hareketli ve kuvvetlice kitinleşmiş mandibulların bulunmasıyla özellik kazanmışlardır. Trichoptera, Neuroptera, Megaloptera, Mecoptera ve Micropterygidae'de görülür.
 Çenesiz puplar (pupa adectica): Kitinleşmiş ve hareketli mandibulları yoktur. Diğer gruplarda görülür.
 Serbest puplar (pupa exarata)
 Gerçek serbest puplar (pupa libera): En çok bulunan formdur. Kın kanatlılar (Coleoptera), pireler (Siphonaptera) ve zar kanatlılarda (Hymenoptera) görülür.
 Çıngıraklı pup (pupa dipharata): Bunlarda sondan bir önceki larva evresinin derisi atılmaz. Son larva pup olduğu zaman, bu deri yavaş yavaş pup derisi hâline dönüşmeye, içerisine pigment ve ürik asit granülleri yığılmaya başlar ve bir kitinleşme meydana gelir. Sallandığında ses geldiği için bu adı almışlardır. Cyclorrhapha sineklerde görülür.
 mumya puplar (pupa obtecta): Vücut uzantıları serbest olarak durmaz. pup evresine girerken eksuviyal sıvının katılaşmasıyla bu uzantılar bir mumya gibi vücuda yapışır. Birçok kelebekte, uğur böceği (Coccinellidae), Nematocera ve Brachycera'da görülür.

Başkalaşım sonrası gelişme:

Olgunlaşma:
Ergin evresi kısa olan ve bu evrede çoğunlukla beslenmeyen Ephemeroptera, Plecoptera, bazı Homoptera ile Lepidoptera türlerinde eşey bezleri, puptayken işleve hazır hâle gelmektedir ve kısa olan ömürlerini cinsel olgunlukla geçirmezler. Bir başka deyişle erginliğe ilk adımlarını attıklarında, cinsel açından olgunlaşmışlardır. Diğer böceklerde ise erginlik sonrası eşey bezlerinin bir olgunluk süreci vardır.

Yaşlılık devresi:
Erginlerde yaşam süresince sadece dış organlar (pul, kıl vs.) değil, aynı zamanda iç organlar da aşınır. Metabolizmanın etkinliğini kaybetmesinden dolayı atık maddelerin son türevlerinden olan pigmentlerin gittikçe çoğaldığı görülür. Birçok organ buna bağlı olarak işlevlerini büyük ölçüde yitirir. Yaşlanan böceklerde uçuş isteği azalır ve uyarılabilme yeteneği büyük ölçüde düşer. Gangliyon hücrelerinde, sitoplazma dejenerasyonu, kromatin yığılmaları ve hücre bağlantılarında gevşemeler olur. Atık maddeler atılmayıp vücutta birikir. Ölüm, beynin ölmesiyle değil, hücre metabolizmasının durmasıyla ortaya çıkar.

 Renklenme

Böceklere esas rengi veren deridir. Oluşumuna göre 2 gruba ayrılır:
 Pigment renkleri: bulundurdukları renk maddelerinden (pigmentlerden) dolayı  bazı ışınları emer, bazılarını da yansıtırlar. Yansıtılan bu ışınlar böceğin rengi olarak görünür: 1. kutikula pigmentleri (: melanin); 2. [sub]epidermis pigmentleri (ommokromlar; pterin; safra renk maddeleri; besinlerle birlikte alınan karotin, likopin, ksantofil gibi renk maddeleri); 3. salgı maddelerinin oluşturduğu renkler.
 Yapı renkleri: Kutikulada bulunan lamelciklerin çeşitli dizilimleriyle, ışığın farklı dalgalarının farklı yönlerde kırılması sonucu ortaya çıkar. Doğanın en canlı renkleri bunlardır. Özünde herhangi bir renk maddesi yoktur.

Renklenme ve desen oluşumu: Vücut üzerinde, çoğunluk türlere özgü, çeşitli desenler bulunur. bunların şekli genellikle kalıtsal olmasına karşın, büyüklükleri ve koyulukları, çevre koşulları ve iç koşullarla denetlenebilir. kalıtsal renkler hemen her zaman simetrik olarak ortaya çıkar. Modifikasyon renklerde bu simetri bazen görülmeyebilir. Beslenmenin, sıcaklığın, eşey hormonlarının, parazitlerin renk oluşumu üzerindeki etkisi çok fazladır.

 Uçma

Uçabilen tek omurgasız hayvan grubu böceklerdir. Göğsün (thorax) ikinci (mesothorax) ve üçüncü (metathorax) segmentlerinde yer alan pterothorax kaslarının büyük bir kısmı uçma işlevini yüklenmiştir. Epipleural kasın antigonistik etkisiyle keza subalar kasın katkısıyla büyük kanatlar katlanma yerlerinden açılarak uçmaya hazırlık yapılır. Uçma, göğüs kaslarının doğrudan doğruya ya da dolaylı etkisiyle gerçekleştirilir.

 Dolaylı etkiye sahip kanat kasları: Bunlarda kaslar doğrudan doğruya kanada bağlı değildir. Kasların kasılması birçok mekanik düzenekle bir titreşim (vibrasyon) meydana getirir ve bu titreşim kaslara iletilir. Kanatlar, çırpılmadan daha çok bir titreşim hareketiyle yönlendirilir.
 Doğrudan doğruya etkili kaslar: Bunlarda kaslar doğrudan doğruya kanatları hareket ettirir. kanat hareketleri daha yavaştır.

Kız böceklerinde (Odonata) iki tip kasın birleşik hareketini görmek olasıdır. Kural olarak ilkel böceklerde ya yatay (Odonata) ya da temel olarak dikey (Ephemeroptera) uçuş söz konusudur. Kanatlar kural olarak yukarıdan aşağıya doğru çırpılır. Kanatların aşağıya doğru çırpılmasında arka kanadın arka kenarı zayıf damarlı olduğu için yukarıya doğru, yukarıya doğru çırpıldığında ise aşağı doğru bükülür. Birinci durumda havaya dayanma yüzeyi büyürken, ikinci durumda dayanma yüzeyi küçülür ve dolayısıyla hayvan, toplam değer bakımından yukarıya doğru iten bir güç kazanır. Böceklerin birçoğunda yatay ve dikey uçma yetenekleri birleştirilerek her yöne uçma niteliği kazanılmıştır. Bu yetenek, kanatları kulaç atar gibi döndürmek için gelişen kaslar aracılığıyla olur. Ayrıca manevra yeteneğini artırmak ve uçuş etkinliğini yükseltmek için kanadın kaidesine yakın anal sahada ve jugumda (bazen vannusda) büyük ölçüde küçülmeler görülür.

İlkel kanatlı böceklerde her kanat çifti kendi başına bağımsız olarak çırpılır; fakat senkronize edilir (yani her iki kanat çifti de aynı zamanda çırpılır). Yalnız kız böceklerinde kanat çiftlerinin çırpılması alternatiftir (yani biri diğerinden sonra çırpılır). Bu şekilde kanat çırpan kız böceklerinin uçuş hızı çok yüksektir. Bir ön kanadını bir arka kanadını çırpan kız böceklerinde vücudun takla atmasını önleyebilmek için özellikle karında uzama görülür.

Diptera (sinekler) takımı, böcekler içinde en iyi ve en hızlı uçan böceklerdir.

Evrimsel tarih
[[Dosya:Meganeura monyi au Museum de Toulouse.jpg|sol|upright=1.36|küçükresim|Meganeura monyi'nin fosili, bir geç Karbonifer kanatlı böceği]]
Bilinen ilk böcekler Geç Devoniyen'de yaşayan küçük, kanatsız eklembacaklılardı. Birçok bilim insanı, böceklerin kabuklularla yakın bir ata paylaştığını düşünüyor. 320 milyon yıl önce (Karbonifer) bazı böcekler kanat geliştirmişti. Uçan böcekler sonunda farklı kanat türleri geliştirdiler. Uçuş, böceklerin eş bulmasına, düşmanlardan kaçmasına ve yeni gıda kaynaklarına erişmesine yardımcı oldu. Kretase zamanlarında ortaya çıkan çiçekli bitkiler, nektar yiyen kelebekler ve polen yiyen arılar için yiyecek sağladı. 150 milyon yıl önce, karınca benzeri termitler, koloninin gelişmesine ve yavrularını büyütmesine yardımcı olmak için farklı bireylerin özel görevler üstlendiği "şehirler" oluşturuyordu. Daha sonra karıncalar, arılar ve yaban arıları da koloniler oluşturdu. Böcekler o kadar başarılı oldular ki, dünya artık milyonlarca böcek türüyle dolu. Başka hiçbir karada yaşayan eklembacaklı bu kadar bol veya çeşitli değildir.

 İnsan besini olarak tüketimi

Böcekler büyük bir protein kaynağı olup yağ ve diğer besin öğelerince zengindir. İnsan gıdası olarak 500 kadar böcek türünün yenildiği bilinmektedir. Bunların %40'ı Meksikalılar tarafından tüketilmektedir. Henüz dünyada yaygınlaşmayıp ulusal mutfak tadları olarak kalan, böcek yeme alışkanlığı görülebilen yerlerden bazıları:

 Sardinya: peynir sineğinin (Piophila casei) larvasının içinde olduğu peynir (casu marzu) birlikte yenir.
 Meksika: Sphenarium cinsinden çekirgeler (chapulines), madrono (Eucheira socialis; Lepidoptera), escamole (Liometopum apiculatum; karınca), Corixidae yumurtaları (böcek havyarı)
 Tayland ve Laos: Belostomatidae familyasından Lethocerus indicus türünün özellikleri tercih edilmektedir.
 Kore: çekirge ve "defolu" kozalardaki ipek böcekleri
 Japonya: marketlerde konserve olarak Oxya yezoensis, Vespa japonica vs.
 Zimbabve: Encosternum delagorguei (kızartılarak)
 Güney Afrika:  mopani kurdu (Gonimbrasia belina)
 Avustralya yerlileri: witchetty (Endoxyla leucomochla tırtılı), bogong (Agrotis infusa'' larvası)

Sınıflandırma

 Archaeognatha
 Dicondylia
 Zygentoma
 Pterygota — Kanatlı böcekler
 Ephemeroptera — Günlük sinekler
 Metapterygota
 Neoptera
 Eumetabola
 Endopterygota
 Coleopterida
 Coleoptera  — Kın kanatlılar
 Hymenopterida
 Hymenoptera  — Zar kanatlılar
 Neuropterida
 Megaloptera
 Neuroptera — Sinir kanatlılar
 Raphidioptera
 Panorpida
 Amphiesmenoptera
 Lepidoptera — Pul kanatlılar
 Trichoptera — Kundak böcekleri
 Antliophora
 Diptera  — Çift kanatlılar
 Mecoptera —
 Siphonaptera  – Pireler
 Strepsiptera
 Paraneoptera
 Condylognatha
 Thysanoptera — Saçak kanatlılar
 Hemiptera — Yarım kanatlılar
 Archaeorrhyncha
 Clypeorrhyncha
 Coleorrhyncha
 Heteroptera
 Sternorrhyncha
 Psocodea
 Phthiraptera — Bitler
 Psocoptera  — Kitap bitleri
 Polyneoptera
 Anartioptera
 Polyorthoptera
 Dermaptera  — Kulağakaçanlar
 Orthopterida
 Notoptera
 Panorthoptera
 Phasmatodea
 Orthoptera  — Düz kanatlılar
 Polyplecoptera
 Plecopterida
 Mystroptera
 Embiodea
 Zoraptera
 Plecoptera
 Dictyoptera
 Blattodea
 Isoptera  — Termitler
 Mantodea  — Peygamberdeveleri
 Odonata  — Kız böcekleri

Kaynakça
 Prof. Dr. Ali Demirsoy (1992), Yaşamın Temel Kuralları (Entomoloji).

Dipnotlar

Böcek


Dario Hrebak (Bjelovar, 11. rujna 1981.) - hrvatski političar, predsjednik HSLS-a, gradonačelnik Bjelovara.

Rodio se u Bjelovaru 11. rujna 1981. godine. Nakon opće gimnazije u Bjelovaru, završio je sveučilišni studij kriminalistike na Visokoj policijskoj školi u Zagrebu (VSS-diplomirani kriminalist).

Bio je zastupnik 8. saziv Hrvatskoga sabora od 28. prosinca 2015. do 14. listopada 2016. Član je HSLS-a od 2006. godine u kojem je obnašao razne dužnosti poput predsjednika Mladih i člana Predsjedništva od 2007. do 2012., potpredsjednika HSLS-a od 2012. do 2015., zamjenika predsjednika od 2015. do 2019. do mjesta predsjednika HSLS-a od 2019. godine, kada je naslijedio Darinka Kosora.

Radio je u struci u Policijskoj upravi Bjelovarsko-bilogorskoj i PU Zagrebačkoj. Bio je državni tajnik u Ministarstvu unutarnjih poslova 2016. – 2017. godine.

Dužnost gradonačelnika Bjelovara preuzima nakon lokalnih izbora 2017. na kojima je osvojio 64,25 posto glasova građana Bjelovara u drugome krugu. Svoj drugi mandat osvaja u prvom krugu izbora 2021. s osvojenih 66,86 posto glasova.

Oženjen je i otac dvoje djece.

Izvori

Hrvatski političari od 1989.
Gradonačelnici gradova u Hrvatskoj
HSLS
Životopisi, Bjelovar

Dario Hrebak


Francis Patrick Neill, Baron Neill of Bladen,  (8 August 1926 – 28 May 2016) was a British barrister and a crossbench member of the House of Lords.

Early life and education
A son of Sir Thomas Neill, Patrick Neill was educated at Highgate School and Magdalen College, Oxford.

Legal career
He became a barrister in 1951 and took silk in 1966. After heading One Hare Court, he became head of chambers of Serle Court, in Lincoln's Inn when the two merged in 1999. He worked alongside Henry Fisher, Roger Parker, Gordon Slynn, and Richard Southwell QC Lord Neill left Serle Court in 2008 to join his elder brother Sir Brian Neill, a former Court of Appeal judge, at 20 Essex Street.

University of Oxford
He was Warden of All Souls College, Oxford, from 1977 until 1995, and an Honorary Fellow since 1995. He was Vice-Chancellor of Oxford University from 1985 till 1989, and played a major part in the University's decision to undertake The Campaign for Oxford. He was an unsuccessful candidate in the 2003 University of Oxford Chancellor election.

Family life
In 1954, he married Caroline Susan Debenham, daughter of Sir Piers Kenrick Debenham.  They had six children:

 Timothy Piers Patrick Neill
 Robin Charles Richard Neill
 Jonathan Francis Kenrick Neill
 Harriet Susan Anne Neill
 Matthew Piers Thomas Neill
 Emma Charlotte Angela Neill, married to Rt Hon. Christopher Geidt, Baron Geidt, the former Private Secretary to HM The Queen.

He died in May 2016 at the age of 89.

Honours
Having been knighted in 1983, Neill was made a Life Peer as Baron Neill of Bladen, of Briantspuddle in the County of Dorset, on 28 November 1997. He sat in the House of Lords as a crossbencher until 18 May 2016, at which point he ceased to be a member pursuant to section 2 of the House of Lords Reform Act 2014, having failed to attend during the whole of the 2015–16 session without being on leave of absence.

References

External links
Personal Biography

|-

|-

1926 births
2016 deaths
People educated at Highgate School
Alumni of Magdalen College, Oxford
English King's Counsel
20th-century King's Counsel
Wardens of All Souls College, Oxford
Vice-Chancellors of the University of Oxford
Crossbench life peers
Knights Bachelor
English people of Irish descent
20th-century English lawyers
Member of the Committee on Standards in Public Life
Life peers created by Elizabeth II

Peers removed under the House of Lords Reform Act 2014

Patrick Neill, Baron Neill of Bladen


Turneul mixt de curling din cadrul Jocurilor Olimpice de Iarnă din 2018 a avut loc între 8 și 13 februarie 2018 la Gangneung Curling Centre.
Opt națiuni au concurat într-o rundă preliminară, în sistem fiecare cu fiecare, echipele clasate pe primele patru locuri calificându-se pentru etapa eliminatorie. Aceasta a fost prima dată când un turneu mixt s-a desfășurat la Jocurile Olimpice.

Echipe

Clasament etapa preliminară

Rezultate turneu fiecare cu fiecare

Draw 1
Joi, 8 februarie, 14:05

Draw 2
Joi, 8 februarie, 20:05

Draw 3
Vineri, 9 februarie, 08:35

Draw 4
Vineri, 9 februarie, 13:35

Draw 5
Sâmbătă, 10 februarie, 09:05

Draw 6
Sâmbătă, 10 februarie, 20:05

Draw 7
Duminică, 11 februarie, 09:05

Tie-break

Duminică, 1 februarie, 20:05

Play-off

Semifinale
Luni, 12 februarie, 09:05

Meciul pentru medalia de bronz
Marți, 13 februarie, 09:05

Finala
Marți, 13 februarie, 20:05

Clasament final
Clasamentul final a fost:

Referințe

Curling la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Curling la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - Turneul mixt


Galaktik Cumhuriyet, Yıldız Savaşları serisindeki evrende gezegenler arası kurulmuş olan bir devlet yönetim biçimidir. Bu cumhuriyet, daha sonra çeşitli oyun, kaos,kriz,kötülük ve entrikalarla (Darth Sidious) Yüce şansölye Palpatine tarafından Galaktik İmparatorluk'a dönüştürülmüştür. Galaktik Cumhuriyet 25.000 yıllıktır. Palpatine Sith Lordu olduğunu gizleyerek yönetimde en uzun kalan kişidir.

Yeni Galaktik Cumhuriyet
Senatör Palpatine tarafından Galaktik Cumhuriyet'in yerine kurulan Galaktik İmparatorluk'un Endor Savaşı'ndan sonra asiler tarafından düşürülmesi ile tekrar kurulan cumhuriyete Yeni Galaktik Cumhuriyet adı verilmiştir.

Asiler Endor Savaşı'ndan sonra ara bir hükûmet kurarak galaksideki en üstün otorite haline geldiler, daha sonra Özgür Gezegenler olarak ittifakı dağıttılar. Eski Cumhuriyet olarak da bilinen ilk Galaktik Cumhuriyet'i sürdürmek amacıyla Yeni Cumhuriyet'i kurdular.

Yeni Galaktik Cumhuriyet kurulurken bazı terimleri Eski Galaktik Cumhuriyet'ten esinlenerek alınmıştır. Çünkü bu terimler (Parlamenter bir sistemle Galaksinin eşit ve adaletli bir biçimde yönetilmesi...) Galaktik Cumhuriyet devrildikten kısa bir zaman sonra kökü kazınmaya çalışılmıştır. Eski Jedi Düzeni tarafından korunan Galaktik Cumhuriyet şimdi bir kez daha Luke Skywalker tarafından kurulan Yeni Jedi Düzeni ile Yeni Cumhuriyet korunacaktır.

Yavin Savaşı'ndan 4 yıl sonra Endor Savaşı ile İmparator Palpatine ölmüş ve imparatorluk sonunun sinyallerini vermiştir. Bir ay sonra, Asi Birliği'nin çok önemli sekiz üyesi Yeni Cumhuriyet Deklarasyonu'u yayınlayarak yeni hükûmetin ileriye yönelik hedeflerini, değer yargılarını ve ideallerini açıkladılar. Bu sekiz kişi Chandrila'dan Mon Mothma, Alderaan'dan Prenses Leia Organa, Kothlis'ten Borsk Fey'lya, Mon Calamari'den Amiral Ackbar, Sullust' tan Sian Tevv, Corellia'dan Doman Beruss, Kashyyyk' tan Kerrithrarr ve Elom'dan Verrinnefra B'thog Indriummsegh oluşan ilk üyelerden Yeni Cumhuriyetin geçici hükûmeti ve Geçici Konsül'ü oluşmuştur.

Yıldız Savaşları kuruluşları
Kurgusal hükûmetler

Galaktik Cumhuriyet


Dasysphinx este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Dasysphinx

Dasysphinx


Ağız kapalı iken balık başının ön ucu ile kuyruk yüzgecinin en uzun ışınının bitim noktası arasındaki izdüşüm uzunluğudur.

Ayrıca bakınız
 Yüzgeç

İhtiyoloji
Boy
Boy

Balık boyu


Lakça veya Lak dili (Lakça: лакку маз, lakku maz). Dağıstan'da, Lakların konuştuğu bir Kuzeydoğu Kafkas dili. Dağıstan Cumhuriyeti'ndeki altı yazılı dilden biridir. Yaklaşık 160.000 kişi tarafından konuşulur. Eskiden Rusça adlandırmadan (Кази-Кумук /Kazi-Kumuk veya Каси-Кумук / Kasi-Kumuk) dolayı Gazi Kumuk (ГЬази-КЬумукь) olarak da bilinir.

Lak dilinin kökleri Yukarı Mezopotamya ile Güney Anadolu bölgelerinde MÖ.ki dönemlerde hüküm süren Geç Hitit prensliklerinden Lakku, Kummuh ve ayrıca Kaspi kabilelerinin konuştukları diyalegleri dayanmaktadır.

Lakça, 1928 yılına değin Arap alfabesiyle yazılıyordu. Daha sonra on yıl Latin alfabesiyle yazıldı. 1938'den bu yana Kiril alfabesiyle yazılmaktadır.

Lakça, yüzyıllar boyunca Kafkasya bölgesinde konuşulan diğer diller başta olmak üzere, Arap, Türk, Fars ve Rus dillerinden etkilenmiştir.

Dağıstan'ın Lak bölgesinde Lakça bir gazete yayımlanmakta ve bu dilde yayın yapan bir radyo istasyonu bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
Laklar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Lakça yazı sistemi
 Lak Evi  — Lak kültürel ve toplumsal sitesi

Laklar
Doğal diller
Kuzeydoğu Kafkas dilleri
Dağıstan
Ölmek üzere olan diller

Lakça


Bernhard Badura (* 12. Februar 1943 in Oppeln) ist ein deutscher Soziologe und Emeritus der Fakultät für Gesundheitswissenschaften der Universität Bielefeld.

Beruflicher Werdegang
1966–1971 studierte er Soziologie, Philosophie und Politikwissenschaften in Tübingen, Freiburg, Konstanz und Harvard. Er promovierte und habilitierte 1971 bei Ralf Dahrendorf in Konstanz. Anschließend war Badura bis 1975 Professor für Sozialpolitik an der Universität Konstanz. An der Universität Oldenburg war er 1981–1986 als Professor für Soziologie und Sozialpolitik tätig, bevor er bis 1991 als Professor und Leiter des Institut der Soziologie an der Technischen Universität Berlin arbeitete. Anschließend war Badura bis 2008 Professor für Gesundheitswissenschaften und Leiter der Arbeitsgruppe Sozialepidemiologie und Gesundheitssystemgestaltung.

Er war 1991–1993 Vorsitzender der Gründerkommission der ersten Fakultät für Gesundheitswissenschaften in Deutschland an der Universität Bielefeld. 1998–2004 übte er zudem Beratertätigkeiten bei der Weltgesundheitsorganisation (WHO), der Europäischen Union (EU), der Bundesregierung der BRD und zahlreichen Unternehmen aus. Gleichzeitig war er Präsident der deutschen Public Health Association. Badura betätigte sich außerdem als wissenschaftlicher Leiter der Expertenkommission zur "Zukunft einer zeitgemäßen betrieblichen Gesundheitspolitik" der Bertelsmann Stiftung in Zusammenarbeit mit der Hans-Böckler-Stiftung, die 2004 ihren Abschlussbericht vorlegte.

Seit 2003 ist er Mitgesellschafter von SALUBRIS (Badura & Münch GbR) und wissenschaftlicher Leiter des Studiengangs "Betriebliches Gesundheitsmanagement" an der Universität Bielefeld. Emeritus der Fakultät für Gesundheitswissenschaften der Universität Bielefeld ist er seit 2009. Badura ist seit 2010 CEO, Social Capital an Occupational Health Standard UG.

Veröffentlichungen
 B. Badura: Gute Unternehmensführung. Sozialkapital, Gesundheit und Organisationserfolg. In: Wirtschaftskammer Österreich (Hrsg.): Das Kapital 2. Wirtschaftspolitische Blätter.
 B. Badura, M. Steinke: Die erschöpfte Arbeitswelt. Bertelsmann Stiftung, Gütersloh 2011.
 P. Rixgens, B. Badura: Arbeitsbedingungen, Sozialkapital und gesundheitliches Wohlbefinden – Differenzen in den Einschätzungen von Führungskräften und Mitarbeitern. In: B. Badura, H. Schröder, J. Klose, K. Macco (Hrsg.): Fehlzeiten-Report  2011. Führung und Gesundheit. Springer Verlag, Berlin/ Heidelberg 2011.
 M. Steinke, B. Badura: Präsentismus. Ein Review zum Stand der Forschung. (= Schriftenreihe der Bundesanstalt für Arbeitsschutz und Arbeitsmedizin). Bundesanstalt für Arbeitsschutz und Arbeitsmedizin, Dortmund 2011.
 B. Badura, U. Walter, T. Hehlmann (Hrsg.): Betriebliche Gesundheitspolitik. Der Weg zur gesunden Organisation. Springer Verlag, Berlin u. a. 2010.
 B. Badura, H. Schröder, J. Klose, K. Macco (Hrsg.): Fehlzeiten-Report 2009. Arbeit und Psyche: Belastungen reduzieren – Wohlbefinden fördern. Springer Verlag, Heidelberg 2010.
 B. Badura, H. Schröder, C. Vetter (Hrsg.): Fehlzeiten-Report 2008. Betriebliches Gesundheitsmanagement: Kosten und Nutzen. Springer, Heidelberg 2009.
 B. Badura, M. Steinke (Hrsg.): Betriebliche Gesundheitspolitik in der Kernverwaltung von Kommunen. Eine explorative Fallstudie zur aktuellen Situation. Hans-Böckler-Stiftung, Düsseldorf 2009. (Downloadseite, Uni Bielefeld; PDF; 675 kB)
 B. Badura, W. Greiner, P. Rixgens, M. Ueberle, M. Behr: Sozialkapital – Grundlagen von Gesundheit und Unternehmenserfolg. Springer Verlag, Berlin 2008.
 W. Kirch und B. Badura: Prävention, Springer Medizin Verlag, Heidelberg 2006, ISBN 3-540-28953-4.

Weblinks
 Mitarbeiterseite bei der Universität Bielefeld
 Lebenslauf bei der Firma Salubris

Einzelnachweise

Soziologe (20. Jahrhundert)
Soziologe (21. Jahrhundert)
Unternehmer (Deutschland)
Hochschullehrer (Universität Bielefeld)
Hochschullehrer (Universität Konstanz)
Hochschullehrer (Carl von Ossietzky Universität Oldenburg)
Deutscher
Geboren 1943
Mann
Absolvent der Universität Konstanz

Bernhard Badura


Constantin Steriade a fost un politician român, bunicul pictorului Jean Alexandru Steriadi și ministru de finanțe interimar în perioada 27 martie - 7 iunie 1859 în guvernul Guvernul Constantin Al. Crețulescu și ministru plin în perioada 7 iunie - 6 septembrie 1859 în același guvern.

În perioada 6 septembrie - 11 octombrie 1859, Constantin Steriade a deținut aceeași funcție ministerială în Guvernul Nicolae Crețulescu, fiind păstrat la portofoliul aceluiași minister și de Guvernul Ion Ghica în perioada 11 octombrie 1859 - 28 mai 1860.

Guvernele Ion Ghica
Guvernele Constantin Kretzulescu
Guvernele Nicolae Kretzulescu
Miniștri de justiție ai României
Politicieni români
Politicieni români din secolul al XIX-lea

Constantin Steriade


Anchises a fost muritorul cu care Afrodita, zeița frumuseții și a iubirii a avut un copil, pe eroul troian Aeneas. Apare ca personaj mitologic în epopeile Iliada, Odiseea și Eneida.

Mitologia greacă
Troieni
Eponime ale asteroizilor

Anchises


Luis Franco ist der Name folgender Personen:

* Luis Franco (Autor) (1898–1988), argentinischer Schriftsteller
 Luis Franco (Boxer) (* 1986), kubanischer Boxer
 Luís Augusto de Oliveira Franco, portugiesischer Offizier und Kolonialverwalter
 Luis Gabriel Romero Franco (* 1935), kolumbianischer Geistlicher, Bischof von Facatativá

Luis Franco


¿Quién quiere casarse con mi hijo? (también conocido por las siglas QQCCMH) es un reality producido por Eyeworks Cuatro Cabezas para la cadena Cuatro. Fue estrenado el 30 de enero de 2012 y está presentado por Luján Argüelles. En el programa, cinco hombres intentarán conocer a un grupo de candidatos y candidatas que competirán para mostrarse como las perfectas esposas y maridos. Sin embargo, no sólo tendrán que conquistarlos a ellos ya que sus madres, deseosas de que sus "retoños" se enamoren y sienten la cabeza, tomarán parte en el proceso de selección. Quién quiere casarse con mi hijo es la adaptación del formato «Who wants to marry my son?» y que ya ha sido versionado en numerosos países como Noruega, Bélgica, Holanda, Alemania, Argentina y Francia.

Historia
El 11 de julio de 2011, el grupo Mediaset España informó a varios portales de internet que había adquirido los derechos de este espacio y que será finalmente emitido en la cadena Cuatro. El programa nació de la mano de Cuatro Cabezas, una productora argentina que se dedica únicamente a comercializar la producción de contenidos para televisión. Un día después de haber adquirido estos derechos, el 12 de julio la cadena inició una campaña de autopromociones para dar a conocer el programa y perfilar los cástines. Además, la cadena dio a conocer el título original al público llamándolo ¿Quién quiere casarse con mi hijo?.

Meses después y sin noticias al respecto, el 24 de octubre fue cuando la cadena comenzó a promocionar y emitir los primeros vídeos promocionales del nuevo espacio busca-parejas de Cuatro. Finalmente, tras varios meses de autopromociones, la cadena decidió programar el nuevo docu-reality presentado por Luján Argüelles en el prime-time de los lunes, tras finalizar la primera temporada del concurso Uno para ganar. Así, el nuevo programa de Cuatro, seguirá la línea de encontrar pareja como en Granjero busca esposa.

¿Quién quiere casarse con mi hijo? fue estrenado con gran éxito en la noche del lunes. El 30 de enero de 2012, el docu-show de Cuatro obtuvo en su estreno una cuota del 10,9% con más de 1,9 millones de espectadores. Contó además con el respaldo de la audiencia en las redes sociales ya que, no habían pasado ni diez minutos del comienzo del programa y consiguió el primer puesto de los Trending Topic en Twitter y siendo además, uno de los temas más comentados.

Tras su primera emisión en Cuatro y la buena acogida que obtuvo en su estreno, el canal temático de reposiciones de Mediaset España (LaSiete) decidió ubicar este formato en la franja de prime time de los domingos. Así, desde el domingo 5 de febrero de 2012, los espectadores tuvieron la oportunidad de ver de nuevo la primera entrega de ¿Quién quiere casarse con mi hijo?, el programa buscapareja en redifusión en LaSiete. Actualmente se emite los domingos a partir de las 22:15 horas (CET).

El 7 de marzo de 2012, tras la emisión de los seis primeros programas en Cuatro, y a falta de dos para finalizar la presente temporada, varios portales de información publicaron la noticia que Mediaset España habría comunicado a los medios: «Los seguidores pueden estar tranquilos. Aunque el 19 de marzo Cuatro ofrezca su última entrega, el grupo ha decidido renovarlo por una segunda temporada». Esto significa que, a la vista de la buena audiencia que viene registrando desde su estreno, la adaptación de Who Wants to Marry My Son? mantiene hasta la fecha una audiencia acumulada del 10,1% con 1.814.000 telespectadores, la cadena renueva el docu-reality '¿Quién quiere casarse con mi hijo?' por una temporada más. También cabe destacar que, gran parte del éxito de este programa es gracias a las redes sociales, convirtiéndose varios hashtags como Trending Topic mundiales en Twitter durante la emisión de este espacio. Finalmente y tras conocer que el grupo renueva la producción de este formato, la semana siguiente del 12 de marzo ante la emisión del penúltimo programa, la cadena anunció mediante rótulos en pantalla que tras el éxito obtenido de esta adaptación, se iniciaba la producción de la nueva temporada. Así, tanto la cadena como la productora inician desde esa semana la fase de casting para buscar a los nuevos aspirantes.

El jueves 15 de marzo, Mediaset España anunció que retrasa la final del programa busca parejas, prevista inicialmente para el 19 de marzo, una semana más. Esta decisión forma parte de una estrategia de programación del grupo para competir contra su principal competidora en el estreno de El número uno, que ofrecerá el 26 del mismo mes. Así, el lunes 19 la cadena Cuatro ofrecerá un resumen especial que servirá de telonero como semifinal y retrasa la final de la primera edición siete días después enfrentándose a Gran Hermano y el estreno del talent show de Antena 3.

La primera temporada finalizó el 26 de marzo con la emisión de nueve programas, el desenlace que se produjo en Cuatro, obtuvo una audiencia total de 1.909.000 espectadores y el 9,4% de share. Al mismo tiempo, la cadena cerró el programa con una audiencia media de más de 1,8 millones y el 9,9% de cuota de pantalla.

El 18 de septiembre de 2012 se confirmó a través de la red social Twitter de que la segunda temporada del programa comenzaría a emitirse en la noche de los jueves en el canal Cuatro contra la serie Imperium de Antena 3 y CSI: Las vegas de su cadena hermana Telecinco.

La segunda temporada finalizó el 15 de noviembre del mismo año, con una audiencia media del 11,7% y 2.144.000 espectadores, superando incluso a la primera edición del programa en 1,4 puntos más.

En febrero de 2013, el grupo audiovisual Mediaset España confirmó a la audiencia seguidora del programa que había renovado el formato por una tercera temporada.

El 8 de septiembre de 2013 la cadena de televisión Cuatro confirmó a través de una de sus promos del canal que la tercera edición comenzaría a emitirse el 11 de septiembre de 2013 en la noche de los miércoles contra el programa Top Chef de su cadena rival Antena 3 y Cine de Telecinco.

La tercera temporada finalizó el 6 de noviembre de ese mismo año con una audiencia media del 10,3% y 1.608.000 de espectadores.

Tras el éxito del reality, la cadena española Cuatro decidió crear en noviembre de 2013 un Spin-Off del programa con la versión de madres llamado ¿Quién quiere casarse con mi madre?.

La cuarta temporada del reality comenzó a emitirse el 13 de enero de 2015, en las noches de los miércoles contra la serie Alatriste de su cadena hermana Telecinco y contra la serie Velvet de su cadena rival Antena 3.

Tras la finalización de su cuarta edición, a principios de 2015 se anunció que la cadena Cuatro dejaba de producir por el momento más temporadas del formato, Aunque no se descarta retomarlo más tarde.

Un año después de la finalización de la cuarta entrega, a finales de noviembre de 2016 se anunció que el programa regresaría con una quinta edición en 2017 en Cuatro.

Mecánica
Cinco solteros buscarán al amor de sus vidas y sus madres a la nuera/yerno ideal y a la mujer/hombre que haga más feliz a sus vástagos. A medida que pasen las semanas, madres e hijos irán descartando a pretendientes tras difíciles decisiones que sacarán a la luz los desacuerdos y diferencias de criterio entre ambos.

Primera edición (2012)

Concursantes

Las conquistas
Desde el primer programa, 10 chicas o en el caso de Luis Ángel, 10 chicos, tienen que conquistar primero a los participantes con los que tienen una cita y después a sus respectivas madres. Tras realizar durante cinco minutos un test de compatibilidad a cada uno de los pretendiente, los concursantes eligieron a seis aspirantes y por tanto, a sus candidatos oficiales. Sin embargo, en el primer programa eran expulsadas cuatro pretendientas de cada concursante, excepto en la gala 3, donde José Luis pidió a la organización que no se expulsara a ninguna de sus chicas.

Primer programa:
 David tiene 27 años, es químico y estríper. Es un chico inteligente, extrovertido y seductor, le encantan las mujeres de buen físico. Se considera un poco machista pero es muy cariñoso y detallista. Su madre, Julia, es positiva, sociable y espontánea y cree que su hijo es la estrella de la familia. Por su parte, José Luis tiene 45 años y es abogado y cantante lírico. Es un hombre divorciado y tiene un hijo de 10 años. Es una persona culta y bastante deportista con una refinada educación que habla cuatro idiomas. Su madre, Toya, una viuda de diplomático, es una mujer exigente y una de las cualidades que más valora es el saber estar. Mientras tanto, Rubén tiene 27 años, es estudiante y modelo profesional. Es bastante presumido y cariñoso, opina que su mujer ideal debe ser guapa y apasionada. Su madre, Rosi, es algo conservadora en cuanto a su idea de mujer ideal: dulce, inteligente y buena ama de casa. Sin embargo, Daniel tiene 27 años, es virgen e informático. Es una persona tímida, muy hogareña y algo retraído. Las chicas suelen decirle aquello de "eres mi mejor amigo". Su madre Pilar, es una mujer cotilla, muy habladora, jovial y alocada. Su hijo sigue viviendo con ella y ambos tienen alguna que otra cuenta pendiente. Además, Luis Ángel tiene 32 años y es empresario. Es homosexual y participa en el programa para encontrar un buen marido. Es una persona romántica y muy maniático del orden. Su madre, María del Carmen considera que su hijo es un "soltero de oro". No le gustan los gais afeminados y desearía seguir siendo la mujer más importante en la vida de Luis Ángel.

Segundo programa:
 En el segundo programa de ¿Quién quiere casarse con mi hijo?, los chicos pudieron conocer un poco más a sus aspirantes. Desde ahí, fue el turno de las madres donde pasaron una día a solas con las chicas para conocerlas a todas mejor. Tras este encuentro entre madres y futuras nueras, los solteros tuvieron una nueva oportunidad para estar a solas con quienes buscaban conquistar su amor. Surgieron las primeras lágrimas, las primeras peleas, los celos y la decepción de algún que otro soltero ante alguna de sus candidatas. Al finalizar el programa, llegó el momento de las expulsiones: tras un intenso debate entre madres e hijos, los solteros eliminaron a dos candidatas. Algunos de ellos hicieron caso omiso a los consejos de su madre y otros, pese a estar fascinados con alguna de las candidatas, aceptaron la opinión.

Tercer programa:
 En el tercer programa, las madres de los chicos se convirtieron en las anfitrionas de sus casas y marcaron unas reglas en la convivencia. Una vez allí instaladas, empiezan a surgir los primeros flechazos entre "algunos" solteros y las chicas y, por primera vez desde que comenzó el programa, tuvieron una cita a solas con la candidata elegida. Pero además, el programa es testigo de los primeros conflictos entre las madres y algunas de las chicas. David elige a María para su primera cita y confiesa a las chicas el secreto que su madre descubrió sobre Sandra. Luis Ángel, por su parte, se va a la ría de Bilbao con Juan Carlos, Daniel se lleva a Zaida a Talavera de la Reina, su pueblo, y José Luis vive una cita romántica con Alis.

Cuarto programa:
 En el cuarto programa, mientras las madres de los chicos investigan a las candidatas y hacen visita en sus casas, los hijos disfrutan de 24 horas a solas: es el momento perfecto para hacer una fiesta y estar a solas con sus chicas. Pero lo mejor está por llegar porque en medio de la fiesta, viene una persona inesperada: sin que sus madres ni sus candidatas lo sepan, los solteros tuvieron la opción de darle otra oportunidad a alguna de las chicas eliminadas, lo que provoca los celos de algunas de las pretendientas. Pero si alguien entra, otra tiene que salir: al final del programa los solteros expulsan a una candidata más. En cuanto a las convivencias, María del Carmen se enfadada con su hijo Luis Ángel porque descubre que ha dormido con uno de los candidatos, algo que considera una falta de respeto en su casa. Por otro lado, las pretendientas de Daniel descubren que el chico envía mensajes instantáneos a Zaida, a pesar de estar prohibido. Mientras tanto, Rubén organiza una fiesta en alta mar en un yate. David también disfruta de sus 24 horas a solas con sus chicas, pero la llegada de una de las candidatas expulsadas genera un conflicto. José Luis, por su parte, invita a las chicas a su casa de campo para una pequeña fiesta y su madre visita por primera vez el madrileño barrio de Vallecas para conocer la casa de Cristhiane.

Quinto programa:
 En el quinto programa, una noticia "bomba" hizo temblar la paciencia de Toya en su casa: Cristhiane, una de las candidatas de José Luis, confesó a su pretendido que fue portada de Interviú hace tiempo. Mientras tanto, Luis Ángel y su madre en Bilbao, protagonizaron una disputa con motivo a las próximas expulsiones. En la última semana, la madre del joven cambio de repente su favorito y quien hasta ahora no gozaba del beneplácito de Mª Carmen, se ganó poco a poco su confianza, en este caso, la de Mohammed. Por su parte, las candidatas de David cansadas de la actitud del chico porque apenas hace nada en casa, deciden que prepare una velada romántica. En Torrejón, Zaida montó una reunión de tuppersex, algo muy divertido para ella, pero un tanto escandaloso para la abuela de Daniel. Mientras, el joven provocó —sin saberlo— una escena de celos entre Jennifer y Zaida y tras las expulsiones, ya sólo quedarán dos chicas. Éstas, serán las afortunadas que viajen a un lugar romántico del continente para sacar el máximo partido a la relación y convencerles de que son ellas las mujeres perfectas para lo largo de sus vidas.

Sexto programa:
 Los chicos pasan día y noche con dos de sus pretendientas, mientras comparten un día entero con una de ellas, la otra pasa la jornada con la madre y tiene la oportunidad de demostrarle por qué ella es la mejor candidata para conquistar el corazón de su hijo. Sin embargo, los chicos tendrán distintas maneras de luchar para conquistar a su elegida final. El primer turno es para Daniel, que pasa los últimos días con las dos candidatas en un lugar que le trae grandes recuerdos: Dublín. Pero en la vuelta a ese país, el informático pasa toda una noche con una de sus chicas y descubre sentimientos desconocidos. Por su parte, David viaja al Algarve portugués para disfrutar de unos románticos días con sus dos chicas elegidas. París es el destino de los dos últimos candidatos de Luis Ángel y el escenario de una historia de amor que ninguno de los tres nunca podrá olvidar. En Mikonos, Rubén y su madre están ansiosos por disfrutar de un viaje tan especial, aunque él ya tiene muy claro con quién quiere pasar su primera gran noche griega. Mientras tanto, José Luis y Toya parten rumbo a Estambul. El comportamiento y las formas de ambas fuera de casa serán cruciales para Toya: quiere comprobar que ellas están a la altura de su hijo. La viuda de diplomático teme que alguna de las candidatas esconda un interés económico en su intento por conquistar el amor de José Luis y está dispuesta a todo para descubrir si verdaderamente es el amor lo que les mueve.

Séptimo programa:
 El viaje dio un vuelco a las vidas de los solteros. Especialmente en el caso de Luis Ángel. Juan Carlos y Christopher iniciaron su propia historia de amor y desde entonces tienen la oportunidad de contarle la verdad a su pretendido. Lo que no fueron capaces es de romper la ilusión de Luis Ángel y, sobre todo, la de enfrentarse a su madre, Mari Carmen. Para el resto de solteros, las últimas horas de viaje también fueron decisivas ya que tuvieron que despejar sus dudas porque, el momento de la elección final llega en la próxima semana. Mientras tanto, las madres de los solteros abandonaron su estancia de viaje donde pasaron una semana con sus hijos y emprendieron un vuelo a Madrid donde se disputará la final en el altar. Por su parte, Cristiane enfadada con la actitud que recibió de José Luis, se autoelimina en la semifinal porque según ella: «José Luis me ha mentido en la cara».

Octavo programa:
 Por el programa han pasado diez candidatas para cada uno de los solteros (candidatos, en el caso de Luis Ángel) que hicieron todo lo posible por conquistar a los chicos y conseguir el beneplácito de sus futuras suegras. Las madres reunidas por primera vez entre ellas, hacen balance de lo que han vivido a lo largo del programa. Además, Mª Carmen, la madre de Luis Ángel, descubrirá a solas junto a Luján la traición de Cristofer y Juan Carlos y decidirá contárselo a su hijo. Las imágenes fueron duras para el pretendiente, ya que el joven comenzaba a sentir por Juan Carlos. Por su parte, David tendrá que tomar una decisión entre María y Raquel; Rubén se decantará por Ginna o Graci; Daniel se debatirá entre su candidata Zaida o seguir viviendo con su madre y José Luis optará por quedarse con Alis o hacer caso a los consejos de su progenitora.

Mundo televisivo
 Victoria «Toya» Casinello (1942), la madre de José Luis de La Guardia, ya había participado en otro programa de distinta cadena, en este caso, en un episodio del programa Princesas de barrio, un docu-reality de La Sexta. El programa mostraba las vidas de cuatro mujeres anónimas, de barrio, libres y atrevidas y que precisamente estuvo relacionada con una de ellas: Jessi. Además de su participación en la cadena de Mediapro, ya habría trabajado para otras cadenas como Intereconomía Televisión y Punto Radio, entre otros. Trabajó para Telecinco, donde tenía una sección los lunes por la tarde en el programa Sálvame y comentaba lo relacionado con el programa buscaparejas de Cuatro.
 Daniel del Río y David Olid formaron pareja de concursantes en Expedición imposible, un programa de aventura y supervivencia en el canal que les dio la fama.
 Rubén Poveda, tras romper la relación que había iniciado en el concurso, decidió buscar pareja como tronista en Mujeres y hombres y viceversa, dating show de Telecinco. Además en marzo de 2013 debutó como presentador junto a Mar Segura en el programa Inteligencia artificial del canal Cuatro.

Recepción en las galas

Presentadores
La presentadora de esta edición es:

 Luján Argüelles, programas semanales.

Segunda edición (2012)

Concursantes

Mundo televisivo
 Álvaro Carrellán participó como pretendiente en Mujeres y Hombres y Viceversa, el programa de conquistas de Telecinco.
 Luis Carlos Carrellán participó como pretendiente en Mujeres y Hombres y Viceversa, el programa de conquistas de Telecinco. Protagonista en la Segunda edición del programa ¿quien quiere casarse con mi hijo?Cuatro.
 Isidoro Baides participó como concursante en ¡Mira quién salta! 2013  en Telecinco, su madre Dolores también iba a ser concursante pero a causa de una lesión no pudo concursar.

Recepción en las galas

Presentadores
La presentadora de esta edición es:

 Luján Argüelles, programas semanales.

Tercera edición (2013)

Esta edición arrancó la noche del 1 de julio, presentando a los protagonistas y a sus madres. El programa se llamó "Bienvenida de Solteros".

Concursantes

Mundo televisivo
 Leo participó como pretendiente en Mujeres y Hombres y Viceversa, el programa de conquistas de Telecinco.
 Fran Lara y Mª Carmen participaron durante una temporada como ganchos del amor en Mujeres y Hombres y Viceversa, en Telecinco.
 Andrea García, la elegida de Víctor, participó como concursante en ¡Mira quién salta! 2014 en Telecinco.
 Mª Carmen Torecillas, la madre de Francisco participó en Pasaporte a la isla, donde resultó ganadora del grupo de los Rescatados, lo que le dio un puesto asegurado para Supervivientes 2016, donde se convirtió en la segunda expulsada de la edición tras 28 días en el concurso.

Recepción en las galas

Presentadores
La presentadora de esta edición es:

 Luján Argüelles, programas semanales.

Cuarta edición (2015)

Esta edición arrancó el 14 de enero de 2015 en Cuatro.

Concursantes

Mundo televisivo
 Christopher Mateo, el hermano pequeño de Rafael Mateo, fue seleccionado para participar como concursante en Supervivientes 2015, el reality de aventuras de Telecinco, en el cual resultó ganador.
 María José, la madre de Markus participó en el reality Pasaporte a la isla donde resultó ser la tercera expulsada del reality con el 61% de los votos frente a Mari Carmen, madre de Fran Lara de QQCCMH3.
 Markus realiza un cameo en un episodio de la serie Gym Tony de Cuatro.

Recepción en las galas

Presentadores
La presentadora de esta edición es:

 Luján Argüelles, programas semanales.

Quinta edición (2017)
Esta edición arrancó el 20 de septiembre de 2017 en Cuatro.

Concursantes

Recepción en las galas

Presentadores
La presentadora de esta edición es:

 Luján Argüelles, programas semanales.

Sexta edición (2023)

Premios y candidaturas
 Festival de Televisión de Vitoria-Gasteiz

Versiones intenacionales
El formato de televisión originario de España se exportó en nueve países en particular en América Latina y en Europa.

Ediciones extranjeras

Véase también
 Cuatro: canal que emite este programa.
 Cuatro Cabezas: productora que creó y distribuyó este programa.

Audiencias

¿Quién quiere casarse con mi hijo?: Ediciones

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial del programa > Cuatro.com
 Todos los programas íntegros > Mitele.es
 Ficha de seguimiento del programa
 Facebook oficial del programa
 Twitter oficial del programa

Programas de televisión de España iniciados en 2012
Programas de televisión finalizados en 2017
Cuatro Cabezas

¿Quién quiere casarse con mi hijo?