The Florida Panhandle, også kendt som West Florida, er en geografisk region i den amerikanske stat Florida, liggende i statens nordvestlige del. Regionen er et smalt landområde mellem staten Alabama mod nord og vest, staten Georgia mod nord, og den Mexicanske Golf mod syd. Regionens østlige grænse er ikke fastdefineret, men delstatshovedstaden Tallahassee og i nogle tilfælde også Big Bend-området er inkluderet i the Florida Panhandle. Apalachicola-floden bruges ofte som østlig grænse i de snævreste definitioner.

Panhandle er et engelsk ord som betyder håndtaget på en stegepande. I overført betydning kan det også være en smal udragende del af en geopolitisk enhed, som for eksempel et land eller i dette tilfælde en delstat.

Counties i regionen
De følgende counties ligger vest for Apalachicola-floden, og er altid inkluderet i the Florida Panhandle:

 Bay County
 Calhoun County
 Escambia County
 Gulf County
 Holmes County
 Jackson County
 Okaloosa County
 Santa Rosa County
 Walton County
 Washington County

De følgende counties ligger øst for Apalachicola-floden, men er ofte inkluderet i the Florida Panhandle:

 Franklin County
 Gadsden County
 Jefferson County
 Leon County
 Liberty County
 Madison County
 Wakulla County

Større befolkningscentre

 Apalachicola
 Blountstown
 Callaway
 Cedar Grove
 Crestview
 De Funiak Springs
 Destin
 Fort Walton Beach
 Gulf Breeze
 Lynn Haven
 Marianna
 Milton
 Niceville
 Panama City
 Panama City Beach
 Pensacola
 Quincy
 Springfield
 Tallahassee
 Valparaiso

Kilder
 Denne artikel er hovedsageligt en oversættelse fra det svensksprogede Wikipedia (artikel her). Den artikel er i sig selv baseret på den tilsvarende artikel på det engelsksprogede Wikipedia (artikel her).

Panhandle

Florida Panhandle


Polonezkoy mezarlığı ya da Lehçedaki adıyla Adampol mezarlığı İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan Polonezköy'ün Polonya kökenli kurucularının ve bugünkü Polonyalı sakinlerinin ebedi dinlenme yeridir.

Polonezköy mezarlığı köy yolunun çatallandığı yerde, etrafı çevrili, hafifçe aşağıya süzülen eğilimli bir alanda kurulmuştur. Etrafı yerel geleneğe gore taçtan duvarı üzerine işlemeli demirle çevrelenmiştir ve ortasında uzun bir çam ağacı bulunmaktadır. İsmen kimlere ait olunduğu halen bilinmese de, tahminen Fransız lazaryenleri tarafından defnedilmiş olan Adampol Mezarlığı köyün günümüze kalan mezarıdır. Adampol'un ilk kolonistlerinin mezarları mezarlık toprağına karışmış, sahibi meçhul, ufak toprak tepecikleri halinde günümüze kadar gelmiştir. Üzerlerinde yazan "Hürriyet için savaştı" yazılı haçlar, eskilikten çürümüştür.

Ludwika Sniadecka, Wladyslaw Jelenski, Antoni Wieruski gibi ünlü pek çok kişinin yanı sıra, bazıları tarafından İmparator Franz Jozef'in oğlu olarak kabul edilen Adampol'un en esrarlı sakini Heinrich Albertall ya da "Büyük Prens Halicz Halicka" gibi giz dolu ve adları az duyulmuş kişiler fırtınalı yaşantılarından sonra ebedi huzuru Adampol Mezarlığı'nda bulmuşlardır.

Michal Czajkowski İstanbul'da 22 Şubat 1866 tarihinde ölen eşi Ludwika Sniadecka'yı buraya defnetti. Bu Adampol Mezarlığı'nda üzerinde yazılı bir kitabenin bulunduğu en eski mezardır. Sniadecka'nın mermerden lahdi üzerine Polonya Cumhuriyeti'nin (Polonya-Letonya-Rus) ve Sniadecki ile Czajkowski ailelerinin armaları işlenmiştir. Mezarın üzerindeki ince sütun yarım kalmış bir ömrü sembolize etmektedir.

Ancak en önemlisi, burada üzerleri güzel ve belki biraz arkaik bir Lehçe ile yazılmış mezar taşlarının altında yatan Polonyalılara, ulusal ayaklanmaların ve vatanlarının özgürlüğü için başka sancaklar altında yapılan savaşların askerlerine ait 270 mezar bulunuyor olmasıdır. Adampol'deki en eski mezarlar, girişten itibaren, mezarlığın orta ve sol bölümünde kümelenmişlerdir. Çoğunluğu isimsiz ve topraktan yapılma mezarlardır. Ancak ayaklanmalarda ve Türkiye'de oluşturulan Polonya birliklerinde savaşmış Polonyalı subaylara ait birkaç ilginç mezar, anıt mezar şeklinde, günümüze kadar gelmiştir. Mezar taşlarının hemen hepsi Polonyaca ile yazılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki mezarlıklar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Roma Katolik mezarlıkları

Polonezköy Mezarlığı


Šćipe su naseljeno mjesto u općini Prozor-Rama, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 297

 Muslimani - 249
 Hrvati - 43
 Srbi - 4
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 1

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 195

 Bošnjaci - 195

Izvori

Naselja u Hercegovačko-neretvanskoj županiji
Prozor-Rama

Šćipe


إكس  هو محرر أسطر لأنظمة يونكس. الإصدار الأصلي من إكس كان نسخة متقدمة من محرر يونكس القياسي إد ed، حيث أن إكس كان مماثلاً لإد، باستثناء أن المفاتيح Switches والخيارات تم تعديلها لكي تصبح أكثر سهولة في الاستخدام. الاسم إكس هو اختصار لكلمة ممتد EXtended.

مراجع

برامج يونكس القياسية
خدمات مواصفات يونكس المنفردة
محررات نصوص لنظام يونكس

إكس (محرر نصوص)


Kale vuruşu, futbolda oyunu başlatmanın bir metodudur. Kale vuruşu ya da başka bir deyişle aut atışıyla top karşı takımın kalesine girerse gol geçerli sayılır, ancak top kale vuruşunu kullanan takımın kendi kalesine girerse gol sayılmaz, rakip takım köşe vuruşuyla oyunu tekrar başlatır.

Kale vuruşunun verilmesi

 Atak yapan takımın oyuncusu topu aut çizgisini yerde ve havada kaybettiğinde Kural 10'a göre verilir.

Yöntem

 Altıpasın içerisindeki herhangi bir noktadan atış kullanılabilir.
 Rakip takım oyuncuları top oyuna girene kadar ceza sahasının dışında bulunmalıdırlar.
 Atışı yapan oyuncu tekrar topa temasta bulunamaz.
 Top ceza alanını terk ettikten sonra oyunda sayılır.

Kural İhlali Nedeniyle Verilen Ceza

Ceza sahası içerisinde kullanılmadıysa:
 Atış tekrarlanır.

Kale vuruşu kaleci yerine bir başkası tarafından kullanılırken

Eğer, top oyuna girdikten sonra, atışı yapan oyuncu atışı yaptıktan sonra topa (elleri hariç) temasta bulunursa:
 Endirekt serbest vuruş verilir ve atış topa ikinci temasın yapıldığı yerden kullanılır.
 Ceza sahası içerisinde olmuşsa penaltı atışı verilir.

Aut atışı kaleci tarafından kullanılırken

Eğer, top oyuna girdikten sonra, atışı yapan oyuncu atışı yaptıktan sonra topa elleri dışında bir temasta bulunursa:
 Endirekt serbest vuruş verilir ve atış topa ikinci temasın yapıldığı yerden kullanılır.

Eğer, top oyuna girdikten sonra, başka bir oyuncu dokunmadan önce, kaleci ikinci kez topa temasta bulunursa:
 Ceza sahası dışında olmuşsa direkt serbest vuruş verilir ve atış temasın olduğu noktadan kullanılır.
 Ceza sahası içerisinde olmuşsa endirekt serbest vuruş verilir ve atış temasın olduğu noktadan kullanılır.

Bu kural başka bir şekilde bozulursa:

 Atış tekrarlanır.

Degaj
Degaj, futbolda kalecinin topu oyuna tekrar kazandırması için rakip kaleye topu havaya attıktan sonra ayağıyla vurup göndermesidir.Kale vuruşu ile karıştırılmamalıdır.Kale vuruşundan ofsayt olmaz ama degajdan olur.

Futbol kuralları
Futbol terimleri

Kale vuruşu


Šinčaj (azerski: Şin çayı, ruski: Шинчай) je rijeka u Azerbajdžanu. Duga je 36 kilometara. Izvire na Kavkazu. Desna je pritoka rijeke Murdarčaj.

Rijeke u azijskom dijelu Azerbajdžana
Kaspijski slijev (Azija)

Šinčaj


Gonzalo Mathías Mastriani Borges (n. Montevideo, Uruguay; 28 de abril de 1993) es un futbolista uruguayo. Juega de delantero y su equipo actual es América Mineiro de la Serie A de Brasil.

Trayectoria
Gonzalo Mastriani dio sus primeros pasos en Sauce, uno de los clubes infantiles que hay en el barrio de Cerro, perteneciente a la Liga Atahualpa. En ese equipo jugó toda su infancia hasta que en 2006 recaló en Cerro, en la categoría preséptima, luego de haber descartado jugar en Defensor Sporting, su primera opción.

Gonzalo Mastriani fue confirmado como nuevo jugador del Crotone, equipo de la Serie B del fútbol italiano. El delantero, oriundo de Cerro, no ocupaba puesto de extracomunitario y fue cedido a préstamo por una temporada por el Parma, club dueño de su ficha. Tras su salida conflictiva de Cerro, equipo en el que estuvo el último semestre sin jugar, hecho que lo llevó a perderse el Mundial sub 20, Gonzalo Mastriani fue adquirido por Parma. El traspaso dejó a Cerro 700.000 euros, cifra bastante inferior a la que pretendía.

El buen delantero zurdo, quien marcó 14 goles en sus 40 partidos con la casaca albiceleste en Primera División, no fue tenido en cuenta por Roberto Donadoni, por lo que el club optó por cederlo para que gane rodaje y experiencia en el fútbol italiano.

Con tan solo seis meses en cuarta división, el entrenador Ricardo Ortiz lo subió a Primera para disputar los últimos tres partidos del Torneo Clausura 2011 como jugador de la primera plantilla.

En la primera fecha del Torneo Apertura 2011 ante Cerrito apareció entre los titulares, jugando un gran partido y anotando su primer gol en primera.

En 2019 llegó al fútbol ecuatoriano para vestir la camiseta de Guayaquil City, fue uno de los goleadores de la temporada y fue fichado en 2021 por Barcelona Sporting Club.

En agosto de 2022 se confirmó su transferencia al América Mineiro de Brasil, con un contrato hasta diciembre de 2025 por el 60% de su ficha.

Selección nacional
Sus buenas actuaciones hicieron que Mastriani fuera citado a la preselección uruguaya que fuera a disputar los Juegos Panamericanos 2011, aunque finalmente no formó parte del plantel que viajó a México.

Estadísticas

Clubes
 Actualizado al último partido disputado el .

Palmarés

Campeonatos nacionales

Distinciones individuales

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Gonzalo Mastriani en transfermarkt.co.uk

Nacidos en Montevideo
Futbolistas de Uruguay
Ítalo-uruguayos
Futbolistas del Club Atlético Cerro
Futbolistas del Tampico Madero Fútbol Club
Futbolistas del Guayaquil City Fútbol Club
Futbolistas del Barcelona Sporting Club
Futbolistas del América Futebol Clube (Belo Horizonte)

Gonzalo Mastriani


Universitatea Liberă din Berlin (în , abreviată adesea FU Berlin sau pur și simplu FU) este o universitate de cercetare situată în Berlin, Germania. Ea este una dintre cele mai cunoscute universități ale Germaniei, fiind cunoscută pentru cercetările sale în științele umaniste și sociale, precum și în domeniul științelor naturale.

Universitatea Liberă a fost fondată în Berlinul de Vest în 1948, cu sprijin american, în perioada de început a Războiului Rece ca o continuare occidentală de facto a Universității Friedrich Wilhelm, care era situată în Berlinul de Est și se confrunta cu o puternică represiune comunistă; numele său se referă la statutul Berlinului de Vest ca parte a "lumii libere" occidentale în contrast cu lumea "neliberă" din zona sovietică, în general, și cu universitatea "lipsită de libertate" controlată de comuniști din Berlinul de Est, în special.

Universitatea Liberă din Berlin este una dintre cele unsprezece universități germane de elită incluse în Inițiativa de Excelență a Universităților Germane.

Istoric
Universitatea Liberă din Berlin a fost înființată de către studenți și cercetători pe 4 decembrie 1948. Înființarea ei se datorează începerii Războiului Rece.
Universitatea din Berlin era situată în fostul sectorul sovietic al Berlinului și autoritățile de ocupație militară sovietică din Germania (SMAD) i-au acordat permisiunea de a continua activitatea educațională în ianuarie 1946. Universitățile de pe teritoriul controlat de sovietici erau tot mai afectate de creșterea propagandei comuniste și deveniseră terenul disputelor politice din perioada postbelică. Acest lucru a dus la proteste ale studenților față de sistemul educațional existent. Între 1945 și 1948, mai mult de 18 studenți au fost arestați sau persecutați, iar unii chiar executați de către poliția secretă sovietică (NKVD).

Fondare (1948-2000)

La sfârșitul anului 1947, primii studenți au cerut o universitate liberă de orice influență politică. Punctul culminant al protestelor a fost atins pe 23 aprilie 1948: după ce trei studenți au fost exmatriculați din universitate, fără a fi judecați, aproximativ 2.000 de studenți au protestat la Hotel Esplanade. La sfârșitul lunii aprilie, guvernatorul din Armata Statelor Unite Lucius D. Clay a dispus cercetarea posibilității de a înființa o nouă universitate în sectorul vestic al Berlinului. Pe 19 iunie 1948 s-a întrunit "comitetul de inițiativă pentru înființarea unei universități libere" format din politicieni, profesori, membri ai personalului administrativ și studenți. Comitetul a elaborat un manifest intitulat "Cerere pentru înființarea unei universități libere la Berlin" și a făcut apel la sprijinul public.

Autoritățile municipale de la Berlin au decis înființarea unei universități libere și au solicitat deschiderea ei în semestrul de iarnă al anului universitar 1948/1949. Între timp, comitetul de studenți din Republica Democrată Germană a protestat împotriva înființării noii universități, iar RDG-ul a descris în documentele oficiale noua universitate ca "așa-numita universitate liberă" până la căderea Zidului Berlinului.

În 1949, Universitatea Liberă avea 4.946 de studenți înmatriculați. Până la construirea Zidului Berlinului în 1961, mulți studenți au venit din sectorul sovietic, susținuți adesea prin programul "Währungsstipendium" al Senatului.

La sfârșitul anilor 1960, Universitatea Liberă din Berlin a fost una dintre principalele scene ale protestelor studențești din 1968 ca o reacție la protestele studențești de la nivel mondial din acea perioadă. După asasinarea studentului Benno Ohnesorg și atentatul la adresa lui Rudi Dutschke, protestele au escaladat rapid în violențe în toată Germania. Evenimentele din 1968 au oferit impulsul pentru o mai mare transparență, egalitate și democrație în societatea germană.

În cursul anilor 1970 și 1980, universitatea a devenit o "Massenuniversität" (universitate de masă) cu 50.298 de studenți înmatriculați în anul 1983. După reunificare, Universitatea Liberă din Berlin a fost a doua cea mai mare universitate din Germania (după Universitatea Ludwig Maximilian din Munchen) cu 62.072 de studenți în semestrul de iarnă al anului universitar 1991/1992. La scurt timp după aceea, senatul de la Berlin a decis să reducă drastic locurile până în 2003, iar numărul studenților s-a redus la 43.885 în semestrul de iarnă al anului universitar 2002/2003.

Începând cu anul 2000, Universitatea Liberă din Berlin a trecut printr-o perioadă de restructurare. Activitățile de cercetare ale Universității au crescut semnificativ, ceea ce s-a reflectat în creșterea numărului de absolvenți, doctoranzi și publicații.

Anii recenți (2000-prezent)

Începând din 2003, FU Berlin și-a regrupat capacitățile de cercetare în centre de cercetare interdisciplinară numite clustere.
Din cauza reducerilor financiare și ale restructurării școlilor medicale în același an, instituțiile medicale ale Universității Libere din Berlin și ale Universității Humboldt au fuzionat pentru a crea o instituție comună, Charité – Universitätsmedizin Berlin.

Persoane notabile
Printre absolvenții Universității Libere din Berlin se numără mulți oameni de știință, filosofi și politicieni, printre care cinci câștigători ai Premiului Nobel și 15 laureați ai Premiului Leibniz.

Referințe

Legături externe
 Official Homepage

Berlin

Universitatea Liberă din Berlin


Hygrophila es un clado taxonómica de los caracoles de agua dulce que respiran aire, moluscos gasterópodos pulmonados acuáticos dentro del clado Panpulmonata.

Taxonomía
1997
Estas familias fueron colocados en el suborden Basommatophora (Taxonomía de Gastropoda (Ponder & Lindberg, 1997)).

2005
Ha sido un clado en el grupo informal Basommatophora dentro de la Pulmonata.

Clado Hygrophila:
Superfamilia Chilinoidea Dall, 1870
Familia Chilinidae Dall, 1870
Familia Latiidae Hutton, 1882
Superfamilia Acroloxoidea Thiele, 1931
Familia Acroloxidae Thiele, 1931
Superfamilia Lymnaeoidea Rafinesque, 1815
Familia Lymnaeidae Rafinesque, 1815
Superfamilia Planorboidea Rafinesque, 1815
Familia Planorbidae Rafinesque, 1815
Familia Physidae Fitzinger, 1833

2010
Basommatophora (Siphonarioidea y Amphiboloidea y Hygrophila) se ha encontrado en el grupo polifilético y así Jörger trasladó de Hygrophila a Panpulmonata.

Referencias

Enlaces externos

Panpulmonata

Hygrophila (Gastropoda)


Turis Fratyr debitantski je studijski album njemačkog folk metal sastava Equilibrium. Album je 14. veljače 2005. godine objavila diskografska kuća Black Attakk Records.

Popis pjesama

Osoblje

Equilibrium
 Helge Stang – vokali
 René Berthiaume – gitara
 Andreas Völkl – gitara
 Sandra Völkl – bas-gitara
 Julius Koblitzek – bubnjevi

Dodatni glazbenici
 Gaby Koss – vokali
Ostalo osoblje
 Bella Palazzo – ilustracije
 www.mathias-huber.com – naslovnica
 René Berthiaume – snimanje, produkcija
 Seref-Alexander Badir – snimanje

Izvori

Albumi iz 2005.
Njemački glazbeni albumi

Turis Fratyr


تايه في أمريكا هو فيلم مصري من إنتاج عام 2002، بطولة خالد النبوي وحلا شيحة ومحمد لطفي وإيمان من إخراج رافي جرجس وتم عرضه مارس 2002، عن شاب يهاجر إلى الولايات المتحدة ويقيم لدى أسرة مصرية تتوهم أنه شخص آخر حتى يقع في حب الابنة.

قصة الفيلم
تدور أحداث الفيلم حول شريف (خالد النبوي) الشاب المصري الذي سافر لأمريكا لتحقيق أحلامه، ولكنه يقوم بانتحال شخصية عادل السنهوري (محمد لطفي) الذي يفقد الوعي لفترة طويلة على أثر حادث تعرض له عند وصوله، فيقيم شريف في منزل أقارب عادل ويقع في حب نور (حلا شيحة) ابنة عمه ويقرر الزواج منها، وتتوالى الأحداث. كان في الفلم عدة اخطاء منها ظهور اسم الفنانه حلا شيحه تحت اسم حلا فقط ومن ثم في أحد اللقطات اثناء جلوس العريس مع العروسة في الغرفة ودخول صديقات العروس عليهم تم ظهور الميكرفون بشكل واضح لم ينتبه اليه أحد حتى المخرج نفسه... وهذه من الاخطاء التي تحدث اثناء تصوير المسلسلات أو الافلام العالمية أيضا.

بطولة
 خالد النبوي: (شريف)
 حلا شيحة: (نور)
 محمد لطفي: (عادل)
 إيمان: (والدة نور)
 راجية بارودي: (إيمان)

فريق العمل
 إخراج: رافي جرجس
 إنتاج: رافي جرجس
 قصة: رافي جرجس
 سيناريو وحوار: رافي جرجس، تيمور سري
 مونتاج: ألان روبرتس
 مدير التصوير: دافيد بوزا

مراجع

وصلات خارجية

أفلام تقع أحداثها في الولايات المتحدة
أفلام مصرية إنتاج 2002

تايه في أمريكا (فيلم)


Liste over et udvalg af værker af L.A. Ring.

Laurits Andersen Ring (født Laurits Andersen) (født 15. august 1854 i Ring, død 10. september 1933 i Skt. Jørgensbjerg) var en tidlig dansk symbolistisk maler. Han malede skildringer af realistiske scener af husmænd og deres boliger. Som ung var Ring rastløs og havde ikke stiftet hjem og familie. Foråret 1895 ændredes hans stil til mere lyse toner og motiver, efter mødet med Sigrid Kähler. I Rings kunst er vejen, landevejen, hulvejen og markstien et gennemgående motiv, også andre veje som bække, åløb, flodmundinger og åbent hav og det moderne som broer, jernbanespor og telefontråde bruger Ring som ledemotiver. Vejene leder blikket ind i billederne og videre ud igen, symbol på den menneskelige tilværelse.

Referencer

Lister over værker
L.A. Ring

Værker af L.A. Ring


A Diocese de Ootacamund (Latim:Dioecesis Ootacamundensis) é uma diocese localizada no município de Udhagamandalam, no estado de Tâmil Nadu, pertencente a Arquidiocese de Madras e Meliapore na Índia. Foi fundada em 3 de julho de 1955 pelo Papa Pio XII. Com uma população católica de 116.250 habitantes, sendo 4,8% da população total, possui 66 paróquias com dados de 2020.

História

Em 3 de julho de 1955 o Papa Pio XII cria a Diocese de Ootacamund através do território da Diocese de Mysore.

Lista de bispos
A seguir uma lista de bispos desde a criação da diocese em 1955.

Ligações externas

Ootacamund
Ootacamund

Diocese de Ootacamund


La  est une ligne ferroviaire de la compagnie Asa Coast Railway Company (Asatetsu) située dans les préfectures de Kōchi et Tokushima au Japon. Elle relie la gare d'Awa-Kainan à celle de Kannoura.

Histoire
La section entre Kaifu et Kannoura ouvre en 1992. Étant donné que la ligne traverse une zone relativement peu peuplée, elle est soumise à de graves contraintes commerciales, au point où la fermeture de la ligne a été proposée.

En , le tronçon entre Kaifu et Awa-Kainan appartenant à la ligne Mugi de la JR Shikoku est transféré à la compagnie Asatetsu qui commence des travaux d'adaptation au DMV (Dual Mode Vehicule). Ce mode de transport permettra de desservir des zones sans voie ferrée posée. Selon Shigeki Miura, l'exploitant de la ligne, .  Les circulations reprennent le .

Caractéristiques

Ligne
 longueur :
 écartement des voies :
 nombre de voies : voie unique

Liste des gares
La ligne comporte 4 gares.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes
  Plan de la ligne sur le site officiel
 Tracé de la ligne sur OpenStreetMap

Ligne de chemin de fer dans la préfecture de Kōchi
Ligne de chemin de fer dans la préfecture de Tokushima

Ligne Asatō


Buxus sempervirens, (), Buxaceae (şimşirgiller) familyasından herdemyeşil değerli bir çalı türüdür.

Morfolojik özellikleri
Geniş yapraklı yaprak dökmeyen 4,5-6(9) m yüksekliğinde, yoğun, çok dallı, yuvarlak veya geniş dış hatlı çalıdır. Gövde köşelidir ("kare"). Yapraklar karşılıklı, basit, eliptik ila dikdörtgen, 12-25 mm uzunluğunda, yaklaşık yarısı genişliğinde, tepede küt veya derin girintili, üstte koyu yeşil, altta açık veya sarımsı yeşil, altta damar ortası krem ila sarımsıdır. Krem renkli çiçekler, taç yapraksız, ilkbaharda yaprak koltuklarında gelişir, kokuludur. Meyve küremsi, 8 mm uzunluğunda, üç boynuzlu, açılır kapsüllüdür.

IUCN Kırmızı listesi
Bu tür bir çalı veya küçük ağaç türüdür. Akdeniz ve Kuzey Avrupa'nın yanı sıra Kuzey Afrika, Kafkaslar ve İran'a özgüdür. Tür yaygındır ve geçmişte düşüşe uğramıştır, ancak dağılımı boyunca eşit olarak dağılmamış olsa bile popülasyonun büyük olduğu düşünülmektedir. Tür, ex situ koleksiyonlarda iyi temsil edilmektedir ve Avrupa Komisyonu Habitat Direktiflerinde yer alan bir dizi habitatta korunmaktadır. Sadece şu anda ölçeği bilinmeyen Cylindrocladium buxicola istilaları tarafından tehdit edilmektedir ve haşerenin yönetilmesi ve yok edilmesi tavsiye edilmektedir. Tür, küresel olarak En Az Endişe Veren olarak değerlendirilir.

Coğrafi dağılım bilgileri
Bu tür yaygındır ve Avrupa, Kuzey Afrika, Kafkaslar ve İran'a özgü olarak kabul edilir. Avrupa'da tür, Akdeniz ülkelerinde ve Azor Adaları ve Portekiz'den Türkiye'nin doğusundaki adalarda ve ayrıca Almanya, İsviçre ve Birleşik Krallık'ta bulunur. Türün, örneğin Birleşik Krallık, kuzey Fransa ve Almanya'dan daha kuzeydeki aralığı içinde yerli olarak kabul edilip edilmediği konusunda tartışmalar vardır  Güneydoğu Britanya'daki en azından bazı yerlere özgü olduğunu düşünülüyor. Türler, Avrupa'nın çoğunda tanıtıldı.

Nüfus bilgileri
Bu türün daha sıcak, Akdeniz iklim kuşağında yaygın olduğu bildirilmektedir, ancak dağılımının daha serin ve ılıman bölgelerinde daha seyrek görülmektedir. Bu türün Akdeniz altı Fransa'nın karakteristik bir çalısı olduğu belirtilmektedir.  Birleşik Krallık'ta nüfus biraz kısıtlıdır ancak yine de büyüktür. Türkiye'de tür, Karadeniz ve Marmara Denizi kıyılarında ve Akdeniz bölgelerinde daha küçük popülasyonlarda bulunur; toplamda türün bu ülkede 1.000 hektardan fazla bir alanı kaplayacağı tahmin edilmektedir. Genel olarak, tür yaygındır ve popülasyonun nispeten büyük ve istikrarlı olması muhtemeldir.

Habitat ve Ekoloji bilgileri
Bu yaprak dökmeyen çalı veya küçük ağaç (5 m'ye kadar), tebeşir, kayalık habitatlar, kuru yamaçlar, çalılık makilerdeki dik yamaçlara özgüdür. Ormanlık alanda türler çalılar olarak bulunur. Bununla birlikte, türler açık alanlarda büyümeyi desteklemektedir. Birleşik Krallık'ta tür, bir Avrupa Komisyonu Habitat Direktifi Ek 1 habitatına dahil edilmiştir (kod H5110). Türler açık tarım arazilerinde ve terkedilmiş alanlarda kolonileşir.

Tehdit bilgileri
Tür, Cylindrocladium buxicola enfeksiyonu ile tehdit altındadır. Bu mantar zararlısı bilinmeyen bir kökene sahiptir ve şimşir yanıklığına neden olur. Hastalık, kereste ve süs ticareti yoluyla yayıldığı için tüm Avrupa'da mevcuttur ve kalan yerli meşcerelere zarar verir. Tarihsel olarak türler, kereste hasadı ve süs koleksiyonları üretimi nedeniyle tehdit altındadır. Birleşik Krallık'ta türler yalnızca tek bir sabit popülasyonda bulunur; burada ideal habitat tipine sahip daha az yer olduğu için habitat kısıtlaması tehdidi altındadır. İtalya'da, hayvan otlatma alanlarını artırmaya yönelik açıklık gibi insan etkileri ve artan kuraklık nedeniyle tehdit altında olduğu belirtiliyor. Türün, dağılımı boyunca bir kereste ve haşere istilası olarak kullanılması nedeniyle tarihsel temizlik tehdidi altında olması muhtemeldir.

Kullanım ve Ticaret bilgileri
Türlerin en yaygın kullanımı süs olarak ve bonsai sanatıdır. Tür aynı zamanda kerestesi için de kullanılır. Ahşap oyma, tornalama ve müzik aletleri üretimi için çok uygundur. Bitki aynı zamanda zehirlidir, ancak bu, frengi, romatizma, epilepsi ve sıtma için sakinleştirici ve tedavilerin üretimi için kullanılmıştır. Daha yakın zamanlarda, bu türden, asetilkolinesteraz aktivitesi de dahil olmak üzere geniş bir biyolojik aktivite yelpazesine sahip maddeler izole edilmiştir; bu, onu Alzheimer hastalığı için tedavilerin geliştirilmesinde potansiyel olarak faydalı hale getirebilir.

Koruma işlemleri bilgileri
Bu tür 220 ex situ koleksiyonda bulunur. Avrupa'da tür bölgesel olarak En Az Endişe (2014) olarak değerlendirilmiştir. Tür, ulusal olarak İsviçre, Birleşik Krallık ve Almanya'da En Az Endişe Veren olarak değerlendirilmiştir. Ancak Lüksemburg'da tür Hassas olarak kabul edilir. Birleşik Krallık ağaç tohum bankası projesi için öncelikli bir türdür ve Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bitki Germplazm Sisteminde 63 katılım olduğu belirtilmektedir. Avrupa nüfusu, 30'dan fazla Natura 2000 sahasında bulunduğu için iyi korunmaktadır. Ayrıca, AB yasalarına göre Buxus sempervirens çalılıklarını koruyan F3.12 habitat türü de dahil olmak üzere, Avrupa Komisyonu Habitat Direktiflerinde yer alan birçok habitatta korunan habitattır. Türlerde daha fazla popülasyon azalmasını önlemek için genellikle Cylindrocladium buxicola'nın yönetilmesi ve yok edilmesi önerilir.

Kültivarlar
'Arborescens': ağaç benzeri büyüme, oldukça geniş, iki kat daha uzun yapraklar.
'Aurea-pendula': dik, ama aynı zamanda sarkık, yapraklar sarı ve yeşil (alacalı).
'Latifolia Maculata': parlak sarı sonra yeşil, yazın donuk sarı ile lekelenir.
'Variegata': krem rengine dönüşen beyaz kenarlı parlak yeşil ve sonunda açık sarı.

Kaynakça

Buxus

Buxus sempervirens


An Spathoglottis smithii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Paul J. Kores. An Spathoglottis smithii in nahilalakip ha genus nga Spathoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spathoglottis

Spathoglottis smithii


58 Andromedae (en abrégé 58 And) est une étoile de la constellation boréale d'Andromède. Elle est visible à l'œil nu avec une magnitude apparente de 4,82.

Environnement stellaire
58 Andromedae présente une parallaxe annuelle de  telle que mesurée par le satellite Gaia, ce qui permet d'en déduire que l'étoile est distante de  de la Terre. Elle s'éloigne du Système solaire à une vitesse radiale héliocentrique de  et possède un mouvement propre relativement important, traversant la sphère céleste à un rythme de .

58 Andromedae est une étoile solitaire, qui n'a pas de compagnon stellaire connu qui lui serait physiquement associé.

Propriétés
58 Andromedae est une étoile blanche de type spectral A5 -, ce qui indique que son spectre montre des traits qui sont intermédiaires entre celui d'une étoile sur la séquence principale et celui d'une étoile sous-géante plus évoluée. Elle est âgée de 425 millions d'années. Elle tourne rapidement sur elle-même à une vitesse de rotation projetée de . Cela donne à l'étoile une forme aplatie avec un bourrelet équatorial qu'on estime être 6 % plus grand que son rayon polaire.

L'étoile fait le double de la masse du Soleil et son rayon est environ 1,9 fois plus grand que le rayon solaire. Elle est 36 fois plus lumineuse que le Soleil et sa température de surface est de .

Notes et références

Lien externe

Constellation d'Andromède
Étoile de type spectral AIV
Étoile de type spectral AV
Andromedae, 58
Objet du Bonner Durchmusterung
0620
013041
009977

58 Andromedae


Hugo Cuypers, né le  à Liège en Belgique, est un footballeur belge qui joue au poste d'attaquant à La Gantoise.

Biographie

En club

Jeunesse et formation
Cuypers grandit à Fexhe-le-Haut-Clocher. Il effectue sa formation avec le FC De Zwaluw Vechmaal, l'Excelsior Veldwezelt et le CS Visé.

En 2014, il rejoint le Standard de Liège, où il compte 31 buts et 13 passes décisives lors de sa première saison chez les U19. Cela lui vaut un contrat professionnel de deux ans en 2015.

Standard de Liège et prêt à Seraing
Le 3 avril 2016, Cuypers fait ses débuts officiels au Standard de Liège sous la direction de l'entraîneur Yannick Ferrera. Le jeune attaquant entre en jeu au cours du match de Play-off 2 contre Waasland-Beveren, après 83 minutes de jeu, pour remplacer Renaud Emond.

Peu de temps après, Cuypers est prêté au RFC Seraing en division 1 amateur. Là, il marque six buts en dix-neuf matchs lors de sa première saison.

Ergotelis Héraklion
Lors de l'été 2017, le Standard laisse partir le jeune attaquant pour la deuxième division grecque, avec le club du GC Ergotelis. Après 28 rencontres de championnat et deux matches de Coupe, son compteur s'élève à 22 buts. Cuypers ainsi couronné vice-meilleur buteur de la compétition. La saison suivante, cependant, il ne joue plus et est écarté du noyau car le club veut absolument le transférer à l'AEK Athènes alors que le joueur a opté pour l'Olympiakós, où il a signé librement un contrat de quatre ans.

Olympiakós avec prêt à Ajaccio
Lors de l'été 2019, Cuypers rejoint enfin l'Olympiakós, qui le prête immédiatement à un club de deuxième division française, l'AC Ajaccio. A la fin de son prêt, Cuypers revient à au Pirée en préparation de la saison 2020-2021, malgré le très fort intérêt du KV Malines. Le , il marque son premier but pour le club en tant que remplaçant lors d'une victoire 0-6 contre le PAS Lamia. Cuypers  marque le cinquième but de la rencontre.

En , il est couronné champion national avec l'Olympiakós.

KV Malines
En , il signe un contrat de quatre saisons, avec une option pour une saison supplémentaire, au KV Malines pour un transfert de . Il inscrit 13 buts et réalise 10 passes décisives avec le Malinwa lors de la saison 2021-2022.

La Gantoise
Il ne reste toutefois qu'une seule saison à Malines. Remarqué pour ses bonnes prestations, il est transféré le  à La Gantoise pour un montant de 4 millions d'euros. Il marque son premier but contre Saint-Trond VV, le . À l'issue de la saison 2022-2023, il termine meilleur buteur avec 27 buts. Il inscrit aussi 6 buts en Conférence League et un en coupe de Belgique.

En sélections nationales
En , il inscrit un but avec l'équipe de Belgique des moins de 19 ans, contre la Bulgarie. Ce match gagné 1-0 rentre dans le cadre des éliminatoires du championnat d'Europe des moins de 19 ans 2016.

Meilleur buteur à l'issue de la saison 2022-2023, Cuypers est pressenti par de nombreux observateurs dans la sélection de Domenico Tedesco en prévision des rencontres éliminatoires du Championnat d'Europe 2024. Il n'est néanmoins pas appelé.

Statistiques

En club

Palmarès

En club

Distinctions individuelles
 Élu meilleur joueur étranger de la Football League (D2 grecque) lors de la saison 2017-2018
 Meilleur buteur du championnat de Belgique lors de la saison 2022-2023

Notes et références

Liens externes

Naissance à Liège
Naissance en février 1997
Footballeur belge
Joueur du Standard de Liège
Joueur du RFC Seraing (167)
Joueur de l'Ergotelis Héraklion
Joueur de l'Olympiakós
Joueur de l'AC Ajaccio
Joueur du KV Malines
Joueur du KAA La Gantoise
Personnalité wallonne

Hugo Cuypers


Det jeg ser er en dansk kortfilm fra 1990, der er instrueret af Kim Peter Gyldenkvist.

Handling
En historie om en mand, der prøver at kæmpe mod sin skæbne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1990

Kortfilm fra Danmark

Det jeg ser


An Eragrostis fauriei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jisaburo Ohwi. An Eragrostis fauriei in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Taiwan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis fauriei


Screamers es una película estadounidense documental de 2006 dirigida por Carla Garapedian.  La película habla acerca de porqué diversos gobiernos del mundo han recurrido a los genocidios durante los últimos dos siglos, con especial enfoque en el Genocidio Armenio.

Contenido del film
En el film se entrevista a la banda System of a Down, compuesta por músicos armenios, y al abuelo del cantante de la banda Serj Tankian, Stepan Haytayan, que es un sobreviviente del Genocidio Armenio.

En otras entrevistas aparecen la activista de derechos humanos Samantha Power y personas involucradas con genocidios en Ruanda y Darfur. Screamers también habla de la negación del Genocidio Armenio por parte de la Turquía actual, y la tendencia de neutralidad que Estados Unidos generalmente mantiene para con ese genocidio histórico y muchos más.

En Screamers hay escenas estremecedoras en las cuales Serj y su abuelo hablan de lo que ocurrió. En toda Anatolia, a los hombres armenios se los desarmaba y se les disparaba, mientras que las mujeres y los niños que no eran secuestrados y violados o asesinados, se los enviaba a las marchas de la muerte.
Stepan Haytayan terminó en un orfanato norteamericano en Grecia y con el tiempo llegó al Líbano. De no haber sido por los misioneros norteamericanos que dirigían el orfanato, la familia de Tankian no habría podido sobrevivir.
La abuela materna de Tankian, Varsenig, también sobrevivió las masacres: un alcalde turco puso en riesgo su vida al esconderla a ella y a su familia. Como tantos otros oficiales del Imperio Otomano, este hombre de bien se rehusó a acatar las órdenes del gobierno que exigían asesinar y deportar a los armenios. En algunos casos, el gobierno otomano ejecutaba a estos héroes por desafiar a la autoridad.
Los abuelos paternos de Tankian, Nazaret y Vartouhi, sobrevivieron al Genocidio gracias a que ambos trabajaban en el ferrocarril Berlín-Bagdad, que estaba siendo construido por Turquía y su país aliado, Alemania, para que este último tuviera acceso al Golfo Pérsico. A algunos armenios los hacían trabajar literalmente hasta morir, pero otros lograban persistir a pesar de ser obligados a realizar trabajos manuales difíciles de soportar.

Referencias

Enlaces externos

Documentales de Estados Unidos
Obras sobre el genocidio armenio

Screamers (película de 2006)


Léon Denis () a fost un filozof spiritist renumit și, alături de Gabriel Delanne și Camille Flammarion, unul din principalii exponenți ai spiritismului după moartea lui Allan Kardec. A ținut prelegeri în întreaga Europă la conferințe internaționale de spiritism și spiritualism, promovând ideea supraviețuirii sufletului după moarte și implicațiile acesteia în relațiile umane. El este cunoscut ca apostolul spiritismului francez.

Biografie
Léon Denis s-a născut în Foug, Meurthe-et-Moselle, Franța, la 1 ianuarie 1846, într-o familie umilă. A practicat la început, de nevoie, diferite munci manuale grele pentru a-și întreține familia. De la primii săi pași în lume, a simțit prezența unor prieteni invizibili care-l ajutau. În loc să participe la activitățile specifice vârstei sale, el a încercat să se instruiască cât mai intens posibil. A citit lucrări serioase, străduindu-se, astfel, prin propriile sale eforturi, să-și dezvolte inteligența și a devenit un serios și competent autodidact.

La vârsta de 18 ani, el a început să lucreze ca agent de vânzări și a trebuit astfel să călătorească frecvent. Această situație a continuat până la data reformării sale și după. Iubea muzica și, ori de câte ori avea ocazia, a asistat la spectacole de operă sau la concerte. El a interpretat la pian unele arii bine-cunoscute, precum și unele compoziții proprii. Nu fuma, era aproape exclusiv vegetarian și nici nu consuma băuturi fermentate. Apa era, din punctul său de vedere, băutura ideală.

Avea obiceiul de a citi cu interes diferite cărți, colindând librăriile. Aflat într-un astfel de periplu, a avut ocazia, la vârsta de 18 ani, să observe o lucrare cu un titlu neobișnuit: Cartea Spiritelor a lui Allan Kardec. Având la el suma de bani necesară, a cumpărat cartea și s-a grăbit imediat să ajungă acasă pentru a o citi.

Denis a comentat următoarele despre această carte: "am găsit în această carte soluția clară, completă și logică, la o problemă universală. Convingerea mea a devenit puternică. Teoria spiritistă mi-a risipit indiferența și îndoielile."

Denis nu a fost doar un succesor al lui Allan Kardec, așa cum se crede în general, ci a avut un rol foarte important în consolidarea mișcării spiritiste. S-a angajat în studii doctrinare și în cercetări asupra mediilor și a popularizat mult mișcarea spiritistă în Franța și în întreaga lume. El a aprofundat aspectele morale ale doctrinei și, mai presus de toate, a consolidat Mișcarea în primele decenii ale secolului al XX-lea.

În spiritism, Kardec a avut rolul unui înțelept, iar Denis a avut rolul unui filozof. Léon Denis a fost numit Apostolul Spiritismului, datorită activității sale susținute de promovare a mișcării și cărților publicate despre noua doctrină. Având o mare sensibilitate morală, el și-a dedicat întreaga sa existență apărării postulatelor pe care Kardec le-a transmis în cărțile Pentateuhului spiritist.

Denis însuși și-a rezumat misiunea sa astfel: "Mi-am consacrat existența slujirii unei mari cauze, spiritismul sau spiritualismul modern, care va fi cu siguranță credința universală și religia viitorului".

Scrieri
 Le Pourquoi de la Vie (1885 & Librairie des Sciences Psychologiques, 1892).
 Christianisme et spiritisme (Leymarie, 1898).
 Après la mort (Librairie des sciences psychiques, 1905).
 Le probleme de l'etre et de la destinée
 Dans l'invisible, spiritisme et médiumnité (Librairie des Sciences Psychiques, 1911).
 Le  Monde invisible et la guerre (Librairie des sciences psychiques, 1919).
 Jeanne d'Arc, médium.
 L'au-dela et la survivance de l'etre.
 La grande énigme, Dieu & l'univers (Librairie des sciences psychiques, 1921).
 Esprits et mediums: étude et pratique du spiritualisme experimental et de la médiumnité (1921)
 Le génie celtique et le monde invisible
Unele dintre lucrările sale sunt disponibile, de asemenea, în traduceri în limba engleză.

Referințe

Bibliografie
 Luce, Gaston. Léon Denis, l'apotre du spiritisme, sa vie, son oeuvre.
 Baumard, Claire. Léon Denis intime (J. Meyer, 1929). Preface by Arthur Conan Doyle.

Legături externe
 Biography (French)
 Léon Denis center for spiritist studies (French)
 Short biography (explorespiritism.com)

Nașteri în 1846
Decese în 1927

Léon Denis


Laktozsuz süt, Dünya genelinde ve özellikle Akdeniz ülkelerinde nüfusunun yaklaşık %70'inde görülen "laktoz duyarlılığı"ndan dolayı, süt içemeyen veya içmekten hoşlanmayanlar için üretilmiş, süt çeşididir. Laktoz duyarlılığı, süt şekeri laktoz'u sindirmeye yarayan laktaz enziminin, çocukluk çağından sonra hızla vücutta azalması sonucunda oluşur. İnce bağırsaklarda azalan laktaz enzimi, süt ve mısır ürünlerini yiyen insanlarda, sindirim güçlüğüne sebep olur.

Süt şekeri anlamına gelen laktoz, latince süt anlamına gelen "lak" ve şeker anlamına gelen "oz" kelimelerinden oluşur. Bir disakkarit (çift şeker) olan laktozda iki şeker molekülü olan glikoz ve galaktoz bulunur. Formülü C12H22O11 ve molekül ağırlığı 342.3'tür.

Normal sütten farkı
Üretim standartlarının izin verdiği ölçülere göre, laktozsuz sütler, normal üretilmiş bir sütte bulunması gereken laktoz şekeri dışındaki tüm besin öğelerine sahip olması gerekir. İçine belirli ölçüde eklenen laktaz enzimi sayesinde, sütte bulunan laktoz şekeri, sindirimi daha kolay olan glukoz ve galaktoza çevrilir. Enzimin etkisi zamanla ve ısı ile arttığından, oda sıcaklığında belirli sürelerde bekletilen laktozsuz sütler, normal süte göre daha "tatlımsı" algılanabilir.

Süt ürünleri

Laktozsuz süt


نادي باتي بوريسوف لكرة القدم  وهو نادي كرة قدم من بيلاروس. تأسس سنة 1973، وكانت الانطلاقة الرسمية للنادي بعد الاستقلال والانفصال عن الاتحاد السوفيتي عام 1996.

المشاركات في الدوري
 حصل على المزكز الثاني بين الأندية البيلاروسية
 1998 حصل على المزكز الثاني بين الاندية البيلاروسية
 1999 بطل بيلاروسيا لأول مرة
 2000 وصيف بطل بيلاروسيا
 2001 ثالث الدوري
 2002 بطل بيلاروسيا
 2003 وصيف الدوري
 2004 وصيف بطل بيلاروسيا
 2006 حقق الدوري

الانجازات على مستوى بطولة كأس بيلاروسيا
 2001 وصل لنهائي
 2004-2005 وصل لنهائي كأس بيلاروسيا
 2005-2006 حقق لقب بطولة الكأس

بطولة أوروبية
 2001 حاول الفريق التأهل لدوري الأبطال وخرج من التصفيات
 2004 تكرر نفس الحال.

وبشكل عام المساهمات للوصول للويفا كاب لم تنجح.
 1999-2000 خرج من التصفيات على يد لكوموتيف موسكو الروسي
 2000-2001 تعدى الدور الأول للتصفيات وخرج بالدور الثاني على يد هلسنبورغ السويدي
 2001-2002 تعدى الدور الأول على حساب نادي جورجي وخرج من الدور الثاني للتصفيات من ميلان الإيطالي
 2002-2003 كان الإنجاز بالتأهل من الدور الأول على حساب نادي دنماركي ثم أخرج ميونخ وخرج من بولونيا الإيطالي بالدور الأخير

لتحقيق حلمه بكأس الاتحاد الأوروبي
 2003-2004 خرج من الدور التأهيلي الأول 2004-2005 تكرر نفس الأمر و2005-2006 خرج من الدور الثاني
 2006-2007 خرج من الدور التأهيلي الثاني من نادي روبن كازان الروسي.

ليكون الحلم بعيد إلى هذه اللحظة على نادي أف سي باتي بوريسوف للوصول لبطولة أوروبية.

ملعب الفريق

اسم الملعب: البلدي

سعته: 5500

تكلفة التذاكر 2000-4360 روبل

تشكيلة الفريق

المدرب:

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1973
أندية كرة قدم في بيلاروسيا
باريساو
تأسيسات سنة 1973 في بيلاروسيا

باتي بوريسوف


أسلوب سياسي يقوم بتعهد الدول العظمى بعدم انفراد أية دولة بالحصول علي امتيازات تجارية أو صناعية أو سياسية. وقد بدأت الولايات المتحدة الأمريكية بالمطالبة بتنفيذ سياسة الباب المفتوح في الربع الثاني من القرن التاسع عشر، ثم نصت عليها جميع المعاهدات التي أبرمتها الدول مع الصين بعد حروب الأفيون . وقد تعهدت هذه الدول بمواصلة انتهاج هذه السياسة بعد إخماد ثورة البوكسر في عام 1900, وتعهدت الدول باتباع هذه السياسة فيما يختص بحوض نهر الكونغو عام 1885, كما تعهدت الولايات المتحدة باتباع سياسة الباب المفتوح في الفلبين بعد استيلائها عليها عام 1899.

اتفاقية سياسة الباب المفتوج المقترحة من وزير الخارجية الأمريكية سنة 1899:

سياسة الباب المفتوح هي مبادرة أطلقتها الولايات المتحدة عام 1899 وأسمتها بـ(بيان المباديء) وتهدف لتأمين امتيازات متساوية بين الدول التي تتعامل تجاريا مع الصين، ولدعم الوحدة الصينية إقليميا وإداريا. وكان البيان قد صدر من قبل وزير خارجية الولايات المتحدة جون هاي وأرسل إلى دول: بريطانيا العظمى، وألمانيا، وفرنسا، وإيطاليا، واليابان، وروسيا واستقبلت في غالبها بتأييد عالمي في الولايات المتحدة، ولأكثر من 40 عاما كانت هي حجر الأساس في السياسات الخارجية الأمريكية.
وكانت المباديء التي أشارت إلى أنه يجب على كل دولة الحصول على فرص وصول متساوية إلى أي من المنافذ التجارية في الصين قد نصت عليها معاهدات نانكينغ ووانغيا الإنجليزية-الصينية في عامي 1842-1844 (Anglo-Chinese treaties of Nanking and Wanghia). وكانت بريطانيا العظمى أكثر من أي قوة عظمى لديها مصالح في الصين، وقد حافظت بنجاح على سياسة الباب المفتوح حتى أواخر القرن التاسع عشر. وبعد حرب السينو الأولى (1894-95) كان هناك تسارع في عمليات امتداد نفوذ السيطرة في أجزاء مختلفة من السواحل الصينية وخاصة من قبل روسيا وفرنسا وألمانيا وبريطانيا، وخلال هذه العمليات ادعت القوة المهيمنة أن لها امتيازات حصرية في الاستثمار، وهو الشيء الذي أثار المخاوف في أن تسعى كل قوة إلى احتكار التجارة، إضافة إلى أن ذلك قد يؤدي إلى انقسام الصين إلى اقتصادات متفرقة يتم السيطرة عليها من قبل قوى مختلفة مما سيقود إلى إخضاع كامل للصين وإلى انقسامها إلى مستعمرات متفرقة.

مراجع

السياسة الخارجية للولايات المتحدة
تاريخ الصين الاقتصادي
تاريخ علاقات الولايات المتحدة الخارجية
تاريخ الولايات المتحدة الاقتصادي
تاريخ توسع الولايات المتحدة
تجارة دولية
سياسة حسب القضية
علاقات أمريكية صينية
علاقات الإمبراطورية اليابانية الخارجية

سياسة الباب المفتوح


L'épreuve féminine de monobob des Jeux olympiques d'hiver de 2022 a lieu le 13 et le . L'Américaine Kaillie Humphries devient la première championne olympique dans cette nouvelle discipline

Déroulement de la compétition
Les World Series 2021-2022 a vu le sacre de Elana Meyers Taylor qui totalise 4 victoires sur le circuit ; le podium était complété par Kaillie Humphries avec deux victoires et la Canadienne Cynthia Appiah pour compléter le podium.

Dans la première manche, seules Kaillie Humphries et Laura Nolte parvienennt à boucler la descente en moins de 1 min 04 s.  La deuxième manche est pénalisante pour Laura Nolte mais au terme de la première journée, le podium est dominé par Kaillie Humphries (USA) en 2 min 09.10 s suivi de Christine de Bruin (CAN) à 1.04 s
et Laura Nolte (GER) à 1.22 s.

Pour les deux dernières manches, Kaillie Humphries conforte son avance en remportant la course et voit une belle remontée de l'Australienne Bree Walker ; l'avance est confortable pour la leader qui ne se contentera que du troisième temps dans la dernière manche.

Calendrier

Médaillés

Résultats

Notes et références

Bobsleigh aux Jeux olympiques de 2022

Bobsleigh monobob féminin aux Jeux olympiques de 2022


The Irish Football Association (IFA) is the governing body for association football in Northern Ireland. It organised the Ireland national football team from 1880 to 1950, which after 1954, became the Northern Ireland national football team.

History

Foundation of the IFA

The IFA was formed on 18 November 1880 by seven football clubs mostly in the Belfast area, as the organising body for the sport across all of Ireland. A meeting was called by Cliftonville of other football clubs that followed the rules set out by the Scottish Football Association (SFA). At that meeting, on 18 November of that year, seven clubs formed the IFA, making it the fourth oldest national football association in the world (after those of England, Scotland and Wales). The founding members were: Alexander, Avoniel, Cliftonville, Distillery, Knock, Moyola Park and Oldpark. The IFA's first decision was to form an annual challenge cup competition similar to the FA Cup and Scottish Cup competitions, called the Irish Cup. Two years later, Ireland played its first international against England, losing 13–0 (which remains a record for both teams; a record win for England, and a record loss for (Northern) Ireland).

North/South split and the foundation of the Football Association of Ireland

Shortly after the partition of Ireland, in 1921, the Football Association of Ireland (FAI) was established as a rival association to regulate the game in what was to become the Irish Free State. The immediate cause of the split lay in a bitter dispute over the venue for the replay of an Irish Cup match in 1921 involving Glentoran of Belfast and Shelbourne of Dublin. When the first cup match was drawn in Belfast, because of the Irish war of independence, the IFA reneged on a promise to play the replay in Dublin and scheduled the rematch again for Belfast. Shelbourne refused to comply and forfeited the Cup. Such was the anger over the issue that the Leinster Football Association broke away from the IFA and formed its own national association. Those behind the FAI believed that football should be regulated by a federation based in the Irish Free State's capital, Dublin; they also accused the IFA of neglecting the development of the game in the South. The IFA's supporters argued that the federation should be based where the game was mainly played – namely Ulster, and its principal city Belfast.

Both associations claimed to represent the whole of the island, each competing internationally under the name "Ireland" and selecting players from both the rival national leagues, which also split at this time. Interventions by FIFA gave the FAI de jure organising rights over the 26 counties of the Republic, with the IFA restricted to Northern Ireland. From the 1950s onwards, the IFA no longer claimed it was the association for the whole of Ireland. In 1960, the association moved to Windsor Avenue in south Belfast, in a building once occupied by Thomas Andrews. The IFA moved again in 2016 to its current location at the National Football Stadium at Windsor Park, Belfast. The IFA continued to regulate the game in Northern Ireland, and all results obtained by the Irish national side and records in the Irish Football League and the cup competition stand as Northern Irish records.

Summary

1880 – IFA founded in Belfast, representing all of Ireland ("Ireland")
1921 – FAI founded in Dublin, representing Southern Ireland ("Irish Free State")
1936 – FAI begins also selecting Northern players ("Ireland"/"Éire")
1946 – FAI stops selecting Northern players ("Republic of Ireland" as of 1954)
1950 – IFA stops selecting Southern players ("Northern Ireland" as of 1954)
Therefore,
IFA (today Northern Ireland) represented all of Ireland between 1880–1950
FAI (today Republic of Ireland) represented all of Ireland between 1936–1946

Along with the other Home Nations' associations (the English FA, the Scottish Football Association, and the Football Association of Wales), the IFA sits on the International Football Association Board, which is responsible for the laws of the game. The IFA continues to have responsibility for the running of the Northern Irish national team.

Women's football
The Northern Ireland Women's Football Association (NIWFA) is the IFA's women's football arm. It runs a Women's Cup, Women's League, a range of underage football camps and the Northern Ireland women's national football team. In April 2014, Northern Ireland's Minister for Culture, Arts and Leisure Carál Ní Chuilín threatened to cut the IFA's funding unless it stopped treating women's football as "an after thought".

Presidents
1880–1889 Lord Spencer Chichester
1889–1909 Marquess of Londonderry
1909–1912 Alexander H. Thompson
1912–1914 Hugh Hegan
1914–1945 Sir James McIlmunn Wilton
1945–1948 Austin Donnelly
1948–1957 Frederick J. Cochrane
1957–1958 Joseph MacBride
1958–1994 Harry Cavan
1995 Sammy Walker
1995–2007 Jim Boyce
2007–2010 Raymond Kennedy
2010–2016 Jim Shaw
2016– David Martin
 Conrad Kirkwood

See also
Sunday football in Northern Ireland

References

External links

 FIFA profile (archived 4 February 2019)
 UEFA profile

Northern Ireland

Football
1880 establishments in Ireland
Sports organizations established in 1880

Irish Football Association


Expres (en , également translittéré Ekspres ou Express) est un quotidien ukrainien basé à Lviv et fondé en 1992. Il se revendique comme étant le plus grand journal d'Ukraine en ukrainien en termes de tirage. Sa popularité est essentiellement établie dans l'ouest de l'Ukraine.

Selon les employés d'Ekspres et l'IFEX, Expres a fait l'objet, au début des années 2010, d'intimidations de la part du système judiciaire ukrainien et de la police ukrainienne. En février 2012, l'Institut international de la presse « a condamné les tentatives présumées de responsables locaux de bâillonner Ekspres ». Le ministère des Revenus et des Droits a nié ces allégations en août 2013.

La rédaction du journal est visée par des tirs à trois reprises en 2009.

Références

Liens externes
 Ekspres en ligne (in Ukrainian)

Presse écrite en ukrainien
Titre de presse créé en 1992

Expres


L'Ancêtre (título original en francés; en español, El antepasado) es una ópera en tres actos con música de Camille Saint-Saëns y libreto en francés de Lucien Augé de Lassus. Se estrenó el 24 de febrero de 1906 en la Ópera de Montecarlo.

Enlaces externos

Óperas de 1906
Óperas de Camille Saint-Saëns
Óperas en francés
Óperas estrenadas en Montecarlo

L'Ancêtre


El convento de San Lamberto fue un convento situado a media legua de Zaragoza, en el camino de Navarra.

Este convento fue fundado en el año 1522, según se colige de las letras dadas por el emperador Carlos V en Valladolid, a 28 de noviembre del mismo año. Fue derruido en la guerra de la Independencia. Su iglesia era de una nave, de arquitectura gótica y de un mérito sin igual en su clase.
Restituido en el año 1814 el Gobierno legítimo, los religiosos tuvieron que albergarse en la casa hospicio, que tenían dentro de la ciudad, sita al final de la calle Castellana, en dirección a la plaza del Portillo, donde abrieron un pequeño oratorio para el culto y en ella permanecieron hasta la supresión general en 1835.

Véase también
Virgen con Niño (Maestro de la Magdalena de Mansi)

Referencias
Guía de Zaragoza, 1860

Antiguos monumentos de Zaragoza
Conventos de España del siglo XVI
Conventos y monasterios de la provincia de Zaragoza
Monasterios de Aragón del siglo XVI
Arquitectura de 1522
España en 1522

Convento de San Lamberto


Thank U, Next peti je studijski album američke pjevačice Ariane Grande. Album je 8. veljače 2019. objavila diskografska kuća Republic Records. Nakon objavljivanja svog prethodnog studijskog albuma Sweetener (2018.), Grande je počela raditi na novom albumu u listopadu iste godine, pozivajući pisce i producente kao što su Tommy Brown, Max Martin, Ilya Salmanzadeh i Andrew Pop Wansel. Album je nastao usred osobnih dodađaja iz Arianinog života, uključujući i smrt njezina bivšeg dečka Mac Millera i raskid s njezinim bivšim zaručnikom Pete Davidsonom.

Thank U, Next je također ime Arianinog novog, ali ne i prvog, parfema. U Americi izlazi 18.8.2019.

O albumu
U rujnu 2018., Grandein bivši dečko, reper Mac Miller, umro je od predoziranja. Sljedećeg mjeseca Grande je najavila da će se odmoriti od glazbe. Istog mjeseca, međutim, Grande je otkrila da je bila u studiju radeći na novoj glazbi, te je najavila Sweetener World Tour (2019). Izjavila je da će turneja podržati i njen četvrti studijski album, Sweetener (2018.) i njezin nadolazeći peti studijski album.  Kasnije, u listopadu 2018., Grande je prekinula svoje zaruke sa svojim zaručnikom Peteom Davidsonom.

Grande je počela snimati album u listopadu 2018., manje od dva mjeseca nakon objavljivanja svog prethodnog albuma Sweetener. Snimila je svoj album u studiju Jungle City u gradu New Yorku.

Grande se odlučila za suradnju s producentima i tekstopiscima s kojima je već bila prijateljica i koje je poznavala, navodeći odluku "nekako mi je spasila život. To je bilo nekakvo super izazovno poglavlje koje je isisavalo, a onda su ga moji prijatelji učinili nevjerojatnim i posebnim." Brown je producirao najviše pjesama s pet, a na produkciji je surađivao s Charlesom Andersonom i Michaelom Fosterom iz Društvene kuće. U međuvremenu, Max Martin i Ilya Salmanzadeh zajedno su proizveli četiri pjesme.

Tekstopisac Victoria Monét izjavila je da Grande i njezin tim rade brzo, pišući i snimajući "devet pjesama ili tako" nakon tjedan dana. Za razliku od prethodnih albuma, većina snimanja završena je nakon samo dva tjedna. Grandein tim uvijek je u studiju imao šampanjac, osobito Veuve Clicquot, kako je kasnije spomenuto u suradnji s Monét, "Monopoly". Monét je koautor šest pjesama albuma, uključujući i "Ghostin", što je bila prva pjesma napisana za album i koja je najduže napisana. Grande je to opisala kao najtežu pjesmu za pisanje albuma i najprije je tražila da pjesma ne bude uključena u konačni popis pjesama.

Singlovi
Naslovna pjesma albuma objavljena je kao prvi singl s Thank U, Next 3. studenog 2018. godine, bez prethodne najave. Komercijalno, singl je bio ogroman uspjeh, dostigavši broj jedan na ljestvicama 12 zemalja i razbivši niz ploča, uključujući rekord za većinu predstava u jednom danu od strane umjetnice u Spotifyu. Pjesma je također postala Grandein prvi singl na američkom Billboard Hot 100. Pjesmu je izvela 7. studenog na izložbi The Ellen DeGeneres Show.  Njegov prateći glazbeni spot objavljen je 30. studenog, koji je razbio ploče i za najgledaniji glazbeni spot na usluzi YouTube u roku od 24 sata i najbrži video za Vevo koji je dosegnuo 100 milijuna prikaza na usluzi YouTube.

"7 Rings" objavljen je kao drugi singl 18. siječnja 2019.  Pjesma je također bila komercijalno uspješna, a na vrhu ljestvice 15 zemalja, uključujući SAD, debitirajući na vrhu Billboard Hot 100, Grande je treća ženska izvođačica koja ima dvije ili više pjesama koje debitiraju na vrhu Hot 100. napravio je Grande trećim umjetnikom u povijesti koji je imao album s dvije pjesme koje su debitirale na prvom mjestu Hot 100, nakon Drakeova Scorpiona 2018. i Mariah Carey's Daydream 1995.  "7 Rings" također je oborio rekord za najbrže emitiranu pjesmu u 24 sata na Spotifyu, gdje je globalno primio 14,9 milijuna streamova. Dobila je općenito mješovite kritike glazbenih kritičara.

"Break Up With Your Girlfriend, I'm Bored" objavljen je kao treći singl 8. veljače 2019., istog dana kada je album objavljen. Pjesma je debitirala na vrhu ljestvica u Irskoj i Velikoj Britaniji. U potonjem, Grande je postala prva umjetnica koja se zamijenila na prvom mjestu na ljestvici i pridružila se samo trima drugim umjetnicima u tri singla u top-ljestvici za manje od 100 dana. Kako je pjesma postala njezin peti singl u Irskoj, Grande sada drži i rekord za najveći broj u desetljeću 2010. na ljestvici, uz Rihannu. "Break Up with Your Girlfriend, ja sam " debitirao je na drugom mjestu Billboard Hot 100, postajući Grandeov 13. top deset singl na ljestvici. S ovim singlom na drugom mjestu, "7 Rings" na prvom mjestu i "Thank U, Next" na broju tri, Grande je postala prvi umjetnik koji je monopolizirao prva tri na ljestvici od The Beatlesa 1964. godine.

Promotivni singlovi
"Imagine" objavljen je kao jedini promotivni singl albuma 14. prosinca 2018. Grande je izvela pjesmu na The Tonight Showu u kojoj glumi Jimmy Fallon 18. prosinca.

Naslovnica albuma
Thank U, Next  izdanje objavljeno u svijetu 8. veljače 2019, od strane Republic Records. Na omotnici albuma, koju je snimio Alfredo Flores, Grande pokazuje naopako na podu s naslovom albuma naslikanim na vratu. Digitalno izdanje obuhvaća ružičastu granicu, dok fizičko izdanje ima crnu obrub. Naslov albuma nazvan je po Grandeu i njezinoj prijateljici Victoriji Monét.

Sweetener World Tour
Dana 25. listopada 2018. godine Grande je službeno najavila turneju Sweetener World Tour, u promociji i Thank U, Next i Sweetener (2018.). Turneja je započela 18. ožujka 2019. godine, a prvi put se sastojao od 53 predstave diljem Sjeverne Amerike. Druga etapa započet će 17. kolovoza 2019. godine, a sastoji se od 28 predstava diljem Europe. Normani i Društvena kuća bili su najavljeni kao otvaranja za sjevernoameričke datume turneje.

Popis pjesama

Izvori

Albumi iz 2019.
Američki glazbeni albumi

Thank U, Next (album)


Snippen Station (Snippen stasjon eller Snippen holdeplass) er en ubetjent jernbanestation Gjøvikbanen i Maridalen, ca. 17,5 km nord for det centrale Oslo. Stationen består af en enkelt perron med et læskur. Der er ingen parkeringsplads ved stationen, og adgang sker via en grussti. Stationen udmærker sig som udgangspunkt for udflugter i både Nordmarka og Lillomarka.

Stationen åbnede som trinbræt i november 1945.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Gjøvikbanen
Etableret i 1945
Jernbanestationer i Oslo

Snippen Station


Akademski muški zbor Fakulteta elektrotehnike i računarstva je pjevački zbor osnovan 11. siječnja 2016. godine u Zagrebu na inicijativu sadašnjeg dirigenta Josipa degl' Ivellija i bivšeg dekana FER-a prof. dr. sc. Mislava Grgića, sadašnjeg prefekta Zbora. Zbor redovito nastupa u Hrvatskoj i inozemstvu, a od osnutka je izrastao u najveći muški pjevački zbor u Hrvatskoj.

O Zboru
Konstituiranje i prva proba Zbora održana je 18. siječnja 2016. godine. Članovi Zbora sadašnji su i bivši studenti i djelatnici FER-a te drugih fakulteta Sveučilišta u Zagrebu, ali i ostali za pjevanje zainteresirani prijatelji i podupiratelji Fakulteta.

Na svojim koncertima Zbor izvodi pretežito klasičnu zborsku literaturu, posebice djela hrvatskih skladatelja. Osim a cappella skladbi klasičnoga repertoara od renesansne do suvremene glazbe, Zbor izvodi i klapske te skladbe suvremenog i popularnog višeglasja.

Članovi Zbora su do danas nastupali u Hrvatskoj (Zagreb, Glina, Pitomača, Hrvatska Kostajnica, Samobor, Tuhelj, Kaštela, Grabrovnica, Bakar, Split, Rovinj...) te gostovali u Sloveniji, Italiji, Kosovu, Srbiji i Francuskoj. Zbor gradi i njeguje sveučilišnu, ekumensku, međureligijsku i kulturnu suradnju te prijateljstvo s raznim akademskim, vjerskim i gradskim zborovima.

Nagrade
8. međunarodno natjecanje Zlatna lipa Tuhlja – zlatna plaketa; Tuheljske Toplice,  2017.
2. međunarodno natjecanje pjevačkih zborova i vokalnih ansambala – srebrna plaketa; Zagreb, 2017.
9. međunarodno natjecanje Zlatna lipa Tuhlja – zlatna plaketa;  Tuheljske Toplice, 2018.
51. susreti hrvatskih pjevačkih zborova  – zlatna plaketa; Rovinj, 2018.
3. međunarodno natjecanje pjevačkih zborova i vokalnih ansambala  – zlatna plaketa; Zagreb, 2018.
22. međunarodni festival CRO Patria – zlatna plaketa; Split, 2018.
10. međunarodno natjecanje Zlatna lipa Tuhlja – zlatna plaketa; Tuheljske Toplice, 2019.
52. susreti hrvatskih pjevačkih zborova – srebrna plaketa; Rovinj, 2019.
23. međunarodni festival CRO Patria – zlatna i brončana plaketa; Split, 2019.

Izvori

Vanjske poveznice
Fakultet elektrotehnike i računarstva / Život@FER / Kultura i umjetnost / Glazba: Akademski muški zbor FER-a
YouTube: Akademski muški zbor FER-a
Instagram: Akademski muški zbor FER-a

Zagrebački glazbeni sastavi
Kultura u Zagrebu


Socuy je rijeka u Venezueli. Pritoka je rijeke El Limón i pripada karipskom slijevu.

Izvori

Rand McNally, The New International Atlas, 1993.

Rijeke u Venezueli
Karipski slijev (Južna Amerika)

Socuy


Mergellus é um género de ave anseriforme da família dos anatídeos.

Espécies
O género Mergellus tem duas espécies, uma das quais extinta:
M. albellus (Merganso-pequeno)
†M. mochanovi

Anatidae

Mergellus


Proof é o primeiro álbum antológico lançado pelo grupo masculino sul-coreano BTS, em 10 de junho de 2022 pela gravadora Big Hit Music. O primeiro single do álbum, "Yet to Come (The Most Beautiful Moment)", foi lançado no mesmo dia. O projeto de três discos comemora os nove anos de carreira do grupo e conta com as principais canções de sua discografia desde a sua estreia em 2013, além de cinco canções inéditas. A edição física acompanha três discos, sendo o terceiro disco composto por versões demos de músicas lançadas pela banda durante a carreira.

O álbum vendeu mais de 2 milhões de cópias em todo o mundo em seu dia de lançamento e liderou as paradas em 18 territórios, incluindo Austrália, Alemanha, Japão, Coreia do Sul, Reino Unido e Estados Unidos.

História e Lançamento
No final do último concerto do BTS Permission to Dance on Stage no Allegiant Stadium em 16 de abril de 2022, um vídeo com trechos de videoclipes de eras anteriores da discografia da banda foi exibido. O clipe terminou com a frase "We are bulletproof" e com a data 10.06.2022.  No dia seguinte, 17 de abril, a Big Hit Music confirmou o lançamento de um álbum para o dia 10 de junho. O título e novos detalhes seriam revelados em um futuro próximo. O título do álbum, Proof, foi revelado em um trailer que estreou no YouTube em 4 de maio. O período de pré-venda começou no mesmo dia através do Weverse Shop. Em uma publicação no Weverse e também no Twitter, foi revelado que o álbum de três discos contará com faixas dos últimos nove anos do grupo, incluindo três faixas inéditas. A coleção contará com duas edições: "Standard" e "Compact". A programação completa para o lançamento do álbum foi publicada em 5 de maio. O single principal "Yet to Come (The Most Beautiful Moment)" e seu videoclipe que acompanha o álbum foram lançados no mesmo dia que o álbum em 10 de junho.

A lista das faixas do primeiro disco do álbum foi revelada em 9 de maio. O disco conta com 19 faixas que contempla todos os singles principais do BTS desde "No More Dream" (2013) a "Butter" (2021), bem como o novo single "Yet to Come (The Most Beautiful Moment)". Uma versão remasterizada da música "Born Singer" de 2013 da banda também está incluída. Inicialmente, a faixa foi lançada gratuitamente pela banda logo após a sua estreia, a canção é um cover de "Born Sinner", do rapper americano J. Cole, de seu álbum de mesmo nome e não havia sido incluída em nenhum dos álbuns da banda.

Recepção da crítica

Proof recebeu uma pontuação média de 89 no agregador de notas Metacritic com base em quatro avaliações, indicando "aclamação universal". Natalie Morin, da Rolling Stone, elogiou o álbum, descrevendo seu primeiro single como "uma mistura do BTS do pop cintilante e do hip-hop à moda antiga que oferece uma promessa esperançosa de um futuro ainda mais brilhante".

Recepção comercial
Em seu lançamento, Proof vendeu mais de dois milhões de cópias em todo o mundo. De acordo com a Oricon, Proof vendeu 514 mil cópias no Japão durante o período de 13 a 19 de junho, registrando as maiores vendas da primeira semana no Oricon Albums Chart semanal de 2022 e alcançando a quinta maior venda da primeira semana de todos os tempos na história das paradas de Oricon, depois de #1's (1998) de Mariah Carrey, Boa's Valenti (2003), BTS, the Best (2021) e Map of the Soul: 7 – The Journey (2020). O álbum é o décimo do grupo a estrear em primeiro lugar no Japão, e estendeu seu registro como o artista estrangeiro com o maior número de álbuns na história das paradas de Oricon.

No Estados Unidos, o álbum estreou no topo da parada Billboard 200 com 314 mil unidades equivalentes ao álbum, incluindo 266 mil vendas puras, se tornando a maior semana de estreia de um grupo e a segunda maior para um álbum lançado nos EUA em 2022 na época, tanto em unidades quanto em vendas tradicionais de álbuns. Mais tarde, Renaissance de Beyoncé conquistou o segundo maior recorde da semana de abertura, com 332 mil unidades globais em agosto. O álbum é o sexto número um consecutivo do BTS nos EUA. O primeiro single, "Yet to Come (The Most Beautiful Moment)" estreou em 13ª posição na Billboard Hot 100 e "Run BTS", outra música do mesmo álbum, estreou em número 73.

Álbuns de 2022
Álbuns de BTS
Álbuns em língua coreana

Proof (álbum de BTS)


ගෞරවණීය  සුජිත් සංජය පෙරේරා  (ඉංග්‍රීසි: Sujith Sanjaya Perera) පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කෑගල්ල දිස්‌ත්‍රික්‌කය, හිටපු පලාත් සභා මන්ත්‍රී කෑගල්ල  දිස්‌ත්‍රික්‌කය. සුජිත්, හිටපු ගරු වින්සන්ට් පෙරේරා අමාත්‍ය තුමාගේ පුත්‍රයෙකි.

ජීවන සටහන්
මෙතුමා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු දේශපාලනඥයින්

 Sujith Sanjaya Perera

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

සුජිත් සංජය පෙරේරා


حمض أكسالوأسيتك هو مركب عضوي بالصيغة الكيميائية HO2CC(O)CH2CO2H. وقاعدته المترافقة تسمى أكسالوأسيتات.

مراجع

أكسالوأسيتيك
دورة حمض الستريك

حمض أكسالوأسيتيك


An Cymbidium hartinahianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni James Boughtwood Comber ngan Rusdy E. Nasution. An Cymbidium hartinahianum in nahilalakip ha genus nga Cymbidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cymbidium

Cymbidium hartinahianum


Grimbergen er et belgisk ølmærke. Øllen blev oprindeligt brygget af munke i den belgiske by Grimbergen i 1100-tallet, men brygges i dag på forskellige bryggerier i Belgien, Frankrig, Polen og Italien. Mærket har siden 2008 været ejet af Carlsberg Group.

Mærkets nyere historie
Det belgiske bryggeri Brouwerij Maes (Maes Bryggeri) kontaktede i 1958 munkene på klostret med forslag om at kommercialisere den mørke øl, som Maes havde udviklet under mærket "Grimbergen". Indtil 1978 blev Grimbergen Dubbel og Tripel brygget på bryggeriet i Waarloos (en by i kommunen Kontich). Herefter flyttede produktionen til Brasserie Union i Jumet. Da bryggeriet i Jumet lukkede i 2007, flyttede produktionen til Brouwerij van Alken i byen Alken.

De øl, der blev solgt under navnet Grimbergen, blev herefter brygget af to forskellige selskaber. Alken-Maes i Belgien bryggede øllen før 2008. Alken-Maes blev overtaget af Heineken International i 2008. I forbindelse med overtagelsen blev Grimbergen mærket overtaget af Carlsberg Group, men Heineken blev givet en licens med lang løbetid til at bruge mærket i Belgien.. Som et resultat deraf, brygges Grimbergen i dag i Belgien af Heineken under licens fra Carlsberg og udenfor Belgien fremstilles øllen af Carlsberg, der brygger den på sit bryggeri Kronenbourg i Frankrig.  I Nederlandene er bryggeriet Grolsch ansvarligt for markedsføringen af Grimbergen brygget af Alken-Maes. Carlsberg fremstiller endvidere Grimbergen i Polen og Italien.

Referencer

Mad fra Belgien

Grimbergen (øl)


Yakitori (Japonca: 焼き鳥, やきとり Türkçe: kuş ızgara) Japon mutfağından bir tür tavuk kebabıdır. Kushiyaki olarak da bilinir.

Yakitori, tavuk eti parçalarının çelik veya bambudan yapılma bir şişe  dizilerek kömür ateşinde ızgara edilmesi şeklinde yapılan bir yemektir. Tavuk eti parçalarının dizildiği şişe kushi adı verilir.

Geleneksel yakitori sadece tavuğun farklı bölgelerinden yapılırken günümüzde sığır, balık, deniz ürünleri ile de yapılmaktadır. Sadece sebzeyi şişe takarak yapılanlara ise kushi denilir.

Yakitoride  iki tür sostan biri kullanılır: şio veya tare. Şio (tuz), soya sosu bazlı bir sostur. Tare ise hafif  tatlı bir sostur. Bu sosun temelini, sake, soya sosu ve şekerden oluşan pirinç şarabı oluşturur.  Sos, hem  şişteki etin üzerine sürülür, hem de piştikten sonra etler tekrar bu sosun içine batırılır.

Yakitori günümüzde Japonya ve Asya'nın gözde yemeklerindendir. İlk olarak 19. yüzyılda Meiji Dönemi'nde ortaya çıktı, ancak popüler hale gelmesi 1950'leri buldu. 1950lerde Japonya'da tavuk bol miktarda bulunur hale geldiğinde, yakitari yaygınlaştı. Tarihin daha önceki dönemlerinde Japonya'da Budist inançlar nedeniyle, serçe haricindeki hayvanları avlayıp pişirmek ve yemek yasaktı (serçelerin avlanması, pirinç hasadına verdikleri zarardan ötürü serbestti). Japonya'da yakitori yakitori-ya adı verilen özel yakitori dükkanlarından satılır, izakaya adı verilen Japon gastro-publarında da servis edilir.

Şiş tavuğun hazırlanması çok kolay olduğu ve ayakta atıştırılabilir olduğu için,  yatai denilen küçük yemek tezgahlarında satılan bir sokak yemeği olarak da servis edilmesi yaygındır. Japonya'da pek çok çalışan, öğle yemeğinde, veya akşamları işten eve giderken yol üzerinde bulunan bu tezgâhlardan yakitori alır. Yakitori elle, genellikle doğrudan şişten yenir ve yanında bira ve kızarmış sebzelerle eşlik edebilir.

Çeşitleri
Tavuğun her parçasından lezzeti ve besin değeri farklı nitelikte yakitoriler yapılır, tavuğun hiçbir parçası ziyan edilmez. Başlıca yakitori türleri şunlardır:

Kanmuri yakitori: Ana malzemesi tavuk ibiğidir.

Mune yakitori: Sadece tuzla ve bazı durumlarda dara sosuyla terbiyelenmiş olan tavuk göğsüyle yapılır.

Sasami yakitori: Ana malzemesi tavuk göğsüdür. Tavuk parçaları, bazı durumlarda sake içinde marine edilir, şişe dizilip ızgara yapılır.

Hatsu yakitori: Ana malzemesi  tavuk yüreğidir.

Seseri yakitori:  Ana malzemesi tavuğun boyun bölgesidir.

Kimo yakitori veya reba:  Ana malzemesi tavuk ciğeridir.

Sunagimo yakitori: Ana malzemesi tavuk taşlıklarıdır.

Kawa yakitori:  Ana malzemesi tavuk derisidir.

Momo yakitori: Ana malzemesi tavuk bududur.

Bonri yakitori: Ana malzemesi tavuk kuyruklarıdır.

Tebasaki yakitori:  Ana malzemesi tavuk kanadıdır.

Tsukane yakitori: Tavuk kıyması ile yapılır. Kıyma; taze soğan, sarımsak, zencefil, soğan veya shiso ile zenginleştirilebilir.

Nankotsu: tavuk kıkırdağı ile yapılır.

Negima: Dilimlenmiş tavuk butları veya tavuk göğsü ile birlikte yeşil veya Galli soğan (negi) parçalarıyla yapılan bir yakitori çeşididir.

Benzer yemekler
Brochette (Fransız), Espetada (Portekiz), Satay (Uzak Doğu), Shashlik (Rus), Şiş kebabı (Türk), Souvlaki, Mici (Romen) or Kalamaki (Yunan)

Kaynakça

Japon mutfağı
Mangal
Şişe geçirilen gıdalar

Yakitori


Timo Werner (Stuttgart, 6. ožujka 1996.) njemački je nogometaš koji igra na poziciji napadača. Trenutačno igra za RB Leipzig.

Klupska karijera

Stuttgart
Godine 2002. prešao je iz TSV Steinhaldenfelda u VfB Stuttgart. Tijekom sezone 2012./13. prebačen je u uzrast do 19 godina unatoč tome što je u to vrijeme imao samo šesnaest godina.

Za seniore je debitirao kasnije te godine u utakmici kvalifikacijske faze UEFA Europske lige 2013./14. protiv Boteva iz Plovdiva. Werner je tada bio star 17 godina, 4 mjeseca i 25 dana te je time postao najmlađi debitant u povijesti kluba, rekord koji je prethodno držao Gerhard Poschner. U narednim tjednima postao je i najmlađi debitant Stuttgarta u Bundesligi, DFB-Pokalu te najmlađi strijelac u povijesti kluba, zabivši gol Eintracht Frankfurtu. Još jedan rekord oborio je 10. studenog kada je zabio 2 gola Freiburgu, čime je postao i najmlađi igrač u povijesti Bundeslige koji je postigao dva gola u jednoj utakmici.

Za Stuttgart je nastupao 95 puta te je pritom zabio 13 golova. Tijekom tog vremena postao je najmlađi igrač u povijesti Bundeslige s 50 nastupa u tom natjecanju. Taj je rekord 2018. godine oborio Kai Havertz, njegovi budući suigrač u Chelseaju. Stuttgart je u svibnju 2016. relegiran u 2. Bundesligu što je potaknulo Wernerov transfer u novopromovirani klub RB Leipzig koji se dogodio u idućem mjesecu.

RB Leipzig
Dana 11. lipnja 2016. godine, Werner je potpisao četverogodišnji ugovor s RB Leipzigom. Transfer je iznosio 10 miljuna eura te je Werner postao najskuplje pojačanje u povijesti RB Leipziga. Dana 26. rujna 2016., na utakmici protiv Kölna, kada je bio star 20 godina i 203 dana, postao je najmlađi igrač u povijesti Bundeslige sa 100 nastupa u toj ligi. Tako je oborio rekord koji je prethodno držao Julian Draxler koji je u vrijeme postavljanja rekorda bio stariji 22 dana. Werner je završio sezonu 2016./17. s 21 golom, čime je postao najbolji njemački strijelac te sezone Bundeslige te je također pomogao Leipzigu da prvi put u klupskoj povijesti ostvari plasman u UEFA Ligu prvaka.

U ožujku 2018. godine, u utakmici protiv bivšeg kluba Stuttgarta, postao je najmlađi igrač sa 150 nastupa u Bundesligi, srušivši rekord koji je prethodno držao Karl-Heinz Körbel. Kasnije tog mjeseca pomogao je Leipzigu pobijediti Bayern Münchenu po prvi put, kada je zabio pobjednički gol za 2:1.

Chelsea

Dana 18. lipnja 2020. Werner je pristao potpisati petogodišnji ugovor s Chelseajem koji je aktivirao njegovu otkupnu klauzulu od 47,5 milijuna funti. Klubu se pridružio 1. srpnja. Trinaest dana kasnije debitirao je za Chelsea u utakmici Premier lige protiv Brighton & Hove Albiona koji je poražen 3:1. Dana 29. rujna postigao je svoj prvi gol za klub u utakmici 4. runde Liga kupa protiv Tottenhama koju je Tottenham dobio 5:4 na penale (prije penala bilo je 1:1). Dana 17. listopada u utakmici protiv Southamptona koja je završila 3:3, zabio je svoja prva dva gola u Premier ligi te je asistirao Kaiju Havertzu za treći (3:3). Jedanaest dana kasnije zabio je svoj prvi gol u UEFA Ligi prvaka za Chelsea i to Krasnodaru.

Dana 5. svibnja 2021. Werner je postigao prvi gol na uzvratnoj polufinalnoj utakmici UEFA Lige prvaka 2020./21. u kojoj je Chelsea pobijedio Real Madrid 2:0. Tom pobjedom Chelsea se plasirao u finale tog natjecanja u kojem je igrao protiv Manchester Cityja u Portu. Manchester City izgubio je 0:1, a Werner je prvi put u svojoj karijeri osvojio UEFA Ligu prvaka.

Werner je 11. kolovoza 2021. igrao u utakmici UEFA Superkupa 2021. u kojoj je Chelsea dobio Villarreal 6:5 na penale (prije penala bilo je 1:1). Dana 8. prosinca 2021. Werner je postigao dva gola u utakmici UEFA Lige prvaka 2021./22. protiv Zenita koja je završila 3:3. Prvi gol postignut je u 82. sekundi utakmice što je najbrži gol u povijesti natjecanja koji je postigao neki igrač Chelseaja.

Povratak u RB Leipzig
Dana 9. kolovoza 2022. Chelsea je prodao Wernera RB Leipzigu za 25,3 milijuna funta. Werner je s RB Leipzigom potpisao četverogodišnji ugovor. Za RB Leipzig ponovno je debitirao četiri dana kasnije kada je postigao gol u ligaškoj utakmici protiv Kölna s kojim je RB Leipzig igrao 2:2. Dana 1. listopada 2022. Werner je postigao svoj 100. i 101. klupski pogodak i to protiv Bochuma koji je poražen 4:0. Time je postao prvi igrač u povijesti kluba koji je postigao 100 ili više golova. Svoj 100. gol u Bundesligi postigao je 15. travnja 2023. kada je postigao dva gola protiv Augsburga kojeg je RB Leipzig dobio 3:2.

Reprezentativna karijera

Werner je predstavljao Njemačku u svim mlađim uzrastima od 15 do 21 godine, osim onog do 20 godina. Za mlađe uzraste Njemačke sveukupno je postigao 34 gola u 48 utakmice. Godine 2010. godine postigao je tri gola na svom prvom nastupu za uzrast do 15 godina u utakmici protiv Poljske. Dvije godine kasnije, bio je dio njemačke ekipe koja je izgubila u finalu Europskog prvenstva do 17 godina održanog u Sloveniji 2012. godine.

Za A selekciju debitirao je 22. ožujka 2017. u prijateljskoj utakmici protiv Engleske koja je poražena 1:0.

Werner je 17. svibnja 2017. godine pozvan u reprezentaciju za nastupanje na FIFA Konfederacijskom kupu koji je održan u Rusiji 2017. godine. U prvoj utakmici na natjecanju koja je odigrana protiv Australije, ušao je u igru umjesto Sandra Wagnera, dok je treću utakmicu u skupini, odigranu protiv Kameruna 25. lipnja počeo u prvoj postavi te je pritom postigao svoja prva dva gola za A selekciju. Četiri dana kasnije, Werner je postigao treći gol Njemačke u polufinalnoj utakmici protiv Meksika koji je poražen 4:1. U finalu odigranog 2. srpnja 2017. godine protiv Čilea, Werner je asistirao Larsu Stindlu za jedini gol na toj utakmici. Postigavši tri gola i dvije asistentcije, Werner je proglašen najboljim strijelcem turnira.

Bio je član njemačke momčadi za Svjetskom prvenstvu 2018. održanog u Rusiji. Na Svjetskom prvenstvu debitirao je 17. lipnja kada je Njemačka izgubila 1:0 od Meksika. Igrao je u preostale dvije utakmice grupne faze, no nije postigao niti jedan gol. Njemačka je na tom Svjetskom prvenstvu ispala u grupnoj fazi i to prvi put od Svjetskog prvenstva 1938.

Dana 19. svibnja 2021. Werner je imenovan članom njemačke momčadi za odgođeno Europsko prvenstvo 2020. Dana 14. lipnja 2022. Werner je postigao dva gola u utakmici UEFA Lige nacija 2022./23. u kojoj je Njemačka pobijedila Italiju 5:2. To je bila prva utakmica u kojoj je Italija primila pet ili više golova od 12. svibnja 1957. kada je izgubila od Jugoslavije 6:1.

Priznanja

Individualna
 Medalja "Fritz Walter" do 17 godina: 2013.
 Medalja "Fritz Walter" do 19 godina: 2015.
 Idealnih 11 UEFA Lige prvaka: 2017.
 Zlatna kopačka FIFA Konfederacijskog kupa: 2017.
 Član momčadi sezone UEFA Europske lige: 2017./18.
 Član momčadi sezone Bundeslige prema kickeru: 2019./20.
 Član momčadi mjeseca Bundeslige: studeni 2019., prosinac 2019.

Klupska
RB Leipzig
 DFB-Pokal: 2022./23.; finalist  2018./19.
 DFL-Supercup: 2023.

Chelsea
UEFA Liga prvaka: 2020./21.
UEFA Superkup: 2021.
FIFA Svjetsko klupsko prvenstvo: 2021.
Finalist FA kupa: 2020./21., 2021./22.
Finalist Engleskog Liga kupa: 2021./22.

Reprezentativna
Njemačka
 FIFA Konfederacijski kup: 2017.

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil, Chelsea
 Profil, Njemački nogometni savez

 Profil, Soccerway

Njemački nogometaši
Nogometaši RB Leipziga
Nogometaši VfB Stuttgarta
Nogometaši Chelseaja
Aktivni nogometaši

Timo Werner