Maurizia Paradiso (née le  à Milan) est une animatrice de télévision, une chanteuse et une ancienne actrice pornographique italienne.

Biographie
Maurizia Paradiso naît à Milan, dans le quartier de Niguarda, le . Sa mère, Bruna Oliva, est une prostituée de dix-huit ans qui, au moment de la naissance de Maurizia, est mariée à Luigi Paradiso, un marchand de fruits et légumes de la capitale lombarde ; cependant, il n'y a aucune certitude quant à savoir qui est le vrai père. Maurizia, dans son autobiographie intitulée I travesti vanno in Paradiso (Les travestis vont au paradis), raconte qu'elle a eu une enfance très difficile, ayant grandi aux côtés de sa mère qui se prostituait.

Dès l'âge de six ans, elle subit des violences psychologiques, physiques et sexuelles de la part de ses camarades de classe et de ses professeurs. Sa mère va également lui demander d'abattre une rivale de rue, connue sous le nom de « la Tigresse ». Avec l'adolescence et la prise de conscience de sa transsexualité, Maurizia commence à se produire en travestie dans des clubs milanais sous le pseudonyme de « Laura Kelly » et à cette période commence un traitement hormonal dans le cadre d'un processus de transition ; à l'âge de vingt-trois ans, elle subit une opération d'augmentation mammaire, qui a été suivie d'autres opérations, jusqu'au changement définitif de sexe et de nom le .

Succès dans les années 80 et 90
Au cours des années 1980, Maurizia Paradiso fait son entrée dans le monde du divertissement, grâce à son esprit et à son ironie. Sa première expérience cinématographique a été en 1986 le film Romance aux côtés de Walter Chiari et Luca Barbareschi, mais ce qui la rend célèbre ce sont les téléachats érotiques de Rete A (où elle lance son célèbre slogan «  ») et les programmes Colpo grosso, où elle succède à Umberto Smaila en 1991, Vizi privati, pubbliche visioni (1993-1994) et également la direction d'un Festival à Sanscemo en 1994. En 1993, elle fait également ses débuts en tant qu'actrice pornographique dans le film Le Secret de Maurizia, réalisé par Frank Simon et produit par Riccardo Schicchi. Dans les années suivantes, même si elle continue à travailler dans le domaine du téléachat, à réaliser quelques émissions sur des chaînes locales, à participer à des films pornographiques et au festival MiSex, la curiosité liée au personnage de Maurizia Paradiso s'estompe nettement.

Maurizia a été le visage et la voix des sex-shops italiens Magic America pendant des années.

Les années 2000 et la maladie
En 2007, Maurizia Paradiso publie son premier livre, une autobiographie intitulée Les travestis vont au paradis. Au printemps 2009, elle participe à l'émission Chiambretti Night sur Italia 1 au sein du segment Moana's Story, dans lequel est retracée l'histoire de son amie et collègue Moana Pozzi  ; au cours d'un des épisodes, un évanouissement de Paradiso fait sensation à la suite des aveux d'Antonio Di Cesco, époux de Pozzi . La même année, il participe pour la dernière fois au tournage d'un film pornographique, Les Secrets de Moana, la dernière œuvre du réalisateur Riccardo Schicchi , et sort deux singles intitulés Mi piace grosso et Tira.

En 2013, elle commence à travailler pour la chaîne de Padoue La9, où elle anime l'émission Calcio in topless, renouvelée pendant plusieurs saisons, et Sanremo rovinati, un reportage sur le Festival de Sanremo 2014. En 2014, Maurizia revient à Milan pour donner des concerts intitulés Maurizia chante Patty, un hommage à Patty Pravo qui retrace également la carrière de Maurizia.

En , Maurizia annonce qu'elle souffre de leucémie et est admise à l'hôpital San Gerardo de Monza. Elle explique avoir découvert la maladie après s'être sentie malade à plusieurs reprises pendant les enregistrements de l'émission Topless Soccer . Le 24 mai, l'émission Italia 1 Le Iene lui consacre un reportage, dans lequel Maurizia, depuis sa chambre d'hôpital, raconte en détail au public la maladie qui l'a frappe. Après huit mois de traitement, elle revient en tant qu'invitée du Village Gay de Rome le  où, interviewée par Vladimir Luxuria, elle annonce qu'elle est guérie et prête à revenir à la télévision avec une nouvelle version de son émission historique Vizi Privati, diffusée à partir du 5 octobre pendant deux saisons sur Retebrescia.

Programmes de télévision
 Magico mondo di notte (Rete A, 1986-1990)
 Colpo grosso (Italia 7, 1991-1992)
 Colpo di scena (Rete A, 1992)
 Vizi privati, pubbliche visioni (Lombardia 7, 1993-1994)
 5º Festival de Sanscemo (Italia 9 Network, 1994)
 Buonanotte Italia (Retemia, 1994)
 Non solo noia (Telecampione, 1994-1995)
 TG Rosa (Odeon TV, 1997, invitée)
 Kitchen (MTV, 1999)
 Buoni e cattivi (Telelombardia, 2000-2001)
 Proposte indecenti (Primantenna, 2004-2005 ; La 9, 2013)
 Porca a porca (Telecampione, 2006)
 Baciami stupido (Sky 867, 2007-2008)
 Le Mauriziate (Sky 867, 2007-2008)
 Qualcosa di transverso (Sky 867, 2008)
 Chiambretti Night (Italia 1, 2009, invitée)
 Fiesta latina (7 Gold, 2012, invitée)
 Calcio in topless (La 9, 2013-2015)
 Sanremo rovinati (La 9, 2014)
 Vizi privati 2.0 (Retebrescia, 2015-2017)
 Vizi privati Sprint (Telemilano, 2017)
 Telefoni Erotici (La 9, 2019)

Web TV
 2007 : Temptation House (émission de télé-réalité sur le web, participante)
 2021 : Baciami stupido (YouTube)

Filmographie

Films pornographique
 1992 : Il segreto di Maurizia, réalisé par Frank Simon.
 1993 : Donna d'onore - Femmina in calore, réalisé par Frank Simon.
 1994 : Gran Bordello, réalisé par Frank Simon.
 1997 : Indovina chi viene a cena?, réalisé par Marzio Tangeri.
 1997 : Maurizia Connection.
 2000 : Maurizia in paradiso, réalisé par Andrea Lucci.
 2000 : Maurizia Superstar, réalisé par Andrea Lucci.
 2000 : Fantastica Maurizia, réalisé par Andrea Lucci.
 2000 : Ansia, réalisé par Marcus Dolby?
 2001 : Stranaminchia.
 2002 : Banana meccanica, réalisé par Marcus Dolby?.
 2004 : Televendite, réalisé par Marcus Dolby.
 2004 : Le trans cavalcate di Maurizia, réalisé par Marco Ferri.
 2009 : I segreti di Moana, réalisé par Riccardo Schicchi.

Films traditionnels
 1986 : Romance, réalisé par Massimo Mazzucco.
 1988 : Zanzibar, réalisé par Marco Mattolini, sitcom, 2 épisodes.
 2004 : City Hunter : La Rose noire, doublage de la version italienne.

Clip vidéo
 1999 : , .

Discographie

Album
 1992 : Agitare prima dell'uso (sous le nom Maurizia de las noces).

Singles
 1990 : Dai dai dai (créditée Trans Girl).
 2009 : Mi piace grosso
 2009 : Tira

Publications
 Maurizia Paradiso et Stefania Vitulli, I travestiti vanno in Paradiso, Aliberti editore, 2007

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Femme trans
Actrice pornographique italienne
Naissance en juin 1955

Maurizia Paradiso


Cefalosporinele alcătuiesc o clasă de antibiotice beta-lactamice care au fost izolate inițial din specii de fungi din genul Acremonium, denumit în trecut "Cephalosporium". Împreună cu cefamicinele, alcătuiesc clasa cefemelor. Au fost descoperite în 1945 și au fost comercializate pentru prima dată în anul 1964.

Utilizări medicale

Clasificare
Nucleul de bază cefam poate fi modulat structural pentru obținerea unor proprietăți farmacologice diferite. Cefalosporinele sunt clasificate în cinci generații pe baza activității lor antimicrobiene. Prima generație de cefalosporine conține compuși cu activitate mai slabă, iar generațiile următoare conțin antibiotice cu spectru de activitate cât mai larg (crește activitatea pe bacterii Gram-negative, dar scade cea pe bacterii Gram-pozitive). Începând cu generația a patra, antibioticele prezintă spectru larg de activitate.

Generația 1
 Cefadroxil
 Cefalexină
 Cefaloridină
 Cefalotină
 Cefapirină
 Cefazolină
 Cefradină

Generația 2
 Cefoxitină
 Cefotetan
 Cefuroximă
 Cefonicid
 Cefaclor
 Cefamandol
 Cefprozil
 Loracarbef (carbacefemă)

Generația 3
 Cefotaximă
 Ceftriaxonă
 Cefiximă
 Cefoperazonă
 Ceftazidimă
 Ceftizoximă
 Cefditoren
 Cefotiam
 Cefdinir
 Cefpodoximă
 Latamoxef, Flomoxef (oxacefeme)

Generația 4
 Cefepimă
 Cefpiromă
 Cefchinomă
 Cefozopran

Generația 5
 Ceftarolină fosamil
 Ceftobiprol medocaril
 Ceftolozan

Note

Vezi și
 Penicilină
 Carbapenemă

Cefalosporină


المصلى قرية تقع على المشارف الغربية للعاصمة المنامة في المحافظة الشمالية من مملكة البحرين. قرية تقع إلى الغرب من قرية طشان والخميس وشمال قرية السهلة.

القرية هي أحد أكثر القرى بروزا في البلاد من خلال الاشتباكات المتكررة ما بين المحتجين المناهضين للحكومة والشرطة خلال احتجاجات 2011.

مصادر

أماكن مأهولة في البحرين
م

المصلى (البحرين)


Günter Schubert (* 3. September 1929 in Berlin; † 27. August 2014) war ein deutscher Journalist und Historiker.

Schubert wurde 1960 an der Freien Universität Berlin mit einer Arbeit über "Die Anfänge der nationalsozialistischen Außenpolitik 1919–1923" promoviert. Er war langjähriger ZDF-Korrespondent in Warschau. Als Historiker ist Günter Schubert unter anderem durch seine Forschung zu jüdischen Flüchtlingen in den USA bekannt. Er starb im August 2014, kurz vor seinem 85. Geburtstag.

Schriften
 Anfänge nationalsozialistischer Außenpolitik. Verlag Wissenschaft und Politik, Köln 1963.
 Stolz, die Rüstung der Schwachen: Polnische Lebensläufe zwischen Weiß und Rot. Bund, Köln 1984, ISBN 3-7663-0819-X.
 Unversöhnt: Polen nach dem Priestermord. Bund, Köln 1985, ISBN 3-7663-0943-9.
 Strategie des Irrtums: Die langen Mauern des Perikles und der Untergang Athens. Roman. Bund, Köln 1988, ISBN 3-7663-3044-6.
 Das Unternehmen "Bromberger Blutsonntag". Tod einer Legende. Bund, Köln 1989, ISBN 3-7663-2101-3.
 Nachbarn auf Gedeih und Verderb: Deutsche und Polen. Bouvier, Bonn 1997, ISBN 3-416-02679-9.
 Der Fleck auf Uncle Sams weißer Weste. Amerika und die jüdischen Flüchtlinge 1938–1945. Campus, Frankfurt am Main/New York 2003, ISBN 3-593-37275-4.
 Erkaufte Flucht. Der Kampf um den Haavara-Transfer. Metropol, Berlin 2009, ISBN 978-3-940938-52-7.

Weblinks

Einzelnachweise

Fernsehjournalist
Historiker
Journalist (Deutschland)
ZDF-Korrespondent
Deutscher
Geboren 1929
Gestorben 2014
Mann

Günter Schubert (Journalist)


11082 Spilliaert este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11082 Spilliaert este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,23 ua, o excentricitate de 0,06 și o înclinație de 12,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

11082 Spilliaert


Područna nogometna liga NSP Vinkovci je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva SFRJ u sezoni 1976./77. Od ove sezone u prvenstvu NSP Vinkovci više ne sudjeluju klubovi iz općine Županja. Prvenstvo se igralo dvokružno, a sudjelovalo je ukupno 12 klubova. Prvak područne lige bi igrao kvalifikacije za Slavonsku nogometnu zonu - Posavska skupina. Zbor reorganizacije natjecanja niti jedna momčad nije ispala u niži rang (Grupno prvenstvo nogometnog podsaveza Vinkovci).  Prvak lge je bila "Nosteria" iz Nuštra.

Tablica

Kvalifikacije za Slavonsku nogometnu zonu
U kvalifikacijama za Slavonsku nogometnu zonu - Posavska skupina sudjelovali su prvaci nogometnih saveza područja Vinkovci, Slavonski Brod, Slavonska Požega, Županja i Nova Gradiška. utakmice su igrane po dvostrukom bod-sustavu.

U Slavonsku nogometnu zonu - Posavska skupina plasirali su se NK Sava Stara Gradiška i NK Oriolik Oriovac.

Unutrašnje poveznice
 Grupno prvenstvo NSP Vinkovci 1976./77.

Vanjske poveznice

Izvori

 ibrary.foi.hr, Vinkovački list"
 Vinkovački list #1313
 Ante Knežević: Meteor sja 80 godina, monografija NK Meteor Slakovci, Slakovci 2009. godine

1976-77
1976-77
Vinkovci

Područna nogometna liga NSP Vinkovci 1976./77.


10,000 (ten thousand) is the natural number following 9,999 and preceding 10,001.

Name

Many languages have a specific word for this number: in Ancient Greek it is  (the etymological root of the word myriad in English), in Aramaic , in Hebrew  [], in Chinese  (Mandarin , Cantonese , Hokkien bān), in Japanese  [], in Khmer  [], in Korean  [], in Russian  [], in Vietnamese , in Sanskrit अयुत [ayuta], in Thai  [], in Malayalam  [], and in Malagasy alina. In many of these languages, it often denotes a very large but indefinite number.

The classical Greeks used letters of the Greek alphabet to represent Greek numerals: they used a capital letter mu (Μ) to represent ten thousand. This Greek root was used in early versions of the metric system in the form of the decimal prefix myria-.

The Number ten thousand can also be written as 10,000 (U.K. and U.S.), 10,000 (Central America and South America, as well as mainland Europe), 10,000 (transition metric), or 10,000 (with the dot raised to the middle of the zeroes; metric).

In mathematics
In scientific notation it is written as 104 or 1 E+4 (equivalently 1 E4) in E notation.

It is the square of 100 and the square root of 100,000,000.

The value of a myriad to the power of itself, 1000010000 = 1040000.

It has a total of 25 divisors, whose geometric mean averages a whole number, 100.

It has a reduced totient of 500, and a totient of 4,000, with a total of 16 integers having a totient value of 10,000.

There are a total of 1,229 prime numbers less than ten thousand, a count that is itself prime.

A myriagon is a polygon with ten thousand edges and a total of 25 dihedral symmetry groups when including the myriagon itself, alongside  25 cyclic groups as subgroups.

In science
 In astronomy,
 asteroid Number: 10000 Myriostos, Provisional Designation: , Discovery Date: September 30, 1951, by A. G. Wilson:List of asteroids (9001-10000).
 In climate, Summary of 10000 Years is one of several pages of the Climate Timeline Tool: Exploring Weather & Climate Change Through the Powers of 10 sponsored by the National Climatic Data Center of the National Oceanic & Atmospheric Administration.
 In computers, NASA built a 10000-processor Linux computer (it is actually a 10,240-processor) called Columbia.
 In geography,
Land of 10000 Lakes is the nickname for the state of Minnesota.
 Land of 10000 Trails or 10000trails.com is an organization created in 1999 by the TN/KY Lakes Area Coalition and based in West Tennessee and West Kentucky to promote tourism by developing trails in the region.
 Ten Thousand Islands National Wildlife Refuge is situated in the lower end of the Fakahatchee and Picayune Strands of Big Cypress Swamp and west of Everglades National Park in Florida.
 Valley of Ten Thousand Smokes in Alaska.
 In physics,
 Myria- (and myrio-) is an obsolete metric prefix that denoted a factor of 10+4, ten thousand, or 10,000.
 10,000 hertz, 10 kilohertz, or 10 kHz of the radio frequency spectrum falls in the very low frequency or VLF band and has a wavelength of 30 kilometres.
 In orders of magnitude (speed), the speed of a fast neutron is 10000 km/s.
 In acoustics, 10,000 hertz, 10 kilohertz, or 10 kHz of a sound signal at sea level has a wavelength of about 34  mm.
 In music, a 10 kilohertz sound is a E♭9 in the A440 pitch standard, a bit more than an octave higher in pitch than the highest note on a standard piano.

In time
 10000 BC, 10000 BCE, or 10th millennium BC.
 10000-year clock or the Clock of the Long Now is a mechanical clock designed to keep time for 10000 years.

In Arts
 In films,
 10,000 Black Men Named George (2002, TV).
 The Phantom from 10,000 Leagues (1956).
 Vietnam: The Ten Thousand Day War (1980, mini).
 In music,
 10,000 Days is the title of the fourth studio album by Tool.
 Ten Thousand Fists is an album by Disturbed.
 10,000 Hz Legend album by Air 2001.
 10,000 Maniacs is a US rock band.
 Ten Thousand Men of Harvard is a fight song of Harvard University.
 10,000 Reasons (album) is a 2013 Christian album by Matt Redman.
 "10,000 Reasons (Bless the Lord)" is a 2013 single by Matt Redman.
 10,000 Promises. is a Japanese pop group.
 "Ten Thousand Strong" is a song by American power metal band Iced Earth.
 10,000 Gecs is the title of the second studio album by American experimental duo 100 gecs.

In other fields
 In currency,
 A version of Iraq's 10,000 dinar banknote has Abu Ali Hasan Ibn al-Haitham (also known as Alhazen) on the front, and a later issue has sculptor Jawad Saleem's Freedom Monument in Baghdad on the front. Both notes have an image of Mosul's al-Hadba' Minaret on the back. The first issue had an image of former Iraqi president Saddam Hussein and the Spiral Minaret - Al-Minārat Al-Malwiyyah in Samarra.
 the Japanese ¥10,000 banknote depicts Fukuzawa Yukichi.
 Kazakhstan's 10,000₸ banknote.
 the Lebanese £L10,000 banknote depicts Beirut's Martyrs' Square.
 Myanmar's (Burma's) Ks.10,000/- banknote.
 the U.S. $10,000 note depicts a picture of Salmon P. Chase.
 In distances,
 10 km, 10,000 m, or 1 E+4 m is equal to:
 1 Scandinavian mil.
 about 6.2137 English miles.
 side of square with area 100 km2.
 radius of a circle with area 100  km2 ≈ 314.159 km2.
 In finance, on March 29, 1999, the Dow Jones Industrial Average closed at 10006.78, which was the first time the index closed above the 10,000 mark.
 In futurology, Stewart Brand in Visions of the Future: The 10,000-Year Library proposes a museum built around a 10,000-year clock as an idea for assuring that vital information survives future crashes of civilizations.
 In games,
 Ten Thousand is one name of a dice game called farkle.
 In game shows, The $10,000 Pyramid ran on television from 1973 to 1974.
 In history,
 Army of 10,000 Sixty Day Troops, 1862–1863. American Civil War.
 The Army of the Ten Thousand were a group of Ancient Greek mercenaries who marched against Artaxerxes II of Persia.
 The Persian Immortals were also called the Ten Thousand or 10,000 Immortals, so named because their Number of 10,000 was immediately re-established after every loss.
 The 10,000 Day War: Vietnam by Michael Maclear   also alternate titles The ten thousand day war: Vietnam, 1945–1975 (10,000 days is 27.4 years).
 Tomb of Ten Thousand Soldiers – defeat of the Tang dynasty army of China in the Nanzhao kingdom in 751.
 In Islamic history, 10,000 is the Number of besieging forces led by Muhammad's adversary, Abu Sufyan, during the Battle of the Trench.
 10,000 is the number of Muhammad's soldiers during the conquest of Mecca.
 In language,
 the Chinese, Japanese, Korean, and Vietnamese phrase live for ten thousand years was used to bless emperors in East Asia.
 Μύριοι is an Ancient Greek name for 10.000 taken into the modern European languages as 'myriad' (see above). Hebrew, Chinese, Japanese, and Korean have words with the same meaning.
 In literature,
  ( , Collection of Ten Thousand Leaves) is the oldest existing, and most highly revered, collection of Japanese poetry.
 Ten Thousand a Year 1839 by Samuel Warren.
 Ten Thousand a Year 1883?. A drama in three acts. Adapted from the celebrated novel of the same name, by the author of the Diary of a Physician, and arranged for the stage by Richard Brinsley Peake.
 Anabasis, by the Greek writer Xenophon (431–360 B.C.), about the Army of the Ten Thousand – Greek mercenaries taking part in the expedition of Cyrus the Younger, a Persian prince, against his brother, King Artaxerxes II.
 The Ten Thousand: A Novel of Ancient Greece by Michael Curtis Ford. 2001.   Historic fiction about the Army of the Ten Thousand.
 The World of the Ten Thousand Things: Poems 1980–1990 by Charles Wright    .
 Ten Thousand Lovers by Edeet Ravel .
 In philosophy, Lao Zi writes about ten thousand things in the Tao Te Ching. In Taoism, the "10,000 Things" is a term meaning all of phenomenal reality.
 In piphilology, ten thousand is the current world record for the Number of digits of pi memorized by a human being.
 In psychology, Ten Thousand Dreams Interpreted, or what's in a dream: a scientific and practical, by Miller, Gustavus Hindman (1857–1929). Project Gutenberg.
 In religion,
 The Bible,
 has 52 references to ten thousand in the King James Version.
 Revelation 5:11 And I beheld, and I heard the voice of many angels round about the throne and the beasts and the elders: and the number of them was ten thousand times ten thousand, and thousands of thousands.
 hymn, Ten thousand times ten thousand.
 The Ten thousand martyrs.
 In software,
 The Year 10,000 problem is the collective name for all potential software bugs that will emerge as the need to express years with five digits arises.
 In sports,
 In athletics, 10,000 meters, 10 kilometers, 10 km, or 10K (6.2 miles) is the final standard track event in a long-distance track event and a distance in other racing events such as running, cycling, and skiing.
 In bicycle racing, annual Tour of 10,000 Lakes Stage Race in Minneapolis.
 In baseball, on July 15, 2007, the Philadelphia Phillies became the first team in professional sports history to lose 10,000 games.

Selected numbers in the range 10001-19999

10001 to 10999
 10007 = smallest five-digit prime number, twin prime with 10009.
 10008 = palindromic in bases 5 (3100135), 22 (KEK22), 28 (CLC28) and 33 (96933) and a Harshad number in bases 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 13, 14 and 16.
 10009 = twin prime with 10007.
 10080 = highly composite number; number of minutes in a week.
 10111 = palindromic prime in bases 3 (1112121113) and 27 (DND27).
 10176 = smallest (provable) generalized Riesel number in base 10:  is always divisible by one of the prime numbers .
 10201 = 1012, palindromic square (in the decimal system)
 10206 = pentagonal pyramidal number.
 10223 = sixth last number to be eliminated (in 2016) by Seventeen or Bust (now a sub-project of PrimeGrid) in the Sierpiński problem.
 10239 = Woodall number.
 10252 = Padovan number.
 10267 = cuban prime.
 10301 = palindromic prime in bases 10 (1030110), 27 (E3E27), 30 (BDB30) and 44 (5E544).
 10333 = star prime, palindromic in bases 9 (151519), 31 (ANA31) and 35 (8F835).
 10416 = square pyramidal number.
 10425 = octahedral number.
 10430 = weird number.
 10433 = palindromic prime in base 44 (5H544).
 10440 = 144th triangular number.
 10499 = twin prime with 10501.
 10500 = Harshad Number in bases 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 15 and 16.
 10501 = palindromic prime in bases 10 (1050110) and 58 (37358).
 10512 = Harshad number in bases 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 13 and 16.
 10538 = 10538 Overture is a hit single by Electric Light Orchestra.
 10560 = Harshad number in bases 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 and 16.
 10570 = weird number.
 10585 = Carmichael number.
 10601 = palindromic prime in bases 10 (1060110) and 30 (BNB30).
 10609 = 1032, tribonacci number.
 10631 =  palindromic prime in base 30 (BOB30).
 10646 = ISO 10646 is the standard for Unicode.
 10648 = 223, the smallest 5-digit cube.
 10660 = tetrahedral number.
 10671 = tetranacci number.
 10700 = 10700 kHz or 10.7 MHz is a standard intermediate frequency for analog superheterodyne FM broadcast band receivers.
 10744 = amicable number with 10856.
 10752 = the second 16-bit word of a TIFF file if the byte order marker is misunderstood.
 10792 = weird number.
 10800 = number of bricks used for the uttaravedi in the Agnicayana ritual.
 10837 = star prime.
 10856 = amicable number with 10744.
 10905 = Wedderburn–Etherington number
 10922 = repdigit in base 4 (22222224), and palindromic in base 8 (252528).
 10946 = Fibonacci number, Markov number.
 10958 = the smallest positive integer that cannot be represented by an equation using increasing order of integers from 1 to 9 and basic arithmetic operations.
 10981 = number of reduced trees with 22 nodes
 10989 = reverses when multiplied by 9.
 10990 = weird number.

11000 to 11999
 11025 = 1052, the sum of the first 14 positive integers cubes.
 11083 = palindromic prime in 2 consecutive bases: 23 (KLK23) and 24 (J5J24).
 11111 = repdigit.
 11297 = Number of planar partitions of 16
 11298 = Riordan number
 11311 = palindromic prime.
 11340 = Harshad number in bases 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 15 and 16.
 11353 = star prime.
 11368 = pentagonal pyramidal number
 11410 = weird number.
 11411 = palindromic prime in base 10.
 11424 = Harshad number in bases 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 15 and 16.
 11440 = square pyramidal number.
 11480 = tetrahedral number.
 11605 = smallest integer to start a run of five consecutive integers with the same number of divisors.
 11690 = weird number.
 11717 = twin prime with 11719.
 11719 = cuban prime, twin prime with 11717.
 11726 = octahedral number.
 11826 = smallest number whose square (algebra) is pandigital without zeros.
 11953 = palindromic prime in bases 7 (465647) and 30 (D8D30).

12000 to 12999
 12000 = 12,000 of each of the twelve tribes of Israel made up the 144,000 servants of God who were 'sealed' according to the Book of Revelation in the New Testament.
 12048 = number of non-isomorphic set-systems of weight 12.
 12097 = cuban prime.
 12101 = Friedman prime.
 12107 = Friedman prime.
 12109 = Friedman prime.
 12110 = weird number.
 12167 = 233
 12172 = number of triangle-free graphs on 10 vertices
 12198 = semi-meandric number
 12251 = number of primes .
 12285 = amicable number with 14595.
 12287 = Thabit number.
 12289 = Proth prime, Pierpont prime.
 12321 = 1112, Demlo number, palindromic square.
 12341 = tetrahedral number.
 12345 = smallest whole number containing all numbers from 1 to 5
 12407 = cited on Q.I. as the smallest uninteresting positive integer regarding arithmetical mathematics.
 12421 = palindromic prime.
 12496 = smallest sociable number.
 12529 = square pyramidal number.
 12530 = weird number.
 12542 = there is a match puzzle called MOST + MOST = TOKYO, where each letter represents a digit. When one solves the puzzle , TOKYO = 12542, as 6271 + 6271 = 12542
 12670 = weird number.
 12721 = palindromic prime.
 12726 = Ruth–Aaron pair.
 12758 = most significant Number that cannot be expressed as the sum of distinct cubes.
 12765 = Finnish internet meme; the code accompanying no-prize caps in a Coca-Cola bottle top prize contest. Often spelled out yksi – kaksi – seitsemän – kuusi – viisi, ei voittoa, "one – two – seven – six – five, no prize".
 12769 = 1132, palindromic in base 3.
 12821 = palindromic prime.

13000 to 13999
 13131 = octahedral number.
 13244 = tetrahedral number.
 13267 = cuban prime.
 13331 = palindromic prime.
 13370 = weird number.
 13510 = weird number.
 13581 = Padovan number.
 13648 = number of 20-bead necklaces (turning over is allowed) where complements are equivalent
 13669 = cuban prime.
 13685 = square pyramidal number.
 13790 = weird number.
 13792 = largest number that is not a sum of 16 fourth powers.
 13798 = number of 19-bead binary necklaces with beads of 2 colors where the colors may be swapped but turning over is not allowed
 13820 = meandric number, open meandric number.
 13824 = 243
 13831 = palindromic prime.
 13860 = Pell number.
 13930 = weird number.
 13931 = palindromic prime.
 13950 = pentagonal pyramidal number.

14000 to 14999
 14190 = tetrahedral number.
 14200 = number of n-Queens Problem solutions for n – 12.
 14341 = palindromic prime.
 14400 = 1202, the sum of the first 15 positive integers cubes.
 14595 = amicable number with 12285.
 14641 = 1212 = 114, palindromic square (base 10).
 14644 = octahedral number.
 14701 = Markov number.
 14741 = palindromic prime.
 14770 = weird number.
 14884 = 1222, palindromic square in base 11.
 14910 = square pyramidal number.

15000 to 15999
 15015 = smallest odd and square-free abundant number.
 15120 = highly composite number.
 15180 = tetrahedral number.
 15376 = 1242, pentagonal pyramidal number.
 15387 = Zeisel number.
 15451 = palindromic prime.
 15511 = Motzkin prime.
 15551 = palindromic prime
 15610 = weird number.
 15625 = 1252 = 253 = 56
 15629 = Friedman prime.
 15640 = initial number of only four-, five-, or six-digit century to contain two prime quadruples (in between which lies a record prime gap of 43).
 15661 = Friedman prime.
 15667 = second nice Friedman prime.
 15679 = Friedman prime.
 15793 – Number of parallelogram polyominoes with 13 cells.
 15841 = Carmichael number.
 15876 = 1262, palindromic square in base 5.
 15890 = weird number.

16000 to 16999
 16030 = weird number.
 16057 = the following prime sextuplet after 97, 16061, 16063, 16067, 16069, and 16073.
 16061 = palindromic prime.
 16072 = logarithmic number.
 16091 = strobogrammatic prime.
 16206 = square pyramidal number.
 16269 = octahedral number.
 16310 = weird number.
 16361 = palindromic prime.
 16381 = Friedman prime.
 16384 = 1282 = 214, palindromic in base 15.
 16447 = third nice Friedman prime.
 16561 = palindromic prime.
 16580 = Leyland number.
 16651 = cuban prime.
 16661 = palindromic prime.
 16730 = weird number.
 16759 = Friedman prime.
 16796 = Catalan number.
 16807 = 75
 16843 = smallest Wolstenholme prime.
 16870 = weird number.
 16879 = Friedman prime.
 16896 = pentagonal pyramidal number.
 16999 = number of partially ordered set with 8 unlabeled elements.

17000 to 17999
 17073 = number of free 11-ominoes.
 17163 = the most significant Number that is not the sum of the squares of distinct primes.
 17272 = weird number.
 17296 = amicable number with 18416.
 17344 = Kaprekar number.
 17389 = 2000th prime number.
 17471 = palindromic prime.
 17570 = weird number.
 17575 = square pyramidal number.
 17576 = 263, palindromic in base 5.
 17689 = 1332, palindromic in base 11.
 17711 = Fibonacci number.
 17971 = palindromic prime.
 17990 = weird number.
 17991 = Padovan number.

18000 to 18999
 18010 = octahedral number.
 18181 = palindromic prime, strobogrammatic prime.
 18334 = number of planar partitions of 17
 18410 = weird number.
 18416 = amicable number with 17296.
 18481 = palindromic prime.
 18496 = 1362, the sum of the first 16 positive integers cubes.
 18600 = harmonic divisor number.
 18620 = harmonic divisor number.
 18785 = Leyland number.
 18830 = weird number.
 18970 = weird number.

19000 to 19999
 19019 = square pyramidal number.
 19141 = unique prime in base 12.
 19302 = Number of ways to partition {1,2,3,4,5,6,7} and then partition each cell (block) into subcells.
 19390 = weird number.
 19391 = palindromic prime.
 19417 = prime sextuplet, along with 19421, 19423, 19427, 19429, and 19433.
 19441 = cuban prime.
 19455 = smallest integer that cannot be expressed as a sum of fewer than 548 ninth powers.
 19513 = tribonacci number.
 19531 = repunit prime in base 5.
 19600 = 1402, tetrahedral number.
 19601/13860 ≈ √2
 19609 = first prime followed by a prime gap of over fifty.
 19670 = weird number.
 19683 = 273, 39. Furthermore, there is a math puzzle regarding the word logic, such that LOGIC = (L+O+G+I+C)3. The solution to this is (1+9+6+8+3) (1+9+6+8+3) (1+9+6+8+3), which is (27)(27)(27), which equals to 19683. This is one of two digits for which this works, although the other solution has O and I are the same digit: 17576, as (1+7+5+7+6) (1+7+5+7+6) (1+7+5+7+6) = (26)(26)(26) = 17576.
 19739 = fourth nice Friedman prime.
 19871 = octahedral number.
 19891 = palindromic prime.
 19927 = cuban prime.
 19991 = palindromic prime.

Primes
There are 1033 prime numbers between 10000 and 20000, a count that is itself prime. It is 196 prime numbers less than the number of primes between 0 and 10000 (1229, also prime).

See also

 10,000 (disambiguation)

Notes

References

External links

10000 (number)
10000

10,000


El DAF 55 es un modelo de automóvil compacto, producido por la empresa holandesa DAF entre 1967 y 1972.

Características

El modelo tenía la misma carrocería que el DAF 44, pero montaba un motor Renault de 4 cilindros más moderno. Contaba con sistema de transmisión automática Variomatic, accionado por una correa de Transmisión variable continua. Esta característica de los vehículos DAF era inusual para vehículos de esa época.

El DAF 55 se comercializaba como berlina de 2 y 3 puertas, así como cupé de 2 puertas.

Del modelo se produjeron 164.231 unidades, siendo sustituido por el DAF 66 en 1972.

Especificaciones técnicas

 Cilindrada: 1108 cc
 Potencia: 45 cv
 Velocidad máxima; 135 km/h
 Motor: 4 cilindros en línea
 Diámetro x carrera:	70 x 72
 Frenos: Doble circuito con frenos delanteros de disco.

Referencias

 Los modelos del Daf 55 Consultado el 8-9-11
 Historia de DAF en Autopasión Consultado el 8-9-11
 El Daf 55 en Dafclub Consultado el 8-9-11

55

DAF 55


අම්මාන් යනු, ජෝර්දානයෙහි  අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන අතරම රටෙහි ආර්ථික, දේශපාලනික සහ සංස්කෘතික කේන්ද්‍රයද වෙයි. 4,007,526 , ප්‍රමාණයක ජනගහණයක් සහිත අම්මාන්,  ලෙවන්ත ප්‍රදේශයෙහි විශාලතම නගරය වන අතර අරාබි ලෝකයෙහි හයවන-විශාලතම නගරය වෙයි.

අම්මාන්හී පැරණිතම ජනාවාසය වූයේ එයින් ගසාල් නම්වූ නවශිලා අඩවියක වූ අතර, එහිදී ක්‍රිපූ 7250 වෙත කාලනිර්ණය කෙරුණු පැරණිතම මිනිස් පිළිම කිහිපයක් සොයාගැනිණි. යකඩ යුගයෙහිදී නගරය හැඳින්වුනේ, අම්මමොනයිට් වරුන්ගේ නිජ බිම යන අරුතින් අම්මොන් ලෙසිනි.

අම්මාන්


Clarot est un nom propre qui peut faire référence à :

Patronyme

 Johann Baptist Clarot (1798-1855), artiste peintre, aquarelliste et lithographe autrichien ;
 Virginie Clarot (1973-), connue comme Virginie Ruffenach, femme politique française calédonienne.

Patronyme français

Clarot


La saison 2021-2022 du Championnat du Sri Lanka de football est la trente-cinquième édition du championnat national de première division au Sri Lanka.

Après la saison 2019-2020 annulée, la nouvelle saison devait commencer en avril 2020, mais le début est reporté en novembre 2020, puis à cause de la pandémie de Covid-19 la saison est de nouveau reportée en avril 2021. Le 19 avril 2021, la nouvelle saison commence avec une division réduite à 10 équipes. Pour des raisons sanitaires toutes les rencontres se déroulent au même endroit, au stade Sugathadasa à Colombo.

Après la  journée, le championnat est arrêté à cause de la pandémie de Covid-19, il reprend début décembre après sept mois d'arrêt et se termine en janvier 2022.

Les clubs participants

Compétition

Classement
Le classement est établi sur le barème de points classique (victoire à 3 points, match nul à 1, défaite à 0).

|valign=top align=left width=50%|

|}

Matchs

Bilan de la saison

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Championnat du Sri Lanka de football

Liens externes
  Résultats complets sur RSSSF

Championnat du Sri Lanka de football
Sri Lanka
2021 au Sri Lanka
2022 au Sri Lanka

Championnat du Sri Lanka de football 2021-2022


Orphanage were a death metal/gothic metal band from the Netherlands.

History
The band was formed in 1993 and released their first demos Morph (1993) and Druid (1994). Orphanage then recorded their first full album Oblivion (1995) and one year later released their second album, By Time Alone. In 1997, the band released the EP At The Mountains Of Madness and worked three years on the album Inside, which was released in 2000. The last album Driven was released in 2004. On 18 October 2005 the band announced that they had disbanded. All 4 full albums were released  on the Nuclear Blast and DSFA labels.

Line-up

Final line-up
George Oosthoek – harsh vocals (1994–2005)
Rosan van der Aa – clean vocals (1995–2005)
Theo Holsheimer – guitars (2004–2005)
Marcel Verdurmen – guitars (2004–2005)
Guus Eikens – keyboards (1993–2000, 2004–2005), guitar (2000–2004)
Remko van der Spek – bass (2000–2005)
Sureel – drums (2000–2005)

Former members
Jason Köhnen – harsh vocals (1993)
Stefan Ruiters – clean vocals (1993)
Martine van Loon – clean vocals (1994–1995)
Lex Vogelaar – guitars (1993–2000)
Lasse Dellbrügge – keyboards (2000–2004)
Eric Hoogendoorn – bass (1993–2000)
Stephen van Haestregt – drums (1993–1994)
Jules Vleugels – drums (1995)
Erwin Polderman – drums (1995–2000)

Timeline

Discography
Studio albums
 Oblivion (1995)
 By Time Alone (1996)
 Inside (2000)
 Driven (2004)
EPs
 At the Mountains of Madness (1997)
 The Sign Tour (2003)

References

External links
Orphanage at metal-archives.com

Dutch heavy metal musical groups
Dutch death metal musical groups
Dutch musical sextets
Musical groups established in 1993
Musical groups disestablished in 2005
Musical septets
Dutch gothic metal musical groups
Nuclear Blast artists
1993 establishments in the Netherlands

Orphanage (band)


San Juan Province () is a province of Argentina, located in the western part of the country. Neighbouring provinces are, moving clockwise from the north, La Rioja, San Luis and Mendoza. It borders with Chile to the west.

The province has an area of 89,651 km2, covering a mountainous region with scarce vegetation, fertile oases and turbulent rivers. Throughout the entire province there are an important number of paleontological sites.

Similar to other regions in Argentina, agriculture is one of the most important economic activities, highlighting wine production and olive oil. Additionally, a variety of fruits and vegetables are produced in the fertile valleys irrigated by artificial channels in the western part, close to the Andes mountain range. This is the second province in volume of wine production at the national level and in South America, and possesses outstanding varietal wines. It is also an important center of mining and oil production.

History

Before the arrival of Spanish conquistadores, different tribes like Huarpes, Diaguitas, Capazanes, Olongastas and Yacampis, highly influenced by the Inca empire, inhabited the area.

The city of San Juan de la Frontera was founded by Juan Jufré y Montesa in 1562 and relocated 2 kilometres south in 1593 due to the frequent flooding of the San Juan River.

In 1776, San Juan was annexed to the Viceroyalty of the Río de la Plata, becoming one of the cities of the Province of Cuyo. In the same year, the first recorded earthquake caused massive damage to the city.

The father of Argentine independence, Gen. Jose de San Martin, was appointed Governor of the Province of Cuyo in 1814. From there, San Martin began his legendary crossing of the Andes, one of military history's great tactical decisions. San Juan, then a small town, was a great supporter of the expedition supplying gold, men and mules.

In 1820, San Juan was granted autonomy from the Province of Cuyo, thereby becoming an autonomous province. The remainder of Cuyo region became Mendoza Province.

Following an era of international isolation for Argentina, the advent of new, more liberal government in 1853 attracted a number of exiled intellectuals back into San Juan. Among these, was a San Juan military officer and novelist named Domingo Sarmiento. Sarmiento was eventually elected governor in 1862, pursuing sorely needed public investments and enacting Argentina's first law mandating compulsory education (at that time about 80% of the adult population lacked any form of education). Once elected President of Argentina in 1868, those policies became national law.

In 1944 a moderate, yet highly destructive earthquake near the capital destroyed most of the city and killed 10,000 people. A fundraiser was organized to raise money for the victims of the quake where Colonel Juan Perón met his eventual wife and political companion Eva Duarte.

A more powerful earthquake stuck the same city in 1977; however new construction codes put in effect following the 1944 incident kept damage to a relative minimum.  The most noteworthy loss following this event was the destruction of the Cathedral of San Juan (image, at top). A new, modernist house of worship was quickly put up in its place and inaugurated in 1979.

Among the most rapidly growing provinces in Argentina after 1945, the national government began the construction of the National University of San Juan, which opened its doors in 1973. Congress further responded to the needs of San Juan's growing agricultural sector by breaking ground in the mid '70s for the largest hydrostructural project in the province up to that point, the Ullum Dam and Reservoir. Inaugurated in 1980, it has contributed to the province's production of irrigated desert crops, like olives, figs and, most importantly, wine grapes.

In 2005, Barrick Gold Corporation, one of the world's largest gold-mining conglomerates, announced the purchase of large tracts in the San Juan Andes where a gold mine was started.  These have, so far, been yielding over 11,000 ounces of gold yearly, though evidence suggests these activities may be having an adverse impact on San Juan's glaciers.

In 2007, the same company installed the world's highest-situated wind turbine at the Veladero mine in San Juan Province at nearly 4,200m elevation.

Geography

The province is part of the continental semi-desert Cuyo region. The arid plains start on the east, with a few low hills in the middle and swiftly turn into 6,000-meter-high mountain peaks towards the west. Both areas are subject to the dry hot Zonda (a kind of foehn wind). Most of the precipitations take place during the summer, often as electrical storms.

The hot wind has modeled the clay-rich red soil into Pampa del Leoncito (Reserva Natural Estricta El Leoncito) and Valle de la Luna (Parque Provincial Ischigualasto) 200-million-year-old geological formations.

The Jáchal and San Juan rivers, both part of Desaguadero River system, are the source of fertile valleys and centre of the province's economy. The San Juan River finishes in the Huanacache lagoons (sometimes called Guanacache), on the southeast.

The Andes of San Juan Province belong to the Dry Andes climatic province. Permafrost is widespread above 3000 masl in the Andes and rock glaciers are common.

The northern part of the province contain both intrusive rocks of the Colangüil Batholith and a large sedimentary basin known as Iglesia Basin. Within this basin there are hot springs.

Population
San Juan concentrates most of its population in the oases or central valleys, Tulum Valley, Zonda, Ullum and Jáchal, containing nearly 80% of this population. The remaining is located in the oasis located at the foot of the Andes in Iglesias and Calingasta. Another population concentration is in Fertile Valley.

Economy

San Juan focuses its economy in agriculture, specially wine production. Additionally, preserved foods production is highly developed. Mining is a growing activity, with the extraction of various minerals financed by multinational companies. Tourism is a relatively new and flourishing activity and it is becoming an important source of revenue for the province.

San Juan's is a somewhat underdeveloped, yet diversified, economy. Its output was estimated in 2006 at US$3.613 billion, or US$5,827 per capita (a third less than the national average).

Agriculture has, traditionally, played a small, though significant role in San Juan's economy. The province produces crops not widely grown in other regions of Argentina. San Juan is the second-largest producer of Argentine Wine, after neighboring Mendoza Province.

The winemaking industry reached San Juan between the years 1569 and 1589 carried by the Spanish conquistadors. Blessed by the optimal weather conditions and soil, the wine-making largely expanded and accelerated development in the province. Since the beginning, the inhabitants of the region understood that the arid climate required an advanced artificial irrigation system with dams and channels.

Viticulture is the main crop of the province's economy, with some 500 km2 (56% of the productive area), and the rest is reserved for wine production counting 90% of the crop. Other products include tomato, maize, potato, fig and peach.

Since 1980, San Juan has experienced an industrial expansion that now includes, in addition to the wineries, food processing plants, chemical, plastics, iron, auto parts and textiles factories. Manufacturing now accounts for nearly 20% of San Juan's production output.

In the year 2000, the province came into mineral development with the Veladero Project of Barrick Gold, which, on the first year of mining alone, yielded more than 11,000 ounces of gold. These efforts were intensified with more projects including the Easter Lama, with the particularity that it is shared with neighboring Chile. The more widespread mining products are gold, lead, graphite and clay.

Large-scale efforts began, in 2006, in the search for petroleum in the department of Jáchal.

Energy production is mainly hydroelectric, produced by a few dams such as Quebrada de Ullum, La Roza, San Emiliano and El Pinar Station, which also help to regulate the water level for irrigation of the arid lands. Electricity is also produced, in a lesser proportion, by thermal power stations.

San Juan has recently started to have a flourishing tourism industry. Remarkable places are the city of San Juan, the Ischigualasto Provincial Park, the Ullum Dam, San Guillermo National Park, the Pismanta hot springs, the Mercedario Mount and the pagan Difunta Correa shrine. These sites are specially suitable for ecotourism or adventure tourism. Furthermore, an increase in agrotourism has started recently, particularly, around the wine industry, creating the so-called "Wine Routes."

Government

The provincial government is divided into three branches: the executive, headed by a popularly elected governor, who appoints the cabinet; the legislative; and the judiciary, headed by the Supreme Court.

The Constitution of San Juan Province, Argentina forms the formal law of the province.

In Argentina, the most important law enforcement organization is the Argentine Federal Police but the additional work is carried out by the San Juan Provincial Police.

Political division

The province is divided into 19 departments (). They are formally considered to be a single municipality, and usually contain one or more population centers (i.e. towns and cities).

 Albardón (General San Martín)
 Angaco (Villa del Salvador)
 Calingasta (Tamberías)
 Capital (San Juan)
 Caucete (Caucete)
 Chimbas (Paula Alabarracín de Sarmiento)
 Iglesia (Rodeo)
 Jáchal (San José de Jáchal)
 Nueve de Julio (9 de Julio)
 Pocito (Villa Aberastain)
 Rawson (Villa Krause)
 Rivadavia (Rivadavia)
 San Martín (San Isidro)
 Santa Lucía (Santa Lucía)
 Sarmiento (Media Agua)
 Ullum (Villa Ibáñez)
 Valle Fértil (San Agustín)
 Veinticinco de Mayo (Santa Rosa)
 Zonda (Basilio Nievas)

Tourism

San Juan, known as The Land of the Sun, offers mountains, valleys and turbulent rivers of melting glacier water from the Andes. This features create a unique landscape that is beginning to be intensively exploited by tourism.

Tourism infrastructure has been also improved recently with the installation of a considerable number of hotels and other accommodation. Heavily developed areas are the northwest, in the town of Rodeo, where posts and countryside hotels have been installed. In the west, the towns of Calingasta Barreal and Tamberías, many projects are being develop to foster adventure tourism by with the practice of climbing the Mount Mercedario, which is one of the highest peaks in America. The northern zone, Jáchal, is known for its cultural tourism related to the gaucho tradition.

Nevertheless, San Juan is the economic center of the province and also the most visited place. It is known for its modern architecture that differentiates it from others cities in the rest of the country, with wide tree-lined streets as well as hardwood parks, plazas and walkways, in the middle of the desert of San Juan. This is the cause for which has the nickname of 'city oasis'. The city holds several attractions such as Sarmiento's birthplace and modern Cathedral, among others.

A number of joyful celebrations are held in the province, combining old and new traditions that pay homage to economic activities or natural events like Fiesta Nacional del Sol, which takes the form of annual parades carousel and various artistic performances.

The winter sports industry has a prosper future in the province. A ski resort is under development, located in the mountainous area of Calingasta, western part of the province, where the largest ski tracks in South America are being constructed. This will be the northernmost ski resort in Argentina and will be known as Manantiales'''

Transportation
San Juan has a good transportation network, as most of the routes that connect with the rest of the country are in very good maintenance condition. The more important routes are the RN40, which crosses from north to south and joins the provinces of Mendoza and La Rioja, the RN20, which links San Juan with the city of Buenos Aires and Cordoba, the RN150, which allows a connection to the country of Chile. There are important projects under way that will allow a connection with the province of La Rioja, the entire northern Fertile Valley, Jáchal and Church, and with Chile, which will be a vital part of the strategic corridor Pacific-Atlantic .

This project for the construction of a communication path connecting the Pacific ports of (Coquimbo, Chile) and Atlantic (Porto Alegre, Brazil) by Paso de Agua Negra, has been under development for more than a decade. Its importance lies in the necessity of the Southern Cone countries to put their export production into the global market at lower costs.

Long-distance transportation exists and allows weekly trips to almost all the other provinces and cities in the country. The main hub is the modern bus terminal of the city of San Juan. There are another important transportation centers in San José de Jáchal and in the city of Caucete, which is currently under construction. By bus, it takes around 18 hours to get Buenos Aires.

There are daily flight services to Buenos Aires from Domingo Faustino Sarmiento Airport.

The public transportation system in the city of San Juan and surrounding areas includes buses that connect downtown with other cities such as Villa Krause, Rivadavia, Santa Lucia, Villa Paula Sarmiento Albarracín and Aberastain. Private taxis (called Remis'') and public taxis also exist. Rapid population growth has led to a number of projects for the construction of mass transit systems.

See also
1894 San Juan earthquake
1944 San Juan earthquake
1952 San Juan earthquake
1977 San Juan earthquake

References

External links

Official page (Spanish)
Tourist office  (Spanish)
San Juan Tourist guide (English – Spanish – Deutsch)
Universidad Nacional de San Juan (Spanish)
Diario de Cuyo (Newspaper – Spanish)
CuyoNoticias (digital newspaper – Spanish-English)

Provinces of Argentina
Wine regions of Argentina
States and territories established in 1820

San Juan Province, Argentina


Blaženi Giacomo Alberione (Fossano, 4. travnja 1884. – Rim, 26. studenog 1971.), talijanski katolički svećenik, nakladnik, novinski urednik i utemeljitelj laičkih vjerskih kongregacija Pavlinske obitelji. Blaženik je Katoličke Crkve.

Rođen je u pobožnoj seljačkoj obitelji, kao četvrto od šestero djece Michelea Alberionea i Terese Allocco. Kao četrnaestogodišnjak upisuje sjemenište u Brau, potom studira u Albi, gdje upoznaje kanonika Francesca Chiesu, koji je bio njegov prijatelj i savjetnik 46 godina. Nakon zaređenja 29. lipnja 1907. u Albi, godinu dana djeluje kao kapelan u nedalekom Narzoleu, a u listopadu 1908. postjae duhovnikom i profesorom pri sjemeništu u Albi. Obnašao je i dužnost biskupskog ceremonijara. Istaknuo se u katehetskom radu s mladeži, u kojem se koristio suvremenim sredstvima društvenog priopćavanja u svrhe evangelizacije. Kao dominikanski trećoredac bio je duhovnikom subraće u Laičkoj bratovštini svetog Dominika u Albi. S ciljem širenja evanđeoske poruke osniva 20. kolovoza 1914. u Albi udrugu sv. Pavla, zametak svoje Pavlinske obitelji, u sklopu koje je za života osnovao pet kongregacija

U sklopu udruge pokrenuo je i nakladničku kuću Izdanja sv. Pavla, u sklopu koje je djelovao i filmski studio. Izdavao je brojne časopise i tiskovine, među kojima se ističu »Kršćanska obitelj« (Famiglia Cristiana), »Isus« i strip časopis »Il Giornalino«. Na Drugom vatikanskom saboru sudjelovalo je kao teološki stručnjak. Neposredno prije smrti posjetio ga je papa Pavao VI. Pokopan je u rimskoj bazilici Marije Kraljice apostola, koja se smatra njegovim svetištem. Autorom je više od četrdeset knjiga. Dobitnik je odlikovanja Pro Ecclesia et Pontifice i talijanskog Odličja časti za kulturu i umjetnost.

Izvori

Vanjske poveznice
 Alberione, Giacomo u Treccanijevoj talijanskoj enciklopediji
 Bl. Giacomo ALberione u mrežnoj enciklopediji svetaca »Santi e Beati«

Talijanski blaženici
Talijanski publicisti
Talijanski katolički svećenici

Giacomo Alberione


Tukarak Island ist eine unbewohnte Insel der Belcherinseln in der Hudson Bay.
Die Insel hat eine Fläche von 349 km² und ist die zweitgrößte der Inselgruppe.

Weitere Inseln in der unmittelbaren Nähe sind: Bradbury Island, Dove Island, Nero Island und Karlay Island.

Politisch gehört die Insel zur Qikiqtaaluk-Region des kanadischen Territoriums Nunavut.

Einzelnachweise

Weblinks

Insel (Hudson Bay)
Insel (Nunavut)
Insel (Nordamerika)

Tukarak Island


Mieczysław Halka-Ledóchowski (29 de outubro de 1822 - 22 de julho de 1902) nasceu em Górki (perto de Sandomierz) na Polônia controlada pelos russos  filho do Conde Josef Ledóchowski e Maria Zakrzewska. Era tio de Santa Úrsula Ledóchowska, da Beata Maria Teresia (Theresa) Ledóchowska e do Padre Wlodimir Ledochowski, Superior Geral da Companhia de Jesus

Início da vida
Nascido em 29 de outubro de 1822, ele recebeu o nome de Mieszko I, o primeiro príncipe cristão da Polônia.  Depois de estudar em Radom, aos dezenove anos, ingressou no seminário de Varsóvia dirigido pelos Missionários de São Vicente de Paulo. Ele então estudou na Pontifícia Universidade Gregoriana em Roma e ingressou na Pontifícia Academia Eclesiástica para se preparar para trabalhar no corpo diplomático da Santa Sé. Ledóchowski foi ordenado sacerdote em 13 de julho de 1845. Obteve dois doutorados, em teologia e direito civil e canônico.

Carreira diplomática
Padre Ledóchowski tornou-se prelado doméstico do Papa Pio IX em 1846, e em 1847 auditor da nunciatura papal em Lisboa. Em 1857 tornou-se delegado papal em Bogotá para uma área que abrangia a atual Colômbia, Venezuela, Equador, Peru e Bolívia. Em 1861, foi nomeado arcebispo titular de Tebas e núncio papal em Bruxelas.

Primaz
Depois de regressar à Polónia em 1864, foi nomeado coadjutor com direito de sucessão ao primaz Leon Przyłuski, e dois anos mais tarde, com a morte de Przyłuski, apesar da oposição das autoridades prussianas, foi nomeado arcebispo de Gniezno e arcebispo de Poznań, (ambos cidades então parte da província prussiana de Posen ).

Em 1873, o governo prussiano iniciou a implementação de políticas Kulturkampf contra a Igreja Católica Romana, bem como a cultura polonesa (usando a língua polonesa em particular). Na sequência, o governo prussiano proibiu o uso do polonês na instrução na província de Posen. O arcebispo Ledóchowski protestou urgentemente contra essa ordem e, finalmente, emitiu uma circular ordenando que os professores de religião das instituições de ensino superior usassem o alemão em seus ensinamentos para as classes mais altas, mas preservassem o polonês em seus ensinamentos para as classes mais baixas.

Os instrutores religiosos seguiram obedientemente a ordem do arcebispo e foram posteriormente depostos pelo governo prussiano. A recusa de Ledóchowski em ceder o controle dos seminários de Gniezno e Poznan às autoridades prussianas acabou levando ao seu fechamento.  Após repetidas multas por atividades ilegais, o governo exigiu a renúncia de Ledóchowski. O arcebispo respondeu que nenhum tribunal temporal poderia privá-lo de um cargo que lhe foi concedido por Deus, e ele foi preso na prisão Ostrów Wielkopolski em fevereiro de 1874.

Em março de 1875, o Papa o nomeou Cardeal. Ledóchowski foi libertado e banido e, posteriormente, governou sua sede de Roma por meio de emissários secretos. No final de sua vida, ele começou a ter sérios problemas de visão devido a catarata. Renunciou em 1885. Em 1892 tornou-se Prefeito da Congregação para a Evangelização dos Povos, cargo que ocupou até sua morte,  em 22 de julho de 1902.

Alunos da Pontifícia Universidade Gregoriana
Alunos da Pontifícia Academia Eclesiástica
Cardeais nomeados pelo papa Pio IX
Cardeais da Polônia
Cardeais protopresbíteros

Mieczysław Halka Ledóchowski


La maison, 42 rue Blanqui est une ancienne maison à colombages dans la ville de Tours, dans le département français d'Indre-et-Loire.

Cette maison est construite au  et, en 1946, ses façades, ses toitures et certaines de ses cheminées intérieures sont inscrites comme monument historique.

Localisation
La maison est située dans le Vieux-Tours, dans la rue Blanqui. Cette rue, reprenant le tracé d'une voie antique, est jusqu'au  la principale rue de Tours, prolongeant vers l'est la Grande Rue qui traverse la ville de part en part. Au Moyen Âge, ce quartier, hors les murs de la ville, est un faubourg.

Histoire
L'édifice est construit au .

Les façades, les toitures et certaines cheminées intérieures sont inscrites comme monuments historiques par arrêté du .

Description
La maison, double sous un toit unique, se compose d'un étage et d'un comble au-dessus du rez-de-chaussée. La façade sur rue, au sud, sud, le poteaux corniers qui encadrent deux baies et la porte. Toute cette façade, hormis le rez-de-chaussée, est recouverte d'ardoises qui forment des avancées protégeant les ouvertures. La façade nord devait posséder le même dispositif, mais les ardoises ont disparu. La toiture, par contre est en tuiles.

Notes et références

Pour en savoir plus

Bibliographie
 .
 .
 .

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de Tours

Liens externes

Monument historique inscrit en 1946
Patrimoine du XVe siècle
Monument historique à Tours
Maison monument historique (France)

Maison (42 rue Blanqui, Tours)


est un diplomate japonais qui fut le premier ministre résident du Japon en Europe.

Biographie
Fils d'un médecin du domaine de Satsuma, Sameshima a deux frères et sœurs. Il part étudier à Nagasaki en 1861, où il apprend la médecine occidentale et l'anglais. En 1865, il part étudier à l'étranger à Londres avec 15 autres étudiants de Satsuma, dont Mori Arinori, Nagasawa Kanaye, Yoshida Kiyonari, et Godai Tomoatsu. Il se rend aux États-Unis avec 5 autres étudiants de Satsuma pour vivre dans un vignoble à Brocton dans l'État de New York avec le prêcheur , mais retourne au Japon avec Mori en 1868.

Il travaille à son retour pour le gouvernement japonais. Lors de la création du ministère des Affaires étrangères, il est nommé ministre adjoint. Il devient le premier ministre résident du Japon en Europe en 1870, aidé par  et Frederic Marshall, un avocat et journaliste anglais. Harry Parkes s'oppose à sa nomination en raison de son inexpérience et de la taille de son portefeuille, composé du Royaume-Uni, de la France, et de la Prusse. Les références de Sameshima en tant que chargé d'affaires ne sont pas initialement acceptées au Royaume-Uni, bien qu'elles le sont en Prusse et en France.  Il passe la majeure partie de son séjour en Europe à Paris et reçoit la Légion d'honneur en 1874.

Durant son mandat de diplomate, Sameshima écrit un Guide diplomatique avec Marshall, qui est un manuel destiné au personnel du ministère des Affaires étrangères. Il appelle également à la professionnalisation et à l'amélioration de la diplomatie japonaise.

En avril 1875, il retourne brièvement au Japon pour aider Terashima Munenori dans les réformes administratives, mais revient en France en 1878. Ses fonctions s'étendent à l'Espagne et au Portugal en 1880, mais il meurt plus tard cette année-là à Paris le 4 décembre.

Notes et références

Liens externes

Diplomate japonais du XIXe siècle
Personnalité de l'Ère Meiji
Naissance en avril 1845
Naissance dans la province de Satsuma
Décès en décembre 1880
Décès dans le 16e arrondissement de Paris
Décès à 35 ans

Sameshima Naonobu


උණුසුම් චොකලට් (උණුසුම් කොකෝවා හෝ කොකෝවා චොකලට් කිරි හෝ ප්‍රංශ බසින් කැෆියු චොකලා ලෙසත් හදුන්වයි) යනු නියමානුකූලව ගාන ලද චොකලට්, උනු කරන ලද චොකලට් හෝ කොකෝවා කුඩු, රත්කල කිරි හෝ ජලය සහ සීනි අඩංගු වන උණුසුම් කළ පානයකි. පානීය චොකලට් උණුසුම් චොකලට්වලට සමාන වුවත් එය සාදනු ලබන්නේ උණු කළ, ගාන ලද චොකලට් හෝ චොකලට් මිශ්‍රණයකින්ය. එසේම සාමාන්‍යයෙන් එය ජලයේ දියවන කුඩුකළ මිශ්‍රණය තරම් රසවත් නැත.

පලමු චොකලට් පානය මායාවරුන් විසින් වසර දෙදහසකට පමණ පෙර නිර්මාණය කළ බවත්, කොකෝවා පානයක් 1400 දී පමණ Aztec  සංස්කෘතිය තුල අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් වූ බවත් විශ්වාස කෙරෙනවා. නව ලොව, මෙක්සිකෝවෙන් හදුන්වා දීමෙන් පසුව පානය යුරෝපය තුල ජනප්‍රිය වූ අතර එතැන් පටන් වෙනස්කම් සමූහයක් සිදු විය. 19 වන සියවස දක්වා උණුසුම් චොකලට් උදර රෝග සදහා ඖෂධයක් ලෙස පවා භාවිත කරන ලදී. අද වන විට උණුසුම් චොකලට් ලොව පුරා භාවිත කෙරෙන අතර, ඉතාලියේ භාවිත වන ඉතා ඝන cioccolata densa ඇමරිකාවේ සාමාන්‍යයෙන් භාවිත වන තරමක් මෘදු වූ උණුසුම් කොකෝවා ඇතුලුව විවි‍ධ වෙනස්කම්වලින් පැමිනේ.

ඉතිහාසය
ග්වාතමාලාහි, රියෝ අසුල් කැනීම් බිමේ ඇති ක්‍රි.ව. 460-480 යන වකවානුවට අයත් ඉපැරණි මායා සොහොන් බිමක තිබී කොකෝවා යන වචනයට අදාල මායා අක්ෂර සදහන් කල චොක්ලට් පානයක අවශේෂ කෝප්ප හමුවිය. සිසිල්ව පිළිගන්වන ලද චොකලට් පානය සැකසීම සදහා මායාවරුන් කොකෝවා ඇට තලපයක් ලෙස කුඩු කර ජලය, ඉරිගු පිටි, චිලී පෙපර් සහ අනෙකුත් අමුද්‍රව්‍ය සමග මිශ්‍ර කරන ලදි.ඉන් පසු ඔවුන් පානය ඝන පෙණ දමන තුරු කෝප්පයකින් සැලියකට නැවත නැවතත් වත්කරන ලදි.

ධනවතුන් විසිතුරු ලෙස සරසන ලද කෝප්ප වල චොකලට් පනය කලද, මායා වරුන්ගේ සෑම සමාජ පන්තියකටම චොකලට් ලබාගත හැකි විය. පසුව  ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් විසින් චොකලට් ප්‍රධාන ද්‍රව්‍ය වූ වැනිලා සහ අනෙකුත් කුලු බඩු වලින් රසකල සිසිල්ව සැකසූ පානයක් ලෙස chocolatl නම්කරන ලදි. ජනප්‍රවාද වලට අනුව මොන්ටෙසුමාගේ රාජ සභාව xocolatl කෝප්ප 2000ක් දිනකට පානය කල අතර ඉන් 50ක්ම මොන්ටෙසුමා විසින් පානය කරන ලදි. ඇමරිකානු රටවල ඒ වනවිටත් සීනි නොතිබූ බැවින් xocolatl අමුතු රසවිදනයක් ලෙස සලකන ලදි. නූතන නියම පැනිරසැති උණුසුම් චොකලට් පානය මෙන් නොව, එම පානය සැර හා තිත්ත රසයෙන් යුක්ත විය. xocolatl පලමුවම උණුසුම්ව සැකසීම සම්බන්ධ මූලාශ්‍ර කවදා, කා විසින්ද යන්න පිලිබන්ඩව සපයන තොරතුරු අවුල් සහගතය.

කෙසේ වුවත් 16 වන ශතවර්ෂයේ අගභාගයේදීල පලමුව පේරු රටේද පසුව මෙක්සිකෝවේද ජීවත් වූ ස්පාඤ්ඤ ජේසුට් ධර්ම දූතයකු වූ ජෝස් ද අකොස්තා විසින් xocolatl පහත පරිදි හදුන්වන ලදි. අප්‍රසන්න රසයක් සහිත යොදයක් හෝ පෙන සහිත එහි නුපුරුදු පිලිකුල් සහගත බවක් ඇත. තම රට හරහා යන වංශවත් මිනිසුන් පිනවීමට එම පානය යොදාගන්නා ඉන්දියානුවන් අතර තවමත් එය උතුම් පානයකි. රටටම හුරු වූ ස්පාඤ්ඤ ජාතික පිරිමි සහ ගැහැණු යන දෙපාර්ශවයම මෙම චොකලට් වලට මහත් ගිජු කමක් දක්වයි. සමහරක් උණු, සමහරක් සිසිල්, සමහරක් මධ්‍යස්ථ සහ ඒ අනුව මිරිස් යොදා විවිධ වර්ග සාදන බව ඔවුන් පවසයි, එලෙසින් ඔවුන් උදරයට සහ පීනස් රෝගයට ගුණ මිශ්‍රනය සාදනු ලබනව.

යුරෝපානු අනුවර්තනය

මොන්ටෙසුමාගේ රණශූරයන් පැරදවීම සහ ... වංශවතුන් බාරදුන් වස්තුව ලබාගැනීමෙන් පසු 1528 දී කොකෝවා ඇට සහ චොකලට් සාදන උපකරණ රැගෙන ... නැවත ස්පාඤ්ඤයට පැමිණියේය. මෙම අවස්ථාව වන විට, තවමත් මායාවරුන් සොයාගත් තිත්ත රසැති පානය ලෙස පමණක් චොකලට් පැවතින. ඒ වනවිටත් පැණි රසැති උණුසුම් චොකලට් සහ චොකලට් බාර් සොයාගැනීමට ආසන්නව පැවතින.
යුරෝපයට හදුන්වා දීමෙන් පසුව එම පානය ක්‍රමයෙන් එහි ප්‍රසිද්ධිය අත්පත් කර ගන්නා ලදි. පස්වන චාර්ල්ස් රජුගේ රාජ සභාව විසින් පානය සම්මත කර එතැන් පටන් චොකලට් ලෙස නම් කරන ලද අතර පානය ස්පාඤ්ඤ ඉහල පන්ති තුල ප්‍රසිද්ධ විලාසිතාගත පානයක් බවට පත් විය.
ඊට අමතරව ස්පාඤ්ඤ රජ පවුලේ සාමාජිකයන් වෙනත් යුරෝපා වංශවතුන් සමග විවාහ වන විට කොකෝවා දෑවැද්දක් ලෙස පිරිනමන ලදි. දකුණු ඇමරිකාව තුල පමණක් කොකෝවා ඇට වැඩුන බැවින් ඒ වන විට යුරෝපය තුල චොකලට් ඉතා මිළ අධික විය.
17 වන ශත වර්ෂයේ සිට චොකලට් යුරෝපානු වංශවත් බවේ සුඛෝපබෝගී අංගයක් බවට පත් කරමින් පැණි රසැති උණුසුම් චොකලට් සාදන ලදි.1657 දී, පළමු චොකලට් නිවස විවෘත කලත්, ඒ වන විටත් චොකලට් පැන්ස 50 සිට 75 (ආසන්න වශයෙන් සිලිං 10-15 අතර ) ඉතා මිල අධික විය.

භෞත චිකිත්සකවරුන්ගේ රාජකීය විද්‍යාලයේ සභාපති හෑන්ස් ස්ලෝන් පසුගිය 17 වන ශතවර්ෂයේදී ජැමෙයිකාවට ගියේය. එහිදී ඔහු චොකලට් කෑමට උත්සහ කල අතර එය පිළිකුල් සහගත ලෙස සිතූ නමුත් එය කිරි සමග මිශ්රකළ විට ඉතා රසවත් බව සොයා ගත්තේය.ඔහු නැවත එංගලන්තයට යන විට කිරි චොකලට් යුරෝපයට හදුන්වාදීම සදහා වට්ටෝරුව රැගෙන ගියේය.

1828 දී පළමු කොකෝවා කුඩු උත්පාදනය කිරීමේ යන්ත්රකය කොන්රාඩ් ජොහැන්ස් වෑන් හෝටන් විසින් නෙදර්ලන්තයේදී වැඩිදියුණු කරන ලදී. පීඩනය යෙදීමෙන් කොකෝවා ඇට මගින් කොකෝවා බටර් වෙන්කර ගන්නා අතර ඉතා පිරිසිදු සාරවත් කොකෝවා කුඩු ඉතිරි වේ.මෙම කුඩු බොහෝ සෙයින් අද භාවිතාවන ක්ෂණික කොකෝවා කුඩුවලට සමානවන අතර පහයුවෙන් කිරි හා වතුරේ දිය කළ හැක.එමෙන් ම ඉතා වැදගත් සොයා ගැනීමක් වන ඝන චොකලට් සදහා ද මග පෙන්වීය.ඉන්පසු කොකෝවා කුඩු හා කොකෝවා බටර් සුඵ

පාරිභාෂික ශබ්ද මාලාව
ඇමරිකාණුවන් උණුසුම් චොකලට් සහ උණුසුම් කොකෝවා යන වචන මාරුවෙන් මාරුවට භාවිත කරති. අනෙකුත් තැන් වල, අඹරන ලද කොකෝවා ඇට වලින් කොකෝවා බටර් ඉවත් කර ලබාගන්නා කුඩු වලින් සාදන උණුසුම් කොකෝවා සහ කෙලින් ම කොකෝවා, සීනි සහ කොකෝවා බටර් අඩංගු චොකලට් බාර් වලින් සාදන උණුසුම් චොකලට් අතර වෙනස් කම් ඇති බව සලකයි. එලෙසින් දෙක අතර ප්‍රධාන වෙනස වන්නේ චොකලට් තුල හමුවන ඔක්සිහාරක එලෙසින් ම රැක ගන්නා අතරම උණුසුම් කොකෝවා බටර් නොමැති වීමෙන් උණුසුම් චොකලට් වලට වඩා මේදය පැහැදිලිවම අඩු වීමයි.
උණුසුම් චොකලට්, කළු චොකලට් හෝ අර්ධ පැණිරස චොකලට් හෝ තිත්ත/ පැණිරස මිශ්‍ර චොකලට් කෑලි වලට කපා, සීනි මිශ්‍ර කිරි වල කැලතීමෙන් සදාගත හැකිය.
කිරි පිටි සහ අනෙකුත් කිරි ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන වල ඇමරිකාන කෘත්‍රිම උණුසුම් කොකෝවා කුඩු අන්තර් ගත වන බැවින් එය කිරි භාවිතයට නොගෙන ම සාදාගත හැකිය.
බ්‍රිතාන්‍යයේ උණුසුම් චොකලට් යනු උණුසුම් කිරි හෝ ජලය, චොකලට් මිශ්‍ර කුඩු, සීනි සහ කිරි පිටි යොදා සාදන පැණි රසැති පානයකි. සාමාන්‍යයෙන් කොකෝවා යන්නෙන් ඇඟවෙන්නේ උණු කිරි සහ කොකෝවා කුඩු වලින් සදා පසු සීනි යොදා රසකරන පානයකට සමාන දෙයකි.

භාවිතය
අද දිනවල පානීය චොකලට් හෝ කොකෝවා ආකාරයෙන් පවතින උණුසුම් චොකලට් පහසු ආහාරයන් ලෙස සලකන අතර ලොව බොහෝ කොටස් වල බහුලව භාවිත වේ.

උතුරු ඇමරිකාව
ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය තුල මෙම පානය ප්‍රධාන වශයෙන් කොකෝවා කුඩු, සීනි සහ වියලි කිරිපිටි සහිත පැකට්ටුවක් උණු ජලයට හෝ කිරිවලට යොදා සාදන කෘත්‍රිමක ක්‍රමයට ප්‍රකටය. මෙය ප්‍රධාන වෙනස්කම් දෙක අතරින් තුනී/උකුබවින් අඩු ආකාරයයි. මෙය ඉතා රසවත් වන අතර උඩින් මාශ්මෙලෝස්, විප්ඩ් ක්‍රීම් හෝ චොකලට් පෙති කැබැල්ලක් යොදා ඇත. උණුසුම් චොකලට් ප්‍රථමයෙන් උතුරු ඇමරිකාවට ලන්දේසීන් විසින් 17 වන සියවසේ මෑත, ඈත, මධ්‍ය භාගයේදී ගෙන එනු ලැබූවද, මුල් වරට අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් උණුසුම් චොකලට් ප්‍රථම වරට විකිණීම ආරම්භ කරනු ලැබුවේ 1755 කාල වකවානුවේදීය.
සාම්ප්‍රදායිකව ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය තුල උණුසුම් චොකලට් සිසිල් කාලගුණය, ශීත ඍතුව සහ අතුරුපස සමඟ සම්බන්ධ වුවත් දැන් එය ආහාර වේල් සමඟ පානය කරන්නේ කලාතුරකිනි.
මෙක්සිකෝව තුල, උණුසුම් චොකලට් ප්‍රසිද්ධ ජාතික පානයක් ලෙස සලකයි. ඒ හැරුනු විට කෘතිම කුඩු ආකාරයෙන් පවතින මෙක්සිකානු උණුසුම් චොකොලට් අර්ධ පැණි රසැති චොකලට්, කුරුඳු, සීනි සහ වැනිලා වලින් සමන්විතය.

යුරෝපය
ඝන කිරීමේ සාධකයක් ලෙස තිරිඟු පිටි වැනි දේ භාවිතා කිරීම හේතුවෙන් යුරෝපා මහා භූමි ප්රය‍දේශය තුල (ප්‍රීමධාන වශයෙන් ස්පාඤ්ඤයේ සහ යුරෝපයේ) උණුසුම් චොකලට් සමහර අවස්ථා වලදී පිළිගන්වනු ලබන්නේ ඉතා ඝන ලෙසය. යුරෝපයේ පිළිගන්වනු ලබන විවිධාකාර ඝන උණුසුම් චොකලට් අතර ඉතාලියානු සියෝකෝලාටා චෙන්සා ද වේ.ජර්මානු ප්රිබේද ඉතා ඝන සහ බර ලෙස සලකනු ලැබේ. ස්පාඤ්ඤයේ සාම්ප්රදායික වැඩකරන මිනිසුන්ගේ උදෑසන ආහාරය වන්නේ උණුසුම් චොකලට් සහ churros ය.මේ ආකාරයේ උණුසුම් චොකලට් අතිශයින්ම ඝන විය හැකි අතර ඒවා බොහෝ විට සාන්ද්‍රණය වැඩි උණුසුම් චොකලට් පුඩින් තුල තිබේ. චොකලේඩ්මෙල්ක් ලෙස හදුන්වන උණුසුම් චොකලට් නෙදර්ලන්තයේ නිවෙස්වල හා තේපැන්හල්වල පිළිගන්වනු ලබන ජනප්රිය පානයකි.ප්රංශයේ උණුසුම් චොකලට් උදෑසන ආහාරය වේලාවේදී පිළිගන්වනු ලබන අතර සමහර අවස්ථා වලදී බටර්,ජෑම්,මී පැණි හෝ Nutella අතුරන ලද පෙති කැපූ ප්රංශ පාන් හෝ පියන්රෝල් උණුසුම් චොකලට් තුල පොගවනු ලැබේ.එමෙන්ම විශේෂයෙන් සකස් කරන ලද බනානියා වැනි උණුසුම් චොකලට් වර්ග ඇත.  තවදුරටත් විවිධ ප්‍රභේද ඇත.බෙල්ජියමේ හා යුරෝපයේ අනෙකුත් ප්ර්දේශවල ඇතැම් තේපැන්හල්වල "වෝම් චොකලේට්" හෝ " චොකලට් චවුට්" ඇනවුම් කරන පුද්ගලයෙකුට දුම් දමන සුදු කිරි කෝප්පයක් හා කිරි බදුන තුල දියකර හැරීමට මිශ්රාස්වාදය ඇති චොකලට් කැබලි ලැබේ.බොහෝ විට අනර්ඝ උණුසුම් චොකලට් demitasse කෝප්ප වල පිළිගන්වනු ලැබේ.

සෞඛ්‍යය

සාමාන්‍යයෙන් උනුසුම් චොකලට් සතුට සදහා භාවිත කළද උණුසුම් චොකලට් පානය හා බැදුනු සෞඛ්‍යය ප්‍රතිලාභ කිහිපයක් පවතී.2003 දී කෝර්නෙල් විශ්ව විද්‍යාලය මගින් කරනලද අධ්‍යයනයකින් කොකෝවා තුල පිලිකා වැලැක්විය හැකි ඔක්සිහාරක විශාල ප්‍රමාණයක් අඩංගු වන බව සොයා ගන්නා ලදි.එලෙසම කොකෝවා ඇට ආහාර ජීරනයට උපකාර වනබව සාක්ෂි සහිතව පෙන්වා ඇත.16 සිට 19 දක්වා ශතවර්ශ වලදී උණුසුම් චොකලට් පානයක් ලෙස මෙන්ම ඖෂධයක් ලෙසද වටිනා කමකින් යුක්ත විය. ගවේශක ෆ්‍රැන්සිස්කෝ හර්නන්ඩස්, චොකලට් ආහාර උණට සහ අක්මාවේ රෝන් සුවකිරීමට උපකාර වන බව ලියා ඇත. තවද ගවේශකයකු වන සැන්ටියාගෝ වැල්වර්ඩෙ ටුරිසස්, විශාල ප්‍රමාණ වලින් උණුසුම් චොකලට් භාවිත කිරීම පපුවේ ආබාධ සුව කිරීමට උපකාර වන නමුත් සුලු ප්‍රමාණයකින් භාවිත කිරීම උදරාබාධ සුවකිරීමට උපකාර වන බව විශ්වාස කරන ලදි.17 වන ශතවර්ශයේදී චොකලට් ප්‍රංශයට හදුන්වා දුන් විට, එය දැඩි කෝපය හා අප්‍රසන්න මනෝභවයන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට වාර්තාගත ලෙස භාවිත කරන ලද අතර, එය චොකලට්වලට phenylethylamine අන්තර්ගතය නිසා උරුම වූ දෙයක් වියහැක. වර්තමානයේ උණුසුම් චොකලට් අවුශධයක් ලෙසට වඩා සතුට සදහා භාවිත කලද නව සමීක්ෂණ සදහන් කරනුයේ එය හා බැදුනු ප්‍රතිලාභ තිබියහැකි බව‍ය.
අනෙක් අතට බලන විට උණුසුම් චොකලට් පානයේ අහිතකර බලපෑම් කිහිපයක්ද පැවතිය හැකිය. උණුසුම් චොකලට් වල සීනි ඉහළ ප්‍රමාණයක් පවතී.

ප්‍රතිලාභ
උණුසුම් චොකලට් භාවිතය යමකුගේ සෞඛ්‍යයට හිතකර වීමට ඉඩ ඇතිබව සමීක්‍ෂණ මගින් පෙන්වා ඇත. උණුසුම් චොකලට් තුල වයින් හා තේ වලට වඩා ඔක්සිහාරක අඩන්ගු වන බැවින් එය හදවත් රෝග ඇතිවීමේ අවදානම අඩු කරන බව කෝනල් විශ්ව විද්‍යාලය මගින් සිදුකරන ලද පරීක්ෂණයකින් පෙන්වා දී ඇත. රතු වයින් තුළ ඇති
GAE මිලිග්‍රෑම් 340 සහ ECE මිලිග්‍රෑම් 163 ද ග්‍රීන් ටී තුල ඇති GAE මිලිග්‍රෑම් 165 සහ  ECE මිලිග්‍රෑම් 47 සමග සසදන විට එක් කොකෝවා පරිභෝජනයක GAE වලට සමාන ගැලික් අම්ලය මිලිග්‍රෑම් 614 සහ ECE වලට සමාන ඇපිකැටචින් මිලිග්‍රෑම් 564 ක් අඩංගු වන බව පර්යේෂකයන් විසින් සොයාගන්නා ලදි. පානය රත්කර ඇති විට ඔක්සිහාරක විශාල ප්‍රමාණයක් නිකුත් කරන බව කෝනල් හි පරියේෂක, මහාචාර්ය චෑන් යොන් ලී අනාවරනය කරන ලදි.
උණුසුම් චොකලට් සෑදීමට ගන්න කොකෝවා තුල හමුවන ෆ්ලේවනොයිඩ ධමනි සම්බන්ධ සෞඛ්‍යයට යහපත් බලපෑම්ද ඇතිකරයි. ෆ්ලේවනෝල බහුල චොකලට් පානයක් ගැනීමෙන් පසුව රුධිර සන්සරණයේ ඉහල වර්ධනයක් ඇතිවන බව සෞඛ්‍ය ආධාර ජාතික ආයතනය සහ මාර්ස් සිදුකරන ලද අඬ්‍යයනයකින් පෙන්වා ඇත.එම අඬ්‍යනයේදී පර්යේෂණයට ලක්වූවන් (වයස 18 සිට 72 දක්වා වූ පුද්ගලයින් 27 දෙනෙක්) ෆ්ලේවනෝල මිලිග්‍රෑම් 900 ක් අඩංගු කොකෝවා පානය සෑම දිනකම පානය කළ අතර එය ඔවුන්ගේ රුධිර සංසරණය හා රුධිර නාල අභ්‍යන්තර සෛල ක්‍රියාකාරීත්වය වැඩි දියුණු කිරීමට හේතු විය. ෆ්ලෙවනෝල රුධිර නාල පළල් වීමට හා පට්ටිකා රුධිර නාල බිත්ති වල කැටිගෙසීම වැලැක්වීමට උපකාර විය හැකි බව, බ්‍රිඟ්හැම් සහ කාන්තා රෝහලේ සහ හාවර්ඩ් වෛද්‍ය පාසලේ වෛද්‍ය විද්‍යා මහාචාර්ය, වෛද්‍ය නෝර්මන් කේ. හොලන්බර්ග් විසින් සොයාගන්නා ලදි. උණුසුම් චොකලට් වල හමුවන ෆ්ලෙවනෝල ප්‍රධාන වශයෙන්ම රුධිර නාලිකා බිත්ති ආරක්ෂා කරන බැවින් ඒවා සෞඛ්‍යයට හිතකරය. ෆ්ලෙවනෝල කන්තුක වාහිනී සෞඛ්‍යයට උපකාර වන ලෙස රුධිර පට්ටිකා ස්ථාපනය වැලැක්වීමට සහ ඊකොසොනොයිඩ නැමති සන්යෝග මට්ටම පාලනයට උපකාර වන බව විශ්වාස කෙරේ.

අවදානම

උණුසුම් චොකලට් පානයට අහිතකර බලපෑම් කිහිපයක්ද බැදී තිබිය හැක. අවදානමේ ස්වභාවය හා දරුණුබව විවිධ උණුසුම් චොකලට් වර්ග අතර වෙනස් වේ. කිරිවලින් සාදන උණුසුම් චොකලට් තුළත් ස්වභාවයෙන් හමුවන සීනි වර්ග පවතී. සකසන ලද කොකෝවා කුඩු තුල අමතර සීනි වර්ග පවතී. සමහරක් වර්ග වලත් හයිඩ්‍රජනීකෘත තෙල් හා මේද අඩංගු වන අතර බොහෝමයක් පොල් සෑදූ ඒවාය.
වර්ගය අනුව අවුන්ස 8 ක කෝපි කෝප්පයක කැෆේන් මිලිග්‍රෑම් 133ක් අඩංගු වන අතර අවුන්ස  8ක උණුසුම් චොකලට් කෝප්පයක කැෆේන් මිලිග්‍රෑම් 9 ක් අඩංඟු වන බැවින් කොකෝවා වල කැෆේන් ඉතා කුඩා ප්‍රමාණයක් හමුවීම  සැලකිල්ලට ගැනීමට හැකිය. එසේ බලන විට කැෆේන් උණුසුම් චොකලට් හා බැදුනු එතරම් ප්‍රධාන ගැටලුවක් නොවේ.

හොට් චොකලට් (පානය)


الدويم مدينة تقع على الضفة الغربية للنيل الأبيض في ولاية النيل الأبيض بالسودان، والمدينة الثانية من حيث الأهمية والحجم بعد كوستي، وعلى مسافة 190 كيلومتر (118 ميل) تقريباً من الخرطوم، وتتوسط منطقة غنية بمواردها الزراعية والحيوانية والمائية، وتعتبر مركزاً مهماً لتجارة المحاصيل الزراعية والرعوية. وقد لعبت دوراً في التاريخ السياسي والتطور التعليمي بالسودان.

التعليم
تعتبر الدويم منارة التعليم في السودان، وارتبط اسمها ببداية التوسع التعليمي في السودان إبان الحكم الثنائي حيث إنشئت فيها مدرسة الدويم الريفية المتوسطة في عام 1908 م، ومن أشهر المعالم التربوية بالمدينة معهد التربية بخت الرضا الذي أنشأه الإنجليز في عام 1934 لتدريب المعلمين وتأهيلهم وضمّ شعبة مهمة لتطوير مناهج التعليم السودانية. وهو بذلك يعد واحد من أبرز المؤسسات التعليمية في السودان والمنطقة العربية، تلقت فيه العديد من الشخصيات السودانية المهمة تعليمها، إلى جانب معظم رواد التعليم والفكر في السودان أمثال البروفسير عبد الله الطيب والشعراء أحمد محمد صالح ومبارك المغربي والسر دوليب.
أصبح المعهد يضم اليوم جامعة بخت الرضا.

هناك معاهد تعليمية ومهنية أخرى بالدويم منها معهد الدويم الحرفي.

وتوجد بالمدينة عدة مدارس في مختلف مراحلها، منها:
المدرسة النموذجية الريفية للبنين.
مدرسة النيل الأبيض الثانوية للبنين
مدرسة النهضة حي الوحدة (روتو سابقاً)
مدرسة صفية الثانوية للبنات
مدرسة الزهراء
مدرسة خليل الشعبية الثانوية للبنين
مدرسة الأميرية الثانوية للبنات
 مدرسة الشهداء
 مدرستا أبوبكر وعمر النموذجيتان

النشاط الإقتصادي
تشتهر الدويم بصناعة الجبنة البيضاء والفسيخ كما أنها تضم عدة مشاريع زراعية.

ويتمثل القطاع الصناعي مصنع النسيج ومحلج القطن ومصنع الزيوت (مصنع نديم) ومعاصر أخرى حديثة وتقليدية للحبوب الزيتية كالسمسم والفول السوداني وبذرة القطن، بالإضافة إلى الصناعات الجلدية خاصة صناعة الأحذية البلدية المعروفة باسم المراكيب (المفرد مركوب).

وتعتبر مدينة الدويم بمثابة سوق مركزية للكثير من بلدات النيل الأبيض وقراه حيث توفر لها خدمات التعليم والرعاية الصحية إلى جانب التسوق وشراء البضائع والسلع. ومن تلك البلدات والقرى شبشة، ووكرة، ومبروكة، والترعة وغيرها.

الأحياء السكنية
من الحي الأول حتى الحي السادس عشر
شندي فوق أو الامتداد (الحي الثالث عشر)
الثورة (الحي الرابع)
الثورة (الحي السادس والسابع)
الثورة (الحي التاسع)
الطلحة
أبو جابرة
مبروكة
بخت الرضا (الحي الحادي عشر)
ضرب نار أو حي الإنقاذ
الرابعة
الوحدة (روتو سابقاً)
حي الموظفين (الحي الثامن)
القشلاق (الحي الثامن)
التخديرة (الحي الأول والثالث)
حلة البحر (الحي الأول)
حي العودة (ال22)
حلة سالم
السريحة
الدرجة
المزاد
بخت الرضاء
مبروكة

أهم قرى محلية
جزيرة ام جر
اللعوت ود البر
شبشة الشيخ برير
الكريدة
الزريقة

==الرياضة==
يوجد بالدويم استاد محلي قديم هو دار الرياضة، لخدمة فرق رياضية لكرة القدم ومنها:
فريق الهلال
الوطن
الأشبال
الشاطئ
الثوار
التحرير
الرابطة
المريخ
الأمير
الجهاد
البردة
الزهرة
الوكرة (النجم الأحمر)
الصقر الأسود
حي العودة- شمال
التاج

الرعاية الصحية
هناك مستشفى تعليمي واحد مرتبط بكلية طب بخت الرضا.

معالم المدينة
يوجد بالمدينة منتزه عام، وعند انخفاض منسوب مياه النيل تشكل الرمال الممتدة على طول على ضفتيه شاطئاً طبيعياً لكل سكان المدينة وزوارها. كما تعبر المدينة الجامعية (بخت الرضا) من أبرز معالم المدينة.

النقل والإتصالات
يربط الدويم بالعاصمة الخرطوم طريق الخرطوم - كوستي مروراً عبر جسر الشهيد نصر الدين الذي يربط المدينة بالضفة الشرقية للنيل الأبيض والذي تم افتتاحه في عام 2010 م.

حالة الطقس في الدويم

مراجع

أماكن مأهولة في السودان
أماكن مأهولة في ولاية النيل الأبيض

الدويم


Haderslev Næs er en egn i Sønderjylland i Danmark.

Egnen udgøres af den halvø, som mod nord afgrænses af Haderslev Dam, Møllestrømmen i Haderslev og Haderslev Fjord - og mod syd og øst af Lillebælt. Haderslev Næs kan herved også bestemmes som den sydlige del af det oprindelige Haderslev Herred og som bestående af følgende sogne: Hoptrup, Vilstrup, Sønder Starup, Grarup, Halk og Øsby Sogne samt de dele af Gammel Haderslev Sogn og Haderslev Vor Frue Domsogn, som ligger syd for henholdsvis Haderslev Dam og Møllestrømmen.

Der hersker i daglig tale mellem folk på egnen usikkerhed om, hvorvidt hele Hoptrup Sogn - eller dele heraf - hører med til Haderslev Næs. Oplagt kunne man trække den sydvestlige grænse for Haderslev Næs ved Slivsø, som ligger øst og sydøst for Hoptrup, hvorved størstedelen af Hoptrup Sogn inklusive selve Hoptrup falder uden for Haderslev Næs. Netop den del af Hoptrup Sogn, som herved falder uden for Haderslev Næs, hørte før 1864 heller ikke med til Haderslev Herred, men derimod til Gram Herred.

Tilsvarende vil folk på øen Årø, som er en del af Øsby Sogn, være tilbøjelige til at regne øen for sin egen egn snarere end en del af Haderslev Næs. Endelig vil folk i Erlev, i det sydlige Haderslev og i Starup også være tilbøjelige til at se sig som bosiddende i Haderslev By eller i forstæder til samme snarere end som bosiddende på Haderslev Næs. For dem vil "ude på Næsset" ofte betegne det samme, som vendingerne "ude på landet" eller "uden for bygrænsen" gør det i andre større byområder.

Den folkelige brug af egnsnavnet
"Haderslev Næs" som lokal selvbetegnelse bruges i dag i hvert fald aktivt i Vilstrup, Grarup, Halk og Øsby Sogne. I Kelstrup i Vilstrup Sogn ligger således idrætscenteret "Næshallen", hvorudfra "Næssets Idrætsforening" driver sine aktviteter. I Grarup, Halk og Øsby Sogne formuleres den lokale fælles stedsangivelse af og til som "det yderste af Haderslev Næs", hvorved spørgsmålet om egnens vestlige afgrænsning får lov at stå hen i det uvisse.

Et samlingspunkt for det yderste af Haderslev Næs har i mange år været forsamlingshuset i Hyrup. Her hænger flere gamle faner fra forskellige foreninger, der har været aktive på egnen, bl.a. "Haderslev Næs Skyttekreds" dateret 1926 og "Næssets Folkedansere og Spillemænd". Dertil kommer også faner for de berørte sogne: "Halk Sogns Aldersrenteforening stiftet 28-7-1949", "Husmandsforeningen Øsby Sogn", "Grarup Idrætsforening 1942" og "Øsby Sogns Håndværker-Forening 1883", hvad der understreger stedet som et vigtigt samlingspunkt for det yderste af Haderslev Næs.

Mellem netop Vilstrup, Grarup, Halk og Øsby Sogne eksisterer i øvrigt et tæt kirkeligt samarbejde, idet arbejdet på kirkegårdene forestås af ét mandskab ledet af en fælles graver, og årligt afvikles i de berørte kirker en "Næssets Kirkers Gospelworkshop". De i dette samarbejde involverede ansatte og menighedsrådsmedlemmer holder i øvrigt hver sommer - også med ansatte og menighedsrådsmedlemmer fra Hoptrup Sogn - en fællesfest, som kaldes "Næsfesten". Den afvikles på skift i de forskellige sognehuse.

I daglig tale kaldes Haderslev Næs for "Næsset" af egnens beboere. Det tyske navn for Haderslev Næs er Haderslebener Ness.

Andre forekomster af egnsnavnet
I 1919/1920 dannedes et "Haderslev Næs' Elektricitetsforsyningsselskab" (HNES), som siden opgik i Energiselskabet Sønderjylland (ESS).

Under den tyske besættelse af Danmark fra 1940 til 1945 dannedes en modstandsgruppe kaldet "Næsgruppen" i Øsby med deltagere fra de omliggende landsbyer: Stevelt, Sverdrup, Aarøsund, Tamdrup, Råde, Hajstrup, Hyrup og Kvistrup samt også fra Haderslev, Hoptrup, Halk, Kelstrup, Lunding ved Starup og fra Aarø. Næsgruppen fungerede på Haderslev Næs under besættelsen og hjalp mennesker, der var på flugt for den tyske besættelsesmagt.

I Øsby Sogn ved landsbyen Stevelt findes lejrpladsen "Bibelcamping Haderslev Næs".

I Øsby er baseret firmaerne "Næssets El-Service" og "Næssets Kloakservice", mens et "Næssets Murerfirma" er baseret i Nørre Vilstrup, Vilstrup Sogn.

Camino Haderslev Næs
"Camino Haderslev Næs" blev indviet i 2017. Det er en 106 km lang vandre- og cykelrute, som forbinder næssets 9 kirker. Ruten omfatter den videste definition af næsset, inklusive de dele af Hoptrup Sogn, som ligger vest for Slivsø.

Noter

Lokaliteter i Haderslev Kommune
Halvøer i Danmark

Haderslev Næs


Diana L. Paxson (n. 1943) es una escritora estadounidense, autora de varias obras sobre paganismo y neopaganismo germánico. También ha publicado novelas de fantasía y ficción histórica, así como un gran número de relatos cortos. Más recientemente ha enfocado su trabajo en libros relacionados con liturgia de las religiones paganas.

Biografía
Al margen de múltiples novelas y colaboraciones, ha escrito más de setenta relatos cortos. Sus trabajos más conocidos son las novelas de Wrestia y los últimos volúmenes del Ciclo de Avalon donde participaba como coautora junto a Marion Zimmer Bradley, pero acaparó su plena atención tras la muerte de Bradley. Entre los libros más sobresalientes de Paxson, resaltan Taking Up the Runes, Essential Asatru y Trance-Portation. Escribe habitualmente una columna en un magazine sobre espiritualidad para mujeres Sagewoman.

Paxson ha sido activista liderando varias organizaciones, apoyando los primeros pasos de la Sociedad para el Anacronismo Creativo (Society for Creative Anachronism), fue directora regional de la Asociación de escritores de ciencia ficción y fantasía de Estados Unidos, y participa frecuentemente en convenciones de ciencia ficción, especialmente BayCon, donde participó como huésped de honor en 2007.

Diana es líder de los movimientos de reconstruccionismo neopaganos, fundadora de La Amistad del Camino Espiral (The Fellowship of the Spiral Path) y actuó como primer oficiante de la organización wiccana Pacto de las Diosas, coordinadora del grupo pagano The Troth y miembro de su consejo directivo (actualmente editora de su boletín, Idunna). Diana es pionera del resurgir del seidr oracular, participando en numerosos festivales y encuentros neopaganos.

También es compositora y escribe música para arpa. Actualmente vive en Greyhaven, Berkeley (California).

Bibliografía

Westria
 Lady of Light (1982) ISBN 0-671-45597-4
 Lady of Darkness (1983) ISBN 0-671-45882-5
 Silverhair the Wanderer (1986) ISBN 0-8125-4860-4
 The Earthstone (1987) ISBN 0-8125-4862-0
 The Sea Star (1988) ISBN 0-8125-4864-7
 The Wind Crystal (1990) ISBN 0-8125-0040-7
 The Jewel of Fire (1992) ISBN 0-8125-1110-7
 The Golden Hills of Westria (2006) ISBN 0-7653-0889-4
Lady of Light y Lady of Darkness han sido re-editadas en los Estados Unidos como volumen único bajo el título Mistress of the Jewels (1991), y en el Reino Unido como Lady of Light, Lady of Darkness (1990)

Niños de Odín (Wodan's Children)
 The Wolf and the Raven (1993) ISBN 0-688-10821-0
 The Dragons of the Rhine (1995) ISBN 0-688-13986-8
 The Lord of Horses (1996) ISBN 0-688-14606-6

La Isla santificada (The Hallowed Isle)
 The Book of the Sword (1999) ISBN 0-380-78870-5
 The Book of the Spear (1999) ISBN 0-380-80546-4
 The Book of the Cauldron (1999) ISBN 0-380-80547-2
 The Book of the Stone (2000) ISBN 0-380-80548-0
También se publicaron en dos volúmenes, como The Hallowed Isle: Books I & II (2000) y Books III & IV (2001)

Crónicas de Fionn mac Cumhal
En colaboración con Adrienne Martine-Barnes:
 Master of Earth and Water (1993) ISBN 0-688-12505-0
 The Shield Between the Worlds (1994) ISBN 0-688-13176-X
 Sword of Fire and Shadow (1995) ISBN 0-688-14156-0

Ciclo de Avalon
En colaboración con Marion Zimmer Bradley:
 The Forest House (1994) (no acreditada)
 Lady of Avalon (1997) (no acreditada)
 Priestess of Avalon (2000)
Como única autora:
 Ancestors of Avalon (2004)
 Ravens of Avalon (2007)
 Sword of Avalon (2009)

Otras novelas
 Brisingamen (1984) ISBN 0-425-07298-3
 White Mare, Red Stallion (1986) ISBN 0-425-08531-7
 The Paradise Tree (1987) ISBN 0-441-65134-8
 The White Raven (1988) ISBN 0-688-07496-0
 The Serpent's Tooth (1991) ISBN 0-688-08339-0

Serie Espada y Hechiceras
Paxson es autora de las siguientes historias del ciclo Sword and Sorceress series, una antología anual de relatos de fantasía:
 Sword of Yraine
 Shadow Wood
 Equona's Mare
 The Sword Slave

Otros relatos cortos de ficción
 "The Song of N'Sardi-El" en Millennial Women (1978)
 "An Appropriate Hell" en War in Hell (1988) - parte del ciclo Heroes in Hell

Otros libros
 Celestial Wisdom for Every Year of Your Life: Discover the Hidden Meaning of Your Age (with Z. Budapest) Weiser Books (2003) ISBN 157863282X, ISBN 978-1578632824
 Taking Up the Runes: A Complete Guide to Using Runes in Spells, Rituals, Divination, and Magic Weiser Books (April 20, 2005) ISBN 1578633257, ISBN 978-1578633258
 Essential Asatru: Walking the Path of Norse Paganism Citadel (December 1, 2006) ISBN 0806527080, ISBN 978-0806527086
 Trance-Portation: Learning to Navigate the Inner World Red Wheel/Weiser Books (November 1, 2008) ISBN 1578634059, ISBN 978-1578634057

Referencias

Enlaces externos
 Oracular Seid
 Crónicas de Westria
 Website de Hrafnar
 Website del Ciclo de Avalon
 Magazine Sagewoman
 Entrevista en Elhaz Ablaze: 2010

Wiccanos
Asatruar
Escritoras de Estados Unidos
Escritores en inglés
Novelistas de Estados Unidos
Autores modernos de ficción de la materia de Bretaña

Diana L. Paxson


Et le ciel s'assombrit (,  « L'ombre dans mes yeux ») est un film danois écrit, co-produit et réalisé par Ole Bornedal, sorti en 2021.

Le film évoque un fait réel : le bombardement du Shellhus mené par la Royal Air Force en 1945, pendant lequel l'un des avions s'est écrasé sur l'école catholique, l'institut Jeanne d'Arc, dans le quartier de Frederiksberg, à Copenhague, y mettant le feu. Plusieurs bombardiers de la deuxième et de la troisième vague, voyant le panache de fumée, ont alors attaqué l'école en la confondant avec leur cible, les pilotes supposant que la fumée résultait de l'assaut de la première vague. Cette erreur a tué  et , et blessé  et .

Synopsis

À la fin de la Seconde Guerre mondiale, au matin du , à Copenhague, Rigmor, Eva et Henry partent pour l'école, l'institut catholique Jeanne d'Arc, du quartier de Frederiksberg, établissement tenu par des religieuses. Au même moment, au-dessus de la mer du Nord, les pilotes britanniques de la Royal Air Force sont prêts à accomplir leur mission appelée « Opération Carthage » pour apporter un soutien à la Résistance danoise. La cible est Shellhus sur Kampmannsgade dans le centre-ville, bâtiment qui abrite la Gestapo, et où sont emprisonnés . L'un des de Havilland DH.98 Mosquito de la première des trois vagues heurte un grand lampadaire et s'écrase dans un garage près de l'école. En raison de la fumée de cet incendie qui leur fait supposer qu'il a été provoqué par la première vague, les pilotes de deux des Mosquito de la deuxième vague croient que c'est la bonne cible et larguent leurs bombes sur l'école. Les parents d'élèves du quartier et les passants se précipitent alors au secours des victimes.

Fiche technique

 Titre original :
 Titre international :
 Titre français : Et le ciel s'assombrit
 Réalisation et scénario : Ole Bornedal
 Musique : Marco Beltrami, Buck Sanders et Ceiri Torjussen
 Direction artistique : Milena Koubkova
 Décors : Sabine Hviid
 Costumes : Sofie Rage Larsen et Manon Rasmussen
 Photographie : Lasse Frank Johannessen
 Montage : Anders Villadsen
 Production : Jonas Allen et Peter Bose
 Production déléguée : Cloé Garbay et Bastien Sirodot
 Coproduction : Ole Bornedal
 Société de production : Miso Film
 Sociétés de distribution : SF Studios (Danemark) ; Netflix (monde)
 Pays de production :
 Langues originales : danois ; allemand, anglais, français
 Format : couleur
 Genres : drame historique ; guerre
 Durée :
 Dates de sortie :
 Danemark :
 Monde :  (Netflix)

Distribution
 Sauf indication contraire ou complémentaire, les informations mentionnées dans cette section peuvent être confirmées par la base de données Misofilm

 Version française
 Studio de doublage : Deluxe Media Paris
 Direction artistique : Hervé Icovic
 Adaptation : Brigitte Hansen

Production

Tournage
Le tournage commence en automne 2019, à Prague, en Tchéquie, pour .

Musique
La musique du film est composée par Marco Beltrami, Buck Sanders et Ceiri Torjussen, dont la bande originale est sortie par MovieScore Media, le . C'est la troisième collaboration entre Marco Beltrami et le réalisateur Ole Bornedal.

 Liste des pistes

Accueil

Sorties
Le film sort le  en Danemark, avant d'être diffusé à partir du  sur Netflix.

Scène coupée
Le , on annonce que la production Miso Film modifierait le film. Elle supprimerait une scène, lors de laquelle un pilote britannique mitraille une voiture civile sous les yeux d'Henry. La famille de ce pilote ainsi présenté fictivement comme un criminel de guerre a souhaité cette modification. D'après le réalisateur Peter Schepeler, c'est le seul film qui a été modifié après sa sortie au Danemark.

Distinctions

Récompenses
 Robert prisen 2022 :
 Meilleurs maquillages pour Elisabeth Bukkehave
 Meilleurs effets visuels pour Mikael Windelin, Nikolas d'Andrade et Seb Caudron
 Meilleur film
 Meilleur scénario original pour Ole Bornedal
 Meilleurs décors pour Sabine Hviid

Nominations
 Bodilprisen 2022 :
 Meilleur acteur pour Alex Høgh Andersen
 Meilleur acteur pour Bertram Bisgaard
 Meilleure actrice dans un second rôle pour Ester Birch

 Robert prisen 2022 :
 Meilleur acteur dans un second rôle pour Alex Høgh Andersen
 Meilleure photographie pour Lasse Frank
 Meilleur montage pour Anders Villadsen
 Meilleure actrice dans un second rôle pour Fanny Bornedal
 Meilleurs costumes pour Manon Rasmussen
 Meilleur son pour Nino Jacobsen

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire du Danemark pendant la Seconde Guerre mondiale
 Opération Carthage

Bibliographie
 .

Liens externes

Film danois sorti en 2021
Film dramatique danois
Film de guerre danois
Film historique danois
Film en allemand
Film en anglais
Film en danois
Film en français
Film réalisé par Ole Bornedal
Film tourné à Prague
Film se déroulant à Copenhague
Film sur la Seconde Guerre mondiale

Et le ciel s'assombrit


In cryptography, an oblivious transfer (OT) protocol is a type of protocol in which a sender transfers one of potentially many pieces of information to a receiver, but remains oblivious as to what piece (if any) has been transferred.

The first form of oblivious transfer was introduced in 1981 by Michael O. Rabin.  In this form, the sender sends a message to the receiver with probability 1/2, while the sender remains oblivious as to whether or not the receiver received the message.  Rabin's oblivious transfer scheme is based on the RSA cryptosystem.  A more useful form of oblivious transfer called 1–2 oblivious transfer or "1 out of 2 oblivious transfer", was developed later by Shimon Even, Oded Goldreich, and Abraham Lempel, in order to build protocols for secure multiparty computation. It is generalized to "1 out of n oblivious transfer" where the user gets exactly one database element without the server getting to know which element was queried, and without the user knowing anything about the other elements that were not retrieved. The latter notion of oblivious transfer is a strengthening of private information retrieval, in which the database is not kept private.

Claude Crépeau showed that Rabin's oblivious transfer is equivalent to 1–2 oblivious transfer.

Further work has revealed oblivious transfer to be a fundamental and important problem in cryptography.  It is considered one of the critical problems in the field, because of the importance of the applications that can be built based on it. In particular, it is complete for secure multiparty computation: that is, given an implementation of oblivious transfer it is possible to securely evaluate any polynomial time computable function without any additional primitive.

Rabin's oblivious transfer protocol

In Rabin's oblivious transfer protocol, the sender generates an RSA public modulus N=pq where p and q are large prime numbers, and an exponent e relatively prime to λ(N) = (p − 1)(q − 1).  The sender encrypts the message m as me mod N.

 The sender sends N, e, and me mod N to the receiver.
 The receiver picks a random x modulo N and sends x2 mod N to the sender. Note that gcd(x,N) = 1 with overwhelming probability, which ensures that there are 4 square roots of x2 mod N.
 The sender finds a square root y of x2 mod N and sends y to the receiver.

If the receiver finds y is neither x nor −x modulo N, the receiver will be able to factor N and therefore decrypt me to recover m (see Rabin encryption for more details).  However, if y is x or −x mod N, the receiver will have no information about m beyond the encryption of it.  Since every quadratic residue modulo N has four square roots, the probability that the receiver learns m is 1/2.

1–2 oblivious transfer

In a 1–2 oblivious transfer protocol, Alice the sender has two messages m0 and m1, and wants to ensure that the receiver only learns one. Bob, the receiver, has a bit b and wishes to receive mb without Alice learning b.
The protocol of Even, Goldreich, and Lempel (which the authors attribute partially to Silvio Micali) is general, but can be instantiated using RSA encryption as follows.

 Alice has two messages,  and wants to send exactly one of them to Bob. Bob does not want Alice to know which one he receives.
 Alice generates an RSA key pair, comprising the modulus , the public exponent  and the private exponent .
 She also generates two random values,  and sends them to Bob along with her public modulus and exponent.
 Bob picks  to be either 0 or 1, and selects .
 Bob generates a random value  uses it to blind  by computing , which he sends to Alice.
 Alice combines  with both of her random values to produce:  and .  Now  will be equal to  and the other will be a meaningless random value. However since Alice does not know the value of  that Bob chose, she cannot determine which of  and  is equal to .
 She combines the two secret messages with each of the possible keys,  and , and sends them both to Bob.
 Bob knows , so he is able to compute . However, since he does not know , he cannot compute  and so cannot determine .

1-out-of-n oblivious transfer and k-out-of-n oblivious transfer

A 1-out-of-n oblivious transfer protocol can be defined as a natural generalization of a 1-out-of-2 oblivious transfer protocol. Specifically, a sender has n messages, and the receiver has an index i, and the receiver wishes to receive the i-th among the sender's messages, without the sender learning i, while the sender wants to ensure that the receiver receive only one of the n messages.

1-out-of-n oblivious transfer is incomparable to private information retrieval (PIR).
On the one hand, 1-out-of-n oblivious transfer imposes an additional privacy requirement for the database: namely, that the receiver learn at most one of the database entries. On the other hand, PIR requires communication sublinear in n, whereas 1-out-of-n oblivious transfer has no such requirement. However, assuming single server PIR is a sufficient assumption in order to construct  1-out-of-2 Oblivious Transfer.

1-out-of-n oblivious transfer protocol with sublinear communication was first constructed (as a generalization of single-server PIR) by Eyal Kushilevitz and Rafail Ostrovsky. More efficient constructions were proposed by Moni Naor and Benny Pinkas, William Aiello, Yuval Ishai and Omer Reingold, Sven Laur and Helger Lipmaa. In 2017, Kolesnikov et al., proposed an efficient 1-n oblivious transfer protocol which requires roughly 4x the cost of 1-2 oblivious transfer in amortized setting.

Brassard, Crépeau and Robert further generalized this notion to k-n oblivious transfer, wherein the receiver obtains a set of k messages from the n message collection.  The set of k messages may be received simultaneously ("non-adaptively"), or they may be requested consecutively, with each request based on previous messages received.

Generalized oblivious transfer
k-n Oblivious transfer is a special case of generalized oblivious transfer, which was presented by Ishai and Kushilevitz. In that setting, the sender has a set U of n messages, and the transfer constraints are specified by a collection A of permissible subsets of U.
The receiver may obtain any subset of the messages in U that appears in the collection A. The sender should remain oblivious of the selection made by the receiver, while the receiver cannot learn the value of the messages outside the subset of messages that he chose to obtain. The collection A is monotone decreasing, in the sense that it is closed under containment (i.e., if a given subset B is in the collection A, so are all of the subsets of B).
The solution proposed by Ishai and Kushilevitz uses the parallel invocations of 1-2 oblivious transfer while making use of a special model of private protocols. Later on, other solutions that are based on secret sharing were published – one by Bhavani Shankar, Kannan Srinathan, and C. Pandu Rangan, and another by Tamir Tassa.

Origins
In the early seventies Stephen Wiesner introduced a primitive called multiplexing in his seminal paper "Conjugate Coding",
which was the starting point of quantum cryptography. Unfortunately it took more than ten years to be published. Even though
this primitive was equivalent to what was later called 1–2 oblivious transfer, Wiesner did not see its application to cryptography.

Quantum oblivious transfer

Protocols for oblivious transfer can be implemented with quantum systems. In contrast to other tasks in quantum cryptography, like quantum key distribution, it has been shown that quantum oblivious transfer cannot be implemented with unconditional security, i.e. the security of quantum oblivious transfer protocols cannot be guaranteed only from the laws of quantum physics.

See also
 k-anonymity
 Secure multi-party computation
 Zero-knowledge proof
 Private information retrieval

References

External links
 Helger Lipmaa's collection of Web links on the topic

Cryptographic primitives

Oblivious transfer