Una red superpuesta (en inglés, overlay network) es una red virtual de nodos enlazados lógicamente, que está construida sobre una o más redes subyacentes (underlying network). Se dice que los nodos de la red superpuesta están conectados por enlaces virtuales. Su objetivo es implementar servicios de red que no están disponibles en la/s red/es subyacente/s. Las redes superpuestas pueden apilarse de forma que tenga capas que proporcionen servicios a la capa superior.

En una red, los nodos se comunican entre sí usando los llamados protocolos de red. Un protocolo de red es un conjunto de reglas usadas por computadoras para comunicarse entre sí a través de una red. Los protocolos de la red normalmente se organizan en capas formando pilas. Por esta razón la forma habitual de crear una red superpuesta es añadir capa/s adicional/es sobre los protocolos de la/s red/es subyacente/s.

Podemos construir una red superpuesta operando exclusivamente a nivel lógico. Por ejemplo, se puede aprovechar una red de nodos ya conectados para construir sobre ella una nueva red que proporcione servicio/s adicional/es.
Sin embargo, a veces también es necesario operar a nivel físico (además de a nivel lógico). Por ejemplo, para conectar dos redes de área local se necesita interconectar las dos redes a través de un router. La conexión a través del router no solamente proporciona una conexión física entre las redes, también implementa una nueva capa de protocolos que permite la interconexión.

Interconexión de redes de área local

El ejemplo más claro y simple de una red superpuesta está presente en las redes hogareñas. Teniendo una red ethernet como la de la figura, podemos conectar equipos que están en la misma red. Según este ejemplo, la red está creada en la capa de enlace de datos. Esto es suficiente para tener comunicación entre los equipos de esta misma red, pero no para conectar esta red con otras. Para ello necesitamos añadir la capa de red a nuestros equipos y un router, dotando así al sistema de la capacidad de encaminar (este es el nuevo servicio) y creando una red superpuesta.

Internet

Internet es una red superpuesta cuyo objetivo es la conexión de redes de área local y otro tipo de redes. Para su construcción utiliza las redes subyacentes, una serie de líneas de comunicación (por ej. líneas de teléfono o líneas de fibra óptica) y el protocolo IP (nueva capa sobre los mensajes que circulan en las redes subyacentes).

Otros ejemplos

 Muchas redes peer-to-peer (por ejemplo Kad) son redes superpuestas, ya que están organizadas como nodos de un sistema virtual de enlaces de ejecución en la parte superior de la Internet.
 Redes superpuestas para conseguir que un grupo reducido de nodos se comuniquen con prestaciones superiores a las que son accesibles al resto de nodos (redes superpuestas resistentes).
 Muchas veces para establecer una calidad de servicio (QoS) en la red, se implementa una red superpuesta.
 Redes de distribución de contenido.
 Las Redes Privadas Virtuales (VPN).
 Cuando usamos voz sobre IP estamos usando una red sobre Internet. De hecho hoy día la web de telefonía se está convirtiendo en una red superpuesta sobre Internet.

Referencias

 Han sido empleados parte de los apuntes de la materia Redes y Servicios Telemáticos (Universidade de Vigo).

Enlaces externos

 Overlay Networks - UC Berkeley
 Overlay Networks, a scalable alternative for P2P - Trinity College Dublín

Redes informáticas

Red superpuesta


Rusudan (en georgiano: რუსუდანი; griego: Ρουσουδάν) fue la hija menor del rey Jorge III de Georgia y de su esposa, Burdukhan (Gurandukht). Su hermana mayor fue Tamar, quien sucedió a su padre como gobernante de Georgia.

Nació alrededor de 1158/1160, Rusudan se casó, posiblemente en 1180, con Manuel Comneno, el hijo mayor de Andrónico I Comneno que fue emperador bizantino desde 1183 hasta 1185. Manuel y Rusudan tuvieron dos hijos, Alejo, nacido probablemente en 1182, y David, nacido alrededor de 1184 o 1185.

Cuando Andrónico fue depuesto y asesinado, Manuel fue cegado, y posiblemente pudo haber muerto por sus heridas. Se dice que Rusudan huyó de Constantinopla con sus hijos, refugiándose ya sea en Georgia o en la antigua provincia bizantina del Ponto.

Mientras que la Cuarta Cruzada estaba acampado fuera de Constantinopla entre 1203 y 1204 (y luego tomaría la ciudad), Tamar envió tropas georgianas para ayudar a Alejo y David a tomar el control de Ponto en abril de 1204. Combinado con sus conquistas adicionales se convirtió en el nuevo Imperio de Trebisonda.

Fuentes
C. Toumanoff, "On the relationship between the founder of the Empire of Trebizond and the Georgian Queen Thamar" in Speculum vol. 15 (1940) pp. 299–312.
Varzos, K. (1984), Ē genealogia tōn Komnēnōn, Thessaloniki, especially vol. 2 p. 515 note 24.

Nacidos en el siglo XII
Dinastía Bagrationi del reino de Georgia
Dinastía de los Comnenos
Nobles del Imperio bizantino del siglo XII
Georgianas del siglo XII
Mujeres del Imperio bizantino del siglo XII
Georgianas del siglo XIII

Rusudan (hija de Jorge III de Georgia)


Le Groupement des industriels français de l'énergie nucléaire (GIFEN) est une fédération professionnelle créée en 2018, qui regroupe 400 entreprises adhérentes (septembre 2022) couvrant tous les types d'activités industrielles ainsi que tous les domaines de la production d'électricité d'origine nucléaire.

Le GIFEN organise, tous les deux ans, le World Nuclear Exhibition (WNE) au Parc des expositions de Paris-Nord Villepinte.

Son siège est situé dans le 17e arrondissement de Paris, au 56 avenue de Wagram.

Présentation

Création
Le GIFEN est fondé en 2018 par 24 associations, donneurs d'ordre et industriels de la filière nucléaire française. Il vient remplacer 4 associations préexistantes :

 Le GIIN (Groupe Intersyndical de l'Industrie Nucléaire), créé en 1959, et qui était la principale organisation professionnelle du secteur ;

 L'AIFEN (Association des Industriels Français Exportateurs du Nucléaire) créée en 2013 pour organiser le World Nuclear Exhibition ;
 Le PFME (Partenariat France Monde Electricité association) créé en 2012 pour accompagner les PME à l'export ;
 Le FAIF (Forum Atomique Industriel Français), créé en 1975, qui regroupait les grands donneurs d'ordre et grands industriels pour contribuer au travail de l'association FORATOM

L'objectif affiché au moment de la création est de porter la voix et de défendre les intérêts de la filière nucléaire, en France comme à l'étranger.

Organisation
Le GIFEN revendique 270 entreprises adhérentes, dont les 5 grands donneurs d'ordre du secteur (EDF, Orano, CEA, Framatome et ANDRA), les grandes entreprises, les ETI, PME, TPE, les organisations professionnelles et les associations, qui couvrent tous les types d'activités industrielles ainsi que tous les domaines de la production d'électricité d'origine nucléaire.

Le GIFEN est présidé par Xavier Ursat, également président du Comité stratégique de la filière nucléaire.

Le délégué général est Olivier Bard.

Historique
En avril 2023, le GIFEN remet à Agnès Pannier-Runacher, ministre de la Transition énergétique, et Roland Lescure, ministre délégué chargé de l'Industrie, le rapport « Match ». Ce dernier détaille les capacités et besoins de la filière nucléaire pour effectuer sa relance.

Notes et références

Liens externes

 Site du CSFN
 Site du World Nuclear Exhibition

Organisation professionnelle en France


Las elecciones estatales extraordinarias de Colima de 1973 se llevaron a cabo el 23 de diciembre de 1973, con motivo del suicidio del gobernador electo Antonio Barbosa Heldt y en ellas se renovaron los siguientes cargos de elección popular:

 Gobernador de Colima. Titular del Poder Ejecutivo del estado, electo para un periodo de seis años no reelegibles en ningún caso, el candidato electo fue Arturo Noriega Pizano.

Resultados electorales

Gobernador

Véase también
 Elecciones estatales de México
 Colima

Referencias

Colima, extraordinaria
Elecciones de Colima
Colima, extraordinaria

Elecciones estatales extraordinarias de Colima de 1973


Gonçalo de Athayde Pereira (Mucugê,  — Salvador, ) foi um historiador brasileiro, considerado "o maior corógrafo da Chapada Diamantina".

Biografia
Nasceu na então denominada freguesia de São João do Paraguaçu, de família de garimpeiros. Seu pai era Joaquim Antônio Pereira (nascido em Paramirim a 16 de janeiro de 1821, e morto em Andaraí em 1898) e a mãe, Leopoldina Carolina de Athayde (nascida em 1835), veio a morrer um ano depois do nascimento de Gonçalo, em 1864, em Morro do Fogo.

Foi casado com Amélia Magalhães Macedo (nascida em Salvador, a 4 de dezembro de 1869), filha do comerciante de pedras preciosas Uldorico Magalhães Macedo (este natural de Ituaçu), tendo ambos seis filhos.

Membro do Instituto Geográfico e Histórico da Bahia, ali publicou, em 1932, uma biografia de Manuel Querino, intitulada "Prof. Manuel Querino, sua vida e suas obras." Foi diretor da publicação "Boletim de Agricultura".

Obras
Dentre as obras de Athayde Pereira tem-se:
, sobre Lençóis
, sobre Mucugê
, sobre Andaraí

Naturais de Mucugê
Historiadores da Bahia
Membros do Instituto Geográfico e Histórico da Bahia

Gonçalo de Athayde Pereira


A13 යනු ශ්‍රී ලංකාවේ තනා තිබෙන, A ශ්‍රේණියට අයත් මහා මාර්ගයකි. ගල්කුලම සහ අනුරාධපුරය යන නගර සම්බන්ධ කරමින්, මෙම මාර්ගය ඉදි කොට ඇත.

මාර්ග - ශ්‍රී ලංකාව

A13 මහා මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


Tetraphidopsis, monotipski rod pravih mahovina iz porodice Ptychomniaceae. Jedina priznata vrsta je T. pusilla iz Novog Zelanda i Australije.

Specifični epitet pusilla znači »vrlo mali« i svakako je primjeren za ovu vrstu.

Stanište
Uglavnom na grančicama i granama, znatno rjeđe na deblima. Najčešće na rubovima šuma i potoka u vlažnom okruženju. Pojavljuje se na najmanje 13 rodova drvenastih dvosupnica, kao i na Cordyline i Ripogonum. Često povezane vrste briofita uključuju: Calyptopogon mnioides, Crosbya straminea, Cryphaea spp., Daltonia splachnoides, Ephemeropsis trentepohlioides, Neckera pennata, Papillaria flexicaulis, razne Orthotrichaceae, kao i Dendroceros validus, Metzgeria hamata i razne lisnate jetrenice. Pojavljuje se od blizu razine mora do c. 760 m (u blizini mjesta Tangiwai, Wellington L.D.).

Izvori

Ptychomniales
Flora Novog Zelanda
Flora Australije

Tetraphidopsis


Tomorrowland es un festival de música electrónica de baile celebrado anualmente en la localidad de Boom (Flandes, Bélgica). El festival es organizado por las empresas propias del festival (We Are One World y Tomorrowland Foundation) en conjunción con la promotora estadounidense LiveStyle, y se calcula que anualmente acuden más de 400.000 personas de casi 200 nacionalidades distintas. Es oficialmente el festival más grande del planeta.

Historia
A mediados de la década de los '00, los hermanos Manu y Michiel Beers, quienes trabajaban en la empresa holandesa promotora de eventos, ID&T, concibieron la idea de crear este evento, en un paraje cercano al municipio de Boom, Bélgica.

La primera edición del festival de nombre Tomorrowland — La tierra del mañana en español — se llevó a cabo el 14 de agosto de 2005 en el Área Recreativa Provincial DeSchorre, en la comuna y municipio de Boom. En esta edición se presentaron DJs de relevancia mundial en ese entonces como Armin van Buuren, David Guetta, Coone, entre otros.

El festival era organizado, año con año, por la empresa holandesa ID&T, hasta que, en el año 2013 se anunció la compra de esta empresa por parte de la promotora de eventos con sede en Los Ángeles, LiveStyle, de forma que, la organización del evento, pasó desde ese año a LiveStyle directamente. Así mismo, los hermanos Beers, decidieron fundar una empresa (We Are One World), y una fundación (Tomorrowland Foundation), las cuales, en conjunto con LiveStyle, hasta la fecha se encargan de organizar dicho festival.

El evento ofrece escenarios y ambiente que se encuentran rodeados de una decoración que simula un mundo de magia y fantasía. El festival en sí, ofrece una variedad de subgéneros dentro de la música electrónica. Así mismo, consta de un camping a las afueras del recinto del festival, llamado DreamVille, para aquellos asistentes que deseen hospedarse lo más cerca posible del festival. "DreamVille" ofrece distintas comodidades, ya sea un lugar donde poner tu propia tienda de campaña o una mansión para un determinado número de personas. Añadido a esto, la entrada al DreamVille ofrece poder asistir a "The Gathering", una pre-fiesta al festival realizada desde el mediodía del jueves hasta pasada la media noche y que suele incluir la participación de dj's incluidos en el line-up del fin de semana.

Los días de ediciones del festival fueron variando, los dos primeros años, 2005 y 2006 tuvieron únicamente un día, mientras que, desde el 2007 hasta el 2010 el evento duró dos días. Desde el 2011 hasta el 2013 el festival brindó 3 días de evento, todo un fin de semana. Desde 2014 hasta 2019 se hicieron dos fines de semanas seguidos, es decir, seis días. En 2022 fue la primera vez que el festival se amplió a tres fines de semanas, en total nueve días, y también la primera vez que el festival alcanzó más de 600 000 visitantes totales.

Ediciones

Otras versiones

TomorrowWorld

El 20 de marzo de 2013, ID&T Belgium y SFX Entertainment anunciaron que comenzaría a organizar un spin-off estadounidense de Tomorrowland, conocido como Tomorrowworld. El festival se lleva a cabo en Bouckaert Farm en Chattahoochee Hills, Georgia, ubicada a 48 km al suroeste de Atlanta. El sitio fue elegido específicamente debido a su parecido con la ubicación de Boom en la que Tomorrowland se celebra tradicionalmente.

La edición inaugural de TomorrowWorld, celebrada del 27 al 29 de septiembre de 2013, reutilizó el diseño The Book of Wisdom utilizado para el escenario principal en Tomorrowland en 2012. El festival acogió a más de 140.000 asistentes durante el fin de semana. Las autoridades informaron que TomorrowWorld 2013 embolsó $85.1 millones a la economía de Georgia, incluidos $70 millones directamente a la ciudad de Atlanta.

La segunda y tercera edición se celebraron del 26 al 28 de septiembre de 2014, y del 25 al 27 de septiembre de 2015, respectivamente. Para la edición de 2014 se reutilizó el escenario The Arising of Life de Tomorrowland 2013. Por su parte la edición de 2015, estuvo marcada por las inclemencias meteorológicas.

Unite with Tomorrowland
Tomorrowland también ha organizado eventos Unite with Tomorrowland en otros países, que sirven como eventos satélites con transmisiones del festival en Bélgica con efectos sincronizados, unidos por headliners en persona.

El 23 de julio de 2016 seis países hicieron parte del evento llamado Unite: The mirror to Tomorrowland. Esta conexión con Tomorrowland brindó la experiencia de poder ver en vivo a los mejores Dj's del mundo, además de efectos sincronizados, explosiones de sonido, luces y pirotecnia alrededor de la mejor música del mundo. Los países involucrados fueron Alemania, Colombia, India, Israel, Japón y México.

Durante la celebración del evento del 29 de julio de 2017 en Barcelona el festival tuvo que ser cancelado debido a que el mainstage se incendió por un "mal funcionamiento técnico".

Tomorrowland Brasil

Fue anunciado la primera semana del décimo aniversario de Tomorrowland, el 10 de julio de 2014. Tan pronto como se inició la venta de boletos las entradas se agotaron en apenas un día.

La primera edición se llevó a cabo del 1 al 3 de mayo de 2015 en Itu, São Paulo. The Book of Wisdom, la temática utilizada en Tomorrowland 2012, fue reutilizada para esta ocasión.

Del 21 al 23 de abril de 2016 se celebró la segunda y, hasta la fecha, última edición. En noviembre del mismo año se anunció la cancelación del festival por la inestabilidad económica del país.

En diciembre de 2022, tras una pausa de seis años, se confirmó una nueva edición del evento para los días 12, 13 y 14 de octubre de 2023. La edición de 2023 de Tomorrowland Brasil se agotó en menos de tres horas.

Tomorrowland Winter
En el 2019, se llevó a cabo por primera vez, un festival de invierno llamado Tomorrowland Winter que comprendería el 9-16 de marzo, en las altas montañas de Francia Alpe d'Huez con el lema: "The Hymn of the Frozen Lotus".

En 2020 se realizaría una segunda edición de este festival, pero debido al brote de Coronavirus fue cancelado por las autoridades Francesas

En el año 2022 se reanudó el festival, en la misma ubicación, las fechas fueron desde el 19 al 26 de marzo. Tocaron muchos DJs relevantes como Dimitri Vegas & Like Mike, Afrojack, Lost Frequencies, Charlotte de Witte, entre otros.

Aplicación móvil
Apple y Android ofrecen la aplicación de Tomorrowland a través de App Store y Play Store, respectivamente. En la misma puedes acceder a la radio, la galería de fotos, el line-up, un mapa del recinto, entre otras cosas.

Premios y nominaciones
International Dance Music Awards

Red Bull Elektropedia Awards

Electronic Music Awards

Premios FWA

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial
 Tomorrowland en Facebook
 Tomorrowland en Instagram
 Tomorrowland en Twitter
 Tomorrowland en YouTube
 Web oficial de compra de tickets

Festivales de música electrónica
Festivales de música de Bélgica

Tomorrowland (festival)


Afşar,  Isparta ilinin Gelendost ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Avşar olarak geçmektedir.

Coğrafya
Isparta il merkezine 84 km, Gelendost ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Gelendost belde ve köyleri

Afşar, Gelendost


Yapı ve Kredi Bankası veya kısaca Yapı Kredi, 1944 yılında İstanbul'da Kazım Taşkent tarafından kurulan Türkiye'nin ilk özel bankası.

2021 yılı itibarıyla 804 şubesi, 15.500 çalışanı bulunmaktadır. Yapı Kredi 2021 yılında 780,8 milyar TL toplam aktif büyüklüğü ile Türkiye'nin en büyük üçüncü özel bankası konumundadır.

Banka'nın %20,22 oranındaki hissesi Koç Holding A.Ş.'ye ait olup, %40,95 oranındaki hissesi, hisselerinin %100'ü Koç Grubu'na ait olan Koç Finansal Hizmetler'e (KFS) aittir. Koç Grubunun Banka'daki doğrudan ve dolaylı toplam sahiplik oranı %67,97'dir. %32,03 oranındaki pay ise halka açıktır. Banka'nın halka açık olan hisseleri Borsa İstanbul'da işlem görmektedir. 2023'de Koç Holding, Yapı Kredi'deki yüzde 6,8'lik payını 6,8 milyar liraya sattığını duyurdu.

Tarihçe
Yapı ve Kredi Bankası Türkiye'nin ilk özel sermayeli bankası olarak 1944 yılında Kazım Taşkent tarafından kurulmuştur. 2005 yılında bağlı bulunduğu Çukurova Holding'in TMSF'ye olan borçları nedeniyle holding tarafından %51'lik hissesi Koç Holding bünyesindeki Koç Finansal Hizmetler'e satılmıştır. 2006 yılında Koç Holding bünyesinde yer alan Koçbank ile birleşmiştir.

Mobbing iddiası
17 Mart 2023 günü Yapı Kredi Teknoloji şirketinde Bireysel Krediler Tahsis Uygulama Geliştirme Müdürü yapan Efe Demir, "Hoşçakalın" başlıklı bir e-posta attıktan 4 gün sonra, hayatına son verdi. Demir, e-postada Yapı Kredi'de liyakat esaslarına göre hareket edilmediğini, çalışanlara mobbing uygulandığını söyledi. Bunun dışında Kahramanmaraş Depremlerinin depremzedelerine karşı kredi politikalarının yurttaşların mutluluğundan ziyade ticari ve stratejik sebeplerle davranıldığını anlattı.

Yapı Kredi, Efe Demir'in vefatından büyük üzüntü duydukları taziye mesajı yayınladı. Mesajda, sosyal medyada ve çeşitli mecralarda Yapı Kredi Bankası hakkında gerçek dışı iddialarda bulunulduğu, ilgili yasal mercilerin talep etmesi durumunda Efe Demir'in Yapı Kredi bünyesinde attığı yazışmaların ibraz edileceği söylendi. Yapı Kredi'nin çalışanların sağlığının ve esenliğinin öncelikli olduğundan bahsedildi.

İştirakler
Yapı ve Kredi Bankası'nın 4 farklı alanda faaliyet gösteren iştirakleri vardır.

Bankacılık

 Yapı Kredi Bank Nederland N.V.
 Yapı Kredi Bank Azerbaijan
 Yapı Kredi Bank Malta

Sigortacılık

 Allianz Yaşam ve Emeklilik

Yatırım ve Finansal Hizmetler

 Yapı Kredi Holding B.V.
 Yapı Kredi Yatırım Menkul Değerler A.Ş.
 Yapı Kredi Faktoring A.Ş.
 Yapı Kredi Finansal Kiralama A.O.
 Yapı Kredi Portföy Yönetimi A.Ş.
 Yapı Kredi-Koray Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş.

Kültür ve Sanat

 Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkiye'deki bankalar
1944'te kurulan bankalar
1944'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
İstanbul merkezli şirketler
Borsa İstanbul'daki şirketler
Türk markaları
Koç Holding

Yapı Kredi Bankası


BESM-6 (, short for Большая электронно-счётная машина, i.e. 'Large Electronic Calculating Machine') was a Soviet electronic computer of the BESM series. It was the first Soviet second-generation, transistor-based computer.

Overview
The BESM-6 was the most well-known and influential model of the series designed at the Institute of Precision Mechanics and Computer Engineering. The design was completed in 1965. Production started in 1968 and continued for the following 19 years.

Like its predecessors, the original BESM-6 was transistor-based (however, the version used in the 1980s as a component of the Elbrus supercomputer was built with integrated circuits). The machine's 48-bit processor ran at 10 MHz clock speed and featured two instruction pipelines, separate for the control and arithmetic units, and a data cache of sixteen 48-bit words.  The system achieved a performance of 1 MIPS.
The CDC 6600, a common Western supercomputer when the BESM-6 was released, achieved about 2 MIPS.

The system memory was word-addressable using 15-bit addresses. The maximum addressable memory space was thus 32K words (192K bytes). A virtual memory system allowed to expand this up to 128K words (768K bytes).

The BESM-6 was widely used in USSR in the 1970s for various computation and control tasks. During the 1975 Apollo-Soyuz Test Project the processing of the space mission telemetry data was accomplished by a new computer complex which was based on a BESM-6. The Apollo-Soyuz mission's data processing by soviet scientists finished half an hour earlier than their American colleagues from NASA.

A total of 355 of these machines were built. Production ended in 1987.

As the first Soviet computer with an installed base that was large for the time, the BESM-6 gathered a dedicated developer community. Over the years several operating systems  and compilers for programming languages such as Fortran, ALGOL and Pascal were developed.

A modification of the BESM-6 based on integrated circuits, with 2-3 times higher performance than the original machine, was produced in the 1980s under the name Elbrus-1K2 as a component of the Elbrus supercomputer.

In 1992, one of the last surviving BESM-6 machines was purchased by the Science Museum in London, England.

Peripherals
The BESM-6 could send output to an АЦПУ-128 (Алфавитно-Цифровое Печатающее Устройство) printer, and read input from punched cards in the GOST 10859 character set. A Consul-254 teletype, made by Zbrojovka Brno in Czechoslovakia, could be used for interactive sessions. When CRT terminals became available, the BESM-6 could be connected to Videoton 340 terminals.

Further reading
  (NB. Has information on the BESM-6 character set.)

References

External links
 BESM-6 Nostalgia Page

Soviet computer systems
1965 establishments in Russia
Supercomputers

BESM-6


Deoxyribonuclease (DNase, for short) refers to a group of glycoprotein endonucleases which are enzymes that catalyze the hydrolytic cleavage of phosphodiester linkages in the DNA backbone, thus degrading DNA. The role of the DNase enzyme in cells includes breaking down extracellular DNA (ecDNA) excreted by apoptosis, necrosis, and neutrophil extracellular traps (NET) of cells to help reduce inflammatory responses that otherwise are elicited. A wide variety of deoxyribonucleases are known and fall into one of two families (DNase I or DNase II), which differ in their substrate specificities, chemical mechanisms, and biological functions. Laboratory applications of DNase include purifying proteins when extracted from prokaryotic organisms. Additionally, DNase has been applied as a treatment for diseases that are caused by ecDNA in the blood plasma. Assays of DNase are emerging in the research field as well.

Types
The two main types of DNase found in animals are known as deoxyribonuclease I (DNase I) and deoxyribonuclease II (DNase II). These two families have subcategories within them.

The DNase I Family: DNase I, DNase1L1, DNase 1L2, DNase1L3
The first set of DNases is DNase I. This family consisted of DNase I, DNase1L1, DNase 1L2, and DNase1L3. DNase I cleaves DNA to form two oligonucleotide-end products with 5'-phospho and 3'-hydroxy ends and is produced mainly by organs of the digestive system. The DNase I family requires Ca2+ and Mg2+ cations as activators and selectively expressed. In terms of pH, the DNAses I family is active in normal pH of around 6.5 to 8.

The DNase II Family: DNase II ɑ and DNase II ꞵ
The second set of DNAases is DNase II. This family consisted of DNase II ɑ and DNase II ꞵ. Like DNAase I, DNAase II cleaves DNA to form two oligonucleotide-end products with 5'-hydroxy and 3'-phospho ends. This type of DNAase is more widely expressed in tissues due to high expression in macrophages but limited cell-type expression. Unlike DNAase I, they do not need Ca2+ and Mg2+ cations as activators.  In terms of pH, the DNAase II family is expressed in acidic pH. The cleavage pattern of DNase II is altered in the presence of Dimethyl sulfoxide(DMSO), which significantly affects the structure of DNA.

Structure
Although both DNase I and II are glycoprotein endonucleases, DNase I has a monomeric sandwich-type structure with a carbohydrate side chain whereas DNase II has a dimeric quaternary structure. DNase I Structure: DNase I is a glycoprotein with a molecular weight of 30,000 Da and a carbohydrate chain of 8-10 residues attached to Asn18 (orange). It is an 𝛼,𝛽-protein with two 6-stranded 𝛽-pleated sheets which form the core of the structure. These two core sheets run parallel, and all others run antiparallel. The 𝛽-pleated sheets lie in the center of the structure while the 𝛼-helices are denoted by the coils on the periphery. DNase I contains four ion-binding pockets, and requires Ca2+ and Mg2+ for hydrolyzing double-stranded DNA. Two of the sites strongly bind Ca2+ while the other two coordinate Mg2+. Little has been published on the number and location of the Mg2+ binding sites, although it has been proposed that Mg2+ is located near the catalytic pocket and contributes to hydrolysis. The two Ca2+ are shown in red in the image. They are bound to DNase I under crystallization conditions and are important for the structural integrity of the molecule by stabilizing the surface loop Asp198 to Thr204 (cyan), and by limiting the region of high thermal mobility in the flexible loop to residues Gly97 to Gly102 (yellow).

DNase II Structure: DNase II contains a homodimeric quaternary structure that is capable of binding double-stranded DNA within a U-shaped clamp architecture. The interior of the U-shaped clamp is largely electropositive, capable of binding negatively-charged DNA. Similar to DNase I, DNase II structure consists of a mixed 𝛼/𝛽 secondary structure with 9 𝛼-helices and 20 𝛽-pleated sheets. Although unlike DNase I, DNase II does not require divalent metal ions for catalysis. The structure consists of protomer A (cyan) and protomer B (green). Each structure consists of two catalytic motifs, which are labeled on protomer B for simplicity: His100 and Lys102 compose the first motif (blue) and His279 and Lys281 compose the second catalytic motif (red).

Mechanism
Some DNases cut, or "cleave", only residues at the ends of DNA molecules. This type of exonuclease is known as exodeoxyribonucleases. Others cleave anywhere along the chain, known as endodeoxyribonucleases (a subset of endonucleases.)
Some DNases are fairly indiscriminate about the DNA sequence at which they cut, while others, including restriction enzymes, are very sequence-specific. Other DNases cleave only double-stranded DNA, others are specific for single-stranded molecules, and others are active toward both.

The action of DNase occurs in three phases. The initial phase introduces multiple nicks in the phosphodiester backbone. The second phase produces acid-soluble nucleotides. The third phase, which is the terminal phase, consists of reduction of oligonucleotides, causing a hyperchromic shift in the UV data.

DNase I Mechanism
DNase I predominantly targets double-stranded DNA, and to a lesser extent, some single-stranded DNA for cleavage. DNase I catalyzes nonspecific DNA cleavage by nicking phosphodiester linkages in one of the strands. Its cleavage site lies between the 3′-oxygen atom and the adjacent phosphorus atom, yielding 3′-hydroxyl and 5′-phosphoryl oligonucleotides with inversion of configuration at the phosphorus. The DNase enzyme relies on the presence of a divalent cation, which is usually Ca2+, for proper function. The active site of DNase I includes two histidine residues (His134 and His252) and two acidic residues (Glu78 and Asp 212), all of which are critical for the general acid-base catalysis of phosphodiester bonds.

DNase II Mechanism
Deoxyribonuclease II (DNase II) is also known as acid deoxyribonuclease because it has optimal activity in the low pH environment of lysosomes where it is typically found in higher eukaryotes. Some forms of recombinant DNase II display a high level of activity in low pH in the absence of divalent metal ions, similar to eukaryotic DNase II. Unlike DNase I, DNase II cleaves the phosphodiester bond between the 5'-oxygen atom and the adjacent phosphorus atom, yielding 3΄-phosphorylated and 5΄-hydroxyl nucleotides.

Applications

Laboratory applications
DNase is commonly used when purifying proteins that are extracted from prokaryotic organisms. Protein extraction often involves the degradation of the cell membrane. It is common for the degraded and fragile cell membrane to be lysed, releasing unwanted DNA and the desired proteins. The resulting DNA-protein extract is highly viscous and difficult to purify, in which case DNase is added to break it down. The DNA is hydrolyzed but the proteins are unaffected and the extract can undergo further purification.

Treatment
Extracellular DNA (ecDNA) is DNA that is found in blood circulation. It appears as a result of apoptosis, necrosis, or neutrophil extracellular traps (NET)-osis of blood and tissue cells, but can also arise from the active secretion from living cells. EcDNA and their designated DNA binding proteins are able to activate DNA-sensing receptors, pattern recognition receptors (PRRs). PRRs are able to stimulate pathways that cause an inflammatory immune response. As a result, several studies of inflammatory diseases have found that there are high concentrations of ecDNA in blood plasma. For this reason, DNase has proven to be a possible treatment for the reduction of ecDNA in the blood plasma. DNases can be excreted both intracellularly and extracellularly and can cleave the DNA phosphodiester bond. This function can be used to maintain a low ecDNA concentration, therefore treating inflammation. Illnesses that result from DNA residue in blood have been targeted using the "breaking-down properties" of DNase. Studies have shown DNase to be able to act as a treatment by decreasing the viscosity of mucus. Administration of DNase varies dependent on the disease. It can and has been administered orally, intrapleurally, intravenously, intraperitoneally, and via inhalation. Several studies continue to examine the application of DNase as treatment as well as ways to monitor health. For example, recently, DNase derived from pathogenic bacteria has been used as an indicator for wound infection monitoring.

Respiratory diseases
Cystic fibrosis is a genetic disorder that affects the production of mucus, sweat, and digestive fluids, causing them to become more viscous rather than lubricant. DNase enzymes can be inhaled using a nebulizer by cystic fibrosis sufferers. DNase enzymes help because white blood cells accumulate in the mucus, and, when they break down, they release DNA, which adds to the 'stickiness' of the mucus. DNase enzymes break down the DNA, and the mucus is much easier to clear from the lungs. Specifically, DNase I, also known as FDA approved drug Pulmozyme (also known as dornase alfa) is used as a treatment to increase pulmonary function.

Other respiratory illness such as asthma, pleural empyema, and chronic obstructive pulmonary disease have also been found to be positively affected by DNases properties.

Furthermore, recent studies show that intrapleural tissue plasminogen activator (tPA), a protein that is responsible for the breakdown of blood clots, combined with deoxyribonuclease increase pleural drainage, decreases hospital length of stay, and decreases the need for surgery in parapneumonic effusions and empyema.

Other diseases
Sepsis is a life-threatening inflammatory disease caused by the body's extreme response to an infection. The body begins to attack itself as an inflammatory response encompasses the human body. As a result, high levels of ecDNA have been associated with the bloodstream and therefore, researchers have looked to DNase as an appropriate treatment. Studies have shown that DNase was successful in disrupting NETs and decreasing inflammatory responses. More research on the type and time of administration is needed to further establish DNase as an official treatment.

Systemic lupus erythematosus (SLE) is an autoimmune disease that results in auto-antibody generation causing inflammation that results in damage to organs, joints, and kidneys. SLE has been linked with low levels of DNase I as apoptotic cells become self-antigens in this disease. DNase I has been investigated as a possible treatment to decrease the amount of apoptotic debris in the human system. It has been suggested that their difficulty might be due to the inability for the enzyme to break down the cell membrane of chromatin. Studies have shown conflicting results on this treatment, however, further research is being conducted to examine the therapeutic benefits of DNase I.

Anti-tumor treatment. DNase is known to hold anti-tumor effects due to its ability to break down DNA. High levels of DNA are found to be in cancer patients' blood, suggesting that DNase I might be a possible treatment. There is still a lack of understanding as to why there are such high levels of ecDNA and whether or not DNase will act as an effective treatment. Several mice studies have shown positive results in anti-tumor progression utilizing intravenous DNase I. However, more investigations need to be carried out before being introduced to the public.

Assays
DNA absorbs ultraviolet (UV) light with a wavelength of maximal absorbance near 260 nm.  This absorption is due to the pi electrons in the aromatic bases of the DNA.  In dsDNA, or even regions of RNA where double-stranded structure occurs, the bases are stacked parallel to each other, and the overlap of the base molecular orbitals leads to a decrease in absorbance of UV light. This phenomenon is called the hypochromic effect. When DNase liberates nucleotides from dsDNA, the bases are no longer stacked as they are in dsDNA, so that orbital overlap is minimized and UV absorbance increases. This increase in absorbance underlies the basis of the Kunitz unit of DNase activity. One Kunitz unit is defined as the amount of enzyme added to 1 mg/ml salmon sperm DNA that causes an increase in absorbance of 0.001 per minute at the wavelength of 260 nm when acting upon highly polymerized DNA at 25 °C in a 0.1 M NaOAc (pH 5.0) buffer. The unit's name recognizes the Russian-American biochemist Moses Kunitz, who proposed the standard test in 1946.

A standard enzyme preparation should be run in parallel with an unknown because standardization of DNA preparations and their degree of polymerization in solution is not possible.

Single Radial Enzyme Diffusion (SRED)
This simple method for DNase I activity measurement was introduced by Nadano et al. and is based on the digestion of DNA in the agarose gel by DNase, which is present in samples punched into the gel. DNase activity is represented by the size of a dispensed circular well in an agarose gel layer, in which DNA stained by ethidium bromide is uniformly distributed. After the incubation, a circular dark zone is formed as the enzyme diffuses from the well radially into the gel and cleaves DNA. SRED underwent many modifications, which led to an increase in sensitivity and safety, such as the replacement of ethidium bromide with SYBR Green I or other DNA gel stains.

Colorimetric DNase I Activity Assay

Kinetic colorimetric DNase I activity assay is developed for the assessment of the stability of the human recombinant DNase I (Pulmozyme). The method was adjusted from a colorimetric endpoint enzyme activity assay based on the degradation of a DNA/methyl green complex.

See also

 Extracellular DNA (ecDNA)
 Deoxyribonuclease I (DNase I)
 Deoxyribonuclease II (DNase II)
 Endonuclease
 Enzyme
 Hydrolysis
 Phosphodiester linkages

References

External links

 Deoxyribonucleases at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
 Deoxyribonucleases (DNases) from Thermo Fisher Scientific Inc. Website
 Deoxyribonuclease I from Sigma-Aldrich Solutions website
 Deoxyribonuclease I, active site from InterPro Website

EC 3.1.21

Deoxyribonuclease


සභා වසර  ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, ජනවන්දනා වසර යනු, සාන්තුවරයන් සිහිකිරීම්ද අඩංගු මංගල්‍යය  සැමරිය යුත්තේ කවර දිනකදීද යන්න සහ, වාර්ෂික චක්‍රයක් අනුව හෝ වසර කිහිපයක චක්‍රයක් අනුව හෝ, ශුද්ධ ලියවිල්ලේ කුමන කොටස් කියවිය යුතුද  යන්න තීරණය කෙරෙන, ක්‍රිස්තියානි සභාවන්හී ජන්වන්දනාමය කාලසීමාවන් චක්‍රයකි. ජනවන්දනා වසරෙහි වෙනස් කාලසීමා සඳහා, ප්‍රභින්න  ජනවන්දනා වර්ණයන් භාවිතා විය හැක. මංගල්‍යයන් පැවැත්වෙන දිනයන් පිළිබඳව,  විවිධ  සභාවන් අතර වෙනස්කම් පැවතිය හැකි නමුදු, ක්‍රමානුරූපය සහ තර්කානුකූල බව බොහෝ ලෙසින් එක සමාන වෙයි.

පාස්කු මංගල්‍යය පැවැත්වෙන දිනය අනුව වෙනස්වන, බොහෝ වෙනත්  සචල මංගල්‍යයන් පවතින අතර, එසේ පාස්කු දිනය පැවැත්වෙන දිනය අනුව, වසරෙන් වසරට  බොහෝ මංගල්‍යය දිනයන්,  බටහිර හා නැගෙනහිර සභාවන්හී වෙනස් වෙයි. මංගල්‍යයන් සහ උත්සවයන් කෙතරම් ප්‍රමාණයක් සැමරෙනවාද යන්නද සභාවන් අනුව වෙනස් වෙයි; විශේෂිත වශයෙන් කන්‍යා මරියතුමියගේ සහ අනෙකුත් සාන්තුවරයන්ගේ මංගල්‍යයන් සැලකූ කළ, සාමාන්‍යයෙන්, කතෝලික සහ ඕර්තඩොක්ස් සභාවන්ට වඩා අඩු මංගල්‍යය ප්‍රමාණයක් ප්‍රොතෙස්තන්ත සභාවන් විසින් සමරනු ලැබේ.

ජනවන්දනාමය චක්‍රය
ජනවන්දනාමය චක්‍රයක් විසින්, ජනවන්දනා වසරක්, කාලසීමා මාලාවකට බෙදා වෙන් කරන අතර, එයින් එක් එක් කාල සීමාවකට වෙන්වූ ස්වීය මනෝභාවයන්, දේවධර්මීය අවධාරණයන්, සහ  යාච්ඤා ප්‍රක්‍රමයන් සහිත වන අතර, දේවස්ථාන සැරසීමේ වෙනස් ක්‍රම, දේවස්ථාන ඇතුලත සැරසීම සඳහා භාවිතා වන ප්‍රසාධනයන්ගේ සහ පූජ්‍ය පක්ෂය සඳහා ලෝගුවන්හී වර්ණයන්, ශුද්ධ ලියවිලි කියවීම්, දේශනා සඳහා තේමාවන් සහ නිවෙස්වලදී පෞද්ගලිකව පිළිපැදෙන වෙනස් සම්ප්‍රදායයන් සහ ප්‍රතිපත්තීන් පවා තුලින් මේවා ප්‍රකට විය හැක. ජනවන්දනා වසර අනුගමනය කරන සභාවන්හී, එක් එක් ඉරිදා දිනයන් සඳහා  ශුද්ධ ලියවිලි පාඨ  (සමහර සම්ප්‍රදායයන්හීදී වසරේ එක් එක් දිනයන් සඳහා වෙන් වෙන් වශයෙන්) පාධන සංග්‍රහයක් තුල සඳහන් කොට ඇත.

ජනවන්දනා වසර


Bedwin Hacker es una película tunecina, dirigida por Nadia El Fani en 2002.

Sinopsis
Para dialogar en sentido Sur-Norte, Kalt joven mujer magrebí, genio de la informática, piratea los satélites e interfiere las televisiones europeas. Los servicios de seguridad, dirigidos por Julia, su álter ego, están persiguiéndola por internet. Bedwin Hacker nació de una urgencia: ¡la de tomar la palabra! Aquí o allá....Contar la historia de personajes desfasados, rebeldes, marginados pero resistentes, la cara oculta de esta sociedad que al mismo tiempo es moderna y reaccionaria en el África del Norte actual.

Referencias

Bedwin Hacker


An Prasophyllum spicatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert J. Bates ngan David Lloyd Jones. An Prasophyllum spicatum in nahilalakip ha genus nga Prasophyllum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prasophyllum

Prasophyllum spicatum


Linija Bakerloo /ˌbeɪkərˈluː/ je linija Londonskog metroa, otvorena između 1906. i 1915., označena smeđom bojom. Vozi djelomično po površini, a djelomično duboko pod zemljom, od Elephant and Castlea u središnjem Londonu, putem West Enda, do Harrow & Wealdstonea u sjeverozapadnim vanjskim predgrađima. Linija ima 25 postaja, od kojih je 15 pod zemljom. Dobila je ime jer prolazi po Baker Street i Waterloou. Sjeverno od Queen's Parka (dio linije iznad površine) dijeli tračnice s Watford DC linijom vlaka, i vozi paralelno s Glavnom linijom Zapadne obale. Bakerloo je deveta najzauzetija linija metroa, a godišnje se njome vozi preko 111 milijuna putnika.

Londonski metro
Linije podzemne željeznice

Linija Bakerloo


Villaine est le nom de différents lieux-dits ou hameaux en France :
 Villaine, lieu-dit de Rouvray-Saint-Denis en Eure-et-Loir ;
 Villaine, lieu-dit situé à Sublaines en Indre-et-Loire où le site archéologique du dolmen de Villaine a été excavé et fouillé ;
 Villaine, ancien hameau, actuellement quartier, de Massy dans l'Essonne.

Villaine


أُمّ الأَبْوَأب قرية تونسية تقع في ولاية زغوان، جنوب غربي مدينة زغوان وشمال شرقي مدينة برقو. كان اسمها في العهد الروماني سِرِسِّي .

مواضيع ذات علاقة
 ولاية زغوان

المراجع

قرى ولاية زغوان

أم الأبواب


Yusuflu, Sinop ilinin Türkeli ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 104 km, Türkeli ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkeli belde ve köyleri

Yusuflu, Türkeli


Amphoraemonas, monotipski rod zelenih algi iz porodice Polyblepharidaceae, dio reda Pyramimonadales. Jedina vrsta je Amphoraemonas scherffelii

Izvori

Pyramimonadales

Amphoraemonas


රජරට රාජධානියේ අගනගරය ලෙස පොළොන්නරුව නගරය පැවති කාල පරාසය වන  8 වන සියවසෙහි සිට ක්‍රියු 1310 දක්වා කාලය පොළොන්නරු යුගය නම්වේ.නිශ්ශංක රජුන්ගේ කාර්යය නිසා පොලොන්නරුව නගරය බිඳ වැටිනි.

ආරම්භය
මෙම නගරය පිහිටා ඇත්තේ මහවැලි නදියෙහි වම් ඉවුර මතය. පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි සහ  ඓතිහාසික ලේඛන  දක්වා සිටින ආකාරයට මෙම නගරය අනුරාධපුරය තරම් පැරණිය. ක්‍රිපූ 400 දී විජිත විසින් මූලිකත්වය ගෙන පිහිටවූ  විජිතගම ජනපදය මෙම නගරය අසබඩ පිහිටියේ යැයි විශ්වාස කෙරෙයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 පොළොන්නරුව පෞරාණික නගරය
 සිංහලේ රාජාවලිය
 චෝල අධිරාජ්‍යය

මූලාශ්‍ර

යුගය අනුව ඉතිහාසය - ශ්‍රී ලංකා

පොළොන්නරු යුගය


Nacrtak (sažetak, apstrakt, abstrakt, eng. abstract) je dio znanstvenog, stručnog ili seminarskog rada. Sastavlja ga se nakon naslova rada i podataka o autoru. Pisanju nacrtaka pristupilo se radi skraćivanja vremena utrošenog na pretraživanje članaka u svezi s određenom temom. Zbog današnjeg velikog i rastućeg broja članaka koji su sve više dostupni, veći je skup podataka koji zainteresirana osoba mora pretražiti za doći do željenog rada pa su zato izmišljeni nacrtci. U nacrtku se iznose sažetak teme o kojoj se piše, što autor time želi postići, koja su pitanja koja u tekstu postavlja. Autor kad piše o sebi piše isto kao kad piše o trećoj osobi. Iz nacrtka se čitatelj brzo upozna s temom istraživanja te istraživač brzo može odlučiti spada li članak kategoriju radova koji ga zanimaju istraživača ili ne.

Izvori

Znanost

Nacrtak


Adolph Cornelius Petersen (født 23. juli 1804 i Vester-Bov i Slesvig, død 3. februar 1854) var en dansk astronom.

Petersens fader var landmand. Han gik i skole i Burkal og lærte derpå landmåling. Medens han i 1825 efter stormfloden deltog i dræningsarbejderne ved Tønder, kom han i forbindelse med kaptajn Herman Alexander Caroc og gennem denne med Schumacher, der i 1827 tilbød ham plads som assistent ved observatoriet i Altona. Her udfyldte han sine mangelfulde astronomiske kundskaber, deltog i observatoriets arbejder og opdagede 4 kometer. Hans talrige iagttagelser og beregninger går gennem 7.-38. bind af Astronomische Nachrichten, hvor han også påviste, at Lalande allerede i 1795 havde iagttaget planeten Neptun, men antaget den for en fiksstjerne. Petersen arbejdede tillige for den danske gradmåling, i det han for eksempel knyttede den på Amager udmålte basis til gradmålingsnettet, og deltog i reduktionen af Bessels deklinationsbestemmelser, i hvilken anledning han af universitetet i Königsberg blev udnævnt til Dr. phil.. Efter Schumachers død 1850 blev han først interimistisk, derpå 1851 virkelig direktør for observatoriet i Altona og redaktør af Astronomische Nachrichten. I 1853 udnævntes han til titulær professor.

Kilder

Astronomer fra Danmark
Titulære professorer fra Danmark
Faglitterære forfattere fra Danmark
Tysksprogede forfattere
Danskere i 1800-tallet
Personer fra Sønderjylland

Adolph Cornelius Petersen


Regimentul 3 Roșiori pe jos a fost o unitate de cavalerie de nivel tactic, care s-a constituit în prima parte a anului 1917.

În timpul campaniei din anul 1916 regimentul a făcut parte din organica Brigăzii 5 Roșiori alături de  Regimentul 2 Roșiori. Ca urmare a pierderilor suferite în timpul acestei campanii, în special a faptului că nu au putut fi asigurați caii necesari, în cadrul procesului de reorganizare a armatei de la începutul anului 1917, s-a decis reconstituirea sa ca unitate care lupta descălecat și resubordonarea acestuia Brigăzii 1 Cavalerie pe jos, alături de Regimentul 8 Roșiori pe jos. Regimentul a participat la acțiunile militare pe frontul român, în anul 1917.

Participarea la operații

Campania anului 1917

În campania din anul 1917 Regimentul 3 Roșiori pe jos a participat la acțiunile militare în dispozitivul de luptă al Armatei 1, participând la Bătălia de la Mărășești. În această campanie, regimentul a fost comandat de colonelul Gheorghe Manu.

Comandanți
 Colonel  Gheorghe Manu

Note

Bibliografie
 Dabija, Gheorghe (general), Armata română în răsboiul mondial (1916-1918), vol.I-IV, Tipografia "Lupta" N. Stroilă, București, 1932-1936
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)

Unități militare române din Primul Război Mondial

Regimentul 3 Roșiori pe jos (1916-1918)


Die Liste von Motorcycle-Club-Verboten in Deutschland führt alle bisher erfolgten Verbotsverfahren auf, die einen Motorradclub beziehungsweise eine Outlaw Motorcycle Gang betrafen.

Strafrechtlicher Hintergrund
Rechtlich betrachtet sind Motorcycle Clubs nach dem Vereinsrecht zu behandeln, selbst wenn die Clubs sich selbst nicht als Vereine deklarieren. Ein Verbot kann auf Grundlage des  Abs. 2 GG erfolgen. Hierzu ist eine Verbotsverfügung nach  Abs. I Vereinsgesetz (VereinsG) notwendig, die vom Innenministerium des jeweiligen Landes oder einer oberen Landesbehörde erlassen werden kann. Hierzu ist von der zuständigen Behörde der Nachweis zu erbringen, dass der gemeinschaftliche Zweck oder bestimmte gemeinschaftliche Tätigkeiten des Motorcycle Clubs den Strafgesetzen zuwiderlaufen. Als Grundlage für ein solches Verbot dienen häufig die Erkenntnisse der Staatsanwaltschaften und der ermittelnden Polizeibehörden.

Hinzu kommt meist eine Anklage nach  StGB (Bildung einer kriminellen Vereinigung). Als Konsequenz aus einem Verbot wird der Besitz der Organisation beschlagnahmt. Zudem ist es den ehemaligen Mitgliedern verboten, ihre Clubzugehörigkeit offen zu zeigen. Das bedeutet unter anderem, ihre Kutte darf nicht mehr getragen werden. Der komplette Übertritt eines Chapters zu einem anderen Club gleichen Namens oder eine Neugründung ist ebenfalls untersagt, da man so eine Ersatzorganisation gründen würde.

Es ist auch möglich, auf höherer Ebene (Bundesebene) ein Verbot zu erwirken. Dies betrifft dann den gesamten Club mit allen Chaptern. Dies ist aber nur möglich, wenn der Gesamtheit des Clubs ein Vergehen nach  StGB nachzuweisen wäre. Das erste Verbot betraf den Satudarah MC, das am 24. Februar 2015 durch den Bundesminister des Innern, Thomas de Maizière, verkündet wurde. Es habe ausreichende Belege gegeben, dass der niederländische Mutterclub MC Satudarah Maluku die kriminellen Aktivitäten in Deutschland gelenkt habe.

In jüngster Zeit wurden mit den größeren Clubs auch die sogenannten Supporter-Clubs verboten, die als Teilorganisationen des Clubs betrachtet werden.

Übersicht

Literatur
 Michael Ahlsdorf: Clubverbote. In: Alles über Rocker 2 – Die Gesetze, die Geschichte, die Maschinen, Huber Verlag, 2004, ISBN 978-3-927896-11-6. S. 88–95.
 Florian Albrecht: Verbot der Hells Angels-Charter in Deutschland. Eine kriminologische und vereinsrechtliche Analyse, in: Monatsschrift für Kriminologie und Strafrechtsreform (MSchrKrim) 2012, S. 115–131.
 Florian Albrecht: "BFFB – Bandidos Forever, Forever Bandidos"? – Zur vereinsrechtlichen Zulässigkeit des bundesweiten Verbots eines Outlaw Motorcycle Clubs, in: Verwaltungsrundschau (VR) 2013, S. 8–15.

Einzelnachweise

Vereinswesen
!
Rocker
!
Motorcycleclub
In Deutschland verbotene Organisation


අහිගුණ්ඨිකයා කී පමණින් එකවරට ම අපගේ සිහියට නැගෙන්නේ තැනින් තැන වාඩි ගසාගෙන නයි නැටවීම සාස්තර කීම ආදී ජීවනෝපායන්ගෙන් යැපෙමින් සැහැල්ලු, සංචාරක ජීවිතයක් ගත කරන ජන කොට්ඨාසයක් ලෙස ය.ලක්දිව සෑම පළාතක ම පාහේ සාමාන්‍යයෙන් ද උතුරුමැද, නැගෙනහිර හා සබරගමුව,දකුණ යන පළාත් වල නිරන්තරව ද මොවුන් දක්නට ලැබේ.

අහිගුණ්ඨික ජනයාගේ මුල් වාසභූමිය ලෙස සළකනු ලබන්නේ ඉන්දියාව ය. ඔවුන් එහි සිට ආදියෙහි මෙරටට සංක්‍රමණය වු අනාර්ය ජන කොට්ඨාසයක් ලෙස සැලකේ. ඔවුන් හැදින්වීමට යෙදෙන අහිගුණ්ඨක ශබ්දය ම ඔවුන්ගේ අනාර්ය ප්‍රභවයට සාධකයකැයි සමහරු පවසති.

අහිගුණ්ඨිකයන් හැදින්වීමට යෙදෙන පද

අහිගුණ්ඨික යන්නෙහි නියම අර්ථ නිරුක්තිය අවිනිශ්චිත ය. එය පැරණි සංස්කෘත හා පාලි සාහිත්‍යයන්හි ඇතැම් විට අහිගුණ්ඩික, කුණ්ඩික හා ආහිතුණ්ඩික ද කියා යෙදී ඇත. අහිගුණ්ඨික යන්න බිදී අවුත් ඇත්තේ, උගුල් ඇටවීම, වෙළීම යන අරුත් ඇති සංස්කෘත ගුණ්ඨ ධාතුවෙනැයි අනුමාන කළ හැක. අහිගුණ්ඨික යන්න බිදී අවුත් ඇත්තේ , ගී කීම, ගීයෙන් වසී කිරීම, ආදී අරුත් ඇති, ගුණ්ඨ, යන සංස්කෘත ධාතුවෙනැයි සිතිය හැක.

ශ්‍රී ලංකාවාසී අහිගුණ්ඨිකයන්ගේ ස්වභාවය පහත දැක්වෙන ආකාරයට විවිධ අංශ යටතේ මානව විද්‍යාත්මකව සාකච්ඡා කළ හැක.

අහිගුණ්ඨිකයන්ගේ ගෝත්‍ර සංවිධානය
ආගමික විශ්වාස
ජීවනෝපාය
චර්යා ධර්ම පිරිහීම
විවාහ චාරිත්‍ර විධි
භාෂාව
අධිකරණය
අහිගුණ්ඨිකයන්ගේ අනාගතය

අහිගුණ්ඨිකයන්ගේ ගෝත්‍ර සංවිධානය

ජංගම ජීවිතයකට කැප වු අහිගුණ්ඨිකයා තමා හා තම නයින් අව් වැස්සෙන් ආරක්‍ෂා කර ගැනීම සදහා තාවකාලික නිවාසයක් තනා ගනු ලබන්නේ තල් අතු එකට තබා මැසීමෙනි. තල් අතු තෝරා ගැනීමට හේතුව ඒවායේ කල් පවත්නා බව හා රැගෙන යාමට පහසු නිසා ය. අහිගුණ්ඨික වාඩියක් තනා ගැනීමට පළමුව ඔවුන් කරන්නේ එම ස්ථානයේ තාවකාලික පුදසුනක් තනා එය ඉදිරිපිට පොල් ගෙඩියක් ගසා බිදීමයි. නාගයාගේ නිවහන යන අරුත් ඇති නා ඉල්ල හෙවත් ඉල්ලම යනුවෙන් හදුන්වන අහිගුණ්ඨික වාඩිය සාමාන්‍යයෙන් දිගින් අඩි 9 ක් පමණ වන අතර උසින් අඩි 5 කට වඩා වැඩි නොවේ. මේ ආකාරයේ අහිගුණ්ඨික පැල්පත් රාශියක් එක් වු විට එයට කුප්පායම යැයි කියනු ලැබේ.
	සෑම අහිගුණ්ඨික කුප්පායමක් තුළම දැඩි සංවිධානයක් ඇතිවා සේ, ශ්‍රී ලංකාව පුරා විසිරී සිටින අහිගුණ්ඨික කුප්පායම් අතරද සංවිධානයක් ඇත. කුමන පළාතක විසිරී සිටියද එක කුප්පායමක විස්තර කීමට අනෙක් කුප්පායමේ අය දනිත්. දීපාවලී සමයෙහිදී ශ්‍රී ලංකාවේ වසන සෑම අහිගුණ්ඨික කුලයක්ම ඔවුන්ගේ ගෝත්‍ර මුලස්ථානය වන කැකිරාව අසල පිහිටි , කච්චිදූව , නම් ස්ථානයට වසරක් පාසා එක්රැස් වෙති. තම ගෝත්‍රයට බලපාන පොදු ප්‍රශ්න සියල්ල නිරාකරණය කර ගන්නේ මේ සම්මේලනයේදීය. එසේම එහිදී කුල අතර කෙරෙන ආවාහ විවාහ ගිවිසුම් පිළිබඳව සම්මුතිවලට ද එළඹෙති. මිල මුදල් හා වෙනත් ගනුදෙනු ගැන තීරණ ගැනීමට ද ඉදිරි වර්ෂයේ එක් එක් කුප්පායමේ ගමන් මාර්ගය  ආදිය ගැන කතිකා කර ගැනීම ද එහිදී සිදු කෙරේ.

ආගමික විශ්වාස

ශ්‍රී ලංකාවේ අහිගුණ්ඨිකයන් අතර ප්‍රචලිත ආගමික ඇදහිලි විමසා බලන කල්හි ඔවුන් දැනට ලක්වාසීන් අතර සම්මතව පවත්නා පිළිගත් ආගම් අතරින් අසවල් ආගමට අයත් දැයි එක එල්ලේම නිගමනය කිරීම අපහසු ය. ඔවුන් අතර පවත්නා ආගමික ඇදහිලි ඒ තරමට සංකීර්ණ, නොපැහැඳිලි ස්වරූපයක් ගනියි. බ්‍රාහ්මණ පූජකයන් නොපිළිගන්නා නමුදු ඔවුහු විෂ්ණු, කතරගම සහ පත්තිනි අම්මා අදහති. එමෙන්ම බහුතරයක් ශිව භක්තිකයෝ ද වෙති. ශිව දෙවියා පමණක් නොව කාලි දෙවඟනද ඇගේ මාරි අම්මා ස්වරූපයෙන් අදහති. ඇතැම් අහිගුණ්ඨිකයෝ තමන් බෞද්ධයන් ලෙස ද හදුන්වා ගනිති. අහිගුණ්ඨිකයාගේ ජීවන ආකල්පය පිළිබදව විමසා බලන විට කිව හැකි වන්නේ ආගම ඔවුන්ගේ ජීවිතය කෙරෙහි එතරම් බල නොපාන්නක් බවය. පරිසරයට ඔරොත්තු දෙන පරිදි හැඩ ගැසෙමින් මෙලොව ජීවිතය සතුටින් හා සැහැල්ලුවෙන් ද ගත කිරීම පිළිබඳව සිත මෙහෙය වන ඔහු අතට පත් කිනම් ආගමක් වුවද ප්‍රයෝජ්‍යතාවාදයක් බවට පත් වීම නිරායාසයෙන් සිදුවන්නකි.

ජීවනෝපාය

අහිගුණ්ඨික පිරිමියා නයි නැටවීමෙන් මුදල් උපයන අතර ගැහැනියගේ ප්‍රධාන ජීවනෝපාය වන්නේ අත බලා සාස්තර කීමයි.උතුරුමැද පළාතේ වසන අහිගුණ්ඨිකයන් අතර ජීවනෝපාය වශයෙන් කෙරෙන්නක් ලෙස විශේෂයෙන් සඳහන් කළ හැකි වන්නේ එළුවන්, කුකුළන් ආදී සතුන් මස් පිණිස ඇතිකර මුස්ලිම් වරුන්ට විකිණීමයි.අහිගුණ්ඨිකයෝ ස්වකීය ජීවනෝපායට අවශ්‍ය දේ මිස සම්පත් එක් රැස්කර තබා රැක ගැනීමට උත්සාහයක් නොදරති. ඔවුන් තම ධනය ලෙස ප්‍රධාන වශයෙන් සළකන්නේ බූරුවන්, කුකුළන්, එළුවන්, රිදී ආභරණ, තඹ හා පිත්තල ආදිය යි. ඔවුහු විශේෂයෙන් ම බල්ලන් හා බූරුවන් ද ඉතා අගය කරති.

චර්යා ධර්ම පිරිහීම

නොනැසී ජීවත්වන්නේ කෙසේ ද යන්න සෑම මනුෂ්‍යයෙකුට ම පොදුවේ මුහුණ පෑමට ඇති ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය යි. බොහෝ අයගේ ප්‍රයත්නය වන්නේ තම සහජ හැකියාවක් හෝ ප්‍රගුණ කරගත් කිසියම් වෘත්තියක් ඔස්සේ සමාජයට බරක් හෝ හානියක් නොවන අන්දමට සිය ජීවිතය ගෙන යෑම ය. එහෙත් එම ප්‍රයත්නය අසාර්ථක වු කල්හි ඔවුන් අනපේක්‍ෂිත ලෙස විවිධ සමාජ විරෝධී හිංසන ක්‍රියාවන්ට පෙළඹීම සාමාන්‍ය මනුෂ්‍ය ස්වභාවය යි. අහිගුණ්ඨිකයන් සම්බන්ධයෙන් ද එය එසේම ය.

විවාහ චාරිත්‍ර විධි

අහිගුණ්ඨික සමාජය කුලභේදයෙන් තොර වුවක් වුව ද පෙළපත් භේදය  බලපැවැත් වේ.විවාහ ගනුදෙනු පිළිබද කතිකා කිරීමේදී මනාලයාගේ පියා ආරච්චි ඇතුළු පිරිසට රා සංග්‍රහයක් පැවැත්වීම සිරිත ය. අහිගුණ්ඨිකයන් අතර ඉතා බහුල වශයෙන් සිදුවන්නේ ඇවැස්ස ඥාති සම්බන්ධතාව උඩ සිදු කෙ‍රෙන විවාහ වේ. ඇවැස්ස සහකාරිය නැති විටෙක වෙනත් විවාහයක් කරගත හැකි වුව ද එවිට මනමාලයා අයත් වන්නේ බිරිඳගේ පවුලට ය. අහිගුණ්ඨික තරුණයෙකුට තරුණියක් ආවාහ කර ගැනීමට අවශ්‍ය වු විට ඔහු තම සිතැගිය කුප්පායමේ සභාව මැද හෙළි කරයි. එයට සියලු දෙනාගේ අනුමැතිය දිනා ගැනීමට අවශ්‍ය වන්නේ හොද අරක්කු සංග්‍රහයකි. අහිගුණ්ඨික මංගල චාරිත්‍ර ඉතා චාම් ය. මංගල උළෙලේ ප්‍රධාන අංගය වන්නේ රත්රන් පබළුවක් සහිත කළු පබළු පස් පටකින් යුත් මාලයක් මනාලයා විසින් මනාලියගේ ගෙලවටා බැඳීම යි. දායාද වශයෙන් මනාලියට ලැබෙන්නේ නයි පෙට්ටියක් හෝ දෙකක්, බූරුවෙක්, බල්ලෙක්, රෙදිපිළි කිහිපයක් හා ඇට අභරණ වැනි දේය.

භාෂාව

අහිගුණ්ඨිකයාගේ මුල් දේශය මෙන් ම ඔවුන් පිළිබඳ ආ ගිය විත්ති ද දැන ගැනීමට ඇති හොදම ජීවමාන සාධකය වන්නේ ඔවුන්ගේ භාෂාව යි. වත්මන් අහිගුණ්ඨික භාෂාව ඈඳාගත් වචන  වලින් සැදුම් ලද්දක් වුව ද එය එහි ප්‍රකෘති ස්වරූපය සොයා ගැනීමට අපහසු වන තරමට වෙනස් වී නොතිබීම අපට ඇති එකම පිටුවහලය. අහිගුණ්ඨිකයින්ගේ මුල් සිරිත් විරිත් හා ජීවන රටාව මෙන් ම ඔවුන්ගේ මුල් භාෂාව ද වෙනස් වී ඇත්තේ ඉතා සෙමිනි. මේ පිළිබඳව විවිධ වාග් විද්‍යාඥයින් විවිධ මත පළකර ඇත.

අධිකරණය

අහිගුණ්ඨිකයන් අතර පැන නගින ආරවුල්, නඩුහබ ඔවුන් විසින් ම විසඳාගනු ලැබේ. විනිශ්චයකරු හැටියට ක්‍රියා කරන්නේ ආරච්චි හෙවත් කුප්පායමේ ප්‍රධානියා ය. පැමිණිල්ලක් ලද විට ආරච්චිගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කුප්පායමේ රැස්වීමක් කැඳවා පැමිණිල්ල විභාගයට ගනු ලබන්නේ පැමිණිලිකාර පක්‍ෂය විසින් සපයන ලද රා පානයෙන් හෝ අරක්කු පානයෙන් විත්ති පක්‍ෂය ඇතුළු සියලු දෙනා ම සප්පායම් වීමෙන් අනතුරුව ය.

අහිගුණ්ඨිකයන්ගේ අනාගතය

ලෝකයේ විවිධ රටවල මෙන් ම ශ්‍රී ලංකාවේ අහිගුණ්ඨිකයන්ට ද මුහුණ පෑමට ලැබී ඇති අත්දැකීම් අනුව විමසා බලන කල්හි අනාගත ලෝකයේ ඔහුට හිමිවන තැන කුමක් දැයි අනුමාන කිරීම අසීරු නැත. අහිගුණ්ඨික ජනයාට තම තමන්ගේ පාරම්පරික ජීවන වෘත්තීන් අතහැර දමා කම්කරුවන්, කාර්මික ශිල්පීන් ආදී වශයෙන් සේවය කිරීමට සිදුවී ඇත. එසේ ම වර්තමානය වන විට ඔවුන් ස්ථාවර ජීවිතයට හැඩගැසෙමින් පවතී. තතු එසේ වුවත් අහිගුණ්ඨිකයන් ස්වකීය ගෝත්‍රයේ අනන්‍යතාව පිළිබඳව සෑම කල්හි ම සවිඥානකව පසුවන අතර ඒ ගැන සාඩම්බර වන බව ද අමතක නො කළ හැක්කකි.

වැඩිදුර තොරතුරු සඳහා

ලොව පැතිර වසන අහිගුණ්ඨිකයෝ

චන්ද්‍ර ශ්‍රී රණසිංහ.

මේ අඩවියත් බලන්න

අහිකුණ්ඨක

ශ්‍රී ලංකාවේ අහිගුණ්ඨිකයෝ


Der Owen-Stoltenberg-Plan (auch als Konföderationsmodell oder Union der Republiken Bosnien-Herzegowinas bezeichnet) war ein Versuch zur friedlichen Einigung im Bosnienkrieg. Er wurde vom EU-Vermittler David Owen und dem UN-Sondergesandten Thorvald Stoltenberg im Sommer 1993 nach dem Scheitern des Vance-Owen-Plans vorgelegt. Er sah eine lockere Konföderation aus einem serbischen, einem kroatischen und einem bosniakischen Staat vor mit einem gemeinsamen Staatspräsidium und einer Unionsversammlung aus Mitgliedern der drei Republiken.

Der Plan beruhte weitgehend auf serbisch-kroatischen Vorschlägen zur Aufteilung von Bosnien und Herzegowina, die Slobodan Milošević und Franjo Tuđman im Juni 1993 präsentiert hatten und beinhaltete die bis dahin weitestgehenden territorialen Zugeständnisse an die serbische Seite.
Die Serben sollten 51 Prozent, die Bosniaken 32 Prozent und die Kroaten 17 Prozent des Gebietes erhalten. Bestehende Gebietseroberungen und ethnische Vertreibungen wären damit weitgehend akzeptiert. Die bosniakischen Gebiete wären in nicht zusammenhängende Teile gespalten, die durch Korridore verbunden werden sollten. Die Zentralregierung hätte nur Aufgaben in den Gebieten des internationalen Handels und der Außenpolitik. Jeder der drei Staaten erhielte das Recht, internationalen Organisationen und Abkommen beizutreten. Die Teilstaaten der Union sollten nach einer Übergangsfrist auch die Möglichkeit bekommen, sich an die Nachbarrepubliken anzuschließen.
Die Schwachpunkte zu Ungunsten der Bosniaken führten zu deren Ablehnung am 29. September 1993. Auch folgende kleine Nachbesserungsversuche änderten dies nicht.

Einzelnachweise

Literatur
 David Owen: Balkan-Odyssee. Carl Hanser, München u. a. 1996, ISBN 3-446-18597-6.
 Material relating to the Union of Three Republics. In: The Balkan Odyssey Digital Archive.

Bosnienkrieg
Bosnien und Herzegowina im 20. Jahrhundert
Friedensvertrag
Politik 1993
Recht (Bosnien und Herzegowina)

Owen-Stoltenberg-Plan


Il Piccolo Sceriffo ("Mali šerif") talijanska je serija stripova koju je stvorio književnik Tristano Torelli u tandemu s ilustratorom Camillom Zuffijem, a kasnije su je razvili brojni autori. Izvorno je izlazio od 1948. do 1966. godine.

Povijest i profil
Ova vestern serija s tinejdžerskim junakom debitirala je 10. lipnja 1948. i postigla trenutni uspjeh. Godine 1951. Gianna Arguissola zamijenila je Torellija kao autor teksta. Svaki je broj bio samostalna epizoda jedne priče koja je prepričavala dogodovštine mladog siročeta Kita Hodgkina, koji je nakon što je zarobio ubojice svog oca šerifa, proglašen novim šerifom.

Godine 1959., nadahnut uspjehom Intrepida, publikacija je usvojila sličan džepni format, promijenila ime u Il Nuovo Sceriffo ("Novi šerif") i postala pravi časopis za stripove koji je objavljivao i nekoliko dodatnih avanturističkih serija, dok je glavna serija preimenovana Kid lo sceriffo ("Kid šerif"). Časopis je 1962. promijenio ime u Il Nuovo Sceriffo presenta Radar, a 1963. se na kraju podijelio na dva časopisa, Radar i Sceriffo Gigante, s tim da je samo ovaj nastavio objavljivati seriju Piccolo Sceriffo.

Ostavština
Tijekom godina serija stripova objavljena je nekoliko puta pod različitim naslovima, uključujući Albo dello Sceriffo, Raccolta del Piccolo Sceriffo, Racconti dello Sceriffo i Sceriffo Kit.

Serija stripova nadahnula je dva romana, Il Piccolo Sceriffo (1951) i Artiglio nero (1952), koje su napisali Tristano Torelli i Gianna Arguissola, s ilustracijama Ferdinanda Tacconija, i erotski serijal fotonovela, objavljen u časopisu Caballero 1972. godine. Strip je također adaptiran u istoimenom srednjemetražnom filmu iz 1950. godine, koji je režirao Vittorio Sala i predstavljen na 11. izdanju Venecijanskog filmskog festivala.

Izvori

Talijanski strip

Il Piccolo Sceriffo


Drago Ćepulić, hrvatski književnik, filozof, publicist i esejist iz Novog Vinodolskog. Kršćanski je intelektualac europskog obzorja. Vladimir Lončarević priredio je knjigu Ćepulićevih studija i eseja o književnim, kulturološkim i drugim pitanjima objavljenim u knjigama i časopisima na vrhuncu Ćepulićeva stvaralaštva.

Izvori

Hrvatski književnici
Hrvatski filozofi
Hrvatski publicisti
Hrvatski esejisti
Životopisi, Novi Vinodolski

Drago Ćepulić


Die Carnarvon Range ist ein Bergland im zentralen Queensland, Australien. Es ist eine 160 Kilometer lange Hochebene und Teil der Great Dividing Range. Erkundet wurde sie erstmals von dem europäischen Entdeckungsreisenden Ludwig Leichhardt und Thomas Livingstone Mitchell benannte sie nach Henry Herbert, 4. Earl of Carnarvon.

Die östlichen Gebiete bilden eine Hochebene, das Consuelo Tableland. Dort befinden sich seltene Malereien der Aborigines und beeindruckende Schluchten aus Sandstein, einschließlich der Carnarvon Gorge. Große Teile des Berglands schützt der Carnarvon-Nationalpark.

Das Bergland markiert die nördlichste Ausdehnung des Murray-Darling-Beckens. Dort entspringen der Fitzroy River, der Warrego River, der Dawson River, der Merivale River und der Nogoa River.

Die Palmfarnart Macrozamia moorei wächst in der Carnarvon Range.

Weblinks

Einzelnachweise

Gebirge in Australien und Ozeanien
Gebirge in Queensland
Great Dividing Range
Henry Herbert, 4. Earl of Carnarvon

Carnarvon Range


රංගනය
රවින්ද්‍ර රන්දෙණිය - අංගුලිමාල (අහිංසක)
මාලිනී ෆොන්සේකා - කුමාරි
ජෝ අබේවික්‍රම - දෝනාචාර්‍ය
ශ්‍රියානි අමරසේන - මන්තානි බැමිණිය
රෝයි ද සිල්වා - භග්ග සිටුතුමා
සුමනා අමරසිංහ - රැජින
බන්දු සමරසිංහ - බාසුර
රත්නාවලී කැකුණවෙල
ශම්මි ප්‍රනාන්දු
ශමිලා ප්‍රියදර්ශනී
මාක් සමරනායක
දමයන්ති ෆොන්සේකා - සොනාලි
දෙනවක හාමිනේ - මැහැල්ල
ලක්ෂ්මන් මල්ලවආරච්චි
සුනිල් ලියනආරච්චි
මලින්ද පෙරේරා
ධර්මදාස කුරුප්පු
එම්. වී. බාලන් - ගැමියා
මහේෂ් ජයසිංහ - යහළුවා
එච්. වී. ජී. කරුණාරත්න
ජයන්ත කුරේ
එස්. ඒ. නිමල්
ජේ. ඩී. නිමල්
රෝස් ප්‍රනාන්දු
ෂර්ලි දන්දෙණිය
සිරිල් ආරියපාල
අශෝකා ගුණසේකර
වී. ඩී. ජේ. ඒ. අප්පුහාමි
මර්වින් ජයතුංග - කොසොල් රජු
බැප්ටිස් ප්‍රනාන්දු - අහිංසක (යොවුන්)
ලකී ඩයස් - ගුප්තසාර
දයා රත්නායක

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය – අජන්තා රණසිංහ, ආනන්ද එස්. විජේසිරි, සමන් චන්ද්‍රනාත් වීරසිංහ
සංගීත අධ්‍යක්ෂණය - සරත් දසනායක

බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි - මොහිදීන් බෙග් සහ පිරිස
දේවින්දේ කරමි ආයාචනා - චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
මීදුම් වලා මල් යායෙන් එහා - එච්.ආර්. ජෝතිපාල, ලතා වල්පොල
සාදු වන්ත කුමරුනේ එදා – ලතා වල්පොල

නිෂ්පාදනය
කැමරා සහාය – ඇන්තනි සිල්වා, පී. කේ. පියදාස, එච්. එච්. ඇල්බට්, කේ. කරුණාදාස
අංග රචනය – ඊබට් විජේසිංහ
කලා අධ්‍යක්ෂණය - ඩෙනිස්ටන් පෙරේරා
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - සුමිත් මුදන්නායක, ඇම්. ඒ. සිල්වා
නැටුම් අධ්‍යක්ෂණය – පද්මිණී දහනායක
ශබ්ද පරිපාලනය – ලයනල් ගුණරත්න
ශබ්ද සහාය – උපාලි අරම්පොල, ඩී. එච්. ඒ. ජයමාන්න, පාලිත පෙරේරා, අබේසිංහ අල්විස්, ඩබ්ලිව්. ජී. පොඩිරත්න
නිශ්චල ඡායාරූප – ලීනස් කල්දේරා
නාමාවලිය – ඒ. ඩී. රංජිත් කුමාර
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - යූ. එස්. එස්. හමීඩ්
දළ සේයා පට සැකසුම – ඩිල්මන් ජයරත්න – ඩිල් ශබ්දාගාරය

අංගුලිමාල (චිත්‍රපටිය)


Georgian Blue Poetry Anthology, The Georgian Blue Poetry Society tarafından çıkarılan, daha önce yayınlanmamış şiirlerin yer aldığı bir antolojidir.

Topluluk, yıllık şiir yarışması düzenler ve bu yarışmaya katılan eserler, direktörlüğünü John. F. Freudeman'ın yaptığı antolojinin editörleri tarafından seçilip yayınlanırlar.

The Georgian Blue Poetry topluluğu yeni şairlerin çıkmasını amaçlar. Yönetim merkezi Collingwood Ontario-Kanada'dadır. 1997 antolojisinin ismi: "Messages in a Silenced Hush".

Georgian Blue Poetry Anthology


Der Ansitz Schweikertsreuth lag in dem heutigen Ortsteil Schweigertsreith der Gemeinde Maria Schmolln im Bezirk Braunau am Inn.

Das Schlösschen wird im Urbar von Friedburg von 1363 als sicz Sweykkersrewt des Hanns Sweykkersrewtter erwähnt. Noch 1503 wird ein Hanns Schweikertsrewtter auf Schweikersreut erwähnt. Nach dem Aussterben dieses Geschlechts kam der Sitz als bayerisches Ritterlehen unter Kurfürst Max Emanuel 1691 an die Grafen von Tattenbach-Rheinstein. 1848 besaßen die Erben des Barons von Handel den Besitz und verkauften ihn in der Folge in bäuerliche Hände. Das in ein Bauernhaus umgewandelte Schlösschen existiert heute nicht mehr.

Das Örtchen ist heute wegen der Innviertler Zeche Schweigertsreith von Bedeutung, welche alte Innviertler Traditionen (Landlertanzen, Bandltanz, Maibaumaufstellen, Maschkerergehen) aufrechterhält.

Literatur

Einzelnachweise

Schweikertsreuth
Abgegangenes Bauwerk in Oberösterreich
Bauwerk in Maria Schmolln
Schweikertsreuth

Ansitz Schweikertsreuth


Nørre Snedes biografer startede, da hotelejer Jens Petersen 17. februar 1927 åbnede den første faste biograf i Nørre Snede i hotellets sal. Han drev den indtil 1952, hvor han efter uregelmæssigheder med afregningen af forlystelsesafgiften måtte afhænde den til Gunnar Obel. Gunnar Obel fik i 1956 bevillingen til Kinopalæet i Nykøbing Mors, hvor han senere oprettede filmudlejnings-og filmproduktionsselskabet Obel Film.

30. juni 1956 blev Bio overtaget af rejsebiografejer Kampmann Bruun fra Herning. Han begyndte i 1958 at bygge en ny moderne biograf, som stod færdig Kristi Himmelfartsdag 7. maj 1959. Den åbnede med Morten Korch-filmen Vagabonderne på Bakkegården, der var optaget i omegnen af Nørre Snede og derfor blev en kæmpesucces. De første fremvisningsmaskiner i den nye Bio var et par tyske Ernemann VII. Dem købte Kampmann Bruun hos B&O i Struer, og de havde være brugt til visning af Windjammer. De nye maskiner kunne vise CinemaScope-formatet og var med gammeldags kulbuelamper. Senere blev maskinerne udskiftet med nyere Ernemann X med xenonlamper. Efter Kampmann Bruuns død overtog sønnen Kim Ratza Bruun biografen pr. 1. januar 1972 og drev den indtil lukningen 19. november 1984. Ved lukningen havde Bio 242 pladser mod oprindeligt 172.

Familien Bruuns virke med biografdrift går helt tilbage til 1895. Ditlev Henrik Bruun, som var af gammel cirkus- og artistslægt, begyndte med fremvisning af lysbilleder, som i begyndelsen af 1900-tallet gik over til levende billeder. Ifølge Ditlev Bruuns gamle rejsebog gæstede han første gang Nørre Snede i 1903 og igen i 1907 og 1909 med levende billeder. Forevisningerne fandt sted i byens gamle forsamlingshus. Hvilke fremvisningsmaskiner han benyttede i starten vides ikke, men i 1928 købte han hos Dansk Kinomatograf Fabrik i København "en prima Pathe maskine hvor malteserkorset løber i oliekapsel. Prisen er kr. 325,00 inkl. oprullerarme og 2 spoler og i bytte tager vi Deres to gamle maskiner til kr. 100,00 for dem begge" som det fremgår af fabrikkens tilbud af 17. januar 1928. Linserne fra omtalte Pathe maskine forefindes stadig og er i sønnesønnen Kim Ratza Bruuns eje.

I 1945 startede Kampmann Bruun selvstændig rejsebiografdrift i Jylland efter i en årrække at have været ansat hos sin storebror, Ferdinand Bruun, der allerede ved Ditlev Bruuns død i 1932 var fortsat i faderens fodspor.

Rejsebiografen kaldtes i starten "Vestjydsk Rejsebio", men ved overtagelsen af Nørre Snede Bio i 1956 blev den omdøbt til "Nørre Snede Rejsebio".
Det var på grund af krigen svært at skaffe en god og driftssikker filmfremviser, men ad omveje fik Kampmann Bruun opsnuset, at den tyske værnemagt havde efterladt en transportabel Bauer Sonolux II på rådhuset i Skanderborg. Han indgik en handel med borgmesteren og erhvervede filmfremviseren for kr. 17.500 – en formidabel sum på den tid.

Kim Ratza Bruun overtog i 1964 rejsebiografen og drev den til 1983. Han har i dag hele fremvisningsapparatet opbevaret.

Ejere af Nørre-Snede Bio:
 1927-1952 Jens Petersen
 1952-1956 Gunnar Obel
 1956-1972 Kampmann Bruun
 1972-1984 Kim Ratza Bruun

Ejere af rejsebiografen:
 1895–1932 Ditlev Henrik Bruun
 1945-1964 Kampmann Bruun
 1964-1983 Kim Ratza Bruun

Noter

Eksterne kilder/henvisninger
 Biografmuseet: Bio, Nørre Snede (skrevet af Kim Ratza Bruun)  – med billeder af den gamle og den nye Bio.
 Biografmuseet: Rejsebio, Nørre Snede (skrevet af Kim Ratza Bruun)  – med billede af generator-lastbil med campingvogn på slæb samt tilladelse fra herredskontor til forestillinger.

Biografer
Biografer i Danmark
Etableret i 1927

Nørre Snedes biografer


حاتم عمور، مغني وممثل مغربي من مواليد 29 أغسطس 1981 بمدينة الدار البيضاء المغربية، بدأت مسيرته وبروز موهبته الفنية بفوزه بمسابقة ستوديو دوزيم موسم 2005، ولقد نال اعجاب الجمهور أثناء وبعد المسابقة.
كما خاض تجربة التمثيل في دور هود في المسلسل الرمضاني بنت بلادي. ومن أغنياته «ناداني حضنك يا أمي» من كلمات الشاعر المصري خالد الشيباني وألحان هاني إسماعيل وإنتاج عالم الفن.

رشحت مسابقة «أفريكا ميوزك أوورد»، حاتم عمور، للفوز بجائزة أفضل مطرب بشمال إفريقيا، وذلك بعد أن أختيرت أغنيته «الأول» كأفضل الأغاني لسنة 2016.

أطلق مؤخرا أغنية عالمية برفقة إنريكيه إغليسياس

أعمال غنائية
 ناداني حضنك يا أمي
 فبالي
 قولي
 بنت بلادي
 غضب غضب
 ألو فينك
 راها باينة
 حسبني طماع
 المركز الأول
 باعت الحب (2017)
 ياما (2017)
 خطار (2018) رفقة مجموعة أدرينالين
 VIVA MOROCO (ألحان أغنية ياما لنفس المغني)
 Nos Fuinos lejos رفقة إنريكيه إغليسياس
 حسدونا (2017)
 مشيتي فيها (2015)
 اخر مرة (2019)
 بلا عنوان (2019)
 قلبك يمشي لحالو (2019)
 علاش يا ليل (2019)

أعمال تلفزيونية
 مسلسل بنت بلادي، لعب فيه دور هود
 جزيرة الكنز (برنامج) (ضيف شرف)
 البرنامج الفني «تغريدة» (ضيف شرف)
 رشيد شو (ضيف شرف)
 لالة لعروسة (ضيف)
 برنامج Face à Face (ضيف شرف)
 برنامج دندنة مع عماد (ضيف)

مصادر

وصلات خارجية

  استمع لأغاني حاتم عمور

حاتم عمور
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الدار البيضاء
فنانو تسجيلات أوايكننغ
فنانو مجموعة يونيفرسال الموسيقية
مشاركون عرب في برامج تلفزيون الواقع
مغنون باللغة العربية
مغنون ذكور مغاربة في القرن 21
مغنون مغاربة
ممثلو أفلام مغاربة
ممثلو تلفزيون مغاربة
ممثلون مغاربة
ممثلون وممثلات مغاربة
مواليد 1401 هـ
مواليد 1981
مواليد في الدار البيضاء
موسيقيون من الدار البيضاء

حاتم عمور


Die Nationalstraße 201 (), chin. Abk. G201, ist eine 1.964 km lange, in Nord-Süd-Richtung verlaufende Fernstraße im Nordosten Chinas in den Provinzen Heilongjiang, Jilin und Liaoning. Sie ist die östlichste Nord-Süd-Fernstraße und verläuft parallel zu den Grenzen Chinas mit Russland und Nordkorea.  Sie führt von Hegang über Jiamusi, Jixi, Mudanjiang, Dunhua, Fusong, Tonghua, Dandong und Zhuanghe in die Küstenmetropole Dalian.

Weblinks

Offizielle Webseite des chinesischen Verkehrsministeriums

Nationalstraße in der Volksrepublik China
Nationalstrasse China201
Straße in Heilongjiang
Straße in Jilin
Straße in Liaoning

Nationalstraße 201 (China)


La  est l'une des dix-neuf circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Osaka au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La dix-neuvième circonscription de la préfecture d'Osaka regroupe les villes de Kaizuka, Izumisano, Sennan et Hannan avec le district de Sennan.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Dix-neuvième circonscription de la préfecture d'Osaka


El término La tía de Carlos puede referirse, en esta enciclopedia:

 a La tía de Carlos, una obra de teatro de Brandon Thomas, de 1892;
 a La tía de Carlos, una película estadounidense (Charley's Aunt, título original) de 1941, dirigida por Archie Mayo y protagonizada por Anne Baxter;
 a La tía de Carlos, una película argentina de 1946, dirigida por Leopoldo Torres Ríos;
 a La tía de Carlos, una película española de 1982, dirigida por Luis María Delgado y protagonizada por Paco Martínez Soria.

La tía de Carlos


Amanda Anisimova (født 31. august 2001 i Freehold Township, New Jersey, USA) er en professionel kvindelig tennisspiller fra USA.

Eksterne henvisninger

Tennisspillere fra USA
Personer fra New Jersey

Amanda Anisimova


Cançó d'amor i de guerra (en español «Canción de amor y de guerra») es una zarzuela en catalán escrita en dos actos, que se estrenó el 16 de abril de 1926 en el Teatre Nou de Barcelona. Se convirtió en el primer gran éxito del compositor valenciano Rafael Martínez Valls, con texto de Lluís Capdevila y Víctor Mora. El éxito de esta obra fue tan clamoroso que hizo representaciones a la vez en los teatros Tívoli, Bosque, Pompeya y Olimpia, para luego volver al Teatre Nou y hacer una gira por toda Cataluña.

Creada en 1926, en plena dictadura de Primo de Rivera, los autores pretendían titularla Els soldats de l'ideal («Los soldados del ideal»), pero la censura consideró que tanto el título como algunas escenas de la obra no eran adecuados. El «ideal» se refería a la Revolución francesa y esto no agradó al gobernador civil, Milans del Bosch, por lo que se decidió cambiar el título al actual «Canción de amor y de guerra» y eliminar algunas escenas.

De inspiración «wagneriana», muy a la moda de la época, el autor supo mezclarla con elementos folclóricos catalanes, que gustó al público de Barcelona. Se pueden destacar algunos elementos wagnerianos, como «Forjador, ben forjador», en la que Eloi, el protagonista canta su profesión, y otros más folclóricos, como la sardana «Ning, nang, ja la campana vol repicar», cantada por Francina, la protagonista, y un coro de aldeanas. También merecen destacarse dos cantos del Avi Castellet, «Devallant de la muntanya» y «Caminant pel mon va el vell pastor». El éxito de la obra fue tal, que se mantuvo tres años en cartel, representándose más de 2000 veces. Esta obra, traducida al castellano, y estrenada en las principales ciudades de España, también en Valencia el 21 de julio de 1928 en el Teatro Apolo. Posteriormente fue estrenada también en Buenos Aires y París, y existen traducciones al italiano y al inglés.

De contenido revolucionario, la zarzuela fue prohibida durante el Franquismo, aunque fue de las primeras obras en catalán en volverse a representar. La obra fue representada de nuevo en el Liceo en la década de 1980. En 2011, la obra fue representada de nuevo en el Teatro Romea, tras casi tres décadas sin ser representada.

En 1974, Montserrat Caballé protagonizó una grabación de la obra considerada canónica de la misma.

Personajes
Francina, hija del Mestre Andreu, enamorada de Eloi; soprano lírica.
Eloi, mozo de la fragua, más tarde capitán del eército republicano, enamorado de Francina; tenor lírico ligero.
L'Avi Castellet, viejo pastor, abuelo de Eloi; barítono lírico.
Catrina, criada del Mestre Andreu; soprano ligera.
Baldiri, mozo de la fragua, enamorado de Catrina y amigo de Eloi; tenor cómico.
Garet, mozo de la fragua, amigo de Eloi y de Baldiri.
Galdric, mozo de la fragua, amigo de Eloi y de Baldiri.
Ferran Ridau, hijo del alcalde y pretendiente de Francina; actor.
Alcalde Ridau, autoridad municipal; bajo.
Pep, revolucionario de feria, atolondrado tenor cómico.

Argumento
La obra se sitúa en el Vallespir, en 1793, en plena Revolución francesa.

El argumento gira en torno a la historia de amor entre dos jóvenes, Eloi y Francina, que ven como sus destinos se separan a causa de un inesperado encuentro con el infortunio, ya que el hijo del alcalde Ridau se propone casarse con Francina, cueste lo que cueste. La trama principal gira en torno a los problemas y disputas que se producen habitualmente en el teatro en este tipo de constelaciones, ilustrando el agitado momento histórico que estaba pasando Francia a finales del .

Referencias

Véase también
 Zarzuela en catalán

Enlaces externos
 La célebre Sardana del Vallespir con subtítulos en castellano, interpretada por la soprano Marta Mathéu en una grabación de 2017.

  El programa de radio contiene una selección de Cançó d'amor i de guerra.

Zarzuelas en catalán
Zarzuelas de 1926

Cançó d'amor i de guerra


අතීතයේ මානව සමාජයේ ප්‍රබන්ධනාත්මක, න්‍යායාත්මක හා සත්‍ය භූ විද්‍යාවන් පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම ඓතිහාසික භූ විද්‍යාවයි. ඒ ඔස්සේ පුළුල් කාරණා හා මාතෘකා රාශියක් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරයි. එම අධ්‍යයනයන්හි පොදු තේමාව නම් අතීතයේ භූ විද්‍යාවන් හා ස්ථානයන් කාලානුරූප ලෙස වෙනස් වන්නේ කෙසේද යන්න අධ්‍යයනය කිරීමයි. බොහෝ ඓතිහාසික භූ විද්‍යාඥයින් කාලානුරූපව භූ විද්‍යාත්මක රටා අධ්‍යයනය කරයි. එයට මිනිසුන් පරිසරය හා අන්තර් ක්‍රියා කල අන්දම සංස්කෘතික භූ දර්ශනයන් නිර්මාණය කළ අන්දම අයත් වේ. භූ තලය පුරා විවිධ සමාජ වල සංස්කෘතික ලක්ෂණ නැගි ආවේ සහ පරිණාමය වුයේ කෙසේ ද යන්න පිළිබඳව ඓතිහාසික භූ විද්‍යාඥයින් කරුණු සොයයි. ඒ ප්‍රාදේශීය පරිසරය හා වටපිටාව සමග ඔවුන්ගේ අන්තර් ක්‍රියා අවබෝධ කර ගැනීම තුළිනි.

එක්සත් ජනපදයේ ඇතැම් අයට ඓතිහාසික භූ විද්‍යාව වඩාත් විශේෂිත අර්ථයක් දරයි. කාල් ඕටිවින් සොයර් (කැලිෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලය) විසින් මෙම වැඩසටහනට දෙන ලද නමක් ලෙස ඓතිහාසික භූ විද්‍යාව හැදින්විය හැකිය. විසි වන ශත වර්ෂයේදී ආරම්භ වු මෙය ප්‍රාදේශීය රේඛා ඔස්සේ සංස්කෘත භූ විද්‍යාව ප්‍රතිසංවිධානය සිදු කරන ලදී. සෝයර්ට අනුව භූ දර්ශනයක් හා එහි සංස්කෘතීන් තේරුම් ගත හැක්කේ ඉතිහාසය පුරාවට එහි භෞතික, දේශපාලනික, පාරිසරික, සංස්කෘතික බලපෑම් සැලකිල්ලට ගැනීමෙනි. ඔහු අවධාරණය කළ පරිදි ප්‍රාදේශීය විශේෂීකරණය ලෝ පුරා ප්‍රදේශවල විශේෂ ප්‍රාගුණ්‍ය ලබාගැනීමේ එකම ක්‍රමයයි. 20 වැනි ශතවර්ෂයේ මැද භාගයේ ඇමෙරිකානු භූ විද්‍යාත්මක ඉගැන්වීම්වල වඩා තියුණු ඵලදායී ක්‍රමයක් ලෙස සෝයර්ගේ ඉගැන්වීම් සැලකිය හැකිය. ප්‍රාදේශීය විශේෂඥයන් අධ්‍යයන කාර්යය මණ්ඩලවල අදටත් සිටී. නමුත් ඇතැම් භූ විද්‍යාඥයින් විශ්වාස කරන අන්දමට දත්ත එක්රැස් කිරීමට හා වර්ගීකරණයට අනවශ්‍ය උත්සාහයක් මිඩංගු කිරීම නිසා එය විෂයට හේතු විය. පසුකාලීනව අධ්‍යයනයන් වඩාත් ප්‍රාදේශීයව විශේෂිකරණය වුයේ තමන්ගේ නමින් නම් කිරීමට ප්‍රදේශ සේවීම සඳහා භූ විද්‍යාඥයන් උත්සුක වු බැවිනි. මෙම කරුණු 1950 භූ විද්‍යාවේ ඇතිවූ කඩා වැටීමට හේතු වු අතර එක්සත් ජනපද අධ්‍යයන විෂයක් ලෙස භූ විද්‍යාව සම්බන්ධව සංකීර්ණ ගැටලු රැසක් මතු කරන ලදී.

මානව භූ ගෝලීය විද්‍යාවේ මෙම උපශාඛාව ඉතිහාසය හා පාරිසරික ඉතිහාසය සමග සමීපව සම්බන්ධය.

සටහන්

| Historical geography
|}
rg/wiki/Historical_geography

ඓතිහාසික භූ විද්‍යාව


Județul Ilfov a fost o unitate administrativă de ordinul întâi din Vechiul Regat al României (existent în perioada antebelică). Județul se afla în regiunea istorică Muntenia, iar reședința era orașul București, totodată și capitala României.

Așezare și limite

Județul Ilfov era un județ de frontieră. Se învecina cu Bulgaria (până în 1908 Imperiul Otoman) și cu județele românești Vlașca, Dâmbovița, Prahova, Ialomița și Durostor (din 1913). Denumirea județului venea de la râul Ilfov, afluent al râului Dâmbovița.

Istoric
În anul 1864, domnitorul Alexandru Ioan Cuza dă prima lege de organizare administrativ-teritorială modernă a teritoriului României. Legea prevedea împărțirea țării în 33 de județe, având ca subdiviziuni plășile și comunele (urbane și rurale). Județele și comunele erau investite cu personalitate juridică și cu organe deliberative și executive: consiliul județean și prefectul (acesta din urmă ca reprezentant al guvernului în teritoriu), respectiv consiliul comunal
și primarul (în calitate de reprezentant al guvernului în teritoriu). Plășile erau simple subdiviziuni ale județelor, fără personalitate juridică, conduse de subprefecți, cu atribuții de supraveghere și control asupra autorităților comunale.

Județul antebelic Ilfov era împărțit în 10 plăși : Afumați cu reședința în cătunul Belciugatul de Jos (comuna Belciugatele), Argeșul cu reședința în cătunul Bolintinul-Moșteni (comuna Bolintinul-din-Vale), Dîmbovița cu reședința în cătunul Tînganul (comuna Tînganul), Mostiștea cu reședința în cătunul Fierbinți-Tîrgul (comuna Fierbinți), Ilfov cu reședința în cătunul Buftea (comuna Bucoveni), Negoești cu reședința în cătunul Budești (comuna Budești), Obilești cu reședința în cătunul Obilești-Noi (comuna Obilești-Noi), Oltenița cu reședința în comuna urbană Oltenița, Sabarul cu reședința în cătunul Jilava (comuna Jilava) și Znagov cu reședința în cătunul Brătulești (comuna Cociocul). Județul avea 124 comune (rurale și urbane). Comuna urbană București făcea parte din plasa Dîmbovița.

Oupațiile de bază ale locuitorilor erau agricultura și creșterea animalelor, o bună parte din populațtie ocupându-se și cu pescuitul și cultura viței-de-vie. Pământul județului Ilfov era cât se poate de productiv, mai ales pe luncile Sabarului, Dâmboviței și Argeșului, unde se producea o cantitate de 4/5 kg porumb pe pogon. Bălțile, mai ales cele de lângă Dunărea aveau mult pește. Din Dunăre se pescuia nisetru, morun și cegă. Din bălți se recoltau și trestia și papura, iar pe lângă Dunăre și celelalte râuri erau locuri întinse cu răchită, care se folosea în industrie. Se observa că animalele din județul Ilfov erau cu mult mai mari, mai frumoase și mai bine îngrijite în comparație cu multe alte județe ale țării.

În 1865, în timpul domniei lui Alexandru Ioan Cuza, s-a început construcția primei căi ferate din România între București și Giurgiu, aceasta fiind inaugurată în 1867 în timpul lui Carol I.

În jurul anului 1602, acestui județ i se spunea județul Ilhovului, iar în anii 1654 și 1694 găsim județul Elhovului.

Marca
Marca (stema) județului era reprezentă de o biserică cu Sfinții Împărați Constantin și Elena, semn că în capitala județului se află mitropolia ai cărei patroni sunt aceștia.

Referințe

Bibliografie
  Marele Dicționar Geografic al României, George Ioan Lahovary, 1901

Vezi și
 Lista județelor și a plășilor din România antebelică
 Județul Ilfov (interbelic)
 Județul Ilfov

Județe istorice ale României

Județul Ilfov (antebelic)


بلدية فاموركا , هي بلدية تقع في مقاطعة اليكانتي. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 54 نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت

فاموركا


Hutash, U Chumash mitologiji, Hutash je božica zemlje i posebna zaštitnica plemena Chumash. Ona je moćno božanstvo. Živila je sama na otoku Limuw, kraj obale Kalifornije, sadašnjem otoku Santa Cruz. Bila je usamljena; njezin muž, Nebeska Zmija, živio je na nebu pa je odlučila stvoriti ljude na svoju sliku, oblikujući ih od čarobnih sjemenki. Hutash se dobro brinula za svoj narod, Chumash, podučavajući ih vještinama i brinući se za njih. Cvjetali su, množili se i na kraju je Limuw postao prenapučen i bučan, toliko bučan da Hutash nije mogla spavati postavši razdražena. Stoga je odlučila da se dio ljudi mora preseliti na kopno Kalifornije. Hutash je stvorila vrlo visok i vrlo dugačak dugin most po kojem su Chumashi mogli hodati od najviše točke na Limuwu do visoke planine blizu onoga što je sada Carpinteria. Neki su s lakoćom prevalili putovanje, ali drugi su, gledajući dolje, postali dezorijentirani i dobili vrtoglavicu te su pali. Hutaš nije htjela da se utope. Osjećala se odgovornom: savjetovala ih je o putovanju i osigurala most, a one koji su pali pretvarala u dupine.

Izvori

Indijanska mitologija (božice Zemlje)
Chumashan

Hutash


was a village located in Nishikamo District, north-central Aichi Prefecture, Japan.

As of December 1, 2004, the village had an estimated population of 4,353 and a population density of 58.4 persons per km2. Its total area was 74.54 km2. Obara was well known as the home of traditional Japanese "Washi" mulberry paper.

Obara Village was created on July 1, 1906, through the merger of the hamlets of Kiyohara, Honjo, Fukuhara and Toyohara. On July 13, 1972, the village was partly destroyed by landslides following heavy rains, with the loss of 32 lives.

On April 1, 2005, Obara, along with the town of Fujioka (also from Nishikamo District), the towns of Asuke, Asahi and Inabu, and the village of Shimoyama (all from Higashikamo District), was merged into the expanded city of Toyota, and has ceased to exist as an independent municipality.

Obara is the only place in Japan where 10,000 rare shikizakura (四季桜, "four-seasons-cherry blossom") cherry trees grow, which bloom twice a year in spring and autumn. These trees are said to have originated in the early 1800s when the samurai physician Fujimoto Genseki was presented with one of those trees from a temple in Nagoya.

References

Dissolved municipalities of Aichi Prefecture
Toyota, Aichi

Obara, Aichi


Ruda salvaje puede referirse a:

 El nombre común de la planta Peganum harmala.
 El nombre común de la planta Ruta montana.

Ruda salvaje


Bale may refer to:

Packaging
 Cotton bale
 Hay or straw bale in farming, bound by a baler
 Paper bale, a unit of paper measurement equal to ten reams
 Wool bale, a standard-sized and -weighted pack of classed wool

Places
 Bale Zone in Oromia Region, Ethiopia
 Bale Mountains
 Bale Province, Ethiopia, a former province
 Sultanate of Bale, a former Muslim sultanate
 Bale, Poland
 Bale, Konjic, Bosnia and Herzegovina, a village
 Bale, Croatia, a settlement and municipality
 Bale, Norfolk, England, a village
 Balé Province, Burkina Faso
 Basel, Switzerland, a city whose French name is Bâle

Other uses
 Bale (name), a list of people with that name
 Bale baronets, an extinct title in the Baronetage of England
 Bail (jewelry), also spelled bale, a component of certain types of jewelry, mostly necklaces
 A variant breed or type of Abyssinian horse

See also
 Bale shrew, a species endemic to the Bale Mountains of Ethiopia
 Akar-Bale language
 Ba'al
 Bail (disambiguation)
 Bales
 Baale (disambiguation)

Bale


Johan Georg 1. (også Johann Georg 1.) kan henvise til flere regenter med dette navn:

 Johan Georg 1. af Anhalt-Dessau (1567–1618) – fyrste af Anhalt-Dessau 1603–1618
 Johan Georg 1. af Sachsen (1585–1656) – kurfyrste af Sachsen 1611–1656
 Johan Georg 1. af Sachsen-Eisenach (1634–1686) – hertug af Sachsen-Eisenach 1634–1686

Se også
 Johan (fornavn)
 Georg (fornavn)
 Johan Georg 2.

Johan Georg 1.


Skuespiller er en dansk portrætfilm fra 2001 instrueret af Tine Katinka Jensen efter eget manuskript.

Handling
Sebastian er 14 år, fra Søborg, og allerede en eftertragtet skuespiller. Sebastian har spillet med i filmene "Albert", "Kærlighed ved første blik", "Mirakel" m.fl. Sebastian venter spændt på at få besked på, om han er med i en ny dansk film.

Medvirkende

 Sebastian Jessen

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Børnefilm fra Danmark
Portrætfilm fra Danmark
Danske film fra 2001

Skuespiller (dokumentarfilm)


Masakazu Washida (født 5. november 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Montedio Yamagata og Kyoto Purple Sanga.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Masakazu Washida


Lori Harvey, née le , est une mannequin, entrepreneure américaine. Elle est la fille de Marjorie Harvey (née Bridges) et la fille adoptive du comédien Steve Harvey. Elle a signé avec l'agence LA Model Management aux États-Unis, ainsi qu'avec Select Model Management en Europe. En 2021, Harvey a fondé la société de soins de la peau SKN by LH.

Biographie

Débuts
Lori Harvey est la fille de Marjorie Harvey (née Bridges). Alors que l'identité de son père biologique n'est pas connue du public; En 2007, sa mère s'est mariée avec le comédien Steve Harvey, qui l'a adoptée plus tard. Elle est née à Memphis, Tennessee, et a grandi à Atlanta, Géorgie . Harvey était un cavalier de compétition ; et aspirait à concourir aux Jeux olympiques . Elle a ensuite fréquenté l'université en Floride, avant d'abandonner en raison d'une blessure, ce qui l'a empêchée de poursuivre son travail d'équitation.

Carrière
En 2015, elle commence une carrière dans le mannequinat, signant des contrats de mannequinat avec l'agence LA Model Management aux États-Unis, et Select Model Management en Europe. Harvey a défilé pour la collection printemps/été 2017 de Dolce & Gabbana ; et est apparue dans des campagnes pour Dolce & Gabbana, Michael Kors, Pat McGrath's Beauty Lab, et Burberry . En 2019, Harvey a fait une apparition dans le clip de " Motivation " de la chanteuse Normani . Elle a également fait la couverture de Wonderland .

En 2021, elle lance la marque de soin SKN by LH. Cette même année, elle collabore pour la collection de vêtements avec la société Naked Wardrobe.

Vie privée
Harvey suit le christianisme. Elle a des amitiés étroites avec Jordyn Woods, Normani, Winnie Harlow et Ryan Destiny, selon Essence.

Relations
En , elle a commencé à sortir avec le footballeur Memphis Depay, et ils se sont fiancés en . Cependant, le couple s'est séparé plus tard la même année ; avec Harvey repéré sans sa bague de fiançailles en 2018.

Après la fin de ses fiançailles avec Depay, Harvey a été temporairement liée au pilote de course britannique Lewis Hamilton, au chanteur de R&B Trey Songz et à Sean Combs. Plus tard, elle serait liée au rappeur Future, le couple a confirmé leur relation en  et a rompu en août de la même année. Future viserait plus tard Harvey sur son couplet vedette sur la chanson Maybach de 42 Dugg, avec les paroles « Magic City, je suis le propriétaire. Dites à Steve Harvey que je ne veux pas d'elle ».

En , Harvey a commencé à sortir avec l'acteur Michael B. Jordan. En , il a déclaré dans une interview accordée à The Hollywood Reporter, qu'il avait « enfin trouvé ce qu'était l'amour » avec Harvey.
Après 1 an et demi de relation, le couple se sépare le . Peu après, Harvey fut la cible de reproches, notamment celle de mettre toujours fin à ses relations amoureuses lorsqu'elles durent plus d'un an.

Depuis début 2023, elle est en couple avec l'acteur Damson Idris.

Affaires judiciaires
En octobre 2019, Harvey a été arrêté pour avoir fui les lieux d'une collision, selon le département de police de Beverly Hills. En janvier 2020, un porte-parole du bureau du procureur du comté de Los Angeles a confirmé à People qu'elle était accusée de deux délits, dont un chef de résistance, d'obstruction à un agent de la paix et un chef de délit de fuite entraînant des dommages matériels. En décembre 2020, il a été rapporté par TMZ qu'elle avait accepté un accord de plaidoyer et qu'elle avait été condamnée à 2 ans de probation.

Notes et références

Liens externes

Mannequin femme américain
Naissance en janvier 1997

Lori Harvey


Catholic Herald, engleski je katolički mjesečnik iz Londona, utemeljen 1888. Izlazi u nakladi od oko 22 000 primjeraka, u Ujedinjenom Kraljevstvu, Irskoj i Sjedinjenim Američkim Državama.

Časopis je u vlasništvu držao i škotske katoličke novine Scottish Catholic Observer, koje su izlazile od 1885. do 2020. godine.

Do prosinca 2014. nosio je naziv The Catholic Herald, nakon čega je izbačen određeni član iz imena.

Tiskano tjedno američko i mjesečno englesko izdanje spojeni su u travnju 2020. u međunarodno izdanje.

Katolički tisak
London
Britanski tiskani mediji

Catholic Herald