Patricia Penn Anne Kemp (born 1944), better known simply as Penn Kemp, is a Canadian poet, novelist, playwright, and sound poet who lives in London, Ontario. Kemp has been publishing her writing since 1972 and was London's first poet laureate, serving since 2010 to 2013.

Early life and education
Kemp was born on August 4, 1944, in Strathroy, Ontario, to parents Anne Kemp and James "Jim" Kemp. She was raised in the nearby city of London. Her father was an advertising and publicity executive at London Life, painter, and war artist. Penn says she wrote her first poem when she was six years old.

She earned a Bachelor of Arts degree in English and literature from the University of Western Ontario in 1966 and received certification as a teacher in 1968. In 1988 she received an Ontario Graduate Scholarship to complete a Masters of Education degree at the University of Toronto.

Career
Kemp taught high school English in Timmins and North York, Toronto for several years.

Kemp's first book, Bearing Down, was published by Coach House in 1972. In 1973, it was performed as a radio show for four voices in Seattle. In 1984, Kemp was writer in residence for Niagara Erie Writers in New York State; for the Labrador School Board in 1986; for Flesherton Library in 1988 and '89; and at SNDT Women's University in Mumbai in 1995. In 1994, Kemp's play, What the Ear Hears Last, was produced by Theatre Passe Muraille in Toronto and, in the same year, she was featured on the CBC Radio show, "Sounding Off." In 1995 the Indian Institute of Canadian studies sponsored her tour of Mumbai colleges and universities.

She was London's inaugural Poet Laureate, serving from 2010 to 2013 and University of Western Ontario's Writer-in-Residence (2009-2010). Kemp runs Pendas Productions.

In 2021, Kemp was commissioned by Brescia University College to deliver their inaugural Women's Day Poem. During the university's fourth annual Dr. Colleen Hanycz Leadership Lecture, Kemp performed her poem "Choose to Challenge" as a riff on the theme, "Choose To Challenge: Finding Common Ground Through Dialogue."

Personal life
Kemp's left London, Ontario after graduating from Western University. She returned in 2001 and her mother had a stroke. She now lives in London and considers it her home. Her husband, Gavin Stairs, developed vascular dementia and died in fall 2021.

Works

Theater

'Homeward Bound (2015); The Spousal Song (2013). PlayWrights Cabaret, The Grand Theatre, London,
'The Dream Life of Teresa Harris, Eldon House, London (2013)
'Scenes from the Electric Folklore Machine, Aeolian Hall, London (2012)
'Mrtvolka, with Anne Anglin, Daniela Sneppova, Harbourfront Studio Theatre, Toronto
'The Space Between: A Transmorphous Journey, Wolf Performance Hall, London (2010)
'Re-Visions: a sound opera, with Brenda McMorrow, Bill Gilliam, Aeolian Hall, London (2009)
'What the Ear Might Hear, (2009); When the Heart Parts, Playwrights Cabaret (2007)
'Communication Breakdown, with Chris Meloche, McManus Theatre, London (2008)
'Re:Animating Animus: a sound opera, Aeolian Hall,  London (2008)
'Xtra Text/ure. Symposium, Playing the Gallery: McIntosh Gallery Western U, London (2007)
'Darkness Visible: a sound opera, with Chris Meloche, Aeolian Hall, London (2006)
'Trance Dance Form: sound opera, with Bill Gilliam, Jean Martin, Brick Works, Toronto (2006)
'Vocal Braiding: an experiment in poetry and theatre (with Patricia Keeney, directed by Don Rubin, 2000.) Performed in Jaipur, India and for Indian television; York University
'Symposium on Canadian Theatre at the University of Rajasthan (with Don Rubin, 2000)
'Temporary Harmonies, The Music Gallery, Toronto; U. of Mumbai, India
'What The Ear Hears Last (The Gathering); Eros Rising, 1978, Theatre Passe Muraille, Toronto
'Angel Makers, Red  Theatre, Toronto. Trance Dance Form, Harbourfront, Toronto (1976)
'The Epic of Toad and Heron: a play.  Toronto Island Clubhouse and ON schools, (1977-2012)
The Dream Life of Teresa Harris (2013)

Individual poems
"Simultaneous Translation" in
"The Dream Life of Teresa Harris" in

Poetry collections

Recordings
On Our Own Spoke. Penn Kemp, Toronto: Pendas Productions, 2000. (CD/CD-ROM)
Two Lips. Penn Kemp, Anne Anglin, and Susan McMaster, Toronto: Pendas Productions, 2001. (CD)
Time Less Time. Penn Kemp, Darren Copeland, and Claude Gillard, Toronto: Pendas Productions, 2001. (CD)
Souwesto Words: 25 poets in Southwestern Ontario. Includes recordings from Penn Kemp, John Tyndall, Molly Peacock, Emily Chung, Paul Langille, Sheila Martindale, Roy McDonald, Sadiqa Khan, Jan Figurski, Jody Trevail, Beryl Baigent, John B. Lee, Cornelia Hoogland, James Reaney, Colleen Thibaudeau, Michael Wilson, Aimee O'Beirn, Jason Dickson, Marianne Micros, Skot Deeming, Victor Elias, David J. Paul, April Bulmer, Julie Berry, Don Gutteridge, Ergo Books, 2002. (CD)

As editor

Other works

 Text and introduction to

Awards
In 2012, Kemp was awarded the League of Canadian Poets' Life Membership Award. Kemp received a Queen Elizabeth II Diamond Jubilee Medal in 2013 for her service to the arts. In 2015, the League of Canadian Poets awarded Kemp the Sheri-D Wilson Golden Beret Award, which honoured her as a spoken-word poet.

External links
Penn Kemp - Penn, poet/playwright/performer
Canadian Poetry Online - Penn Kemp: Biography
Penn Kemp, Poet Facebook page
Penn Kemp on Twitter
Penn Kemp works on Canadian Play Outlet
Mary McDonald collaborations with Penn Kemp

References

1944 births
Living people
Canadian women poets
University of Western Ontario alumni
University of Toronto alumni
Canadian schoolteachers
Poets Laureate of places in Canada
Canadian women dramatists and playwrights
People from Strathroy-Caradoc
Spoken word poets
Writers from Ontario

Penn Kemp


Rosan Bosch (født 29. november 1969 i Utrecht) er grundlægger og kreativ direktør for Rosan Bosch Studio i København. Bosch er internationalt kendt for designet af den svenske Vittra Skole Telefonplan og har designet læringsmiljøer for Sheikh Zayed Private Academy i Abu Dhabi, IB-skolen Western Academy of Beijing i Kina og børnehaven Liceo Europa i Spanien.

Biografi
Rosan Bosch er uddannet fra Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht, Holland i 1991. Som led i sin uddannelse tilbragte hun to år på Universitat de Bellas Artes, Barcelona, Spanien. I næsten et årti arbejdede hun som samtidskunstner, inden hun etablerede designstudiet Bosch & Fjord i 2001 med Partner Rune Fjord. Sammen lavede de designet for LEGOs udviklingsafdeling og indretningen af Hjørring Bibliotek. I 2010 etablerede sin nuværende praksis, Rosan Bosch Studio, i København.

Design af læringsrum
Rosan Bosch er kendt for en progressiv tilgang til design af læringsmiljøer., hvor hun lader form matche funktion. Især indretningen af de svenske Vittra-skoler er internationalt kendte. I stedet for traditionelle klasseværelser fungerer store legetøjslignende møbler som rumdelende installationer, der understøtter differentieret læring.

I 2018 udgav Bosch bogen Designing for a Better World Starts at School, hvor hun introducerede seks designprincipper for differentierede læringsmiljøer.

Metoden prioriterer elevernes læringsbehov i planlægningen af skolerne. Ved at blande kunst, design, arkitektur og leg stimulerer læringsmiljøerne innovativ tænkning og elev-centreret læring, understøtter den pædagogiske indsats og udviklingen af 21st century skills.

Offentlig taler og rådgiver
Bosch har ofte optrådt som offentlig taler og gæsteunderviser på scener som UNESCOs forum for uddannelse i Mexico, Harvard Graduate School of Education, TED talks og Aprendemos Juntos for den spanske avis El Pais. Som rådgiver for Uddannelsesministeriet i Argentina har hendes tegnestue udviklet retningslinjer for et redesign af landets 22.000 gymnasieskoler som en del af en national skolereform.

Andet designarbejde
Rosan Bosch er også kendt for sine prisvindende designløsninger for biblioteker, hospitaler, arbejdsrum og udstillinger. Blandt tegnestuens klienter er Børnenes Bibliotek i Billund, børnehospitalet BørneRiget og VELUXs VILLUM Window Collection.

Udvalgte projekter

 BS KA school Zottegem, Belgien (under konstruktion)
 St. Andrew's Scots School, Buenos Aires, Argentina (2019)
 Western Academy of Beijing, Beijing, Kina (2019)
 Buddinge Skole, Gladsaxe, Danmark (2019)
 Stengård Skole, Gladsaxe, Danmark (2019)
 VELUX Collection, Østbirk, Danmark (2018)
 Glasir, Færøerne (2018)
 Liceo Europa, Zaragoza, Spanien (2016)
 Børnenes Bibliotek i Billund, Billund, Danmark (2016)
 Sheikh Zayed Private Academy, Abu Dhabi (2015)
 VILLUM Window Collection, Søborg, Danmark (2015)
 Bornholms Efterskole, Rønne, Danmark (2013)
 Vittra Skole Brotorp, Stockholm, Sverige (2012)
 Vittra Skole Södermalm, Stockholm, Sverige (2012)
 Vittra Skole Telefonplan, Stockholm, Sverige (2011)
 LEGO PMD, Billund, Danmark (2010)

Kilder

Kvindelige kunstnere
Personer fra Utrecht

Rosan Bosch


Mavi Boncuk, 1 Ocak 1975 tarihinde vizyona giren, Ertem Eğilmez'in yönetmenliğini ve yapımcılığını üstlendiği ve aynı zamanda Zeki Alasya ve Sadık Şendil ile birlikte senaryosunu yazdığı ve Emel Sayın, Tarık Akan, Zeki Alasya, Metin Akpınar, Halit Akçatepe, Münir Özkul, Kemal Sunal, Adile Naşit ve Perran Kutman'ın oynadığı Türk Komedi filmidir.

Konusu
6 arkadaş (Baba Yaşar, Kamil Usta, Süleyman, Necmi, Cafer ve Mıstık) Emel Sayın'ın çalıştığı bir gazinoya eğlenmeye giderler. Ceplerindeki paranın gazete ilanındaki fiks menüyü karşılayacağını düşünürler. Ancak hesap ilandaki paraya uymayınca, önce yüksek gelen hesaba itiraz ederler ve daha sonra kötü muamele görürler. Gazinonun sahibinden intikam almak için gazinonun assolisti Emel Sayın'ı kaçırmaya karar verirler.

Planlarını başarıyla uygulayan arkadaşlar, Emel Sayın'ı Baba Yaşar'ın evinin çatı katında gizlerler. Zamanla Emel Sayın ve kaçıranları arasında yakınlaşma doğar. Gazino patronu istedikleri fidyeyi ödemesine rağmen Emel Sayın bir türlü bu evden ayrılmak istemez. Ekip bu defa da Emel Sayın'ı yine zorla halıya sararak geri teslim etmek zorunda kalır. Emel Sayın bu olayın kinini güderken filmin sonunda dayanamaz ve 6'lının Boğaz'a bakan bir tepede açtıkları restorana gelmesi ile film son bulur.

Kadro
Başrollerde o dönemin ve Türk sineması'nın gelmiş geçmiş en büyük oyuncularının oynadığı nadir filmlerden bir tanesi olma özelliğini taşır. Oyuncu kadrosunda filmde de kendisini oynayan şarkıcı Emel Sayın, Dönemin en yakışıklı oyuncularından olan genelde çapkın erkek rollerinde oynayan Tarık Akan filmde "Emel Sayın"'a âşık olan erkek olarak Yakışıklı Necmi rolünde oynamıştır.

Döneminde hep beraber anılan komedi ikilisi Zeki Alasya (Şeker Kamil) ve Metin Akpınar (Süleyman) ise filmde yer almışlardır. Ayrıca Zeki Alasya filmin senarisliğini de yapmıştır. Dönemin bir başka ses getiren oyuncularından Halit Akçatepe ise Mıstık rolüyle filmde yer almıştır. Genelde "Neşeli Günler" vb. filmlerde karı-koca rolünü oynayan Münir Özkul (Baba Yaşar), Adile Naşit (Adile) ile birlikte bu filmde de ev sahibi rolünde yer almışlardır. Perran Kutman (Hizmetçi) rolüyle filmde yer almışken, Kemal Sunal ise Kaymakam Cafer rolüyle saf bir insanı canlandırmıştır.

Müzik
Filmin müziklerini ayrıca filmde de başrol oynayan Emel Sayın ve besteci Alekper Tagıyev ile birlikte yapmıştır. Filmin müziği "Emel Sayın"'ında en bilindik şarkılarından olan ve filmle aynı adı taşıyan "Mavi Boncuk" olmuştur.

Yayın

İlk gösterim
Ertem Eğilmez ve Nahit Ataman'in sahibi olduğu Arzu Film tarafından yapımı üstlenilmiştir. 1974 yılında İstanbul'da çekimlerine başlanan filmin aynı yıl içinde çekimleri tamamlanmıştır ve 1 Ocak 1975 tarihinde vizyona girmiştir.

Gişe
Mavi Boncuk, 1975 yılının Ocak ayının ilk gününde vizyona girmiştir. Film vizyona girdiği tarih itibarıyla gişede büyük başarı elde etmiştir ve Bu başarıda Türk sineması'nın en bilindik filmlerinden de biri olma özelliğini de beraberinde getirmiştir.

Ev medyası
Mavi Boncuk, 1980'li yılların başında Türkiye çapında VHS formatında yayınlandı ve evlerde kaset olarak yerini almaya başladı. 90'lı yıllarda ve 2000'li yılların başında hemen hemen her ay televizyon kanallarında gösterildi. 2000'li yılların ortasında DVD olarak sürdü.

Restorasyon
2012 yılında ise film Blu-ray formatında 1080p olarak düzenlenmiştir. HD formatında düzenlenen film 2013 yılının yazında ilk olarak Star TV'de gösterildi. Filmin Blu Ray olarak ileriki zamanlarda piyasaya sürülmesi bekleniyor.

Etkileri
 Filmde Emel Sayın'ın kaçırılma sahnesi Türk sinema tarihinde en bilindik sahnelerden birisi olmuştur.

Oyuncular

 Emel SayınEmel Sayın (Kendisi)
 Kemal Sunal"Kaymakam" Cafer
 Zeki Alasya"Şeker" Kamil
 Metin Akpınar"Kanuni" Süleyman
 Halit AkçatepeMıstık
 Münir Özkul"Baba" Yaşar
 Tarık Akan"Yakışıklı" Necmi
 Adile NaşitAdile
 Hüseyin KaşifSadaka Verip Dayak Yiyen Adam
 Perran KutmanHizmetçi
 Feridun ÇölgeçenGazino Sahibi
 Ali DemirZarfı Alan Gazino Çalışanı
 Giray AlpanŞef Garson
 Yusuf ÇetinHesabı Getiren Garson

Kaynakça

Dış bağlantılar
 SinemaTürk'te Mavi Boncuk

1974 çıkışlı Türk filmleri
Ertem Eğilmez'in yönettiği filmler
1970'lerde müzikal komedi filmleri
Türk müzikal komedi filmleri
Konusu İstanbul'da geçen filmler
Arzu Film filmleri
1970'lerde Türkçe filmler
Ertem Eğilmez'in yapımcısı olduğu filmler
1974 çıkışlı komedi filmleri
Hüseyin Özşahin'in görüntülediği filmler
Sadık Şendil'in senaryosunu yazdığı filmler

Mavi Boncuk (film, 1975)


චන්ද්‍රිකා නාශක අවි හෝ ප්‍රති-චන්ද්‍රිකා අවි යනු චන්ද්‍රිකා විනාශ කිරීමට හෝ අක්‍රිය කිරීමට නිර්මාණය කර ඇති අභ්‍යවකාශ ආයුදයකි. මේ වනවිට ජාතීන් කිහිපයකට චන්ද්‍රිකා නාශක හැකියාව ඇත. මේ වනතෙක් චන්ද්‍රිකා නාශක පද්ධතියක් යුදමය වශයෙන් භාවිත කර නොතිබුනද, එක්සත් ජනපදය, රුසියාව, චීනය සහ ඉන්දියාව තමන්ගේ ම චන්ද්‍රිකා වලට එරෙහිව ප්‍රතිචන්ද්‍රිකා ආයුධ භාවිත කරමින් සිය අභ්‍යවකාශ යුධ ශක්තිය පෙන්වා තිබේ.

ඉතිහාසය

එක්සත් ජනපදය

1950 දශකයේ එක්සත් ජනපදය Bold Orion නම් ගුවනින්-දියත්වන බැලැස්ටික මිසයිලයක් වැඩි දියුනු කර චන්ද්‍රිකා නාශක මිසයිලයක් නිපදවන ලදි. එයට කි.මී. 1770 ක දුරක් සම්පූර්න කළ හැකි වූ අතර අත් හදා බැලුනේ එක් වරක් පමනි. අත් හදා බැලීමේදි එය Explorer 6 චන්ද්‍රිකාවට කි.මි. 6.4 ක් ආසන්නයෙන් ගමන් කළේය. මෙම පරතරය න්‍යෂ්ටික අවියක පිපිරුම් අරයට වඩා අඩු බැවින් ඒවා යොදාගත හැකි නමුත්, සාමාන්‍ය මිසයිල ශීර්ෂයක ඇති පුපුරන ද්‍රව්‍ය යොදාගත නොහැක. Lockheed's High Virgo නමින් මෙවැනිම ව්‍යාතියක් යටතේ නිමවූ තවත් ගුවනින්-දියත් වන බැලස්ටික මිසයිලයක් වැඩි දියුනු කර චන්ද්‍රිකා නාශක මිසයිලයක් ලෙස භාවිතා කිරීමට සැලසුම් කෙරුනි. එය 1959 සැප්තැම්බර් 22 වන දින Explorer 5 චන්ද්‍රිකාව ආසන්නයෙන් යාමට නියමිත වූවත් දියත් කර සුලු මොහොතකට පසු සන්නිවේදනය බිඳ වැටීම හේතුවෙන් එය සාර්ථක වූවා දැයි දැනගත නොහැකි විය.

1962, Starfish Prime අත් හදා බැලීමේදී මෙගාටොන් 1.4 (පෙටාජූල් 5.9) ක බලයක් ඇති පුපුරන ද්‍රව්‍ය පැසිෆික් සාගරයට ඉහලින් පුපුරා හැරුනි. එයින් ඇතිවූ විද්‍යුත් චුම්බක ස්පන්දනයෙන් චන්ද්‍රිකා 3 ක් අක්‍රිය වූ අතර, පැසිෆික් කලාපයේ විදුලි බලය සහ සන්නිවේදනය ද ඇනහිටුනි. මෙහි ප්‍රතිපලය වූයෙ, ඉහල උන්නතාංශ න්‍යෂ්ටික පිපිරීමකින් (හෙවත් ඉහල අහසේ සිදු කෙරෙන න්‍යෂ්ටික පිපිරීමකින්) චන්ද්‍රිකා විනාශ කිරීම ගැන ඔවුන් සළකා බැලීමයි.

1982 තෙක් චන්ද්‍රිකා නාශක අවි වලට එක්සත් ජනපදය අඩු ප්‍රමුඛතාවක් ලබා දුන්නද, සෝවියට් සංගමයේ සාර්ථක ව්‍යාපෘතියක් ගැන තොරතුරු ලැබීම නිසා එයට නැවත අවධානය යොමු විය. ඒ අනුව ASM-135 නමින් චන්ද්‍රිකා නාශක මිසයිලයක් නිර්මානය විය. වැඩි දියුනු කරන ලද F-15 Eagle ගුවන් යානයක් ආධාරයෙන් මිසයිලය රැගෙන යා හැකි විය. මෙහි පලමු අත් හදා බැලීම සිදු වූයේ 1984 ජනවාරි මස ය. මෙම මිසයිලයේ පලමු සහ එකම චන්ද්‍රිකා විනාශ කිරීම සිදුවූයේ 1985 සැප්තැම්බර් 13 වනදායි. F-15 යානය එඩ්වර්ඩ්ස් ගුවන් හමුදා කඳවුරෙන් පිටත් වූ අතර, එය මීටර 11613 ක් ඉහල අහසේදී සිරස්ව මිසයිලය දියත් කළේය. එම මිසයිලය කි.මි. 555 ක් ඉහතින් කක්ෂගතව තිබූ, 1979 දී දියත්කරන ලද Solwind P78-1 නම් චන්ද්‍රිකාව සාර්ථකව විනාශ කරන ලදි. ව්‍යාපෘතිය සාර්ථක වූ නමුදු 1988 දි එය අවලංගු කරන ලදි.2008 පෙබරවාරි 21 වනදා, එක්සත් ජනපද නාවුක හමුදාව විසින් USA-193 නමැති ක්‍රියාත්මක-නොවන ඔත්තු බැලීමේ චන්ද්‍රිකාව විනාශ කරන ලදි. ඒ RIM-161 III මිසයිලයක් ආධාරයෙනි.

2006 දෙසැම්බර් 14 වනදින දියත් කරන ලද එක්සත් ජනපද USA-193 චන්ද්‍රිකාව මාසයකට පසු අක්‍රිය විය. 2008 ජනවාරිය වන විට පෙනීගියේ එහි කක්ෂය දිනකට මීටර 500 බැගින් ක්ෂය වී යන බවය. මෙය අනතුරුදායක වූයේ එහි ටැංකිවල කි.ග්‍රෑ. 450 ක විෂ සහිත හයිඩ්‍රසීන් අඩංගු වූ බැවින් ය. පෘතුවි වායුගෝලයට නැවත-ඇතුලුවීමේ දි විනාශ නොවී එම හයිඩ්‍රසීන් මිනිසුන් ආසන්න ප්‍රදේශයකට කඩා වැටුනහොත් එය බරපතල සෞඛ්‍ය ගැටලුවක් විය හැකි බැවින් 2008 පෙබරවාරි 14 වැනිදා එක්සත් ජනපද නාවුක හමුදාවට උපදෙස් ලැබී ඇත්තේ RIM-161 III මිසයිලයක් ආධාරයෙන් චන්ද්‍රිකාව විනාශ කරන ලෙසයි. පෙබරවාරි 20 වැනිදා ඔවුන් නිවේදනය කරන ලද්දේ මෙහෙයුම සාර්ථක වූ බවත්, චන්ද්‍රිකාව සහ හයිඩ්‍රසීන් ටැංකිය විනාශ වූ බවත් ය.

සෝවියට් සංගමය
1961 මාර්තු මස සෝවියට් සංගමය විසින් Istrebitel Sputnikov (IS) (සිංහල: "චන්ද්‍රිකා විනාශ කරන්නා") නම් ව්‍යාපෘතියක් යටතේ OKB-52 නම් චන්ද්‍රිකා නාශක අවියක් නිමවන ලදි. IS පද්ධතිය උප-කක්ෂිය ලෙස ක්‍රියාත්මක විය. එය චන්ද්‍රිකාවට ආසන්නයෙන් කක්ෂගත වී පුපුරා යයි. පිපිරීමෙන් විහිදෙන උන්ඩ කැබලි (shrapnels) මගින් චන්ද්‍රිකාවට හානි පමුනුවයි. දියත් කිරීමේ පීඨයට ඉහලින් චන්ද්‍රිකාව ගමන් ගද්දි මෙය දියත් කළ යුතුය. දියත් කිරීමෙන් පසු චන්ද්‍රිකාව අසළට ඒමට එයට මිනිත්තු 90ත් 200ත් අතර කාලයක් ගතවේ. චන්ද්‍රිකාව මිසයිලයට කි.මි. 1ක් ඇතුලතදී පිපිරීම මගින් චන්ද්‍රිකාව විනාශ කළ හැකිය.  IS පද්ධතිය 23 වතාවක් අත් හදා බලා ඇති අතර 1973 පෙබරවාරි මස එය සාර්ථකව ක්‍රියාකරන බවට ප්‍රකාශ කරන ලදි.

ලොව පළමු චන්ද්‍රිකා නාශනය සිදුවූයේ 1970 පෙබරවාරියේ දි IS පද්ධතියක් මගිනි. එහිදි විසිරුනු උණ්ඩ කැබලි චන්ද්‍රිකාවේ 32 වතාවක් ගැටී ඇත. එක් උණ්ඩ කැබල්ලකට මි.මි. 100 ක සන්නහයක් විනිවිද යා හැකි විය.

1980 මුල භාගයේදි සෝවියට් සංගමය විසින් එක්සත් ජනපද චන්ද්‍රිකා නාශන පද්ධතියට පිලිතුරක් වශයෙන් 30P6 "Kontakt" නමින් චන්ද්‍රිකා නාශක පද්ධතියක් නිර්මානය කළහ. වැඩි දියුනු කළ MiG-31D 'Foxhound' ගුවන් යානයකින් දියත් වන මෙය 79M6 වර්ගයේ මිසයිලයකි.

සෝවියට් සංගමය Almaz නමින් හමුදා අභ්‍යවකාශ මද්‍යස්ථානයක් සෑදීමටද පර්‍යේෂන කළහ. එය Rikheter R-23 නම් ස්වංක්‍රීය කාලතුවක්කවලින් සන්නද්ද විය.

මහජන චීන ජනරජය
2007 ජනවාරි 11 වැනිදා UTC 22:28 ට, මහජන චීන ජනරජය විසින් ඔවුන්ගේම FY-1C චන්ද්‍රිකාව සාර්ථකව විනාශ කරන ලදි. එය සිදු කරන ලද්දේ SC-19 චන්ද්‍රිකා නාශක මිසයිලයකිනි. FY-1C යනු, 1999 දියත් වූ, කි.මි. 865 ක ද්‍රැව කක්ෂයක පිහිටි, කි.ග්‍රෑ. 750 ක් බර, කාලගුණ චන්ද්‍රිකාවකි. චන්ද්‍රිකාව විනාශ වූයේ මිසයිල ශීර්ෂය ඉතාම අධික සාපෙක්ෂ ප්‍රවේගයකින් චන්ද්‍රිකාව හා මුහුනට-මුහුන ගැටීමෙන් ය.

ඉන්දියාව
2019 මාර්තු 27 වැනිදා ඉන්දියාව "ශක්ති මෙහෙයුම" නමින් සාර්ථකව චන්ද්‍රිකා-නාශක අත් හදා බැලීමක් සිදු කළහ. එය පහළ පෘතුවි කක්ෂයේ, කි.මී. 200 ක් ඉහලින් කක්ෂයක තිබූ අත් හදා බැලීම සඳහාම දියත් කළ චන්ද්‍රිකාවක් විනාශ කළේය.

මූලාශ්‍ර
https://en.wikipedia.org/wiki/Anti-satellite_weapon
යුධ අවි

චන්ද්‍රිකා-නාශක අවි


Biserica reformată din Gogan-Varolea este un ansamblu de monumente istorice aflat pe teritoriul satului Gogan, comuna Bahnea.

Ansamblul este format din trei monumente:
 Biserica reformată ()
 Clopotniță din lemn ()
 Casa parohială ()

Localitatea
Gogan, în trecut împărțit în două sate Gogan și Gogan-Varolea (în , în ) este un sat în comuna Bahnea din județul Mureș, Transilvania, România. Prima atestare documentară este din anul 1332, sub numele de Subcastrum.

Biserica
A fost construită din piatră și cărămidă, probabil în a doua jumătate a secolului al XIII-lea. Construcția unei biserici dedicate Fecioarei Maria la sfârșitul secolului al XIII-lea este confirmată de o cărămidă inscripționată: "ISTA ECCLESIA EST FABRI (C) ATA IN HONO (R) E [A] E VIRG (INI) S". Înălțimea finală a bisericii, 7 metri, a fost atinsă după lucrările de reconstrucție și extindere de la mijlocul secolului al XIV-lea, când sanctuarul a fost extins și nava a fost ajustată la înălțimea noului sanctuar poligonal construit.

Biserica a avut un tavan casetat și ornamentat cu picturi (1501-1520; în prezent la "Muzeul Național din Budapesta"), cea mai veche lucrare de acest fel pe teritoriul fostului regat maghiar. Decor caracteristic artei Renașterii, cu vrejuri vegetale, dar si cu imagini religioase subordonate ansamblului decorativ. Dintre cele 48 de casete, una prezintă stema familiei nobiliare Bethlen, care înfățișează un șarpe.

Note

Vezi și
 Gogan, Mureș

Legături externe
 Monumente istorice din România-Fișă și localizare de monument
 Fișă de monument

Imagini din exterior

Imagini din interior

Monumente istorice din județul Mureș
Biserici reformate din România
Biserici din județul Mureș
Biserici din secolul al XIII-lea din România

Biserica reformată din Gogan-Varolea


فيكتور سانشيز.<ref></ref.

فيكتور سانشيز ديل أمو  لاعب كرة قدم إسباني ولد في مدريد في 23 فبراير 1976.

التحق بصفوف ريال مدريد في عام 1994.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مدريد
رياضيون إسبان مغتربون في اليونان
رياضيون من مدريد
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو باناثينايكوس
لاعبو ديبورتيفو لاكورونيا
لاعبو راسينغ سانتاندير
لاعبو ريال مدريد
لاعبو ريال مدريد ج
لاعبو ريال مدريد كاستيا
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم من مدريد
لاعبو كرة قدم من منطقة مدريد
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
لاعبو نادي إلتشي
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبون فازوا بدوري أبطال أوروبا
مدربو الدوري الإسباني
مدربو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
مدربو الدوري اليوناني
مدربو أولمبياكوس
مدربو ديبورتيفو لاكورونيا
مدربو ريال بيتيس
مدربو كرة قدم إسبان
مدربو كرة قدم إسبان مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في اليونان
مدربو نادي قرطاجنة
مدربو نادي مالقا
مواليد 1976

فيكتور سانشيز


Ingibjörg Benediktsdóttir, (f. 11. ágúst 1885 - d. 9. október 1953) var íslenskt ljóðskáld og kennari. Hún fæddist á á Bergsstöðum í Hallárdal, Austur-Húnavatnssýslu og lauk prófi frá gagnfræðaskólanum á Akureyri árið 1909. Hún kenndi við Kvennaskólann á Blönduósi og barnaskólann í Reykjavík. Árið 1917 kvæntist hún Steinþóri Guðmundssyni skólastjóra og voru þau búsett á Akureyri til 1933 en fluttust þá til Reykjavíkur. Þau eignuðust fjögur börn.

Ingibjörg tók virkan þátt í ýmsum félagsmálum, s.s. á vegum bindindishreyfingarinnar, Ungmennafélaganna og ýmissa kvenfélaga. Um skeið ritstýrði hún tímaritinu Nýjar kvöldvökur.

Eftir hana liggja tvær ljóðabækur. Frá afdal - til Aðalstrætis frá árinu 1938 og Horft yfir sjónarsviðið frá 1946.

Íslensk skáld

Íslenskar konur

Ingibjörg Benediktsdóttir


Mycetophagus decempunctatus, le Mycétophage à dix points, est une espèce d'insectes coléoptères de la famille des Mycetophagidae et du genre Mycetophagus. Il s'agit d'un petit coléoptère sombre et taché de roux à l'alimentation mycophage et saproxylique aux stades larvaire et adulte. Il se rencontre principalement dans les Polypores et sous l'écorce des feuillus dans une majeure partie de l'Europe où il est dispersé. Il est considéré comme une espèce remarquable, parapluie et relictuelle de la forêt primaire de feuillus d'Europe.

Description

Le Mycétophage à dix points est un petit coléoptère trapu et ovale mesurant de  de long. Il est coloré de brun noir à l'exception de ses pattes et de ses antennes brun rouge et ponctué sur ses élytres d'un brun roussâtre. Cependant, sa coloration est variable et ne constitue pas un critère distinctif. L'ensemble est couvert de poils fins, courts, dorés et aplatis. Ses antennes sont relativement longues, atteignant la partie arrière du pronotum et leur sommet s'élargit en une massue composée de 5 articles peu visibles dont le dernier est plus long que les deux précédents réunis. Le pronotum est rétréci sur l'avant et plus large sur sa base et presque de la même largeur que les élytres. Ses flancs sont lisses et non denticulés. Les pattes arrière ont un premier article bien plus long que le dernier.

Systématique
Mycetophagus decempunctatus appartient au sous-genre  Ulolendus  Reitter  1879 aux côtés de M. piceus, M. salicis et M. atomarius. Cette dernière espèce en est particulièrement proche et s'en distingue par des taches plus nombreuses et le dernier article de l'antenne plus court que les deux précédents réunis.

Écologie et répartition

Le Mycétophage à dix points est mycophage et saproxylique aux stades larvaire et imago, principalement de champignons lignivores comme les Polypores. Il se rencontre également sous l'écorce des arbres, notamment des Bouleaux et du Hêtre. Dans les environs de Moscou, il est par exemple couramment inventorié se nourrissant du Polypore incrusté, le Chaga, mais également d'autres espèces plus courantes comme l'Amadouvier, le Polypore soufré, le Polypore du bouleau et le Polypore écailleux et plus généralement sur les genres Fomes, Ganoderma, Inonotus, Laetiporus, Piptoporus et Polyporus.

Cette espèce est active de la fin de l'été au début de l'automne.

Il s'agit d'une espèce européenne sporadique et plus ou moins rare des forêts de feuillus de plaine. Plus précisément, elle est présente de la France à la Russie et de la Suède à l'Italie avec une nette prédominance pour l'Est, même si elle tend à régresser sur l'ensemble de son aire depuis le  siècle. Elle est absente de Norvège, du Danemark, d'Irlande, du Royaume-Uni, du Portugal, d'Espagne et de Grèce et elle est considérée comme douteuse en Belgique et aux Pays-Bas.

En France, cette espèce est dispersée sur l'ensemble du territoire métropolitain et est un des membres des Mycetophagidae les plus rares avec M. populi. Elle est considérée comme remarquable et patrimoniale ; elle est à ce titre déterminante des ZNIEFF et est considérée comme étant une espèce parapluie et relictuelle de la forêt primaire de feuillues d'Europe. Néanmoins, l'UICN la classe dans la catégorie « préoccupation mineure » et juge ses populations stables.

Références

Liens externes

Références biologiques

Mycetophagidae
Espèce de Coléoptères (nom scientifique)
Insecte mycophage

Mycetophagus decempunctatus


Muravera (sardisk: Murèra) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 9 meters højde og har 5.262 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 93,51 km² og grænser til kommunerne Castiadas, San Vito og Villaputzu.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Muravera


An Agropyron brownei in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Agropyron brownei in nahilalakip ha genus nga Agropyron, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agropyron

Agropyron brownei


Værlebugten eller på norsk Værlebukta er en bugt i Moss kommune i Viken fylke i Norge. Den ligger mellem Jeløya og fastlandet på sydsiden af kanalen. Sundet som adskiller Jeløya fra fastlandet på nordsiden af kanalen hedder Mossesundet.

I 1919 vedtog bystyret at videre udbygning af hovedhavnen skulle ske ved Værla som dermed blev kaldenavnet på landområderne ved Værlebugten og hvor Moss Havn ligger i dag.

Kilder og henvisninger
Værlebugten  på norgeskart.no

Moss
Oslofjorden
Bugter

Værlebugten


An Gastrochilus fargesii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Gastrochilus fargesii in nahilalakip ha genus nga Gastrochilus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gastrochilus

Gastrochilus fargesii


În cărți și în alte lucrări, un subtitlu este un titlu explicativ sau alternativ. Unul dintre primele exemple este celebrul roman al lui Mary Shelley intitulat Frankenstein; or, the Modern Prometheus; prin utilizarea subtitlului "the Modern Prometheus", ea face referire la titanul din mitologia greacă ca un indiciu al temei romanului.

Literatură
Folosirea unor subtitluri la piesele de teatru era un procedeu literar la modă în Epoca Elisabetană; William Shakespeare a parodiat această modă în piesa A douăsprezecea noapte, căreia i-a oferit deliberat subtitlul What You Will, ceea ce înseamnă că subtitlul poate fi ceea ce vrea publicul să fie. În general, subtitlurile sunt tipărite adesea cu un font mai puțin proeminent sau cu litere de dimensiuni mai mici.

Unele edituri moderne aleg să renunțe la subtitluri atunci când republică opere literare vechi, precum celebrul roman al lui Mary Shelley, care este republicat de multe ori pur și simplu ca Frankenstein.

Alte domenii
În cinematografie, au fost folosite subtitluri în filme ca Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb și Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance).

Subtitlurile sunt folosite, de asemenea, pentru a deosebi între ele mai multe producții dintr-o serie, în loc de sau pe lângă un număr, ca în cazurile următoare: Pirații din Caraibe: Cufărul omului mort, al doilea film din seria Pirații din Caraibe; Mario Kart: Super Circuit, cel de-al treilea joc video din seria Mario Kart; și Star Trek II: Furia lui Khan, cel de-al doilea film din seria Star Trek.

Referințe

Nume
Publicare

Subtitlu


Midford Castle est un château de folie dans le village de Midford, et la paroisse de Southstoke  au sud de Bath, Somerset, Angleterre.

Histoire
Le château est construit en 1775 pour Henry Disney Roebuck les dessins de John Carter en forme de « trèfle » utilisé dans des cartes à jouer (♣). Il est suggéré, à l'origine dans un article de magazine en 1899, qu'il a demandé que la conception des clubs représente un as de trèfle parce qu'il a obtenu l'argent pour le château en jouant aux cartes, mais cela est peu probable, car le porche qui crée la "tige" du symbole a été ajouté plus tard . Il est plus probable que la mise en page a été prise d'un article qui avait été publié dans le magazine Builder en 1774. La maison a un plan sub-triangulaire ou triangulaire formé de 3 tours semi-circulaires réunies dans un style gothique. Il est classé par English Heritage comme un bâtiment classé Grade I .

En 1810, le château est acheté par l'un des Conollys de Castletown House dans le comté de Kildare, qui ajoute le porche (dit pour donner sa tige au symbole du trèfle) et construit les écuries et la chapelle voisines, connues sous le nom de prieuré . Ce dernier tombe en ruine après que le dernier Conolly ait vendu la maison en 1901.

Peu après 1810, Kingham Field, qui fait partie du domaine, sert de carrière de pierre semblable aux mines voisines de Combe Down et de Bathampton Down. William Smith, qui devient connu sous le nom de « père de la géologie anglaise », propose de transporter la pierre par un chemin de fer jusqu'à Tucking Mill où elle serait sciée par des machines, puis chargée sur des barges et transportée via le Canal à charbon du Somersetshire et le Canal Kennet et Avon à Bath et à Londres. En avril 1814, Smith hypothèque le reste de son domaine à Charles Conolly, qui contrôle alors le chemin de fer et l'étendit probablement à sa carrière Vinegar Down. Le stratagème échoue et, en 1819, Conolly fait incarcérer Smith à la prison de King's Bench pour dettes et s'empare de la scierie et de la maison de Smith à Tucking Mill .

Michael Fenwick Briggs et sa femme Isabel (mieux connue sous son nom de plume d'Isabel Colegate) achètent Midford en 1961  et effectuent d'importants travaux de rénovation ; qui comprennent l'incorporation de la chapelle dans le jardin comme une ruine pittoresque .

En juillet 2007, le château est vendu à l'acteur Nicolas Cage pour 5 millions de livres sterling. Cage revend le château en 2009.

Le château est classé Grade I sur la liste du patrimoine national de l'Angleterre. Le parc du château comprend également l'arche classée Grade II avec loge et mur d'écran  une paire de portails et de portes  et le groupe d'écuries classé Grade II *, l'ancienne chapelle, les murs entourant la cour de l'écurie, le carrosse maison et serre. Le prieuré à 500 mètres au nord-est du château est classé Grade II.

Références

Liens externes

Bâtiment dans le Somerset
Monument classé de Grade I dans le Somerset

Château de Midford


ශ්‍රීමත් අයිසෙක් නිව්ටන්  (1642 දෙසැම්බර් 251726 මාර්තු 20)ඉංග්‍රීසි ජාතික භෞතික විද්‍යාඥයෙකු, ගණිතඥයකු, තාරකා විද්‍යාඥයෙකු, ස්වභාවික දර්ශනවාදියෙකු, (alchemist) හා ආගමික මතවාදියෙකු විය. එසේම එදා මෙදා තුර බිහිවූ විශිෂ්ටතම සහ ඉතා වැදගත් විද්‍යාඥයකු ලෙසින් මොහුව සලකයි.  ඔහු විසින් 1687 පළ කළ [Philosophiae Naturalis Principia Mathematica] ග්‍රන්ථය විද්‍යාත්මක චින්තනයට අද දක්වාම වැදගත්ම දායකත්වය දැක්වූ තනි ග්‍රන්ථය ලෙස සැලකේ. මෙම ග්‍රන්ථය ඔස්සේ නිව්ටන් ප්‍රතිෂ්ටික යාන්ත්‍ර විද්‍යාවට පදනම වූ සර්වත්‍ර ගුරුත්වාකර්ෂණ නියමය හා චලිතය පිළිබද නියම තුන ඉදිරිපත් කළ අතර ඔහුගේ එම අදහස් එ‍තැන මෙන් සියවස් තුනක් යනතුරු භෞතික විශ්වය පිළිබද අධ්‍යයනයේ පදනම විය. අදටද ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ පදනම නිව්ටන්ගේ නියම වේ. කෙප්ලර්ගේ ග්‍රහලෝකවල චලිතය පිළිබද නියම සමග සිය සර්වත්‍ර ගුරුත්වාකර්ෂණ නියමයේ ගැළපීම පෙන්වාදීම ඔසසේ පෘථිවිය මත හෝ ඉන් බැහැර වස්තූන්ගේ චලිතය එකම ස්වභාවික නියමයන් කීපයක් මත පදනම් වන බව නිව්ටන් විසින් පෙන්වා දෙන ලද අතර ඒ ඔස්සේ සූර්ය කේන්ද්‍රවාදය පිළිබද තිබූ සියලු සැකයන් ඉවත්කර විද්‍යාත්මක පුනරුදයේ ප්‍රගමනයට ඉඩ සැලසීය.

ඔහු විසින් රචිත Principia ග්‍රන්ථය තුල ඊට අදාල භෞතික නියමයන් සම්පූර්ණ වශයෙන් විස්තර කර ඇති නිසාත් වර්තමානයේ විද්‍යාත්මක ලිපි ලිවීමේදී භාවිතා කරන සම්මතයන් ඇති කරලීමට එම ග්‍රන්ථයේ ලිවීම් ශෛලිය මූලික වූ නිසාත් එම ග්‍රන්ථය එදා මෙදා තුල බිහිවූ ඉතාම වැදගත් විද්‍යාත්මක ප්‍රකාශනයක් ලෙස සැලකේ.

යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ දී කෝණික ගම්‍යතාවය හා ගම්‍යතා සංස්ථිතිය පිළිබද නියමයන් නිව්ටන් විසින් පැහැදිලිව ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පරාවර්තක දුරේක්ෂය නිර්මාණය කිරීමත් ප්‍රිස්මයක් මගින් සුදු ආලෝකය එහි සංඝටක වර්ණවලින් යුත් වර්ණාවලියක් බවට වෙන් කිරීම නිරීක්ෂණය කර ඒ මත පදනම්ව වර්ණවාදය නිර්මාණය කිරීමක් ප්‍රකාශ විද්‍යාවට නිව්ටන් දැක්වූ දායකත්වයට අයත් වේ. තවද ඔහු ප්‍රත්‍යක්ෂ මූල සිසිලන නියමය ගොඩනැගූ අතර ශබ්දයේ වේග‍ය පිළිබදව ද අධ්‍යයනය කළේය.

ගණිතයේ දී කලනය සංකල්ප ගොඩනැගීමේ ගෞරවය නිව්ටන් හා ගොට්ෆ්‍රිඩ් ලිබ්නිට්ස් (Gottfried Leibniz) අතර බෙදී යයි. නිඛිල නොවන දර්ශක සඳහා ද යොදා ගත හැකි සාධාරණීකෘත ද්විපද ප්‍රමේයය ආදර්ශනය කිරීමත් ශ්‍රිතයක ශූන්‍යයක් සන්නිකර්ෂණය සඳහා "නිව්ටන් ක්‍රමය" ගොඩනැගීමත් , බල ශ්‍රේණිය පිළිබඳ අධ්‍යයනයන්ට දායකත්වය දැක්වීමත් නිව්ටන් විසින් ගණිතයට දක්වන ලද දායකත්වයට අයත්ය. 2005 වසරේ රාජකීය සංගමය විසින් පැවැත්වූ සමීක්ෂණයකට අනුව විද්‍යාවේ ඉතිහාසය කෙරෙහි නිව්ටන්ගේ බලපෑම ඇල්බට් අයින්ස්ටයින්ගේ බලපෑමට බොහෝ සෙයින් වැඩි බව ජනතාව අදහස් කරන බව හෙළි විය.

නිව්ටන් සාම්ප්‍රධායික ක්‍රිස්තියානුවෙක් නොවුනත් දැඩි සේ ආගමික ජීවිතයක් ගතකලේය. එහෙයින්ම ඔහු ගුප්ත දේ සම්බන්ධයෙන් කල හැදෑරීම් සුඵ පටු නොවේ. ඔහු අප්‍රසිද්ධවම ත්‍රිත්වවාදය සහ දේවගැතිධූරයේ පැවැත්ම ප්‍රතික්ෂේප කලේය. රාජකීය මුදල් නිර්මාණය කිරීමේ සංගමයේ බලවත්ම ධූරය හෙබවූ නිව්ටන් මුදල් වශයෙන් රන්කාසි භාවිත කිරීමේ ක්‍රමය බ්‍රිතාන්‍යයට හඳුන්වාදීය.

ජීවිතය

මුල් සමය

ශ්‍රීමත් අයිසෙක් නිව්ටන් ඉපදී ඇත්තේ (ඒ සමයේ එංගලන්තයේ භාවිත වුනු ජුලියානු දින දර්ශනයට අනුව.) 1642 දෙසැම්බර් මස 25, එනම් නත්තල් දිනකදී ය. ඔහු ඉපදෙන්නට මාස තුනකට පෙර ඔහුගේ පියා මිය ගොස් තිබිනි. පියාගේ නමද අයිසෙක් නිව්ටන් වූ අතර ඔහු වෘත්තියෙන් හොඳ ගොවියෙක් විය.  නිව්ටන් අඩු වයසින් ඉපදුනු දරුවෙක් වූ නිසා සිරුරින් කුඩා විය. ඒ ගැන ඔහුගේ මව, හැනා ඇස්කෆ්, පවසා ඇත්තේ නිව්ටන්ව පුංචි ජෝගුවක වුව පහසුවෙන් දැමිය හැකි වූ බවයි. නිව්ටන්ට වයස අවුරුදු තුනක් වන විට ඔහුගේ මව නැවත විවාහ වී නිව්ටන්ව ඔහුගේ මිත්තනියට භාර කර නව සැමියා සමඟ වාසය කරන්නට ගියාය.  නිව්ටන් තම සුළු පියාට අකමැති වූ අතර එම විවාහය කර ගැනීම ගැන මව කෙරෙහිද අමනාපයෙන් පසුවිය. නිව්ටන් පසුකලෙකදී තමන් වයස 19ට පෙර කල වැරදි මතකයට නගද්දී ඒ බව සඳහන් කරයි. නිව්ටන් විවාහ ගිවිසගැනීමක් සිදුකල බව ඇතැමුන් පැවසුවත් නිවිටන් මුලු දිවියම තනිකඩව ගත කලේය.

මූලාශ්‍ර

විද්‍යාඥයෝ
විද්‍යාව

අයිසැක් නිව්ටන්


Lacul Ana este un lac glaciar situat în Parcul Național Retezat din Munții Retezat (Carpații Meridionali, România), la o altitudine de 1990 m. Cu o lungime de 260, și o lățime de 180 m, are o suprafață de peste trei hectare și o adâncime maximă de 11,50 m.

Este alimentat din pârâul plin de cascade ce vine din Lacul Viorica. Lacul Ana este cel mai mare din șirul lacurilor și este populat de păstrăvi. Apele lui se revarsă în Lacul Lia.

Referințe

Lacuri glaciare din România
Munții Retezat

Lacul Ana


Veaceslav Vasilievici Tihonov (în ; ) a fost un actor rus și  (1974). A făcut parte din cei mai renumiți actori ruși și a jucat în numeroase filme artistice care astăzi aparțin clasicei moștenirii de filme sovietice.

Unul dintre cele mai cunoscute roluri ale sale a fost prințul Andrei Bolkonski din ecranizarea multipremiată Război și pace (1968) a lui Serghei Bondarciuk. Un alt rol celebru a fost colonelul Maksim Maksimovici Isaev, spionul rus care s-a infiltrat sub numele de Max Otto von Stierlitz în rândurile ofițerilor superiori ai Armatei Germane, din serialul de 12 episoade pentru televiziune 17 clipe ale unei primăveri (1973).

Biografie

Filmografie selectivă
 1948 Tânăra gardă (Молодая гвардия) - Vladimir Osmuhin, regia Serghei Gherasimov
 1953 Maximka (Максимка), rol: locotenentul de vas Gorelov, regia Vladimir Braun
 1960 Miciman Panin (Мичман Панин), regia Mihail Schweitzer
 1962 Casa de la răscruce (На семи ветрах), regia Stanislav Rostoțki
 1963 Tragedia optimistă (Оптимистическая трагедия), regia Samson Samsonov
 1967 Război și pace (film în patru serii) (Война и мир), regia Serghei Bondarciuk
 1972 Omul de dincolo (Человек с другой стороны), regia Iuri Egorov
 1973 17 clipe ale unei primăveri (Семнадцать мгновений весны), regia Tatiana Lioznova
 1975 Ei au luptat pentru patrie (Они сражались за родину), regia Serghei Bondarciuk
 1977 Front în spatele frontului (Фронт за линией фронта/Front za liniey fronta), regia Igor Gostev
 1994 Soare înșelător (Утомлённые солнцем), regia Nikita Mihalkov

Note

Bibliografie
 Tudor Caranfil, Dicționar universal de lungmetraje cinematografice (filme de ficțiune), ed. a 3-a revizuită, București: Litera internațional, 2008, p. 1106.

Legături externe

 Actor Vyacheslav Tikhonov, the Legendary Stierlitz (Biography)

Nașteri în 1928
Decese în 2009
Actori sovietici
Membri ai Partidului Comunist al Uniunii Sovietice
Eroi ai Muncii Socialiste ai Uniunii Sovietice
Laureați ai Premiului Lenin
Artiști ai poporului din URSS
Laureați ai Premiului de stat al URSS

Veaceslav Tihonov


Boubacar Kamara (Marselha, 23 de novembro de 1999) é um futebolista francês que atua como volante. Atualmente joga no.

Carreira
Nascido em Marselha, na França, Kamara juntou-se ao time juvenil do Olympique de Marseille em 2005, onde fez todo o seu treinamento.

Ele fez sua estreia como profissional para o Marseille em 13 de dezembro de 2016, durante a temporada 2016-17, em uma partida de Copa da Liga contra o FC Sochaux-Montbéliard.

No dia 23 de maio de 2022 foi anunciado oficialmente como novo jogador do.

Naturais de Marselha
Futebolistas da França
Futebolistas do Olympique de Marseille
Futebolistas do Aston Villa F.C.
Franceses expatriados no Reino Unido
Jogadores da Seleção Francesa de Futebol

Boubacar Kamara


Oj šargijo, žice ti od zlata, EP hrvatske izvorne glazbe izvođača Ive Kovačevića-Šercija, Alojza-Kovačevića-Šercija i Mate Crvenkovića. Snimljen je u mono tehnici. Naslovnu fotografiju s albuma napravio je Vlado Štefanac. Offsetno ga je tiskalo Znanje iz Zagreba. Objavljen pod etiketom Jugotona. Šargiju na albumu svira Ivo Kovačević-Šerci.

Popis pjesama na A strani:
 Oj šargijo, žice ti od zlata (napisao Ivo Kovačević-Šerci)
 Svud je mokro, pod prozorom suvo  (napisao Ivo Kovačević-Šerci)
Popis pjesama na B strani:
 Doć ću ti draga jedne tamne noći   (napisao Ivo Kovačević-Šerci)
 Kolo Maglajka (narodna)

Izvori

Hrvatska glazba
EP-ovi iz 1974.
Kultura Hrvata Bosne i Hercegovine

Oj šargijo, žice ti od zlata


An Eriocaulon palustre in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Salm-dyck ngan Ernst Gottlieb von Steudel. An Eriocaulon palustre in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon palustre


An Peristylus korinchensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Peristylus korinchensis in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sumatera. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus korinchensis


Doryopteris, rod papratnjača iz porodice bujadovki (Pteridaceae) raširen po tropskoj Americi, južnoj Indiji, Maleziji, Africi, Madagaskaru, Australiji i južnom Pacifiku. Većina vrsta je iz Brazila.

Vrste
Postoji 24 priznate vrste i 6 hibrida unutar ovog roda. :

 Doryopteris adornata Yesilyurt
 Doryopteris angelica K.Wood & W.H.Wagner
 Doryopteris collina (Raddi) J.Sm.
 Doryopteris concolor (Langsd. & Fisch.) Kuhn
 Doryopteris decipiens (Hook.) J.Sm.
 Doryopteris decora Brack.
 Doryopteris kirkii (Hook.) Alston
 Doryopteris leitei R.M.Tryon
 Doryopteris lonchophora (Mett.) J.Sm.
 Doryopteris lorentzii (Hieron.) Diels
 Doryopteris majestosa Yesilyurt
 Doryopteris nobilis (T.Moore) J.Sm.
 Doryopteris palmata (Willd.) J.Sm.
 Doryopteris patula (Fée) Fée
 Doryopteris pedata (L.) Fée
 Doryopteris pentagona Pic.Serm.
 Doryopteris raddiana (Raddi) Fée
 Doryopteris rediviva Fée
 Doryopteris sagittifolia (Raddi) J.Sm.
 Doryopteris stieri Rosenst.
 Doryopteris surinamensis Yesilyurt
 Doryopteris takeuchii (W.H.Wagner) W.H.Wagner
 Doryopteris triphylla (Lam.) Christ
 Doryopteris varians (Raddi) J.Sm.
 Doryopteris ×excisa Sehnem
 Doryopteris ×hybrida Brade & Rosenst.
 Doryopteris ×intermedia Sehnem
 Doryopteris ×procera Sehnem
 Doryopteris ×scalaris Sehnem
 Doryopteris ×subdecipiens W.H.Wagner

Sedam izdvojenih vrsta možda su dio ponovno opisan rodova Pellaeopsis ili Hemionitis. Rastu po iz Južoj Africi i otocima Indijskog oceana..
 Doryopteris cordifolia (Baker) Diels
 Doryopteris humbertiiTardieu
 Doryopteris kitchingii (Baker) Bonap.
 Doryopteris latiloba C.Chr.
 Doryopteris madagascariensis Tardieu
 Doryopteris pedatoides (Desv.) Kuhn
 Doryopteris pilosa (Poir.) Kuhn

9 spp. koji vjerojatno nisu dio roda Doryopteris ali nemaju trenutnu novu poziciju čekajući molekularne rezultate..
 Doryopteris alata A.G.S.Oliveira & Schwartsb.
 Doryopteris angustata Sehnem
 Doryopteris apparicioi Brade
 Doryopteris campos-portoi Brade
 Doryopteris conformis K.U.Kramer & R.M.Tryon
 Doryopteris crispatula (Baker) C.Chr.
 Doryopteris cyclophylla A.R.Sm.
 Doryopteris davidsei A.R.Sm.
 Doryopteris jequitinhonhensis Salino
 Doryopteris spiritu-sanctensis A.G.S.Oliveira & Schwartsb.
 Doryopteris trilobata J.Prado

Dio je potporodice Cheilanthoideae

Sinonimi:
 Bakeropteris Kuntze
 Cassebeera Kaulf.
 Doryopteridastrum Fée
 Heteropteris Fée
 Tryonella Pic.Serm.

Izvori

Cheilanthoideae

Doryopteris


Slonovo uho može označavati nekoliko vrsta biljaka:
 Slonovo uho (kamenikovke), Bergenia crassifolia (L.) Fritsch, biljna vrsta iz porodice Saxifragaceae
 Slonovo uho (zvanikovke), slonov jezik, Haemanthus albiflos  Jacq., biljna vrsta iz porodice Amaryllidaceae
 Slonovo uho (begonijevke), Begonia erythrophylla, biljna vrsta iz porodice begonijevki
 slonovo uho (kozlačevke), adam, cvijet adam, Alocasia odora, biljna vrsta iz porodice kozlačevki

Slonovo uho


Mahmudul Islam, né le  et décédé le  est un avocat senior de la Cour suprême du Bangladesh. Il a été le  procureur général du Bangladesh.

Enfance et éducation
Mahmudul Islam est né à Rangpur en 1936 d'Azizul Islam, avocat, et de Jahanara Islam. Il a passé son examen HSC au Carmichael College. Il a obtenu sa licence et sa maîtrise en sciences politiques en 1957 et son baccalauréat universitaire en droit en 1959 à l'université de Dacca. Il a ensuite obtenu un master of Laws de l'université de l'Indiana en 1980.

Carrière
Islam a commencé sa carrière au barreau de Rangpur en 1961, puis s'est inscrit à la Haute Cour en 1967. Il a travaillé en tant que stagiaire avec l'avocat Birendra Nath Chowdhury, puis avec Syed Ishtiaq Ahmed. Il a été inscrit en tant qu'avocat de la division d'appel de la Cour suprême du Bangladesh en 1972. Il a occupé le poste de procureur général adjoint de 1972 à 1976 et ensuite celui de procureur général de 1998 à 2001. Il a démissionné le jour même de l'entrée en fonction du gouvernement après les huitièmes élections parlementaires.

Islam a écrit des livres intitulés ,  et . Il a été le premier avocat du Bangladesh à écrire un livre sur la Constitution.

Vie personnelle
Islam a eu deux fils, Asif Islam et Arif Islam, tous deux ingénieurs et vivant actuellement au Canada. Il est décédé dans un hôpital de la capitale dans la nuit du . Il était âgé de . Il suivait un traitement contre le cancer à l'hôpital United de la ville depuis le  de l'année précédente et a été déclaré mort vers 12h05. Son corps a été amené dans les locaux de la Cour suprême pour une prière funéraire, et il sera enterré dans sa ville natale, Rangpur.

Références

Personnalité politique bangladaise
Procureur général du Bangladesh
Naissance en juillet 1936
Naissance dans la présidence du Bengale
Étudiant de l'université de Dacca
Étudiant de l'université de l'Indiana
Décès en février 2016
Décès à Dacca
Décès à 79 ans

Mahmudul Islam


Wah Yan College, Hong Kong also referred to by its acronym WYHK, is a Catholic all-boys grant-in-aid secondary education institution run by the Society of Jesus in Wan Chai, Hong Kong. It was founded by  on 16 December 1919. It was a non-sectarian school when it was founded, and the Jesuits took over the operation of the school in 1932.

Subsidised by the Government of Hong Kong, WYCHK is a grammar school using English as the medium of instruction (except Chinese and Chinese History). There are around 60 teachers and 800 students. It is a sister school of Wah Yan College, Kowloon.

The school has an enrolment of approximately 800 students with 60 teachers and a few Irish Jesuit fathers. The supervisor of the school is Rev. Fr. Clement Tsui, S.J., who is an alumnus of the school and a Roman Catholic Jesuit priest. The current principal of the school is Dr. Davis Chan, the second alumnus of St. Joseph's College, Hong Kong to become the principal of the college after the founder Mr. Peter Tsui Yan Sau.

History

Chronology

The beginnings
The school was founded by Peter Tsui Yan Sau on 16 December 1919 on the 3rd and 4th floors of 60 Hollywood Road, which houses the Kung-Lee sugar cane juice store (公利真料竹蔗水) and is listed as a Grade II Historic Building. On the first day of school there were only four students. In subsequent years, the school also used 54A Peel Street and 33 Mosque Junction as campuses. As the number of students rose, the school moved to a new campus at 2 Robinson Road (the present site of Bishop Lei Int'l House and Raimondi College) after Lunar New Year 1921. On 1 October 1922, the school was listed as a Grant-in-aid school. In 1924, a Kowloon branch was established in Mongkok. A hostel in Wah Yan opened in 1927. That same year the first Irish Jesuit Fr John Neary came to Wah Yan and taught religious studies.

Wah Yan under the Irish Jesuits

In 1932 the school was transferred to the Society of Jesus, after a long series of negotiations between the original administration and the Jesuit fathers. The transfer was completed on 31 December, and Fr Gallagher, S.J., replaced Lim Hoi Lan as the headmaster. The school was also given a new name: College of Christ the King.

In 1933, the college published the first volume of its yearbook, The Star. A house system was introduced in 1934. In 1940 the hostel was closed down.

Wartime Wah Yan
In December 1941, with the invasion of Hong Kong by Japanese troops, classes were suspended. Fr Gallagher and Fr McAsey were interned by the Japanese.

During the War, Wah Yan continued operations in Macau for a period of time.

There was another Wah Yan set up during the occupation (called "Wah Yan Chung Hok", meaning Wah Yan middle school) but it closed down shortly before the war ended.

Post-war development
After the Japanese troops surrendered, the school reopened on 8 September 1945. Later in the year, Wah Yan Middle School was re-established as the Chinese stream of the school. In March 1946, the Wah Yan Dramatic Society, consisting mainly of alumni of the school and Wah Yan College, Kowloon, commenced activities, and was officially founded the following year. Its first production was "The Thrice Promised Bride".

A night school was started on 17 February 1948. The next year, an afternoon school opened. In 1950 the Chinese stream of the school was closed down.

In 1951, the classes were renamed "forms": Class 1 became Form 6, Class 2 became Form 5, and so on. Class 7 and Class 8 were renamed Primary 6 and 5 respectively.

In 1952 the afternoon school was also closed.

Queens Road East "Mount Parish" era
In 1954, construction for a new campus at Mount Parish, Wan Chai started. On 27 September 1955 the new campus was formally opened by Sir Alexander Grantham, then Governor of Hong Kong.

The school newspaper, "Starlet", was established in 1964. In 1971, Wah Yan College, Hong Kong helped to manage the then Pun U Primary School while the Pun U Association remaining the school sponsoring body. The primary school was renamed Pun U Association Wah Yan Primary School, and was established as the feeder primary school. The night school was closed in 1984. The streaming to Arts and Science began in Form 4 in 1986.

On 12 April 1987, the Gordon Wu Hall to the north of the main building was opened. In the same year, Wah Yan achieved its first "10 A's" in the HKCEE examinations.

On 8 May 1992, heavy rainfall caused a severe landslide at the junction of Kennedy Road and Queen's Road East. It killed the driver of a passing car. The landslide caused the laboratory block to sink. Cracks were found in the playground and a crack in the classroom block had to be covered with stainless steel plates. In the same year three Wah Yan students achieved "10 As" in the HKCEE. Six classrooms (2H, 2K, 4H, 4K, 6S2, 7A) were demolished in 1993 as a result of the landslide. They were rebuilt and were reopened in 1998.

The first version of the school website was set up by Dr Ashley Cheng in 1994. In 1997, the Parent-Teacher Association was established. In 1998, all classrooms were fitted with air-conditioning.

School development project
There had been plans to redevelop the school since 1995. However, the initial plans were aborted due to lack of funds and local law restrictions on architecture. In 2001 the Education and Manpower Bureau planned to upgrade all existing schools in Hong Kong to millennium standard, and the college successfully applied for part of the necessary funds for redevelopment. The School Development Project (SDP) was formally launched on 26 January 2003, and works were officially started on 25 May 2003 with the demolition of the old music room block.

The original aims of the SDP were to:
Upgrade the school campus to millennium standards
Provide extra classrooms required by the "through-train" education mode
Construct a new assembly hall that can accommodate all students at the same time

The total cost of the SDP was estimated to be HK$104m. It was to be carried out in three phases:
Rebuilding the existing music room into a 6-storey multi-use complex. The cost was HK$38.9m.
Extension of Phase 1. The cost was HK$4.82m.
Rebuilding the hall. This phase has yet to be completed and the cost is estimated to be HK$57m.

Funding for Phase 1 is by the Hong Kong Government's Quality Education Fund and the School Improvement Programme. Funding for Phases 2 and 3 are by fund-raising campaigns hosted by the school.

Phases 1 and 2 (New Annex) have already been completed and formally opened on 31 January 2006 by Mr Donald Tsang, the Chief Executive of Hong Kong. Phase III consists of a new school hall annexe with a much larger hall that can accommodate all the students in the school. The annexe will also house five extra classrooms and a lecture theatre.

Phase III was originally estimated to be completed by December 2006; however, lack of funds greatly delayed the completion time. In the summer of 2011, works for Phase III finally started while fund-raising is still in progress. Donors are urged to contact the former principal, Mr Tam Siu Ping George, directly as the college is still sourcing funding. The old school hall has already been demolished. It is contemplated that the new school hall complex will be completed in early 2014.

Achievements

WYHK counts five winners of the Hong Kong Outstanding Students Awards, ranking 16th (tied with La Salle College, Madam Lau Kam Lung Secondary School of MFBM, and Queen Elizabeth School) among all secondary schools in Hong Kong.
The Red Cross cadet group of the college has secured first place in the annual drill competition for 7 years consecutively since 2003.
Wah Yan College, Hong Kong's Scout Group (15th Hong Kong Group) won the prestigious Carlton Trophy in 1982, 1988, 1990, 1992, 1994, 1996, 2004 and 2008.
In 2007 the student organisation of the college participated in the Lunar New Year Stall Competition co-organised by Shell and the Hong Kong Youth Federation, and won the grand prize of $10,000.

Campus

The campus at 281 Queens Road East, Wan Chai has an area of about 20,000 m2 (220,000 square feet), located on a small hill known as Mount Parish. It was designed by the late Professor Gordon Brown, the founder of the Architecture Faculty of Hong Kong University.

Principals

Academics

Class structure
As at the 2012–2013 school year, Wah Yan College has 25 classes: four each in Form 1 to Form 3, Form 5 and Form 6, named "W", "Y", "H", "K" (for "Wah", "Yan", "Hong" and "Kong" respectively) and – to better care for senior secondary classes – starting from 2012 to 2013, five classes in Form 4, named "W", "Y", "C", "H", "K" (where "C" is for "College"). In the coming years, all senior secondary are to have five classes. By 2014–2015, there are 27 classes in the college.

Curriculum
There is no streaming in Forms 1, 2 and 3. A mixed-ability mode is adopted in learning and teaching. Students with different academic abilities are allotted evenly across the classes.

Students of Forms 1 and 2 study: English Language, Chinese Language, Mathematics, Chinese History, History, Geography, Computer Literacy, Integrated Science, Music, Physical Education, Putonghua, Visual Arts, Life Education/Religious Formation and Ignatian Value Education. Form 1 and 2 students also study Life and Society.

Form 3 students study English Language, Chinese Language, Mathematics, Chinese History, History, Geography, Computer Literacy, Physics, Chemistry, Biology, Music, Physical Education, Putonghua, Visual Arts, Liberal Studies, Life Education/Religious Formation and Ignatian Value Education.

Students of Forms 4 to 6 are grouped into different classes according to the optional subjects taken. All students will study courses in English Language, Chinese Language, Mathematics, Liberal Studies (the four core compulsory subjects for Hong Kong Diploma of Secondary Education Examination), Aesthetic Education (Music and Visual Arts), Physical Education, Life Education/Religious Formation and Ignatian Value Education.

In addition, students are required to take three elective subjects for the HKDSE examination. Students can choose among Physics, Chemistry, Biology, Chinese History, Geography, History, Economics, "Business, Accounting and Financial Studies" (BAFS), Information and Communication Technology, Music and "Ethics and Religious Studies" (ERS). Students can also choose to study either Module 1 (Calculus and Statistics) or Module 2 (Calculus and Algebra) of the Mathematics curriculum.

Music (HKDSE), which may be chosen on top of the three elective subjects, is taught outside normal school timetable on Saturdays at Hotung Secondary School.

New senior secondary curriculum
Beginning in the academic year 2009–2010, the school provides a new curriculum for senior students alongside the planned educational reform by the Hong Kong Government.

The HKDSE subjects that are now offered are Chinese Language, English Language, Mathematics, Liberal Studies, Chinese History, Economics, Ethics and Religious Studies, Geography, History, Biology, Chemistry, Physics, 'Business, Accounting & Financial Studies', Music, and 'Information & Communication Technology'.

Music, Art, Ignatian Value Education, and also Religious Formation, Life Education or Moral & Civic Education will be offered as non-examination subjects.

Studying overseas
School statistics show that many of its students participate in overseas exchange programmes organised and subsidised by the school. Many go on to further their studies overseas on a more permanent basis. The most popular destinations are the United States, the United Kingdom, Australia and Canada. To assist such students, teachers of the Careers and Further Studies Committee write reference letters and testimonials. The chairwoman of the committee is Miss H.W. Ng, also the chairwoman of the BAFS panel. Wah Yan also has a Post-secondary Education Trust Fund. Six scholarships and grants, each worth more than HK$300,000 per year (or up to HK$1,200,000 per grant), are awarded to suitable Wah Yan students for overseas undergraduate studies every year. Some of the sponsors are themselves former scholarship beneficiaries.

List of Top Scorers in Public Examinations
Wah Yan College, Hong Kong has produced 17 perfect scorers "10As" in the history of Hong Kong Certificate of Education Examination (HKCEE) and 1 "Top Scorers" / "Super Top Scorers" in the history of Hong Kong Diploma of Secondary Education Examination (HKDSE).

7 x 5** "Top Scorers" are candidates who obtained perfect scores of 5** in each of the four core subjects and three electives.

8 x 5** "Super Top Scorers" are candidates who obtained seven Level 5** in four core subjects and three electives, and an additional Level 5** in the Mathematics Extended (M1/M2) module.

Extracurricular activities
Extracurricular activities are divided into groups A and B. Group A contains school organisations and clubs/societies operated by students. Group B contains Catholic organisations, sport teams and other unclassified organisations.

Each student may participate in four Group A activities at most. The maximum number of Group B activities that a student may join is left to the discretion of the teacher advisers and parents concerned.

Student Association
The Student Association of Wah Yan College, Hong Kong is the student organisation body which has the highest position in the school's management structure. It is led by current students, with the approval of the School Authorities (the School Authorities refer to the Principal, Assistant Principals, the teacher advisers and the ECA Committee of Wah Yan College, Hong Kong) through yearly Student Association election.

The Student Association (SA) is a non-profit making body, which aims to promote the welfare of the students of WYHK and thus to serve the whole student body. The SA allows the students to participate in the administration of the school in matters concerning their welfare. The primary function of the SA is the organisation and co-ordination of all students; and arrangement of extra-curricular activities in the school.

In the year 2020–21, two cabinet (Novus and Contineo) arose to compete for being the SA. Eventually, Novus won the election by 325 supporting vote, against Contineo's 152 supporting votes, becoming the SA of the next academic year.

List of SA cabinets:

Wu Jieh Yee Library
Located on the second floor of the Francis H B Wong Teaching Building, the Wu Jieh Yee Library of Wah Yan College, Hong Kong was opened in 2005 with the opening of this new annexe.

Prefects' Board
The Prefects' Board is an independent organisation under direct delegation of the Principal. The Prefects' main duties include maintaining discipline at school and promoting harmony among students. Prefects' Board runs a committee system directed under the Head Prefect. The board is also responsible for co-ordinating all internal and external functions held by the school. Every year, approximately 70 prefects are divided into five groups, each with their respective group leaders. Prefects have rights to issue warning slips according to the seriousness of the offence.

Five outstanding prefects are elected each year based on their general routine and external duties performances.

In the academic year 2015–2016, the number to school prefects has reduced to approximately 50 students since the Board's direction has changed to concern quality over quantity.

A Self Recommendation System will also be introduced to recruit more Prefects into the Board.

There are 1–2 development workshops each school year, aiming to enhance the readiness and qualities of prefects. Before summer, there is also a Prefect Training Camp, to prepare Probationary Prefects and the new cabinet of committee members for the challenges they will face in the upcoming school year.

Star Studio
Wah Yan Star Studio is the college's campus TV team. The team handles all audio-visual matters throughout the school year including assemblies and other school events. The team is also responsible for recording the school events and publishing the video recording or describing the events. The team is also free to record and publish interesting videos/dramas filmed by themselves, much like a TV station. All the videos are published online.

The team is considered a school organization and is not interfered by the Student Association.

Houses
There are four houses in Wah Yan. Each house has their own colour.

Students entering the school are each allocated permanently into one of the four houses, based on which class the student is allocated to. Students are mixed up into different classes the following year.

Students' awards
Prizes are awarded to the top 2 or 3 students in each form. Separate awards are given to students in both science and arts streams. There are also prizes for students who achieved the best result in each subject in the HKDSE as well as languages.

The Wah Yan College Alumni Association also offer students and graduates scholarships for local or overseas studies.

Since 2011, 3 secondary 5 students are elected Students of the Year annually. One of them will also be selected as the Student Ambassador who will visit an overseas chapter of the Alumni Association together with the representative from Wah Yan College Kowloon during the summer vacation preceding secondary 6. Until 2011, secondary 6 students competed for the award. In 2011, 3 secondary 5 students taking the first HKDSE and 3 secondary 6 students sitting the last HKALE in 2012 were elected students of the year and one from each group was chosen as the Ambassador.

Notable past winners include Godfrey Lam, currently a Judge of the Court of First Instance of the Hong Kong High Court, and Godwin Leung, a prominent cardiologist in Hong Kong.

To date, 5 students have been awarded the Hong Kong Outstanding Students Awards.

School symbols

School song
The school song was composed around 1960 by Sr. Carmela Santos, a Sister of St Paul de Chartres (SPC) originally from the Philippines. The lyrics were written by Fr. Patrick McGovern, S.J., who was a teacher in Wah Yan and then a member of the Legislative Council.

School seal
The seal of the school is divided into four quarters by a cross in red, set on a blue background. The cross symbolises the love of Jesus Christ for mankind, and the blue background symbolises the sea which surrounds Hong Kong. Five stars are set on the badge, one in each quarter and the remaining one is at the centre of the cross. According to the school, the stars symbolise either the ideas of virtue, wisdom, sportsmanship, co-operation and elegance (), or the ideas of benevolence, justice, courtesy, wisdom and faith ().

Attempt to switch to DSS system

The school administration spent nearly three years exploring the idea of joining the "Direct Subsidy Scheme", including a rigorous nine-month consultation of stakeholders. This consultation showed strong support for the scheme among parents and alumni while teachers were evenly split on the issue. The Society of Jesus decided to apply for the school to join the scheme in January 2018. The Education Bureau rejected the application.

As a result, the number of secondary 1 places reserved for graduates of the feeder school, Pun U Association Wah Yan Primary School("PUWY"), will remain at 79. The top 79 primary 6 students will be guaranteed places. PUWY Students may also apply for discretionary places but must go through the same procedures as candidates from other schools.

Notable alumni

Politics/civil service

Legal

Health

Entertainment

Commerce

Education

Religion

Others

LUI Ting Ming, Francis 雷鼎鳴 Professor Emeritus of HKUST, Columnist

Bombs found
Two bombs, home-made IEDs, were found by a janitor and deactivated by police at the school on 9 December 2019, probably linked to the 2019–20 Hong Kong protests. They contained about  of two different types of explosives. One 20-year-old student was arrested in connection with the incident and charged with possession of firearms and public order offences. The suspect was released on bail pending trial. He attempted to flee to Taiwan but was later caught by the Chinese Public Security officers in the South China Sea along with 11 other people prosecuted by Hong Kong authorities for offences under the Hong Kong National Security Law.

Footnotes

香港華仁書院申請轉直資被拒

See also

Wah Yan College, Kowloon
Wah Yan College Cats
Wah Yan One Family Foundation
Education in Hong Kong
List of buildings and structures in Hong Kong
List of schools in Hong Kong
 List of Jesuit sites

External links

School Homepage
Wah Yan College Hong Kong Wu Jieh Yee Library
Wah Yan International Network
Wah Yan (Hong Kong) Past Students Association

Dr. Rev. Fr. Stephen Chow, S.J., B.A., M.A., M.S.O.D., Ed.D.
 Prefects' Board

Wan Chai
Queen's Road East
Jesuit secondary schools in Hong Kong
Catholic secondary schools in Hong Kong
Educational institutions established in 1919
Wah Yan
1919 establishments in Hong Kong

Wah Yan College, Hong Kong


كوكبة السرطان هي واحدة من الكوكبات الاثنتي عشرة من دائرة البروج. اسم البرج اللاتيني هو سرطان البحر. رمز البرج الفلكي هو . يعد السرطان كوكبة متوسطة الحجم بمساحة 506 درجة مربعة ونجومه أميل إلى أن تكون خافتة، للنجم الألمع في طرف السرطان (أو بيتا السرطان) قدر ظاهري من 3.5. تحتوي الكوكبة على نجمتين من كواكب معروفة، بما في ذلك السرطان 55 (هو نجم ثنائي شبيه بالشمس من نوع-ج يقع في كوكبة السرطان، على بعد 41 سنة ضوئية من الأرض) وهناك خمس: واحدة أرض هائلة وأربعة عمالق أو كواكب غازية، واحدة منها في النطاق الصالح للحياة وعلى هذا النحو يُتوقع أن يكون هناك درجات حرارة مماثلة للأرض. يوجد في (زاوية) المنتصف في هذا المجال من كرتنا السماوية بيهفي كلاستر (أو مسييه 44، هو تجمع نجمي مفتوح في كوكبة السرطان قريب من المجموعة الشمسية ويضم مجموعة كبيرة من النجوم)، وهو واحد من أقرب العناقيد النجمية المفتوحة على الأرض وهدف شائع للفلكيين الهواة.

الخصائص
السرطان هو كوكبة متوسطة الحجم تحدها كوكبة التوأمان من الغرب، وكوكبة الوشق من الشمال، وكوكبة الأسد الأصغر من الشمال الشرقي، وكوكبة الأسد من الشرق، وكوكبة الشجاع من الجنوب، وكوكبة الكلب الأصغر من الجنوب الغربي. الرمز المكون من ثلاثة أحرف للكوكبة، المُعتمد من قبل الاتحاد الفلكي الدولي، هو «سي إن سي». حدد حدود الكوكبة الرسمية يوجين جوزف ديلبورت عام 1930، وعرفها بمضلع مكون من 10 جوانب. في نظام الإحداثيات الاستوائية، إحداثيات المطلع المستقيم لهذه الحدود تقع بين 07 ساعة 55 دقيقة 19,7973 ثانية و 09 ساعة 22 دقيقة 35,0364 ثانية، بينما إحداثيات الميل هي بين 33.1415138 درجة و 6.4700689 درجة. يغطي من السماء 506 درجة مربعة أو 0,921.  يحتل المرتبة 31 من الكوكبات البالغ عددها 88 من ناحية الحجم. يمكن رؤيته على خطوط عرض بين +90 درجة و -60 درجة ويمكن رؤيته بشكل أوضح في الساعة التاسعة مساءً خلال شهر مارس. حدود السرطان هي الكوكبات المشرقة للأسد والتوأمان والكلب الأصغر تحت سماء المدينة. لا يمكن رؤية السرطان بالعين المجردة.

الأسماء
يضع ريتشارد ألين في كتابه، أسماء النجوم ومعانيها، أسماء الكوكبة كالتالي: في اليونان القديمة أطلق أراطوس على السرطان اسم (كاركينوس)، كما تبعه أبرخش وبطليموس. أطلقت عليه جداول ألفونسين اسم كارسينوس، وهو اسم لاتيني مشتق من الكلمة اليونانية. نشر إراتوستينس هذا (كاركينوس، أونوى، كاي فاتن): السرطان، والقدَّر، والمهد. في روما القديمة، أطلق ماركوس مانيليوس وأوفيد على الكوكبة اسم ليتوريوس (ساكن الشواطئ). يظهر استاكوس وكاماروس في أعمال العديد من الكتّاب الكلاسيكيين، في حين يُطلق عليه نيبا في عمل شيشرون دي فينيبوس، وأعمال كولوميلا، وبلاوتوس، وفارو. تدل جميع هذه الكلمات على سرطان البحر، أو الكركند، أو العقرب.

قال أثانيسيوس كيرتشر أنه في مصر القبطية كان يُطلق عليه اسم (كلاريا)، أي قوة الظلام. عرّف جيروم لالاند هذا بأنوبيس، واحدة من الآلهة المصرية المرتبطة عادة مع الشعرى اليمانية.

تشارك اللغة الهندية السنسكريتية في سلف مشترك مع اليونانية، والاسم السنسكريتي للسرطان هو كاركا وكاركاتا. في اللغة التيلوغوية هو «كاركاتاكام»، في اللغة الكنادية «كاركاتاكا» أو «كاتاكا»، في اللغة التاميلية كاركاتان، وفي اللغة السنهالية كاغتاكا. عرف الهندوس في وقت لاحق أنه كوليرا، من اليونانية كولوروس، واشتُق هذا المصطلح من برقلس.

وصلات داخلیة

 برج السرطان
 قائمة النجوم في كوكبة السرطان
 الزبانى

مراجع

الكوكبات الشمالية
الكوكبات المدرجة من قبل بطليموس
كوكبة السرطان
مفصليات أسطورية

السرطان (كوكبة)


Gaetano Poggiali est un bibliophile italien, né à Livourne en , mort le .

Biographie
Gaetano Poggiali naquit à Livourne en 1753. Il consacra aux lettres sa vie entière, ainsi que sa fortune. D'une ardeur infatigable dans les recherches, il parvint à force de soins et de dépenses à réunir une collection des meilleurs ouvrages italiens, la plus nombreuse et la plus belle qu'aucun particulier ait possédée. Sa bibliothèque ne renfermait que  volumes, mais tous d'un choix et d'une conservation admirables. Il y joignit un recueil d'estampes non moins précieux par le choix des sujets que par la beauté des épreuves. Le Poggiali concourut à la publication des Classiques italiens, en fournissant tous les secours nécessaires pour la correction des fautes, et il enrichit les éditions de Dante, de Boccace, du Tasse, de l'Arioste et des Novelliere de Préfaces pleines de goût et d'érudition. Membre des plus illustres académies de l'Italie, il entretenait une correspondance suivie avec les plus célèbres bibliographes, Morelli, Vernazza, Federici, Gamba, etc. Il dut à ses qualités bienfaisantes l'affection de ses compatriotes et reçut dans plusieurs circonstances des marques de l'estime publique. Ce savant modeste et généreux mourut le  à 61 ans, laissant un manuscrit de notes sur la Divine Comédie et des additions pour la Série de' testi di lingua. Il avait publié en 1813 sous le titre de Série des textes de langue imprimés cités dans le Vocabulaire de la Crusca (Serie de' testi...), un catalogue curieux, formant deux volumes in-8°, et enrichi de fragments en vers et en prose restés inédits jusqu'alors. De 1791 à 1798 il avait donné à Livourne, sous la rubrique de Londres, des éditions fort soignées de Bandello, de Grazzini, de Sacchetti et d'autres anciens nouvellistes italiens. Le tout forme 26 volumes in-8°. On trouve une Notice sur Gaetano Poggiali, tirée du Diario de Livourne, dans le Magasin encyclopédique de Millin, 1814, , , et son épitaphe en style lapidaire, par le professeur Ciampi, 1815, , .

Notes

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Naissance en mai 1753
Décès en mars 1814
Décès à 60 ans

Gaetano Poggiali


Amarantheae, tribus štirovki, dio potporodice Amaranthoideae

Podtribusi i rodovi

 Tribus Amarantheae
 Subtribus Amaranthinae
 Bosea L. (4 spp.)
 Chamissoa Kunth (3 spp.)
 Herbstia Sohmer (1 sp.)
 Siamosia K. Larsen & Pedersen (1 sp.)
 Allmania R. Br. ex Wight (1 sp.)
 Charpentiera Gaudich. (6 spp.)
 Indobanalia Henry & B. Roy (1 sp.)
 Lagrezia Moq. (13 spp.)
 Amaranthus L. (95 spp.)
 Digera Forssk. (1 sp.)
 Neocentema Schinz (2 spp.)
 Pleuropterantha Franch. (3 spp.)
 Subtribus Aervinae
 Saltia Moq. (1 sp.)
 Sericostachys Gilg & Lopr. (1 sp.)
 Sericocomopsis Schinz (2 spp.)
 Sericocoma Fenzl (2 spp.)
 Pseudosericocoma Cavaco (1 sp.)
 Cyphocarpa (Fenzl) Lopr. (3 spp.)
 Centemopsis Schinz (12 spp.)
 Nelsia Schinz (2 spp.)
 Sericorema (Hook. fil.) Lopr. (2 spp.)
 Centema Hook. fil. (2 spp.)
 Eriostylos C. C. Towns. (1 sp.)
 Lopriorea Schinz (1 sp.)
 Rosifax C. C. Towns. (1 sp.)
 Leucosphaera Gilg (1 sp.)
 Cyathula Blume (27 spp.)
 Allmaniopsis Suess. (1 sp.)
 Pupalia Juss. (4 spp.)
 Marcelliopsis Schinz (3 spp.)
 Dasysphaera Volkens ex Gilg (4 spp.)
 Volkensinia Schinz (1 sp.)
 Arthraerva (Kuntze) Schinz (1 sp.)
 Wadithamnus T. Hammer & R. W. Davis (1 sp.)
 Paraerva T. Hammer (2 spp.)
 Aerva Forssk. (11 spp.)
 Polyrhabda C. C. Towns. (1 sp.)
 Trichuriella Bennet (1 sp.)
 Nothosaerva Wight (1 sp.)
 Nototrichum (Gray) Hillebr. (3 spp.)
 Calicorema Hook. fil. (2 spp.)
 Chionothrix Hook. fil. (2 spp.)
 Stilbanthus Hook. fil. (1 sp.)
 Mechowia Schinz (2 spp.)
 Nyssanthes R. Br. (4 spp.)
 Ptilotus R. Br. (119 spp.)
 Psilotrichum Blume (27 spp.)
 Psilotrichopsis C. C. Towns. (1 sp.)
 Achyranthes L. (22 spp.)
 Centrostachys Wall. (1 sp.)
 Achyropsis (Moq.) Hook. fil. (6 spp.)
 Pandiaka (Moq.) Hook. fil. (13 spp.)

Izvori

Amaranthoideae

Amarantheae


Smartglasses (ochelari inteligenți) sunt dispozitive computerizate asemănătoare ochelarilor obișnuiți. Spre deosebire de ochelarii obișnuiți, ochelari inteligenți sunt echipați cu ecrane, camere video/foto, microfoane și senzori și aderă la câmpul vizual al utilizatorului. Afișajul poate fi proiectat sau reflectat pe lentilele de ochelari sau poate fi o componentă separată.

Ochelarii inteligenți colectează informații de la senzorii interni și externi, pot controla sau primi date prin tehnologii wireless precum Bluetooth, Wi-Fi sau GPS, avînd astfel toate caracteristicile unui smartphone, sau smartwatch. Ochelarii inteligenți sunt adesea menționați și cu termenul de realitate augmentată, care înseamnă, în esență, amplificarea mediului real existent cu informații suplimentare furnizate de sistemul informatic al dispozitivului.

În timp ce modelele anterioare puteau efectua doar sarcini simple, cum ar fi un afișaj pentru diverse informații, ochelarii inteligenți moderni rulează propriile aplicații mobile și pot fi utilizați fără folosirea mâinilor, doar prin comenzi vocale.
Deși noile modele de smartglasses sunt complet funcționale ca produse independente, majoritatea producătorilor recomandă sau chiar necesită ca utilizatorii să achiziționeze un smartphone care rulează același sistem de operare, astfel încât cele două dispozitive să poată fi sincronizate pentru funcționalități suplimentare și îmbunătățite.

Dezvoltarea ochelarilor inteligenți este în concordanță cu dezvoltarea realității augmentate. Începând cu anii '70, cercetarea a fost desfășurată numai în scop militar pentru asistență în avioanele militare.

Cei mai cunoscuți dezvoltatori ai ochelarilor inteligenți sunt Thad Starner, consultant pentru dezvoltarea primului Google Glass, precum și Steve Mann (Universitatea din Toronto), inventatorul  EyeTap.

Lentile
Ochelari inteligenți cu lentile de soare, reacționează la condițiile de luminozitate și se adaptează corespunzător datorită lentilelor de soare fotocromatice.

Ochelarii inteligenți pot fi folosiți și cu lentile cu dioptrii, pentru persoanele care au nevoie in mod normal de ochelari de vedere. Aceste lentile se modifică automat ținând cont de distanța la care ochiul privește un obiect.

Exemple de ochelari inteligenți

Epson Moverio BT-300 și Moverio Pro BT-2000/2200
Epiphany Eyewear -  dezvoltați de Vergence Labs
EyeTap - cameră video și afișaj Head-up Display (HUD).
Google Glass
Microsoft HoloLens - ochelari inteligenți pentru realitate virtuală și realitate augmentată, afișaj 3D HD, cu platforma Windows Holographic.
Optinvent ORA-1 - cameră de luat vederi și afișaj HUD
Recon Jet - ochelari multimedia cu adaptor pentru dioptrii
Recon Snow2 - ochelari inteligenți de schi
Samsung Gear Glass
Spectacles - ochelari de soare și dioptrii, cu o cameră video
Solos Smart Cycling Glasses
Vuzix Smart Glasses M100.

Utilizări
Medicină: informații despre datele pacienților, semne vitale sau studii imagistice, radiologie, asistare în chirurgie, subtitrări pentru persoanele cu deficiențe auditive, lentile reglabile cu dioptrii, monitorizarea nivelului glicemiei, însoțitor pentru persoanele cu deficiențe de vedere
Securitate: sisteme de securitate și supraveghere, recunoaștere facială și vocală a limbajului natural
Educație: videostreaming, teleconferințe, transmisiuni de date, înregistrare video
Divertisment: cinema 3D și realitate virtuală, subtitrări individuale, jocuri de realitate virtuală și realitate augmentată, telecomandă universală
Comerț: navigare virtuală prin magazine, recunoașterea clienților de către angajați
Sport: în activități cum ar fi ciclism, schi, jogging, fitness, pentru măsurarea și compararea performanțelor, navigație pe trasee și hărți
Industrie: în industria prelucrătoare, minerit, salubritate, petrol, construcții, întreținere mecanică, depozitare și pompieri. Compania Boeing a implementat cu succes realitatea augmentată în operațiunile de mentenanță în anumite părți ale unei aeronave. Prin utilizarea de ochelari inteligenți, timpul de lucru s-a redus cu 34%.

Piața
Compania de analiză economică IHS Markit a estimat că vânzările de ochelari inteligenți au crescut de la doar 50.000 de unități în 2012 până la 10 milioane de unități în 2016. .

Vezi și
 Smartphone
 Smartwatch
 Realitate augmentată
 Sistem înglobat

Note

Bibliografie
Gerard O'Driscoll: Your Definitive Guide to Wearables, HomeMentors, 2014, ISBN-13: 978-1497493797

Legături externe
 Articole la playtech.ro
 wall-street.ro - Știri despre ochelari inteligenți
 5 Best Smart Glasses Available Today
 The future of smart glasses comes into focus
 Top 5 Best Smart Glass that Really Exist Video YouTube

Ochelari
Instrumente optice
Tehnologia afișoarelor
Realitate augmentată
Realitate virtuală
Tehnologii emergente
Realitate mixtă
Anglicisme

Smartglasses


برادفورد سيتي، نادي كرة قدم إنجليزي، تأسس في عام 1903، ويلعب في الدوري الانجليزي الدرجة الثانية.

مراجع

أندية الدوري الإنجليزي الممتاز
أندية دوري البطولة الإنجليزية
أندية كرة قدم أسست في 1903
أندية كرة قدم في إنجلترا
أندية كرة قدم في غرب يوركشاير
الرياضة في برادفورد
تأسيسات سنة 1903 في إنجلترا
حائزون على كأس الاتحاد الإنجليزي

برادفورد سيتي


El distrito de Codo del Pozuzo es uno de los cinco que conforman la provincia de Puerto Inca, ubicada en el departamento de Huánuco en el centro del Perú. Limita por el Este con los distritos de Puerto Inca y Yuyapichis; por el Oeste con los distritos de Daniel Alomía Robles (Provincia de Leoncio Prado) y Chinchao (Provincia de Huánuco); por el Norte con los distritos de Padre Abad e Irázola (Provincia de Padre Abad, departamento del Ucayali); y, por el Sur con los distritos de Pozuzo, Palcazú y Puerto Bermúdez (Provincia de Oxapampa, departamento de Pasco).

Desde el punto de vista jerárquico de la Iglesia católica forma parte de la Diócesis de Huánuco, sufragánea de la Arquidiócesis de Huancayo.

Historia
Fue creado por Ley Nº 23994 del 19 de noviembre de 1984, en el segundo gobierno del Presidente Fernando Belaúnde Terry.

Geografía
Tiene una superficie de  3 328,39  km², ocupa el espacio central - oriental del Departamento de Huánuco y el extremo sur - oeste con respecto a la Provincia de Puerto Inca.

La mayor extensión territorial se sitúa en zona de selva alta o Rupa Rupa (entre los 500  y 1 500 ) según la clasificación de Regiones Naturales del científico Javier Pulgar Vidal.

Muestra un relieve de vasta llanura con ligeras ondulaciones y con suave declive a lo largo del valle. En su parte alta presenta fuertes pendientes y quebradas estrechas.

División administrativa
Cuenta con 49 centros poblados o caseríos, de los cuales dos poseen asentamientos poblacionales urbanos (Codo del Pozuzo y San Juan de Codo).

Se cuenta con cinco Comunidades Nativas. Existen dentro de la jurisdicción del Distrito centro poblado y caseríos que son administrados por la Municipalidad Distrital de Codo del Pozuzo.

Capital
La capital es la ciudad de Codo del Pozuzo.

Autoridades

Municipales

 2011 - 2014
 Alcalde: Edwin Rosendo Baumann Schaus, del Movimiento Político Hechos y No Palabras (HyNP).
 Regidores: Oseas Venancio Inocencio (HyNP), Fredy Carrión Bravo (HyNP), Magali Delgado Villaorduña (HyNP), Antonio Serna Doria (HyNP), Cronwell Luis Trinidad Ponce (Luchemos Por Huánuco).
 2007 - 2010
 Alcalde: Carlos José Macalupu Caballero.

Policiales
 Comisario:  PNP.

Religiosas
 Diócesis de Huánuco
 Obispo: Mons. Jaime Rodríguez Salazar, MCCJ.
 Parroquia
 Párroco: Pbro.  .

Festividades
 Fiesta de San Juan.

Referencias

Véase también
 Organización territorial del Perú

Enlaces externos

 Rumbos
 INEI Perú

Codo del Pozuzo

Distrito de Codo del Pozuzo


Trance müzik (, ), 1990'lı yıllarda popüler hâle gelmiş bir elektronik müzik türüdür. Parçalar 135-150 BPM arasında değişen beatler içerir ve synthesizer gibi aletler kullanılarak yapılır. Trance müzik, elektronik müzik, ambient müzik ve house müzik kombinasyonlarından oluşur. Trance parçaları genellikle technodan daha melodik, house müzikten ise daha sert melodi hatları içermektedir. Yeni cihazlar ve bunların kullanımları gün geçtikçe farklılaşıp, değişim göstermektedir.

Trance müzik, parçanın gelişme bölümündeki melodiye göre oluşturulur. Diğer müzik türleri bu durum üzerine ilerlemez, eğer ilerlemişse o müzikte trance etkisi oluşturulmak istenmiştir. Önce yazılacak olan melodi yazılır ve parçanın intro ile outro kısmı buna göre şekil alır.

Trance müziğin acid trance, Balear trance, Goa trance, hard trance, progressive trance, psychedelic trance, tech trance, uplifting trance ve vocal trance gibi alt türleri bulunmaktadır.

Tarihçe
1980 yılının başında, Alman Klaus Schulze Trancefer (1981) ve En=Trance (1988) adlı iki adet albüm oluşturarak trance müziğin temelini atmıştır. Trance müziğin Alman techno ve hardcore sahnesi ile Britanya kökenli New Age müzikten etkilenerek oluştuğu kabul edilmektedir.

Trance müziği 1990'larda popüler olmaya başlamıştır. Bu popülerlik sayesinde diğer tarzda müzik üreten sanatçıların kendi eserlerine de trance etkili parçalar kattıkları gözlemlenmiştir. Buna bir örnek olarak Madonna'nın Ray of Light albümü gösterilebilir.

Türün önemli isimleri arasında Cosmic Gate, Ferry Corsten, Astrix, Yahel Sherman, Bobina, Robert Miles, Markus Schulz, Tiesto, Paul Oakenfold, Paul van Dyk, Chicane, Ferry Corsten, W&W, Above & Beyond ve Armin van Buuren gibi müzisyenler yer alır.

Müzik festivalleri

Hollanda

Armin Only: Sadece Armin Van Buuren'in sahne aldığı organizasyondur ALDA Events tarafından organize edilir
Dance Valley: UDC tarafından düzenlenen acikhava organizasyonudur
Sensation: ID&T tarafından Amsterdam Arena'da düzenlenen organizasyon
Energy: Eski adı Trance Energy olan ancak 2011 senesinde adı Energy olarak değiştirilen ID&T tarafından düzenlenen organizasyon
Amsterdam Dance Event: Her sene Kasım'da düzenlenen Dunyanın en büyük elektronik ve Trance müzik festivallerinden biri
A State Of Trance: Armin Van Buuren'in haftalik radyo programinin her 50. bölümü için ayrı düzenlenen organizasyon

İngiltere
Gatecrasher: En son yapılan organizasyonda yangın çıkana kadar Birminghamda ara sıra yapılan etkinlikti
Global Gathering: 2001 yılından günümüze yapılan geniş konseptli etkinlik.

Kuzey Amerika
Nocturnal Wonderland: Ağustos veya Eylül aylarından birinde yapılan ve 50.000 den fazla kişinin katıldığı California Sen Bernadio'da düzenlenen etkinlik
World Electronik Music Festival: 1990 dan beri Kanada'da yılda bir kez  düzenlenen ve 3 gün süren açık hava festivali. 2008 de en sonuncusu yapılacaktı ancak 2011'e ertelendi
Bal en Blanc: Kanada,Montreal de yılda bir kez düzenlenen 15.000'in üzerinde katılımcının olduğu parti. Etkinlikte 2 adet oda bulunmakta birlikte birinde Trance diğerinde ise House Müzik çalmaktadır, etkinlik genelde 14 saatten fazla sürmektedir

Çekya

 Transmission: 2006 yılından beri düzenli olarak Çekya'nın Prag şehrinde yapılan festival, 2014 yılından beri Avustralya ve Tayland gibi ülkelerde de yapılmaktadır. Markus Schulz neredeyse her yıl yer aldığı için fesvalinn başrolü olarak anılmaktadır.

Kaynakça

Trance müzik


Adolf Karl Heinrich Slaby (né le  à Berlin; †  à Charlottenbourg) est un radiotechnicien allemand. Il est le fondateur de la société Telefunken.

Slaby a inauguré en 1886 la première chaire d'électrotechnique de l'École technique royale de Charlottenbourg. Une dizaine d'années plus tard, fasciné par les recherches de Marconi en radiotélégraphie, il améliora les techniques de transmission sans-fil et les rendit accessibles au grand public. Par ses relations personnelles avec l'empereur  et ses conférences publiques, il contribua à la promotion sociale des ingénieurs et à la diffusion des techniques dans la société allemande.

Biographie

Ses débuts
Adolf Slaby est le fils d'un modeste relieur, mais dès le lycée professionnel, il manifeste un talent particulier pour les mathématiques et la physique. Il s'inscrit à l'Ecole professionnelle de Berlin, précurseur de l'Institut Technique de Charlottenbourg, pour étudier le génie mécanique et les mathématiques appliquées avec Franz Reuleaux. Simultanément, il donne des cours particuliers au fabricant , qui en retour l'initie aux problèmes pratique de la fabrication mécanique. Faute de pouvoir obtenir un véritable diplôme d'ingénieur avec l'école professionnelle, Slaby s'inscrit ensuite à l'université d'Iéna, où il obtient le titre de docteur ès sciences avec une thèse d'orientation mathématique.

Professeur d'électrotechnique
Finalement il ouvrit un cours de Mathématiques appliquées et de Mécanique à l'École industrielle de Potsdam, où il menait diverses expériences sur des moteurs à air chaud et à essence. Il y élabora une Théorie des machines à essence qui a contribué au développement du moteur Otto.
Berlin était alors le foyer des recherches en électrotechnique, grâce au rayonnement de Werner Siemens. Ce dernier forma personnellement Slaby au génie électrique, lui permettant de passer sa thèse d'habilitation à Berlin en 1876 et de faire connaître le applications du génie électrique : générateurs, télégraphes et moteurs, à l'École technique de Charlottenbourg. En 1883, il prit en effet la direction de la première chaire d'électrotechnique de cet établissement, où ses conférences attiraient de plus en plus d'étudiants. Slaby s'aperçut qu'il était indispensable, en cette matière, de faire marcher de front expérimentation et cours théoriques, démarche qui lui assura en retour un appui de l'industrie berlinoise. En 1884, il créa avec un de ses collègues Hermann Wilhelm Vogel un Laboratoire d'électrotechnique, faisant de Berlin le premier centre de recherche allemand en électrotechnique.

En 1895 Adolf Slaby fut élu membre de l'Académie Léopoldine. Il était marié avec Julie Beringer (née le 6 avril 1857, morte le 16 août 1922), fille de l'industriel berlinois . Tous deux sont enterrés dans le Luisenfriedhof II de Berlin-Charlottenbourg. Leur fils est l'ingénieur et industriel Rudolf Slaby (1887–1953), fondateur des automobiles  à Berlin.

Le moteur à explosion
Outre ses travaux dans le domaine de l'électrotechnique, Slaby s'est consacré au développement des moteurs à explosion : dans le nouveau laboratoire d'électricité, il avait d'ailleurs demandé qu'on aménage un banc d'essai pour ces moteurs. Les expériences  systématiques et les calculs qu'il a produits sur ces machines ont fait évoluer la thermodynamique encore balbutiante des moteurs à explosion. La mise en forme de ses recherches a enrichi l'enseignement de la thermodynamique de raisonnements et d'exercices nouveaux.

Pionnier de la radio en Allemagne

Grâce à ses relations avec le Chef de l'administration britannique des télégraphes, Preece, Slaby obtint en 1897 d'assister aux essais de TSF de Marconi à travers le canal de Bristol. Il réalisa d'emblée la portée de l'invention de Marconi, répéta aussitôt l'expérience à Berlin, fit l'essai de distances plus importantes et tâcha d'analyser les facteurs conditionnant la qualité de la transmission radio. Les autorités militaires et l'empereur lui-même marquèrent le plus grand intérêt pour ces essais, menés d'abord à l'université technique de Berlin, puis à Potsdam entre le clocher de l'église Saint-Sauveur du Port de Sacrow et l'embarcadère de Kongsnæs, distante de . Le 7 octobre 1897, Slaby battait un record de distance avec une transmission sans-fil réussie entre Schöneberg et Rangsdorf, soit une distance de  ; l'été suivant, l'émission portait à plus de  entre Berlin et Jüterbog. L'amélioration décisive fut d'utiliser, comme l'avait suggéré Ferdinand Braun, deux circuits distincts pour la bobine de Ruhmkorff et l'antenne émettrice (Marconi câblait encore les deux composants dans son télégraphe), et de les coupler par induction.

La fondation de Telefunken
De grandes entreprises étaient derrière le financement des recherches techniques de transmission radio et de radiotéléphonie : Slaby était financé par AEG, Marconi par Wireless Telegraph Co. et Ferdinand Braun par Siemens & Halske (S & H) ; mais cela impliquait qu'un message émis par un émetteur Slaby ne pouvait être décodé par un récepteur Marconi en raison des clauses d'exclusivité contractuelles. Cette situation devenant intenable pour le développement international de la radio; S & H et AEG décidèrent de fédérer leurs efforts en 1903 en créant la co-entreprise Gesellschaft für drahtlose Telegraphie m.b.H., System Telefunken. Slaby confia la direction de l'usine à son assistant, le comte George von Arco.

Engagement en faveur des écoles d'ingénieur
Devenu à la fois président de l' (VDI) et, en tant que fondateur, premier président de l'Association pour l'électrotechnique (VDE), il pouvait obtenir directement audience auprès de Guillaume II. Il donna des conférences sur le progrès technique dans le palais de Berlin, et l'empereur d'Allemagne assistait à ses démonstrations d'appareils électriques à l'université technique de Berlin. Il s'y fit l'écho de la proposition d'Aloïs Riedler en faveur de la promotion sociale des ingénieurs et de l'octroi aux écoles d'ingénieurs des mêmes prérogatives que les universités scientifiques en matière de diplômes, ce que Guillaume II approuva en 1899. De 1894 à 1895, Adolf Slaby exerça la charge de recteur de l'université technique de Berlin, et devint en 1898 le premier universitaire de l'enseignement technique à siéger à vie à la Chambre des seigneurs de Prusse.

Postérité
 Décoré de la médaille Grashof de l'Association des ingénieurs allemands en 1902.

Bibliographie

 Sieghard Scheffczyk: Adolf Slaby, Pionier der Funktechnik. Dans: CQ DL, Das Amateurfunkmagazin, Jahrgang 2013, Ausgabe 4, p. 271.

Notes

Liens externes

Ingénieur prussien
Ingénieur électricien
Membre de l'Académie allemande des sciences Leopoldina
Député de la Chambre des seigneurs de Prusse
Professeur à l'université technique de Berlin
Étudiant de l'université d'Iéna
Naissance en avril 1849
Naissance à Berlin
Décès en avril 1913
Décès à Berlin-Charlottenbourg

Adolf Slaby


Miriam Cunha Sobrinha ASCJ (Várzea Paulista, ) é religiosa e educadora brasileira. Atualmente exerce a função de superiora geral das Apóstolas do Sagrado Coração de Jesus.

Biografia
Nasceu em Várzea Paulista, São Paulo, em 15 de agosto de 1965. Ingressou na Congregação das Apóstolas do Sagrado Coração de Jesus em 1989 e completou sua formação inicial na província de São Paulo. Em 1994, fez o juniorado interno em Roma e fez sua profissão perpétua em 1998 em Avezzano, Itália.

Obteve licenciatura em Ciências Religiosas e Filosofia na Pontifícia Universidade Antoniana. Continuou seus estudos na Pontifícia Universidade Lateranense de Roma, onde obteve o diploma em Teologia e o magistério em Teologia Fundamental.

Desempenhou sua missão na área educacional dirigindo escolas, trabalhou na pastoral vocacional e colaborou na coordenação do ensino religioso. Na Suíça, trabalhou com filhos de imigrantes num jardim de infância. Foi secretária provincial da província de São Paulo; depois, assumiu o cargo de vice-provincial da Vice-Província Centro-Norte do Brasil por três anos; teve dois mandatos como superiora provincial da Província de São Paulo no Brasil.

Em 21 de julho de 2016, foi eleita superiora geral das Apóstolas do Sagrado Coração de Jesus, sendo reconduzida ao cargo em julho de 2022.

Naturais do estado de São Paulo
Freiras católicas do Brasil
Filósofos do Brasil
Teólogos do Brasil
Educadores do Brasil
Alunos da Pontifícia Universidade Antonianum
Alunos da Pontifícia Universidade Lateranense
Brasileiros expatriados na Itália

Miriam Cunha Sobrinha


Hospital 20 de Noviembre es una de las estaciones que forman parte del Metro de Ciudad de México, perteneciente a la Línea 12. Se ubica al sur de la Ciudad de México, en la alcaldía Benito Juárez.

Información general

El nombre hace alusión al Hospital "20 de Noviembre" del ISSSTE, que se halla en la acera norte de la avenida Félix Cuevas, frente a la estación. El ícono muestra la cubierta del hospital, a base de tridilosa. La estación cuenta con 2 andenes y dos vías, uno correspondiente a la dirección Mixcoac y el otro para la dirección Tláhuac.

La estación permaneció cerrada desde el 4 de mayo de 2021 hasta el 15 de enero de 2023 por seguridad, debido a un desplome que ocurrió en la interestación Tezonco-Olivos con dirección a Tláhuac y que dejara un saldo de saldo de 26 fallecidos y 80 heridos.

Afluencia

La siguiente tabla presenta la afluencia de la estación en el año 2014, organizados en días laborales, fines de semana y días festivos.

Así se ha visto la afluencia de la estación en sus primero 10 años de existencia:

En 2021, Hospital 20 de Noviembre se convirtió en la 6° estación menos utilizada de la red, al registrar una afluencia de tan solo 1,625 pasajeros que utilizaron esta estación a diario. Un factor importante a su baja afluencia, se debe al cierre (que todavía sigue de manera parcial) de la Línea Dorada, debido al desplome entre la interestación Olivos-Tezonco que ocurrió el 3 de mayo de 2021, cerrando por seguridad toda la línea. Razón por la cual los números de pasajeros en el 2021, solo se contabilizaron hasta 3 de mayo de 2021.

Conectividad

Salidas

 Norponiente: Eje 7 Sur Av. Félix Cuevas y Eje 3 Poniente Av. Coyoacán, Col. del Valle.
 Surponiente: Eje 7 Sur Av. Félix Cuevas y Eje 3 Poniente Av. Coyoacán, Col. U.H. Presidente Miguel Alemán.
 Nororiente: Eje 7 Sur Av. Félix Cuevas y Eje 3 Poniente Av. Coyoacán, Col. del Valle
 Suroriente: Eje 7 Sur Av. Félix Cuevas y Eje 3 Poniente Av. Coyoacán, Col. U.H. Presidente Miguel Alemán.

Conexiones

Existe conexión con la línea 3 del Trolebús.

Sitios de interés

 Hospital "20 de Noviembre"
 Unidad Habitacional Presidente Miguel Alemán
 Tienda de Autoservicio Wal-Mart Miguel Alemán. (No confundir con el establecimiento del mismo nombre ubicado al cruce con Av. Universidad)

Referencias

Estaciones de la línea 12 del Metro de la Ciudad de México
Estaciones de Metro de México inauguradas en 2012

Hospital 20 de Noviembre (estación)


ශිල්පා ශෙට්ටි (තුලු: ಶಿಲ್ಪಾ ಶೆಟ್ಟಿ; 1975 ජූනි 8) ඉන්දියානු සිනමා නිලියෙකු සහ මූස්තර නිරූපිකාවක වන අතර බාසිගර් (1993) ඇගේ මංගල චිත්‍රපටය විය. බොලිවුඩ්, දමිළ, තෙලඟු සහ කන්නඩා චිත්‍රපට 40කට ආසන්න ප්‍රමාණයකට ඇගේ දායකත්වය ලබා දී තිබේ.ඇයගේ පළමු ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය ආග් චිත්‍රපටයේ විය. තම රංගන දිවියේ විවිධ පසුබෑම් වලට ලක් වුවද නඇවත එම ගිලිහුනු ජනප්‍රියත්වය ගොඩ නගා ගැනීමට ඇය සමත් විය. දඩකන් (2000) සහ රිශ්තෙ (2002) චිත්‍රපටයන්හි ඇය දැක්වූ දක්ෂතා ප්‍රසංශනීය වූ අතර පිර් මිලෙන්ගෙ (2004) හි එඩ්ස් රෝගියෙකුගේ චරිත නිරූපණය බොහෝ ගෞරව බුහුමනට පාත්‍ර විය. ඇගේ බාල සොහොයුරිය ශමිතා ශෙට්ටි ද බොලිවුඩ් නිළියකි.

මාෆියා සම්බන්දකම් සම්බන්ධයෙන් සැකකාරියක වූ අතර වෙනත් ගැටළුකාරී අවස්ථා කිහිපයකද ඇය පටලවණු ලැබීය. 2006දී අසභ්‍ය දර්ශණයක් සම්බන්ධයෙන් චෝදනාවට ලක්ව අතඩන්ගුවට ගැනීමට වරෙන්ත්තුවක්ද නිකුත් කෙරුණි. 2007 වසරෙදී බ්‍රිතාන්‍ය රූපවාහිනී වැඩසටහනක් වන "සෙලෙබ්‍රිට් බිග් බ්‍රදර්" (Celebrity Big Brother ) අතරතුර ඇය සහ ජඩ් ගූඩි, ජො ඔ'මේරා සහ ඩැනීලෙ ලොය්ඩ් යන තරඟකරුවන් අතර ජාත්‍යන්තර වර්ගවාදී අර්බුදය පිළිබඳව විවාදයක් ඇතිවූ අතර තරඟය අවසානයේ ඇය 63%ක චන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබාගනිමින් ජයග්‍රහණය කිරීමට සමත් විය. ඒ සමඟම චිත්‍රපට කර්මාන්තය තුළ ඇයගේ ජනප්‍රියත්වය  නැවත ස්ථාපනය වූ අතර අනුපිළිවෙලින් "ලයිෆ් ඉන් අ... මෙට්‍රො" සහ "අප්නෙ" යන චිත්‍රපටයන්හි රංගනයෙහි යෙදුනි. ඇය පිළිබඳ නැවතත් ධානාත්මක කතිකාවතකට මෙය මුල පිරීය.

මූලාශ්‍ර

1975 උපත්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිවේදිකාවෝ

ශිල්පා ශෙට්ටි


Acanthostyles buniifolius, vrsta glavočike, grm iz Južne Amerike nekada uključivan u rod Eupatorium. Raširena je po sjevernoj Argentini, Jugu Brazila, Boliviji i Urugvaju.

Sinonimi
 Eupatorium buniifolium Hook. & Arn.
 Eupatorium buniifolium var. bakeri Kuntze
 Eupatorium buniifolium var. hieronymi Kuntze
 Eupatorium crithmifolium Griseb.
 Eupatorium pinnatifidum DC.
 Eupatorium pinnatifidum var. virgatum (D.Don ex Hook. & Arn.) Baker
 Eupatorium pinnatifissum H.Buek
 Eupatorium pinnatisectum Steud.
 Eupatorium virgatum D.Don ex Hook. & Arn.

Izvori

Eupatorieae

Acanthostyles buniifolius


Manijaci je naziv za navijačku grupu FK Željezničar Sarajevo.

Povijest
Godine 1987. dolazi do osnivanja navijačke skupine Željezničara koji su se nazvali "The Maniacs". Stvaraju se i podgrupe "Blue Tigers" i "Joint Unioni". Najznačajniji vođa navijača Željezničara bio je Dževad Begić-Đilda, heroj Sarajeva, koji je poginuo 1992. godine.

Najveći rivali Manijaka su navijači nogometnog kluba FK Sarajevo poznatiji kao Horde Zla. Rivalstvo Manijaka i Hordi Zla može se vidjeti na najvećem derbiju u Bosni i Hercegovini. Manijaci se nalaze na južnoj strani stadiona Grbavice. Boje ove skupine su plava i bijela, koje su ujedno boje i Željezničara.

Izvori

Vanjske poveznice
Bosanskohercegovačke navijačke skupine
FK Željezničar Sarajevo

Manijaci