Gideon Tomaschoff (* 1956 in Tel Aviv) ist ein israelisch-kanadischer abstrakter Maler. Er lebt und arbeitet in Toronto, Kanada.

Leben

Gideon Tomaschoff studierte von 1978 bis 1982 Ingenieurwissenschaften an der Ben-Gurion-Universität in Tel Aviv. 1986 erfolgte der Umzug in die USA und nach Kanada. Dort begann er 1993 ein Kunststudium am Ontario College of Art&Design, das er 1996 mit Auszeichnung abschloss.

Werk
Während seines Studiums arbeitete Tomaschoff an gegenständlichen Gemälden wie Porträts oder Hausfassaden. Die Fassaden von Gebäuden, die von Menschenhand gestaltet, zerstört und erneut gestaltet sowie unter dem Einfluss der Natur ausgewaschen und verwandelt worden waren, werden zum Impulsgeber für seine immer abstrakter werdenden Bilder.
Von da an werden Tomaschoffs Gemälde immer unabhängiger vom konkret Gesehenen. Mehr und mehr visualisieren sie innere Landschaften, die in Farblandschaften übersetzt werden und assoziieren eine Fülle von persönlichen Erinnerungen.
Die durch den vielschichtigen Aufbau (s. Technik) komplexen Werke lassen an aufgeplatzte, abbröckelnde Fassaden denken; sie erinnern an Landschaften, in denen sich das Licht bricht; sie lassen Schemen von Gesichtern erahnen.
Im Unterschied zu vielen zeitgenössischen Künstlern verwendet Tomaschoff Titel für seine Arbeiten. "Alles und Nichts", "Intime Distanz", "Unmerklich" oder "Furchen" sind nur einige Beispiele für poetische Titel, die dem Betrachter trotzdem eine Offenheit in der Betrachtung und Interpretation seiner Werke zugestehen.

Technik
Gideon Tomaschoff grundiert seine Leinwände auf eine Weise, die das Fließen und Aufsaugen der Farben garantiert. Nach der Grundierung legt der Maler Schicht um Schicht sowohl transparenter als auch nicht-transparenter Farben auf die Leinwand. In einem anschließenden Arbeitsprozess werden die aufgetragenen Schichten partiell abgetragen, aufgeraut, teilweise zerstört. Die radikale Bearbeitung der Oberfläche legt so darunter liegende Farbschichten frei. Gemeinsam mit der Einwirkung des natürlichen oder künstlichen Lichtes entsteht eine Fülle von visuellen Eindrücken.

Literatur
 Zwischenräume - The Space Between. Katalog zur Ausstellung Gideon Tomaschoff im Kunstverein MMIII 2011. Hrsg. MMIII Kunstverein Mönchengladbach

Weblinks
 http://www.schir.net/58/gideon-tomaschoff.html
 http://www.artnet.de/K%C3%BCnstler/gideon-tomaschoff/
 http://www.youblisher.com/p/123177-Gideon-Tomaschoff-The-Space-Between/
 http://www.co-mg.de/2011/05/06/ausstellung-des-israelisch-kanadischen-malers-gideon-tomaschoff-im-mmiii-kunstverein/

Zeitgenössischer Künstler
Abstrakte Malerei
Maler (Kanada)
Kanadier
Israeli
Geboren 1956
Mann

Gideon Tomaschoff


Spomen-park znamenitih Klanjčana se nalazi u općini Klanjec.

Opis dobra
Spomen-groblje u Klanjcu, nekad staro klanječko groblje, danas je uređeno kao park i spomen-područje na kojem su ostali sačuvani originalni grobovi Antuna Mihanovića, Otona Ivekovića i, kasnije prenesen, grob Krste Ivekovića. Prostorna koncepcija spomen-groblja sastoji se od dvije okomite aleje s portalom, sagrađenim 1909. g. Grob pjesnika Antuna Mihanovića okružen je niskim zidićem i željeznom kovanom ogradom te nadgrobnim spomenikom nalik obelisku s natpisima. Grob slikara Otona Ivekovića ima jednostavnu ploču s uklesanim natpisom. Na grobu antifašiste Krste Ivekovića nalazi se brončana skulptura kipara Antuna Augustinčića "Nošenje ranjenika" i natpis.

Zaštita
Pod oznakom Z-4596 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "memorijalna baština".

Izvori

Zaštićena memorijalna obilježja i mjesta u Krapinsko-zagorskoj županiji
Građevine u Klanjcu
Groblja u Hrvatskoj

Spomen-groblje (Klanjec)


Le sous-marin Hipopótamo était un prototype de navire militaire submersible, construit en 1837 par l'inventeur José Rodríguez Labandera, de Guayaquil. Il est reconnu comme le premier sous-marin jamais construit en Amérique latine.

Historique
Les premiers plans du projet de ce sous-marin militaire ont été créés au Pérou, après plusieurs années de conception. Les plans ont été présentés au gouvernement du Pérou, qui a autorisé la construction du navire. Il devait être équipé d'artillerie pour couler les navires ennemis. Bien que le gouvernement péruvien ait donné l'autorisation, il n'a pas financé le projet, ce qui n'a pas permis de commencer la construction du submersible.

L'inventeur de Guayaquil est retourné dans son pays natal, à la recherche de partenaires qui pourraient financer son projet, et a publié de la propagande dans le journal El Ecuatoriano del Guayas. Après avoir rassemblé des fonds suffisants, il a commencé la construction de son sous-marin qu'il a baptisé El Hipopótamo. Le sous-marin était prêt à être mis à l'eau en juillet 1838.

Lors de son premier voyage d'essai, étaient présents, outre le gouverneur de la Province du Guayas, le général Vicente González, d'innombrables citoyens de Guayaquil. Cet exploit maritime a été couvert par la presse locale, le journal El Ecuatoriano del Guayas.

Conception
La coque était construite en bois, avec des planches calfeutrées et imperméabilisées avec du bitume, et les joints étaient en cuir pour empêcher l'entrée d'eau. Il avait une hélice entraînée par des pédales à traction humaine. L'évent était un tube qui sortait à la surface, à peine visible à l'œil nu

Engagements
La première tentative de navigation sous-marine effectuée en Amérique du Sud a eu lieu le . Le plan de navigation était de partir de la ville de Durán, de naviguer sous les eaux du Río Guayas et d'accoster à Guayaquil. LHipopótamo s'est immergé, ayant à bord José Rodríguez et son assistant José Quevedo.

Le submersible a navigué 12 blocs, jusqu'à ce que le changement de marée, la prochaine arrivée de la nuit et un dysfonctionnement de l'un de ses gouvernails obligent à le prendre à la remorque. On pense qu'après ce premier voyage inaugural, lHipopótamo a fait deux autres tentatives, mais il s'est finalement échoué sur la rive de Duran.

Notes et références

Voir aussi
 Flach (sous-marin)
 Toro Submarino

Liens internes
 Liste des sous-marins de l'Équateur

Sous-marin
Prototype
Bateau lancé en 1838

Hipopótamo (sous-marin)


În teoria grafurilor și informatică, o matrice de adiacență este o matrice pătrată folosită pentru a reprezenta un graf finit. Elementele matricei indică dacă perechea de noduri corespunzătoare sunt sau nu adiacente în graf.

În cazul special al unui grafic finit simplu, matricea de adiacență este o  cu zerouri pe diagonală. Dacă graful este neorientat, atunci matricea de adiacență este simetrică.
Relația dintre un graf și valorile proprii și vectorii proprii ale matricei sale de adiacență este studiată în .

Se face distincția între matricea de adiacență și matricea de incidență a unui graf, o altă reprezentare matricială ale cărei elemente indică dacă perechile nod–muchie sunt incidente sau nu.

Definiție
Pentru un graf simplu cu mulțimea nodurilor V, matricea de adiacență este o matrice pătrată  X  A astfel încât elementul Aij este unu atunci când există o muchie de la nodul i la nodul j, și zero atunci când nu există o astfel de muchie în graf. Elementele diagonale ale matricei sunt toate zero, deoarece în grafurile simple nu sunt permise muchii de la un nod la el însuși (). De asemenea, este uneori util în teoria algebrică a grafurilor să se înlocuiască elementele nenule cu variabile algebrice.

Același concept poate fi extins la multigrafuri și grafuri cu bucle, stocând numărul de muchii între două noduri în elementul corespunzător din matrice, și permițând ca elementele diagonale să fie nenule. Buclele pot fi luate în considerare fie o dată (ca o singură muchie) fie de două ori (ca două incidențe separate), atâta timp cât se urmează o convenție consistentă. Grafurile neorientate folosesc adesea această din urmă convenție de numărare a buclelor de două ori, întrucât grafurile orientate de obicei folosesc prima convenție.

Matricea de adiacență a unui graf bipartit
Matricea de adiacență  a unui graf bipartit ale cărei două părți au  și, respectiv,  noduri poate fi scrisă sub forma

unde  este o matrice , iar 0 și 0 reprezintă matricea nulă de dimensiune  și, respectiv, . În acest caz, matricea mai mică  reprezintă graful în mod unic, și celelalte părți ale lui  pot fi eliminate, deoarece sunt redundante.  este uneori numită matricea de biadiacență.

Formal, fie  = () un graf bipartit cu părțile  = {1, … ,  } și  = {1, … ,  }. Matricea de biadiacență este matricea 0-1 de dimensiuni  notată cu  , în care  = 1 dacă și numai dacă () ∈ .

Dacă  este un multigraf bipartit sau un graf ponderat bipartit, atunci elementele  sunt considerate a fi numărul de muchii între noduri sau, respectiv, ponderea muchiei ().

Variante
O matrice de adiacență (a, b, c) A a unui graf simplu are Ai,j = a , dacă (i, j) este muchie, b dacă nu este, și c pe diagonală.  este o matrice de adiacență (−1, 1, 0). Această matrice este utilizată în studierea  și a .

Matricea de distanțe are în poziția (i, j) distanța între nodurile vi și vj. Distanța este lungimea drumului celui mai scurt care leagă nodurile. Cu excepția cazului în care se dau explicit lungimile muchiilor, lungimea unui drum este numărul de muchii. Matricea de distanțe seamănă cu o putere mare a matricei de adiacență, dar în loc de a spune doar dacă două noduri sunt conectate (de exemplu, matricea de conectare, care conține valori booleene), dă distanța exactă dintre ele.

Exemple

Grafuri neorientate
Convenția urmată aici (pentru grafurile neorientate) este că fiecare muchie adaugă 1 la celula corespunzătoare din matrice, și fiecare buclă adaugă 2. Aceasta permite ca gradul unui nod să fie ușor de găsit prin însumarea valorilor de pe rândul sau de pe coloana matricei de adiacență.

Grafuri orientate
În grafurile orientate, gradul interior al unui nod poate fi calculat prin însumarea elementelor de pe coloana corespunzătoare, și gradul exterior poate fi calculat prin însumarea elementelor de pe rândul corespunzător.

Grafuri banale
Matricea de adiacență a unui graf complet conține numai valori 1, cu excepția diagonalei, unde sunt numai zerouri. Matricea de adiacență a unui  este o matrice nulă.

Proprietăți

Spectrul
Matricea de adiacență a unui graf neorientat simplu este simetrică, și, prin urmare, are o mulțime completă de valori proprii reale și o bază ortogonală de vectori proprii. Mulțimea valorilor proprii a unui graf este spectrul grafului. Valorile proprii se notează frecvent cu .

Cea mai mare valoare proprie  este limiată superior de gradul maxim. Acesta este un rezultat evident al , dar se poate demonstra cu ușurință. Fie v fi un vector propriu asociat lui  și x componenta în care v are valoare absolută maximă. Fără a pierde din generalitate, se presupune că vx este pozitiv, deoarece în caz contrar, pur și simplu se ia vector propriu , asociat și el cu . Atunci

Pentru grafurile d-regulate, d este prima valoare proprie a lui A pentru vectorul v = (1, …, 1) (este ușor de verificat că aceasta este valoare proprie și că este maximul pentru limita dată mai sus). Multiplicitatea acestei valori proprii este numărul de componente conexe din G, în special  pentru grafurile conexe. Se poate demonstra că pentru fiecare valoare proprie , opusul său  este, de asemenea, o valoare proprie a lui A dacă G este un graf bipartit. În particular, −d este o valoare proprie a grafurilor bipartite.

Diferența  se numește  și este legată de  lui G. De asemenea, este util să se definească valoarea . Acest număr este mărginit de . Limita este strictă în așa-numitele , care au aplicații în multe domenii.

Izomorfism și invarianți
Se presupune că se dau două grafuri orientate sau neorientate G1 și G2 cu matricele de adiacență A1 și A2. G1 și G2 sunt  dacă și numai dacă există o matrice permutare P astfel încât

În special, A1 și A2 sunt asemenea și, prin urmare, au același , același , aceleași valori proprii, același determinant și aceeași urmă. Prin urmare, acestea pot servi ca invarianți de izomorfism ai grafurilor. Cu toate acestea, două grafuri pot să aibă aceeași mulțime de valori proprii, dar să nu fie izomorfe. Se spune că acești operatori liniari sunt .

Puterile matricei
Dacă A este matricea de adiacență a unui graf orientat sau neorientat G, atunci matricea An (adică produsul matricial a n copii ale lui A) are o interpretare interesantă: elementul (i, j) dă numărul de drumuri (orientate sau neorientate) de lungime n din nodul i la nodul j. Dacă n este cel mai mic număr întreg nenegativ, astfel încât pentru orice pereche i, j, elementul (i, j) din An este pozitiv, atunci n este distanța între nodul i și nodul j. Acest lucru implică, de exemplu, că numărul de triunghiuri într-un graf neorientat G este exact urmă lui A3 împărțită la 6. Matricea de adiacență poate fi folosită și pentru a determina dacă graful este sau nu este .

Structuri de date
Matricea de adiacență poate fi folosită ca structură de date pentru  în programele pe calculator pentru manipularea grafurilor. Principala structură de date alternativă utilizată în acest scop este lista de adiacență.

Pentru că fiecare element din matricea de adiacență necesită un singur bit, acesta poate fi reprezentat într-un mod foarte compact, ocupând doar 2/8 octeți pentru reprezentarea unui graf orientat, sau (prin utilizarea unui format  triunghiular compact și stocând doar triunghiul imferior al matricei) aproximativ 2/16 octeți pentru un graf neorientat. Deși sunt posibile și reprezentări mai succinte, această metodă se apropie de limita inferioară dată de teoria informației pentru numărul minim de biți necesari pentru a reprezenta toate grafurile de n noduri. Pentru stocarea grafurilor în fișiere text, se pot folosi mai puțini biți per octet pentru a asigura că toți octeții reprezintă caractere de text, de exemplu prin utilizarea unei reprezentări .
În afară de evitarea irosirii de spațiu, această reprezentare compactă localitatea referințelor.
Cu toate acestea, pentru un graf rar mare, listele de adiacență necesită mai puțin spațiu de stocare, pentru că nu consumă inutil spațiu pentru a reprezenta muchii care nu există.

O formă alternativă a matricei de adiacență, care necesită însă o cantitate mai mare de spațiu, înlocuiește numerele din fiecare element al matricei cu pointeri la obiecte muchie (când sunt prezente muchiile) sau cu pointeri null (atunci când nu există nicio muchie).
Este posibilă și stocarea ponderilor muchiilor direct în elementele unei matrice de adiacență.

Pe lângă compromisul de spațiu, diferite structuri de date facilitează și diferite operațiuni. Găsirea tuturor nodurilor adiacente unui anumit nod într-o listă de adiacență este la fel de simplu ca și parcurgerea listei, și necesită un timp proporțional cu numărul de vecini. Cu o matrice de adiacență, trebuie parcurs însă rândul întreg, ceea ce necesită mai mult timp, proporțional cu numărul de noduri din întregul graf. Pe de altă parte, verificarea dacă există o muchie între două noduri se face imediat cu matricea de adiacență, dar la o listă de adiacență necesită un timp proporțional cu gradul minim dintre cele două noduri.

Bibliografie

Legături externe
 Fluffschack — un joc educativ Java web start care demonstrează relația dintre matricele de adiacență și grafuri.
 Open Data Structures - Secțiunea 12.1 - AdjacencyMatrix: Reprezentarea unui graf printr-o matrice
 Café math: Matricele de adiacență ale grafurilor : Aplicații ale matricelor de adiacență pentru calculul ce generează șiruri de drumuri.
Matrice

Matrice de adiacență


Nexu, Yıldız Savaşları: Bölüm II - Klonların Saldırısı filmindeki hayali yaratık. Massiff ırkındandır. Obi-Wan Kenobi, Padme Amidala ve Anakin Skywalker'ın Geonosis'teki idamındaki üç yaratıkdan en çevik olanı ve yırtıcı bir kedi gibi gözükendi. O hedef olarak padme Amidala'yı seçti. Padme sütunun üstüne çıkarak kendini korudu ve zincirlerini çıkarıp yaratığa karşı kendini savundu ama Nexu onu yaraladı. Reek'in kontrolünü eline alan Anakin, Nexu'yu Reek ile öldürdü ve Padme'yi kurtardı.

İlgili sayfalar
 Yıldız Savaşları

Nexu


Michael Allan Patton (d. 27 Ocak 1968), Amerikalı müzisyen. Öncü alternatif metal grubu Faith No More'un vokalisti olması ve çeşitli tarzlarda verdiği eserler ile tanınmaktadır.
Mike Patton ilk olarak Mr. bungle da vokal yapıyordu. Son derece kendine has, deneysel bir sounda sahip olan grup Patton'ın yer yer agresif yer yer hüzünlü daha doğrusu her moda girebilen vokalleriyle zenginliğine zenginlik kattı.

Bu sırada vokalistiyle yollarını ayıran ve yeni vokal olarak Chris Cornell gibi isimleri düşünen Faith No More Patton'la çalışmak istedi. Mike Patton'ın vokalleriyle The Real Thing, Angel Dust, King For a Day Fool For a Lifetime gibi başarılı albümlere imza attılar. 1990'ların sonlarında çıkardıklar Album of the Year,grubun son albümü oldu.

1968 doğumlular
Humboldt County, Kaliforniya doğumlular
Amerikalı erkek şarkıcılar
Amerikalı klavyeciler
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Alternatif metal müzisyenleri
Scat singing
Yaşayan insanlar
20. yüzyıl Amerikalı müzisyenleri
Amerikalı klasik müzik bestecileri
Amerikalı deneysel müzisyenler
Amerikalı erkek seslendirme sanatçıları
Amerikalı rock şarkıcıları
Deneysel besteciler
Kaliforniya doğumlu şarkıcılar
Tzadik Records sanatçıları
Faith No More üyeleri
Mr. Bungle üyeleri
20. yüzyıl Amerikalı bestecileri

Mike Patton


Gorska ivančica (voluje oko, lat. Leucanthemum adustum), vrsta glavočike iz roda ivančica. Raste po Europi, uključujući i Hrvatsku. Postoje dvije podvrste.

Podvrste
 Leucanthemum adustum subsp. adustum
 Leucanthemum adustum subsp. margaritae (Gáyer) Holub

Izvori

Ivančica

Gorska ivančica


Olíufuglar (fræðiheiti: Steatornithidae) eru fuglar af ætt Steatornithiformes. Það er eingöngu ein tegund í ættkvíslinni (olíufugl) og er það sömuleiðis eina tegundin í ættbálknum.

Tenglar

Fuglar

Olíufuglar


Degeaba este un album al rapsodului român Tudor Gheorghe, din anul 2012, dedicat martirilor căzuți la Revoluția Română din 1989 . Albumul este rezultatul unui spectacol mai vechi al maestrului Tudor Gheorghe , Mie-mi pasă . În album se regăsesc cântece de omagiere a celor căzuți în decembrie 1989 (Uvertura Pune Tată Steag la poartă , Rugă la Timișoara ) , melodii care arată viața politică , economică și socială a României din 1990 până în prezent (Colind de parlamentari , Colind de fost parlamentari ,Criza , Degeaba , Între ce-am visat) dar și motive de colind (Vin Colindătorii /La fereastra cu gutuie , Sculați Boieri , Florile Dalbe).Albumul s-a realizat în urma colaborării rapsodului Tudor Gheorghe cu dirijorul Marius Leonard Hristecu  și cu Corul și Orchestra Filarmonicii Oltenia-Craiova .

Muzica și versurile :Tudor Gheorghe

Orchestrator și dirijor : Marius Leonard Hristescu

Durata albumului este de 1:39:04 .

Lista pieselor este :
 Uvertura/Pune tată steag la poartă
 Mie-mi pasă
 Rugă la Timișoara
 Prolog
 Vin colindătorii /La fereastra cu gutuie
 Colind
 Am venit
 Colind de parlamentari
 Colind de fost parlamentar
 Statornicie
 Amărăciune
 Între ce-am visat
 Degeaba
 Nu m-am temut de lupii maturi
 Maturizare
 Ia-ne , Doamne , orice perspectivă
 Epilog

Note

Albume de Tudor Gheorghe
Albume din 2012

Degeaba


بيدمونت  هي إحدى مدن مقاطعة ألاميدا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 31 يناير، 1907.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لبيدمونت في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان بيدمونت 10,952 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 3,804 أسرة وعدد العائلات 3,105 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 3,859 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 78.59% من البيض و1.24% من الأمريكيين الأفارقة و0.11% من الأمريكيين الأصليين و16.02% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.04% من سكان جزر المحيط الهادئ و0.63% من الأعراق الأخرى و3.38% من عرقين مختلطين أو أكثر و2.97% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 3,804 أسرة كانت نسبة 48.5% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 70.9% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 8.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 2.2% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 18.4% من غير العائلات. تألفت نسبة 14.5% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 7.8% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.88، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.18.

بلغ العمر الوسطي للسكان 43.7 عاماً. وكانت نسبة 30.3% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 3.8% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 18.5% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 34% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 13.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 92.7 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 87.7 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 134,270 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 149,857 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 100,001 دولارًا مقابل 58,553 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 70,539 دولارًا. وكانت نسبة 1% من العائلات ونسبة 2% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 2.6% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 1.6% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان بيدمونت 10,667 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 3,801 أسرة وعدد العائلات 3,117 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 3,924 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 74.22% من البيض و1.35% من الأمريكيين الأفارقة و0.06% من الأمريكيين الأصليين و18.18% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.12% من سكان جزر المحيط الهادئ و0.88% من الأعراق الأخرى و5.19% من عرقين مختلطين أو أكثر و3.95% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 3,801 أسرة كانت نسبة 42.3% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 72% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 6.8% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 3.1% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 18% من غير العائلات. تألفت نسبة 15.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 9.1% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.81، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.11.

بلغ العمر الوسطي للسكان 46.2 عاماً. وكانت نسبة 28.3% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 4.2% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 15.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 36.8% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.4% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.6% ذكور و51.4% إناث.

أعلام
 أل ديفيس
 روبرت جوزيف دير
 ريتشارد كارلسون
 بوب تشاو
 إلوين بيرليكامب

مراجع

بيدمونت (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1907
تأسيسات سنة 1907 في كاليفورنيا
عزل عنصري
مدن في مقاطعة ألاميدا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
مدن منطقة خليج سان فرانسيسكو

بيدمونت (كاليفورنيا)


Nauphoetini es una tribu de insectos blatodeos de la familia Blaberidae, subfamilia Oxyhaloinae. Esta tribu comprende 35 especies divididas en seis géneros.

Géneros
Los seis géneros de la tribu Nauphoetini son los siguientes:
 Griffiniella
 Henschoutedenia
 Jagrehnia
 Nauphoeta
 Rhyparobia
 Simandoa

La mayoría de las especies están repartidas entre los géneros Henschoutedenia y Jagrehnia, con 11 especies cada uno.

Referencias

Blaberidae

Nauphoetini


Manteigas  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Beira Interior Norte altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 4 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Sameiro
 Santa Maria (Manteigas)
 São Pedro (Manteigas)
 Vale de Amoreira

Portekiz'in belediyeleri
Beira Interior Norte

Manteigas


Onthophagus picatus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1902.

Referências

Ligações externas

picatus
Coleópteros descritos em 1902

Onthophagus picatus


Zastava Estonske Sovjetske Socijalističke Republike bila je službena zastava Estonske SSR od njezina osnivanja i pristupanja Sovjetskom Savezu 1940. godine pa do obnove suvereniteta Republike Estonije 1990. godine. Osim tipičnih komunističkih simbola (srp i čekić, zvijezda, crvena boja), zastava je od 1953. godine imala i liniju koja je simbolizirala morske valove.

Nakon sovjetske invazije u lipnju 1940. godine, Estonija je okupirana, a ubrzo i pripojena Sovjetskom Savezu pod nazivom Estonska Sovjetska Socijalistička Republika. Od 31. listopada 1940. godine, službena zastava Estonske SSR bila je sovjetska zastava s latiničnim tekstom "ENSV" iznad srpa i čekića, umjesto uobičajene crvene zvijezde. Nova zastava službeno je usvojena 6. veljače 1953. godine te je također koristila sovjetsku zastavu kao podlogu, s tim da je ispod srpa i čekića dodana bijelo-plava crta koja je simbolizirala morske valove. Sličan dizajn imala je i zastava Latvijske SSR. Dizajner ove zastave bio je Paul Luhtein.

Za vrijeme Estonske SSR, estonska dijaspora i diplomacija, kao i Estonska vlada u izgnanstvu, i dalje su koristile estonsku trobojnicu kao jedinu međunarodno priznatu zastavu Estonije. Istovremeno, korištenje te zastave bilo je zabranjeno i kažnjivo na području Sovjetskoga Saveza.

Estonske su vlasti 20. listopada 1988. godine ponovo dopustile korištenje estonske trobojnice na području Estonske SSR. Dana 23. veljače 1989. godine, sovjetska zastava službeno je skinuta s Pikk Hermanna na dvorcu Toompei. Sljedećega jutra, 24. veljače, zastava je zamijenjena estonskom trobojnicom u čast 70. obljetnice Deklaracije o nezavisnosti Estonije.

Stupanjem na snagu Zakona o državnim simbolima Estonije 8. svibnja 1990. godine, godinu dana prije potpune obnove estonske suverenosti 1991. godine, korištenje zastave i grba Estonske SSR službeno je stavljeno izvan snage.

Vidi još

 Zastava Estonije
 Zastava Sovjetskog Saveza
 Grb Estonske SSR
 Estonska SSR

Izvori

Estonska Sovjetska Socijalistička Republika
Državni simboli Estonije


Mobilet ya da Mopet; standart 50 cc hacimde iki zamanlı motoru olan motorlu bisiklet diye anılan bir tür motorlu taşıt.

Ucuz olması ve az yakıt harcaması sebebiyle Türkiye'de taşrada tercih edilen bir vasıta olmuştur. Ayakla vurdurmak diye tabir edilen yöntemle yani hızlıca pedalını iterek çalışır. Çalışmamakta direndiğinde yanında koşularak ve/veya ayaklıkta iken üstünde boşa pedal çevrilerek çalışır. Ortalama 50 km/h hıza kadar çıkabilen modelleri vardır. Genellikle vitessizdir. SWT gibi otomatik şanzıman kullanan modeller de vardır. Genellikle iki zamanlı üretilmelerine karşın teknolojinin ucuzlamasıyla birlikte 4 zamanlı daha sessiz motora sahip modeller de üretilmiştir.

Mobilet


Mesobuthus mirshamsii est une espèce de scorpions de la famille des Buthidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de la province du Hormozgan en Iran.

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle paratype .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Kovařík, Fet, Gantenbein, Graham, Yağmur, Šťáhlavský, Poverenni et Nouvruzov en 2022.

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur d'Omid Mirshamsi.

Publication originale
 Kovařík, Fet, Gantenbein, Graham, Yağmur, Šťáhlavský, Poverenni & Nouvruzov, 2022 : « A revision of the genus Mesobuthus Vachon, 1950, with a description of 14 new species (Scorpiones: Buthidae). » Euscorpius, ,  (texte intégral).

Liens externes
 The Scorpion Files : Jan Ove Rein, Trondheim, Norwegian University of Science and Technology

Notes et références

Buthidae
Espèce de scorpions (nom scientifique)
Faune endémique d'Iran

Mesobuthus mirshamsii


Hvide Løgne er det andet studiealbum fra den danske popgruppe OneTwo. Det blev udgivet i 1989.
Albummet indeholder en af gruppens store hits; "Den bedste tid"; og det solgte 140.000 eksemplarer.

Spor
 "Det Er Sent Nu" - 4:49
 "Den Bedste Tid" - 4:59
 "Jeg Ka' Gi' Hva' Du Vil Ha'" - 4:13
 "Hold Fast" - 5:33
 "Hvide Løgne" - 6:05
 "Cadillac" - 3:26
 "Good Times - Bad Times" - 6:11
 "Alt For Længe" - 5:03
 "Flygtning" - 3:31

Referencer

Eksterne henvisninger
Hvide Løgne på Discogs

OneTwo-album
Album fra 1989

Hvide Løgne (album)


Herman Gellin (født 4. november 1895 i Stockholm, død 3. januar 1965) var en svensk-dansk harmonikaspiller og revydirektør.

Gellin vandt som 14-årig en international harmonikakonkurrence i fødebyen Stockholm. Han blev uddannet inden for handel og kom til København få år senere. Her havde han forretning 1917-1918, inden han fandt sammen med Ernst Borgstrøm, med hvem han optrådte på harmonika over hele verden. Blandt andet optrådte parret også i Cirkusrevyen, og Gellin kom efterhånden til at blive mere engageret i den forretningsmæssige del af dansk revy. Således blev han direktør for Helsingør Revyen i 1956 og igen i 1962-1964.

Eksterne henvisninger

Teaterledere fra Danmark
Harmonikaspillere
Personer fra Stockholm

Herman Gellin


Flipperne er en dansk kortfilm fra 1955 instrueret af Karl Stegger efter eget manuskript.

Handling

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1955

Flipperne (film)


Cneo o Gneo Acerronio Próculo  fue un político romano del siglo I.

Familia
Acerronio Próculo fue miembro de la gens Acerronia, quizá descendiente del Cneo Acerronio que Cicerón llama vir optimus en un discurso del año 70 a. C. Fue padre de Acerronia, una amiga de Agripina que fue asesinada por el emperador Nerón en el año 59, y de Cneo Acerronio Próculo, procónsul de Acaya en tiempos de Claudio.

Carrera pública
Su único cargo conocido fue el consulado, en calidad de ordinarius, en el año 37, el año en que murió Tiberio. Fue un destacado jurisconsulto.

Notas

Referencias

Bibliografía

Cónsules del Imperio romano
Senadores de la Antigua Roma del siglo I
Proculo

Cneo Acerronio Próculo


Europsko prvenstvo u vaterpolu – B skupina (en. LEN Water Polo European B Championship) je predstavljalo drugi stupanj vaterpolskog Europskog prvenstva. Također se nazivalo i Europsko B prvenstvo; Europsko prvenstvo - Divizija II. ''

O natjcanju
Prvenstva su igrana od 1974. do 2009. godine, te su ujedno bila i kvalifikacije, a kasnije pretkvalifikacije za Europsko prvenstvo, na koje su se plasirale najboljeplasirane momčadi. Do 1987. godine su igrana u sklopu glavnog dijela Europskog prvenstva (ujedno kao dio natjecanja Europskog prvenstva u plivanju), a poslije kao zaseban turnir.

Dosadašnja izdanja

  Split tada dio Jugoslavije, danas Hrvatske

Unutrašnje poveznice
 Europska vaterpolska prvenstva
 Europsko prvenstvo u vaterpolu – C skupina
 Kup EU nacija u vaterpolu

Vanjske poveznice

Izvori
 todor66.com, Europska prvenstva u vaterpolu
 lenweb.org, WINNERS OF LEN TROPHIES - Pobjednici LEN natjecanja, wayback arhiva od 12. svibnja 2006.
 english.epsan.eu, WATER POLO INTERNATIONAL CHAMPIONSHIPS, wayback arhiva od 7. rujna 2012.

B


An Uncifera obtusifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Uncifera obtusifolia in nahilalakip ha genus nga Uncifera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Uncifera

Uncifera obtusifolia


Statuia lui Ion C. Brătianu se poate referi la unul dintre următoarele două monumente:
 Statuia lui Ion C. Brătianu din București - monument proiectat de arhitectul Petre Antonescu și realizat de sculptorul francez Ernest Henri Dubois, ce a fost inaugurat în 18 mai 1903 la intersecția Bulevardului Colței (actual Bulevardul I. C. Brătianu) cu Bulevardul Regele Carol I, și distrus în 1948.
 Statuia lui Ion C. Brătianu din Galați - monument realizat de Oscar Späthe și dezvelit la Galați în 1926.

Statuia lui Ion C. Brătianu


في 25 مايو 1995 شن جيش جمهورية صرب البوسنة هجوم بالمدفعية على مدينة توزلا خلف 71 قتيل و240 جريح. يُعرف الحدث أيضا باسم مذبحة توزلا.

الخلفية
في انتخابات عام 1990 فاز الاشتراكيون الديمقراطيون بالسيطرة على بلدية توزلا مما جعلها البلدية الوحيدة في البوسنة والهرسك حيث لم يكن حزب العمل الديمقراطي الاجتماعي في السلطة. على الرغم من ذلك أعلن عمدة توزلا آنذاك دعمه لجمهورية البوسنة والهرسك المشكلة حديثا. وشكلت حكومة حرب في المدينة وشكلت قوة شرطة وجيش متعددة الأعراق في بداية الأعمال العدائية. في بداية الحرب الأهلية البوسنية كانت قوات جيش يوغوسلافيا الشعبي لا تزال حامية في وسط توزلا وكانت تحت حصار فعلي. في 15 مايو 1992 وافقت سلطات توزلا على السماح سلميا للقوات اليوغوسلافية بالانسحاب من الحامية والإجلاء إلى صربيا المجاورة. على الرغم من الانسحاب المتفق عليه تعرضت قافلة القوات المنسقة لكمين من قبل القوات البوسنية مما أدى إلى مقتل أكثر من 100 شخص. بعد هذا الحادث أقامت وحدات من جيش جمهورية صرب البوسنة مواقع مدفعية شرق المدينة.

أعمال القتل
في الفترة ما بين 25 مايو و 28 مايو 1995 تم إطلاق عدد من قذائف المدفعية على توزلا من مواقع جيش جمهورية صرب البوسنة بالقرب من قرية بانييك على جبل أوزرين على بعد حوالي 25 كم غرب توزلا. في 25 مايو 1995 (عيد ميلاد المارشال تيتو وترحيل الشباب في يوغوسلافيا السابقة) في الساعة 20:55 انفجرت قذيفة شديدة الانفجار أطلقتها قطعة مدفعية قطرها 130 ملم في مقهى يقع في ساحة كابيا. قُتل 71 شخص وجُرح 240. وكان جميع الضحايا من المدنيين وتراوح عمر غالبيتهم بين 18 و25 عام. أدلى رئيس بلدية توزلا سليم بيشلاغيتش ببيان أمام مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة في نفس اليوم وصف فيه جيش جمهورية صرب البوسنة بـ «الفاشيين» وحث على «استخدموا القوة من أجل الله والبشرية». في 25 و26 مايو شن الناتو ضربات جوية ضد مستودعات ذخيرة جيش جمهورية صرب البوسنة في بالي بعد انتهاكات مناطق الاستبعاد وقصف المناطق الآمنة التابعة للأمم المتحدة.

شيعت جنازات الضحايا بعد أربعة أيام الساعة 4 فجرا تفاديا لمزيد من القصف. تم دفن 51 من أصل 71 ضحية معا في مقبرة الحرب في الحديقة.

افتتحت بلدية توزلا متحف تذكاري صغير بالقرب من كابيا حيث نتذكر الحقائق الثابتة حول مذبحة 25 مايو 1995 وضحاياها الواحد والسبعين بما في ذلك جميع الوثائق من المحاكمة وذلك بفضل التعاون مع البلقان شبكة البحوث الاستقصائية.

محاكمة الجناة
نوفاك جوكيتش ضابط سابق في جيش جمهورية صرب البوسنة أُلقي القبض عليه في بانيا لوكا في 7 نوفمبر 2007. في وقت الهجوم كان جوكيتش قائد المجموعة التكتيكية أوزرين. بدأت محاكمته في 11 مارس 2008. وفي 12 يونيو 2009 أدانت محكمة البوسنة والهرسك جوكيتش وحكمت عليه بالسجن 25 عام. في 10 سبتمبر 2010 رفضت هيئة الاستئناف طعون جوكيتش باعتبارها لا أساس لها من الصحة وأيدت الحكم الابتدائي الصادر في 12 يونيو 2009 بكامله.

تم الإفراج عن جوكيتش في فبراير 2014 بعد أن ألغت المحكمة الدستورية للبوسنة والهرسك سلسلة من الأحكام بسبب سوء تطبيق القانون (قضية مكتوف-داميانوفيتش). في محاكمة جديدة حُكم عليه مرة أخرى بالسجن لمدة 20 عام في يونيو 2014. هرب جوكيتش وظهر في صربيا البلد الذي حصل أيضا على جنسيته. وصدرت مذكرة توقيف بحقه في أكتوبر 2014 دون جدوى. ثم طلبت البوسنة والهرسك من صربيا على أساس البروتوكولات القائمة بشأن التعاون القضائي تنفيذ الحكم النهائي ضد جوكيتش في صربيا.

بدأت الإجراءات في صربيا فقط في فبراير 2016. استخدم دفاع جوكيتش الإجراءات للمطالبة ببراءته ونشر النظريات التاريخية التحريفية حول مذبحة كابيا في توزلا. كما أخر جوكيتش المحاكمة بعدم حضوره الجلسات لأسباب صحية مزعومة (دخول المستشفى في الأكاديمية الطبية العسكرية). في عام 2018 ادعى الخبراء أن جوكيتش كان عاجز مؤقتا وأخر المحاكمة لمدة عام آخر.

وفقا لمعايير الاتحاد الأوروبي المؤقتة لعام 2016 للفصل 23 من مفاوضات الانضمام إلى الاتحاد الأوروبي من المتوقع أن تشارك صربيا في «تعاون إقليمي هادف وعلاقات حسن جوار في التعامل مع جرائم الحرب من خلال تجنب تضارب الاختصاصات وضمان محاكمة جرائم الحرب دون أي تمييز. . يجب حل جميع القضايا العالقة في هذا الصدد بشكل كامل».

التحريفات التاريخية
في عام 2009 صرح رئيس وزراء جمهورية صرب البوسنة ميلوراد دوديك أن الهجوم مدبر وشكك في مذبحة ماركالي في سراييفو. رفعت بلدية توزلا تهما ضد دوديك بسبب هذه التصريحات. رفعت مدينة سراييفو تهما جنائية ضد دوديك بتهمة إساءة استخدام السلطة والتحريض على الكراهية العرقية والإثنية والدينية. وقال مكتب الممثل السامي إن دوديك نفى جرائم الحرب المرتكبة وذكر أنه «عندما تأتي مثل هذه الوقائع المنحرفة من مسؤول في موقع مسؤولية عالية فإن المسؤول ملزم باحترام اتفاقات دايتون للسلام والتعاون مع محكمة لاهاي إذن فهم غير مسؤولين بشكل خاص ويقوضون ليس فقط المؤسسات المسؤولة عن دعم سيادة القانون ولكن مصداقية الفرد نفسه».

في مارس 2019 في مقابلة مع صحيفة التابلويد الصربية فيتشرني نوفوستي ادعى جوكيتش أنه «يستحق أن يكون اسمه على نصب توزلا التذكاري» وألقى باللوم في الهجوم على قنبلة خبأها «سبعة إرهابيين إسلاميين». تم تغريم القناة العامة لراديو وتلفزيون جمهورية صرب البوسنة التي أبلغت عن البيانات التنقيحية في وقت لاحق بمبلغ 6.000 يورو من قبل وكالة تنظيم الاتصالات في البوسنة والهرسك لخرقها «النزاهة والحياد» وكذلك «حماية الخصوصية». كرر راديو وتلفزيون جمهورية صرب البوسنة مرة أخرى في مايو 2019 المواقف التنقيحية حول براءة جوكيتش.

في نوفمبر 2019 حضر جوكيتش الترويج لرواية «بوابة توزلا - مأساة مسرحية» وهي رواية مراجعة كتبها إيليا برانكوفيتش ونظمتها وزارة الدفاع الصربية في قاعة المؤتمرات بقاعة الجيش الصربي في بلغراد. انتقدت مفوضة مجلس أوروبا لحقوق الإنسان دنيا مياتوفيتش الترويج للكتاب وقالت إنه «تزييف للحقائق حول الجريمة التي وقعت في عام 1995 في البوسنة والهرسك». أدين أيضا من قبل عضو مجلس الرئاسة للبوسنة والهرسك شفيق ديافيروفيتش رئيس لجنة البرلمان الأوروبي لتحقيق الاستقرار وضم صربيا إلى الاتحاد الأوروبي تانيا فاجون ومبادرة شباب صربيا من أجل الإنسان الحقوق. تم الترويج للكتاب مرة أخرى في كروشيفاتش في 17 يناير 2020 وكرالييفو في 20 فبراير 2020.

مراجع

البوسنة والهرسك في 1995
أحداث مايو 1995 في أوروبا
توزلا
جرائم الحرب الصربية في حرب البوسنة
قتل جماعي في 1995
مجازر ضد البشناق
مذابح في 1995
مذابح في الحرب البوسنية

مذبحة توزلة


An Pterostylis cardiostigma in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni D.Cooper. An Pterostylis cardiostigma in nahilalakip ha genus nga Pterostylis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pterostylis

Pterostylis cardiostigma


In chemical nomenclature, the IUPAC nomenclature of organic chemistry is a method of naming organic chemical compounds as recommended by the International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC). It is published in the Nomenclature of Organic Chemistry (informally called the Blue Book). Ideally, every possible organic compound should have a name from which an unambiguous structural formula can be created. There is also an IUPAC nomenclature of inorganic chemistry.

To avoid long and tedious names in normal communication, the official IUPAC naming recommendations are not always followed in practice, except when it is necessary to give an unambiguous and absolute definition to a compound. IUPAC names can sometimes be simpler than older names, as with ethanol, instead of ethyl alcohol. For relatively simple molecules they can be more easily understood than non-systematic names, which must be learnt or looked over. However, the common or trivial name is often substantially shorter and clearer, and so preferred. These non-systematic names are often derived from an original source of the compound. Also, very long names may be less clear than structural formulas.

Basic principles

In chemistry, a number of prefixes, suffixes and infixes are used to describe the type and position of the functional groups in the compound.

The steps for naming an organic compound are:
 Identification of the parent hydride parent hydrocarbon chain. This chain must obey the following rules, in order of precedence:
 It should have the maximum number of substituents of the suffix functional group. By suffix, it is meant that the parent functional group should have a suffix, unlike halogen substituents. If more than one functional group is present, the one with highest group precedence should be used.
 It should have the maximum number of multiple bonds.
It should have the maximum length.
 It should have the maximum number of substituents or branches cited as prefixes
 It should have the maximum number of single bonds.
 Identification of the parent functional group, if any, with the highest order of precedence.
 Identification of the side-chains. Side chains are the carbon chains that are not in the parent chain, but are branched off from it.
 Identification of the remaining functional groups, if any, and naming them by their ionic prefixes (such as hydroxy for , oxy for , oxyalkane for , etc.).Different side-chains and functional groups will be grouped together in alphabetical order. (The multiplier prefixes di-, tri-, etc. are not taken into consideration for grouping alphabetically. For example, ethyl comes before dihydroxy or dimethyl, as the "e" in "ethyl" precedes the "h" in "dihydroxy" and the "m" in "dimethyl" alphabetically. The "di" is not considered in either case). When both side chains and secondary functional groups are present, they should be written mixed together in one group rather than in two separate groups.
 Identification of double/triple bonds.
 Numbering of the chain. This is done by first numbering the chain in both directions (left to right and right to left), and then choosing the numbering which follows these rules, in order of precedence.
 Has the lowest-numbered locant (or locants) for the suffix functional group. Locants are the numbers on the carbons to which the substituent is directly attached.
 Has the lowest-numbered locants for multiple bonds (The locant of a multiple bond is the number of the adjacent carbon with a lower number).
 Has the lowest-numbered locants for prefixes.
 Numbering of the various substituents and bonds with their locants. If there is more than one of the same type of substituent/double bond, a prefix is added showing how many there are (di – 2, tri – 3, tetra – 4, then as for the number of carbons below with 'a' added)

The numbers for that type of side chain will be grouped in ascending order and written before the name of the side-chain. If there are two side-chains with the same alpha carbon, the number will be written twice. Example: 2,2,3-trimethyl- . If there are both double bonds and triple bonds, "en" (double bond) is written before "yne" (triple bond). When the main functional group is a terminal functional group (a group which can exist only at the end of a chain, like formyl and carboxyl groups), there is no need to number it.

 Arrangement in this form: Group of side chains and secondary functional groups with numbers made in step 3 + prefix of parent hydrocarbon chain (eth, meth) + double/triple bonds with numbers (or "ane") + primary functional group suffix with numbers.Wherever it says "with numbers", it is understood that between the word and the numbers, the prefix (di-, tri-) is used.
 Adding of punctuation:
 Commas are put between numbers (2 5 5 becomes 2,5,5)
 Hyphens are put between a number and a letter (2 5 5 trimethylheptane becomes 2,5,5-trimethylheptane)
 Successive words are merged into one word (trimethyl heptane becomes trimethylheptane) Note: IUPAC uses one-word names throughout. This is why all parts are connected.

The resulting name appears as:
#,#-di<side chain>-#-<secondary functional group>-#-<side chain>-#,#,#-tri<secondary functional group><parent chain prefix><If all bonds are single bonds, use "ane">-#,#-di<double bonds>-#-<triple bonds>-#-<primary functional group>

where each "#" represents a number. The group secondary functional groups and side chains may not look the same as shown here, as the side chains and secondary functional groups are arranged alphabetically. The di- and tri- have been used just to show their usage. (di- after #,#, tri- after #,#,#, etc.)

Example
Here is a sample molecule with the parent carbons numbered:

For simplicity, here is an image of the same molecule, where the hydrogens in the parent chain are removed and the carbons are shown by their numbers:

Now, following the above steps:
 The parent hydrocarbon chain has 23 carbons. It is called tricosa-.
 The functional groups with the highest precedence are the two ketone groups.
 The groups are on carbon atoms 3 and 9. As there are two, we write 3,9-dione.
 The numbering of the molecule is based on the ketone groups. When numbering from left to right, the ketone groups are numbered 3 and 9. When numbering from right to left, the ketone groups are numbered 15 and 21. 3 is less than 15, therefore the ketones are numbered 3 and 9. The smaller number is always used, not the sum of the constituents numbers.
 The side chains are: an ethyl- at carbon 4, an ethyl- at carbon 8, and a butyl- at carbon 12. Note: the  at carbon atom 15 is not a side chain, but it is a methoxy functional group.
 There are two ethyl- groups. They are combined to create, 4,8-diethyl.
 The side chains are grouped like this: 12-butyl-4,8-diethyl. (But this is not necessarily the final grouping, as functional groups may be added in between to ensure all groups are listed alphabetically.)
 The secondary functional groups are: a hydroxy- at carbon 5, a chloro- at carbon 11, a methoxy- at carbon 15, and a bromo- at carbon 18. Grouped with the side chains, this gives 18-bromo-12-butyl-11-chloro-4,8-diethyl-5-hydroxy-15-methoxy.
 There are two double bonds: one between carbons 6 and 7, and one between carbons 13 and 14. They would be called "6,13-diene", but the presence of alkynes switches it to 6,13-dien. There is one triple bond between carbon atoms 19 and 20. It will be called 19-yne.
 The arrangement (with punctuation) is: 18-bromo-12-butyl-11-chloro-4,8-diethyl-5-hydroxy-15-methoxytricosa-6,13-dien-19-yne-3,9-dione
 Finally, due to cis-trans isomerism, we have to specify the relative orientation of functional groups around each double bond. For this example, both double bonds are trans isomers, so we have (6E,13E)

The final name is (6E,13E)-18-bromo-12-butyl-11-chloro-4,8-diethyl-5-hydroxy-15-methoxytricosa-6,13-dien-19-yne-3,9-dione.

Hydrocarbons

Alkanes

Straight-chain alkanes take the suffix "-ane" and are prefixed depending on the number of carbon atoms in the chain, following standard rules. The first few are:

For example, the simplest alkane is  methane, and the nine-carbon alkane  is named nonane. The names of the first four alkanes were derived from methanol, ether, propionic acid and butyric acid, respectively. The rest are named with a Greek numeric prefix, with the exceptions of nonane which has a Latin prefix, and undecane which has mixed-language prefixes.

Cyclic alkanes are simply prefixed with "cyclo-": for example,  is cyclobutane (not to be confused with butene) and  is cyclohexane (not to be confused with hexene).

Branched alkanes are named as a straight-chain alkane with attached alkyl groups. They are prefixed with a number indicating the carbon the group is attached to, counting from the end of the alkane chain. For example, , commonly known as isobutane, is treated as a propane chain with a methyl group bonded to the middle (2) carbon, and given the systematic name 2-methylpropane. However, although the name 2-methylpropane could be used, it is easier and more logical to call it simply methylpropane – the methyl group could not possibly occur on any of the other carbon atoms (that would lengthen the chain and result in butane, not propane) and therefore the use of the number "2" is unnecessary.

If there is ambiguity in the position of the substituent, depending on which end of the alkane chain is counted as "1", then numbering is chosen so that the smaller number is used. For example,  (isopentane) is named 2-methylbutane, not 3-methylbutane.

If there are multiple side-branches of the same size alkyl group, their positions are separated by commas and the group prefixed with multiplier prefixes depending on the number of branches. For example,  (neopentane) is named 2,2-dimethylpropane. If there are different groups, they are added in alphabetical order, separated by commas or hyphens. The longest possible main alkane chain is used; therefore 3-ethyl-4-methylhexane instead of 2,3-diethylpentane, even though these describe equivalent structures. The di-, tri- etc. prefixes are ignored for the purpose of alphabetical ordering of side chains (e.g. 3-ethyl-2,4-dimethylpentane, not 2,4-dimethyl-3-ethylpentane).

Alkenes

Alkenes are named for their parent alkane chain with the suffix "-ene" and a numerical root indicating the position of the carbon with the lower number for each double bond in the chain:  is but-1-ene.
Multiple double bonds take the form -diene, -triene, etc., with the size prefix of the chain taking an extra "a":  is buta-1,3-diene. Simple cis and trans isomers may be indicated with a prefixed cis- or trans-: cis-but-2-ene, trans-but-2-ene. However, cis- and trans- are relative descriptors. It is IUPAC convention to describe all alkenes using absolute descriptors of Z- (same side) and E- (opposite) with the Cahn–Ingold–Prelog priority rules (see alse E–Z notation).

Alkynes

Alkynes are named using the same system, with the suffix "-yne" indicating a triple bond: ethyne (acetylene), propyne (methylacetylene).

Functional groups

Haloalkanes and haloarenes

In haloalkanes and haloarenes (), Halogen functional groups are prefixed with the bonding position and take the form of fluoro-, chloro-, bromo-, iodo-, etc., depending on the halogen. Multiple groups are dichloro-, trichloro-, etc., and dissimilar groups are ordered alphabetically as before. For example,  (chloroform) is trichloromethane. The anesthetic halothane () is 2-bromo-2-chloro-1,1,1-trifluoroethane.

Alcohols

Alcohols () take the suffix "-ol" with a numerical suffix indicating the bonding position:  is propan-1-ol. The suffixes , , , etc., are used for multiple  groups: Ethylene glycol  is ethane-1,2-diol.

If higher precedence functional groups are present (see order of precedence, below), the prefix "hydroxy" is used with the bonding position:  is 2-hydroxypropanoic acid.

Ethers

Ethers () consist of an oxygen atom between the two attached carbon chains. The shorter of the two chains becomes the first part of the name with the -ane suffix changed to -oxy, and the longer alkane chain becomes the suffix of the name of the ether. Thus,  is methoxymethane, and  is methoxyethane (not ethoxymethane). If the oxygen is not attached to the end of the main alkane chain, then the whole shorter alkyl-plus-ether group is treated as a side-chain and prefixed with its bonding position on the main chain. Thus  is 2-methoxypropane.

Alternatively, an ether chain can be named as an alkane in which one carbon is replaced by an oxygen, a replacement denoted by the prefix "oxa". For example,  could also be called 2-oxabutane, and an epoxide could be called oxacyclopropane. This method is especially useful when both groups attached to the oxygen atom are complex.

Aldehydes

Aldehydes () take the suffix "-al". If other functional groups are present, the chain is numbered such that the aldehyde carbon is in the "1" position, unless functional groups of higher precedence are present.

If a prefix form is required, "oxo-" is used (as for ketones), with the position number indicating the end of a chain:  is 3-oxopropanoic acid. If the carbon in the carbonyl group cannot be included in the attached chain (for instance in the case of cyclic aldehydes), the prefix "formyl-" or the suffix "-carbaldehyde" is used:  is cyclohexanecarbaldehyde. If an aldehyde is attached to a benzene and is the main functional group, the suffix becomes benzaldehyde.

Ketones

In general ketones () take the suffix "-one" (pronounced own, not won) with a suffixed position number:  is pentan-2-one. If a higher precedence suffix is in use, the prefix "oxo-" is used:  is 3-oxohexanal.

Carboxylic acids

In general, carboxylic acids () are named with the suffix -oic acid (etymologically a back-formation from benzoic acid). As with aldehydes, the carboxyl functional group must take the "1" position on the main chain and so the locant need not be stated. For example,  (lactic acid) is named 2-hydroxypropanoic acid with no "1" stated. Some traditional names for common carboxylic acids (such as acetic acid) are in such widespread use that they are retained in IUPAC nomenclature, though systematic names like ethanoic acid are also used. Carboxylic acids attached to a benzene ring are structural analogs of benzoic acid () and are named as one of its derivatives.

If there are multiple carboxyl groups on the same parent chain, multiplying prefixes are used: Malonic acid, , is systematically named propanedioic acid.  Alternatively, the suffix  can be used, combined with a multiplying prefix if necessary – mellitic acid is benzenehexacarboxylic acid, for example.  In the latter case, the carbon atoms in the carboxyl groups do not count as being part of the main chain, a rule that also applies to the prefix form "carboxy-". Citric acid serves as an example: it is formally named  rather than .

Carboxylates

Salts of carboxylic acids are named following the usual cation-then-anion conventions used for ionic compounds in both IUPAC and common nomenclature systems. The name of the carboxylate anion () is derived from that of the parent acid by replacing the "–oic acid" ending with "–oate." For example, , the sodium salt of benzoic acid (), is called sodium benzoate.  Where an acid has both a systematic and a common name (like , for example, which is known as both acetic acid and as ethanoic acid), its salts can be named from either parent name.  Thus,  can be named as potassium acetate or as potassium ethanoate.

Esters

Esters () are named as alkyl derivatives of carboxylic acids. The alkyl (R') group is named first. The  part is then named as a separate word based on the carboxylic acid name, with the ending changed from -oic acid to -oate. For example,  is methyl pentanoate, and  is ethyl 4-methylpentanoate. For esters such as ethyl acetate (), ethyl formate () or dimethyl phthalate that are based on common acids, IUPAC recommends use of these established names, called retained names. The -oate changes to -ate. Some simple examples, named both ways, are shown in the figure above.

If the alkyl group is not attached at the end of the chain, the bond position to the ester group is suffixed before "-yl":  may be called butan-2-yl propanoate or butan-2-yl propionate.

Acyl groups

Acyl groups are named by stripping the -ic acid of the corresponding carboxylic acid and replacing it with -yl. For example,  is called ethanoyl-R.

Acyl halides

Simply add the name of the attached halide to the end of the acyl group. For example,  is ethanoyl chloride.

Acid anhydrides

Acid anhydrides () have two acyl groups linked by an oxygen atom. If both acyl groups are the same, then the name of the carboxylic acid with the word acid is replaced with the word anhydride and the IUPAC name consists of two words. If the acyl groups are different, then they are named in alphabetical order in the same way, with anhydride replacing acid and IUPAC name consists of three words. For example,  is called ethanoic anhydride and  is called ethanoic propanoic anhydride.

Amines

Amines () are named for the attached alkane chain with the suffix "-amine" (e.g.,  methanamine). If necessary, the bonding position is suffixed:  propan-1-amine,  propan-2-amine. The prefix form is "amino-".

For secondary amines (of the form ), the longest carbon chain attached to the nitrogen atom becomes the primary name of the amine; the other chain is prefixed as an alkyl group with location prefix given as an italic N:  is N-methylethanamine. Tertiary amines () are treated similarly:  is N-ethyl-N-methylpropanamine. Again, the substituent groups are ordered alphabetically.

Amides

Amides () take the suffix "-amide", or "-carboxamide" if the carbon in the amide group cannot be included in the main chain. The prefix form is both "carbamoyl-" and "amido-", e.g.,  methanamide,  ethanamide.

Amides that have additional substituents on the nitrogen are treated similarly to the case of amines: they are ordered alphabetically with the location prefix N:  is N,N-dimethylmethanamide,  is N,N-dimethylethanamide.

Nitriles

Nitriles () are named by adding the suffix -nitrile to the longest hydrocarbon chain (including the carbon of the cyano group). It can also be named by replacing the -oic acid of their corresponding carboxylic acids with -onitrile. Functional class IUPAC nomenclature may also be used in the form of alkyl cyanides. For example,  is called pentanenitrile or butyl cyanide.

Cyclic compounds

Cycloalkanes and aromatic compounds can be treated as the main parent chain of the compound, in which case the positions of substituents are numbered around the ring structure. For example, the three isomers of xylene , commonly the ortho-, meta-, and para- forms, are 1,2-dimethylbenzene, 1,3-dimethylbenzene, and 1,4-dimethylbenzene. The cyclic structures can also be treated as functional groups themselves, in which case they take the prefix "cycloalkyl-" (e.g. "cyclohexyl-") or for benzene, "phenyl-".

The IUPAC nomenclature scheme becomes rapidly more elaborate for more complex cyclic structures, with notation for compounds containing conjoined rings, and many common names such as phenol being accepted as base names for compounds derived from them.

Order of precedence of group
When compounds contain more than one functional group, the order of precedence determines which groups are named with prefix or suffix forms. The table below shows common groups in decreasing order of precedence. The highest-precedence group takes the suffix, with all others taking the prefix form. However, double and triple bonds only take suffix form (-en and -yn) and are used with other suffixes.

Prefixed substituents are ordered alphabetically (excluding any modifiers such as di-, tri-, etc.), e.g. chlorofluoromethane, not fluorochloromethane. If there are multiple functional groups of the same type, either prefixed or suffixed, the position numbers are ordered numerically (thus ethane-1,2-diol, not ethane-2,1-diol.) The N position indicator for amines and amides comes before "1", e.g.,  is N,2-dimethylpropanamine.

*Note: These suffixes, in which the carbon atom is counted as part of the preceding chain, are the most commonly used. See individual functional group articles for more details.

The order of remaining functional groups is only needed for substituted benzene and hence is not mentioned here.

Common nomenclature – trivial names
Common nomenclature uses the older names for some organic compounds instead of using the prefixes for the carbon skeleton above. The pattern can be seen below.

Ketones
Common names for ketones can be derived by naming the two alkyl or aryl groups bonded to the carbonyl group as separate words followed by the word ketone.
Acetone
Acetophenone
Benzophenone
Ethyl isopropyl ketone
Diethyl ketone

The first three of the names shown above are still considered to be acceptable IUPAC names.

Aldehydes
The common name for an aldehyde is derived from the common name of the corresponding carboxylic acid by dropping the word acid and changing the suffix from -ic or -oic to -aldehyde.
Formaldehyde
Acetaldehyde

Ions
The IUPAC nomenclature also provides rules for naming ions.

Hydron
Hydron is a generic term for hydrogen cation; protons, deuterons and tritons are all hydrons.
The hydrons are not found in heavier isotopes, however.

Parent hydride cations

Simple cations formed by adding a hydron to a hydride of a halogen, chalcogen or pnictogen are named by adding the suffix "-onium" to the element's root:  is ammonium,  is oxonium, and H2F+ is fluoronium. Ammonium was adopted instead of nitronium, which commonly refers to .

If the cationic center of the hydride is not a halogen, chalcogen or pnictogen then the suffix "-ium" is added to the name of the neutral hydride after dropping any final 'e'.  is methanium,  is dioxidanium (HO-OH is dioxidane), and  is diazanium ( is diazane).

Cations and substitution
The above cations except for methanium are not, strictly speaking, organic, since they do not contain carbon. However, many organic cations are obtained by substituting another element or some functional group for a hydrogen.

The name of each substitution is prefixed to the hydride cation name. If many substitutions by the same functional group occur, then the number is indicated by prefixing with "di-", "tri-" as with halogenation.  is trimethyloxonium.  is trifluoromethylammonium.

See also

Descriptor (chemistry)
Hantzsch–Widman nomenclature
International Union of Biochemistry and Molecular Biology
Nucleic acid notation
Organic nomenclature in Chinese
Phanes
Preferred IUPAC name
Von Baeyer nomenclature
IUPAC nomenclature of inorganic chemistry

References

Bibliography

External links
IUPAC Nomenclature of Organic Chemistry (online version of several older editions of the IUPAC Blue Book)
IUPAC Recommendations on Organic & Biochemical Nomenclature, Symbols, Terminology, etc. (includes IUBMB Recommendations for biochemistry)
Bibliography of IUPAC Recommendations on Organic Nomenclature (last updated 11 April 2003)
ACD/Name Software for generating systematic nomenclature
ChemAxon Name <> Structure – ChemAxon IUPAC (& traditional) name to structure and structure to IUPAC name software. As used at chemicalize.org
chemicalize.org A free web site/service that extracts IUPAC names from web pages and annotates a 'chemicalized' version with structure images. Structures from annotated pages can also be searched.

American Chemical Society, Committee on Nomenclature, Terminology & Symbols

Chemical nomenclature
Encodings
Organic chemistry

IUPAC nomenclature of organic chemistry


Çınar yapraklı akçaağaç veya Norveç Akçaağacı (Acer platanoides), Sapindaceae familyasından doğal olarak Avrupa ve güneybatı Asya, Fransa ile Rusya'dan İskandinavya ve İran'a kadar yayılış gösteren akçaağaç türü.

20–30 m'ye kadar boylanan bu ağacın geniş bir tacı vardır. Yapraklar basit, karşılıklı ve elsi loplu (5-7 loplu) olup uzunluğu 12–25 cm kadar'dır. Damarların alt yüzü tüylüdür. Yaprak sapı koparıldığında süt çıkar. Çiçekler sarımsı-yeşil olup, 3–4 mm uzunluğunda 5 taç yaprağı bulunur. Samara tipi meyvede iki kanatlı tohum bulunur, kanatlar 3–5 cm dir. Meyvenin kanatları arasında hemen hemen 180 derecelik açı bulunur.

Dış bağlantılar

Acer
Azerbaycan ağaçları
Türkiye'deki odunsu taksonlar
1753'te tanımlanan bitkiler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Çınar yapraklı akçaağaç


Joint Direct Attack Munition (zajedničko streljivo za izravan napad), skraćeno JDAM, komplet je za naknadnu nadogradnju raznih nenavođenih bombi Oružanih snaga Sjedinjenih Američkih Država i drugih država. Tako unaprijeđene precizno navođene bombe i same se nazivaju JDAM. Navođenje se obično osigurava kombiniranim sustavom INS/GPS, a dostupni su i moduli za lasersko ciljanje. JDAM-ovi su upotrebljavani u vrlo velikom broju, više od deset tisuća puta od rata na Kosovu 1999. i jedan su od najvažnijih oružanih sustava zrak-zemlja u zapadnom svijetu. Cijena kompleta za naknadnu nadogradnju za daleko najčešće korištena tijela bombi serije Mk-80 godine 2011. iznosila je oko 30.000 USD.

Varijante

Ostale izvedbe i oznake

 GBU-29: 907 kg, Martin Marietta, nije proizvedeno
 GBU-30: 454 kg, Martin-Marietta, ne proizvodi se
 GBU-34: bojna glava BLU-116 (907 kg), Lockheed Martin, nije proizveden
 GBU-35: bojna glava BLU-110 (454 kg), stara oznaka američke mornarice GBU-32
 GBU-36: 454 kg, "GAM - GPS potpomognuto streljivo" Northropa Grummana, preteča JDAM-a
 GBU-37: bojna glava BLU-113 (2041 kg), "GAM - GPS potpomognuto streljivo" Northropa Grummana, preteče JDAM-a
 GBU-52: GBU-31 (907 kg) s laserskim senzorom (LJDAM)
 GBU-54: GBU-38 (227 kg) s laserskim senzorom (LJDAM)
 GBU-72: 2268 kg, prvi put testiran u listopadu 2021

Laserski vođene varijante (LJDAM)
Boeing je razvio i varijantu s laserskim senzorom, Laser Joint Direct Attack Munition (LJDAM, GBU-5x). Ona se može koristiti i protiv pokretnih meta, ali samo ako je vidljivost dovoljno dobra. Ako je potrebno, senzorski modul se može montirati na vrh bombe neposredno prije uporabe. Dana 30. lipnja 2006. F-16 američkog ratnog zrakoplovstva uspješno je testirao 227 kilogramski GBU-38 LJDAM (87 kilograma bojna glava) protiv pokretnog oklopnog transportera. Dana 18. svibnja 2007. Boeing je primio prvi ugovor za isporuku 600 modula s laserskim senzorom u vrijednosti 28,8 milijuna dolara.

Razvoj
U Drugom zaljevskom ratu (1991.) raspoloživo oružje zrak-zemlja pokazalo se nedovoljno preciznim pri slaboj vidljivosti te sa srednjih i velikih visina. Godine 1992. Sjedinjene Države počele su razvijati precizno navođene bombe na zajedničku inicijativu Zračnih snaga i Mornarice, otuda i izraz joint u nazivu. Komplet za naknadnu nadogradnju koji je dizajnirao McDonnell Douglas (Boeing od 1997.) iz 1995. može se koristiti za pretvaranje konvencionalnih nevođenih "glupih" balističkih bombi (slobodan pad) u vođene "pametne" bombe. Izvorno je akvizicija iznosila 87 000 jedinica koje se planiraju rasporediti na svim borbenim zrakoplovima i bombarderima Zračnih snaga i Ratne mornarice SAD-a. Tijekom testne faze od 1998. do 1999. korišteno je više od 450 JDAM-ova. JDAM je prvi put korišten u borbi 24.ožujka 1999. u Kosovskom ratu, kada su dva bombardera B-2 bacili 16 takvih bombi na srpske ciljeve.

Tehnologija
Proširenje JDAM sastoji se od navigacijskog modula opremljenog upravljačkom površinom koji se postavlja na rep nevođene bombe. Nakon oslobađanja, bomba se vodi do programiranog cilja pomoću inercijalne navigacije i GPS podrške. Bačen s velike visine, domet je oko 28 kilometara. Točnost, prema izjavama Luftwaffea iznosi 13 metara kada se koristi GPS. Komplet za naknadnu ugradnju u prosjeku je stajao oko 22 000 USD 2005. godine.

Platforme
JDAM se može koristiti na sljedećim platformama:

 A-10C Thunderbolt II
 B-1B
 B-2A Duh
 B-52H Stratotvrđava
 F-15E Strike Eagle
 F-22 Raptor
 F-16C/D Fighting Falcon
 AV-8B Plus Harrier II
 F/A-18C/D Hornet i F/A-18E/F Superhornet
 MQ-9
 Mirage 2000D
 Filipinski OV-10D Bronco
 A-4 Skyhawk
 AMX
 Njemački Panavia Tornado
 Mitsubishi F-2A/B
 KAI TA/FA-50 Zlatni orao

Planira se njihova uporaba s F-35 Lightning II.

Izvori

Vanjske poveznice
 Joint Direct Attack Munition GBU-31/32/38
 Joint Direct Attack Munition (JDAM) GBU-29, GBU-30, GBU-31, GBU-32

Avionske bombe
Američka vojna oprema

Joint Direct Attack Munition


{
  "type" :  "ExternalData",
  "service" :  "geoshape",
  "ids" :  "Q159835",
  "özellikler" :  {
    "title" :  "Batman",
    "description" :  " ",
    " strok " :  " # 125123 ",
    "vuruş genişliği" :  3,
    "dolgu" :  "# 2aaf4d"
  }
}
Batman, Türkiye Cumhuriyeti'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesinde yer alan bir ildir.

İl Nüfusu: 620.278'dur. Bu nüfusun %84,27'i şehirlerde yaşamaktadır İlde km²'ye 139 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkez ilçede 722'dır. (2020). İlin yüzölçümü 4.477 km²'dir.  İl merkezinin denizden yüksekliği: 570 m.'dir.

2020 yılında TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 6 İlçe, 11 belediye, bu belediyelerde 136 mahalle ve ayrıca 283 köyü vardır.

1990 yılına kadar Siirt iline bağlı olan Batman, 16 Mayıs 1990 tarih ve 3647 sayılı kanunla Beşiri, Kozluk ve Sason ilçeleri Siirt'ten, Hasankeyf ve Gercüş ilçeleri Mardin'den alınıp Merkez'e bağlanarak Türkiye'nin 72. ili olmuştur.

Tarihçe
Batman tarihi itibarıyla yeni bir şehir olmasına karşın yerleşim alanında kurulan şehirlerin tarihi Sümerlere kadar uzanır. İluh Tepesi'nin bulunduğu alanda bir Sümer şehir yerleşiminin bulunduğu, ancak bataklık bir arazi üzerine kurulu olduğundan şehrin zaman içerisinde yeraltına göçtüğü düşünülmektedir. Ayrıca İluh Tepesi olarak adlandırılan Arazi, araştırmalar sonucunda doğal olmadığı ve yapay bir tepe olduğu kanıtlanmıştır. Batman'ın adını "batmak" teriminden bu nedenle almış olabileceği düşünülmektedir. 1940 yılında Batman civarında petrol bulunmuştur.

Coğrafya

İklim

Batman'ın iklim özellikleri Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde oluşundan dolayı genel anlamda Uzak Akdeniz İklimi kapsamındadır. Yıllık ortalama yağış miktarı 750–1000 mm civarındadır. Kışlar bazen sert ve soğuk geçmektedir. 1 Ocak 2007 tarihinde termometreler -24 dereceyi göstermiştir. İlkbahar aylarında Beşiri ve Batman ovalarında bol otluk olup İç Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu Bölgesi'nden mevsimlik Küçükbaş ve Büyükbaş Hayvan besiciliği göçü almaktadır. Ölçülen en yüksek sıcaklık 48.8 derece ile 10 Temmuz 1962'de kayda geçmiştir.

Yazlar sıcak geçmektedir. Yaz aylarında bazen şiddetli yağışlarda görülmektedir.

Dağlar
 Sason Dağları (Aydınlık Dağları) — 2500 m
 Mereto — 2967 m
 Kuşaklı Dağı — 1947 m
 Avcı Dağı — 2121 m
 Meydanok Tepesi — 2042 m
 Kortepe — 2082 m
 Raman Dağı — 1288 m

Akarsular ve göller
 Batman Çayı
 Dicle Nehri

 Garzan Çayı
 Kırkat Göleti
 Kozluk Ceffan Göleti u

Göletler
 Gercüş - Kırkat Göleti (sulama)
 Kozluk Ceffan Göleti (elektrik)
 Batman-Güvercin Göleti (sulama)
 Batman Baraj Gölü (sulama, elektrik)

Ekonomi
Doğu şehirlerinin birçoğunda olduğu gibi Batman'da da ekonomi genel olarak tarım ve hayvancılık üzerine bulunmaktadır. Son yıllarda Organize Sanayi Bölgesi'nde yaşanan genişleme ile birlikte yüzlerce yeni tekstil işletmesinin açıldığı şehirde, Batman Ticaret ve Sanayi Odası (BATSO) verilerine göre 9 bin kişi tekstil atölyelerinde çalışmaktadır. Yine BATSO verilerine göre, şehirdeki Organize Sanayi Bölgesi'nde 55 işletme bulunuyor.

Türkiye'nin ilk petrol çıkarılan şehri olan Batman'da Batman Rafinerisi bulunmakta ve burada da 400'ü aşkın kişi çalışmaktadır.

TÜİK verilerine göre, yüzde 30,9 ile Türkiye'de işsizliğin en yüksek olduğu bölgede yer alan şehirler Mardin, Batman, Şırnak, Siirt'tir.

Yönetim
İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclisleri oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Batman Valisi, Ekrem CANALP'dir. 12.5.2022/209 sayılı kararla Edirne Valisi iken bu göreve atanmıştır. Terör soruşturması kapsamında İçişleri Bakanlığı tarafından görevden alınan Mehmet Demir'in yerine Batman Belediyesi Başkan Vekili olarak da görev yapacaktır.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Batman İl Genel Meclisi üye sayısı, 11'i AK Parti ve 11'i HDP olmak üzere 22'dir.

2018 Türkiye genel seçimleri sonucuna göre Batman'ın  Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki üyelerinin siyasi partilere dağılımı: 1 AKP ve 4 HDP'dir.

Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri(TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Batman ili nüfusu: 634.491'dir. Bu nüfusun %85,3'ü şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 4.477 km2'dir. İlde km2'ye 142 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkez ilçede 746'dır.) İlde yıllık nüfus artış oranı % 1,30 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez(% 1,98)- Hasankeyf (% -2,39)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 6 İlçe, 11 belediye, bu belediyelerde 136 mahalle ve ayrıca 283 köy vardır.

{| class="wikitable"
|-bgcolor="#33FFCC"
| colspan="12" |2022 yılı sonunda Batman ili ve ilçelerinin yerleşim yeri ve  nüfusla ilgili sayısal bilgileri|-
|-bgcolor="#CCFFCC"
|İlçe|Nüfus 2021|Nüfus  2022|Nüfus  Artışı %|Belediye  Sayısı|MahalleSayısı|Köy  Sayısı|Köy  Nüfusu|Şehir nüfusu|Şehirde oturan %|Alanı   km2| km2'ye düşen kişi|-
|Beşiri
|30.928
|31.465
|1,72
|2
|9
|53
|15.860
|15.605
|49,59
|809
|39
|-
|Gercüş
|19.304
|19.106
| -1,03
|2
|6
|58
|10.933
|8.173
|42,78
|914
|21
|-
|Hasankeyf
|7.496
|7.319
|-2,39|1
|6
|21
|3.263
|4.056
|55,42
|293
|25
|-
|Kozluk
|60.953
|60.128
| -1,36
|2
|30
|69
|29.354
|30.774
|51,18
|1101
|55
|-
|Merkez|477.456
|487.000|1,98|2
|49
|33
|19.896
|467.104
|95,91
|653
|746|-
|Sason
|30.182
|29.473
| -2,38
|2
|36
|54
|14.046
|15.427
|52,34
|706
|42
|-
|-bgcolor="#AFEEEE"
|Batman|626.319|634.491|1,30|11|136|288|93.352|541.139|85,29|4.476|142|}

 İlin yıllara göre nüfusları

 Konum

 Yemek kültürü
Batman ve yöresinde genellikle Güneydoğuya has bütün yemekler bulunmakta ve tüketilmektedir. Kebap ve sulu yemekler tüketim fazla olan yemeklerdir. Güveç (tirşik), mehîr, imam bayıldı (buxenûç), içli köfte (kutilk), şam böreği (şamborek), yeşil mercimek çorbası (hebenîsk), kuru dolma (dolmê hışk), mirtoxî, gebol, avşork yörenin kendine has yemekleridir. Merkezde ünlü ciğerci, büryancı ve kavurmacılar bulunmaktadır. Tatlı olarak kadayıf, baklava gibi tatlılar tüketilmektedir. Hamur işleri olarak lahmacun tüketimi fazladır. Yöreye has yemeklerin sayısı oldukça fazladır.

 Ulaşım
Batman'a Türkiye'nin her bölgesinden ulaşım mümkündür. Bölgenin birçok yerel otobüs firması ilk kalkış olarak Batman merkezi seçmekte bundan dolayı birçok firmayla ulaşım mümkündür. Batman Merkez ulaşımda bölgesine açılan bir noktadır. Havalimanı sayesinde hem batı illerine olan sefer artmış hem de fiyatlar azalmış durumda, hava yolu direkt bağlantı ile İstanbul, Ankara, İzmir ve yaz aylarında Antalya'ya ulaşım mevcuttur. Demiryolları bakımından meşhur Kurtalan Ekspresi'nin Kurtalan'dan önceki son durağıdır.

 Spor

2021-2022 Sezonu sonunda, Futbol takımı Batman Petrolspor A.Ş., 2.Ligdedir. Hentbol erkekler süper liginde  1955 Batman Bld. GSK, 4.olmuştur. Futbol kadınlar 3.lig takımı 1955 Batman  Bld.spor 2.lige çıkmıştır. Yine  Batman Gençlikspor bölgesel ligden 2.lige çıkmıştır. BAL  ve Kadın futbol 3.liginde birer takım yer almıştır. Bölgesel liglere katılan takım sayısı 4'tür. Batman BESYO, voleybol erkekler 3.liginde küme düşmüştür.

Ziraat Türkiye Kupası'nda 1955 Batman  Bld.spor, ilk turda elenirken, Batman Petrolspor 4.turda Kasımpaşa'ya elenmiştir. Kadınlar Türkiye Kupası (kadınlar)'nda 1955 Batman Bld.GSK, yarı finalde Selka Eskişehir'e yenilerek Kupa 3.sü olmuştur.

Batman'ın önemli spor tesisleri: Yeni Batman Stadyumu (15.715), 19 Mayıs Kapalı Spor Salonu (2.000), Batman Atletizm Pisti''' (750)

Galeri

Ayrıca bakınız
 Batman ilindeki yerleşim yerleri listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Batman Valiliği
 Batman İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

Batman (il)


Festival dalmatinskih klapa Omiš 1982. bila je glazbena manifestacija klapskog pjevanja u Omišu u Hrvatskoj. Festival se održao u više gradova u periodu od 19. lipnja do 31. srpnja 1982. godine:
 Zadar: 19. lipnja
 Lumbarda: 26. lipnja
 Solin: 4. srpnja
 Šibenik: 5. srpnja
 Omiš: 17., 18., 24., 25. i 31. srpnja

Poredak nakon večeri:

Nagrade

Uspješnice poslije festivala

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

1982

Festival dalmatinskih klapa – Omiš 1982.


Turbio (rijeka u Venezueli)
 Turbio (rijeka u Čileu), u regiji Coquimbo, Čile
 Turbio (rijeka u Argentini), teče kroz Argentinu

Turbio


Emmanuel Oti Essigba (født 24. september 1996) er en ghanesisk fodboldspiller, der spiller for Esbjerg fB.

Referencer

Eksterne henvisninger

Angribere (fodbold)
Fodboldspillere fra Esbjerg fB
Fodboldspillere fra Ghana
Pages with unreviewed translations

Emmanuel Oti Essigba


Laurel Roth Hope, às vezes conhecida como Laurel ou Laura Roth (nascida em 1973), é uma artista americana.

Uma nativa de Concord, Califórnia, Roth Hope trabalha em San Francisco. Autodidata como artista e naturalista, ela autodenominou-se "uma artista que gostaria de ser cientista", o que se reflete no seu trabalho. Antes de se dedicar à arte em tempo integral, ela era guarda-florestal e também seguiu uma carreira na conservação da natureza. Na sua série de "Trajes de Recuperação da Biodiversidade", ela desenhou e fez fantasias para pombos projectadas para imitar as penas e a coloração de aves extintas, como o dodô e o periquito de Seychelles. Roth Hope estava entre os artistas apresentados na exposição 40 Under 40: Craft Futures na Renwick Gallery do Smithsonian Museum of American Art, e duas das suas peças foram posteriormente adquiridas pelo museu.

Pessoas vivas
Nascidos em 1973
Artistas dos Estados Unidos

Laurel Roth Hope


Divizia 9 Infanterie "Mărășești" a fost o mare unitate de nivel tactic care s-a constituit la 27 august 1916, prin mobilizarea unităților sale existente la pace. Divizia  a făcut parte din organica Corpului VII Armată. La intrarea în război, Divizia 9 Infanterie a fost comandată de generalul de brigadă Ioan Basarabescu. Divizia a participat la acțiunile militare pe frontul românesc, pe toată perioada războiului, între 27 august 1916 - 11 noiembrie 1918.

La 1 octombrie 2009 s-a format Brigada 9 Mecanizată, continuatoarea tradițiilor și faptelor de arme ale Diviziei 9 Infanterie"Mărășești".

Participarea la operații

Campania anului 1916

Campania anului 1917

Campania anului 1918

Ordinea de bătaie la mobilizare

Campania anului 1916

La declararea mobilizării, la 27 august 1916, Divizia 9 Infanterie a făcut parte din compunerea de luptă a Corpului VII Armată, alături de Divizia 19 Infanterie. Corpul VII Armată era comandat de generalul de divizie Ioan Rașcu, eșalonul ierarhic superior fiind Armata 3, comandată de generalul de divizie Mihail Aslan.Ordinea de bătaie a diviziei era următoarea:
Divizia 9 Infanterie - Zona fortificată Silistra
Regimentul 9 Vânători
Brigada 17 Infanterie
Regimentul Constanța No. 34
Regimentul Călugăreni No. 40
Brigada 18 Infanterie
Regimentul Matei Basarab No.35
Regimentul Vasile Lupu No. 36
Brigada 39 Infanterie
Regimentul 63 Infanterie
Regimentul 79 Infanterie
Brigada 9 Artilerie
Regimentul 13 Artilerie
Regimentul 18 Artilerie

Reorganizări pe perioada războiului

În prima jumătate a anului 1917, Divizia 9 Infanterie s-a reorganizat în spatele frontului. Divizia a fost inclusă în compunerea de luptă a Corpului V Armată, alături de Divizia 10 Infanterie și Divizia 15 Infanterie. Corpul V Armată era comandat de generalul de brigadă Ioan Istrate, eșalonul ierarhic superior fiind Armata 1.Ordinea de bătaie a diviziei era următoarea:>
Divizia 9 Infanterie
Regimentul 9 Vânători
Brigada 17 Infanterie
Regimentul 34 Infanterie
Regimentul 40 Infanterie
Brigada 18 Infanterie
Regimentul 35 Infanterie
Regimentul 36 Infanterie
Brigada 9 Artilerie
Regimentul 13 Artilerie
Regimentul 18 Obuziere
Compania divizionară de mitraliere
Divizionul de cavalerie
Batalionul 9 Pionieri

Comandanți
Pe perioada desfășurării Primului Război Mondial, Divizia 9 Infanterie a avut următorii comandanți:

Note

Bibliografie
 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, Documente, Anexe, Volumul 1, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial, Editura Militară, 1979

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)
Bătălia de la Mărășești
Comandanți de mari unități ale Armatei României

Unități militare române din Primul Război Mondial

Divizia 9 Infanterie (1916-1918)