ජෙනිෆර් විංගට් (උපත 30 මැයි 1985) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු නිළියක සහ රූපවාහිනී නිවේදිකාවකි. ඇය නොයෙකුත් ඉන්දියානු රූපවාහිනී වැඩසටහන් සඳහා දායක වී ඇත. මේ අතුරින් සරස්වතීචන්ද්‍ර රූපවාහිනී කතාමාලාව ඇගේ දිවියේ වැදගත් කඩඉමක් ලෙස සැලකේ.

ජෙනිෆර් විංගට් සිය රංගන දායකත්වය සැපයූ චිත්‍රපට අතර අකේලේ හම් අකේලේ තුම්, රාජා කි ආයේගි බරාට්, රාජා කෝ රාණි සේ ප්‍යාර් හෝ ගයා, කුච් නා කහෝ, ලව් කියා ඕර් ලග් ගයී, ලයිෆ් රීබූට් නහී හෝති සහ ෆිර් සේ... යන චිත්‍රපට ප්‍රමුඛස්ථානයක් ගනියි. මීට අමතරව විංගට් ෂක ලක බූම් බූම්, කුසුම්, කොයි දිල් මේන් හේ, කසෞතී සින්දගී කේ, ක්‍යා හෝගා නිම්මෝ කා, සංගම්, කහින් තෝ හෝගා, කාර්තිකා, දිල් මිල් ගයියේ, තේරි මේරි ලව් ස්ටෝරීස්, සරස්වතීචන්ද්‍ර සහ බෙයිහාධ් යන රූපවාහිනී කතාමාලා සඳහා සිය රංගන දායකත්වය ලබා දී ඇත. විංගට් රියැලිටි වැඩසටහන් සඳහා ද දායක වී ඇති අතර දේඛ් ඉන්ඩියා දේඛ්, ලාෆ්ටර් කේ ෆට්කේ, කොමඩි සර්කස් 3, සාරා නච්කේ දිඛා 2, පර්ෆෙක්ට් බ්‍රයිඩ්, සෝර් කා ජාට්කා: ටෝටල් වයිප්අවුට්, කොමඩි කා මහා මුඛබාලා සහ නච්ලේ වේ විත් සරෝජ් ඛාන් වැනි රූපවාහිනී වැඩසටහන් සඳහා ද දායක වී ඇත.

වෘත්තිය
ඇය සිය රංගන දිවිය ඇරඹූයේ 15 වන වියේ දී රාජා කෝ රාණි සේ ප්‍යාර් හෝ ගයා චිත්‍රපටයේ ළමා නිළියක ලෙස ය. අනතුරුව 14වන වියේ දී ඇය ළමා නිළියක ලෙස කුච් නා කහෝ නැමැති ඉන්දියානු චිත්‍රපටය සඳහා දායක වූවා ය.

පසුව, වැඩිහිටි වියේ දී ඇය නොයෙකුත් වෙනස් ඉන්දියානු රූපවාහිනී වැඩසටහන් සඳහා සිය දායකත්වය සැපයූවා ය.

ඇය සරස්වතීචන්ද්‍ර රූපවාහිනී කතාමාලාවේ කුමුද් සරස්වතීචන්ද්‍ර ව්‍යාස්ගේ චරිතය නිරූපණය වෙනුවෙන් හොඳම නිළිය සඳහා වන ඉන්දියානු රූපවාහිනී ඇකඩමි විචාරක සම්මානය හිමි කරගැනීමට සමත් වූවා ය. ඊස්ටර්න් අයි විසින් ඇයව 2012 වර්ෂයේ ලොව සරාගීම ආසියානු කාන්තාවන් අතර 21වන ස්ථානයට නම්කරන ලදී. ජෙනිෆර් මේ වනවිට සෝන් එන්ටර්ටේන්මන්ට් ටෙලිවිෂන් නාළිකාවේ ප්‍රේමණීය ත්‍රාසජනක කතාමාලාවක් වන බෙයිහාධ් සඳහා සිය රංගන දායකත්වය සපමින් සිටින්නී ය.

පෞද්ගලික දිවිය
විංගට් යනු පන්ජාබි ජාතික මවකගේ සහ මහාරාෂ්ට්‍රියානු ක්‍රිස්තියානි පියකුගේ දියණියකි. ඇය උපත ලැබූයේ ඉන්දියාවේ මුම්බායිහි ගුර්ගාඔන් ප්‍රදේශයේ ය. ඇගේ අසාමාන්‍ය නාමය හේතුවෙන් බොහෝ අවස්ථාවල ඇය බටහිර ජාතිකයකු ලෙස වරදවා වටහාගනු ලැබෙයි.

2012 අප්‍රේල් 9 දින විංගට් කරන් සිං ග්‍රෝවර් සමග විවාහ වූවා ය. නමුත් 2014 නොවැම්බර් මස විංගට් ප්‍රකාශ කළේ තමන් සහ ග්‍රෝවර් දික්කසාද වූ බවයි.

නිර්මාණ දායකත්වය

චිත්‍රපට

රූපවාහිනිය

සම්මාන
සී ස්වර්ණ සම්මාන
වඩාත් ගැළපෙන නිළිය 2013

ඉන්දියානු රූපවාහිනී ඇකඩමි සම්මාන
හොඳම නිළිය (ජූරියේ) 2013 - සරස්වතීචන්ද්‍ර
ලයන්ස් ගෝල්ඩ් සම්මාන
හොඳම නිළිය 2017 - බේහද්

මේවාත් බලන්න

 ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියන් ලැයිස්තුව
 ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිළියන් ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ජීවත්වන්නෝ
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නිළියෝ
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියෝ
ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිළියන්
හින්දි සිනමාවේ නිළියන්
1985 උපත්
ගුර්ගාඔන්හි ජනයා

ජෙනිෆර් විංගට්


Martha Schlamme (1923-1985), chanteuse lyrique (soprano) et actrice américaine.
 Jacques Schlammé (1929-), rabbin français et éducateur, directeur d'un séminaire de jeunes filles, et rabbin de communauté.
Homonymie de patronyme
Patronyme germanique
Patronyme juif

Schlamme


Kay Cottee (nascida McLaren, nascida em 25 de janeiro de 1954) é uma velejadora australiana, que foi a primeira mulher a realizar uma circunavegação do mundo sozinha, sem parar e sem suporte. Ela realizou esse feito em 1988 em seu barco de 11 metros, Blackmores First Lady, levando 189 dias.

Circunavegação solo

Em 5 de junho de 1988, aos 34 anos, Cottee se tornou a primeira mulher a dar a volta ao mundo sozinha, sem parar e sem suporte, quando navegou pelas cabeças do porto de Sydney. Ela foi saudada por dezenas de milhares de simpatizantes. Cottee havia deixado o porto 189 dias antes, em 29 de novembro de 1987.

A viagem histórica em seu barco de 37 pés Blackmores First Lady também foi a viagem mais rápida ao redor do mundo por uma mulher e a primeira viagem solo, sem escalas e sem assistência ao redor do mundo por uma mulher.

Quando Cottee contornou o Cabo Horn, o extremo sul da América do Sul, ela comemorou com um almoço de caranguejo, maionese e pão caseiro, e uma garrafa de Grange, um prestigiado vinho australiano.

Cottee e seu principal patrocinador Blackmores Limited usaram a viagem para arrecadar mais de US$ 1 milhão para o Programa de Educação para a Vida do Rev. Ted Noffs. Cottee também realizou uma turnê nacional de 18 meses, falando com mais de 40 000 alunos do ensino médio, transmitindo a mensagem de que você pode alcançar seus sonhos se trabalhar firmemente para ele.

Referências
Navegadores

Kay Cottee


Ultimate Spider-Man bezeichnet:

 eine Comicreihe, siehe Der ultimative Spider-Man
 den Originaltitel einer US-amerikanischen Zeichentrickserie, die auf der Comicreihe basiert, siehe Der ultimative Spider-Man (Fernsehserie)

Ultimate Spider-Man


Garci Álvarez de Albornoz (m. 18 de septiembre, 1328) fue el IV señor de Albornoz, Cañizares, Aldehuela, Uña, Mezquitas, Valdemeca, Valera y El Hoyo de Cuenca. Hijo de Álvar Fernández de Albornoz, III señor de Albornoz.

Historia

Entre sus cargos, destaca el de alcalde de la fortaleza de Huélamo. Además, fue tutor de Alfonso XI y del hijo de este, el infante Sancho. En 1369 el rey Enrique II le donó la villa de Utiel.

Falleció el 18 de septiembre de 1328, reposando sus restos en el panteón familiar de la catedral de Cuenca.

Matrimonio y descendencia

Se casó con Teresa de Luna, hija de Pedro Martínez de Luna «junior» (m. antes de 1282) y de su esposa Elvira Pérez de Sessa. Teresa era hermana del arzobispo de Toledo y primado de España, Jimeno Martínez de Luna, del ricohombre de Aragón Pedro de Luna, de Gracia, la primera esposa de Simón de Moncada, y de Juan Martínez de Luna I, abuelo del papa Benedicto XIII). Garci Álvarez de Albornoz y Teresa de Luna fueron los padres de:

 Álvar García de Albornoz, V señor de Albornoz.
 Fernán Gómez de Albornoz, señor de Pedraza, Arcos, Campo-Robles, Merinos y Villoria. Con su hermano Alvar se opuso a don Juan Manuel en 1329. En 1331 estuvo presente en la coronación de Alfonso XI, siendo armado caballero por este. Se casó con Toda Pérez de Luna, hermana del arzobispo de Zaragoza, Lope Fernández de Luna.
 Gil Álvarez de Albornoz, arcediano de Calatrava, sucesor de su tío materno, Jimeno Martínez de Luna como arzobispo de Toledo y primado de España, cardenal de Santa Sabina.
 Teresa de Albornoz, casada con Juan Martínez de Luna III.

Referencias

Bibliografía

Nobles de España del siglo XIV

Garci Álvarez de Albornoz


Air Liquide, áður L'Air liquide, er franskur iðnaðarhópur af alþjóðlegu umfangi sem sérhæfir sig í iðnaðarlofttegundum, það er að segja lofttegundir fyrir iðnað, heilsu, umhverfi og rannsóknir. Það er til staðar í áttatíu löndum um allan heim og þjónar meira en 3,6 milljónum viðskiptavina og sjúklinga. Air Liquide hópurinn er skráður í kauphöllinni í París og er innifalinn í samsetningu CAC 40 vísitölunnar, Euro Stoxx 50 og FTSE4Good.

Tilvísanir

Tenglar
 Heimasíða Air liquide

Fyrirtæki
Framleiðslufyrirtæki
Frönsk fyrirtæki

Air Liquide


An Puya macbridei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Puya macbridei in nahilalakip ha genus nga Puya, ngan familia nga Bromeliaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. m. macbridei
 P. m. yungayensis

Mga kasarigan

Puya

Puya macbridei


ميريل ماتي رادوي  ولد في 22 مارس 1981 في مدينة دروبيتا تورنو سيفيرين.
لاعب خط وسط روماني ويلعب أيضا في مركز قلب الدفاع. يعمل حاليا مدرب منتخب روماني الأول الروماني بعد أن اعتزل لعب كرة القدم وكان آخر مشواره مع نادي العربي القطري.

مشواره الاحترافي

تنقل في مشواره الاحترافي ما بين أندية الخليج الهلال السعودي والعين الإماراتي وشباب الأهلي الإماراتي والعربي القطري.

اكستنسف كراويفا (1999-2000)
 بدأ رادوي لعب كرة القدم حينما كان يبلغ من العمر 8 سنوات، في البداية لعب كحارس مرمى ثم انتقل إلى مركز قلب الدفاع.
 بدأ مشواره كهاوي مع نادي مدينته «دروبيتا تورنو سيفيرين» واعجب به «سورينا كارتو» المدير الفني لنادي كراويفا. بعد ذلك قام «كارتو» بضم رادوي لفريقه «كراويفا» ومول الصفقة من ماله الخاص لاقتناعه الكامل بمستوى وقدرات اللاعب رادوي.
 بدأ رادوي مشوارة الاحترافي مع نادي «كراويفا» في 4 مارس 2000 أمام نادي دينامو بوخارست وانتهت المباراة بهزيمة فريق رادوي.
 بعد سنة انتقل إلى نادي ستيوا بوخارست، الفريق الذي استمر باللعب فيه من عام 2000 إلى عام 2009.

ستيوا بوخارست (2000-2009)
 اشترى بوخارست رادوي بـ 110,000 يورو.
 لعب مباراته الأولى مع ستيوا بوخارست أمام نادي «باكاو» وسجل هدفا في المباراة التي انتهت لصالح ستيوا بوخارست بنتيجة 4-3.
 وصف رادوي أول أيامه مع النادي:
«كانت صدمة إيجابية بالنسبة لي، فجأة أصبحت ألعب مع لاعبين عظام كنت أستمتع بمشاهدتهم في التلفاز. إنه شيء أقرب للحلم»
 في عام 2001 ساعد رادوي في حصول ناديه على الدوري الروماني وكأس السوبر أمام المنافس التقليدي دينامو بوخارست.
 في عام 2005 فاز رادوي بلقب الدوري الثاني له مع فريقه. وفي عام 2006 فاز باللقب الثالث له والثالث والعشرين لفريقه.
 في عام 2005 فاز الفريق بقيادة رادوي على فالينسيا الأسباني حامل اللقب ولكنه خرج من الدور نصف النهائي على يد مدلزبره الإنجليزي.
 بعد غياب عشر سنوات تأهل الفريق بقيادة رادوي إلى دوري أبطال أوروباووقع في مجموعة تضم ريال مدريد واولمبياكوس ودينامو كييف. ولم يشارك رادوي في المباريات الأولى لتعرضه لإصابة فخرج الفريق من دور المجموعات.
 كان رادوي أحد أهم اللاعبين في تاريخ النادي الذي انضم له عام 2000 وتولى قيادة الفريق في أربع سنوات.
 مما يميز رادوي قيادته للمجموعة وتعدد مهاراته الدفاعية والهجومية على حد

الهلال (2009-2011)
 في يناير 2009 وقع رادوي بتوصية من المدرب الروماني كوزمين عقدا احترافيا انتقل بموجبه إلى نادي الهلال السعودي تحصل فيه اللاعب على 1,400,000 يورو فيما تحصل النادي على 6,000,000 يورو.
 كان الظهور الأول لرادوي بقميص الهلال أمام المنافس التقليدي نادي النصر في ديربي العاصمة الرياض، انتهت المباراة بفوز فريق الهلال 2-0 وكان رادوي قد ساهم في تسجيل الهدف الأول بينما تكفل ياسر القحطاني بتسجيل الهدف الثاني
 بعد المباراة السادسة له مع الهلال توج بطلا لكأس ولي العهد أمام فريق الشباب.
 بعد رحيل كوزمين عن الفريق ترددت شائعات بأن اللاعب سيغادر إلى نادي السد القطري حيث تولى كوزمين الإدارة الفنية هناك، إلا أن اللاعب صرح بأن عقده مع الهلال وليس مع كوزمين وتعلقه بالنادي والجماهير يجعلان من الصعب التفكير بالرحيل عن الهلال.

بعد إقالة كوزمين أتى المدرب البلجيكي إيريك غيريتس وغير الهلال من الدفاع إلى الهجوم وكسب الهلال مع لاعبه رادوي درع الدوري الممتاز
و كأس ولي العهد السعودي بينما جاء وصيف بطولتي كأس الملك وكأس الأمير فيصل.

كانت آخر اهداف رادوي في مرمى نادي النصر السعودي من تسديدة صاروخية عن طريق ركلة ثابتة من مسافة 35 متر وكان قد صنع هدف وسجل هدفين.
بدأ موسمه الثالث مع فريق الهلال وسجل هدف عن طريق تسديدة صاروخية في مباراته الثالثة أمام الفيصلي والتي أنتهت 5 - 1 لصالح الهلال.

العين (2011-)
 انتقل رادوي للعين برفقة صديقه في نادي الهلال ياسر القحطاني وبتوصيه من المدرب كوزمين وارتدى الرقم (6).

مشواره مع المنتخب
 مثل رادوي منتخب بلاده في 56 مباراة دولية وسجل هدفا وحيداً أمام منتخب لوكسمبورغ عام 2002.
 في عام 2005 استبعد مدرب منتخب رومانيا السيد «فيكتور بيتورشا» رادوي من قائمة المنتخب لخروجه من المعسكر التحضيري لمباراتي هولندا وأرمينيا بدون عذر. أعاد السيد «بيتورشا» رادوي لقائمة المنتخب في فبراير 2006 بعد تقديم اللاعب اعتذاره الرسمي للمدرب.
 كان رادوي ضمن تشكيلة المنتخب الأساسية المشاركة في نهائيات أمم أوروبا 2008 حيث تعرض رادوي لإصابة خطيرة في المباراة الثانية لرومانيا أمام المنخب الإيطالي نتيجة احتكاكة مع زميله المدافع «ريزفان رات» اضطر بعدها لإجراء عملية في عينه وأخرى لجبر أنفه المكسور. عاد رادوي بعدها للملاعب بأسابيع قليله مرتديا قناعا واقيا للوجه، لقبته الجماهير بعدها بزورو الشخصية السينمائية الشهيرة، واعتزل النجم ميريل رادوي اللعب دوليا في شهر أكتوبر من العام 2010.

إحصاءات

المراجع

وصلات خارجية

 معلومات عن اللاعب

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من دروبيتا تورنو سيفيرين
أظهرة كرة قدم
رياضيون رومانيون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون رومانيون مغتربون في السعودية
رياضيون رومانيون مغتربون في قطر
رياضيون من مقاطعة ميهيدينتي
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو النادي العربي (قطر)
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني
لاعبو دوري الدرجة الثانية الروماني
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو دوري نجوم قطر
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم رومانيون
لاعبو كرة قدم رومانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم من مقاطعة ميهيدينتي
لاعبو منتخب رومانيا لكرة القدم
لاعبو نادي العين
لاعبو نادي الهلال (السعودية)
لاعبو نادي ستيوا بوخارست
لاعبو نادي شباب الأهلي
مدربو دوري الدرجة الأولى الروماني
مدربو دوري المحترفين السعودي
مدربو ستيوا بوخارست
مدربو كرايوفا
مدربو كرة قدم رومانيون
مدربو كرة قدم مغتربون في السعودية
مدربو منتخب رومانيا لكرة القدم
مدربو نادي الطائي
مواليد 1401 هـ
مواليد 1981
مواليد في دروبيتا تورنو سيفيرين

ميرل رادوي


Þorlákur Markússon (um 1692 til 14. september 1736) var lögréttumaður í Hegranesþingi frá 1719. Þorlákur varð stúdent frá Hólaskóla 1712. Þorlákur var mikill fróðleiksmaður, lögvitur og læknir góður. Eftir hann liggja ýmis ritverk, Sjávarborgarannáll, ritgerð um erfðir sem geymd er á Konungsbókhlöðunni í Kaupmannahöfn, Íslandslýsing í Lbs 291 fol í Landsbókasafni og lækningabók í JS 359 4to í Landsbókasafni.

Kona Þorláks var Hólmfríður Aradóttir (d. 1745), dóttir Ara Jónssonar prests og skálds í Vatnsfirði. Þau áttu mörg börn: Ólafur Þorláksson á Skútustöðum, Ragnheiður Þorláksdóttir á Víðimýri, Ingiríður Þorláksdóttir í Hvammi í Laxárdal, Sigríður Þorláksdóttir, Sveinn Þorláksson á Sjávarborg, Guðrún Þorláksdóttir, Elín Þorláksdóttir á Másstöðum, Markús Þorláksson á Skriðulandi og Hólmfríður Þorláksdóttir á Knappsstöðum. Í Íslenzkum æviskrám er Þorlákur ranglega sagður faðir Jóns Þorlákssonar á Seylu.

Þorlákur bjó fyrst að Gröf á Höfðaströnd en síðan að Sjávarborg í Skagafirði frá 1732 til æviloka.

Tilvísanir

lögréttumenn
Íslenskir læknar

Þorlákur Markússon


تشارلز فرانك بولدن الابن  (ولد في 19 أغسطس عام 1946) هو مدير سابق في وكالة الفضاء الأمريكية (ناسا) ولواء متقاعد في قوات مشاة بحرية الولايات المتحدة ورائد فضاء سابق قام بأربع مهام في مكوك الفضاء.

بعد تخرجه من أكاديمية الولايات المتحدة البحرية في العام 1968، أصبح بولدن طيارًا في سلاح مشاة البحرية ثم طيار اختبار. بعد خدمته كرائد فضاء، أصبح نائبًا لقائد سلاح البحرية في الأكاديمية البحرية.

في 23 مايو عام 2009، أعلن الرئيس باراك أوباما عن ترشيح بولدن لمنصب مدير وكالة ناسا ولوري غارفر نائب مدير. صودق على كليهما من قبل مجلس الشيوخ بالموافقة بالإجماع في 15 يوليو عام 2009. وكان بولدن أول أمريكي أفريقي يرأس الوكالة على أساس دائم.

في 12 يناير عام 2017، أعلن بولدن عن تقاعده من وكالة ناسا ضمن اجتماع جمع كل موظفيها في مقر ناسا في واشنطن العاصمة، وكان آخر يوم له هو 19 يناير، وأعلن بعدها تعيين تعيين روبرت إم. لايتفوت الابن مديرًا للوكالة.

التعليم
تخرج بولدن من مدرسة سي. إيه. الثانوية في كولومبيا، كارولاينا الجنوبية عام 1964. حصل على درجة بكالوريوس العلوم في العلوم الكهربائية من أكاديمية البحرية الأمريكية عام 1968، حيث عاصر ضباط المارينز المستقبليين أوليفر نورث، وجيم ويب، وميكاييل هاجي، ورئيس هيئة الأركان المشتركة المستقبلي مايكل مولن، ثم حصل لاحقا على درجة الماجستير في العلوم في إدارة الأنظمة من جامعة جنوب كاليفورنيا عام 1977. هو عضو في أخوية أوميغا ساي فاي.

المسيرة العسكرية
في المدرسة الثانوية، رفض وفد الكونجرس في ولاية ساوث كارولينا تعيين بولدن في الأكاديمية البحرية للولايات المتحدة، وكان من بين هؤلاء عضو مجلس الشيوخ المؤيد للعبودية ستروم ثورموند. حصل بولدن على تعيينه بعد كتابته شخصيًا، كطالب في المرحلة الثانوية، للرئيس جونسون. جاء أحد المجندين إلى منزله بعد بضعة أسابيع، ليحصل بولدن في نهاية المطاف على موعد من النائب الأمريكي ويليام داوسون من شيكاغو بولاية إلينوي. تلقى لاحقًا مذكرات تهنئة من ثورموند في مراحل إنجازات مختلفة.

كُلّف بولدن برتبة ملازم ثان في قوات مشاة البحرية الأمريكية بعد تخرجه من الأكاديمية البحرية الأمريكية في عام 1968. كان رئيسا لصفه. خضع للتدريب على الطيران في بينساكولا، فلوريدا، وميريديان، ميسيسيبي، وكينغزفيل، تكساس، قبل تعيينه طيارًا في البحرية في مايو عام 1970.

نفذ أكثر من 100 طلعة جوية على شمال وجنوب فيتنام ولاوس وكمبوديا في طائرة غرومان ايه-6 إنترودر بينما كان مجندًا في سرب في إم إف إيه (إيه دبليو)-533 التابع للقاعدة الجوية الملكية التايلاندية نام فونج في تايلاند بين يناير من العام 1972 ويونيو من العام 1973.

لدى عودته إلى الولايات المتحدة، بدأ بولدن جولة لمدة عامين كضابط اختيار وتجنيد عسكري للضباط بفيلق البحرية في لوس أنجلوس، كاليفورنيا، ثم أعقب ذلك ثلاث سنوات في مهام مختلفة في المحطة الجوية لفيلق البحرية إل تورو، كاليفورنيا.

في يونيو من العام 1979، تخرج من مدرسة الطيران التجريبي في المحطة الجوية البحرية في نهر باتوكسينت، ماريلاند، وعُيّن في مديريات هندسة النظم والطائرات الهجومية التابعة لمركز الاختبار الجوي البحري. خلال وجوده هناك، خدم طيارًا لاختبار الذخائر، وحلُق في عدد من المشاريع الاختبارية على متن طائرات إيه-6 إي، وإي إيه-6 بي، وإيه- 7 سي/إي. قام بتسجيل أكثر من 6000 ساعة طيران.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كولومبيا (كارولاينا الجنوبية)
أعضاء قاعة مشاهير رواد الفضاء بالولايات المتحدة
أفراد سلاح مشاة البحرية الأمريكي في حرب فيتنام
أمريكيون أفارقة مسيحيون
حائزون على صليب الطيران المتميز (الولايات المتحدة)
حائزون على وسام الاستحقاق الأمريكي
حاصلون على الميدالية الجوية
حاصلون على ميدالية الخدمة الدفاعية المتميزة
حاصلون على ميدالية الدفاع للخدمة المتفوقة
حاصلون على وسام ناسا للخدمة الاستثنائية
خريجو الأكاديمية البحرية الأمريكية
خريجو كلية الطيارين الاختباريين البحرية الأمريكية
خريجو كلية مدرسة فيتربي للهندسة
رواد فضاء أمريكيون
رواد فضاء سياسيون أمريكيون
طيارو اختبار أمريكيون
طيارون من كارولاينا الجنوبية
مدراء وكالة ناسا
مواليد 1946
مواليد في كولومبيا (كارولاينا الجنوبية)
موظفو إدارة أوباما

تشارلز بولدين


Thank You é o sexto extended play do grupo feminino sul-coreano Brave Girls. Foi lançado pela Brave Entertainment em 14 de março de 2022 e contém cinco faixas, incluindo o primeiro single de mesmo nome.

Antecedentes e lançamento
Em 1º de março de 2022, a Brave Entertainment anunciou que Brave Girls faria seu comeback em 14 de março.  Dois dias depois, foi anunciado que Brave Girls lançaria seu sexto EP intitulado Thank You . A programação promocional também foi divulgada no mesmo anúncio.  Em 4 de março, a lista de faixas foi lançada com " Thank You " anunciado como o primeiro single.  Cinco dias depois, o vídeo teaser do medley de destaque foi lançado.  O teaser do videoclipe de "Thank You" foi lançado nos dias 10 e 11 de março.

Composição
O primeiro single " Thank You " foi descrito como uma música de dance pop e disco funk retrô que "contém ritmo emocionante e melodias viciantes". A segunda faixa "You and I" foi descrita como uma música dance pop baseada em house . A terceira faixa "Love Is Gone" foi descrita como uma música com letras que "estimulam as emoções dos ouvintes". A quarta faixa "Can I Love You" foi descrita como uma música com "sintetizador retrô e um ritmo groovy". A última faixa é uma versão remix do single principal que "está mais na moda ao harmonizar o acappella e os sons clássicos juntos".

Promoção
Em 12 de março de 2022, a Brave Entertainment anunciou que o evento de exibição do extended play, originalmente programado para 14 de março, foi adiado após Minyoung, Yujeong e Eunji terem sido diagnosticados com COVID-19,  o evento foi realizado em 23 de março, onde o grupo apresentar a peça estendida.

Lista de músicas

Paradas

Histórico de lançamentos

EPs em língua coreana
EP de 2022
!Artigos com texto em coreano

Thank You (EP de Brave Girls)


The War of the Roses (also known in its later years as the County of Origin Series) was the inter-county rugby league matches between Lancashire and Yorkshire, the areas where rugby league has traditionally been most popular in England. The series started in 1895 and was last played in 2003. For most of its history the game was played as part of the County Championship.

History
The first War of the Roses was contested in 1895 as part of the County Championship. The majority of the clubs in rugby league came from Yorkshire and Lancashire and the fixtures was held almost annually, with exceptions for the two world wars (1914–1918 and 1939–1945) and 1977–1978, until 1983 when the County Championship was abandoned.  Fixtures between Lancashire and Yorkshire briefly returned firstly between 1985 and 1991 and then again between 2001 and 2003. Eligibility to play was established either by county of birth or in which county players had originally played the sport professionally.

In 1985, an annual fixture between Lancashire and Yorkshire was proposed as a replacement for the County Championship. The fixture became known as the Rodstock War of the Roses and the first game was played in September 1985. The series lasted until 1991, when it was scrapped due to lack of interest.

The fixture was revived in 2001 under the name of the County of Origin series, inspired by the success of Australia's State of Origin series between New South Wales and Queensland. After three years, the Origin series games were discontinued due to falling attendances.

Roses matches have continued at amateur level as part of the BARLA Three Counties Championship but despite several calls for a return at professional level the fixture remains unplayed.

Results
The two teams have met in 91 competitive matches with each team having won 44 and three games ending in draws. In addition there have been a number of exhibition matches during the First and Second World Wars when the County Championship was suspended.

Women's Roses

In 2015, the RFL announced that they would stage the inaugural Women's "War of the Roses", between Lancashire Ladies and Yorkshire Ladies. The match, which took place at Thatto Heath Crusaders, St. Helens, saw the sides share the honours after a 22–22 draw, with an attendance of around 500.

The match, held on 18 October 2015, followed a Lancashire Girls vs Yorkshire Girls under 18s match, which finished 34–0 in favour of the Yorkshire side.

Results

See also
 International Origin
 Roses rivalry
 State of Origin

Notes

References

Rugby league competitions in the United Kingdom
Rugby league in Yorkshire
Rugby league in Lancashire

Rugby League War of the Roses


Das Gukjagam (Kukchagam) war die höchste nationale Bildungseinrichtung im Königreich Goryeo. Der Name der Einrichtung wechselte mehrmals, zuletzt wurde sie als Seonggyungwan bezeichnet.

Geschichte

Höchste staatliche Bildungseinrichtungen gab es auf der Koreanischen Halbinsel schon zur Zeit der Drei Reiche. 372 wurde in Goguryeo das Taehak gegründet, 682 in Silla das Gukhak. Von diesen gibt es jedoch keine Überbleibsel.

Nach der Ausdehnung des Königreichs Goryeo über die gesamte Koreanische Halbinsel gründete König Seongjong 992 in der damaligen Hauptstadt Gaegyeong (Kaesŏng) das Gukjagam als höchste staatliche Bildungseinrichtung. Ihren Sitz hatte die Akademie zunächst im Süden von Kaesŏng in der Nähe des Hoebin-Tors in der Äußeren Mauer, 1087 bezog es seinen langjährigen Sitz in dem heute Koryo Songgyungwan genannten Gebäudekomplex im Nordosten der Stadt. Unter König Injong (reg. 1122–1146) wurde die Akademie erweitert. Sie lehrte konfuzianische Klassiker, chinesische Literatur, Recht, Kalligraphie, Mathematik und Rechnungswesen. Im Lauf ihrer Geschichte trug die Bildungseinrichtung unterschiedliche Namen. Nach mehreren Umbenennungen wurde sie von 1308 bis 1358 und erneut ab 1362 Seonggyungwan genannt.

Nach der Übernahme der Macht durch die Joseon-Dynastie und der Verlegung der Hauptstadt nach Hanseong (Seoul) wurde dort 1398 neu eine höchste staatliche Bildungseinrichtung eingerichtet, die ebenfalls die Bezeichnung Seonggyungwan trug und aus der später die Sungkyunkwan-Universität hervorging. Die Einrichtung in Kaesŏng blieb bestehen, verlor aber stark an Bedeutung. Aus ihr ging später die Koryo-Songgyungwan-Universität hervor, die auch Universität für Leichtindustrie genannt wird. Ihr ehemaliger Sitz Koryo Songgyungwan beherbergt seit 1987 das das Goryeo-Museum.

Namen
Die Bildungseinrichtung wurde im Lauf ihrer Geschichte mehrmals umbenannt. Die wichtigsten Bezeichnungen sind:
 992 Gukjagam
 1275 Gukhak
 1298 Seonggyungam
 1308 Seonggyungwan
 1358 erneut Gukjagam
 1362 erneut Seonggyungwan, nach 1398 auch Goryeo Seonggyungwan

Literatur

Einzelnachweise

Historische Bildungseinrichtung
Koreanische Geschichte

Gukjagam


Prophets of Science Fiction este o serie TV americană, un documentar produs și găzduit de Ridley Scott pentru Channel Science. Programul a avut premiera la .

Seria prezintă viața și activitatea unor autori de science fiction din ultimele două secole. Descrie modul în care au prezis și, în consecință, au influențat dezvoltarea progreselor științifice prin inspirarea multor cititori pentru a ajuta la transformarea acelor viziuni futuriste în realitatea cotidiană. Poveștile sunt transmise prin videoclipuri, reconstituiri, ilustrații și interviuri.

Primul episod a avut parte de recenzii mixte. Comentatorii au apreciat abordarea combinării cercetării științifice contemporane și a expunerii biografice  dar au criticat seria pe care au caracterizat-o ca pe o "lumină asupra substanței dar foarte exagerată". Seria a încercat să lege personajul Frankenstein creat de Mary Shelley de evoluții precum transplanturile de organe, supercomputerele și cercetarea ADN-ului, încercări care au fost descrise de un critic ca fiind fără acoperire dar de către un altul ca fiind un succes.

Lista episoadelor
Primul sezon al seriei este alcătuit din 8 episoade a câte o oră; au fost difuzate pe Science Channel în noiembrie 2011 și februarie 2012.

Referințe

Legături externe

Seriale americane de televiziune din anii 2010
Seriale documentare
Seriale din 2011
Studii despre științifico-fantastic

Prophets of Science Fiction


Onthophagus laevigatus é uma espécie de inseto do género Onthophagus da família Scarabaeidae da ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente pela primeira vez no ano de 1798 por Fabricius.

Referências

Ligações externas

laevigatus
Coleópteros descritos em 1798

Onthophagus laevigatus


මිචිගන්හි තර්ජනයට ලක් වූ සතුන්ගේ නාමාවලියට සත්ව විශේෂ 400ක් පමණ අන්තර්ගත වන අතර ඊට තර්ජනයට ලක් වූ, අවදානමට ලක් වූ විශේෂ සහ විශේෂ අවධානයක් ලබා දිය යුතු, ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ සත්ව විශේෂවලට අයත්, මිචිගන්හි වාසය කරන විශේෂද අයත් වේ. මිචිගන්හි අවදානමට ලක් වූ සහ තර්ජනයට ලක් වූ විශේෂ මිචිගන්හි අවදානමට ලක්වූ
විශේෂ පිලිබඳ පනත මගින් ආරක්ෂා කෙරේ. මෙම පනත 1994 වර්ෂයට අයත් ස්වභාවික සම්පත් හා පරිසර ආරක්ෂක පනතේ කොටසකි. මම විශේෂ පිලිබඳ ලැයිස්තුව
අවසන් වරට සකස් කරන ලද්දේ 2009 වසරේදීය. එය එහි සයවන ප්‍රතිසන්ස්කරනයයි. මේ වන විට නව විශේෂ 69ක් අළුතෙන් ඇතුලත් කර ඇති අතර විශේෂ 13ක් ඉවත් කර ඇත. අලුතින් එක කල විශේෂ අතර මිරිදිය මට්ටියන් සහ ගොළුබෙල්ලන් ඇතුලත් වේ. මේ අතර විශේෂ අවධානයක් ලබා දියයුතු නමුත් පනත මගින් ආරක්ෂා නොවන සත්ව විශේෂද රජය විසින් හඳුනාගෙන ඇත. මෙම විශේෂ වල සාමාජිකයන් සුළු ප්‍රමාණයක් හෝ ක්‍රමයෙන් අඩු වෙමින් පවතින ප්‍රවනතාවයක් හෝ ඔවුන්ගේ ගහනය පිලිබඳ නිසි තොරතුරු වල ඌනතාවයක් පවතී. මෙම විශේෂ වල සංඛ්‍යාත්මක වශයෙන් අඩුවීමක් උවහොත් එම විශේෂය තර්ජනයට ලක් වූ හෝ අවදානමට ලක් විය හැකි විශේෂ ඝනයට ඇතුලත් කරන අතර අදාල පනත යටතේ සුරක්ෂිත කෙරන අතර වැඩි උවහොත් අදාල ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ.
අවදානමට ලක් වූ සහ තර්ජනයට ලක් වූ විශේෂ ෆෙඩරල් අවදානමට ලක් වූ විශේෂ සඳහා වූ පනත යටතටද අයත් වේ. මෙම පනත ශාක සහ සත්ව විශේෂ 1,250 කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ආවරණය කරයි. මෙම විශේෂයන් එක් ලැයිස්තුගතකිරීමකට හෝ දෙකටම අයිති විය හැක. – එක ලැයිස්තුගතකිරීමක පැවතිම මගින් අනිත් ලැයිස්තුගතකිරීමෙහිත් පවතී යන්න තහවුරු කල නොහැක. මිචිගන් ස්වභාවික දත්ත (ලක්ෂණ) සංචිත (MNFI) වැඩසටහන මගින් මෙම අන්තරායට ලක් වූ සහ තර්ජනයට ලක් වූ විශේෂ පිළිබඳව පුළුල් සමීක්ෂණ සහ අධ්‍යයනයන් සිදු කරයි. මෙම (MNFI) වැඩසටහන මුලින්ම ආරම්භ කරන ලද්දේ 1980 වර්ෂයේය. මේ සඳහා ජාතික උරුමයන් නම් වූ වැඩසටහන මූලික වූ අතර ඒ සඳහා පරිසර සංරක්ෂණ වැඩසටහනට (TNC),වෙන් වූ ප්‍රථම අරමුදලින් ප්‍රතිපාදන වෙන් කෙරින.

ක්ෂීරපායින්

මිචිගන්හී තර්ජනයට ලක් වූ ක්ෂීරපායි විශේෂ 12 කට වඩා සොයාගෙන ඇත. මේ අතරින් විශේෂ 5ක් තර්ජනයට ලක් විය හැකි මට්ටමේ වන අතර 3ක් තර්ජනයට ලක් වී ඇති අතර 4ක් අන්තරායකාරී මට්ටමට පත්ව ඇත.

උභය ජීවීන්

තර්ජනයට ලක් වූ උභය ජීවීන් අතර විශේෂ 5ක් සහ උප විශේෂද ඇතුලත් වේ. මේ අතරින් විශේෂ 2ක් විශේෂ අවධානයට ලක් වූ විශේෂ වන අතර එකක් තර්ජනයට ලක් වූ ඛාන්ඩයේද 2ක් අන්තරායකාරී විශේෂද වේ. ගහනයක් වශයෙන් ගත් විට මිචිගන්හි මොවුන් තර්ජනයට ලක්ව නොමැත.

උරගයින්

උරග විශේෂ අතරින් විශේෂ 11ක් තර්ජනයට ලක් වූවන් වේ. මේ අතරින් විශේෂ 6ක් විශේෂ අවධානයට ලක් වී ඇත. විශේෂ 3ක් තර්ජනයට ලක් වී ඇති අතර ඉතිරි 2ක අන්තරායකාරී තත්ත්වයට පැමිණ ඇත. එක විශේෂයක් ෆෙඩරල් අවදනමෙහි තර්ජනාත්මක තත්වයට පත්ව ඇති අතර ත්වට් එක විශේෂයක් ෆෙඩරල් අපේක්ෂිත තත්ත්වයේ පසු වෙයි.

කුරුල්ලන්

මිචිගන්හී කුරුළු විශේෂ අතරින් 42ක් තර්ජනයට ලක්ව ඇත.ඒ අතරින් 18ක් තර්ජනයට ලක් වීමේ අවදානමක් ඇත. 14ක් තර්ජනයට ලක්ව ඇති අතර 9ක් අන්තරායකාරී තත්වයට පත්ව ඇත. එක විශේෂයක් පමණක් නෂ්ට වී ඇති බව සටහන් වී ඇත. තවත් විශේෂ 2ක් ෆෙඩරල් අන්තරායකාරී තත්වයට පත්ව ඇත.

මත්ස්‍යයින්

මේ වන විට මිචිගන්හි තර්ජනයට ලක් වූ මත්ස්‍ය විශේෂ 35ක් සොයාගෙන ඇත. මොවුන් අතරින් විශේෂිත අවධානයක් ලබා දිය යුතු විශේෂ අටක්ද, තර්ජනයට ලක් වූ විශේෂ නවයක්ද වන අතර තවත් විශේෂ නවයක් අන්තරායකාරී විශේෂ යටතට අයත් වේ. මීට අමතරව ප්‍රමාණවත් ගහනයක් පැවති තවත් විශේෂ නමයක් නෂ්ට වී ඇති බවට වාර්තා වී ඇත. ෆෙඩරල් අවදානමට ලක් වූ කිසිඳු මත්ස්‍ය විශේෂයක් මිචිගන් වලින් වාර්තා වී නොමැත.

කෘමීන්

සමනලයින් සහ සළඹයන්

තර්ජනයට ලක් වූ සමනල් සහ සළඹ විශේෂ 53ක් පමණ මිචිගන් රාජ්‍යයෙන් වාර්තා වී ඇත. මොවුන් අතරින් විශේෂ 40කට විශේෂ අවධානයක් ලබා දිය යුතු වේ. තවත් 8ක් තර්ජනයට ලක් වී ඇති අතර විශේෂ 5ක් අන්තරායකාරී තත්ත්වයේ පසු වෙයි. තවත් විශේෂ 2ක් ෆෙඩරල් අවදානමට ලක් වී ඇති අතර එක් විශේෂයක් ෆෙඩරල් අවදානමට ලක් විය හැකි තත්වයේ පසු වෙයි.

කුරුමිණියන්

මිචිගන් රාජ්‍යයේ තර්ජනයට ලක් වූ කුරුමිණි විශේෂ 6ක් දැක ගත හැක. මේ අතුරින් විශේෂ 3ක් විශේෂ අවදානම් තත්වයේද, විශේෂ 2ක් තර්ජනයට ලක් වුද එකක් අන්තරායකාරිද වේ. තවත් එක් ආකාරයක් නෂ්ට වී ඇත. මෙම විශේෂ 2ක් ෆෙඩරල් අවදනමටද ලක්ව ඇත.

රැහැයියන් සහ පළඟැටියන්

මිචිගන්හි තර්ජනයට ලක් වූ රැහැයියන් විශේෂ අතරින් විශේෂ 7ක් තර්ජනයට ලක් වී ඇත. විශේෂ 5ක් විශේෂ අවධානම් මට්ටමේ වන අතර 2ක් තර්ජනයට ලක් වී ඇත. මෙහි ෆෙඩරල් අවධානමට ලක් වූ විශේෂ නොමැත.

කූරන් (බත් කූරන්)

මිචිගන්හි කූරන් විශේෂ 15ක් තර්ජනයට ලක්ව ඇත. මින් 12ක් විශේෂ අවධාන මට්ටමේ පසුවේ. විශේෂ 2ක් තර්ජනයට ලක් වුද, තවත් එක් විශේෂයක් අන්තරායකාරී මට්ටමේද පසුවේ. වත්මන් තත්වය අන්තරායකාරී වන විශේෂ ෆෙඩරල් අවදානමටද ලක්ව ඇත.

මී මැස්සන්

මිචිගන්හි තර්ජනයට ලක් වූ මී මැස්සන් විශේෂ 2ක් දැකගත හැක.මොවුන් විශේෂ අවධානයට ලක් වූ විශේෂ වන අතර කිසිවෙක් ෆෙඩරල් අවදානමට ලක්ව නොමැත.

මිරිදිය මට්ටියන්

තර්ජනයට ලක් වූ මිරිදිය මට්ටියන් විශේෂ 28ක් හදුනාගෙන ඇත. මේ අතරින් 9ක් විශේෂ අවදානම් මට්ටමේද, 6ක් තර්ජනයට ලක්වූ මට්ටමේද, 13ක් අන්තරායකාරී මට්ටමේද වේ. 6ක් ෆෙඩරල් අවදානමටද ලක්ව ඇත.

භෞමික සහ මිරිදිය ගොලුබෙල්ලන්

භෞමික සහ මිරිදිය ගොලුබෙල්ලන්  විශේෂ 61ක් මිචිගන්හි හඳුනාගෙන ඇත. ඉන් විශේෂ 38ක් විශේෂ අවධානයටද 10ක් තර්ජනයට ලක් වුවන්ද 13ක් අන්තරයාකාරී මට්ටමට ලක් වුවන්ද වේ. ෆෙඩරල් අවදානමට ලක් වූ ගොළුබෙලි විශේෂ මිචිගන් වලින් වාර්තා වී නොමැත.

ඇඟිල්ලන් සහ දෙපියන් බෙල්ලන්

මිචිගන්හි  fingernail and pea clamsවිශේෂ 7ක් විශේෂ අවධානයට ලක්ව ඇත.ෆෙඩරල් අවදානමට අයත් වන එකදු විශේෂයක්වත් නොමැත.

මෙහිත් බලන්න
 මිචිගන් රාජ්‍යයේ සතුන්ගේ නාමාවලිය

සටහන්

යොමුව
පොදු වැඩි විස්තර

විශේෂිත කරුණු

තර්ජනයට ලක් වූ


İzmir'de  itibarıyla dokuz üniversite vardır. Bunlardan altısı devlet, üçü vakıf üniversitesidir. Merkezi Ankara'da bulunan Türk Hava Kurumu Üniversitesi'nin Hava Ulaştırma Fakültesi ile Milli Savunma Üniversitesi'nin Hava Astsubay Meslek Yüksekokulu da İzmir'de yer almaktadır. Ayrıca ilde, günümüzde etkin olmayan dört üniversite daha bulunmaktaydı.

Mevcut üniversiteler

Devlet üniversiteleri

Vakıf üniversiteleri

Kapanan üniversiteler

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki üniversiteler listesi

Kaynakça

Üniversite
Eğitim listeleri

İzmir'deki üniversiteler listesi


Zarcero puede referirse a:

 Varias especies de aves del género Hippolais;
 El cantón de Zarcero, en la República de Costa Rica;
 La ciudad de Zarcero, capital del cantón antes mencionado.

Zarcero


Ernest Bai Koroma (Makeni, 2. listopada 1953.), političar i 4. predsjednik afričke države Sijera Leone. Na predsjedničkim izborima 2007. pobijedio je s 54,6% glasova, a ponovo je izabran na izborima 2012. kada je osvojio 58,7 % glasova (suparnik Julius Maada Bio osvojio je37,4% glasova). Koroma je član stranke Svenarodni kongres. Tijekom prvih godina vladavine, Koroma se fokusirao na izgradnju infrastukture poslije građanskog rata koji je devastirao zemlju, kao i borbu protiv korupcije, i za bolju sigurnost inozemnim ulagačima.
Zauzimao se također za zaštitu šuma. Između ostalog, osnovao je veliki nacionalni park kod Gola Forest, i zabranio je izvoz građevnog drva. Naročito je optužio poduzeća u vlasništvu kineskog kapitala za devastiranje nacionalnih šuma.

Predsjednik Koroma kritizirao je predsjednika Roberta Mugabea kao i izbore u Zimbabveu.

Izvori

Životopisi, Sijera Leone
Predsjednici
Afrički političari
Politika Sijera Leonea

Ernest Bai Koroma


Télémaque ou Almaque () est un anachorète martyr vénéré comme saint par l'Église catholique et l'Église orthodoxe. Il est fêté le 1er janvier.

Biographie

Télémaque est un anachorète d'Orient qui quitte sa retraite pour se rendre à Rome dans le but de faire cesser les combats de gladiateurs. Il arrive dans la ville éternelle le  janvier 404 et voit dans une arène (certaines sources parlent du Colisée) des gladiateurs qui se battent. Il essaie de les sépareren leur disant : , mais il est massacré par les gladiateurs sur l'ordre d'Alipius, préfet de Rome; d'autres versions disent que ce sont les spectateurs qui le lapident.

Notes et références

Saint catholique et orthodoxe du Ve siècle
Saint catholique et orthodoxe d'Italie
Décès en 404
Persécution des chrétiens sous l'Empire romain
Chrétien martyr au Ve siècle
Chrétien martyr dans l'Italie antique
Antiquité tardive
Moine du Ve siècle

Télémaque de Rome


Abația Thelemei este o casă mică care a fost folosită ca templu și centru spiritual. A fost fondată de Aleister Crowley și Leah Hirsig în Cefalù, Sicilia, Italia în 1920.

Nume
Numele a fost împrumutat de la satira lui François Rabelais Gargantua și Pantagruel  care un Abbaye de Thélème este descris ca un fel de "anti-mănăstire" în care viața locuitorilor nu era "folosită în legi sau reguli, dar după voința și plăcerea lor liberă. "

Obiective
Această utopie idealistă urma să fie modelul comunității lui Crowley, fiind totodată un tip de școală magică, dându-i denumirea "Collegium ad Spiritum Sanctum", un Colegiu către Spiritul Sfânt. Programul general a fost în concordanță cu cursul de formare A∴A, și a inclus adorările zilnice la soare, un studiu al scrierilor lui Crowley, practicile obișnuite yogice și rituale (care urmau să fie înregistrate), precum și munca internă generală. Obiectul a fost ca elevii să se dedice Marii Lucrari de a descoperi și manifesta voința lor adevărată. Crowley plănuise să transforme casa într-un centru mondial de devotament magic și, probabil, să obțină taxe de școlarizare plătite de acoliții care căutau cursuri în Arte Magice; aceste taxe îl vor ajuta în continuare în eforturile sale de a publica Thelema și de a publica manuscrisele sale.

Raoul Loveday
În 1923, un student la Oxford, în vârstă de 23 de ani, numit Frederick Charles Loveday, a murit la Abatie. Soția sa, Betty May, a învinuit de moartea sa declarând ca a fost cauzată de participarea sa la unul dintre ritualurile lui Crowley sau la diagnosticarea mai probabilă a febrei tifoide acute contractate din pricina consumului de apă de la un izvor de munte. Crowley l-a avertizat pe tânăr să nu bea apă, așa cum se menționează în biografiile lui Lawrence Sutin, Richard Kaczynski și alții.

Când s-a întors la Londra, a oferit un interviu unei pagini de tabloid, The Sunday Express, care a inclus povestea ei în atacurile sale în curs de desfășurare asupra lui Crowley. Cu aceste zvonuri similare despre activitățile de la Abație, guvernul lui Benito Mussolini a cerut ca Crowley să părăsească țara în 1923.  După plecarea lui Crowley, mănăstirea din Thelema a fost abandonată în cele din urmă, iar locuitorii locali au zugrăvit peste picturile murale ale lui Crowley.

Jane Wolfe

Jane Wolfe a lucrat timp de trei ani cu sistemul Thelemic de instruire a lui Crowley din Cefalu și a ieșit din acei ani cu un grad de realizare, după ce a supraviețuit ordinelor lui Crowley. În timp ce era rezident la mănăstirea din Thelema, Wolfe a fost admisa în A∴A, luând numele magic Soror Estai. Ea a întreprins diverse practici, printre care yoga, dharana și pranayama, despre care a ținut o înregistrare detaliată, care ulterior a fost publicată de Colegiul Thelema din California de Nord ca Jurnalele din Cefalu .  Mai târziu a lucrat ca reprezentant personal al lui Crowley în Londra și Paris.

Starea actuală și cultura populară

Vila se află astăzi într-o stare foarte rea. Regizorul de filme Kenneth Anger, el însuși un devotat al lui Crowley, mai târziu a descoperit și filmat câteva dintre picturile sale în filmul Thelema Abbey (1955), considerat acum un film pierdut.  Recent, alte picturi murale au fost descoperite, iar fotografiile lor au fost postate pe Internet. "Abbey of Thelema" rămâne un nume popular pentru diverse societăți magice, vrăjitorie cuiburi, și sataniste grote.
Artistul danez Joachim Koester a creat cinci culori și cinci fotografii alb-negru ale vilei; aceste fotografii cuprind lucrările lui "Morning of the Magicians" (2005).
Kenneth Anger a revizuit Abbey în 2007, la 52 de ani după vizita sa din 1955, și a făcut un scurt clip video care poate fi găsit ca un "extra" pe DVD-ul "Anger Me".
O piesă numită Abbey Of Thelema a fost inclusă în primul album al trupei Gillan .

Galerie

Note

Bibliografie

Legături externe

 Thélema Abbey - site-ul oficial din Sicilia
 Fotografii ale mănăstirii din 2005
 Abație filmul Thelema pe IMDB
 Fotografii de la cefalù
 "Nici o înviere fără re-forma psihoplastică". Un articol al filosofului austriac Andreas L. Hofbauer despre Abație, fotografii originale ale replicii din Chambre des Cauchemars de către artistul René Luckhardt și despre camerele ritualice în general

Istoria Siciliei
Pages with unreviewed translations
Fondări în 1920

Abația Thelemei


900 (nouă sute) este numărul natural care urmează numărului  899 și îl precede pe  901. Este pătratul lui 30 și suma Euler pentru primele 54 de numere întregi. În baza 10 este un număr Harshad. Este un număr rotund.

900-909
 901 = 17 × 53, număr fericit
 902 = 2 × 11 × 41, număr sfenic, nontotient, număr Harshad
 903 = 3 × 7 × 43, număr sfenic, număr triunghiular, număr Schröder–Hipparchus, funcția Mertens (903) are valoarea 0
 904 = 23 × 113 sau 113 × 8, funcția Mertens (904) are valoarea 0
 905 = 5 × 181, suma a șapte numere prime consecutive (109 + 113 + 127 + 131 + 137 + 139 + 149)
 906 = 2 × 3 × 151, number sfenic, funcția Mertens (906) are valoarea 0
 907 = prime number
 908 = 22 × 227, nontotient
 909 = 32 × 101

910-919
 910 = 2 × 5 × 7 × 13, funcția Mertens(910) are valoarea 0, număr Harshad, număr fericit
 911 = număr prim,, de asemenea numărul de telefon de urgență din America de Nord
 912 = 24 × 3 × 19, suma a patru numere prime consecutive (223 + 227 + 229 + 233), suma a zece prime consecutive (71 + 73 + 79 + 83 + 89 + 97 + 101 + 103 + 107 + 109), număr Harshad.
 913 = 11 × 83, număr Smith, Funcția Mertens(913) dă valoarea 0.
 914 = 2 × 457, nontotient
 915 = 3 × 5 × 61, număr sfenic, număr Smith, funcția Mertens(915) dă valoarea 0, număr Harshad
 916 = 22 × 229, funcția Mertens(916) dă valoarea 0, nontotient, face parte dintr-un șir Mian–Chowla
 917 = 7 × 131, suma a cinci numere prime consecutive (173 + 179 + 181 + 191 + 193)
 918 = 2 × 33 × 17, număr Harshad
 919 = prim cubic, număr Chen, număr palindromic, număr centrat hexagonal, număr fericit, funcția Mertens(919) dă valoarea 0

920-929
 920 = 23 × 5 × 23, funcția Mertens(920) dă valoarea 0
 921 = 3 × 307
 922 = 2 × 461, nontotient, număr Smith
 923 = 13 × 71
 924 = 22 × 3 × 7 × 11, suma a două numere prime gemene (461 + 463), coeficient binomial central
 925 = 52 × 37, număr pentagonal, număr centrat pătratic

 926 = 2 × 463, suma a șase numere prime consecutive (139 + 149 + 151 + 157 + 163 + 167), nontotient
 927 = 32 × 103, număr tribonacci
 928 = 25 × 29, suma a patru numere prime consecutive (227 + 229 + 233 + 239), suma a opt numere prime consecutive (101 + 103 + 107 + 109 + 113 + 127 + 131 + 137), număr fericit
 929 = număr prim, număr prim Proth, prim palindromic, suma a nouă numere prime consecutive (83 + 89 + 97 + 101 + 103 + 107 + 109 + 113 + 127), prim Eisenstein fără nici o parte imaginară
 Un cod de zonă în New York (Area code 929).

930-939
 930 = 2 × 3 × 5 × 31, număr pronic
 931 = 72 × 19; suma a trei numere prime consecutive (307 + 311 + 313); dublu repdigit, 11130 și 77711
 932 = 22 × 233
 933 = 3 × 311
 934 = 2 × 467, nontotient
 935 = 5 × 11 × 17, număr sfenic, număr Lucas–Carmichael, număr Harshad
 936 = 23 × 32 × 13, număr piramidal pentagonal, număr Harshad
 937 = număr prim, număr prim Chen, număr stea, număr fericit
 938 = 2 × 7 × 67, număr sfenic, nontotient
 939 = 3 × 313

940-949
 940 = 22 × 5 × 47, suma totient pentru primii 55 de numere întregi
 941 = număr prim, suma a trei numere prime consecutive (311 + 313 + 317), suma a cinci numere prime consecutive (179 + 181 + 191 + 193 + 197), număr prim Chen, număr prim Eisenstein fără părți imaginare
 942 = 2 × 3 × 157, număr sfenic, suma a patru numere prime consecutive (229 + 233 + 239 + 241), nontotient
 943 = 23 × 41
 944 = 24 × 59, nontotient
 945 = 33 × 5 × 7, dublu factorial al lui 9, cel mai mic număr abundent impar (divizorii mai mici decât el însumează 975); cel mai mic număr abundent primitiv impar; cel mai mic număr semiperfect primitiv impar; număr Leyland
 946 = 2 × 11 × 43, număr sfenic, număr triunghiular, număr hexagonal, număr fericit
 947 = număr prim, suma a șapte numere prime consecutive (113 + 127 + 131 + 137 + 139 + 149 + 151), număr prim echilibrat, număr prim Chen, număr prim Eisenstein fără părți imaginare
 948 = 22 × 3 × 79, nontotient, formează o pereche Ruth–Aaron cu 949 pe baza a celei de a doua definiții
 949 = 13 × 73, formează o pereche Ruth–Aaron cu 948 pe baza a celei de a doua definiții

950-959
 950 = 2 × 52 × 19, nontotient
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Argentina
 951 = 3 × 317, număr centrat pentagonal
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în  Finlanda
 952 = 23 × 7 × 17
 952 este și 9-5-2, un  joc de cărți  similar cu bridge.
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în  Finlanda
 953 = număr prim, număr prim Sophie Germain, număr prim Chen, număr prim Eisenstein fără părți imaginare, număr centrat heptagonal
  Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Croația
 954 = 2 × 32 × 53, suma a zece numere prime consecutive (73 + 79 + 83 + 89 + 97 + 101 + 103 + 107 + 109 + 113), nontotient, număr Harshad
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Bulgaria. De asemenea, unul dintre codurile de zonă pentru Florida de Sud (Area code 954)
 955 = 5 × 191
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Sri Lanka
 956 = 22 × 239
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Chile
 957 = 3 × 11 × 29, număr sfenic
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Taiwan și China
 958 = 2 × 479, nontotient, număr Smith
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Columbia

 959 = 7 × 137, număr Carol
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Cuba

960-969
 960 = 26 × 3 × 5, suma a șase prime consecutive (149 + 151 + 157 + 163 + 167 + 173), număr Harshad
 codul de țară pentru Maldive, identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Grecia
 Numărul de poziții de pornire posibile pentru varianta de șah Chess960
 Chess960 și-a primit numele de la acest număr
 961 = 312, cel mai mare pătrat perfect din 3 cifre, suma a trei numere prime consecutive (313 + 317 + 331), suma a cinci numere prime consecutive (181 + 191 + 193 + 197 + 199), număr centrat octogonal
 codul de țară pentru Liban, identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Slovenia
 962 = 2 × 13 × 37, număr sfenic, nontotient
 codul de țară pentru Iordania, unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărțile publicate în Hong Kong
 963 = 32 × 107, suma primelor douăzeci și patru de numere prime
 codul de țară pentru Siria, identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Ungaria
 964 = 22 × 241, suma a patru numere prime consecutive (233 + 239 + 241 + 251), nontotient, suma totient pentru primele 56 de numere întregi
 codul de țară pentru Irak, identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Iran, număr fericit
 965 = 5 × 193
 codul de țară pentru Kuwait, identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Israel
 966 = 2 × 3 × 7 × 23, suma a opt numere prime consecutive (103 + 107 + 109 + 113 + 127 + 131 + 137 + 139), număr Harshad
 codul de țară pentru Arabia Saudită, unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărțile publicate în Ucraina
 967 = număr prim
 codul de țară pentru Yemen, unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărțile publicate în Malaysia
 968 = 23 × 112, nontotient
 codul de țară pentru Oman, unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărțile publicate în Mexic
 969 = 3 × 17 × 19, număr sfenic, număr nonagonal, număr tetraedral
 identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Pakistan, vârsta lui Methuselah conform Vechiului Testament, 969 este o mișcarea anti-musulmană din Myanmar.

970-979
 970 = 2 × 5 × 97, număr sfenic
 codul de țară pentru Palestina, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Mexic
 971 = număr prim, număr prim Chen, număr prim Eisenstein fără nici o parte imaginară
 codul de țară pentru Emiratele Arabe Unite, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Filipine
 972 =  22 × 35, număr Harshad
 codul de țară pentru Israel, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Portugalia
 973 = 7 × 139, număr fericit
 codul de țară pentru Bahrain, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în România
 974 = 2 × 487, nontotient
 codul de țară pentru Qatar, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Thailanda
 975 =3 × 52 × 13
 codul de țară pentru Bhutan, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Turcia
 976 = 24 × 61, număr decagonal
 codul de țară pentru Mongolia, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Antigua, Bahamas, Barbados, Belize, Insulele Cayman, Dominica, Grenada, Guyana, Jamaica, Montserrat, Saint Kitts și Nevis, St. Lucia, Saint Vincent și Grenadinele, Trinidad și Tobago, Insulele Virgine Britanice
 977 =număr prim, suma a nouă numere prime consecutive (89 + 97 + 101 + 103 + 107 + 109 + 113 + 127 + 131), număr prim echilibrat, număr prim Chen, număr prim Eisenstein fără parte imaginară, număr prim Stern, număr strict non-palindromic
 codul de țară pentru Nepal, identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Egipt
 978 =2 × 3 × 163, număr sfenic, nontotient
 primul EAN (International Article Number); identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Nigeria
 979 =11 × 89
 al doilea EAN (International Article Number); identificatorul grupului ISBN pentru cărțile publicate în Indonezia

980-989
 980 = 22 × 5 × 72
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Venezuela
 981 = 32 × 109
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Singapore
 982 = 2 × 491, număr fericit
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Insulele Cook, Fiji, Kiribati, Insulele Marshall, Micronezia, Nauru, Noua Caledonie, Niue, Palau, Insulele Solomon, Tokelau, Tonga, Tuvalu, Vanuatu, Samoa de Vest
 983 = număr prim, prim asigurat, prim Chen, prim Eisenstein fără părți imaginare, număr Wedderburn–Etherington, număr strict non-palindromic
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Malaysia
 984 = 23 × 3 × 41
 Identificator de grup ISBN pentru cărțile publicate în Bangladesh
 985 = 5 × 197, suma a trei numere prime consecutive (317 + 331 + 337), număr Markov, număr Pell, număr Smith
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Belarus
 986 = 2 × 17 × 29, număr sfenic, nontotient
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Taiwan și China
 987 = 3 × 7 × 47, număr Fibonacci
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Argentina
 988 = 22 × 13 × 19, nontotient, suma a patru prime consecutive (239 + 241 + 251 + 257)
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Hong Kong
 989 = 23 × 43, număr pseudoprim Lucas foarte puternic
 unul dintre cei doi identificatori de grup ISBN pentru cărți publicate în Portugalia

990-999
 990 = 2 × 32 × 5 × 11, suma a șase numere prime consecutive (151 + 157 + 163 + 167 + 173 + 179), număr triunghiular, număr Harshad
 cel mai bun scor posibil VantageScore
 991 = număr prim, suma a cinci numere prime consecutive (191 + 193 + 197 + 199 + 211), suma a șapte numere prime consecutive (127 + 131 + 137 + 139 + 149 + 151 + 157), prim Chen
 992 = 25 × 31, număr pronic, nontotient; numărul de sfere exotice cu unsprezece dimensiuni
 codul de țară pentru Tadjikistan
 993 = 3 × 331
 codul de țară pentru Turkmenistan
 994 = 2 × 7 × 71, număr sfenic, nontotient
 codul de țară pentru Azerbaijan
 995 = 5 × 199
 codul de țară pentru Georgia
 Linia de asistență a serviciilor de pompieri și ambulanțe de urgență din Singapore
 996 = 22 × 3 × 83
 codul de țară pentru Kârgâzstan
 997 = cel mai mare număr prim din trei cifre, număr strict non-palindromic
 998 = 2 × 499, nontotient
 codul de țară pentru Uzbekistan

 999 = număr Harshad, număr Kaprekar, repdigit, număr palindromic.

Referințe

Numere naturale

900 (număr)


دييغو رودولفو بلاسينتي  ولد في (24 أبريل 1977 في بوينس آيرس) لاعب كرة قدم أرجنتيني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بوردو الفرنسي في مركز الظهير الأيسر .

المسيرة الرياضية
بدأ بلاسينتي مسيرته الرياضية في نادي أرجنتينوس جونيورز سنة 1996 ثم انتقل إلى نادي ريفر بليت سنة 1997 . قرر خوض تجربة الاحتراف الخارجي ووافق على الانضمام إلى نادي باير ليفركوزن الألماني سنة 2001 موقعا على عقد يمتد لأربع سنوات حيث التزم بكامل مدة عقده رافضا عروض مغرية للانضمام إلى نادي إيفرتون الإنجليزي ونادي سيلتا فيغو الإسباني . ساهم في احتلال النادي مركز الوصيف في 3 بطولات في موسم واحد 2001/2002 وهي دوري الدرجة الأولى ، كأس الاتحاد الألماني، ودوري أبطال أوروبا . في نفس الموسم شارك في أول مباراة دولية مع منتخب الأرجنتين في سنة 2001 ومنذ ذلك الوقت أصبح مجموع مبارياته الدولية 22 .

في سنة 2008 عاد إلى الأرجنتين وانضم إلى نادي سان لورينزو كما وجود بند في العقد يسمح له بفسخ العقد مجانا في حال تلقى عرض أوروبي مغري وهو ما حدث في صيف سنة 2008 عندما قرر نادي بوردو التعاقد معه موقعا على عقد يمتد لسنتين . في موسم 2008/2009 استطاع أن يساهم في تحقيق النادي 3 بطولات وهي كأس الأبطال الفرنسي ثم كأس الدوري الفرنسي ثم بطولة دوري الدرجة الأولى .

الحياة الشخصية
بلاسينتي متزوج من امرأة يهودية الديانة مما دعا نادي مكابي تل أبيب الإسرائيلي للتفاوض من أجل الانضمام إليه . اعتقدت زوجته بأن دييغو غير مهتم باللعب في إسرائيل ولذلك قرر رفض العرض .

الإنجازات
بوردو
 دوري الدرجة الأولى : 2008/2009
 كأس الدوري الفرنسي : 2008/2009
 كأس الأبطال الفرنسي : 2008/2009
منتخب الأرجنتين
 كأس العالم لكرة القدم للشباب : 1997

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في فرنسا
رياضيون من بوينس آيرس
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الأوروغواياني الممتاز
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو أرجنتينوس جونيورز
لاعبو باير ليفركوزن
لاعبو بوردو
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو ريفر بليت
لاعبو سان لورينزو
لاعبو سلتا فيغو
لاعبو كأس العالم 2002
لاعبو كأس القارات 2005
لاعبو كرة قدم أجانب في الأوروغواي
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من بوينس آيرس
لاعبو كوبا أمريكا 2004
لاعبو منتخب الأرجنتين تحت 20 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب الأرجنتين لكرة القدم
لاعبو منتخب الأرجنتين للشباب لكرة القدم
لاعبو ناسيونال مونتيفيديو
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1977
مواليد في بوينس آيرس

دييغو بلاسينتي


Alto Hospicio, Şili'nin Tarapacá Bölgesi'nde Iquique Eyaleti'nde bir belediye ("comuna"). Iquique yakınındadır.

Tarapacá bölgesi'ndeki şehirler

Alto Hospicio


Michael Gordon Thomson () sau cunoscut sub numărul său 7, este unul dintre cei doi chitariști al trupei de Nu metal Slipknot din Des Moines, Iowa.

Carieră
Cariera sa incipientă în muzică a început în trupe precum Body Pit, care includeau și alți membri care urmau sa fie în Slipknot. S-a alăturat lui Slipknot, la recomandarea lui Joey Jordison, și l-a înlocuit pe chitaristul Craig Jones, care s-a mutat la sampling / media. Deși a fost creditat ca fiind pe album, Mick nu a avut nimic de-a face cu (lansarea din 1995) Mate. Feed. Kill. Repeat.. De asemenea, el neagă existența lui Crowz, spunând că "albumul secret despre care vorbește toată lumea este doar o grămadă de benzi demo și altele".

În afară de Slipknot, a făcut un solo de chitară pentru un cântec Malevolent Creation.

Tehnicile sale de chitară implică o altercație extrem de rapidă și o aliniere, iar el este adesea văzut ca fiind mai mult chitaristul "lead" al celor doi (James Root este mai văzut ca chitara "ritmică").

Note

Nașteri în 1973
Muzicieni americani din secolul al XXI-lea
Oameni în viață

Mick Thomson


Luiz Carlos de Moraes (Taquari, 9 de Dezembro de 1876, ano da morte 1968), foi um militar brasileiro, historiador e lexicográfico, e também folclorista e tradicionalista gaúcho. Foi sócio, em 1943, do IHGRGS, e publicou, no Centenário da Revolução Farroupilha em 1935, o Vocabulário Sul-Rio-Grandense. Atuou como comandante de destacamento no Combate do Seival no ano de 1926, no estado do Rio Grande do Sul, durante a Revolta Tenentista.

Biografia
Filho de Luís Paulino de Moraes e de Umbelina Ribeiro de Moraes. Cursou a Escola Preparatória e Tática de Rio Pardo, no Rio Grande do Sul. Fez carreira militar, foi Alferes em 1901. No ano de 1926, comandou o 3º Regimento durante o Combate do Seival, ainda na posição de Major.

Na Província de Santa Catarina, foi Interventor Federal interino, de 15 de março a 18 de abril de 1931. Substituiu o Interventor Ptolomeu de Assis Brasil e a este entregou a administração. O Jornal A República, de Florianópolis, em edição de 19 de abril de 1931, definiu a passagem de Coronel Luiz Carlos de Moraes, pelo cargo de interventor como:  "Um militar brioso, e consciente dos seus deveres, soube imprimir, no curto lapso de seu governo, um cunho de moralidade e justiça a todos os seus actos públicos, conquistando assim a estima popular".

No ano de 1933, partiu para Alegrete, com a finalidade de assumir o Comando do Regimento de Cavalaria do município.

Foi membro da Academia Rio-Grandense de Letras, onde foi o encarregado do elogio fúnebre do grande historiador General Souza Docca, hoje patrono de cadeira da Academia de História Militar Terrestre do Brasil e nome de sua Delegacia em São Borja. Luiz Carlos de Moraes foi Comandante do Colégio Militar de Porto Alegre de 1938 a 1939, o último do CMPA em sua primeira fase, quando foi substituído pela Escola Preparatória de Cadetes, em 1939.

O Coronel Luiz Carlos de Moraes foi o primeiro Presidente do GRÊMIO BENEFICENTE DOS OFICIAIS DO EXÉRCITO (GBOEX), entre 1939 e 1950.
No ano de 1944, chegou a Coronel reformado.

O Combate do Seival
Osvaldo Aranha era Intendente de Alegrete na época, e a força comandada por ele se constituía por uma tropa de civis, a qual fazia parte do Destacamento Major Morais, por sua vez comandado pelo major do Exército Luiz Carlos Morais. Este destacamento fora organizado por ordem do comandante da 3ª Região Militar, devido aos levantes de São Gabriel, Bagé e Santa Maria. Era constituído por oitenta homens do serviço de remonta e pelo 4º esquadrão do 1º regimento de cavalaria da Brigada Militar, que partira rumo a a São Gabriel em 14 de novembro de 1926, comandado pelo capitão Eugênio Henrique Krum. Completava o efetivo do destacamento Major Morais um grupo  de soldados do 6º R.C.I., comandados pelo Capitão Adolfo Ramos de Melo, mais a Tropa comandada por Osvaldo Aranha, com auxílio do major Laurindo Ramos.

No dia 25 de novembro de 1926, a força de quinhentos homens liderada por Osvaldo Aranha e pelo major Laurindo Ramos foi emboscada no Passo do Seival, sofrendo uma derrota no combate travado contra os rebeldes. Sob a liderança do tenente Alcides Etchegoyen, quatrocentos homens armados (entre civis, oficiais e praças do Exército) atacaram a tropa legalista na várzea do Seival. Três metralhadoras Hotchkiss manejadas por hábeis atiradores, além de fuzis, provocaram mais de cem baixas nas forças legalistas, entre mortos e feridos, além da morte de animais e extravio de material bélico. A derrota foi uma consequência da desobediência de Osvaldo Aranha e Laurindo Ramos às ordens do major Luiz Carlos Morais, o qual determinara ao primeiro a exploração da região de Caçapava, e ao segundo, a exploração das estradas provenientes de São Sepé. As duas tropas deviam localizar o inimigo, mas evitando entrar totalmente em combate até a chegada completa das forças do major Morais, que por sua vez deveria ser comunicado periodicamente sobre os passos da missão confiada às duas tropas. O major Laurindo Ramos jamais manteve contato com o major Morais, enquanto Osvaldo Aranha enviou notícias apenas inicialmente, para depois cortar contato e ainda por cima ordenar a retirada do 4º esquadrão do 1º R.C.I. do Passo do Rocha, no Rio Vacacaí. O 4º esquadrão estava guarnecendo o local por ordem do major Luiz Carlos Morais, a fim de evitar a passagem dos revoltosos, mas acabou se envolvendo no combate do Seival devido à decisão de Osvaldo Aranha, que terminou gravemente ferido no tornozelo por uma balda de mosquetão, sendo mais tarde operado em Lavras do Sul. A situação desfavorável levou o major Laurindo Ramos a ordenar a retirada das tropas legalistas do Passo do Seival, indo ao encontro do destacamento liderado pelo major Luiz Carlos Morais, que estava se deslocando para auxiliar as tropas emboscadas.

Vocabulário Sul-Rio-Grandense
Em 1935, ocasião do centenário da Revolução Farroupilha, Luiz Carlos de Moraes publicou o Vocabulário Sul-Rio-Grandense. A edição, lançada pela Livraria do Globo, de Porto Alegre, ainda é referência no estudo da Lexicografia e constantemente citada em artigos acadêmicos e pesquisas sobre o tema.

Bibliografia

 Corrêa, Carlos Humberto Pederneiras. Os Governantes de Santa Catarina de 1739 a 1982. Florianópolis: Editora da UFSC, 1983. 356 p.

 Piazza, Walter F. Dicionário Político Catarinense. Florianópolis: Assembleia Legislativa do Estado de Santa Catarina, 1994. 714 p.

 Piazza, Walter F. O Poder Legislativo Catarinense: das suas raízes aos nossos dias 1834-1984. Florianópolis: Assembleia Legislativa do Estado de Santa Catarina, 1984. 800 p.
 FIGUEIREDO, Osório Santana. As Revoluções da República: 1889-1932. Santa Maria: Palotti, 1995. 280 p.

Oficiais do Exército Brasileiro

Naturais de Taquari

Luiz Carlos de Moraes (militar)


Zaman dilimi; hukukî, ticarî ve sosyal gerekçelerle dünyanın bölündüğü dikey zaman şeritlerinden her birine verilen ad. Her bir zaman dilimi yaklaşık 15 derecelik boylama göre dizilmiştir. Zaman dilimleri Greenwich, İngiltere'deki 0 derece boylamından başlar (bakınız UTC) ve doğuya doğru artarak, batıya doğru azalarak devam eder.

Zaman dilimleri, genellikle hükûmetler veya bazı astronomi enstitüleri tarafından belirlenirler ve 3 veya 4 harfle gösterilirler.

Ayrıca bakınız
 Eşgüdümlü Evrensel Zaman
 24 saatlik zaman
 Boylam

Dış bağlantılar
 Uluslararası Saat Farkları Çevirileri
 Time Zone Converter: Converts local time between time zones in the past, now, and in the future

Uluslararası zaman standartları

Zaman dilimi


Johannes Horthemels (* 1698 in Middelburg; † 25. Juni 1776 in Utrecht) war ein niederländischer Philosoph und reformierter Theologe.

Leben
Der Sohn des Cornelis Horthemels und dessen Frau Barbara van Weerlink erhielt am 6. Juli die Taufe. Er stammte aus einer Familie, die sich im Buchhandel des 17. Jahrhunderts in Paris und Middelburg etabliert hatte. 1719 hatte er die Universität Utrecht bezogen, wo er am 14. Juni 1720 mit der philosophischen Abhandlung de natura dei, quam, praeside deo ter opt. max. unter Johannes Luyts (1655–1721) zum Doktor der Philosophie promovierte. Danach konzentrierte er sich auf ein Studium der theologischen Wissenschaften, wozu er sich am 12. September 1721 an die Universität Leiden begab. Nachdem er 1723 zum Doktor der Theologie promoviert hatte, übernahm er am 21. Februar 1724 eine Pfarrstelle in Biggekerke und war ab dem 5. November 1730 Pfarrer in Westzaan. Am 30. Juli 1742 beriefen ihn die Kuratoren der Utrechter Hochschule zum Professor der Philosophie.

Dieses Amt trat er am 22. Oktober 1742 mit der Rede de libertate philosophandi debita cum modestia circa revelata an. In jener Eigenschaft war er der letzte "Aristotelische" Utrechter Professor, der sich gegen den Cartesianismus wendete. Die Grundlage bildete dabei seine eigene Ansicht, die aus seiner Religiosität entsprang und auf der Lehre von der Unsterblichkeit der Seele fußte. Zudem beteiligte er sich auch an den organisatorischen Aufgaben der Utrechter Hochschule und er war in den Jahren 1744/45 und 1765/66 Rektor der Alma Mater. Hatte er bei seiner ersten Amtsphase noch die Rede de theocratiae moralis et obligationis creatu arum rationalium ex indubilata supremi numinis existentia vinculo indissolubili gehalten, konnte er bei seiner zweiten Amtsphase keine sonst übliche Rektoratsrede halten, da er erkrankte. Dies übernahm sein Kollege G. Bonnet.

Über seine privaten Verhältnisse ist wenig bekannt. Eine Tochter Anna Constantia Horthemels heiratete den Prediger in Hoorn Jacob Dermout. Aus dieser Ehe stammt ein nicht unbedeutender Sohn.

Werke
 Disputatio Physico-optica de Visu; quam, sole justitiae illustrante ..... publicae omnium συζητησει proponet ..... Ad diem 1 Nov. Utrecht 1719 (Univ. Bibl. Amst.)
 Disputatio philosophica inaug. de natura Dei ... quam ... Ex auctoritate ... rectoris Rud. Leusden ... Publ. Examini subjicit. Utrecht 1720 (Univ. Bibl. Utr.)
 Disputatio Theol. Hist. Eccles. de Haeresi Ariana Prima, Secunda et Tertia. Quam,... praeside D. Joh. à Marck....... Publicae Disquisitioni subjicit ..... ad dies VII a nona ad undecimam et X Apr. hora decima. Leiden 1723 (Univ. Bibl. Leiden)
 Oratio inaug. de libertate philosophandi debita cum modestia circa revelata. Habita in audit. majori Traj. ad Rh. cum ordinariam Philosophiae Professionem auspicaretur. A.D. XXII Oct MDCCXLII. Utrecht 1743 (Univ. Bibl. Amst.)
 Elementa philosophiae moralis, seu aphorismi ethici Theologia naturali nixi et scientiae politicae fundamenta. In usum scholae privatae. Utrecht 1744  (Univ. Bibl. Utr.)
 Oratio de Theocratiae moralis et obligationis creaturarum rationalium ex indubitata supremi numinis existentia vinculo indissolubili. Habita ad diem XXII Martii, Quum Academicum rectoratum deponeret. Utrecht 1745 (Univ. Bibl. Leid.)
 Oratio de libertate philosophandi ab ingeniis luxuriantibus adeo commendata hodie, in meram licentiam, cultusque divini opprobrium exitura, et medela huic impietati adhibenda. Publ. Dicta Die III Oct., MDCCLXVIII. 1768
 Optimis suis Maecenatibus pro honorifica altera vice Rectoris Academiae demandata provincia justas persoluturi grates. Utrecht 1768 (Univ. Bibl. Amst.)

Literatur
 Abraham Jacob van der Aa: Biographisch Woordenboek der Nederlanden. Verlag J. J. van Brederode, Haarlem, 1867, Bd. 8, Teil 2, S. 1290 (Online, niederländisch)
 Frederik Samuel Knipscheer: HORTHEMELS (Johannes). In: Philipp Christiaan Molhuysen, Petrus Johannes Blok: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek. (NNBW), Verlag A.W. Sijthoff's Uitgevers-Maatschappij, Leiden, 1930, Bd. 8, Sp. 855, (niederländisch)
 Jan Pieter de Bie, Jakob Loosjes: Biographisch woordenboek van protestansche godgeleerden in Nederland. Verlag Martinus Nijhoff, 's-Gravenhage, 1931, Bd. 4, S. 323 (Online, niederländisch)
 Johann Christoph Adelung: Fortsetzung und Ergänzungen zu Christian Gottlieb Jöchers allgemeinem Gelehrten-Lexiko, worin die Schriftsteller aller Stände nach ihrem vornehmsten Lebensumständen und Schriften beschrieben werden. Verlag Johann Friedrich Gleditsch, Leipzig, 1787, Bd. 2, Sp. 2152

Weblink
 Catalogus Professorum Academiae Rheno-Traiectinae

Johannes
Autor
Reformierter Theologe (18. Jahrhundert)
Philosoph (18. Jahrhundert)
Rektor (Universität Utrecht)
Niederländer
Geboren 1698
Gestorben 1776
Mann

Johannes Horthemels


Smestad Station (Smestad stasjon) er en metrostation på Røabanen på T-banen i Oslo. Stationen ligger i Smestad, på sydsiden af Sørkedalsveien, og dermed lige netop indenfor bydelen Ullern. Stationen ligger historisk set på Røabanen, men Kolsåsbanen grener af vest for stationen, der derfor betjenes af begge baner.

Stationen åbnede 17. november 1912 som endestation for Smestadbanen, der blev forlænget som Røabanen i 1935. Omkring 1935 blev banen lagt i tunnel fra Smestad og under Sørkedalsveien. I 1942 blev stationen fælles for både Røabanen og den nyanlagte Kolsåsbanen. I 1995 blev stationen ombygget til metrostandard med blandt andet strømskinne i stedet for køreledning. Samtidig blev nabostationerne Sørbyhaugen og Heggeli nedlagt.

I de første årtier efter Anden Verdenskrig var der en række forskellige forretninger omkring stationen, der dækkede de fleste af dagligdagens behov, f.eks. postkontor, bank, blomsterbutik, farvehandel, købmand og benzintank. I 2010 fandtes benzintanken stadig, men de fleste andre var skiftet ud med f.eks. kiosk, apotek og bedemand.

Eksterne henvisninger

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1912

Smestad Station


Gonorynchiformes, 4 familyaya, 7 cinse ve 35 türe ayrılır. Chanidae ve Phractolaemidae familyaları monotipikdir, yani sadece bir tek türden oluşurlar.

Bir deniz balığı olan ve yosunlardan beslenen süt balığı (Chanos chanos) güneydoğu Asya'da önemli bir besin kaynağıdır. Orada ırmakların denize akan kısımlarında tutulan yavruları, büyüyene kadar suni göllerde yetiştirilirler.

Dış bağlantılar

 Fishbase'de (İngilizce)

Gonorynchiformes


Die Hog Bay Road ist eine Fernstraße im Südosten des australischen Bundesstaates South Australia. Sie verbindet auf der Känguru-Insel den Kangaroo Island Sealink in Penneshaw mit dem Playford Highway in Kingscote.

Verlauf
Die Hog Bay Road  beginnt am Fährhafen von Penneshaw. Dort ist sie über den Kangaroo Island Sealink (Autofähre) an den Fährhafen Jervis auf der Fleurieu-Halbinsel und damit an die Main South Road (B23) angebunden. Die Straße führt entlang der Nordküste zunächst nach Südwesten bis zur engsten Stelle der Känguru-Insel zwischen Pelican Lagoon und Penington Bay.

Von dort führt sie nach Nordwesten, vorbei am Abzweig der American River Road, die zur Feriensiedlung American River führt. Die Hog Bay Road überquert mit dem Cygnet River den einzigen Fluss der Insel und trifft an dessen Nordufer auf den Playford Highway (B23). Gemeinsam mit ihm legt sie die letzten Kilometer bis zum Endpunkt in Kingscote zurück.

Literatur
Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing. Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 68

Straße in South Australia
Straße in Australien und Ozeanien

Hog Bay Road


Villeneuve-d'Ascq (; ) is a commune in the Nord department in northern France. With more than 60,000 inhabitants and 50,000 students, it is one of the main cities of the Métropole Européenne de Lille and the largest in area (27.46 km²) after Lille. It is also one of the main cities of the Hauts-de-France region.

Built up owing to the merger between the former communes of Ascq, Annappes and Flers-lez-Lille, Villeneuve-d'Ascq is a new town and the cradle of the first automatic metro system of the world (VAL).

Villeneuve-d'Ascq is nicknamed the 'green technopole' thanks to the implantation of many researchers, including two campuses of the University of Lille and many graduate engineering schools, and companies in a pleasant living environment. Owing to its activity centres, its Haute Borne European scientific park and two shopping malls, Villeneuve-d'Ascq is one of the main economic spots of the Hauts-de-France region; multinational corporations such as Bonduelle, Cofidis and Decathlon have their head office there.

Outside its academic, scientific and business facilities, Villeneuve-d'Ascq is known for its sporting events, boasting two stadiums (Stade Pierre-Mauroy and Stadium Lille Métropole) and some top division sports teams, its museums, e.g. the Lille Métropole Museum of Modern, Contemporary and Outsider Art), its green spaces, and its facilities for disabled people.

Name
Its name means "new city of Ascq" in French. Ascq is possibly derived from the Dutch word for "ash". The name of the city is generally written without the customary (official) hyphen.

Geography
The city counts approximately  of greenspace, lakes, forests and arable lands. It is located between Lille and Roubaix, at the crossroads of the principal freeways towards Paris, Ghent, Antwerp and Brussels.

History
Development on what is now Villeneuve-d'Ascq can be traced back to the Celtic Gaul era, and are anchored in two feudal mounds, a Gallo-Roman site and a Carolingian one.

The area was selected in the 1960s to accommodate a new town then designated the name Lille-Est, which was to channel the growth of the agglomeration of Lille city and development of institutions based in the area. The commune of Villeneuve-d'Ascq was created in 1970 by the amalgamation of the communes of Ascq, Annappes and Flers. Its name evokes at the same time the new (neuve) and the old: former commune Ascq and its memory as martyr town of 1 April 1944, date on which the Nazis massacred 86 men (Ascq massacre).

The city's merger with Lille was contentious and failed twice (1972 and 1976).

Population

Data before 1970 in the table and graph below refer to the old commune Annappes, before the merger with Ascq and Flers-lez-Lille.

Economy

Businesses and public organizations
Different kinds of businesses have their headquarters in Villeneuve d'Ascq because of the availability of land, the presence of researchers (in particular in the Cité Scientifique and Haute Borne) and the proximity to both Benelux and Paris economic regions. Villeneuve d'Ascq  notably hosts the headquarters of the food processing company Bonduelle, the financial services provider Cofidis, the sporting goods retailer Decathlon, the chocolate manufacturer Bouquet d'Or, the disposable dishes manufacturer Tifany Industrie, the IT security company Netasq, the restaurant chains Flunch, Les 3 Brasseurs, Pizza Paï.

Furthermore, Villeneuve d'Ascq hosts the Europe, the Middle East and Africa headquarters of IT consulting company SoftThinks and the European headquarters and R&D center of Canadian frozen foods company McCain Foods. It is home to the central buying service of international retail group Auchan, a R&D center of multinational agri-processor Tate & Lyle, and a data processing center of American company Xerox.

Villeneuve d'Ascq also hosts numerous administration and public organizations offices. The Northern headquarters of French national meteorological service Météo-France, large barracks of the National Gendarmerie (450 gendarmes and their family), the Northern headquarters of the Regional Center for Traffic Information and Coordination (:fr:Centre régional d'information et de circulation routière). Since 1998, there are large offices of the mobile network operator and Internet service provider Orange, along with the information computing center of Électricité de France for the Northern and Western France region.

From 1984 to 1994 Villeneuve d'Ascq housed a Groupe Bull factory that developed, manufactured and marketed desktops personal computers; the site is currently used by offices of Decathlon. There was also a Rhône-Poulenc chemical factory, now housing offices of mail order company 3 Suisses.

Villeneuve d'Ascq hosts the Northern head office of Textile and Clothing French Institute (IFTH) which assist industry for their technological and economical development. Finally, 2000 businesses are implanted in the city.

Shops and trade
Two huge shopping centers are located in the technopole. The indoor/roofed Centre commercial V2, founded in 1977, which, when created, was the largest shopping center north of Paris and is still the largest in the Nord-Pas-de-Calais area. A new outdoor one opened in 2009, Heron Parc, a  shopping center located near V2, hosting numerous stores of Groupe Auchan and a 12 auditoriums movie theater.

Education and science
Villeneuve d'Ascq is the first academic pole of the metropolitan area. Numerous academic and scientific facilities are located there (around 42,000 students and 2,500 researchers).

Universities and tertiary institutions
The city hosts two main campuses of the University of Lille : "Cité Scientifique" (Science and Technology); and "Pont de Bois" (Social sciences, Humanities, Literature and Arts). Those two campuses count a half of the Community of Universities and Institutions (COMUE) Lille Nord de France students.

Villeneuve d'Ascq hosts also a University Institute for Technology (IUT A), the school in architecture École nationale supérieure d'architecture et de paysage de Lille, along with five graduate schools : École centrale de Lille, École nationale supérieure de chimie de Lille, Polytech'Lille (formerly EUDIL), École des Mines-Télécom de Lille-Douai (IMT) (formerly ENIC, TELECOM LILLE), École supérieure des techniques industrielles et des textiles (ESTIT).

Primary and secondary education
There are 20 public maternelles (preschools/nurseries), 17 public élémentaires (primary schools), and 6 public combined preschools and elementary schools. There are also five public collèges (junior high schools): Camille Claudel, Simone de Beauvoir, Moliere, Rimbaud, and Triolo. The two public lycées (senior high schools/sixth-form colleges) in the commune are Lycée Raymond Queneau and Lycée professionnel Dinah Derycke.

There is one combined private elementary through high school, École Saint-Adrien. There is also a private junior high school, Collège privé communautaire; and four private combined preschool and elementary schools, Notre-Dame, Saint-Pierre d'Ascq, Cardinal Liénart, and Saint-Henri.

Miscellaneous education
200 public and private laboratories whose 31 of them members of French National Centre for Scientific Research are located in the technopole. Some main research institute are situated in Villeneuve d'Ascq, for example IEMN (Institut d'électronique de microélectronique et de nanotechnologie), INRIA Lille (National Institute for Research in Computer Science and Control), IFSTTAR (Institut national de recherche sur les transports et leur sécurité), INRA (Institut National de la Recherche Agronomique), the veterinary laboratory of the Nord department, l'IRIS (Institut de recherche de l'industrie sucrière), ITF-Nord (Institut textile de France).

At last but not least, the technopole hosts the European scientific park Haute Borne, 150 hectare next to Université Lille 1.

Administration
Having succeeded Gérard Caudron as mayor from 1977 to 2001, Jean-Michel Stievenard and his team wish to maintain balances the environnement and the economic development, the greenery and technology, the daily wellbeing and the great projects, the social one and quality, opening on its internal comfort and rest of the world, its finance and high degree of public utility.  The mayors of Villeneuve-d'Ascq since 1977 have been members of the Socialist Party (Parti socialiste).In 2008, the local elections brought back to the city council Gerard Caudron as mayor.

Villeneuve-d'Ascq is the seat of the canton of Villeneuve-d'Ascq.

Transport
As a part of the Métropole Européenne de Lille, Villeneuve-d'Ascq is connected to Lille city centre by a VAL, a type of fully automatic (driverless) light rubber-tired metro.
The VAL metro line runs through Villeneuve-d'Ascq from Quatre-Cantons and Cité Scientifique stations and drives up to Lille historical city centre and railways stations in about ten minutes.

In fact, while the acronym VAL now officially stands for Véhicule Automatique Léger (automatic light vehicle), it was originally for Villeneuve-d'Ascq à Lille (meaning Villeneuve-d'Ascq to Lille), the route of the first line to be projected, and inaugurated on 25 April 1983.  The Villeneuve d'Ascq metro station is under the Place Salvador Allende (Salvadore Allende Square) and a shopping centre which includes Auchan as one of its main tenants.

Villeneuve-d'Ascq is also served by the train station Gare d'Ascq, which offers connections to Lille, Orchies and Tournai and Liège in Belgium.

Sport

Honours and statistics
The city received many awards for its sporting activities. In 1994, the newspaper L'Equipe ranked Villeneuve d'Ascq in the five most sportive cities in France. In 1996, Villeneuve d'Ascq was elected the 'most sportive city of France', and in 1999, 'the most disabled sportive city'. It is a logical result because the city invests a lot in sport.

In 2009, 21,700 inhabitants had a sport licence in the sport club of Villeneuve d'Ascq (one third of the global population of the city) ; the city hosts 158 different sport associations, 58 different sports and 14% of the city operating budget is dedicated to sport.

The city has 10.99 hectares of soccer and rugby fields,  of track and field facilities and  of hiking trails.

Facilities

Villeneuve d'Ascq has two swimming pools ('piscine du Triolo' and 'centre nautique Babylone') both equipped with a 50m long water slide, an outside grass area, saunas and a training gym.

The city hosts two major stadiums, Stadium Lille Métropole (21,650 seats) and Stade Pierre-Mauroy (50,186 seats).

Villeneuve d'Ascq have 16 soccer fields, 2 rugby fields (stadium E. Théry, Tradition street), 17 municipal gymnasiums plus 8 academic gymnasiums (E.S.U.M.), a sport complex called 'Palacium' (Pont de Bois avenue) and a gymnasium (salle d'Agrees, Breughel street) dedicated to gymnastics.

The city hosts a sailing base, two shooting galleries, a bow and arrow gallery, two golf courses, 12 tennis courts, two athletics facilities (Parmentier street and Lieutenant Colpin street).

Finally, we can find in Villeneuve d'Ascq two dojos, a big wall for wall-climbing (salle Tamise), a bourloire in Ascq, a boulodrome in Residence and a bowling in Hôtel de Ville.

Sporting events and teams

Football (soccer)
Villeneuve d'Ascq is home to several football teams which play in the Nord-Pas-de-Calais football league, in Flandre district: US Ascq (promotion d'honneur), Villeneuve d'Ascq Métropole (promotion d'honneur) and Flers OS Villeneuve d'Ascq (1ère division de district).

The Stadium Nord hosted two international exhibition games: France - Tunisia in 1978 and France - Armenia in 1996. The Stadium Nord is the official stadium of the Lille Olympique Sporting Club Lille Métropole team (Ligue 1) since the 2004-2005 season, and also the official stadium of the Entente Sportive de Wasquehal team since 1997-1998 season (formerly Ligue 2, today CFA 2). In 1997, Stadium Nord was the home stadium of the Royal Excelsior Mouscron for the UEFA Europa League. The stadium hosted the UEFA Europa League matches of Lille Olympique Sporting Club Lille Métropole, so prestigious clubs such as Fenerbahçe SK, FC Sevilla, Valencia CF and Liverpool FC came to Villeneuve d'Ascq.

In 2010, the Fédération française de football organised in Stadium Nord the Festifoot féminin, an event with 500 feminine soccer player footballeuses. The France women's national football team were there and also some women's international footballers.

In May, 2010 Stade Pierre-Mauroy was selected by the Fédération française de football (FFF) to host matches in the UEFA Euro 2016, hosted by France.

Rugby
Villeneuve d'Ascq is home to a rugby union team, Lille Métropole Rugby Club Villeneuvois (ex-Rugby Club Villeneuve d'Ascq),  whose senior women's team takes part in France women's rugby union championship. The women's team is in Division 1 since 1999 and in Elite since his victory ath the Challenge Armelle Auclair in 2006.

The Stadium Nord hosted the quarter-final of Rugby World cup in 1991 New Zealand vs. Canada (36 000 spectators). It also hosted the semi-final of European Rugby Cup 2000-2001 Stade français vs. Munster. In 2005, Stadium Nord hosted matches from the under 17 y.o. rugby tournament.

The Stadium Nord frequently hosts exhibition matches of the France rugby A team.

Track and field
The Stadium Nord hosts every year since 1988 an international meeting of track and field (formerly called meeting open Gaz de France, then Open du Nord and now meeting d'athlétisme Lille Métropole). The meeting is part of the national athletism league since 2007.

In Stadium Nord took place the Track and field European Cup in 1995 and the Disabled Track and field World Cup in 2002.

Other sports
Villeneuve d'Ascq has a famous basketball club, ESB Villeneuve-d'Ascq which plays in Ligue Féminine de Basketball.

The city has also an american football club, Vikings de Villeneuve d'Ascq (Division 2) and a handball club, Hand Ball Club Villeneuve d'Ascq (HBCV) (Division 2).

The cycling tournament Tour de France arrived in Villeneuve d'Ascq in 1988. Sportsmen who came from Villeneuve d'Ascq clubs include tennis players Sarah Pitkowski and Nathalie Dechy.

Culture
The city keeps of its past of many vestiges, sites and equipment.

Villeneuve-d'Ascq possesses a famous museum, the Lille Métropole Museum of Modern, Contemporary and Outsider Art (LaM).  One can visit the forum of sciences François Mitterrand, the rebuildings of a Gaulois village to the archeological park Asnapio.

Twin towns – sister cities

Villeneuve-d'Ascq is twinned with:

 Haidari, Greece
 Iași, Romania
 Leverkusen, Germany
 Ouidah, Benin
 La Possession, Réunion, France
 Racibórz, Poland
 Stirling, Scotland
 Tournai, Belgium

Gallery

See also
Communes of the Nord department

References

External links

Museum of modern art
Forum des sciences (Centre François Mitterrand)
Office of tourism

Communes of Nord (French department)
Science parks in France
High-technology business districts in France
Planned communities in France
New towns started in the 1960s
French Flanders

Villeneuve-d'Ascq


Tribe steht für:

 Tribe (Musikervereinigung) aus Detroit
 The Tribe, neuseeländische Science-Fiction-Fernsehserie
 The Tribe (1998), britisches Filmdrama
 The Tribe – Die vergessene Brut (2009), US-Horrorfilm
 The Tribe (2014), ukrainisches Jugenddrama in Gebärdensprache
 Tribe (Internet), durch das Internet lose verbundene Gruppe von Menschen, die gemeinsame Interessen teilen
 The Tribe, Spitzname der Cleveland Indians
 LiT Tribe Germania, einen Handballverein aus Minden und Hille (Ostwestfalen)
Siehe auch:
 Tribes (Spieleserie)
 Tribal (Begriffsklärung)

Tribe


Boynuz, çeşitli hayvanların dengelerini bulmasını sağlayan ve hayatlarını önemli ölçüde kolaylaştıran ve iskeletlerine bağlı olarak derilerinin dışına çıkmış dayanıklı uzantı.

Toynaklı memelilerin çoğunda, başın üst bölümünde korunma ve saldırı organı olarak gelişmiştir. Bazı kelerlerin, yılanların, kuşların, dinozorların ve böceklerin tepesindeki benzer uzantılara da boynuz denir. Sığır, koyun, keçi ve antilopların çatallanmayan ve yenilenmeyen boynuzları, en içte bir kemik, bu kemiği çevreleyen boynuzsu madde (keratin) katmanı ve en üstte keratinleşmiş bir üstderiden oluşur. Geyiklerin her yıl yenilenen ve hayvanın yaşı arttıkça daha çok dallanan çatallı boynuzları ise tümüyle kemiktendir, yalnız ilkbahardaki uzama döneminde boynuzların üstü kadifemsi bir deriyle kaplanır. Gergedanın boynuzu, iyice keratinleşip kaynaşmış bir üstderiden oluşur.

Toynaklıların çoğunda hem erkekte, hem dişide, bazı türlerin yalnız erkeğinde boynuz bulunur. Boynuzlar, genellikle saldırganlara karşı savunma silahı, aynı dişiyle çiftleşmek isteyen erkekler arasındaki savaşta ise saldırı aracı olarak kullanılır.

Boynuzdan yapılan eşyalar
Asya Türk kültüründe boynuzdan yapılan borazanlar "Aburgu" adı verilmektedir. Sivas yöresinde çeşitli hayvan boynuzları işleme tabi tutularak başta tarak olmak üzere çeşitli hediyelik eşyalar üretilmektedir.

Hayvan anatomisi

Boynuz


is a district located in Shiga Prefecture, Japan.

As of 2003, the district has an estimated population of 23,638 and a density of 150.21 persons per km2. The total area is 157.37 km2.

Towns
Kōra
Taga
Toyosato

Transition

Light blue autonomies are Inukami District's town, deep blue autonomies are Inukami District's village, and gray autonomies are others.

Districts in Shiga Prefecture

Inukami District, Shiga


The year 1884 in science and technology involved some significant events, listed below.

Chemistry
 October 14 – George Eastman is granted his first patents for photographic roll film in the United States.
 J. H. van 't Hoff proposes the Arrhenius equation for the temperature dependence of the reaction rate constant, and therefore, rate of a chemical reaction.
 Hermann Emil Fischer proposes the structure of purine, a key component in many biomolecules, which he synthesizes in 1898; he also begins work on the chemistry of glucose and related sugars.
 Henry Louis Le Chatelier develops Le Chatelier's principle, which explains the response of dynamic chemical equilibria to external stresses.

Mathematics
 Georg Cantor introduces the Cantor function.
 Gottlob Frege publishes Die Grundlagen der Arithmetik ("The Foundations of Arithmetic") presenting a theory of logicism.
 Edwin Abbott Abbott (as "A Square") publishes Flatland: A Romance of Many Dimensions, a mathematical novella.

Medicine
 Dr Takaki Kanehiro of the Imperial Japanese Navy conducts a controlled experiment demonstrating that deficient diet is the cause of beriberi, but mistakenly concludes that sufficient protein alone would prevent it.
 Georg Theodor Gaffky isolates the pathogenic bacillus salmonella typhi as the cause of typhoid fever.
 Robert Koch and Friedrich Loeffler formulate Koch's postulates on the causal relationship between microbes and diseases. Loeffler also discovers the causative organism for diphtheria, Corynebacterium diphtheriae.
 Ophthalmologist Karl Koller announces his use of a local anesthetic (cocaine) in surgery; Jellinek also demonstrates cocaine's effects as an anesthetic on the respiratory system.
 Friedrich Schultze first describes the disorder that will become known as Charcot–Marie–Tooth disease.
 First known case of artificial insemination by sperm donation: William H. Pancoast, a professor in Philadelphia, takes sperm from his "best looking" student to inseminate an anesthetized woman without her knowledge, not reported for 25 years.
 Among the papers on brain function published by Vladimir Bekhterev is a study on the formation of the human conception of space.

Physics
 Ludwig Boltzmann derives the Stefan–Boltzmann law on blackbody radiant flux from thermodynamic principles.

Technology
 February 12 – Lewis Waterman gets his first patent for a capillary feed fountain pen in the United States.
 May 16 – Angelo Moriondo of Turin is granted a patent for an espresso machine.
 June 13 – LaMarcus Adna Thompson opens the "Gravity Pleasure Switchback Railway" at Coney Island, New York City.
 October – Hiram Maxim first demonstrates the Maxim gun, the first self-powered machine gun.
 Fall – Chester H. Pond invents the first electrical self-winding clock.
 Charles Renard and Arthur Constantin Krebs make a fully controllable free-flight in French Army airship La France with an electric motor.

Other events
 September 24 – Smeaton's Tower opened to the public on Plymouth Hoe as a monument to the history of civil engineering.
 October 22 – International Meridian Conference in Washington, D.C. fixes the Greenwich meridian as the world's prime meridian.
 Sophie Bryant becomes the first woman in England to be awarded the degree of Doctor of Science, by the University of London. Also in this year, she is the first woman to publish a paper with the London Mathematical Society.
 Sofia Kovalevskaya is appointed "Professor Extraordinarius" in mathematics at Stockholm University and becomes the editor of Acta Mathematica.

Awards
 Copley Medal: Carl Ludwig
 Wollaston Medal for Geology: Albert Jean Gaudry

Births
 January 26 – Edward Sapir (died 1939), Pomeranian-born anthropological linguist.
 January 28
 Auguste Piccard (died 1962), Swiss physicist and explorer.
 Jean Piccard (died 1963), Swiss-born chemist and explorer.
 March 24 – Chika Kuroda (died 1968), Japanese chemist.
 July 2 – Alfons Maria Jakob (died 1931), German neuropathologist.
 July 4 – Eleanor Williams (died 1963), Australian bacteriologist and serologist.
 February 23 – Casimir Funk (died 1967), Polish biochemist, coiner of the term vitamin.
 August 5 – Ludwik Hirszfeld (died 1954), Polish microbiologist and serologist.
 August 31 – George Sarton (died 1956), Flemish historian of science.
 November 8 – Hermann Rorschach (died 1922), Swiss psychiatrist.

Deaths
 January 6 – Gregor Mendel (born 1822), Silesian geneticist.
 February 7 – Johann Friedrich Julius Schmidt (born 1825), German astronomer.
 May 10 – Charles-Adolphe Wurtz (born 1817), Alsatian French chemist.
 May 12 – Robert Angus Smith (born 1817), British atmospheric chemist.
 May 13 – Cyrus McCormick (born 1809), American inventor.
 July 18 – Ferdinand von Hochstetter (born 1829), German geologist.
 July 20 – Sir Caesar Hawkins (born 1798), English surgeon.
 November 3 - Antoine Constant Saucerotte (born 1805), French physician
 November 11 – Alfred Brehm (born 1829), German zoologist.
 November 25 – Hermann Kolbe (born 1818), German chemist.

References

19th century in science
1880s in science

1884 in science


An Vriesea farneyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gustavo Martinelli ngan And.Costa. An Vriesea farneyi in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea farneyi


"Singurătate" este o poezie scrisă de Mihai Eminescu, publicată pentru prima oară pe 1 martie 1878 în revista Convorbiri literare și apărută apoi în volumul Poesii din 1884.

Poezii de Mihai Eminescu

Singurătate (Eminescu)


Höskollur (fræðiheiti Sanguisorba alpina) er fjölær jurt af rósaætt ættaður frá norðvestur og mið Asíu (V.-Síbería til N-Kína).

Á Íslandi er höskollur fremur sjaldséður slæðingur frá görðum.

Tilvísanir

Kollar (jurtir)
Plöntur á Íslandi

Höskollur


Bloodthirst sedmi je studijski album američkog death metal-sastava Cannibal Corpse. Diskografska kuća Metal Blade Records objavila ga je 19. listopada 1999. godine.

Popis pjesama

Osoblje

Cannibal Corpse

 George "Corpsegrinder" Fisher - vokali
 Jack Owen - gitara
 Pat O'Brien - gitara
 Alex Webster - bas-gitara
 Paul Mazurkiewicz - bubnjevi

Ostalo osoblje

 Alex McKnight - fotografije
 Brian Ames - dizajn
 Colin Richardson - produkcija
 Justin Leeach - inženjer zvuka
 Eddy Schreyer - mastering
 Vincent Locke - omot albuma

Izvori

Albumi sastava Cannibal Corpse
Albumi iz 1999.

Bloodthirst