The King's Gambit is a chess opening that begins with the moves:
1. e4 e5
2. f4

White offers a pawn to divert the black e-pawn. If Black accepts the gambit, White may play d4 and Bxf4, regaining the gambit pawn with  domination, or direct their forces against the weak square f7 with moves such as Nf3, Bc4, 0-0, and g3. A downside to the King's Gambit is that it weakens White's king's position, exposing it to the latent threat of ...Qh4+ (or ), which may force White to give up castling rights.

The King's Gambit is one of the oldest documented openings, appearing in one of the earliest chess books, Luis Ramírez de Lucena's Repetición de Amores y Arte de Ajedrez (1497). It was examined by the 17th-century Italian chess player Giulio Cesare Polerio.  The King's Gambit was one of the most popular openings until the late 19th century, when improvements in defensive technique led to its decline in popularity. It is infrequently seen at master level today, as Black has several methods to obtain , but is still popular at amateur level.

History
The King's Gambit was one of the most popular openings for over 300 years, and has been played by many of the strongest players in many of the greatest , including the Immortal Game. Nevertheless, players have held widely divergent views on it. François-André Danican Philidor (1726–1795), the greatest player and theorist of his day, wrote that the King's Gambit should end in a draw with best play by both sides, stating that "a gambit equally well attacked and defended is never a decisive [game], either on one side or the other." Writing over 150 years later, Siegbert Tarrasch, one of the world's strongest players in the late 19th and early 20th centuries, pronounced the opening "a decisive mistake" and wrote that "it is almost madness to play the King's Gambit." Similarly, future world champion Bobby Fischer wrote a famous article, "A Bust to the King's Gambit", in which he stated, "In my opinion the King's Gambit is busted. It loses by force" and offered his Fischer Defense (3...d6) as a refutation. FM Graham Burgess, in his book The Mammoth Book of Chess, noted the discrepancy between the King's Gambit and Wilhelm Steinitz's accumulation theory. Steinitz had argued that an attack is only justified when a player has an advantage, and an advantage is only obtainable after the opponent makes a mistake. Since 1...e5 does not look like a blunder, White should therefore not be launching an attack.

While the King's Gambit Accepted was a staple of Romantic era chess, the opening began to decline with the development of opening theory and improvements in defensive technique in the late 19th century. By the 1920s, 1.e4 openings declined in popularity with the rise of the hypermodern school, with many players switching to 1.d4 and 1.c4 openings and .

After World War II, 1.e4 openings became more popular again, with David Bronstein being the first grandmaster in decades to use the King's Gambit in serious play. He inspired Boris Spassky to also take up the King's Gambit, although Spassky was not willing to risk using the opening in any of his World Championship matches. Spassky did beat many strong players with it, however, including Bobby Fischer, Zsuzsa Polgar, and a famous  against Bronstein himself.

In 2012, an April Fools' Day prank by Chessbase in association with Vasik Rajlich—inventor of chess engine Rybka—claimed to have proven to a 99.99999999% certainty that the King's Gambit is at best a draw for White, but only after 3.Be2. Revealing the prank, Rajlich admitted that current computer technology is nowhere near solving such a task.

The King's Gambit is rare in modern high-level play. A handful of grandmasters have continued to use it, including Joseph Gallagher, Hikaru Nakamura, Baskaran Adhiban, Nigel Short, and Alexei Fedorov.

King's Gambit Accepted: 2...exf4
Although Black usually accepts the gambit pawn, two methods of declining the gambit—the Classical Defense (2...Bc5) and the Falkbeer Countergambit (2...d5)—are also popular. After 2...exf4, the two main continuations for White are 3.Nf3 (King's Knight's Gambit) and 3.Bc4 (Bishop's Gambit).

King's Knight's Gambit: 3.Nf3

This is the most popular move. It develops the knight and prevents 3...Qh4+. Black's two main approaches are to attempt to hold on to the pawn with ...g5, or to return the pawn in order to facilitate .

Classical Variation: 3...g5
The Classical Variation arises after 3.Nf3 g5. Black defends the f4-pawn, and threatens to kick the f3-knight with ...g4, or else to consolidate with ...Bg7 and ...h6. The main continuations traditionally have been 4.h4 and 4.Bc4. More recently, 4.Nc3 (the Quaade Gambit or Quaade Attack) has been recommended by Scottish grandmaster (GM) John Shaw as a less explored alternative to 4.h4 and superior to 4.Bc4.

4.h4: Kieseritzky Gambit and Allgaier Gambit
With 4.h4 White practically forces 4...g4, thereby undermining any attempt by Black to set up a stable pawn chain with ...h6 and ...Bg7.

The Kieseritzky Gambit, 4.h4 g4 5.Ne5, is considered by modern writers such as Shaw and Gallagher to be the main line after 3...g5. It was popularized by Lionel Kieseritzky in the 1840s and used successfully by Wilhelm Steinitz. Boris Spassky used it to beat Bobby Fischer in a famous game at Mar del Plata in 1960. The main line of the Kieseritzky Gambit is considered to be 5...Nf6 6.Bc4 d5 7.exd5 Bd6 8.d4 with an unclear position. The Long Whip Variation, 5...h5?! 6.Bc4 Rh7 (or 6...Nh6) is considered old-fashioned and risky, as Black loses a lot of time attempting to hold on to the pawn.

4.h4 g4 5.Ng5 is the Allgaier Gambit, intending 5...h6 6.Nxf7. This knight sacrifice is considered unsound.

4.Bc4 g4: Muzio Gambit and others
The extremely  Muzio Gambit arises after 4.Bc4 g4 5.0-0 gxf3 6.Qxf3, where White has sacrificed a knight but has three pieces bearing down on f7. Such wild play is rare in modern chess, but Black must defend accurately. Perhaps the sharpest continuation is the Double Muzio after 6...Qf6 7.e5 Qxe5 8.Bxf7+, leaving White two pieces down in eight moves, but with a position that some masters consider to be equal. In practice White's play seems to be easier, especially when the opponent is surprised by such daring tactics.

Similar lines are the Ghulam Kassim Gambit, 4.Bc4 g4 5.d4, and the McDonnell Gambit, 4.Bc4 g4 5.Nc3. These are generally considered inferior to the Muzio, which has the advantage of reinforcing White's attack along the f-file. Also inferior is the Lolli Gambit 4.Bc4 g4 5.Bxf7+, which leaves White with insufficient compensation for the piece after 5...Kxf7 6.Ne5+ Ke8 7.Qxg4 Nf6 8.Qxf4 d6.

The Salvio Gambit, 4.Bc4 g4 5.Ne5 Qh4+ 6.Kf1, is considered better for Black due to the insecurity of White's king. Black may play safely with 6...Nh6 (Silberschmidt Variation), or counter-sacrifice with 6...f3 (Cochrane Gambit) or 6...Nc6 (Viennese Variation).

4.Bc4 Bg7: Hanstein Gambit and Philidor Gambit
A safer alternative to 4...g4 is 4...Bg7, which usually leads to the Hanstein Gambit after 5.d4 d6 6.0-0 h6 or the Philidor Gambit after 5.h4 h6 6.d4 d6 (other move orders are possible in both cases).

4.Nc3: Quaade Gambit
The Quaade Gambit (3.Nf3 g5 4.Nc3) is named after a Danish amateur who discussed it in correspondence with the Deutsche Schachzeitung in the 1880s. The move has received renewed attention following its recommendation by John Shaw in his 2013 book on the King's Gambit. A well-known trap here is 4...g4 5.Ne5 Qh4+ 6.g3 fxg3 7.Qxg4 g2+ (7...Qxg4 8.Nxg4 d5 is about equal) 8.Qxh4 gxh1=Q 9.Qh5 and White is close to winning. (Black's best defense is considered 9...Nh6 10.d4 d6 11.Bxh6 dxe5 12.Qxe5+ Be6 13.Qxh8 Nd7 14.Bxf8 0-0-0 and White will emerge a clear pawn ahead.) Instead, 4...Bg7 has been recommended. 4...d6 and 4...h6 transpose to Fischer's Defense and Becker's Defense, respectively. Also possible is 4...Nc6, recommended by Konstantin Sakaev.

After 4...Bg7 5.d4 g4, Simon Williams advocates 6.Bxf4 gxf3 in his DVD and Chess.com video series. White is down a knight, but has a strong attack. The Quaade Gambit has recently been advocated by Daniel King in his PowerPlay series for Chessbase.

4.d4: Rosentreter Gambit
This is likely to lead to similar positions to the Quaade Gambit; however, 4...g4 5.Ne5 Qh4+ 6.g3 fxg3 7.Qxg4 g2+!? (7...Qxg4=) is now viable due to the threat against the pawn on e4. After 8.Qxh4 gxh1=Q Shaw recommends 9.Nc3 for White, with a complicated position.

Becker Defense: 3...h6
The Becker Defense (3.Nf3 h6), has the idea of creating a  on h6, g5, f4 to defend the f4 pawn while avoiding the Kieseritzky Gambit, so Black will not be forced to play ...g4 when White plays to undermine the chain with h4. White has the option of 4.b3, although the main line continues with 4.d4 g5 (ECO C37) and usually transposes to lines of the Classical Variation after 5.Bc4 Bg7 6.0-0 (ECO C38).

Bonch-Osmolovsky Defense: 3...Ne7
The rarely seen Bonch-Osmolovsky Defense (3.Nf3 Ne7) aims to defend the f4-pawn with ...Ng6, a relatively safe square for the knight compared to the Schallopp Defense. It was played by Mark Bluvshtein to defeat former world title finalist Nigel Short at Montreal 2007, even though it has never been highly regarded by theory.

Cunningham Defense: 3...Be7

The Cunningham Defense (3.Nf3 Be7) threatens a check on h4 that can permanently prevent White from castling; furthermore, if White does not immediately develop the king's bishop, Ke2 would be forced, which hems the bishop in. A sample line is 4.Nc3 Bh4+ 5.Ke2 d5 6.Nxd5 Nf6 7.Nxf6+ Qxf6 8.d4 Bg4 9.Qd2 (). White has strong central control with pawns on d4 and e4, while Black is relying on the white king's discomfort to compensate.

To avoid having to play Ke2, 4.Bc4 is White's most popular response. Black can play 4...Bh4+ anyway, forcing 5.Kf1 (or else the wild Bertin Gambit or Three Pawns' Gambit, 5.g3 fxg3 6.0-0 gxh2+ 7.Kh1, played in the nineteenth century). In modern practice, it is more common for Black to simply develop instead with 4...Nf6 5.e5 Ng4, known as the Modern Cunningham. An under-explored but seemingly playable line here is 5...Ne4!?, the Euwe Variation, which has a number of trappy ideas.

Schallopp Defense: 3...Nf6
The Schallopp Defense (3.Nf3 Nf6) is usually played with the intention of holding on to the pawn after 4.e5 Nh5. While it is not Black's most popular option, it attracted some attention in 2020 when Ding Liren used it to beat Magnus Carlsen in the online Magnus Carlsen Invitational tournament. The undefended knight on h5 means Black must be careful: for example 4.e5 Nh5 5.d4 d6 6.Qe2 Be7? (correct is 6...d5!=) 7.exd6 Qxd6 8.Qb5+ wins the h5-knight.

Modern Defense: 3...d5
The Modern Defense, or Abbazia Defense, (3.Nf3 d5) has much the same idea as the Falkbeer Countergambit, and can in fact be reached via transposition, i.e. 2...d5 3.exd5 exf4 4.Nf3. Black concentrates on gaining piece play and fighting for the initiative rather than keeping the extra pawn. It has been recommended by several publications as an easy way to equalize, although White's extra central pawn and piece activity gives a slight advantage. If White captures (4.exd5) then Black may play 4...Nf6 or recapture with 4...Qxd5, at which point it becomes the Scandinavian Variation of . This variation was considered most critical in the past, but recent trends seem to indicate a slight advantage for White.

Fischer Defense: 3...d6

"The refutation of any gambit begins with accepting it. In my opinion the King's Gambit is busted. It loses by force." — R. Fischer, "A Bust to the King's Gambit"

The Fischer Defense (3.Nf3 d6), although previously known, was advocated by Bobby Fischer after he was defeated by Boris Spassky in a Kieseritzky Gambit at the 1960 Mar del Plata tournament. Fischer then decided to refute the King's Gambit, and the next year the American Chess Quarterly published Fischer's analysis of 3...d6, which he called "a high-class waiting move".

The point is that after 4.d4 g5 5.h4 g4 White cannot continue with 6.Ne5 as in the Kieseritzky Gambit, 6.Ng5 is unsound because of 6...f6 trapping the knight, and 6.Nfd2 blocks the bishop on c1. This leaves the move 6.Ng1 as the only option, when after six moves neither side has developed a piece. The resulting slightly odd position () offers White good attacking chances. A typical continuation is 6.Ng1 Bh6 7.Ne2 Qf6 8.Nbc3 c6 9.g3 f3 10.Nf4 Qe7 with an unclear position (Korchnoi/Zak).

The main alternative to 4.d4 is 4.Bc4. Play usually continues 4...h6 5.d4 g5 6.0-0 Bg7, transposing into the Hanstein Gambit, which can also be reached via 3...g5 or 3...h6.

MacLeod Defense: 3...Nc6
The MacLeod Defense, 3...Nc6, is named after Nicholas MacLeod. Joe Gallagher writes that 3.Nf3 Nc6 "has never really caught on, probably because it does nothing to address Black's immediate problems." Like Fischer's Defense, it is a . An obvious drawback is that the knight on c6 may prove a target for the d-pawn later in the opening.

Wagenbach Defense: 3...h5
An invention of the Hungarian/English player, János Wagenbach. John Shaw writes: "If given the time, Black intends to seal up the kingside with ...h4 followed by ...g5, securing the extra pawn on f4 without allowing an undermining h2–h4. The drawback is of course the amount of time required".

Bishop's Gambit: 3.Bc4

Of the alternatives to 3.Nf3, the most important is the Bishop's Gambit, 3.Bc4. White allows 3...Qh4+ 4.Kf1, losing the right to castle, but this loses time for Black after the inevitable Nf3 and White will develop rapidly. White also has the option of delaying Nf3, however, and can instead play g3, after which the game becomes quite sharp, with White having the option of Qf3 with an attack on f7, or Kg2 threatening hxg3. This idea is advocated, among others, by GM Simon Williams.

Korchnoi and Zak recommend as best for Black 3...Nf6 4.Nc3 c6, or the alternative move order 3...c6 4.Nc3 Nf6. After 5.Bb3 d5 6.exd5 cxd5 7.d4 Bd6 8.Nge2 0-0 9.0-0 g5 10.Nxd5 Nc6, Black was somewhat better in Spielmann–Bogoljubow, Märisch Ostrau 1923.

Black's other main option is 3...d5, returning the pawn immediately. Play might continue 3...d5 4.Bxd5 Nf6 5.Nc3 Bb4 6.Nf3 Bxc3 7.dxc3 c6 8.Bc4 Qxd1+ 9.Kxd1 0-0 10.Bxf4 Nxe4 with an equal position (Bilguer Handbuch, Korchnoi/Zak).

3...Nc6!?, Maurian Defense, is relatively untested, but if White plays 4.Nf3 Black can transpose into the Hanstein Gambit after 4...g5 5.d4 Bg7 6.c3 d6 7.0-0 h6 (Neil McDonald, 1998). John Shaw wrote that 3...Nc6 is a "refutation" of the Bishop's Gambit, as he says that Black is better in all variations.

Steinitz's 3...Ne7 and the  3...f5 (best met by 4.Qe2!) are generally considered inferior.

Other 3rd moves for White
Other 3rd moves for White are rarely played. Some of these are:
 3.Nc3 (Mason Gambit or Keres Gambit)
 3.d4 (Villemson Gambit or Steinitz Gambit)
 3.Be2 (Lesser Bishop's Gambit or Tartakower Gambit)
 3.Qf3 (Breyer Gambit or Hungarian Gambit)
 3.Qe2 (Basman Gambit)
 3.g3 (Gama Gambit)
 3.h4 (Stamma Gambit)
 3.Nh3 (Eisenberg Gambit)
 3.Kf2?! (The Tumbleweed)

King's Gambit Declined
Black can decline the offered pawn, or offer a .

Falkbeer Countergambit: 2...d5

The Falkbeer Countergambit is named after the 19th-century Austrian master Ernst Falkbeer. It runs 1.e4 e5 2.f4 d5 3.exd5 e4, in which Black sacrifices a pawn in return for quick and easy development. It was once considered good for Black and scored well, but White obtains some advantage with the response 4.d3!, and the line fell out of favor after the 1930s.

A more modern interpretation of the Falkbeer is 2...d5 3.exd5 c6!?, as advocated by Aron Nimzowitsch. Black is not concerned about pawns and aims for early piece activity. White has a better pawn structure and prospects of a better endgame. The main line continues 4.Nc3 exf4 5.Nf3 Bd6 6.d4 Ne7 7.dxc6 Nbxc6, giving positions analogous to the Modern Variation of the gambit accepted.

Classical Defense: 2...Bc5
A common way to decline the gambit is with 2...Bc5, the "classical" . The bishop prevents White from castling and is such a nuisance that White often expends two tempi to eliminate it by means of Nc3–a4, to exchange on c5 or b6, after which White may castle without worry. It also contains an opening trap for novices: if White continues with 3.fxe5 Black continues 3...Qh4+, in which either the rook is lost (4.g3 Qxe4+, forking the rook and king) or White is checkmated (4.Ke2 Qxe4#). This line often comes about by transposition from lines of the Vienna Game or Bishop's Opening, when White plays f2–f4 before Nf3.

One rarely seen line is the Rotlewi Countergambit: 3.Nf3 d6 4.b4. The idea of the gambit is similar to that seen in the Evans Gambit of the Italian Game. White sacrifices a pawn to try and build a strong center with 4...Bxb4 5.c3 Bc5 (or 5...Ba5) 6.fxe5 dxe5 7.d4. This line is considered slightly dubious, however.

Other 2nd moves for Black
Other options in the KGD are possible, though unusual, such as the Adelaide Countergambit 2...Nc6 3.Nf3 f5, advocated by Tony Miles; 2...d6, which is the way the King's Gambit was declined the first known time it was played, when after 3.Nf3, best is 3...exf4 transposing to the Fischer Defense (though 2...d6 invites White to play 3.d4 instead); and 2...Nf6 3.fxe5 Nxe4 4.Nf3 Ng5! 5.d4 Nxf3+ 6.Qxf3 Qh4+ 7.Qf2 Qxf2+ 8.Kxf2 with a small endgame advantage, as played in the 1968 game between Bobby Fischer and Bob Wade in Vinkovci. The greedy 2...Qf6 (known as the Nordwalde Variation), intending 3...Qxf4, is considered dubious. Also dubious are the Keene Defense: 2...Qh4+ 3.g3 Qe7 and the Mafia Defense: 1.e4 e5 2.f4 c5.

2...f5 is among the oldest countergambits in KGD, known from a game published in 1625 by Gioachino Greco. Vincenz Hruby also played it against Mikhail Chigorin in 1882. It is nonetheless considered dubious because 3.exf5 with the threat of Qh5+ gives White a good game. The variation is sometimes named the Pantelidakis Countergambit because GM Larry Evans answered a question from Peter Pantelidakis of Chicago about it in one of his columns in Chess Life and Review.

Related lines
In several lines of the Vienna Game White offers a sort of delayed King's Gambit. In the Vienna Gambit (1.e4 e5 2.Nc3 Nf6 3.f4), Black should reply 3...d5, since 3....exf4 4.e5 forces the knight to retreat. 1.e4 e5 2.Nc3 Nc6 3.f4 exf4 may lead to the Hamppe–Muzio Gambit after 4.Nf3 g5 5.Bc4 g4 6.0-0 gxf3 7.Qxf3, or to the Steinitz Gambit after 4.d4 Qh4+ 5.Ke2. Both of these lines may be reached via the King's Gambit proper, but the Vienna move order is more common.

White may also offer the gambit in the Bishop's Opening, e.g. 1.e4 e5 2.Bc4 Nc6 3.f4, though this is uncommon.

ECO
The Encyclopaedia of Chess Openings has ten codes for the King's Gambit, C30 through C39.
C30: 1.e4 e5 2.f4 (King's Gambit)

 C31: 1.e4 e5 2.f4 d5 (Falkbeer Countergambit)

C32: 1.e4 e5 2.f4 d5 3.exd5 e4 4.d3 Nf6 (Morphy, Charousek, etc.)
C33: 1.e4 e5 2.f4 exf4 (King's Gambit Accepted)
C34: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 (King's Knight's Gambit)
C35: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 Be7 (Cunningham Defense)
C36: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 d5 (Abbazia Defense)
C37: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 g5 4.Nc3 /4.Bc4 g4 5.0-0 (Muzio Gambit)
C38: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 g5 4.Bc4 Bg7 (Philidor, Hanstein, etc.)
C39: 1.e4 e5 2.f4 exf4 3.Nf3 g5 4.h4 (Allgaier, Kieseritzky, etc.)

References

Further reading

External links

The Bishop's Gambit
Not quite winning with the Allgaier Gambit
The Double Muzio

17th century in chess
Chess openings

King's Gambit


La  de Milan-Turin a  lieu le , sur une distance de 199 kilomètres, entre Magenta et Rivoli. Elle fait partie du calendrier UCI ProSeries 2022 (deuxième niveau mondial) en catégorie 1.Pro. C'est également l'une des manches de la Coupe d'Italie.

Parcours
Cette course de 199 kilomètres se déroule sur un parcours essentiellement plat partant de la ville de Magenta située à une vingtaine de kilomètres de Milan pour prendre la direction de l'ouest puis du sud pour rejoindre Rivoli dans la banlieue ouest de Turin. Les 10 derniers kilomètres sont complètement plats. Les 5 derniers kilomètres sont parcourus sur des routes urbaines très larges avec la présence de grands ronds-points. Le dernier virage se situe à 400 m de la ligne d'arrivée tracée sur une route large de 8,5 m.

Équipes

Favoris
Les organisateurs ayant opté pour un parcours plutôt plat, il est logique de penser que les principaux favoris sont des sprinteurs. Le plus cité est le Britannique Mark Cavendish (Quick-Step Alpha Vinyl). D'autres sprinteurs ont aussi leur chance comme le Slovaque Peter Sagan (TotalEnergies), les Italiens Matteo Moschetti (Trek Segafredo) et Giovanni Lonardi (Eolo Kometa).

Récit de la course
Le Portugais Daniel Viegas (Eolo-Kometa), l'Italien Martin Marcellusi (Bardiani) et le Colombien Juan Diego Alba (Drone Hopper-Androni Giocattoli) s'isolent en tête de la course et comptent jusqu'à 3 minutes d'avance sur le peloton. Mais le trio est repris à 15 kilomètres de l'arrivée. Malgré une attaque de l'Irlandais Ben Healy (EF Education), le peloton arrive groupé à Magenta pour un sprint royal où le Britannique Mark Cavendish (Quick-Step Alpha Vinyl) s'impose devant le Français Nacer Bouhanni (Arkéa Samsic) et le Norvégien Alexander Kristoff (Intermarché-Wanty-Gobert).

Classement final

Classements UCI
La course attribue des points au classement mondial UCI 2022 selon le barème suivant :

Notes et références

Liens externes
 Site officiel

2022
Cyclisme en Italie en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en mars 2022

Milan-Turin 2022


Cicely Mary Hamilton (născută Hammill, ) a fost o actriță, scriitoare, jurnalistă, sufragetă și feministă engleză, care a luptat pentru emanciparea femeilor din Regatul Unit al Marii Britanii. Ea este acum cel mai cunoscută pentru piesa de teatru How the Vote was Won, în care un bărbat care se opune mișcării sufragetelor își schimbă părerea atunci când femeia din viața lui intră în grevă. Este, de asemenea, creditată ca autoare a uneia dintre cele mai jucate piese a sufragetelor, A Pageant of Great Women (1909), care a prezentat personajul lui Jane Austen drept una dintre "Femeile învățate".

Biografie
Născută Cicely Hammill în Paddington, Londra, a fost cea mai mare dintre cei patru copii ai lui Maude Mary și Denzil Hammil. A fost educată în Malvern, Worcestershire și în Bad Homburg vor der Höhe. Hammill a fost crescută de părinți adoptivi pentru că mama ei a dispărut. După o scurtă carieră în predare, a lucrat într-o companie de turism. Ea a folosit pseudonimul "Cicely Hamilton" din considerație pentru familia sa. Apoi a scris drame, inclusiv pe teme feministe, și s-a bucurat de o perioadă de succes în teatrul comercial. Hamilton a fost lăudată pentru că a jucat într-o punere în scenă a Fanny's First Play de George Bernard Shaw.

În 1908, ea și Bessie Hatton au fondat Women Writers' Suffrage League. Această ligă a avut aproximativ 400 de membri, printre care Ivy Compton-Burnett, Sarah Grand, Violet Hunt, Marie Belloc Lowndes, Alice Meynell, Olive Schreiner, Evelyn Sharp, May Sinclair și Margaret L. Woods. A produs literatură de campanie, scrisă de Sinclair printre alții, și a recrutat mulți susținători masculini proeminenți.

Hamilton a furnizat versurile "The March of the Women", melodia pe care Ethel Smyth a compus-o în 1910 pentru Uniunea Socială și Politică a Femeilor - Women's Social and Political Union.

În zilele anterioare radioului, o modalitate eficientă de a transmite un mesaj în societate și de a fi discutat a fost să se producă piese scurte de teatru care ar putea fi interpretate în întreaga țară și astfel s-a născut o dramă de sufragiu - suffrage drama. Votes for Women de Elizabeth Robins și Cicely Hamilton și How The Vote Was Won de Christopher St. John sunt două exemple predominante ale genului. Hamilton a scris, de asemenea, A Pageant of Great Women, o piesă de succes în rândul femeilor, bazată pe ideile prietenei sale, regizoarea de teatru Edith Craig. Hamilton a jucat rolul femeii în timp ce Craig a jucat rolul pictoriței Rosa Bonheur. A fost produs în toată Marea Britanie din 1909 până la începutul primului război mondial. Hamilton a fost membru al societății de teatru a lui Craig, Pioneer Players. Piesa ei Jack and Jill and a Friend a fost una dintre cele trei piese din prima producție a Pioneer Players în mai 1911.

În timpul Primului Război Mondial, Hamilton a lucrat inițial la organizarea asistentelor medicale, apoi s-a alăturat armatei ca auxiliar. Ulterior, ea a format o companie de repertoriu pentru a distra trupele. După război, a lucrat ca jurnalist freelance, în special teme despre controlul nașterii și ca dramaturg pentru Birmingham Repertory Company. Hamilton a fost un colaborator frecvent al revistei Time and Tide și un membru activ al grupului feminist Six Point.   În 1938 i s-a acordat o pensie civilă.

Theodore Savage (1922, vt. Lest Ye Die 1928) este un roman science-fiction despre devastarea Marii Britanii de către un război.

În iulie 2017, Finborough Theatre a pus în scenă prima producție londoneză a piesei lui Hamilton "Just to Get Married" în peste 100 de ani. A primit recenzii pozitive (4 stele) de la The Times The Observer The Evening Standard și The New York Times.

Lucrări

 The Traveller Returns (1906) piesă de teatru
 Diana of Dobson's (roman, piesă de teatru 1908)
 Women's Votes (1908)
 Marriage as a Trade (1909)
 How the Vote was Won (1909) piesă de teatru
 A Pageant of Great Women (1910) piesă de teatru
 Just to Get Married (1911) piesă de teatru
 Jack and Jill and a Friend (1911) piesă de teatru
 William - an Englishman (1920) roman (Retipărit de Persephone Books în 1999)
 The Child in Flanders: A Nativity Play (1922)
 Theodore Savage: A Story of the Past or the Future (1922)
 The Old Adam (1924) piesă de teatru
 Non-Combatant (1924)
 The Human Factor (1925)
 The Old Vic (1926) cu Lilian Baylis
 Lest Ye Die (1928)
 Modern Germanies, as seen by an Englishwoman (1931)
 Modern Italy, as seen by an Englishwoman (1932)
 Modern France, as seen by an Englishwoman (1933)
 Little Arthur's History of the Twentieth Century (1933)
 Modern Russia, as seen by an Englishwoman (1934)
 Modern Austria, as seen by an Englishwoman (1935)
 Life Errant (1935) autobiografie
 Modern Ireland, as seen by an Englishwoman (1936)
 Modern Scotland, as seen by an Englishwoman (1937)
 Modern England, as seen by an Englishwoman (1938)
 Modern Sweden, as seen by an Englishwoman (1939)
 The Englishwoman (1940)
 Lament for Democracy (1940)
 The Beggar Prince (1944) piesă de teatru
 Holland To-day (1950)

Note

Bibliografie

 Lis Whitelaw (1990) The Life & Rebellious Times of Cicely Hamilton - Viața și vremurile rebele ale lui Cicely Hamilton

Legături externe

 page at Literary Encyclopedia
 page at Spartacus
 AHRC Ellen Terry and Edith Craig Archive Database
 Author Profile at Persephone Books
 William – An Englishman at Persephone Books

Nașteri în 1872
Decese în 1952
Scriitori din Londra
Scriitori englezi de literatură științifico-fantastică
Actrițe de teatru engleze
Dramaturgi englezi
Scriitoare din secolul al XX-lea
Scriitoare engleze

Cicely Hamilton


رتبة الإمبراطورية البريطانية «رتبة فائقة الامتياز ضمن الإمبراطورية البريطانية» (The Most Excellent Order of the British Empire) هي منظومة فروسية للتشريف بالأوسمة والألقاب. أنشأها الملك جورج الخامس في 4 حزيران-يونيو 1917. يتضمن هذا الوسام خمس طبقات للعسكريين والمدنيين على حدٍ سواء، وهي حسب الترتيب التنازلي:
 فارس الصليب الأكبر، أو سيدة الصليب الأكبر (GBE)
 الفارس القائد (KBE)، أو السيدة القائد (DBE)
 القائد (CBE)
 الضابط (OBE)
 العضو (MBE)

تسمح الدرجتان العُليتان فقط بالانضمام إلى منظومة الفروسية وبهذا يحق للرتباء حائزي هذا الوسام استعمال لقب فارس Sir (للرجال) ولقب سيدة Dame (للنساء) قبل أسمائهم. تعطى الفروسية الشرفية للمواطنين من غير البلاد التي تخضع لسيادة التاج البريطاني (فعلياً أو اسمياً).

معرض صور

مراجع

أوسمة فروسية منحت لرؤساء دول أو أزواج ملوك وأعضاء عائلات سيادية
أوسمة من درجة فارس بالمملكة المتحدة
تأسيسات سنة 1917 في المملكة المتحدة
جوائز أسست في 1917
جورج الخامس ملك المملكة المتحدة
مراتب تشريفية وأوسمة وميداليات الإمبراطورية البريطانية
نظام الشرف البريطاني
وسام الإمبراطورية البريطانية

رتبة الإمبراطورية البريطانية


An Asphodelus macrocarpus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Filippo Parlatore. An Asphodelus macrocarpus in nahilalakip ha genus nga Asphodelus, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. m. macrocarpus
 A. m. rubescens
 A. m. arrondeaui

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Asphodelus

Asphodelus macrocarpus


Dolné Orešany este o comună slovacă, aflată în districtul Trnava din regiunea Trnava. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.304 locuitori.

Istoric
Localitatea Dolné Orešany este atestată documentar din 1235.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dolné Orešany


السرايات، مسلسل كويتي شارك به الكثير من الفنانين الممثلين الكبار والصغار ويعتبر من المسلسلات الجيدة التي عرضت على الشاشة الخلجية.

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2000

السرايات (مسلسل)


El telestereoscopio es un aparato inventado por Hermann von Helmholtz cuya finalidad era obtener vistas estereoscópicas de objetos lejanos, algo así como un telescopio capaz de ofrecer una sensación tridimensional. Fue presentado en una conferencia en 1857 en la Sociedad del Bajo Rin para la naturaleza y la medicina (Niederrheinischen Gesellschaft für Natur- und Heilkunde).

Funcionamiento
Para obtener la impresión de profundidad, el telestereoscopio recurre a un juego de espejos y prismas y a la percepción visual del ser humano de tal forma que, la luz recogida por dos grandes espejos separados entre sí y conducida al juego de prismas conectados a dos pequeños periscopios, hace que, a modo de gigantescos "ojos" separados considerablemente, los paisajes que se observen parezcan estar en relieve.

Curiosidades
Los prismáticos derivan de este invento.

Notas

Bibliografía
 Enciclopedia Salvat n.º 16.

Tipos de telescopios
Imagen 3D
Inventos de Alemania del siglo XIX
Ciencia de 1857
Alemania en 1857

Telestereoscopio


لوي شارل ألفرد دي موسيه -باتاي  (وُلد في 11 ديسمبر 1810 وتوفي في 2 مايو 1857) شاعر فرنسي ومسرحي وروائي. يُعرف بشعره كما يُعرف بكتابه: اعترافات طفل من القرن (La Confession d'un enfant du siècle)، وهو سيرة ذاتية له.

السيرة الذاتية
ولد موسيه في باريس. كانت عائلته من الطبقة العليا ولكنها فقيرة؛ إذ شغل والده العديد من المناصب الرئيسية في الحكومة، لكنه لم يمنح ابنه أي أموال. جاءت والدة موسيه من ظروف مماثلة، وترك دورها كسيدة مجتمع، على سبيل المثال حفلات غرفة الرسم، ومآدب الغداء والعشاء التي أقيمت في منزل موسيه، انطباعًا دائمًا على ألفريد في صباه.

اشتملت المؤشرات المبكرة على مواهبه في طفولته ولعه المبكر بتمثيل المسرحيات الصغيرة المرتجلة بناءً على حلقات من القصص الرومانسية القديمة التي قرأها. بعد سنوات، احتفظ الأخ الأكبر بول دي موسيه بهذه التفاصيل والعديد من التفاصيل الأخرى، للأجيال القادمة، في سيرة شقيقه الأصغر الشهير.

ارتاد ألفريد دي موسيه مدرسة هنري الرابع في سن التاسعة، حيث فاز عام 1827 بجائزة المقال اللاتيني في المنافسة العامة كونكور جينيرال. بمساعدة بول فوتشر، صهر فيكتور هوغو، بدأ في حضور سيناكل وهو في سن السابعة عشر، وهو الصالون الأدبي التابع لشارل نوديه والذي يقع في مكتبة ارسنال. بعد محاولاته في امتهان الطب (التي تخلى عنها بسبب كرهه للتشريح)، القانون، الرسم، واللغة الإنجليزية والبيانو، أصبح من أوائل الكتاب الرومانسيين، مع مجموعته الأولى من القصائد، كونت دي سباني دي ايتالي (1829، حكايات إسبانيا وإيطاليا). عند بلوغه العشرين من العمر ترافقت شهرته الأدبية مع سمعة رنانة تغذيها أناقته الباذخة.

شغل منصب أمين مكتبة وزارة الداخلية الفرنسية في عهد ملكية يوليو. اتسمت سياسته بطابع ليبرالي، وكان على علاقة طيبة مع عائلة الملك لويس فيليب. خلال هذا الوقت، انخرط أيضًا في المجادلات حيال أزمة الراين عام 1840، التي سببها رئيس الوزراء الفرنسي أدولف تيير، الذي كان وزير الداخلية وبالتالي رئيسًا لموسيه. إذ طالب تيير بأن تُصبح الضفة اليسرى من نهر الراين تابعة لفرنسا (واصفًا إياها «الحدود الطبيعية لفرنسا») مثلما كانت في عهد نابليون، وذلك بالرغم من أن الإقليم يقطنه الألمان. عبر الألمان عن رفضهم لهذه المطالب من خلال القصائد والأغاني، مثل قصيدة نيكولاوس بيكر راينلاند، قائلًا: «عسى أن يحصلوا عليها، الراين الألماني سيبقى حرًا»، أجاب عليه موسيه بقصيدة تقول: «ألا وقد حصلنا عليه، راينكم الألماني».

تُروى حكاية علاقته الغرامية الشهيرة مع جورج ساند في 1833-1835، من وجهة نظره في رواية سيرته الذاتية لا كونفسيون لانفا دو سييكل (اعترافات طفل من هذا القرن)، والتي حُولت إلى فيلم عام 1999 بعنوان أطفال القرن، وفيلم آخر عام 2012 بعنوان اعترافات طفل من هذا القرن، وتُروى الحكاية من وجهة نظر ساند في فيلم إل إي لوي (هو وهي). يتتبع فيلم موسيه نو (ليالي موسيه) (1835-1837) الاضطرابات العاطفية لحبه لساند من اليأس المبكر إلى الاستسلام النهائي. يُعتقد أيضًا أنه المؤلف الذي ظل مجهول الهوية والذي كتب جامياني أو ليلتان من الهروب (1833)، وهي رواية إباحية مثلية يُعتقد أنها تجسد ساند.

بعيدًا عن علاقته بساند، كان زبونًا معروفًا في بيوت الدعارة، ومن والمعروف والمقبول أنه الكاتب والزبون مجهول الهوية الذي ضرب وأهان المؤلفة والمحظية سيليست دي شابريلان، المعروفة أيضًا باسم لا موغادور.

فُصل موسيه من منصبه كأمين مكتبة من قبل الوزير الجديد ليدرو رولين بعد ثورة 1848. ومع ذلك، عُيّن أمين مكتبة في وزارة التعليم العام في عام 1853.

في 24 أبريل 1845، نال موسيه وسام الشرف في نفس الوقت مع بلزاك، وانتُخب في الأكاديمية الفرنسية في عام 1852 بعد محاولتين فاشلتين في عامي 1848 و1850.

توفي ألفريد دي موسيه أثناء نومه في باريس عام 1857. كان سبب الوفاة هو قصور القلب، واشتراك إدمان الكحول وقصور الأبهر الذي طال أمده. من الأعراض التي لاحظها شقيقه تمايل رأسه نتيجة قوة النبض. سميت هذه العلامة فيما بعد بعلامة دي موسيه. دفن في مقبرة بير لاشيز في باريس.

الاستقبال النقدي
انتقد الشاعر الفرنسي أرتور رامبو أعمال موسيه بشدة. كتب رامبو في رسائل الرائي (Lettres du Voyant) أن موسيه لم يُنجز أي شيء لأنه «أغلق عينيه» عن رؤياه. بينما استلهم المخرج الفرنسي جان رينوا مسرحية موسيه أمزجة ماريان في فيلمه قواعد اللعبة.

أعماله
 الليالى
 أشعار جديدة
 مسرحية «لا يمزح مع الحب»
 «اعتراف فتى العصر» قصة

ملاحظات

وصلات خارجية

أعضاء أكاديمية اللغة الفرنسية
خريجو مدرسة هنري الرابع
روائيون فرنسيون
روائيون فرنسيون في القرن 19
شعراء القرن 19
شعراء رومانسيون
شعراء فرنسيون
شعراء فرنسيون في القرن 19
فارس وسام جوقة الشرف
كتاب أدب جنسي فرنسيون
كتاب دراما ومسرح فرنسيون في القرن 19
كتاب فرنسيون في القرن 19
كتاب من باريس
مدفونون في مقبرة بير لاشيز
مواليد 1810
مواليد في باريس
وفيات 1857
وفيات بسبب الزهري
وفيات بسبب السل في القرن 19
وفيات في باريس

ألفريد دي موسيه


Kinematik, (Yunanca kinema, hareket), hareketi, sebep ve tesirlerini göz önüne almadan inceleyen mekaniğin bir bölümü. Kinematik, hareketin ve ondan doğan hız ve ivmenin anlaşılmasıyla kavranabilir. Hareket bir cismin sürekli, bir noktadan diğer bir noktaya olan yer değiştirmesidir. Hareketin en basiti, bir pompadaki pistonun hareketi gibi doğrusal harekettir. Diğer bir tür hareket de bir eğri boyunca olan yer değiştirme sonucu ortaya çıkar. Gezegenler ve uyduların yörüngelerinde bu tür bir harekete rastlanır.

Hareketin anlatılmasında ve incelenmesinde vektörlerden istifade edilir. Çünkü, yer değiştirme, hız ve ivme vektörel birer büyüklüktür. Vektör, başlangıç noktası belirli ve ucunda ok işareti olan bir doğru parçasından ibarettir. Alınan yol, geçen zamana bölünerek ortalama hız bulunur. Bir cismin yörüngesindeki bir noktadaki hız, ani hız olarak tarif edilir. Eğer bir cisim sabit bir hızla hareket etmiyorsa, ivmeleniyor demektir. İvme, hızda birim zamanda meydana gelen değişikliktir. Örneğin, serbest düşme hareketinde ortaya çıkan yerçekimi ivmesinin değeri yaklaşık olarak 9,81 m/s²dir.

Kinematik
Klasik mekanik
Mekanizmalar

Kinematik


كفر السودان، قرية تابعة للوحدة المحلية لقرية شباس الملح، التابعة لمركز دسوق التابع لمحافظة كفر الشيخ في جمهورية مصر العربية.

توابع القرية

لها عزبة واحدة تابعة لها:

 عزبة خورشيد.

السكان
حسب إحصاءات عام 2006، بلغ عدد سكان كفر السودان 3,629 نسمة، منهم 1,873 ذكر و1,756 أنثى.

انظر أيضاً
 شباس الملح
 دسوق
 دسوق (مركز)

مصادر

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لمركز ومدينة دسوق.
 التقسيم الإداري لمركز دسوق.
 كفراوي - دليل محافظة كفر الشيخ، مركز دسوق.

الوحدة المحلية لقرية شباس الملح (دسوق)

كفر السودان


La nueva cumbia chilena, littéralement nouvelle cumbia chilienne, également appelée cumbia rock, est un sous-genre de la cumbia colombienne ayant émergé au Chili au début des années 2000. Les antécédents directs de ce mouvement sont visibles dans la musique de Joe Vasconcellos et Sexual Democracia dans les années 1990.

Histoire

Née de la volonté de développer commercialement le genre cumbia avec sa propre identité urbaine, elle s'est nourrie de différents styles - comme le rock, le hip-hop, et un grand nombre de genres latins tels que la musique andine, la salsa, le merengue, le reggae, les boléros, le ska, la musique afro-latine, ainsi que les groupes musicaux de La Tirana, ou encore le folklore des Balkans comme le klezmer et la musique tzigane. Bien qu'elle ait des influences variées, ses racines fondamentales reposent sur la tradition des groupes de musique tropicale qui ont émergé à partir des années 1950 au Chili, tels que l'Orquesta Huambaly, La Sonora Palacios, Los Viking's 5, Giolito y su Combo, Orquesta Cubanacán et Tommy Rey's Sonora, mais reformulée pour un public jeune et socialement transversal, et en opposition à la cumbia romantique chilienne (ou nueva movida tropical chilena), plus commerciale et standardisée, développée par des groupes comme La Noche, Américo et Noche de Brujas, et largement diffusée par les médias.

Elle se développe en parallèle et en réaction à l'essor de la cumbia villera en Argentine, de la chicha au Pérou et des nouvelles tendances associées à la cumbia et à la fusion latine dans toute l'Amérique latine. Le Galpón Víctor Jara, situé au cœur du Barrio Brasil, a été l'un des lieux où ce mouvement s'est répandu et développé, où il a également été partagé avec des auteurs-compositeurs-interprètes et des musiciens de fusion latino-américaine, ainsi que diverses manifestations culturelles. Un autre endroit où cette musique est devenue populaire est la Fonda Permanente, située dans le quartier bohème de  Barrio Bellavista de Santiago.

Ses principaux représentants sont Chico Trujillo, Juana Fe, La Mano Ajena, Banda Conmoción, Villa Cariño, Cholomandinga, Combo Ginebra, Santa Feria, Sonora 5 Estrellas, Tizana, La Sagrada, La Guacha, Guachupé, La Combo Tortuga, La Transa, Tomo Como Rey, Moral Distraída, Sonora Barón, Chorizo Salvaje, parmi de nombreux autres groupes émergents ou moins médiatisés, qui cherchent à faire connaître leur musique de manière indépendante et autogérée.

En 2018, Santaferia, par exemple, est le groupe le plus écouté sur Spotify, où, avec plusieurs groupes du genre, ils sont en tête des sondages et des listes de lecture.

Actuellement, les grands événements de cumbia organisés au Teatro Caupolicán ou à la Movistar Arena font à coup sûr salle comble si l'un des groupes les plus populaires en est la tête d'affiche. La Fiesta de Chile, le Festival del Terremoto 360° et bien d'autres festivals encore, sont populaires auprès des étudiants universitaires et des jeunes adultes au Chili.

Notes et références

Cumbia
Musique latino-américaine

Nueva cumbia chilena


තුලිත ලකුණු පත්‍රය ( (BSC))  යනු ඔවුන්ගේ පාලනය යටතේ සිටින කාර්ය මණ්ඩලයෙහි කාර්යයන් ක්‍රියාවේ යෙදවීම පිලිබඳ සෙවිල්ලෙන් සිටීමට හා එම ක්‍රියාවන් නිසා ඇති වන ප්‍රතිවිපාක අවේක්ෂණය කිරීමට කළමනාකරුවන් විසින් භාවිතා කල හැකි,  පරීක්ෂිත සැලසුම් ක්‍රම සහ ස්වයංක්‍රියකරණ මෙවලම් වලින් සහාය සැපයෙන, අර්ධ- සම්මත ව්‍යුහගත වාර්තාවක් වන්නාවු උපායමාර්ගික   කාර්යඵල කළමනාකරණ මෙවලමකි.

ආශ්‍රිත

තුලිත ලකුණු පත්‍රය


Blanchering er en teknik i madlavning, hvor grøntsager ganske kort tid sænkes ned i spilkogende vand, hvorpå de køles hurtigt ned igen i meget koldt vand. Teknikken sikrer, at grøntsagerne bevarer deres farver og sprødhed, når de efterfølgende bruges i andre sammenhænge som salater. Blanchering bruges som alternativ til gennemkogning.

Teknikken bruges også til at fjerne skind fra grøntsager og frugter som tomater, peberfrugter, ferskner og blommer. Efter afkølingen kan skindet gnides af, uden at frugten eller grøntsagen er rigtig tilberedt. For denne anvendelse af blanchering bruger man også betegnelsen skoldning, og for tomater bruger man ofte begrebet flåning.

Teknikken er med til at bevare flest mulige vitaminer i grøntsagerne samt dræbe bakterier på grøntsagens overflade.

Referencer

Madlavning

Blanchering


Dolní Bukovsko, bis 1924 Bukovsko (deutsch Unter Bukowsko, früher Bukowsko) ist eine Minderstadt in Tschechien. Sie liegt neun Kilometer westlich von Veselí nad Lužnicí in Südböhmen und gehört zum Okres České Budějovice.

Geographie

Dolní Bukovsko befindet sich beiderseits des Baches Bukovský potok im Landstrich Pšeničná Blata am Abfall der Lischauer Schwelle zum Wittingauer Becken. Südwestlich erhebt sich der Hügel U Doktorova lomu (564 m). Gegen Südosten liegen die großen Fischteiche Horusický rybník und Bošilecký rybník. Durch den Ort führt die Straße II/147 zwischen Týn nad Vltavou und Veselí nad Lužnicí.

Nachbarorte sind Horní Bukovsko und Zálší im Norden, Mažice, Borkovice und Sviny im Nordosten, Kundratice, Horusice und Sedlíkovice im Osten, Bošilec, Pelejovice und Dynín im Südosten, Neplachov, Ševětín und Drahotěšice im Süden, Popovice, Hvozdno, Jedrloty, U Zemanů, Bažil und Budáček im Südwesten, Tuchonice, Nový Dvůr, Ve Smrčí, Pořežany und Pořežánky im Westen sowie Modrá Hůrka, Bzí, Dubové Mlýny, Sobětice und V Chalupách im Nordwesten.

Geschichte
Dolní Bukovsko wurde wahrscheinlich in der Mitte des 13. Jahrhunderts unter König Ottokar II. Přemysl als Feste mit Marktsiedlung an der Kreuzung zweier Handelswege angelegt. Die erste schriftliche Erwähnung des Städtchens Bukowsko erfolgte am 10. Oktober 1323 in einer Urkunde König Johann von Luxemburgs über einen Gütertausch der böhmischen Krone mit Peter I. von Rosenberg. Der König erhielt dabei zur Abrundung seiner Herrschaft Bechyně die Dörfer Radětice, Hvožďany und Křída; im Gegenzug trat er Bukowsko mit den Dörfern Neplachov und Drahotěšice an Peter von Rosenberg ab. Der älteste schriftliche Nachweis über die Feste findet sich in einer Urkunde Karls IV. aus dem Jahre 1349 über die Herabsetzung der königlichen Abgaben von den Güter der Söhne Peter von Rosenbergs. In Bukovsko befand sich eine herrschaftliche Mauteinnahme, für die 1382 ein eigener Tarif festgelegt wurde. 1404 wurde mit Přibík von Žimutice letztmals ein Burggraf von Bukovsko erwähnt. Im 15. Jahrhundert – wahrscheinlich während der Hussitenkriege – erlosch die Feste Bukovsko.

Ulrich II. von Rosenberg schloss 1435 die 16 Dörfer umfassende Herrschaft Bukovsko an die Herrschaft Wittingau an. Im Jahre 1511 erteilte Peter IV. von Rosenberg dem Städtchen das freie Heimfallrecht innerhalb der Herrschaft. Wilhelm von Rosenberg verlieh Bukovsko 1555 das Braurecht und das Privileg zur Abhaltung von drei Jahrmärkten. Nachdem Peter Wok von Rosenberg in Lomnitz eine herrschaftliche Brauerei errichtet hatte, entzog er Bukovsko 1599 das Braurecht und unterwarf das Städtchen dem Lomnitzer Bierzwang. Als Ausgleich für das verlorene Privileg stellte er Bukovsko zeitweilig von allen Frondiensten frei, diese Befreiung wurde 1612 durch Johann Georg von Schwanberg auf ewige Zeiten verlängert.

Zu Beginn des Dreißigjährigen Krieges wurde Bukovsko im Jahre 1619 geplündert. Nach der Schlacht am Weißen Berge wurden die Güter Peter von Schwanbergs wegen seiner Beteiligung am Ständeaufstand von 1618 konfisziert und fielen den Habsburgern zu, die die Herrschaft Wittingau 1637 an den polnischen König Władysław IV. Wasa verpfändeten. Nach der Rekatholisierung blieb die Pfarrstelle wegen des Mangels an katholischen Geistlichen lange Zeit vakant und wurde wechselseitig von den Pfarrern in Soběslav und Veselí verwaltet. Noch 1661 waren die Folgen des Krieges spürbar, elf der 47 Anwesen lagen wüst. Erzherzog Leopold Wilhelm von Österreich trat 1660 die Herrschaft Wittingau an Johann Adolf I. von Schwarzenberg ab. Dieser schloss 1676 die Güter Bzí, Žimutice und Bukovsko zu einem Gut Bzí zusammen. Ferdinand Wilhelm Eusebius Fürst von Schwarzenberg ließ 1703 in Bukovsko eine Filiale der Pfarre Bošilec errichten. Im 18. Jahrhundert wirkte an der Kirche die St. Barbara-Bruderschaft vom guten Tod, die einen eigenen der hl. Barbara geweihten Altar errichtete. Im Jahre 1706 gründete sich eine gemeinschaftliche Zunft des örtlichen Handwerks. Die wöchentlichen Viehmärkte, zu denen nicht nur Metzger aus der ganzen Region, sondern auch aus Bayern anreisten, und die Jahrmärkte zu St. Adalbert, Maria Magdalena und Gallus verschafften dem Städtchen Wohlstand. Im Theresianischen Kataster von 1754 sind für Bukovsko 60 Bauernwirtschaften ausgewiesen. Kaiser Joseph II. bestätigte Bukovsko 1784 das Privileg für die drei Jahrmärkte. Im Jahre 1785 übernahm der Religionsfond die Lokalie.

1825 ließ die Gemeinde eine Schule errichten. Im Jahre 1840 bestand der untertänige Markt Unter Bukowsko/Dolnj Bukowsko, der für gewöhnlich nur Bukowsko genannt wurde, aus 137 Häusern mit 876 Einwohnern. Im Ort bestanden eine gemeindliche Schule, ein Rathaus und die unter dem Patronat des Religionsfonds stehende Lokalkirche. Unter Bukowsko hatte einen Marktrichter und einen geprüften Grundbuchführer. Der Markt war Pfarrort für Popowitz (Popovice), Pellegitz (Pelejovice) und Zwozna (Hvozdno). Bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts blieb Bukowsko immer dem an die Herrschaft Wittingau angeschlossenen Gut Bzy zugehörig, war jedoch von den Fronleistungen befreit.

Nach der Aufhebung der Patrimonialherrschaften bildete Bukovsko/Bukowsko ab 1850 eine Marktgemeinde in der Bezirkshauptmannschaft Třeboň/Wittingau und dem Gerichtsbezirk Lomnice nad Lužnicí. Die Lokalie wurde 1856 zur Pfarrkirche erhoben. 1859 schlossen sich nach der Auflösung der Zunft 31 selbständige Handwerker zu einer Innung zusammen. Im Jahre 1862 hatte Bukovsko 1246 Einwohner. Im Jahre 1870 erhielt Bukovsko das Recht zur Abhaltung von fünf Jahrmärkten. Seit den 1870er Jahren verbreitete sich von Žirovnice aus das Knopflerhandwerk; anstelle der Heimweberei erfolgte in Heimarbeit die Fertigung von Perlmuttknöpfen, jedoch blieben die dadurch erhofften Zuverdienste deutlich unter den Erwartungen, so dass die Knopflerei bald wieder eingestellt wurde. 1876 erfolgte die Gründung der Ziegelei. Die Freiwillige Feuerwehr bildete sich 1882. Das alte Pfarrhaus wurde im Jahre 1900 wegen Baufälligkeit abgetragen und durch einen Neubau ersetzt. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts entstanden eine Strickhandschuhfabrik und ein Dampfsägewerk. 1910 lebten in Bukovsko / Bukowsko 1266 Einwohner, darunter waren 1262 Tschechen. Nachdem der Besitzer der Handschuhfabrik im Ersten Weltkrieg gefallen war, erlosch das Unternehmen. Der amtliche Ortsname Dolní Bukovsko wurde 1924 eingeführt. Auf der Insel im Teich Obecní rybník wurden im Jahre 1942 Überreste der erloschenen Feste aufgefunden, dort hat sich auch der Flurname V Hradu erhalten. Das Sägewerk stellte 1949 den Betrieb ein. Nach der Aufhebung des Okres Třeboň wurde Dolní Bukovsko 1948 Teil des Okres Týn nad Vltavou. Dieser wurde 1961 wieder aufgelöst und der Ort dem Okres České Budějovice zugeordnet. Zu Beginn des Jahres 1963 wurden Pelejovice, Popovice (mit Hvozdno) und Sedlíkovice eingemeindet. Am 1. Juli 1975 erfolgte die Eingemeindung von Bzí, Horní Bukovsko, Radonice. Seit 1997 führt Dolní Bukovsko ein Banner, das an das historische Ortswappen angelehnt ist; die rote Wittigonenrose auf weißem Feld wird darin von vier grünen Buchenblättern flankiert. Der nach 1948 verlorengegangene Status eines Městys wurde am 12. April 2007 erneuert.

Gemeindegliederung
Für die Minderstadt Dolní Bukovsko besteht aus den Ortsteilen Bzí (Bzy), Dolní Bukovsko (Unter Bukowsko), Horní Bukovsko (Ober Bukowsko), Hvozdno (Hwosdno), Pelejovice (Pelejowitz), Popovice (Popowitz), Radonice (Radonitz) und Sedlíkovice (Sedlikowitz).

Mit Ausnahme von Hvozdno, das zum Kataster von Popovice gehört, bilden die anderen Ortsteile zugleich auch Katastralbezirke.

Sehenswürdigkeiten

 Frühgotische Pfarrkirche Mariä Geburt, sie entstand um 1280. In der Kirche sind gotische Fresken aus der Zeit von 1320 bis 1350 erhalten. Zwischen 1853 und 1855 wurde das Kirchenschiff um die Hälfte verlängert und im Jahre 1861 der Turm angebaut.
 Nischenkapelle mit Statue des hl. Johannes von Nepomuk, erbaut im 18. Jahrhundert
 alter Teil des Rathauses, errichtet 1824
 Schule, errichtet 1906 im Sezessionsstil
 Kirche des hl. Stephan in Horní Bukovsko, sie entstand um 1300 und wurde 1670 barock umgestaltet.
 Gehöfte im Blatastil des südböhmischen Bauernbarock in Sedlíkovice und Pelejovice

Einzelnachweise

Weblinks

 Geschichte des Marktes
 Präsentation auf selskebaroko.unas.cz

Ersterwähnung 1323

Dolní Bukovsko


Faktor VIII (FVIII) je bjelančevina, koji sudjeluje u fiziološkom procesu zgrušavanja krvi (koagulacija). Naziva se i antihemofilijski faktor.

Faktor VIII se stvara u sinusoidalnim stanicama jetre i endotelnim stanicama koje oblažu unutrašnjost krvnih žila.

Gen za faktor VIII nalazi se na kromosomu X. Defekti ovo gena dovode do nedostatka faktor VIII i nastanka bolesti poremećaja zagrušavanja krvi koja se naziva hemofilija A.

Kod osoba koje imaju povišene vrijednosti FVIII u krvotoku imaju sklonost pojačanom zgrušavanju krvi i nastanka bolesti kao što su plućna embolija, duboka venska tromboza.

Faktor VIII kruži u krvotoku u svom inaktivnom obliku vezan uz molekulu koje se naziva von Willebrandov faktor (vWF). Prilikom ozljede unutarnje stijenke krvne žile, trombin aktivira faktor VIII, pri čemu se FVIII odvaja von Willebrandova faktora. Aktivirani faktor VIII (faktori VIIIa, FVIIIa) se veže s aktiviranim Faktorom IX. Novonastali kompleks FVIIIa i FIXa u prisutnosti iona kalcija i fosfolipida aktivira Faktor X.

U medicini FVIII dobiven iz donirane krvi ili dobiven tehonologijom rekombinatne DNK služi za zaustavljenje i sprečavanje krvarenje kod osoba oboljelih od hemofilije A.

Izvor

 "Medicinska fiziologija", Guyton, Hall, deveto izdanje, Medicinska naklada Zagreb 1999.,

Enzimi

Faktor VIII


Castelul Haller din Sânpaul este un ansamblu de monumente istorice aflat pe teritoriul satului Sânpaul, comuna Sânpaul. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 119475.02.01.

Ansamblul este format din două monumente:
 Castelul Haller ()
 Grânar ()

Note

Monumente istorice din județul Mureș
Castele din județul Mureș

Castelul Haller din Sânpaul


Hasan aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Baskılar
 Hasan-Âli Yücel ve Türk Aydınlanması, Celâl Şengör'ün 2001 yılında Hasan Âli Yücel hakkında yazdığı eğitim tarihi kitabı

Coğrafya
 Hasan Rıza Paşa Çeşmesi (Osmanağa), İstanbul'un Kadıköy ilçesinde bulunan tarihi çeşme
 Hasan Uğurlu Barajı ve Hidroelektrik Santrali, Samsun ilinin Ayvacık ilçesinde, Yeşilırmak üzerinde bulunan bir baraj ve hidroelektrik santrali
 Hasanlar Barajı ve Hidroelektrik Santrali, Düzce'de, Küçük Melen Çayı üzerinde, sulama ve taşkın kontrolü amacı ile inşa edilmiş bir baraj

Eğitim
 Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa'ya bağlı olan bir eğitim fakültesi

Kişiler
 Hasan Akay (1957-), Türk edebiyatçı ve akademisyen
 Hasan Âli Yücel (1897-1961), Türk felsefe öğretmeni, siyasetçi ve Köy Enstitüleri'nin kurucusu
 Hasan Atilla Uğur (1957-), Türk asker ve siyasetçi
 Hasan Basri Kurdoğlu (1921-1993), Türk bürokrat
 Hasan bin Ali (624-669), İslâm peygamberinin torunu
 Hasan Bozer (1944-), Kıbrıslı Türk siyasetçi
 Hasan Celal Güzel (1945-2018), Türk siyasetçi ve bürokrat
 Hasan Cemal (1944-), Türk gazeteci ve yazar
 Hasan Dinçer (1910-2001), Türk siyasetçi
 Hasan Ekinci (1939-), Türk mühendis, bürokrat ve siyasetçi
 Hasan Eren (1919-2007), Türkolog
 Hasan Kara (1969-), Türk siyasetçi
 Hasan Koçdemir (1924-), Türk siyaset ve fikir adamı
 Hasan Kundakçı (1937-2023), Türk asker
 Hasan Mezarcı (1954-), köktendinci görüşleriyle tanınmış Türk kült lideri ve eski siyasetçi
 Hasan Öztürk (1972-), Türk siyasetçi
 Hasan Sağlam (1931-2002), Türk asker ve siyasetçi
 Hasan Tahsin (1888-1919), Türk direnişci, yazar ve gazeteci
 Hasan Yalçın (1944-2002), Türk siyasetçi

Tarihî kişiler
 Hasan Fehmi Paşa (1836-1910), Osmanlı devlet adamı
 Hasan Rıza Paşa (1809-1877) Osmanlı asker

Tarih
 Hasan Gölü Muharebesi, Sovyetler Birliği ile Japon İmparatorluğu arasında meydana gelen sınır çatışmaları

Spor
 Hasan Doğan Millî Takımlar Kamp ve Eğitim Tesisleri, İstanbul'un Beykoz ilçesinde bulunan tesis

Yapılar
 Hasan Paşa Camii (İstanbul), İstanbul'un Kadıköy ilçesinde bulunan tarihî cami
 Hasan Süzer Etnografya Müzesi, Gaziantep' de bulunan tarih müze

Diğer

Ayrıca bakınız

Dış bağlantılar
 Türk Dil Kurumu' nda kelime arama

Hasan


الناسور الشعري أو الكيسة الشعرية  والمعروف باسم الناسور العصعصي أو كيس الشعر. هو عبارة عن كيس أو قناة تحتوي على شعر وتظهر في الغالب عند العقد الثاني من العمر وموقعها أسفل الظهر عند العصعص.  يعاني مرضاه من آلامٍ وإفرازات دموية بصورة مزمنة أو يظهر بصورة مفاجئة على شكل خراج مسبباً آلام حادة وتورما أسفل الظهر.

أسباب المرض
لأسبابه نظريات عدة، وعندما يقال نظريات فذلك يعني أن السبب الرئيسي غير معروف بالتأكيد. من ضمن هذه النظريات هي النظرية المضمحلة وكونه عيب خلقي، أما النظرية المفضلة الآن فهي كونه ناتج عن دخول الشعر وهذه هي الشواهد على أفضلية هذه النظرية:
 هذا المرض يصيب عادة الرجال المشعرين، ويكون في السن ما بين 20 و 30 عاما.
 وجود هذا المرض ليس فقط في أسفل الظهر ولكن أيضا بين الأصابع والسرة وتحت الإبط.
 لا يوجد بصيلات للشعر الذي يكون في الناسور.
 ارتجاع المرض.
 شائع الحدوث.

ولكيفية حدوث المرض دعونا نتخيل أنه عند الجلوس يتم تحميل وزن الجسم كله على الأرداف. والشعر الذي يقع من الجسم نتيجة احتكاك الملابس يسقط في ما بين الأرداف.. (ومما يساعد أيضا على حدوث ذلك كثرة الجلوس - استخدام المناديل الورقية للتنشيف - كثرة القيادة للسيارات)، وبذلك تدخل الشعرة إلى داخل الغدد العرقية التي في جلد هذه المنطقة التي تكون نشطة أثناء هذه الفترة عند الرجال، وبمجرد دخول الشعر يبدأ تكوّن الناسور، وعند تكوّن الناسور يصير الضغط داخله أقل من الخارج، ويبدأ بابتلاع الشعر ويكبر. وهنا لنا نبذة تاريخية، فقد كثر انتشار هذا المرض عند الجنود في الحرب العالمية الثانية عند استخدام عربات الجيب.

بعض الأطفال الذين يولدون مع تَفَرُّض جلدي خفيف (تضريس فجوة في الجلد بالقرب من شق في الأعلى للألْيتان(الأرداف)) (sacral dimple). ونادراً هذه الفجوة قد تتغرض لحدوث الالتهاب، مما يسبب وبصورة أساسية لتشكيل كيس الشعر.

عوامل مساعدة على حدوث المرض
 البدانة.
 الخمول والكسل.
 التعرق الشديد.
 الجسد المشعر.
 أصحاب المهن التي تستلزم الجلوس لوقت طويل (مثل: القيادة المتواصلة لفترة طويلة).
 عدم الاهتمام بالنظافة الشخصية.
 استخدام المناديل الورقية للتنشيف فقط من دون الماء.

أعراض المرض
عن تورم واحمرار يصحبه ألم شديد في منطقة أسفل الظهر بين الآليتين، وينتشر بدرجة كبيرة بين الأشخاص الذين يكثر لديهم شعر الجسم وخاصة منطقة أسفل الظهر، كذلك ممن لديهم نشاط زائد في الغدد العرقية ولا سيما إذا ما كانوا يجلسون لفترات طويلة بسبب طبيعة أعمالهم.

ويبدأ تكوّن كيس الشعر على شكل فتحات صغيرة في هذه المنطقة، يتسرب إليها الشعر الذي يتساقط من الجسم وهو غالباً ملوث، فيبدأ حدوث الالتهاب وتكوّن الصديد ويتجمع الشعر الملوث داخل هذه الفتحات فيما يشبه الكيس، مما يزيد من الشعور بالألم.

وأعراض هذا المرض هو وجود فتحة أو فتحات في أسفل منتصف الظهر وهناك بعض الإفرازات القادمة منها، وقد تكون قيحا أو دما، ولكن عادة هناك تأتي بها الآم مبرحة، ولا توجد إفرازات، وهذا يعني تكون خراج عصعصي.

العلاج

على المريض اتباع الخطوات التالية:
 رفع وإزالة كل الشعيرات السائبة من فتحة أو فتحات الغدد العرقية.
 مراجعة الطبيب للحصول على مضاد حيوي إذا كان هناك التهاب حاد في هذة الغدد العرقية في المنطقة.
 الاهتمام بالنظافة الشخصية وحلاقة الشعر والاستحمام أكثر من مرة وعدم الجلوس فترات طويلة والجلوس في الوضع الصحيح.

التدخل الجراحي
يتوقف على درجة المرض، ففي حالة الالتهاب البسيط يتم إجراء جراحة لاستئصال الخلايا الالتهابية وتصريف الصديد وتنظيف الجرح وإزالة الشعر، ثم الخياطة، ولا تستغرق مدة الشفاء في الحالات البسيطة أكثر من عدة أيام لكن في حالة تكرار الالتهاب يفتح الجرح وينظف ويترك مفتوحاً، ويتم عمل الغيار والغسيل المستمر حتى يشفى.

ويتبع نفس الأسلوب في الحالات الالتهابية الحادة حيث يتم فتح الكيس وتصريف الصديد واستئصال الخلايا الالتهابية وإزالة الشعر الميت، وفي هذه الحالة لا يتم خياطة الجرح ويترك مفتوحاً مع الحرص على نظافته حتى يتم الشفاء، والذي يستغرق فترة تستمر من ستة إلى عشرة أسابيع يغلق خلالها الجرح تماماً.

ومن أنواع الجراحات أيضا هو أن نحول شق الفلقتين إلى اليمين أو اليسار وهذه تؤدي إلى نتائج أفضل وهي معروفة باسم كاريداكس. وأيضا هناك طريقة بسكومو وهي أن يفتح أحد الأرداف على يمين الناسور ويستأصل من الداخل وتترك هذه الفتحة مفتوحة ثم تستأصل الفتحات الصغيرة وتغلق، وأيضا هناك طريقة تحويل الشكل الرباعي أو تحويلة حرف Z.

الوقاية من المرض
 إزالة الشعر بشكل مَنْتَظِم.
 تنظيف المنطقة بشكل يومي.
 الحرص على بقاء هذه المنطقة نظيفة جافة دائماً.
 تجنب الجلوس لساعات طويلة.

معرض صور

انظر أيضًا

 توخيف (تقنية جراحية لقطع شق وخياطة حوافه).

مصادر

أرداف
التهابات
تكيسات

ناسور شعري


Raketiranje Vrsara bio je udar jugoslavenskog zrakoplovstva na zračnu luku Crljenka u blizini Vrsara - zračnu luku za zračne sportove na istarskom poluotoku. Zračni napad dogodio se 21. prosinca 1991., vjerojatno kao pokušaj zaustavljanja obuke hrvatskih pilota, koji su napustili jugoslavenske zračne snage i bili na obuci u Vrsaru. Osim objekta za obuku, zračna luka imala je značajnu logističku vrijednost. Međutim, budući da se napad očekivao samo na strateški važniju zračnu luku Pula (da je Jugoslavenska vojska evakuirana samo nekoliko dana ranije), zračna luka imala je malo obrane, a Hrvati su bili zatečeni, a alarm je zazvonio deset minuta nakon napada. Dvije osobe su ubijene u raciji, dok je aerodrom teško oštećen.

Izvori

Vrsar

Raketiranje Vrsara


Web arama motoru veya internet arama motoru, web'de sistematik bir şekilde internet kullanıcılarının istedikleri bilgilere anında erişebilmek için sıkça kullandıkları bir yazılım türüdür. Birincil işlevi internette veya internetin bir kısmında bulunmuş olan verileri bir araya getirmek ve raporlamaktır. Arama sonuçları genellikle satırlara ayrılmış sonuç sayfaları şeklinde sunulur. Bulunan bilgiler arasında web sayfası bağlantıları, görseller, videolar, infografikler, yazılar, akademik makaleler ve diğer dosya türleri yer alabilir. Arama motoru, çıktı olarak elde edilmiş kayıtlar ve bilgilerin hepsini birbiriyle karşılaştırarak sorgulayan, bir sorgunun kabul edilebilmesi için gerekli faaliyetleri gerçekleştiren, elde edilen verilerin performanslarının en yüksek olmasını amaçlayan bir sorgulama ve bulma mekanizmasıdır. Bazı arama motorları, veri tabanlarında ve kamuya açık dizinlerde bulunan bilgileri de indeksler. Bu noktada toplanan  veriler, web  sitesi URL'sini, web  sitesinin içeriğini  açıklayan bazı  anahtar kelimeleri veya anahtar kelime gruplarını, web sayfasını oluşturan kod yapısını ve web sitesinde verilen bağlantıları içerir. Arama motorları, insanlar tarafından derlenen web dizinlerinin aksine, "örümcek" denilen botlar tarafından toplanan bilgileri belirli bir algoritma yardımıyla gerçek zamanlı olarak yansıtabilirler. Ve de günümüzde World Wide Web ile çok iyi bir hale gelen arama motorları, giderek profesyonelleşmeye devam etmektedir.

Tarihi
İlk arama motoru 1990 yılında bir üniversite öğrencisi olan Alan Emtage tarafından Archie adıyla kuruldu. İngilizce "archive" kelimesinden türemiştir. Bu arama motoru insanların aradıkları dosyaları bulmaya çalışıyordu. Popüler olmaya başladığında Minnesota Üniversitesi'nden Mark P. McCahill, "www.archie.com"un karşısına 1991'de Veronica (Very Easy Rodent-Oriented Net-wide Index to Computerized Archives)'yı çıkardı. Çok geçmeden aynı amaçla Jughead (Jonzy's Universal Gopher Hierarchy Excavation And Display) de kuruldu. İkisi de Dosya aktarım iletişim kuralı çerçevesinde çalışıyordu.

Haziran 1993'te Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden Matthew Gray, bir indeks adı oluşturmak için kullanılan ve "Wandex" adıyla anılan ilk internet botunu üretti. Sonra Kasım 1993'te kurulan ve internet botu olmayan Aliweb arama motoru, web sitelerinin bilgilerini kullanarak oluşturulmuş ilk arama motoru oldu.

Aralık 1994'te web sayfalarını bulmak amacıyla kendi içerisinde dizin oluşturan ve tasarlanan sorgu programına arayüz ve bir web formu olarak kullanılabilen JumpStation arama motoru oluşturuldu. Bir ilk olan "tam metin" (full text) tarayıcı arama motoru olan WebCrawler, 1994 yılında Crawler tabanlı tarama özelliği olan ilk ticari arama motoru WebCrawler Washington Üniversitesi'nde geliştirildi. Önceki arama motorlarının aksine; herhangi bir web sayfasını, her kelimesi için herhangi bir kullanıcının aramasına izin veriyordu. Ayrıca yine 1994 yılında Carnegie Mellon Üniversitesi'nden Dr. Michael Mauldini tarafından üretilip satışa çıkan Lycos, büyük bir ticari çaba oldu. Kısa bir süre sonra; Magellan, Excite, Infoseek, Inktomi, Northern Light ve AltaVista dahil pek çok arama motoru internet ortamında görücüye çıktı ve popülerlik için birbiriyle yarıştı. Ancak bunların içinde bulunan, David Filo ve Jerry Yang'ın kurduğu Yahoo!, insanların ilgisini diğerlerinden çok çekerek web sayfalarını bulmanın en popüler yolu olarak kullanılan arama motorları arasında yer aldı.

Arama motorlarına 1990'ların sonlarına kadar büyük çapta bir yatırım yapılmadı. Ancak o yıllardan itibaren büyük şirketler ortaya çıkan bu yeni arama motorlarından kazanç elde etmeye başladı. 1998 yılında Google'ı kuran Larry Page ve Sergey Brin, PageRank adlı teknolojilerini satmak istediler ancak alıcı çıkmadı. İnternet ağındaki her sayfayı puanlayan bu sistem; o sayfaya ne kadar çok link verildiyse ve link veren yerlerin puanı ne kadar çoksa, söz konusu sayfaya da o kadar çok puan verme mantığına dayanıyordu. Google'ın sahipleri bu teknolojiyi satamayınca büyüme kararı aldılar ve 35 milyon dolar yatırım kredisi de alınca 1999'da Google Search'ü kurdular. 2000'li yıllarda öne çıkan Google arama motorunun ardından kısa sürede gelişip 2000 yılında Google Araç Çubuğu çıkaran ekip, 2004 yılında kütüphanelerdeki binlerce kitabı Google Book Search adıyla aramaya açtı ve 1 GB kapasite ile Google Mail yani Gmail hizmetini başlattı. Google 2007'nin sonları itibarıyla, en popüler web arama motoru olarak dünya çapında tanınıyordu.

Arama Motoru olarak Google
Google 1998 yılında kendi algoritmasını geliştirerek daha güvenilir ve daha hızlı sonuçlar getirebilen bir arama motoru olma iddiasıyla mevcut arama motorlarına rakip olarak piyasaya sürülmüştür. Google sadece sitelerde geçen kelimeleri endekslemekle kalmayıp, diğer sitelerin o siteye verdikleri link, insanların siteye bağlanma sayısı gibi verileri de kullanarak, listelenen sonuçların daha güvenilir olmasını sağlamaya çalışmıştır. Kurulduğu günden bu yana Google endeksleme algoritmasını sıklıkla güncelleyerek, daha hızlı ve daha güvenilir sonuçlar sağlamaya yönelik iyileştirmeler yapmaktadır. Google, bugün kullanıcıların İnternet üzerinden arama yapmak için en çok kullandığı araç konumuna gelmiştir.

Pagerank
İnternette bilgiye  ulaşmada en hızlı ve önemli olan arama motorları kullanımı üzerine  yapılan çalışmalar kullanıcıların arama sonuç sayfalarının ilgilenme  oranının  çok azaldığını göstermiştir. Web sitesi sahipleri için de site linklerinin sonuç sayfalarında ilk sırada olması daha çok site ziyaretçisi anlamına gelir. Web sitelerinin  ziyaretçi  trafiğini arttırmak için sitelerinin linklerinin arama motoru tarafından hızlıca dizine indekslenmesini sağlayan  ve indekslenen linklerin, arama  motorlarının  kısaca ulaşmasını sağlar. PageRank bir internet sayfasının önemini, kendisine kaç  bağlantı  verildiğine ve  bu bağlantıların   önem  düzeyine   bakarak değerlendiren Google'ın  temel algoritmasıdır. PageRank, bir kullanıcı davranış modeli olarak düşünülmüştür. Burada kendisine rastgele bir internet  sayfası  verilmiş ve  sayfadaki bağlantıları  tıklayıp, asla  geriyi  tıklamayan, ancak  sonunda sıkılıp,  başka  bir rastgele sayfadan  devam  eden bir  rastgele  sörfçü varsayılmıştır. Bu rastgele sörfçünün bir sayfayı ziyaret  etme  olasılığı PageRank sayesinde oluşturulur ve kendine yeni bir yol çizer.

Arama Motoru Optimizasyonu (SEO)
Arama motoru optimizasyonu, arama motorlarının içeriğinizin kullanıcılarının ihtiyaçlarını alakalı arama sorguları için karşıladığına inanmasını sağlayacak bir biçimde bilgi yayınlama sanatı ve bilimidir.

"Arama Motoru Optimizasyonu", web sitesinin, bilinen aramalar için arama motorlarındaki (başta Google olmak üzere) sonuçlarda, birinci sıralarda ve birinci sayfada yer alabilmesi için yapılan işlemlerdir. İnternet kullanıcılarının %90'ı arama motorlarını, çevrimiçi bilgiye ulaşabilmek amacıyla kullanmaktadır. Bu  nedenle de internet  sayfasının arama motorundaki en iyi 20 sonuçtan biri olması bulunabilirlik açısından çok önemlidir. Spor kulübü mağazalarının rakipleri olması nedeniyle arama motoru sonuçlarında web siteleri daima öncelikli olarak yer almaktadır.

Bu, web sitenizin tüm unsurlarının yüksek arama motoru sıralaması elde etme hedefi ile oluşturulduğu anlamına gelir. Bu öğeler şunları içerir: Giriş ve çıkış sayfaları Sayfa başlıkları Site içeriği Grafikler Web sitesi yapısı Bununla birlikte, bu öğelere ek olarak, anahtar sözcükler, bağlantılar, HTML ve meta etiketleme gibi şeyleri de göz önünde bulundurmanız gerekir. Sayfanızın tüm öğelerini arama motoru dostu olacak şekilde optimize ettikten sonra bile dikkate alınması gereken başka şeyler vardır. Örneğin, web sayfalarınızda tüm doğru tasarım unsurlarına sahip olabilir ve yine de nispeten düşük bir arama motoru sıralamasına sahip olabilirsiniz. Reklam kampanyaları ve güncelleme sıklıkları gibi faktörler de SEO çabalarınızı etkiler. Bütün bunlar, arama motoru optimizasyonu kavramının tek bir öğeye dayanmadığını gösterir. Bunun yerine, arama motoru optimizasyonu birçok unsur ve stratejiye dayanmaktadır. Ve bu, web sitesi yayınlandıktan sonra iş bitmez ve sürekli olarak devam eder. SEO, web sitenizin oluşturduğu trafiği en üst düzeye çıkarmak için yaşayan, nefes alan bir kavramdır ve çünkü bu, sürekli hareket eden bir hedef olduğu anlamına gelir.

Kısaca arama motoru optimizasyonu, arama motorunun birçok seçenek arasından gerekli bilgileri bulmasını sağlamak, daha optimize edilmiş verileri bulmasına yardımcı olmaktadır. Web arama motorlarının algoritmalar aracılığı ile kullanıcı yerine karar verme mekanizması ise "Bilişimsel Erişim" veya "Makine teknolojisi" olarak adlandırılır. Başka bir deyişle verilerden bilgi madenciliği yapmaktır. Arama motoru optimizasyonu (SEO) çok genel bir terimdir. Hepsini bir anda anlamak biraz güçtür. Arama motoru optimizasyonu, aslında web sitenizi arama motoru sıralamalarınızı en iyi seviyeye çıkarmak için kullanılan tasarım bilimidir. Arama Motoru Optimizasyonu, site içi ve site dışı diye ikiye ayrılır. Site içi SEO için yapılması gereken işlemler vardır. Bunlar: Özgün içerikler, seflink yapısı, title (başlık) kullanımı, description (açıklama), h etiketleri, sayfa yüklenme hızı vb.

 Özgün İçerikler, yararlı ve özgün içerik oluşturmak web siteleri için ciddi bir önem taşımaktadır. Özgün içerik kullanıcılara ilk bilgiyi veren ya da ilk bilgiyi özgü veren içerik demektir.
 Seflink Yapısı, sitelerin URL formatında yapılan kullanıcıların daha tanıdıkları çalışmalardır. Sef (search engine friendly) arama motoru dostu URL yapısı anlamına gelmektedir. Web sitesi metin sayfasında URL'de anahtar kelime geçiren bir URL yapısı kullanılır.
 Başlık (title) kullanımı, arama motorlarını yazının içeriğinden haberdar eden bu yöntemde başlığı metin ile bağlantılı olarak oluşturarak yazının okunması sağlanmalıdır.
 Açıklama (Description), site içindeki yazı hakkında kısa bilgiler sunulan kısımdır.
 H etiketlerinin kullanımı, site içindeki hiyerarşiyi arama motorlarına ve ziyaretçilere bildiren bir davranıştır. H etiketlerinin büyüklüğü konunun önemini belirttiği için aynı anda kullanılması gerekmektedir.
 Anahtar kelime, yazı içerisinde yüzde iki veya üç gibi bir oranda yer alan kelimeler bütünüdür. Her yazı için değişen bu çalışma biçiminde hem arama motorunu hem de kullanıcıları rahatsız etmeyecek yoğunlukta anahtar kelime kullanımı önemlidir.
 Yapısal veriler, web sitelerinde yer alan içeriklerin belirli formatlar ile kodlar ile işlenmesi sayesinde arama motoru botları tarafından anlamlandırılmasını sağlayan yapı ve yapılar bütünüdür.

İşlevleri ve Çalışması
Robot internet üzerinde bulunan web sitelerini, sitelerin birbirlerine verdiği bağlantıları kullanarak otomatik olarak gezer ve bu sayfa içeriklerini saklar. Bu içerik daha sonra indekslenerek hızlı bir şekilde aranabilir hale getirilir. Kullanıcı arabirimi ise bu oluşturulan indeksin aranmasını sağlar.

Bazı Arama Motorlarına site sahipleri, sitelerinin var olduğunu bunlara kayıt yaparak bildirirler. Bu işlem, sitelerin arama motorlarında daha kolay bulunmasını ve indekslenmesini sağlar. Bunlara ek olarak İnternet'te milyonlarca Web sayfası içinde aranan bir bilgiyi bulmayı kolaylaştırmak için çok hızlı ve çok yüksek kapasiteli sunucularla Web sayfalarındaki metinleri endeksleyen servisler (Web siteleri) bulunur. Bunların arama dizini (directory), arama motoru (search engine) veya metasearch gibi farklı türleri olabilir. Arama dizini bilgileri kategoriler halinde sıralar, seçme bilgiler vardır, site sahiplerinin gönderdiği özet bilgi içinde arama yapılır. Arama motoru, aranan sözcükleri içermesi koşuluyla her tür siteyi kullanıcının karşısına getirir. Metasearch, birden fazla arama motorunda arama yapan sitelere verilen addır.

Bu arama sayfalarında, Arama (Search) satırına istenen bilgileri bulmakta kullanılacak kilit sözcükler girilerek ve Search (Ara) düğmesine tıklatılarak; bu sözcüklerin geçtiği Web sitelerinin adresleri liste halinde ekrana gelir. Ancak bu arama motorları da kullanıcının karşısına bu sözcüklerin geçtiği ilgili veya ilgisiz binlerce sayfa getirebilir.

Arama motoru teknolojisinde günümüzde genel amaçlı arama motorlarının yanında belli bir alana yoğunlaşmış arama motoru örnekleri türemektedir. Belli bir alana yoğunlaşmış arama teknolojisine Dikey arama adı verilmektedir.

Arama Motoru Mimarisi
Arama motorları mimarisi iki temel süreçten oluşur. Bunlar indeksleme süreci (indexing process) ve sorgulama sürecidir (query process) . İçerik bölümü aramanın yapılabilmesi için yapıyı inşa ederken, sorgulama süreci de sorgulama için bu yapıyı kullanır. Kullanıcı da sorgusuyla bu dokümanlardan sorgusuna en uygun sıralama listesini elde eder. Aşağıdaki şekilde görüldüğü gibi yapı iki bölüme ayrılmıştır. Birinci bölüm sorgulamadan bağımsız (query-independent) çalışırken ikinci bölüm kullanıcının girdiği değere göre, yani sorguya bağımlı bir şekilde çalışmaktadır.

Tarama Modülü
Bu bölüm öyle bir yazılım barındırır ki, bu yazılım web dokümanlarını tarar ve gerekli bilgileri toplayıp analiz eder. Bu işi yaparken kendine çeşitli alanlarda çalışabilecek örümcekler (spiders) üretir.

Google, 2021 yılında yayımlanan Multiple Unified Model  (MuM) ile birlikte yeni tarama ve anlamlandırma modelleri hakkında büyük bir adım atmıştır.

Sayfa Deposu
Bu bölüm tarama motorundan gelen malzemeleri karşılar. Örümceklerin taradığı web sayfaları bu bölümde depolanır ve indeksleme modülüne gidene kadar bu bölümde kalırlar.

İndeks modülü
İndeks modülü sayfa deposundan aldığı sıkıştırılmamış içeriği, yani web sayfalarını, belli indekslere gönderilmek üzere sıkıştırır. Bu bağlamda indeks modülünün aramada rahatlık sağlaması için hem zaman açısından hem de alan oluşturma açısından etkili olması gerekir. İndeks modülü indeksler bölümünü oluşturduğu için, bir düzen içinde çalışması gerekir. Yani indeks modülü indeks bölümünü oluştururken yeni gelen sayfaların veya var olan sayfaların güncellemelerini hesaba katarak indeks bölümünü oluşturması gerekir.

İndeksler
İndeks bölümü web sayfaları hakkında sıkıştırılmış bilgileri saklar. Birçok çeşit indeks türü vardır. Örneğin içeriği, terimleri, başlıkları vb. tutan "içerik indeksi (content index)", ki bu içerikler sıkıştırılmış formda dönüştürülmüş dosyalarda (inverted file) bulunur, ilgili web sayfasında geçen link bağlantılarını ve link yapılarını sıkıştırılmış biçimde tutan "yapı indeksi (structure index)" ve özel amaçlar için oluşturulmuş "özel amaçlı indeksler (special-pupose indexes)" bulunur.

Sorgulama Modülü
Sorgulama modülü kullanıcıdan aldığı girdiyi, arama motorunun anlayacağı dile çevirerek sorgunun cevaplanmasını sağlar. Bunu yaparken çeşitli içerik indekslerine başvurur. Mesela içerik indeksine başvurur ve dönüştürülmüş dosyalardan sorgu ile ilgili web sayfalarını bulur. İlgili web sayfaları bulunduktan sonra, bu web sayfalarını sırlama modülüne göndererek sırlamanın gerçekleştirilmesini sağlar.

Sıralama Modülü
Arama motorlarının en can alıcı bölümü olan sıralama modülü, sorgulama modülünden kendisine gelen ilgili web sayfalarını en ilgiliden en ilgisize doğru sıralayarak, kullanıcı ara yüzüne gönderir. Bu görevi yerine getirirken olabildiğince etkili yani kaliteli ve hızlı olması gerekir. Bir arama motorunun hızlı ve kaliteli olması için, ilk başta iyi bir indeksleme tekniği ve iyi bir sıralama algoritması kullanması gerekir. Sıralama modülü de bunu gerçekleştirmek için bilgiyi elde etme modellerini kullanarak aldığı web sayfalarını sıralar.

Arama Motorları ve Dizinler
Tüm büyük arama motorlarının bazı sınırlı editoryal inceleme süreci vardır, ancak büyük arama motorlarındaki alaka düzeyinin çoğu, web'deki bağlantı grafiğinin gücünden yararlanan otomatik arama algoritmaları tarafından yönlendirilir. Aslında, TrustRank gibi bazı algoritmalar, bir arama motorunun editör inceleme ekibinin çoğunu üstlenmesini gerektirmeden web grafiğini güvenilir kaynak sitelere doğru yönlendirir. Bu nedenle, daha zarif arama motorlarından bazıları diğer sitelere bağlananların özünde editör gözden geçirenler olarak bağlantılarıyla oy kullanmalarına izin verir

Dizinler, ölçeklenebilirlik eksiklikleri ve her bir listeyi oluşturmak ve listelenen web sitelerinin kalitesini periyodik olarak kontrol etmek için gerekli insan girdisi nedeniyle bakımı çok daha maliyetli ve ve zaman alıcıdır.

Genel dizinler, büyük ölçüde uzman dikey dizinlere, geçici haber sitelerine (bloglar gibi) ve sosyal yer imi sitelerine yol açmaktadır. Ek olarak, az önce bahsettiğim bu üç yayınlama biçiminin her biri, genel dizinlere olan ihtiyacı (ve kârlılığı) daha da azaltan büyük arama motorlarının alaka düzeyini artırmaya yardımcı olur.

Arama Motorları Kullanımının Ülkelere Göre Dağılımı

.

Ayrıca bakınız
 SEM
 Search engine marketing
 Anlamsal ağ
 Arama motoru optimizasyonu

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Arama Motorları dünyadaki bütün ülkeler

  History of Search Engines

Bilişim terimleri
Seo terimleri

Arama motoru


Monticello, i nærheden af Charlottesville i Virginia, var Thomas Jeffersons ejendom, hovedforfatteren til USA's uafhængighedserklæring, den tredje præsident i USA, og grundlæggeren af University of Virginia. Huset er tegnet af Jefferson selv, og ligger på toppen af en 250 m høj bakke i Southwest Mountains syd for Rivanna Gap. Monticello betyder "lille bjerg" på italiensk.

Et billede af Monticellos facade mod vest var på bagsiden af amerikanske 5-cent mønter (kaldt "Nickels") fra 1938 til 2003, billedet kom tilbage på mønterne fra 2006, og var også på bagsiden af amerikanske 2-dollarsedler som blev trykt fra 1928 til 1966.

Monticello blev optaget på UNESCO's Verdensarvsliste i 1987, sammen med University of Virginia, som ikke ligger langt derfra.

Eksterne henvisninger

 Thomas Jeffersons Monticello (officiel hjemmeside)

Verdensarvsområder i USA
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Virginia
Virginias historie

Monticello


قلعة جزولة ، هي إحدى بلديات مقاطعة قادس التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا. وفقا لتعداد سنة 2019 يبلغ عدد سكان البلدة 5219 نسمة.

التسمية
يتكون الأسم من كلمتين:

الأولى عربية «القلعة» ويعني الحصن المنيع وتشيد عادة في مواقع يصعب الوصول اليها.

التانية «جزولة» وهي كلمة أمازيغية تشير إلى قبيلة جزولة التي تستوطن جهة سوس بالمغرب وتنطق «أجزول» كمفرد و «اجزولن» كجمع وتعني قصار القامة.

التاريخ

قبل الإسلام
ظهرت أول اسس هذه البلدة في عهد الرومان الذين بنوا برجا اسموه <<Lascuta>> قبل ان تتحول إلى بلدة. ثم أعاد القوط الغربيون أستخدامه في أوائل القرون الوسطى.

عثر في البلدة على عملات قديمة سكت بالابجدية الليبية-البونقية كما عثر على صفيحة برونزية مؤرخة من سنة 189 قبل الميلاد  وتحمل نص مرسوم روماني يمنح الحرية للعبيد الذين عاشو في بارج لاسكوطا. ويتم الاحتفاظ بهذه الصفيحة في متحف اللوفر.

فترة الأندلس
وصل الجزوليين إلى الأندلس مع دولة المرابطين. لكن بعد انتصار الموحدين والمجازر التي قاموا بها ضد المرابطين وحلفائهم جعلت هؤلاء الجزولين بالمنطقة يتحصنون بقلعتهم هذه الصعبة المراس. فاعتدموا على النهب وعادوا إلى حياتهم البدوية.

ما بعد سقوط الاندلس
في 23 أكتوبر 1264م، انتقلت القلعة نهائيًا إلى أيدي المسيحيين. وقد سلم فرناندو الرابع ملك قشتالة البلدة لألفونسو فرنانديز في 21 يوليو 1310م اعترافا بجهوده لطرد المسلمين. وكان الفونسو رجل قشتاليا ثريا يحكم ويمتلك عدة مناطق.

في 26 يوليو 1498م أقيم دير سانتو دومينغو، وهو المكان الذي تعلم فيه سان خوان دي ريبيرا الحروف الأولى. وتم إنشاء مستشفى دي ميسيريكورديا عام 1514م.و تم إنشاء أبرشية سان خورخي في 2 يناير 1524م.

في عام 1639م أصبحت القلعة جزءًا من دوقية ميديناسيلي.

العصر المعاصر
يبدأ العصر المعاصر مع وباء الحمى الصفراء الرهيب في عام 1800 م والذي يتسبب في 800 حالة وفاة في ثلاثة أشهر.

بعد سنوات واثناء غزو نابوليون في 10 فبراير 1810 م دخلت قوات الجنرال لاتور مابورج البلدة وحدث معارك بها لشهور دمرت فيها القلعة.

ثقافة
القلعة مدرجة منذ عام 1984 على أنها تتمتع بمركز فني تاريخي باسبانيا.

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أماكن مأهولة أسست في القرن 2
أماكن مأهولة في قادس
بلديات قادس

قلعة جزولة


Fæðingarorlofssjóður var stofnaður árið 2000. Sjóðnum er ætlað að ákvarða og annast greiðslur fæðingarorlofs, fæðingarstyrkja og ættleiðingarstyrkja auk þess sem sjóðurinn annast upplýsingagjöf til foreldra um réttindi þeirra.

Sjóðurinn heyrir undir félags- og barnamálaráðherra og hefur verið í vörslu Vinnumálastofnunar frá árinu 2007 en sama ár var starfsemi sjóðsins flutt til Hvammstanga.

Fæðingarorlofssjóður er fjármagnaður með tryggingagjaldi, sem er gjald sem vinnuveitendur greiða af heildarlaunum starfsfólks síns, og vöxtum af innistæðum sjóðsins.

Tilvísanir
Íslenskar ríkisstofnanir

Fæðingarorlofssjóður


سيل تم تطوير المعالج سيل الشعاعي Cell(واسمه الرسمي محرك سيل العريض النطاق Cell Broadband Engine أو اختصاراً CellBE) بتعاون من الشركات الثلاث: سوني Sony، توشيبا Toshiba، وآي بي أم IBM – والتي تشكل حلف ال STI - ليكون معالجاً باستهلاك طاقة قليل وسعرٍ منخفض، وأداءٍ عالٍ ليستطيع تخديم العديد من التطبيقات- حتى تلك ذات المتطلبات العالية جداً- كالألعاب. تم تصميم المعالج CellBE بعد الأخذ بعين الاعتبار حاجات العلوم التالية: التشفير، الإضاءة، الفيزياء، تحويلات فورييه، العمليات على المصفوفات، وغيرها.

تاريخ المعالج
المشكلة في المعالجات التي سبقت سيل – والتي أراد مصمووه التغلب عليها- كانت التعقيد الزائد، حيث كانت المعالجات مسؤولةً عن إعادة تسمية السجلات والتنبؤ بالقفز والعديد من عمليات تحسين الأداء الأخرى التي تهدف إلى استخدام تقنيات التوارد pipelining،و التي كان لها تأثير سلبي بزيادة تعقيد بنية التعليمات الصغرية على حساب تعقيد العتاد الصلب.

أول من حاول حل هذه المشكلة هي شركة ترانسميتا Transmeta فنقلت مهام تسمية السجلات، وإعادة ترتيب التعليمات إلى البرامج Software، ولكن ذلك أدى إلى زيادة حجم تلك البرامج وشغلها للذاكرة الرئيسية مما اضطرر المعالج لزيادة عدد مرات تخاطبه مع الذاكرة الرئيسية RAM، فانعكس ذلك سلباً على أدائه بسبب وجود الهوة بين أداء المعالج وأداء الذاكرة الرئيسية.

ارتأى مصممو سيل أن يعالجو مشكلة تعقيد العتاد ولكن بطريقة مختلفة تماماً عن طريقة Transmetta، حيث تمت معالجة المشكلة الأساسية وهي الهوة بين الذاكرة والمعالج بتعزيز استخدام الخابيات، فأنشأت الشركات الثلات سوني، آي بي إم، وتوشيبا حلف الـ إس تي آي STI عام 2000 بهدف تطوير المعالج سيل وتصنيعه، حيث بدأ العمل عليه في مركز التصميم التابع للحلف إس تي آي في أوستن Austin، بولاية تكساس الأميركية والذي افتتح عام 2001.

استمر تطوير سيل لمدة أربع سنوات حيث تم الكشف عنه في شباط عام 2005، وبلغت كلفة هذا المشروع حوالي 400 مليون دولار، وعمل عليه حوالي الـ 400 مهندس من الشركات الثلاث.

أعلنت آي بي إم عن معالجها الجديد ذو الأداء المتفوق PowerXCell 8i والمبني بنفس تقنية المعالج سيل عام 2008، حيث يستخدم في نظام الرودرنر Roadrunner في مختبر لوس آلاموس الوطني Los Alamos National Laboratory في ولاية نيومكسيكو الأميركية، وهو ثاني أسرع حاسب في العالم حيث بلغت تكلفته 113 مليون دولار أميركي. وهذا الجهاز كان أول جهاز يستطيع تجاوز حد البيتافلوبس petaflops في العالم بأسره حيث يستطيع تنفيذ 1.7 × 1015 تعليمة فاصلة عائمة في الثانية.

بنية المعالج سيل
يتألف سيل من نواة رئيسية من النوع Power Architecture™ تعمل على 64 بت وذات البنية تعليمة-واحدة-معطيات-متعددة SIMD، وتم تدعيم هذه النواة بثماني معالجات ثانوية مختصة ذات البنية SIMD أيضاً وبتقنية جديدة أطلق عليها وحدة المعالجة المتعاونة Synergistic Processor Unit (SPU)، والتي تستخدم للمعالجة الكبيرة للمعطيات، كما في تطبيقات التشفير، الإعلام،و التطبيقات العلمية. النواة الرئيسية والنوى الثانوية عبارة عن معالجات RISC، عرض التعليمة الخاص بها هو 32 بت. يتعامل سيل مع ذاكرة رئيسية من نوع DDR2 على الرغم من أن نواته تتعامل مع ذاكرة Rambus وذلك بسبب إضافة الجهاز X2D الذي يحول طلبات الذاكرة DDR إلى طلبات الذاكرة Rambus وبالعكس.

النواة الرئيسية PPE
و هو معالج من نوع Power Architecture وهذا الأخير هو عبارة عن معالج RISC بقناتي توارد (Two-way) كما أنه معالج عام غير تخصصي ويعمل كمتحكم لينظم عمل المعالجات الثمانية الأخرى (SPEs). ويحتوي هذا المعالج عدة مجموعات من السجلات :

	32 سجل عام (General Purpose Registers) بـ 64 أو 32 بت للعمليات على الأعداد الصحيحة.
	64 سجل شعاعي (Vector Scalar Registers)(VSR) بـ128 بت للعمليات على الأشعة والفاصلة العائمة.
	سجلات شرطية (Condition Registers)(CR) بـ4 بت لعمليات المقارنة والتحكم بالدفق.
	سجلات خاصة: سجل عداد(CTR)،سجل ربط (LR) ،سجلات زمنية(TBU,TBL)، سجلات زمنية مساعدة(ATBU,ATBL)،سجل مراكم (ACC)،سجلات حالة: (XER,FPSCR,VSCRC,SPEFSCR).

و هذا المعالج يدعم الدقتين الفردية والمضاعفة وذلك حسب المعيار آي إي إي إي 754-2008. ويحتوي هذا المعالج 32KB تعليمة، وذاكرة خابية مستوى أول (level 1) سعتها 32KB وذاكرة خابية بمستوى ثاني (level 2) سعتها 512KB.

النوى الثانوية SPE
هي معالجات شعاعية Vector Processors وهناك جزءان أساسيان لكل نواة ثانوية:
 وحدة التنفيذ المتعاون Synergistic Execution Unit واختصاراً SXU: تحتوي على وحدات توابع التنفيذ المسؤولة عن الحساب (4 وحدات للأعداد الصحيحة و 4 لأعداد الفاصلة العائمة)، التحميل من الذاكرة والتخزين فيها، والتحكم المباشرة بالذاكرةDMA controller، وملف سجلات بعرض 128بت.
 المتحكم بتدفق الذاكرة Memory Flow Controller والذي بدوره يحتوي على المتحكم بالذاكرة DMA الذي يجلب المعطيات من الذاكرة الرئيسية RAM ويخزنها بالذاكرة المحلية Local Store عن طريق مسار الـ EIB، ووحدة التحكم بالذاكرة the memory management unit.
 ذاكرة محلية تقع بين هاتين الوحدتين تخزن فيها المعطيات التي سننفذ العمليات عليها.

كما تحتوي كل نواة SPE على سجلات بعرض 128 بت، ونلاحظ عدم وجود ذاكرة خابية واستبدالها بالذاكرة المحلية.
يقع على عاتق هذه النوى تنفيذ العمليات الحسابية حيث تأخد كل نواة تعليمتين كل نبضة ساعة، وتفحصهما إمكانية تنفيذهما على التوازي، ثم تدخل كل من هاتين التعليمتين ضمن قناة توارد (زوجية أو فردية) حتى تنفذ. بعد التنفيذ تُأخد النتائج وتوضع في ترتيبها الصحيح ثم تأخد نتائجها إلى الذاكرة المحلية. وعندما تريد هذه النوى التخاطب مع الخابية ذات المستوى الثاني L2 ومع الذاكرة الرئيسية تستعمل ال MIC.

مسار الربط بين العناصر EIB
يقوم هذا المسرى بربط المعالج PPE والمتحكم بالذاكرة ومعالجات الـSPE الثمانية، وواجهتي دخل/خرج. وبالتالي يتشارك 12 عنصر على هذا المسرى.

شكل هذا المسرى هو 4 حلقات دائرية وهي عبارة عن 4 قنوات موسعة غير موجهة بعرض 16B. وكل قناة منها تستطيع القيام بثلاث عمليات نقل عند تفعيلها وبشكل متزامن.

دور هذه القناة هو ضعف دور ساعة النظام وبالتالي في الحالة القسوى وعندما تكون جميع القنوات فعالة بإرسالاتها الثلاث سيصل عرض حزمة هذا المسرى إلى 96 خلال دور ساعة نظام واحدة.

كل عنصر مشارك على هذا المسرى يحوي مدخل بـ16B للقراءة ومدخل بـ16B للكتابة والحد الأعظمي لكل عنصر مشارك للقراءة والكتابة هو 16B لكل دور من أدوار المسرى (أي 8B لكل دور من أدوار ساعة النظام).

واجهة المحرك ذو الحزمة العريضة (Broadband Engine Interface (BEI
هي الواجهة التي تتيح لنا التخاطب مع واجهتي الدخل والخرج، ولكل من تلك الواجهتين مهام مختلفة فالواجهة رقم 1 : IOIF1 مسؤولة عن التعامل مع الدخل والخرح بواسطة بروتوكول IOIF، بينما الواجهة الثانية IOIF0 تستعمل بروتوكول الدخل والخرج الداخلي BIF والذي يستعمل على الشبكة الحلقية وهذا يمكننا من ربط عدة معالجات Cell معاً.

تطوير تطبيقات للمعالج سيل
قامت IBM بإنتاج مجموعة تطوير برمجية Software Development Kit لمعالجها سيل وهذا الدليل متوفر بشكل مجاني وهو ضروري حتى يستطيع المبرمجون اللذون يرغبون ببناء تطبيقات لهذا النوع من المعالجات أن يبنوها بشكل يسمح بالحصول على أداء أقرب ما يمكن من المثالي، فهناك العديد من العمليات التي يجب أخذها بعين الاعتبار عند تطوير البرامج الملائمة للمعالج سيل بحيث نحصل على أداء جيد مثل التحكم بنقل المعطيات من النواة الأساسية إلى النوى المساعدة، ونقل المعطيات بين النوى المساعدة، واسترجاع نتائج العمليات من النوى الثانوية وغيرها. يتضمن الدليل أيضاً أدوات لتصحيح الأخطاء debugging، ولتحليل الأداء performance analysis. البيئة التي تسمح بتطوير البرامج للمعالج سيل هي الإكليبس eclipse.

استخدامات المعالج سيل الممكنة
 السينما المنزلية: أعلنت توشيبا عن تخطيطها لاستخدام المعالج سيل في شاشات التلفاز العالية الدقة HDTV.
 الحوسبة الخارقة Super Computing كما في حاسب الرودرنر.
 ألعاب الفيديو سوني بلاي ستايشن 3 PlayStation.
 الحوسبة العنقودية Clustering.
 معالجة الإشارات الرقمية Digital Signal Processors (DSP).

المصادر

Ahmadi, S.H.R.. The CELL processor. Tehran: School of Electrical and Computer Engineering at University of Tehran, 2005. School of Electrical and Computer Engineering at University of Tehran. 2005. 13 Dec. 2009 <http://ece.ut.ac.ir/classpages/S84/CustomDSPDesign/Seminars_05/AHMADI.PPT>.

 Stokes, Jon. "Introducing the IBM/Sony/Toshiba Cell Processor." arstechnica.com. 12 Dec. 2009. 7 Feb. 2005 <http://arstechnica.com/old/content/2005/02/cell-1.ars>.

 Gschwind, Michael. "The Cell architecture." IBM. 12 Dec. 2009. IBM Corporation. <http://domino.watson.ibm.com/comm/research.nsf  /pages/r.arch.innovation.html>.

 van der Steen, Aad J. Overview of recent supercomputers. Arnhem: HPC Research NCF, 2009. www.hpcresearch.nl. 2009. 11 Dec.2009   <www.arcade-eu.org/overview (Europe)>.

The Potential of the Cell Processor for Scientific Computing

Synergistic Processing in Cell's Multicore Architecture

IBM Offers Higher Performance Computing Outside the Lab

حواسيب

سيل (معالج صغري)


Heinrich Adrian Müller, ab 1661 Müller von Morien (* 31. August 1636 in Lübeck; † 29. Dezember 1706 ebenda) war ein deutscher Gutsbesitzer, kaiserlicher Minister im Niedersächsischen Reichskreis und kaiserlicher Resident in Lübeck.

Leben und Wirken
Müller war der älteste Sohn des Kaufmanns Adrian Müller und dessen zweiter Frau Elisabeth, einer Tochter des Lübecker Bürgermeisters Heinrich Köhler. Er wuchs auf dem vom Vater erworbenen Lübeckischen Gut Mori (heute Ortsteil von Stockelsdorf) auf und war acht Jahre alt, als sein Vater 1644 starb. Seine Mutter, die zeitlebens im Besitz des Vermögens ihres Mannes blieb, sorgte für eine gute Erziehung und sandte ihn 1656 auf die Universität Helmstedt. Anschließend unternahm er ausgedehnte und zuweilen abenteuerliche Reisen durch Deutschland, Italien, Frankreich und England, wobei er sich an einigen Orten, vor allem in Wien und in Paris länger aufhielt. Vermutlich in Wien ist er zur römisch-katholischen Kirche konvertiert. Erst 1661 kehrte er endgültig nach Lübeck zurück. Bald darauf starb seine Mutter. Müller übernahm die Verwaltung des Gutes Mori und kaufte einen Teil von Groß Steinrade hinzu. Mit kaiserlichem Diplom wurden Heinrich Adrian und sein jüngerer Bruder Gottfried Andreas Müller 1661 als Müller von Morien durch Kaiser Leopold I. in den Reichsadelstand erhoben.

1663 heiratete er Magdalena Dorothea von Wickede, eine Tochter des Bürgermeisters Gottschalk von Wickede. Die Trauung wurde nach lutherischem Ritus vom Pastor von Rensefeld, wohin Mori eingepfarrt war,  vollzogen. Auch die Kinder wurden lutherisch getauft, und Müller richtete in Mori wegen der großen Entfernung des Gutes vom Kirchdorf Rensefeld zu Ostern 1663 eine protestantische Schule ein und erbaute eine Kapelle, in der der Lehrer an Sonntagen und Festtagen predigen sollte. Diese Einrichtungen wurden von König Christian V. in seiner Eigenschaft als Inhaber des Landesherrlichen Kirchenregiments bestätigt. Die Kapelle bestand bis ins 19. Jahrhundert.

Müller gehörte zu denjenigen Angehörigen der Lübecker Oberschicht, die außerhalb der Lübecker Landwehr Land besaßen und dort (zunftfreies) Gewerbe ansiedelten, was den Zorn der Handwerksämter in  der Stadt hervorrief. 1663 kam es deshalb zu Ausschreitungen gegen die sogenannten Bönhasen und deren Förderer, in deren Verlauf auch Mori verwüstet wurde. Im Zuge dieser Unruhen, die 1665 zum Kassarezess führten, klagten die Landbesitzer gegen die Bürgerlichen Kollegien und den Rat beim Reichshofgericht und unterstellten sich 1666 unter Führung von Gotthard von Höveln dem Schutz des dänischen Königs Friedrich III. als Herrn über Holstein.

1678 ernannte Kaiser Leopold I. Kerckring zum kaiserlichen Residenten in seiner Reichsstadt Lübeck, ein Amt, das vor ihm lediglich Dietrich von Brömbsen (1613–1671) von 1654 bis 1666 innegehabt hatte. Diese Berufung verlieh Müller diplomatische Immunität und half ihm, sich für die in der Stadt lebenden Katholiken einzusetzen, für deren Religionsausübung er kaiserliche Dekrete erwirkte. 1678 ließ er "das Kind eines papistischen Soldaten" in seinem Haus durch einen Pater katholisch taufen. Dies war die erste katholische Taufe in der Stadt außerhalb des Dombezirks nach der Reformation, was zu entsprechendem Aufsehen führte.

Müller starb 1706 und wurde in der Aegidienkirche begraben, vermutlich in der Vorraden- oder Calven-Kapelle, zu deren Renovierung er als Gutsherr von Mori 1698 ein Drittel beigetragen hatte. Mori vererbte er nicht auf seine Kinder, sondern an Anna Catharina, die Tochter des Bürgermeisters Anton Köhler, ein Bruders seines Großvaters Heinrich Köhler. Durch sie kam das Gut an ihren Ehemann Alexander Lüneburg († 1715).

Der Posten eines kaiserlichen Residenten in Lübeck wurde nicht wieder besetzt.

Schriften
 Kurtze Vorstellung der Wahrheit/ Gegen eine unwahrhaffte außgesprengete Schrifft/ Genandt Lübeckische Richterliche Hauß-Suchung, 1695

Literatur
 Georg Wilhelm Dittmer: Genealogische und biographische Nachrichten über Lübeckische Familien aus älterer Zeit, Dittmer, 1859, S. 63 (Digitalisat)
 Everhard Illigens: Geschichte der Lübeckischen Kirche von 1530 bis 1896, das ist Geschichte des ehemaligen katholischen Bistums und der nunmehrigen katholischen Gemeinde sowie der katholischen Bischöfe, Domherren und Seelsorger zu Lübeck von 1530 bis 1896. Paderborn 1896
 Carl Friedrich Wehrmann: Die Lübeckischen Landgüter. In: ZVLGA 7, Heft 2 (1895), S. 151–236.
 Carl Friedrich Wehrmann: Heinrich Adrian Müller. In: Lübeckische Blätter 37 (1895), S. 309–314 (Teil I); 317-319 (Teil II); 322-325 (Teil III).
 Klaus Müller: Das kaiserliche Gesandtschaftswesen im Jahrhundert nach dem Westfälischen Frieden (1648–1740). Bonn 1976

Einzelnachweise

Diplomat des Heiligen Römischen Reiches
Person (Lübecker Geschichte)
Heinrich Adrian
Geboren 1636
Gestorben 1706
Mann

Heinrich Adrian Müller


S68 ou S-68 peut faire référence à:
 Amputation traumatique du poignet et de la main, d'après la classification internationale des maladies ;
 S-68, un club de football et de handball groenlandais.

Voir aussi
 Sigles d'une lettre suivie de deux chiffres

S68


ෆෙඩරල්-ආකෘති ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය යනු,  1780 ගණන් වල සිට 1830 දක්වා සහ, විශේෂයෙන් 1785 සිට 1815 දක්වා,  උතුරු ඇමරිකාවේ තැනුනු ගෘහ නිර්මාණ වර්ගීකරණය කෙරුමට යෙදෙන පදයකි.

ෆෙඩරල් ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය


Das Schloss Lenzfried ist eine denkmalgeschützte Anlage mit Mansard- und Walmdach in Lenzfried, einem Pfarrdorf von Kempten (Allgäu). Es befindet sich in der Nachbarschaft des Franziskanerklosters St. Bernhardin.

Geschichte
Das heutige Hauptbauwerk wurde im Jahr 1770 erbaut. Der Vorgängerbau, ein Patrizierschlösschen von Felix Kramer aus dem Jahre 1582 mit Treppengiebeln und Ecktürmen, wurde im Jahr 1762 vom Stift Kempten erworben und abgerissen. Daraufhin wurde im Jahr 1770 unter Fürstabt Honorius Roth von Schreckenstein, der auch die Orangerie errichten ließ, das heutige Schlösschen erbaut.

Architektur
Der zweigeschossige Bau mit Mansarddach hat fünf zu fünf Achsen. Über dem Eingang ist ein Sandsteinwappen des Bauherren mit der Bezeichnung "1770" zu sehen.

Das Nebengebäude ist ein kleiner Putzbau mit Mansardwalmdach aus dem Ende des 19. Jahrhunderts.

Einzelnachweise

Weblinks

Lenzfried
Patrizierhaus in Kempten (Allgäu)
Erbaut in den 1770er Jahren
Baudenkmal in Kempten (Allgäu)
Lenzfried
Barockbauwerk in Kempten (Allgäu)

Schloss Lenzfried


An Amorphophallus commutatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Adolf Engler. An Amorphophallus commutatus in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Amorphophallus

Amorphophallus commutatus


لوبي ستارز ، هو نادي كرة قدم نيجيري وهو نادي كرة قدم أساسي في نيجيريا. يقع مقره في مدينة ماكرودي في ولاية بينوي.

أندية رياضية في نيجيريا
أندية كرة قدم أسست في 1981
أندية كرة قدم في نيجيريا
تأسيسات سنة 1981 في نيجيريا
ولاية بينو

لوبي ستارز


Tufă de Veneția este un film românesc din 1977 regizat de Petre Bokor. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Octavian Cotescu, Coca Andronescu, Florin Piersic, Marin Moraru, Ion Caramitru, Toma Caragiu, Dem Rădulescu.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Virgil Ogășanu — prezentatorul

Tase
 Octavian Cotescu — povestitorul
 George Mihăiță — Tase, fost tehnician la Direcția de Poduri și Șosele, angajat în redacția unui ziar
 Mircea Albulescu — redactorul șef
 Ovidiu Iuliu Moldovan — Luncă, noul redactor șef
 Mihai Mereuță — redactor
 Mișu Fotino — redactor (menționat Mihai Fotino)
 Dorin Dron — șef de secție
 Dan Damian — redactor
 Dumitru Chesa — redactor
 Mitică Popescu — reporterul originar din Sălaj
 Costel Constantin — șef de secție
 Sorin Gheorghiu — redactor
 Jean Lorin Florescu — redactor
 Constantin Diplan — redactor

Înfățișarea
 Tamara Buciuceanu — Alexandrina Tuțu, femeia bătută
 Coca Andronescu — Dora Vrabete, femeia bătăușă
 Sanda Toma — judecătoarea
 Marcel Anghelescu — Țuțu, soțul Dorei
 Aristide Teică — Bibiloi, soțul Alexandrinei
 Marian Hudac — primul asesor
 George Bănică — ai doilea asesor
 Elena Sereda — o bătrână care asistă la proces
 Victoria Mierlescu — o altă bătrână care asistă la proces

Tango
 Ana Széles — Ana Năsturaș, soția geloasă
 Florin Piersic — Florin Năsturaș, soțul Anei

Carpeta
 Stela Popescu — tânăra, iubita tânărului
 Eugenia Popovici — Leonora, pețitoarea
 Marin Moraru — tânărul
 Tadeu Arsene — tatăl tinerei (menționat Arsene Tadeu)
 Ioana Ciomîrtan — mama tânărului
 Nelly Constantinescu — mama tinerei (menționată Neli Constantinescu)

Petrecerea
 Amza Pellea — bunicul Lucicăi
 Tamara Crețulescu — Lucica, studentă la drept
 Ion Caramitru — Mircea, tânăr gazetar și scriitor, iubitul Lucicăi
 Rodica Popescu Bitănescu — responsabila unei gherete ITA (menționată Rodica Popescu)
 Rodica Sanda Țuțuianu — vârstnica
 Florin Vasiliu — poetul amator
 Marta Savciuc — Cocuța, cântăreața amatoare
 Irina Mazanitis — o tânără (menționată Irina Mazanitis-Fugaru)
 Cornel Vulpe — cinefilul amator
 Ica Matache — Aurelia
 Ștefan Niculescu-Cadet — unchiul Lucicăi
 Horia Căciulescu — Țuchi, dansatorul amator
 Zizi Șerban — Tanti
 Cristina Ulmeni
 Irina Răutu
 Petre Lupu — Georgică, fotograful amator
 Emil Bozdogescu

Cana
 Toma Caragiu — directorul IBPVM
 Vali Voiculescu-Pepino — Petruța, femeia de serviciu care a spart o cană
 Zephi Alșec — directorul adjunct
 Cornel Coman — secretarul Biroului Organizației de Bază (B.O.B) al PCR
 Matei Alexandru — șeful Serviciului Personal
 Corado Negreanu — președintele sindicatului
 Ovidiu Schumacher — responsabilul cu inventarul
 Cornel Revent — șeful Serviciului Administrativ (menționat Corneliu Revent)
 Mihai Mălaimare — funcționarul administrativ

Lumbago
 Dem Rădulescu — Haralambie Grigore, directorul unei întreprinderi
 Vasilica Tastaman — Claudia, secretara și amanta lui Haralambie
 Ileana Stana Ionescu — Cleopatra, soția lui Haralambie
 George Calboreanu jr. — "vărul de la Râmnic" al Claudiei

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.496.695 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1977 în film

Filme din 1977
Filme regizate de Petre Bokor
Filme românești
Filme în limba română
Filme de comedie românești
Filme de comedie din anii 1970
Filme Casa de Filme 5
Filme antologie

Tufă de Veneția


Carlos Checa, punog imena Carlos Checa Carrera, (Sant Fruitós de Bages, comarca Bages, pokrajina Barcelona, Katalonija, Španjolska, 15. listopada 1972.) je bivši španjolski vozač motociklističkih utrka.

Životopis i karijera
Carlos Checa je rođen 15. listopada 1972. godine. U utrkama Svjetskog prvanstva debitira 1993. godine u klasama 125cc i 250cc na Hondinim  motociklima. 1995. godine osvaja španjolsko prvenstvo u klasi 250cc, a u Svjetskom prvenstvu vozi za momčad Fortuna Honda Pons - prvi dio vozi u prvenstvu 250cc, a sredinom sezone dobija mjesto u klasi 500cc kao zamjena za ozlijeđenog Alberta Puiga. Zamomčad Ponsa (odnosno Fortuna Honda Pons, te MoviStar Honda Pons) vozi do kraja sezone 1998., te koristi jedan od najuspješnijih motocikala svih vremena - Honda NSR500. U momčadi Ponsa u Svjetskom prvenstvu 500cc osvaja dvije utrke (VN Katalonije 1996. i VN Madrida 1998. godine), ukupno 9 postolja. U sezoni 1998. u Svjetskom prvenstvu 500cc osvaja četvro mjesto.
1999. godine prelazi u Yamahinu tvorničku momčad - Marlboro Yamaha Team, za koju vozi (uz promjene naziva momčadi) do sezone 2004., u Svjetskom prvenstvu u klasama 500cc (do 2001.), te MotoGP (od 2002., zamjena za 500cc). U ovih 6 sezona u Yamahi, Carloc Checa nije osvojio nijednu pobjedu, ali je imao 13 postolja. Najbolji plasman mu je bio u  sezoni 2002. - 5. mjesto. Glavni momčadski kolege u tvorničkoj momčadi Yamahe su mu bili Talijani Max Biaggi (1999.-2002.), Marco Melandri (2003.) i Valentino Rossi (2004.).
2005. godine vozi da Ducatijevu tvorničku momčad - Ducati Marlboro Team uz Lorisa Capirossija. Na kraju sezone završava devetoplasirani u prvenstvu te je bio dva puta na postolju.

Uspjesi u prvenstvima

 Svjetsko prvenstvo - Superbike
 prvak: 2011.
 trećeplasirani: 2010.

 Španjolsko prvenstvo - 250cc
 prvak: 1995.

Osvojene utrke

Osvojene utrke u natjecanjima sa statusom svjetskog prvenstva

Ostale pobjede

Pregled karijere

Po sezonama - cestovni motociklizam

Po natjecanjima - cestovni motociklizam

Povezani članci

Vanjske poveznice
  carloscheca.com
  motogp.com, Carlos Checa
  worldsbk.com, Carlos Checa

Izvori

  carloscheca.com, Mi carrera
  carloscheca.com, Resultados
  crash.net, Carlos Checa, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  pilotegpmoto.com, CHECA Carlos, preuzeto 29. prosinca 2021.
  worldsbk.com, Carlos Checa, wayback arhiva
  motorsportstats.com, Carlos Checa, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  motorsportstats.com, Carlos Checa - Results, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  motorsportmagazine.com, Carlos Checa, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  the-sports.org, Carlos Checa, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  motorrad-autogrammkarten.de, Carlos Checa, wayback arhiva
  motorsport-archive.com, Carlos Checa, pristupljeno 29. prosinca 2021.
  global.yamaha-motor.com, Carlos Checa, pristupljeno 31. prosinca 2021.
  racingmemo.free.fr, Les Champions Espagnols, pristupljeno 29. prosinca 2021.

Španjolski športski motociklisti

Carlos Checa