The Territory of Mississippi was an organized incorporated territory of the United States that was created under an organic act signed into law by President John Adams on April 7, 1798, and was dissolved on December 10, 1817, when the western half of the territory was admitted to the Union as the State of Mississippi. The eastern half was redesignated as the Alabama Territory until it was admitted to the Union as the State of Alabama on December 14, 1819. The Chattahoochee River played a significant role in the definition of the territory's borders. The population rose in the early 1800s from settlement, with cotton being an important cash crop.

History
The United States and Spain disputed these lands east of the Mississippi River until Spain relinquished its claim with the Treaty of Madrid, initially signed in 1795 by the two countries' representatives. The Mississippi Territory was organized in 1798 from these lands, in an area extending from 31° N latitude to 32°28' North — or approximately the southern half of the present states of Alabama and Mississippi.

The state of Georgia maintained a claim over almost the entire area of the present states of Alabama and Mississippi (from 31° N to 35° N), until it surrendered its claim in 1802 following the Yazoo land scandal. In 1804, Congress extended the boundaries of the Mississippi Territory to include all of the Georgia cession.

Beginning about 1808 the legislature of the Mississippi Territory held its official meetings in one of the houses owned by Charles DeFrance of the Natchez District. The DeFrance house, also known as Assembly Hall, was located in Washington, Mississippi, about 10 miles from the city of Natchez.

In 1812, declaring that it had been included in the Louisiana Purchase (1803), the United States annexed the Mobile District of West Florida, between the Perdido River and the Pearl River. Spain disputed this and maintained its claim over the area. The following year, a Federal statute was secretly enacted authorizing the President to take full possession of this area with the use of military force ("and naval force") as deemed necessary.  Accordingly, General James Wilkinson occupied this district with a military contingent; the Spanish colonial commandant offered no resistance. This annexation extended the Mississippi Territory south to the Gulf of Mexico, with the northern border being the boundary of the state of Tennessee, taking in all of what is now Alabama and Mississippi.

Federal statutes enacted on March 1 and 3, 1817, provided a plan for the division of the Mississippi Territory into the state of Mississippi in the west and the Alabama Territory in the east (with St. Stephens, on the Tombigbee River, as the temporary seat of the Alabama territorial government).
On December 10, 1817, the division was finalized when the western portion was admitted to the Union as Mississippi, the 20th state.

Borders
The final boundary between Georgia and Mississippi Territory was defined to follow the Chattahoochee River north from the border with Spanish Florida. However, the Chattahoochee's upper course veers northeast, deep into Georgia. So the boundary was defined to follow the river until it turned northeast, and from that point to follow a straight line north to the 35th parallel (whose role in state borders dates back to the split of North and South Carolina in 1730). The line was not run straight north but rather angled to meet the northern border of the territory one-third of the way west, leaving the other two-thirds for two future states, Alabama and Mississippi (their angled boundary stopped at the Tennessee River).

Congress delineated the boundary between Mississippi and Alabama by dividing the territory into approximately equal-sized parts, similar in size to Georgia. The agriculturally productive lands were divided by a straight line running south from the northwest corner of Washington County (as it was defined at the time) to the Gulf of Mexico. The border north of this point was angled westward in order to keep Mississippi and Alabama roughly equal in size. At its northern end, this angled border follows a short section of the Tennessee River. Congress chose this boundary because if the straight line had been run all the way to the Tennessee border Mississippi would have jurisdiction over a small piece of hilly land cut off from the rest of the state by the wide Tennessee River.

Settlement

The attraction of vast amounts of high quality, inexpensive cotton land attracted hordes of settlers, mostly from Georgia and the Carolinas, and from tobacco areas of Virginia and North Carolina at a time when growing tobacco barely made a profit. From 1798 through 1820, the population soared from less than 9,000 to more than 22,000. Migration came in two fairly distinct waves – a steady movement until the outbreak of the War of 1812, and a flood afterward from 1815 through 1819. The postwar flood was caused by various factors, including high prices for cotton, the elimination of Indian titles to much of the land, new and improved roads, and the acquisition of new direct outlets to the Gulf of Mexico. The first migrants were traders and trappers, then herdsmen, and finally planters. The uplands in the Southwest frontier developed a relatively democratic society.

In the 1810 United States census, 11 counties in the Mississippi Territory (8 in Mississippi and 3 in Alabama) reported the following population counts (after only 3 reported the following counts in the 1800 United States census):

Cotton
After 1800, the development of a cotton economy in the South changed the economic relationship of native Indians with whites and slaves in Mississippi Territory. As Native Americans ceded their lands to whites, they became more isolated from whites and blacks. A great wave of public sales of former Indian land plus white migration (with slaves) into Mississippi Territory guaranteed the dominance of the developing cotton agriculture.

Government
President John Adams appointed Winthrop Sargent as the first governor of the Mississippi Territory, effective from May 1798 to May 1801. William C. C. Claiborne (1775–1817), a lawyer and former Democratic-Republican Congressman from Tennessee (1797–1801), was governor and superintendent of Indian affairs in the Mississippi Territory from 1801 through 1803. Although he favored acquiring some land from the Choctaw and Chickasaw, Claiborne was generally sympathetic and conciliatory toward the Indians. He worked long and patiently to iron out differences that arose, and to improve the material well-being of the Indians. He was also partly successful in promoting the establishment of law and order, as when his offering of a two thousand dollar reward helped destroy a gang of outlaws headed by Samuel Mason (1750–1803). His position on issues indicated a national rather than regional outlook, though he did not ignore his constituents. Claiborne expressed the philosophy of the Republican Party and helped that party defeat the Federalists. When a smallpox epidemic broke out in the Spring of 1802, Claiborne's actions resulted in the first recorded mass vaccination in the territory and saved Natchez from the disease.

George Mathews, a former governor of Georgia, was appointed the governorship, though the appointment was revoked before he took office. The third governor was Robert Williams, serving from May 1805 to March 1809.

David Holmes was the last governor of the Mississippi Territory, 1809–17. Holmes was generally successful in dealing with a variety of matters, including expansion, land policy, Indians, the War of 1812, and the constitutional convention of 1817 (of which he was elected president). Often concerned with problems regarding West Florida, he had a major role in 1810 in negotiations which led to the peaceful occupation of part of that territory. McCain (1967) concludes that Holmes' success was not based on brilliance, but upon kindness, unselfishness, persuasiveness, courage, honesty, diplomacy, and intelligence.

The eastern half of the Mississippi Territory was labeled the Tombigbee District and later Washington County. Ignored by the territorial government, the inhabitants were beset by hostile neighbors, militant Indians, and the usual frontier problems of competing land claims and establishment of law. Solutions to these difficulties came slowly, and were not completely resolved when the territory gained statehood as the U.S. state of Alabama in 1819.

Law
English common law dominated the development of the judicial system in the Mississippi Territory. The citizenry considered the laws imposed by Winthrop Sargent, the territory's governor, as repressive and unconstitutional. 'Sargent's Code,' however unpopular, established the first court system for the territory and served as the precedent for later revisions. The area was in a dire need of competent judges at the end of the 18th century, at a time when the governor and three judges were supposed to write law to govern the new territory. In 1798, Sargent wrote to Timothy Pickering, Secretary of State, that this was his "great source of uneasiness"; he was anxiously awaiting the arrival of a new judge, William McGuire--but McGuire, who did not get to the territory in the fall of 1799, went back to his home in Virginia after only a couple of weeks. The two other judges were Judge Tilton, a man who had never practiced law and may have studied law only for a year (he left after an early disagreement with the governor, returning later for a brief spell), and Judge Bruin, a merchant of whom Sargent said he was "a worthy and sensible man [but] beyond doubt deficient". "Aside from his innocence of legal knowledge, [he] was so often drunk or absent or both" (and had to resign to avoid impeachment), according to the reviewer of a 1954 study by William Baskerville Hamilton on Thomas Rodney, the federal judge who arrived in the territory in 1803 and helped organize it until his death in 1811.

An 1802 judiciary act considerably simplified the court system. Several judicial reorganization acts followed in 1805, 1809, and 1814, though a modified form of Sargent's county court system and the considerable power held by judges continued. While the credentials of the members of the first territorial court were questionable, the quality of judges in later courts steadily grew.

Religion
While the Roman Catholic Church, planted during the French and Spanish colonial periods, was active along the coast, after 1799 more American Protestants entered the territory, bringing their religious varieties with them. Free thought, skepticism, deism, or indifference to religion were characteristic of the wealthy planters and land speculators, as newcomers were far more interested in seeking riches in this world than in the next. As the number of American migrants increased, Methodists, Baptists, and Presbyterians formed the three leading denominations in the territory. Protestant ministers won converts, often promoted education, and had some influence in improving the treatment of slaves.

War of 1812
The people of the Mississippi Territory favored war with Britain in 1812. By 1810, belief in the national policy of economic coercion was waning in what was then called the Southwest, while desire for unrestricted trade and a vindication of national honor was rising, intermingled with desire for Spanish Florida. However, problems of land claims, Indians, internal improvements, and statehood issues continued to excite more local interest than the coming of war. Most saw no conflict between war issues and local interests; in fact, some foresaw war as a way of resolving certain local problems.

Following a successful attack on a white expedition at the Battle of Burnt Corn, the Red Sticks, a hostile faction of the Creeks, determined to attack and destroy Fort Mims in the eastern part Mississippi Territory (modern Alabama). Poor scouting, an attack at noon when most of the garrison was eating, seizure of the portholes by the Indians, and inability to close the main gates were all elements in the defeat on August 30, 1813. Of the 275 to 300 whites and multiracial people in Fort Mims at the time of the attack, between 20 and 40 escaped; therefore, about 235 to 260 whites and friendly Indians were killed in the battle. Creek losses were at least 100 killed.

The massacre had significant short- and long-range effects. It triggered a major Indian war that involved a substantial build-up of American military force in the area – which probably prevented the British from occupying an undefended Gulf coast in 1814. More importantly, relations between Americans and the southern Indians changed drastically. The Creeks, who had been living peacefully and in close contact with the settlers of the Mississippi Territory, lost more than half their land, and within twenty years were forced to move west of the Mississippi River.

Brigadier General Ferdinand L. Claiborne, commander of the Mississippi militia, was not to blame for the massacre, but Major Daniel Beasley was guilty of gross negligence. At the Battle of Horseshoe Bend on March 27, 1814, American forces and Indian allies under General Andrew Jackson defeated the Red Sticks, killing most of the warriors and sending the rest fleeing to Florida, where they joined the Seminole tribe.

Further reading
 Guice, John D. W. "The Cement of Society: Law in the Mississippi Territory", Gulf Coast Historical Review 1986 1(2): 76–99
 Hatfield, Joseph T. "Governor William Claiborne, Indians, and Outlaws in Frontier Mississippi, 1801–1803", Journal of Mississippi History 1965 27(4): 323–350
 Haynes, Robert V. "Territorial Mississippi, 1798–1817", Journal of Mississippi History 2002 64(4): 283–305
 Haynes, Robert V. "Historians and the Mississippi Territory", Journal of Mississippi History 1967 29(4): 409–428, historiography
 Haynes, Robert Vaughn. The Mississippi Territory and the Southwest Frontier, 1795–1817 (University Press of Kentucky; 2010) 431 pages
 Lowery, Charles D. "The Great Migration to the Mississippi Territory, 1798–1819", Journal of Mississippi History 1968 30(3): 173–192
 Moore, Margaret Deschamps. "Protestantism in the Mississippi Territory", Journal of Mississippi History 1967 29(4): 358–370
 Usner, Jr., Daniel H.  "American Indians on the Cotton Frontier: Changing Economic Relations with Citizens and Slaves in the Mississippi Territory", Journal of American History 1985 72(2): 297–317 in JSTOR

See also

United States Attorney for the District of Mississippi
Chickasaw
Choctaw
Creek (people)
Historic regions of the United States
History of Alabama
History of Mississippi
Mobile District
Territorial evolution of the United States

References

External links
Mississippi Territory Profile and Videos - Chickasaw.TV

Pre-statehood history of Alabama
Pre-statehood history of Mississippi

Mississippi Territory


أبو جعفر عبد الله بن جعفر بن أبي طالب (1 هـ - 80 هـ / 622- م،) صحابي من صغار الصحابة، وأحد رواة ، وأحد أشهر من عُرف من العرب بجوده وكرمه.

سيرته
ولد أبو جعفر عبد الله بن جعفر بن أبي طالب في السنة الهجرية الأولى في الحبشة، حيث كانت هجرة أبويه جعفر بن أبي طالب وأسماء بنت عميس، وهو أول مولود ولد بها في الإسلام وقد عاد مع عائلته إلى المدينة المنورة بعد الهجرة النبوية إليها، وعودة مهاجري الحبشة. ولم يمض الكثير حتى توفي أبوه في غزوة مؤتة سنة 8 هـ، فكفل النبي محمد أسرة ابن عمه جعفر بن أبي طالب. وقد تزوجت أمه أسماء بعد أبيه من أبي بكر الصديق، وأنجبت له محمد بن أبي بكر، إلى أن مات عنها، فتزوجت من عم عبد الله علي بن أبي طالب، فأنجبت له يحيى بن علي، فيكون محمد بن أبي بكر، ويحيى بن علي أخويه لأمه.

سمع عبد الله من النبي محمد، وروى عنه أحاديث رغم صغر سنه، لذا فهو معدود في صغار الصحابة، وهو أصغر بني هاشم ممن لهم صحبة للنبي محمد. كما بايع عبد الله بن جعفر وعبد الله بن الزبير النبي محمد سنة 8 هـ، وهما ابنا سبع سنين، فلما رآهما النبي تبسّم، وبسط يده، وبايعهما. وقد نشأ عبد الله بن جعفر في المدينة، وعلا شأنه فيها ونمت تجارته، حتى غدا كبير الشأن فيها، واشتهر عبد الله بالكرم والجود، حتى سُميّ «بحر الجود»، وصار كرمه مضرب الأمثال. كما تناقل المؤرخون أخبار تنعّمه، وحبه للغناء.

وبعد مقتل عثمان وانقسام المسلمين، انضم عبد الله إلى صفوف جيش عمه علي بن أبي طالب، كان قائدًا للواء قريش وأسد وكنانة يوم صفين.

توفي عبد الله بن جعفر سنة 80 هـ، في المدينة المنورة، وكان والي المدينة يومئذ أبان بن عثمان بن عفان، فحضر غُسل عبد الله وكفنه، وصلى عليه، وما فارقه حتى وضعه بالبقيع.

روايته للحديث النبوي
 روى عن: عمه علي بن أبي طالب وأمه أسماء بنت عميس والنبي محمد وأبي بكر الصديق وعثمان بن عفان وعمار بن ياسر
 روى عنه: أولاده إسماعيل وإسحاق ومعاوية بني جعفر ومحمد الباقر وسعد بن إبراهيم الزهري والقاسم بن محمد بن أبي بكر وابن أبي مليكة وعامر الشعبي وعروة بن الزبير وعباس بن سهل بن سعد وعبد الله بن محمد بن عقيل بن أبي طالب والحسن المثنى والحسن بن سعد مولى الحسن بن علي وخالد بن سارة المخزومي وعبد الله بن الحسن المثنى وابن خالته عبد الله بن شداد بن الهاد وعبد الرحمن بن أبي رافع مولى النبي محمد وعبيد بن أم كلاب وعمر بن عبد العزيز ومحمد بن كعب القرظي ومورق العجلي وابنته أم أبيها بنت عبد الله بن جعفر.
 منزلته عند أهل الحديث: روى له الجماعة.

المراجع

أشخاص مضرب المثل
أهل البيت
بنو هاشم
صحابة
عرب في القرن 7
قرشيون
محدثو الصحابة
مدفونون في البقيع
وفيات 680
وفيات 80 هـ

عبد الله بن جعفر بن أبي طالب


Crkva sv. Kuzme i Damjana s grobljem nalazi se u Kaštel Gomilici, Grad Kaštela.

Opis
Vrijeme nastanka: 5. st. do 12. st. Crkva sv. Kuzme i Damjana s grobljem u Kaštel Gomilici jednobrodna je građevina, trapeznog tlocrta s polukružnom apsidom na istočnom kraju. Pravilno je orijentirana, a smještena je u području Kozica. Izgradile su je duvne splitskog samostana sv. Benedikta u 12. stoljeću nad ostacima kasnoantičke bazilike. Građena je nepravilno obrađenim kamenom vezanim žbukom. Presvođena je bačvastim svodom koji se oslanja na arkade nošene parom osmerokutnih polustupova. Natkrivena je dvoslivnim krovom, a apsida je presvođena polukupolom i natkrivena stožastim krovom. Na zapadnoj stranije ima trijem. Romanička vrata s lukom na zapadnom pročelju jedini su ulaz u crkvu. Ima zvonik na preslicu.

Zaštita
Pod oznakom Z-3577 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Kaštel Gomilici

Crkva sv. Kuzme i Damjana u Kaštel Gomilici


එඩින්බරෝ () වසර 1437 සිට ස්කොට්ලන්තයේ අගනුවරයි. 1991දී ජනයා 421,200ක් විසූ මෙම නුවර පිහිටා ඇත්තේ ෆෝර්ත් මුහුදු නෙරුවේ දකුණු ඉවුරෙහිය.

මූලාශ්‍ර

එඩින්බරෝ


Mirando do Corvo  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Pinhal Interior Norte altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 5 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Lamas
 Miranda do Corvo
 Rio Vide
 Semide
 Vila Nova

Pinhal Interior Norte belediyeleri

Miranda do Corvo


Mark Crilley (* 21. Mai 1966 in Detroit, Michigan, USA) ist ein amerikanischer Comiczeichner und -autor.

Leben

Er verwendet bei seinen Zeichnungen vor allem im Stilelemente des Anime und Manga. Crilley ist mit Miki Crilley verheiratet, nach der er auch sein Werk Miki Falls benannt hat. Zusammen haben sie zwei Kinder.
Crilley berät Künstler im Zeichnen über YouTube-Videos.

YouTube-Erfolge

 12-mal Favoriten (All Time)-Gurus-Global
 36-mal Am meisten angesehen (heute) - Gurus-Global
 77-mal Am meisten angesehen (alle Zeit)-Gurus-Global
 56-mal Am meisten angesehen (diese Woche)-Gurus-Global

Werke

 Akiko
 Miki Falls, Serie, ISBN 0-06-084616-X
 Brody's Ghost, 4 Bände (insg. 6), ISBN 1-59582-665-3
 Mastering Manga, Zeichenlehrbuch

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Comic-Szenarist
US-Amerikaner
Geboren 1966
Mann
US-amerikanischer Comic

Mark Crilley


Runda 6 este un film românesc din 1965 regizat de Vladimir Popescu-Doreanu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ion Finteșteanu, György Kovács, Carmen Stănescu, Ilinca Tomoroveanu.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Ion Finteșteanu — Agopian
 Emmerich Schäffer — Colonelul SS
 Vera Schneidenbach — Maria Wagner
 Cornel Gîrbea
 Ion Dichiseanu — Alex
 Alexandru Rădulescu — Col. Dimiu
 Paul Sava
 Mircea Bașta — Cpt. Ionescu
 Carmen Stănescu — Helene
 Fory Etterle — Baronul von Killinger
 Mihai Berechet — Cerchez
 Ștefan Niculescu-Cadet
 Theo Partisch
 György Kovács — Koch
 Ilinca Tomoroveanu — Laura
 Nicolae Nobilescu

Primire
Filmul a fost vizionat de 2.487.990 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1965 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1965
Filme dramatice românești

Runda 6


{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          -40.333313,
          -20.319844
        ]
      }
    }
  ]
}A Escola Técnica Municipal de Teatro, Dança e Música (FAFI) é um centro educacional público e gratuito oferecido pela prefeitura de Vitória no Espírito Santo, na unidade é ensinado dança e teatro desde 1992.

História
Anteriormente conhecido como Grupo Escolar Gomes Cardim, A escola técnica municipal de teatro, dança e música de Vitória, mais conhecida como FAFI, é peça central na cena cultural capixaba. Criada em 1992 pelo Governador Florentino Avidos. O prédio onde funciona a escola na Avenida Jeronimo Monteiro, região central de Vitória, foi projetada pelo arquiteto tchecoslovaco Josef Pitlik, inaugurado em 1926. Ao logo da sua existência o espaço foi utilizado em diversas formas, inclusive durante a ditadura militar parte da sua estrutura serviu como deposito de obras literárias consideradas subversivas. Em 1982 o edifício foi tombado pelo conselho estadual de cultura e uma década depois começou a funcionar como sede da escola de artes oferecendo formação cultural para a população capixaba.

Ver também

 UFES

Referências

Escolas de teatro do Brasil
Artes cénicas
Escolas de dança
Universidade Federal do Espírito Santo

Escola de Artes FAFI


Apis mellifera meda er ein undirtegund alibýflugna. Útbreiðsla hennar er í Íran, Írak og suðaustur Anatólíu.

Hún er líkist mjög A. m. ligustica.

Tilvísanir

 Apis mellifera meda. In: Atlas Hymenoptera, abgerufen am 9. Januar 2019.
 Die Persische Biene - Apis mellifera meda -, abgerufen am 14. Januar 2019.
 Friedrich Ruttner: Naturgeschichte der Honigbienen. Franckh-Kosmos-Verlag, Stuttgart 1992, ISBN 3-440-09125-2.
 Ruttner F. (1988) Biogeography and Taxonomy of Honeybees, Springer-Verlag, Berlín.
 Ruttner F. (1992) Naturgeschichte der Honigbienen,Ehrenwirth Verlag, Münich, Germany.

Býflugur

Apis mellifera meda


Javier Pedro Saviola (d. 11 Aralık 1981, Buenos Aires) Arjantinli eski futbolcudur. 2005'te FIFA tarafından  yaşayan en iyi 125 futbolcudan biri olarak gösterilmiştir.

Kariyeri

FC Barcelona
2001 yazında 19 yaşındaki Saviola rekor bir transfer ücreti karşılığı İspanya'nın Barcelona kulübüne transfer olmuştur. Louis Van Gaal yönetimindeki takımda geçirdiği ilk sezonda kaydettiği 17 gol dünya futbolunun yükselen yıldızı olarak tanınmasını sağlamıştır.Barcelona taraftarı ona tavşan lakabını takmıştır. Saviola, 2002-2003 sezonuna takımı ile birlikte kötü bir başlangıç yapmış ve ilk yarı boyunca yalnızca 2 gol bulabilmiştir. Barcelona'nın teknik direktörlüğüne Radomir Antiç'in getirilmesinden sonra ikinci yarıda 11 gol atan Arjantinli oyuncu sezonu 13 golle tamamlamıştır. Takımın kötü gidişinin sürmesi nedeniyle 2003-2004 sezonunun başında Radomir Antic'in yerini Frank Rijkaard almıştır.

Rijkaard dönemindeki ilk sezonda 14 gol bulmasına karşın Saviola'nın takımdaki yeri giderek sarsılmış ve sezon sonunda Fransız birinci ligi takımlarından Monaco'ya kiralık olarak gönderilmiştir. 2004 yazında Saviola'nın da yer aldığı Arjantin millî takımı olimpiyat şampiyonu olmuş, Saviola olimpiyat altın madalyası kazanmıştır.

Monaco ve Sevilla
2004-05 sezonunu Monaco'da geçiren Saviola, Frank Rijkaard'ın planlarında yeri olmadığı gerekçesiyle 2005-2006 sezonunda bu kez İspanyol takımı Sevilla'ya kiralanmıştır. İyi bir sezon geçiren Sevilla'nın UEFA kupasını kazanmasıyla Saviola da ilk Avrupa derecesine kavuşmuştur.

Real Madrid
Saviola Real Madrid ile 13 Temmuz 2007'den geçerli olmak üzere 3 yıllık kontrat imzalamıştır. La Liga'daki ilk sezonunda  oynadığı 17 maçta 3 gol kaydetmiştir.

SL Benfica
Javier Saviola, 2009 Haziran ayı itibarıyla Real Madrid'ten Portekiz takımı Benfica'ya 5 milyon euro karşılığında 1 yılı opsiyonlu 4 yıllık sözleşme imzalamıştır.2009-2010 sezonunda Portekiz Ligi'nde şampiyon olan SL Benfica'nın bu şampiyonluğunda takım arkadaşı Paraguay'lı Óscar Cardozo ile büyük pay sahibi olmuştur.

Olympiakos
2013 yılında yeni geldiği takımı Olympiakos olmuştur.

River Plate
Saviola 30 Haziran 2015 tarihinde, River Plate kulübüne döndüğünü açıkladı. Takip eden yılın Ocak ayında ayrıldı.

Başarıları

 Arjantin Ligi Şampiyonluğu: 1999A, 2000C
 UEFA Şampiyonlar Ligi: 2005-06
 Arjantin Ligi Gol Krallığı: 1999A
 Güney Amerika Yılın Futbolcusu: 2000
 Olimpiyat Oyunları Altın Madalya: 2004
 FIFA U-20 Dünya Kupası: 2001
 FIFA U-20 Dünya Kupası Gol Krallığı: 2001
 FIFA U-20 Dünya Kupası En Değerli Oyuncu: 2001

Kaynakça

1981 doğumlular
SL Benfica futbolcuları
Arjantinli futbolcular
2004 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
İspanya vatandaşlığına kabul edilenler
Yaşayan insanlar
Forvet futbolcular
2004 Copa América futbolcuları
2005 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
AS Monaco FC futbolcuları
Arjantin millî futbol takımı futbolcuları
Primera División (Arjantin) futbolcuları
Arjantinli gurbetçi futbolcular
Andorra'daki Arjantinli gurbetçiler
Monako'daki Arjantinli gurbetçiler
Yunanistan'daki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
Monako'daki gurbetçi futbolcular
Portekiz'deki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
FC Barcelona futbolcuları
FIFA 100
Hellas Verona FC futbolcuları
La Liga futbolcuları
Ligue 1 futbolcuları
2004 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Málaga CF futbolcuları
Olimpiakos SFP futbolcuları
Arjantinli Olimpiyat futbolcuları
Altın Olimpiyat madalyalı Arjantinli sporcular
Primeira Liga futbolcuları
Real Madrid CF futbolcuları
CA River Plate futbolcuları
Serie A futbolcuları
Sevilla FC futbolcuları
Güney Amerika'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Buenos Aires doğumlu sporcular
Super League (Yunanistan) futbolcuları
Altın Olimpiyat madalyalı futbolcular
Arjantin 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Buenos Aires doğumlu futbolcular
Olimpiyat madalyalı futbolcular
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular

Javier Saviola


القَائِدُ أو القَايِدُ أو إيتا الدب الأكبر؛ واحد من نجوم كوكبة الدب الأكبر وهو واحد من النجوم السبعة التي تشكل «بنات نعش الكبرى». يقع نجم القائد في أقصى يسار الكوكبة على الخريطة أي أنه طرف ذيل الدب. إنه واحد من ألمع نجوم الكوكبة وهو النجم السابع والثلاثين (37) من حيث اللمعان في السماء حيث يبلغ قدره الظاهري 1,85. يبعد عنا 101 سنة ضوئية وتبلغ كتلته 6 كتل شمسية. نجم القائد هو نجم أبيض مزرق أي أن حرارته تبلغ ما يقارب الـ20,000 كلفن وهذا يعني أنه واحد من أسخن النجوم التي بالإمكان رؤيتها بالعين المجردة.

اقرأ أيضا
 النجم القطبي
 السها (نجم)

المراجع

أجرام باير
أجرام فهرس هنري درابر
أجرام هيباركوس
أجسام فلامستيد
بنات نعش الكبرى
فهرس النجوم الساطعة
كوكبة الدب الأكبر
مسح بون الفلكي
نجوم النسق الأساسي نوع-B
نجوم بأسماء خاصة
نجوم بأسماء عربية

القائد (نجم)


L'élection présidentielle de 2020 peut désigner :

 l'élection présidentielle de 2020 en Artsakh ;
 l'élection présidentielle de 2020 au Burkina Faso ;
 l'élection présidentielle biélorusse de 2020 ;
 l'élection présidentielle seychelloise de 2020 ;
 l'élection présidentielle américaine de 2020 ;
 l'élection présidentielle guinéenne de 2020 ;
 l'élection présidentielle nord-chypriote de 2020 ;
 l'élection présidentielle bougainvillaise de 2020 ;
 l'élection présidentielle croate de 2019-2020 ;
 l'élection présidentielle grecque de 2020 ;
 l'élection présidentielle polonaise de 2020 ;

Voir aussi

 Liste d'élections en 2020
 Élection présidentielle de 2019
 Élection présidentielle de 2021

Élection présidentielle de 2020


Troldsmør (Fuligo septica) er en art plasmodisk svampedyr i klassen Myxogastria (tidl. Myxomycetes). Det kaldes troldsmør, formentlig pga. sin karakteristiske gule farve. Den er ret almindelig i Danmark og findes over hele verden (undtagen Antarktis). Den lever på nedbrudt træ, og kan nogen gange findes i haver på barkflis efter kraftig regn.

Dens gule sommerform (plasmodiet) er mobil, og opfører sig nærmest som en snegl, idet den spiser af underlaget som den bevæger sig henover - typisk nedbrudt plantemateriale. Den hvide vinterform (aetheliet) er immobil, og består af en gråhvid hinde omsluttende et indre af mørkt sporestøv.

Plasmodiet er en klæbrig eller "slimet" gul, kornet masse, der ved nærmere eftersyn tydeligt ikke minder om smør, men måske snarere om gylp og på engelsk hedder den da også "dog vomit" (altså hundeopkast), men har ikke den ubehagelige lugt. Den udgør heller ingen smittefare og er ikke giftig, men kan fremkalde allergiske reaktioner. Plasmodiet er i princippet én celle forstået på den måde at der ikke er nogen cellevægge i plasmodiet, men blot en masse cellekerner i én fælles masse. Hvis det bliver for tørt kan den antage en 3. form, sclerotiet, en indtørret dvaleform, oftest gråhvid, som holdes indtil forholdene bliver mere fugtige igen.

Bemærk at troldsmør på engelsk kaldes scrambled egg slime eller dog vomit slime mold. Det engelske navn troll's butter bruges i stedet om nostoc.

Kilder

Svampedyr

Troldsmør


Der Petitcodiac (; ; informell Chocolate River) ist ein kanadischer Fluss im Südosten von New Brunswick.

Der Fluss verläuft durch Westmorland County, Albert County und Kings County. Der Fluss mündet in die Bay of Fundy in den Atlantischen Ozean. Sein Einzugsgebiet beträgt rund 2000 Quadratkilometer.

Aufgrund der durch starke Sedimentation verursachten Braunfärbung wird er auch Chocolate River genannt.

Gezeitenwelle
Der Fluss wies – bis zu seiner Abtrennung vom offenen Meer durch ein 1968 gebautes Sperrwerk – eine der größten Gezeitenwellen weltweit auf. Die Welle erreichte eine Höhe von ein bis zwei Metern und eine Geschwindigkeit von 5 bis 13 km/h. Ab 1968 betrug die Höhe der Gezeitenwelle nur noch wenige Dezimeter. Seit der Öffnung des Sperrwerks im Jahr 2010 ist sie wieder angestiegen.

In der Bay of Fundy, in die der Fluss mündet, beträgt der Tidenhub bis zu 15 Meter.

Schlacht am Petitcodiac
Im Rahmen des Siebenjährigen Krieges in Nordamerika kam am 4. September 1755 es bei Hillsborough zur Schlacht am Petitcodiac. Britische Einheiten zerstörten im Rahmen einer Strafexpedition Siedlungen der Akadier am Fluss. Als die britischen Einheiten sich dem Dorf näherten, trafen sie auf französische Streitkräfte und wurde mit schweren Verlusten vertrieben. Diese Gefecht wurde am 16. Mai 1918, als "Battle of Petitcodiac", durch die kanadische Regierung zu einem "nationalen historischen Ereignis" erklärt. Die Stätte ist heute durch eine Gedenktafel gekennzeichnet.

Einzelnachweise

0Petitcodiac

Petitcodiac


Im Okres Senica bestehen 143 denkmalgeschützte Objekte. Die unten angeführte Liste führt zu den Gemeindelisten und gibt die Anzahl der Objekte an. In Gemeinden, die nicht verlinkt sind, existieren keine geschützten Objekte.

Weblinks

Senica
Okres Senica

Denkmalgeschützte Objekte im Okres Senica


The First Battle of Krithia () was the first Allied attempt to advance in the Battle of Gallipoli during the First World War. Starting on 28 April, three days after the Landing at Cape Helles, the defensive power of the Ottoman forces quickly overwhelmed the attack, which suffered from poor leadership and planning, lack of communications, and exhaustion & demoralisation of the troops.

Prelude
On the morning of 25 April 1915, the 29th Division (Major General Aylmer Hunter-Weston), landed on five beaches around Cape Helles at the southern tip of the Gallipoli peninsula in the Ottoman Empire. The main landings at 'V' and 'W' Beaches were hotly contested and the British suffered heavy casualties. A supporting landing made at 'Y' Beach on the Aegean coast to the north was made without opposition but the troops were without instructions and made no attempt to either advance or dig in. The first-day objectives of the village of Krithia and the nearby hill of Achi Baba were virtually undefended. The British forfeited an opportunity for an early success when they were forced retreat from 'Y' Beach when the Ottoman reinforcements arrived.

After much fighting, the British were able to secure the main landings. After a diversionary landing at Kum Kale on the Asian shore of the Dardanelles, the French Corps expéditionnaire d'Orient moved across the straits to Helles and took over the right of the Allied line. By the afternoon of 27 April, the Allies were able to make an advance of about  up the peninsula towards Krithia, ready for an assault on the following day. The success of the Ottoman defence of the beaches, led the British grossly to overestimate the opposition they faced. The Ottomans were outnumbered 3:1 but believing that the Ottomans were indifferent fighters, the British assumed they were faced by two divisions, rather than two understrength regiments fighting a delaying action.

Battle
The battle commenced around  on 28 April with a naval bombardment. The plan of advance was for the French to hold position on the right while the British line would pivot, capturing Krithia and assailing Achi Baba from the south and west. The overly-complex plan was poorly communicated to the brigade and battalion commanders of the 29th Division who would make the attack. Hunter-Weston remained far from the front; because of this, he was not able to exert any control as the attack developed. The initial advances were easy but as pockets of Ottoman resistance were encountered, some stretches of the line were held up while others kept moving, thereby becoming outflanked. As the troops advanced further up the peninsula, the terrain became more difficult as they encountered the four great ravines that ran from the heights around Achi Baba towards the cape.

On the extreme left, the British ran into Gully Ravine which was as wild and confusing as the ground at Anzac Cove. Two battalions of the 87th Brigade (1st Border Regiment and 1st Royal Inniskilling Fusiliers) entered the ravine but were halted by a machine gun post near 'Y' Beach. No further advance would be made up the ravine until the 1/6th Gurkha Rifles captured the post on the night of  This involved them going up a  vertical slope, upon which the Royal Marine Light Infantry and the Royal Dublin Fusiliers had been defeated. The site became known as 'Gurkha Bluff'. The exhausted, demoralised and virtually leaderless British troops could go no further in the face of stiffening Ottoman resistance. In some places, Ottoman counter-attacks drove the British back to their starting positions. By  the attack was called off.

Aftermath
About  troops participated in the battle and suffered  and  casualties. The scale and duration of the battle was minor compared to later fighting but the First Battle of Krithia was one of the most significant of the campaign as it proved that the original British assumption of a swift victory over an indifferent enemy was mistaken. Helles became the scene of numerous attrition battles, in which success would be measured by an advance of  or the capture of a trench.

Footnotes

References

External links

 First Battle of Krithia at Firstworldwar.com

Conflicts in 1915
1915 in the Ottoman Empire
Battles of the Gallipoli campaign
Battles of World War I involving the Ottoman Empire
Battles of World War I involving the United Kingdom
Battles of World War I involving France
April 1915 events

First Battle of Krithia


Encore: Movie Partners Sing Broadway é o trigésimo quinto álbum de estúdio da cantora e atriz estadunidense Barbra Streisand, lançado em 26 de agosto de 2016, pela Columbia Records. Trata-se de uma sequência ao seu antecessor, Partners, de 2014, e da mesma forma contém um número substancial de duetos com alguns dos maiores nomes de Hollywood, tais como: Alec Baldwin, Antonio Banderas, Jamie Foxx, Anne Hathaway, Hugh Jackman, Seth MacFarlane, Melissa McCarthy, Chris Pine, Daisy Ridley, Patrick Wilson e um dueto virtual com Anthony Newley.

A promoção contou com a turnê Barbra: The Music, The Mem'ries, The Magic, que visitou inicialmente nove locais na América do Norte, sendo estendida duas vezes para um total de 16 shows em 14 cidades. A apresentação em Miami (5 de dezembro de 2016) foi filmada para um lançamento da Netflix, em 22 de novembro de 2017. As arrecadações com abilheteria superaram 53 milhões de dólares.

A recepção da crítica ao disco foi favorável. Recebeu uma indicação ao Grammy Awards de 2017, na categoria de Melhor Álbum Vocal Pop Tradicional.

Comercialmente, estreou no topo da Billboard 200, dos Estados Unidos, estendendo seu recorde como a mulher com o maior número de álbuns na história e a mulher mais velha a ter um álbum em primeiro lugar na parada. Também alcançou o número um na Austrália (onde foi certificado com um disco de ouro) e no Reino Unido.

Recepção crítica

As resenhas da crítica especializada foram, em maioria, favoráveis.

Matt Collar, do site AllMusic avaliou com três estrelas e meia de cinco e o definiu como uma sequência do seu antecessor que "apresenta a aclamada vocalista em dueto com cantores convidados de alto nível, em um conjunto de composições bem selecionadas da Broadway", tendo como resultado o cruzamento "entre o pop tradicional e uma gravação de teatro musical".

Jean Faber, da revista Entertainment Weekly, deu uma nota B e escreveu que durante a sua carreira sempre foi complicado fazer duetos devido ao fato de outras vozes parecerem pequenas perto dela, tal aspecto, segundo ele, não se repetiu, visto que os duetos são equilibrados e seus vocais bastante contidos.

Em sua resenha para o jornal The Guardian, Faber elegeu "Losing My Mind" uma das melhores faixas, com uma interpretação na qual as notas "capturam exasperação, pena, obsessão e, provavelmente, mais compreensão de um amor arruinado do que qualquer cantor que já a cantou antes".

Mark Kennedy, do site Yahoo!, fez uma resenha desfavorável, na qual pontuou que apesar de bonito e bem organizado, é frio e calculado, feito apenas para mostrar os dotes de cantora de Streisand. Em contrapartida, Paul Katz, do The Huffington Post, escreveu que "[o álbum] reforça que seu talento é verdadeiramente de outro mundo. Todos devem estar extremamente orgulhosos dessa conquista. Tenho orgulho de ser um 'documentarista de Streisand'.

Desempenho comercial
A primeira etapa da turnê The Music, The Mem'ries, The Magic precedeu o lançamento, ajudando-o a promovê-lo. Na Billboard 200, estreou em número um, vendendo 149 mil unidades equivalentes, das quais 148 mil foram vendas puras. Desse número, as vendas físicas (CDs e LPs) representaram a 126 mil, o melhor desempenho no formato em 2016. Encore estendeu seu recorde para o maior número de álbuns entre as mulheres e empatou com Bruce Springsteen entre todos os atos. Os únicos artistas com mais números um são os Beatles (com 19) e Jay Z (com 13). Ultrapassou seu próprio recorde para o intervalo mais longo entre números um na Billboard 200 ao atingir o feito 51 anos e 10 meses depois que seu primeiro #1, People liderou a lista em 31 de outubro de 1964. Além disso, continuou a ser o único ato a ter alcançado o número um nas últimas seis décadas (1960-2010).

No Reino Unido, estreou na primeira posição com vinte mil cópias, tornando-se o seu sétimo número um no país. Com essa conquista, ocupa o segundo lugar como a artista solo feminina com o maior número de álbuns no Reino Unido, atrás apenas de Madonna, que tem doze álbuns em primeiro lugar. A façanha foi posteriormente quebrada por Kylie Minogue, que tem oito álbuns número um. No Canadá, alcançou a posição de número 3, vendendo 10.318 cópias em sua primeira semana. Na Austrália, tornando-se seu terceiro a atingir o topo das paradas.

De acordo com a Federação Internacional da Indústria Fonográfica, foi o 45º mais vendido de 2016, com mais de 600 mil cópias comercializadas no mundo, naquele ano.

Lista de faixas

Tabelas

Tabelas semanais

Tabelas anuais

Certificações e vendas

Álbuns de Barbra Streisand
Álbuns de 2016
Álbuns em língua inglesa
Álbuns lançados pela Columbia Records

Encore: Movie Partners Sing Broadway


La Vie secrète de madame Yoshino (, Kashin no irezumi: Ureta tsubo) est un film japonais réalisé par Masaru Konuma, sorti en 1976.

Synopsis
Madame Yoshino fabrique des poupées de papier traditionnelles d'après les personnages du kabuki. Veuve, elle vit avec sa fille Takako, jalouse de la beauté de sa mère. À la suite d'un accident, les la mère et la fille rencontrent Hideo, fille d'un acteur qui a violé madame Yoshino quand elle était adolescente. Chacune d'elles essaie de le séduire.

Fiche technique
 Titre : La Vie secrète de madame Yoshino
 Titre original :  (Kashin no irezumi: Ureta tsubo)
 Réalisation : Masaru Konuma
 Scénario : Kiyoharu Matsuoka
 Musique : Yasuo Higuchi
 Photographie : Masaru Mori
 Société de production : Nikkatsu
 Société de distribution : Zootrope Films (France)
 Pays :
 Genre : Drame et érotique
 Durée : 74 minutes
 Dates de sortie :
 :
 :

Distribution
 Naomi Tani : Michiyo Yoshino
 Takako Kitagawa : Takako Yoshino
 Hiroshi Chō : Kaijima
 Genshū Hanayagi : Fuyuko
 Eisuke Izumi :
 Keizō Kanie : Tatsu, le tatoueur
 Shinshō Nakamaru : Hideo Ogata
 Mami Yuki : Yoshiko

Accueil
Le film reçoit des critiques françaises à l'occasion de sa sortie en 2006. Jean-François Rauger pour Le Monde écrit que le film réalise « l'alliance de la crudité érotique et du dispositif ». Olivier Père pour Les Inrockuptibles évoque un film « parmi les plus incroyables joyaux érotiques japonais ».

Notes et références

Liens externes

Film japonais sorti en 1976
Film dramatique japonais
Film érotique japonais
Film de Nikkatsu

La Vie secrète de madame Yoshino


Kashubia or Cassubia (, , ) is a language area in the historic Eastern Pomerania (Pomerelia) region of northern Poland. The unofficial self-description of "capital city of Kashubia" has long been contested by Kartuzy and Kościerzyna.

Location and geography

Located west of Gdańsk (inclusive of all but the easternmost district) and the mouth of the Vistula river, it is inhabited by members of the Kashubian ethnic group. The region is home to the Kashubian Lake District. According to the 1999 basic study Geografia współczesnych Kaszub (Geography of present-day Kashubia) by the Gdańsk scholar Jan Mordawski 43 municipalities (gminas) of the Pomeranian Voivodeship have a Kashubian share of at least one third of the total population:

 Cities: Gdynia (Gdiniô)
 Bytów County (Bëtowsczi kréz): Town of Bytów (Bëtowò) with Gmina Bytów, Gmina Czarna Dąbrówka (Czôrnô Dãbrówka), Gmina Lipnica (Lëpnica), Gmina Parchowo (Parchòwò), Gmina Tuchomie (Tëchòmié)
 Chojnice County (Chònicczi kréz): Town of Brusy (Brusë) with Gmina Brusy, Gmina Chojnice (Chojnice), Gmina Konarzyny (Kònarzënë)
 Człuchów County (Człëchòwsczi kréz): Gmina Przechlewo (Przechlewò)
 Lębork County (Lãbòrsczi kréz): Gmina Cewice (Céwice)
 Kartuzy County (Kartësczi kréz): Town of Kartuzy (Kartuzë) with Gmina Kartuzy, Town of Żukowo (Żukòwò) with Gmina Żukowo, Gmina Chmielno (Chmielno), Gmina Przodkowo (Przedkòwò), Gmina Sulęczyno (Sëlëczëno), Gmina Sierakowice (Sërakòjce), Gmina Somonino (Somònino), Gmina Stężyca (Stãżëca)
 Kościerzyna County (Kòscérsczi kréz): Town of Kościerzyna (Kòscérzëna) with Gmina Kościerzyna, Gmina Dziemiany (Dzemiónë), Gmina Karsin (Kôrsëno), Gmina Lipusz (Lëpùsz), Gmina Nowa Karczma (Nowô Karczma)
 Puck County (Pùcczi kréz): Town of Puck (Pùck) with Gmina Puck, towns of Hel (Hél), Jastarnia (Jastarniô) and Władysławowo (Wiôlgô Wies), Gmina Kosakowo (Kòsôkòwò), Gmina Krokowa (Krokòwa)
 Wejherowo County (Wejrowsczi kréz): Town of Wejherowo (Wejrowò) and Gmina Wejherowo, towns of Reda (Réda) and Rumia (Rëmiô), Gmina Choczewo (Chòczewò), Gmina Gniewino (Gniewino), Gmina Linia (Lëniô), Gmina Luzino (Lëzëno), Gmina Łęczyce (Łãczëce), Gmina Szemud (Szëmôłd)

Culture

Kashubian emblem and flag
Although there are no legal regulations regarding the use of Kashubian symbols, the griffin, i.e. a mythical animal, derived from antiquity, is considered the emblem and symbol of the Kashubians. The Kashubian griffin is in black on a yellow background (optionally golden). The colors of the Kashubian flag are taken from the emblem - the upper color is black, and the lower one is yellow (golden). A Kashubian flag with a griffin in the center is also used. If there is an emblem on the flag, then the background is yellow.

Embroidery
Embroidery is an important part of Kashubian culture which uses seven colours; three shades of blue representing the sky, the lakes and Baltic Sea, green representing the meadows and forests, yellow representing the sun, red representing the peoples' love for the region, and the black representing the hard work of the Kashubians. Its origins date back to the early 13th century.

Cuisine
Kashubian cuisine is mostly based on fish and meat. Grain is also widely used within Kashubian dishes. Herring are the most widely used fish due to their high numbers in the region. Mushrooms are also a part of Kashubia's wide variety of dishes.

Music
Kashubia has a wide variety of music; Zemia Rodnô is widely considered to be the anthem of Kashubia. The most recognised Kashubian song is Kaszëbsczé nótë, a traditional song that is the most recognisable part of Kashubian folklore. Dances are also a noticeable part of Kashubian culture, which are moderately energetic, except for a few. The most famous dance is the Kòséder.

Language

The Kashubian language is a West Slavic language belonging to the Lechitic subgroup. It was historically considered a dialect of Polish, but is now officially recognized as a regional language and enjoys legal protection as such. In a 2011 census, over 108,000 people in Poland declared that they mainly use Kashubian at home.

Religion
The population of the region, like the majority of Poland, is predominantly Catholic. Important regional Catholic sites include the Wejherowo Calvary in Wejherowo, and the Church of the Assumption within the former Carthusian monastery in Kartuzy.

Sports
The ethnolinguistic identity of Kashubia is often reflected in the names of the region's sports associations such as Cassubian Bolszewo, Kaszubia Kościerzyna, Kaszubia Starzyno, Kaszubia Studzienice, and the football team Nörda Karwia which incorporates the Kashubian language into its club name.

Supporters of the football club Arka Gdynia regularly express their Kashubian identity with the chant "Arka Gdynia Kaszëbë!" In 2010, during the Tricity Derby at the MOSiR stadium, ultras of Arka Gdynia unveiled a new banner displaying the moniker 'Kaszëbë', which was to become one of the fans most recognisable banners. The club has since capitalised on the Kashubian identity of its fanbase. On the occasion of Kashubian Unity Day in 2023 the team played in the colours of the Kashubian flag with a kit incorporating the Kashubian language and patterns inspired by traditional Kashubian embroidery.

References

External links
 kaszubia.com
 kaszebsko.com
 Ducatus Pomeraniae Tabula Generalis in Qua sunt Ducatus Pomeraniae, Stettinensis, Cassubiae,... 1680

Kashubia
Pomerania
Regions of Poland
Historical regions in Poland

Kashubia


කන්‍යාභාවය යනු පුද්ගලයෙකු කිසිදිනෙක ලිංගික සංසර්ගයෙහි නොයෙදුනු තත්වයයි. මෙම තත්වය සදහා ඇතැම් ආගම් හා සංස්කෘතීන්තුල විශේෂ වටිනාකමක් පවරාදී ඇත,විශේෂයෙන් කාන්තාවන්ගේ මෙම කන්‍යාභාවය බොහෝ ආගම්හා සංස්කෘතීන් වල අවධාරණය කරඇතිවා සේම විවාහයේදී කන්‍යාභාවය පරික්ෂාකිරීමද ඇතැම් සංස්කෘතීන්වල සිදුවේ.

බොහෝ අතීත සම්ප්‍රදායික සමාජයන්හි කන්‍යාභාවය සදහා ඉහළ පිළිගැනීමක් පැවති බව සදහන්වේ.ඇතැම් ආගම් හා අභිචාරයන්ට අනුව බිලිපූජා යාග හෝම වැනි කටයුතු සදහා කන්‍යාවියන් යොදාගෙන ඇත.තවද ඇතැම් කළු අභිචාර සිදුකිරීමේදී කන්‍යභාවය සහිත කාන්තාවන් යොදාගෙන ඇත..කන්‍යාභාවය බොහෝ ආගම්වල ලිංගික සදාචාර ඉගැන්වීම් සමග බැදී පැවතින.. මෙම සංකල්පයට සංස්කෘතිකමය වශයෙන් ප්‍රබල බලපෑමක් පැවතියද මේ හා සම්බන්ධ නීතිමය රාමුවක් නැත.බොහෝ රටවල පවතින දික්කසාද නීතීන් අනුව ස්ත්‍රියක් විවාහයට පෙර කන්‍යාභාවය බිඳගැනීම දික්කසාදයට හෝ කිසිම නීතිමය වශයෙන් දඩුවමකට භාජනයවීමට හේතුවක් නොවේ.කන්‍යාභාවය යනු හුදෙක් සංස්කෘතිකමය සංකල්පයක් පමණි.මෙහි ජීව විද්‍යාත්මක හා අචාර විද්‍යාත්මක පදනම විද්වතුන් විසින් ප්‍රශ්නයට නගා ඇත.

කන්‍යාවය සංකල්පයෙන් වැඩි වශයෙන්ම ඉලක්ක වන්නේ ස්ත්‍රීන්ය. කන්‍යාභාවයට හානි වීමටනම් විරුද්ධ ලිංගිකයන් අතර ඇතිවන ලිංගික සංසර්ගයක් වියයුතුය.එහිදී පුරුෂයෙකුගේ ප්‍රාණවත්වූ ශිෂ්නය ස්ත්‍රියකගේ යෝනිමාර්ගයට ඇතුලත්වීම සිදුවිය යුතුය, මුඛ ගුද හා ස්වංවින්දනයද ඇතැම් සංස්කෘතික ඉගැන්වීම් අනුව පවිත්‍රත්වය කෙලෙසීමක් වුවද ජීව විද්‍යාත්මකව කන්‍යාපටලය ඉවත්වීමට එවන් සම්භන්ධතා ඍජුව දායක නොවෙයි.. කෙසේ වෙතත් තවමත් ඇතැම් සංස්කෘතීන්තුල කන්‍යාභාවය ලිළිබද සංකල්පය තදින් ක්‍රියාත්මක වෙයි..

නිරුක්තිය
ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ කන්‍යාභාවය හදුන්වන  virgin යන වචනය ප්‍රංශ භාෂාවේ virgine යන වචනයෙන් බිඳී ආවකි.මෙම ප්‍රංශ භාෂවේ ඇතුලත් වචනයේ මූලය වන්නේ ලතික් භාෂාවේ virgo යන වදනයි.මෙහි අරුත ලිංගික සංසර්ගයට භාජනය නොවූ ස්ත්‍රිය යන්නයි  .

ක්‍රිස්තියානි ආගම තුල ජේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මවුතුමිය හැදින්වීමට කන්‍යාව යන වදන එනම් virgin යන්න භාවිතකර ඇත. කතෝලික ආගමේ විශ්වාසයන්ට අනුව මරිය මවුතුමිය කන්‍යාවියක් එනම් ලිංගික සංවාසයේ නොයෙදුන තැනැත්තියක් ලෙස දැක්වේ. ඇය ගැබ්ගන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ අභිමතය පරිදිය.

කන්‍යාව (virgin) යන වදනට විවිධ අරුත් කිහිපයක්ම ඇතිබව ඔක්ස්ෆර්ඩ් ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂය පෙන්වා දෙයි (Oxford English Dictionary) (OED1, pages 230–232). ඒ අනුව මෙයට සමාන වචන කිහිපයක් පවතී.

සංස්කෘතිය
ඇතැම් සංස්කෘතික සංකල්ප තුල කන්‍යාභාවයට විශාල වටිනාකමක් දී ඇති බව පැහැදිළිවේ.මේහා බැඳුනු ඓතිහාසික සමාජමය සංස්කෘතික හා ආගමික කාරණා රැසක්පවතී.ඇතැම් විද්වතුන් පවසන්නේ කන්‍යාපටලය යනු ස්ත්‍රියකගේ පවිත්‍රත්වය මැනියහැකි අවයවයක් නොව මානවපරිණාමයේ මුල් යුගයේ පැවති අවයවයක ශේෂයක් පමණක් බවයි.බොහෝ කාන්තාවාදී විශ්ලේෂකයන් මෙම කන්‍යාභාවය පිළිබද සංකල්පය මිත්‍යාවක් බව පෙන්වාදෙයි.ජීව විද්‍යාත්මකව කන්‍යාභාවය අහිමිවීමට බලපාන එකම හේතුව පුරුෂයෙකු හා ඇතිවන ලිංගික සංසර්ගය පමණක් නොවේ.එසේම ප්‍රථම ලිංගික එක්වීම තුල පමණක් කන්‍යාභාවය අහිමිවීමද ජීව විද්‍යාත්මකව පිළිනොගන්නා කරුණකි.  විවිධ සංස්කෘතීන් තුල කන්‍යාභාවය පිළිබද පවතින ආකල්ප ජෙසිකා වැලෙන්ටි(Jessica Valenti) නම් කතෘවරියගේ The Purity Myth නම් ග්‍රන්තයේ දක්වා ඇත., ඒ අනුව විවිධ සංස්කෘතීන් තුල කන්‍යාභාවය පිළිබද ඇති සංකල්ප විවිධවේ.කන්‍යාපටලම මිනිසාට පමණක් නොව ඇතැම් සතුන් තුලද පවතී.විශේෂයෙන් ඇතැම් ක්ෂීරපායි ගැහැණු සතුන්ට කන්‍යාපටලයක් පිහිට.උදාහරණ ලෙස තල්මසා,අශ්වයා(වෙළඹ),අලි ඇතුන්(ඇතින්න),චිම්පන්සි,හාවන් ආදිය දැක්විය හැක.

කන්‍යාභාවය අහිමිවීම
සමාන්‍ය පිළිගැනීම නම් යුවතියකගේ කන්‍යාභාවය අහිමි වන්නේ ඇය පුරුෂයෙකු හා ඇතිකරගන්නා යොනිමාර්ගික ලිංගික සංසර්ගයකින් පමණය.එනම් පුරුෂයෙකුගේ ප්‍රාණවත්වූ ශිෂ්නයක් කන්‍යාවියකගේ යෝනිමාර්ගයට අතුළුකල සිදුවන ලිංගික සංසර්ගයකදී පමණය.කන්‍යවියක් සමග මුඛ හා ගුද ලිංගික සංසර්ගයන් පැවැත්වීම හා ස්වංවින්දන සාමාන්‍ය අයුරින් සිදුකිරීම මගින් කන්‍යාභාවයට හානි සිදුනොවේ.තවද ස්ත්‍රින් අතර සිදුවන නාරිමෛථුන සෙවනයේදීද කන්‍යාභාවයට හානි සිදුවීමක් සිදුනොවේ.  ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ඇති මෙම කන්‍යාභාවය පිළිබද සංකල්පය හේතුවෙන් සමලිංගික වර්‍යාවන්ට පුද්ගලයන් පෙළඹෙනබව සමාජ මනෝවිද්‍යාඥයන් පෙන්වාදෙයි.කන්‍යාභාවය ප්‍රබලව පවතින සංස්කෘතීන්තුල සමලිංගික සබදතා බහුලව පවතී.එහෙත් මෙම සමලිංගික සබදතා බටහිර සමාජයන් මෙන් සමාජයට විවෘත නොවේ.මෙවන් වර්‍යා රහසිගතව සිදුවේ..  බොහෝ සමලිංගිකයන් ඒ සදහා යොමුවීමට කන්‍යාභාවය නැමැති සංස්කෘතික සංකල්පය ඉවහල්වී ඇත.තමාට ඇතිවන ලිංගික ආතතිය පිටකරගැනීම සදහා සමලිංගියන්ගේ පිහිට පැතීම බොහෝ සමාජයන්හි සිදුවේ.සත්ව ලෝකය දෙස බැලීමෙදී ඇතැම් පිරිමි සතුන් ගැහැණු සතකු තම ලිංගික කාර්‍ය සදහා යොදාගැනීමට නොහැකිවූවිට සමලිංගිකයෙකු සමග හෝ එක්වී තම ලිංගික ආතතිය දුරුකරගනී.1971 ට පෙර මානසික රෝගයක් ලෙස සැළකූ සමලිංගිකත්වය මානසික රෝග වර්ගීකරණයෙන් ඉවත්කිරීමට මූලික පදනමක් ලැබුනේ සත්ව විද්‍යාඥයන්ගේ මෙම සොයාගැනීම්ය.

සමලිංගික වර්‍යා මගින් කන්‍යාපටලයට හානි සිදුවීමක් සිදු නොවෙයි.එබැවින් තරුණියන් අතර සමලිංගික සබදතා ඇතිකර ගැනීම සිදුවේ.පුරුෂයින් අතරද මෙම කන්‍යාභාවය නැමැති සාධකය නිසා විරුද්ධ ලිංගිකයන් කරා ඇදීයාම වෙනුවට සමලිංගික සබදතා පවත්වා ගැනීම ආරක්ෂිතබව පිළිගනී.

ඇතමුන් කන්‍යාභාවය අහිමිකරගැනීමකින් තොරව ලිංගික තෘප්තිය ලබාගැනීම සදහා බහුල වශයෙන් මුඛ ලිංගික වර්‍යා සදහා පෙළඹේ. උදාහරණ ලෙස නව යොවුන් වියේ පසුවන පෙම්වතුන් ලිංගික තෘප්තිය සදහා මුඛ ලිංගික වර්‍යා සිදුකරයි.එමගින් කන්‍යාපටලයට හානිවීමක් සහ ගැබ්ගැනීමක් කිසිවිට සිදු නොවේ.පුරුෂ ශුක්ක්‍රාණු ස්ත්‍රියකට ගිලුනද එය ආහාර මාර්ගයට ඇතුළු වනවා මිස කිසිසේත් ගැබ් ගැනීමක් සිදු නොවේ.  1999  දී අමරිකාවේ පළවූ  JAMA (the Journal of the American Medical Association),නම් සගරාව දක්වන ආකාරයට 1991 දී සිදුකල අහඹු පරීක්ෂණයකට අනුව අධ්‍යාපන ආයතන 599 සිදුන් අතරින් 60%  පමණ සිසුන් මුඛ ලිංගික චර්‍යා සිදුකරනබව හෙළිවී ඇත.. මෙසේ බොහෝ සමාජයන්හි තරුණ තරුණියන් අතර කන්‍යාභාවයට හානිවීමක් නොවී සිදුකලහැකි ආරක්ෂිත ලිංගික හැසිරීමක් ලෙස මුඛ ලිංගික සංසර්ගය පවතී.කෙසේ වෙතත් බොහෝ පර්යේෂකයන් පෙන්වා දෙන්නේ මුඛ ලිංගික සංසර්ගය හා කන්‍යාභාවය පිළිබද මිත්‍යා අදහස් ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල බහුලව පවතින බවයි.උදාහරණ ලෙස මුඛ ලිංගික සංසර්ගයේදී පිටවන පුරුෂ බීජ මගින් ස්ත්‍රීන් ගැබ් ගන්නේය යන මිත්‍යාව දැක්විය හැක.

2003 දී පළවූ Canadian Journal of Human Sexuality නම් සගරාව මගින් කන්‍යාභාවය හා බටහිර විශ්ව විද්‍යාල උප සංස්කෘතිය පිළිබද අධ්‍යනයක් සිදුකර ඇත.ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයˌඑක්සත් රාජධානිය හා ඕස්ට්‍රේලියාව යන රටවල විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් ගෙන් 97% පමණ ශිෂ්න යෝනි ලිංගික සම්භන්ධතා පවත්වා ඇත.70%-90% පමණ සිසුන් ගුද ලිංගික(ශිෂ්න ගුද) සම්භන්ධතා පවත්වා ඇත.32%-58% මුඛ ලිංගික(ශිෂ්න මුඛ)සම්භන්ධතා පවත්වා ඇත.. මේ අයුරින් බටහිර රටවල කන්‍යාභාවය පිළිබද ඇති අවධානය වර්තමානයේ බොහෝ සෙයින් අඩුවී ඇත.තවද Kinsey Institute නම් ආයතනයක් මගින් බටහිර සමාජයේ සිදුකළ අධ්‍යනයකදී පුද්ගලයින් 484 දෙනකුගේ නියැදියක් යොදාගනිමින් කළ අධ්‍යනයේදී වයස අවුරුදු 18–96. අතර වයසේ පසුවන්නන් අතරින් 95% පමණ දෙනා ලිංගික සංසර්ගයක් ලෙස පිළිගන්නෙ ශිෂ්න යෝනි ලිංගික සම්භන්ධය පමණක් බව අවධාරණයවී ඇත.එනම් මුඛ හෝ ගුද ලිංගික සම්භන්ධතා ලිංගික සංසර්ගයක් ලෙස ඔවුන් පිළි නොගන්නා බවයි.එහෙත් ඇතැම් දෙනා ගුද හා මුඛ ලිංගික සම්භන්දතාද ලිංගික සංසර්ගයක් ලෙස පිළිගනී.ඒ ආකාරයෙන් පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට සංස්කෘතියෙන් සංස්කෘතියට ලිංගික ක්‍රියාව හා කන්‍යාභාවය පිළිබද එකිනෙකට පරස්පර ආකල්ප පවතී.

කෙසේ වෙතත් කන්‍යාභාවය ආරක්ෂා කරගෙන ලිංගික තෘප්තිය ලැබීමට සමලිංගික වර්‍යාˌමුඛ ලිංගික වර්‍ය(මුඛ ශිෂ්න)ˌගුද ලිංගික චර්‍යා(ශිෂ්න ගුද) ආදියට පෙළඹීම සිදුවේ.මීට අමතරව පියයුරු සංසර්ගය,පාද සංසර්ගය හා කලවා සංසර්ගය වැනි බාහිර ලිංගික සංසර්ගයන් මහින්ද කන්‍යාපටලයට හානියක් සිදු නොවී ලිංගික තෘප්තිය ලැබිය හැකි ක්‍රම ලෙස සළකයි.වෙතත් ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල කන්‍යාභාවය යන සංකල්පයට එතරම් වටිනාකමක් නොදෙයි.විශේෂයෙන් සංවර්ධිත රටවල මේ තත්වය බහුලය.එහෙත් ඌන සංවර්ධිත රටවල මේ සදහා වූ පිළිගැනීම ඉහළය..

වර්තමානයේදී පූර්වවෛවාහික ලිංගික සංසර්ගයක් මගින් කන්‍යාපටලයට හානිවීමක් සිදු වුවද අදාල ස්ත්‍රියට නැවත කන්‍යාපටලය ප්‍රතිස්ථාපනය කලහැකිය.එබැවින් ප්‍රථම ලිංගික සංසර්ගය මගින් ස්ත්‍රියක පවිත්‍රත්වය මැනීම වර්තමානය තුල ඉතා අවිද්‍යාත්මක නිෂ්පල ක්‍රියාවකි.එසේම ප්‍රථම ලිංගික සංසර්ගයේදී කන්‍යාපටලය බිඳීම සමග ඇතිවන වේදනාව බොහෝවිට මානසික හේතුමත තීරණයවන බව මනෝ විද්‍යාඥයන් පවසයි.ඒ අනුව ස්ත්‍රියක් උපරිම ලිංගික උත්තේජනයට පත්වූවිට ඇතිවන වේදනාව අඩුය.ස්ත්‍රියගේ අකමැත්ත බිය සහිතව ඇතිවන සංසර්ගයකදී වේදනාව අධිකය.

කාන්තාව

සංස්කෘතික වටිනාකම්
කාන්තාවකගේ පළමු ලිංගික සංසර්ගය ඇයගේ ජීවිතයේ ඉතා වැදගත්ම අවස්ථාවක් ලෙස බොහෝ සංස්කෘතීන් තුල පිළිගනී..

සාම්ප්‍රදායිකව බොහෝ සමාජතුල විවාහයට පෙර ලිංගික සංසර්ගය අනුමත නොකරයි.විවාහ දිනයේදී සැමියා අතින් ඇගේ කන්‍යාභාවය අහිමිවිය යුතුය යන මතය පවතී.ස්ත්‍රියක් ලිංගික සංසර්ගයේ යෙදීම විවාහක සැමියා සමග පමණක් වියයුතු අතර ඇය විවාහයට පෙර ලිංගික සම්බන්ධතා පැවැත්වීම වරදකි.

ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල අවිවාහක ස්ත්‍රීහූ විවාහයට පෙර ලිංගික සම්බන්ධතා පවත්වන විට කන්‍යාපටලයට හානි සිදු නොවීම සදහා ඇතැම් උපක්‍රම අනුගමනය කරති.   ඇතැම් ස්ත්‍රීන් විවාහයට පෙර ලිංගික සම්බන්ධතා ඇතිකරගත් විට ඔවුන් කන්‍යාපටලය ප්‍රථිස්තාපන සැත්කම් මගින් නැවත කන්‍යාභාවය ලබාගනී. ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියකගේ කන්‍යාභාවය අහිමිවීමක් සිදුවූවිට විශේෂයෙන් ස්ත්‍රි දූශනයකට ලක්වූවි ඇගේ පවුලේ සාමාජිකයන් විසින් ඇය ගිනිතබා මරා දමයි.මෙය ගෞරවය වෙනුවෙන් සිදු කරන ඝාතන ලෙස දැක්වේ.එම සංස්කෘතීන්තුල සාමාජිකයන් මෙම ඝාතන අපරාධයක් ලෙස පිළි නොගනී.මෙවන් මිනී මැරුම් ඉස්ලාම් අන්තවාදී රටවල සිදුවේ.ඇතැම් පෙරදිග රටවල තරුණියන් විවාහයට පෙර ඇගේ කන්‍යාභාවය අහිමිවුවහොත් සියදිවිනසා ගැනීමටද පෙළඹේ.අප්‍රිකානු රටවල පවතින මිත්‍යා විශ්වාසයක් වන්නේ කන්‍යාවියන් සමග ලිංගික එක්වීම මගින් ඒඩ්ස් රෝගය හට නොගන්නා බවයි.මෙම මිත්‍යා මතය පදනම් කරගනිමින් අප්‍රිකානු රටවල තරුණ ගැහැණු ළමුන් දූශනයට ලක්වන ප්‍රමානය වැඩිවී ඇත. කෙසේ වෙතත් වර්තමාන සංවර්ධිත රටවල් බොහෝමයක පූර්ව වෛාහික ලිංගික සම්බන්දතා සිදුවන අතර විවාහයේදී කන්‍යාභාවය පරික්ෂා කිරීමක් සිදු නොවේ.විවාහයට පෙර සිදුවන ලිංගික සම්භන්ධතා සාමන්‍ය දෙයක් ලෙස පිළිගැනෙයි.

අතීත සංස්කෘතින් බොහෝමයක විවාහයට පෙර ලිංගික සම්භන්ධතා ප්‍රතික්ෂේප කරයි.විවාහ දිනයේදී ස්ත්‍රියගේ කන්‍යාභාවය පරික්ෂා කිරීම සිදුවන අතර ඇය කන්‍යාවියක් නොවුන හොත් විවාහය දෙදරා යයි.විවාහයකට ඇතුලත් විය හැක්කේ කන්‍යාවියකට පමණි. .

ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියක් විවාහ වීමට පෙර දූශනයට ලක් වුහොත් ඇයගේ පියාට දූශකයා විසින් වන්දියක් ගෙවිය යුතුවිය.ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල දූශකයා විසින්ම අදාල ස්ත්‍රියව ආවාහ කරගත යුතුය. .

පරික්ෂාකිරීම
ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියක් විවාහයට පෙර කන්‍යාවියක්ව සිටීම එනම් මීට ප්‍රථම ලිංගික සංසර්ගයක් පවත්වා නොතිබීම අවධාරණය කරයි. එබැවින් එවැනි සාම්ප්‍රදායික සමාජයන්හි විවාහ දිනයේ ප්‍රථම ලිංගික එක්වීමේදී කන්‍යාපටලය බිඳීමෙන් පිටවන රුධිරය සාක්ෂි ලෙස ගෙන කන්‍යාභාවය සොයාගනී. ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල විවාහ දිනයේදී නව යුවල මධුසමය ගතකරන යහනේ සුදු රෙද්දක් එලා තබයි.එම සුදු රෙද්ද තුල ලේ බිංදු තැන්පත්වී ඇත්නම් අදාල මනාලිය කන්‍යාවක් බව ඥාතීන් තේරුම් ගනී.

පර්යේෂකයන්ට අනුව ප්‍රථම ලිංගික එක්වීමෙන් පිටවන රුධිරය පරික්ෂාවෙන් ස්ත්‍රියක් කන්‍යාවියක්ද යනවග සොයාගත නොහැකි බවයි.කන්‍යා පටලය යනු යෝනි මාර්ගය තුල ඇති සියුම් පටලයකි. එය නම්‍යශ්‍රීලී හා ඇදෙනසුලු අවයවයකි.එබැවින් ප්‍රථම ලිංගික එක්වීමේදීම එය බිඳී නොයාමට ඉඩතිබේ.මීට අමතරව ඇතැම් භෞතික හේතු මතද කන්‍යා පටලය බිඳීමට ලක්විය හැක.ඇතැම් කාන්තාවන්ට ඉතා තුනී කන්‍යාපටලයක් පිහිටා තිබීම නිසා ඉක්මනින් බිඳීයාමට ඉඩඇත, ඇතැම්විට ගැහුණු ළමුන් තමා නොදැනුවත්වම ඇගේ කන්‍යා පටලය බිඳීයා හැක,බොහේ විට ඇතැම් මලල ක්‍රීඩා කිරීමේදී මෙම අවදානමට දැරියන් ලක්වේ. බයිසිකල් පැදීම වැනි ක්‍රියා වලදීද ගැහැණු දරුවකුගේ කන්‍යාභාවය අහිමි වියහැක,යොනි මාර්ගයට ඇතිවන තද තෙරපුමකදී මෙසේ කන්‍යාපටලයට හානි සිදුවිය හැකිය තවද ස්ත්‍රියක් පුරුෂයෙකු හා ලිංගික සංසර්ගයක් පැවැත්වීමෙන් පසු කන්‍යාපටලය අහිමි වුවහොත් ඇයට ශල්‍යකර්මයක් මගින් ඇගේ කන්‍යාපටලය පෙරතිබූ තත්වයට පත්කිරීමට අදවනවිට සිදුකල හැකිය.මෙම සැත්කම් සිදු කිරීමෙන් පසු ලිංගික එක් වුවහොත් රුධිරය පිටවීම මුල් අවස්ථාවේ මෙන් සිදුවේ.ඇතමුන් මෙම සැත්කම හදුන්වන්නේ කන්‍යාවියක් වී නැවත ඉපදීමක් ලෙසයි.

ඇතුම් ගැහුණු දරුවන් උපතින්ම කන්‍යාපටලයක් අහිමිව උපදී, . එබැවින් එවන් ස්ත්‍රියක් ලිංගික සංසර්ගයේ යෙදුනද රුධිරය පිටවීමක් සිදු නොවේ.

ඇතැම් සෞඛ්‍යමය තත්වයන් යටතේ කන්‍යාපටලය ඉවත්කිරීමට වෛද්‍යවරු උපදෙස් දෙති.

පුරුෂයන්
ඉතිහාසයේ මෙන්ම වර්තමාන සමාජයේද බොහෝවිට ස්ත්‍රීන්ගේ කන්‍යාභාවය පමණක් අවධාරණය කලද ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල පුරුෂයන්ගේ ලිංගික පවිත්‍රත්වය පිළිබදවද අවධාරණය කරඇත.කෙසේ වෙතත් බොහෝ සමාජවල පුරුෂයන් සතු ලිංගික බලපරාක්‍රමය මත පුරුෂයින්ගේ ලිංගික හැසිරීම් පාලනයවී නැත. ඉස්ලාම් දහමට අනුව ගැහැණියට මෙන්ම පිරිමියාටද විවාහයට පෙර ලිංගික සබදතා පැවැත්වීම තහනම්ය.ඇතැම් ඉස්ලාමීය සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියක් විවාහයට පෙර ලිංගික සබදතා පැවැත්වීම හෝ දූශනයට ලක්වූ විට ඇය තම පවුලේ ගෞරවය නැතිකල අයකු ලෙස සලකා මරා දමනු ලබයි.ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියක් විවාහයට පෙර ලිංගික සබදතා පැවැත්වූ විට ඇයව තවදුරටත් ලිංගික හැසිරීම් සිදුකිරීමට යොසු කරයි.එහෙත් පුරුෂයන්ට හැකිපමණ විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලබාගන්නට ඉඩදෙයි.. එහෙත් මෙසේ වැඩිදුර ලිංගික අද්දැකීම් ලැබීමට යන පුරුෂයන් අන් පුරුෂයන්ගේ සරදමට හා හොරෙන් බැලීමේ ක්‍රියාකාරකම්වලට ලක්වේ. බොහෝ පර්යේෂණයන්ට අනුව පුරුෂයන් වැඩි දෙනෙක් විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලබනබව සනාථවී තිබේ.මෙය සෑම සංස්කෘතියකටම වගේ පොදු ධර්මතාවකි.

ව්‍යාප්තිය

කන්‍යාභාවය පිළිබද සංකල්පය සංස්කෘතියෙන් සංස්කෘතියට විසරණයවී ඇත.එනම් එක් සංස්කෘතියක සිට තවත් සංස්කෘතියකට ව්‍යාප්තවී ඇත.ඒ අනුව බොහෝ සාම්ප්‍රදායික සංස්කෘතීන් තුල විවාහයට පෙර ස්ත්‍රියක් ලිංගික සහවාසයක යෙදී නොසිටිය යුතුය.විවාහ දිනයේදී රුධිර පරික්ෂාව මගින් එය සනාථ කරගතයුතුය.රුධිර පරීක්ෂණයෙන් අසමත් වුවහොත් ඇයට විවාහවිය නොහැකිය.

ඇතැම් සංස්කෘතීන් අධ්‍යනයේදී හෙළිවී ඇත්තේ එම සංස්කෘතීන් තුල ගැහැණු දරුවකු වැඩිවියට පැමිණි සැණින් විවාහ කරදීමේ සම්ප්‍රධායක් පවතින බවයි.ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ගැහැණු දරුවකු වැඩිවිය පැමිණීමට පෙරද විවාහය සිදු කරයි.උප සහරා මහද්වීපය හා සහ ඉන්දියානු උප මහද්වීපය හා අරාබි රටවල මෙම තත්වය දැකිය හැකිය..

ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රියකගේ විවාහවීමේ වයස වැඩිය.එනම් ප්‍රමාධවී විවාහය සිදුවේ.විවාහය කල් ගියද විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලැබීම තහංචිය.එහෙත් පුරුෂයන්ට හැකිතාක් ලිංගික අද්දැකීම් ලබන්නට අවසර ඇත.පුරුෂයින් ගණිකාවන් හා අනියම් භාර්‍යාවන් කරා ගොස් ලිංගික අද්දැකීම් ලබයි.මෙවන් සංස්කෘතීන් දකුණුදිග යුරෝපා රටවල හා ලතික් ඇමරිකානු රටවල දක්නට ලැබේ.ඇතැම් අසියාතික රටවලද මෙම තත්වට පවතී..

තවත් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයේම පුද්ගයන්ට විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලැබීම තහංචිවන අතර විවාහයද ප්‍රමාදවී සිදුවේ.පෝලංතය ශ්‍රී ලංකාව සිංගප්පූරුව චීනය වියට්නාමය වැනි රටවල මෙම තත්වය දක්නට ලැබේ.

ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල ස්ත්‍රී පුරුශ දෙපාර්ශවයටම විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලැබිය හැකිය.එහෙත් විවාහය බොහෝවිට ප්‍රමාදව සිදුවේ.උතුරු හා නැගෙනහිර යුරෝපා රටවල් ස්විස්ටර්ලන්තය ජර්මනිය චෙස් ජනරජය වැනි රටවල් මෙයට උදාහරණ වෙයි.

යුනිසෙෆ් සංවිධානය විසින් 2001 දී සිදුකල සමීක්ෂණයකින් පෙන්වා දෙන්නේ බටහිර රටවල තරුණ තරුණියන් 2/3 ක්ම නවයොවුන් වියේදීම ලිංගික අද්දැකීම් ලබන බවයි.ජර්මනිය අයිස්ලන්තය නෝර්වේ එක්සත් ජනපදය ඔස්ට්‍රේලියාව එක්සත් රාජධානිය යන රටවල් මෙයට අයත්වේ.අවුරුදු 15ත් 17 ත් අතර වයසේ පසුවන තරුණ තරුණියන්ද විවාහ පූර්ව ලිංගික අද්දැකීම් ලබයි.. 2002 වසරේදී සිදුකල සමීක්ෂණයකට අනුව බටහිර රටවල් 24ක තරුණ සිසු සිසුවියන්  33,943 ම ලිංගික අද්දැකීම් ලබා ඇත.ඔවුන් වැඩි දෙනෙක් උපත්පාලන ක්‍රම අනුගමනය කරමින් අනවශ්‍ය ගැබ්ගැනීම් වළක්වාගෙන ඇත. 2005 දී සිදුකළ සමීක්ෂණයකට අනුව ඇමරිකානු තරුණ තරුණියන්ගෙන් සියයට 29%  දෙනා ලිංගික අද්දැකීම් ලබන බවයි.තරුණ තරුණියන් ගෙන් 33% පමණ පමණටත්ත් වඩා ලිංගික අද්දැකීම් ලබා ඇති බවයි.ඇතැම් දෙනා පවසා ඇත්තේ තමාට ලිංගික අද්දැකීම් ලබන්නට අනවශ්‍ය වුවද විරුද්ධ ලිංගිකයන්ගේ බලකිරීම් මත තමාට එවන් අද්දැකීම් ලබාගැනීමට සිදුවූ බවයි.. ඇතමුන් පවසා ඇත්තේ අනෙක් තරුණ තරුණියන් ලිංගිකව හැසිරෙනවා දැකීමෙන් තමාද එට පෙළඹුන බවයි.

සමීක්ෂණයන්ට සහභාගීවූ බොහෝ සිසුන් පවසා ඇත්තේ පෙර පරම්පරාවට වඩා වර්තමාන පරම්පරාව ලිංගික අද්දැකීම් අඩු වයසේදීම ලබන බවයි. එහෙත් ලෝකයේ මේ තත්වය පිළිබද අවදානය යොමු කිරීමේදී තවමත් දියුණු වෙමින් පවතින රටවල කන්‍යාභාවය පිළිබද ආකල්පය නිසා ප්‍රථම ලිංගික අද්දැකීම ලැබීම විවාහය තුලට සීමාවී ඇත.. ඇතැම් බටහිර රටවල පවා ඇතැම් තරුණ තරුණියන් ප්‍රථම ලිංගික අද්දැකීම විවාහයට සීමාකරගෙන ඇත.එහෙත් මෙය ප්‍රතිශතයක් ලෙස ඉතා අවම අගයක් ගනී.උදාහරණ ලෙස මහා බ්‍රිතාන්‍ය යේදී 2008 කල සමීක්ෂණයකට අනුව තරුණියන්ගෙන් 6%  පමණ ප්‍රථම ලිංගික අද්දැකීම ලබා ඇත්තේ විවාහය තුලය.

වර්ෂ 2011 දී ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේදී සිදුකල සමීක්ෂණයකට අනුව වයස අවුරුදු 15 ත් 19 අතර පිරිමි ළමුන්ගෙන් 43% දෙනාටවිරුද්ධ ලිංගික සහකරුවකු නොමැති බව පවසා ඇත.එම වයසේම පසුවන ගැහැණු ළමුන්ගෙන් 48% කටද විරුද්ධ ලිංගික සහකරුවන් නොසිටි බව පවසා ඇත..

අප්‍රිකානු රටවල ගැහැණු ළමුන් 14.3% දෙනකු ළමා මවුවරුන් බවට පත්වෙයි.එනම් ළමාවියේදීම මවුවරුන් බවට පත්වේ.දකුණු කොරියාවේ ළමා වියේ ගැබ්ගැනීම් ප්‍රතිශතයක් ලෙස 0.29%.කි.අැමරිකාවේ ළමාවියේදී ගැබ්ගැනීම් ප්‍රතිශතය 5.21%කි..  ළමාවියේ ඇතිවන මෙම දරු උපත් පාලනය කිරීම සදහා බටහිර රටවල පාසැල්තුල ලිංගික අධ්‍යාපනය නිවැරදි ලෙස ලබාදීමට කටයුතු යොදා ඇත.

සමාජ මනෝවිද්‍යාව
ඇතැම් සංස්කෘතික මානව විද්‍යාඥයන්ට අනුව ප්‍රේම සම්භන්ධතා හා ලිංගික ඊර්ෂ්‍යව යනු සෑම සංස්කෘතියකම පාහේ දක්නට ලැබෙන පොදු විශ්වීය තත්වයකි. කන්‍යාභවය වැනි සංකල්ප බිහිවීමට මිනිසා සතු මෙම ලිංගික ඊර්ෂ්‍යාව වැනි සංකල්ප හේතුවන්නට ඇතිබව මානව විද්‍යාඥයන් පැහැදිළි කරයි.

1965ත් 1985 අතර කාලය තුල ඇමරිකාවේ විවාහවූ කාන්තාවන් තුල කන්‍යාභාවය අහිමිවී තිබීම දික්කසාදයට හෝ විවාහ දිවියේ නොයෙක් ප්‍රශ්න ඇතිවීමට හේතුවේයැයි විශ්වාසයක් තිබුනබව පර්යේෂකයන් පෙන්වාදී ඇත.

ආචාර ධර්ම

සමාජ අචාර ධර්ම හා නීතිමය තත්වය
ලිංගික වර්‍යායනු සත්ව ලෝකයට පොදු ධර්මතාවකි.එය තම වර්ගයාගේ අඛණ්ඩ පැවැත්ම උදෙසා සොබාදම් මාතාව විසින් ලබාදුන් අපූරු ක්‍රියාවලියකි.එහෙත් මානවයා විසින් නිර්මාණය කරගත් සංස්කෘතිය මත මිනිසා ලිංගික වර්‍යාවට නොයෙක් තහංචි දමාගත්හ.මුල් යුගයේදී මිනිසා සමූහ ලෙස ලිංගික චර්‍යාවන් සිදු කලද පසුව ක්‍රමයෙන් ආගම හා සංස්කෘතිය බිහිවීම සමග ඇතිවූ පරිවර්තනය නිසා සමූහ ලිංගික චර්‍යා වෙනුවට ඒක විවාහක්‍රම බිහිවිය.විවාහයෙන් පිට ලිංගික චර්‍යා තහංචිවිය.එපමණක් නොව විවාහයට පෙර ලිංගික චර්‍යා සිදුකිරීමද තහනම්විය.මෙහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස කන්‍යාභාවය වැනි සංකල්ප ඇතිවිය.විශේෂයෙන් බොහෝ ආගම් තුල කන්‍යෘභාවයට වැඩි අගයක් ලබාදීම සිදුවිය.පසුව ආගම හා රාජ්‍ය අතර ඇති සම්භන්දය මත නීතිරීති පැනවීමද සිදුවිය.

බොහෝ රටවල්වල විවාහය සදහා අවම වයස් සීමාවක් නීතිගතකර ඇත.මෙලෙස ඇති වයස් සීමාවන් ලෙස වයස අවුරුදු 16-18 අතර වයස් සීමාවන් දැක්වේ.එහෙත් ඇතැම් රටවල මෙම නීති ලිහිල්කර ඇති අවස්තා දක්නට ලැබේ.උදාහරණ ලෙස විවාහ සහකාරිය ගැබ්ගෙන ඇතිනම් අවම වයස්සීමාව නොතකා විවාහවීමේ අයිතිය ඇතැම් රටවල පවතී.මීට අමතරව ලිංගික අද්දැකීම් ලැබියහැකි අවම වයස් සීමාවන්ද නීතිගතකර ඇත.අතීතයේ 19 වන සියවසට පෙර ඇතැම් බටහිර රටවල විවාහවීමේ අවම වයස් සීමාව ලෙස දක්වා තිබුනේ වයස අවුරුදු 10-13 අතර වයස් සීමාවන්ය., 19 වන සියවසෙන් පසු විවාහවීමේ අවම වයස් සීමාව වයස අවුරුදු 16 ත් 18 අතර කාලය දක්වා වෙනස්විය.. වර්තමානයේ ලිංගික අද්දැකීම් ලැබියහැකි හොදම වයස් සීමාව ලෙස වයස අවුරු 12 සිට 21 දක්වා කාලය ලෙස දැක්වේ.ඇතැම් රටවල විවාහයෙන් පෙර සිදුවල ලිංගික සබදතා අනුමත කරයි.

අතීතයේ මෙන්ම වර්තමානයේ පවා ඇතැම් රටවල විශේෂයෙන් ස්ත්‍රීන්ට විවාහයට පෙර ලිංගික අද්දැකීම් ලැබීම තහංචිය.ස්ත්‍රියක් විවාහයට පෙර ලිංගික සබදතා පැවැත්වීම බරපතල වරදක් ලෙස සළකයි.එවන් ස්ත්‍රියකට විවාහයක් සිදුකරගැනීමටද නොහැකිය.ස්ත්‍රියක් දූශනයට ලක්වුහොත් ඇයටද විවාහයක් සිදුකරගත නොහැක.ඇතැම් රටවල එවන් ස්ත්‍රීන් මරාදමයි.එවන් මිනී මැරුම් ගෞරවය උදෙසා සිදුකරන මිනීමැරුම් ලෙස සලකනු ලැබේ.ඇතැම් රටවල ස්ත්‍රියක් දූශනය කරනු ලැබූවිට දූශකයා විසින්ම එම ස්ත්‍රිය විවාහකරගත යුතුය.නැතිනම් ඇය සදාකාලිකව අවිවාහකව සිටිය යුතුය.එවන් දූශනයකින් උපන් දරුවන්ට පියාගේ වාසකම ලෙස දූශකයාගේම වාසකම ලබාදියයුතුය.එසේත් නැතිනම් දරුවන් මරාදැමිය යුතුය.ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල දූශනයකට ලක්වුවද ස්ත්‍රියට තමා කැමති වෙනත් අයකු හා විවාහවීමේ හැකියාව ඇත.එහිදී ඇය දූශකයාගෙන් ගැබ්ගෙන සිටියද වර්තමාන විවාහක සැමියාගේ වාසකම දරුවන්ට ලබාදිය හැක..

මේවාත් බලන්න
 කන්‍යා පටලය
 කන්‍යාපටල ප්‍රතිස්ථාපන සැත්කම්
 කෘත්‍රිම කන්‍යාපටල

යොමුව
 Virgin Complex
 Artificial hymen
 Purity ball
 Almah
 Brahmacharya
 Celibacy
 The Purity Myth

කන්‍යාභාවය


Mr. Belvedere Goes to College é um filme de comédia estadunidense  de 1949 dirigido por Elliott Nugent e estrelado por Clifton Webb e Shirley Temple. Foi lançado em 15 de abril de 1949 pela Twentieth Century-Fox.Mr. Belvedere Goes to College. Variety. Consultado em 9 de junho de 2023

Elenco

Filmes dos Estados Unidos de 1949
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes dirigidos por Elliott Nugent
Filmes da 20th Century Studios
Filmes com trilha sonora de Alfred Newman
Filmes em língua inglesa

Mr. Belvedere Goes to College


Inger Smits (født 17. September 1994 i Geleen) er en hollandsk håndboldspiller, som spiller for Borussia Dortmund Handball og Hollands kvindehåndboldlandshold.

Hun var også med til at vinde VM-guld for , ved VM i kvindehåndbold 2019 i Japan, efter finalesejr over , med cifrene 30-29.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Nederlandene

Inger Smits


La Misión de Apoyo de las Naciones Unidas en Libia (también conocida por las siglas UNSMIL, del inglés United Nations Support Mission in Libya) fue autorizada por la resolución 2009 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas del 16 de septiembre de 2011, por un periodo inicial de tres meses. Tiene por objetivo asistir a las autoridades libias para restaurar la seguridad y el Estado de Derecho, promoviendo el diálogo político y la reconciliación nacional; en un primer tiempo también se le encomendó asistir al Consejo Nacional de Transición en la redacción de una constitución para Libia.

La UNSMIL fue aprobada después de seis meses de iniciarse el conflicto armado en Libia, y fue enfocada al apoyo de las autoridades civiles en sus responsabilidades una vez finalizadas las hostilidades. La UNSMIL es una misión política, no militar, coordinada por el Departamento de Asuntos Políticos de las Naciones Unidas. Estuvo encabezada por el español  Bernardino Leon, representante especial del Secretario General en Libia y posteriormente por el alemán Martin Kobler.

En junio de 2017 el Secretario General de NNUU  nombró al profesor y político libanés Ghassan Salamé como su representante especial y jefe de la Misión de Apoyo de las Naciones Unidas a Libia. En esta nueva fase, su misión es apoyar a las instituciones legitimadas por el Acuerdo Político Libio de Sjirat: el Gobierno de Acuerdo Nacional y la Cámara de Representantes para llevar a buen término la reconciliación nacional libia y la reforma de las instituciones políticas.

Referencias

Véase también
Anexo:Misiones de mantenimiento de la paz de Naciones Unidas

Misiones de la Organización de las Naciones Unidas
Libia en 2011


Thanatos Yunan mitolojisi'nde "ölüm"ün tecessümü, vücut bulmuş haliydi. Roma mitolojisindeki dengi Mors'tur.

Gece tanrıçası Niks "Nyx", gece, kendi başına Hypnos uyku ve Thanatos ölüm tanrılarını doğurmuştur. Thanatos, Hypnos ile birlikte yeraltındaki ölüler ülkesinin en derin yeri olan Tartaros'ta oturur. Thanatos efsanelerde küçük bir yere sahiptir. Erken dönemlerde güçlü bir figür olarak tasvir edilir ve gelişi acı ve keder getirirken; daha sonraki dönemlerde Elysium (cennet) fikri olgunlaşınca yakışıklı bir genç adam olarak tasvir edilmiştir.

İnsandaki tüm yıkıcı, öldürücü dürtüleri temsil eden Thanatos, yapıcılığı, yaratıcılığı ve sevgiyi temsil eden Eros'un tamamen karşıtıdır.

Ayrıca bakınız
 Tanatoloji

Ölüm tanrıları
Yunan tanrıları
Kitonik

Thanatos


مسييه 18 (بالإنجليزية: Messier 18 أوM18) هوعبارة عن عنقود نجمي مفتوح خافت نسبياً يقع في كوكبة الرامي (القوس). و يبنعد عنا بمسافة تبلغ 4900 سنة ضوئية ، أو 1500 (فرسخ فلكي) ، من الأرض و يصل قدره الظاهري لـ 7.5+ تم تعيينه في الكتالوج العام الجديد بأسم NGC 6613.

خصائصه
من المحتمل أن مسييه 18 قد يشكّل عنقود نجمي ثنائي مع سديم أوميجا (مسييه 17) القريب منه, حيث تكهن العلماء بأن القرب الشديد بين المجموعنين النجمية قد يشير إلى أنهما تشكلا معاُ. ميسييه 18 و أكتشف مسييه 18 عالم الفلك الفرنسي الشهير شارل مسييه و عند أكتشافه قام مسييه بوضع العنقود في كتالوج الأجسام الشبيهة بالمذنبات في 3 يونيو 1764 و وصفه بأنه "مجموعة من النجوم الصغيرة تقع بداخل سديم".

إمكانية رؤيته
أسهل طريقة للعثور على مسييه 18 بالمنظار هي تحديد موقع سديم أوميجا (مسييه 17) أولاً ثم التوجه نحو الجنوب قليلاً ، أو العثور على مسييه 24 والتوجه نحو درجتين شمالاً. و من السهل رؤية نجوم العنقود في التلسكوبات الصغيرة و أفضل وضعية لرؤيتها هي بتكبير منخفض. و يمكن أيضاً تحديد موقع مسييه 18 بأستخدام نجم القوس الشمالي، حيث يقع مسييه 18 حوالي 8.5 درجة شمالاً وغرباً قليلاً من هذا النجم. من الأفضل ملاحظة العنقود النجمي في التلسكوبات الصغيرة ، و التي تمكنك من رؤية 12 نجماً ساطعاً في العنقود حيث النجوم في مسييه 18 ليست شديدة اللمعان ، لذلك لا يبدو مسييه 18 مثير للإعجاب في التلسكوبات الكبيرة. مسييه 18 تضم حوالي 20 نجم , و أفضل وقت في السنة لمراقبة مسييه 18 هو في فصل الصيف ، عندما تظهر كوكبة القوس فوق الأفق الجنوبي في المساء.

خصائص العنقود النجمي مسييه 18

 البعد عن الأرض : 4900 سنة ضوئية
 درجة اللمعان : 7.5+ قدر ظاهري
 الاتساع : 9 دقيقة قوسية
 القطر : 18 سنة ضوئية
 عمر التجمع : 32 مليون سنة

ويعتبر التجمع أحد اتجمعات النجوم المنتمية لمجرتنا، مجرة درب التبانة.
وترجع التسمية NGC 6613 إلى الفهرس العام الجديد.

اقرأ أيضاً

 نجم نيوتروني
 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 نجم
 مجرة حلزونية
 مجرة إهليجية
 الانفجار العظيم
 ثقب أسود
 خط زمني للانفجار العظيم

وصلات خارجية
 موقع الكون في الإنترنت

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1764
اكتشافات شارل مسييه
ذراع رامي القوس
سدم
عناقيد مفتوحة
فهرس مسييه
كوكبة الرامي

مسييه 18


Crkva Krista Kralja je katolička crkva u Selcima na otoku Braču.

Opis
Župna crkva Krista Kralja sagrađena je 1919. na mjesnom trgu prema projektu austrijskog inženjera Adolfa Schlaufa, a uz sudjelovanje lokalnih graditelja i klesara. Monumentalna trobrodna građevina sa zvonikom na pročelju građena je u oblicima neoromanike s kapitelima po uzoru na ranokršćanske. U crkvi je brončani kip Krista Kralja, rad Ivana Meštrovića iz 1956. god.

Zaštita
Pod oznakom P-6445 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra.

Izvori

Vanjske poveznice

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Krist Kralj

Crkva Krista Kralja u Selcima


Casey Stoner, punim imenom Casey Joel Stoner (Southport, Queensland, Australija, 16. listopada 1985.) je bivši australski vozač motociklističkih i automobilističkih utrka.

Životopis i karijera

Uspjesi u prvenstvima

 Svjetsko prvenstvo - MotoGP
 prvak: 2007., 2011.
 drugoplasirani: 2008.
 trećeplasirani: 2012.

 Svjetsko prvenstvo - 250cc
 drugoplasirani: 2005.

Osvojene utrke

Osvojene utrke u natjecanjima sa statusom svjetskog prvenstva

Ostale pobjede

Pregled karijere

Po sezonama - cestovni motociklizam

Po natjecanjima - cestovni motociklizam

Povezani članci

Vanjske poveznice
  caseystoner.com.au - službene stranice
  caseystoner.com.au - službene stranice, wayback
  motogp.com, Casey Stoner

Izvori

  caseystoner.com.au, Casey Stoner – Biography, pristupljeno 28. rujna 2021.
  caseystoner.com.au, Casey Stoner – Biography, wayback arhiva
  caseystoner.com.au, MotoGP Career Statistics, pristupljeno 28. rujna 2021.
  caseystoner.com.au, MotoGP Career Statistics, wayback arhiva
  crash.net, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
  pilotegpmoto.com, STONER Casey, preuzeto 28. rujna 2021.
  motorsportmagazine.com, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
  the-sports.org, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
  motorsport-archive.com, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
  motorsportstats.com, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
  driverdb.com, Casey Stoner, pristupljeno 28. rujna 2021.
   sahof.org.au, Casey Stoner AM, pristupljeno 28. rujna 2021.

Australski športski motociklisti
Australski športaši

Casey Stoner


Monte Águila este un oraș chilian situat în Regiunea Bío-Bío, în municipiul Cabrero, la 5 km sud de orașul cu același nume. A fost capul dispărutului Sucursala Feroviară Monte Águila - Polcura, ceea ce îl face o locație recunoscută de industria feroviară. Acesta cuprinde o populație de 6.090 de locuitori.

Originea numelui orasului
Conform povestii despre localnici din zonă care au trăit în prima jumătate a secolului al Secolul al XX-lea, numele "Monte Águila" este numele lonco Ñancomawuida, în Mapudung înseamnă "Monte de las águilas" (în limba spaniolă, Mount de Vultur).

Istorie

Naștere
Istoria datează din existența unor aborigine, grupate în sectorul actual de Monte Águila, aparținând subdelegării de la Yumbel. Primii locuitori ai acestui oraș erau un grup de aborigani, cei care locuiau în mijlocul celor mai nisipoase și deșert teritorii, cu vegetație redusă, cunoscute după etnie ca Coyunches "Oameni din zonele nisipoase". Acești localnici au fost conduși de lonco Ñancomawida, care, împreună cu oamenii lor, nu au fost acceptați în ferma care sa dezvoltat în acest sector, ca și dulgherii care lucrau acolo. În 1852, acest grup de localnici este forțat să părăsească aceste ținuturi, deoarece prin decret suprem, președintele de atunci, dl. Manuel Bulnes Prieto, în mandatul său din 1841-1851, dă drumul colonizării străine a terenurilor ocupate de Mapuches, permițând astfel sosirea coloniilor germane, italiene și franceze. Au existat câteva revolte Mapuche, cu scopul de a-și recupera teritoriile, cu scopul de a recupera terenurile pline de pedeapsă, între 1880 și 1882, și de aceea Ñancomawida și oamenii săi s-au alăturat procesului progresiv de înstrăinare a pământului, în represalii abuzurile și puținele comise de noii locuitori. Mai târziu, liderul acelui grup de indieni, Ñancomawuida dispare, fără să știe mai multe despre el.

Secolul al XX-lea
După războiul cu sare (1880), orașul a servit pentru transferul și expedierea armamentului. De asemenea, recruții au fost transportați în vagoane spre destinațiile lor. Încă din 1887, a fost construită o linie de cale ferată între Monte Águila și orașul argentinian Neuquén, care a contribuit la o mare creștere economică și socială în oraș. O piatră de hotar importantă în consolidarea orașului Monte Águila ca oraș a fost construcția Ramalului, care a legat orașul cu orașul argentinian Polcura. Trans-Orbita, care a început în 1905 și care leagă China și Argentina și a fost finanțată de chilianul Porfirio Ahumada și partenerii săi, argentinii Carlos Viel, Martin Worman și Horacio del Río, au contribuit, de asemenea, la relansarea economică a orașului.

Galerie

Note

Regiunea Biobío

Monte Águila


Umčani
Umčani (arheološko nalazište)
Umčani (Trnovo, FBiH, BiH)
Umčani (Trnovo, RS, BiH)

Umčani (razdvojba)


ජුලියස් මොඩෙකායි පින්කාස් (1885 මාර්තු 31 – 1930 ජුනි 05) බෙල්ජින් ජාතික චිත්‍ර ශිල්පියෙකු වන අතර ඔහු පැසින්, ජුල්ස් පැසින් සහ මොන්ට්පැනාස් කුමාරු යන අන්වර්ථ නාම වලින් හැදින්වෙයි.

අන්තර්ගතය

·	1 - මුල්කාලීන ජීවිතය

·	2 - ඇමරිකාව

·	3 - වෘත්තිය

·	4 - මරණය

·	5 - සටහන්

·	6 - යොමුව

·	7 - බාහිර සම්බන්ධයන්

මුල්කාලීන ජීවිතය

පැසින් උපත ලද්දේ බල්ගේරියාවේ විඩින් ප්‍රදේශයේදී වන අතර ඔහුගේ පියා ස්පාඤ්ඤ - සෙෆාඩික යුදෙව් ජාතිකයෙකු විය. ඔහුගේ මව සර්බියානු - ඉතාලි ජාතික කාන්තාවක් විය. ඔහු සිය මුල්කාලීන පුහුණුව වියනා සහ මියුනිච් ප්‍රදේශයන් හිදි ලබාගන්නා ලදී. ඔහු තම අනුවර්තනාමය වු පැසින් යන්න (මෙය පින්කාස් යන්නෙහි සුළු විකරණයක් වෙයි.) යන්න 1905 වසරේ මුල්භාගයේ පටන් භාවිත කිරීම ආරම්භ කරන ලදී. මෙම කාලය තුළදීම ඔහු මියුනිච්හි ප්‍රකාශයට පත් වු හාස්‍ය ජනක සගරාවක් වු සිම්ප්ලිසිසිමස් නම් සඟරාව සදහා චිත්‍ර නිර්මාණ සිදු කිරීම ආරම්භ කළේය. 1905 වසරේ දෙසැම්බර් මාසයේ දී ඔහු පැරිස් නගරය වෙත පැමිණියේය. ඒත් සමගම 20 වන සියවසේ අරම්භයේ දී පැරිසිය වෙත ගලා ආ කාලාත්මක නිර්මාණ කරුවන් පිරිසෙන් අයෙකු බවට ඔහු පත් විය. 1907 වසරේ දී පැසින්ට තවත් සිත්තරියක වු හර්මයින් ලියෝනට් කාටන් ඩේවිඩ් නම් කාන්තාව මුන ගැසුණු අතර ඔවුන් ආදර වන්තයන් බවට පත් විය. අනතුරුව 1914 ඔක්තෝබර් මස 03 වැනි දින පැසින් ඇමරිකාව බලා පිටත් වන තෙක්ම ඔවුහු එක්ව දිවි ගෙවුහ. පැසින් ඇමරිකාව බලා යාමෙන් අනතුරුව හර්මයින් ඩේවිඩ් තවදුරටත් සිය මව සමග පැරීසියේ ජීවත් වු අතර කෙසේ නමුත් 1914 ඔක්තෝබර් මස 31 වැනි දින පැසින්ගේ ඉල්ලීමට අනුව ඇයද ඇමරිකාව බලා පිටත් විය.

ඉතාලි ජාතිකයින්

පැසින්


කෝපි නිෂ්පාදනය () යනු කෝපි ශාකයේ ඵල, කොපි නම් වන පානය බවට හැරවීමේ කාර්මික ක්‍රියාවලිය වේ. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් බොහොමයක වන කුටුම්භ මිලියන 12.5 පමණ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය වන්නේ කෝපි නිෂ්පාදනය යි.

මූලාශ්‍ර

කෝපි නිෂ්පාදනය


Automobili Nazzaro war ein italienischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Der Rennfahrer Felice Nazzaro gründete am 1. Juli 1911 zusammen mit seinem Schwager Pilade Masoero sowie Maurizio Fabry und Arnold Zoller das Unternehmen Nazzaro & C., Fabbrica Automobili in Turin und begann mit der Produktion von Automobilen. Der Markenname lautete Nazzaro. 1916 wurde das Unternehmen liquidiert und von Franco Tosi aufgekauft. Nach dem Ersten Weltkrieg entstand in Florenz das neue Unternehmen Automobili Nazzaro. 1923 endete die Produktion.

Fahrzeuge

Nazzaro & C., Fabbrica Automobili
Das erste Modell Tipo 1 hatte einen Vierzylindermotor mit 4398 cm³ Hubraum, 70 PS (55 kW) Leistung und ein Vierganggetriebe. Angeboten wurde es in den Karosserieformen Tourenwagen und Limousine. Das nächste Modell, der Tipo 2 bzw. 20/30 HP, hatte zwar den gleichen Motor, war aber sportlicher ausgelegt, und insbesondere als offener Zweisitzer erhältlich. Die Höchstgeschwindigkeit war mit 100 km/h angegeben. Der Tipo 3 oder 35 HP basierte auf dem Tipo 2, aber mit stärkerem Motor. 1914 entstanden einige Rennwagen mit Vierzylindermotoren mit 4500 cm³ Hubraum und vier Ventilen pro Zylinder für den Großen Preis von Frankreich. Der Tipo 4 folgte noch vor dem Krieg. Ab 1915 wurden Lastkraftwagen hergestellt, von denen einige einen Motor von Anzani hatten. Insgesamt entstanden bis 1916 etwa 50 Last- und 230 Personenwagen.

Automobili Nazzaro

Nun entstand der Tipo 5, wiederum ein Rennsportwagen. Dieses Modell hatte einen Vierzylindermotor mit 3500 cm³ Hubraum, einen Spitzkühler und wurde 1920 bei der Targa Florio eingesetzt. Ab 1922 verfügte der Motor über zwei Auslassventile pro Zylinder. Insgesamt entstanden ab 1919 etwa 210 Autos.

Rennerfolge
Felice Nazzaro gewann 1913 die Targa Florio auf einem Tipo 2 und 1914 die Coppa Florio auf einem Tipo 3.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)
 Autorenkollektiv: Enzyklopädie des Automobils. Marken · Modelle · Technik. Weltbild Verlag, Augsburg, 1989
 Alex Witula: Carte valori d'epoca Toscana Portafoglio Storico, Bologna 2007, ISBN 978-88-900170-9-4 (italienisch)

Weblinks

 GTÜ Gesellschaft für Technische Überwachung (abgerufen am 12. Februar 2012)
 targapedia.com: Nazzaro Tipo 2, 8° Targa Florio 1913 - 2° Giro di Sicilia (abgerufen am 13. Juli 2014)

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliger Lkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Toskana)
Unternehmen (Florenz)
Automobili Nazzaro
Automobili Nazzaro

Automobili Nazzaro


22152 Robbennett este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
22152 Robbennett este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Socorro, New Mexico, în cadrul proiectului LINEAR. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 2,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 22001-23000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

22152 Robbennett


São Paulo de Frades, Portekiz'de Coimbra belediyesine bağlı olan, 14,93 km2 yüzölçümüne sahip, 5.912 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Coimbra'nın bucakları

São Paulo de Frades


Yakovlev Yak-9, Sovyet yapımı II. Dünya Savaşı tek mürettebatlı, tek pervaneli avcı uçağı.

NATO kod adı Frank (Fırank). Yak-9'lar Yak-3'lerin yetersiz kalmasıyla geliştirilmiştir. Yak-1 temel alınarak tasarlanmıştır. Allison V-1710 motoruna sahiptir. Bu uçaklardan toplam 14.514 tane üretildi. Orta ve yüksek irtifada uçmak için tasarlandı.

Yak-9'lar önceki Yak serilerinin aksine Bf 109G ve Fw 190A'lar ile başa çıkabiliyordu. Aynı zamanda kendi kendini yamayabilen yakıt tanklarına sahiptiler. 37 mm'lik mermisi bütün bombardıman uçaklarının gövdesini delebiliyordu bunun için genelde bombardıman uçaklarını düşürme görevlerine verildilier. Yak-9T versiyonu ile çok sağlam zırha kavuştular. Performans ve manevra kabiliyeti Alman uçaklarından daha azdı.

Yak-9'lar Kore Savaşında Kuzey Kore Hava Kuvvetlerine de hizmet etti. Yetersiz pilot eğitimi yüzünden P-51D Mustang'ler kaşısında başarısız oldular. Ele geçirilen Yak-9'lar Amerika'da incelenmeye gönderilmiştir.

Başarıları
 Aleksandır Pokrışin, 59 uçak düşürdü
 Grigori Reçakov, 56 uçak düşürdü
 Dimitri Glinka, 50 uçak düşürdü

II. Dünya Savaşı'nda kullanılan uçaklar
Rus savaş uçakları
Yakovlev hava araçları
Alçak kanatlı uçaklar
İlk uçuşunu 1942'de yapan hava araçları
Tek motorlu pervaneli uçaklar
Piston motorlu uçaklar

Yakovlev Yak-9


Bungalotis es un género neotropical de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Eudaminae  dentro de la familia Hesperiidae.

Especies

 Bungalotis astylos
 Bungalotis aureus
 Bungalotis milleri
 Bungalotis midas
 Bungalotis borax
 Bungalotis lactos
 Bungalotis clusia
 Bungalotis diophorus
 Bungalotis erythus
 Bungalotis gagarini
 Bungalotis quadratum
 Bungalotis sipa

Referencias

Natural History Museum Lepidoptera genus database

Enlaces externos

 Tree of Life

Eudaminae

Bungalotis


IED er en dansk kortfilm fra 2010 instrueret af Morten Larsen.

Handling

Medvirkende
 Jannik Raunow
 Emil Sebastian Gohr

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2010

IED (film)


A amostragem de bósons é um modelo restrito de computação quântica não universal introduzido por Scott Aaronson e Alex Arkhipov após o trabalho original de L. Troyansky e Naftali Tishby, que explorou o uso possível de espalhamento de bósons para avaliar valores esperados de permanentes de matrizes.

Descrição
Considere um circuito óptico linear multimodo de N modos que é injetado com M fótons únicos indistinguíveis (N>M). Então, a implementação fotônica da tarefa de amostragem de bósons consiste em gerar uma amostra a partir da distribuição de probabilidade de medições de um único fóton na saída do circuito. Especificamente, isso requer fontes confiáveis de fótons únicos (atualmente os mais usados são cristais paramétricos de conversão descendente), bem como um interferômetro linear. Este último pode ser fabricado, por exemplo, com divisores de feixe de fibra fundida, através de interferômetros integrados de sílica sobre silício ou escritos a laser, ou chips ópticos com interface elétrica e óptica.     Finalmente, o esquema também necessita de detectores de contagem de fótons únicos de alta eficiência, como aqueles baseados em nanofios supercondutores com polarização de corrente, que realizam as medições na saída do circuito. Portanto, com base nesses três ingredientes, a configuração de amostragem de bósons não requer quaisquer ancillas, medições adaptativas ou operações de emaranhamento. Isso o torna um modelo não universal de computação quântica e reduz a quantidade de recursos físicos necessários para sua realização prática.

Ciência da informação quântica
Computação quântica

Amostragem de bósons


Dette er en liste over Værker af Emil Hartmann

Emil Hartmann havde en stor produktion af værker. Blandt hans værker kan fremhæves syv symfonier. Mest kendt blev Symfoni Nr. 1 (4) i Es-dur (Op. 29), Nr. 2 (5) "Fra Riddertiden" (Op. 31), Nr. 3 (6) i D-dur (Op. 42) og den symfoniske digtning "Hakon Jarl" (Op. 40); "Ouverture til et nordisk Sørgespil", senere udgivet under titel "Eine nordische Heerfahrt" (Op. 25), "Ouverture pastorale", "Skotsk Ouverture", "Nordiske Folkedanse", "Skandinavisk Folkemusik" (bearbejdelser for orkester af nordiske viser og danse), "Dyveke-Suite" (Op. 45), "Tanz-Suite" med flere, en violinkoncert (Op. 19), violoncelkoncert (Op. 26), klaverkoncert (Op. 47) samt flere kammermusikværker, så som 2 serenader (Op. 8 og 24), nonet (Op. 33), strygekvartetter (bl.a. Op. 14 og 37); større vokalværker som "Vinter og Vaar" (Op. 13, a) og "Mod Lyset" (Op. 33), begge for kor og orkester, samt endelig en mængde sange og klaverstykker. Et af hans sidste større arbejder var operaen "Ragnhild" (1896) som blev uropført i Hamborg under ledelse af Gustav Mahler.

Gennem al Hartmanns musik går en nordisk tone, og for så vidt er den nært beslægtet med hans faders kunst, men forøvrig står han Niels W. Gade nærmere, hvis lethed i at udtrykke sig i de store instrumentale former, han tilegnede sig. Meget i hans musik er alligevel «modernere», i en stil henad Tchaikovsky eller Dvorak. Mest populær blev enkelte af Emil Hartmanns sange, ouverturen Hærmændene (der i Tyskland blev kendt og jævnligt opført som Eine nordische Herrfahrt) og navnlig de fortræffelige orkestrale bearbejdelser af nordisk folkemusik, særlig folkedansene.

 op. 1 Fire sange for stemme og klaver til tekster af Emil Aarestrup og Chr. Winther (1857)
 Passionssalme efter Ingemann (sopran, kor og orkester 1858)
 op. 2 Fjeldstuen (ballet af August Bournonville, musik komponeret sammen med August Winding 1859)
 op. 2a Halling og menuet (Bryllupmusik) – Nordisk folkedans for orkester, nr. 4
Ti religiøse sange (1860)
 op. 3 En Nat mellem Fjeldene (Syngespil efter C. Hostrup,1863)
op. 3a Springdans - Nordisk folkedans for orkester, nr 5
 Kantate ved Johanneskirkens indvielse (kor og orgel – 1861)
 Bryllupssange for kor og orkester (1864)
 op. 4 Elverpigen (opera efter Th. Overskou, 1867)
 op. 5 Kvintet for klaver og strygekvartet, i g moll (1865)
 op. 6 Første Symfoni, i d-mol
 op. 6a Gamle minder – Nordisk folkedans for orkester, nr. 2
 op. 6b Elverpigerne og jægerne – Nordisk folkedans for orkester, nr. 3
 op. 7 Suite for orkester (forarbejde til nonet op. 43)
 op. 8 Havfruen for solo, kor og orkester
 op. 9 Anden Symfoni, i e-mol
 Havfruen (opført 1867)
 op. 10 Anden klavertrio, i B Dur (tilegnet J.P.E. Hartmann, 1867)
op. 10a, Anden strygekvartet, i A Dur
 op. 11 Fra Højlandene, Nordiske Tonebilleder for klaver (1869)
 Kantate ved Rudolf og Signe Puggårds sølvbryllup, for kor og klaver (1868)
op. 12 Anden Sonate for Violin og klaver, i a moll (1868)
 op. 12a Andante og Allegro for violin og klaver (første sats til op.12, let omarbejdet, tilegnet Niels W. Gade)
 op. 13 Vinter og Vaar for kor og orkester (1872)
op. 13a Fem Sange for en mellemstemme og klaver (tilegnet Signe Puggaard)
 Dæmring (forspil til balletten Valdemar, 1872)
 Korsikaneren (syngespil efter Saint-Georges,1873)
 op. 14 Tredie Strygekvartet, i a-mol
op. 14a Romancer og Sange for en stemme og klaver (1871)
 op. 15 Fire sange for mandskor (Fra Aarets tider - To i baaden  - 1875)
 op. 16 Arabesque og caprice for klaver (tilegnet Ferdinand Hiller - 1876)
 op. 17 Tredie Sonate for klaver, i F Dur (1879)
 op. 18 Scherzo – Nordisk folkedans for orkester, nr. 1
 op. 19 Violinkoncert i g-mol (tilegnet Joseph Joachim - 1876)
op. 20 Fjorten smaasange for ungdommen (udgivet 1876)
op. 21 Sange for en mellemstemme og klaver
op. 22 Christines Sange for stemme og klaver (1877)
op. 23 Ballscenen - danse og arabesker for klaver (udg. 1880)
 op. 24 Serenade for klarinet, cello og klaver, i A Dur (1877)
 op. 25 Hærmændene på Helgeland (koncertouverture efter Henrik Ibsen, 1878)
 op. 26 Cellokoncert, i d moll (ca. 1879)
 op. 27 Fire sange for mandskor
op. 28 Tre Mazurkas for klaver (1881)
 op. 29 Fjerde Symfoni (udgivet som nr. 1), i Es Dur (1879)
op. 30 Skandinavisk Folkemusik (50 melodier og danse, frit bearbejdet for klaver - flere blev orkestreret og sammensat i fire suites, udg. 1881)
 op. 31 Fire klaverstykker
 op. 32 En Karnevalsfest, suite for orkester (1882)
 op. 33 Mod Lyset for kor  og blasorkester
 Jean-Marie (sceneværk 1883)
 op. 34 Femte Symfoni (udgivet som nr. 2), i a-mol, "Fra Riddertiden" (udg. i 1887)
op. 34a I Maaneskin, introduction og Vals for orkester
op. 35a Lieder und Gesänge for stemme og klaver, bd 1 (1886)
 op. 35b Lieder und Gesänge for stemme og klaver, bd 2 (1886)
op. 36 Fire Sange i Folketone (1886)
 op. 37 Fjerde Strygekvartet, i c-mol (1885)
 op. 39 Dansesuite for orkester (udgivet 1887)
 op. 40 Hakon Jarl (Symfonisk digt, tilegnet hans datter  Agnete Lehmann, 1886)
 op. 41 Norsk Lyrik, sange for en stemme og klaver, tilegnet hans datter Bodil Neergaard, udgivet 1890
 op. 42 Sjette Symfoni (udgivet som nr. 3) i D-dur (1887)
 op. 43 Serenade for 8 blæsere, cello og kontrabas i B Dur (1890)
 op. 44 Skotsk Ouverture for orkester (ca. 1889)
 Kristian den Anden (skuespilmusik,1889)
 Skandinavisk  Festmarsch for orkester (ca. 1889)
 op. 45 Dyvekesuite (efter musikken fra Kristian den Anden, ca. 1890)
Konzerthaus-Polka for orkester (1891)
 op. 46 Ouverture Pastorale (1869)
 op. 47 Klaverkoncert i f-mol (tilegnet Julius Roentgen - ca. 1887, udgivet 1894)
 En Storm i et Glas Vand (Skuespilmusik til stykket af H. Hostrup -1892)
 Øen i Sydhavet (skuespilmusik til stykket af Holger Drachmann -1893)
 op. 49 Syvende Symfoni (spillet som nr. 4), i d-mol (1893)
 Ragnhild (Runenzauber, opera efter Henrik Hertz, uropført den 15. oktober 1896)
 En Bryllupsfest i Hardanger (ballet ca. 1896)
 Det store Lod (komisk opera efter Henrik Hertz,1896)
 Ved sommertid for kor og orkester
 Rinaldo for solo, kor og orkester
 Idyl for sopran, tenor og orkester
Bellmanske sange for 4 stemming et damekor
 4 åndelige sange
 6 mandskvartetter (1880)
 Efterklang til Tyrfing
 Fjerde klaversonate i g moll (ufuldendt)
 Første kvartet for klarinet, violin, bratsch og cello
 Anden kvartet for klarinet, violin, bratsch og cello
Det døende barn, for stemme og klaver, efter H.C. Andersen
Capriccios  nr 1 og 2 for klaver
Scherzetto for klaver, tilegnet N.W. Gade
Jery und Baetely (Singspiel efter Goethe)
Flere ungdomsværker for klaver (bl.a. to klaversonater i F Dur og D Dur, variationer, osv), sange, kammermusik ( første strygekvartet i A Dur, første klavertrio i  fis moll, første sonate of violine og klaver i G Dur, osv).

Noter

Litteratur
 G.St. Bricka: "Hartmann, Wilhelm Emilius Zinn" (i: Dansk Biografisk Lexikon, 1. udgave; Kjøbenhavn 1893; s. 120-121)
 William Behrend: Illustreret Musikhistorie. En fremstilling for nordiske læsere, bind II; København 1905

Værkfortegnelser (klassisk musik)

Værker af Emil Hartmann


La tuntaina es un instrumento musical de percusión idiofono.

Historia
Se conoce su presencia en las fiestas populares navideñas en Castilla, a mediados del .

La tuntaina está formada por un trozo largo de madera con botones metálicos que van asegurados con alambre o puntilla al madero. Los botones se aseguran en grupos de cuatro o cinco, y van bastante sueltos, de manera que al golpear el madero con la mano, o contra otro objeto, los botones metálicos chocan entre sí, y producen el sonido. Puede considerarse un precursor de la pandereta, pero no dispone como ésta de una caja de resonancia. También es muy cercano a la sonaja o sonajero. La tuntaina es un instrumento idiofono que para producir el sonido vibra todo su cuerpo.

Referencias

 Gerardo Orellana: Instrumentos musicales de la Edad Media. Editorial Oveja Negra, Bogotá, 1979.

Véase también

 Pandereta
 Sonajero

Idiófonos de sacudimiento

Tuntaina


Dobrila Franetović Kuzmić, hrvatska pjesnikinja. Po ocu Starograjka, po majci Velolučanka. Živi u Splitu. Posljedica sveg toga je da joj se u čakavskom izričaju miješaju sva tri mjesna govora. Pjesme piše od gimnazijskih dana. Objavila je dvije zbirke poezije "Škoji moji gredu za menun" i "Holte s poumnjon priko žola".

Sudionica Susreta čakavskih pjesnikinja otoka Hvara 2006. godine.

6. listopada 2009. je u Gradskoj knjižnici Marka Marulića u Splitu, u organizaciji te knjižnice, a po ideji Dobrile Franetović-Kuzmić, upriličena je poetska večer "Jazikon materih naših", hvarskih pjesnikinja.

Gostovala u emisiji Hrvatskog radija Radio Splita EteRIČna mjesečina 2016. godine.

Izvori

Vanjske poveznice
Predstavljanje poezije Dobrile Franetović-Kuzmić, Radio Val, prva večer manifestacije "Proljeće s Vučetićem", 23. ožujka 2015.
Velolučki govor u čakavskome pjesništvu Dobrile Franetović Kuzmić, Academia.edu

Životopisi, Split
Hrvatski pjesnici

Dobrila Franetović Kuzmić


Le bwe, aussi appelé karen bwe, est une langue karen parlée en Birmanie.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Langue karen
Langue en Birmanie

Bwe (langue)


Leading lights, also known as range lights in the United States, are a pair of light beacons used in navigation to indicate a safe passage for vessels entering a shallow or dangerous channel; they may also be used for position fixing. At night, the lights are a form of leading line that can be used for safe navigation. The beacons consist of two lights that are separated in distance and elevation, so that when they are aligned, with one above the other, they provide a bearing. Range lights are often illuminated day and night.

In some cases the two beacons are unlighted, in which case they are known as a range in the United States or a transit in the UK. The beacons may be artificial or natural.

Operation
Two lights are positioned near one another. One, called the front light, is lower than the one behind, which is called the rear light. At night when viewed from a ship, the two lights only become aligned vertically when a vessel is positioned on the correct bearing.

During the day, the lights may not easily be seen and therefore leading lights are often fitted with secondary visual aids, e.g. large red flags with wide black lines running down them. When both red flags and black lines line up, the navigator knows that the vessel is on the correct bearing. The structures are usually painted to make them more prominent.

Some major rivers, such as the Elbe River in Germany, have a series of leading lines. When it is necessary to make a turn, the navigator lines up the next pair of leading lights. This provides guidance from Hamburg to the sea, using successive pairs of leading lights.

Leading lights were used in Great Britain as early as 1763 to mark the Port of Liverpool. The first set of range lights in the United States were privately established by subscription at Newburyport Harbor in Massachusetts in 1788.

Leading lights are sometimes designed to be movable, allowing their position to be shifted in the event of a change in the safe channel; these include one at Hilton Head, South Carolina, the original Chatham Light, and the Nantucket Beacon, predecessor to the Nantucket Harbor Range shown above.

Gallery

See also

Daymark
Sector light
PEL sector light
Visual approach slope indicator, similar lights used in aviation to guide pilots to the right approach angle for landing
Inogon light

References

External links

Navigational aids
Lighthouses
Maritime signalling
Nautical terminology

Leading lights


An Thrixspermum sarawakense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames. An Thrixspermum sarawakense in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrixspermum

Thrixspermum sarawakense


වාමන දේවාලය (දේවනගරි: वामन मंदिर) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ අවතාරයක් වන වාමන හට පිදූ හින්දු දේවාලයකි. මෙම දේවාලය ක්‍රි.ව. 1050-1075 අතර කාලයේ නිර්මාණය වන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. මෙය යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් වන ඛජුරාහෝ ස්මාරක සමූහයට ඇතුළත් දෙවොලකි.

පිහිටීම
මෙම දේවාලය පිහිටියේ ඛජුරාහෝවේ නැගෙනහිර සමූහය තුළ ය. එය බ්‍රහ්ම දේවාලයේ සිට මීට 200ක් පමණ ඊසානදිගින් පිහිටා ඇත.

ගෘහනිර්මාශ ශිල්පය
මෙහි ගර්භගෘහයක්, අනතරාලයක්, මහා-මණ්ඩපයක් සහිත පාර්ශ්වික හරස් අංශයක් සහ ප්‍රවේශ ද්වාරමණ්ඩපයක් දැකගත හැක.

ගැලරිය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 ම.ප්‍ර. සංචාරක වෙබ්අඩවිය, මධ්‍ය ප්‍රදේශ් ප්‍රාන්ත සංචාරක සංස්ථාවේ නිල වෙබ්අඩවිය, ඛජුරාහෝ
 ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව, භෝපාල් කොට්ඨාසය, ඛජුරාහෝ සුචිය - ඡතර්පූර්
 ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව, භෝපාල් කොට්ඨාසය, වාමන දේවාලය, ඛජුරාහෝ

ඛජුරාහෝවේ හින්දු දේවාල
11වන සියවසේ හින්දු දේවාල
හින්දු ලෝක උරුම අඩවි
බුන්දෙල්ඛාන්ද්
මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ස්මාරක සහ අනුස්මරණ
මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ලෝක උරුම අඩවි
විෂ්ණු දේවාල

වාමන දේවාලය, ඛජුරාහෝ


Malin Sandberg (født 14. april 2000 i Göteborg, Sverige) er en svensk håndboldspiller, som spiller i H 65 Höör og Sveriges U/19-kvindehåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Sverige

Malin Sandberg