Volker Bertelmann (* 1966 in Kreuztal) ist ein deutscher Komponist und Pianist, der auch unter seinem Künstlernamen Hauschka veröffentlicht. Bekannt wurde er durch seine mit Hilfe präparierter Klaviere eingespielten Musikstücke. Seine Musik zu Edward Bergers Kriegsfilm Im Westen nichts Neues (2022) brachte ihm den Oscar für die beste Filmmusik ein.

Leben und Werdegang

Bertelmann wuchs als zweitjüngstes von sechs Kindern in Ferndorf im Siegerland auf. Mit acht Jahren entdeckte er zu Weihnachten in der Kirche das Klavierspiel für sich. Er begann eine klassische Klavierausbildung, die er für zehn Jahre fortsetzte.

Im Alter von 14 Jahren gründete er seine erste Rockband. Später folgten Auftragsarbeiten für Fernsehmusik und Tätigkeiten als Sänger diverser Bands. Nach dem Abitur zog Bertelmann nach Köln, wo er ein Studium der Medizin und später der BWL begann, die er beide abbrach, um sich wieder der Musik zu widmen. Mit seinem Cousin Oliver Lodge-Philips gründete er 1992 die Hip-Hop-Band God's Favorite Dog, die vor allem durch ihr Stück Love and Pain bekannt wurde. Es folgten ein Album und nationale wie internationale Auftritte, unter anderem als Vorgruppe der Fantastischen Vier. Da weitere Erfolge ausblieben, verlor die Band allerdings ihren Plattenvertrag und löste sich auf.

Nach einer Phase der Orientierungslosigkeit zog Bertelmann nach Düsseldorf. Dort begann er wieder mit dem Musikmachen, wobei er auf seine mehrjährige Ausbildung als klassischer Pianist zurückgriff. Er komponierte Klavierstücke, die er unter dem Pseudonym "Hauschka" veröffentlichte, das er in Anlehnung an den böhmischen Komponisten Vinzenz Hauschka auswählte.

Parallel veröffentlichte Bertelmann mit Stefan Schneider von To Rococo Rot und Luke Sutherland von Long Fin Killie unter dem Projektnamen Music A.M. drei Alben. Mit Torsten Mauss produzierte er elektronische Musik unter dem Alias Tonetraeger.

Das erste Hauschka-Album Substantial erschien 2004 beim Kölner Label Karaoke Kalk. Das ebenfalls bei Karaoke Kalk veröffentlichte zweite Album The Prepared Piano folgte 2005. Auf diesem setzte sich Bertelmann intensiv mit den Möglichkeiten präparierter Klaviere auseinander, einer 1940 erstmals von John Cage praktizierten Technik zur Verfremdung des Klavierklangs. So klemmte er Leder-, Filz- oder Gummistücke zwischen die Saiten, umwickelte die Hämmer mit Alufolie, beschwerte die Saiten mit Gegenständen und verband diese mit Gitarrensaiten oder Klebeband. 2007 folgte das Remix-Album Versions Of The Prepared Piano, auf dem die Stücke des Albums von Künstlern wie Èglantine Gouzy, Barbara Morgenstern, Nobukazu Takemura, Wechsel Garland, Frank Bretschneider, Mira Calix und Tarwater neu interpretiert wurden.

Im gleichen Jahr unterschrieb Bertelmann einen Vertrag mit dem FatCat-Sublabel 130701. Auf dem 2008 erschienenen Album Ferndorf arbeitete Bertelmann mit Cellisten, Posaunisten und Violinisten zusammen. Nach einem Konzert mit dem Magik*Magik Orchestra entschloss sich Bertelmann, seine Stücke durch weitere Instrumente anzureichern. Die so entstandenen Werke wurden im Januar 2010 von einem Orchester unter Leitung von Minna Choi in San Francisco aufgezeichnet. Ian Pellicci war der Soundengineer bei diesen Aufnahmen, die im Studio TinyTelephone von John Vanderslice aufgenommen wurden. Die Klavierstücke nahm Bertelmann dann im Düsseldorfer Studio Zwei auf. Das Album Foreign Landscapes wurde 2010 auf 130701 veröffentlicht.

Für das 2011 erschienene Album Salon des Amateurs (benannt nach der Düsseldorfer Musiklounge Salon des Amateurs, wo Bertelmann zusammen mit Aron Mehzion das Approximation Festival gründete) arbeitete Bertelmann mit Musikern wie Samuli Kosminen (Múm, Edea), Hilary Hahn sowie Joey Burns und John Convertino von Calexico zusammen. Die Aufnahmen sollten ursprünglich gemeinsam mit dem Vorgänger Foreign Landscapes erscheinen. Einerseits sollte dabei das Klavier nur noch als ein Instrument unter vielen genutzt werden, andererseits sollte es hauptsächlich als Rhythmusinstrument fungieren. Da die aufgenommenen Stücke aber nicht in der gewünschten Art zusammenpassten, entschied sich Bertelmann dazu, beide Platten getrennt voneinander zu veröffentlichen. Dabei stellt Foreign Landscapes den Schritt weg vom präparierten Klavier als Soloinstrument und Salon des Amateurs die Entwicklung hin zu einer Rhythmus-betonteren Herangehensweise dar.

Im Jahr 2012 produzierte Bertelmann die Filmmusik zu Doris Dörries Film Glück und dem israelischen Dokumentarfilm Schnee von gestern von Yael Reuveny. Im Mai 2012 erschien das Album Silfra (benannt nach der Silfra-Spalte) mit der US-amerikanischen Violinistin Hilary Hahn auf dem Label Deutsche Grammophon. Dieses Album besteht aus zwölf Improvisationen, die in den Greenhouse Studios in Island von Valgeir Sigurdsson aufgenommen wurden.

Für die TV-Doku-Reihe Durch die Nacht mit... übernahm der Musiker für die Sendung Tori Amos & Hauschka, die am 9. Februar 2013 erstausgestrahlt wurde, die zweite Hauptrolle.

2017 erhielt er für seine Zusammenarbeit mit Dustin O'Halloran an der Filmmusik zum Spielfilm Lion – Der lange Weg nach Hause (2016) Nominierungen für den Oscar und Golden Globe Award. Ebenfalls 2017 wurde er in die Nordrhein-Westfälische Akademie der Wissenschaften gewählt.

Ende Juni 2018 wurde Bertelmann ein Mitglied der Academy of Motion Picture Arts and Sciences.

2020 komponierte er die Musik für die Showtime-Miniserie Your Honor, 2021 für die Podcast-Serie Day X der New York Times.

Bertelmann schuf 2022 die Filmmusik zu Edward Bergers Kriegsfilm Im Westen nichts Neues (2022), der in der Kategorie Bester Internationaler Film von Deutschland für die Oscars 2023 eingereicht wurde. Der Film wurde im Rahmen der 95. Oscarverleihung mit vier Preisen ausgezeichnet, darunter dem Oscar für die beste Filmmusik. Bertelmanns Musik zu Im Westen nichts Neues wurde auch bei den BAFTA-Awards im Februar 2023 ausgezeichnet, wo der Film außerdem in sechs weiteren Kategorien eine Auszeichnung erhielt sowie im Mai desselben Jahres mit dem Deutschen Filmpreis. Im Westen nichts Neues und das Filmdrama War Sailor des Regisseurs Gunnar Vikene, für den Volker Bertelmann ebenfalls die Filmmusik geschrieben hatte, wurden als offizielle Filmbeiträge beim Toronto International Film Festival 2022 gezeigt. Darüber hinaus wurde er im März 2023 mit dem Deutschen Musikautorenpreis in der Kategorie Komposition Audiovisuelle Medien ausgezeichnet.

Volker Bertelmann lebt mit seiner Frau und seinen drei Kindern in Düsseldorf.

Diskografie (Auswahl)

Studioalben
 2004: Hauschka – Substantial (Karaoke Kalk)
 2005: Hauschka – The Prepared Piano (Karaoke Kalk)
 2007: Hauschka – Versions Of The Prepared Piano (Karaoke Kalk)
 2007: Hauschka – Room To Expand (130701)
 2008: Hauschka – Ferndorf (130701)
 2010: Hauschka – Foreign Landscapes (130701)
 2011: Hauschka – Salon Des Amateurs (130701)
 2011: Hauschka & Hildur Guðnadóttir – Pan Tone (Sonic Pieces)
 2011: Angela Fette & Christian Jendreiko & Hauschka & Rosilene Luduvico & Tolouse Low Trax – Schwerte Box Set (Apparent Extent)
 2011: Hauschka & Rosilene Luduvico – Unbestimmt (Apparent Extent)
 2012: Hilary Hahn and Hauschka – Silfra (Deutsche Grammophon)
 2013: Hauschka – Salon des Amateurs Remixes (130701)
 2014: Hauschka – Abandoned City (City Slang)
 2015: Hauschka – A NDO C Y (Temporary Residence)
 2017: Hauschka – What If (City Slang)
 2019: Hauschka – A Different Forest (Sony Classical)
 2023: Hauschka – Philanthropy (City Slang / Rough Trade)

Filmscores
 2012: Glück (als Hauschka)
 2013: Schnee von gestern (Dokumentarfilm, als Hauschka)
 2014: Futuro Beach (als Hauschka)
 2015: The Boy (als Hauschka)
 2016: Deutschland. Dein Selbstporträt (als Hauschka)
 2016: Lion Original Motion Picture Soundtrack (Score zu Lion – Der lange Weg nach Hause; Hauschka und Dustin O'Halloran)
 2016: Stürmische Ernte – In Dubious Battle (als Hauschka)
 2016: Exodus Where I Come from Is Disappearing (Dokumentarfilm; als Hauschka)
 2017: 1000 Arten Regen zu beschreiben (als Hauschka)
 2018: Was uns nicht umbringt
 2018: Die Farbe des Horizonts (Adrift)
 2018: Hotel Mumbai
 2019: Gut gegen Nordwind
 2019: Enzo und die wundersame Welt der Menschen (The Art of Racing in the Rain)
 2019: Der Name der Rose (Miniserie)
 2019: Als Hitler das rosa Kaninchen stahl
 2020: The Old Guard
 2020: Summerland
 2020: Downhill
 2020: Ammonite
 2020: Home
 2020: Your Honor
 2021: Sörensen hat Angst
 2021: Stowaway – Blinder Passagier (Stowaway)
 2021: Monte Verità – Der Rausch der Freiheit
 2021: Westwall (Fernsehserie)
 2022: Against the Ice
 2022: War Sailor (Krigsseileren)
 2022: Im Westen nichts Neues
 2023: The Dive
 2023: One Life
 2023: Sörensen fängt Feuer

Singles & EPs
 2006: Hauschka – What A Day (Earsugar)
 2009: Hauschka – Snowflakes & Car Wrecks (FatCat Records)
 2009: Hauschka – Small Pieces (Secret Furry Hole)
 2011: Hauschka – Youyoume (Serein)
 2012: Hauschka – Salon des Amateurs Remix EP1 (FatCat Records)
 2012: Hauschka – Salon des Amateurs Remix EP2 (FatCat Records)

Auszeichnungen
 2023: Zurich Film Festival – Career Achievement Award
 2023: Großer Kulturpreis der Sparkassen-Kulturstiftung Rheinland.

Literatur
 Sven-André Dreyer, Michael Wenzel, Thomas Stelzmann: Keine Atempause – Musik aus Düsseldorf, Droste, Düsseldorf 2018, 192 S., ISBN 978-3-7700-2067-6.

Weblinks

 Offizielle Website hauschka-net.de

Einzelnachweise

Filmkomponist
Komponist (Neoklassik)
Komponist (Deutschland)
Pianist
Musik (Düsseldorf)
Oscarpreisträger
Träger des Deutschen Filmpreises
Mitglied der Nordrhein-Westfälischen Akademie der Wissenschaften
Deutscher
Geboren 1966
Mann

Volker Bertelmann


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Tacherting

|}

Emertsham

|}

Oberbrunnham

|}

Peterskirchen

|}

Schalchen

|}

Weitere Ortsteile

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Tacherting

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Tacherting
Tacherting
Baudenkmaler Tacherting

Liste der Baudenkmäler in Tacherting


Neue Rundschau, anterior Die neue Rundschau (), este o revistă literară trimestrială germană fondată în 1890 și editată de S. Fischer Verlag. Cu peste 100 de ani de istorie continuă, ea este una dintre cele mai vechi publicații culturale din Europa.

Istoric
Criticul de teatru Otto Brahm și editorul Samuel Fischer au fondat revista în 1890 cu titlul Freie Bühne für modernes Leben (Scena liberă pentru viața modernă). Ei au vrut să ofere o platformă săptămânală pentru dezvoltarea unor noi curente artistice precum naturalismul. În practică, revista nu s-a limitat la prezentarea unei singure forme de artă, ci a inclus, de asemenea, articole referitoare la activitatea teatrală. În 1892, după o serie de discuții cu privire la focalizarea artistică a revistei, ea a fost redenumită pentru prima dată ca Freie Bühne für den Entwickelungskampf der Zeit (Scena liberă pentru lupta pentru Dezvoltare Timpului), devenind o publicație cu apariție lunară și cu un conținut mai popular. Otto Julius Bierbaum a preluat funcția de redactor-șef al revistei în 1893 și a denumit-o Neue Deutsche Rundschau. Din cauza divergențelor cu Samuel Fischer a demisionat din funcție după numai patru luni.

Din 1894 până în 1922 Oskar Bie a fost redactorul-șef al revistei. În 1904 el a redenumit-o Die neue Rundschau. Revista a devenit unul dintre cele mai importante forumuri pentru literatura modernă din Imperiul German și apoi din Republica de la Weimar. Datorită legăturilor sale cu editura S. Fischer Verlag, scriitori importanți au publicat aici primele ediții ale unor opere. Alfred Kerr și Robert Musil au publicat în această revistă, la fel și Alfred Döblin, care a scris din 1919 până în 1922 sub pseudonimul Left Poot.

Bie a fost succedat ca redactor-șef de Rudolf Kayser și în 1932 de Peter Suhrkamp. Revista a fost interzisă la sfârșitul anului 1944 de către regimul nazist și a reapărut în 1945 la Stockholm, sub redacția lui Gottfried Bermann-Fischer, exilat din Germania.

Neue Rundschau este editată în prezent la Berlin și publicată trimestrial.

Conținut
Fiecare număr trimestrial are o focalizare tematică, cu articole elaborate de scriitori, oameni de știință și filosofi. În plus, aici au apărut cronici literare ale unor opere naționale și internaționale și traduceri de texte literare.

Primele publicări ale unor opere literare
Revista a publicat în premieră mai multe texte literare. Printre autorii care au publicat scrieri noi s-au aflat Rainer Maria Rilke, Arthur Schnitzler, Thomas Mann (care a publicat aici în 1896 nuvela "Der kleine Herr Friedemann"), Gerhart Hauptmann (a publicat "Das Hirtenlied" în 1904) și Wilhelm Boelsche ("Zukunft der Menschheit"). Au apărut aici romanul Kreuzungen de Emil Strauß, "Über Liebe und Ehe" de Ellen Key, "Ein Glück" de Thomas Mann, "Neue Schauspielkunst" de Alfred Kerr și "Der kleine Held" de Richard Dehmel. Hermann Hesse a publicat aici, pentru prima dată, povestirea "Kinderseele" în 1919. Musil a vrut să publice aici în 1914 nuvela "Metamorfoza" a lui Franz Kafka, dar textul a fost considerat prea lung; revista a publicat însă în 1922 povestirea "Un artist al foamei" a lui Kafka.

Referințe

Bibliografie

Legături externe
 Neue Rundschau

Reviste literare din Germania

Neue Rundschau


Mato Andrić (Garevac, 3. listopada 1952.), hrvatski akademski kipar i slikar rodom iz Garevca. Živi i radi u Petrinji.

Životopis
Rodio se u Garevcu. Sin je Iljke (Mamuzića) iz zaseoka Lužana.
U Garevcu je proveo djetinjstvo. Školske sate Andrić je provodio u zgradi današnje Napretkove Otvorene kuće i nekadašnje osnovne škole koja je domaćin međunarodnog Posavskog umjetničkog likovnog simpozija PULS. Osnovnu školu pohađao u Garevcu. Srednju školu pohađao je u Modriči. Diplomirao 1982. godine na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu u klasi profesorā Zdenka Grgića, Alije Kučukalića i Koste Angelija Radovanija. Poslijediplomski studij završio je 1987. na Akademiji likovnih umjetnosti u Ljubljani, u klasi profesora Drage Tršara. U Zagrebu je živio i radio od 1982. do 1996. godine. U Parizu je bio na studijskom boravku 1984. godine. Po dolasku u pariški atelje odmah je stvarao, nacrtavši nekoliko ekspresionističkih crteža koje je radio u crno-bijeloj tehnici. Domaćinima se svidjelo djelo ovog Garevljanina pa je izložio svoje radove pariškoj publici. Do 1991. djelovao kao profesionalni umjetnik, a od 1991. predavao likovnu kulturu. Na Akademiji likovnih umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu. potvrđen mu je izbor u zvanje predavača za umjetničko područje, polje likovnih umjetnosti, umjetničke grane kiparstva 2001. godine.<ref name="garevac.net"/ > Od 1996. živi i radi u Petrinji. Djela je izlagao u zemlji i inozemstvu. Ukupno je do rujna 2008. imao 14 samostalnih izložbi i preko 40 kolektivnih. Sudionik je svjetske izložbe male plastike u keramici.

Članom Hrvatske zajednice samostalnih umjetnika od 1983. godine. Sudionik brojnih likovnih kolonija u zemlji i inozemstvu. Odazvao se na brojne donatorske izložbe.

Djela
Likovni mu je izraz figuracija. Najviše se bavi skulpturom. Baštinik je kiparske i slikarske tradicije, ali u svoje slike, crteže i skulpture istovremeno unosi i suvremene elemente, ne onako kako izgledaju u stvarnosti, nego ih preoblikuje na svoj način i likovno prenosi u volumen. Veli da se izražava stiliziranim volumenom. U njegovim radovima prevladava motiv suvremene žene.

Iskipario je nekoliko kipova u javnom prostoru te sakralnih skulptura u crkvama u zemlji i inozemstvu. Djela su mu u fundusima brojnih galerija te privatnih zbirki.

Nagrade
Dobio je mnoge nagrade i priznanja u zemlji i inozemstvu za svoj dugogodišnji plodan rad.

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook Mato Andrić, akademski kipar

Hrvatski kipari iz Bosne i Hercegovine
Životopisi, Zagreb
Životopisi, Petrinja

Mato Andrić (kipar)


.re Réunion için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)

Réunion
re
re

.re


فيرك-وسوغلي  هي مدينة في مقاطعة زابايكالسكي كراي في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2581   نسمة.

مراجع

تأسيسات سنة 1936 في الاتحاد السوفيتي
مدن زابايكالسكي كراي

فيرخ-أوسوغلي


Largo Town Center es una estación elevada en la línea Azul y la línea plateada del Metro de Washington, administrada por la Autoridad de Tránsito del Área Metropolitana de Washington. La estación se encuentra localizada en 9000 Lottsford Road & Largo Town Center en Largo, Maryland. La estación Largo Town Center fue inaugurada el 18 de diciembre de 2004.

Descripción
La estación Largo Town Center cuenta con 1 plataforma central. La estación también cuenta con 2,200 de espacios de aparcamiento y 9 espacios para bicicletas con 48 casilleros.

Conexiones
La estación cuenta con las siguientes conexiones de autobuses:
 Rutas del MetroBus

Referencias

Enlaces externos

 WMATA: Estación Largo Town Center
 Línea Azul del Metro de Washington

Estaciones de Metro de Estados Unidos inauguradas en 2004
Estaciones de la línea Azul (Metro de Washington)
Terminales del Metro de Washington
Condado de Prince George (Maryland)

Largo Town Center (Metro de Washington)


Romulus Stănescu () a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

A absolvit Școala de Ofițeri în 1912.

A fost înaintat în 1 aprilie 1937 la gradul de colonel și în 24 ianuarie 1942 la gradul de general de brigadă.

Decorații
  Ordinul "Steaua României" în gradul de ofițer (8 iunie 1940)

Note

Legături externe
  Generals.dk

Nașteri în 1889
Decese în 1958
Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României

Romulus Stănescu


It's Okay to Not Be Okay (Kóreska: 사이코지만 괜찮아; Saikojiman gwaenchana)  er suður-kóreskur sjónvarpsþáttur.

Suður-kóreskir sjónvarpsþættir

It's Okay to Not Be Okay


Ershov-Zahlen werden im Bereich der Informatik bei der Zuweisung von Registern benötigt. Sie sind nach dem russischen Informatiker Andrei Petrowitsch Jerschow benannt, der die Idee des Verfahrens zur Registerzuteilung publiziert hat. Das Verfahren geht auf die Hydrologen Robert Elmer Horton und Arthur Newell Strahler zurück, welche das Verfahren zur Berechnung der Flussordnungszahl eines Fließgewässerraumes entwickelten. Mit dem Verfahren kann nach Jerschow ebenfalls bestimmt werden, wie viele Register benötigt werden, um einen Ausdruck  auszuwerten, und ermöglicht so die Auswertung großer Ausdrücke mit möglichst wenigen Registern.

Berechnung
Die Ershov-Zahl eines Binärbaumes berechnet sich wie folgt:

 Jedes Blatt hat den Wert  (Konstanten oder Variablen).
 Jeder Knoten mit nur einem Unterknoten hat denselben Wert wie der Unterknoten (Unäre Operatoren).
 Für jeden anderen Knoten gilt

Herleitung der Berechnung
Das Verfahren spezifiziert eine Funktion der Form: , die einem gegebenen arithmetischen Ausdruck  die Anzahl der zur Auswertung benötigten Register angibt.
Hierfür ist eine Fallunterscheidung notwendig:

Variablen und Konstanten
Um eine Variable oder Konstante auszuwerten, wird genau ein Register benötigt. Demnach gilt:

Unäre Verknüpfung
Zur Auswertung eines unären Operators  auf einen Ausdruck  wird lediglich die Anzahl der Register benötigt, die  braucht, denn das Ergebnisregister von  kann einfach überschrieben werden.

Binäre Verknüpfung
Bei der Auswertung einer binären Verknüpfung zweier Ausdrücke der Form  sind weiterhin drei Fälle zu unterscheiden:

Fall I: ershov(a1) < ershov(a2)
Angenommen,  würde zuerst evaluiert, dann würde das Ergebnis in einem Register liegen und es wären noch  weitere Register nötig, um  zu evaluieren. Insgesamt wären also  Register notwendig, um  zu evaluieren.

Wird stattdessen  zuerst evaluiert, so sind auch nur genau  Register notwendig, um  auszuwerten. Das Ergebnis von  steht zwar in einem zusätzlichen Register, jedoch stehen alle anderen Register wieder für die Evaluation von  zur Verfügung, weshalb zusätzlich zu diesem einen Ergebnisregister nur  weitere Register notwendig sind. Da  kleiner ist als , ist auch  kleiner oder gleich , was offensichtlich auch kleiner ist als .

Demnach gilt:

Fall II: ershov(a1) = ershov(a2)
Es ist gleichgültig, welcher Ausdruck zuerst evaluiert wird, da beide Ausdrücke gleich viele Register benötigen. Beispielhaft kann daher zuerst der Ausdruck  evaluiert werden, für den  Register notwendig sind. Nach der Evaluation liegt das Ergebnis in einem Ergebnisregister und  Register stehen nun für die Evaluation von  zur Verfügung. Da die Evaluation des Ausdruckes ebenfalls  beziehungsweise  Register bedarf, werden, zusätzlich zum Register für das Ergebnis von , noch  weitere Register, also insgesamt  Register, für die Evaluation von  benötigt.

Demnach gilt:

Fall III: ershov(a1) > ershov(a2)
Die Argumentation ist analog zu Fall I:

Verallgemeinerung auf Funktionsaufrufe
Ershov-Zahlen können auch auf Funktionsaufrufe ausgeweitet werden. Die Berechnungen für unäre und binäre Verknüpfungen können sogar als Spezialfälle von Funktionsaufrufen gesehen werden.

Wenn die Argumente eines Funktionsaufrufes  auf den Stack geschrieben werden, ist es nicht notwendig, das Ergebnis auch noch in einem Register abzuspeichern.
Aus derselben Argumentation wie in Fall I für binäre Ausdrücke folgt:

Es gibt aber auch Aufrufkonventionen, bei denen Argumente über bestimmte Register übergeben werden, was die Geschwindigkeit von Funktionen verbessern kann.
Hier gilt wie für binäre Operatoren, welche ein Spezialfall von Funktionsaufrufen mit zwei Argumenten in Registern sind, dass die Argumente mit der höchsten Ershov-Zahl zuerst berechnet werden, damit für diese möglichst viele Register zur Verfügung stehen. Da alle Argumente schließlich in Register geschrieben werden müssen, ist die Ershov-Zahl des Funktionsaufrufes mindestens so groß wie die Anzahl der Argumente in Registern:

Wenn für mehr als ein Argument der Funktion die Ershov-Zahl gleich diesem Minimum ist, dann gilt, ebenfalls analog zu binären Operatoren, dass sich die Ershov-Zahl des Funktionsaufrufes für jedes weitere solche Argument um Eins erhöht:

Für gewöhnlich werden aber nur die ersten zum Beispiel 5 Argumente in Registern übergeben und die restlichen auf den Stack gelegt. Dann ist es sinnvoll, zuerst die letzten Argumente zu berechnen und auf den Stack zu legen, damit für die Berechnung der ersten Argumente alle Register verwendet werden können. Während die Argumente in Registern in beliebiger Reihenfolge berechnet werden können, müssen die Argumente auf dem Stack in der logischen Reihenfolge liegen.

Sethi-Ullman-Algorithmus
Der Sethi-Ullman-Algorithmus, welcher nach Ravi Sethi and Jeffrey Ullman benannt ist, wandelt einen abstrakten Syntaxbaum in die Befehle einer Registermaschine wie beispielsweise Maschinencode um. Der Algorithmus ist im Prinzip derselbe wie zur Berechnung der Ershov-Zahlen, berücksichtigt aber einige Eigenschaften von Befehlen realer Registermaschinen. So erlaubt der Befehlssatz von x86-Prozessoren die direkte Verwendung von Konstanten und Werten im Speicher als Argumente. Es sind jedoch nicht alle Kombinationen erlaubt. Erlaubt sind:

  add dword [ a ], 0x1337      ; Konstanten können direkt zu Variablen im RAM addiert werden.
  add eax,         0x2342      ; Konstanten können direkt zu Registern addiert werden.
  mov eax,         dword [ a ]
  add dword [ b ], eax         ; Register können direkt zu Variablen addiert werden.
  add eax,         dword [ c ] ; Variablen können direkt zu Registern addiert werden.

Berechnung der Ershov-Zahlen
Die Berechnung der Ershov-Zahlen gestaltet sich je nach Befehlssatz anders. Im einfachsten Fall erlaubt der Befehlssatz nur Operationen mit Registern, womit Variablen und Konstanten erst in Register geladen werden müssen. In diesem Falle wird allen Blättern die Ershov-Zahl  zugewiesen. Wenn der Befehlssatz auch Operationen mit Variablen und Konstanten erlaubt, muss unterschieden werden, ob der Befehlssatz nur Befehle in der Zwei-Operanden-Form oder auch in der Drei-Operanden-Form erlaubt.

In der Zwei-Operanden-Form wird das Ergebnis in dem Register des ersten Operanden abgelegt. Ein Beispiel sei die Addition auf x86-Prozessoren:

  mov eax, a
  add eax, b ; eax + b → eax. eax ist zugleich ein Operand als auch das Ergebnisregister.

In diesem Falle kann einem rechten Blatt im abstrakten Syntaxbaum der Wert  zugewiesen werden, einem linken Blatt der Wert . Im Beispiel ist b der rechte Operand, er muss nicht erst in ein Register geladen werden, und a der linke Operand. Dieser muss erst in ein Register eax geladen werden, damit  berechnet und in eax abgelegt werden kann.

In der Drei-Operanden-Form ist der erste Operand das Ergebnisregister:

  add r1, a, b ; a + b → r1.

In diesem Falle wird jedem Blatt im abstrakten Syntaxbaum der Wert  zugewiesen.

Diese Darstellung der Berechnung ist jedoch idealisiert: Tatsächliche Prozessoren erlauben beispielsweise
 nur Konstanten als direkte Operanden, aber keine Variablen oder umgekehrt.
 Konstanten als Operanden nur dann, wenn sie in einem begrenzten Wertebereich, beispielsweise in , liegen. Ansonsten müssen Konstanten erst in ein Register geladen werden, womit sich die Zahl der notwendigen Register und damit die Ershov-Zahl erhöht.
 für einige Befehle die Drei-Operanden-Form, für andere jedoch nur die Zwei-Operanden-Form.
 die Drei-Operanden-Form, aber der zweite Operand darf keine Konstante und/oder keine Variable sein. In diesem Fall verhält sich die Drei-Operanden-Form wie die Zwei-Operanden-Form.

Erzeugung des Codes
Anschließend wird der Baum in Nebenreihenfolge traversiert, wobei erst der Unterbaum mit der höchsten Ershov-Zahl ausgewertet wird. Würde stattdessen der Unterbaum mit der niedrigsten Ershov-Zahl ausgewertet, so muss das Ergebnis in einem Register gespeichert werden, welches damit nicht mehr für die Berechnung des anderen Unterbaumes zur Verfügung steht. Bei einer begrenzten Zahl an Registern tritt unweigerlich die Situation auf, dass für die Berechnung eines Baumes nicht genügend Register zur Verfügung stehen. Die Zahl der notwendigen Register zur Berechnung eines Baumes ist nur dann größer als die Zahl der notwendigen Register der Unterbäume, wenn beide Unterbäume dieselbe Ershov-Zahl haben beziehungsweise wenn beide Unterbäume gleich viele Register brauchen. Nur dann wird die Grenze der verfügbaren Register überschritten und das Zwischenergebnis eines Unterbaumes muss in einem Speicher, beispielsweise auf dem Stack oder in einer Red Zone, abgelegt werden, indem
 erst der rechte Unterbaum ausgewertet,
 ein Befehl zum Speichern des Zwischenergebnisses eingefügt,
 dann der linke Unterbaum ausgewertet,
 ein Befehl zum Laden des Zwischenergebnisses eingefügt und
 schließlich der Befehl für die Verknüpfung der beiden Unterbäume eingefügt wird.
Die Reihenfolge ist eigentlich irrelevant, aber es kann von Vorteil sein, erst den rechten und dann den linken Unterbaum auszuwerten, wenn die Operation einen Wert im Speicher als rechten Operanden erlaubt. Dann können die letzten beiden Schritte zusammengefasst werden.

Einzelnachweise

Compilerbau

Ershov-Zahl


Sverre Dahlen Aspenes, né le  à Lillehammer, est un biathlète norvégien .

Carrière
Sverre Aspenes commence sa carrière internationale en 2017 sur les championnats d'Europe junior de Nove Mesto.

L'année suivant, à Ötepaa, il termine  sur le sprint des championnats du monde junior (moins de 21 ans) avant d'être sacré sur la poursuite.

Il intègre le circuit de l'IBU Cup à Obertilliach en mars 2021. Il termine  de l'individuel court puis  et  des sprints.

Il intègre le groupe B de l'équipe de Norvège pour l'hiver 2021-2022 et commence sa saison par une  place en IBU Cup sur le sprint d'Idre.

Profitant des impasses des cadres norvégiens en vue de la préparation des Jeux olympiques de Pékin, il fait ses débuts en Coupe du monde en janvier 2022 à Ruhpolding. Il termine  du sprint et  de la poursuite, ce qui lui permet d'inscrire ses premiers points en coupe du monde. Le , il est sacré champion d'Europe de l'individuel à Arber. Il devance le Russe Anton Babikov, vainqueur quelques jours plu tôt en Coupe du monde sur le même format, et l'Allemand Matthias Dorfer. Dans des conditions climatiques très difficiles dues à de très fortes rafales de vent, Aspenes remporte une deuxième médaille d'or sur la poursuite des championnats d'Europe. Il s'impose la semaine suivante sur le sprint d'IBU Cup de Nove Mesto, alignant ainsi sa troisième victoire en quatre courses. Malgré une faute sur le tir debout, il signe le meilleur temps de ski (5' devant Johannes Dale), ce qui lui permet de devancer le Russe Alexander Povarnitsyn et l'Allemand Philipp Horn. Il termine la saison sur le podium du classement général de l'IBU Cup ( derrière deux compatriotes).

Palmarès

Coupe du monde
 Meilleur résultat individuel:  sur la poursuite de Ruhpolding.

Classements en Coupe du monde

Résultats détaillés en Coupe du monde

Championnats d'Europe

  Médaille d'or de l'individuel en 2022.
  Médaille d'or de la poursuite en 2022.

Championnats du monde junior
  Médaille d'or de la poursuite en 2018.
  Médaille de bronze du sprint en 2018.

IBU Cup
  du classement général de l'IBU Cup en 2022.
 5 podiums individuels dont 3 victoires.

Palmarès au

Références

Liens externes

Biathlète norvégien
Naissance en juin 1997
Naissance à Lillehammer
Champion d'Europe de biathlon

Sverre Dahlen Aspenes


An Elymus yukonensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Frank Lamson Scribner ngan Elmer Drew Merrill, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Áskell Löve. An Elymus yukonensis in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus yukonensis


Axapta veya Microsoft Dynamics AX, Microsoft tarafından üretilen, Microsoft Dynamics ailesinden bir KKP (İngilizce: ERP) yazılımı.

Axapta yazılımı, Danimarka lı Damgaard kardeşlerin firması olan Damgaard tarafından üretilmiş ve ilk olarak Mart 1998'de Danimarka ve ABD pazarında satışa sunulmuştur. Damgaard Data 2002 yılında bir başka yazılım üreticisi olan Navision Software ile birleşerek önce NavisionDamgaard daha sonra da Navision adını almıştır.

Axapta, Navision'un 2003 yılında Microsoft tarafından satınalınması ile Microsoft Business Solutions ürün ailesine dahil olan yazılım günümüzde 45 dili desteklemekte ve alanında yaygın olarak kullanılmaktadır. Microsoft Business Solutions ürün grubu 2006 yılında Microsoft Dynamics olarak isim değiştirmiştir. Axapta nın ismi bu andan itibaren Dynamics AX olmuştur.

Dynamics Ax ın temel özelliği açık kaynak kodlu bir ERP olmasıdır.

Microsoft Dynamics AX Ürün Bilgilendirme
Microsoft® Business Solutions—Axapta® müşterileriniz, iş ortaklarınız, personeliniz ve tedarikçileriniz ile başarılı işbirlikleri kurabilmeniz için gereksinim duyacağınız güçlü bir sistemin temelini oluşturur. Önerilen çözüm yeni stratejileri uluslararası boyutlarda hayata geçirmenize ve iş yeteneklerinizi artan iş olanaklarınıza paralel olarak sürekli geliştirebilmenize olanak sağlayan geniş fonksiyonalite ve esneklik özellikleriyle donatılmıştır.

Temel Avantajlar:
- Kolaylıkla uyarlanabilir ve yüksek düzeyde ölçeklenebilir olması
- Müşteriler, satıcılar, iş ortakları ve çalışanların birbirleriyle etkin bağlantı kurabilmelerinin desteklenmesi
- Tek kaynaktan sağlanan güçlü ve kapsamlı fonksiyonalite
- Çeşitli ülkelerde, iş yerlerinde, dillerde ve para birimlerinde yürütülebilecek operasyonların desteklenmesi

Temel Özellikler:
Axapta işinizi tüm yönleri ile desteklerken aşağıda belirtilen çeşitli modüller arasından uygun seçimleri yapmanıza olanak sağlar:

- Üretim
- Dağıtım
- Tedarik Zinciri Yönetimi
- Proje Yönetimi
- Finansal Yönetim
- Müşteri İlişkileri Yönetimi
- İnsan Kaynakları Yönetimi
- İş Analizi
- Enterprise Portal
- Commerce Gateway

Microsoft Business Solutions–Axapta, iş dünyası ile aranızdaki bağlantıları en verimli şekilde kurabilmenizi ve önemli rekabet avantajlarını en süratlı ve etkin bir biçimde elde etmenizi destekleyen uyarlanabilir, ölçeklenebilir ve global bir Kurumsal Kaynak Planlaması (ERP) çözümüdür.

İşinizi dilediğiniz biçimde yürütün
Uygulamaların uyarlanması Microsoft Axapta ile artık çok kolaylaşmıştır. " Paket " halinde sunulan çeşitli fonksiyonlar ve yetenekler, sistemin makul maliyetlerle iş süreçlerinizin tümünü kapsamasını ve güncel gereksinimlere adapte edilebilmesine olanak veren bir tasarıma sahiptir. Microsoft Axapta'nın içerdiği esneklik sayesinde işinizi bir ERP çözümünün dikte ettirdiği iş yapış biçimleri yerine kendi gereksinimlerinizi karşılayacak bir biçimde yürütebilirsiniz.

Modüllerin gereksinimlerinize uygun bir biçimde artırılması ve genişletilmesi kararı tümüyle size aittir. Finans ve Ticaret gibi en temel işlevlerden başlayabilir, daha sonar değişen ve artan iş ihtiyaçlarınıza gore Üretim ve Müşteri İlişkileri Yönetimi modüllerini ekleyebilirsiniz.

Artan iş hacminiz gelişmiş teknoloji ile desteklenir
Microsoft Axapta artan iş ihtiyaçlarınıza gore kolaylıkla ölçeklenebilecek şekilde tasarlanmıştır. Sisteme yeni kullanıcılar, ilave yerleşim birimleri (stok yerleri ve iş yerleri) ve geliştirilmiş bir dizi yetenek kazandırılması olanaklıdır. Microsoft Axapta'da yük dengelemesine ve süratli ölçeklenebilirliğe izin veren Axapta Nesne Sunucuları kullanılmıştır. Kapasiteyi artırmak istediğinizde yapacağınız tek şey sunucu kümesindeki sunucu sayısını artırmaktır.

Tüm kullanıcılar, yerleşim birimleri ve süreçlerin tek veri tabanı üzerinde çalıştırılması sayesinde bakım ve yükseltim işleri dağıtık sistemlere gore çok daha basit ve düşük maliyetli bir biçimde gerçekleştirilebilmektedir. Microsoft Axapta kümelemeyi (clustering) desteklediğinden tek bir veri tabanının kullanılması farklı ülkelerde birden çok iş yeri ile çalışılması durumunda dahi yüksek performans sağlayabilmektedir.

Global bir çözüm
Çözümünüzü farklı ülke, dil ve para birimleriyle çalışacak şekilde kurabilirsiniz. Bu sizin değişikliklere çok daha çabuk yanıt verebilmenizi ve yeni pazar fırsatları yakalamanızı sağlayacaktır.

Müşteriler ve iş ortaklarınızla kendi dillerinde iletişim kurabilirsiniz—Microsoft Axapta sisteme eklemlenmiş çoklu dil yeteneklerine sahiptir. Buna gore örneğin Axapta kurulumunuz hangi dili tanıyor olursa olsun müşteri faturalarınızı müşterinin tercih ettiği dille düzenleme ve gönderme olanağınız vardır. Hatta farklı ülkelerdeki müşteriler ve satıcılar için farklı para birimleri tanımlayabilir, parasal değerlerde meydana gelen dalgalanmalara ilişkin muhasebe mutabakatlarını otomatik olarak alabilirsiniz. Microsoft Axapta bu anlamda gerçek bir uluslararası çözümdür.

Çoklu-iş yeri operasyonları için tek bir çözüm
Farklı iş yerleri ve stok yerlerinden oluşan işinizle ilgili gerçek-zamanlı bağlantıları ortak veri tabanı üzerinden başarıyla yürütebilirsiniz. İster bir sokak boyunca dizilmiş ister dünyanın çeşitli köşelerine yayılmış olsun, bu iş yerleri ile ilgili tüm satınalma siparişlerini, satış siparişlerini, finansal verileri ve diğer bilgileri gerçek-zamanlı olarak yaratabilir, güncelleyebilir ve paylaşabilirsiniz.

Bağlantı ve etkileşim kolaylığı
Microsoft Axapta iş süreçlerinizi internet ortamına taşıdığından hangi coğrafi bölgede olursa olsun tüm müşteri, satıcı ve uzak noktalardaki elemanlarınızla kolaylıkla bağlantı kurabilirsiniz. Bu bir yandan iletişimin hızını ve sizin için ifade ettiği değeri artırırken diğer yandan da işlem maliyetlerinde firmanız ve müşterileriniz açısından büyük tasarruflar yapılabilmesine yardımcı olacaktır.

Internet üzerinden bilgi ve uygulama erişimi sağlamak için rol-bazlı kişisel Web portallarını kolaylıkla oluşturabilirsiniz. Web portalları bireyler ve firmalar arasındaki iletişimi basitleştirirken aynı zamanda verimsiz manüel işlemler nedeniyle harcanan süreleri ve olası insan hatalarını en aza indirirler.

Microsoft Axapta sahip olduğu XML yeteneği sayesinde iş ortaklarınız ile aranızdaki bilgi ve işlemleri iş ortaklarınızın kullandığı sistem ya da iletişim tercihlerinden (örneğin Elektronik Veri Transferi (EDI) sistemleri) bağımsız olarak elektronik ortamda aktarabilmekte, tedarik zinciri ilişkileri açısından yeni verimlilik unsurları kazandırmaktadır.

Microsoft Axapta'da diğer uygulamalarla kesintisiz bağlantı sağlamak amacıyla kullanılan Component Object Model (COM) sayesinde Microsoft Office ya da üçüncü parti ürünleri gibi COM-odaklı uygulamalardan erişilebilecek bilgi ve fonksiyonlardan da yararlanabilirsiniz.

Hepsi tek kaynakta
Microsoft Axapta gerçek anlamda tek-kaynaklı bir sistemdir. Kurumunuzun iç ve dış bağlantılarını kurabilmeniz ve doğabilecek yeni fırsatları avantaja dönüştürebilmeniz için tek bir iş mantığına, bir kod tabanına, bir veri tabanına ve bir araç kutusuna dayalı olarak çalışır.

İşletme bünyesinde yürütülen tüm işlemleri kolay ve çabuk bir biçimde tanımlayabilmeniz mümkündür. Herhangi bir yerleşim birimindeki bilgilerde meydana gelen değişiklikler eş-zamanlı olarak uzak ya da yakın uygulama çözümü kapsamındaki tüm iş yerlerine yansıtılacaktır. Güncellemelerin tek uygulamada yaşama geçirilebiliyor olması ürün yükseltimlerini basitleştirmiş ve hızlandırmıştır.

Microsoft Business Solutions
Bir Microsoft bölümü olan Microsoft Business Solutions, küçük, orta ve büyük ölçekli kuruluşların müşterileri çalışanları, iş ortakları ve tedarikçileri ile daha etkin iş bağlantıları kurabilmelerine odaklanmış çeşitli bütünleşik ve uçtan-uca uygulama ve servis seçeneklerini sunmaktadır. Uygulama kapsamındaki iş süreçleri mali yönetim, analiz, insan kaynakları yönetimi, proje yönetimi, müşteri ilişkileri yönetimi, saha servis yönetimi, tedarik zinciri yönetimi, e-ticaret, imalat ve perakende yönetimi gibi önemli foksiyonlardan oluşmaktadır. Bu uygulamaların amacı işletmeleri başarıya taşımak ve hedefleri tutturmalarına yardımcı olmaktır.

KKP yazılımları
AX

Microsoft Dynamics AX


الدبابة تايب-99 أحدث دبابة تدخل الخدمة حالياً، هي الصينية Type 99 (يطلق عليها أيضاً اسم ZTZ99)
والتي تنتج من قبل شركة نورينكو Norinco.

صنع من هذه الدبابة أكثر من 700 دبابة، ويبلغ سعرها 1.9 مليون دولار.

التصميم

خليط التأثير الروسي والغربي في تصميم وتقنيه هذه الدبابة، يمكن مشاهدته بوضوح.
إنّ هيكل الدبابة مشابهة جدا للدبابة الروسية تي-72 (إنّ هيكل Type 99 مشابه جداً لهيكل تي-72 لكنه أطول بحوالي متر واحد)،

مع ذلك البرج الملحوم بشكل واضح يعتمد الأسلوب الغربي في التصميم (بدل البرج المصبوب التقليدي في الروسية تي-72 .

التسليح والتجهيز

حيث زودت الدبابة بـمدفع روسي من عيار 125 مليمتر، سبطانة ملساء مع ملقم آلي والذي يسمح بالإبقاء على طاقم دبابة من ثلاثة أفراد، والمدفع مزود بكمّ حراري ونازع دخان و سبطانة المدفع يمكن أن تستبدل خلال ساعة واحدة تتسلح الدبابة بعدد 41 قذيفة، حُملت داخل هيكل الدبابة والبرج.

المدفع يمكن أن يطلق حوالي 8 قذائف بالدقيقة عند استخدام الملقم الآلي، و1-2 قذيفة بالدّقيقة بالتلقيم اليدوي.

إنّ ذخيرة الطاقة الحركيّة الأساسية المخترقة الدروع للمدفع 125 المليمتر، هي APFSDS مع خارق من تنجستن. القذيفة لها سرعة فوهه تبلغ 1,780 ثانية/متر وقادرة على اختراق 850 مليمتر من الدرع الفولاذي على مسافة 2,000 م.
ذخيرة طاقة حركيّة من اليورانيوم منضب (DU) أيضاً طوّرت محلياً لصالح المدفع، والتي يمكن أن تخترق 960 مليمتر من الدرع الفولاذي على مسافة 2,000 م.

الدبابة Type 99 تحمل أيضاً الصاروخ الروسي AT-11 Sniper (القنّاص Refleks)
وهو صاروخ موجّه مضادّ للدبابات، حيث يتم إطلاقه من الـمدفع الرئيس عيار 125 المليمتر. القذيفة تستعمل نظام توجيه ركوب شعاع ليزر، ولها مدى فعّال يصل من 100 م وحتى 4,000 م.
إنّ نظام القذيفة يستطيع مشاغلة الدبابات التي جهّزت ب دروع تفاعلية (لاشتماله على رأس حربي ترادفي)
بالإضافة إلى الأهداف الجوية الواطئة الطيران مثل المروحيات، في مدى بحدود 5 كيلومتر.
 يوجد أربعة صواريخ محمولة داخل العربة
 وتنتج الصين منذ منتصف التسعينات نسختها تحت اسم M 1199.

جهزت الدبابة أيضاً برشاشة سقفيه من عيار 12.7 مليمتر مضادة للطّائرات، بإمكانية حركة -4°-75°، تثبت بقرب كوة القائد الصغيرة،. إنّ الرشاشة مجهّزه بمنظار بصري. ويبلغ المدى الأقصى ضدّ الأهداف المحمولة جوا 1,500 م

 وتبلغ النسبة الثابتة للنار 80-100 ط / د
 تحمل الدبابات 300 طلقة لهذا المدفع، كما يتوفر رشاشة مليمتر محورية من عيار 7.62 ملم،
مثبته على الجانب الأيمن من المدفع الرئيسي، وهو مجهز بعدد 2,000 طلقة.
 الدبابة أيضاً تجهّز بإثنان من قاذفات قنابل دخان (كل منها بخمسة سبطانات) واحد على كلّ جانب البرج.

الدخان الإضافي يمكن أن يولّد بحقن وقود الديزل في عادم المحرّك.

المحرك والبدن

أما محرك الديزل للدبابة، فهو مبرّد بالماء بقوة 1.500 حصان، ويستند على تقنية ألمانية.
إنّ البرج والهيكل مُصنع بالدرع الفولاذي الملحوم.

القوس الأمامي على البرج يمكن أن يضاف إليه طبقة من الدرع المركّب ورزمة الدرع من تصميم modular، ويمكّن استبدال الأقسام المتضرّرة بسهولة.

كما يتم إضافة دروع تفاعلية على البرج والهيكل وهذه من إنتاج صيني.. حماية تدريع برج الدبابة الأمامي مكافئ إلى 1,000-1,200 مليمتر من التدريع الفولاذي.

التجهيزات والتقنيات

الدبابة Type 99 تستعمل نظام كهرو بصري فريد من نوعه، والذي يثبت على سقف البرج وراء فتحة المدفعي. النظام يشتمل على مستلم ليزر تحذيري (LWR) وسلاح على شكل صندوق للدفاع عن النّفس،
يضم ليزر نشيط (LSDW)، الذي صمّم لاستعمال الليزر المتقدّم لمهاجمة أنظمة الرؤية البصرية ومدفعيي سلاح العدو. وعندما يكتشف LWR بأنّ الدبابة تنار بليزر توجيه سلاح معاد، فإن النظام يحذّر طاقم الدبابة، وفي هذه الحالة يتم تشغيل نظام LSDW ضدّ مصدر ليزر العدو.
إن نظام LSDW يمكن أن يعرقل إشارة الليزر / توجيه تحت الحمراء من قذيفة العدو المقبلة، كما يعطّل بصريات مراقبة العدو (أنظمة رؤية بصرية optical،
أنظمة رؤية ليلية، أنظمة رؤية حرارية، محدد مدى ليزري.. الخ)،ويتلف هذا النظام بصر وشبكية الرامي المعادي. ولاحقاً تم إلغاء هذا النظام نتيجة ضغوط دوليه.

مشغلون محتملون
.

انظر أيضا
 تايب 15 (دبابة)

المصادر

مقاله لمجلة جينز للاسلحه عام 2001

دبابات بملقم آلي
دبابات ثقيلة
دبابات جمهورية الصين الشعبية
دبابات قتال رئيسية صينية
دبابات قتال رئيسية ما بعد الحرب الباردة
مركبات عسكرية اخترعت في عقد 2000

تايب 99 (دبابة)


Diploperlini, tribus kukaca obalčara iz porodice Perlodidae, dio potporodice Perlodinae.

Tribus je zastupljen u Sjevernoj Americi, Sjeverna Afrika, Kavkazu, Turskoj, Bugarskoj, Mongoliji, i doijelu Azije od Japana i Koreje do Ruskog dalekog istoka.

Rodovi
 Afroperlodes Miron & Zwick, 1973
 Baumannella Stark & Stewart, 1985
 Bulgaroperla Raušer, 1966
 Cultus Ricker, 1952
 Diploperla Needham & Claassen, 1925
 Hemimelaena Klapálek, 1907
 Kogotus Ricker, 1952
 Osobenus Ricker, 1952
 Ostrovus Ricker, 1952
 Pictetiella Illies, 1966
 Remenus Ricker, 1952
 Rickera Jewett, 1954
 Stavsolus Ricker, 1952

Izvori

Obalčari

Diploperlini


Den lille vampyr  er en dansk animationsfilm fra 2017. Filmen blev instrueret af Richard Claus og Karsten Kiilerich.

Medvirkende
 Oscar Dietz som Anton (stemme)
 Oliver Due Zhelder som Rudolf (stemme)
 Julie Bjerre som Anna (stemme)
 Andreas Jessen som Nicolas (stemme)
 Nicolaj Kopernikus som Rolf (stemme)
 Rebecca Rønde Kiilerich som Connie (stemme)
 Peter Zhelder som Thorsen (stemme)
 Nicolas Due Feit som Marvin (stemme)
 Pauline Rehne som Tysker (stemme)
 Lars Knutzon som Tysker (stemme)

Eksterne henvisninger

Vampyrfilm
Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 2017
Børne- og ungdomsfilm fra Danmark
Tysksprogede film

Den lille vampyr (animationsfilm)


A apresentação performática Ritmo 0 (em inglês: Rhythm 0) foi uma proposta artística feita pela artista sérvia Marina Abramovic no Studio Morra na cidade de Nápoles na Itália. A proposta feita pela artista era basicamente ficar parada durante 6 horas enquanto o público era convidado a fazer com ela o que quisesse, usando um dos 72 objetos que ela colocou sobre uma mesa.

A ideia da apresentação performática era entender o limite do ser humano quando dado ao mesmo o poder de agir sob outro humano sem a apresentação direta de uma consequência para seus atos.

Performance
As instruções dadas pela a artista eram basicamente:

Existiam diversos objetos na mesa, existiam objetos desde inofensivos á objetos extremamente ameaçadores, os objetos que mais chamaram a atenção do público eram: penas, flores, uvas, perfumes, vinho, pedaço de pão, facas, tesouras, uma barra de ferro, lâminas de barbear e uma pistola carregada com uma bala.

Cronologia

 Durante as primeiras horas ninguém além dos fotógrafos se aproximaram da artista, tudo parecia bem pacífico.
 Após um tempo, alguns expectadores começaram investidas como beija-la, lhe darem flores e tentarem levantar seus braços para o ar.
 Por volta de umas duas horas da performance, os expectadores começaram a carrega-la e colocaram a mesma deitada em uma mesa onde cravaram uma faca entre suas pernas.
 Das três horas em diante as pessoas começaram a utilizar-se dos objetos de forma mais agressiva, alguns utilizaram-se das lâminas de barbear para cortar suas roupas deixando-a despia, algo que era aguardada pela artista.
 Na quarta hora de apresentação, homens começaram a apalpar as partes intimas da artista enquanto outros sujeitos ousaram cortar o pescoço da mesma com as lâminas de barbear e chupar o sangue que estava saindo das suas feridas.
 Durante as ultimas duas horas as situações ficaram violentas, pessoas colocaram espinhos de rosas em seu estômago e até mesmo alguém utilizou-se da arma para coloca-la na mão da artista e faze-la apontar contra sigo mesma.

Visão da artista
Mesmo chocada pelo ocorrido, a mesma acreditava que haveriam sim ações invasivas porem não acreditava que as ações seriam tão graves, ela relatou:

A artista também comentou como o objetivo da obra foi concluído:

Recepção
O "Ritmo 0" ficou em nono lugar em uma lista complex das maiores obras de arte performática já realizadas.

Arte

Ritmo 0


Nelson Trad fils, né à Campo Grande le , mieux connu sous le nom de Nelsinho Trad, est un médecin et homme politique brésilien, affilié au Parti social-démocrate (PSD). Il a été maire de Campo Grande et est actuellement sénateur du Mato Grosso do Sul.

Biographie
Fils de l'homme politique Nelson Trad, il est diplômé en médecine de l'Universidade Gama Filho à Rio de Janeiro . Médecin spécialisé en chirurgie générale, urologie, médecine du travail et santé publique. Il était marié à Maria Antonieta Amorim, avec qui il a deux enfants. Il est actuellement marié à Keilla Soares, avec qui il a une fille.

Il a commencé sa carrière politique en tant que directeur adjoint de Previsul (Instituto de Previdência do Estado de Mato Grosso do Sul) sous Pedro Pedrossian.

Références

Personnalité du Parti du mouvement démocratique brésilien
Personnalité du Parti travailliste brésilien
Naissance à Campo Grande
Naissance en septembre 1961
Pages avec des traductions non relues

Nelson Trad fils


"New Love" é o single de estreia da cantora britânica Dua Lipa, gravada para seu álbum de estreia auto-intitulado (2017). Foi escrita por Lipa e pelos seus produtores Emile Haynie e Andrew Wyatt sobre a luta da cantora para encontrar o seu lugar na indústria musical. Foi lançada através da Dua Lipa Limited para download digital e streaming em 21 de agosto de 2015, como o primeiro single do álbum. A canção é uma balada synth-pop com neo soul e elementos de R&B, bem como uma batida tribal de tambor em toda a sua extensão.

A fotógrafa Nicole Nodland dirigiu o videoclipe que é uma montagem de imagens filtradas de Lipa em Los Angeles fazendo atividades que ela gosta. A canção foi apresentada durante três das turnês da cantora, sendo a mais recente a Self-Titled Tour em 2017 e 2018.

Antecedentes e composição

Dua Lipa co-escreveu "New Love" com Emile Haynie e Andrew Wyatt. Na época, Lipa realizou muitas sessões de composição que não deram certo tentando recriar sua faixa "Hotter than Hell" e foi só depois que isso aconteceu que ela escreveu "New Love". Ela escreveu a canção sobre estar indecisa em seu som e mensagem em uma indústria da música que "muitas vezes parece não querer nem precisar de você". De acordo com Lipa, a faixa é sobre "enfrentar o medo de perder a única coisa que importa para você". Tanto Haynie quanto Wyatt cuidaram da produção. A canção foi escrita em Nova Iorque e os vocais foram gravados no TaP Studio / Strongroom 7 em Londres. A mixagem foi feita por Manny Marroquin no Larrabee North Studios em Universal City, Califórnia, enquanto foi masterizado no Metropolis Studios de Londres por John Davis.

Musicalmente, "New Love" é uma balada synth-pop com elementos de neo soul e R&B. A canção dura 4 minutos e 31 segundos e tem uma estrutura de verso, refrão, ponte, refrão, verso, refrão, ponte, refrão, meio oito, ponte, refrão. É composta no tempo  e no tom de lá bemol maior, com 90 batidas por minuto. Os versos têm uma progressão de acordes Dmaj7–E, enquanto o refrão segue uma sequência Amaj7–Dmaj7–Bm–E. A canção tem uma batida de tambor tribal e o vocal profundo e garganta cheia de Lipa é esticado na produção para ecoar sutilmente. Os versos constroem um clímax antes de cortar para um refrão mais simples. A cantora cascateia em torno do título de duas palavras da faixa e usa melisma no refrão. Seu alcance vocal abrange de E3 a C5.

Lançamento e promoção
"New Love" estreou online pela revista The Fader de Nova Iorque em 20 de agosto de 2015. Foi lançada no dia seguinte para download digital e streaming pela gravadora independente da cantora, Dua Lipa Limited, como seu single de estreia. Relembrando sua decisão de lançar o single, Lipa disse: "Quando mostrei 'New Love' para as pessoas, elas diziam: 'Oh, eu não esperava isso'. Eu amei essa reação, então aceitei". Remixes de Jarreau Vandal e Para One foram lançados em 29 de janeiro de 2016.

"New Love" foi incluída pela primeira vez no extended play (EP) exclusivo da Alemanha, Áustria e Suíça para o single "Be the One" de Lipa, como a segunda faixa, lançado em 19 de fevereiro de 2016. Uma versão curta e ao vivo da canção foi lançada como a segunda faixa do EP Spotify Sessions lançado por Lipa em 8 de julho de 2016. Ela também está incluída no EP em vinil exclusivo de Lipa da Urban Outfitters, The Only, lançado em 21 de abril de 2017, servindo como a quinta e última faixa. "New Love" serve como o primeiro single do álbum de estúdio de estreia auto-intitulado de Lipa, lançado como a décima quinta faixa da edição deluxe em 2 de junho de 2017. Ela foi originalmente destinada a ser colocada como a sétima faixa na edição padrão do álbum, e aparece nessa posição na versão alemã, austríaca e suíça do álbum.

Lipa fez sua primeira apresentação ao vivo de "New Love" no Eurosonic Noorderslag na Holanda em 13 de janeiro de 2016. Foi incluída na set list da turnê de Lipa no Reino Unido em 2016 e na turnê Hotter than Hell, acompanhada por dois tecladistas e um baterista. Ela também apresentou a faixa no Lollapalooza em 30 de julho de 2016, seu show na Praça da Madre Teresa na Albânia em 10 de agosto de 2016 e no SWR3 New Pop Festival na Alemanha em 16 de setembro de 2016. Durante a The Self-Titled Tour em 2017 e 2018, Lipa cantou a canção apoiada apenas por um guitarrista.

Recepção da crítica
Em contraste com seus singles posteriores, "New Love" recebeu atenção limitada. The 405 o chamou de "um candidato à estreia mais forte de 2015". Courtney Buck, uma revisora da publicação, achou a produção "estranhamente assombrosa", mas citou os vocais de Lipa como "a estrela do show". Jocasta Jones, do The Independent on Sunday, chamou os vocais de Lipa de "lindos". Para The Fader, Lindsey Weber viu "New Love" como "surpreendentemente pesada" e chamou a letra de "ressentida, nostálgica e sempre pronta para uma mudança". Ela passou a elogiar a voz "gutural e madura" de Lipa, comparando-a com a de Joss Stone e Lady Gaga. Em abril de 2020, Christopher Rosa, da Glamour, classificou "New Love" como a sétima pior faixa de Lipa, criticando sua falta de longevidade.

Videoclipe

Produção e lançamento
O videoclipe de "New Love" foi dirigido pela fotógrafa Nicole Nodland, que também fotografou a capa do single. Foi editado por Jackson Ducasse e filmado em formato Super-8. O vídeo foi filmado em um dia em Los Angeles. Depois que Lipa expressou decepção com a gravação do videoclipe de uma faixa diferente, Nodland sugeriu dirigir o clipe de "New Love" durante um jantar com a cantora. Como o vídeo era uma produção de baixo orçamento, Lipa escreveu seu próprio tratamento para ele. Seu estilo foi inspirado na moda dos anos 1990 e roupas vintage. Segundo a cantora, o conceito envolvia atividades que ela gosta de fazer e faz alusão a "uma vida nos dias de Dua Lipa".

Algumas cenas foram inteiramente improvisadas enquanto Nodland e Lipa dirigiam por Los Angeles. Entre eles estavam o escorregador inflável na Melrose Avenue que Lipa deslizou antes de ser cobrada para usá-lo, e os homens de terno branco que foram espontaneamente convidados a dançar depois que Lipa os viu tirando fotos em Hollywood Hills. O visual encurta a duração da canção para 3 minutos e 59 segundos. O videoclipe estreou ao lado da canção em 20 de agosto de 2015 no site da The Fader. Foi lançado no YouTube no dia seguinte.

Sinopse e recepção

O videoclipe usa muitos filtros de cores e efeitos no estilo da arte psicodélica. A velocidade do vídeo se adapta ao ritmo da canção com sequências em câmera lenta tocando durante o refrão. Lipa é mostrada vagando despreocupada por uma rua e comendo doces que deixam sua boca azul. Na Tattoo Mania em Los Angeles, os desenhos de Keith Haring são tatuados nos polegares de Lipa como uma homenagem à cidade de Nova Iorque, seu "lugar favorito no mundo depois de Londres". Em outra cena, Lipa acende um cigarro em uma vela de um bolo de aniversário e bebe uma jarra de leite enquanto faz compras em um supermercado em um quimono de seda. Durante outros segmentos, ela é mostrada pedalando em uma bicicleta com um vestido vermelho, soprando bolhas entre dois homens, passeando com balões de coração e girando com estrelinhas.

Escrevendo para a DIY, Jamie Milton disse que o vídeo "parecia uma celebração no pop colorido e dinâmico". Eoin Butler, do The Irish Times, descreveu-o como "como O Grande Lebowski, apenas um pouco mais sexy".

Faixas e formatos

Créditos
Todo o processo de elaboração de "New Love" atribui os seguintes créditos:
 Dua Lipa: vocais, composição
 Emile Haynie: composição, produção
 Andrew Wyatt: composição, produção
 Manny Marroquin: mixagem
 Chris Galland: assistência de mixagem
 Ike Schultz: assistência de mixagem
 John Davis: masterização

Histórico de lançamento

Singles de 2015
Canções de 2015
Canções gravadas por Dua Lipa
Canções produzidas por Emile Haynie

New Love (canção)


LTS Garðbær Studios (também conhecido como LazyTown Entertainment) é um estúdio anteriormente localizado em Garðabær, Islândia, que sucedeu o Lazy Shows (fundado em 1992). As produções do estúdio incluíram a série de televisão LazyTown. O estúdio foi fundado em 2002 por Magnús Scheving, Guðmundur Þór Kárason, Raymond P. Le Gué e Ragnheiður Melsteð. Em 2011, a Turner Broadcasting System adquiriu a LTS e em 2014 a Turner mudou o estúdio para o Reino Unido. O LTS é proprietário do Wit Puppets e do estúdio criativo da Le Gué Enterprises BV.

A partir de 2022, os direitos da marca LazyTown são de propriedade da Warner Bros. Discovery.

Produções

Lazy Shows

 Afram Latibær! (1996)
 Glanni Glæpur Í Latibæ (1999)

Wit

 Glanni Glæpur Í Latibæ (1999)
 Comerciais antigos de Latibær (início dos anos 2000)
 LazyTown (2004-2014)
 LazyTown Extra (2008)

Lazy Town Entertainment

 LazyTown (2004-2014)
 LazyTown Extra (2008)

LTS

 Sprout's Super Sproutlet Show (2012)

Subsidiárias da Warner Bros. Discovery

LTS Garðbær Studios


Maltepe Üniversitesi, 1997 yılında İstanbul'da kurulan vakıf üniversitesidir. 9 Fakülte, 1 Konservatuvar, 1 Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 3 Yüksekokul ve 1 Meslek Yüksekokulu ile eğitim-öğretim vermektedir.

Akademik birimler

Fakülteler
 Eğitim Fakültesi
 Güzel Sanatlar Fakültesi
 Hukuk Fakültesi
İletişim Fakültesi
İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi
 İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi
 Mimarlık ve Tasarım Fakültesi
 Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi
 Tıp Fakültesi

Konservatuvar

Enstitü

 Lisansüstü Eğitim Enstitüsü

Yüksekokullar
 Hemşirelik Yüksekokulu
 Meslek Yüksekokulu
 Yabancı Diller Yüksekokulu

Rektörlüğe Bağlı Bölümler
 Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Bölümü
 Bilişim Bölümü
 Türk Dili Bölümü
Genel Eğitim Dersleri Koordinatörlüğü

Araştırma Merkezleri
 Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Çevre ve Enerji Teknolojileri Uygulama ve Araştırma Merkezi
Deney Hayvanları Uygulama ve Araştırma Merkezi
Girişimcilik ve İş Geliştirme Uygulama ve Araştırma Merkezi
 İnsan Hakları Araştırma ve Uygulama Merkezi
 İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırma ve Uygulama Merkezi
Kadın ve Aile Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Kanser ve Kök Hücre Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Mezunlarla İletişim ve Kariyer Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Sağlık Hukuku Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Sokakta Yaşayan ve Çalışan Çocuklar İçin Uygulama ve Araştırma Merkezi
Sürekli Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Türkçe Öğretimi Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Uzaktan Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Yükseköğretim Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi

Marmara Eğitim Köyü
Marmara Eğitim Köyü, 2002 yılında İMEV başta olmak üzere Marmara Eğitim Kurumları'nı bir araya toplamak amacıyla, çam ormanlarının arasında 1000 dönüm açık, 300 dönüm kapalı alanda kuruldu. Yerleşkede Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Hukuk Fakültesi, İletişim Fakültesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi, Mimarlık ve Tasarım Fakültesi, Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi, Tıp Fakültesi, Konservatuvar, Hemşirelik Yüksekokulu, Meslek Yüksekokulu, Yabancı Diller Yüksekokulu ile Fen Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü ve Sosyal Bilimler Enstitüsü bir arada bulunuyor. Kampüs alanında ayrıca 8 bin kişilik Marmara Açıkhava Tiyatrosu, 4 bin metrekarelik film ve televizyon platosu yer alıyor.

Doğa ile yaşamı bütünleştiren Marmara Eğitim Köyü Öğrenci Evleri, olanakları ile gençleri daha sağlıklı, daha dinamik, daha verimli kılmakta ve Akademik Birimlere olan yakınlığıyla avantaj sağlamaktadır.

Tıp Fakültesi Uygulama Hastanesi
Tıp Fakültesi Uygulama Hastanesi, Maltepe Mete  Caddesinde hizmet vermektedir.

Dış ilişkileri
Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin üyesidir.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Maltepe Üniversitesi Ana Sayfa
 Maltepe Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi
 Maltepe Üniversitesi Genç Girişimciler Kulübü
 / Maltepe Üniversitesi Hastanesi

1997'de kurulan üniversiteler
İstanbul'daki vakıf üniversiteleri
Maltepe'deki üniversiteler
Kafkasya Üniversiteler Birliği

Maltepe Üniversitesi


Dobro jutro, mama (tal. Buongiorno, mamma!) talijanska je obiteljsko-dramska televizijska serija emitirana u Canale 5 od 21. travnja 2021., u produkciji Lux Vide.

U Hrvatskoj se emitira od 21. veljače 2022. na programu HTV 1.

Serija je u svibnju 2021. obnovljena za drugu sezonu, koja je krenula sa prikazivanjem 15. veljače 2023.

Sinopsis
Borghi su normalna obitelj s nečim posebnim. Neočekivani dolazak Agate, medicinske sestre u potrazi za njezinom prošlošću, navodi sve da se suoče sa svojim tajnama.

Sezone
U Italiji serija se emitirala u 6 epizoda (dvije epizode u jednoj večeri), dok se u Hrvatskoj prikazivala normalno u 12 epizoda.

Glumačka postava

Glavni likovi
 Raoul Bova kao Guido Borghi
 Maria Chiara Giannetta kao Anna Della Rosa
 Beatrice Arnera kao Agata Scalzi
 Stella Egitto kao Maurizia Scalzi
 Elena Funari kao Francesca Borghi
 Matteo Oscar Giuggioli kao Jacopo Borghi
 Ginevra Francesconi kao Sole Borghi
 Marco Valerio Bartocci kao Michele Borghi
 Serena Autieri kao Miriam Castellani
 Erasmo Genzini kao Armando
 Barbara Folchitto kao Lucrezia Della Rosa
 Filippo Gili kao Filippo Della Rosa
 Niccolò Ferrero kao Piggi
 Giovanni Nasta kao Gregorio "Greg"
 Rausy Giangarè kao Greta
 Federico Cesari kao Federico
 Giovanni Calcagno kao Elio Borghi
 Domenico Diele kao Vicequestore Vincenzo Colaprico

Sporedni likovi
 Andrea Arru kao Guido u mlađim danima
 Monica Dugo kao Doktorica Billi
 Christian Ghidoni kao Michele
 Lucrezia Massari kao Barbara
 Marco Rossetti kao Stefano Masini
 Martina Iacomelli kao Ludovica
 Fabrizio Nevola kao Mauriziin Pusher
 Guido Roncalli kao Giudice PM Sanvito
 Massimiliano Pazzaglia kao Questore
 Astrid Meloni kao Gioia Giraldi

Produkcija
Lux Vide je produkcijski studio, uz suradnju izvršnog direktora Luce Bernabeija.

Nakon uspjeha prve sezone, serija je obnovljena za drugu sezonu.

Snimanje
Snimanje je prvotno bilo zakazano za ožujak 2020., ali je odgođeno zbog pandemije bolesti COVID-19. Serija je snimana u Laciju, na nekoliko lokacija. Glavna lokacija pucnjave je Jezero Bracciano.

Izvori

Vanjske poveznice

Talijanske serije

Dobro jutro, mama (televizijska serija)


Planter i rummet er planter, der dyrkes i rummet, typisk i et vægtløst miljø, men under tryk og et i øvrigt kontrolleret miljø. I forbindelse med menneskelig rumfart kan de benyttes til føde eller til at rense luften ombord på rumfartøjet eller på sigt i en rumkoloni. Planter kan omdanne kuldioxid til vigtig ilt og kan kontrollere luftfugtigheden i kabinen i rumfartøjet.

Et problem med plantevækst i rummet er at få planterne til at gro uden påvirkning af tyngdekraft. Den manglende tyngdekraft vanskeliggør udviklingen af rødder, ligesom det er vanskeligt at få tilvejebragt næring til rødderne.

Man har i mange år forsøgt at få planter til at vokse i rummet. Det er lykkedes for forskere at få en plante til at vokse i rummet, på en rumstation. Første gang det lykkedes for kosmonauter at få en plante til at vokse, blomstre og sætte frø, var i 1982 ombord på Saljut 7, hvor planten Almindelig gåsemad blev dyrket, men nogle mener, at det allerede lykkedes  i 1971. Men flere kilder skriver, at den første plante voksede i 1982.

En frøkenhat sprang ud i rummet 2016, hvor astronauten Scott Kelly skrev på sin twitter first ever flower grown in space, make it's debut!.

Der har været flere andre. ISS laver meget avancerede forsøg på deres rumstation.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Animals and man in space. A chronology and annotated bibliography through the year 1960, rubicon-foundation.org

Rumfart
Planter
Liv i rummet

Planter i rummet


Ranunculus  is a large genus of about 1700 to more than 1800 species of flowering plants in the family Ranunculaceae. Members of the genus are known as buttercups, spearworts and water crowfoots.

The genus is distributed in Europe, North America and South America. The familiar and widespread buttercup of gardens throughout Northern Europe (and introduced elsewhere) is the creeping buttercup Ranunculus repens, which has extremely tough and tenacious roots. Two other species are also widespread, the bulbous buttercup Ranunculus bulbosus and the much taller meadow buttercup Ranunculus acris. In ornamental  gardens, all three are often regarded as weeds.

Buttercups usually flower in the spring, but flowers may be found throughout the summer, especially where the plants are growing as opportunistic colonizers, as in the case of garden weeds.

The water crowfoots (Ranunculus subgenus Batrachium), which grow in still or running water, are sometimes treated in a separate genus Batrachium (from Greek  , "frog"). They have two different leaf types, thread-like leaves underwater and broader floating leaves. In some species, such as R. aquatilis, a third, intermediate leaf type occurs.

Ranunculus species are used as food by the larvae of some Lepidoptera species including the Hebrew character and small angle shades. Some species are popular ornamental flowers in horticulture, with many cultivars selected for large and brightly coloured flowers.

Description

Plant
Buttercups are mostly perennial, but occasionally annual or biennial, herbaceous, aquatic or terrestrial plants, often with leaves in a rosette at the base of the stem. In many perennial species runners are sent out that will develop new plants with roots and rosettes at the distanced nodes.

The leaves lack stipules, have petioles, are palmately veined, entire, more or less deeply incised, or compound, and leaflets or leaf segments may be very fine and linear in aquatic species.

Flowers
The hermaphrodite flowers are single or in a cyme, have usually five (but occasionally as few as three or as many as seven) sepals and usually, five yellow, greenish or white petals that are sometimes flushed with red, purple or pink (but the petals may be absent or have a different, sometimes much higher number).

At the base of each petal is usually one nectary gland that is naked or may be covered by a scale. Anthers may be few, but often many are arranged in a spiral, are yellow or sometimes white, and with yellow pollen. The sometimes few but mostly many green or yellow carpels are not fused and are also arranged in a spiral, mostly on a globe or dome-shaped receptacle.

Reflective petals
The petals of buttercups are often highly lustrous, especially in yellow species, owing to a special coloration mechanism: the petal's upper surface is very smooth causing a mirror-like reflection. The flash aids in attracting pollinating insects and temperature regulation of the flower's reproductive organs.

Fruit

.
The fruits (in this case called achenes) may be smooth or hairy, winged, nobby or have hooked spines.

Naming
The genus name Ranunculus is Late Latin for "little frog", the diminutive of rana. This probably refers to many species being found near water, like frogs.

The common name buttercup may derive from a false belief that the plants give butter its characteristic yellow hue (in fact it is poisonous to cows and other livestock). A popular children's game involves holding a buttercup up to the chin; a yellow reflection is supposed to indicate a fondness for butter. In ancient Rome, a species of buttercup was held to the skin by slaves attempting to remove forehead tattoos made by their owners.

In the interior of the Pacific Northwest of the United States, the buttercup is called "Coyote's eyes"— in Nez Perce and  in Sahaptin. In the legend, Coyote was tossing his eyes up in the air and catching them again when Eagle snatched them. Unable to see, Coyote made eyes from the buttercup.

Splitting of the genus
Molecular investigation of the genus has revealed that Ranunculus is not monophyletic with respect to a number of other recognized genera in the family—e.g. Ceratocephala, Halerpestes, Hamadryas, Laccopetalum, Myosurus, Oxygraphis, Paroxygraphis and Trautvetteria. A proposal to split Ranunculus into several genera has thus been published in a 2010 classification for the tribe Ranunculeae. The split (and often re-recognized) genera include Arcteranthis Greene, Beckwithia Jeps., Callianthemoides Tamura, Coptidium (Prantl) Beurl. ex Rydb., Cyrtorhyncha Nutt. ex Torr. & A.Gray, Ficaria Guett., Krapfia DC., Kumlienia E. Greene and Peltocalathos Tamura. Not all taxonomists and users accept this splitting of the genus, and it can alternatively be treated in the broad sense.

Pharmacological activity
The most common uses of Ranunculus species in traditional medicines are as an antirheumatic, as a rubefacient, and to treat intermittent fever. The findings in some Ranunculus species of, for example, protoanemonin, anemonin, may justify the uses of these species against fever, rheumatism and rubefacient in Asian traditional medicines.

Toxicity
All Ranunculus (buttercup) species are poisonous when eaten fresh, but their acrid taste and the blistering of the mouth caused by their poison means they are usually left uneaten. Poisoning in livestock can occur where buttercups are abundant in overgrazed fields where little other edible plant growth is left, and the animals eat them out of desperation. Symptoms of poisoning include bloody diarrhea, excessive salivation, colic, and severe blistering of the mouth, mucous membranes and gastrointestinal tract. When Ranunculus plants are handled, naturally occurring ranunculin is broken down to form protoanemonin, which is known to cause contact dermatitis in humans and care should therefore be exercised in extensive handling of the plants. The toxins are degraded by drying, so hay containing dried buttercups is safe.

Fossil record
Ranunculus gailensis and Ranunculus tanaiticus seed fossils have been described from the Pliocene Borsoni Formation in the Rhön Mountains, central Germany. Achenes labelled Ranunculus cf. tachiroei is known from the Pliocene of the Hengduan Mountains of China. Indeterminate achenes have been found from Neogene strata in the Transantarctic Mountains.

Species

References

Notes

General sources

External links

 All about the Ranunculus
 The Ranunculus home page
 The Flower (Ranunculus) Fields of Carlsbad, CA

Ranunculaceae genera
Taxa named by Carl Linnaeus

Ranunculus


An Damasonium californicum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Torrey. An Damasonium californicum in nahilalakip ha genus nga Damasonium, ngan familia nga Alismataceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Damasonium

Damasonium californicum


Ständestaat, stænderstaten, er betegnelsen for den autoritære statsform, der herskede i Østrig i perioden 1934-1938, da landet i praksis var en etpartistat under ledelse af den gejstlig fascistiske Vaterländische Front. Propagandakonceptet Ständestaat blev anvendt af ledende politikere såsom Engelbert Dollfuss og Kurt Schuschnigg og udgjorde et autoritært system med ultrakonservativt romersk-katolsk præg.

Historie

Ledere af Ständestaat
 Walter Adam - generalsekretær for Vaterländische Front
 Eduard Baar-Baarenfels - vicekansler 1934–1936
 Engelbert Dollfuss (CS) - forbundskansler 1932–34
 Otto Ender (CS) - forbundskansler 1930–31
 Emil Fey (Heimwehr) - vicekansler 1933–34
 Leopold Figl (CS/ÖVP) - forbundskansler 1945–1953
 Franz Karl Ginzkey - intellektuel
 Edmund Glaise-Horstenau (politisk uafhængig, senere NSDAP) - forsvarsminister
 Robert Hecht - ideolog
 Ludwig Hülgerth (CS) - vicekansler 1936–38
 Julius Raab (Heimwehr/ÖVP) - forbundskansler 1953–1961
 Vinzenz Schumy (Landbund/ÖVP) - vicekansler 1927, indenrigsminister 1929–30, 1933
 Kurt Edler von Schuschnigg (CS) - forbundskansler 1934–38
 Othmar Spann - theoreticus
 Ernst-Rüdiger Fürst von Starhemberg (Heimwehr) - vicekansler 1934
 Adam Winter (CS) - theoreticus

Fodnoter

Østrig i 1900-tallet
Etpartistater
Mellemkrigstiden

Ständestaat


Iphitos or Īphitus (; Ancient Greek: Ἴφιτος) is the name of six individuals in Greek mythology.

Iphitos, son of Eurytus, king of Oechalia. As Iole's brother, he was Heracles' brother-in-law and, according to one version of the myth, also his lover.

Iphitos, son of Naubolus and king of Phocis, others say his father was the son of Hippasus from Peloponessus. He entertained Jason when he consulted the Delphic Oracle and later joined the Argonauts. Iphitus an ally of Thebans in the war of the Seven against Thebes. He was the leader of men from Phocis and the cities of Panope, Daulis, Cyparissos, Lebadia and Hyampolis during the war. By his wife Hippolyte or Thrasybule, Iphitos became the father of Schedius and Epistrophus who led the Phocians in the Trojan war.

Iphitos, an Elean who was killed by Copreus, son of Pelops, who fled from Elis after the murder and later on was purified by King Eurystheus in Mycenae. According to the writer Alcman, Iphitos along with Lycurgus, belonged to the participants in the first Olympic Games.

Iphitus, father of Eurynome, who was the mother of King Adrastus of Argos, one of the Seven against Thebes.

Iphitos, an elderly Trojan during the Trojan War. In Book VIII of the Iliad, his son Archeptolemus suddenly becomes the charioteer of Hector when Eniopeus was killed by Diomedes. However, Teucer killed him in the same battle. In Aeneid Book II, Aeneas named Iphitos among half a dozen Trojan heroes who fight by his side during the fall of Troy. When the battle turned against them, Iphitos was the only one of these who remained standing. He was apparently by Aeneas's side until King Priam was killed. In some accounts, Iphitos was also the father of Coeranus who was killed by Odysseus.

Iphitos, king of Elis, restored the Olympic Games after the Dorian invasion. The restoration came after he asked the Oracle at Delphi about what should be done to save Greece from civil war and the diseases that were killing the population. The Oracle answered: "Iphitos and the people of Elis must declare a sacred truce for the duration of the game and revive the Olympic Games".

Notes

References

 Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
 Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at theio.com.
 Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library.
 Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library.
 Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. Greek text available at the Perseus Digital Library.
 Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
 Publius Ovidius Naso, Metamorphoses translated by Brookes More (1859-1942). Boston, Cornhill Publishing Co. 1922. Online version at the Perseus Digital Library.
 Publius Ovidius Naso, Metamorphoses. Hugo Magnus. Gotha (Germany). Friedr. Andr. Perthes. 1892. Latin text available at the Perseus Digital Library.
 Publius Papinius Statius, The Thebaid translated by John Henry Mozley. Loeb Classical Library Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at the Topos Text Project.
 Publius Papinius Statius, The Thebaid. Vol I-II. John Henry Mozley. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons. 1928. Latin text available at the Perseus Digital Library.
 Publius Vergilius Maro, Aeneid. Theodore C. Williams. trans. Boston. Houghton Mifflin Co. 1910. Online version at the Perseus Digital Library.
 Publius Vergilius Maro, Bucolics, Aeneid, and Georgics. J. B. Greenough. Boston. Ginn & Co. 1900. Latin text available at the Perseus Digital Library.
Tzetzes, John, Allegories of the Iliad translated by Goldwyn, Adam J. and Kokkini, Dimitra. Dumbarton Oaks Medieval Library, Harvard University Press, 2015.

Kings of Phocis
Kings in Greek mythology
Argonauts
Trojans
Characters in the Argonautica
Phocian characters in Greek mythology
Achaean characters in Greek mythology

Iphitos


DJ Switch, née le , de son vrai nom Erica Armah Bra-Bulu Tandoh, est une disc jockey ghanéenne.

Biographie
DJ Switch est originaire de Suaman Dadieso, dans l'ouest du Ghana. Elle joue du piano et de la trompette, rappe et suit une formation de danse. Elle est deuxième de cinq enfants, et la seule fille de la fratrie.

En 2017, elle participe à l'émission de télé-réalité ghanéenne Talented Kidz, organisée par TV3, auquel elle est inscrite par sa mère. Elle souhaite auditionner pour l'émission en présentant des poèmes qu'elle a écrits, mais ses parents l'encouragent à faire quelque chose de plus sensationnel, ce qui motive son orientation vers la musique. Ils embauchent un DJ qui lui apprend les bases du mixage en cinq jours avant l'audition. En remportant l'émission, elle gagne un prix financier ainsi qu'une bourse d'études. Elle joue ensuite à la conférence Women Deliver à Vancouver.

En 2018, elle reçoit le prix de meilleure découverte de l'année aux Ghana DJ Awards. Sa mère, Lilian Oduro Mensah, gère ses affaires professionnelles et écrit certains de ses textes. Elles s'accordent à dire que la musique n'est pas une carrière pour elle : à dix ans, DJ Switch affirme en interview vouloir devenir gynécologue. Elle déménage la même année à Accra, où elle étudie à la Talented Royal International School. Elle joue à la soirée  organisée par la Fondation Bill-et-Melinda-Gates.

En 2019, elle est mise en avant par Roc Nation à l'occasion du mois de l'histoire des Noirs. En mai 2019, elle joue avec Wyclef Jean à New York pour l'association Room to Read. Elle fonde en parallèle la DJ Switch Foundation, qui se concentre sur l'accès des jeunes filles à l'éducation et sur l'éradication du mariage forcé des enfants. Elle remporte le prix de meilleur DJ des Ghana DJ Awards. Ce prix cause une controverse, une partie du public faisant remarquer qu'elle est trop jeune pour un prix sur l'ensemble de sa carrière et d'autres personnes soulignant que son manager est l'organisateur du prix. Elle joue à la conférence des dirigeants africains de l'Organisation des Nations unies.

En 2020, elle intègre la liste des 100 enfants prodiges des Global Child Prodigy Awards. Elle remporte le prix de meilleure jeune DJ de l'année aux Ghana DJ Awards.

En 2021, la fondation DJ Switch lance un nouveau programme, , dans le cadre duquel elle fournit des livres à des écoles primaires rurales. Elle remporte le prix de meilleure jeune artiste de l'International Reggae and World Music Awards.

Prix et récompenses

 2018 : Ghana DJ Awards, Meilleure découverte de l'année
 2019 : Ghana DJ Awards, Meilleure DJ (catégorie mixte)
 2019 : Ghana DJ Awards, Meilleure DJ (catégorie féminine)
 2019 : 100 enfants prodiges, Global Child Prodigy Awards
 2020 : Ghana DJ Awards, Meilleure jeune DJ
 2021 : International Reggae and World Music Awards, meilleure jeune artiste

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Disc jockey ghanéen
Personnalité féminine ghanéenne
Naissance en décembre 2007
Naissance au Ghana

DJ Switch


Perihan Mağden (d. 24 Ağustos 1960, İstanbul), Türk yazar.

Edebiyat dünyasında romancı kimliği ile tanınır. Eserleri çok sayıda dile çevrilmiştir. Uzun süre Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yapan Mağden'in romanlarının yanı sıra çok sayıda deneme kitabı ve iki şiir kitabı vardır.

Hayatı
24 Ağustos 1960 tarihinde İstanbul'da Tülay Tuna ile makine mühendisi Etem Mağden'in kızı olarak doğdu. Levent sentinde büyüdü.  1971'de Maçka İlkokulu'ndan, 1976'da İngiliz Kız Ortaokulu'ndan, 1979'da Robert Koleji'nden ve 1983 yılında Boğaziçi Üniversitesi'nin Psikoloji bölümünden mezun oldu.

Yükseköğrenimini tamamladıktan sonra iki yıl Asya'da dolaştı; Japonya'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde kaldı. 1994 doğumlu bir kız çocuğu annesidir.

Meslek hayatı

Köşe yazarlığı
Mağden, yurtdışı seyahatlerinin ardından İstanbul'a döndü ve  bir müddet reklam yazarlığı yaptı. TRT 2'de yayınlanan Okudukça başlıklı programda ve Kanal 6'da çalıştı. 1997'den itibaren Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.

2001 yılında İki Genç Kızın Romanı kitabını yazmak için köşe yazarlığına bir süre ara verdi; 2002 -2005 arasında Radikal gazetesinde günlük köşe yazıları yazmayı sürdürdü.

2005-2007 yılları arasında, Yeni Aktüel  ve Red dergilerinde de yazdı. Vicdani retçi Mehmet Tarhan'a destek olmak amacıyla yazdığı, 2006'da Yeni Aktüel'de yayımlanan "Vicdani Red Bir İnsan Hakkıdır''  başlıklı yazısından ötürü "basın yoluyla halkı askerlikten soğuttuğu" iddiasıyla üç yıla kadar hapis istemiyle yargılandıktan sonra beraat etti.

2007 -2009 arasında yeniden Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yaptı. 2008'de yazıları ve kitapları nedeniyle çeşitli cezalara çarptırılan ve yargılanmaları süren yazarlar adına kendisine Türkiye Yayıncılar Birliği  tarafından Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü verildi. 2011 yılının Kasım ayından 2012 yılı şubat ayına kadar Taraf gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.

2011'de dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından, 14 Şubat 2008 tarihli Radikal gazetesinde  yayımlanmış "Başbakan peki, işini seviyor mu?" başlıklı yazısı nedeniyle  aleyhinde hakaret davası açıldı ve tazminat ödemeye mahkum edildi.   Ardından Taraf gazetesindeki yazılarından ötürü Erdoğan'a hakaret ile suçlandı, beraat etti. Bu davalardan sonra köşe yazarlığına ara verdi.

2015 Ağustos ayında Nokta dergisinde yazmaya başladı ve 2016 yılında kapatılmasına kadar Nokta'da yazdı. Köşe yazılarına T24 internet gazetesinde devam etti.   2015'te cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın arkada şehit cenazesi geçerken selfie yaptığı şeklinde görüntüsünün yer aldığı Nokta Dergisi'nin toplatılmasına ilişkin bir internet sitesine verdiği röportaj nedeniyle ve  2016'da Nokta dergisinde çıkan "Survivor adasının Tayyip modeli Semih Öztürk" başlıklı yazısı nedeniyle 2019'da açılan iki ayrı davada Cumhurbaşkanı'na hakaret iddiasıyla yargılandı ve her iki davada para cezasına mahkum oldu.

Edebî hayatı
Edebi hayatına şiirle başladı. İlk şiiri  olan "Zenciyse Yürek",  1979'da Felsefe Dergisi'nde yayımladı. Daha sonra şiirlerini Papirüs, Somut, Sonbahar, Beyaz, Oluşum dergilerinde yayımladı. İlk şiir kitabı 1995 yılında yayımladı. Mutfak Kazaları adlı kitaptaki şiirler, Emre Koyuncuoğlu tarafından oyunlaştırıldı; Kocaeli Şehir Tiyatrosu'nda sahnelendi; yurtiçi ve yurtdışı birçok festivalde oynandı. 2001'de ikinci şiir kitabı olan Dünya İşleri yayımlandı.

Mağden, 1991 yılından itibaren roman türünde eserler verdi ve daha çok romancı olarak tanındı. Romanlarında kadın, çocuklar, şiddet, anne-kız ilişkileri konularını işledi. İlk romanı  Haberci Çocuk Cinayetleri,  Almanca, İngilizce, Fransızca, Rusça, Felemenkçe, Arnavutça'ya çevrildi. Mağden, bu eseri Rusya'daki yayımcısı Moskova merkezli Gayatri Yayınevi'nin ilk Türk yazarı oldu.  İkinci romanı Refakatçi, 1994 yılında yayımlandı; 2011'de Rusça'ya çevrildi.

En çok satan romanı, 2001'de yayımlanan İki Genç Kızın Romanı'dır. Eser, Kutluğ Ataman tarafından İki Genç Kız başlığıyla sinemaya uyarlandı;  42. Altın Portakal Film Festivali'nde en iyi yönetmen ödülü dahil pek çok ödül kazandı.

2007 yılında çıkan Biz Kimden Kaçıyorduk Anne, İngilizce, İtalyanca, Portekizce, Almanca, Arnavutça, Sırpça, Felemenkçe, Macarca,  İspanyolca, Yunanca olarak yayımlandı. Yedi bölümlük bir dizi olarak senaryolaştırılıp 2023'te yayımlandı. Ali ile Ramazan 2010'da, Yıldız Yaralaması 2012'de yayımlandı; Mağden'in diğer romanları gibi çeşitli dünya dillerine çevirildi.

1997 yılından itibaren deneme kitapları yayımladı. Deneme yazılarından oluşan on üç kitap yayımlamıştır.

Kitapları

 Haberci Çocuk Cinayetleri, 1991,
 Refakatçi, 1994
 Mutfak Kazaları, 1995
 Hiç Bunları Kendine Dert Etmeye Değer mi?, 1997
 Kapı Açık Arkanı Dön ve Çık!, 1998
 Fakat Ne Yazık ki Sokak Boştu, 1999
 Herkes Seni Söylüyor Sahi Mutsuz musun?, 2001
 Dünya İşleri, 2001
 İki Genç Kızın Romanı, 2002
 Topladım Dağılan Kalbimin Herrr Köşesini, 2003
 Korkma Bu Akşam Gelip Çalmam Kapını, 2004, ISBN 978-9752891869
 Ali ile Ramazan, 2010, ISBN  9786051417721
 Yaz Kitabı, 2011, ISBN 978-9752898882
 Kış Kitabı, 2011, ISBN 978-9752898899
 Yıldız Yaralanması, 2012, ISBN 978-6051415673
 Biz Kimden Kaçıyorduk Anne?, 2012, ISBN 978-6051410739
 Tehlikeli Temayüller: Sahibinden Sıfır Kilometre Yazılar, 2014, ISBN 978-6051417202
 Best Of Perihan Mağden, 2018, ISBN 978-9759174033
 Aktüel Yazıları ya da Hangimiz Uğramadık Sanki Haksızlıklara, 2018, ISBN 978-9759174651

Ödülleri
2008 Türkiye Yayıncılar Birliği Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
Radikal yazıları
Yeni Şafak gazetesinde yayımlanan röportajı
Fırat Demir'le Milliyet Sanat için gerçekleştirdiği röportajın tam metni
Everest Yayınları'nın internet sitesinde Perihan Mağden sayfası

Yaşayan insanlar
1960 doğumlular
İstanbul doğumlu yazarlar
İstanbul doğumlu gazeteciler
Gürcü asıllı Türkler
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Türk köşe yazarları
Savaş karşıtı aktivistler
Robert Lisesinde öğrenim görenler
Boğaziçi Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Radikal (gazete) kişileri
T24 (gazete) kişileri
Türkiye'de zorunlu askerlik
20. yüzyıl Türk kadın yazarları
Taraf (gazete) kişileri

Perihan Mağden


Slujitorul poporului (în ) este un partid politic ucrainean, numit anterior Partidul Schimbării Decisive. Înregistrarea oficială a avut loc la 2 decembrie 2017. Organizația este numită cu același nume cu seriile de comedie 2015-2019 și filmul Slujitorul poporului din 2016.

Descriere
Potrivit Ministerului Justiției din Ucraina, partidul "Slujitorul poporului" a fost înregistrat la 13 aprilie 2016 sub numele de "Partidul Schimbării Decisive". Apoi șeful a fost Evghenii Iurdiga.

Începând cu data de 27 noiembrie 2018, șeful organizației a fost Ivan Bakanov, care a fost și șeful studioului comic ucrainean "Kvartal 95" din 2013.

Potrivit raportului partidului pentru al doilea trimestru din 2018, acesta a folosit un birou cu o suprafață de 4 m² din Kiev, care avea un sponsor pentru utilizare, nu avea fonduri și nu efectua nicio plată.

În decembrie 2017, partidul a înregistrat 4% într-un sondaj al Centrului Razumkov. Într-un sondaj, efectuat în aprilie 2018, la alegerile parlamentare din Ucraina în 2019, 9% dintre respondenți au declarat că vor vota pentru partid. În iunie 2018, în sondajul "Rating", 10,5% din alegători erau gata să voteze pentru partid. La începutul lunii februarie 2019, rating-ul Partidului Slujitorul Poporului, într-un sondaj al Institutului Internațional de Sociologie de la Kiev, a crescut la 24,6% și pentru prima dată a depășit toate celelalte părți.

Se presupunea că o parte din echipa formată (pe site-ul ze2019.com/team) de candidatul la funcția de președinte al Ucrainei, Volodîmîr Zelenski, va putea să se alăture partidului.

La 21 ianuarie 2019, partidul Slujitorul Poporului l-a numit pe Volodîmîr Zelenski drept candidat la funcția de președinte al Ucrainei.

Performanță electorală

Rada Supremă

Alegeri prezidențiale

Note
 Site-ul electoral al candidatului la alegerile prezidențiale Zelenski din 2019

Referințe

Partide politice din Ucraina

Slujitorul poporului (partid politic)


Un hemiacetal sau un semiacetal este un compus organic care se obține în urma adiției unui alcool la o aldehidă sau o cetonă. Termenul provine din grecescul hèmi, însemnând "jumătate", care face referință la faptul că a fost adiționată doar o moleculă de alcool și mai este necesară încă una pentru obținerea unui acetal.

Nomenclatură

Obținere

Proprietăți

Vezi și
 Acetal
 Hemiaminal

Note

Grupe funcționale
Alcooli secundari

Hemiacetal


August Loos (* 13. August 1888 in Neuenbürg; † 14. Januar 1968) war ein deutscher Beamter.

Werdegang
Loos war nach seiner Promotion von 1919 bis 1932 Landrat im preußischen Landkreis Iserlohn, von Juni bis Oktober 1932 kommissarisch im Landkreis Nienburg/Weser und von 1932 bis 1934 im Landkreis Liegnitz. Von 1934 bis 1938 war er Reichsbeauftragter der Überwachungsstelle, der späteren Reichsstelle für Zellstoff und Papier beim Reichswirtschaftsministerium und von 1938 bis 1947 Geschäftsführer der Fachgruppe Schmierstoffgroßhandel und Geschäftsführer der Gemeinschaft des Deutschen Mineralölgroßhandels. Von August 1947 bis Oktober 1953 war er Hauptgeschäftsführer des Deutschen Landkreistages.

Ehrungen
 1953: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland

Literatur
 Kurt Georg Wernicke, Hans Booms, Walter Vogel, Deutscher Bundestag: Der Parlamentarische Rat, 1948–1949: Akten und Protokolle, Band 12 – Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 1975

Landrat (Provinz Hannover)
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Deutscher
Landrat (Regierungsbezirk Liegnitz)
Landrat (Kreis Iserlohn)
Geboren 1888
Gestorben 1968
Mann

August Loos


Al hablar de hueso artificial se hace referencia a materiales similares al hueso creados en un laboratorio que pueden ser usados en injertos óseos, para reemplazar huesos perdidos debido a fracturas severas y enfermedades de los huesos.

Descripción general

Los huesos son órganos rígidos que sirven para varias funciones en el cuerpo humano (o generalmente en los vertebrados, incluyendo el aguante mecánico, protección de órganos blandos, producción de sangre (desde la Médula ósea), etc. El hueso es un tejido complejo: fuerte, elástico, y autorreparable.

Los huesos dañados pueden ser reemplazados por huesos de otras partes del mismo cuerpo (lo que limita la cantidad de hueso disponible), desde cadáveres o bien con diversas cerámicas o aleaciones metálicas (lo que puede resultar en el rechazo del cuerpo).
.

Ha habido muchas investigaciones hacia la creación de huesos artificiales. Richard J. Lagow, en la Universidad de Tejas en Austin, desarrolló una forma de crear una fuerte estructura porosa similar al hueso a partir del polvo óseo, la cual, una vez introducida en el cuerpo, puede permitir el crecimiento de los vasos sanguíneos, y ser reemplazado gradualmente por hueso natural. Investigaciones en el laboratorio de nacional Lawrence Berkeley han dado como resultado un compuesto de metal-cerámica que tiene, como el hueso, una microestructura fina, la cual puede ayudar a crear huesos artificiales. Un grupo de científicos británicos ha desarrollado el hueso inyectable, una sustancia blanda que se endurece en el cuerpo.  Ganaron el premio "Medical Futures Innovation" por su descubrimiento, y está previsto poner a prueba este material en ensayos clínicos.

Investigadores de la Universidad de Columbia han realizado un crecimiento anatómicamente correcto en un hueso de la mandíbula humana utilizando células madre, aunque se trató de un hueso sólido, sin otros tejidos que normalmente le acompañan,  tales como médula ósea, cartílago, o vasos sanguíneos. Otros investigadores, en el laboratorio de Istec biocerámicas en Italia, han producido un sustituto casi idéntico para los huesos humanos. El sustituto óseo tiene una estructura porosa que permite a los vasos sanguíneos y otros tejidos accesorios penetrar en él, lo que permite una perfecta integración en el hueso receptor. El proceso ha sido probado en ovejas y no mostró signos de rechazo después de varios meses.

Referencias

Órganos artificiales
Productos óseos

Hueso artificial


1796 Riga este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
1796 Riga este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul de Astrofizică din Crimeea de Nikolai Cernîh. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,35 ua, o excentricitate de 0,06 și o înclinație de 22,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 1001-2000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi Cybele

Obiecte astronomice descoperite în 1966
Centura de asteroizi

1796 Riga


فامك جانسن (بالهولندية: Famke Janssen) ممثلة هولندية من مواليد 5 نوفمبر 1965.
من أشهر أعمالها فيلم تيكن 2.

فيلموغرافيا

الأفلام

مواقع خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أمستلفين
خريجو جامعة كولومبيا
عارضات أزياء هولنديات
فريزيون هولنديون
مغتربون هولنديون في الولايات المتحدة
ممثلات أفلام هولنديات
ممثلات تلفزيون هولنديات
ممثلات هولنديات في القرن 20
ممثلات هولنديات في القرن 21
مواليد 1963
مواليد 1964
مواليد 1965
مواليد عقد 1960
مواليد في أمستلفين
ناشطو مكافحة الإيدز

فامك جانسن


The Revenant(s) or Revenant(s) may refer to:

 Revenant, in folklore, an animated corpse that haunts the living

Film and television
 Le revenant, a 1903 film by Georges Méliès
 Le revenant or A Lover's Return, a 1946 French drama
 The Revenant (2009 film), a horror comedy
 The Revenant (2015 film), an epic Western adventure
 "Revenant", television series episode, see list of Batman Beyond episodes
 Revenant (TV series), a 2023 South Korean television series

Literature
 Revenant (Buffy novel), based on the TV series Buffy the Vampire Slayer
 The Revenant (comics), published in various forms from 2001 to 2008
 The Revenant (novel), a 2002 novel by Michael Punke, basis for the 2015 film
 "The Revenant", a 2006 short story by Lucy Sussex

Music
 Revenant Records, a record label set up by John Fahey
 The Revenant (soundtrack), a soundtrack album from the 2015 film
 Revenants (album) or the title song, by Conducting from the Grave, 2010
 "Revenant", a song by Anaïs Mitchell from Anaïs Mitchell (album), 2022

Video games
 Revenant (video game), a 1999 game
 Revenant, a character in the video game Apex Legends
 Revenants, a type of enemy in the  Doom series of video games, starting with Doom II.
 Revenant, a character in the Soulcaliber series

Other uses
 Revenant Mountain, Alberta, Canada
 French corvette Revenant, an Age of Sail privateer
 The Revenant (horse), racehorse, winner of the 2020 Queen Elizabeth II Stakes
 The Revenants, 2012 Doctor Who audio play, from Doctor Who: The Companion Chronicles

See also
 Les Revenants (disambiguation)

The Revenant


An Plocoglottis loheriana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Karl Christian Traugott Friedemann Goebel. An Plocoglottis loheriana in nahilalakip ha genus nga Plocoglottis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Plocoglottis

Plocoglottis loheriana


Hrazdan Stadyumu, Ermenistan'ın başkenti Erivan'da 1970 yılında kullanıma açılan tümü koltuklu çok amaçlı stadyum.

Stadyum, ilk inşa edildiğinde 75.000 seyirci kapasitesine sahipti. 2008 yılında yapılan yenilemeyle 54.208 koltuk kapasitesine düştü. Stadyum kapasite bakımından Sovyetler Birliği'nde yer alan en büyük dört stadyum arasına girdi. Ermenistan'ın en büyük spor tesisi olan Hrazdan çoğunlukla futbol maçları için kullanılır. Ayrıca Ermenistan millî futbol takımının iç sahada oynadığı maçlara da ev sahipliği yapar. Bunun yanı sıra birçok kez sırasında Hayastani Ankahutyan Gavat'ın final maçlarına ve 2003 yılında düzenlenen Pan-Ermeni Oyunları açılış törenine ev sahipliği yaptı. SSCB millî takımıda 1978 yılında bu stadyumda Finlandiya ve Yunanistan millî takımlarına karşı iki maç oynadı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
Hrazdan Holding Resmi web sitesi

Ermenistan'daki stadyumlar
Erivan'da spor

Hrazdan Stadyumu


The  is a Japanese trade organization for the electronics and IT industries. It was formed in 2000 from two earlier organizations, the Electronic Industries Association of Japan and the Japan Electronic Industries Development Association.

History
The association was established as Minato Communications Association Co., Ltd. in 1979. In 2000, Minato Communications Association Co., Ltd. was re-branded into Japan Electronics and Information Technology Industries Association.

See also
 JIS semiconductor designation
 Design rule for Camera File system
 ISDB
 EIAJ DC coaxial power connector standards

External links
 JEITA

Electronics industry in Japan
Trade associations based in Japan
Standards organizations in Japan
Organizations based in Tokyo
Organizations established in 1979
1979 establishments in Japan
2000 mergers and acquisitions
Chiyoda, Tokyo


Meka moć ili meka sila je mogućnost privlačenja i kooptiranja umjesto, da se prinuda vrši kroz tvrdu moć kao recimo kroz nasilje ili kroz davanje novca kao načina uvjeravanja.

Meka moć je mogućnost, da se oblikuje preferencija drugih kroz privlačnost ili priziv. Jedna od važnih odlika meke moći je, da nije prisilna. To je moć kroz meku moć kulture, političkih pogleda i vanjske politike. U posljednje vrijeme ovaj se pojam također koristio za one kampanje u kojima se utječe na društveno i javno mijenje neke zemlje kroz "zaobilazne puteve" i lobiranje preko jakih političkih i nepolitičkih udruga.

Pojam meke moći u opticaj je uveo Joseph Nye u kasnim 1980-tim. Kasnije 2012. godine, Nye je dodatno pojasnio da je najveća odlika meke moći "propaganda bez propagande", jer prema Nyu u informacijskom dobu najveća vrijednost stoji u vjerodostojnosti infromacija."

Izvori

Sociologija
Politika

Meka moć


Lunar Orbiter 5 war die letzte Mondsonde des Lunar-Orbiter-Programms der US-amerikanischen Weltraumorganisation NASA. Mit dem Lunar Orbiter-Programm sollte der Mond fotografisch erfasst und kartografiert werden, um so Landeplätze für die Raumsonden des Surveyor-Programms sowie für die bemannte Mondlandung zu finden.

Missionsverlauf
Die Mondsonde startete am 1. August 1967 und trat am 5. August in eine polare, elliptische Umlaufbahn um den Mond ein. Die Bahnhöhe betrug zwischen 194 und 6023 km, die Bahnneigung 85°, die Umlaufdauer 8,5 Stunden. Am 6. August begannen die Aufnahmen der Mondoberfläche. Am Folgetag wurde die Mondnähe auf 100 km verringert, und am 9. August die Mondferne auf 1499 km. Am 18. August endeten die Aufnahmen, anschließend wurden die Bilder bis zum 27. August zur Erde gefunkt. Die Mission erbrachte 211 Bilder mittlerer Auflösung und 633 Bilder hoher Auflösung. Am 31. Januar 1968 wurde die Sonde gezielt zum Absturz gebracht und schlug bei 3° S, 83° W auf.

Weblinks

 Bernd Leitenberger: Lunar Orbiter

Mondsonde
NASA
Raumfahrtmission 1967

Lunar Orbiter 5


Die Badenstraße ist eine als Stadtstraße angelegte Straße in Stralsund. Sie gehört zum Kerngebiet des UNESCO-Welterbes mit dem Titel Historische Altstädte Stralsund und Wismar. Die Badenstraße verbindet die Ossenreyerstraße in Höhe des Stralsunder Rathauses mit der Straße Am Fischmarkt und Neue Badenstraße, von ihr gehen die Kleinschmiedstraße, die Jacobiturmstraße, die Bechermacherstraße und die Mauerstraße ab; die Wasserstraße kreuzt die Badenstraße.

Die Straße wurde Ende des 13. Jahrhunderts erstmals urkundlich erwähnt und erhielt ihren Namen von einem Ratsherren namens Bode; platea bodonis war demzufolge der erste Name der Straße, in der der Ratsherr wohnte. Als die Familie zu Beginn des 14. Jahrhunderts ausstarb, wurde der Straßenname im Volksmund mit den Baden (Boten) in Verbindung gebracht – fortan hieß die Straße Badenstraße. Der Abschnitt zwischen der Ossenreyerstraße und der Kleinschmiedstraße hieß kolemarket, da hier mit Brennmaterial gehandelt wurde; ab dem 15. Jahrhundert Wendenmarkt nach den ansässigen Wendschlächtern. Ab 1869 hieß die Straße in ihrer gesamten heutigen Länge Badenstraße.

Die heutigen Hausnummern wurden im 19. Jahrhundert vergeben.

In der Straße stehen  einige Gebäude unter Denkmalschutz, siehe dazu auch die Liste der Baudenkmale in Stralsund. Es handelt sich um die Gebäude Badenstraße 1, Badenstraße 2, Badenstraße 7, Badenstraße 8, Badenstraße 9, Badenstraße 10, Badenstraße 12, Badenstraße 13, Badenstraße 15, Badenstraße 16, Badenstraße 17, Badenstraße 18, Badenstraße 26, Badenstraße 39, Badenstraße 40, Badenstraße 41, Badenstraße 42, Badenstraße 43/43 a, Badenstraße 44, Badenstraße 45, Badenstraße 47, Badenstraße 48, Badenstraße 49, Badenstraße 50 und Badenstraße 51. Unter Denkmalschutz steht zudem die Fassade des Hauses Badenstraße 46. Das ebenfalls wegen seiner Fassade geschützte Haus Badenstraße 5 wurde durch einen Neubau ersetzt.

Literatur
 Andreas Neumerkel, Jörg Matuschat: Von der Arschkerbe bis Zipollenhagen. Stralsunder Straßen und ihre Geschichte. 3. Auflage. Druck- und Verlagshaus Kruse, Stralsund 2007, ISBN 978-3-941444-01-0.
 Friederike Thomas, Dietmar Volksdorf: Die Altstadtinsel Stralsund – Illustrierte Denkmalliste. Die Baudenkmale der Altstadt in Text und Bild. Hrsg. vom Bauamt der Hansestadt Stralsund. Selbstverlag, Stralsund 1999, .
 Katrin Möller: Die Arisierung jüdischen Besitzes in Stralsund, Examensarbeit, GRIN-Verlag

Weblinks

Einzelnachweise

Innerortsstraße in Stralsund

Badenstraße (Stralsund)


MGM Grand Garden Arena er en arena i Las Vegas i USA. I arenaen arrangeres blandt andet koncerter samt arrangementer indenfor boksning og MMA.

Arenaen er velkendt for adskillige professionelle mega-boksekampe som Evander Holyfield vs. Mike Tyson II, Oscar De La Hoya vs. Floyd Mayweather, Oscar De La Hoya vs. Manny Pacquiao, Floyd Mayweather vs. Saúl Álvarez og Floyd Mayweather vs. Manny Pacquiao.

Referencer

Multiarenaer i USA
Las Vegas

MGM Grand Garden Arena