Otomatik Ses Seviyesi Sınırlandırma Sistemi, AVLS (İngilizce:Automatic Volume Limiter System), kulaklık ses seviyesinin çok yükselmesini engelleyerek işitme bozukluklarını ve yakındaki kişilerin rahatsız olmasını engelleyen bir sistemdir.

Otomatik ses seviyesi sınırlandırma sistemi


مملكة نيبال، تُعرف أيضًا باسم مملكة جوركا أو إمبراطورية جوركا، أو آسال هندوستان (الأرض الفعليّة للهندوس)، مملكة هندوسية سابقة في شبه القارة الهندية، تشكلت في العام 1768 إثر توحيد نيبال. أسسها الملك بريثوي ناريان شاه، وهو من ملوك جوركا ذوي الأصول من راجبوت الهندية في القرون الوسطى. دامت المملكة لـ240 عامًا حتى إلغاء الملكية النيبالية في العام 2008. خلال هذه الفترة، حكمت عائلة شاه النيبال رسميًا، ومارست مستويات متعددة من السلطة طوال فترة العهد الملكي.

في العام 1792 بعد غزو القوات النيبالية لهضبة التبت ونهب مدينة دياغرتشا بأوامر الأمير الوصي على العرش باهادور شاه، طلب الدالاي لاما وسفراء الصين الغوث العسكري من الإدارة الصينية. هاجمت القوات الصينية والتبتية تحت إمرة فو كانغ النيبال ولكنها اختارت مسار التفاوض بعد فشلها في مقاطعة نواكوت. كان المسؤول الملكي في النيبال (مولكاجي) دامودار باندي أكثر المسؤولين الملكيين الأربعة تأثيرًا والذين عُيّنوا بعد خلع الملك باهادور شاه رغم أن رئيس وزراء الملكي حينها كان كيرتيمان سينغ باسنيات. حاول دامودار باندي حماية الملك غيرفان يودها شاه وإبقاء والده رانا باهادور خارج النيبال. على أي حال، في 4 مارس 1804، عاد الملك السابق واستلم منصب مختيار (رئيس الحكومة)، وأعدم دامودار باندي بقطع رأسه في ثانكوت. إثر وفاة الملك رانا باهادور شاه وقعت مذبحة بانداركال في العام 1806 وعلى إثرها استلم رئيس الحكومة المستبد بيمسين ثابا السلطة وأصبح الحاكم الفعلي لنيبال بحكم الأمر الواقع من العام 1806 حتى 1837. مع ذلك، ففي بدايات القرن التاسع عشر، أدى توسع شركة الهند الشرقية الحاكمة في الهند إلى نشوب الحرب الإنجليزية-النيبالية (1814-1816)، والتي أسفرت عن هزيمة النيبال. وفقًا لبنود معاهدة سوغاولي، حافظت المملكة على استقلالها، ولكن مقابل تنازلها عن بعض الأراضي، الأمر الذي جعل المنطقة الممتدة من نهر ميتشي إلى نهر شاردا حدود سيطرة نيبال، والتي تُعرف أحيانًا باسم «مملكة نيبال العظمى». على المشهد السياسي، انتهى حكم سلالة ثابا مع وفاة رئيس الوزراء مثابار سينغ، ومهد ذلك الطريق لوقوع مذبحة كوت التي شهدت استيلاء سلالة رانا على الحكم وهم من أصول قبائل راجبوت (وطبقة كشاتريا). على إثر ذلك، بقي منصب رئاسة الوزراء متوارثًا في عائلة رانا طوال القرن التالي، أي من العام 1843 حتى العام 1951.

بدءًا من عهد جونغ باهادور، أول حكام رانا، قزّمت عائلة رانا منصب الشاه الحاكم إلى منصب فخري. اتّسم حُكم عائلة رانا بالطغيان، والانحلال، والاستغلال الاقتصادي، والاضطهاد الديني.

في يوليو من العام 1950، وقعت دولة الهند المستقلة حديثًا معاهدة صداقة مع النيبال تعهّد فيها البلدان باحترام سيادة الآخر. في نوفمبر من نفس العام، أدت الهند دورًا محوريًا في دعم الملك تريبوفان الذي حاول قائد عائلة رانا موهان شومشير جانغ خلعه واستبداله بحفيده الرضيع الملك جيانيندرا. بدعم من الهند تشكّلت حكومة جديدة تألفت من كونغرس النيبال، وأنهى الملك تريبوفان عهد سيطرة عائلة رانا في العام 1951.

في ستينيات وسبعينيات القرن العشرين حدثت عدت محاولات لإجراء إصلاحات ووضع دستور بلاد، ولكنها مُنيت بالفشل. أدت الأزمة الاقتصادية في نهاية الثمانينيات من القرن العشرين إلى حراك شعبي تكلل بعقد انتخابات برلمانية وتبنّي نظام حكم ملكي دستوري في العام 1990. شهدت تسعينيات القرن العشرين اندلاع الحرب الأهلية النيبالية (1996-2006)، التي كانت صراعًا بين القوات الحكومية وقوات متمردي الحزب الشيوعي النيبالي (الماوي). تعرّض الحكم المَلكية لهزة عنيفة أخرى في العام 2001 مع وقوع مذبحة العائلة المالكة، إذ وفقًا للمزاعم أطلق ولي العهد الأمير ديبندرا النار وقتل 10 أشخاص، بمن فيهم والده الملك بيرندرا، ولقي حتفه بعد المذبحة بإطلاق نار فيما زُعم أنه حادثة انتحار.

نتيجة للمذبحة، جلس الملك جينانيدرا على العرش مرة أخرى. أدى فرضه الحكم الملكي المباشر في العام 2005 إلى اندلاع حركة احتجاجات شهدت تكاتف المسلحين الشيوعيين الماويين والناشطين المنادين بالديمقراطية. في نهاية المطاف أُجبر جيانيندرا على استعادة مجلس النواب، والذي تبنى في العام 2007 دستورًا انتقاليًا حدّ إلى درجة كبيرة من سلطات النظام الملكي النيبالي. بعد الانتخابات التي عُقدت في العام التالي، وفي أول جلساتها في 28 مايو 2008، أعلنت الجمعية التأسيسية النيبالية عن إلغاء النظام الملكي وإعلان جمهورية النيبال الديمقراطية الاتحادية.

حتى إلغاء الملكية، كانت النيبال هي البلد الوحيد في العالم الذي يتبنى الهندوسية دينًا رسميًا للدولة؛ أما الآن فهي دولة علمانية.

القرن الثامن عشر

الأصل
توسّعت البلاد بدءًا من إحدى مقاطعات شاوبيسي المُسماة مملكة جوركا. يعود أصل طبقة الباهون وسلالة شاه الحاكمة وقبائل طبقة كشاتريا الأرستقراطية مثل «سلالة باندي»، و«سلالة باسنيات»، و«سلالة ثابا»، و«عائلة كونوار» (التي أصبحت تُعرف باسم عائلة رانا فيما بعد)، يعود أصلهم إلى راجبوت الهندوسية والباهون في شمال الهند الذين دخلوا إلى نيبال من الغرب بعد تقدّم المسلمين. امتدت السيرورة التاريخية الحقيقية لنشاط الهجرة التي حدثت وغزو مملكة جوركا لنيبال على مدار عدة قرون وتختلف اختلافًا شديدًا عما يطرحه شاوهان. الأهم من ذلك، ففرضية شاوهان بوجود هوية للجوركا بزمن طويل قبل وصول حكام الشاه إلى هضاب نيبال لا يدعم صحتها الدليل التاريخي المتوفر عن تاريخ نيبال. في نيبال، لا يُشار إلى الطبقات المقاتلة باسم «جوركا»، بل «جوركالي»، بمعنى «ساكني جوركا». وصيحتهم الشهيرة للحرب هي «آيو جوركالي»، أي «ها قد جاء الجوركالي».

يرتبط أصل الكلمة الجغرافية «جوركا» فعلًا بالقديس الهنودسي المتسوّل غوراخناث. يوجد في قرية جوركا معبد مكرّس للقديس غوراخناث ومعبد آخر مكرّس لجوراكاكلي، وهي إلهة مناظِرة. جاء في الموسوعة الجغرافية النيبالية المعنونة («من نهر ميتشي إلى نهر شاردا») المنشورة في العام 2013 في فترة بيكرام مِن قبل حكومة بانشايات المستبدة احتفالًا بتتويج الملك بيرندرا شاه جاء فيها وصف مطابق للربط بين اسم المكان بالقديس ولكنها لا تضيف تفاصيل أوفى. إضافة إلى ذلك فقد عفا الزمن على الحقائق المتصلة بتاريخ بناء المعابد والمكان المسمى باسم بالقديس. يمكن التخمين بأن هذه الأحداث قد وقعت في القسم الأول من الألف الثانية قبل الميلاد إثر صعود طائفة ناث. في الحقيقة، فمسار الحج الذي سلكته هذه الطائفة شمالًا عبر شبه القارة الهندية يشمل جزءًا كبيرًا من نيبال المعاصرة بما في ذلك وادي كاتماندو. لشعب نيوار في نيبال القرون الوسطى عدة معابد مهمة ومهرجانات مكرسة لمعلمي طائفة ناث الرئيسيين. قبيل حكم مملكة جوركا وحكام الشاه، سكن جوركا مجموعات إثنية ذات أصول آرية ومغولية تحت حكم خادكا، الذين كانوا على الأرجح من شعب الخاس. هزم دارفيا شاه الخادكا في العام 1559 ميلادية ودشن عهد الشاه في المقاطعة. كان بريثوي ناريان شاه من الجيل التاسع لحكام الشاه في جوركا، واستلم مقاليد الحكم في العام 1742.

التوسع
في البداية أسس الملك بريثوي نارايان شاه، حاكم مقاطعة جوركا الصغيرة، جيش جوركالي. بعد ذلك اختير قائد الجيش من عائلات كشاتريا النبيلة من جوركا، مثل «سلالة باندي» و«سلالة باسنات» و«سلالة ثابا» وذلك قبل حكم «عائلة رانا». بالرغم من ذلك، كان أول قائد مدني للجيش كاجي كالو باندي الذي أدى دورًا بارزًا في حملة توحيد نيبال. اعتبر باندي قائدًا للجيش بسبب نهوضه بأعباء الجيش ومسؤولياته، وليس قائدًا وفقًا للطابع الرسمي للمنصب.

المراجع

نيبال في القرن 18
نيبال في القرن 19
نيبال في القرن 20
نيبال في القرن 21
انحلالات سنة 2008 في نيبال
بلدان سابقة في الحرب الباردة
تأسيسات القرن 18 في نيبال
تأسيسات سنة 1769 في آسيا
تاريخ نيبال
دول سابقة في جنوب آسيا
دول وأقاليم انحلت في 2008
دول وأقاليم أسست في 1769
نيبال في عقد 2000
ملكية نيبالية
ممالك سابقة

مملكة نيبال


උඩරට සාම්ප්‍රදායික මංගල ආභරණ යනු අතීතයේ සිටම ලාංකික සමාජයේ විවහ මංගල සම්ප්‍රදායික් වන උඩරට විවහ මංගල්‍යයේ මනාලිය විසින් මංගල ඔසරියට අමතරව පලඳින සාම්ප්‍රදායික ආභරණයි.

වර්තමානයේදී මනාලියන්, හැඩගන්වන ස්ථානවලින් ආභරණ සපයාගත්තද, ඇතමුන් තවමත් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට දායාදවී පැමිනෙන පරම්පරාවේම ආභරණ කට්ටලය භාවිතා කරයි.

ආභරණ

නළල් පටිය
නළල් පටිය මනාලියගේ මව විසින් මනාලියට පැළඳවීම සිරිත.මෙම අවස්ථාවේදී පිරිත් කීම සිදු කරනු ලබනවා. නළල් පටියේ දකුණු පැත්තෙන් මනාලයවත්, වම් පැත්තෙන් මනාලියවත් සංකේතවත් කරනවා.

ඉර හඳ ආභරණ
මනාලියගේ හිසේ දකුණු පැත්තේ හිරු සහ වම් පැත්තේ සඳු පළඳවනවා.හිරුගේ ගති ගුණ මනාලයාගේ ගති ගුණ වලටත්, සඳුගේ ගති ගුණ මනාලියගේ ගති ගුණ වලටත් සමාන කරනවා. ඒ වගේම ඉර හඳ පවතින තුරු මංගල යුවලගේ බැඳීම පවතිනවා කියලා සංකේතවත් කරනවා. මීට අමතරව මේ ආභරණය පැළඳීම නිසා, මනාලියට තමාගේ පතිවෘතාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට ශක්තිය ලැබෙන කියලත් කියනවා .

කොණ්ඩා කූරු
කොණ්ඩා කූරු පළඳවන්නේ හිසේ පිටුපසටයි. මේවා පැළඳිමෙන් මනාලියට සෞභාග්‍යයේ ලැබෙන බව සංකේතවත් කරනවා.

කුඩුක්කන්
උඩරට මනාලිය පළඳින කරාබු වර්ගය හඳුන්වන්නේ "කඩුක්කන්" කියලා.විශේෂම කාරණාව තමයි මේවා පැළඳිමෙනුත් මනාලියට සෞභාග්‍ය ලැබෙන බව සංකේතවත් කරනවා.

වළලු
උඩරට මනාලියගේ වළලු හඳුන්වන්නේ අගස්ති වළලු සහ බංගලි වළලු කියලා.

මුදු
උඩරට මනාලිය ඇඟිලි පහටම මුදු පළඳිනවා.මේ මුදු වලින් කියන්නේ මනාලියට නිරෝගී සම්පත්තිය හිමි වන බව සංකේතවත් කරනවා.

හවඩිය
හවඩිය පළඳින්නේ මනාලියගේ ඉනේ නියම හැඩය ඔප් නැංවීමටයි.

මංගල මාල කට්ටලය
උඩරට මනාලිය සම්ප්‍රදායික ඔසරිය සමඟ පළඳිනු ලබන මේ සුවිශේෂී මාල කට්ටලය පත්තිනි දේවියගේ ආභරණ කට්ටලය කියලා තමයි විශ්වාස කරන්නේ.එයින් සංකේතවත් කෙරෙන්නේ මනාලිය පතිවත රකින, එයට ගරු කරන යුවතියක් බවයි.මේ මාල ගොඩක් දිඟයි.එකේ තේරුම තමයි මනාලියට මුහුණ පෑමට සිදු වන විවිධ සෞඛ්‍ය ගැටළු මාලය දිගේ පොලව වෙත ඇදී යනවා කියන එක.එමඟින් මනාලියට නීරෝගී සම්පත්තිය හිමි වන බව විශ්වාස කරනවා.ඒ විතරක් නෙමෙයි මනාලිය පළඳින මාල හත මඟින් ඉදිරි පරම්පරා හතක් නියෝජනය කරනවා කියලත් මතයක් තියෙනවා.

හංස පූට්ටු මාලය
හංස පූට්ටු මාලයේ හංසයන් නිර්මාණය කර ඇත්තේ එකට පූට්ටු වී සිටින ලෙසයි. මෙයින් සංකේතවත් කරන්නේ විවාහක යුවල වෙන් නොවී, සදාකාලයටම බැඳී සිටින බවයි.
හංස පූට්ටු තැල්ල රඳවන්නේ මනාලියගේ පපුව මතයි.මෙයින් සංකේතවත් කරන්නේ මනාලිය තම කිරෙන් දරුවන් පෝෂණය කරන බවයි.

පදක්කම් මාලය
මනාලියගේ පියා විසින් පදක්කම් මාලය මනාලියට පළඳවනු ලැබීම සිරිතයි. එමඟින් සංකේතවත් කරන්නේ මනාලිය මෙතෙක් කල් පියාගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කළ බවත්, අනාගතයේදී සැමියාගේ ගෞරවය ආරක්ෂා කරන බවත්ය.

මකර මාලය
මකර මාලය පැළඳීම නිසා මනාලියගේ නවග්‍රහ අපල, වස් දොස් දුරු වන බව සංකේතවත් කරනවා.

කිරි මාලය
කිරි මාලය රඳවන්නේ මනාලියගේ පපුවට පහලිනුයි. එයින් සංකේතවත් කරන්නේ මනාලියව අනාගතයේදී ඇගේ දරුවන් විසින් වැළඳගෙන සිටින බවයි.

අගස්ති මාලය
අගස්ති මනාලියකගේ සිරුරේ ගැටීමෙන් ඇයගේ සියලු අපල දුරු වන බව විශ්වාස කරනවා.මනාලියගේ ජිවිතයේ ඇති අවාසනාව දුරු කර සෞභාග්‍ය උදා කරන්නට මේ අගස්ති මාලය සමත් වන බව විශ්වාස කරනවා.

ධාන්‍ය මාලය
ධාන්‍ය මාලයෙන් මනාලියගේ යහපත් සෞඛ්‍ය සංකේතවත් කරනු ලබනවා.

පෙති මාලය
මේ පෙති මාලයෙන් මනාලියගේ පවිත්‍රතාවය සංකේතවත් කරනවා

කර මාලය
විශේෂ මාල 07න් පසුව මනාලයා විසින් මනාලියට මාලයක් පළඳවන මාලය කර මාලය වේ.

මූලාශ්‍ර

උඩරට සාම්ප්‍රදායික මංගල ආභරණ


Namsan (, , Südberg) ist ein 494 Meter hoher Gipfel im Gyeongju-Nationalpark, etwas südlich der Stadt Gyeongju, der alten Hauptstadt des Silla-Reiches im Südosten Südkoreas. Er ist ein beliebtes Ausflugsziel. Der Namsan ist Bestandteil des Weltkulturerbes Historische Stätten von Gyeongju.

Der Namsan ist Heimat vieler Relikte der Sillaperiode. Dort finden sich einige der Königsgräber sowie bedeutende Beispiele buddhistischer Kunst: ca. 80 Steinreliefs, 60 Steinpagoden und zahlreiche Tempel aus der Zeit zwischen 700 und 1000 unserer Zeitrechnung.

Literatur
 Robert Oppenheim: Kyŏngju Namsan. Heterotopia, Place-Agency, and Historiographic Leverage. In: Timothy R. Tangherlini, Sallie Yea (Hrsg.): Sitings. Critical Approaches to Korean Geography. University of Hawaii Press, 2008, ISBN 978-0-8248-3138-7, S. 141–158 (Vorschau).

Weblinks

Einzelnachweise

Berg in Südkorea
Gyeongju
Geographie (Gyeongsangbuk-do)
Bestandteil der Welterbestätte "Historische Stätten von Gyeongju"

Namsan (Gyeongju)


Maigret macht Ferien () ist ein Kriminalroman des belgischen Schriftstellers Georges Simenon. Er ist der 28. Roman einer Reihe von insgesamt 75 Romanen und 28 Erzählungen um den Kriminalkommissar Maigret. Der Roman entstand vom 11. bis 20. November 1947 in Tucson, Arizona und wurde im Folgejahr beim Verlag Presses de la Cité veröffentlicht. Die erste deutsche Übersetzung Maigret nimmt Urlaub von Jean Raimond erschien 1956 bei Kiepenheuer & Witsch. Im Jahr 1985 publizierte der Diogenes Verlag eine Neuübersetzung von Markus Jakob unter dem Titel Maigret macht Ferien.

Maigret macht Ferien an der französischen Atlantikküste. Als seine Frau erkrankt und in die Klinik eingeliefert wird, erfährt Maigret vom Tod einer Mitpatientin, einer jungen Frau, die während der Fahrt aus dem Auto ihres Schwagers fiel und an den Verletzungen starb. Dieser ist einer der wohlhabendsten und einflussreichsten Bürger der Stadt, und er ist besessen von der Liebe zu seiner Frau, die er hütet wie einen Schatz. Um zu beweisen, dass er nichts zu verbergen hat, lädt er den Kommissar in seine Villa ein.

Inhalt

Maigret verreist im August mit seiner Frau nach Les Sables-d'Olonne, um endlich einmal Ferien zu machen. Doch die Urlaubsstimmung wird bereits am zweiten Tag durch eine akute Blinddarmentzündung Madame Maigrets getrübt. Ihr Mann besucht sie täglich in der Klinik, weiß aber sonst wenig mit seiner freien Zeit anzufangen außer dem Rundgang durch die Kneipen des Ortes. Nach einem Besuch in der Klinik findet er in seiner Jackentasche einen Zettel vor: "Haben Sie bitte Erbarmen und suchen Sie die Patientin in Zimmer 15 auf." Als Maigret am nächsten Morgen wiederkehrt, ist eben jene Patientin, die 19-jährige Lili Godreau, an den Verletzungen gestorben, die sie sich bei einem Sturz aus dem fahrenden Wagen ihres Schwagers zugezogen hat. Zwar erfährt Maigret, dass ihm der Zettel von Schwester Marie des Anges zugesteckt worden ist. Aber die Ordensregeln untersagen ihm ein Gespräch mit der jungen Krankenschwester, und im Urlaub hat er keine Dienstbefugnisse.

Den Schwager der Toten hat er allerdings bereits kennengelernt. Es ist der bekannte Neurologe Philippe Bellamy, der jeden Nachmittag in der Brasserie de Remblai mit den Honoratioren des Ortes, unter ihnen auch dem Polizeichef Mansuy, eine Partie Bridge spielt. Mehr als dem Spiel gilt Bellamys Leidenschaft seiner Frau Odette, die im Ruf steht, eine große Schönheit zu sein, ohne dass sie oft zu sehen wäre. Gerüchten zufolge wird sie von ihrem Mann und seiner Mutter eifersüchtig gehütet und überwacht. Als Bellamy das Interesse des Pariser Kommissars bemerkt, lädt er Maigret in seine Villa ein, um sich von seiner Unschuld am Unfall seiner Schwägerin zu überzeugen. Einen Blick auf Odette kann Maigret dort allerdings nicht erhaschen. Angeblich ist sie krank und erscheint auch nicht zur Beerdigung ihrer Schwester. Dafür rennt ein vierzehnjähriges Mädchen aus dem Haus, das so gar nicht in das Milieu Bellamys zu passen scheint und dessen Anwesenheit dem Arzt sichtliches Unbehagen bereitet.

Den ganzen Abend hindurch bemüht sich Maigret vergeblich, die Identität des Mädchens aufzudecken, doch als er am nächsten Morgen ihren Namen –  Lucile Duffieux – erfährt, ist es durch einen Anruf Mansuys: das Mädchen ist in der Nacht erdrosselt worden. Der Kummer der Familie Duffieux ist umso größer, als gerade erst der 19-jährige Bruder Émile durchgebrannt ist, um sein Glück als Journalist in Paris zu suchen. Merkwürdig ist, dass er zwar von dort eine Ansichtskarte geschickt hat, jedoch ohne dass jemand seine Abfahrt beobachten konnte. Zudem kaufte er nicht nur eine, sondern gleich zwei Fahrkarten nach Paris. Nachdem sich Maigret bereits den Tod Luciles selbst zuschreibt, fürchtet er dass es noch mindestens ein weiteres Opfer geben wird, und er durchkämmt systematisch Bellamys Viertel nach Zeugen, die Odette alleine außerhalb ihres Hauses gesehen haben. Es stellt sich heraus, dass diese lediglich ein- bis zweimal wöchentlich ausging, und zwar stets zu ihrer Schneiderin Olga. Allerdings handelte es sich nicht bloß um Anproben, wie Maigret von Olga, einer alten Freundin Odettes, erfährt. Tatsächlich traf Odette unter dem Dach ihrer Freundin bereits seit einigen Monaten heimlich ihren Geliebten Émile Duffieux. Olga weiß auch um Odettes Pläne, aus ihrem goldenen Käfig auszubrechen und mit dem jungen Émile nach Paris durchzubrennen.

Abermals sucht Maigret Bellamy auf, der gesteht, dass er Émile am Abend der geplanten Flucht auflauerte und ihn erstach. Lili hatte Einzelheiten der Tat mitbekommen, doch sie begriff die Zusammenhänge erst, als sie zufällig in Bellamys Handschuhfach die versteckte Tatwaffe, dessen silbernes Messer, entdeckte. Im Schock öffnete sie die Tür des fahrenden Wagens und stürzte tatsächlich ohne das Zutun ihres Schwagers auf die Straße. Doch auch nach ihrem Tod gab es zu viele Mitwisser, die Bellamy belasten konnten. Odette steht seit der Tat unter Schlafmitteln, Lucile wusste vom Verhältnis ihres Bruders mit Odette, und Bellamys Schwiegermutter warf in Paris die Ansichtskarte ein, die Émile auf Anweisung Bellamys noch vor seinem Tod schreiben musste. Nachdem er Émiles Schwester getötet hat, um seine Verhaftung hinauszuzögern, ist Bellamy des weiteren Mordens müde, und er stellt sich nach dem Gespräch mit Maigret dem Untersuchungsrichter. Maigret fällt die Aufgabe zu, die schlafende Odette über die Taten ihres Mannes aufzuklären.

Interpretation

Für Tilman Spreckelsen bezieht Maigret macht Ferien seine Spannung aus den Gegensätzen des Schauplatzes Les Sables-d'Olonne, der "Kleinstadt und mondäner Ferienort in einem" sei. An der Oberfläche herrsche Sonnenschein und Urlaubsstimmung, darunter verbergen sich die Abgründe der Provinz und eine verschworene Clique lokaler Honoratioren. So liegt für Ulrich Schulz-Buschhaus in einem Roman, wo der Täter von Beginn an der einzige Verdächtige sei, Maigrets Aufgabe auch vor allem darin, die Verschwörung der großbürgerlichen "Kaste" und ihren solidarischen Schutz gegenüber dem Täter aus den eigenen Reihen zu brechen, um den kleinen Leuten zur Gerechtigkeit zu verhelfen, was ein typisches Motiv der Maigret-Serie sei. Dabei schließe nach der Überführung des Arztes das Mitgefühl und Verständnis auch den "zuvor gänzlich widerwärtigen" Täter ein. Die berühmte Methode Maigrets zeigt sich für Josef Quack darin, wie es dem Kommissar gelingt, sich in vollkommen fremde Milieus einzufühlen, einerseits die von Ordensschwestern rigide geführte Klinik, anderseits die Privatsphäre des hochmütigen Arztes, bis er die Menschen dort zu verstehen gelernt hat. Dabei wird Maigrets Methode an einer Stelle des Romans mit der Lebensphilosophie Henri Bergsons verglichen, allerdings ohne dass der Kommissar diesem Vergleich viel abgewinnen kann.

Die Beziehung zwischen Kommissar und Arzt ist laut Dominique Meyer-Bolzinger den ganzen Roman hindurch von gegenseitiger Anziehung gekennzeichnet, was schon dessen Name "Bellamy" (guter Freund) ausdrücke. So heißt es an einer Stelle, dass Maigret um seinen Gegenspieler "herumschlich, wie ein Schulbub den Liebling der Klasse umschleicht." Der angesehene Arzt weckt in Maigret Erinnerungen an die eigene Jugend und das abgebrochene Medizinstudium. In der Beziehung der beiden vertauschen sich die Rollen, und es ist über weite Strecken hin der Arzt, der die Initiative ergreift und dieselben Fragen an den Kommissar richtet, mit denen dieser gewöhnlich seine Verhöre bestreitet. Durch die Tat Bellamys erweist sich die Freundschaft zwischen Arzt und Kommissar letztlich als unmöglich. Dennoch zeigt Maigret laut Patrick Marnham Verständnis für die übersteigerte Eifersucht Bellamys, der am Ende nur noch tötet, um ein wenig mehr Zeit mit seiner Frau zu gewinnen, bevor er schließlich doch verhaftet wird. Bellamy erinnert dabei an einen anderen Arzt, den Dr. Alavoine aus dem ein knappes Jahr zuvor verfassten Non-Maigret-Roman Brief an meinen Richter, dessen Eifersucht ebenfalls im Mord mündet. Dem überführten Mörder, obwohl moralisch geschlagen, bleibt ein großer Abgang, in dem er sich von den Dingen seines Lebens verabschiedet, so dass sich Thomas Narcejac an den Schmerz eines Soldaten erinnert fühlt, der seine Familie verlässt, um in den Krieg zu ziehen.

Hintergrund

Maigret macht Ferien war nach Maigret in New York der zweite Maigret-Roman, den Simenon auf dem amerikanischen Kontinent schrieb. Während der erste noch von den Eindrücken seiner Ankunft in Amerika geprägt war, führte der Handlungsort von Maigret macht Ferien wieder zurück nach Europa. Das Département Vendée war Simenon bereits aus den Vorkriegsjahren vertraut und ist Schauplatz vieler seiner Romane. Während des Zweiten Weltkriegs lebte er hauptsächlich in der Gegend um La Rochelle. Von September 1944 bis April 1945 verbrachte er acht Monate in Les Sables-d'Olonne, unter anderem in Form eines Hausarrests, unter den er nach der Befreiung Frankreichs wegen des später entkräfteten Verdachts auf Kollaboration gestellt wurde. Viele Örtlichkeiten in Maigret macht Ferien verweisen auf reale Vorbilder in der Stadt. So war Simenon selbst Patient in der örtlichen Klinik, dem Hôpital des Sables. Bis heute ist Simenon in der Gegend populär, und rund um Les Sables-d'Olonne findet seit 1999 alljährlich ein Festival Simenon statt.

Rezeption

Die Zeitschrift Punch wertete die gemeinsame englische Ausgabe von Maigret macht Ferien und Maigret contra Picpus als "besonders gutes Paar". The Illustrated London News beschrieb den Roman als "ein Maigret-Duell, das fast völlig offen und ohne jede Verbitterung ausgetragen wird". Kirkus Reviews urteilte, Maigret macht Ferien sei "kompakt" und führte aus: "Der große Mann aus Paris hört sich viele Geschichten an, sucht nach Verbindungen zu einem anderen Toten und erhält ein Geständnis, das einen unerwarteten Fall auflöst."

Die Romanvorlage wurde dreimal im Rahmen der TV-Serie Maigret mit Rupert Davies (1961), Les Enquêtes du commissaire Maigret mit Jean Richard (1971) und Maigret mit Bruno Cremer (1994) verfilmt. Im Jahr 1958 produzierte der Sender Freies Berlin eine Hörspielumsetzung unter dem Titel Maigret nimmt Urlaub. Unter der Regie von Hans Drechsel sprachen unter anderem Tobias Pagel als Erzähler, Hans Hessling als Maigret, und Alexander Kerst als Doktor Berousse.

Ausgaben

 Georges Simenon: Les Vacances de Maigret. Presses de la Cité, Paris 1948 (Erstausgabe).
 Georges Simenon: Maigret nimmt Urlaub. Übersetzung: Jean Raimond. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1957.
 Georges Simenon: Maigret nimmt Urlaub. Übersetzung: Jean Raimond. Heyne, München 1968.
 Georges Simenon: Maigret macht Ferien. Übersetzung: Markus Jakob. Diogenes, Zürich 1987, ISBN 3-257-21485-5.
 Georges Simenon: Maigret macht Ferien. Sämtliche Maigret-Romane in 75 Bänden, Band 28. Übersetzung: Markus Jakob. Diogenes, Zürich 2008, ISBN 978-3-257-23828-0.

Weblinks

 Maigret macht Ferien auf maigret.de.
 Tilman Spreckelsen: Maigret-Marathon 28: Maigret macht Ferien. Auf FAZ.net vom 26. Oktober 2008.
  Maigret of the Month: Les Vacances de Maigret (A Summer Holiday/ Maigret on Holiday) auf der Maigret-Seite von Steve Trussel. (englisch)

Einzelnachweise

Maigret
Werk von Georges Simenon
Literarisches Werk
Literatur (Belgien)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Französisch)
Roman, Epik
Kriminalliteratur

Maigret macht Ferien


Roger Keith "Syd" Barrett (6 Ocak 1946 - 7 Temmuz 2006), rock grubu Pink Floyd'un kurucularından biri olan İngiliz şarkıcı-şarkı yazarıdır. 1965'te kurulan gruptan ayrılana kadar; grubun baş şarkıcısı ve birincil şarkı yazarıydı.

Aslen ressamlık üzerine eğitim alan Barrett, on yıldan az bir süredir müzik ile ilgileniyordu. Pink Floyd ile dört tekli, ilk albümleri The Piper at the Gates of Dawn'ı (1967), ikinci albümleri A Saucerful of Secrets'ın (1968) bir kısmını ve birkaç yayımlanmamış şarkı kaydetti. Nisan 1968'de, akıl hastalığı ve aşırı psikedelik uyuşturucu kullanımı iddiasıyla gruptan çıkarıldı. Kısa süren solo kariyerine 1969'da yayımlanan "Octopus" teklisi ile başladı ve ardından Pink Floyd'un birkaç üyesinin yardımıyla kaydedilen The Madcap Laughs (1970) ve Barrett (1970) albümleriyle devam etti.

1972'de Barrett müziği bıraktı, inzivaya çekildi ve yaşamının geri kalanını gözlerden uzak bir şekilde geçirdi. Resim yapmaya devam etti ve kendisini bahçe işlerine adadı. Pink Floyd, 1975'teki "Shine On You Crazy Diamond" şarkısı ve 1979'daki The Wall albümü başta olmak üzere, kendisine saygı ve övgüde bulunan birçok eser yayımladı. 1988'de EMI, Barrett'ın onayı ile yayımlanmamış şarkılardan ve şarkıların farklı versiyonlarından oluşan Opel albümünü çıkardı. 1996'da Barrett, Pink Floyd'un bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'e girdi. 2006'da pankreas kanserinden öldü.

Çocukluk
Syd Barrett, Roger Keith Barrett adıyla Cambridge'te dünyaya geldi. Beş kardeşin dördüncüsüydü. Küçüklüğünde piyano çalmayı öğrenen Barrett, yazmayı ve resim yapmayı tercih ediyordu. 10 yaşında ukulele, 11 yaşında ise banjo aldı. 14 yaşında ise akustik gitara geçti. Bir yıl sonra ise ilk elektro gitarını aldı ve gitarın amfisini kendisi yaptı. Aynı yıl  Cambridgeli bir baterist Sid Barrett'tan esinlenerek "Syd"'i kendi adına kattı.

Barrett, 1957 yılında liseye başladı ve burada Roger Waters ile tanıştı. 11 Aralık 1961'de babasını kanserden kaybetti. Barrett, günlüğünün o günkü sayfasını boş bıraktı. Annesi, Barrett'in girdiği bu depresyondan kurtulması için müzik yapmaya teşvik etti. Barrett'ın kurduğu "Geoff Mott ve The Mottoes" böylece Barrett'in evlerinin önünde konser verebiliyordu. Waters da bu konserleri izleyen isimlerdendi. Hatta, 11 Mart 1962'de grubun bir konserini düzenledi. Geogg Mott'un gruptan ayrılması ile grup dağıldı.

Eylül 1962'de Barrett Cambridge Teknik Üniversitesi'ne başladı ve burada David Gilmour ile tanıştı. 1962 yılının kışında the Beatles'tan etkilenen Barrett bu grubun şarkılarını yorumlamaya başladı. 1963'te ise the Rolling Stones'u takip etmeye başladı ve o dönemki kız arkadaşı Libby Gausden ile Stones'u canlı izledi. Bu dönemde Barrett ilk şarkılarını yazmaya başladı. Bunlardan biri ikinci albümünde yer alacak "Effervescing Elephant"tı. Bu dönemde Barrett ve Gilmour beraber akustik konserler veriyorlardı. Barrett, 1963 ve 1964 yıllarında farklı gruplarda bas gitar çaldı. 1964'te Barrett, Bob Dylan'ı izleme şansı buldu. Bu konserdan sonra "Bob Dylan Blues" şarkısını yazdı. 1964'te Londra'daki Camberwell Güzel Sanatlar Üniversitesi'ne başvurdu ve eğitim almaya hak kazandı. Yaz ayında eğitimine başlayan Barrett, resim üstüne çalışmalara başladı.

Pink Floyd yılları
1965 yılında Barrett, bir sene önce temelleri atılmış ancak sıkça isim ve grup elemanları değiştirmekte olan The Tea Set grubuna katıldı. Aynı isimde bir başka grubun varlığını fark ettiklerinden sonra, Barrett "The Pink Floyd Sound" adını önerdi. Syd Barrett grubun adını Pink Anderson ve Floyd Council adlı iki blues müzisyeninden etkilenerek koymuştu. Grubun adı daha sonra önce "The Pink Floyd Blues Band"'e sonra da "The Pink Floyd"a dönüştü. 1965 yılında klavyeci Rick Wright'ın bir arkadaşının stüdyosunda ilk kayıtlarını yaptılar. Bu kayıtlar 2015 yılında 1965: Their First Recordings adıyla yayınlandı. Bu demolar Barrett'in ilk besteleri olan "Lucy Leave", "Double O Bo", "Remember Me" ve "Butterfly"ı içeriyordu. 1965 yazında Barrett ilk kez LSD denedi ve daha sonra da uyuşturucu ile haşır neşir olmaya devam etti. Daha psikedelik şarkılar bestelemeye karar veren Barrett, "Bike" gibi eserlerini bu dönemde yazmaya başladı.

1966 yılında Pink Floyd, Amerikan R&B'si yerine kendi doğaçlama müziklerini yapmaya karar verdi. Bu dönemde gitarist Bob Klose gruptan ayrılırken, Syd Barrett grubun yaratıcı gücü oldu. Pink Floyd'un ilk albümünde ve kendisinin solo albümlerinde yer alacak şarkılar bu dönemde yazılmaya başlandı. 1966'da UFO adında yeni bir konser salonu açıldı ve İngiliz psikedelik rock'ının merkezi haline geldi. Pink Floyd da bu salonun en çok seyirci çeken isimlerinden oldu. Ekim ayının sonlarına doğru Pink Floyd, demo kayıtlarını yapmaya başladı. Bu dönemde grup prodüktör olarak Joe Boyd ile anlaştı.

1967 yılının başlarında Barrett'in sevgilisi Jenny Spires'ın aracılığıyla grup Londra gece hayatını anlatan ve Peter Whitehead tarafından yönetilen Tonite Let's All Make Love in London filminde yer aldı. Ocak ayında Whitehead, yanına prodüktor Joe Boyd'u alarak grubu Chelsea'deki John Wood's Sound Techiques stüdyolarına soktu ve grup "Interstellar Overdrive"ın 16 dakikalık bir versiyonunu ve "Nick's Boogie" adlı doğaçlama bir eseri kaydetti. Bu görüntüler filmde yer aldı ve daha sonra London '66–'67 adıyla piyasaya sürüldü.

Joe Boyd grubun Polydor şirketiyle anlaşmasını isterken, Pink Floyd EMI ile anlaştı. Anlaşmaya bir stüdyo albümü, EMI Stüdyoları'nda sınırsız çalışma hakkı ancak kısıtlı telif ücreti dahildi. Grup, ilk olarak "Arnold Layne"i yeniden kaydetmek istese de Boyd'un prodüktörlüğünü yaptığı versiyon single olarak yayınlandı. 11 Mart'ta yayınlanan Arnold Layne, single listesinde 20 numaraya kadar yükseldi. İkinci single "See Emily Play" ise daha başarılı olup, altıncı sırada yer aldı.

Pink Floyd'un ilk albümü olan The Piper at the Gates of Dawn Şubat - Temmuz 1967 tarihleri arasında Abbey Road stüdyolarında kaydedildi ve The Beatles'ın ses mühendislerinden Norman Smith tarafından düzenlendi. Aynı anda bir yan stüdyoda da The Beatles, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band albümünü kaydediyordu. Albüm, İngilitere'de başarılı oldu ve altı numaraya kadar çıktı. Barrett, albümdeki sekiz şarkıyı tek başına bestelemiş, ikisini de grup arkadaşları ile yazmıştı. Şarkı sözlerinde kullandığı uyuşturucuların da etkisiyle hayali şeylerden ilham almıştır. "Astronomy Domine"'da gökyüzündeki gezengenlerden bahsederken, "Chapter 24"'te mistik öğeler ve büyülerden bahsetti. Syd'in çocuksu yüzü sevgilisine bisikletini ödünç vermekten bahsettiği "Bike", kedisi "Lucifer Sam", cüceler ("The Gnome") ve korkuluklar ("The Scarecrow") hakkında yazdığı şarkılarda ortaya çıkmıştı. Uyuşturucu etkisinde yazdığı şarkılara örnek olarak ilk versiyonu dakikalarca aynı melodi üstüne kurulu "Interstellar Overdrive", bir konserden sonra gördüğü hayali bir kız hakkındaki "See Emily Play" (Albümün ABD'de versiyonunda yer aldı) ve uyuşturucu sarmayı anlattığı için yasaklanan "Candy and a Currant Bun"' (Albümde yer almayan bir single) verilebilir.

1967 yılı sonları ve 1968'in başlarında Barrett'in davranışları, LSD kullanımının artmasıyla da birlikte, farklılaşmaya ve tahmin edilemez olmaya başlamıştı. Bazı konserlerde sadece tek bir akor çalarken, bazılarında tamamen gitar çalmıyordu. San Francisco'daki The Fillmore'de verdikleri bir konserde "Interstellar Overdrive" şarkısını çalarken grup arkadaşlarının rahatsız olmasına rağmen gitarının akortunu kasıtlı olarak bozdu. Grup ABD turnesinde Pat Boone ve Dick Clark'ın sunduğu televizyon programlarına katılırken Syd Barrett sorulan sorulara soğuk ve ters yanıtlar veriyordu. Kasım 1967'de Jimi Hendrix ile yaptıkları İngiltere turnesinde Syd Barrett yerine zaman zaman The Nice grubundan David O'List sahne aldı. Aralık ayında ise Barrett'in okul arkadaşlarından David Gilmour gruba ikinci gitarist olarak dahil edildi. Gilmour'un çaldığı ilk konserlerde Syd genellikle sahnede dolaşıp zaman zaman grup arkadaşlarına eşlik ediyordu. 26 Ocak 1968'de Southampton Üniversitesi'nde bir konsere giden grup ilk kez Syd Barrett'i evinden almadı ve sahneye onsuz çıktı. Barrett, grubun şarkı yazarı olduğu için, Brian Wilson ve The Beach Boys örneğinde de olduğu gibi, turnelere katılmayan ama grupta olan bir eleman olarak tutulmak istendi ama grup kısa zamanda bunun da yürümeyeceğini anladı.

Roger Waters'ın anlattığı bir hikâyeye göre, Barrett grupla yaptığı bir provada "Have You Got It Yet?" adlı yeni bestesini gruba dinletmişti. Ancak şarkıyı her tekrar ettiklerinde, Barrett şarkıyı tamamen farklı bir biçimde çalarak grubun şarkıyı öğrenmesini engelliyor ve şarkı sözü olarak da şarkının da adı olan "Şu ana kadar öğrenebildiniz mi?" sorusunu tekrarlıyordu. Grup, bir süre sonra Barrett'ın düpedüz dalga geçtiğini ve şarkı öğretmediğni anladı. Bu prova, Barrett ve Pink Floyd'un beraber çaldığı son prova oldu.

Barrett, 1968'de yayınlanan A Saucerful of Secrets albümünden sonra grup için beste yapmadı. The Piper at the Gates of Dawn'dan sonra yazdığı şarkılardan sadece biri, "Jugband Blues", grubun ikinci albümünde yer aldı. Diğer bir şarkı "Apples and Oranges" single olarak yayınlandı ancak başarılı olmadı. "Scream Thy Last Scream" ve "Vegetable Man" şarkıları ise çok karanlık bulunarak yayınlanmadı. Öte yandan ikinci albümdeki "Remember a Day" ve "Set the Controls for the Heart of the Sun" şarkılarında gitar çaldı. 6 Nisan 1968'de grup resmi olarak Barrett ile yollarını ayırdığını açıkladı.

Solo yıllar
Barrett, Pink Floyd'dan ayrıldıktan sonra menajeri Peter Jenner'in isteği üzerine Mayıs ayında ilk solo albümü olacak The Madcap Laughs'ın kayıtlarına EMI stüdyolarında başladı. Haziran ve Temmuz ayında şarkıların kayıtları başarılı bir biçimde sürerken, Temmuz ayında Barrett kız arkadaşı Lindsay Corner'dan ayrıldı ve arabası ile Birleşik Krallık turu yapmaya başladı. Bu gezi Barrett'in Cambridge'de psikolojik tedavi alması ile sonlandı. 1969 yılına girilikten daha iyi bir durumda olan Barrett, post-modern sanatçı Duggie Fields ile bir apartman dairesi paylaşmaya başladı ve David Gilmour'un komşusu oldu. Müziğe devam etmeye karar veren Barrett, EMI'yi bilgilendirdi ve EMI'nin progressive rock kolu olan Harvest'ın başında olan Malcolm Jones ile çalışmaya başladı. Jones ile beraber, Jenner ile yapılan kayıtların üstünden geçtiler.

Nisan 1969'da Jones'ın prodüktörlüğünü yaptığı kayıtlar başladı. Bu dönemde Barrett'a davulda Jerry Shirley ve Willie Wilson eşlik etti. David Gilmour da bas gitar çaldı. Şarkıların bir kısmında Soft Machine grubu Barrett ile çaldı. Bu dönemde Barrett, Soft Machine vokalisti Kevin Ayers'in ilk solo albümü Joy of a Toy'''da yer alan "Singing a Song in the Morning" şarkısında gitar çaldı ancak bu kayıt 2003 yılına kadar yayınlanmadı. Kayıtlar sürerken, Barrett bir ara tatile çıkmaya karar verdi ve Pink Floyd'un peşinden İbiza'ya gitti. Burada Barrett, Gilmour'dan kayıtlar için yardım istedi. David Gilmour ve Roger Waters, Barrett'in iki kadını yönetti ve Soft Machine'in çaldığı bir şarkıyı yeniden düzenledil. Bu dönem ikilinin Pink Floyd'un yeni albümü Ummagumma için çalışmaya başlamasıyla bir süre kesintiye uğradı ancak Temmuz ayının sonunda üç şarkı daha kaydedebildiler. Albüm 1970 yılının Ocak ayında piyasaya sürüldü.

24 Şubat 1970'te Barrett, John Peel'in BBC radyosunda yaptığı Top Gear programına çıkarak beş şarkı çaldı. Bu beş şarkıdan sadece biri daha önce yayınlanmıştı. Üç tanesi daha sonra ikinci albümü için tekrar kaydedildi. "Two of a Kind" şarkısı ise sadece bu programda çalındı. Bu performansta Barrett'a Gilmour ve Shirley eşlik etmişti. Bu kayıtlar 1987'de  Syd Barrett: The Peel Sessions adıyla yayınlandı.

İkinci albüm Barrett, ilkine kıyasla daha uzun bir sürede kaydedildi. Çalışmalar Şubat ve Temmuz 1970 arasında gerçekleşti. Albümün prodüktörlüğünü yapan David Gilmour, bas gitar da çalarken, klavyede Rick Wright, davulda da Jerry Shirley bulunmaktaydı. Bu sırada Pink Floyd da Atom Heart Mother albümünü kaydetmekteydi. Barrett, zaman zaman eski grubunun neler yaptığını gizli gizli gözlemliyordu.

Kayıtlar sırasında Barrett, Gilmour ve Shirley üçlüsü Barrett'ın ilk ve tek konserinde sahne aldılar. Konser, 6 Haziran 1970'te Music and Fashion Festival adlı festivalin bir parçası olarak düzenlenmişti. Üçlü "Terrapin", "Gigolo Aunt", "Effervescing Elephant" ve "Octopus" şarkılarını çaldılar. Ses miksinde yaşanan bir sıkıntı nedeniyle son şarkıya kadar vokaller duyulamadı. Dördüncü şarkının sonunda Barrett beklenmedik bir şekilde kibarca gitarını yere bırakıp sahneden indi. Barrett, son olarak 16 Şubat 1971'de BBC Radyosu'nda üç şarkı çaldı. Üç şarkı da sanatçının Barrett albümündendi. Bu performanstan sonra Barrett müzik hayatına bir yıldan fazla ara verdi.

Şubat 1972'de Barrett, davulda Twink ve basta Jack Monck ile birlikte Stars adında bir grup kurdu. İlk konserlerinde başarılı performanslar gösteren grup, Cambridge'te verdikleri bir konserde sıkıntılar yaşadılar. Bu şovdan birkaç gün sonra Barrett, sokakta gördüğü grup arkadaşı Twink'i durdurup, başarısız performansları hakkında yazılmış bir eleştiri yazısını gösterip yoluna devam etti. Bu performanstan sonra kısa ömürlü Stars grubu dağıldı.

9 Mayıs 1972'de EMI ile kontratı sona eren Barrett, Pink Floyd ile hiçbir finansal ilişkisi kalmadığını belirten bir anlaşmaya imza attı. Ekim 1973'te Barrett, Pete Brown ve Jack Bruce'un sahne aldığı bir caz ve şiir performansına katıldı. Bu performansta Barrett ve Bruce, Horace Silver'ın "Doodlin'" şarkısını çaldı. Daha sonra Brown, Syd'e adanmış bir şiir okurken kendisini "ülkenin en iyi şarkı yazarlarından biri" olarak tanıtırken, Barrett ayağa kalkıp bunun doğru olmadığını söyledi. 1973 yılı sonunda Barrett, Londra'ya geri döndü ve farklı otellerde kalmaya başladı. Zaman zaman telif haklarından kazandığı parayı kazanmak için Pink Floyd'un menajerlerine uğrasa da kardeşi Rosemary dışında herkesle bağlarını kopardı.

Ağustos 1974'te menajeri Jenner, Barrett'ı Abbey Road stüdyolarında yeni bir albüm için kayıt yapmak için ikna etti. Üç gün süren kayıtlar blues tarzı kısa riflerden oluşuyordu. 11 şarkıdan sadece birine isim verildi ("If You Go, Don't Be Slow"). Bu kayıtlardan bir şey çıkmayınca Barrett bir kez daha müziği bıraktı ve hiçbir zaman bu mesleğe geri dönmedi. Solo albümlerinin bütün haklarını müzik şirketine bırakan sanatçı, Londra'da bir otele çekildi. Bu dönem Sex Pistols ve The Damned gibi punk grupları Barrett'ın kendilerine prodüktörlük yapmasını istedi ama Barrett bu çağrılara olumsuz yanıt verdi.

 Pink Floyd'da bıraktığı etkiler
1975 yılında Pink Floyd, Wish You Were Here albümünü kaydederken Syd Barrett'ten esinlenerek "Shine on You Crazy Diamond" (kelimelerin baş harflerinden Syd kelimesi ortaya çıkmaktadır) ve "Wish You Were Here" şarkılarını besteledi. "Shine on"un Abbey Road stüdyolarındaki kayıtları sırasında Barrett stüdyoya gelerek grubun çalışmalarını izledi. Bu dönem 29 yaşında olan, kilo almış, kaşları ve saçlarını kazımış Syd Barrett'i grup arkadaşları önce tanıyamadılar. Rivayete göre Barrett gruba gitar kayıtlarını ne zaman yapacağını sormuştur. Başka bir rivayete göre de stüdyoda dolaşıp dişlerini fırçalamıştır. Waters, Barrett'a şarkıyı nasıl bulduğunu sorduğunda da Barrett şarkının kulağa "biraz eski"  geldiğini söylemiştir. Kayıtların hemen ardından Ginger Hasenbein ile evlenen David Gilmour'un düğününe de katılan Barrett, haber vermeden erkenden törenden ayrılmıştır.

Bu görüşmeden sonra grup üyeleri ve Barrett bir daha karşı karşıya gelmedi. Sadece birkaç yıl sonra Harrods dükkânı önünde Waters ve Barrett göz göze geldi ancak Barrett elindeki torbaları atıp koşmaya başlayarak Waters'tan uzaklaştı.

Grup, Dark Side of the Moon albümünde deliliği anlatan "Brain Damage" şarkısını da Syd'den esinlenerek yazdı. Roger Waters, 1982 tarihli  Pink Floyd: The Wall filminin baş kahramanıı Pink'i yaratırken eski arkadaşı Syd Barrett'tan esinlendi.

 Müzik sonrası yaşam
1978'de parası bittikten sonra Syd Barrett, Cambridge'e geri dönerek annesi ile yaşamaya başladı. 1982'de kısa bir süre Londra'ya taşınsa da kısa süre Cambridge'e geri döndü ve ölene kadar orada yaşadı. Bu dönemde Syd, orijinal adı Roger'ı kullanmaya başladı ve müzikten sonra da kendini resim yapmaya adadı. Geçimini Pink Floyd'dan gelen telif parasıyla sağlayan Syd'in finansal durumu ile David Gilmour ilgilendi ancak yüz yüze hiç görüşmediler. Yıllar sonra David Gilmour bir doğum günü partisine Syd'i çağırmak için davetiye yollasa da ancak Syd'in ablası tarafından iyi dilekler aldı. 1996'da Pink Floyd'un bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildi ancak törene katılmadı.

1988'de Barrett'in üçüncü albümü  Opel piyasaya sürüldü. Bu albümde Syd'in yayınlanmamış şarkıları ve ilk iki albümdeki şarkıların değişik versiyonları bulunmaktaydı. 1993'te bu üç albüm Crazy Diamond box set'i olarak piyasaya sürülmüştür. Daha sonra 2001'de  Wouldn't You Miss Me adlı best of'u yayınlanmamış iki şarkı ile beraber piyasaya sürülmüştür. 2003'te ise kendisini ve Pink Floyd'un ilk yıllarını konu alan The Pink Floyd and Syd Barrett Story adlı DVD yayınlanmıştır.

Yıllar boyunca psikoz ve şeker hastalığı ile mücadele eden Barrett, 7 Temmuz 2006'da Cambridge'deki evinde öldü. Ölüm nedeni pankreas kanseriydi. Ölüm belgesine mesleği "emekli müzisyen" olarak girildi. Ölümünden sonra St. Margaret Meydanı'ndaki evi satıldı ve 28 Kasım 2006'da özel eşyalarının bir kısmı açık arttırma ile satışa çıkarıldı. Ölümünden bir hafta sonra müzik dergisi NME, Barrett'i kapak yaptı.

10 Mayıs 2007'de Barrett için Games for May adında bir saygı konseri düzenlendi. Konsere Robyn Hitchcock, Captain Sensible, Damon Albarn, Chrissie Hynde, Kevin Ayers ve Pink Floyd elemanları katıldı. Ekim 2008'de Cambridge'de The City Wakes adında Barrett'in yaşamını, sanatını ve müziğini anlatan bir program düzenlendi.

 Diskografi

 Albümler
 1970 - The Madcap Laughs
 1970 - Barrett

 Single'lar
1969 - Octopus / Golden Hair

 Toplamalar
 1974 - Syd Barrett (The Madcap Laughs ve Barrett)
 1987 - Syd Barrett: The Peel Sessions (Canlı kayıt) 1988 - Opel (Yayınlanmamış şarkılar) 1992 - Octopus - Best of Syd Barrett (Toplama albüm) 1993 - Crazy Diamond (Box set) 2001 - The Best of Syd Barrett: Wouldn't You Miss Me? (Toplama albüm) 2004 - The Radio One Sessions (Canlı kayıt) 2010 - An Introduction to Syd Barrett (Toplama albüm)''

Pink Floyd ile

Single'lar
 1967 -  Arnold Layne / Candy and a Currant Bun
 1967 -  See Emily Play / The Scarecrow
 1967 -  Apples and Oranges / Paintbox

Albümler
 1967 -  The Piper at the Gates of Dawn
 1968 -  A Saucerful of Secrets

Toplamalar
 1971 - Relics
 1973 - A Nice Pair
 1974 - Masters of Rock
 1984 - Works
 1992 - Shine On
 1995 - London '66-'67
 2001 - Echoes: The Best of Pink Floyd

DVD
 1966 - Syd's First Trip
 1968 - Tonite Let's All Make Love in London
 2003 - The Pink Floyd and Syd Barrett Story

Dış bağlantılar
 http://launch.groups.yahoo.com/group/VegetableFriends/

Kaynakça

1946 doğumlular
Cambridge doğumlular
2006 yılında ölenler
İngiliz erkek şarkıcılar
İngiliz rock şarkıcıları
İngiliz gitaristler
İngiliz söz yazarları
İngiliz besteciler
Pink Floyd üyeleri
Psikedelik müzisyenler
Pankreas kanserinden ölenler
Capitol Records sanatçıları
Syd Barrett

Syd Barrett


RFA Fort Sandusky (A316) was an armament stores carrier of the Royal Fleet Auxiliary.

Fort Sandusky was laid down on 11 February 1944, launched on 25 November 194, and commissioned on 1 August 1945. The ship was transferred to the RFA on 13 January 1949, and decommissioned on 13 February 1972. Laid up at Rosyth, she arrived at Castellón for scrapping on 10 February 1973.

References

Ships of the Royal Fleet Auxiliary
1944 ships

RFA Fort Sandusky


Adriana Medveďová (n. 11 iulie 1992, Banská Bystrica) este o handbalistă slovacă ce joacă pentru clubul spaniol CB Salud Tenerife. Handbalista, care evoluează pe postul de portar, este și componentă a echipei naționale a Slovaciei.

Anterior, Medveďová a jucat un sezon pentru HC Dunărea Brăila, și un sezon pentru CS Minaur Baia Mare.

Palmares
Liga 1 Slovacă de Handbal:
 Medalie de aur: 2012, 2013, 2014, 2016, 2017

Cupa Slovaciei:
Finalistă: 2013, 2014, 2016, 2017

Liga MOL slovaco-cehă:
 Medalie de aur: 2014, 2016, 2017
 Medalie de argint: 2013

Cupa EHF:
Șaisprezecimi: 2014, 2016

Note

Nașteri în 1992
Jucătoare de handbal din Slovacia
Sportivi slovaci în viață
Handbaliști expatriați
Slovaci expatriați în România
Slovaci expatriați în Spania
Oameni din Banská Bystrica

Adriana Medveďová


An Festuca ustulata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eduard Hackel ngan St.Yves, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Markgr.-dann.. An Festuca ustulata in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca ustulata


Sheryl James, née le  à Pretoria, est une athlète handisport sud-africaine concourant en sprint T37 pour les athlètes ayant une infirmité motrice cérébrale.

Carrière
James est née avec une paralysie cérébrale et une hémiplégie au niveau de la partie droite de son corps dû à un manque d'oxygène à la naissance. Elle commence le sport de haut niveau en 2018 à .

Aux Jeux paralympiques d'été de 2020, elle remporte la médaille de bronze du  T37 en battant son record personnel en 1 min 03 s 82 derrière la Chinoise Jiang Fenfen (1 min 01 s 36) et l'Ukrainienne Natalia Kobzar (1 min 01 s 47). Quelques jours plus tard, elle termine  du  T37 et  du  T37.

Palmarès

Jeux paralympiques

 Jeux paralympiques d'été de 2020 à Tokyo :
   T37

Championnats du monde

 Championnats du monde 2019 à Dubaï :
   T37

Références

Liens externes

Athlète handisport sud-africaine
Sprinteuse sud-africaine
Coureuse de 100 mètres
Coureuse de 200 mètres
Coureuse de 400 mètres
Médaillée de bronze paralympique sud-africaine
Athlète (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Naissance en février 1986
Naissance à Pretoria

Sheryl James


صلاح الدين عبد الحليم سلطان (20 أغسطس 1959 المنوفية -) عالم إسلامي وداعية مصري، وعضو بارز في الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين، كان له برنامج أسبوعي علي قناة الناس الفضائية، شارك في اعتصام رابعة العدوية، واعتقل هو ونجله محمد سلطان بعد فض اعتصامي رابعة العدوية والنهضة في 18 أغسطس 2013.

نشأته
نشأ في أسرة فقيرة، لم تكن ظروفه المادية تساعده في اتمام تعليمه. عمل في الزراعة وكان يدرس وتفوق على زملائه فدرس اللغة العربية والعلوم الإسلامية وحصل على ليسانس في اللغة العربية والعلوم الإسلامية سنة 1981 بدرجة ممتاز مع مرتبة الشرف الأولى من كلية دار العلوم جامعة القاهرة في سنة 1987 حصل على شهادة الماجستير في الشريعة الإسلامية بدرجة امتياز. ثم حصل على شهادة الدكتوراه في الشريعة الإسلامية سنة 1992 بتقدير رتبة الشرف الأولى، ثم درس الحقوق وحصل على شهادة الليسانس في الحقوق والقانون بدرجة جيد من كلية الحقوق جامعة القاهرة سنة 1994، ثم أستاذ مشارك في الشريعة الإسلامية سنة 1999 بدرجة ممتاز.

الوظائف
 المستشار الشرعي للمجلس الأعلى للشئون الإسلامية ووزارة الشئون الإسلامية بمملكة البحرين.
 عميد كلية الدراسات الإسلامية - جامعة مكة المكرمة المفتوحة.
 أستاذ الشريعة الإسلامية - كلية دار العلوم - جامعة القاهرة.
 أستاذ الثقافة الإسلامية - جامعة الخليج العربي – البحرين.
 رئيس مركز الفتوى والتعليم الإسلامي، كولمبس- أوهايو من 1 يوليو 2004 م إلى 1 يونيو 2006م.
 رئيس المركز الأمريكي للأبحاث الإسلامية، كولمبس - أوهايو من 1 يوليو 2003م إلى الآن.
 أستاذ الفقه الإسلامي، الجامعة الإسلامية الأمريكية - ميشيغن 22 يونيو 2003م.
 رئيس الجامعة الإسلامية الأمريكية - ميشيغن 1 ديسمبر 1999م.
 أستاذ الفقه الإسلامي بالجامعة الأمريكية المفتوحة 1 أكتوبر 1999م.
 مدير المركز الإسلامي الكبير - بوسطن 15 يونيو 1998م.
 مدرس	بكلية التربية والعلوم الإسلامية - جامعة السلطان قابوس 14 أغسطس 1995م.
 مدرس	بكلية دار العلوم - جامعة القاهرة 30 يونيو 1992م.
 مدرس مساعد بكلية دار العلوم - جامعة القاهرة 1 نوفمبر 1987م.
 إمام وخطيب بمسجد (آمنة زاهد) - جدة - السعودية 1 أكتوبر 1983م.
 معيد بكلية دار العلوم - جامعة القاهرة 31 ديسمبر 1982م.

العضوية في المجالس والمؤسسات
 عضو مجلس أمناء - جامعة مكة المكرمة المفتوحة من 2006 حتى الآن.
 عضو رابطة علماء ألمانيا حتى الآن.
 عضو مجمع علماء الهند من 2003م حتى الآن.
 عضو المجلس الأوروبي للإفتاء والبحوث من 2001م حتى الآن.
 عضو المجلس الفقهي لأمريكا الشمالية من 1999م حتى الآن.
 عضو الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين من 2004م حتى الآن.
 عضو مجلس شورى الجمعية الإسلامية الأمريكية حتى 2003م.
 عضو مجلس أمناء الجامعة الإسلامية الأمريكية من 1999 حتى 2004م.

التعليم
 درجة أستاذ مشارك في الشريعة الإسلامية عام 1999 م بتقدير ممتاز من كلية دار العلوم - جامعة القاهرة.
 ليسانس في الحقوق والقانون بتقدير جيد كليـة الحقوق - جامعة القاهرة عام 1994م.
 دكتوراه في الشريعة الإسلامية مع مرتبة الشرف الأولى كلية دار العلوم - جامعة القاهرة عام 1992م.
 ماجستير في الشريعة الإسلامية بتقدير ممتاز من كلية دار العلوم - جامعة القاهرة عام 1987م.
 ليسانس في اللغة العربية والعلوم الإسلامية بتقدير ممتاز مع مرتبة الشرف الأولى من كلية دار العلوم - جامعة القاهرة عام 1981م.
 أستاذ في الشريعة الإسلامية عام 2007م بتقدير ممتاز من كلية دار العلوم - جامعة القاهرة.

المؤلفات
 مشاركة المسلمين في الانتخابات الأمريكية وجوبها وضوابطها الشرعية. (عربي + E + أوردو +ألماني)
 امتياز المرأة على الرجل في الميراث والنفقة في الشريعة الإسلامية. (عربي+E+أوردو+هولندي + ألماني +فرنسي)
 توسيع وقت رمي الجمرات ضرورة شرعية معاصرة.(عربي + E + أوردو)
 المقاصد التربوية للعبادات في الفرد.(عربي + E + أوردو)
 الحياة الزوجية في الواقع المعاصر – مشكلات واقعية وحلول عملية.(عربي + E + أوردو + ألماني)
 أحكام الحج والعمرة الفقهية وآثارها التربوية. (عربي + E)
 سلطة ولي الأمر في الشريعة الإسلامية. (عربي)
 الشفاعة وأنواعها في القرآن والسنة – رد على د/ مصطفى محمود (عربي)
 «أولاد حارتنا» قراءة نقدية. (عربي)
 الغلو في حجية الإجماع الأصولي. (عربي)
 مدى حجية القياس. (عربي)
 مدى حجية المصالح المرسلة. (عربي)
 مدى حجية سد الذرائع والاستحسان. (عربي)
 مدى حجية الأدلة الاجتهادية الفرعية. (عربي)
 العبادات وأثرها في إصلاح الفرد والأسرة والمجتمع والأمة. (عربي)
 الميراث والوصية بين الشريعة والقانون (عربي + E+فارسي +ألماني)
 رسالة القوارير في عصر التنوير. (عربي)
 الوصية الواجبة في القوانين العربية – دراسة فقية نقدية. (عربي)
 «ورتل» – أحكام التجويد للمعلمين والمتعلمين مع تطبيق على كل آية من «جزء عم». (عربي +أوردو +E)
 مفاتيح الحب القلبي بين الزوجين (عربي+ E+ فارسي +ألماني)
 الأدلة الاجتهادية بين الغلو والإنكار (عربي)
 الصيام مدرسة التغيير للنفس والأسرة والمجتمع والأمة (عربي+E)
 في ألمانيا: أصابت امرأة وأخطأ البابا (عربي + E)
 مخاطر العولمة على الأسرة عالميا وإسلاميا وعربيا وسبل الوقاية والعلاج (عربي)
 منهج ابن هيثم البحراني في شرح نهج البلاغة-دراسة وصفية نقدية (عربي)
 الضوابط المنهجية للاجتهاد في فقه الأقليات المسلمة (عربي)
 الاجتهاد المقاصدي – ضرورته وضوابطه. (عربي)
 60 وصية عملية في حقوق الآباء على الأبناء (عربي)
 60 وصية عملية في حقوق الأبناء على الآباء (عربي)
 الألفة بين الزوجين - خطوات علمية (عربي)
 الضوابط المنهجية لاتباع الرسول صلى الله عليه وسلم (عربي)
 هجرة الدعاة أم الرعاة؟(عربي)
 اليسير في الحج والعمرة أحكام ومقاصد (عربي)
 ثوابت الإيمان بعد رمضان (عربي)
 الصيام لجام الشهوات الأربع (عربي)
 قبلتنا بين أمة راكدة ورائدة (عربي + فارسي)
 الإسراء والمعراج مقدمات.. أحداث.. نتائج (عربي)
 الحياة الزوجية في الغرب مشكلات واقعية وحلول عملية
 الأسرة آلام وآمال (عربي)
 الأمن الاجتماعي في الإسلام بين الأهمية والمسؤولية (عربي)
 مخاطر الأمية على الأمن الاجتماعي ودور الأئمة والمساجد في معالجتها (عربي)
 المواطنة بين التأصيل الشرعي وتعدد الولاءات الدينية والطائفية والعرقية.
 الصراع مع الشيطان (عربي)
 سورة الكهف.. منهجيات في الإصلاح والتغيير، دراسة تأصيلية تطبيقية (عربي)
 التكوين العلمي والفكري للقرضاوي (عربي)
 فتاوى شرعية للمسلمين في الغرب (عربي)
 الوسائل العملية الخمسة لإصلاح قسوة القلوب (عربي)
 المروءة في واقعنا المعاصر.. آلام وآمال (عربي)
 إبراهيم أمة في رجل (عربي)
 المرأة والرجل بين المقام والمهام (عربي)
 الأزمة العالمية والمضاربة الشرعية بديلا عن الودائع البنكية والتأمينات التجارية (عربي)
 سورة الفجر... منهجيات في الإصلاح والتغيير (عربي)
 فتاوى فقهية للمسلمين في الغرب (عربي)
 رد على مفتي مصر في حل التجارة في الخمور ة القمار والربا في بلاد الغرب (عربي)

الخبرات التدريسية في الجامعات:
 فقه العبادات 1,2.
 فقه المواريث.
 أصول الفقه.
 علوم القرآن.
 علوم الحديث.
 فقه المعاملات.
 نظام الأسرة في الإسلام.
 أصول الدعوة والخطابة.
 النظام المالي في الإسلام.
 الاقتصاد الإسلامي.
 المقاصد العامة للتشريع الإسلامي.
 المدخل إلى دراسة الثقافة الإسلامية.
 المدخل غلى دراسة الثقافة الإسلامية.
 فقه النوازل.
 تخريج الفروع على الأصول.
 فقه الأقليات المسلمة.
 الثقافة الإسلامية.

الدورات التدريبية:
 الحياة الزوجية في الواقع المعاصر - مشكلات واقعية وحلول عملية (للأزواج)
 المرأة الربانية وصناعة الحياة (للأخوات)
 مفاتيح الحب القلبي بين الزوجين (للأزواج)
 الأهداف التربوية (للمدرسين والآباء والأمهات)
 أسس وقواعد التدريس الفعال (للمدرسين)
 الدعوة إلى الله في الواقع المعاصر -وجوبها -مقوماتها فنونها (لكل مسلم أو مسلمة)
 الاجتهاد والمقاصد - ضرورته وضوابطه (للأئمة والعلماء الشبان)
 الضوابط المنهجية للاجتهاد في فقه الأقليات المسلمة (للأئمة والعلماء الشبان)
 المشاركة في الدعوة إلى الله بين الإخوة والأخوات - ضوابط وأحكام (للإخوة والأخوات)
 أصول الفقه (مستوى للجميع)
 الفقه الإسلامي - ضوابط وأحكام فقهية (مستوى للجميع)
 المدخل إلى علوم القرآن (مستوى للجميع)
 المدخل إلى الحديث النبوي الشريف (مستوى للجميع)
 المدخل إلى الفقه الإسلامي (مستوى للجميع)
 الخطابة - قواعد وأصول وفنون (للدعاة والخطباء والأئمة)
 الولاء والبراء بين التأصيل الفقهي والتطبيق على الواقع المعاصر (للمقيمين في الغرب)
 العلم أساس الحضارة (للجامعات والمفكرين)
 الوسائل العلمية لإصلاح قسوة القلوب (للجميع)
 مجاهدة النفس والصراع مع الشيطان (للجميع)
 التأمين التجاري بين الشريعة والقانون (للمتخصصين في الاقتصاد الإسلامي)
 الاقتصاد الإسلامي أحكام وضوابط (للمتخصصين في الاقتصاد الإسلامي)

المقالات والرسائل:
 أختنا في الله - هكذا نريدك (عربي)
 أختنا في الله لا تكوني شكلا بلا مضمون (عربي)
 البكاء وسعادة الدارين (عربي + E)
 الأمل والعمل - طريقنا إلى التمكين (عربي + E)
 الانتفاضة في فلسطين - وإحياءالأمل نحو التمكين (عربي)
 الإسراء والمعراج - دروس تربوية ودعوية (عربي + E)
 منهجية اتباع النبي صلى الله عليه وسلم (عربي + E + فرنسي)
 لك رحمات الله - شيخي وأستاذي - د. بلتاجي (عربي)
 جولات تربوية ودعوية في رحلتي إلى الحج (عربي + E)
 وقفوهم إنهم مسئولون (عربي)
 فيلم «الحصار» بين الحقيقة والتزييف (عربي)
 مجاهدة النفس سبيل المتقين إلى سعادة الدارين (عربي + E)
 مقاصد الشريعة (عربي + E)
 برنامج الربانيين في شهر رمضان (عربي +E)
 مفاتيح إصلاح القلوب (عربي + E)
 مفاتيح الحب القلبي والتفاهم العقلي والتناغم الجسدي بين الزوجين (عربي + E)
 الاجتهاد للأقليات المسلمة (عربي + E)
 الزلزال في مصر - وقفة مع النفس (عربي)
 «إلى من يهمه الأمر» مقال سياسي (عربي)
 دعوة مفتوحة للحب والتعاون على البر والتقوى (عربي + E)
 من يغالب الله يغلب - د. نصر أبو ذيد (عربي)
 أخي في الله - أين أنت (عربي)
 رد على د. حازم الببلاوي في مقاله (الاقتصاد المعاصر ومسألة الربا) (عربي)
 الحق - الخلق - النفس (عربي)
 المساندة العملية للمحاصرين في غزة (عربي)
 «هذا بيان للناس ولينذروا» لمواجهة محرقة غزة (عربي)
 للقدس رجال (عربي)
 يامصر كفاك جوعا واستبدادا (عربي)
 سلسلة مفارقات (عربي)
 القدس تناديكم (عربي)
 يا علماء أمتي افعلوا شيئا..! (عربي)
 دماء الشهداء لعنة على الخونة العملاء (عربي)
 رسالة إلى مظلوم وظالم (عربي)
 الرجم بالأحذية.. للطغاة فقط (عربي)
 وأخيرا.. الحقيقة الكاملة للشركه العالمية المعروفة باسم كيو نت..

أهم الفتاوى:
 حوارورد على الشيخ علي جمعة - مفتي الديار المصرية - في إباحة التجارة في المحرمات في الغرب.
 اتق الله فينا يا فضيلة المفتي (الشيخ الطنطاوي) فالمنصب زائل.
 رد على د/ حازم الببلاوي في مقاله (الاقتصاد المعاصر ومسألة الربا.
 موقف الجنود المسلمين الأمريكان من الحرب على أفغانستان والعراق.
 حكم بيع حق العودة إلى الأراضي الفلسطينية.
 رؤية فقهية وتربوية حول رؤية الأهلة.
 تكبيرات العيد - أحكام فقهية ومقاصد تربوية.
 التبرع لمنكوبي إعصار كاترينا.
 رد على د/ طارق رمضان في الدعوة إلى وقف العمل بالحدود الشرعية.
 فتوى بخصوص صيام يوم عرفة وعيد الأضحى لمسلمي أمريكا الشمالية.
 حكم التصرف في التبرعات المخصصة لأبواب محددة.
 التبرع بالدم للصليب الأحمر.
 مدى تدخل الزوج في شئون زوجتة المالية.
 الضوابط الشرعية في تعامل الخاطب مع خطيبته.
 حكم التعامل في أوراق اليانصيب.
 حكم الشركة العالمية المعروفة باسم كيو نت

الجهات التي تم تأسيسها أو شارك فيها:
 المركز الأمريكي للأبحاث الإسلامية - عام 2003 م
 دار سلطان للنشر - عام 2004 م
 الجامعة الإسلامية الأمريكية - بولاية ميتشجان - عام 1999 م
 كلية الشريعة والقانون بسلطنة عمان - كنت مقررا للجان الأكاديمية - عام 1996 م
 عضو الجان الأكاديمية لمعاهد السلطان قابوس - عام 1997 م
 تأسيس عدد من مؤسسات رعاية الأيتام والفقراء - عام 1986 م
 مؤسس دار السلطان لتحفيظ القرآن الكريم - وقد أتم فيه بعض الطلاب حفظ القرآن كاملا - عام 2002 م
 تأسيس مسجد الجمعية الشرعية بقريتي الغوري - مدينة بركة السبع - بمحافظة المنوفية - مصر - عام 1976 م

البرامج التلفزيونية والإذاعية:
 الأمل قبل العمل - 30 حلقة - قناة اقرأ
 الأمل مع العمل - 30 حلقة - قناة اقرأ
 رياض الجنة - 28 حلقة - قناة البحرين
 توسيع وقت رمي الجمرات - 5 حلقات - قناة الرسالة
 واحة الإيمان - 20 حلقة - قناة الرسالة
 من نور النبوة - 15 حلقة - قناة الناس
 مصابيح الهدى - 30 حلقة - قناة الناس
 إسلامنا - 30 حلقة - قناة الناس
 مجلس علم - 34 حلقة - قناة أنا
 مفارقات - 20/30 حلقة - إذاعة قطر/قناة الأقصى
 تأملات في سورة الكهف - 30 حلقة - قناة الفجر
 التربية القرآنية - 60 حلقة - قناة الناس
 نداء الإيمان - 30 حلقة - قناة الرسالة

الأنشطة والمؤتمرات:
 عضو نشط في مجالس إدارة اتحاد الطلاب في الثانوي وكلية دار العلوم وجامعة القاهرة.
 الإمامة والخطابة في مساجد ومراكز إسلامية في دول شتى وولايات عدة في أمريكا الشمالية بالعربية والإنجليزية.
 إلقاء المحاضرات والمشاركة بأبحاث علمية فيما لا يقل عن مائة مؤتمر في الولايات الأمريكية ودول الاتحاد الأوروبي ودول الاتحاد السوفييتي، والصين وباكستان - بالإضافة إلى الدول العربية
 تدريب وتربية المتميزين والمتفوقين من الإخوة والأخوات سواء في المجالات الدعوية أوالخطابية أو الشرعية أو الإنسانية أو التدريبية.
 تقييم مدارس وجامعات إسلامية من حيث المناهج وطرق التدريس.

القضايا والأحكام
في أكتوبر 2013، أمرت النيابة العامة المصرية بحبسه 15 يوما على ذمة التحقيق بتهمة التحريض على العنف والانضمام لجماعة محظورة.

 قضية أحداث مسجد الفتح: أصدرت محكمة جنايات القاهرة المنعقدة بسجن وادي النطرون بالمنوفية، في 18 سبتمبر 2017، حكمها بمعاقبته وعبد الرحمن البر و20 آخرين بالسجن المؤبد في ما يعرف بـ«أحداث مسجد الفتح». وكان النائب العام السابق هشام بركات، قد أمر بإحالة المتهمين إلى المحاكمة الجنائية، وأسندت النيابة العامة لهم تهم «ارتكاب جرائم تدنيس جامع الفتح برمسيس في القاهرة وتخريبه، وتعطيل إقامة الصلاة به، والقتل العمد والشروع فيه تنفيذًا لأغراض تخريبية، والتجمهر والبلطجة وتخريب المنشآت العامة والخاصة، وإحراز الأسلحة النارية الآلية والخرطوش والذخائر والمفرقعات، وقطع الطريق وتعطيل المواصلات العامة وتعريض سلامة مستقليها للخطر»، على مدى يومي 16 و17 أغسطس عام 2013 .
 قضية غرفة عمليات رابعة: أصدرت محكمة جنايات الجيزة، في 8 مايو 2017، حكمها القاضي بسجنه و14 آخرين 5 سنوات بتهم «محاولة قلب دستور الدولة وشكل حكومتها بالقوة، إعداد وتنفيذ مخطط بهدف إشاعة الفوضى في البلاد قائم على اقتحام المنشآت العامة والخاصة بسلطات الدولة ومنعها من ممارسة أعمالها، الاشتراك في اتفاق جنائي اغرض منه التخريب لمبانى وممتلكات عامة مخصصة  لمصالح حكومية، التحريض على اقتحام مراكز الشرطة ودور العبادة وكان ذلك تنفيذا لغرض إرهابى وبقصد إشاعة الفوضى وإحداث الرعب بين الناس».

طالع أيضًا
 حازم صلاح أبو إسماعيل
 محمد مسعد ياقوت

روابط خارجية
 الموقع علي الويب
 مؤلفات الدكتور صلاح الدين سلطان
 د. «صلاح سلطان»: (الإخوان) ليسوا تاريخًا فقط بل هم مستقبل الأمة، إخوان أون لاين، 9 فبراير 2004 م

مراجع

سجناء ومعتقلون مصريون
أشخاص على قيد الحياة
إخوان مسلمون مصريون
خريجو جامعة القاهرة
دعاة مصريون
علماء دين سنة مصريون
مبادرة كلمة سواء
مواليد 1959

صلاح الدين سلطان


Close er en dansk eksperimentalfilm fra 2002, der er instrueret af Kassandra Wellendorf. Filmen er første del af trilogien Mismeetings, der også omfatter Invisible fra 2004 og Outside fra 2005.

Handling
Filmen undersøger en række situationer mellem kroppe, der rækker ud efter hinanden. Hvor tæt kan man komme? Og kan man nogensinde komme tæt nok på? Hvornår er tæt for tæt, og hvordan gemmer man sig så for den anden? Formen er eksperimenterende og fremstiller kroppenes møde i smukke og anderledes nærbilleder, der undviger den gængse pornografiske fremstilling af nøgne kroppe. I samspil med improvisationer af moderne dansere har instruktør og fotograf arbejdet med en "nærbilledets koreografi". Resultatet er en billedballet, der rummer både skønhed og klaustrofobisk rædsel i sin fremstilling af følelser som angst, nærhed og afstand. Filmen slører forskelle - både mellem kønnene og mellem hetero- og homoseksualitet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 2002

Close


Pave Stefan 7., døde i 931, var pave fra februar 929 til sin død i februar 931. Meget lidt vides om hans beslutninger og handlinger som pave, dog var han meget hårdhændet overfor præster, biskopper og andre religiøse faddere, der afveg fra deres moralske løfter.

Eksterne henvisninger
 Archive.org om paverne gennem tiden

Paver i middelalderen

Pave Stefan 7.


Walter Garrison Runciman, 3rd Viscount Runciman of Doxford,  (10 November 193410 December 2020), usually known informally as Garry Runciman, was a British historical sociologist. A senior research fellow at Trinity College, Cambridge Runciman wrote several publications in his field. He also sat on the Securities and Investments Board  and chaired the British Government's Royal Commission on Criminal Justice (1991–1993).

Background
Runciman was the son of Leslie Runciman, 2nd Viscount Runciman of Doxford, by his second wife, Katherine Schuyler Garrison. British historian Sir Steven Runciman was his uncle. He was educated at Eton College, where he was an Oppidan Scholar, and Trinity College, Cambridge.

Runciman inherited the viscountcy on the death of his father in 1989.

Career
Runciman joined the faculty of Trinity College, Cambridge in the 1950s as a historical sociologist and became a junior research fellow after submitting a thesis entitled Plato's Later Epistemology. In the 1960s he became primarily a sociologist. He became a senior research fellow in 1971, researching in the field of comparative and historical sociology. Runciman's principal research interest was the application of neo-Darwinian evolutionary theory to cultural and social selection.

He held honorary degrees from King's College London and the Universities of Edinburgh, Oxford, and York. He was also an Honorary Foreign Member of the American Academy of Arts and Sciences and an Honorary Bencher of Inner Temple. He was elected to the British Academy in 1975 and served as its president from 2001 to 2005. Runciman was also an honorary fellow of Nuffield College, Oxford.

Official and parliamentary work
Runciman was invited by the Governor of the Bank of England to serve on the Securities and Investment Board (later to become the Financial Services Authority), from which he retired in 1998.

Runciman chaired the British Government's Royal Commission on Criminal Justice, established in 1991 and which continued Sir John May's inquiry into the convictions of the Maguire Seven and encompassed further miscarriages of justice. It reported to parliament in 1993. As a result, the Criminal Appeal Act 1995 established the Criminal Cases Review Commission as an executive Non-Departmental Public Body.

Runciman was a member of the House of Lords as a hereditary peer from the time he inherited the viscountcy on 1 September 1989. He spoke 26 times in the chamber until 11 November 1999 when he lost his right to sit there when the bulk of the hereditary peers were removed by the House of Lords Act 1999. Runciman sat for a subsequent by-election to the Lords in 2010 to fill the Crossbench hereditary seat vacancy following the death of the Viscount Colville of Culross; the House seat went to the Earl of Clancarty.

Publications
Runciman's first major publication was Relative Deprivation and Social Justice: a Study of Attitudes to Social Inequality in Twentieth-Century Britain. Since then, he has published A Critique of Max Weber's Philosophy of Social Science, A Treatise on Social Theory, and The Social Animal. In 2004, he edited and contributed to a British Academy occasional paper Hutton and Butler: Lifting the Lid on the Workings of Power, which deals with the events surrounding Britain's participation in the invasion of Iraq and the way in which it was presented to the British public.

Marriage and children
Runciman married Ruth Hellman on 17 April 1963.  She was made a Dame Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (DBE) in 1998. They had three children:

 Hon Lisa Runciman (born 18 August 1965)
 David Walter Runciman, 4th Viscount Runciman of Doxford (born 1 March 1967)
 Hon Catherine Runciman (born 18 July 1969)

Runciman died on 10 December 2020. His heir, the 4th Viscount, is a political scientist and writer who teaches at Cambridge University as a Professor of Politics.

Arms

Arms hidden, as no reliable source found -->

References

External links

 Interviewed by Alan Macfarlane 16 April 2014 (video)

1934 births
2020 deaths
Alumni of Trinity College, Cambridge
British sociologists
Commanders of the Order of the British Empire
English people of Scottish descent
Fellows of the American Academy of Arts and Sciences
Fellows of the British Academy
Fellows of Trinity College, Cambridge
Garry Runciman
People educated at Eton College
Presidents of the British Academy
Viscounts in the Peerage of the United Kingdom
Runciman of Doxford

Garry Runciman, 3rd Viscount Runciman of Doxford


Myomyrus es un género de  peces en la familia Mormyridae endémico del continente Africano que, en función de su morfología, puede agruparse dentro de los denominados «peces elefante», junto al Campylomormyrus y Gnathonemus. Su área de distribución incluye los ríos Gambia, Senegal, Volta y Níger, entre otros.

Las especies de este género poseen una boca de extensión particularmente prominente, por lo que se les llama popularmente «peces de nariz de elefante»; dicha extensión usualmente consiste en un alargamiento carnoso flexible unido a la mandíbula inferior y está equipada con sensores de tacto y probablemente de gusto. El tamaño de este grupo oscila entre los 24 cm y los 29,6 cm.

Respecto al estado de conservación, se puede indicar que no existe información disponible respecto a alguna de las especies pertenecientes a este género de acuerdo a la IUCN.

Especies
 Myomyrus macrodon Boulenger, 1898
 Myomyrus macrops Boulenger, 1914
 Myomyrus pharao (Poll & Taverne, 1967)

Referencias

Enlaces externos

Osteoglossiformes
Mormyridae

Myomyrus


El Museo de Gavá y Parque Arqueológico Minas de Gavá, fundado en 1978, está formado por dos equipamientos: el Museo de Gavá y el Parque Arqueológico de las Minas de Gavá. Forma parte de la Red de Museos Locales de la Diputación de Barcelona.

Museo de Gavá

El Museo de Gavá tiene su sede en la torre Lluc, una casa de veraneo de una familia burguesa construida en 1799. El edificio cuenta con una sala polivalente en el sótano, salas de exposiciones temporales y un taller didáctico en la planta baja, y la exposición permanente «Gavá, las voces del paisaje» en la planta noble. La visita se complementa con un jardín botánico de plantas autóctonas, agrupadas en los distintos ambientes del macizo del Garraf y del delta del Llobregat.

La Casa Museo también cuenta con un módulo multisensorial llamado "La Mirada Táctil", un espacio de interpretación táctil especialmente adaptado y diseñado para los visitantes que presenten algún tipo de dificultad visual, ceguera o movilidad reducida.

Exposición permanente
La exposición permanente, inaugurada en 2002, propone un recorrido por las distintas etapas de la historia, desde los tiempos geológicos hasta la actualidad, prestando especial atención a la relación entre el hombre y el paisaje del Bajo Llobregat. Entre las piezas expuestas destaca especialmente la Venus de Gavá, una estatua antropomorfa de entre 5.500 y 5.000 años de antigüedad.

Parque Arqueológico Minas de Gavá
El Parque Arqueológico Minas de Gavá, inaugurado en 2007, permite visitar el yacimiento de las Minas Prehistóricas de Gavá, las minas en galería más antiguas de Europa, dedicadas a la extracción de variscita.
El Parque Arqueológico complementa la visita al yacimiento con recreaciones con tecnologías audiovisuales y multimedia del entorno natural y social de sus pobladores.

Véase también
 Minas de Gavá
 Jardín Botánico del Museo de Gavá

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial
 Web del Museo más grande de Cataluña

Gava
Museos de la provincia de Barcelona
Museos de la minería de España
Gavá
Museos de España inaugurados en 2002
Museos de la Red de Museos Locales de la Diputación de Barcelona
Bajo Llobregat
Gavá
Parques arqueológicos


Federal Highway 125 (Carretera Federal No. 125) is a Federal Highway of Mexico that runs from Veracruz south across the Sierra Madre Oriental to just north of the Pacific Ocean in Oaxaca. Federal Highway 125 is split into three segments: the first segment travels from Conejos, Veracruz in the north to Fortín de las Flores in the south. The second segment travels from Tehuacán, Puebla in the north to Huajuapan de León, Oaxaca in the south. The third segment travels from Yucudaa, Oaxaca to Pinotepa Nacional, Oaxaca.

References

125

Mexican Federal Highway 125


රෙසිඩන්ට් වෛරසවල ද , නන් රෙසිඩන්ට් වෛරසවලට සමාන පුණර්ජනාත්මක මොඩියුලයක් අඩංගු වේ. කෙසේ නමුත් මෙම මොඩියුලය සෙවුම් මොඩියුලයක් මගින් කැඳවනු නොලැබේ. ඒ වෙනුවට වෛරසය ක්‍රියාත්මක කළ විට එය පුණර්ජනාත්මක මොඩියුලය මතකයට ඇතුල් කර මෙහෙයුම් පද්ධතිය යම් කාර්යයක් සිදු කරන සෑම අවස්ථාවක දීම එය ක්‍රියාත්මක කරවීමට වග බලා ගනී. උදාහරණයක් ලෙස මෙහෙයුම් පද්ධතිය ගොණුවක් විවෘත කරන සෑම අවස්ථාවකම පුණර්ජනාත්මක මොඩියුලය ක්‍රියාත්මක විය හැකිය. මේ නිසා වෛරසයක් පරිගණකයේ ක්‍රියාත්මක වන සෑම සුදුසු ක්‍රම‍ෙල්ඛයක්ම ආසාදනය කරයි.

රෙසිඩන්‍ට් වෛරස සමහර විටෙක වේගවත් ආසාදනයන් හා මන්දගාමී ආසාදනයන් යනුවෙන් උප කොටස් දෙකකට බෙදේ. වේගවත් ආසාදනයන් නිර්මාණය කර ඇත්තේ හැකිතාක් ගොණු ආසාදනය කිරීමටය. උදාහරණ ලෙස වේගවත් ආසාදනයන්ට ඇතුල්වන සියලු විභව සත්කාරක ගොණු ආසාදනය කළ හැක. මෙය ප්‍රතිවෛරස මෘදුකාංගවලට විශේෂ ප්‍රශ්නයක් ඇති කරයි. ප්‍රතිවෛරස මෘදුකාංග පුළුල් පද්ධති පරිලෝකනයක් සිදුකරන සෑම අවස්ථාවකදීම සෑම විභව සත්කාරක ගොණු සියල්ලටම ඇතුල් වේ. එවැනි වෛරසයක් මතකයේ ඇති බව වෛරස ස්කෑනරය තුළට ඇතුල් වී පරිලෝකනය කළ සියලු ගොණු ආසාදනය කළ හැක. වේගවත් ආසාදකයන් පැතිරීමේදී ඔවුන්ගේ වේගවත් ආසාදන සීඝ්‍රතාව ආධාර කර ගනී. මෙම ක්‍රමයේ අවාසිය වන්නේ ගොණු විශාල ප්‍රමාණයක් ආසාදනය කිරීම නිසා පහසුවෙන් අනාවරණය විය හැකි වීමයි. මෙම වෛරස පරිගණකවල වේගය අඩු කරන නිසා හෝ ප්‍රතිවෛරස් මෘදුකාංගවල අවධානයට යොමු වන ක්‍රියා සිදු කිරීම නිසා අනාවරණය පහසුවෙයි. මන්දගාමී ආසාදකයන් සැලසුම් කර ඇත්තේ සත්කාරක ගොණු සීඝ්‍රව ආසාදනය කිරීමට නොවේ. උදාහරණ ලෙස සමහරක් මන්දගාමී වෛරසවලට ගොණු පිටපත් කිරීමේදී ආසාදනය කළ හැක. මන්දගාමී වෛරස ඒවායේ ක්‍රියාකාරිත්වය සීමා කිරීමෙන් අනාවරණය වළක්වා ගැනීමට සැලසුම් කර ඇත. එය පරිගණකයේ අවධානයට බදුන්වන ලෙස මන්දගාමී නොකරන අතර ප්‍රතිවෛරස මෘදුකාංගවල අවධානය බඳුන් වන සැක කටයුතු හැසිරීම් දක්වන්නේ ඉතා අල්ප වශයෙනි. කෙසේ නමුත් මන්දගාමී ආසාදන ක්‍රියා පිළිවෙල සාර්ථක ලෙස නොසැ‍ලකේ.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Computer_virus#Resident_viruses

ප්‍රතිවෛරස ( නේවාසික වෛරස - Resident Viruses)


Šiško Tudišić ili Sigismund Tudišić (tal. Sigismondo Tudisi; Dubrovnik, 9. svibnja 1692. – 15. lipnja 1760.) bio je prelat Katoličke Crkve koji je služio kao biskup trebinjsko-mrkanski od 1733. do 1760.

Životopis

Šiško je rođen 9. svibnja 1692., u dubrovačkoj plemićkoj obitelji – Tudišići (Tudisi, Tudisich, Tudizić). Školovao se kod isusovaca u Dubrovniku. Kasnije ulazi u Družbu Isusovu te je kao vrstan student poslan na školovanje u zavod Germanicum et Hungaricum u Rimu. Tamo je napustio Družbu zbog "svoga neraspoloženja".

Nakon što je zaređen za svećenika vraća se u Dubrovačku nadbiskupiju. Tu je obavljao razne pastoralne dužnosti te proučavao crkvenu povijest Dubrovnika. Nakon smrti Franje Jeronima Bunića Trebinjsko-mrkanskom biskupijom je upravljao nadbiskup Marko Andrijašević. Na prijedlog dubrovačkog Senata, papa Klement XII., imenovao ga je, 3. rujna 1733., trebinjsko-mrkanskim biskupom. Za biskupa je posvećen u Rimu, 6. rujna 1733. godine. Glavni posvetitelj bio je Giovanni Antonio Guadagni, a suposvetitelji Joseph-Dominique d'Inguimbert i Bernardo Maria Beamonte. Tudišić je kao biskup, 1753. bio suposvetitelj na posvećenju Nikole Puljizevića.

Po odredbi Propagande, uz pomoć od 50 škuda godišnje ako bude boravio 6 mjeseci na području biskupije, biskup je pokušavao stanovati u Hercegovini. Godine 1736. se zadržao 6 mjeseci u Ravnom. Nakon toga se nije više pokušavao stalno zadržavati. Godine 1745.
Propaganda mu je naložila da boravi u Hercegovini. Dvije godine kasnije, zatražili su od Dubrovačke Republike da se založe za turski ferman rezidencije u biskupovu korist. To se, ipak, pokazalo nemogućim.

Biskup Tudišić trudio se svake godine posjećivati biskupiju te dijeliti sakramente, osobito krizmu. Godine 1759. zbog bolesti nije mogao pohoditi biskupiju te ju je umjesto njega pohodio skopski nadbiskup Tomo Tomičić, što je Propaganda i odobrila.

Pohodivši Rim ad limina, 1735., ostavio je izvještaj o Trebinjskoj biskupiji. Tudišić je sustavno proučavao povijest Trebinjske biskupije te je proučio niz trebinjskih biskupa. O tome je obavijestio i Propagandu, 1751. godine, navodeći da se Trebinjska biskupija prvi puta zasigurno spominje 1022. godine.

Za njegova biskupovanja zaređena su osmorica svećenika. Prema izvještaju Svetoj Stolici, biskupija je 1751. godine imala 13 svećenika i 4 župe: Gradac, Ravno, Rupni Do (Trebinja) i Dubrave. Često je ređenja obavljao na Supetru u kapelici sv. Petra.

Preminuo je 15. lipnja 1760. godine. Na stolici trebinjskih biskupa proveo je 27 godina. Povjesničar Daniele Farlati za njega navodi kako je bio "puniji zaslugama nego godinama".

Izvori

Literatura

Knjige

Članci

Mrežna sjedišta

Životopisi, Dubrovnik
Hrvatski biskupi
Trebinjsko-mrkanski biskupi

Šiško Tudišić


Kenyacus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Kenyacus acrobius Alluaud, 1917
 Kenyacus baleensis Clarke, 1973
 Kenyacus elgonensis Basilewsky, 1948
 Kenyacus hypsibius Alluaud, 1917
 Kenyacus jeanneli Basilewsky, 1948
 Kenyacus kinangopinus Basilewsky, 1948
 Kenyacus leleupi Basilewsky, 1951
 Kenyacus meruanus Basilewsky, 1962
 Kenyacus minor Basilewsky, 1951
 Kenyacus nyakasibanus Basilewsky, 1951
 Kenyacus oldeanicus Basilewsky, 1962
 Kenyacus ruwenzoricus Basilewsky, 1955
 Kenyacus scotti Basilewsky, 1948
 Kenyacus subcaecus Basilewsky, 1956
 Kenyacus uluguruanus Basilewsky, 1976

Referencias

Enlaces externos
 Kenyacus en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Stenolophina

Kenyacus


රයිගම් ටෙලීස් හොඳම රූපවාහිනී ක්‍රීඩා වැඩසටහන සම්මානය යනු වසරේ හොඳම ශ්‍රී ලාංකේය රූපවාහිනී ක්‍රීඩා වැඩසටහන සඳහා රයිගම් සමාගම විසින් වාර්ෂිකව ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිනමන රයිගම් ටෙලීස් සම්මානයකි.

මෙම සම්මානය ප්‍රථම වරට ලබා දුන්නේ 2005 වසරේදීය.

සෑම වසරකම සම්මාන ලැයිස්තුව


A  Audição no transtorno do espectro autista é uma das áreas afetadas, impactando no desenvolvimento da criança.

O Transtorno do Espectro Autista (TEA), é considerado um transtorno do neurodesenvolvimento, que é possível ser diagnosticado a partir dos 3 anos de idade, porém quanto mais precoce o início da investigação, melhor será o prognóstico do indivíduo.

Dentre as alterações apresentadas no espectro, estão as comportamentais e as sensoriais, as quais causam dificuldades na interação social e na comunicação do indivíduo, caracterizando alguns déficits, como alterações de aprendizagem e linguagem.

Entre as alterações sensoriais, presentes no Autismo, está a perda auditiva, a qual pode, muitas vezes, ser camuflada e interpretada apenas como uma falta de atenção, outra característica bem comum dentro do espectro.

Crianças com TEA, tendem a ter uma audição "mais fraca" se comparado a uma criança com desenvolvimento típico. Em outros casos, possuem hipersensibilidade auditiva. Diante disso, considera-se de extrema importância realizar avaliações, para fins de elaborar uma conduta adequada para uma intervenção precoce.

Avaliação auditiva
A avaliação auditiva comportamental é um dos procedimentos realizados, é uma medida que tem como objetivo, como o próprio nome já diz, avaliar a audição através do comportamento do indivíduo, utilizando estímulos sonoros. Tal teste depende das respostas dadas pela criança, por esse motivo, o resultado, em sua grande maioria é tido através de respostas inconsistentes, devido a falta de atenção e interação do indivíduo.

Portanto, outra medida utilizada é a eletrofisiológica, o exame Potencial Evocado de Tronco Encefálico (PEATE), é uma ferramenta muito utilizada, a qual avalia a latência absoluta e a amplitudes das ondas, proporcionando um resultado mais confiável e consistente, auxiliando para um  diagnóstico mais preciso, principalmente em casos de pacientes com (TEA), pois por ser um exame objetivo, não depende da resposta da criança e geralmente é realizado com a criança dormindo para melhor eficácia do exame.

O PEATE se determina por sete ondas e avalia as estruturas da via auditiva no tronco encefálico, o embasamento das ondas I, III e V, são as mais observadas durante a execução do exame, pois se analisa os intervalos interpicos entre elas. A onda I -  refere-se à porção distal do nervo auditivo, a onda III - núcleo coclear  e a onda V - o lemnisco lateral, essas ondas são as de maior amplitude, o que  proporciona uma maior visibilidade durante o processo.

Reabilitação auditiva
O Aparelho de Amplificação Sonora Individual (AASI) é um método muito utilizado quando se identifica perda auditiva (PA), permitindo uma intervenção específica e individual a cada paciente. Crianças com TEA e PA, têm indicação para a implantação do (AASI), especificamente em perdas sensorioneurais e mistas. A adaptação do AASI tem como objetivo, proporcionar  ao indivíduo acesso a sons audíveis, aproximados à fala normal, trazendo benefícios à criança, possibilitando a estimulação da comunicação verbal e não-verbal.

O implante coclear também é uma ferramenta utilizada para tratamento de perdas auditivas, especificamente em perdas de grau severo a profundo. Crianças com (TEA) também são beneficiadas com esse tratamento, favorecendo a estimulação das habilidades comunicativas, principalmente a compreensão da fala, aprimorando a socialização e estimulando a comunicação oral, trazendo melhora significativa.

Referências

Autismo


Langenroda ist ein Ortsteil der Landgemeinde Stadt Roßleben-Wiehe im Kyffhäuserkreis in Thüringen.

Lage
Das langgestreckte Straßendorf liegt in einem tief eingeschnittenen Tal, das sich bis in die Hohe Schrecke und in die Finne zieht. Östlich des Ortsteils liegt die Unstrutniederung. Langenroda liegt am Rand des Naturschutzgebietes Hohe Schrecke, umgeben von ausgedehnten Buchenwäldern, Gärten, alten Kirschbaumplantagen, Obstanlagen und Wiesen.

Geschichte
Am 1. Oktober 1312 wurde erstmals im Urkundenbuch I 445 vom Kloster Pforta der Ort als Langinrode erwähnt. 1452 kam Langenroda unter die Herrschaft der Familie  von Werthern. Im Jahr 1711 erhielt der Ort seinen ersten eigenen Prediger.

1869 Gründung der Freiwilligen Feuerwehr Langenroda, am 31. Dezember 2019 aufgelöst. Im Jahr 1901 wurde ein eigenes Schulhaus errichtet. 1945 wurden im Ort vorübergehend 265 Kriegsflüchtlinge aufgenommen.

Langenroda war seit dem 25. März 1994 Ortsteil von Wiehe.  Der Ortsteil hat 250 Einwohner. Am 1. Januar 2019 fusionierte Wiehe mit der Stadt Roßleben und den Gemeinden Donndorf und Nausitz zu der Stadt Roßleben-Wiehe.

Zwei Vereine prägen den Ort und das Leben der Dorfgemeinschaft, neben dem Großkaliberschützenverein "Zur Linde e.V." auch der am 10. September 2020 gegründete Landfrauenortsverein Langenroda.

Sehenswürdigkeiten
 Das Gemeindebrauhaus "Gaststätte zum Wolfstal" ist eine Besonderheit im Dorf.
 Die St.-Georgs-Kirche steht in der Mitte des Dorfes und wurde 1894 im neuromanischen Stil an der Stelle ihrer Vorgängerin errichtet, weil deren Turm in bedrohliche Schieflage geraten war. Für den Neubau benötigte man nur etwas mehr als ein halbes Jahr.
Neben dem Aufgang zur Kirche wird eine alte Tür von 1792 präsentiert, die, wie eine Infotafel offenbart, einen langen Weg hinter sich hat: Pfarrer Christoph Heinrich Spieler ließ die Tür im Jahre 1792 in der Vorgängerkirche einbauen. Als die Kirche 1894 neu errichtet wurde, wurde die noch brauchbare Tür verkauft und kam in der Dorfschmiede unter, wo sie bis 1992 blieb, als die Dorfschmiede zu einer Garage umgestaltet wurde. Die Tür wurde ausgebaut und in der Gemeindeverwaltung gelagert. 1999 wurde die Tür im Rathaus Wiehe eingelagert und sollte ins neue Heimatmuseum kommen. Dazu kam es im Jahre 2000 nicht, als das Heimatmuseum eröffnet wurde; die Tür wurde in das entstehende Schützenhaus "Am Spannhügel" verlagert und 2005 in der Schießloge eingebaut. 2012 kam die Tür im Rahmen der 700-Jahr-Feier des Ortes an ihren heutigen Platz und ist somit nun der Öffentlichkeit zugänglich.
 Die gemauerten Backhäuser sind eine Seltenheit. So verfügen heute noch einige Höfe über funktionsfähige Backhäuser, in denen früher traditionell eigenes Brot und Blechkuchen gebacken wurden. Bei Dorffesten werden einige dieser Öfen regelmäßig in Betrieb genommen.
 In der Dorfmitte ist im Feuerwehrhaus neben der Alten Schule ein historischer Spritzenwagen ausgestellt.
 Nordöstlich der Ortslage steht eine im Jahre 1732 errichtete und in den Jahren 1999 und 2000 umfangreich restaurierte Bockwindmühle. Sie ist heute vollkommen funktionsfähig, jedoch nur von außen zu besichtigen.
 Jährlich wiederkehrende Bräuche wie das Sommer- und Wintersonnenwendfeuer, Schützenfest, thematische Dorffeste wie Teichfest, Backhausfest, Holzfest oder die Kirmes ziehen alljährlich ein Vielfaches der Einwohnerzahl als Gäste an.

Einzelnachweise

Weblinks

Geographie (Roßleben-Wiehe)
Ort im Kyffhäuserkreis
Ehemalige Gemeinde (Kyffhäuserkreis)
Ersterwähnung 1312
Gemeindeauflösung 1994

Langenroda


Fagurklukka (fræðiheiti: Campanula persicifolia) er fjölær tegund af klukkuætt (Campanulaceae). Hún vex aðallega í suður Evrópu.

Tilvísanir

Bláklukkur

Fagurklukka


Christopher Paul Daukaus  (nascido em 25 de setembro de 1989) é um lutador de MMA americano e ex -policial que compete na divisão Heavyweight do Ultimate Fighting Championship. Ele é o irmão mais velho do também lutador do UFC Kyle Daukaus. Em 14 de fevereiro de 2022, ele está como o 8º colocado no ranking de pesos pesados do UFC.

Fundo
Daukaus foi criado no nordeste de Filadélfia, no bairro de Tacony. Em 2007, Chris se formou na North Catholic High School e se tornou um residente de Parkwood, Filadélfia . Depois de se formar, ele frequentou a Universidade Estadual da Pensilvânia, mas acabou desistindo. Ele começou a treinar artes marciais mistas um ano antes de se matricular na academia de polícia para preencher o vazio do esporte e da competição após o ensino médio e seguir os passos de seu pai, que também era policial.

Carreira de artes marciais mistas

Início de carreira
Profissional desde outubro de 2013 e representando Martinez BJJ, Chris Daukaus compilou um recorde de 8-3 em 11 lutas na carreira como profissional, vencendo por seis nocautes e uma decisão. Daukaus competiu com CES MMA, Cage Fury Fighting Championships e Ring Of Combat. Ele terminou seis de suas sete vitórias profissionais. Em sua estreia no MMA no XFE Cage Wars 27, ele derrotou Robert Duvalle por nocaute técnico no primeiro round. Daukaus também derrotou Jeffrey Blachly por nocaute técnico no segundo round em sua estreia no Cage Fury Fighting Championships no CFFC 50. Ele derrotou Blachly pela segunda vez por decisão unânime no CFFC 62. Então, no KOTC Regulator, Daukaus derrotou Anthony Coleman por nocaute técnico no primeiro round. Ele também derrotou Plinio Cruz por nocaute técnico no primeiro round no CFFC 69. Para seu passeio solitário com CES MMA no CES MMA 52 Daukaus derrotou Joshua Marsh por nocaute técnico no segundo round.

No Ring Of Combat 65, ele enfrentou Edwin Smart e o derrotou por nocaute técnico no primeiro round para conquistar a sexta vitória por nocaute de sua carreira profissional.

Daukaus sofreu uma derrota para Zu Anyanwu em uma luta pelo Cage Fury FC Heavyweight Championship no CFFC 73 em 2 de março de 2019. Daukaus estava claramente ganhando aquela luta antes que um figurão mudasse a aparência dela rapidamente e Daukaus foi nocauteado.

Ele então enfrentou Danny Holmes no CFFC 77 em 16 de agosto de 2019. Ele venceu a luta por nocaute técnico no primeiro round.

Ele estava programado para enfrentar Shawn Teed pelo Cage Fury FC Heavyweight Championship em uma revanche no CFFC 82 em 21 de março de 2020. No entanto, todo o evento foi adiado devido à pandemia do COVID-19. O evento e a luta pelo campeonato foram remarcados para 12 de agosto de 2020. No entanto, Daukaus assinou com o UFC no início de agosto e foi substituído por Carl Seumanutafa.

Ultimate Fighting Championship
Daukaus fez sua estreia no UFC com nove dias de antecedência contra Parker Porter em 15 de agosto de 2020 no UFC 252 . Ele venceu por paralisação no primeiro round depois de uma série de socos e uma joelhada derrubada Porter.

Daukaus enfrentou Rodrigo Nascimento em 11 de outubro de 2020 no UFC Fight Night: Moraes vs. Sandhagen. Ele venceu a luta por nocaute no primeiro round. Essa vitória lhe rendeu o prêmio Performance da Noite.

Daukaus enfrentou Alexey Oleynik em 20 de fevereiro de 2021 no UFC Fight Night: Blaydes vs. Luís. Ele venceu a luta por nocaute técnico no primeiro round. Essa vitória lhe rendeu o prêmio Performance da Noite .

Daukaus estava programado para enfrentar Shamil Abdurakhimov no UFC on ESPN: Sandhagen vs. Dillashaw, mas o confronto seria adiado devido aos protocolos COVID-19 dentro do campo de Abdurakhimov. A luta foi remarcada para acontecer no UFC on ESPN: Hall vs. Strickland em 31 de julho de 2021. No entanto, a luta foi adiada por razões desconhecidas para o UFC 266 . Daukaus venceu a luta por nocaute técnico no segundo round. Essa vitória lhe rendeu o prêmio Performance da Noite .

Daukaus enfrentou Derrick Lewis em 18 de dezembro de 2021 no UFC Fight Night: Lewis vs. Daucaus. Ele perdeu a luta por nocaute no primeiro round.

Daukaus está programado para enfrentar Curtis Blaydes em 26 de março de 2022 no UFC Fight Night 205.

Vida pessoal
Daukaus era oficial do Departamento de Polícia da Filadélfia desde 2010. No entanto, em 1º de dezembro de 2021, antes de sua luta com Derrick Lewis, Daukaus decidiu deixar seu cargo na força policial para se concentrar totalmente em sua carreira no MMA.

Ele e sua esposa Kelly têm um filho, Cooper.

Campeonatos e conquistas

 Campeonato de luta final
 Performance da Noite (Três vezes)

Cartel nas artes marciais mistas (MMA)

|-
| Loss
|align=center| 12–4
|Derrick Lewis
|KO (punches)
|UFC Fight Night: Lewis vs. Daukaus
|18 de dezembro de 2021
|align=center|1
|align=center|3:36
|Las Vegas, Nevada, Estados Unidos
|
|-
|Win
|align=center| 12–3
|Shamil Abdurakhimov
|TKO (punches and elbows)
|UFC 266
|25 de setembro de 2021
|align=center|2
|align=center|1:23
|Las Vegas, Nevada, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 11–3
| Alexey Oleynik
|TKO (punches)
|UFC Fight Night: Blaydes vs. Lewis
|20 de fevereiro de 2021
|align=center|1
|align=center|1:55
|Las Vegas, Nevada, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 10–3
| Rodrigo Nascimento
|KO (punches)
|UFC Fight Night: Moraes vs. Sandhagen
|11 de outubro de 2020
|align=center|1
|align=center|0:45
|Abu Dhabi, Emirados Árabes Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 9–3
| Parker Porter
| TKO (punches and knee)
| UFC 252
| 15 de agosto de 2020
| align=center| 1
| align=center| 4:28
| Las Vegas, Nevada, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center|8–3
| Danny Holmes
| TKO (head kick)
| Cage Fury FC 77
| 16 de agosto de 2019
| align=center|1
| align=center|1:30
| Atlantic City, New Jersey, Estados Unidos
|
|-
| Loss
| align=center|7–3
| Azunna Anyanwu
| TKO (punches)
|Cage Fury FC 73
| 2 de março de 2019
| align=center|2
| align=center|4:05
| Philadelphia, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center|7–2
| Edwin Smart
| TKO (punches)
| Ring of Combat 65
| 21 de setembro de 2018
| align=center|1
| align=center|3:49
| Atlantic City, New Jersey, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center|6–2
|Jahsua Marsh
|TKO (punches)
| CES MMA 52
| 17 de agosto de 2018
| align=center|2
| align=center|2:16
| Philadelphia, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 5–2
| Plinio Cruz
| KO (punch)
| Cage Fury FC 69
| 16 de dezembro de 2017
| align=center|1
| align=center|2:38
| Atlantic City, New Jersey, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 4–2
| Anthony Coleman
|TKO (punches)
| KOTC: Regulator
| 1 de julho de 2017
|align=Center|1
|align=center|3:04
|Stroudsburg, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 3–2
| Jeffrey Blachly
| Decision (unanimous)
| Cage Fury FC 62
| 17 de dezembro de 2016
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Philadelphia, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Loss
| align=center| 2–2
| Shawn Teed
| Submission (keylock)
| Cage Fury FC 53
| 4 de dezembro de 2015
| align=center| 2
| align=center| 1:20
| Philadelphia, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 2–1
| Jeffrey Blachly
| TKO (shoulder injury)
| Cage Fury FC 50
| 18 de julho de 2015
| align=center| 2
| align=center| 0:50
| Atlantic City, New Jersey, United States
|
|-
| Loss
| align=center| 1–1
| Yordany Hernandez Figueroa
| KO (punches)
| XFE 42
| 10 de maio de 2014
| align=center| 1
| align=center|2:24
| Chester, Pennsylvania, Estados Unidos
|
|-
| Win
| align=center| 1–0
| Robert Duvalle
| TKO
| XFE 27
| 19 de outubro de 2013
| align=center| 1
| align=center| 2:03
| Chester (Pensilvânia), Estados Unidos
|

Ver também
 Lista de lutadores atuais do UFC

Referências

Ligações externas

Pessoas vivas
Nascidos em 1989
Lutadoras de MMA dos Estados Unidos

Chris Daukaus


Frestedt Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 10,32 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30.06.2005 itibarıyla yaklaşık 400 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hauke Zimmermann tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.findcity.de/25712e

Frestedt


Almon Brown Strowger () a fost un inventator american de la al cărui nume provine termenul de comutator Strowger (în ), un dispozitiv electromecanic de comutare a semnalelor telefonice, care a fost proiectat folosind tehnologii inspirate din patentele lui Almon Strowger.

Biografie

Primii ani
Strowger s-a născut în Penfield, New York, aproape de Rochester, New York. Sunt disponibile puține informații despre copilăria lui, dar este cunoscut faptul că el a fost nepotul celui de-al doilea colonist și morar din Penfield. În istoria ei despre orașul Penfield, Katherine Thompson a scris că, atunci când mama lui Strowger dădea copiilor o sarcină, el și frații lui petreceau cea mai mare parte a timpului proiectând o mașinărie care să îndeplinească acea sarcină. El a învățat la școală în Penfield pentru un timp și a servit ca voluntar în Armata a 8-a de Cavalerie din New York în timpul Războiului Civil American. Se crede că el a luptat în cea de-a Doua Bătălie de la Bull Run lângă Manassas, Virginia.

Referințe

Nașteri în 1839
Decese în 1902
Inventatori americani

Almon Brown Strowger


An Lagenandra ovata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni George Henry Kendrick Thwaites. An Lagenandra ovata in nahilalakip ha genus nga Lagenandra, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Lagenandra

Lagenandra ovata


Damir Amirzianovitch Charipzianov - en  et en anglais :  - (né le  à Nijnekamsk en Russie) est un joueur professionnel russe de hockey sur glace. Il évolue au poste de défenseur.

Biographie

Carrière en club
Formé au Neftekhimik Nijnekamsk, il débute dans la MHL avec le Reaktor en 2012. Il est choisi au premier tour, en cinquantième position lors de la sélection européenne 2013 de la Ligue canadienne de hockey par l'Attack d'Owen Sound. Il part alors en Amérique du Nord et évolue dans la Ligue de hockey de l'Ontario. Il passe professionnel dans la Ligue américaine de hockey avec le Reign d'Ontario en 2016. En 2016, il retourne au Neftekhimik et découvre la Ligue continentale de hockey. Il signe à l'Avangard Omsk en 2020. Il remporte la Coupe Gagarine 2021 avec l'Avangard.

Carrière internationale
Il représente la Russie au niveau international. Il prend part aux sélections jeunes.

Statistiques
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

En club

| 2012-2013 || Reaktor || MHL || 54|| 0|| 7|| 7|| 24|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2013-2014 || Attack d'Owen Sound || LHO || 67|| 5|| 11|| 16|| 65|| 5|| 0|| 1|| 1|| 0
|-
| 2014-2015 || Attack d'Owen Sound || LHO || 66|| 9|| 25|| 34|| 59|| 5|| 1|| 2|| 3|| 6
|-
| 2015-2016 || Attack d'Owen Sound || LHO || 46|| 5|| 16|| 21|| 34|| 6|| 1|| 3|| 4|| 4
|-
| 2016-2017 || Reign d'Ontario || LAH || 1|| 0|| 0|| 0|| 0|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2017-2018 || Reign d'Ontario || LAH || 38|| 0|| 3|| 3|| 57|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2017-2018 || Monarchs de Manchester || ECHL || 10|| 2|| 2|| 4|| 6|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2017-2018 || Neftekhimik Nijnekamsk || KHL || 54|| 5|| 11|| 16|| 44|| 3|| 0|| 0|| 0|| 2
|-
| 2018-2019 || Neftekhimik Nijnekamsk || KHL || 61|| 8|| 16|| 24|| 20|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2019-2020 || Neftekhimik Nijnekamsk || KHL || 60|| 5|| 21|| 26|| 32|| 4|| 0|| 0|| 0|| 2
|-
| 2020-2021 || Avangard Omsk || KHL || 48|| 2|| 6|| 8|| 22|| 24|| 3|| 5|| 8|| 8
|-
| 2021-2022 || Avangard Omsk || KHL || 39|| 2|| 8|| 10|| 18|| 13|| 3|| 3|| 6|| 14
|-
| 2022-2023 || Avangard Omsk || KHL || 66 || 7 || 12 || 19 || 34 || 14 || 1 || 5|| 6|| 10

Au niveau international

| 2014 || align="left"| Championnat du monde moins de 18 ans || 5|| 0|| 0|| 0|| 0|| 0|| align="left"| Cinquième place
|-
| 2016 || align="left"| Championnat du monde junior || 7|| 0|| 0|| 0|| 4|| -3|| align="left"|  Médaille d'argent
|-
| 2022 || align="left"| Jeux olympiques || 6|| 0|| 0|| 0|| 4|| 0|| align="left"|  Médaille d'argent

Références

Naissance en février 1996
Naissance à Nijnekamsk
Joueur international russe de hockey sur glace
Défenseur de hockey sur glace
Choix de repêchage du Neftekhimik Nijnekamsk
Joueur de l'Attack d'Owen Sound
Joueur du Neftekhimik Nijnekamsk
Joueur des Monarchs de Manchester (ECHL)
Joueur du Reign d'Ontario (LAH)
Champion de la Coupe Gagarine
Joueur de l'Avangard Omsk
Joueur de hockey sur glace aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé d'argent olympique du Comité olympique de Russie

Damir Charipzianov


Walter White (pe numele său complet: Walter Hartwell White Sr.) este un personaj fictiv, protagonistul serialului american Breaking Bad. El este interpretat de Bryan Cranston. În serial, Walter White este un profesor de chimie diagnosticat cu cancer pulmonar în stadiul 3A, care decide să producă împreună cu fostul său elev, Jesse Pinkman, metamfetamină. El ia această decizie pentru a își putea plăti tratamentul medical și pentru a lăsa familiei sale bani în cazul decesului său. Pe măsură ce serialul progresează, el va adopta porecla de Heisenberg pentru identitatea sa de traficant de droguri.

Americani fictivi
Chimiști fictivi

Walter White


Simonsberg, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 17.09 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 870 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Erwin Kröger tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-treene.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Simonsberg


Cette page concerne les évènements survenus en 1920 en Finlande  :

Évènement
 - :
 avril :
  : Gouvernement Erich
 mai- : Gouvernement d'Olonets
  : Traité de Tartu, traité de paix entre la République socialiste fédérative soviétique de Russie d'une part et les républiques d'Estonie et de Finlande.

Sport
 Participation de la Finlande aux Jeux olympiques d'Anvers.

Création
 Huhtamäki
 Kemira

 Parti socialiste des travailleurs de Finlande
  (club de football)
  (équipe de basket-ball)

 Université de Turku

Dissolution
  (fortification abandonnée)
 Gouvernement Vennola I

Naissance
 , artiste suédoise.
 , actrice.
 , acteur.
 , banquier.
 , patineur de vitesse.
 , peintre.
 , actrice.
 Sirkka Selja, poétesse.

Décès
 , juge.
 , journaliste.
 , poétesse.
 , juriste.
 , poète.
 , personnalité politique.

Notes et références

1920 en Finlande

1920 en Finlande


Tushar Ranganath (31 de marzo de 1974 - 20 de diciembre de 2011), también conocido como Ranganth o Ranganna, fue un director de cine. Nacido y criado en Bangalore, India, Ranganath hizo su debut en el cine con Gulama. Murió el 20 de diciembre de 2011 a los 37 años tras sufrir un infarto.

Filmografía
 Gulama (2009)
 Kanteerava (2010)

Referencias

Nacidos en Bangalore
Directores de cine de India
Fallecidos por infarto agudo de miocardio

Tushar Ranganath