Kaliforniya veya California (, ), Amerika Birleşik Devletleri'nin batısında bir eyalettir. Doğusunda Nevada, güneydoğusunda Arizona, batısında Pasifik Okyanusu, kuzeyinde Oregon ve güneyinde Meksika'nın Baja California eyaleti ile sınırlanan eyalet, Amerika'nın üçüncü büyük ve 39,5 milyonu aşkın nüfusuyla en kalabalık eyaletidir. Aynı zamanda Kuzey Amerika'daki en kalabalık, dünyanın ise 34. en kalabalık yönetim birimidir. Büyük Los Angeles Alanı ve San Francisco Körfez Bölgesi, sırasıyla ABD'nin ikinci ve beşinci en kalabalık metropolitan alanıdır; ilki 18,7 milyondan fazla, ikincisi ise 9,6 milyondan fazla nüfusa sahiptir. Sacramento eyaletin başkentidir, Los Angeles eyaletteki en kalabalık şehirdir ve ülkenin ikinci kalabalık şehridir (New York City'den sonra). Los Angeles İlçesi ülkenin en kalabalık ilçesidir, San Bernardino İlçesi ise ülkenin alan açısından en büyük ilçesidir. Hem şehir hem de ilçe olan San Francisco, New York City'nin beş ilçesinden dördünün arkasında, ülkedeki en yoğun nüfuslu büyük şehir (New York City'den sonra) ve ülkedeki en yoğun nüfuslu beşinci ilçedir.

2019 itibarıyla 3,2 trilyon ABD doları gayri safi eyalet içi hasılasıyla Kaliforniya ekonomisi, dünyada bir alt yönetim birimine ait en büyük ekonomidir. Kaliforniya eğer bağımsız bir ülke olsaydı, 2020 itibarıyla dünyanın en kalabalık 37. ülkesi ve beşinci büyük ekonomisi olurdu. Büyük Los Angeles Alanı ve San Francisco Körfez Bölgesi, New York metropoliten alanından (1,8 trilyon dolar) sonra ülkenin ikinci ve üçüncü en büyük kent ekonomileridir (2020 itibarıyla sırasıyla 1.0 trilyon dolar ve 0.5 trilyon dolar). San Francisco Körfez Bölgesi Kombine İstatistik Alanı, 2018'de büyük birincil istatistik alanları arasında ülkenin kişi başına en yüksek gayri safi yurtiçi hasılasına (106.757 $) sahiptir ve piyasa değeri açısından dünyanın en büyük 10 şirketinden dördüne ev sahipliği yapmaktadır. Dünyanın en zengin 10 insanından dördü de bu eyalette yaşamaktadır.

Şu anda Kaliforniya olan bölge, 16. ve 17. yüzyıllarda bir dizi Avrupalı tarafından keşfedilmeden önce, çeşitli Kızılderili kabilelelerin yaşadığı bir bölgeydi. İspanyol İmparatorluğu daha sonra bölge üzerinde hak iddia etti ve sömürgeleştirdi. 1804'te Yeni İspanya Valiliği kapsamında Alta California eyaletine dahil edildi. Bölge, başarılı bağımsızlık savaşının ardından 1821'de Meksika'nın bir parçası oldu, ancak Meksika-Amerika Savaşı'ndan sonra 1848'de Amerika Birleşik Devletleri'ne devredildi. Alta California'nın batı kısmı daha sonra organize edildi ve 1850 Uzlaşmasının ardından 9 Eylül 1850'de 31. eyalet olarak kabul edildi. Kaliforniya Altına Hücum 1848'de başladı ve diğer ülke ve eyaletlerden büyük ölçekli göçler ile Kaliforniya yerlilerine karşı soykırım gibi çarpıcı sosyal ve demografik değişikliklere yol açtı ve buna eşlik eden bir ekonomik patlama yaşandı.

Eğlence ve spor gibi popüler kültüre yapılan kayda değer katkıların pek çoğunun kökenleri Kaliforniya'ya dayanmaktadır. Eyalet, ayrıca iletişim, bilgi, yenilik, çevrecilik, ekonomi ve siyaset alanlarında kayda değer katkılarda bulunmuştur. Kaliforniya, küresel eğlence üzerinde derin bir etkisi olan, dünyanın en eski ve en büyük film endüstrisi olan Hollywood'un evidir. Kaliforniya ayrıca hippi karşı kültürünün, plaj ve araba kültürünün ve kişisel bilgisayarın çıkış yeri olarak kabul edilir. San Francisco Körfez Bölgesi ve Büyük Los Angeles Bölgesi, sırasıyla küresel teknoloji ve eğlence endüstrilerinin merkezleri olarak görülmektedir. Kaliforniya'nın ekonomisi çok çeşitlidir: eyaletin ekonomisinin %58'i finans, hükûmet, emlak hizmetleri, teknoloji ve profesyonel, bilimsel ve teknik iş hizmetlerine dayanmaktadır. Ekonominin yalnızca %1,5'ini oluşturmasına rağmen  Kaliforniya'nın tarım endüstrisi, herhangi bir ABD eyaletinin en yüksek çıktısına sahiptir. Kaliforniya limanları, çoğu Pasifik Kıyıları uluslararası ticaretinden kaynaklanan tüm ABD ithalatının yaklaşık üçte birini işler.

Etimoloji
İspanyollar Baja California Yarımadası () ve Alta California'yı () kapsayan bölgeye Las Californias (, İngilizce: The Californias) adını vermiştir. California isminin İngilizceye İspanyolca aynı kelimeden geçtiği düşünülür. ABD'de eyaletten bahsetmek için kısaca CA, Cal, Cali, Calif, Califas, veya US-CA kullanılır.

California adı en eski kopyası 1510'a tarihlenen, Garci Rodríguez de Montalvo tarafından yazılmış İspanyolca roman Las sergas de Esplandián'''da geçmektedir. Roman, şövalye edebiyatının popüler serilerinden biri olarak tanımlanmış ve Amadís de Gaula eseri ile başlayan serinin 5. bölümünü oluşturmaktadır. Hikâyede Kraliçe Califia, altın ve inci yönünden zengin, üzerinde Amazonlar gibi yaşayan ve altından zırhlar giyen güzel siyahî kadınların yanı sıra griffon ve diğer mitik canlıların da yer aldığı California adlı ücra bir adayı yönetmektedir. Olay örgüsünde Califia'nın Müslüman kuvvetlerin yanında savaşması, kraliçeye yazar tarafından konmuş ismin halife (İspanyolca: califa; Arapça: خَلِيفَة, ḵalīfa) unvanından türetilmiş olabileceğine işaret etmektedir. Bu eser, 1910'lardan beri California etimolojisini açıklamak için kullanılan ana teoridir.

11. yüzyılda yazıya geçirilmiş Frank Krallığı'nı konu alan Eski Fransızca eser Roland Destanı'nda yer alan Califerne kelimesi, bazı akademisyenlerin Montalvo'nun eserindeki ismin nihaî kaynağı olabileceğine dair teoriler öne sürmesine sebebiyet vermiştir. Yerin konumu tarif edilmemiş olmakla birlikte eserde Sarazenlerden bahsedildiği için bu ismin de "halife" kökünde geldiğini belirtmiştir. Buna ek olarak eyaletin isminin Eski İspanyolca yazılı örneği bulunmayan ve sıcak fırın anlamına gelecek *Calit Fornay (Latince: Calida Fornax) kelimesinden türetilmiş olabileceği iddia edilmiştir. Sicilya'daki Californo and Calafornina ile İspanya'daki Calahorra yerleşkeleri ortaya konmuş diğer köken önerileridir.

 Tarih

Kaliforniya'ya gelen ilk Avrupalı; 1542 yılında Portekizli João Rodrigues Cabrilho olmuştur. Ancak Kaliforniya'nın tüm koylarını gezip; sahip olduğunu öne süren ise ünlü İngiliz korsan Francis Drake olmuştur (1579).

İleriki yüzyılda fazla ilgi çekemeyen Kaliforniya'ya 1700'lü yıllarda İspanya yerleşmiş ve Meksika'nın bir parçası olmuştur. Ancak kısa bir süre sonra terk edilmiştir.

1846 yılındaki Meksika-Amerika Savaşı sonucunda Kaliforniya Cumhuriyeti kurulmuş; kısa bir süre sonra da Amerika Birleşik Devletleri ile birleşme müzakereleri başlamıştır.

1848'de altın yataklarının keşfi ile çok büyük bir göçe sebep olmuş (hatta bu yüzden eyaletin lakabı "Altın eyalet"tir [İngilizce: Golden State]); 1850 yılında da Amerika Birleşik Devletleri birliğine girmiştir.

Amerikan İç Savaşı sırasında da; savaşı kazanan Kuzey İttifakı ile ortak olmuştur.

 Coğrafya

Eyaletin coğrafyası, batıda metropol alanların yoğunlaştığı Pasifik Okyanusu kıyısından, doğuda Sierra Nevada dağlarına ve kuzeybatıda sekoya ve Douglas köknar ormanlarından güneydoğuda Mojave Çölü'ne kadar büyük çeşitlilik göstermektedir. Büyük bir tarım alanı olan Central Valley, eyaletin merkezine hakimdir. Eyaletin kuzeyinde Pasifik yağmur ormanları adı verilen, Alaska kıyılarından Kaliforniya'nın kuzey kıyılarına kadar uzanan ılıman yağmur ormanları yer alır.

 İklim
Kaliforniya kıyıları ile eyaletin kuzeydoğusu ılık Akdeniz iklimi (Csb) etkisi altındadır. Kıyıdan uzaklaştıkça, özellikle de Central Valley bölgesinde iklim sıcak Akdeniz (Csa) veya yarı kurak iklimlerine (BSk ve BSh) dönmektedir. Eyaletin güneydoğusunda çöl iklimi (BWh ve BWk) hakimdir. Eyaletin dağlık bölgelerinde ve bu bölgelerinden etrafında tundra (ET), subarktik iklim (Dsc) ve karasal iklim (Dsb'') gibi çeşitli dağ iklimleri görülür. Dünyadaki ölçülmüş en yüksek sıcaklık 1913'te 56.7 °C ile Death Valley'de tespit edilmiştir. ABD'deki büyük metropol alanlar içerisinde Los Angeles ve San Fransisco, okyanus kıyısında olmaları nedeniyle yaz sıcaklığı açısından ülkedeki en serin büyük kentleri oluşturmaktadır.

Eyaletteki dağlar yağmur gölgesi oluşturduğundan ötürü Güneydoğu Kaliforniya ile komşu eyalet Arizona'nın güneybatısında çöller hakimdir. Kaliforniya, Kuzey Amerika kıtasının tamamındaki en büyük su tüketicisidir. Zamanla, kuraklık ve orman yangınlarının sıklığının artması ve bu olayların daha az mevsimsel hale gelerek yıl boyunca yaşanmaya başlamaları Kaliforniya'nın su güvenliğini zorlamaktadır.

Eğitim

Kaliforniya, 2005-06 öğretim yılında 6,2 milyondan fazla öğrenciyle ülkedeki en çok öğrenciye sahipti ve Kaliforniya'ya 36 eyaletin toplam nüfusundan daha çok öğrenci ve ülkedeki öngörülen en yüksek kayıtlar buradadır.

Devlet orta öğretimi, ticaret, dil ve liberal sanatlarda seçmeli dersler veren liselerden oluşur ve üstün yetenekliler, üniversiteye gidecekler ve endüstriyel sanat öğrencileri için ayrı ayrı eğitim yolları vardır. Kaliforniya'nın kamu eğitim sistemi, ekonomi ve öğrenci kayıt rakamlarıyla birlikte büyüyen K-12 sınıfları ve toplum kolejleri için asgari bir yıllık finansman düzeyi gerektiren benzersiz anayasal değişiklikle desteklenir.

2016'da Kaliforniya'nın K-12 devlet okulu öğrenci başına harcaması ülke içinde 22. sıradaydı (öğrenci başına harcama 11.500 ABD doları ve ABD ortalaması 11.800 ABD doları idi).

2012 için, Kaliforniya'nın K-12 devlet okulları, öğrenci başına düşen çalışan sayısında 0,102 ile 48. sırada yer alırken (ABD ortalaması 0,137 idi), çalışan başına en fazla 7. sırada, 49.000 ABD Doları (ABD ortalaması 39.000 ABD Doları) ödüyordu.
2007'de yapılan bir araştırma, Kaliforniya'nın devlet okulu sisteminin aşırı düzenlemeden muzdarip olduğu için "kırıldığı" sonucuna vardı.

Yüksek öğrenim
Kaliforniya kamu lise sonrası eğitimi üç ayrı sistem halinde düzenlenmiştir:
 Eyaletin devlet araştırma üniversite sistemi, Kaliforniya Üniversitesi'dir (UC). 2011 sonbaharı itibarıyla, California Üniversitesi'nin toplam 234.464 öğrencisi vardı.

On tane UC kampüsü vardır. Dokuz tanesi lisans, yüksek lisans ve doktora dereceleri ile sonuçlanan hem lisans hem de yüksek lisans programları sunan genel kampüslerdir. Tamamen sağlık hizmetlerinde lisansüstü eğitime adanmış ve Kaliforniya'daki en yüksek dereceli hastanesi UCSF Tıp Merkezi'nin UC San Francisco adlı özel bir kampüsü vardır.

Sistem başlangıçta Kaliforniya lise öğrencilerinin ilk sekizde birini kabul etmeyi amaçlıyordu, ancak birkaç kampüsün oranı daha da seçici oldu. UC sistemi geçmişte doktora verme konusunda münhasır yetkiliydı, ancak o zamandan beri bu durum değişti ve CSU artık UC'den bağımsız olarak bir avuç doktora derecesi vermeye sınırlı yasal yetkilidir.
 Kaliforniya Eyalet Üniversitesi (CSU) sisteminde yaklaşık 430.000 öğrenci bulunmaktadır. CSU (kesin makaleyi kısaltılmış haliyle alır, UC almaz) başlangıçta California lise öğrencilerinin en iyi üçte birini kabul etmeyi amaçlıyordu, ancak birkaç kampüs çok daha seçici hale geldi. CSU başlangıçta yalnızca lisans ve yüksek lisans dereceleri verme yetkisine sahipti dereceleri ve doktora derecesini yalnızca UC veya özel üniversitelerle ortak programların bir parçası olarak verebilirler. O zamandan beri, CSU'ya bağımsız olarak birkaç doktora derecesi verme yetkisi verilmiştir (UC'nin geleneksel yargı yetkisine müdahale etmeyen belirli akademik alanlarda).
 California Community Colleges sistemi, önlisans derecesi ile sonuçlanan alt bölüm kurslarının yanı sıra çeşitli türde sertifikalarla sonuçlanan temel beceriler ve iş gücü eğitimi sağlar. (On beş Kaliforniya devlet üniversitesi halen kendi coğrafi bölgelerinde çok talep gören disiplinlerde dört yıllık lisans derecesi vermektedir.) 2,6milyondan fazla öğrenciye hizmet veren 112 kolejden oluşan ABD'deki en büyük yüksek öğrenim ağıdır.

Kaliforniya'da ayrıca birçok dini ve özel amaçlı kurum dahil olmak üzere diğer birçok özel kolej ve üniversite arasında şu önemli özel üniversiteler de vardır:  Stanford Üniversitesi, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü (Caltech), Güney Kaliforniya Üniversitesi, Claremont Kolejleri, Santa Clara Üniversitesi, Loyola Marymount Üniversitesi, San Diego Üniversitesi, San Francisco Üniversitesi, Chapman Üniversitesi, Pepperdine Üniversitesi,  Occidental College ve Pasifik Üniversitesi.

Kaliforniya, diğerleri arasında özellikle California College of the Arts, California Institute of the Arts, San Francisco Art Institute, Art Center College of the Arts ve Academy of Art University dahil olmak üzere pek çok sanat koleji ve enstitü ve üniversitesi vardır.

Ekonomi

1849 yılında altın yataklarının keşfedilmesi üzerine, nüfusu on binin altındayken günümüzde Amerika kıtasının en büyük ekonomi merkezi konumuna gelen Kaliforniya; Amerika Birleşik Devletleri'nin de en büyük ekonomik gücünü temsil eder. Kaliforniya eğer bir ülke olsaydı,  dünyanın en büyük 5. ekonomisine sahip olurdu (ABD'nin geri kalanı, Çin, Japonya ve Almanya'dan sonra). Kişi başına düşen GSEİH'i $85.460'dur ve ABD'de bu hususta 5. sırada yer alır. Eyaletin toplam GSEİH'i  $3,2 trilyondur.  Eyaletin ekonomisi Afrika'nın ve Avustralya'nınkinden daha büyük olup, neredeyse Güney Amerika'nın toplam GSYİH'ine eşittir.

Eyaletteki en büyük 5 işveren sektör arasında sırasıyla ticaret, taşımacılık ve ilişkili hizmetler; devlet kurumları; profesyonel ve iş hayatı ile ilgili hizmetler; eğitim ve sağlık hizmetleri; ve eğlence ve otelciliğe yönelik hizmetler yer alır. Ekonomik çıktı açısından finans; ticaret ve taşımacılık; eğitim ve sağlık; devlet kurumları ve üretim en büyük sektörlerdir. İşsizlik oranı  %7,3'tür. 2019 yılında eyaletteki yaklaşık 13,4 milyon hane içerisinde 1.147.251 adedinin; yani toplam hanelerin yaklaşık %8,5'inin milyoner olduğu tespit edilmiştir.

Emlak piyasasının yerleşim yerlerinde en ucuz olduğu yer Central Valley bölgesidir. En pahalı emlak fiyatları büyük bölgeler bazında San Francisco Körfezi'nde görülür. Beverly Hills, Rolling Hills, Hidden Hills, Malibu ve Bel Air gibi semtler ABD'nin en zengin semtlerinden bazılarıdır.

Siyaset

Kaliforniya vatandaşları başkanlık seçimlerinde oylarını ağırlıklı olarak Demokrat Parti adaylarına kullansalar da, 2003 ile 2011 yılları arasında eyalet valisi olarak Cumhuriyetçi Parti üyesi film yıldızı ve dünya vücut geliştirme şampiyonu Arnold Schwarzenegger'ı seçilmiştir. 7 Ocak 2019 itibariylan eyalet valisi Gavin Newsom'dır.

Yapılan son kanun seçimlerinde; Schwarzenegger'ın itfaiyeciler, polisler, öğretmenler, doktorlar ve yargıçları kapsayan kanunları, seçimlerde önerdiği 4 önergenin halk tarafından kabul edilmemesiyle reddedilmiştir. Schwarzenegger'ın soykırıma uğramış Kızılderililer hakkında aldığı ekonomik kanunlar iptal edilmeye çalışılmaktadır.

Amerikan vatandaşlarına nazaran çok daha modern ve eğitimli bir profil çizen Kaliforniya'da; nüfusun çoğunluğu Irak Savaşı'na ve eski başkan George W. Bush'un politik kararlarına karşı; Kyoto Protokolü'nün imzalanması taraftarıdır.

Kaliforniya, Massachusetts'in ardından kürtajı ve eşcinsel evlilikleri yasalaştıran ikinci eyalettir. Eyalet 1996'da tıbbi esrar, 2016'da ise rekreasyon amaçlı esrar tüketimini yasallaştırmıştır.

Kaliforniya'daki kontluklar

Popüler kültürde Kaliforniya
Kaliforniya; sinemanın kalbini Hollywood'da, internet'in kalbini Silikon Vadisi'nde; müzik, eğlence ve televizyonun kalbini de Los Angeles'ta taşımaktadır. Her ne kadar günümüzde masrafları daha makul olduğu için filmler başka ülkelere çekimler için taşınsa da; son 30 yıldır klasikleşen bir eyalet deyişine göre "Dünyanın duyduğu ve izlediği çoğu şey Kaliforniya'da üretilir."

Galeri

Ayrıca bakınız

 Kaliforniya'da eğitim

Kaynakça

Kaliforniya


Chameli (Hindi: चमेली, übersetzt: Jasmin) ist ein preisgekrönter Bollywoodfilm aus dem Jahr 2003. Der Film hatte keinen kommerziellen Erfolg, wurde allerdings von Kritikern gelobt.

Handlung
In einer stark verregneten Nacht  fährt der frustrierte Witwer und erfolglose Geschäftsmann Aman Kapoor durch die Metropole Bombay. Sein Auto bleibt aufgrund der überfluteten Straßen stehen. Auch ist niemand in der Nähe, den er um Hilfe bitten könnte. Deshalb sucht er unter einem Dach Schutz, wo die Prostituierte Chameli auf Freier wartet. Da allerdings kein Kunde in Sicht ist, beginnt sie ein Gespräch. Erst weist Aman sie ab, doch als sie von ihrem Leben erzählt, zeigt er Interesse.

Chamelis Zuhälter Usman hat es in dieser Nacht auf sie abgesehen, da sie ihm noch 25.000 Rupien schuldet. Amar hat Mitleid und will Chameli helfen. In einer Bar trifft sie sich mit Usman. Als Usman ihr gegenüber handgreiflich wird, greift Aman ein, der Chamelis Schulden begleichen will. Sie gehen zur Bank, wo Aman das Geld abhebt. Usman will aber mehr Geld und zückt das Messer. Bei dieser Auseinandersetzung wird Usman ungewollt verletzt. Chameli und Aman werden in Haft genommen. Nach kurzem Hin und Her kommen sie jedoch frei und Chameli ist schuldenfrei.

Nach dieser aufregenden Nacht kehrt Aman endlich wieder nach Hause zurück und ist dank Chameli ein anderer Mann. Nach dem Tod seiner Frau hatte er ein deprimiertes Leben geführt. Er springt über seinen Schatten und nimmt den Kontakt zu seinem Schwiegervater wieder auf.

Schließlich trifft er wieder Chameli an ihrem Arbeitsort und ihr Wiedersehen erinnert an ihre erste Begegnung.

Musik

Auszeichnungen 2004
Asian First Film Festival
 Swarovski Trophy für die "Beste Kamera" an Aseem Bajaj

Filmfare Award 2004
 Filmfare Award/Besondere Leistung an Kareena Kapoor
 Filmfare Award/Beste Kamera an Aseem Bajaj

IIFA Award
 IIFA Award/Beste Kamera an Aseem Bajaj

Nominierung
 IIFA Award/Beste Playbacksängerin an Sunidhi Chauhan für den Song Sajna Ve

Star Screen Award
 Star Screen Award/Beste Playbacksängerin an Sunidhi Chauhan für den Song Sajna Ve

Sansui Viewer's Choice Awards
 Sansui Viewer's Choice Awards/Beste Kamera an Aseem Bajaj

Bollywood Movie Award
 Bollywood Movie Award/Kritikerpreis – Beste Darstellerin an Kareena Kapoor

Kritik
"Die Handlung bleibt ziemlich dünn, beinhaltet aber starke Dialoge und Rückblenden in die Leben der Charaktere. Es passiert etwas gar viel in nur einer Nacht, doch die Logik wird nicht überspannt. Und zum Schluss gibt es, so ganz und gar nicht Bollywood-üblich *Trommelwirbel* ein offenes Ende! In der Tat ungewöhnlich. Und sympathisch. Das gilt für den ganzen Streifen. Trotz hartem Thema und rohen Charakteren ist das Werk letztendlich sehr am menscheln. Sicher nicht der Film des Jahres und auch keiner, der in Indien gross Kasse macht. Aber Kareena sieht man danach mit anderen Augen. Mutig, Mädchen, mutig." (von molodezhnaja.ch)

Trivia
 Während der Dreharbeiten verstarb der Regisseur Anant Balani. Die Dreharbeiten wurden unter der Regie des Drehbuchautors Sudhir Mishra fortgesetzt.

Weblinks

 Review bei molodezhnaja.ch
 Review zum Film
 Kurze Kritik zum Film (engl.)

Einzelnachweise

Indischer Film
Filmtitel 2003
Filmdrama
Prostitution im Film

Chameli


"ලා වී ඔන් රෝස්" () යනු ප්‍රසිද්ධ ප්‍රංශ ගායිකා ඒදිත් ප්‍යෆ් විසින් 1945දී රචිත 1946 දී ප්‍රචලිත කරන ලද සහ 1947දී තනි ගීයක් ලෙස එළිදැක්වූ ඇගේ අත්‍යනන්‍ය වූ ගීතය යි. ජැමෙයිකානු ගායක ග්‍රේස් ජෝන්ස් ගේ 1977 දී ගායනය ද ජයග්‍රාහී අන්තර්ජාතික සාර්ථකත්වයක් අත්පත් කරගැනීමට සමත් විය. "La Vie en rose" ඇමෙරිකානු ගායිකා ඩෝනා සමර්(1993)අැතුළු ගායක ගායිකාවන් කිහිප දෙනෙකු විසින්ම ගායනා කර අැත.

ලා වී ඔන් රෝස්


Isla Vizcaíno este o insulă din Uruguay situată la estuarul pârâului Yaguarí, brațul nordic al estuarului râului Negru (Uruguay) al râului Uruguay. Este mărginită de râul Negru de Sud și de pârâul Vizcaíno la est, de râul Uruguay la nord și de Arroyo Yaguarí în vest.

Istoric

Prima așezare europeană de pe insulă a venit atunci când iezuiții au fondat misiunea lui Santo Domingo de Soriano pe Isla Vizcaíno în 1624, deși misiunea s-a mutat ulterior pe continent.

Referințe

Insule ale Americii de Sud
Geografia Uruguayului

Insula Vizcaíno


An Aechmea muricata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Manoel Arruda da Cámara, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Lyman Bradford Smith. An Aechmea muricata in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea muricata


Carla Gronchi (* 2. September 1912; † 14. August 1993; geborene Bissatini) war die zweite Ehefrau des italienischen Politikers Giovanni Gronchi (1887–1978) und während dessen Amtszeit als Italienischer Staatspräsident von Mai 1955 bis Mai 1962 Prima Signora von Italien.

Bissatini heiratete den 25 Jahre älteren Gronchi 1941. Sie war 1960 Schirmherrin der ersten Sommer-Paralympics.

Ehrungen
 3. Dezember 1956: Sonderstufe des Großkreuzes des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland
 Benennung der Scuola Primaria "Carla Gronchi" in Rosolina

Literatur
 Bruno Vespa: Le mogli della Repubblica, in: L'amore e il potere. Da Rachele a Veronica, un secolo di storia italiana. – Edizioni Mondadori, 2009

Einzelnachweise

Ehepartner eines Staatsoberhauptes oder Regierungschefs
Träger des Bundesverdienstkreuzes (Sonderstufe des Großkreuzes)
Italiener
Geboren 1912
Gestorben 1993
Frau

Carla Gronchi


Yeşildere, Samsun ilinin Asarcık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı Kıvrı olarak geçmektedir. Yeşildere; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Mahalle, Samsun il merkezine 45 km, Asarcık ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Asarcık'ın mahalleleri

Yeşildere, Asarcık


Hefter este un nume de familie. Printre persoanele notabile care au purtat acest nume se află:
 Alfred Hefter (1892-1957), poe, jurnalist și scriitor român
 Richard Hefter (n. c. 1942), scriitor american

Vezi și
 19423 Hefter

Nume de familie

Hefter


Jürgen Makan (* 5. Juli 1960) ist ein ehemaliger deutscher Fußballspieler.

Karriere
Jürgen Makan kam als Jugendlicher 1974 vom SC Käfertal zum SV Waldhof Mannheim und gab sein Debüt als Profi (2. Bundesliga) am 5. November 1978 gegen den Karlsruher SC (1:1). Spätestens ab 1980 kam der Offensivspieler zu regelmäßigen Einsätzen in der ersten Mannschaft, die 1983 mit Trainer Klaus Schlappner in die Bundesliga aufstieg. 1983/84 kam er zu 22 Bundesligaeinsätzen, eine Saison später waren es nur noch sieben. 1985 verließ er den SV Waldhof und ging zum 1. FC Saarbrücken, ebenfalls Bundesligist. Dort kam er allerdings nur auf sechs Liga- und zwei Pokaleinsätze und verließ den Verein nach nur einer Saison, die mit dem Abstieg endete. Anschließend war er noch für den SV Sandhausen in der Oberliga Baden-Württemberg aktiv.

Statistik

Hinzu kommen Spiele in Ligen unterhalb der 2. Bundesliga, für die keine vollständigen Daten vorliegen.

Weblinks

Einzelnachweise

Deutscher
Geboren 1960
Mann
Fußballspieler (SV Waldhof Mannheim)
Fußballspieler (1. FC Saarbrücken)
Fußballspieler (SV Sandhausen)

Jürgen Makan


"Forfatterens død" (Fransk: La mort de l'auteur) er et essay af den franske litterat Roland Barthes (1915-80). Barthes' essay fra 1967 er et modargument mod den traditionelle litteraturkritiks praksis om at inkorporere en forfatters intentioner og biografi i fortolkning af en tekst. Barthes skelner således mellem forfatterens liv og hendes værker og understreger, at de biografiske detaljer i ikke er en del af det litterære objekt. Derfor skal biografien heller ikke spille en rolle i vores forståelse af et givent værk. Barthes påpeger også, at det er teksten, der "taler" til læseren og ikke forfatteren af kød og blod. Denne pointe ligger i forlængelse af Barthes' poststrukturalistiske baggrund, hvori det er en central tanke, at teksters betydning kommer af eksisterende sproglige og kulturelle koder, som forfatteren nok kan trække på eller aktivere, men som forfatteren i sidste ende ikke er ophavsmand (m/k) til. "It is language which speaks" argumenterer Barthes "not the author."

Barthes mener derimod, at henvisninger til forfatteren begrænser kritikerens analytiske muligheder og i tråd med denne tanke, mener Barthes, at det at påkalde forfatteren i litteraturkritik svarer til at begrænse den litterære tekst. Idéhistorikeren Victoria Höög udlægger det således, at Barthes' idé er et modsvar til en klassisk tradition inden for litteraturteori hvori forfatteren tænkes som værende "som en far eller mor i forhold til sin tekst." I denne tradition blev/bliver tekstens udsagn anskuet ud fra forfatterens liv og intentioner og ifølge Höög så Barthes dette fortolkningsmæssige greb som "et forsøg på at fiksere en betydning, man ikke kan nå hen til. Forfatterens hensigter er kun til dels kendt for hende selv, og der findes ingen entydig korrelation mellem forfatterens tidligere jeg og teksten."

Ifølge litteraten Andrew Bennett har Barthes' essay nogle svagheder ift. for grandiøse generaliseringer, manglende akademisk præcision og litteraturhistoriske problemer, men Bennett mener ikke desto mindre, at Barthes påpeger en central forskel mellem mundtligt sprog og skriftsproget. Modsat det talte ord, der forsvinder, hvis det ikke optages, så bliver det skrevne ord ved med at findes selv efter ophavsmanden ikke findes mere. Bennett sporer denne pointe tilbage til Platon og mener, at denne grundlæggende observation er ganske ukontroversiel.

Beslægtede begreber
Ofte ses dette begreb diskuteret ift. Michel Foucaults idé om forfatterfunktionen eller ift. litteraturkritikerne W. K. Wimsatt og Monroe Beardsley, der i det berømte essay "The Intentional Fallacy" (1946) argumenterede for, at vores viden om en specifik forfatter ikke bør anses for at relevant at inddrage i en evaluering af et værk. I modsætning til nykritikerne Wimsatt og Beardsley handler sagen for Barthes sig dog ikke om æstetisk evaluering af tekster, men om at afklare grundlaget for vores forståelse af tekster.

Noter

Litteratur fra Frankrig
Litteratur i 1967
Litteraturkritik

Forfatterens død


La route régionale 573 () est une route régionale allant d'Outokumpu jusqu'à Kaavi en Finlande.

Présentation
La seututie 573 est une route régionale de Savonie du Nord et de Carélie du Nord .

Parcours
 Outokumpu:
 Outokumpu
 Louhivaara
 Kaavi:
 Maarianvaara
 Rauvantaipale
 Luikonlahti
 Retunen
 Karsikkovaara
 Kaavin kirkonkylä

Références

Annexes

Liens externes

Cartes

Articles connexes
 Seututie

573
Transport à Outokumpu
Transport à Kaavi

Seututie 573


ජූලියන් දින දර්ශනය යනු ක්‍රිපූ 46 දී (708 AUC) රෝමානු දින දර්ශනයට ජූලියස් සීසර් විසින් සිදු කල ප්‍රතිසංස්කරණයක ප්‍රතිඵලයකි.

ජුලියානු දිනදසුන

ජුලියානු දිනදසුන


Dutköy, Kahta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
 Dutköy, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy

Dutköy


Leslie Miscampbell Frost  (September 20, 1895 – May 4, 1973) was a politician in Ontario, Canada, who served as the province's 16th premier from May 4, 1949, to November 8, 1961. Due to his lengthy tenure, he gained the nickname "Old Man Ontario"; he was also known as "the Silver Fox".

Early years

Born in Orillia, Ontario, he was the son of William Sword Frost and Margaret Jane Barker. His father was a jeweller and mayor of Orillia; his mother was an important figure in the early days of The Salvation Army. He attended the University of Toronto and Osgoode Hall Law School.  During World War I, he was an officer with "C"Company 157th Battalion (Simcoe Foresters), CEF, and served with the 20th Battalion, Queen's York Rangers in France and Belgium. In 1918, after being wounded, he was discharged with the rank of Captain. He was called to the Bar in 1921.

In 1926, he married Gertrude Jane Carew. They had no children. The couple lived in Lindsay, Ontario, but Frost preferred his property at Pleasant Point on Sturgeon Lake north of Lindsay. When Frost and his brother, Cecil Gray Frost, first moved to Lindsay to establish a law practice, they rented a building at Pleasant Point that had been the community store and commuted to town by steamer. Frost bought the property in 1925 and, in about 1950, bought adjacent property where he built the winterized log cabin that was his refuge while he was premier and in retirement.

Early political career
In 1937, he was first elected to the Ontario legislature and thereafter never lost an election. He was the Treasurer of Ontario and Minister of Mines from 1943 to 1955.
Frost was chosen as leader of the Ontario Progressive Conservative Party (the "Tories") following Premier George Drew's decision to enter federal politics.

Premier of Ontario

Dubbed "The Old Man Ontario" and "The Laird of Lindsay", Frost led the province during the economic boom of the 1950s.  His low-key approach garnered him the nickname "The Great Tranquilizer".  Combining small-town values with progressive policies, he took the Tories through three successive electoral victories winning majority governments in 1951, 1955 and 1959.

Economic policy

Frost's government also attempted to wrest control of the income tax from the federal government, but failed, resulting in the introduction of a provincial sales tax. Frost expanded health care coverage for Ontarians through the creation of the Hospital Services Commission of Ontario Act and the Ontario Hospital Insurance Plan. By 1960, 94% of the population of Ontario was enrolled in the Ontario Hospital Insurance Plan.

Frost's government oversaw substantial expansion in public services and substantially increased public investment in the economy, as well as through strong fiscal policies.

Education policy

Under Frost, the number of universities in Ontario increased from four to twelve. As finance minister in 1943, the total provincial investment in education was just over $13 million.  Upon his retirement in 1961, the education budget for Ontario was $250 million.

Social policy

The Frost government was the first to pass laws providing penalties for racial, ethnic, and gender discrimination on private property; these laws, introduced in the early 1950s as the Fair Employment Practices Act and Fair Accommodation Practices Act, started a movement in Ontario politics that produced the Ontario Human Rights Code in 1962 and later legislation. Frost's government also introduced legislation to ensure women received equal wages. His government also introduced voting rights for First Nations. When confronted by J.A. McGibbon, a judge from Lindsay and fellow fishing companion, regarding an anti-discrimination law about property, Frost told him that his attitudes towards people of color were out of date.

Frost's government oversaw great expansion in the role of government. Under his leadership, Ontario greatly expanded its schools, highways and hospitals. Under his leadership Ontario created the 400 series of superhighways, most notably the Macdonald-Cartier Freeway better known as Highway 401.

Frost's government oversaw the federation of the old City of Toronto with twelve surrounding municipalities to become Metropolitan Toronto.

Retirement

Frost resigned in 1961, and was succeeded as Tory leader and Premier by John Robarts.

After politics
Upon retirement from politics, Frost served on the Board of Governors of the University of Toronto. As well, he was a member of the Board of Directors of the Bank of Montreal, KVP, Canada Life, and Trans Canada Air. Between 1954 and 1969 he also served as Vice-President of the Champlain Society and as its Honorary Vice-President from 1969 to 1973. He served as Chancellor of Trent University from 1967 to 1973. In retirement, he continued his interest in the outdoors. Near the end of his life, he undertook for the government of Ontario an exhaustive investigation of the state and potential of Algonquin Provincial Park. In the last interview he gave, just before he died, to the Toronto Star, he declared: "I am an environmentalist."

Frost was an excellent amateur historian. His book Fighting Men covered the history of the 35th Regiment of Simcoe Foresters from Orillia, Ontario in the context of the First World War. Within that he connects the Canadian home front to the war front in France, and connects the events within the regiment to the bigger picture of the war and Canada's subsequent role in world affairs.  His Forgotten Pathways of the Trent (published just after he died) challenged historians' previous conclusions about Indian trade and warfare routes in southern Ontario. He was an avid U.S. Civil War buff and kept on the mantelpiece in his large library a piece of wood that was supposed to have come from Abraham Lincoln's original log cabin.

Honours

In 1969, he was made a Companion of the Order of Canada, Canada's highest civilian honour.

Various places across Ontario are named for Frost:

 Frost Building, Toronto - houses the Ontario Ministry of Finance and the Ontario Management Board Secretariat, at Queen's Park, was named in his honour.
 Frost Centre for Canadian Studies and Indigenous Studies, Peterborough, Ontario - at Trent University,
 Leslie Frost Library at Glendon College (York University), Toronto
 Frost Campus at Fleming College, Lindsay, Ontario
 Leslie Frost Public School, Lindsay, Ontario - a school
 Leslie Frost Place - a street in Lindsay, Ontario
 Frost Centre Institute - formerly the Leslie M. Frost Natural Resource Centre, operated a private educational facility in Haliburton County offering secondary school credits.
 Portrait of Frost resides at Trent University

Selected bibliography

References

Further reading

External links

 Leslie M. Frost fonds Archives of Ontario

1895 births
1973 deaths
Lawyers in Ontario
Canadian King's Counsel
Canadian Expeditionary Force officers
University of Toronto alumni
Chancellors of Trent University
Companions of the Order of Canada
Finance ministers of Ontario
Leaders of the Progressive Conservative Party of Ontario
Members of the King's Privy Council for Canada
Members of the United Church of Canada
Premiers of Ontario
People from Orillia
Osgoode Hall Law School alumni
Writers from Simcoe County

Leslie Frost


The Mist is a psychological horror novella by American author Stephen King. First published by Viking Press in 1980 as part of the Dark Forces anthology, an edited version was subsequently included in King's 1985 collection Skeleton Crew. In the story, the small town of Bridgton, Maine is shrouded in a dense mist that conceals otherworldly creatures. The protagonist and narrator David Drayton, who has taken refuge with his young son in a supermarket, tries to survive against not only the creatures of the mist, but also fanatical aggression from other survivors. In The Mist, King addresses the themes of man-made fears and religious fundamentalism.

King was inspired to write The Mist by a trip to his local supermarket following a thunderstorm, during which he imagined prehistoric animals and giant insects besieging the building. The Mist was nominated for a World Fantasy Award and a Locus Award in 1981, and critics have considered it to be one of King's iconic works and a classic in its genre. Some reviewers lamented the superficial explanation of the mist's nature, while others were pleased with the cinematic presentation. A film adaptation directed by Frank Darabont was released in 2007, and a television series based on the novella's premise aired on Spike in 2017.

Plot
The morning after a severe thunderstorm left the area without electrical power, an unnaturally thick and straight-edged cloud of mist spreads toward the small town of Bridgton, Maine, at first looking to be part of the distant white clouds overhead. Local speculation suggests the mist may have originated at a secretive nearby military installation, long rumored to house something called "the Arrowhead Project." One theory holds that the previous night's storm disrupted experiments the facility was conducting; the installation and the communities closest to it have not been heard from since before the storm started.

Commercial artist David Drayton, along with his young son Billy and neighbor Brent Norton (whose prized vintage car has been smashed by a fallen tree), go to the local supermarket for groceries, leaving David's wife Stephanie behind at their home. The mist-edge soon arrives at the supermarket, blotting out the sun, followed by an earthquake-like jolt. When a young bagger, Norm, goes outside to fix a clogged vent in the store's generator, he is dragged into the mist by a mass of giant tentacles. David and assistant manager Ollie Weeks witness Norm's death and try to convince the remaining survivors of what has happened, imploring that no one leave the store. Norton and a small group of people accuse David of lying and go outside for help, but only make it a short distance across the parking lot before all of them are attacked and killed by unnatural predatory creatures. Ollie is given a revolver by the young Amanda Dumfries.

Large "insects" begin crawling over the outside of the store, attracting pterosaur-like creatures, one of which squirms inside through a broken window and is killed with an improvised torch amidst a general panic. David leads a group of people to an adjacent pharmacy as a test of possibly escaping the situation, as well as to retrieve medicine for an elderly woman who was injured as panicked survivors ran for the back of the store when the winged creatures got in. At the pharmacy, Drayton and his companions encounter huge spider-like creatures that- due to the loss of power- got in through the pharmacy's propped-open doors and killed everyone inside. The spiders and other creatures from the mist attack and while the expedition makes it back to the market, they lose almost half their members in the retreat, heavily demoralizing everyone else inside the store.

As these events progress, the elderly religious fanatic Mrs.Carmody, formerly regarded as an erratic crackpot by most of the community, gradually convinces a majority of the remaining survivors that current events fulfill a biblical prophecy of the end time, and that human sacrifice is required to save themselves from God's wrath. Under the sustained extreme stress and unable to deal with what has happened, most within the market take to Mrs. Carmody's explanations as their sanity erodes and she continues to confidently offer answers.

When David, Billy, Ollie, Amanda and a few other survivors attempt to escape to David's car, they are confronted by Mrs.Carmody, who calls on the crowd to offer Billy and Amanda as sacrifices. Ollie shoots Mrs.Carmody, who with her final words tells David's group "You will all die out there." With their leader dead, the "congregation" dissolves in confusion. En route to the car, Ollie and one other survivor are killed, while another flees back to the store. The rest attempt to reach David's house to determine the fate of his wife Stephanie, but the driveway is hopelessly blocked with fallen trees. They drive south through a devastated and mist-shrouded New England, witnessing further signs of catastrophe and more creatures of unknown origin. While stopped for the night, David searches the radio bands and, through the mist's interference, possibly hears someone say "Hartford", giving him a last shred of hope.

Influences
King, in the Notes section in Skeleton Crew, says The Mist was inspired by a real-life experience, when a massive thunderstorm much like the one that opens the story occurred where King lived at the time. The day after the storm, he went to a local supermarket with his son. While looking for hot dog buns, King imagined a "big prehistoric flying reptile" flapping around in the store. By the time the two were in line to pay for their purchases, King had the basis for his story: survivors trapped in a supermarket surrounded by unknown creatures.

While experiencing the unusual spring weather which precedes the storm, some characters make reference to the real-life Great Blizzard of 1888, which devastated much of the northeastern United States.

Influence in other media

Film
A film adaptation of the novella, titled The Mist (2007), was directed by Frank Darabont and starred Thomas Jane. This adaptation changes the ending: the survivors agree to commit suicide after seeing the mist seemingly overrun New England. David Drayton kills the others, including his son. However, he is unable to kill himself because he is out of bullets. As he steps out of the car to await his fate, the mist begins to disperse to reveal a US Army convoy approaching, destroying the remaining creatures and assisting survivors. David falls to his knees, realizing that they were only moments from rescue.

Games
 In 1985, Mindscape released an interactive fiction computer game based on the novella.
The developers of the Half-Life video game series, which also deals with creatures from parallel dimensions breaking through to ours, have listed The Mist among their primary influences for the game plot. The first game in the series was originally going to be called Quiver, as a reference to the Arrowhead Project from The Mist.
The Silent Hill video game series bears many similarities to The Mist. Series composer and producer Akira Yamaoka has cited the novella as a "great source of inspiration" for the development of the original Silent Hill game.

Television adaptation
 The Mist, a television series based on the novel, premiered on Spike on June 22, 2017. The series features cast members Morgan Spector, Alyssa Sutherland, Gus Birney, Danica Curcic and Frances Conroy.  Spike cancelled the series on September 27, 2017, after just one season.

See also
 Stephen King short fiction bibliography
 The Fog (1975), a novel by James Herbert
 The Fog (1980), a horror film directed by John Carpenter
 Under the Dome, a 2009 novel by Stephen King

References

1980s novellas
Apocalyptic novels
Horror novellas
Novellas by Stephen King
American novels adapted into films
American novels adapted into television shows
Novels set in Maine

The Mist (novella)


Væske–væske-ekstraktion (LLE, efter engelsk: liquid-liquid extraction) består af overførsel af et eller flere opløste stoffer indeholdte i en opløsning til en anden blandbar væske (opløsning). Opløsningen der beriges i opløste stoffer kaldes ekstrakt. Opløsningen der udtømmes i opløste stoffer kaldes raffinat.

Væske-væske-ekstraktion kaldes også opløsningsekstraktion og partitionering, og er en metode til at separere forbindelser baseret på deres relative opløselighed i to forskellige blandbare væsker, normalt vand og et organisk opløst stof.

Ekstraktion

Væske-væske-ekstraktion


ප්‍රකාශ දුරේක්ෂයක් යනු,  සෘජු නැරඹීම හෝ, ඡායාරූපයක් නිමැවීම හෝ, ඉලෙක්ට්‍රොනික  රූප සංවේදකයන් මගින් දත්ත රැස්කිරීම හෝ සඳහා විශාලිත ප්‍රතිබිම්බයක් නිර්මාණය කරනු වස්,  විද්‍යුත්චුම්බක වර්ණාවලියේ ,   ප්‍රධාන වශයෙන් දෘශ්‍ය කොටස වෙතින් ආලෝකය  එක්රැස්කිරීම සහ නාභි ගත කිරීම  සඳහා භාවිත වන දුරේක්ෂයකි.

ප්‍රාථමික වශයෙන් ප්‍රකාශ දුරේක්ෂ වර්ග තුනක් ඇත:
 කාච භාවිත කරන පරාවර්තක (ආලෝකවර්තන විද්‍යාව)
 දර්පණ භාවිතා කරන  පරාවර්තක  (දර්පණ විද්‍යාව)
 කාච සහ දර්පණ වල සංකලනයක් භාවිතා කරන දර්පණ-කාච දුරේක්ෂ

දුරේක්ෂයක ආලෝක රැස්කිරීමේ බලය සහ කුඩා විස්තර විසර්ජන කිරීමේ හැකියාව, එහි අවනෙතෙහි (ආලෝකය එක්රැස් කරන සහ නාභිගත කරන ප්‍රාථමික කාචය හෝ දර්පණය) විෂ්කම්බය (හෝ විවරය) හා  සෘජු සම්බන්ධතාවයක් දක්වයි.  අවනෙත විශාලවන තරමට, දුරේක්ෂය විසින් වඩාත් ආලෝකය රැස් කර ගත හැකි වනු අතර සියුම්තර විස්තර එය විසින් විසර්ජනය කළ හැකි වනු ඇත.

නිරීක්ෂණ තාරකා විද්‍යාව, පක්ෂි විද්‍යාව, නියමුව සහ  පූර්වේක්ෂණය, සහ ක්‍රීඩා හෝ රංගන කලා නැරඹීම සඳහා, ජනයා විසින් දුරේක්ෂ හෝ දෙනෙති  හෝ භාවිතා කෙරෙයි.
තාරකා විද්‍යාව

ප්‍රකාශ දුරේක්ෂය


إلين جونسون سيرليف  (وُلدت في 29 أكتوبر 1938) هي سياسية ليبيرية شغلت منصب رئيسة ليبيريا الرابعة والعشرين منذ عام 2006 وحتى عام 2018. انتُخبت سيرليف لتصبح أول رئيسة دولة أنثى في أفريقيا.

وُلدت إلين جونسون سيرليف في مونروفيا لوالد من قبائل غولا ووالدة كروألمانية. تعلمت في كلية غرب أفريقيا. أكملت تعليمها في الولايات المتحدة، حيث درست في كلية ماديسون للأعمال وجامعة هارفارد. عادت إلى ليبيريا لتعمل في حكومة ويليام تولبيرت بمنصب نائب وزير المالية منذ عام 1971 وحتى عام 1974. عملت أيضًا لاحقًا في الغرب، لصالح البنك الدولي في الكاريبي وأمريكا اللاتينية. عُيّنت في عام 1979 في منصب وزيرة المالية، وبقيت فيه حتى عام 1980.

بعد استحواذ صمويل دو على السلطة تلك السنة في انقلاب وإعدامه تولبيرت، فرّت سيرليف إلى الولايات المتحدة. عملت لصالح سيتي بنك ثم إكوايتر بنك. عادت إلى ليبيريا لتنافس على مقعد سيناتوري لمقاطعة مونتسيرادو عام 1985، في انتخابات كانت موضع خلاف.

استمرت سيرليف بالعمل في السياسية. حصلت على المركز الثاني في الانتخابات الرئاسية لعام 1997، التي فاز بها تشارلز تايلور.

فازت بانتخابات عام 2005 وتولت المنصب في 16 يناير عام 2006. أُعيد انتخابها في عام 2011. كانت أول امرأة في أفريقيا تُنتخب لمنصب رئيسة بلدها. فازت بجائزة نوبل للسلام عام 2011، اعترافًا بجهودها لإشراك النساء في عملية حفظ السلام. حصلت على عدة جوائز أخرى لقيادتها.

انتُخبت سيرليف في يونيو عام 2016 لمنصب رئيس المجموعة الاقتصادية لدول غرب أفريقيا، ما جعلها أول امرأة تشغل المنصب منذ إنشائه.

التكريمات والجوائز
في عام 2011، مُنحت سيرليف جائزة نوبل للسلام بالمشاركة مع ليما غبوي من ليبيريا وتوكل كرمان من اليمن. مُيِّزت النساء الثلاث »لكفاحهن السلمي لسلامة النساء وحقوق النساء في المشاركة الكاملة في عمل بناء السلام«. مُنحت سيرليف جائزة أنديرا غاندي من قبل الرئيس الهندي براناب مخرجي في 12 سبتمبر عام 2013. في عام 2016، أُدرجت في المرتبة الثالثة والثمانين في قائمة أكثر النساء تأثيرًا في العالم من قبل مجلة فوربس.

خلفية عائلتها
كان والد سيرليف من قبائل غولا ووالدتها من أصل مختلط كروّيّ وألماني.

في حين أنها لم تكن أمريكية ليبيرية من ناحية الأصل، بسبب نشأة والديها وتعليمها الخاص في الغرب، تُعتبر سيرليف ثقافيًا أمريكية ليبيرية من قبل بعض المراقبين، أو يُفترض أنها أمريكية ليبيرية. نشأ كلا والديها في مونروفيا، وهي مركز التأثير الأمريكي الليبيري، بعد ولادتهما في مناطق ريفية فقيرة. لا تُعرِّف سيرليف نفسها على هذا النحو.

وُلد والد سيرليف، جاهمال كارني جونسون، لعائلة من الغولا في منطقة ريفية فقيرة. كان ابن رئيس صغير في قبائل غولا اسمه جاهمال كارني وإحدى زوجاته، واسمها جنة، في جوليجواه، مقاطعة بومي. أُرسل والدها إلى مونروفيا لغرض التعليم، حيث غيّر لقبه إلى جونسون بسبب ولاء والده للرئيس هيلاري آر. دبليو. جونسون، وهو أول رئيس لليبيريا من مواليد البلد. نشأ جاهمال جونسون في مونروفيا، حيث ربّته عائلة أمريكية ليبيرية لقبها ماكريتي. دخل السياسة لاحقًا؛ كان أول ليبيري من مجموعة عرقية أصلية يُنتخب للهيئة التشريعية الوطنية للبلاد.

وُلدت والدة سيرليف في حالة فقر أيضًا، في غرينفيل. أرسلت جدتها، جوا ساروي، والدةَ سيرليف إلى العاصمة، مونروفيا، عندما جُبر زوجها الألماني (جد سيرليف) على الهرب من البلاد بعد إعلان ليبيريا الحرب على ألمانيا خلال الحرب العالمية الأولى. تبنّت سيسيليا دنبار، وهي فرد من عائلة أمريكية ليبيرية بارزة في العاصمة، والدةَ سيرليف وربّتها.

نشأتها وحياتها المهنية

وُلدت سيرليف في مونروفيا عام 1938. ارتادت كلية غرب أفريقيا، التي كانت مدرسة تحضيرية، منذ عام 1948 وحتى عام 1955. تزوجت جيمس سيرليف عندما كانت في السابعة عشرة. أنجب الزوجان أربعة أبناء معًا، وانشغلت هي بكونها ربة منزل. في وقت مبكر من زواجهما، عمل جيمس في قسم الزراعة، وعملت سيرليف بوظيفة أمينة الصندوق لمتجر تصليح سيارات.

مسيرتها
ولدت إلين جونسون في مونروفيا عام 1938 ودرست العلوم الاقتصادية من عام 1948 لغاية عام 1955 في كلية غرب أفريقيا في مونروفيا. وتزوجت من جيمس سيرليف عندما كانت في سن 17 عاماً وسافرت معه إلى الولايات المتحدة في عام 1961 لمواصة دراستها في مجال الاقتصاد والعلوم السياسية. وفي عام 1971 عادت إلى وطنها للعمل في حكومة وليام تولبرت.

وزيرة المالية
وبدأت سيرليف مشوارها في الحكومة الليبيرية في منصب مساعدة وزير المالية. ووصلت إلى منصب وزيرة المالية أثناء حكم تولبرت، من عام 1979 حتى الانقلاب العسكري في السنة التالية حينما غادرت البلاد.

وانتقلت سيرليف إلى واشنطن حيث عملت في البنك الدولي وفي بنوك أخرى وفروعها في الدول الأفريقية.

الترشح لمنصب نائبة الرئيس
عادت سيرليف عام 1985 إلى ليبيريا للمشاركة في السباق الانتخابي كمرشحة لمنصب نائبة الرئيس. لكن الديكتاتور صامويل دوي أمر بوضعها تحت الإقامة الجبرية، ليتم الإفراج عنها بعد قليل بطلب من المجتمع الدولي.

تم ترشيحها في انتخابات عام 1997 وحصلت على المركز الثاني مع فارق بسيط. وبعد الانقلاب على حكم دوي الذي قاده تشارلز تايلور كانت سيرليف في البداية من مؤيدي تايلور إلا انها انتقلت بعد قليل إلى معسكر المعارضة.

الرئاسة
فازت سيرليف في انتخابات 2005 التي أنهت الحرب الأهلية التي استمرت 14 سنة، شغلت منصب الرئيس منذ 16 يناير 2006. وبذلك أصبحت أول امرأة تنتخب لرئاسة دولة أفريقية بطريقة ديمقراطية.

مؤلفاتها
 هذه الطفلة ستكون عظيمة الشأن: مذكرات حياة حافلة لأول رئيسة أفريقية

انظر أيضًا
 قائمة السيدات الحاصلات على جائزة نوبل
 نساء ليبيريا كتلة العمل من أجل السلام
 روز كابويا

روابط خارجية

المراجع

100 امرأة على بي بي سي
أشخاص على قيد الحياة
إفريقيات في الحرب
حاصلون على جائزة الحريات الأربع
حاصلون على وسام مونو
حاكمات في إفريقيا
حائزون على الوسام الرئاسي للحرية
حائزون على جائزة نوبل للسلام
خريجو الكليات في غرب إفريقيا
خريجو كلية كينيدي بجامعة هارفارد
رؤساء حكومات إناث
رؤساء ليبيريا
رئيسات دول
سياسيات القرن 21
سياسيات ليبيريات
سياسيات ليبيريات في القرن 21
سياسيون ليبيريون في القرن 21
سياسيون من مونروفيا
ليبيريون حازوا جائزة نوبل
ليبيريون مغتربون في الولايات المتحدة
ليبيريون من أصل ألماني
متحولون إلى الميثودية
مسيحيون حازوا جائزة نوبل
مواليد 1938
مواليد في مونروفيا
ميثوديون ليبيريون
نساء حاصلات على جائزة نوبل
نساء رئيسات
نساء ليبيريات
وزراء مالية ليبيريا
رئيسات في إفريقيا

إلين جونسون سيرليف


Florian Templ (* 1. Oktober 1988 in St. Marien) ist ein österreichischer Fußballspieler.

Karriere
Florian Templ begann in seinem Heimatort bei Union St. Marien mit dem Vereinsfußball. Er war dort, mit zweijähriger Unterbrechung (Union Neuhofen) bis 2008 aktiv und kam zuletzt auch in der Herrenmannschaft zum Einsatz. Im Jänner 2008 wechselte er zum SV Sierning, wo er sich im Team in der Oberösterreichliga etablieren konnte. 2010/11 spielte Templ bei Union St. Florian in der Regionalliga Mitte und erzielte dort 21 Tore, womit er Zweiter in der Torschützenliste wurde. Sowohl in Sierning als auch in St. Florian spielte Templ unter seinem Förderer Willi Wahlmüller. Durch seine Leistungen in der Regionalliga zog Templ das Interesse höherklassiger Verein auf sich. Zur Saison 2011/12 wechselte er zum LASK Linz, wo er einen Zweijahresvertrag unterschrieb. Dort kam er zunächst bei den LASK Linz Juniors in der Regionalliga Mitte, wenig später auch bei der ersten Mannschaft in der zweitklassigen Ersten Liga zum Einsatz. Am 26. August 2011 erzielte Templ sein erstes Tor für den LASK in der Ersten Liga.

Im Sommer 2015 wechselte er zur SV Mattersburg.

Zur Saison 2017/18 wechselte er zum Zweitligisten FC Blau-Weiß Linz, bei dem er einen bis Juni 2020 gültigen Vertrag erhielt. Nach der Saison 2018/19 verließ er BW Linz und wechselte zur viertklassigen Union Weißkirchen.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (SV Sierning)
Fußballspieler (Union St. Florian)
Fußballspieler (LASK)
Fußballspieler (SV Mattersburg)
Fußballspieler (FC Blau-Weiß Linz)
Fußballspieler (Union Weißkirchen)
Österreicher
Geboren 1988
Mann

Florian Templ


The Ruby River is a tributary of the Beaverhead River, approximately 76 mi (122 km) long, in southwestern Montana in the United States. It rises in the Beaverhead National Forest in southwestern Madison County  between the Snowcrest Range and the Gravelly Range. It flows north through the Ruby River Reservoir, past Alder, then northwest, flowing between the Tobacco Root Mountains to the northeast and the Ruby Range to the southwest. It joins the Beaverhead near Twin Bridges. The Beaverhead becomes the Jefferson River 2 mi (3.2 km) downstream where it joins the Big Hole River.

The river has also been known by these various names: Pah-mamar-roi, Pak-sam-ma-oi, Pashmaroi, Passamari, Philanthropy River, Stinking Water Creek, Stinking Water River, Stinkingwater River.

The Ruby is a Class II river for stream access for recreational purposes.

Ruby River angling
The Ruby River provides excellent fly fishing for anglers despite some battles with whirling disease and a massive fish kill in the lower stretches in 1994.

The upper stretch of the river, above Ruby Reservoir, has excellent fly fishing for rainbows, cutthroats and grayling. The lower stretch of the river, below Ruby Dam, provides excellent brown trout fishing. The average size of browns runs between 10-14 inches, with some fish reaching 18-20 inches. Because of limited access, fishing pressure on the lower river varies. Along private stretches, the river is rarely fished. Most of the angling is done at the few state access sites below the dam. This can cause significant crowding along those stretches, especially during the summer months.

Seyler Lane access litigation
In 2004, the Montana Public Land and Water Access Association (PLWAA) sued Madison County over access to the Ruby river via the Seyler Lane bridge south of Twin Bridges.  Landowner James Cox Kennedy who had recently purchased the property was denying access to recreationalists via the Seyler Lane bridge.  The litigation was finally resolved in 2014 when the Montana Supreme Court ruled in favor of the PLAWAA that there was an historic prescriptive easement at the bridge for recreational access.  The litigation is a key milestone in Montana's Stream Access Law.

See also

List of rivers of Montana
Montana Stream Access Law

References

Rivers of Montana
Tributaries of the Beaverhead River
Bodies of water of Madison County, Montana

Ruby River


Phlegmariurus quadrifariatus é uma espécie de planta do gênero Phlegmariurus e da família Lycopodiaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 2012 por Benjamin Øllgaard.
Os seguintes sinônimos já foram catalogados:
 Lycopodium quadrifariatum  Bory
 Lycopodium quadrangulare  Spring
 Huperzia quadrifariata  (Bory) Rothm.
 Urostachys quadrifariatus  (Bory) Rothm.

Forma de vida
É uma espécie epífita, rupícola e herbácea.

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo, Minas Gerais, Paraná, Rio de Janeiro, Rio Grande do Sul, Santa Catarina e São Paulo.
Em termos ecológicos, é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Windisch, P.G.; Oellgaard, B.; Nervo, M.H. Phlegmariurus  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Phlegmariurus quadrifariatus no projeto Flora e Funga do Brasil

Lycopodiaceae
Phlegmariurus
Plantas descritas em 2012
Plantas
Flora do Brasil
Flora do Espírito Santo (estado)

Phlegmariurus quadrifariatus


كأس أوروبا 1964-65 فاز بالبطولة فريق إنتر ميلان للمرة الثانية على التوالي بعد تغلبه على فريق بنفيكا 1-0، أقيمت المبارة النهائية بين الفريقين على ملعب سان سيرو في مدينة ميلانو الإيطالية بتاريخ 27 مايو من عام 1965.

الجولة الأولى

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

دور ال 16

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

ربع النهائي

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

نصف النهائي

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

النهائي

الهدافون

مراجع

وصلات خارجية
 European Competitions 1964-65

كرة القدم الأوروبية في 1964-65
مواسم كأس أوروبا

كأس أوروبا 1964–65


Groussard ist der Familienname folgender Personen:

 Joseph Groussard (* 1934), französischer Radsportler
 Serge Groussard (* 1921), französischer Literat und Journalist

Groussard


Sallies historier er en dansk tegnefilmserie fra 1998 i 13 afsnit instrueret af Peter Hausner og Søren Tomas efter manuskript af Kim Fupz Aakeson.

Sallies historier er en række forrygende filmfortællinger for de mindste børn og deres voksne. Kim Fupz Aakesons underfundige satire i tegnefilmens form er fuld af grotesk charme og antiautoritær livsfilosofi.

Afsnit
Obs! Afsnittene er oplistet i alfabetisk rækkefølge. Tilføj gerne afsnitsnumre og første sendedage.

Eksterne henvisninger

Noter

Danske film fra 1998
Animerede tv-serier fra Danmark

Sallies historier


Karaağaç, Kastamonu ilinin Daday ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Daday ilçesine bağlı iken, 3 Mart 1953'te Eflani ilçesine, 9 Eylül 1958'de yeniden Daday ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 70 km, Daday ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Daday belde ve köyleri

Karaağaç, Daday


Karlıova, Bingöl ili ilçesi
 Karlıova, Bulgaristan, Bulgaristan'ın Karlovo şehrinin Türkçe adı

Karlıova (anlam ayrımı)


Güneyyaka, Antalya ilinin Gündoğmuş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı Cumhuriyet döneminde, üzerinde kurulu olduğu dağın güney eteklerinde kurulmuş olması nedeniyle Güneyyaka olarak isimlendirildi. Osmanlı İmparatorluğu döneminde Karadere mahallesi, Güneyyaka, Çaltı, Enişdibi ve Kızılbağ mahallelerinden oluşan büyük bir köy idi. Türkiye Cumhuriyeti döneminde, Karadere ve Güneyyaka olarak iki köye ayrıldı. Karpuz çayının iki kolu kenarına kurulmuş Güneyyaka mahallesi, Gündoğmuş İlçesinin tarihi oldukça eski köylerinden biri denilebilir. Karadere bir yer adı değil, yöreye yerleşen veya yerleştirilen Türkmen yörükan cemaatinin adıdır. Göçebe olmayıp yaylası köy sınırları içerisinde olan yörüklerdir (Karadere veya Karadereli).

Oğuzlar iki kola ayrılır: Birincisi kara, ikincisi de sarıdır. Karadereli birincisindendir.

Coğrafya
Antalya iline 157, Gündoğmuş ilçesine 23 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Güneyyaka web sitesi

Gündoğmuş'un mahalleleri

Güneyyaka, Gündoğmuş


Jakov Bilić (Šibenik, 1988.) hrvatski je kazališni, televizijski i filmski glumac.

Karijera
Nakon završene osnovne škole upisuje Gimnaziju Antuna Vrančića u Šibeniku. Kroz osnovnu i srednju školu aktivno je sudjelovao na gradskim, županijskim i državnim natjecanjima Lidrano. U petom razredu osnovne škole sudjelovao je na međunarodnom susretu scensko nadarene djece  EDERED u Estoniji. Početkom srednje škole uključuje se u rad kazališne radionice šibenskog HNK pod vodstvom Pere Mioča. Za glavnu ulogu Hanibala Gašpara u predstavi "Jadi mladog tajkuna" u izvedbi dramske scene Virko iz Šibenika na 13. Danima hrvatskog amaterskog kazališta u Kastvu dobio je nagradu za najboljega amaterskog glumca u toj sezoni. Akademiju dramske umjetnosti u Zagrebu upisao je 2007. godine u klasi prof. Joška Ševe, a magistrirao 2012. godine u klasi prof. Ivice Boban i prof. Krešimira Dolenčića. U studenom 2012. godine ulazi u angažman u HNK Šibenik na mjesto glumca te igra u svim dramskim produkcijama matične kuće.

Dosada je bio tri puta nominiran za Nagradu hrvatskog glumišta te na "Festivalu glumca", i to za uloge: don Jere "Glorija" Ranka Marinkovića; Lovre Crnogaće "Laživac" Marijane Nole te Đure Bedare "Matilda" Nola / Belan. Nagradu hrvatskog glumišta osvojio je 2016. godine za ulogu Đure Bedare u mjuziklu "Matilda". Za najboljeg glumca do 28 godina osvojio je nagradu na festivalu "Glumište pod murvom" za ulogu Lovre Crnogaće. Sve predstave igrane su u produkciji HNK u Šibeniku. Do sada je ostvario i nekoliko uloga na filmu i u televizijskim serijama. Voditelj je dramske radionice za djecu i mlade "Ivana Jelić" HNK u Šibeniku.

Surađuje kao upravitelj lokacije te asistent produkcije za više produkcijskih kuća koje su snimale ili snimaju različite sadržaje na prostoru grada Šibenika i Šibensko-kninske županije, kao što su Kinorama, Gral film, Restart, HRT, Alka, Kinematograf, Drugi plan, Media link, Maxima film i dr. Inicijator je otvaranja filmskog ureda pri gradu Šibeniku u suradnji s HAVC-om. Jedan je od voditelja i suradnika u etnomuzikološkoj radijskoj emisiji "Škafetin" na Radio Ritmu.

Dugogodišnji je organizacijski suradnik u klapi Adriaticum, državni izbornik za smotru dječjeg stvaralaštva "Lidrano" te je također sudjelovao u organizaciji niza društvenih aktivnosti kao član Kulturnog vijeća grada Šibenika. Od svibnja 2017. godine vijećnik je Gradskog vijeća grada Šibenika. U prosincu 2018. godine preuzima dužnost ravnatelja Hrvatskog narodnog kazališta u Šibeniku te Međunarodnog dječjeg festivala.

Televizijske i filmske uloge
 "General" (TV serija/film, 2019. – 2020.) – Časnik iz Imotskog
 "Crno-bijeli svijet" (TV serija, 2019.) – Desetar
 "Osmi povjerenik" (film, 2018.) – Mornar šanker
 "Ne gledaj mi u pijat" (film, 2016.) – Neno
 "Patrola na cesti" (TV serija, 2016.) – Policajac Mario

Kazališne uloge
 "Međunarodni dječji festival u Šibeniku": "Matilda" kao Đuro Bedara (2015.); "Čarobnjak iz Oza" kao Limeni (2016.); "Buratino" kao Pierrot (2017.)

Osobni život
Oženjen je i otac jednog djeteta.

Izvori
 https://www.imdb.com/name/nm7959149/
 http://www.hnksi.hr/stranice/jakov-bilic/26.html
 https://slobodnadalmacija.hr/kultura/mediteran-na-sceni-premijera-marinkoviceve-glorije-u-hnk-sibenik-198277
 https://sibenskiportal.hr/zupanija/skradin/lazivac-u-ponedjeljak-otvara-deveto-skradinsko-glumiste-pod-murvom/
 https://tris.com.hr/2016/11/nagrade-hrvatskog-glumista-jakov-bilic-nagraden-za-ulogu-u-matildi/
 http://www.edered.org/
 https://restarted.hr/
 https://kinematograf.hr/hr/
 https://maxima-film.hr/
 https://www.drugiplan.hr/

Hrvatski glumci
Životopisi, Šibenik

Jakov Bilić


Kenta Shimizu (født 18. september 1981) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Kamatamare Sanuki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kenta Shimizu


Mandarinentum ist eine von Fritz K. Ringer 1969 geprägte Bezeichnung für den Sozialcharakter des typischen europäischen Geistes- und Sozialwissenschaftlers in der Zeit von 1890 bis 1933. Der Begriff wurde in die sozialwissenschaftliche Diskussion über die Rolle der Intellektuellen aufgenommen. Sinngemäß hatte Simone de Beauvoir den Begriff bereits 1954 in ihrem Schlüsselroman Die Mandarins von Paris verwendet.

Laut Ringer bezeichnet das Mandarinentum eine gesellschaftliche und kulturelle Elite, "welche ihren Status in erster Linie ihren Bildungsqualifikationen und nicht Reichtum oder vererbten Rechten verdankt." Mit dem von der chinesischen Bezeichnung Mandarin abgeleiteten Begriff benennt Ringer eine autonome soziale Schicht in der Phase des Übergangs von einer primär agrarischen zu einer vollständig industrialisierten Gesellschaft. In dieser Phase verleihe Großgrundbesitz nicht mehr und industrielles Kapital noch nicht eindeutigen führenden gesellschaftlichen Status, so dass die Bildung einen gleichen gesellschaftlichen Stellenwert bekomme. Volker Kruse definiert das Mandarinentum zusammenfassend als eine Intelligenzschicht, "die ein eigenes gesellschaftliches Gruppenbewußtsein entwickelt, verbunden mit einem elitären Selbstverständnis und Anspruch auf 'geistige Führung'."

Einzelnachweise

Sozialfigur

Mandarinentum


Samkort var fyrst gefið út árið 1988 af Samtökum Samvinnuverslana sem eru samtök þeirra kaupfélaga sem ráku smásöluverslanir á Íslandi. Samkorti var ætlað að höfða til félagsmanna í kaupfélögum landsins og jafnframt að bæta við félagsmönnum í kaupfélögunum því kortið gilti sem félagsskirteini í því kaupfélagi þar sem fólk átti lögheimili. Sérstaða Samkortsins eins og hún var þá kynnt byggðist á því að árgjald var ódýrara en á VISA og Eurocard/Master Card kortum og auk þess gat fólk valið um tvö úttektartímabil: Annarsvegar frá 18. til 17. hvers mánaðar á eftir með gjalddaga 3. næsta mánaðar. Hinsvegar var hægt að velja um úttektartímabil sem væri almanaksmánuðurinn með gjalddaga 17. næsta mánaðar á eftir.

Árið 1992 hófu Samtök Samvinnuverslana samstarf við Kreditkort hf. um útgáfu Samkorts sem varð um leið þá alþjóðlegt Eurocard/Master Card kreditkort um leið. Við breytinguna var hægt að nota kortið um allan heim eins og hvert annað kreditkort og kaupa hluti á raðgreiðslum og nota sjálfvirka skuldfærslu vegna mánaðarlegra útgjalda. Auk þess veitti Samkortið alhliða tryggingavernd í gegnum Euroklúbbinn og Tryggingamiðstöðina hf. sem sá um kortatryggingar fyrir Eurocard/Master Card.

Útgáfu Samkortsins hefur nú verið hætt.

Samkort


Karl-Johan Johnsson (Ränneslöv, Suecia, 28 de enero de 1990) es un futbolista sueco que juega en la posición de guardameta para el F. C. Girondins de Burdeos de la Ligue 2.

Trayectoria
Comenzó su carrera jugando por el Halmstads BK, club con el cual descendió en el Allsvenskan 2011, sin embargo, volvió a la Primera División de Suecia al siguiente año, luego de ganar el play off.

Luego se marcha como libre al NEC Nijmegen, compartiendo equipo con su compatriota Admir Bajrovic. Descendió en la Eredivisie 2013-14, perdiendo en el play off contra Sparta de Róterdam.

Luego de descender con el elenco holandés emigra nuevamente, siendo Dinamarca su nuevo destino. Siendo el Randers FC su nuevo club, logró clasificar y jugar la Liga Europa 2015-16.

A mediados del 2016 llegó al EA Guingamp, donde venía realizando grandes actuaciones individuales. Tras el descenso a la Ligue 2, en julio de 2019 fichó por el FC Copenhague hasta 2023.

El 10 de agosto de 2020 tuvo una destacada noche en el partido contra el Manchester United en la Liga Europa al realizar 18 atajadas para mantener a su equipo con vida.

Clubes

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Perfil en Halmstads BK
 Perfil en Swedish FA

Futbolistas del Halmstads BK
Futbolistas del NEC Nimega
Futbolistas del Randers FC
Futbolistas del En Avant de Guingamp
Futbolistas del FC Copenhagen
Futbolistas del Football Club des Girondins de Bordeaux
Futbolistas de la selección de fútbol sub-19 de Suecia
Futbolistas de la selección de fútbol sub-21 de Suecia
Futbolistas de Suecia en la Copa Mundial de 2018
Futbolistas de Suecia en la Eurocopa 2020
Guardametas de fútbol de Suecia

Karl-Johan Johnsson


Gyromitra infula (Jacob Christian Schäffer, 1774 ex Lucien Quélet, 1886), sin.  Physomitra infula (Jacob Christian Schäffer, 1774 ex Émile Boudier, 1907), din încrengătura Ascomycota în familia Helvellaceae și de genul Gyromitra este o ciupercă comestibilă, saprofită, denumită în popor mitra episcopului. Ea se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord, dezvoltându-se în grupuri mici sau solitar, în mod predominant pe lemn putred de conifere, în păduri de conifere aflate în zone umede, peste calcar și piatră de silicați, pe lângă molizi și pini, dar, de asemenea sub vreascuri, pe defrișări sau arsuri vechi, apărând mai ales în regiuni montane, din septembrie până noiembrie (decembrie). Uneori pare să crească pe sol, în realitate substratul este un putregai de conifere amestecat cu pământ.

Descriere

 Corpul fructifer: are o lungime de 5-8 (10) cm și o înălțime de 4-6 (8) cm. Apotecile sunt pedunculate, partea fertilă circulară este neîncrețită dar răsucită și ondulată, constând aproape mereu din 2-3 (4) lobi mari de forme neregulate. Are un aspect caracteristic de mitră/mitre. Stratul producător de spori se află pe suprafața cu aspect ceva unsuros, coloritul variază de la ruginiu până la brun închis, adesea brumat violaceu. Pălăria este deseori lipită de picior.
 Piciorul: are o înălțime de 6-12 (15) cm și o grosime de 1,5-3,5 cm, este brumat sau fin granulat la suprafață, destul de evident, cilindric sau ușor îndoit, la bază îngroșat și încrețit. Coloritul este gri-albui, nu rar cu tonuri roșiatice, chiar violacee. S-au găsit deja exemplare cu o lungime totală a ciupercii de până la 30 cm.
 Carnea: este albicioasă până rozalie, ceroasă și fragilă, dar ceva mai tare, puțin pieloasă în picior. Mirosul este în tinerețe proaspăt și plăcut fiind de gust foarte savuros.
 Caracteristici microscopice: are spori netezi, hialini (translucizi), elipsoidali până fusiformi, cu o picătură de ulei la fiecare capăt, având o mărime de 18-22 x 8-10 microni. Pulberea lor este de culoare albă.

Confuzii
Mitra tomnatică poate fi confundată cu specii asemănătoare, ca de exemplu:  Gyromitra ambigua (otrăvitoare),  Gyromitra fastigiata (comestibilitate restrânsă), Helvella acetabulum (comestibilă), Helvella crispa (comestibilă), Helvella elastica (comestibilă), Helvella ephippium (necomestibilă), Helvella lacunosa (comestibilă), Helvella pityophila (comestibilitate restrânsă) sau Helvella spadicea (necomestibilă).

Specii asemănătoare

Valorificare
Această ciupercă a fost și este văzută gustoasă și comestibilă de aproape toți autori de cărți micologice de prestigiu (numai Laux o declară necomestibilă datorită aparenței rare al buretelui în pârți ale Germaniei). Farmacologa, toxicologa și micologa germană Ruth Seeger, fostă profesoară la Universitatea din Würzburg, a declarat, că această ciupercă este absolut neotrăvitoare (ca și Helvella crispa) și profesorul dr. Siegmar Berndt, medic, toxicolog al Deutsche Gesellschaft für Mykologie (Societatea micologică germană) precum director emeritat al clinici neurologice Vinzenzkrankenhaus din Paderborn a scris, citat (extras): "Spre deosebire de Gyromitra esculenta … în Gyromitra infula s-au găsit doar urme de Mono-metil-hidrazină (MMH), astfel poate fi consumată în cantități obișnuite fără îndoială." Chiar după ce nu a fost dovedit un conținut de giromitrină, există pagini germane și elvețiene în internet care încearcă să provoace histerie. Poate se face o confuzie cu ciuperca tare otrăvitoare și foarte asemănătoare Gyromitra ambigua.

Trebuie menționat, că mitra episcopului nu poate fi mâncată crud (ca și toate soiurile ale genului Morchella, pentru că conține toxina sus numită care însă se dizolvă în timpul tratamentului termic sau la uscat. De asemenea, consumat în porții mari, poate cauza reacții neplăcute la persoane sensibile sau copii, pentru că buretele este cam greu de digerat și în cazul unei fierberi prea scurte ar putea să rămână resturi ale toxinei în mâncare. Ciuperca trebuie să fie curățată grijuliu. Potrivit pentru consum sunt numai exemplare tinere.

Ciuperca poate fi preparată ca Zbârciogul galben, dar de asemenea murată.

Note

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto, vol. 1-3, 4, 7 (vezi sus)
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "700 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau - Stuttgart 1979 și 1980, ISBN 3-85502-0450
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "Pilze", Editura Silva, Zürich 1986
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, p. 180-181, ISBN 978-3-440-14530-2
 Meinhard Michael Moser: "Kleine Kryptogamenflora der Pilze - Partea a.: " Höhere Phycomyceten und Ascomyceten". Partea b: "Kleine Kryptogamenflora de Helmut Gams" Editura G. Fischer, Jena 1950

Legături externe

 Gyromitra infula, film

Gyromitra
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1772 în știință

Gyromitra infula


La isla Kingman (en inglés: Kingman Island; también conocida como barrera de Burnham) es una isla estadounidense que junto con la menor isla de Heritage están en el noreste y el sudeste de Washington D. C. específicamente en el río Anacostia. Ambas islas fueron hechas por el hombre, construidas a partir de material de dragado del río Anacostia y terminadas en 1916. Kingman  está bordeada al este por el río Anacostia, y al oeste por el lago Kingman. Por su parte la isla de Heritage está rodeada totalmente por el Lago Kingman. Ambas islas son propiedad federal, administradas por el Servicio de Parques Nacionales hasta 1995 y actualmente gestionadas por el distrito de Columbia.

Véase también
 Geografía de América del Norte
 Anexo:Islas de los Estados Unidos

Referencias

 "Airport Site On Kingman Island Out." Washington Post. December 13, 1947.
 Barker, Karlyn. "Island in Anacostia River Is Eyed for Stadium Parking." Washington Post. September 11, 1991.

Enlaces externos
 Galería de fotos

Archipiélagos e islas de Washington D. C.
Islas artificiales de Estados Unidos
Islas fluviales de Estados Unidos

Isla Kingman


An Mapania imeriensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Gross, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Tetsuo Michael Koyama. An Mapania imeriensis in nahilalakip ha genus nga Mapania, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mapania

Mapania imeriensis


Windows Live, Microsoft'un web platformu olan MSN'in geliştirilerek yenilenmiş halidir.

Karşıdan yüklenenler

Windows Live Messenger
Windows Live Messenger, Microsoft'un geliştirdiği anında mesajlaşma (anlık ileti) yazılımıdır. "8.0" ve "8.1" sürümleri bağımsız bir program olarak sunulmuştur. Ayrıca MSN Messenger, yazılımın eski adıdır ve çoğu kullanıcı tarafından kısaca MSN diye anılmaktadır. Windows Live Messenger'ın 8.5 sürümü ise yeni Windows Live toplu yazılım uygulamalarına dahil edilmiştir. 2010 yılında, yazılımın "10.0" sürümü yayınlanacaktır.
Windows Live Messenger" ismiyle 2005 yılından itibaren geliştirilmeye başlanmıştır. Yeni ismiyle de dünyada en fazla üyesi olan anlık ileti hizmetlerinden biri olma özelliğini kaybetmemiştir. Windows'un gelecekteki yeni anlık ileti hizmeti olarak görülmektedir. Windows Live Messenger için oyunlar ve uygulamalar da yaratılmıştır.

Windows Live Mail
Windows Live Mail, bir e-posta yazılımıdır. Eski MSN Mail hizmetinin yeni nesil sürümüdür. Windows Live programlarıyla uyumlu durumdadır. Windows işletim sistemlerindeki eski Outlook Express ve Windows Vista'daki Windows Mail uygulamalarının yerine geçmesi düşünülmektedir. Ayrıca Windows Mail programındaki tüm özellikleri içermektedir. Windows Mail ile arasındaki en büyük fark, HTTP tabanlı e-posta hizmetlerini desteklemesidir.

6 Kasım 2007 tarihinden itibaren Windows Live hizmetlerine dahil edilmiştir. 2009 yılının ilk çeyreğinde yeni bir sürümü çıkacaktır, bu yeni sürümü olan "14.0"da Takvim özelliği e-posta klasörleriyle tam uyumludur.

Windows Live Writer

Windows Live Writer (Microsoft Write ile farklı yazılımlardır) Windows Live Spaces ve Blogger, Wordpress, LiveJournal gibi başka blog (ağ günlüğü) servislerine erişimi ve girdi eklemeyi kolaylaştıran bir yazılımdır. Windows Live Mail ve diğer Live programlarıyla uyumlu ve birlikte çalışır. (Örneğin; Windows Live Mail'de bir elektronik postayı, blogunuza göndermek isterseniz, program doğrudan Writer'ı çalıştıracaktır.). Microsoft tarafından geliştirilen ve Windows Live ürün ailesinin bir parçası olan Windows Live Writer 2012'nin çatalı olarak Open Live Writer (OLW) yazılımı bırakıldı.

Windows Live Writer'ın son sürümü, bloglara fotoğraf, albüm ve video gibi bileşenler göndermeyi desteklemektedir. Ayrıca önizleme seçeneğiyle, girdinizi paylaşmadan önce blogunuzda nasıl görüneceğini önizleyebilir ve gerekli düzenlemeleri yaptıktan sonra paylaşabilirsiniz.

Windows Live Fotoğraf Galerisi

Windows Vista'da zaten var olan Windows Fotoğraf Galerisi uygulamasının geliştirilmiş ve yeni özelliklerle donatılmış hâlidir. Fotoğraflarınızı makinenizden bilgisayara otomatik olarak aktarır. Fotoğrafları sıraya sokabilir ve düzenleyebilirsiniz.

Standart Fotoğraf Galerisi'nden farklı olarak:

 Windows Live hesabınızla çevrimiçi çalışır.
 Fotoğraflarınızı çevrimiçi ortamda paylaşmanızı sağlar.
 Kişi etiketlerini destekler ve otomatik yüz algılayıcıya sahiptir.
 Windows Live arkadaşlarınızın fotoğraflarına erişimi kolaylaştırır.
 Windows Live SkyDrive klasörlerini bir seferde bilgisayara kaydedebilir.
 Panoramik görüntüler oluşturmanızı sağlar.

Windows Live Movie Maker

Windows'ta zaten var olan  Windows Movie Maker uygulamasının Windows Live ile bütünleşmiş hâlidir. Fotoğraf, video ve müzik gibi ortam dosyalarından ve bazı geçiş efektlerinden kısa filmler oluşturmanızı sağlar.

Standart Movie Maker'dan farklı bir tasarıma sahiptir. Seçenekler birkaç sekme hâlinde pencerenin üst bölümünde toplanmıştır. Ayrıca oluşturduğunuz filmleri Soapbox hizmetiyle yayınlamanızı kolaylaştırır.

Windows Live Toolbar

İnternette arama yapmanızı ve Windows Live hizmetlerine ulaşmanızı kolaylaştıran bir Internet Explorer araç çubuğudur. Aramaları -eskiden Windows Live Search adıyla anılan- Bing arama motorunda yapar. Eski sürümden farklı olarak; Windows Live arkadaşlarınızın kişisel alanlarında yaptıkları son güncellemelere erişebilir, bulunduğunuz sayfadan ayrılmadan profilinizi önizleyebilir, bulunduğunuz sayfayı Windows Live SkyDrive ile paylaşabilir ve sık kullanılanlarınızı çevrimiçi olarak eşitleyebilirsiniz. Windows Live Araç çubuğu yalnızca Internet Explorer tarafından desteklenmektedir; Firefox ve diğer tarayıcılarda çalışmaz.

Windows Live diğer hizmetleri
Windows Live Yönetim Merkezi
Windows Live Agent
Windows Live Uyarılar
Windows Live Barkod
Windows Live Call
OneDrive Grupları (Windows Live Grupları)
Windows Live Aygıtları
Windows Live Etkinlikler
Windows Live Expo
Windows Live Favoriler
Windows Live FrameIt
Windows Live Gallery
Windows Live Home
Windows Live Mesh
Windows Live Messenger
Windows Live OneCare
Windows Live OneCare Safety Scanner
Windows Live Kişiselleştirilmiş Deneyim
MSN QnA
Windows Arama (Windows Live Arama Merkezi)
Bing Alışveriş (Windows Live Alışveriş)
Windows Live Spaces
Windows Live TV
Windows Live Video İletileri
Windows Live Web Messenger
Windows Essentials
MSN WiFi Hotspot

Dış bağlantılar
 Outlook.com
 OneDrive
 Kişiler
  Windows Essentials

Windows Live


Campanula hedgei er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Tyrklandi.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula hedgei


22717 Romeuf este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
22717 Romeuf este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Caussols, în cadrul proiectului ODAS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,20 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 5,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 22001-23000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

22717 Romeuf


الأمازيغ عرب عاربة كتاب من تأليف الكاتب الجزائري عثمان سعدي يدعي فيه عروبة الأمازيغ. يرتكز على أكثر من ستين مرجعا، نصفها مراجع غربية. يرد على البربريين الذي يدعي  انهم كونهم الاستعمار الجديد في الأكاديمية البربرية بفرنسا بهدف تأسيس الدولة البربرية، بسيادة الفرنسية المرتبطة بأوروبا وقطع المغرب العربي عن جناحه الشرقي وإلغاء خمسة عشر قرنا من الإسلام والعروبة. ويدعي في  الكتاب بأنه لا وجود للغة أمازيغية، وإنما هناك آلاف اللهجات منحدرة من العربية القديمة (السامية). ويدعي الكتاب بأن البونقية، هي عربية قديمة (سامية)، كانت لغة الثقافة والدواوين بشمال أفريقيا قبل الفتح الإسلامي، ثم خلفتها بعد الفتح الإسلامي العربية الحديثة التي طورها الإسلام.

صدر الكتاب عام 1996 في الجزائر، وعام 1998 في ليبيا.

المراجع

كتب باللغة العربية
كتب سياسية عربية
كتب عربية في القرن 20
كتب غير خيالية 1996

الأمازيغ عرب عاربة (كتاب)


Il existe plusieurs routes ayant comme numéro 544 dans le monde.

 Route régionale 544 en Finlande
 Route nationale 544 en France

Route 544


Die Blasticotomidae sind eine Familie der Pflanzenwespen, die an Farnarten gebunden ist. Weltweit sind zwölf Arten bekannt.

Merkmale
Die Imagines sind etwa 5 bis 10 mm lang und braun bis schwarz gefärbt, oft mit gelblichen Beinen. Eigentümlich ist der Bau der kurzen Fühler, der nur drei oder vier Glieder aufweist, deren drittes Glied, aus der Verschmelzung fast aller Geißelglieder entstanden, stark verlängert ist. Bei der Gattung Blasticotoma sitzt oberhalb davon noch ein winziges viertes Glied an, das den anderen Gattungen entweder ganz fehlt, oder so stark verkleinert ist, dass es leicht übersehen wird. Weitere Merkmale sind im Flügel die gestielte und birnenförmige erste Diskoidalzelle, das große und halbkreisförmige Flügelmal (Pterostigma). Die Vorderbeine haben zwei Apikaldorne, deren innerer zweispitzig ist.

Larven

Die Larve ist bei der europäischen Art Blasticotoma filiceti beschrieben. Sie ist grünlich-weiß gefärbt, mit hellbrauner bis rotbrauner Kopfkapsel und im letzten Stadium etwa 11 mm lang. Sie besitzt fünfgliedrige Antennen. Am Thorax sitzen drei Beinpaare, während Abdominalbeine vollständig fehlen. Sehr auffallend und unverkennbar sind zwei recht lange, zipfelförmige Anhänge oben (dorsal) am achten und neunten Abdominalsegment. Die Larve lebt minierend im Blattstängel von Farnarten. Ihr Vorhandensein zeigt sich, neben einer Verfärbung und der Verkümmerung der anschließenden Spreiten, meist an einem schaumartigen Sekretballen (ähnlich wie bei den Schaumzikaden), der aber durch Regen leicht abgewaschen wird.

In Farnstängeln kommen andere minierende Blattwespenlarven vor (eine Übersicht ist bei Jan Macek (2010) zu finden.), diese besitzen aber keine Dorsalanhänge.

Lebensweise
Soweit bekannt, sind alle Arten der Blasticotomidae im Larvenstadium Minierer in verschiedenen Farnarten. Dabei werden von den besser bekannten Arten mehrere, nicht unbedingt näher verwandte Farnarten belegt. Das Weibchen bohrt die Eier mit seinem Legebohrer einzeln oder zu mehreren in den Stängel ein. Die ausschlüpfende Larve frisst eine Höhlung in den Stängel, die sehr kurz bleibt und die Länge der Larve kaum überschreitet. Die eigentliche Ernährung erfolgt über in der Höhlung austretende Pflanzensäfte. Diese Art der Ernährung, durch flüssige Nahrung bei beißend-kauenden Mundwerkzeugen, ist bei Insekten äußerst ungewöhnlich. Wenn mehrere Larven einen Stängel belegen, frisst jede von ihnen in einer eigenen, von den anderen völlig getrennten Höhlung. Die Flugzeit der Imagines und die Eiablage ist bei der europäischen Art im Flachland im Mai, ein bis zwei Wochen nach Austrieb der Farnwedel (in den Alpen bei 1400–1600 m Ende Juni), die Larve ca. 6 Wochen nach den Imagines an der Pflanze nachweisbar. Es kommt sowohl bei dieser als auch bei den anderen Arten, soweit bekannt, nur eine Generation im Jahr vor. Die mitteleuropäische Art scheint sich parthenogenetisch fortzupflanzen, jedenfalls konnten an einem Standort, an dem die Art über zehn Jahre regelmäßig mit fünf bis über 30 Imagines während der gesamten Flugperiode beobachtet werden konnte, niemals ♂♂ festgestellt werden.

Erst vor wenigen Jahren ist entdeckt worden, dass die von der Larve abgegebenen Sekrete regelmäßig von Ameisen aufgenommen werden, die eine enge Bindung (Trophobiose) mit dieser eingehen, wie sie bei anderen Hautflüglern unbekannt und bis dahin fast nur von Pflanzenläusen nachgewiesen war.

Verbreitung
Mit einer Ausnahme leben alle Arten im nördlichen Ostasien, in China, Korea und Japan, südlich bis Taiwan. Die Art Blasticotoma filiceti ist über ganz Nordasien und das nördliche Europa verbreitet, wird aber nur sehr selten gefunden, so dass beinahe jeder Fund sofort publiziert wird. Eine Übersicht über die europäische Verbreitung, soweit bekannt, gibt Wolfgang Schedl (1973).

Fossil ist nur eine Art gefunden worden. Die miozäne Art stammt aus der Fossillagerstätte von Florissant in Nordamerika, wo keine rezente Art der Familie mehr vorkommt und wurde Paremphytus ostentatus benannt.

Systematik
Die Blasticotomidae gehören zu den Tenthredinoidea, die die Echten Blattwespen (Tenthredinidae) und einige verwandte Familien umfassen. Möglicherweise bilden sie die Schwestergruppe aller übrigen Familien. Diese Position wird aber von neueren Analysen nicht immer gestützt.

Die Systematik innerhalb der Familie ist etwas verworren. Neben der Gattung Blasticotoma existieren eine oder zwei weitere Gattungen. Die zweite Gattung Runaria wurde später mit der fossilen Gattung Paremphytus synonymisiert, woraufhin die rezenten Arten in diese Gattung transferiert wurden. Später wurde die Synonymie aufgehoben und die Arten rücktransferiert, was aber nicht von allen Bearbeitern mitvollzogen wurde. Die dritte Gattung Bohea wird von einigen (nicht allen) Bearbeitern mit Runaria synonymisiert. Daraus resultiert ein Wirrwarr in der Namensgebung, der die Verhältnisse verschleiert.

Die Systematik der Familie kann danach so aussehen:
 Gattung Basticotoma
 Blasticotoma filiceti Klug, 1834; Paläarktis
 Blasticotoma atra Zhelokhovzev, 1934; Japan, Ostrussland, an Adlerfarn
 Blasticotoma nipponica Takeuchi, 1939; Japan
 Blasticotoma smithi Shinohara, 1983; Taiwan
 Blasticotoma warabii Togashi, 1989; Japan

 Gattung Runaria
 Runaria flavipes Takeuchi, 1939; Japan, an Dryopteris erythroscia, Athyrium japonica und Polystichum tripteron
 Runaria reducta Malaise, 1931; Japan, an Adlerfarn
 Runaria shaanxinica Wei, 1999; China
 Runaria hunannica Wei, 1999; China
 Runaria punctata Wei, 1999; China

 Gattung Bohea
 Bohea abrupta Maa, 1944; China (Fukien)

Quellen

Einzelnachweise

Literatur
 R. B. Benson: Handbook for the identification of British insects. Vol IV. Hymenoptera 2. Symphyta Section a. Published by the Royal Entomological Society of London, 1951
 Nikola-Michael Prpic-Schäper: Die Farnblattwespen Deutschlands (Insecta: Hymenoptera: Blasticotomidae). Hefte zur Tierwelt Deutschlands, Nr. 2, S. 1–12, 2011
 Andrew D. Liston: Larval behaviour of Blasticoma filiceti. Sawfly studygroup newsletter 2, S. 8–10, 2007
 David R. Smith: Pars 14, Suborder Symphyta. In: Hymenopterum Catalogus (Nova editio). Dr. W. Junk, B.V., Den Haag 1978

Hautflügler
Hymenoptera

Blasticotomidae


Rudnik Paklina u Radošićima kod Vrgorca je rudnik bitumena.

Opis
Nalazi se u Radošićima, na području Grada Vrgorca. Na istočnim predjelima polja Bunina, u podnožju Radošića, Mlečani su još 1698. otkrili bituminoznu tvar zvanu katran te ga počeli iskorištavati. Rudarilo se na tri revira: Paulina, Marija i Aleksand(er)rija. Do 1961. g. rudarilo se podzemno, kombinacijama okana i/ili niskopa te hodnika. Pretežno se rudarilo do 50 m dubine, gdje je lociran najdublji IV horizont. Niskopom (II) usmjerenim iz II horizonta na 25 m do dubine 75 m-80 m, dosegnuta je najveća dubina u rudniku. Najdublje vertikalno okno nalazi se u reviru Paulina, duboko je 55 m., dok dubina "vjetrenog" okna na rudnom polju Aleksandrija iznosi 40 m. Zatvoren je 1986. g. pošto su stručnjaci ocijenili da je posve iscrpljen. Rudnik Paklina jedno je od najranijih eksploatiranih nalazišta bitumena u Dalmaciji, a ujedno i najdugotrajniji aktivni rudnik uz onoga u Vinišću. Upravo zbog dugotrajnog rudarenja, rudnik Paklina ostao je očuvan gotovo netaknut te kao takav predstavlja vrijedan primjer industrijske baštine Vrgoračkog kraja.

Zaštita
Pod oznakom Z-5789 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "ostalo".

Izvori

Zaštićene industrijske građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Vrgorac
Rudnici u Hrvatskoj

Rudnik Paklina


Johann Deisenhofer (; born September 30, 1943) is a German biochemist who, along with Hartmut Michel and Robert Huber, received the Nobel Prize for Chemistry in 1988 for their determination of the first crystal structure of an integral membrane protein, a membrane-bound complex of proteins and co-factors that is essential to photosynthesis.

Early life and education

Born in Bavaria, Deisenhofer earned his doctorate from the Technical University of Munich for research work done at the Max Planck Institute of Biochemistry in Martinsried, West Germany, in 1974. He conducted research there until 1988, when he joined the scientific staff of the Howard Hughes Medical Institute and the faculty of the Department of Biochemistry at The University of Texas Southwestern Medical Center at Dallas.

Career
Together with Michel and Huber, Deisenhofer determined the three-dimensional structure of a protein complex found in certain photosynthetic bacteria. This membrane protein complex, called a photosynthetic reaction center, was known to play a crucial role in initiating a simple type of photosynthesis. Between 1982 and 1985, the three scientists used X-ray crystallography to determine the exact arrangement of the more than 10,000 atoms that make up the protein complex. Their research increased the general understanding of the mechanisms of photosynthesis and revealed similarities between the photosynthetic processes of plants and bacteria.

Deisenhofer currently serves on the board of advisors of Scientists and Engineers for America, an organization focused on promoting sound science in American government. In 2003 he was one of 22 Nobel Laureates who signed the Humanist Manifesto. He is currently a professor at the Department of Biophysics at the University of Texas Southwestern Medical Center.

References

External links

1943 births
German biochemists
German biophysicists
German Nobel laureates
Howard Hughes Medical Investigators
Living people
Max Planck Society people
Members of the United States National Academy of Sciences
Nobel laureates in Chemistry
Technical University of Munich alumni
University of Texas Southwestern Medical Center faculty
Knights Commander of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
Researchers of photosynthesis

Johann Deisenhofer


(qui signifie « géant européen ») est un genre éteint de dinosaures sauropodes du clade  Somphospondyli de la formation Castrillo de la Reina du Crétacé inférieur d'Espagne, connu à partir d'un spécimen relativement complet découvert au début des années 2000. Il contient une seule espèce, , du nom de l'acteur et réalisateur Clint Eastwood.

L'holotype a été découvert à « El Oterillo II » dans la formation de Castrillo de la Reina (Groupe d'Urbión) en 2003.

Description
Le spécimen sur lequel l'espèce a été décrite est l'un des sauropodes Titanosauriformes survivants les plus complets du Crétacé inférieur d'Europe. Les neuf caractères autapomorphes définissant E. eastwoodi se réfèrent à des détails anatomiques des vertèbres cervicales, des structures laminaires de la vertèbre dorsale, et d'autres caractères uniques de l'omoplate et des côtes dorsales. Europatitan était un dinosaure géant avec des os de grandes proportions : côtes dorsales de 210 centimètres de long ; omoplate de 165 centimètres de long et une vertèbre dorsale de 70 centimètres de haut bien qu'incomplète. Les vertèbres cervicales sont remarquables par leur extrême pneumatisation et par la grande longueur de leur centre vertébral qui atteint 114 centimètres. Ces dimensions permettent de reconstituer un cou extrêmement long, comme chez les titanosauriformes Giraffatitan, Sauroposeidon et Erketu. Les paléontologues appellent familièrement ces animaux des « dinosaures girafes », car plusieurs hypothèses proposent que le cou de ces dinosaures puisse être disposé presque verticalement. Si cette possibilité est correcte, la tête de Europatitan pourrait se trouver à environ 16 mètres du sol, ce qui en ferait l'un des plus grands dinosaures connus en Europe. Les auteurs de la recherche ont également estimé qu'il serait l'un des plus grands d'Europe : sa longueur totale serait de 27 mètres, et son poids atteindrait 35 tonnes.

Classification

Selon l'hypothèse phylogénétique, Europatitan serait l'un des Somphospondyli les plus basiques, dans une position proche de Tendaguria et Sauroposeidon. La proposition phylogénétique sépare Europatitan des Brachiosauridae et des Titanosauria. Europatitan fournit de nouvelles informations sur la dispersion initiale des Somphospondyli au Crétacé inférieur de la Laurasie qui a pu avoir lieu en Europe. Il peut être inclus dans la faune « eurogondwanienne » avec un autre dinosaure de Burgos, Demandasaurus. L'origine de ces dinosaures serait liée à un processus d'échange de faunes de vertébrés qui aurait eu lieu au début du Crétacé entre le Gondwana et la Laurasie.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Sauropoda
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2017
Paléontologie en Espagne

Europatitan


William Brooke (1527-1597),   Cobham
 William Brooke O'Shaughnessy (1808-1889), médecin irlandais
 William Brooke (homme d'affaires)

William Brooke