FileZilla, özgür, açık kaynak ve çoklu platform destekli  bir FTP istemcisi. FileZilla Client (istemci) ve FileZilla Server (sunucu) adını taşıyan iki farklı sürümü bulunur. Windows, Linux ve Mac OS X işletim sistemlerinde çalışabilir. FTP, FTPS ve SFTP desteği mevcuttur.

Ocak 2016 itibarıyla FileZilla istemcisi SourceForge.net'de tüm zamanların en çok indirilen yedinci yazılımıdır.

Go Daddy, Ankara Üniversitesi ve daha birçok kurum barındırma alanlarına dosya aktarımı için FileZilla'yı önermektedir.

Tarihçe
FileZilla, Ocak 2001'in ikinci haftasında Tim Kosse ve iki sınıf arkadaşı tarafından bilgisayar bilimleri ders projesi olarak başlamıştır. Tim Kosse ve iki arkadaşı kod yazmaya başlamadan önce kodu hangi lisansta yayınlamaları gerektiği konusunda tartışma gerçekleştirmişlerdir. Tartışma sonucunda FileZilla'nın bir özgür yazılım projesi olmasına karar verdiler. Çünkü piyasada zaten birçok FTP istemcisi bulunmaktaydı ve ücretli yaparsalar tek bir kopya bile satamayacaklarını düşünüyorlardı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 FileZilla resmi web sitesi

Taşınabilir yazılım
Özgür yazılım
FTP istemcileri
Çapraz platform yazılımları

FileZilla


كانت معركة مونتي كاسينو (المعروفة أيضًا باسم المعركة من أجل (السيطرة على) روما والمعركة من أجل (السيطرة على) كاسينو) عبارة عن سلسلة من أربع حملات هجومية مُكلفة قام بها الحلفاء ضد خط غوستاف (خط الشتاء) في إيطاليا، المنشئ من قبل قوات المحور أثناء الحملة الإيطالية للحرب العالمية الثانية. كانت النية صنع اختراق للوصول إلى روما.

في بداية عام 1944، كان النصف الغربي من خط غوستاف يُدعم من قبل الألمان الذين يملكون وديان رابيدو-غاري، وليري، وغاريليانو وبعض قمم الجبال والتلال المحيطة بها. معًا، شكلت هذه الخصائص خط غوستاف. أُسس مونتي كاسينو، وهو دير تاريخي يقع على قمة تل في عام 529 بعد الميلاد، من قبل بندكت النيرسي، مُشرفًا على بلدة كاسينو القريبة ومداخل وديان ليري ورابيدو. لم يحتله الألمان بسبب وقوعه في منطقة تاريخية محمية، على الرغم من أنهم شغلوا بعض المواقع في المنحدرات الشديدة أسفل جدران الدير.

تسببت هجمات المدفعية الدقيقة المتكررة على قوات هجوم الحلفاء في استنتاج قادتهم أن الدير كان يستخدم من قبل الألمان على أقل تقدير كمركز مراقبة. تصاعدت المخاوف إلى جانب الإصابات وعلى الرغم من عدم وجود أدلة واضحة، فقد وُضع كهدف للتدمير. في 15 فبراير، أسقطت قاذفات القنابل الأمريكية 1400 طن من المتفجرات شديدة الانفجار، ما تسبب في أضرار واسعة النطاق. فشلت الغارة في تحقيق هدفها، حيث احتلت القوات المظلية الألمانية الركام وأنشأت مواقع دفاعية ممتازة وسط الأنقاض.

بين 17 يناير و18 مايو، هُوجمت دفاعات مونتي كاسينو وجوستاف أربع مرات من قبل قوات الحلفاء. في 16 مايو، شن جنود من الفيلق البولندي الثاني واحدة من الهجمات النهائية على الموقع الدفاعي الألماني كجزء من هجوم مكون من عشرين فرقة على جبهة بطول عشرين ميل. في 18 مايو، رُفع العلم البولندي متبوعًا بعلم الاتحاد البريطاني فوق الأنقاض. بعد هذا الانتصار للحلفاء، انهار خط سنغر الألماني في 25 مايو. طُرد المدافعون الألمان أخيرًا من مواقعهم، ولكن مقابل ثمن باهظ. أسفر القبض على مونتي كاسينو عن 55 ألف ضحية لقوات الحلفاء، وكانت الخسائر الألمانية أقل بكثير، والتي تقدر بحوالي 20 ألف قتيل وجريح.

الخلفية
تبع إنزال قوات الحلفاء في إيطاليا في سبتمبر 1943 من قبل جيشين من جيوش الحلفاء، بعد فترة وجيزة من غزو الحلفاء لصقلية في يوليو، بقيادة الجنرال السير هارولد ألكسندر، رئيس أركان مجموعة الجيش الخامسة عشرة (أعيد تسميتها إلى جيوش الحلفاء في إيطاليا)، تقدمًا شماليًا على جبهتين، واحدة على كل جانب من سلسلة الجبال المركزية التي تشكل «العمود الفقري» لإيطاليا. على الجبهة الغربية، انتقل الجيش الأمريكي الخامس، بقيادة الفريق مارك وين كلارك، الذي عانى من خسائر فادحة للغاية أثناء الغزو الأساسي في ساليرنو (التي أطلق عليها اسم عملية أفالانش) في سبتمبر، من القاعدة الرئيسية لنابولي إلى الأعلى من «الجزمة» الإيطالية وعلى الجبهة الشرقية تقدم الجيش الثامن البريطاني، بقيادة الجنرال السير برنارد مونتغمري، حتى ساحل البحر الادرياتيكي.

حقق جيش كلارك الخامس تقدمًا بطيئًا في مواجهة التضاريس الصعبة والطقس الرطب والدفاعات الألمانية الماهرة (المحنكة). كان الألمان يقاتلون من سلسلة من المواضع المصممة لإلحاق أكبر قدر من الضرر، ثم التراجع لكسب الوقت لبناء مواقع دفاعية لخط غوستاف جنوب العاصمة الإيطالية روما. بُرهن أن التخمينات الأصلية بسقوط روما بحلول أكتوبر 1943 كانت تفاؤلية للغاية.

على الرغم من اختراق الخط الدفاعي الألماني في الجهة الشرقية من جبهة البحر الأدرياتيكي واستيلاء الفرقة الكندية الأولى على أورتونا، فإن التقدم قد توقف مع بداية العاصفة الثلجية الشتوية في نهاية ديسمبر، ما أدى إلى استحالة الدعم الجوي المباشر وحركته في التضاريس الوعرة. وهكذا استُبعد الطريق المؤدي إلى روما من الشرق باستخدام الطريق 5 كخيار صالح تاركًا الطرق من نابولي إلى روما، أي الطرق السريعة 6 و7، الخيارات الوحيدة الممكنة؛ يسري الطريق السريع 7 (الطريق الروماني القديم المعروف بطريق أبيا) على طول الساحل الغربي ولكن جنوب روما يصل إلى سبخات (مستنقعات) بونتين، التي غمرها الألمان بالمياه.

يمر الطريق السريع 6 عبر وادي ليري، الذي يشرف على مدخله الجنوبي التلة الصخرية الوعرة مونتيكاسينو فوق بلدة كاسينو. سمحت إمكانية الرصد الممتازة من قمم عدة تلال للمدافعين الألمان باكتشاف حركة الحلفاء وتوجيه نيران مدفعية دقيقة للغاية، الذي منع أي تقدم شمالًا. كان نهر رابيدو الذي يتدفق بسرعة يسري عبر خطوط الحلفاء، والذي يرتفع في جبال أبينيني الوسطى، ويتدفق عبر كاسينو (يجتمع مع نهر غاري، والذي كان يُعرف خطأً باسم رابيدو) وعبر مدخل وادي ليري. هناك يجتمع نهر ليري مع نهر غاري ليشكلا نهر غاريليانو، والذي يستمر حتى البحر.

بفضل دفاعاتها الجبلية المحصنة بشدة، وصعوبة عبور أنهارها، ورأس الوادي المغمور بالمياه من قبل الألمان، شكلت كاسينو محورًا أساسيًا لخط غوستاف، وهو الخط الأضخم من ضمن المواقع الدفاعية التي شكلت خط غوستاف.

على الرغم من تفوقه المحتمل كمركز مراقبة، بسبب الأهمية التاريخية للدير البنديكتي الذي يرجع تاريخه إلى القرن الرابع عشر، أمر القائد الألماني في إيطاليا، المارشال ألبرت كسلرنغ، الوحدات الألمانية بعدم إدراجها في مواقعها الدفاعية وأبلغ الفاتيكان والحلفاء بذلك في ديسمبر 1943.

ومع ذلك، أكدت بعض طائرات استطلاع الحلفاء أنهم شاهدوا القوات الألمانية داخل الدير. في حين أن هذا الأمر لا يزال غير مؤكد، فمن الواضح أن الألمان احتلوا الدير بعد تدميره الذي أثبت أنه غطاء أفضل لتحصيناتهم وقواتهم مما كان يمكن لهيكل سليم أن يقدمه.

المعركة الأولى

الخطط والتحضيرات
كانت خطة قائد الجيش الخامس، الفريق كلارك، أن يهجم الفيلق إكس البريطاني، بقيادة الفريق ريتشارد ماكريري، على يسار جبهة بطول ثلاثين كيلومتراً (20 ميل)، في 17 يناير 1944، عبر غاريليانو بالقرب من الساحل (فرق المشاة الخامسة والسادسة والخمسين). كانت فرقة المشاة البريطانية 46 ستهجم ليلة 19 يناير عبر نهر غاريليانو تحت نقطة التقائه مع نهر ليري لدعم الهجوم الرئيسي الذي شنه فيلق الولايات المتحدة الثاني، بقيادة اللواء جيوفري كيز، على يمينهم. سيبدأ الزخم الأساسي لفيلق الولايات المتحدة الثاني في 20 يناير مع هجوم فرقة المشاة السادسة والثلاثين للولايات المتحدة عبر نهر غاري المتوسع على بعد خمسة أميال (8 كيلومترات) أسفل مجرى كاسينو. في نفس الوقت، سيواصل فيلق المشاة الفرنسي (سي إي أف)، بقيادة الجنرال ألفونس جوين، تحركه فيما يعرف بـ «اللكمة الخطافية اليمنى (رايت هوك)» نحو مونتي كايرو، مفص خطوط دفاع هتلر وغوستاف. في الحقيقة، لم يعتقد كلارك أن هناك فرصة كبيرة لحدوث اختراق مبكر، لكنه شعر أن الهجمات ستجذب القوات الاحتياطية الألمانية بعيداً عن منطقة روما في الوقت المناسب للهجوم على أنسيو (المسمى حركيا «عملية شينغل») حيث كان فيلق الولايات المتحدة السادس (فرقة المشاة البريطانية الأولى والثالثة للولايات المتحدة، وفريق المظليين القتالي 504، وقوات الصاعقة البرية الأمريكية وقوات الكوماندوز البريطانية، وقيادة القوات «بي» التابعة للفرقة المدرعة الأمريكية الأولى، إلى جانب وحدات الدعم)، تحت قيادة اللواء جون بورتر لوكاس، من المقرر أن يقوم بهبوط برمائي في 22 يناير. كان من المأمول أن تسفر عملية الإنزال على أنسيو، مع الاستفادة من عامل المفاجأة والتحرك السريع نحو الداخل إلى هضاب ألبان، التي تشرف على كلا الطريقين 6 و7، أن تهدد خطوط الإمداد للمدافعين عن خط غوستاف ومواقعهم الخلفية إلى حد تشويشها على القادة الألمان وأن تؤدي لانسحابهم من خط غوستاف إلى مواقع شمال روما. في حين أن هذا (الانسحاب) كان متناغمًا مع التكتيكات الألمانية في الأشهر الثلاثة الماضية، لم تكن استخبارات الحلفاء قد فهمت أن إستراتيجية القتال مع التراجع كانت لغرض وحيد هو توفير الوقت لإعداد خط غوستاف حيث كان الألمان يعتزمون الوقوف بثبات. لذلك كان تقييم الاستخبارات لآفاق تقدم الحلفاء متفائلًا بإفراط.

مراجع

معارك وعمليات الحرب العالمية الثانية في مسرح أوروبا الغربية

معركة مونتي كاسينو


La  est l'une des quinze circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Aichi au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La deuxième circonscription de la préfecture d'Aichi correspond aux arrondissements de Chikusa, Moriyama et Meitō de la ville de Nagoya.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Deuxième circonscription de la préfecture d'Aichi


Semyon Danilovich Nomokonov (; Delyun, 12 de agosto de 1900 — Zugalai, 15 de julho de 1973) foi um franco-atirador soviético que lutou na Segunda Guerra Mundial, sendo creditado com 367 mortes. De etnia hamnigan evenk, Nomokonov estava entre os povos indígenas da Rússia que lutaram na guerra. Ele recebeu o apelido de "Xamã da Taiga" por seus inimigos.

Início de vida
Nomokonov nasceu no assentamento de Delyun no krai de Zabaykalsky, Rússia (então Império Russo), em uma família pobre de caçadores, e desde a infância viveu na Taiga. Nomokonov usou um fuzil pela primeira vez aos 7 anos de idade. Ele caçava zibelina, uapiti manchuriano e cervo-canadense, e foi apelidado de Olho de Milhafre. Nomokonov foi batizado aos 15 anos de idade e recebeu o nome de Semyon. Em 1928, Nomokonov mudou-se para o assentamento de Nizhny Stan, no distrito russo de Shilkinsky. Ele continuou caçando e também praticou carpintaria.

Guerra
Nomokonov iniciou seu serviço militar em agosto de 1941, inicialmente em uma fazenda de subsistência de um regimento. Depois ele começou a fazer muletas para os feridos. Nomokonov tornou-se um franco-atirador por acaso. No outono de 1941 ele estava evacuando um dos feridos quando notou um alemão apontando para ele. Nomokonov o matou com seu próprio fuzil. De acordo com outra versão, em outubro de 1941 Nomokonov recebeu um fuzil e decidiu testá-lo. Para evitar o desperdício de munições, Nomokonov testou o fuzil em um alemão, que se movia ao longo da margem do lago arborizado, curvando-se para baixo. Depois disso, Nomokonov foi transferido para um pelotão de franco-atiradores. Ele começou a atirar com uma espingarda Mosin-Nagant sem uma mira telescópica. Nomokonov lutou nas colinas de Valdai, no istmo da Carélia, na Ucrânia, Lituânia, Prússia Oriental e depois na Manchúria. Inicialmente ele marcava o número de mortes em seu cachimbo. Nomokonov foi ferido oito vezes e sofreu lesões por explosão duas vezes.

Como instrutor de sniper, Nomokonov treinou mais de 150 soldados.

Depois da guerra
Nomokonov voltou para casa montado em um cavalo. Ele continuou praticando carpintaria em Nizhny Stan, mas depois se mudou para o assentamento de Zugalay, onde seus filhos mais velhos viviam. Ele construiu uma casa e continuou caçando durante o tempo livre. No outono de 1945 Nomokonov recebeu um cavalo, binóculos e uma espingarda N.º 4638 por seu serviço militar. Segundo a filha de Nomokonov, Zoya Babuyeva, ele era uma pessoa taciturna e não gostava muito de falar sobre a guerra.

Nomokonov morreu em Zugalay e foi enterrado lá. O poeta Vasili Lebedev-Kumach dedicou-lhe um poema.

Nomokonov deixou nove filhos e 49 netos.

Prêmios
Nomokonov recebeu:
Ordem de Lenin
Ordem do Estandarte Vermelho
Ordem da Estrela Vermelha (2)
Medalha "Por Mérito de Batalha"
Medalhas de campanha e jubileu

Militares da União Soviética
Pessoas da Segunda Guerra Mundial (União Soviética)
Ordem do Estandarte Vermelho
Ordem de Lenin

Semyon Nomokonov


Barucci ist der Familienname folgender Personen:

 Maria A. Barucci, Astronomin
 Piero Barucci (* 1933), italienischer Ökonom und Politiker

Barucci bezeichnet außerdem:

 (3485) Barucci, ein Asteroid des Hauptgürtels

Barucci


Vergara, španjolski naziv za grad Bergara
 Vergara (Urugvaj), grad u departmanu Treinta y Tres na istoku Urugvaja
 Vergara (Kolumbija), grad u departmanu Cundinamarca

Vergara


Beate Bühler Faure(Estugarda, 8 de abril de 1964) é ex-voleibolista indoor e jogadora de vôlei de praia alemã, na quadra medalhista de ouro no Campeonato Europeu de  de 1983 na Alemanha Oriental, e que no vôlei de praia, foi medalhista de ouro no Campeonato Europeu de 1994 em Portugal, e a medalha de prata no ano de 1996  na  Espanha.

Carreira

O início na prática desportiva deu-se no vôlei de quadra e ingressou em 1978 no TuS Stuttgart, permanecendo até 1983.Em  1984 representou a Alemanha (Oriental) nos Jogos Olímpicos de Verão de 1984 em Los Angeles, quando o selecionado finalizou  a sexta posição, e chegou a marca de 341 partidas internacionais pela time nacional, também conquistou o bronze na Universíada de Verão de 1985 em Kobe, depois, conquistou o quarto lugar no Campeonato Mundial da Checoslováquia em 1986. Ainda em 1983 foi contratada pelo SV Lohhof e atuou  até 1987, sagrando-se tricampeã da Copa da Alemanha nos anos de 1983, 1984 e 1986, além do tetracampeonato nacional nos anos de 1983, 1984, 1986 e 1987; transferiu-se para time francês de 1987 do Racing Club de Cannes até 1991, sendo tetracampeã francês nos anos 1988, 1989, 1990 e  1991.Na temporada de 1991-92 esteve atuando pelo TSG Tübingen, e a partir de 1992 foi contratada pelo USC Münster sagrando-se campeã da Challenge Cup (na época chamada de Copa CEV) em 1993-94,e permaneceu até 1995.

No Campeonato Europeu de Voleibol de Praia de 1994 em Espinho esteve Danja Müsch a conquista da medalha de ouro e estiveram juntas no circuito mundial 1995-96 e alcançaram o décimo sétimo posto no Aberto de Hermosa Beach, o décimo terceiro no Aberto de Espinho, os nonos lugares nos Abertos de Pusan e Santos, ainda o sétimo posto no Aberto de Bali , o quinto lugar nos Abertos de Osaka e Rio de Janeiro, conquistaram o bronze na primeira medalha no Aberto de Brisbane e semifinalista nos Abertos de Carolina (Porto Rico).

Na temporada de 1996 continuou ao lado de Danja Müsch conquistaram o título do Challenge de Vasto e foram medalhistas de prata no Campeonato Europeu de Voleibol de Praia de 1996 em Pescara disputaram os Jogos Olímpicos de Verão de 1996 e terminaram na sétima posição, no circuito mundial terminaram na quarta posição na Série Mundial em Maceió, as nonas posições nas Séries Mundiais Hermosa e Recife, e foram vice-campeãs na Série Mundial de Ostende, depois esteve com Silke Schmitt e terminaram na nona posição na Série Mundial de Espinho, terminaram na décima terceiro lugar no Grand Slam de Carolina (Porto Rico), nona posição na Série Mundial de Salvador e vice-campeãs na Série Mundial Jacarta.

Títulos e resultados

 Série Mundial de Jacarta do Circuito Mundial de Vôlei de Praia de 1996
 Série Mundial de Ostende do Circuito Mundial de Vôlei de Praia de 1996
 Aberto de Brisbane do Circuito Mundial de Vôlei de Praia de 1995
 Série Mundial de Maceió do Circuito Mundial de Vôlei de Praia de 1996
 Aberto de Carolina do Circuito Mundial de Vôlei de Praia de 1995
 Campeonato Mundial de 1986

Ligações externas

Jogadores de voleibol de praia da Alemanha
Voleibolistas da Alemanha
Voleibolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 1984
Voleibolistas de praia nos Jogos Olímpicos de Verão de 1996

Beate Bühler


Makrofager (grovæderceller, fra græsk μακρός [makrós] stor, og φαγεῖν [phagein] spise), forkortet MΦ, er en type hvide blodlegemer, der som del af immunsystemet opsluger og nedbryder beskadigede celler og celle-affald, fremmedlegemer, mikrober, kræftceller og alt andet, hvis overflade ikke indeholder de proteiner, som karakteriserer sunde kropsceller.

Disse store fagocytter findes i næsten alt kropsvæv, hvor de bl.a. jagter de sygdomsfremkaldende patogener ved hjælp af amøbeagtige bevægelser, se figur. De spiller også en vigtig rolle i såvel det uspecifikke som det adaptive immunforsvar, hvor de samarbejder med T-celler og andre lymfocytter. Hos mennesker kan svækkede makrofager føre til alvorlig sygdom, såsom kronisk granulomatøs sygdom, der medfører hyppige infektioner.

Visse makrofager er som del af immunsystemet i stand til at fremkalde inflammation (type M1), mens andre virker anti-inflammatorisk og vævsopbyggende (type M2), bl.a. ved udsendelse af signalmolekyler.

Menneskekroppens makrofager, som udvikles ud fra andre hvide blodlegemer, er typisk omkring 21 mikrometer I diameter. Man sporer dem bl.a. ved ad immunohistokemisk vej at fastlægge deres indhold af forskellige proteiner.

Makrofager blev første gang beskrevet i 1884 af den russiske zoolog Élie Metchnikoff.

Se også

 Ebolavirus

Referencer

Eksterne henvisninger
 Immunsystemet i Patienthaandbogen på sundhed.dk

Immunforsvar

Makrofag


Axel Constantin August Eggebrecht, né le  à Leipzig et mort le  à Hambourg, était un journaliste, écrivain et scénariste allemand.

Biographie

Axel Eggebrecht a grandi dans un environnement bourgeois à Leipzig jusqu'en 1917, date à laquelle il s'est porté volontaire pour servir pendant la Première Guerre mondiale où il a reçu une grave blessure dont il continuera à ressentir les effets toute sa vie.

Indécis politiquement, il oscille entre droite et gauche. Après la Grande guerre, il devint membre d'organisations nationalistes. De 1920 à 1925, il est membre du KPD (Parti communiste d'Allemagne). Il voyage deux fois en Union soviétique en 1923 et 1924, mais il revient à Berlin déçu par le bolchevisme.

En 1925, il commença son travail avec Die Weltbühne de Siegfried Jacobsohn. En parallèle, il écrivit également pour la "Literarische Welt". À Berlin, il était l'un des habitants du quartier artistique et intellectuel Künstlerkolonie de Berlin, un complexe de logements dans le sud-est de Berlin construit dans le but de fournir aux écrivains et artistes financièrement précaires un logement abordable.

En 1933, il est emprisonné pendant plusieurs mois au camp de concentration de Hainewalde. Après sa libération, il a utilisé des pseudonymes pour gagner sa vie dans l'industrie cinématographique en tant que scénariste, Assistant réalisateur et critique de cinéma.

Après la fin de la Seconde Guerre mondiale, en juin 1945, il est amené par des officiers d'occupation britanniques sur l'ancien site de la station de radio gouvernementale. Là, en septembre 1945, il fut l'un des fondateurs de la  Nordwestdeutscher Rundfunk (Radio nord-ouest-allemande). En tant que journaliste, Axel Eggebrecht a été l'un des pionniers du documentaire radiophonique. De 1963 à 1965, il a rendu compte des procès d'Auschwitz à Francfort.

En 1965, il devient membre de l' association PEN International, en 1972 devient vice-président de la branche allemande.

En 1983, il reçoit le Prix Gerrit-Engelke, ancien prix de littérature décerné jusqu'en 2007 par la ville de Hanovre.

En 1989, il reçoit la médaille « Bürgermeister-Stolten-Medaille », la plus haute distinction décernée par la ville de Hambourg, ville où il mourut en 1991.

Filmographie partielle
(liste non exhaustive)
 1939 :  Bel-Ami de Willi Forst
 1941 : Les Comédiens
 1951 : L'Homme perdu
 1954 : Rittmeister Wronski
 1954 : Une histoire d'amour
 1957 : Stresemann

Récompenses et distinctions
 En 1979, il reçoit la médaille Carl von Ossietzky décernée par la Ligue internationale des droits de l'homme.
 En 2006, est créé le Prix Axel Eggebrecht offert par la Fondation des médias de la "Stadt und Kreissparkasse" de la ville de Leipzig, pour récompenser, chaque année, la mailleure émission radiophonique.

Littérature en langue allemande
 Alexander Gallus, Heimat Weltbühne. Eine Intellektuellengeschichte im 20. Jahrhundert, éditions Wallstein Verlag, Göttingen, 2012 .
 Uwe Herms und Joachim Fuhrmann, Lieber Axel Eggebrecht! Freunde und Kollegen zum 90. Geburtstag von Axel Eggebrecht, éditions Neue Presse, Hambourg, 1989.
 Ingrun Spazier, « Axel Eggebrecht – Autor », CineGraph – Lexikon zum deutschsprachigen Film, Lieferung 19, 1992.
 Kay Weniger, Das große Personenlexikon des Films, Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin, 2001, 518 pages .

Liens externes

 Gettyimages

Notes et références

Naissance à Leipzig
Naissance dans le royaume de Saxe
Écrivain allemand du XXe siècle
Journaliste allemand
Critique allemand de cinéma
Scénariste allemand de cinéma
Personnalité de la radio
Personnalité du Parti communiste d'Allemagne
Personnalité allemande de la Seconde Guerre mondiale
Naissance en janvier 1899
Décès en juillet 1991
Décès à Hambourg
Décès à 92 ans

Axel Eggebrecht


Die 1914 in Dienst gestellte Clas Fleming war der erste und einzige Minenkreuzer (schwed. "Minkryssare") der schwedischen Flotte. 1910 bis 1914 von Bergsunds auf der Finnboda Varv in Stockholm gebaut, blieb sie ein Einzelschiff. Sie war eines der ersten Schiffe der schwedischen Marine mit Turbinenantrieb und ihr erstes, das für eine Minenkriegsführung gebaut wurde.
Vor dem Zweiten Weltkrieg wurde das Schiff modernisiert und weitgehend umgebaut. Nach dem Krieg wurde das Schiff außer Dienst gestellt, aber erst am 1. Januar 1959 von der Flottenliste gestrichen. 1960 erfolgte der Abbruch der Clas Fleming.

Baugeschichte

Sei 1908 plante die Marine-Führung einen Minenleger mit guten Seeeigenschaften, der bei allen Wetterbedingungen schnell Minen legen und den Standort auch schnell verlassen konnte. Darüber hinaus sollte das geplante Schiff auch zur Aufklärung genutzt werden. Den Auftrag erhielt 1909 Bergsunds in Stockholm, wo zuvor der erste schwedische Kreuzer, die Fylgia gebaut worden war.
Die von Bergsunds auf der Finnboda Varv in Stockholm gebaute Clas Fleming war 80 Meter lang und hatte eine maximale Verdrängung von 1800 Tonnen. Der Rumpf war in 15 wasserdichte Abteilungen unterteilt und wurde durch ein Panzerdeck von 16 bis 25 mm Stärke geschützt. Vor der Brücke hatte sie einen mit 75 mm Panzerung geschützten Kommandostand. Für die acht Offiziere und 23 Unteroffiziere waren Kabinen vorhanden, während die übrige Mannschaft von um 130 Mann in Schlafdecks und Hängematten schlief. Darüber hinaus war Platz für einen 47 Mann starken Landungstrupp vorgesehen.

Die acht Kohle gefeuerten Yarrow-Kessel standen in zwei Räumen und erzeugten Dampf von 17 bar Druck für zwei Dampfturbinen, die zusammen 6500 PS entwickelten. Die Turbinen trieben die beiden Schrauben des Schiffes direkt an. Damit erreichte die Clas Fleming eine Geschwindigkeit von 20,5 Knoten. Nach den Zerstörern Hugin und Munin (420 t, 30 kn, 1911 bzw. 1913 in Dienst) war die Clas Fleming das bislang größte Schiff der schwedischen Flotte, das von Dampfturbinen angetrieben wurde.

Die Hauptbewaffnung der Clas Fleming waren Minen, von denen 130 an Deck hinter Schutzwänden aufgestellt werden sollten, der Rest war im Schiffsrumpf gelagert. Dazu kamen dann vier 120-mm-L/50-Bofors-Kanonen des Modells 11, die zu zweit auf dem Vorschiff und am Heck standen, sowie vier Maschinengewehre Modell 10, einem Nachbau des Maxim-Maschinengewehrs.

In der ersten Einsatzzeit von 1914 bis 1917 wurde festgestellt, dass die Minenpforten im Heck zu tief waren und dort bei etwas bewegter See Wasser in das Schiff drang. Daher wurden 1918 bis 1919 die Pforten höher angelegt und die Minenschienen mit einem Deck abgedeckt.

Dies zwang zu einer Änderung der Aufstellung der 120-mm-Kanonen. Auf dem Vorschiff und am Heck wurden je eine Kanone auf der Mittschiffslinie installiert, während die beiden anderen etwa in der Mitte des Schiffes an den Seiten aufgestellt wurden.

1926 ersetzten drei 25-mm-Maschinenkanonen Modell 22 die für eine Flugzeugabwehr nicht mehr hinreichenden Maschinengewehre. Seit 1929 wurde die Clas Fleming meistens stillgelegt, da die Antriebsanlage ausgesprochen unökonomisch war.

Umbau ab 1939

Für eine Modernisierung der Antriebsanlage standen seit Mitte der 1930er Jahre Haushaltsmittel zur Verfügung, die nicht eingesetzt wurden, da keine Klarheit über einen künftigen Nutzen des Schiffes bestand. Erst nach Ausbruch des Zweiten Weltkriegs entschied man sich das Schiff zu modernisieren. Im November 1939 begannen in den Götaverken in Göteborg die Umbauarbeiten. Dem Schiff wurde in der Mitte ein sechs Meter langer neuer Abschnitt eingefügt, der vor allem der neuen Antriebsanlage Platz geben sollte. Diese war völlig neu entwickelt und bislang in keinem Schiff realisiert worden. Vier sechs-Zylinder-Zweitakt Diesel-Motoren trieben nicht über Wellen die Schiffsschrauben an, sondern ihre Abgase betrieben Turbinen. Weiterer Dampf wurde mit zwei ölbeheizten Kesseln erzeugt. Durch die Abgase und den Dampf wurde eine doppelte de-Laval-Getriebeturbinenanlage angetrieben, die bis zu 7200 PS erzeugte und dem Schiff eine Höchstgeschwindigkeit von 20,3 kn gab. Der neue Antrieb war ein von den Götaverken entwickelter Prototyp eines Gasturbinenantriebs.

Neben der Antriebsanlage wurde auch die Bewaffnung modernisiert. Bei den 120-mm-Kanonen steigerte man die Reichweite durch neue Rohre und neu entwickelte Munition wie bei den Geschützen der modernisierten Küstenpanzerschiffe. Die Reichweite wurde gesteigert und die Bedienungsmannschaft durch neue Schutzschilde besser geschützt. Die Flugabwehrbewaffnung wurde erheblich verstärkt und bestand jetzt aus drei 40-mm-L/56-Bofors-Maschinenkanonen Modell 36 und drei 25-mm-L/58-Bofors-Maschinenkanonen Modell 32. Zur U-Boot-Bekämpfung erhielt die Clas Fleming zwei Wasserbombenwerfer. Der Umbau veränderte das Aussehen des Schiffes erheblich, da der hintere Mast total entfernt und der vordere Mast erheblich kürzer wurde. Der Brückenaufbau war auch erheblich modernisiert. Dazu erhielt die Clas Fleming neue Schornsteine. Die zwei benötigten standen jetzt relativ weit auseinander. Zwischen diesen wurde nach ersten Probefahrten im Sommer 1940 noch ein dritter als Attrappe aufgestellt.

Einsatzgeschichte

Die Clas Fleming kam im Mai 1914 in Dienst. Namensgeber des Schiffes war der Admiral Clas Larsson Fleming (1592–1644). Nachdem sie eingefahren worden war, wurden durch sie die Regeln für eine schwedische Minenkriegführung entwickelt. Sie sollte in einem Kriegsfall zusammen mit den Zerstörern offensive Sperren legen. Sie sicherte während des Ersten Weltkriegs, zum Teil in Zusammenarbeit mit der Fylgia, die schwedischen Hoheitsgewässer. Die Entwicklung des Krieges in der Ostsee führte am 24. Oktober 1917 zur Stilllegung der Clas Fleming in Stockholm.

Es folgten die ersten Modernisierungen des Schiffes 1918 bis 1919 und 1926. Am 24. August 1930 versuchte die Clas Fleming vergeblich, das vor Horsfjärden aufgelaufene Panzerschiff Manligheten freizuschleppen, war aber nicht stark genug. Seit 1929 war die Clas Fleming vor allem wegen der hohen Betriebskosten meist stillgelegt.
Das Schiff schien für einen Einsatz in der Flotte nicht mehr zeitgemäß und 1938 wurde der Einsatz als Trainingsschiff lokaler Marinereserven erwogen.

Bei Ausbruch des Zweiten Weltkrieges sollte die Clas Fleming wieder aktiviert werden. Um einen sinnvollen Einsatz möglich zu machen, entschied man sich für die beschriebene, umfassende Modernisierung. Als Minenkreuzer wurde sie durch die als Hilfskreuzer 3 ("Hjälpkryssaren") in Dienst genommene Sassnitz-Trelleborg-Fähre Drottning Victoria (1909, 3296 BRT, 16 kn) ersetzt.

Am 8. August 1940 kam die erheblich umgebaute Clas Fleming wieder in Dienst und wurde Teil der Hauptflotte in der Ostsee. Mit dem Kreuzer Gotland bildete sie das 2. Kreuzergeschwader, das in Hasfjärden nahe Stockholm stationiert war und vor allem den Bereich der Hauptstadt und die Aaland-Inseln überwachte. Bis zum Kriegsende blieb sie zum Schutz und zur Überwachung der schwedischen Hoheitsgewässer gegen die Verletzung der Neutralität durch die kämpfenden Parteien im Dienst.

Seit dem Sommer 1944 Clas Fleming Teil der Seekriegsschule für die Ausbildung im Minenkrieg.

Ende der Clas Fleming

Nach dem Krieg blieb die Clas Fleming in der Marinewerft in Stockholm demobilisiert. Erst Januar 1959 wurde sie aus der Flottenliste gestrichen. Nach dem Ausbau aller noch brauchbaren Teile wurde sie als Zielfahrzeug bei Schießübungen benutzt, aber schon im Herbst 1960 zum Abwracken nach Ystad verkauft.

Literatur
 Alexander Bredt (Hrsg.): Weyers Taschenbuch der Kriegsflotten. J.F. Lehmanns Verlag, München, 35. Jahrgang 1941
 Curt Borgenstam: Kryssare. Med svenska flottans kryssare under 75 år. CB Marinlitteratur, Värnamo 1993, ISBN 91-970700-6-8 (schwedisch).

Weblinks

 Die Clas Fleming
 Seitenriss der Clas Fleming
 40-mm-Geschütz der Clas Fleming

Einzelnachweise

Militärschiff (Schweden)
Kreuzer
Militärschiff für den Minenkrieg
Einzelschiff
Finnboda Varv

Clas Fleming (Schiff)


Pål Alexander Kirkevold (født d. 10. november 1990) er en norsk professionel fodboldspiller, som spiller for Eliteserien-klubben HamKam.

Klubkarriere

Tidlige karriere
Efter at have været del af Molde FKs ungdomsakademi, skiftede Kirkevold i 2010 til HamKam, hvor han gjorde sin professionelle debut i august 2010.

Efter at have imponeret for HamKam i 2011 sæsonen, skiftede Kirkevold i december 2012 til Mjøndalen IF. Han spillede to sæsoner for MIF, hvor hans bedste var i 2013, hvor han scorede 17 sæsonmål.

Kirkevold skiftede i 2014 til Sandefjord. Han imponerede i sin debutsæson, hvor han endte som topscorer Norges førstedivision, og blev kåret som årets spiller i divisionen da Sandefjord vandt ligaen, og dermed sikkerede sig oprykning til Eliteserien.

Hobro IK
Kirkevold skiftede i august 2015 til den danske Superliga-klub Hobro IK på en fast aftale. I marts 2016 blev Kirkevold lejet tilbage til hjemlandet, da han skiftede til Sarpsborg 08 på leje for resten af sæsonen. Kirkevold vendte tilbage til Hobro halvlegs gennem 2016-17 sæsonen, og var del af holdet, som sikrede sig oprykning tilbage i Superligaen i sæsonen.

Kirkevold havde i 2017-18 sæsonen sin bedste i sin karriere. Han satte en ny rekord i Superligaen, da han scorede i 11 kampe i streg. Han sluttede sæsonen med 22 mål, og blev hermed topscorer i ligaen.

Retur til Norge
Efter 134 kampe og 43 mål hos Hobro, vendte Kirkevold i juli 2021 hjem til Norge, da han skiftede til Stabæk.

Efter en halvsæson med Stabæk, så vendte Kirkevold tilbage til hvor det startede, da han skiftede til HamKam på en fri transfer.

Landsholdskarriere
Kirkevold debuterede for Norges landshold den 11. november 2017. Dette ville dog blive hans eneste landsholdsoptræden.

Titler
Sandefjord

 Norges førstedivision: 1 (2014)

Hobro IK

 1. division: 1 (2016-17)

Individuelle
 Norges førstedivision Topsscorer: 1 (2014)
 Norges førstedivision Årets spiller: 1 (2014)
Superligaen Topscorer: 1 (2017-18)

Referencer

Eksterne henvisninger
 Pål Alexander Kirkevold på Soccerway

Fodboldspillere fra Norge
Fodboldlandsholdsspillere fra Norge
Fodboldspillere fra Ham-Kam
Fodboldspillere fra Mjøndalen IF
Fodboldspillere fra Sandefjord Fotball
Fodboldspillere fra Hobro IK
Fodboldspillere fra Sarpsborg 08
Fodboldspillere fra Stabæk Fotball

Pål Alexander Kirkevold


Connie Warnick Aagaard (født 1958) er en dansk forfatter. Hun er uddannet journalist og cand.phil. i litteraturhistorie.

Bibliografi

 Romanen Tolv måneder, Forlaget Replikant / e-bogen udgivet af Lindhart og Ringhof, 2017
 Romanen Mens vi sover, BYENS forlag, 2018

Referencer

Dansksprogede forfattere

Connie Warnick Aagaard


Jonathan Calleri (23. september 1993 i Buenos Aires, Argentina) er en argentinsk fodboldspiller, der i øjeblikket spiller for Deportivo Alavés.

Titler
Primera División de Argentina
 2015 med Boca Juniors
Copa Argentina
 2015 med Boca Juniors

Eksterne henvisninger
Jonathan Calleri på es.bocajuniors.wikia.com

Personer fra Buenos Aires
Fodboldspillere fra All Boys
Fodboldspillere fra Boca Juniors
Fodboldspillere fra West Ham United F.C.
Fodboldspillere fra UD Las Palmas
Fodboldspillere fra Deportivo Alavés
Fodboldspillere fra Argentina
Deltagere for Argentina ved sommer-OL 2016

Jonathan Calleri


An Aloe torrei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frans Verdoorn ngan Hugh Basil Christian. An Aloe torrei in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe torrei


ශ්‍රී ලංකාවෙන් මුවන විරල මැණික් වර්ගයකි.

බාහිර යොමු
http://www.handbookofmineralogy.com/pdfs/sinhalite.pdf

මැණික්

සිංහලයිට්


Ulkær er en lille landsby beliggende i Sindbjerg Sogn. Nærmeste byer er Holtum, Grejs og Lindved.

Særlige turistattraktioner i byens nærområde er  det frodige engdrag langs åen.

I bycentrum findes motercykelforretningen Art on Wheels, et tidligere mejeri og firmaet Pakketrans' gamle industribygninger, der nu bruges til vinteropbevaring af campingvogne.

Byer i Hedensted Kommune

Ulkær (Sindbjerg Sogn)


Terralba (sardinski: Terràba) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 12 metara i ima 10 257 stanovnika. Prostire se na 49,8 km². Gustoća naseljenosti je 206 st/km².Susjedne općine su: Arborea, Arbus, Guspini, Marrubiu, San Nicolò d'Arcidano i Uras.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Terralba


Hrvatski zavod za transfuzijsku medicinu je državni zdravstveni zavod u Republici Hrvatskoj. U ovoj se zdravstvenoj ustanovi obavlja transfuzijsku djelatnost, uz jedinice transfuzijske medicine u bolnicama. Pod transfuzijskom djelatnošću obuhvaća se promidžbu i organizaciju davalaštva, prikupljanje krvi i prikupljanje plazme za preradu, preradu plazme, testiranje krvi, osiguranje potreba za krvnim pripravcima i lijekovima proizvedenim iz krvi, osiguranje kvalitete krvnih pripravaka, distribuciju pripravaka, dijagnostička ispitivanja, terapijske postupke, kontrolu i nadzor transfuzijskog liječenja, prikupljanje matičnih stanica, tipizaciju tkiva i konzultaciju u kliničkoj medicini. Posebnim ugovorima promidžbu davalaštva, planiranje potreba za lijekove proizvedene iz krvi i organizaciju akcija darivanja krvi obavljaju Hrvatski zavod za transfuzijsku medicinu i Hrvatski Crveni križ.

Izvori

Zdravstvene ustanove


Varatra este un gen de molii din familia Lymantriinae.

Specii
Singura specie din acest gen este:
Varatra acosmeta (Collenette, 1939)

Referințe

Legături externe
  Baza de date a genului Lepidoptera la Muzeul de istorie naturală

Lymantriidae
Molii
Genuri de insecte

Varatra


පාපැදි හෙවත් බයිසිකල් යනු මිනිස් බලයෙන් ගමන්කරන වාහන වර්ගයක්. එය චීනයේ බාවිත වන පරිසර හිතකර වාහයකි.

ඉතිහාසය

භාවිත

තාක්‍ෂණය

කොටස්
 සැකිල්ල
 අසුන
 තිරිංග
 රෝද

==

පාපැදි

පාපැදි


Felicity Katherine Sarah Askew (nascida no dia 19 de dezembro de 1899) foi uma artista britânica, notável pelas suas pinturas e esculturas de cavalos.

Biografia
Askew nasceu no Chelsea, em Londres, filha de John Bertram Askew e Frederick Louisa, nascida Dallas. Ela estudou com William Frank Calderón, Max Kruse e Ernesto Bazzaro. Askew estabeleceu-se como pintora e escultora, em bronze, de temas equestres e desportivos e expôs obras em Londres, na Walker Art Gallery em Liverpool e em Paris, inclusive no Salon des Artistes Français em 1926. Ela também expôs trabalhos na Alemanha, Itália e Estados Unidos. O seu trabalho mais conhecido é Companions of Labor, um grupo de cavalos de bronze que data de 1926. Por muitos anos Askew viveu em Newmarket em Suffolk e mais tarde, na década de 1920, em Berwick upon Tweed. Em Berwick ela expôs em várias galerias no nordeste da Inglaterra e Escócia, mas parece ter desistido da sua carreira artística para actuar na década de 1950.

Nascidos em 1899
Artistas do Reino Unido

Felicity Askew


කුඩන්කුලම් න්‍යෂ්ටික බල ව්‍යාපෘතිය යනු දකුණු ඉන්දියානු තමිල්නාඩු ප්‍රාන්තයෙහි තිරුනෙල්වෙලි දිස්ත්‍රික්කයෙහි කූඩන්කුලම්හී තනා ගෙන යනු ලබන න්‍යෂ්ටික බලාගාරයකි.  ප්‍රදේශවාසීන් හා   න්‍යෂ්ටික බල ශක්තියට එරෙහි ජනතා ව්‍යාපාරය විසින් දියත් කෙරුනු න්‍යෂ්ටික-විරෝධී විරෝධතා නිසාවෙන් එහි ගොඩනැගීම් කටයුතු පමා වී ඇත.

කුඩන්කුලම් න්‍යෂ්ටික බල ව්‍යාපෘතිය


Rezoluția 194 a Adunării Generale a Națiunilor Unite a fost adoptată pe 11 decembrie 1948, aproape de sfârșitul Războiului Arabo-Israelian din 1948. Rezoluția definea principiile pentru ajungerea la un acord final și întoarcerea refugiaților palestinieni la casele lor. Rezoluția sublinia, în Articolul 11, că "refugiaților care doresc să se întoarcă la casele lor și să trăiască în pace cu vecinii trebuie să li se permită să facă acest lucru cel mai curând posibil, iar celor care nu doresc să se întoarcă trebuie să li se plătească compensații pentru proprietăți și pentru pierderea sau deteriorarea acestora, compensații care, conform principiilor legilor internaționale sau echității, ar trebui acordate de guvernele sau autoritățile responsabile".

Rezoluția mai chema la înființarea Comisiei de Conciliere a Națiunilor Unite pentru a facilita pacea între Israel și statele arabe, continuând – și după asasinarea sa – eforturile Mediatorului Națiunilor Unite Folke Bernadotte.

Din cei 58 de membri ai Națiunilor Unite de la acea vreme, rezoluția a fost adoptată cu o majoritate de 35 de țări, 15 au votat împotrivă, iar 8 s-au abținut. Semnificativ, toate cele 6 țări ale Ligii Arabe reprezentate la ONU – Arabia Saudită, Egipt, Irak, Liban, Siria și Yemen, toate fiind parte a conflictului în chestiune – au votat împotriva rezoluției. Al doilea grup de țări care a votat împotriva rezoluției a fost blocul statelor comuniste: RSS Bielorusă, RS Cehoslovacia, RSF Iugoslavia, RP Polonă, RSS Ucraineană și Uniunea Sovietică, deși toate recunoscuseră deja de jure statul Israel. La acea vreme, Israelul nu era membru al Organizației Națiunilor Unite și a obiectat la multe din articolele rezoluției. Palestinienii nu au fost consultați direct.

Rezoluția, mai ales Articolul 11, a fost citată în Rezoluția 302 care stabilea înființarea UNRWA, precum și în alte rezoluții ale ONU. Este de asemenea adesea invocată în sprijinul revendicării dreptului palestinienilor la întoarcere, revendicare respinsă de toate guvernele israeliene.

Conținut
Rezoluția este alcătuită din 15 articole:

Recepția internațională și interpretarea
Multe din articolele rezoluției nu au fost duse la îndeplinire din mai multe motive, fie că au fost respinse de Israel, de statele arabe sau puse în umbră de război, deoarece conflictul din 1948 a continuat până la semnarea, în 1949, a armistițiului între Israel și Transiordania.

Israelul a fost admis ca membru al ONU pe 11 mai 1949, prin Rezoluția 273, "luând notă de declarațiile și explicațiile reprezentantului guvernului Israelului" în legătură cu implementarea rezoluțiilor 194 și 181, față de care Israelul nu și-a propus nici o acțiune specifică și nici un cadru de timp. Din acel moment, Israelul a respins orice rezoluție care îl cheamă să le permită palestinienilor să se întoarcă în ceea ce este acum statul Israel.

Articolul 11—Refugiații

Începând de la sfârșitul anilor 1960, Articolul 11 a fost citat ca bază a dreptului de reîntoarcere a refugiaților palestinieni. Adunarea Generală a Națiunilor Unite a reafirmat Rezoluția 194 în fiecare an începând din 1949. Multiple rezoluții ulterioare ale Națiunilor Unite au reafirmat dreptul de reîntoarcere, inclusiv Rezoluția 169 (1980), și Rezoluția 237 (1967).

Autorul și comentatorul politic Joshua Muravchik a contestat această interpretare, arătând că textul subliniază că refugiaților "trebuie să li se permită" să se întoarcă la casele lor "cel mai curând posibil" și că recomandarea se adresează doar celor "care doresc... să trăiască în pace cu vecinii".

Israel nu a acceptat până în prezent să reprimească nici un refugiat. Singura excepție a fost la Conferința de la Lausanne din 1949, unde un protocol comun a fost acceptat de guvernul israelian și de delegații arabi pe 12 mai 1949, în care Israelul accepta să repatrieze 100.000 de refugiați în schimbul unui tratat de pace comprehensiv cu statele arabe și al recunoașterii anexării tuturor teritoriilor pe care le capturase înainte de armistițiul din 1949. Cifra i-ar fi inclus și pe cei 50.000 de refugiați care reușiseră deja să se întoarcă pe diferite căi la casele lor din ceea ce devenise statul Israel. Oferta israeliană a fost apoi rapid retrasă de David Ben-Gurion.

Textul complet

Rezultatul votului
Rezultatul votului a fost următorul:

Pentru

Africa de Sud, Argentina, Australia, Belgia, Brazilia, Canada, China, Columbia, Danemarca, Republica Dominicană, Ecuador, Etiopia, Filipine, Franța, Grecia, Haiti, Honduras, Islanda, Liberia, Luxemburg, Noua Zeelandă, Nicaragua, Norvegia, Panama, Paraguay, Peru, Regatul Unit, Salvador, Suedia, Tailanda, Turcia, Statele Unite, Țările de Jos, Uruguay, Venezuela.

Împotrivă

Afganistan, Arabia Saudită, RSS Bielorusă, Cuba, Cehoslovacia, Egipt, Irak, Iugoslavia, Liban, Pakistan, Polonia, Siria, RSS Ucraineană, Uniunea Sovietică, Yemen.

Abțineri

Birmania, Bolivia, Chile, Costa Rica, Guatemala, India, Iran, Mexic.

Note

0194
1948 în legislație
Nakba


Hákon Arnar Haraldsson, né le  à Akranes en Islande, est un footballeur international islandais, qui évolue au poste de milieu offensif au LOSC Lille.

Biographie

En club
Né à Akranes en Islande, Hákon Arnar Haraldsson est formé par le club local de l'ÍA Akranes, avec lequel il commence sa carrière professionnelle en 2019. Il joue son premier match le 26 février 2019, à l'occasion d'une rencontre de coupe de la Ligue islandaise face au UMF Stjarnan. Il entre en jeu et son équipe l'emporte par six buts à zéro.

Le , il s'engage en faveur du FC Copenhague, intégrant dans un premier temps les équipes de jeunes du club.

Le , Haraldsson fait sa première apparition en championnat contre SønderjyskE. Il entre en jeu à la place de Jonas Wind et son équipe s'impose par deux buts à zéro.

Il est sacré champion du Danemark en 2021-2022.

Le 17 juillet 2023, il s'engage jusqu'en 2028 avec le LOSC. Il fait une très bonne impression dès sa première titularisation en match amical contre le club de football belge, Cercle Brugge, contre lequel il inscrit trois des sept buts du LOSC.

En sélection
Hákon Arnar Haraldsson représente l'équipe d'Islande des moins de 17 ans de 2019 à 2020. Il marque un seul but avec cette sélection, lors de sa première apparition le 26 janvier 2019 lors d'une victoire des Islandais face à la Belgique (2-4 score final). Il participe notamment avec cette sélection au championnat d'Europe des moins de 17 ans en 2019. Lors de ce tournoi organisé en Irlande il joue deux matchs, mais son équipe est éliminée dès la phase de groupe. Au total il comptabilise 15 matchs et un but avec les moins de 17 ans.

Haraldsson joue son premier match avec l'équipe d'Islande espoirs le 13 octobre 2020 contre le Luxembourg. Il entre en jeu à la place de Ísak Bergmann Jóhannesson et son équipe l'emporte par deux buts à zéro. Il inscrit ses deux premiers buts avec les espoirs dès sa deuxième apparition, le 2 septembre 2021 contre la Biélorussie. Il permet ainsi à son équipe de s'imposer par deux buts à un.

Le 25 mai 2022, Hákon Arnar Haraldsson est convoqué pour la première fois avec l'équipe nationale d'Islande par le sélectionneur Arnar Viðarsson pour des rencontres entrant dans le cadre de la Ligue des nations de l'UEFA 2022-2023. Il honore sa première sélection contre Israël en étant titularisé le 2 juin 2022. Il est remplacé à la 78e minute de jeu par Stefán Teitur Þórðarson et les deux équipes se neutralisent par deux buts partout.

Vie privée
Hákon Arnar Haraldsson est issue d'une famille de footballeurs. Son père, , est un ancien footballeur international islandais et sa mère est Jónína Víglundsdóttir, footballeuse internationale islandaise. Il a aussi deux frères :  footballeur international également et Haukur Andri Haraldsson qui le suit au LOSC.

Haraldsson est proche de Ísak Bergmann Jóhannesson, les deux joueurs sont amis depuis qu'ils sont tout petits, s'étant rencontrés dans le club de l'ÍA Akranes, où ils ont tous les deux été formés. Ils se retrouvent quelques années plus tard à jouer de nouveau ensemble, sous les couleurs du FC Copenhague.

Statistiques

Palmarès

En club
 FC Copenhague
 Championnat du Danemark (2) :
 Champion : 2022 et 2023.
 Coupe du Danemark (1) :
 Champion : 2023.
 ÍA Akranes
 Coupe de la Ligue :
 Finaliste : 2019.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international islandais
Joueur de l'IA Akranes
Joueur du FC Copenhague
Joueur du LOSC Lille
Naissance en avril 2003
Naissance à Akranes

Hákon Arnar Haraldsson


Desire steht für:

 Desire (Bob-Dylan-Album), Album von Bob Dylan
 Desire (Tom-Scott-Album), Album von Tom Scott
 Desire (portugiesische Band), eine portugiesische Band
 Desire (Fernsehserie), US-amerikanische Fernsehserie
 Hotel Desire, deutscher Kurzfilm (2011)
 HTC Desire, ein Mobiltelefon-Gerätemodell

Desire


O Palácio Errázuriz Urmeneta é um edifício de inspiração neoclássica localizado no n.º 1656 da Avenida Libertador Bernardo O'Higgins de Santiago de Chile, em pleno Bairro Dieciocho, lugar predilecto da alta sociedade santiaguina do século XIX. Foi construído pelo arquitecto italiano Eusebio Chelli a petição de Maximiano Errázuriz em 1872. A mansão deslumbrou por seu luxo à sociedade da época e foi catalogada por muitos como a melhor casa de Santiago, a pondo por sobre o Palácio Cousiño. Hoje alberga à embaixada do Brasil.

De aspecto sobrio e imponente, o Palácio Errázuriz responde às características formais do neoclássico, com uma clara influência italiana. Sua fachada principal possui 3 volumes, um central de 2 andares, e 2 laterais de 1 andar, que se adiantam formando um extenso terraço, antigamente decorado com esculturas.

É original pelo seu acesso pelo pavilhão oriente e não tanto pelo pórtico de dupla altura, com  colunas jónicas e corintias. Ingressa-se por um grande pátio de honra, evocativo às villas do Renascimento. Uma lógia antecedida pela escalinata de mármore dá as boas-vindas à casa. No seu interior os espaços ordenam-se em torno do grandioso corredor de altura dupla, onde destaca seu elaborado piso com diferentes tipos de mármore.

Todas os salões possuem parqués de finas madeiras e antigamente estavam entelados em seda. Destaca seu grande salão, seu enorme salão de dança, decorado antigamente com relevos e espelhos venecianos, a sala de jantar, o salão de fumar, o salão dos jogos, o salão das tertúlias, a biblioteca, etc.

A casa possuía ao todo 12 salões no primeiro andar e ao menos 10 dormitórios no segundo andar.

A fachada posterior segue os mesmos padrões neoclássicos, destacando-se a loggia curvada que cria um pequeno balcão.

O parque possuía um estilo romântico, mas foi alterado com o passo dos anos, durante os anos 1980 a construção da Estrada Panamericana ocupou grande parte do jardim.

Seus proprietários

Em 1886 foi vendido a Ramón Cruz Moreno, o maior coleccionista do país, que arranjou a casa sem problemas. Foi pai do reconhecido arquitecto chileno Alberto Cruz Montt.

Em 1907 foi trespassado a Aurelio Valdés Morel, advogado e milionário, que o vendeu em 1925 a Agustín Edwards McClure, fundador do diário El Mercurio, e sua esposa Olga Budge, que converteram a casa no centro social santiaguino por longos anos. Em 1941, o governo do Brasil adquiriu-o para convertê-lo em embaixada, missão que cumpre até hoje.

Ligações externas
 Embaixada do Brasil em Santiago de Chile
 Ficha de monumentos de la calle Dieciocho, do Conselho de Monumentos Nacionais do Chile. (em espanhol)

Arquitetura de 1872
Santiago (Chile)
Palácios do Chile
Missões diplomáticas do Brasil

Embaixada do Brasil no Chile


Onthophagus speculicollis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Quedenfeldt em 1884.

Referências

Ligações externas

speculicollis
Coleópteros descritos em 1884

Onthophagus speculicollis


MacUser foi uma revista de informática mensal (anteriormente quinzenal) publicada pela Dennis Publishing Ltd. e licenciada pela Felden no Reino Unido. Ela cessou a publicação em 2015.

Em 1985, a Felix Dennis' Dennis Publishing, os criadores da MacUser no Reino Unido, licenciou o nome e o símbolo de "classificação do mouse" da MacUser para a Ziff-Davis Publishing para uso no resto do mundo. A MacUser do Reino Unido nunca foi vinculada a MacUser dos EUA. Quando a Ziff-Davis fundiu suas participações de Mac na Mac Publishing em setembro de 1997, essa nova empresa ganhou a licença para usar o nome MacUser. No entanto, optou por manter viva a marca da revista Macworld, embora com classificações de mouse no estilo MacUser. Como resultado, apenas a MacUser original sediada no Reino Unido permaneceu, e a edição britânica do Macworld não pode usar os símbolos de classificação de mouse usados por suas edições companheiras do Macworld.

A revista do Reino Unido era voltada para usuários de Mac no setor de design, e cada edição trazia ao leitor notícias, análises, tutoriais 'Masterclass' e conselhos técnicos. Masterclasses levam o leitor através de tarefas como retoque de fotos, técnicas de design e criação de filmes.

Funcionários
, funcionários notáveis da revista incluíram:

 Editor-chefe - Adam Banks
 Editor Técnico - Keith Martin
 Editor de Recursos Contribuintes - Nik Rawlinson
 Editor Gráfico Contribuinte - Steve Caplin
 Editor de Produtos Contribuintes - Kenny Hemphill
 Escritor Contribuinte - Alan Stonebridge
 Editor/subeditor/layout de produção - Kirsty Fortune
 Editor - Paul Rayner

Ligações externas
 Página inicial da revista MacUser (arquivada)
 Revistas MacUser arquivadas no Internet Archive

Revistas sobre Macintosh
Revistas extintas em 2015

MacUser


An Apocopis intermedia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Aimée Antoinette Camus, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Chai-anan. An Apocopis intermedia in nahilalakip ha genus nga Apocopis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apocopis

Apocopis intermedia


1. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි වූ ජේතවන නම් අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩ වාසය කරණ සේක. එසමයෙහි ජාණුස්සොණි බ්‍රාහ්මණ තෙම් සවිසුදු වෙළෙඹුන් යෙදූ රියකින් දෙවෙන්දාවල් සැවැත්නුවර පැදකුණු කරයි.

2. ජාණුස්සොණි බ්‍රාහ්මණ තෙමේ එන්නා වූ පිලොතිකා පරිව්‍රාජකයා දුර දී ම දැක්කේය. දැක මෙසේ කීයේය:

"භවත් වාත්ස්‍යායන තෙමේ දැන් දෙවෙන්දාවල් කොහි සිට එන්නේ ද"

"පින්වත, මම මෙහි ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ සමීපයෙහි සිට එමි."

"භවත් වාත්ස්‍යායන තෙමේ ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ ප්‍රඥාව හා වියත්බව කිමැයි හඟනේ ද? පණ්ඩිතයෙකැ යි සිතන්නේ ද"

භවත, මම කවරෙකිම් ද, ශ්‍රමණගෞතමයන්ගේ නුවණ හා වියත්බව දැනීමෙහි මම කවරෙකිම් වෙම් ද, යමෙක් ශ්‍රමණගෞතමයන්ගේ නුවණ හා වියත්බව දන්නේ නම්, හෙතෙමේත් ඒකාන්තයෙන් එවැනි (බුදුවරයෙක්) වන්නේ ම ය.

"පින්වත් වාත්ස්‍යායන තෙමේ උදාර වූ ප්‍රශංසාවෙන් භවත් ගෞතමයන් පසසයි"

"පින්වත, මම කවරෙකිම් ද, ශ්‍රමණගෞතමයන් පැසසීමෙහි මම කවරෙකිම් වෙම් ද, ඒ භවත් ගෞතම තෙමේ ප්‍රශස්ත ගුණයෙන් ප්‍රශස්තය, නොහොත් ප්‍රශස්තයන් විසින් ප්‍රශස්තය. දෙවි මිනිසුන් අතර ශ්‍රේෂ්ඨ ය.

"පින්වත් වාත්ස්‍යායන තෙමේ කවර කරුණක් දක්නේ ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කෙරෙහි මෙසේ වෙසෙසින් පැහැදුණේ ද"

3. "පින්වත, යම් සේ නාගවනවාසී (ඇතුන් වසන වනයෙහි වසන) දක්ෂ පුරුෂයෙක් ඇත්වනයට ඇතුළු වේ ද, හෙතෙම නාගවනයෙහි දිගිනුදු දික් වූ සරසිනුදු පුළුල් වූ මහඇත්පියක් දක්නේ ද, හෙතෙමේ 'පින්වත, මහ ඇතෙකැ' යි නිශ්චයට පැමිණෙන්නේ ය. පින්වත, එසේ ම මම යම් තැනක පටන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වෙත ඤාණපද සතරක් දිටිම් ද, ඉක්බිති මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ 'සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වාක්ඛ්‍යාත ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්නය'යි නිෂ්ඨාවට පැමිණියෙමි.

4. කවර ඤාණපද සතරෙක් ද යත්:

පින්වත, මම මේ ලෝකයෙහි යම් කෙනෙක් ස්වකීය ප්‍රඥාවෙන් අනුන්ගේ දෘෂ්ටීන් බිඳින්නාක් මෙන් හැසිරෙද්ද, එබඳු වූ සියුම් බුද්ධි ඇති අනුන් හා කළවිරූ වාද ඇති වාලවෙධි දුනුවාවන් වැනි වූ ඇතැම් ක්‍ෂත්‍රිය පණ්ඩිත කෙනෙකුන් දකිමි. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතම තෙමේ 'අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට හෝ පැමිණේ ය'යි අසත්. ඔහු ප්‍රශ්න අභිසංස්කරණ කරත්: අපි මේ ප්‍රශ්න ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කරා පැමිණ විචාරන්නෙමු. ඉදින් මෙසේ අප විසින් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ විසඳන්නේ නම්, මෙසේ අපි ඔබට වාදාරෝපණය කරන්නෙමු. මෙසේත් අප විසින් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ විසඳන්නේ නම්, ඔබට මෙසේත් අපි වාදාරෝපණය කරන්නෙමු'යි කියා යි.

ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතම තෙමේ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට පැමිණියේය'යි අසත්. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන් වෙත පැමිණෙත්. ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ ඔවුන්ට දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වති. සමාදන් කරවති. තියුණු කරවති. සතුටු කරවති. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන් විසින් දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වන ලද්දාහු සමාදන් කරවන ලද්දාහු තෙද ගන්වන ලද්දාහු සතුටු කරවන ලද්දාහු ශ්‍රමණ ගෞතමයන් අතින් ප්‍රශ්න නො විචාරත්ම ය. කොයින් උන්වහන්සේට වාදාරෝපණය කරන්නාහු ද? ඒකාන්තයෙන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේගේ ම ශ්‍රාවකයෝ වෙත්. පින්වත, යම් දිනෙක මම ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ කෙරෙහි මේ පළමුවන පදය දිටිම් ද, ඉක්බිති මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වාඛ්‍යාතය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න''යි නිශ්චයට ගියෙමි. [පළමුවැනි ඥානපදය]

5. නැවත අනිකක් ද වෙයි. පින්වත, මම මේ ලෝකයෙහි යම් කෙනෙක් ස්වකීය ප්‍රඥාවෙන් අනුන්ගේ දෘෂ්ටීන් බිඳිමින් මෙන් හැසිරෙත් ද, එබඳු වූ සියුම් බුද්ධි ඇති අනුන් හා කළවිරූ වාද ඇති වාලවෙධි දුනුවායන් වැනි වූ ඇතැම් බමුණුපඬිවරුන් දකිමි. ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතම තෙමේ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට හෝ පැමිණේය'යි අසත්. ඔහු ප්‍රශ්න සකස් කරත්: 'අපි මේ ප්‍රශ්න ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වෙත එළඹ විචාරන්නෙමු. ඉදින් අප විසින් මෙසේ විචාරණ ලද්දේ මෙසේ විසඳන සේක. අපි මෙසේ උන්වහන්සේට වාදාරෝපණය කරන්නෙමු. ඉදින් අප විසින් මෙසේ විචාරණ ලද උන්වහන්සේ මෙසේ විසඳන්නේය. අපි මෙසේත් ඔහුට වාදාරෝපණය කරන්නෙමු'යි කියා යි.

ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට පැමිණියහ'යි අසත්. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන් වෙත පැමිණෙත්. ශ්‍රමණ ගෞතම තෙමේ ඔවුන්ට දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වයි. සමාදන් කරවයි. තෙද ගන්වයි. සතුටු කරවයි. ශ්‍රමණ ගෞතමයන් විසින් දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වන ලැබූ, සමාදන් කරවනු ලැබූ, තියුණු කරවනු ලැබූ, සතුටු කරවනු ලැබූ, ඔහු ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශ්න නොවිචාරත්ම ය. කොයින් ඔබට වාදාරෝපණය කෙරෙත් ද? ඒකාන්තයෙන් ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන්ගේ ම ශ්‍රාවකයෝ වෙත්. පින්වත, යම් දිනෙක මම ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කෙරෙහි මේ දෙවන ඥානපදය දිටිම් ද, ඉක්බිති මම 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක් සම්බුද්ධයහ. ධර්මය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ස්වාඛ්‍යාත ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්නය''යි නිශ්චයට පැමිණියෙමි. [දෙවැනි ඥානපදය]

6. නැවත අනිකක් ද වෙයි. පින්වත, මම මේ ලෝකයෙහි යම් කෙනෙක් ස්වකීය ප්‍රඥාවෙන් අනුන්ගේ දෘෂ්ටීන් බිඳිමින් මෙන් හැසිරෙත් ද, එබඳු වූ සියුම් බුද්ධි ඇති අනුන් හා කළවිරූ වාද ඇති වාලවෙධි දුනුවායන් වැනි වූ ඇතැම් ගෘහපතිපණ්ඩිතයන් දකිමි. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට හෝ එත්ල යි අසත්. ඔහු ප්‍රශ්න සකස් කරත්: 'අපි මේ ප්‍රශ්න ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කරා එළඹ විචාරන්නෙමු. මෙසේ අප විසින් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ ප්‍රකාශ කරන්නේය. අපි මෙසේ ඔහුට වදරෝපණය කරන්නෙමු. ඉදින් අප විසින් මෙසේත් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ ප්‍රකාශ කරන්නේය. අපි මෙසේත් ඔහුට වාදාරෝපණය කරන්නෙමු'යි කියායි.

ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට පැමිණියහ'යි අසත්. ඔහු ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වෙත එළඹෙත්. ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ ඔවුන්ට දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වති. සමාදන් කරවති. තෙද ගන්වති. සතුටු කරවති. ශ්‍රමණ ගෞතමයන් විසින් දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වන ලැබූ, සමාදන් කරවනු ලැබූ, තෙදගන්වනු ලැබූ, සතුටු කරවනු ලැබූ, ඔහු ශ්‍රමණගෞතමයන් ප්‍රශ්න නොවිචාරත් ම ය. කොයින් ඔබට වාදාරෝපණය කෙරෙත්ද? ඒකාන්තයෙන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ ම ශ්‍රාවකයෝ වෙත්. පින්වත, මම යම් දිනෙක ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කෙරෙහි මේ තුන්වන ඥාන පදය දිටිම් ද, ඉක්බිති මම 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, ධර්‍මය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ස්වාඛ්‍යාතය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න'යි නිශ්චයට පැමිණියෙමි. [තෙවැනි ඥානපදය]

7. නැවත ද අනිකක් වෙයි. පින්වත, මම මේ ලෝකයෙහි යම් කෙනෙක් ස්වකීය ප්‍රඥාවෙන් අනුන්ගේ දෘෂ්ටීන් බිඳිමින් මෙන් හැසිරෙත් ද, එබඳු වූ සියුම් බුද්ධි ඇති අනුන් හා කළවිරූ වාද ඇති වාලවෙධි දුනුවායන් වැනි වූ ඇතැම් ශ්‍රමණ පතිපණ්ඩිතයන් දකිමි. ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට හෝ එත්ල යි අසත්. ඔහු ප්‍රශ්න සකස් කරත්: අපි මේ ප්‍රශ්න ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වෙත එළඹ විචාරන්නෙමු. ඉදින් මෙසේ අප විසින් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ විසඳන්නේය. අපි මෙසේ ඔහුට වදරෝපණය කරන්නෙමු. ඉදින් මෙසේත් විචාරණ ලද්දේ මෙසේ විසඳන්නේය. අපි මෙසේත් ඔහුට වාදාරෝපණය කරන්නෙමු'යි කියායි.

8. ඔහු 'ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අසුවල් ගමට හෝ නියම්ගමට පැමිණියහ'යි අසත්. ඔහු ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන් කරාපැමිණෙත්. ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ ඔවුන්ට දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වති. සමාදන් කරවති. තෙද ගන්වති. සතුටු කරවති. ශ්‍රමණ ගෞතමයන් විසින් දැහැමි කථාවෙන් කරුණු දක්වන ලද සමාදන් කරවන ලද, තෙද ගන්වන ලද, සතුටු කරවන ලද, ඔහු ශ්‍රමණගෞතමයන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශ්න නොවිචාරත්ම ය. කොයින් ඔබට වාදාරෝපණය කෙරෙත්ද? ඒකාන්තයෙන් ගිහි ගෙයින් නික්ම පැවිද්දට පැමිණීම පිණිස ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ අවසර යදිත්. ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ ඔවුන් මහණ කරවති. උපසපන් කරවති. එහි පැවිදි වූ ඔහු එකලා වූවාහු (ගණයා කෙරෙන්) වෙන් වූවාහු සිහියෙන් යුක්ත වූවාහු කෙලෙස් තවන වැර ඇත්තාහු නිවන් පිණිස මෙහෙයන ලද සිත් ඇති ව වාසය කරන්නාහු නොබෝ කලකින්ම - යම් අර්ථයක් පිණිස කුලපුත්‍රයෝ මැනවින් ම ගිහිගෙයින් නික්ම පැවිද්දට පැමිණෙද්ද - නිරුත්තර වූ මගබඹසර කෙළවර කොට ඇති ඒ අරහත්වය ඉහාත්මයේදී ම විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට පැමිණ වාසය කෙරෙත්. ඔහු මෙසේ කීහ: 'පින්වත, අපි ඒකාන්තයෙන් මදකින් (නොපැමිනීම් මතුයෙන්) නැසූණම්හ. පින්වත, ලේසයකින් වැනසුණම්හ. අපි පෙර නොමහණව 'මහණම්හ'යි පිළින කළෙමු. නොබමුණු ව 'බමුණම්හ' යි පිළින කෙළෙමු. නො රහත්ව 'රහත්ම්හ'යි පිළින කෙළෙමු. දැන් මහණමෝ වම්හ. දැන් බමුණෝ වම්හ. දැන් රහත්මෝ වම්හ'යි කියායි. පින්වත, යම් කලෙක පටන් ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කෙරෙහි මේ සිවුවන ඥාන පදය දිටිම් ද, ඉක්බිති මම 'භාග්‍යවතුන්වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධ යහ. ධර්‍මය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්මය ස්වාඛ්‍යාත ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න'යි නිශ්චයට පැමිණියෙමි. [සිවුවැනි ඥානපදය]

9. පින්වත, යම් තැනෙක පටන් මම ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ කෙරෙහි මේ ඥානපද සතර දිටිම් ද, එකල්හි මම 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වාඛ්‍යාත ය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසංඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න'යි නිශ්චයට පැමිණියෙමි.

10. මෙසේ කී කල්හි ජානුස්සෝණී බ්‍රාහ්මණ තෙමේ සව්සුදු වෙළඹ රියෙන් බැස උතුරුසළුව එකස් කොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දෙස ඇඳිලි බැඳ "ඒ භාග්‍යවත් අර්හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයන් වහන්සේට මාගේ නමස්කාරය වේවා. ඒ භාග්‍යවත් අර්හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයන් වහන්සේට මාගේ නමස්කාරය වේවා. ඒ භාග්‍යවත් අර්හත් සම්‍යක්සම්බුද්ධයන් වහන්සේට මාගේ නමස්කාරය වේවා"යි තුන් යළක් උදන් ඇනී ය. 'අපි කිසියම් කලෙක්හි ඒ භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ සමග එක් වන්නමෝ නම්, මැනව. කිසියම් කථා සල්ලාපයෙක් වන්නේ නම්, මැනැවැ'යි ද කීය.

ඉක්බිති ජානුස්සෝණී බ්‍රාහ්මණ තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹියේය. එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමග සතුටුවී ය. සතුටු විය යුතු සිත ඇලවිය යුතු කථාව කොට එකත් පසෙක හුන්නේය. එකත් පසෙක හුන් ජානුස්සෝණී බ්‍රාහ්මණ තෙමේ පිලොතිකා පරිව්‍රාජකයා සමග යම් පමණ කථාසල්ලාපයෙක් වී ද, ඒ සියල්ල භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සැළ කළේය.

14. මෙසේ කී කල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ජානුස්සෝණී බ්‍රාහ්මණ හට මෙය වදාල සේක: "බමුණ, මෙපමණකින් හස්තිපදොපමය විස්තර වශයෙන් සම්පුර්ණ වූයේ නො වේ. බමුණ, යම්සේ හස්තිපදොපමය විස්තර වශයෙන් සම්පූර්ණ වේ ද, එය ශ්‍රවණය කරව, මනා කොට මෙනෙහි කරව. කියන්නෙමි". "පින්වතුන් වහන්ස, එසේ ය" යි කියා ජානුස්සෝණී බ්‍රාහ්මණ තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්නේය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක:

15. බමුණ, යම්සේ ඇත් වනයෙහි වාසය කරන්නෙක් ඇත්වනයට පිවිසෙන්නේ ද, හෙතෙම ඇත් වනයෙහි දිගිනුදු දික්වූ, සරසිනුදු පුළුල් වූ මහත් ඇත්පියක් දක්නේ නම් දක්‍ෂ වූ යම් නාගවතිකයෙක් වේ ද, හෙතෙම 'පින්වත, මහත් වූ ඇතෙකැ'යි එපමණකින් නිෂ්ටාවට නොපැමිණෙයි. එ කවර හෙයින යත්: බමුණ, නාගවනයෙහි මහපිය ඇති වාමනිකා නම් (මිටි වූ) ඇතින්නෝ ඇතියහ. 'මේ ඔවුන්ගේ පියක් වන්නේ ය'යි (සිතීමෙනි). හෙතෙම එය අනුව යයි. එය අනුව යන්නේ ඇත් වනයෙහි දිගින් දික්වූ, සරසින් පුළුල් වූ මහත් ඇත්පියක් ද (ගස්වල සතටරියන් පෙදෙසෙහි) පිට ඉලූ තැන් ද දකියි. යමෙක් දක්‍ෂ වූ නාගවතිකයෙක් වේ ද, හෙතෙම 'පින්වත, මහත් වූ ඇතෙකැ'යි එපමණකින් නිෂ්ටාවට නොමපැමිණෙයි. ඒ කවර හෙයින යත්: බමුණ, නාගවනයෙහි මහපිය ඇති (උස් පහත් දළ ඇති) උච්චා කාළාරිකා නම් ඇතින්නෝ ද ඇත්තාහුමය. 'මේ ඔවුන්ගේ පියක් වන්නේ ය'යි (සිතීමෙනි). හෙතෙම එය අනුව යයි. එය අනුව යන්නේ ඇත් වනයෙහි දිගින් දික්වූ, සරසින් පුළුල් වූ මහත් ඇත්පියක් ද (ගස්වල සතටරියන් පෙදෙසෙහි) පිට ඉලූ තැන් දළින් සිඳි තැන් හා දකියි. යමෙක් දක්‍ෂ වූ නගවතිකයෙක් වේ ද, හෙතෙම 'පින්වත, මහත් වූ ඇතෙකැ'යි එපමණකින් නිෂ්ටාවට නො යේ ම ය. ඒ කවර හෙයින යත්: බමුණ ඇත්වනයෙහි (යටි වැනි උස් වූ පාද ඇති) උච්චා කණේරුකා නම් මහ පිය ඇති ඇතින්නෝ ඇතියහ. 'මේ ඔවුන්ගේ පියක් වන්නේ ය'යි (සිතීමෙනි). හෙතෙම එය අනුව යයි. එය අනුව යන්නේ ඇත් වනයෙහි දිගින් දික්වූ, සරසින් පුළුල් වූ මහත් ඇත්පියක් ද (ගස්වල උස් පෙදෙසෙහි) පිට ඉලූ තැන් දළින් සිඳි තැන් හා උස් තැන්හි බුන් අතු හා දකියි. ගසක් මුලට ගියාවූ හෝ අබ්භ්‍යවකාශයට ගිය වූ හෝ ඇවිදිනා වූ හෝ සිටිනා වූ හෝ හුන්නා වූ හෝ වැද හොත්තා වූ හෝ ඒ ඇතු ද දකියි. 'මේ ඒ මහා ඇතා ම ය'යි හේ නිශ්චයට යෙයි.

16. බමුණ, මේ පරිද්දෙන් ම මේ ලෝකයෙහි අර්හත් වූ, සම්‍යක්සම්බුද්ධ වූ, විද්‍යාචරණයෙන් යුක්ත වූ, සුගත වූ, ලෝකය දන්නා වූ, නිරුත්තර පුරුෂදම්‍යසාරථි වූ, දෙවි මිනිසුන්ට ශාස්තෘ වූ, බුද්ධ වූ, භාග්‍යවත් වූ, තථාගත තෙමේ පහළ වෙයි. හෙ දෙවියන් සහිත වූ මරුන් සහිත වූ බඹුන් සහිත වූ මේ ලෝකය ද, මහණ බමුණන් සහිත දෙවි මිනිසුන් සහිත ප්‍රජාව ද තෙමේ විශිෂ්ඨඥානයෙන් දැන සාක්ෂාත් කොට ප්‍රකාශ කෙරෙයි. හෙ ආදි කල්‍යාණ කොට මධ්‍යකල්‍යාණ කොට පර්යාවසානකල්‍යාණ කොට අර්ථසහිත කොට බ්‍යඤජන සහිත කොට කේවල සම්පුර්ණ කොට පිරිසුදු කොට ධර්‍මය වදාරයි, ශාසනබ්‍රහ්මචර්යය ප්‍රකාශ කෙරෙයි.

17. ඒ ධර්මය ගැහැවියෙක් හෝ ගැහැවිපිතෙක් හෝ එක්තරා කුලයෙක උපන්නෙක් හෝ අසයි. හෙතෙම ඒ ධර්මය අසා තථාගතයන් වහන්සේ කෙරෙහි ශ්‍රද්ධාව උපදවයි. හෙතෙම ඒ ශ්‍රද්ධාව ලැබීමෙන් යුක්ත වූයේ මෙසේ සිතයි: "ගෘහවාසය සම්බාධ ය, රාගාදි රජසුන්ට මාර්ගයෙකි. පැවිද්ද එලිමහනක් වැන්න, ඒකාන්තයෙන් පරිපූර්ණ වූ ඒකාන්තයෙන් පිරිසුදු වූ මේ ශඞ්ඛලිඛිත බ්‍රහ්මචර්යය පුරන්නට ගිහිගෙයි වසන්නහු විසින් පහසු නො වෙයි. මම කෙස්රවුළු බහා කහවත් ඇඳ ගිහිගෙන් නික්ම අනගාර්යසඞ්ඛ්‍යාත පැවිද්දට පැමිණෙන්නෙම් නම් යෙහෙකැ"යි. හෙතෙම පසුකලයෙක ස්වල්පවූ හෝ භෝගරාශිය හැර ස්වල්ප වූ හෝ නෑපිරිවර හැර මහත් වූ හෝ නෑපිරිවර හැර කෙස්රවුළු බහා කහවත් හැඳ පෙරෙව ගිහිගෙන් නික්ම අනගාර්යසඞ්ඛ්‍යාත පැවිද්දට පැමිණෙයි.

18. හෙතෙමේ මෙසේ පැවිදි වූයේ භික්ෂුන්ගේ ශික්‍ෂාපද සඞඛ්‍යාත සාජීවයට පැමිණියේ සතුන් මැරීම හැර සතුන් මැරීමෙන් වැළකුණේ වෙයි. බහා තැබූ දඬු ඇත්තේ වෙයි. බහා තැබූ ශස්ත්‍ර ඇත්තේ වෙයි. ලජ්ජායෙන් යුක්ත වූයේ දයාවට පැමිණියේ සියලු සත්වයන් කෙරෙහි හිතානුකම්පා ඇතිව වාසය කෙරෙයි. නුදුන් දෙය ගැන්ම හැර නුදුන් දෙය ගැන්මෙන් වැළකුණේ වෙයි. දුන් දෙය ගන්නාසුලු වූයේ දුන් දෙය කැමැති වන සුලු වූයේ සොර නොවූ පිරිසුදු වූ සිතින් වාසය කෙරෙයි. අශ්‍රේෂ්ඨචර්යාව හැර ශ්‍රේෂ්ඨචර්යා ඇත්තේ අයහපත් හැසිරීමෙන් දුරු වුයේ වෙයි. ග්‍රාමධර්‍ම යයි කියන ලද මෛථුනයෙන් වැළකුණේ වෙයි. මුසාවාදය හැර මුසාවාදයෙන් වැළකුණේ වෙයි, සත්‍ය කියනසුලු වුයේ සත්‍යයෙන් සත්‍ය ගලපනුයේ ස්ථිරකථා ඇදහිය යුතු බස් ඇත්තේ ලෝකයා බොරුවෙන් නොරවටන්නේ වෙයි. පිසුනුබස් හැර පිසුනුබසින් තොර වුයේ වෙයි. මෙතනින් අසා මොවුන්ගේ භේදය පිණිස එතැන කියන්නේ නොවෙයි. එතනින් අසා ඔවුන්ගේ භේදය පිණිස මෙතැන කියන්නේ නොවෙයි. මෙසේ බිඳුණවුන් සමගි කරන්නේ සමගි වූවන්ට අනුබල දෙන්නේ සමගියට කැමැත්තේ සමගියෙහි ඇලුණේ සමගි වුවන් දැක සතුටු වනසුලු වූයේ සමගි කරණ වචන කියන්නේ වෙයි. රළුබස් හැර රළුබස් කීමෙන් වැළකුණේ වෙයි. යම් ඒ වචනයක් නිදොස් ද, කනට සුව ද, ප්‍රේමණීය ද, ළ ගන්නාසුලු ද, නාගරික ද, බොහෝ දෙනා කැමැති ද, බොහෝ දෙනාගේ මන වඩන්නේ ද, එබඳු වචන කියන්නේ වෙයි. හිස බස් තෙපලීමෙන් වෙන් වූයේ වෙයි. කල් බලා කියනසුලු වූයේ වූවක් කියනසුලු වූයේ අර්ථයක්ම කියනසුලු වූයේ ධර්මයක් ම කියනසුලු වූයේ විනයක් ම කියනසුලු වූයේ වෙයි. ළෙහි තැන්පත් කර ගත යුතු කරුණු සහිත වූ පිරිසිඳිම් ඇති අර්ථයෙන් යුත් වචන නිසි කල්හි කියන්නේ වෙයි.

19. හේ බීජසමූහ (පැළවන දෑ) ද, භූතසමූහ (පැළවුන දෑ) ද, සමාරම්භයෙන් (නැසීමෙන්) වෙන් වූයේ වෙයි. එක වේලේ වළඳන්නේ රාත්‍රීභොජනයෙන් වැළක්කේ විකල් බොජුනෙන් වෙන් වූයේ වෙයි. නටනු ගයනු වයනු විසුලු දස්නෙන් දුරු වූයේ වෙයි. මල් ගඳ විලෙවුන් ඇඟ දැරීම, අඩු තැන් පිරවීම, සැරසීම යන මෙයින් වෙන් වූයේ වෙයි. උස්යහනින් මහයහනින් දුරු වූයේ වෙයි. රන්රිදී මසු කහවණු පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. අමු ධාන්‍යවර්ග පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. අමුමස් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. ස්ත්‍රීන් කුමරියන් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. දැසිදසුන් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි.එළු බැටෙළුවන් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. කුකුළන් ඌරන් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. ඇත ගව අස් වෙළඹුන් පිළිගැන්මෙන් දුරු වූයේ වෙයි. ගිහීන්ගේ පණිවුඩ හා ගෙන් ගෙට හසුන් ගෙනයාමෙන් දුරු වූයේ වෙයි. වෙළඳ ගනුදෙනුවෙන් දුරු වූයේ වෙයි. හොර තරාදියෙන් කිරුම, නොරන් බඩු රන් බඩු සේ දක්වා දීම, හොර මිනුම යන මෙයින් දුරු වූයේ වෙයි. අල්ලස් ගැනීම, රැවටීම, සමාන දේ දක්වා කරණ මායාව යන කුටිල (වඞ්ක) ප්‍රයෝගයෙන් වැලකුනේ වෙයි. අත් පා කැපීම, මැරීම, විලංගු ආදිය ලා බැඳීම, මංපැහැරීම, ගම්පැහැරීම, සැහැසිකම යන මෙයින් වැලකුනේ වෙයි.

20. හෙතෙම කය පරිහරණය කිරීමට ප්‍රමාණ වූ සිවුරෙන් ද, කුස පරිහරණය කිරීමට ප්‍රමාණ වූ පිණ්ඩපාතයෙන් ද, සතුටු වූයේ වෙයි. හෙතෙම යම් යම් තැන යේ ද, පාසිවුරු රැගෙන ම යෙයි. යම් සේ පියාපත් ඇති ලිහිණියෙක් යම් යම් දිගෙක පියාඹයි ද, පියාපත් බර සහිත ව ම පියාඹයි. මෙපරිද්දෙන් ම භික්‍ෂු තෙමේ කය පරිහරණය කිරීමට ප්‍රමාණවත් සිවුරෙන්ද කුස පරිහරණය කිරීමට ප්‍රමාණවත් පිණ්ඩපාතයෙන් ද, සතුටු වූයේ වෙයි. හෙ තෙම යම් යම් තැන යේ නම්, පාසිවුරු රැගෙන ම යෙයි. හෙ තෙම මේ ආර්යශීලස්කන්ධයෙන් යුක්ත වූයේ ස්වසන්තානයෙහි නිරවද්‍ය වූ සැපය විඳීයි.

21. හෙ තෙම ඇසින් රූප දැක ස්ත්‍රී පුරුෂාදී වශයෙන් නිමිති ගන්නේ නො වේ. හස්තපාදාදි අවයවයන් ආකාරය නොගන්නා සුලු වේ. යම් කාරණයකින් චක්‍ෂුරින්ද්‍රිය සංවරණය නො කොට වාසය කරන ඒ පුද්ගලයා ලාමක අකුශලධර්‍ම වූ අභිධ්‍යාදෞර්මනස්‍යයෝ අනු බඳනාහු ද, ඒ චක්‍ෂුරින්ද්‍රිය සංවරණය පිණිස පිළිපදියි. චක්‍ෂුරින්ද්‍රියයෙහි සංවරණයට පැමිණේ, කණින් ශබ්ද අසා ... නාසයෙන් ගඳ අසා ... දිවින් රස විඳ ... කයින් ස්ප්‍රෂ්ටව්‍ය ස්පර්ශ කොට... සිතින් ධර්මාලාම්බනය දැන නිමිති නොගන්නා සුලු වේ. අනුව්‍යඤ්ජන නොගන්නා සුලු වේ. යම් කරුණකින් මනින්ද්‍රිය සංවරණය නොකොට වාසය කරන ඒ පුද්ගලයා ලාමක අකුශලධර්ම වූ අභිධ්‍යාදෞර්මනස්‍යයෝ අනුබඳනාහු ද, ඒ මනින්ද්‍රියාගේ සංවරය පිණිස පිළිපදියි. මනින්ද්‍රිය රකියි. මනින්ද්‍රියෙහි සංවරණයට පැමිණේ. හෙ තෙම මේ ආර්ය්‍ය වූ ඉන්ද්‍රියසංවරයෙන් යුක්ත වූයේ සිය සිත්සතන්හි කෙළෙසුන් වැගුරුණූ නො කිලිටි සැපය විඳියි.

22. හෙ තෙම ඉදිරියට යාමෙහි පෙරළා ඊමෙහි සම්පජානකාරී (මැනවින් දැන කරන සුලු) වෙයි. ඉදිරි බැලීමෙහි ආපසු බැලීමෙහි සම්පජානකාරී වෙයි. අත් පා හැකිලීමෙහි දිග හැරීමෙහි සම්පජානකාරී වෙයි. අනුභවයෙහි පානයෙහි කඩා කෑමෙහි රස විඳීමෙහි සම්පජානකාරී වෙයි. මල මූ පහ කිරීමෙහි සම්පජානකාරී වෙයි. යාමෙහි සිටීමෙහි හිඳීමෙහි නිදීමෙහි නිදි වැරීමෙහි බිණීමෙහි නිහඬ වීමෙහි සම්පජානකාරී වෙයි.

23. හෙ තෙම මේ ආර්ය වූ ශීලස්කන්ධයෙන් ද යුක්ත වූයේ මේ ආර්ය වූ ඉන්ද්‍රියසංවරයෙන්ද යුක්ත වූයේ මේ ආර්ය වූ ස්මෘතිසම්ප්‍රඥානයෙන් ද යුක්ත වූයේ ජනයාගෙන් තොර ආරණ්‍ය, වෘක්‍ෂමූලය, පර්වතය, කඳුරැලිය, පර්වතගුහාව, සොහොන, වනලැහැබ, අබවස, පිදුරුකුටි යන සෙනසුනක් භජනය කරයි.

24. හෙ තෙම පසුබත්හි පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කේ පලක් බැඳ කය ඍජු කොට තබා සිහිය කර්මස්ථානාභිමුඛ කොට හිඳියි. හෙ තෙම ස්කන්ධලෝකයෙහි අභිධ්‍යාව දුරු කොට පහ වූ අභිධ්‍යා ඇති සිතින් යුක්‍තව වාසය කෙරෙයි. අභිධ්‍යාවෙන් සිත පිරිසිදු කරයි. ව්‍යාපාදයට නො පැමිණ ව්‍යාපාද සඞඛ්‍යාත වූ ප්‍රකර්ශ ද්වේෂය හැර විරුද්ධයට නොපැමිණි සිතැත්තේ වාසය කරයි. සියලු ප්‍රාණභූතයන් කෙරෙහි හිතවත්ව අනුකම්පා කරණසුලු වූයේ ව්‍යාපාදසඞ්ඛ්‍යාත ප්‍රකර්ෂද්වේශය කෙරෙන් සිත පිරිසිදු කරයි. ථිනමිද්ධය හැර පහ වූ ථිනමිද්ධ ඇති ව වාසය කරයි. රාත්‍රියෙහි ද ආලෝක සංඥාව ඇත්තේ සිහි ඇත්තේ යහපත් නුවණ ඇත්තේ ථිනමිද්ධය කෙරෙන් සිත පිරිසිදු කරයි. උද්ධච්චකුක්කුච්චය දුරු කොට උද්ධත නො වූයේ තමා තුල සන්හුන් සිත් ඇත්තේ වාසය කෙරෙයි. උද්ධච්චකුක්කුච්චය කෙරෙන් සිත පිරිසිදු කෙරෙයි. විචිකිත්සාව දුරු කොට පහ වූ විචිකිත්සා ඇත්තේ කුශලධර්‍මයන්හි කෙසේ කෙසේදැ'යි පැවැති සැක නැත්තේ වාසය කෙරෙයි. විචිකිත්සාව කෙරෙන් සිත පිරිසිදු කෙරේ.

25. හෙතෙම මේ චිත්තය පිළිබඳ උපක්ලේශ වූ ප්‍රඥාව දුර්වල කරණ පඤචනීවරණයන් දුරු කොට කාමයන්ගෙන් වෙන් ව ම අකුශල ධර්‍මයන්ගෙන වෙන් ව ම විතර්ක සහිත විචාර සහිත විවේකයෙන් හට ගත් ප්‍රීතිය හා සුඛය ඇති ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරෙයි. බ්‍රාහ්මණය, මෙය ද තථාගතයන් වහන්සේගේ ඤාණපද යයි කියා ද තථාගතයන් වහන්සේගේ නුවණ නැමැති ඉළඇට ඉලූ තැන යයි ද, තථාගතයන් වහන්සේගේ නුවණ නැමැති දළයෙන් සිඳි තැන යයි ද කියනු ලැබේ. ආර්ය ශ්‍රාවක තෙමේ එපමණෙකින් 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි නිශ්චයට නො පැමිණේ ම ය.

26. බ්‍රාහ්මණය, නැවත අනෙකෙක් ද වෙයි. මහණ තෙමේ විතර්ක විචාරයන් සන්හිඳීමෙන් අධ්‍යාත්මයෙහි පැහැදීම ඇති චිත්තයාගේ එකොදිභාවය ඇති විතර්ක නැති විචාර නැති සමාධියෙන් හටගත් ප්‍රීතිය හා සුඛය ඇති දවීතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරෙයි. බමුණ, මෙය ද තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත යයි ද, කියනු ලැබේ. ආර්ය ශ්‍රාවක තෙමේ 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි එපමණෙකින් නිශ්චයට නො පැමිණේ ම ය.

27. බ්‍රාහ්මණය, නැවත අනෙකෙක් ද වෙයි. මහණ තෙමේ ප්‍රීතිය ද ඉක්මවීමෙන් උපේක්ෂා ඇත්තේ ස්මෘතිමත් වූයේ සම්‍යක් ප්‍රඥා ඇත්තේ වාසය කෙරෙයි. කයින් සුව විඳියි. ආර්යයෝ ඒ යමක් 'උපේක්ෂා ඇත්තේ සිහි ඇත්තේ සුඛවිහරණ ය'යි (ගුණවර්ණනා වශයෙන්) කියත් ද, ඒ තෘතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරෙයි. බමුණ, මෙය ද තථාගතපද යයි කියා ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත යයි ද, කියනු ලැබේ. ආර්ය ශ්‍රාවක තෙමේ 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි එපමණෙකින් නිශ්චයට නො පැමිණේ ම ය.

28. බ්‍රාහ්මණය, නැවත අනෙකෙක් ද වෙයි. මහණ තෙමේ සුඛප්‍රහාණයෙන් ද, දුක්ඛප්‍රහාණයෙන් ද, පළමු කොට ම සොම්නස් දොම්නස් නැති කිරීමෙන් දුක් නැති සුව නැති උපේක්ෂාස්මෘති දෙදෙනාගේ පිරිසිදුබව ඇති චතුර්ථධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරෙයි. බමුණ, මෙය ද තථාගතයන් වහන්සේගේ තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත යයි ද, කියනු ලැබේ. ආර්යයශ්‍රාවක තෙමේ 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය මනා ව දෙසන ලද, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි එපමණෙකින් නිශ්චයට නො පැමිණෙ යි.

29. හෙ තෙම මෙසේ පිරිසිදු වූ ප්‍රභාස්වර වූ අඞ්ගණ රහිත වූ පහ වූ කෙලෙස් ඇති මොළොක් වූ කර්‍මයට යෝග්‍ය වූ ස්ථිතිප්‍රාප්ත වූ නොසැලෙනබවට පත්වූ සමාහිත සිත ඇති කල්හි පෙර වුසූ කඳපිළිවෙළ දන්නා නුවණ පිණිස සිත නැඹුරු කෙරෙයි. හෙතෙම නන් වැදෑරුම් පෙර විසු කඳපිළිවෙළ සිහි කෙරෙයි. එනම්: එක් ජාතියක් ද, ජාති දෙකක් ද, ජාති තුනක් ද, ජාති සතරක් ද, ජාති පසක් ද, ජාති දසයක් ද, ජාති විස්සක් ද, ජාති තිසක් ද, ජාති සතළිසක් ද, ජාති පනසක් ද, ජාති සියයක් ද, ජාති දහසක් ද, ජාති ලක්‍ෂයක් ද, නොයෙක් නස්නා කල්පයන් ද, නොයෙක් හටගන්නා කල්පයන් ද, නොයෙක් නස්නා හටගන්නා කල්පයන් ද සිහි කරයි: 'අසුවල් තැන මෙ නම් ඇත්තෙම් වීමි. මෙ නම් ගෝත්‍ර ඇත්තෙම් වීමි. මෙවැනි පැහැ ඇත්තෙම් වීමි. මෙවැනි ආහාර ඇත්තෙම් වීමි. මෙබඳු සුවදුක් විඳිනසුලු වූයෙම් වීමි. මෙබඳු සුවදුක් විඳිනසුලු වූයෙම් වීමි. මෙබඳු ආයු කෙළවර කොට ඇත්තෙම් වීමි, ඒ මම ඉන් චුත ව අසුවල් තැන උපන්නෙමි, එහිදී ද, මෙනම් ඇත්තෙම් වීමි, මෙ නම් ගොත්‍ර ඇත්තෙම් වීමි, මෙවැනි පැහැ ඇත්තෙම් වීමි, මෙවැනි ආහාර ඇත්තෙම් වීමි, මෙබඳු සුවදුක් විඳිනසුලු වූයෙම් වීමි, මෙපමණ ආයු කෙළවර කොට ඇත්තෙම් වීමි. ඒ මම ඉන් චුත ව අසුවල් තැන උපන්නෙමි." යි මෙසේ ආකාර සහිත වූ උදෙසීම් සහිත වූ නන් වැදෑරුම් පෙර විසූ කඳපිළිවෙල සිහි කෙරෙයි. බ්‍රාහ්මණ ය, මෙ ද තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත ය යි කියනු ලැබේ. ආර්යශ්‍රාවක තෙමේ එ පමණෙකින් 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞ්ඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි නිශ්චයට නො පැමිණේ ම ය.

30. හෙ තෙම මෙසේ පිරිසිදු වූ ප්‍රභාස්වර වූ අඞ්ගණ රහිත වූ පහ වූ කෙලෙස් ඇති මොළොක් වූ කර්‍මයට යෝග්‍ය වූ ස්ථිතිප්‍රාප්ත වූ සමාහිත සිත ඇති කල්හි සත්වයන්ගේ චුති උත්පත්ති දන්නා නුවණ පිණිස සිත නැඹුරු කෙරෙ යි. හෙතෙම පිරිසුදු වූ මිනිස් ඇස ඉක්ම සිටියා වූ දිවැසින් චුත වන්නා වු උපදින්නා වූ හීන ප්‍රණීත සුවර්ණ දුර්වර්ණ වූ සුගතිගත වූ දුර්ගතිගත වූ සත්ත්වයන් දකියි. කම් වූ පරිදි මිය පරලොව යන සත්ත්වයන් බලයි. 'මේ භවත් සත්වයෝ ඒකාන්තයෙන් කායදුශ්චරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු ය. වාග්දුශ්චරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු ය. මනොදුශ්චරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු ය. ආර්ය්‍යයන්ට උපවාද කළාහුය මිසදුටුවෝ ය. මිසදිටුකම් ගැනුම් ඇත්තෝ ය. ඔහු කාබුන් මරණින් මතු අපාය නම් වූ දුගති නම් වූ විනිපාත නම් වූ නරකයට උත්පත්ති වශයෙන් පැමිණියාහු ය. මේ භවත් සත්වයෝ වනාහි කායසුචරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු. වාක්සුචරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු ය. මනඃසුචරිතයෙන් යුක්ත වූවාහු ය. ආර්යොපවාද නො කළාහු සම්දිටු වූ වාහු සම්දිටුකම් ගැනුම් ඇත්තාහු ය. ඔහු කාබුන් මරණින් මතු මනා ගති ඇති ස්වර්ග ලෝකයට උත්පත්ති වශයෙන් පැමිණියාහු' යයි කම් වූ පරිදි මිය පරලොව ගිය සත්වයන් දනියි. මෙසේ පිරිසිදු වූ මිනිස් ඇස ඉක්මවා පැවැති දිවැසින් චුත වන උපදින හීන ප්‍රණීත සුවර්ණ දුර්වර්ණ සුගතිගත දුර්ගතිගත සත්වයන් දකියි. කම් වූ පරිදි මිය පරලොව යන සත්වයන් දැනගනියි. බමුණ, මෙ ද තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත ය යි කියනු ලැබේ. ආර්යශ්‍රාවක තෙමේ එ පමණෙකින් 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞ්ඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි නිශ්චයට නො පැමිණේ ම ය.

31. හෙ තෙම මෙසේ පිරිසිදු වූ ප්‍රභාස්වර වූ අඞ්ගණ රහිත වූ පහ වූ කෙලෙස් ඇති මොළොක් වූ භාවනාකර්‍මයට යෝග්‍ය වූ ස්ථිතිප්‍රාප්ත වූ නොසැලෙන බවට පත්වූ සමාහිත සිත ඇති කල්හි ආශ්‍රවක්ෂයකර ඥානය පිණිස සිත නැඹුරු කෙරෙ යි.

හෙ තෙම මෙය දුකය යි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ දුක්ඛසමුදය යයි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ දුඃඛනිරොධය යි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ දුක්ඛනිරොධගාමිනී ප්‍රතිපදාව යයි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ ආශ්‍රව යයි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ ආශ්‍රවසමුදය යයි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ ආශ්‍රවනිරොධය යි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. මේ ආශ්‍රවනිරොධගාමිනී ප්‍රතිපදාව යයි තත් වූ පරිදි දැනගනියි. බ්‍රාහ්මණ ය, මෙ ද තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත ය යි කියනු ලැබේ. ආර්යශ්‍රාවක තෙමේ මෙපමණෙකින් 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞ්ඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි නිශ්චයට නො පැමිණෙයි.

32. මෙසේ දන්නා වූ මෙසේ දක්නා වූ ඔහුගේ සිත කාමාශ්‍රවයෙන් ද මිදෙයි. භවාශ්‍රවයෙන් ද සිත මිදෙයි. මිදුණු කල්හි මිදිණැයි ඥානය වෙයි. ජාතිය ගෙවී ගියා ය. බඹසර වැස නිමවන ලද කළ යුතු දේ කරන ලද මින්පසු මේ අර්හත්වය පිණිස කටයුතු අනිකක් නැතැයි දැන ගනියි. බ්‍රාහ්මණ ය, මෙ ද තථාගතපද යයි ද, තථාගතනිසේවිත යයි ද, තථාගතාරඤ්ජිත ය යි කියනු ලැබේ. ආර්යශ්‍රාවක තෙමේ මෙපමණෙකින් 'භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්‍යක්සම්බුද්ධයහ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්‍මය ස්වක්ඛාත ය, භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකසඞඝ තෙමේ සුප්‍රතිපන්න ය'යි නිශ්චයට පැමිණියේ වෙයි. බ්‍රාහ්මණ ය, මෙපමණෙකින් වනාහි ඇත්පිය උපමාව පරිපූර්ණ වූයේ වේ.

33. මෙසේ වදාළ කල්හි ජාණුස්සොණි බ්‍රාහ්මණ තෙම් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළකෙළේ ය: භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා යහපති. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා යහපති. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, යම් සේ යටි කුරු කරන ලද්දක් උඩුකුරු කරන්නේ හෝ වේ ද, පිළිසන් වූවක් විවෘත කරන්නේ හෝ වේද, මං මුළා වූවහුට මග කියන්නේ හෝ වේ ද, ඇස් ඇත්තා හු රූප දක්නාහු ය යි අන්ධකාරයෙහි තෙල් පහනක් දරන්නේ හෝ වේද, එ පරිද්දෙන් භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ විසින් නොයෙක් ක්‍රමයෙන් ධර්මය දේශනා කරන ලදී. ඒ මම භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ ද ධර්මය ද සඞ්ඝයා ද සරණ යෙමි. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ මා අද පටන් දිවි හිම් කොට සරණ ගිය උපාසකයෙකු කොට දරණ සේක්වායි.

නිමි

චුල්ල හත්ථි පදෝපම සූත්‍ර


Iliana Rupert (Sèvres, 12 de julho de 2001) é uma jogadora francesa de basquete profissional que atualmente joga pelo Las Vegas Aces da Women's National Basketball Association (WNBA).

Ela conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 com a seleção da França.

Basquetebolistas da França
Basquetebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Iliana Rupert


Luis Favre (Buenos Aires, 1949) es el seudónimo de Felipe Belisario Wermus, un publicista y político argentino-brasileño.

Biografía

Hijo de Isaac Wermus, militante peronista. Es hermano menor del político Jorge Altamira (José Saúl Wermus, 1942) y del periodista y analista económico Ismael Bermúdez (Natalio Ismael Wermus, 1944).

Nunca llegó a terminar la escuela secundaria porque fue expulsado por dirigir una huelga. En ese momento, era militante del grupo trotskista Política Obrera (hoy Partido Obrero).

Favre vivió en Buenos Aires hasta los veinte años y se dedicó principalmente a la política. Fue detenido en ocho ocasiones. A punto de ser sentenciado a más de un año de cárcel, huyó de Argentina en barco y luego se trasladó a Francia, estableciéndose en París, donde trabajó en una facción gráfica de la Cuarta Internacional. Emergió de las filas de la organización y se eligió finalmente a la dirección, llegando a ser responsable de los grupos de América Latina y el supervisor de la sección brasileña.

Para seguir más de cerca de los 1500 trotskistas brasileños, Favre se trasladó a São Paulo en 1985 con su segunda esposa, la estadounidense Alexandra, con quien tuvo dos hijos, Tristan y Fabrice.

En la segunda mitad de la década de 1980, comenzó a criticar la tendencia de Pierre Lambert en la Cuarta Internacional. Favre; luego pasó al Partido de los Trabajadores, liderado por Luiz Inácio Lula da Silva.

En 1986, se convirtió en un asesor de la Secretaría Nacional de Relaciones Internacionales del Partido de los Trabajadores, sirviendo a diversos eventos internacionales como el representante oficial del partido.

Ha apoyado las candidaturas de Luiz Inácio Lula da Silva y Dilma Rousseff en Brasil, así como la del presidente Ollanta Humala en el Perú.

Asesoró la campaña por el "NO" contra la revocatoria de Susana Villarán burgomaestre de la Municipalidad Metropolitana de Lima. En dicha contienda electoral capitalina el "NO" se impuso, sin embargo los concejales de la alcaldesa fueron revocados en su mayoría.

Fue asesor de campaña del candidato a la presidencia del Perú César Acuña en las elecciones del 2016,

Se casó por primera vez con la francesa Marie-Ange, con la que tuvo un hijo: Flavio. Luego del matrimonio adquirió la nacionalidad francesa.

Se separó y se mudó a São Paulo en 1985, junto a su segunda esposa, Alexandra, con quien tuvo dos hijos: Tristán y Fabrice. Una vez separado de Alexandra comenzó una relación con Marilia Furtado de Andrade, heredera de la empresa constructora Andrade Gutiérrez. En 1992, tras la trágica muerte de una hija de Marilia, la pareja se mudó a París. Luego se separaron y Felipe Wermus se casó con la francesa Sophie Magnone, con la que tuvo un hijo: Lucas.

El 20 de septiembre de 2003 se casó con Marta Teresa Smith de Vasconcelos Suplicy, exalcaldesa de São Paulo, exministra de Turismo del Brasil y ministra de Cultura (2012-2014); se separaron en 2009.

Referencias

Políticos de Argentina
Políticos del PT (Brasil)
Políticos del Partido Obrero
Políticos judíos de Argentina
Judíos de Argentina
Judíos de Brasil
Emigrantes argentinos hacia Brasil
Nacionalizados de Brasil
Nacidos en Buenos Aires

Luis Favre


Anne Claude de Tubières-Grimoard de Pestels de Lévis, comte de Caylus, marquis d'Esternay, baron de Bransac (Anne Claude Philippe; 31 October, 16925 September 1765), was a French antiquarian, proto-archaeologist and man of letters.

Born in Paris, he was the eldest son of Lieutenant-General Anne de Tubières, comte de Caylus. His mother, Marthe-Marguerite de Villette de Mursay, comtesse de Caylus (1673–1729), was the daughter of vice-admiral Philippe, Marquis de Villette-Mursay.
His younger brother was Charles de Tubières de Caylus, who became a naval officer and governor of Martinique.

He was a cousin of Mme de Maintenon, who brought Marthe-Marguerite up like her own daughter. Marthe-Marguerite wrote valuable Souvenirs of the court of Louis XIV; these were edited by Voltaire (1770), and by many later editors.

Career
While a young man, Caylus distinguished himself in the campaigns of the French army, from 1709 to 1714. After the peace of Rastatt (1714) he spent some time in travelling in Italy, Greece, the Levant, England and Germany, and devoted much attention to the study and collection of antiquities. He became an active member of the Académie royale de peinture et de sculpture and of the Académie des Inscriptions. Chief among his antiquarian works must be the profusely illustrated Recueil d'antiquités égyptiennes, étrusques, grecques, romaines et gauloises (6 vols., Paris, 1752–1755), which was mined by the designers of Neoclassical arts for the rest of the century. His Numismata Aurea Imperatorum Romanorum, treats only the gold coinage of the Roman emperors, those worthy of collection by a grand seigneur. His concentration on the object itself marked a step towards modern connoisseurship, and in his Mémoire (1755) on the method of encaustic painting, the ancient technique of painting with wax as a medium  mentioned by Pliny the Elder, he claimed to have rediscovered the method. Denis Diderot, who was no friend to Caylus, maintained that the proper method had been found by J.-B. Bachelier.

Caylus was an admirable and prolific etcher.  He worked chiefly from drawings by Italian and French masters, including examples from the collection of Pierre Crozat and the Cabinet du Roi (the collection of the King); he also made many etchings from drawings by his friend Antoine Watteau and the sculptor Edmé Bouchardon. He caused engravings to be made, at his own expense, of Bartoli's copies from ancient pictures.  His publications Nouveaux sujets de peinture et de sculpture (1755) and Tableaux tirés de l'Iliade, de l'Odyssée, et de l'Enéide (1757) consist of descriptions of subjects from classical literature for the inspiration of contemporary artists and their patrons.

His cultural interests were not confined to the arts of Classical Antiquity but extended to Gallic monuments, such as the megaliths of Aurille (Poitou), of which he commissioned drawings in 1762.

He encouraged artists whose reputations were still in the making, and befriended the connoisseur and collector of prints and drawings Pierre-Jean Mariette when Mariette was only twenty-two, but his patronage was somewhat capricious. Diderot expressed this fact in an epigram in his Salon of 1765: "Death has delivered us from the cruellest of connoisseurs." Caylus had quite another side to his character. He had a thorough acquaintance with the gayest and most disreputable sides of Parisian life, and left a number of more or less witty stories dealing with it. These were collected (Amsterdam, 1787) as his Œuvres badines complètes. The best of them is the Histoire de M. Guillaume, cocher (c. 1730). His Contes, hovering between French fairy tales and oriental fantasies, between conventional charm and moral satire, have been collected and were published in 2005; they were originally published as les Féeries nouvelles (1741), les Contes orientaux (1743), Cinq contes de fées (1745), plus two posthumous stories published in 1775.

The , published in 1805, is of very doubtful authenticity. See also E. and J. de Goncourt, Portraits intimes du XVIIIième siècle; Charles Nisard's edition of the  (1877); and a notice by O. Uzanne prefixed to a volume of his Facties (1879).

Items of Caylus' collection

Fairy tales
Folklorist Andrew Lang published some of Comte de Caylus's tales in his book The Green Fairy Book, as part of his collection of color fairy books. These are:
Rosanella (Rosanie)
Heart of Ice (Le prince Courtebotte et la princesse Zibeline)
Sylvain and Jocosa (Tourlou et Rirette)
The Yellow Bird (L'Oiseau Jaune) – inserted in the narrative of Sylvain and Jocosa
Fairy Gifts (Les dons)

The following tales were also published by Andrew Lang, but without the proper authorship:
Prince Narcissus and the Princess Potentilla (La Princesse Pimprenella et Le Prince Romarin)
Prince Featherhead and the Princess Celandine (Le Prince Muguet et la Princesse Zaza)
Prince Vivien and the Princess Placida (Nonchalante et Papillon)

British dramatist James Planché also translated the following of de Caylus's tales into English:
Princess Minute and King Floridor (La princesse Minutie et le roi Floridor)
The Impossible Enchantment (L'enchantement impossible)
Bleuette and Coquelicot (Bleuette et Coquelicot)

The tale Mignonette was also translated into English as Prince Chaffinch.

Works

 Recueil d'antiquités égyptiennes, étrusques, grecques, romaines et gauloises : Tome cinquième (1762)

Notes

References

Three of his essays were anthologized in Charles Harrison, et al., 2001. Art In Theory 1648-1815: An Anthology of Changing Ideas (Blackwell):   "On Drawings" (1732), "The Life of Antoine Watteau" (1748),  and "On Composition" (1750).

External links

Sources
Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle, exhibition catalog fully online as PDF from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Caylus's da Vinci collection (see index)
Contes orientaux / Oriental Tales at HathiTrust

1692 births
1765 deaths
French archaeologists
Counts of Caylus
Marquisses of Esternay
Barons of Bransac
Members of the Académie des Inscriptions et Belles-Lettres
Collectors of fairy tales

Anne Claude de Caylus


Duke Nukem: Proyecto Manhattan es un videojuego de correr y disparar en desplazamiento lateral de video desarrollado por Sunstorm interactivo, producido por 3D Realms y publicado por Arush Entertainment Fue lanzado para Microsoft Windows el 14 de mayo de 2002 en América del Norte y el 14 de junio 2002 en Europa. Un puerto del juego fue lanzado más adelante en Xbox Live Arcade el 23 de junio de 2010 por 3D Realms directamente.

Sinopsis

Proyecto Manhattan cuenta con el humor chauvinista del héroe de acción de Duke Nukem, esta vez la lucha es contra Mech Morphix, un científico loco que está utilizando un fango radiactivo llamado GLOPP (Plasma Gluón líquido Omega-Fases) para mutar criaturas en monstruos mortales con el fin de apoderarse de la isla de Manhattan, Nueva York. Estos enemigos son caimanes mutados,cucarachas gigantes, e incluso los policías de cerdo de Duke Nukem 3D. Duke también se enfrenta a algunos enemigos que no son mutantes, como las Robo-Bebés letales que están blandiendo un látigo gynoids. Niveles en el juego contienen partes reconocibles de Nueva York.
Proyecto Manhattan no es una secuela directa de los anteriores juegos de Duke. Proyecto Manhattan se parece mucho a la original de Duke Nukem debido a sus muchas semejanzas, como la de 'Mech Morphix' que mira y actúa muy similar (por ejemplo, media cara de metal y también un científico loco) al 'Dr. Protones, el principal antagonista de Duke Nukem. El elemento de desplazamiento lateral también rinde homenaje a la original.
El Principal enemigo de Duke en el juego originalmente iba a ser su viejo archienemigo el Doctor protones, pero esto fue cambiado para evitar posibles enfrentamientos de continuidad con Duke Nukem Forever. Aunque al final, Forever no tiene a protones en absoluto.

Modo de juego

Proyecto Manhattan se juega desde una perspectiva 2.5D. Aunque el motor de los proyectos el juego es en 3D, el juego se limita a un plano bidimensional.
Duke Nukem: Manhattan Project fue construido con un motor 3D conocido como Prism3D. Los niveles y personajes son completamente tridimensionales, y la cámara y el duque se puede mover a lo largo de cualquier eje, pero el movimiento se limita a un plano bidimensional. Utilizando el motor 3D, el jugador puede acercarse y alejarse centrándose tanto en el enemigo que se aproxime o una visión global del campo. Duque puede agacharse, correr, saltar y deslizar patada por debajo de espacio en el mostrador pequeño.
El juego se organiza en ocho capítulos, cada uno con 3 partes. En cada parte, el jugador debe rescatar a una "Chica" atada a una bomba GLOPP y encontrar una tarjeta de acceso de color para abrir el camino a la siguiente parte. En algunas partes, el jugador puede usar un jetpack para volar sobre grandes espacios vacíos o terrenos peligroso. Los controles son también muy fáciles de acostumbrarse a ellos, con solo los botones para saltar, moverse, disparar, y el cambio de arma. Utilizando una trampa, el jugador puede mover la cámara en cualquier ángulo y hacer capturas de pantalla. El CD del juego incluye un editor de niveles llamado PrismEd, pero el nivel de creación de actividad para el juego nunca alcanzó la popularidad entre los jugadores, y solo una pequeña comunidad de edición de nivel está activo actualmente.

Desarrollo

En 1996, George Broussard fue entrevistado sobre el futuro de los proyectos de 3D Realms:. Dijo que un Duke Nukem de desplazamiento lateral llamado Duke Nukem Forever esta en producción y se supone que vienen por Navidad de 1997 El proyecto fue cancelado después, con la reasignación del nombre de Duke Nukem Forever a la verdadera secuela de Duke Nukem 3D. Cuando el Proyecto Manhattan fue mostrado por primera vez al público, comenzaron los rumores acerca de lo que realmente se canceló en Duke Nukem Forever de desplazamiento lateral, pero desde entonces ha sido aclarado proyecto Manhattan es un juego original para Arush. Un puerto de Duke Nukem: Proyecto Manhattan fue lanzado para el Xbox Live Arcade el 23 de junio de 2010 por 800 Puntos Microsoft (MSP). La versión incluye dos premios de avatar (Jetpack y Duke Nukem logo T-shirt) que pueden ser desbloqueados en el juego.

Situación legal

En el año 2004 del Proyecto Manhattan su desarrollador Arush Entertainment fue adquirida por HIP Interactive. Poco después, HIP se declaró en quiebra, y Arush con ellos. Debido a los procedimientos de quiebra, los derechos legales para el Proyecto Manhattan están ocupados por una empresa de corte de bancarrota nombrado.
3D Realms ha preguntado acerca de la recuperación de los derechos, pero ha sido incapaz de hacerlo. Esto ha sido detallado en línea un par de veces por unos pocos Siegler 3D Realms 'webmaster Joe en sus foros en línea, más recientemente, en junio de 2006. De la situación, Siegler dijo:
Arush esta comprada por una compañía más grande. La empresa matriz quebró, y Arush se vino abajo con ellos. DNMP es ahora la propiedad legal de un tribunal nombrado holding que participan en el procedimiento de quiebra de la empresa matriz.
Scott trato de contactar con ellos acerca de cualquier forma de obtener los derechos de nuevo para poder venderlo a nosotros mismos, o simplemente liberar como software libre. Por desgracia, dijo que la compañía "no está interesada en tratar con nosotros", por Scott.
Así DNMP está en el infierno de los derechos legales, por desgracia. Yo apostaría que la gente que "son" Duke Nukem, probablemente podríamos luchar contra eso y obtener los derechos, pero considera que no valdría la pena, de verdad. Una gran cantidad de costos en la corte solo para lanzar un juego como freeware, o vender cuando no se vendió mucho en primer lugar.
En algún momento después de la quiebra, el sitio web oficial de Duke Nukem: Proyecto Manhattan. En un momento oportuno y como fue registrado por un ocupante ilegal de dominio Por suerte, antes de que todos los materiales que se perdieron, Joe Siegler fue capaz de recuperar una copia de los contenidos oficiales de Duke Nukem: Proyecto Manhattan sitio web de un empleado de Arush anterior, y ahora alberga el contenido anterior en el sitio web 3D Realms.
A finales de febrero de 2009, la distribución de juegos en línea del sitio GOG.com anunciado algunos títulos de software de Apogee como en el futuro a la venta en su sitio. En esta lista el Duke Nukem: Proyecto Manhattan El juego en realidad se convirtió de nuevo en disponible a la venta el 10 de marzo de 2009 hasta el almacén GOG.com's en línea.. Cuando se les preguntó acerca de esta cadena de eventos, Joe Siegler respondió con un mensaje en los foros de 3D Realms, decir que un trabajo legal que se estaba haciendo en 2008 para despegar los derechos del juego. Al parecer, estos derechos han sido aclarados, pero la naturaleza exacta del problema (o mejor dicho, la resolución del atolladero legal) es actualmente desconocido.

Curiosidades
 El villano principal Mech Morphix además de parecerse al villano original de la saga, el Dr.Protones, tiene también un gran parecido con el villano de la serie de televisión Action man, el Dr. X.

 Este juego contiene elementos de la otra saga apartada de la historia original como el apartarse totalmente de una invasión alienígena de Duke Nukem: Time to Kill y la inclusión de enemigos como los hombres rata y las Robo-bebés letales que aparecieron originalmente en Duke Nukem: Land of the Babes.

 Este juego fue durante mucho tiempo el único que le traía modernidad a la saga de juegos de [[Duke Nukem]] hasta la salida de Duke Nukem Forever en 2011.

 En uno de los capítulos, hace una invocación a Max Payne, personaje que también tiene su nexo con Nueva York.
"Time to deliver Max Payne into the A Train"

Recepción

Proyecto Manhattan recibió calificaciones en su mayoría positivas, en el rango de 8.7 sobre 10. GameSpy dio al juego del 83%, que calificó de "un juego de plataformas arcade de carácter pulido a un precio razonable ... capta perfectamente Duque, gran rendimiento del sistema, el uso inteligente de 3D Del mismo modo, Game Over dio al juego una puntuación de 81%, lo elogió.: "El movimiento se mantiene a buen ritmo y hay un montón de monstruos para vencer a ... un paso evolutivo para actualizar la plataforma de juego sin jugar delegar en un tercero, por detrás de la espalda asunto "GameSpot, con una puntuación de 7,9 sobre 10, es más neutral, diciendo:" Es sencillo y bonito ... los niveles son enormes, y la mayoría tienen varios caminos que puede tomar. " IGN le otorgó una salida 7,7 de 10, citando," Manhattan Project es un ... juego pulido, juzgando que es un verdadero título digno de una recomendación, especialmente teniendo en cuenta su precio agudo y antihéroe familiar. "

Referencias

Videojuegos para Windows
Videojuegos de Xbox 360 Live Arcade
Videojuegos de ciencia ficción
Videojuegos de 2002
Duke Nukem
Videojuegos ambientados en Nueva York

Duke Nukem: Proyecto Manhattan


Timothy Hutton (born August 16, 1960) is an American actor and film director. He is the youngest recipient of the Academy Award for Best Supporting Actor, which he won at age 20 for his performance as Conrad Jarrett in Ordinary People (1980). Hutton has since appeared regularly in feature films and on television, with featured roles in the drama Taps (1981), the spy film The Falcon and the Snowman (1985), and the horror film The Dark Half (1993), among others.

Between 2000 and 2002, Hutton starred as Archie Goodwin in the A&E drama series A Nero Wolfe Mystery. Between 2008 and 2012, he starred as Nathan "Nate" Ford on the TNT drama series Leverage. He also had a role in the first season of the Amazon streaming drama series Jack Ryan.

Early life
Timothy Hutton was born in Malibu, California. His father was actor Jim Hutton; his mother, Maryline Adams (née Poole), was a teacher. His parents divorced when Hutton was three years old, and his mother took him and his older sister, Heidi (born in 1959), with her to Boston, and then to her hometown Harwinton, Connecticut. The family returned to California when Hutton was 12.

"A lot of people think that because my father was an actor, I come from this big show-business background," Hutton told Bruce Cook of American Film magazine in 1981.

But that's not how I grew up at all. My mother took us to Cambridge because she wanted to get her M.A. She wound up teaching in Connecticut, but the way she saw it, after a while, if we all stayed there, my sister and I would just wind up as the proprietors of the local drugstore or something, so that was why she took us to Berkeley, California—to get us into the world, I guess. Now she's given up teaching and she's into printing miniature books.

In 1976 when he was 15, Hutton sought out his father and moved in with him in Los Angeles.  At Fairfax High School, while playing Nathan Detroit in a school production of Guys and Dolls, he realized he wanted to become an actor. With encouragement from both of his parents, he began acting in television.

On June 2, 1979, Jim Hutton died in Los Angeles from liver cancer, two days after his 45th birthday. In 1981, Hutton thanked his father during his Academy Award speech, which he had won for his role in the movie Ordinary People.

Acting career
Timothy Hutton's career began with parts in several television movies, most notably the 1979 ABC TV film Friendly Fire. That year, he also played the son of Donna Reed in the Ross Hunter NBC television film The Best Place to Be. He then made two CBS made-for TV films in 1980: Young Love, First Love with Valerie Bertinelli, and Father Figure with Hal Linden. For his first feature film performance, as Conrad Jarrett in Ordinary People (1980), Hutton won both the Academy Award and the Golden Globe for Best Supporting Actor. His performance also earned him the Golden Globe Award for New Star of the Year in a Motion Picture – Male. Immediately following his success, he starred in the acclaimed 1981 ABC television film A Long Way Home co-starring Brenda Vaccaro.

Hutton's next feature film, Taps (with George C. Scott, Sean Penn, and Tom Cruise), was popular with critics and audiences, but during the next several years, his motion pictures, such as Iceman, Daniel, Turk 182, Made in Heaven, and Q&A, struggled at the box office. His only substantial hit was 1985's The Falcon and the Snowman which teamed him again with Sean Penn.

In 1984, he directed the music video for the song "Drive" by The Cars.

In 1989, he made his Broadway stage debut opposite his Ordinary People co-star Elizabeth McGovern in the A.R. Gurney play Love Letters. He followed this with another Broadway role in the Craig Lucas hit comedy, Prelude to a Kiss, which also starred Mary-Louise Parker and Barnard Hughes.

During the late 1980s and into the 1990s, Hutton began to take large supporting parts in films, most notably in Everybody's All-American with Jessica Lange and Dennis Quaid and French Kiss with Meg Ryan and Kevin Kline. In 1996, he starred in the popular ensemble film, Beautiful Girls, playing opposite 14-year-old Natalie Portman in one of her early standout film roles.

Moving on to television, he starred as Nero Wolfe's assistant and leg-man Archie Goodwin in the A&E television series A Nero Wolfe Mystery (2001–2002); he also served as an executive producer, and also directed several episodes of the series. His other directing credits include the family film Digging to China (1997). In 2001 Hutton starred in the television miniseries WW3, and in 2006 he had a lead role in the NBC series Kidnapped, playing Conrad Cain, the wealthy father of a kidnapped teenager. He appeared in 13 feature films from 2006 to 2008.

Hutton starred in the television series Leverage from 2008 to 2012, where he played former insurance investigator Nate Ford who led a group of thieves who acted as modern-day Robin Hoods.

In 2014, Hutton was cast opposite Felicity Huffman in John Ridley's ABC crime drama American Crime.

Other pursuits
Hutton is one of the owners of the New York City restaurant and bar P. J. Clarke's. In 2003 he became president of Players, a New York actors' club, but he resigned in June 2008 due to work keeping him in Los Angeles. He has also made a few forays into directing, the most famous of which includes the music video for the Cars' hit single "Drive" in 1984. In 2010, he directed the music video for "The House Rules" by country rocker/Leverage co-star Christian Kane. He also directed several episodes of A&E's A Nero Wolfe Mystery, in which he also starred.

Hutton starred in a Groupon commercial during the 2011 Super Bowl which drew public ire for the parodying of the Tibetan resistance movement. The commercials were pulled from rotation on February 10 after continued negative response from the public and activist groups.

Personal life

Hutton has been married twice. His first marriage (1986–1990) was to actress Debra Winger; they have a son, Emmanuel Noah, born in 1987.

Hutton dated Demi Moore, Uma Thurman, and Angelina Jolie.

In 2000, he married illustrator Aurore Giscard d'Estaing, niece of former French president Valéry Giscard d'Estaing. Their son Milo was born in Paris on Sept. 11, 2001. In July 2009, Us Weekly reported that Hutton and Giscard d'Estaing had separated.

Hutton became a Freemason at Herder Lodge No. 698 in New York City in 2005.

Rape accusation
In March 2020, Sera Johnston, a former child model and actress, accused Hutton of raping her in 1983, when she was 14.

Hutton has denied ever meeting Johnston. One of Johnston's friends who was there the night of the alleged incident has signed an affidavit that Hutton and Johnston were there together that night, and she heard noises from the room they left to that sounded like Johnston was in pain and may have been muffled. Between a few days after the alleged rape to over the years following, Johnston told her mother and four friends. After Johnston began her legal complaint, Johnston's former step-father stated he had heard of the incident years before. Réal Andrews said in an interview that he had seen Johnston in Hutton's hotel room, but later denied it in a legal statement.

Johnston filed a criminal complaint against Hutton with the Vancouver Police Department the previous November. Hutton, who was 22 when the alleged incident occurred, "completely and unequivocally" denied the accusations and filed a criminal complaint against Johnston for extortion. In July 2021, Canadian authorities closed their investigation into Johnston's accusations without filing charges.

Filmography

Film

Television series

Television films

Director

See also
 Lists of American actors
 List of oldest and youngest Academy Award winners and nominees – Youngest winners for Best Actor in a Supporting Role
 List of actors with Academy Award nominations

References

External links

1960 births
20th-century American male actors
21st-century American male actors
American male film actors
American male television actors
American music video directors
American television directors
Best Supporting Actor Academy Award winners
Best Supporting Actor Golden Globe (film) winners
Fairfax High School (Los Angeles) alumni
Film directors from Los Angeles
Film directors from Massachusetts
Living people
Male actors from Malibu, California
New Star of the Year (Actor) Golden Globe winners
People from Arlington, Massachusetts

Timothy Hutton