Safta (Elisabeta) Brâncoveanu (n. 1776, Balș – d. 1857, mănăstirea Văratec, Moldova) a fost o domniță moldoveancă, băneasă, care s-a ocupat în mod deosebit de filantropie și viața duhovnicească, prin ctitorirea și restaurarea de edificii social-filantropice și bisericești. Este cunoscută publicului larg ca băneasa Safta Brâncoveanu, soția ultimului dintre Brâncoveni, banul Grigore Brâncoveanu (1767-1832), ctitoră a Spitalului Brâncovenesc din București, și ca schimonahia Elisabeta (Safta) Brâncoveanu din mănăstirea Văratec, Neamț.

Biografie

Safta Brâncoveanu s-a născut în anul 1776 în familia de mari boieri moldoveni Balș, fiind fiica vornicului Teodor Balș (1743-1810), înmormântat în necropola boierească din Iași, biserica Sfântul Dumitru-Balș și a Zoiței (Zoe Ruset-Rosetti). Mama Saftei, Zoe, după decesul soțului ei, s-a retras ca schimonahie la Mănăstirea Văratec, primind numele de Elisabeta.

Unele surse indică că tatăl Saftei (1776-1857) Teodor Balș (1805-1857), a fost locțiitor de domn, caimacamul Moldovei a cărui soție, Ecaterina Balș, este înmormântată la mănăstirea Văratec. Teodor Balș, cimacanul Moldovei a fost nepot de frate al doamnei Safta, fiind fiul lui Nicolae Balș.

Copila Safta a primit în Moldova o educație aleasă studiind mai multe limbi și "mai cu seamă în limba elinică au fost unică din sexul său, în veacul său și în nația sa", fiind "model de toate zilele, în toată privirea la toate fiicele nației române".

În anul 1793 s-a căsătorit cu banul Grigore Brâncoveanu din Țara Românească. Căsătoria a fost una din cele mai fericite pentru că banul Grigore era un om "deștept, harnic, cu carte multă și patriot foarte" după cum spunea prozatorul Constantin Gane. Cuplul nu a avut copii, dar a înfiat o fetiță, pe Zoe Mavrocordat, fiica Catrinei Mavrocordat, soră a Saftei, în martie 1824.

Zoe Mavrocordat a devenit astfel prin adopție Zoe Basarab Brâncoveanu, moștenitoare, la moartea părinților adoptivi, a fabuloasei averi brâncovenești.

Pe Zoe, fiica lor adoptivă, au decis să o mărite cu postelnicul Gheorghe Bibescu, care a devenit ulterior domn al Țării Românești.

Banul Grigore și Băneasa Safta Brâncoveanu s-au îngrijit de biserica Sfânta Treime din Brașov, de mănăstirea Bistrița Vâlcea, de mănăstirea Viforâta, pe peretele căreia se găsesc potretele votive ale celor doi soți și s-au ocupat de reconstruirea bisericii Domniței Bălașa.

În aprilie 1832, banul Grigore a trecut la cele veșnice și a fost înmormântat  la biserica Sf. Gheorghe Nou din București, alături de strămoșul său direct pe linie paternă, Constantin Brâncoveanu.

Băneasa Safta a rămas singură și în 8 iunie 1832 îi scria Mitropolitului Veniamin Costache: "Amar mie, prea sfinte părinte, că sabia ascuțită a pătruns ticălosul meu suflet".

Între anii 1835 și 1838 băneasa Safta Brâncoveanu s-a ocupat de transformarea în realitate a visului celor doi soți de a ridica un spital pentru nevoiași, în care oricine să poată fi tratat fără să plătească.

Mama Saftei, schimonahia Elisabeta Balș, era deja la mănăstirea Văratec și aceasta o vizita cu singuranță din când în când. Pe la 1840, Safta Brâncoveanu a intrat și ea în monahie și apoi, la scurt timp, în schimonahie în soborul mănăstirii Văratic.

Schimonahia Elisabeta (Safta) Brâncoveanu a murit în anul 1857 în chilia sa din mănăstirea Văratec, fiind îngropată, după cum și-a dorit, "afară în curtea bisericii". Tot după dorința sa, a fost invitat mitropolitul Neofit Scriban, care a ținut și o cuvântare, în care a spus despre Safta Brâncoveanu că

Osemintele sale se găsesc astăzi în osuarul de sub altarul bisericii Adormirea Maicii Domnului din mănăstirea Văratec. În aceeași gropniță se găsesc rămășițe pământești ale altor măicuțe precum și o raclă cu osemintele lui Moș Gheorghe Lazăr, român cunoscut că a avut o viață sfântă viețuind ca pelerin.

Note

Bibliografie

Nașteri în 1776
Soții de domni și domnitori
Românce din secolul al XVIII-lea
Românce din secolul al XIX-lea
Decese în 1857
Familia Brâncoveanu

Safta Brâncoveanu


Kellenhusen Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Ostholstein iline bağlı bölge. 8,17 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 1.037 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Ingelore Kohlert tarafından yürütülmektedir.

Ostholstein iline bağlı yerleşim birimleri

Kellenhusen


Dmitri Lvovici Bîkov (în , IPA: [ˈdʲmʲitrʲɪj ˈlʲvovʲɪtɕ ˈbɨkəf] ( asculta); n. 20 decembrie 1967) este un scriitor, poet și jurnalist rus. El este, de asemenea, cunoscut ca biograf al lui Boris Pasternak, Bulat Okudjava și Maxim Gorki.

Fiind unul dintre cei mai prolifici scriitori contrmporani ruși, el a dobândit în ultimii ani o recunoaștere suplimentară pentru biografia lui Boris Pasternak, publicată în 2005. Biografia i-a adus în 2006 premiul pentru cea mai vândută carte națională (în ) și premiul Cartea Mare (în ). Mai târziu, el a scris biografii ale lui Maxim Gorki și Bulat Okudjava.

Bîkov a absolvit Facultatea de Jurnalism de la Universitatea de Stat din Moscova. Ca jurnalist și critic, Bîkov a fost scris pentru revista Ogoniok din 1993. El a avut periodic, de asemenea, o emisiune la postul de radio Ecoul Moscovei, care a continuat cel puțin până la începutul anului 2008. Anterior, el a fost una dintre gazdele influentei emisiuni TV Vremeciko.

În 2008 a fost lansat un documentar numit Virginitatea (în ), în care Bîkov a fost co-scenarist.

În 2009 Bîkov a fost numit redactor-șef adjunct al revistei săptămânale Profil. El este, de asemenea, redactor-șef al revistei literare lunare Ce să citim (Что читать).

Împreună cu actorul Mihail Efremov, el a creat proiectul Poetul Cetățean (un joc de cuvinte inspirat de poezia "Poet și Cetățean" a lui Nikolai Nekrasov). Eremov citește poezii, scrise de Bîkov, care sunt, de obicei, comentarii satirice cu privire la societatea, politica și cultura rusă contemporană. Fiecare poezie parodiază stilul unui poet celebru din trecut, printre care Pușkin, Nekrasov sau Kipling. Proiectul cultural a fost inițial difuzat pe Dozhd TV, dar emisiunile au fost sistate deoarece poeziile erau prea critice față de guvernul rus. În prezent, spectacolul este găzduit în format audio de postul de radio Ecoul Moscovei.

Scrieri

Proză de ficțiune
 Justification («Оправдание», 2001)
 Orthography («Орфография», 2003)
 In the World of Animals: A Children's Book for Adults, An Adults' Book for Children, cu Irina Lukianova («В мире животиков. Детская книга для взрослых, взрослая книга для детей», 2005)
 How Putin Became President of the USA: New Russian Fairy Tales («Как Путин стал президентом США: новые русские сказки», 2005)
 Truth, cu Maksim Certanov («Правда», 2005)
 Removal Service («Эвакуатор», 2005)
 ZhD («ЖД», 2006)
 ZhD Sort Stories («ЖД-рассказы», 2007)
 Listed out («Списанные», 2008)
 Ostromov, or The Magician's Apprentice («Остромов, или Ученик чародея», 2010)
 Farewell to the Cuckoo («Прощай, кукушка», 2011)
 Male Carriage («Мужской вагон», 2012)
 X («Икс», 2012)
 The Signals, cu Valeria Jarova («Сигналы», 2013)
 The Block: A Walktrough («Квартал: прохождение», 2014)

Biografii
 Boris Pasternak («Борис Пастернак», 2005)
 Was Gorky real? («Был ли Горький?», 2008)
 Bulat Okudjava («Булат Окуджава», 2009)

Cărți de eseuri
 The Debauchery of Work («Блуд труда», 2003)
 Chronicles of Immediate War («Хроники ближайшей войны», 2005)
 In Place of Life («Вместо жизни», 2006)
 In a Void («На пустом месте», 2008)
 Thinking the World («Думание мира», 2009)
 And Practically Everybody («И все-все-все», 2009, 2011)
 The Calendar. Speaking of Essential Things («Календарь. Разговоры о главном», 2010)
 The Calendar 2. Debating the Undebatable («Календарь-2. Споры о бесспорном», 2012)
 The Secret Russian Calendar. Most important dates («Тайный русский календарь. Главные даты», 2012)
 The Short Course of Soviet Literature («Советская литература. Краткий курс», 2012). republicată ulterior cu titlul The Advanced Course of Soviet Literature («Советская литература. Расширенный курс»)

Poezie
 Declaration of Independence («Декларация независимости», 1992)
 A Letter to a Young Man («Послание к юноше», 1994)
 Military Coup («Военный переворот», 1996)
 Reprieve («Отсрочка», 2000)
 The Recruit («Призывник», 2003)
 Chain Letters («Письма счастья», 2006)
 Last Time («Последнее время», 2007)
 The Report («Отчет», 2010)
 New Chain Letters («Новые письма счастья», 2010)
 Actually («На самом деле», 2011)
 New and Newest Chain Letters («Новые и новейшие письма счастья», 2012)
 Bliss («Блаженство», 2014)

Dramă
 The Bear («Медведь», 201O)

Referințe

Nașteri în 1967
Ruși în viață
Absolvenți ai Universității de stat din Moscova
Evrei ruși
Jurnaliști ruși
Poeți ruși
Scriitori ruși
Nașteri pe 20 decembrie

Dmitri Bîkov


Norman James Macdonald Lockhart (-) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il est député fédéral conservateur et progressiste-conservateur de la circonscription ontarienne de Lincoln de 1935 à 1949.

Biographie
Né à  en Ontario, Lockhart étudie dans les écoles publiques de Dunnville. Il travaille ensuite comme fournisseur de gaz naturel et de matériaux de construction.

Maire de St. Catharines en 1935, il siège également au conseil scolaire de la communauté de 1923 à 1934.

Élu en 1935, il est réélu en 1940 et en 1945. Durant cette période, le parti conservateur fusionne avec le Parti progressiste pour former le Parti progressiste-conservateur. Lockhart ne se représente pas en 1949.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en avril 1884
Naissance en Ontario
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti conservateur du Canada (ancien)
Maire de St. Catharines
Décès en août 1974
Décès à 90 ans

Norman Lockhart (homme politique)


HMS Illustrious was a light aircraft carrier of the Royal Navy and the second of three  ships constructed in the late 1970s and early 1980s. She was the fifth warship and second aircraft carrier to bear the name Illustrious, and was affectionately known to her crew as "Lusty". In 1982, the conflict in the Falklands necessitated that Illustrious be completed and rushed south to join her sister ship  and the veteran carrier . To this end, she was brought forward by three months for completion at Swan Hunter Shipyard, then commissioned on 20 June 1982 at sea en route to Portsmouth Dockyard to take on board extra stores and crew. She arrived in the Falklands to relieve Invincible on 28 August 1982 in a steam past. Returning to the United Kingdom, she was not formally commissioned into the fleet until 20 March 1983. After her South Atlantic deployment, she was deployed on Operation Southern Watch in Iraq, then Operation Deny Flight in Bosnia during the 1990s and Operation Palliser in Sierra Leone in 2000. An extensive re-fit during 2002 prevented her from involvement in the 2003 Iraq War, but she was returned to service in time to assist British citizens trapped by the 2006 Lebanon War.

Following the retirement of her fixed-wing British Aerospace Harrier II aircraft in 2010, Illustrious operated as one of two Royal Navy helicopter carriers. After 32 years' service, the oldest ship in the Royal Navy's active fleet was formally decommissioned on 28 August 2014 even though she would not be replaced until 's commissioning in 2017. Despite the UK Ministry of Defence's announcement in 2012 that, once decommissioned, Illustrious would be preserved for the nation, in 2016 she was sold and towed to Turkish company Leyal for scrapping.

Construction and commissioning

Illustrious, the second of the three Invincible-class aircraft carriers, was laid down at Swan Hunter on the River Tyne on 7 October 1976 and launched by Princess Margaret on 1 December 1978. As the ship neared the end of its fitting out period, the Falklands War broke out. As a consequence, work on Illustrious was greatly sped up. The war was won before Illustrious could be finished, but she did perform a useful service in the aftermath. Until the RAF airfield on the Falkland Islands was repaired, air defence of the area was the responsibility of the Fleet Air Arm. After Hermes returned to the UK, Invincible remained on station in the South Atlantic until September 1982. To relieve Invincible, the newly completed Illustrious was rapidly deployed, with 809 Naval Air Squadron (Sea Harrier) and 814 Naval Air Squadron (Sea King) embarked. Additionally, a pair of Sea Kings from 824 Naval Air Squadron were attached to the air group, which had been converted to operate in the AEW role. So rapidly was Illustrious deployed that she was commissioned while at sea. Rear Admiral Derek Reffell, Flag Officer, Third Flotilla, commanded the relief task group from Illustrious during this period. After the RAF airfield was repaired, Illustrious returned to the UK for a full shakedown cruise and workup period, and was formally commissioned on 20 March 1983.

Operational history

1983–1990
The carrier saw no further action during the remainder of the 1980s, but continued to be a valuable asset for the Royal Navy in showing the flag and participating in exercises all around the world. During those years, the ship received several enhancements during refits, including a steeper ski-jump to enable the Harriers in the air wing to take-off with a larger payload. During an 'Extended Dockyard Assisted Maintenance Period (EDAMP)', numerous modifications were made to the ship including the removal of her Sea Dart missile defences at a cost of twelve million pounds. This allowed for extra deck space that enables her to carry up to 22 aircraft, including the Harrier GR7.

On 3 April 1986 she suffered a catastrophic gearbox failure which almost saw the end of the vessel's naval career. Just starting out on her "fly the flag" around the globe trip, at about 00:30 whilst reaching full engine revs, due to conflicting gearbox tolerances causing friction and heat it ignited the oil vapour within the gearbox exploded causing a fire lasting well over four hours. Sea Harriers were flown off whilst firefighting continued below decks, and one Sea King took the only casualty ashore (smoke inhalation) Although it was a serious fire it was contained within the forward gearbox room and vertical trunking. Additional vessels including the destroyer HMS Nottingham and Ferry Sea Leopard were in attendance, however Illustrious crew managed to extinguish the fire and she returned to Portsmouth under her own power provided by her aft engine room. Although the ship went to emergency stations at no time was any abandonment considered. There was no loss of life or serious injury, but the trip was put off for several months whilst the ship was taken out of service for extensive repairs. In due course once repairs were completed Illustrious sailed directly to the Far East arriving at Singapore to resume the Eastern end of the Global 86 deployment.

1990–2002

During the 1990s, the main task of the aircraft carriers of the Royal Navy was helping to maintain the no-fly zone over Bosnia during the war there. All three of the navy's carriers rotated through the area. In 1998 she operated in the Persian Gulf in support of Operation Southern Watch, the Anglo-Saudi-American enforcement of the no-fly-zone over Southern Iraq.

In 2000 Illustrious led Task Group 342.1, a naval task force comprising HM ships — , , ,  — and numerous Royal Fleet Auxiliary ships in Operation Palliser, which was aimed at restoring peace and stability to Sierra Leone.

A combat deployment for the ship took place in 2001. A large British exercise, Saif Sareea II took place in Oman in late 2001. During the exercise, the terrorist attacks on the World Trade Center took place. Illustrious remained in theatre while other elements of the task force returned to the United Kingdom. Illustrious had elements of the Royal Marines on board, ready for possible combat operations in Afghanistan. No deployment was made before Illustrious was relieved by Ocean in early 2002 and returned to Portsmouth after seven months at sea.

2003–2005

In mid-2003, the ship underwent a further refit at Rosyth Dockyard. This refit involved the total rebuild of the ski jump, the adding of better communications and reconfiguring the ship so that it can be more quickly switched between the light aircraft carrier and helicopter carrier roles. The refit should have enable her to carry on until 2014, when it was expected that the first of the s would come into service. Illustrious returned to Portsmouth following the completion of the refit in December 2004.

She was re-dedicated in 2005, and following the death of the ship's original sponsor Princess Margaret, her daughter Lady Sarah Chatto agreed to attend in a new role as "ship's friend".

2006
Illustrious along with  helped in the evacuation of British citizens from Beirut as a result of the 2006 Israel-Lebanon crisis. Later that year, as part of the Royal Navy's Remembrance Day activities, Illustrious sailed up the River Thames on Friday 10 November 2006. She was moored at Wood Wharf, a few hundred yards upriver from the Royal Naval College, Greenwich, London, until Wednesday 15 November. Whilst there, the Falklands War commemorative events in 2007 were announced on board her.

2007

Illustrious carried out two weeks of fixed wing flying serials exercises in the North Sea  off Hartlepool in March 2007, during which seven GR9 Harriers from No. 4 Squadron RAF, Joint Force Harrier touched down on her flight-deck. Also during these exercises, seven of her crew had to be airlifted to hospital in Middlesbrough on 13 March suffering from fume inhalation and throat and eye irritation after an accident with chemicals in cleaning a junior ratings' toilet area. Illustrious sailed on to Portsmouth, where they rejoined her on leaving hospital.
From 25 to 30 May 2007, after an exercise in the Baltic Sea, Illustrious was the first British aircraft carrier ever to visit Tallinn, Estonia. The visit provided rest for the ship's crew after the Baltic exercise, acted as a diplomatic visit, and also involved naval and air exercises with the Estonian Defence Forces.

Next, in July 2007, Illustrious took part in a US-led Joint Task Force Exercise (JTFX) off the eastern coast of the United States (for which she hosted 14 US Harrier jets and 200 US Marines) before returning to Portsmouth the following month. On 10 July 2007, during the JTFX, a MV-22 Osprey landed aboard Illustrious, the first time a V-22 had landed on a non-U.S. vessel.

2008
The carrier set sail from Portsmouth on 21 January 2008 as head of the multi-national Task Group 328.01, under Operation Orion 08, which from January to May 2008 carried out exercises and diplomatic visits to twenty ports in the Mediterranean, Africa, the Middle East, and south-east Asia. However, on 23 January, whilst still off the coast of southern England, she sailed back to Portsmouth for repairs to a minor fault in a meat freezer. It was felt to be important to repair this before sailing to a warmer climate, and Navy spokesman Anton Hanney stated that flying in an emergency plumber whilst she was underway would be more expensive than turning back whilst Illustrious was still in the English Channel. She sailed back out at 1pm on 24 January and made up the lost 24 hours. Her ports of call included Valletta, Malta 26–29 February 2008.

This 2008 assignment was filmed and shown on Channel 5 as the six part TV documentary Warship transmitted on Mondays from 19 May 2008. This documentary aimed to show life on board the aging carrier in much the same way that  was shown in the 1976 series Sailor. Illustrious was commanded by Captain Steve Chick CBE BSc, who had also commanded  during the 2005 BBC documentary Shipmates.

By the end of July, she had returned to Portsmouth where Illustrious took part in the 2008 navy open-day. On board was a full size model of the F-35 Joint Combat Aircraft which will replace the Harriers then used by the ship. Illustrious was the only aircraft carrier to be part of the event, although the inactive  was also visible to the public.

On 17 October she, along with , sailed into Liverpool where she was open to the public on Saturday 18 October. On 4 November she moored at Greenwich, arriving to take central part in the Royal Navy's remembrance week with the F-35 mock-up still on deck.

2009

On 7 May 2009 she returned to Greenwich to serve as the centre piece of the Royal Navy's celebration of a century of British naval aviation; on board were examples of all the Navy's operational helicopters.

Beginning on 8 June, she took part in the exercise Loyal Arrow in northern Sweden. The exercise lasted until 16 June. On 17 June 2009, she arrived in Tallinn. On 27 June 2009 she was in the harbour of Oslo, Norway.

On 22 October 2009 she arrived at Liverpool for a six-day visit and moored at the cruise terminal. There was a fly past along The River Mersey on 23 October as part of its celebrations to mark that year's centenary of naval aviation. Illustrious was open to members of the public on 25–26 October and departed Liverpool on 27 October 2009.

2010–2016

As part of Strategic Defence and Security Review, and in addition to the retirement of the Harrier force and Illustriouss sister ship , it was announced that a short study would be carried out to determine whether Illustrious or Ocean was the most viable helicopter platform. The decision was subsequently made to retain Ocean for the longer term. In May 2011 Illustrious was made operational after a £40 million refit, and she was handed back to the fleet after sea trials in late July 2011
She took over the helicopter carrier role while Ocean underwent a planned refit, due for completion by 2014; Illustrious was then withdrawn from service. The Ministry of Defence also announced on 12 September 2012 that Illustrious, as the last of the Invincible-class aircraft carriers, would be preserved as a memorial "in recognition of the service given by these ships in protecting the UK over the last 30 years".

In March 2012, Illustrious took part in Exercise 'Cold Response' with ,  and other Royal Navy vessels. This was a NATO winter war games exercise conducted in northern Norway, where she tested her capabilities as a helicopter carrier. Illustrious was awarded the Bambara Trophy, the trophy is given to a unit each year with the best flight safety record, during 'Cold Response'. Following 'Cold Response' she then took part in Exercise 'Joint Warrior' with vessels from Norway, the Netherlands and the United States and Cougar 12 in the Mediterranean. In May 2013, as part of the 70th Anniversary of The Battle of the Atlantic Commemorations, Illustrious sailed up the River Thames and was moored at Greenwich where she was used as the venue for a charity reception in aid of the Royal Navy's aviation heritage.

She was deployed as part of Exercise COUGAR 13 during the autumn of 2013  along with , ,  and six RFA vessels. She was diverted away from the COUGAR 13 task group in December 2013 to assist in Typhoon Haiyan disaster relief efforts in the Philippines and eventually returned to Portsmouth on 10 January 2014.

Illustrious was briefly berthed at Rosyth in the first week of July 2014, in a dock adjacent to , which was formally named on 4 July 2014; Illustrious left Rosyth the following day and arrived back at HMNB Portsmouth on 22 July at the end of active service. By then the oldest operational RN warship, she was decommissioned at HMNB Portsmouth on 28 August 2014.

The Royal Navy had hoped to preserve the ship, and in August 2014 it was reported that Kingston upon Hull and two other cities had submitted bids for her. However, these bids were judged to be unviable. On 6 May 2016, the MOD's Disposal Authority advertised the potential sale of Illustrious for recycling only and three months later the sale to a Turkish scrapyard was confirmed.

The former HMS Illustrious left Portsmouth under tow bound for Turkey on 7 December 2016.

Commanding officers
1981–1983: Captain Jock Slater RN
1983–1984: Captain John Kerr RN
1984–1986: Captain Alan Grose RN
1986–1988: Captain Peter Woodhead RN
1988–1989: Captain Jonathan Tod RN
1993–1995: Captain Richard Phillips RN
1995–1997: Captain Jonathon Band RN
1997–1998: Captain Stephen Meyer RN
1998–2000: Captain Mark Stanhope OBE RN
2000–2001: Captain Charles Style RN
2001–2002: Captain Alan Massey RN
2004–2006: Captain Robert Cooling RN
2006–2007: Captain Tim Fraser RN
2007–2009: Captain Steven Chick RN
2009–2010: Captain Benjamin Key RN
2011–2012: Captain Jeremy Kyd RN
2012–2013: Captain Martin Connell RN
2013–2014: Captain Mike Utley RN
Post Decommissioning: Commander Tim Winter RN

Affiliations

Grenadier Guards
Guild of Air Pilots and Air Navigators
City of London Corporation
Worshipful Company of Lightmongers
30 Signal Regiment, Royal Signals
TS Colne Light SCC (Colchester Sea Cadets)
T.S. Illustrious Sea Cadet Unit
No. 7 Squadron RAF
Metropolitan Police Service
Bath R.F.C.
Oundle School CCF
University of London Air Squadron, RAF
Worshipful Company of Shipwrights
4th/6th Leigh on Sea, Sea Scout Group
HMS Illustrious Association

In media
In 2010, the ship was featured on Channel 5 documentary series Warship. The first series was centred on Illustrious, looking at the daily routines and lives of the crew on board and was filmed during one of her exercises with deployments abroad.

Illustrious was featured in an episode of the television show Real Rooms. She has also featured in the BBC documentary Richard Hammond's Engineering Connections with Richard Hammond.

Citations

References

External links

Invincible-class aircraft carriers
1978 ships
Cold War aircraft carriers of the United Kingdom
Ships built by Swan Hunter
Ships built on the River Tyne

HMS Illustrious (R06)


People's Choice Classic 2017 var den 12. udgave af criteriet People's Choice Classic i Adelaide, Australien. Løbet blev kørt som et optaktsløb til Tour Down Under 2017 og blev arrangeret 15. januar 2017. Det blev vundet af Caleb Ewan fra  foran Sam Bennett og Peter Sagan, begge fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
Lars Bak kørte for
Michael Valgren kørte for
Mads Pedersen kørte for

Resultater

Referencer

Eksterne henvisninger

People's Choice Classic
Cykelløb i 2017

People's Choice Classic 2017


El Faro Islote Locos es un faro de la red de faros de Chile. Se ubica en el Islote Locos en la Región de Aisén.

Referencias

Islote Locos

Faro Islote Locos


Enrique Ruiz Guiñazú (Buenos Aires, 14 de octubre de 1882-ibídem, 13 de noviembre de 1967) fue un jurista, profesor, escritor y político argentino, que ocupó el cargo de Ministro de Relaciones Exteriores, durante la presidencia de Roberto Marcelino Ortiz y Ramón Castillo, del 19 de junio de 1941 al 4 de junio de 1943. Fue embajador argentino en España y en la Ciudad del Vaticano.

Biografía
Nació en Buenos Aires el 14 de octubre de 1882; sus padres fueron Dolores Guiñazú de Altamira Silva y Luis Miguel Ruiz de Grijalba Ibarra. Se casó con María Celina Cantilo Ortiz Basualdo y tuvo ocho hijos, siendo la menor de ellos la periodista Magdalena Ruiz Guiñazú.

Trayectoria académica
Se graduó en Leyes y Ciencias Sociales en la Universidad de Buenos Aires (UBA), dónde había de ejercer la docencia tiempo después, de 1912 a 1930. Asimismo, también fue profesor en la Universidad Nacional de La Plata (1924-1930). También se desempeñó como banquero.

En 1930 había decidió dedicarse a la diplomacia; fue plenipotenciario en Suiza (1931-1935) y delegado permanente en la Sociedad de Naciones (SN) (1935-1939). Desde su puesto en la SN mantuvo fuertes contactos con el cónsul argentino en Berlín, Jorge Amuchástegui, durante el ascenso de Adolf Hitler, quien causó controversia por negar el pasaporte, o incluso quitárselo, a ciudadanos judeo-argentinos.

En 1939 fue nombrado embajador ante la Santa Sede por el presidente Roberto M. Ortiz, cargo que ocupó hasta 1941 cuando Ortiz lo requirió para ocupar la cancillería argentina. Asumió el 27 de junio de 1942 y permaneció hasta la  Revolución del 43. En sus cargos, siempre intentó mantener una postura neutral con respecto a la Segunda Guerra Mundial.

Después de su renuncia al cargo de ministro el 4 de junio de 1943, volvió a su función de diplomático de carrera. Fue nombrado embajador en España, cargo que nunca pudo llegar a asumir, lo que hubiera significado viajar al país de destino y presentar oficialmente en el mismo sus cartas credenciales, pero no llegó a hacerlo porque en enero de 1944 renunció en forma indeclinable a la carrera diplomática, renuncia que le fue aceptada por decreto del P.E.N. el 20 de enero de ese mismo año 1944.

Además de miembro de número de la Academia Nacional de la Historia, también fue miembro de número de la Academia Nacional de Derecho y miembro fundador de la Academia Nacional de Geografía.

Murió en Buenos Aires el 13 de noviembre de 1967.

Escritos
"Sindicatos y warrants agrícolas", Valerio Abeledo Librería Jurídica, Buenos Aires, 1902

"La nueva ley de quiebras", Revista Jurídica y de Ciencias Sociales, Año XXII, marzo de 1905, Tomo 1, N° 2

"Pedro Goyena", Buenos Aires, 1902 (biografía)

"Garay fundador de Buenos Aires" (edición agotada)

"La quiebra en el derecho comercial argentino", Laureada por la Facultad de Derecho de Buenos Aires, cuatro ediciones. (Es su tesis doctoral)

 En 1916 publicó el libro La Magistratura Indiana.    Ediciones Facultad de Derecho y Ciencias Sociales.
Este libro le mereció el Premio de la Real Academia de la Historia de España en 1921;  y en la Argentina el 2° Premio Nacional de Letras.

"Deuda pública municipal de Buenos Aires", dos ediciones

Lord Strangford y la Revolución de Mayo, Buenos Aires, Ediciones La Facultad, 1937;

La Tradición de América, Buenos Aires, El Ateneo, 1939;

La Política Argentina y el futuro de América, Buenos Aires, 1944. Es una defensa de su gestión ministerial en Relaciones Exteriores;

Proas de España en el Mar Magallánico, Buenos Aires, Ediciones Peuser, 1945;

Epifanía de la Libertad, Buenos Aires, Editorial Nova,1952;

El Presidente Saavedra y el Pueblo Soberano de 1810, Buenos Aires, Ediciones Angel Estrada y Cía, 1960;

El Deán de Buenos Aires Diego Estanislao Zavaleta (biografía histórica), Ediciones Peuser, Buenos Aires, 1952;

El general Indalecio Chenaut (biografía histórica), 1907;

Ponencias y conferencias.

Referencias

Ministros de Relaciones Exteriores de Argentina
Embajadores de Argentina en España
Embajadores de Argentina ante la Santa Sede
Embajadores de Argentina en Suiza
Alumnado de la Facultad de Ciencias Jurídicas y Sociales de la Universidad Nacional de La Plata
Profesores de la Universidad Nacional de La Plata
Caballeros grandes cruces de la Orden de Isabel la Católica
Diplomáticos destinados en España durante la Segunda Guerra Mundial
Académicos de la Academia Nacional de la Historia de la República Argentina
Familia Ortiz Basualdo
Gabinete de Roberto Marcelino Ortiz
Gabinete de Ramón S. Castillo

Enrique Ruiz Guiñazú


Sprežnjak ili distancijski vijak služi za spoj, gdje je potrebno održavanje dvaju ili više dijelova na određenoj udaljenosti jednoga od drugoga. Njihova funkcija može biti osigurana ojačanom izvedbom svornjaka na cijelom rasponu udaljenosti koju treba održavati, ili samo na njegovim krajevima, odnosno potrebni se razmak održava s pomoću distancijske ljuske.

Vijak

Vijak (ponekad germanizam šaraf koja potječe od riječi Schraube ili vida od talijanskog vita) je strojni dio za rastavljivo spajanje dijelova ili za pretvaranje rotacijskoga gibanja (vrtnja) u translacijsko (pravocrtno kretanje). Valjkasta je oblika, a duž cijele vanjske strane ili njezina dijela oblikovan je narezanim ili utisnutim navojem, to jest spiralnim užljebljenjem, koje djeluje poput vješto izvedene kosine. Navoj se u obliku helikoidne linije ili uske plohe ravnomjernim nagibom ovija oko cilindričnog ili, rjeđe, blago stožastoga tijela i uspinje u smjeru kazaljke na satu (desni navoj) ili obrnuto (lijevi navoj).

Prema namjeni, navoji imaju različite oblike poprečna presjeka (trokutni, trapezni, pilasti i tako dalje), mogu biti jednovojni ili viševojni (dvovojni, trovojni), metrički ili colni (na primjer cijevni Whitworthov navoj). Karakteristične veličine navoja jesu kut profila, teorijska i nosiva dubina, korak i drugo. Većinom su standardizirani, premda se iz različitih razloga izvode i izvan standarda. Pored tijela s navojem vijak je obično opremljen glavom različita oblika. Glava vijka najčešće je šesterostrana prizma, ali može biti i četverokutna, poluokrugla, valjkasta s ravnim ili upuštenim križem, šesterokutom (takozvani imbus-vijak) ili zvijezdom, potom lećasta, krilna, narovašena, očna ili stožasta. Uglavnom ima glavu koja pruža mogućnost odvijanja ili zavijanja, uz pomoć odgovarajućeg alata kao na primjer odvijač) ili ključ za šesterokutne glave). Glava vijka je uglavnom veća od tijela vijka, da bi se vijak zaustavio kod zavijanja, ali i da prenosi silu na nosivoj površini. Tijelo vijka ima na sebi navoj, koji može biti puni navoj ili djelomični navoj.

Slike

Izvori

Strojarstvo

Sprežnjak


An Rhynchospora leptorhyncha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Wright. An Rhynchospora leptorhyncha in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora leptorhyncha


Pagoda, Budistlerin dinî yapılarına verilen addır. Pagodalar çoğunlukla taştan, bazen tuğladan ve çok nadir olarak da tahtadan yapılır. Pagodalar, Çin, Japonya ve Hint kültürü alanına giren Güneydoğu Asya'da yaygındırlar.

Genel yapıları
Bazen yuvarlak, fakat genellikle dört ya da daha fazla kenarlı bir temel üzerine oturtulan yapı, daralarak yükselir. Kulenin ortasında uzun bir sütun vardır. Yerden başlayıp çatıya kadar uzanan bu direk yeryüzünün merkezini gökyüzüne bağlayan ekseni sembolize eder. Japon pagodalarında genelde dört köşede dört sütuna rastlanır, bu sütunlar ise göğü ayakta tutan direkleri sembolize eder. Bir pagodanın kat sayısı 5 ile 13 arasında değişir. Katlar daima birbirinden farklı büyüklüktedir. Üzerlerinde çepeçevre bir saçak bulunan bu katlar Tanrıların gök katlarını temsil eder. Pagodaların din alanındaki önemi Buda'nun kalıntılarının korunduğu yerler olmasından ibarettir.

Kökeni
Pagodaların asıl kökeni Hintlerin stupa adı verdikleri dinî yapılardır. Stupalar kral mezarlarının ve kraldan kalanların güven içinde bulunduğu kutsal yerlerdir. Stupalara Seylan'da dagoba adı verilir. XVI. yüzyılda Hindistan'a giden Portekizliler burada gördükleri dagobaların adını değişik telâffuz etmişler ve pagoda demişlerdir ve bu ad zamanla yaygınlık kazanmıştır.

İşlevleri
Pagodalar aslında sadece dinî amaçlar için kullanılmaz. Askerî birliklerin gözetleme kuleleri olarak da kullanılır. Çoğu zaman bir şehrin ya da kasabanın simgesi olması için dikilmiştir. Zira her pagodada Buda'ya ait bir kalıntı bulunmaz.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Küçük Vahşi Kaz Pagodası
 Büyük Vahşi Kaz Pagodası

Dış bağlantılar
 Oriental architecture.com
 Culzean Pagoda (Monkey House) - the only stone built pagoda in Britain
 Why so few Japanese pagodas have ever fallen down (The Economist)

Pagoda


Livovská Huta este o comună slovacă, aflată în districtul Bardejov din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 44 de locuitori.

Istoric
Localitatea Livovská Huta este atestată documentar din 1773.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Livovská Huta


භාරතීය වෛද්‍ය විද්‍යාව

	ඉන්දියානු දේශීය වෛද්‍ය විද්‍යාවේ ඉතිහාසය පිළිබඳව අනාවරණය කිරීමේ දී එහි ඉතිහාසය බුද්ධ වර්ෂ 3000 තරම් පැරණි අතීතයක් ඇති ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරය තරම් ඈත අතීතයකට දිවයන බව කිව යුතුය. එමෙන්ම බුද්ධ වර්ෂ 1200 සහ 700 යන කාලවල දී චතුර්වේදයක් ද නිර්මාණය වී තිබුණි. ඒ අනුව රෝග පිළිබද විස්තර සහ ශාක ලබාදෙන ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම පිළිබඳව එම වේද හතරෙහිම විස්තර කෙරුණද, ඍග් වේදයෙහි විශේෂිත වු සටහනක් ඇත. එමෙන්ම ආයුර්වේදයේ නිර්මාතෘවරයා ලෙස සැලකෙනුයේ ධන්වන්තරි මහ ඍෂිතුමාය. මෙතුමා විසින් ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක‍්‍රමය භාරතයේ ව්‍යාප්ත කර ඇත. මෙම ආයුර්වේදයෙහි විවිධ සිද්ධාන්තයන් ගොඩ නැගීම සදහා හින්දු ආගම බොහෝ බලපෑම් ඇතිකර ඇති බව සදහන් කළ යුතුය.
</p>
	මේ යටතේ විශේෂයෙන් සාකච්ඡාවට බදුන් කරනු ලබනුයේ විනය පිටකයෙහි මහාවග්ග පාලියෙහි ඇතුළත් භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකය කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කරමින් බුද්ධ කාලීන භාරතීය වෛද්‍ය කේෂ්ත‍්‍රය විමර්ශනය කිරීමයි.

බුද්ධකාලීන භාරතීය වෛද්‍ය කේෂේත‍්‍රය

හැදින්වීම

 <I>
			"ආරෝග්‍ය පරමා ලාභා සන්තුට්ඨී පරමං ධනං
			 විස්සාස පරමා ඥාතී නිබ්බානං පරමං සුඛං "<I>

</p>
	වශයෙන් මිනිසාට ලෝකයේ ලැබෙන උතුම්ම ලාභය නීරෝගි බව යැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ සේක. එමෙන්ම නීරෝගි බව නිරතුරුවම රැක ගැනීම පිණිස අපගේ පැවැත්ම සකසා ගත යුතු අයුරු සිය දේශනා මගින් ලෝකයාට අවධාරණය කරන ලදී. ව්‍යාධිය වනාහි දුක්ඛ මුලයක් බව සිය මංගල ධර්ම දේශනාවේදී ම උන්වහන්සේ පැහැදිලි කළ සේක. එනම්,

	"ඉදං ඛො පන භිකඛවෙ දුකඛං අරිය සච්චං, ජාතිපි දුක්ඛා, ජරාපි දුක්ඛා, ව්‍යාධි'පි දුකෙඛා, මරණං පි දුක්ඛං අප්පියෙහි සම්පයොගො දුකෙඛා, පියෙහි විප්පයොගො දුකෙඛා, යම්පිච්ඡිං නලභති තමපි දුකඛං, සංඛිතතෙන පඤ්චුපාදානාඛන්‍ධා දුකඛා"  වශයෙනි.

</p>
	ව්‍යාධීන් වුපසමනයට අදාළ වන බෙහෙත් පරිෂ්කාරය ද සිවුපසයට ඇතුළත් කරමින් නීරෝගි බව රැක ගැනීම ගැන විශේෂ අවධානය නිරතුරුව තිබිය යුතු බව ද අනාවරණය කළ සේක. සෞඛ්‍යය රැක ගැනීම හා ඊට අදාළ දේශනා බෙහෝ විට භික්ෂුන් වෙත දේශනා කළ බව විනය පිටකයෙන් පැහැදිලි වේ. සිය සෞඛ්‍යය තත්ත්වය රැක ගැනීම හා කායික ස්ථිතිකත්වය නිරතුරුව රැක ගැනීම සදහා කුමක් කළ යුතු ද යන්න විනය තුළ ප‍්‍රඥප්ති ලෙසින්ම පෙන්වා දී ඇත. භික්ෂු පිරිස් මුල්කොට එම දේශනාවන්  පවත්වා ඇති මුත් සියලූ මානව වර්ගයාගේ නිරෝගී තත්ත්වය රැක ගැනීමට හා වර්ධනය කරලීමට හේතුවන පොදු ක‍්‍රමවේදයක් එහි අන්තර්ගත බව කිව යුතුය. ඒ අනුව විනය පිටකයෙහි මහාවග්ග පාලියෙහි ඇතුළත් භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකය ඇසුරින් බුද්ධ කාලීන භාරතීය වෛද්‍ය කේෂ්ත‍්‍රය පිළිබද විමර්ශනය කළ හැක.

රෝග හා ප‍්‍රතිකාර

	අංගුත්තර නිකායේ රෝග සුත‍්‍රයේ දී මිනිසාට වැළදෙන ප‍්‍රධාන රෝග දෙකක් ගැන සදහන් වේ. එනම්

	   1. කායික රෝග

	   2.  මානසික රෝග
</p>
	ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ යන තිදොස් නිසා මානසික රෝග හට ගන්නා බවත් වාත, පිත, සෙම යන තුන් දොස් කිපීම නිසා කායික රෝග හටගන්නා බවත් පෙන්වා ඇත. කායික රෝගවලින් වැළකීමට හැකි වුවද මානසික රෝගවලින් පුද්ගලයෙකුට පහසුවෙන් මිදිය නොහැකි වේ. දෙතිස් කුණපයන්ගෙන් යුත් රූප කලාප තිස් දෙකක් ගැන සතිපට්ඨාන සුත‍්‍රයේ දී බුදුරදුන් විසින් පෙන්වා දී ඇත.

</p>
	මිනිස් ශරීරය වණ සිදුරෙන් ගැවැසි, ඇටකටුවලින් රදවා නගන ලද, නිරතුරුව ගිලන් වු, එහෙත් බොහෝ දෙනා විසින් පතනු ලබන, ස්ථිර බවක් හෝ දැඩි බවක් හෝ නැති අලේප කරන ලද පිළිරුවක් වැනි යැයි දේශනා කරයි.

 			"පස්ස චිත්තකතං බිම්බං - අරුකායං සමුස්සිකං
			 ආතුරං බහු සංකප්පං - යස්ස නත්ථි ධුවං ඨිති"

</p>
	යන්නෙන් උන්වහන්සේ දේශනා කරයි. වාත, පිත, සෙම් යන තුන් දොස් කිපීම හේතුවෙන් මෙම ශරීරයෙහි නිරන්තරයෙන් රෝග ඇති වේ. එමෙන්ම අප ලද රූපය දිරා යයි. රෝගයන්ට මෙම ශරීරය කැදැල්ලක් බඳුය. "පරිජිණ්ණමිදං රූපං - රෝග නිඞ්ඪං පභංගුරං". ඒවා කායික රෝග වේ. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ යන අකුසල මූලයන් කරණ කොටගෙන සිත කිළිටි වේ. මේ නිසා මානසික රෝග හට ගනී.

 <I>

			"දුරං ගමං ඒකචරං - අසරීරං ගුහාසයං
	 		යේ චිත්තං සඤ්ඤමෙස්සන්ති - මොක්ඛන්ති මාර බන්ධනා"

</p>
	යනුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ මෙම සිත නිරන්තරයෙන් වෙනස්වන බවත් එය දමනය කරගන්නා මාර බන්ධනයන්ගෙන් මිදෙන බවයි. විවිධ අරමුණු මත එල්බගත් කල එහි ස්වභාවය අනුව සිත කිළිටි වීම හෝ පිරිසිදු වීම රදා පවතී. පෙර සදහන් කළ පරිදි ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ යන අකුසල මූලයන්හි සිත එල්බ ගැනීමෙන් සිත කිළිටි වෙයි. එහෙයින් මානසික රෝග හටගනී.

</p>
දෙතිස් රූපකලාපවලින් සෑදුණු ශරීරයකට වැළදෙන රෝග
	මේ අතර දෙතිස් රූපකලාපවලින් සෑදුණු ශරීරයකට වැළදෙන රෝග හතලිස් අටක් ගැන බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් නාමිකව ම මජ්ඣිම නිකායේ ගිරිමානන්ද සුත‍්‍රයේ දී හා දීඝ නිකායේ සතිපට්ඨාන සුත‍්‍රයේ දී සදහන් කොට තිබේ. ඇසේ රෝග, කණේ රෝග, පීනස, දාහය, හුණය, මුසය, රක්තාතිසාරය, විසුචිකාවය, කුෂ්ට, ගඩු, කිලාසය, සොසය, අපස්මාරය, දද, කණ්සුතිය, නියෙන් කැසු විට ඇතිවන රෝග, විචර්විකාව, රත්පිතය, මධුමේ, අංස රෝගය, පිළිකාවය, භගන්දලාව, පිනින් වන රෝග, සෙම නිසා වන රෝග, වාතයෙන් වන රෝග, තුන්දොසින් ම වන රෝග, විෂමපරිහාරයෙන් වන රෝග, උපක‍්‍රමයෙන් වන රෝග, කර්ම විපාකයෙන් වන රෝග, සීතය, උෂ්ණය, බඩගින්න, පිපාසය, අහරමලය, මුත‍්‍රා ආදියෙන් ඇතිවන රෝග ආදී වශයෙනි. මීට අමතරව මහාවග්ග පාලියේ දී අමනුෂ්‍ය ආබාධ (අමනුසසිකාබාධ), වාත ආබාධ, හන්දිරුදාව, ඇග රිදුම, බඩ පිපුම, පාණ්ඩුව, කකුල් පැලීම, සර්පයින් දෂ්ට කිරීම, ඉනා බෙහෙත් කෑමෙන් වන රෝග ආදී රෝග ගණනාවක් ගැන හා ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම ද බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා වදාළහ.

භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකය ඇසුරෙන් රෝග හා රෝග නිවාරණ ක‍්‍රම හඳුනා ගැනීම.

</p>
	මිනිසාගේ කායික මානසික රෝග පැහැදිලිව හඳුනා ගනිමින් ඊට හේතු කාරණා හා නිවාරණ ක‍්‍රමවේදයන් ද භව දුකට වෙදාණන් වු බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සිය ශ‍්‍රාවක සමූහයා වෙත පෙන්වා දෙනු ලැබීය. ඒ අනුව විවිධ ආබාධයනට ලක්ව දුක් විදින පිරිස් විෂයෙහි කළ යුතු ප‍්‍රතිකාර රැසක් ගැන තොරතුරු භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයේ දී බුදුරජාණන් වහන්සේ අවධාරණය කරති. ඒ මත බුද්ධකාලීන භාරතීය වෛද්‍ය කේෂ්ත‍්‍රය පිළිබඳ පොදු මතවාදයකට එළඹිය හැකිය.

</p>
 රෝග ව්‍යුපසමනය

	රෝග ව්‍යුපසමන ක‍්‍රම දෙකක් ති‍්‍රපිටක සාහිත්‍යයේ දැක්වේ. එනම්

1.මනෝ කායික වුපසමනය

2. කායික වුපසමනය

ඇතැම් රෝග මානසිකව ඇති කරන බලපෑම මගින් සමනයකට පත්කර ගත හැකි වේ. නිදසුන් වශයෙන් ගිරිමානන්ද හිමියනට වැළඳුනු ආබාධය සුත‍්‍රයක් ශ‍්‍රවණය කිරීමෙන් පසු ඒ ගැන කල්පනා කිරීම නිසා සංසිදී ඇත. මහාකාශ්‍යප, මහාමොග්ගල්ලාන හිමිවරුනට වැළඳුනු ආබාධ සප්ත බොජ්ඣංග ශ‍්‍රවණය කිරීමෙන් ඇති වු මානසික සුවයෙන් සංසිදීමකට පත්විය. බුදුරදුන් හමුවේ චුන්ද තෙරුන් විසින් සප්තබොජ්ඣංග දේශනා කිරීමෙන් බුදුරදුන්ගේ වේදනාව නැති කර තිබේ. එමෙන්ම රෝගියෙකුට මානසිකව ලබාදෙන විශ්වාසනීයත්වය කායික වුපසමනයට අතිශයින්ම හිතකරය. කායික වශයෙන් රෝගය හා රෝග ලක්ෂණ හඳුනාගෙන ඊට ඖෂධීය ප‍්‍රතිකාර ලබා දිය යුතුය. එමගින් කායික රෝග සංහිදියාවක් ඇතිවන ආකාරය මහාවග්ග පාලියේ දැක්වේ.

</p>
	එහි ඒ සඳහා (රෝග සඳහා) ගත යුතු බෙහෙත් නාමාවලියක් ද සදහන් කෙරේ. විශේෂයෙන්ම භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකය ආරම්භයෙහි ම භික්ෂුන්ට වැළඳුනු පිත්තරෝගය පිළිබඳව සදහන් වේ. ඒ හේතුවෙන් භික්ෂුන්ගේ සිරුරු වැහැරී, දුර්වර්ණ වී, නහර ඉල්පුනු ස්වභාවයෙන් යුක්ත විය. මේ පිළිබඳව විමසිලිමත් වූ බුදුරජාණනන් වහන්සේ, රෝගය, රෝගයට හේතුව, රෝග නිවාරණයට අවශ්‍ය බෙහෙත් හා ඒවා අනුදැන වදාළීම සිදු වේ. ඒ අනුව ඒ සඳහා බෙහෙත් පස් වර්ග අනුදැන වදාරණ සේක. එනම්,

 ගිතෙල්

 වෙඬරු

 තලතෙල්

 මී පැණි

 උක්සකුරු

</p>
	මෙහිදී නිසි වෛද්‍යවරයකු ලෙස, රෝගය හදුනා ගැනීම සඳහා රෝගියාගේ රෝග ලක්ෂණ කෙරෙහි දැඩි අවධානයෙන් යුතු ව පසුවීම බෙහෙවින් වැදගත් බව පසක් වේ. එමෙන්ම රෝගයට හේතුලෙස කාලයෙහි පවත්නා සම්බන්ධතාවය ද මැනවින් හඳුනාගෙන ඊට සරිලන බෙහෙත් නියම කිරීම සිදුවිය.

</p>
	එපමණක් නොව ප‍්‍රතිකාර ලබාදීමෙන් පසු රෝගියාගේ ගුණාගුණ කෙරෙහි අවධානයෙන් යුතුව පසුවීම ද බුදුන්වහන්සේ අවධාරණය කරන සේක. විශේෂයෙන් ප‍්‍රතිකාර ලබාගැනීමෙන් පසු භික්ෂුන් වඩාත් දුර්වල වීමට බලපෑ හේතූන් උන්වහන්සේ අනද තෙරුන්ගෙන් යළි විමසීමෙන් පැහැදිලි වේ.

</p>

ඒ අනුව අදාළ ප‍්‍රතිකාර නිසිකලට නිසි මාත‍්‍රාවෙන් ලබාගැනීමේ වැදගත්කම පෙන්නුම් කරනු වස් "මහණෙනි, ඒ පස් බෙහෙත් පිලිගෙන පෙරවරු කාලයෙහි ද පස්වරු කාලයෙහි ද වළදන්නට අනුදකිමි" යි භික්ෂුන් ඇමතූ සේක.
</p>
රෝගය නිවැරදිව හඳුනා ගැනීම, රෝග නිධානයට බලපාන අභ්‍යන්තර හා බාහිර හේතු හඳුනා ගැනීම, ප‍්‍රතිකාරය සහ ප‍්‍රතිකාර ලබාගැනීමේ පිළිවෙල යන පියවරයන්ට යටත්ව බුද්ධ කාලීන වෛද්‍ය කේෂ්ත‍්‍රය සමන්විත වු බව මේ අනුව පැහැදිලි වේ.
</p>
විනයපිටකයට අ3යත් මහාවග්ග පාලියෙහි භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයේ දී ආබාධිත භික්ෂුන්ට කැප වු බෙහෙත් වර්ග කිහිපයක් කාණ්ඩ වශයෙන් වර්ග කර තිබේ.

01. වුරුණු තෙල් වර්ග (වසාති භෙසජ්ජ)
 	    වලස් තෙල්, මත්ස්‍ය තෙල්, කිඹුල් තෙල්, ඌරු තෙල්, කොටළු තෙල්

02 .මුල් බෙහෙත් (මුලාති භෙසජ්ජ)
 	   			කහ, ඉඟුරු, වදකහ, හෙළවදකහ, කටුකරෝසන, සැවැන්දරා, කලාදුරු

03. කහට බෙහෙත් (කසාවතී භෙසජ්ජ)
 	    		කොහොඹ, කෙළි`දු, දුම්මැල්ල, හ`ගුලූ, කර`ද

04.කොළ බෙහෙත් (පණ්ණානි භෙසජ්ජ)
 	    		කොහොඹ කොළ, කෙළිඳ කොළ, දුම්මැල්ල කොළ, මදුරුතලා කොළ, කපු කොළ

05.	ගෙඩි බෙහෙත් (ඵලානි භෙසජ්ජ)
 	    		වළග සහල්, තිප්පිලි, මිරිස්, අරළු, බුළු, නෙල්ලි, කුකුරුමහන්

06.	මැලියම් බෙහෙත් (ජාතුනී භෙසජ්ජ)
 	    		පෙරුම් කායම්, හිංගු, ස්පටික හිංගු

07.	ලූනු බෙහෙත් (ලොණානි භෙසජ්ජ)
 	    		මුහුදු ලූනු, කළු ලූනු, සහිඳ ලූනු, සුවස් ලූනු, බළල් ලූනු

</p>

	ඉහත දක්වන ලද බෙහෙත් වර්ග සියල්ලම ශාකසාර සහ සතුන්ගෙන් ලබාගන්නා බෙහෙත් වර්ගවීම විශේෂත්වයකි.

බෙහෙත් වර්ග පරිහරණයෙහි ඇති වැදගත්කම

එමෙන්ම මෙහිදී බෙහෙත් වර්ග සැකසීමේදී මෙන්ම බෙහෙත් පරිහරණයේ දී සැලකිලිමත් විය යුතු කරුණු රැසක් ද පෙන්වා දී තිබේ.

</p>
	බෙහෙත් සකසා ගැනීමේ දී කාලය සහ නියමිත මාත‍්‍රාව සහ සැකසිය යුතු අනුපිළිවෙල කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇත. නිදසුනක් ලෙස වුරුණු තෙල් සැකසීමේ දී අනුගමනය කළ යුතු ක‍්‍රමවේදය අනුදැන වදාරණ වස් මෙසේ සඳහන් කර තිබේ.

 		"මහණෙනි, වුරුණු තෙල් බෙහෙත්, වලස්තෙල්,  මත්ස්‍ය තෙල්, කිඹුල් තෙල්, ඌරු තෙල්, කොටළු තෙල් යන තෙල් පෙරවරු කාලයෙහි 		 පිළිගන්නා ලඳුව පෙරවරු කාලයෙහි පැසවන ලදුව පෙරවරු කාලයෙහි පෙරණ ලදුව තෙල පරිභොගයෙන් වළදන්නට අනුදනිමි."

	මේ අනුව මෙහිලා කළ යුතු දේ සහ නොකළ යුතු දැ කෙරෙහි විශේෂ අවධානය යොමුකර තිබේ.

</p>
	එමෙන්ම බෙහෙත් පරිහරණයෙහි දී විශේෂයෙන් හේතුවක් ඇති කල්හි පමණක් ගැනීමට ද හේතුවක් නැති ල් හි වැළදීම දුකුලා අවතැක් සේ සලකා කරුණු අවධාරණය කර ඇත. ඒ අනුව රෝගයන්ගෙන් මිදීමට මනා සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණය ක‍්‍රම කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්නා සේම රෝග සඳහා ප‍්‍රතිකාර ලෙස ගන්නා ඖෂධයන්ගෙන් ද ආරක්ෂාවීමේ වැදගත්කම බුද්ධකාලීන භාරතීය වෛද්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයෙහි ද අවධාරණය කර ඇති බව පැහැදිලිය.
</p>
විවිධ රෝගාබාධයන් සදහා ප්‍රතිකාර

	මීට අමතරව කැසීම් රෝග සඳහා සුණු බෙහෙත් (චුණ්ණානි භෙසජ්ජ) අනුදැන වදාරා ඇත. (ආනන්ද තෙරුණ්ගේ උපධ්‍යයවරයාණන් වහන්සේ වු බෙලට්ඨිසීස තෙරුන්ගේ කැසීම් රෝගයක් අරඹයා)

</p>
	අමනුෂ්‍යාබාධ වෙනුවෙන් අමුමස්, අමුලේ අනුදැන වදාරා ඇත. අස්ථි රෝග සඳහා අඳුන් බෙහෙත් නියම කර ඇත. කළු අඳුන්, රසඳුන්, ගං හෝ ආදියෙහි උපදින අදුන්, ලොහෝ අඳුන්, සුවන්ගුරු අඳුන්, පහන්සිළු අඳුන් ඒ අතර වේ. එමෙන්ම හිසරුදාව වෙනුවෙන් හිසතෙල් ගෑම ද නස්‍ය කිරීම ද අනුදැන වදාරා ඇත.

.තවද, වාතාබාධ වෙනුවෙන් - බෙහෙත් පිසන තෙලෙහි මද්‍යය බැහීම ද

.ඇගරුදාව වෙනුවෙන් - කොළ වර්ගවලින් සෙවද ගැන්වීම ද

.හන්දිරුදාව වෙනුවෙන් - ලේ පිටකරවීම ද

.පාද පැලීම වෙනුවෙන් - පය ගල්වන තෙල් ද

.ගණ්ඩාබාධ වෙනුවෙන් - ශල්‍යකර්ම ද

.සර්ප දෂ්ට කිරීම වෙනුවෙන් - මල, මුත‍්‍ර, උණු අළු, මැටි යන සතර මහාවිකටය ද

.විස පෙවීම වෙනුවෙන් - අසුචි පෙවීම ද

.සරදිනාකාබාධය වෙනුවෙන් - නගුලෙහි ඇලූනු මඩ දියෙන් කලතා පෙවීම ද

.නපුරු ග‍්‍රහණි රෝග වෙනුවෙන් - වියළිබත් පුළුස්සා දියකොට පෙරාගත් බත්කාරම් පෙවීම ද

.පණ්ඩුරෝගාබාධ වෙනුවෙන් - ගොමුත‍්‍රයෙහි ලූ අරළු පෙවීම ද

.ජවිදොෂාබාධය වෙනුවෙන් - සුගන්ධද්‍රව්‍යය ආලේප කිරීම ද

</p>
	දොස් කිපුනු සිරුරු ඇති අය වෙනුවෙන් - විරේක බෙහෙතද, පෙරාගත් කැඳ වතුර (බත් නැති කැඳ වතුර), දුරු මිරිස් නොයෙදු මුං ඇට තැම්බු වතුර (මුං ඇට තම්බා ඇට නැති සේ පෙරා ගත් වතුර) වශයෙන් විවිධ භික්ෂුන් අරභයා හටගත් රෝගාබාධයන්හි දී ගතයුතු ප‍්‍රතිකාර පිළිබඳ භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයේ දී අවධාරණය කර ඇත.
</p>
	මේ ආකාරයට රෝග සංසිදවීමට හේතුවන රෝග වුපසමන ක‍්‍රම ලෙස බෙහෙත් කුඩු වර්ග, අඳුන් වර්ග, නස්න ක‍්‍රම, දහඩිය පිට කිරීම, ලේ පිටකරවීම, වස්ති, විරේක, ශල්‍යකර්ම යනාදී නානාවිධ රෝග නිවාරණ ක‍්‍රම ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම පෙන්වා දී ඇත.
</p>
	මේ අනුව රෝගයෙහි ස්වභාවය, ඒ සඳහා මුලිකවම කේන්ද්‍රගත වු ඉන්ද්‍රිය යනාදී බොහෝ සාධක අරමුණු කර ගනිමින් විවිධ ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම අනුදැන වදාරා ඇත. විශේෂයෙන් භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයෙහි පළමු කොටසෙහි මෙලෙස භික්ෂුන්ට වැළඳුනු විවිධ රෝග අරඹයා අනුදැන වදාරන ලද ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම පිළිබඳව සුවිශේෂී වශයෙන් අන්තර්ගත වේ.

</p>
	කායික රෝග කෙරෙහි වා, පිත්, සෙම් යන තුන්දොස් කිපීම සුවිශේෂී ලෙස හේතුකාරක වී ඇති අතර බාහිර සාධක නිසා එනම් සර්පයින් දෂ්ට කිරීම මෙන්ම කාලගුණික වෙනස්වීම් හේතුකරගෙන ද කායික රෝග හටගෙන තිබේ.
</p>
	ඒ අනුව රෝග කෙරෙහි ශරීර අභ්‍යන්තරය බෙහෙත් කරවීම, බාහිරින් බෙහෙත් ආලේප කිරීම, ශරීරයෙන් බහිස්ස‍්‍රාවීය ද්‍රව්‍ය (ලේ, මුත‍්‍රා, දහඩිය) බැහැර කිරීම, ශරීරයෙන් කොටස් ඉවත් කිරීම හෝ බද්ධ කිරීමේ ක‍්‍රම (ශල්‍යකර්ම) සහ පාන බෙහෙත් වර්ගවලට අමතරව ශරීරයට බෙහෙත් ඇතුල් කරන (නස්‍ය කිරීම) ක‍්‍රම යන විවිධත්වයෙන් යුතු ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම අනුදැන වදාරා ඇත. ඒ අනුව බුද්ධකාලීන භාරතීය වෛද්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රය තුළ බහුවිධ වෙදහෙදකම් සහිත වු දියුණු ශිල්පීය ක‍්‍රම භාවිතා කළ යුගයක් බව පැහැදිලිය.
</p>
සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණ විධි
	භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයෙහි දෙවන, තුන්වන, සිව්වන සහ හයවන කොටස් හි ලෙඩරෝග සඳහා කළ ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රමවල අත්දැකීම් පාදක කොටගත් සහ සෞඛ්‍ය සම්පන්න බව රැකගැනීම අරඹයා ඊට ප‍්‍රායෝගිකත්වය මත පැවති බාධක ඉවත් කරනු වස් අනුදැන වදාරන ලද සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණ විධි කිහිපයක් පිළිබඳව ද කරුණු සාකච්ඡා කළ හැකිය.
</p>
	වරෙක මහළු භික්ෂුවකට වැළඳුනු උදරවාතාබාධයක් වෙනුවෙන් ලූණු කැඳ භාවිතා කර ඇත. එහිදී උන්වහන්සේ ගිලන්වුවන්හට ලූණු කැඳ ද ගිලන් නොවුවන්හට දිය හා මුසු කළ ලූණු කැඳ ද සුදුසු බව වදාරා ඇත. මෙහිදී ලූණු කැඳ යන්න රෝග හටගැනීම වළකාලීම උදෙසා පොදුවේ භාවිතා කළ හැකි ඖෂධයක් ලෙස නියම වී ඇති බව හඳුනාගත හැකිය.

</p>
	එමෙන්ම වරෙක බුදුරදුන්ට වැළඳුණු උදරවාතාබාධයක් නිකුළු කැදෙන් සුවවීය. රජගහනුවර දුර්භික්ෂ සමයෙහි ආහාරපාන තබා ගැනීම සම්බන්ධව පැවති විනය නීති ලිහිල් කිරීමට නම්‍යශීලී විය. විශේෂයෙන් එහිදී ආහාරපාන වර්ග ඉතා සුරක්ෂිතව තබා ගැනීමේ අවැසියාව ප‍්‍රමුඛ වී ඇත.

 </p>
	එමෙන්ම රෝග ප‍්‍රතිකාරක ක‍්‍රමයන්හි අත්දැකීම් ප‍්‍රයෝජනයට ගත් තවත් අවස්ථාවක් ලෙස සැරියුත් හිමියන්ට වැළඳුනු කායදාහ ආබාධය සුවකර ගැනීමට කටයුතු කල අවස්ථාව හඳුනාගත හැක. සැරියුත් හිමිට වරක් වැළ`දුනු කායදාහ ආබාධය යලින් වරක් මතු වු කල්හි ඒ ස`දහා අවශ්‍ය ප‍්‍රතිකාර විමසා මුගලන් හිමියන් කටයුතු කළ අවස්ථාව සුවිශේෂීය. ඊට ප‍්‍රතිකාර ලෙස නෙළුම් අල සහ නෙළුඹුදැලි යොදා ගැනුනි.
</p>
	ඒ අනුව කලින් වැළදුනු රෝගයක් නැවත ඉස්මතු වු කල්හි එහිදී කළ ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම අත්දැකීම් ලෙස යලි භාවිතයට ගත් අවස්ථා හදුනා ගැනීම දුෂ්කර නොවේ. එමෙන්ම ශරීර සෞඛ්‍ය මනාලෙස පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය තැන්හි අනුදැන වදාළ යුතු කරුණු නොවළහා දේශනා කිරීමට ද බුදුන්වහන්සේ සිය අවධානය යොමු කළ සේක.
</p>
	ඒ අතර පැළවන බීජ නැත්තා වු එම බීජ ඉවත් කළා වු කැප නොකළා වු ඵල වර්ග වළදන්නට භික්ෂුන්ට අනුදැන වැදැරීම ඉන් එක් අවස්ථාවකි.
</p>
	එමෙන්ම තවත් සුවිශේෂි කරුණක් වන්නේ ඖෂධයක් ලෙස අමුමස් වැළදීම (අමනුෂ්‍යාබාධ වෙනුවෙන්) අනුදැන වදාරනු ලැබූව ද ඉන් බාහිරව ඇත්, අශ්, සර්ප, බලූ, සිංහ, ව්‍යාඝ‍්‍ර, දිවි, වලස් යන මාංශ වර්ග වැළදීම භික්ෂුන්ට අකැප බව උන්වහන්සේ වදාරයි.

</p>
	මෙහිදී විශේෂයෙන්ම වෛද්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයට අවැසි හෙදකම කෙරෙහි විශේෂ අවධානය යොමු වී තිබු බව පැහැදිලිය. තමාගේ ප‍්‍රාණය රැකගනු වස් ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රමවල යෙදෙන්නා අන්‍යයකුගේ ප‍්‍රාණය කෙලෙසීම ප‍්‍රතික්ෂේප වීම මේ හරහා පිළිඹිබු වේ.
</p>
	හෙදකම පිළිබඳව සඳහන් කිරීමේදී දුශ්ශීලයෙන් ජීවත් වීමේ ආදීනව කරුණු සහිතව භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකයේ දී අවධාරණය කර ඇත. ඒ අනුව දුශ්ශීලවීමෙන් භෝග හානිය, අයස, තේජස, අහිමි වීම, මුළා වී මිය යාම, අවසානයෙහි නරකාදියෙහි ඉපදීම සිදුවන බව අවධාරණය කරයි. එමෙන්ම ශීලයෙහි පිහිටීමෙන් භෝග ලාභය, කීර්තිරාවය පැතිරීම, තෙද ඇතිව වැජඹීම, මුළානොවී මිය යාම හා අවසානයෙහි දිව්‍ය ලෝකයෙහි උත්පත්තිය ලබන බව පෙන්වා දුනි.

</p>
	බොහෝ ලෙඩරෝගවලට නිධානය තමාට ඇතිකර ගන්නා බැවින් ඒ සියල්ලෙහිම නිවාරණය ද තමන් සතු වන බව අවධාරණයට ලක්කර තිබීම අතිශයින්ම වැදගත් කරුණකි.
</p>
සෞඛ්‍යයට හිතකර ඖෂධ වර්ග
	එමෙන්ම බුදුන් වහන්සේ සියලූ ආකාරයෙන් සෞඛ්‍යයට හිතකර ඖෂධ වර්ග කිහිපයක් ද භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධනයේ දී පෙන්වා දී ඇත.

</p>
	කැඳ ඖෂදීය පානයක් ලෙස කරුණු 10 කින් එහි ආනිසංස පෙන්වා දෙයි. ආයුෂය ලබා දීම, වර්ණය ලබාදීම, සැපය ලබාදීම, බලය ලබාදීම, නුවණ ලබාදීම, බඩගිනි සංසිඳවීම, පිපාසිය දුරු කරවීම, පානය අනුලොම් කිරීම, වස්තිය පිරිසිදු කිරීම, නොපැසී ශේෂ වු ආහාරය පැසවීම පෙන්වා දී ඇත.

 </p>
	මීට අමතරව ගිලන්වුවන්ට උක්සකුරු හා ගිලන් නොවුවන්ට උක්සකුරු දියද අනුදැන වදාරා ඇත. එමෙන්ම කිරි, දෙහි, මෝරු, වෙඩරු සහ ගිතෙල් යන පස්ගෝ රස අනුදැන වදාරා ඇත. අෂ්ට පාන වර්ග ලෙස අඹ පැන්, දඹ පැන්, ඇටකෙසෙල්, පැන්, මස් කෙසෙල් පැන්, මී පැන්, මිදි පැන්,  ඕලූ පැන්, පොරලූ දමනු පැන් අනුදැන වදාරා ඇත. පිසු නොපිසු සියලූ පලා ද සියලූ පිටි කෑම ද අනුදැන වදාරා ඇත.
</p>
	මේ සියල්ල ශරීර සෞඛ්‍යයට අවශ්‍ය සියලූ ආකාර වු ප්‍රෝටීන, විටමින, පිෂ්ඨය ලබාදෙන ආහාර වර්ග බව පසක් වේ.

</p>
	සිය නිරෝගී බව හා රෝගී බව තමා සතු වන්නාක් මෙන්ම ඉන් නිවාරණයක් ලබාගෙන කායික මානසික වේදනාවන්ගෙන් මිදීමට කටයුතු කිරීම ද තමා සතු වන්නකි. ඒ සඳහා අවැසි සියලූ මඟපෙන්වීම් මෙන්ම රෝගයන්ට අවශ්‍ය ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රම පෙන්වා දෙමින් ඒ සඳහා බහුවිධ ක‍්‍රමෝපායන් අනුගමනය කිරීම හා එහිදී කළ යුතු හා නොකළ යුතු දැ අවධාරණය කරමින් නිති පෝෂණය හා සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණය සඳහා ගත යුතු කි‍්‍රයාමාර්ග පෙන්වා දෙමින් සියලූ ආකාරයෙන්ම වු නිරෝගී සෞඛ්‍යය සම්පන්න දිවියකට වුවමනා සියලූ කි‍්‍රයාකාරකම් සහ මගපෙන්වීම්වලින් සමන්විත වෛද්‍ය ශිල්ප ක‍්‍රමවලින් සුසැදි සමාජයක් බුද්ධ කාලීන භාරතීය සමාජය තුළ පැවති බව භෙසජ්ජක්‍ඛන්‍ධකය ඇසුරෙන් අපට මනාව අවබෝධ කරගත හැකිය.
'''

ආශී‍්‍රත ග‍්‍රන්ථ

01.	මහාවග්ග පාලිය 2, බුද්ධ ජයන්ති මුද්‍රණය.

02.	කුසුමරත්න, කේ. එල්. එස්. , 1997, පාලි සාහිත්‍යගත වෛද්‍ය ක‍්‍රමය, එස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ

03.	ධීරානන්ද, හඟුරන්කෙත හිමි, බුදුවදනයි ජන දිවියයි, ආරිය ප‍්‍රකාශකයෝ, 2005

සබැදි පිටු
 ආයුර්වේදය

වෛද්‍යක්‍රම
භාරතීය වෛද්‍ය විද්‍යාව
මනෝ විද්‍යාව

භාරතීය වෛද්‍ය විද්‍යාව


157194 Saddlemyer este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
157194 Saddlemyer este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Mauna Kea de David D. Balam. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,61 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 5,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 157001-158000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

157194 Saddlemyer


In architecture, functionalism is the principle that buildings should be designed based solely on their purpose and function. An international functionalist architecture movement emerged in the wake of World War I, as part of the wave of Modernism. Its ideas were largely inspired by a desire to build a new and better world for the people, as broadly and strongly expressed by the social and political movements of Europe after the extremely devastating world war. In this respect, functionalist architecture is often linked with the ideas of socialism and modern humanism.

A new slight addition to this new wave of architecture was that not only should buildings and houses be designed around the purpose of functionality, architecture should also be used as a means to physically create a better world and a better life for people in the broadest sense. This new functionalist architecture had the strongest impact in Czechoslovakia, Germany, Poland, the USSR and the Netherlands, and from the 1930s also in Scandinavia, Finland and Estonia.

This principle is a matter of confusion and controversy within the profession, particularly in regard to modern architecture, as it is less self-evident than it first appears.

History of functionalism

The theoretical articulation of functionalism in buildings can be traced back to the Vitruvian triad, where utilitas (variously translated as 'commodity', 'convenience', or 'utility') stands alongside firmitas (firmness) and venustas (beauty) as one of three classic goals of architecture. Functionalist views were typical of some Gothic Revival architects. In particular, Augustus Welby Pugin wrote that "there should be no features about a building which are not necessary for convenience, construction, or propriety" and "all ornament should consist of enrichment of the essential construction of the building".

In 1896, Chicago architect Louis Sullivan coined the phrase Form follows function. However, this aphorism does not relate to a contemporary understanding of the term 'function' as utility or the satisfaction of user needs; it was instead based in metaphysics, as the expression of organic essence and could be paraphrased as meaning 'destiny'.

In the mid-1930s, functionalism began to be discussed as an aesthetic approach rather than a matter of design integrity (use). The idea of functionalism was conflated with a lack of ornamentation, which is a different matter. It became a pejorative term associated with the baldest and most brutal ways to cover space, like cheap commercial buildings and sheds, then finally used, for example in academic criticism of Buckminster Fuller's geodesic domes, simply as a synonym for 'gauche'.

For 70 years the influential American architect Philip Johnson held that the profession has no functional responsibility whatsoever, and this is one of the many views today. The position of postmodern architect Peter Eisenman is based on a user-hostile theoretical basis and even more extreme: "I don't do function."

Modernism

Popular notions of modern architecture are heavily influenced by the work of the Franco-Swiss architect Le Corbusier and the German architect Mies van der Rohe. Both were functionalists at least to the extent that their buildings were radical simplifications of previous styles. In 1923, Mies van der Rohe was working in Weimar Germany, and had begun his career of producing radically simplified, lovingly detailed structures that achieved Sullivan's goal of inherent architectural beauty. Le Corbusier famously said "a house is a machine for living in"; his 1923 book Vers une architecture was, and still is, very influential, and his early built work such as the Villa Savoye in Poissy, France, is thought of as prototypically function.

In Europe

Czechoslovakia
The former Czechoslovakia was an early adopter of the functionalist style, with notable examples such as Villa Tugendhat in Brno, designed by Mies van der Rohe in 1928, Villa Müller in Prague, designed by Adolf Loos in 1930, and the majority of the city of Zlín, developed by the Bata shoe company as a factory town in the 1920s and designed by Le Corbusier's student František Lydie Gahura.

Numerous villas, apartment buildings and interiors, factories, office blocks and department stores can be found in the functionalist style throughout the country, which industrialised rapidly in the early 20th century while embracing the Bauhaus-style architecture that was emerging concurrently in Germany. Large urban extensions to Brno in particular contain numerous apartment buildings in the functionalist style, while the domestic interiors of Adolf Loos in Plzeň are also notable for their application of functionalist principles.

Nordic "funkis"

In Scandinavia and Finland, the international movement and ideas of modernist architecture became widely known among architects at the 1930 Stockholm Exhibition, under the guidance of director and Swedish architect Gunnar Asplund. Enthusiastic architects collected their ideas and inspirations in the manifesto acceptera and in the years thereafter, a functionalist architecture emerged throughout Scandinavia. The genre involves some peculiar features unique to Scandinavia and it is often referred to as "funkis", to distinguish it from functionalism in general. Some of the common features are flat roofing, stuccoed walls, architectural glazing and well-lit rooms, an industrial expression and nautical-inspired details, including round windows. The global stock market crisis and economic meltdown in 1929, instigated the needs to use affordable materials, such as brick and concrete, and to build quickly and efficiently. These needs became another signature of the Nordic version of functionalist architecture, in particular in buildings from the 1930s, and carried over into modernist architecture when industrial serial production became much more prevalent after World War II.

As most architectural styles, Nordic funkis was international in its scope and several architects designed Nordic funkis buildings throughout the region. Some of the most active architects working internationally with this style, includes Edvard Heiberg, Arne Jacobsen and Alvar Aalto. Nordic funkis features prominently in Scandinavian urban architecture, as the need for urban housing and new institutions for the growing welfare states exploded after World War II. Funkis had its heyday in the 1930s and 1940s, but functionalist architecture continued to be built long into the 1960s. These later structures, however, tend to be categorized as modernism in a Nordic context.

Denmark
Vilhelm Lauritzen, Arne Jacobsen and C.F. Møller were among the most active and influential Danish architects of the new functionalist ideas and Arne Jacobsen, Poul Kjærholm, Kaare Klint, and others, extended the new approach to design in general, most notably furniture which evolved to become Danish modern. Some Danish designers and artists who did not work as architects are sometimes also included in the Danish functionalist movement, such as Finn Juhl, Louis Poulsen and Poul Henningsen. In Denmark, bricks were largely preferred over reinforced concrete as construction material, and this included funkis buildings. Apart from institutions and apartment blocks, more than 100,000 single-family funkis houses were built in the years 1925–1945. However, the truly dedicated funkis design was often approached with caution. Many residential buildings only included some signature funkis elements such as round windows, corner windows or architectural glazing to signal modernity while not provoking conservative traditionalists too much. This branch of restrained approach to the funkis design created the Danish version of the bungalow building.

Fine examples of Danish functionalist architecture are the now listed Kastrup Airport 1939 terminal by Vilhelm Lauritzen, Aarhus University (by C. F. Møller et al.) and Aarhus City Hall (by Arne Jacobsen et al.), all including furniture and lamps specially designed for these buildings in the functionalist spirit. The largest functionalist complex in the Nordic countries is the 30,000-sq. m. residential compound of Hostrups Have in Copenhagen.

Finland
Some of the most prolific and notable architects in Finland, working in the funkis style, includes Alvar Aalto and Erik Bryggman who were both engaged from the very start in the 1930s. The Turku region pioneered this new style and the journal Arkkitehti mediated and discussed functionalism in a Finnish context. Many of the first buildings in the funkis style were industrial structures, institutions and offices but spread to other kinds of structures such as residential buildings, individual housing and churches. The functionalist design also spread to interior designs and furniture as exemplified by the iconic Paimio Sanatorium, designed in 1929 and built in 1933.

Aalto introduced standardised, precast concrete elements as early as the late 1920s, when he designed residential buildings in Turku. This technique became a cornerstone of later developments in modernist architecture after World War II, especially in the 1950s and 1960s. He also introduced serial produced wooden housing.

Poland
Interbellum avant-garde Polish architects in the years 1918-1939 made a notable impact in the legacy of European modern architecture and functionalism. A lot of Polish architects were fascinated by Le Corbusier like his Polish students and coworkers Jerzy Sołtan, Aleksander Kujawski (both co-authors of Unité d'habitation in Marseille) and his coworkers Helena Syrkus (Le Corbusier's companion on board of the S.S. Patris, an ocean liner journeying from Marseille to Athens in 1933 during the CIAM IV), Roman Piotrowski and Maciej Nowicki. Le Corbusier said about Poles (When the Cathedrals Were White, Paris 1937) "Academism has sent down roots everywhere. Nevertheless, the Dutch are relatively free of bias. The Czechs believe in 'modern' and the Polish also." Other Polish architects like Stanisław Brukalski was meeting with Gerrit Rietveld and inspired by him and his neoplasticism. Only a few years after the construction of Rietveld Schröder House, Polish architect Stanisław Brukalski built his own house in Warsaw in 1929 supposedly inspired by Schröder House he had visited. His Polish example of the modern house was awarded bronze medal in Paris world expo in 1937. Just before the Second World War, it was fashionable to build in Poland a lot of large districts of luxury houses in neighbourhoods full of greenery for wealthy Poles like, for example, district Saska Kępa in Warsaw or district Kamienna Góra in seaport Gdynia. The most characteristic features in Polish functionalist architecture 1918-1939 were portholes, roof terraces and marble interiors.

Probably the most outstanding work of Polish functionalist architecture is the entire city of Gdynia, modern Polish seaport established 1926.

Russia
In Russia and the former Soviet Union, functionalism was known as Constructivist architecture, and was the dominant style for major building projects between 1918 and 1932. The 1932 competition for the Palace of the Soviets and the winning entry by Boris Iofan marked the start of eclectic historicism of Stalinist Architecture and the end of constructivist domination in Soviet Union.

Examples
Notable representations of functionalist architecture include:

Aarhus University, Denmark
ADGB Trade Union School, Germany
Administratívna budova spojov, Bratislava, Slovakia
Obchodný a obytný dom Luxor, Bratislava, Slovakia
Villa Tugendhat, Brno, Czech Republic
Kavárna Era, Brno, Czech Republic
Kolonie Nový dům, Brno, Czech Republic
Veletržní palác, Prague, Czech Republic
Villa Müller, Prague, Czech Republic
Zlín city, Czech Republic
Tomas Bata Memorial, Zlín, Czech Republic
 Booth House, Bridge Street, Sydney, Australia
Bullfighting Arena, Póvoa de Varzim, Portugal
Glass Palace, Helsinki, Finland
Hotel Hollywood, Sydney, Australia
Knarraros lighthouse, Stokkseyri, Iceland
Pärnu Rannahotell, Estonia
Pärnu Rannakohvik, Estonia
Södra Ängby, Stockholm, Sweden
Stanislas Brukalski's villa, Warsaw, Poland
Modernist Center of Gdynia, Poland
Villa Savoye, Poissy, France

Södra Ängby, Sweden

The residential area of Södra Ängby in western Stockholm, Sweden, blended a functionalist or international style with garden city ideals. Encompassing more than 500 buildings, it remains the largest coherent functionalistic villa area in Sweden and possibly the world, still well-preserved more than a half-century after its construction 1933–40 and protected as a national cultural heritage.

Zlín, Czech Republic

Zlín is a city in the Czech Republic which was in the 1930s completely reconstructed on principles of functionalism. In that time the city was a headquarters of Bata Shoes company and Tomáš Baťa initiated a complex reconstruction of the city which was inspired by functionalism and the Garden city movement.

Zlín's distinctive architecture was guided by principles that were strictly observed during its whole inter-war development. Its central theme was the derivation of all architectural elements from the factory buildings. The central position of the industrial production in the life of all Zlín inhabitants was to be highlighted. Hence the same building materials (red bricks, glass, reinforced concrete) were used for the construction of all public (and most private) edifices. The common structural element of Zlín architecture is a square bay of 20x20 feet (6.15x6.15 m). Although modified by several variations, this high modernist style leads to a high degree of uniformity of all buildings. It highlights the central and unique idea of an industrial garden city at the same time. Architectural and urban functionalism was to serve the demands of a modern city. The simplicity of its buildings which also translated into its functional adaptability was to prescribe (and also react to) the needs of everyday life.

The urban plan of Zlín was the creation of František Lydie Gahura, a student at Le Corbusier's atelier in Paris. Architectural highlights of the city are e.g. the Villa of Tomáš Baťa, Baťa's Hospital, Tomas Bata Memorial, The Grand Cinema or Baťa's Skyscraper.

Khrushchyovka

Khrushchyovka () is an unofficial name of type of low-cost, concrete-paneled or brick three- to five-storied apartment building which was developed in the Soviet Union during the early 1960s, during the time its namesake Nikita Khrushchev directed the Soviet government. The apartment buildings also went by the name of "Khruschoba" (, Khrushchev-slum).

Functionalism in landscape architecture

The development of functionalism in landscape architecture paralleled its development in building architecture. At the residential scale, designers like Christopher Tunnard, James Rose, and Garrett Eckbo advocated a design philosophy based on the creation of spaces for outdoor living and the integration of house and garden. At a larger scale, the German landscape architect and planner Leberecht Migge advocated the use of edible gardens in social housing projects as a way to counteract hunger and increase self-sufficiency of families. At a still larger scale, the Congrès International d'Architecture Moderne advocated for urban design strategies based on human proportions and in support of four functions of human settlement: housing, work, play, and transport.

See also
Modernist architecture; streamline moderne

Literature

 Vers une Architecture and Villa Savoye: A Comparison of Treatise and Building - A multipart essay explaining the basics of Le Corbusier's theory and contrasting them with his built work.
 Behne, Adolf (1923). The Modern Functional Building. Michael Robinson, trans. Santa Monica: Getty Research Institute, 1996.
 Forty, Adrian (2000). "Function". Words and Buildings, A Vocabulary of Modern Architecture. Thames & Hudson, p. 174-195.
 Michl, Jan (1995). Form follows WHAT? The modernist notion of function as a carte blanche 1995. Read more articles on www.beautytips.pk

References

External links

Fostinum: Czech and Slovak Functionalist Architecture

20th-century architectural styles
Architectural theory
 Functionalism
 Functionalism
 Functionalism

Functionalism (architecture)


An Phylloscirpus in uska genus han Liliopsida. An Phylloscirpus in nahilalakip ha familia nga Cyperaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Phylloscirpus

Phylloscirpus


Una Stubbs (Welwyn Garden City, Inglaterra; 1 de mayo de 1937-Edimburgo, Escocia; 12 de agosto de 2021) fue una actriz británica de televisión y bailarina que apareció extensamente en la televisión británica y en el teatro, y menos frecuentemente en películas. Fue particularmente conocida por sus papeles en la comedia Hasta Que La Muerte Nos Separe (Till Death Us Do Part) y como Tía Sally (Aunt Sally) en la serie para niños titulada Worzel Gummidge. Además, también es conocida por su papel como Señorita Bat en la serie de televisión The Worst Witch y, más recientemente, ha aparecido en el papel de la señora Hudson en la serie de televisión Sherlock.

Cine y televisión
Una Stubbs nació en Welwyn Garden City, Hertfordshire. Su primera aparición en la televisión fue como una de las bailarinas de Dougie Squires en el show de música de la televisión británica Cool for Cats en 1956. También trabajó en cabaret, clubs y revistas en Londres durante esos años, y fue parte del grupo de danza de Lionel Blair.

Su primer papel importante fue en 1963 en la película de Cliff Richard, Summer Holiday. Posteriormente, volvió a aparecer en la siguiente película de Richard, Wonderful Life (1964). Años después, Stubbs hizo su gran avance en la comedia de la televisión, interpretando a Rita, la hija casada de Alf Garnett  en la controvertida comedia de la BBC Hasta que la muerte nos separe (Till Death Do Us Part) (1966-1975). También apareció en la comedia de breve duración Hasta que la muerte... (Till Death ...) (1981), de nuevo interpretando a Rita. Interpretó a Rita por tercera vez en algunos episodios de la serie de la BBC En la salud y en la enfermedad (In Sickness and in Health) (1985–92). Entre 1970-1972, Stubbs se asoció de nuevo con Cliff Richard para aparecer cada semana en su serie de la BBC1, Es Cliff Richard (It's Cliff Richard!). Cuando ella se ausentó de la serie debido a su embarazo, su "madre" en la serie de TV Till Death..., Dandy Nichols, apareció en su lugar en varias ediciones.

Stubbs apareció en la serie Fawlty Towers, en el episodio "El Aniversario" en 1979. Desde 1979 hasta 1981, Stubbs interpretó a Tía Sally en la serie para niños de la ITV Worzel Gummidge, frente a Jon Pertwee y Barbara Windsor y fue durante varios años capitán de un equipo en el juego de la semana espectáculo Danos una pista (Give Us a Clue) en los años 1980, junto con Lionel Blair, el capitán del otro equipo.

Ha aparecido en serie como Midsomer Murders, Heartbeat, Casualty, Keeping Up Appearances, Born and Bred y The Worst Witch. En los últimos años, Stubbs también ha aparecido en la serie de Victoria Wood We'd Quite Like To Apologise, The Catherine Tate Show, Agatha Christie's Marple, EastEnders, Benidorm y Sherlock (serie de televisión) como Señora Hudson (Mrs. Hudson).

Stubbs, apareció en uno de los Teatros del West End, actuando en la obra Star Quality de Noël Coward, con Penelope Keith en 2001 y también, en la obra Don Carlos de Fredrich Schiller, con Derek Jacobi en 2005. En los últimos años, ha aparecido en La Cage Aux Folles en el teatro Menier Chocolate Factory, en Pygmalion en el Teatro Real de Bath (Theatre Royal, Bath) y, por último, en Old Vic y The Family Reunion de T. S. Elliot en el teatro Donmar Warehouse.

El grupo indie, Half Man Half Biscuit, nombra a Una en su canción "God Gave Us Life", perteneciente al álbum Back in the DHSS.

Vida personal
Stubbs estuvo casada con el actor Peter Gilmore desde 1958 hasta 1969, con el que adoptó a su hijo, Jason. Después de su divorcio en 1969, se casó con el actor Nicky Henson, del cual también se divorció en 1975, aunque quedaron como buenos amigos. Una y Henson tuvieron dos hijos: el compositor Christian Henson (n. 25 de diciembre de 1971), y el músico y compositor Joe Henson (n. 18 de septiembre de 1973).

Durante muchos años, Stubbs ha esbozado viñetas de los personajes de los alrededores de Londres, y ha realizado exposiciones de éstas cerca de su hogar, en Mayfair.

Fallecimiento
Falleció en la madrugada del 12 de agosto de 2021, después de sufrir una larga enfermedad, rodeada de su familia.

Series de televisión y películas

Solo las entradas de 1963, 1964, 1965, 2009 son filmes teatrales
 Summer Holiday (1963) como Sandy
 The Bargee (1964) como Dama de honor
 Wonderful Life (1964) como Barbara
 Three Hats for Lisa (1965)
 Mister Ten Per Cent (1967)
 Till Death Us Do Part como Rita (28 episodios, 1966–1974)
 Till Death Us Do Part (1969) como Rita
 Fawlty Towers (1979) como Alice (en el episodio The Anniversary)
 Worzel Gummidge como tía Sally (21 episodios, 1979–1981)
 Till Death... como Rita (6 episodios, 1981)
 In Sickness and in Health como Rita (9 episodios, 1985–1986)
 Worzel Gummidge Down Under como Tía Sally (11 episodios, 1987–1989)
 The Worst Witch como Miss Bat (25 episodios, 1998–2000)
 The Catherine Tate Show como Carole-Ann y Ursula (2 episodios, 2005)
 EastEnders como Caroline Bishop (6 episodios, 2006)
 Mist: The Tale of a Sheepdog Puppy como Fern (23 episodios, 2007–2009)
 Benidorm actriz invitada, como Diana Weedon (3ª temporada, 5º episodio, 2009)
 Ingenious (2009) como Gransha
 Sherlock como Mrs. Hudson (12 episodios, 2010-)

Referencias

Enlaces externos

Actrices de cine de Inglaterra
Actrices de teatro de Inglaterra
Actrices de televisión de Inglaterra
Fallecidos en Edimburgo

Una Stubbs


Nicolae Giugea () este un deputat român de Dolj, ales în 2016.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Național Liberal
Prefecți români
Craioveni
Nașteri în 1962
Deputați români 2020-2024

Avere personala
Din declaratia de avere a dl-ui Giugea, acesta are o avere impresionanta in terenuri si case: 6000mp intravilan in comuna Mischii, 3.6 hectare de teren arabil in comuna Mischii, 0.72 hectare de teren intravilan in comuna Mischii, 1.35 hectare de teren arabil in comuna Mischii si un apartament in Craiova de 62mp. Acesta mai detine si o casa cu trei etaje, construita in stilul celebrului ranch din Dallas, care masoara o suprafata de peste 700mp utili.

Ca si incasari anuale acesta declara 132.207 lei incasati de la camera deputatilor si118.952 lei incasati de la Universitatea din Craiova in calitate de profesor.

La capitolul de masini acesta detine doua masini marca Skoda.

Nicolae Giugea


Willa Muir () a fost o romancieră, eseistă și traducătoare scoțiană.

Biografie
Willa Muir s-a născut cu numele de Wilhelmina Johnston Anderson în Montrose, în anul 1890. A studiat filologia clasică la Universitatea Saint Andrews, absolvind în anul 1910. În 1919 s-a căsătorit cu poetul Edwin Muir. Cartea ei Women: An Inquiry este o carte-eseu pe tema feminismului.

Scrieri

Romane
 Imagined Corners (1931)
 Mrs Ritchie (1933)

Traduceri ca Agnes Neill Scott
 Boyhood and Youth de Hans Carossa (1931)
 A Roumanian Diary de Hans Carossa (1929)
 Doctor Gion, etc. de Hans Carossa (1933)
 Life Begins de Christa Winsloe (1935)
 The Child Manuela de Christa Winsloe (1934)

Traduceri de Willa și Edwin Muir
 Power de Lion Feuchtwanger, New York, Viking Press, 1926.
 The Ugly Duchess: A Historical Romance de Lion Feuchtwanger, London, Martin Secker, 1927.
 Two Anglo-Saxon Plays: The Oil Islands and Warren Hastings, de Lion Feuchtwanger, London, Martin Secker, 1929.
 Success: A Novel de Lion Feuchtwanger, New York, Viking Press, 1930.
 The Castle de Franz Kafka, London, Martin Secker, 1930.
 The Sleepwalkers: A Trilogy de Hermann Broch, Boston, MA, Little, Brown & Company, 1932.
 Josephus de Lion Feuchtwanger, New York, Viking Press, 1932.
 Salvation de Sholem Asch, New York, G.P. Putnam's Sons, 1934.
 The Hill of Lies de Heinrich Mann, London, Jarrolds, 1934.
 Mottke, the Thief de Sholem Asch, New York, G.P. Putnam's Sons, 1935.
 The Unknown Quantity de Hermann Broch, New York, Viking Press, 1935.
 The Jew of Rome: A Historical Romance de Lion Feuchtwanger, London, Hutchinson, 1935.
 The Loom of Justice de Ernst Lothar, New York, G.P. Putnam's Sons, 1935.
 Night over the East de Erik von Kuehnelt-Leddihn, London, Sheed & Ward, 1936.
 Amerika de Franz Kafka, New York, Doubleday/New Directions, 1946
 The Trial de Franz Kafka, London, Martin Secker, 1937, reeditare New York, The Modern Library, 1957.
 Metamorphosis and Other Stories de Franz Kafka, Harmondsworth, Penguin Books, 1961.

Altele
 Women: An Inquiry (1925)
 Living with Ballads (1965)
 Belonging: a memoir (1968)
 "Elizabeth" și "A Portrait of Emily Stobo", Chapman 71 (1992–1993)
 "Clock-a-doodle-do", M. Burgess ed., The Other Voice, (1987)
 "Mrs Muttoe and the Top Storey", Aileen Christianson, Moving in Circles: Willa Muir's Writings, Edinburgh, Word Power Books, 2007.

Note

Lectură suplimentară
 Michelle Woods, Kafka Translated: How Translators Have Shaped Our Reading of Kafka, New York: Bloomsbury, 2014.
 Aileen Christianson, Moving in Circles: Willa Muir's Writings, Edinburgh, Word Power Books, 2007.
 Patricia R. Mudge, Catriona Soukup, and Lumir Soukup, essays in Chapman 71 (1992–93)
 P.H. Butler, Willa Muir: Writer, Edwin Muir: Centenary Assessments ed. by C.J.M. MacLachlan and D.S. Robb (1990) pp. 58–74.
 Margaret Elphinstone, Willa Muir: Crossing the Genres, A History of Scottish Women's Writing, ed. Gifford and McMillan, Dorothy (1997) pp. 400–15.
 Willa Muir, Belonging: A Memoir, London: Hogarth Press, 1968.

Nașteri în 1890
Decese în 1970
Romancieri scoțieni

Willa Muir


Moscheea Națională a Malaeziei sau Masjid Negara este o moschee din orașul Kuala Lumpur, Malaezia. Construită într-un design modern și original, aceasta este moscheea națională a acestei țări.

Istorie
Pe data de 31 august 1957, Malaezia și-a proclamat independența față de Imperiul Britanic. În conformitate cu ideile promovate de noul guvern s-a decis realizarea unor mari proiecte de dezvoltare economică, socială și arhitecturală în întreaga țară. Prin urmare, pe data de 30 iulie 1957, cu o lună înainte de proclamarea independenței, în Consiliul Executiv Federal a fost propusă ideea construirii unei mari moschei în capitala Kuala Lumpur drept simbol național. Cu ocazia unei alte întruniri a consiliului, pe 5 martie 1958, s-a reluat ideea privind construirea moscheii propunându-se numirea viitorului locaș de cult drept Masjid Tunku Abdul Rahman, după numele prim-ministrului Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj, recunoscând astfel meritele sale și rolul său în obținerea independenței. Cu toate acestea, Tunku Abdul Rahman a refuzat această onoare, propunând o altă denumire ce a fost acceptată, aceea de Masjid Negara (Moscheea Națională).

Construcția moscheii a început și a fost finalizată rapid sub coordonarea arhitectului britanic Howard Ashley și a arhitecților malaezieni Hisham Albakri și Baharuddin Kassim. Edificiul a fost construit pe locul unei vechi biserici din anul 1922, terenul acesteia intrând în proprietatea statului malaezian. Moscheea Națională a fost finalizată și inaugurată vineri, 27 august 1965, de către sultanul Tuanku Syed Putra.

Moscheea a suferit renovări majore în anul 1987, iar acoperișul inițial roz este acum acoperit cu gresie de culoare verde și albastră. Minaretul are o înălțime de 73 de metri, iar în sala de rugăciune pot încăpea 15.000 de persoane în acelaș timp. În apropierea sa se află Makam Pahlawan (Mausoleul Eroilor), un loc de înmormântare al mai multor lideri musulmani. Pe data de 27 august 2015, Masjid Negara a sărbătorit Jubileul de aur sau 50 de ani de la inaugurarea sa.

Galerie de imagini

Moschei din Malaezia

Moscheea Națională a Malaeziei


The War to End All Wars é o décimo álbum de estúdio da banda sueca de power metal Sabaton, lançado no dia 4 de março de 2022.

O álbum é uma sequência do álbum de 2019 The Great War, e é um álbum conceptual no qual, como seu predecessor, foca nos  milagres, atrocidades e acontecimentos da Primeira Guerra Mundial, tais como aqueles da Trégua de Natal, os stosstruppen do exército alemão, a Corrida para o mar, o  Tratado de Versalhes, o predominante tipo de navio de guerra dreadnought durante o início do século XX, e outros.

O Álbum

Faixas

The War to End All Wars


Cemil Turan (d. 26 Şubat 1947, İstanbul), Türk eski millî futbolcudur. Türk futbolunun en golcü oyuncularından birisi olan Cemil Turan futbol tekniği, ani deparları ve sıyrılışları, demarke kalmasındaki başarısı ve topu kullanışı ile bilindi.

Futbolculuk kariyeri

Kulüp takımları kariyeri
Sarıyer Kulübü'nde parladı. İstanbulspor'a geçti (1968). Fenerbahçe'ye transfer oldu (1972) ve futbolu bu kulüpte bıraktı (1980).

1974 yılında  Nesrin Sipahi, Fecri Ebcioğlu, Osman, Şükrü, Ziya, Emin Cankurtaran, Didi ve Yılmaz ile birlikte kulübün bilinen ilk marşı olan sözleri Fecri Ebcioğlu'na ait Yaşa Fenerbahçe'nin kaydında yer aldı.

Üç defa gol kralı oldu: (1973-74,14 gol), (1975-76, 17 gol), (1977-78, 17 gol).
Fenerbahçe formasıyla 194 gol attı ve yılın sporcusu seçildi (1977). Ayrıca Cemil Turan, Süper Lig'de 293 maçta 120 gol kaydetti.

Millî takım kariyeri
44'ü A takımda olmak üzere 52 maçta millî formayı giydi, altın şeref madalyasını kazandı.
Millî Takım'da iken 19 gol attı ve 13 kez kaptanlık yaptı.

Yönetici kariyeri
1999-2000 sezonundan itibaren Fenerbahçe'de görev yapmaktadır.

Şike Davası
Cemil Turan, şike davası kapsamında 3 Temmuz 2011'de "Şike yapmak" iddiasıyla gözaltına alındı. Daha sonra savcılık tarafından ifadesi alınan Turan, tutuklama talebiyle mahkemeye sevk edildi. Çıkarıldığı mahkemece tutuklandı. Yaklaşık 7 ay Metris Cezaevinde tutuklu kaldıktan sonra şike davasında yapılan duruşmalar sonrasında tahliye edildi.

Mahkeme Kararları
İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi, 2 Temmuz 2012 tarihinde Cemil Turan'ın "Şike yapmak" suçunu işlediğine hükmetti. Yaklaşık 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılan Turan, kararı temyiz etti.

Mahkeme ayrıca Cemil Turan hakkında "Spor kulüplerinde ve federasyonlarda görev yapmaktan yasaklama" ve "Stadyumlara giriş yasağı" kararları verdi. Bu kararlar Yargıtay tarafından onandığı takdirde Cemil Turan bir daha spor kulüplerinde görev yapamayacaktır. Ancak şu anda hakkında kesinleşmiş bir hüküm olmadığından ve Cemil Turan TFF tarafından yapılan sportif yargılamada aklandığından dolayı şu anda hala spor kulüplerinde görev yapmaya devam etmektedir.

İstatistikleri

Kulüp Takım İstatistikleri

Başarıları
Fenerbahçe'de 3 lig, 2 Türkiye Kupası şampiyonluğu yaşayan Cemil Turan 3 defa da Süper Lig Gol Kralı olmuştur.

İstanbulspor
 Spor Toto Kupası (1): 1970-71

Fenerbahçe
 Süper Lig (3): 1973-74, 1974-75, 1977-78
 Türkiye Kupası (2): 1973-74, 1978-79
 Cumhurbaşkanlığı Kupası (2): 1973, 1975
 Başbakanlık Kupası (2): 1973, 1980
 TSYD Kupası (5): 1973, 1975, 1976, 1978, 1979
 Donanma Kupası (1): 1974
 Deprem Kupası (1): 1976
 Zafer Kupası (2): 1972, 1974
 Hasan Tahsin Kupası (1): 1973
 Vatan Kupası (1): 1980
Bireysel

Kaynakça

Dış bağlantılar

1947 doğumlular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
İstanbulspor futbolcuları
Sarıyer SK futbolcuları
Süper Lig gol kralları
Süper Lig 100'ler kulübü futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Yaşayan insanlar

Cemil Turan


El Torneo de Memphis es un evento de tenis perteneciente al ATP World Tour de la serie ATP World Tour 500 y en la WTA a los WTA International Tournaments. Se disputó entre el 20 y el 26 de febrero en Memphis (Estados Unidos).

Campeones
 Individuales masculinos:  Jurgen Melzer derrotó a  Milos Raonic por 7-5 y 7-6(5).

 Individuales femenino:  Sofia Arvidsson derrotó a  Marina Erakovic por 6-3 y 6-4.

 Dobles masculinos:  Max Mirnyi /  Daniel Nestor derrotaron a  Ivan Dodig /  Marcelo Melo por 4-6, 7-5 y [10-7].

 Dobles femenino:  Andrea Hlavackova/ Lucie Hradecka derrotaron a  Vera Dushevina / Olga Govortsova por 6-3 y 6-4.

Véase también
 Anexo: Torneos ATP en 2012
 Torneo de Memphis

Enlaces externos
 Página oficial
 ATP Tennis

Torneo de Memphis 2012

Torneo de Memphis 2012


An Lepanthes rekoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Evans Schultes. An Lepanthes rekoi in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes rekoi


Ensembles

Ensemble Burgbereich und Marktsiedlung

Das Ensemble umfasst den mittelalterlichen Burgbereich mit der Marktsiedlung am Fuß des Burgberges in den Grenzen ihrer ehemaligen Befestigung.

Der Burgsitz Winzer über dem linken Donau-Ufer, 1005 zuerst genannt, jedoch schon zum älteren Königsgut gehörig, kam 1009 in den Besitz der Bamberger Kirche, die 1252 die Vogteirechte an die Wittelsbacher gab. Die Puchberger, die als Grundherren vom 13. bis zum 16. Jahrhundert auf der Burg saßen, erwirkten 1307 von Herzog Stefan von Niederbayern das Recht zur Anlage eines marktähnlichen Vorhofes südwestlich des Burgberges. Die Marktsiedlung wurde befestigt und mit den Wehranlagen der Burg verbunden. Nach der Zerstörung der Burg 1744 ist zumindest die mittelalterliche Marktbefestigung bis heute noch in Mauerresten erhalten. Die ursprüngliche Bebauung Winzer fiel 1829 einem Brand zum Opfer und wurde mit strengerem Grundriss in spätklassizistischer Weise wiederaufgebaut.

Den schmal-rechteckigen Marktplatz begrenzen zwei geschlossene Zeilen zweigeschossiger, traufseitiger Wohnstallhäuser mit parallel zum First geteilten rückwärtigen Wirtschaftstrakten. Platzzugewandt vermitteln schlicht biedermeierliche Fassaden mit kleinen, nur auf der Nordostseite teilweise erhaltenen Vorgärten kleinstädtisches Gepräge. Die Kopfbauten der Zeilen tragen abgewalmte Dächer. Freistehende Wohnhäuser (Passauer Straße 11, Höllgasse 1 und Ringstraße 2) begrenzen die Schmalseiten des Platzes, dessen Strenge durch zwei Baumzeilen betont wird. Eine dritte, parallel verlaufende Häuserzeile an der Ringstraße mit entsprechenden firstgeteilten Wohnstallbauten folgt der ehemaligen südwestlichen Befestigungsmauer. Die vereinzelt zum Burgberg ansteigende Bebauung verbindet Marktsiedlung und hochragende Burgruine zu einem eindrucksvollen Ortsbild.

Aktennummer: E-2-71-153-1

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Winzer

|}

Flintsbach

|}

Mitterndorf

|}

Neßlbach

|}

Weitere Ortsteile

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Winzer (Niederbayern)

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Winzer Niederbayern
Baudenkmaler Winzer Niederbayern

Liste der Baudenkmäler in Winzer (Niederbayern)


A escala de intensidade do tornado TORRO (ou Escala-T) é uma escala que mede a intensidade do tornado entre T0 e T11. Foi proposto por Terence Meaden da Tornado and Storm Research Organization (TORRO), uma organização meteorológica do Reino Unido, como uma extensão da escala de Beaufort.

História e derivação da escala de Beaufort
A escala foi testada de 1972 a 1975 e foi tornada pública em uma reunião da Sociedade Real Meterológica em 1975. A escala define T0 como o equivalente a 8 na escala de Beaufort e se relaciona com a escala de Beaufort (B), até 12 na escala de Beaufort, pela fórmula:

 B = 2 ( T + 4)

e inversamente:

 T = ( B /2 - 4)

A escala de Beaufort foi introduzida pela primeira vez em 1805, e em 1921 quantificada. Ele expressa a velocidade do vento como mais rápida que v na fórmula:

 v = 0,837 B 3/2 m/s

Fórmula da escala TORRO
A maioria dos tornados no Reino Unido é T6 ou inferior, com o tornado mais forte conhecido no Reino Unido estimado como T8 (o tornado de Londres de 1091 ). Para comparação, os ventos mais fortes detectados em um tornado nos Estados Unidos (durante o surto de tornado em Oklahoma em 1999 ) seriam T11 usando as seguintes fórmulas :

 v = 2,365 ( T +4) 3/2 m/s
 v = 8,511 ( T +4) 3/2 km/h
 v = 5,289 ( T +4) 3/2 mph
 v = 4,596 ( T +4) 3/2 kn

onde v é a velocidade do vento e T é o número de intensidade do TORRO. A velocidade do vento é definida como uma rajada de 3 segundos a 10 m AGL.

Alternativamente, a fórmula da escala T pode ser expressa como :

 v = 0,837 (2 T +8) 3/2 m/s

ou

 v = 0,837(2 3/2 ) ( T +4) 3/2 m/s
 ou

Processo de classificação e comparações com a escala Fujita
TORRO afirma que difere da escala Fujita por ser "puramente" uma escala de velocidade do vento, enquanto a escala Fujita depende de danos para classificação, mas, na prática, os danos são utilizados quase exclusivamente em ambos os sistemas para inferir a intensidade. Isso ocorre porque esse proxy para intensidade geralmente é tudo o que está disponível, embora os usuários de ambas as escalas prefiram medições diretas, objetivas e quantitativas. A escala é usada principalmente no Reino Unido, enquanto a escala Fujita tem sido a escala primária usada na América do Norte, Europa continental e no resto do mundo.

Na Conferência Europeia sobre Tempestades Severas de 2004, o Dr. Meaden propôs uma unificação das escalas TORRO e Fujita como a Força Tornado ou Escala TF. Em 2007 nos Estados Unidos, a Escala Fujita Aprimorada substituiu a Escala Fujita original de 1971. Ele fez melhorias substanciais na padronização dos descritores de dano por meio da expansão e refinamento dos indicadores de dano e graus de dano associados, bem como velocidades de vento de tornado calibradas para melhor corresponder ao dano associado. No entanto, a Escala EF é tendenciosa para as práticas de construção dos EUA.  A partir de 2014, apenas os Estados Unidos e o Canadá adotaram a escala EF.

Ao contrário da escala F, nenhuma análise foi realizada para estabelecer a veracidade e precisão dos descritores de danos da escala T. A escala foi escrita no início da década de 1970, e não leva em conta mudanças como o aumento do peso dos veículos ou a grande redução do número e mudança do tipo de locomotivas ferroviárias,  e foi escrito em um ambiente onde tornados de F2 ou mais fortes são extremamente raros, então pouca ou nenhuma investigação em primeira mão de danos reais na extremidade superior da escala foi possível. A escala TORRO tem mais graduações do que a escala F, o que a torna indiscutivelmente mais útil para tornados na extremidade inferior da escala  ; no entanto, tal exatidão e precisão não são normalmente atingíveis na prática. Brooks e Doswell afirmaram que "os problemas associados aos levantamentos de danos e as incertezas associadas à estimativa da velocidade do vento a partir dos danos observados tornam as atribuições altamente precisas duvidosas". Em relatórios de pesquisa, as classificações Fujita às vezes também têm qualificações extras adicionadas ("F2 mínimo" ou "dano F3 superior"), feitas por investigadores que têm experiência em muitos tornados semelhantes e relacionadas ao fato de que a escala F é uma escala de dano, não uma escala de velocidade do vento.

Os tornados são classificados depois de terem passado e terem sido examinados, não enquanto estiverem em andamento. Ao avaliar a intensidade de um tornado, são usadas medições diretas e inferências de observações empíricas dos efeitos de um tornado. Poucos anemômetros são atingidos por um tornado, e menos ainda sobrevivem, então há muito poucas medições in-situ. Portanto, quase todas as classificações são obtidas a partir de técnicas de sensoriamento remoto ou como proxies de levantamentos de danos. O radar meteorológico é usado quando disponível e, às vezes, a fotogrametria ou a videogrametria estimam a velocidade do vento medindo traçadores no vórtice. Na maioria dos casos, são utilizados levantamentos de danos aéreos e terrestres de estruturas e vegetação, às vezes com análise de engenharia. Às vezes, também estão disponíveis padrões de redemoinho no solo (marcas cicloidais ) deixados na sequência de um tornado. Se uma análise no local não for possível, seja para avaliações retrospectivas ou quando o pessoal não puder chegar ao local, fotografias, vídeos ou descrições de danos podem ser utilizados.

Parâmetros da escala TORRO
As 12 categorias da escala TORRO estão listadas abaixo, em ordem crescente de intensidade. Embora as velocidades do vento e os exemplos de danos fotográficos sejam atualizados, eles ainda são mais ou menos precisos.  No entanto, para a escala TORRO real na prática, os indicadores de danos (o tipo de estrutura que foi danificada) são predominantemente usados na determinação da intensidade do tornado.

Ver também

 Escala de furacões Saffir-Simpson

Tornados
Vento

Escalas

Escala TORRO


Hrvatski kup u kuglanju za muškarce u sezoni 2014./15. je osvojio "Zaprešić"
Kup je igran na proljeće 2015. godine, a prethodili su mu kupovi po županijskim i regionalnim savezima.

Rezultati

Osmina završnice

Četvrtzavršnica

Završni turnir
Igrano 6. i 7. lipnja 2015. u Osijeku u kuglani "Pampas".

Unutrašnje poveznice
 Kup Hrvatske u kuglanju za muškarce
 Hrvatska kuglačka liga za muškarce 2014./15.

Vanjske poveznice
 kuglanje.hr, Hrvatski kuglački savez
 kuglacki-savez-os.hr, Kuglački savez Osječko-baranjske županije

Izvori
 kuglanje.hr, Bilten , pristupljeno 2. travnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Rezultati, pristupljeno 2. travnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Kup RH 2015, pristupljeno 2. travnja 2019.
 kuglanje.hr, EKIPNI KUP REPUBLIKE HRVATSKE - SEZONA 2014./2015. - SENIORI , preuzeto 2. travnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, kuglacki-savez-os.hr, Kup Republike Hrvatske - 2015. - muškarci, preuzeto 2. travnja 2019.

2014-15

Kup Hrvatske u kuglanju za muškarce 2014./15.


Küplüağzı, Samsun ilinin Yakakent ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 86, Yakakent ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 YerelNET

Yakakent'in mahalleleri

Küplüağzı, Yakakent


Os vazamentos de gás no Nord Stream em 2022 referem-se a uma série de explosões e vazamentos de gás subsequentes que ocorreram nos gasodutos Nord Stream 1 e Nord Stream 2 em 26 de setembro de 2022. Ambos os gasodutos eram de propriedade e operados pela empresa estatal russa de gás Gazprom e foram construídos para transportar gás natural da Rússia para a Alemanha. Acredita-se que os vazamentos sejam causados por sabotagem intencional, no entanto, os motivos por trás do ataque permanecem desconhecidos.

Antes dos vazamentos, os dutos não estavam operando devido a disputas entre a Rússia e a União Européia após a invasão da Ucrânia, mas ainda estavam cheios de gás natural. Em 26 de setembro às 02:03 hora local (CEST), foi detectada uma explosão originária do Nord Stream 2, uma queda de pressão na tubulação foi relatada e o gás natural começou a escapar para a superfície a sudeste da ilha dinamarquesa de Bornholm. Dezessete horas depois, o mesmo ocorreria no Nord Stream 1, resultando em três vazamentos separados a nordeste de Bornholm. Os vazamentos ocorreram um dia depois que a Polônia e a Noruega abriram o alternativo gasoduto báltico atravessando a Dinamarca, trazendo gás do Mar do Norte e não da Rússia, como fazem os gasodutos Nord Stream. Os vazamentos estão localizados em águas internacionais (não fazem parte do mar territorial de nenhuma nação), mas dentro das zonas econômicas da Dinamarca e da Suécia.

A primeira-ministra dinamarquesa, Mette Frederiksen, disse que os vazamentos foram causados por ação deliberada, não por acidentes, e especificou que explosões foram registradas. A primeira-ministra da Suécia, Magdalena Andersson, disse que provavelmente era sabotagem, opiniões também expressas por funcionários da União Européia e pelo secretário-geral da OTAN, Jens Stoltenberg. Anteriormente, vários comentaristas sugeriram que as circunstâncias em torno dos vazamentos pareciam suspeitas e possivelmente eram atos de sabotagem. Nord Stream AG, a operadora do Nord Stream de propriedade da Gazprom, disse que os oleodutos sofreram danos "sem precedentes" em um dia.

2022 na Suécia
Invasão da Ucrânia pela Rússia (2022–presente)
Relações entre Rússia e União Europeia
Boríngia
História do Mar Báltico

Vazamentos de gás no Nord Stream em 2022


فاسيشتشيفي (Васищеве) هي مدينة في مقاطعة كاركيفسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 5839 نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

فاسيشتشيفي (كاركيفسكا)


Jesús (de) Galíndez Suárez, né le 12 octobre 1915 et disparu en 1956 à New York, est un homme politique espagnol, écrivain et professeur de droit international à l'université Columbia sur l'idéologie nationaliste basque. Il aurait été kidnappé et assassiné par des hommes de Rafael Trujillo, le dictateur de la République dominicaine.

Littérature et cinéma
Le livre de Galíndez, La era de Trujillo : un estudio casuístico de dictadura hispanoamericana, a été publié à Buenos Aires et à Santiago du Chili en 1956, quelques mois après sa disparition. Des traductions ont ensuite été publiées en France et aux États-Unis.

Les références

Liens externes

 Jesús de Galíndez, À l'intérieur d'une dictature, 1955, chapitre dans Caudillos:Dictators in Spanish America par Hugh Hamill, University of Oklahoma Press, 1992

Professeur à l'université Columbia
Écrivain basque
Personnalité du Parti nationaliste basque
Naissance en octobre 1915
Décès en 1956
Pages avec des traductions non relues

Jesús Galíndez


සිංහල භාෂාව ලිවීමට යොදාගන්නා අකුරු සිංහල අකුරු නම්වේ. සිංහල බ්‍රාහ්මීය අක්ෂර අබුගිඩා වලින් පැවත එන නමුත්, වෙනත් බ්‍රාහ්මීය අක්ෂර සමග සසඳන විට විශාල වෙනස්කම් දක්වයි.  මෙම හේතුව නිසා සිංහල යුනිකෝඩ් පිටුව අනෙක් අක්ෂර  වල යුනිකෝඩ් පිටු වලට වෙනස් වෙයි.

ඉතිහාසය

ශබ්ද කිරීම

සිංහල භාෂණයෙහි ස්වර ශබ්ද
          පූර්ව   මධ්‍ය    අපර
       හ්‍රස්ව දීර්ඝ       හ්‍රස්ව දීර්ඝ
 සංවෘත ඉ ඊ උ ඌ
 මධ්‍ය එ ඒ අ ඔ ඕ
 විවෘත ඇ ඈ අ ආ

සිංහල භාෂණයේ ව්‍යංජන ශබ්ද
 ඔෂඨජ
 දන්තජ
 මූර්ධන්‍ය
 තාලුජ
 කණ්ඨජ
 අපරකණඨජ

 නාසික්‍ය ම් න් ණ් ඤ් ඞ්
 ස්පර්ශ ප් බ් ඹ් ත් ද් ඳ් ට් ඩ් ඬ් ච් ජ් ඥ් ක් ග් ඟ්
 උෂ්ම ෆ් ස් ශ් හ්
 රේඵ ර්
 පාර්ශවීය ව් ල් ය්

ගැට ඇලපිල්ල
එය සිදු

පිල්ලම්

ව්‍යංජන ස්වර හා මුසුවීම පෙන්වීමට යොදාගන්නා ස්වර ලකුණු පිල්ලම් හෙවත් පිලි නම්වේ.ච්

සිංහල යුනිකෝඩ්

සිංහල යුනිකෝඩ් පරාසය U+0D80 ... U+0DFF වෙයි.

වෙනත් භාෂා ලිවීමට යොදැගැනීම

 සිංහල භාෂාව පරිහරණය කරන්නන් විසින් පාලි සහ සංස්කෘත භාෂාව ලිවීමටද සිංහල අකුරු භාවිතා කරයි. 21 වන සිංයවසේ සිට ශ්‍රි ලංකාව තුල ඉංග්‍රීසී බස ලිවීමටද ඉඳහිට   සිංහල අකුරු  යොදාගැනේ.

උදාහරණ:
 Apple -ඇපල්
පාලි සහ සංස්කෘත භාෂා සිංහල භාෂාවට බලපෑ ප්‍රබල මව් භාෂා දෙකකි. මෙම මවු භාෂාවල වචන එදිනෙද සිංහල භාෂක පිරිස අතර භාවිත වන අතර එම වචන සිංහල අයුරින් සිංහල අක්ෂර භාවිත කොට සන්නිවේදනයේදී භාවිත කෙරෙයි. එසේම සිංහල විද්‍යාර්ථයින් පාලි භාෂාවටම වෙනම අක්ෂර ක්‍රමයක් නොමැති නිසා පාලි භාෂාව ඉගැනීමේදී ඒවා පාලි වචන සිංහල අකුරින් ලියන අතර සංස්කෘත භාෂාව ඉගෙනීමේ පහසුව හෝ දේවනගරි අක්ෂර නොදැනුවත්කම නිසා නැතහොත් සන්නිවේදන පහසුව සඳහාද සිංහල භාෂක පිරිස් සංස්කෘත භාෂාවේ වචන සිංහල අකුරින් ලියති.

උදා :-

සිංහල අකුරින් ලියූ පාලි පාලි වචන

සජ්ඣායනා

අට්ඨකතා

විපස්සනා

සිංහල අකුරින් ලියූ සංස්කෘත වචන

නෛසර්ගික

දුඃඛ

නයති

සිංහල ඉලක්කම්

නවතම අධ්‍යයනයන් තුළින සිංහලයට ආවේණික වූ ඉලක්කම් සොයාගෙන ඇත. ඈත අතීතයේ සිට ම මෙම ඉලක්කම් භාවිතා කොට ඇත.මහනුවර යුගය තෙක්ම මෙම ඉලක්කම් භාවිතා කොට ඇති බවට සාක්ෂි ලැබේ.පසුකාලීනව පෘතුගීසි, ලන්දේසි, ඉංග්‍රීසි බලපෑමෙන් හින්දු-අරාබි ඉලක්කම් හදුන්වා දීමත් සමග සිංහල ඉලක්කම් අභාවයට ගොස් ඇත. නමුත් සිංහල යුනිකොඩ් මගින් නැවත සිංහල ඉලක්කම් කරලියට පැමිණ ඇත.

ආශ්‍රිත ලිපි
 සිංහල හෝඩි
 සිංහල භාෂාව

යොමුව

සටහන්

තව දුර කියවීමට

බැහැර පිටු
සිංහල යුනිකෝඩ්
සිංහල යුනිකෝඩ් සමූහය
සිංහල යුනිකෝඩ් සඟරාව
Download සිංහල යුනිකෝඩ්
සිංහල යුනිකෝඩ් ස්ථාපනය කරගැනීමට
සිංහල හෝඩිය
Omniglot සිංහල පිටුව

අබුගිඩා ලේඛන භාෂා
සිංහල අකුරු
අබුගිඩා

සිංහල අකුරු