ශීතකරණ සහ වායු සමන යනු පිලිවෙලින් ද්‍රව්‍ය සහ කාමර වල උෂ්ණත්වය අවශ්‍ය අගයේ තබාගැනීමට යොදාගන්නා උපකරණවේ. මේ දෙකටම පොදු ගුණාංග කිහිපයක්ම ඇත.

ශීතකරණ

ශීතකරණය හඳුන්වාදීමට ප්‍රථම මිනිසා විසින් තම ආහාර පාන කල්තබා ගැනීම පිණිස විවිධ ක්‍රමයන් භාවිතා කරන ලද අතර ඉක්මනින් වීනාශයට පත්වීමට ඉඩ ඇති මස් මාලු වර්ග මෙන්ම පළතුරැ ළුළවළු ආදි ද්‍රව්‍යයන් නැවත පරිභෝජනයට ගැනිම සදහා මෙම ක්‍රමයන් භාවිතා කරන ලදී.
එම ක්‍රමයන් වර්තමාෙනයේදී දියුණුවට පත් ජාතින් මෙන්ම නොදියුණු ජාතීන් විසින්ද ඈත අතීතයේදී අනුගමනය කර ඇත..විශේෂයෙන් අයිස් සහ හිම එකතු කොට හෝ මිලදි ගෙන ඒ තුල රඳවා තබා ආරක්ෂා කරගැනීමෙන් පසුව ආහාර පාන සදහා යොදා ගන්නා ලද අතර මෙම ක්‍රමය වර්තමානයේදී පවා දක්නට ලැබෙනු ඇත.
එසේ හිම සහ අයිස් බහුලව ඇති රාජ්‍යයන් තුල ස්වභාවික පරිසරයේ ඇති හිම සහ අයිස් කඳු අතර පිලිවෙලකට සාදාගන්නා ලද වලවල් තුල මෙන්ම ලී කැබලි , කොට කැබලි වැනි ද්‍රව්‍ය උපයෝගී කර ගනිමින් පිළිවෙලකට සාදාගන්නා ලද ස්ථානයන්හි ආහාර ගබඩාකර කල්පවත්නා පරිදි සුරක්ෂිත කොට තබාගන්නා ලද අතර එම ක්‍රමය අනුගමනය කිරිම ශිතකරණ ක්‍රීයාවලියේ මුලාරම්භ ඉතිහාසය ලෙසට සැලකිය හැක.

ගෘහ ශීතකරණය(Home Refregirator)
ශීතකරණ යන්ත්‍රය(Refrigerator)
පදාර්ථයක තාපය ඉවත් කර එය සිසිල් කිරිම ශිතකරණය යනුවෙන් කෙටියන් හැඳින්විය හැක.මෙහිදී හුදෙක්  සිසිල් කිරිම පමණක් කරනු ලබන අතර බොහෝ විට ආහාර කල් තබා ගැනීම සඳහා ශීතකරණ පද්ධති භාවිතා කරනු ලබයි.ඊට අමතරව කර්මාන්ත ශාලාවන්හි අවශ්‍යතාවයන් සඳහා මෙන්ම වාණිජමය අවශ්‍යතාවයන් සඳහාත් භාවිතා කිරිම සිදු කරයි.

ශීතකරණයේ ප්‍රධාන උපකරණ  ( Equipment   )
ශීතකරණයක හෝ ඕනෑම උපකරණයක් ක්‍රියාත්මක විම පිණිස ඒම උපකරණය සදහා විශේෂයෙන් නිෂ්පාදනය කරන ලද උපකරණ කොටස් කිහිපයකගේ එකමුතුවකින් අවැසි කාර්යය සාර්ථක ප්‍රතිළුලයක් ලබාගත හැකි බව අප දනිමු.ඒ හා සමානවම ශිතකරණ හා වායු සමීකරණයේද ඒවාටම ආවේනික ප්‍රධාන උපකරණ කිහිපයක් ඇත.

වායු සමන යන්ත්‍රයක් මූලික කොටස් හතරකින් යුක්තයි. එනම්,
1.	කන්ඩෙන්සරය හෙවත් ඝනීභවකය
2.	එවැපරේටරය හෙවත් වාශ්පීකාරකය
3.	කම්ප්‍රෙෂරය හෙවත් සම්පීඩකය
4.	එක්ස්පෑන්ෂන් වැල්වය හෙවත් ප්රඩසාරණ වැල්වය

ඝනීභවකය(Condenser)
ඝනීභවකය(Condenser) හි ප්‍රධාන කාර්යය වන්නේ ශිතකරක ද්‍රව වායුව බවට පත් කිරිමයි. සම්පීඩකයයෙන්(Compressor) ඝනීභවකය(Condenser)තුලට ඇතුල් වන ශීතකාරක වායුවේ තාපය පිටකිරිම මගින් එම වායුව ද්‍රව බවට පත් වෙමින් expansion value යට  ගමන් කිරිම සිදු කරයි.ඝනීභවකය(Condenser)තුලදී සිදුවන අවශ්ථා විපර්යාසය වන්නේ ඝනභවනයයි.(). මෙහිදී තාපය සහ ගුප්ත තාපය යන තාප වර්ග දෙකම පිට කරන අතර ඒවා එවපොරේටරයෙන්(Evaporator) අවශෝෂණය කරගත් තාපයත් සම්පීඩකයයෙන්(Compressor) ජනිත වු තාපයත් වේ.

වාෂ්පීකරණය (Evaporator)

ශීතකරණ පද්ධතියක තාපය අවශෝෂණය කරගැනීම සදහා පිහිටුවා ඇත්තේ ළුවපොරේටරයයි.(Evaporator(වාෂ්පීකරණය).මෙහි තාපය අවශෝෂණය කරගැනීම සිදු කරනු ලබන්නේ ශීතකාරක ද්රව්ය වායු බවට පත්වෙමින් එනම් වාෂ්පී කරණය සිදුවෙමිනි. මෙහි අවපීඩනයක් තබා ගැනීමෙන් අඩු තාපාංක උෂ්ණත්වයකදී වාෂ්පීකරණය සිදු කිරිමට හැකිවේ.එමගින් ළුවපොරේටර {(Evaporator)(වාෂ්පීකරණය)} යෙහි උෂ්ණත්වය නිතරම පහළ මට්ටමක පවත්වා ගැනිමට හැකිවේ.ළුවපොරේටර {(Evaporator)(වාෂ්පීකරණය)}නිර්මාණය කර ඇත්තේද ඒවා තුල අවපීඩනයක් ඇතිවන පරිදි එහි ටියුබ් ( Tube ) වල විෂ්කම්බය පද්ධතියේ අනෙක් කොටස්වල ටියුබ් ( Tube ) වල විෂ්කම්භයට වඩා වැඩි ආකාරයටය.

සම්පිඩකය.(Compressor )
ශිතකරණයක හදවත ලෙස සැලකිය හැක්කේ සම්පීඩකය(Compressor ) වේ. සැම විටම ළුවපොරේටර {(Evaporator)(වාෂ්පීකරණය)}යෙන් ශීතකාරක වායුව උරා ගනිමින් එහි අවපීඩනයක් ඇති කරන අතර උරාගත් ශීතකාරක වායුව Condensor එකට යැවිමෙන්  condensor ය තුල අධී පීඩනයක් ගොඩනගයි. එම අධි පීඩනය මගින් ශීතකාරක වායුවේ අංශුන් ලංවන අතර ද්‍රව බවට පත්විම පහසු කරයි. පද්ධතිය පුරා ශීතකාරක ගමන් කරනු ලබන්නේද (Compressor) කම්ප්‍රෙසරයේ ඉහත කී කාර්යයන් මගිනි.

Type of Compressor

1    Reciprocating compressor
 Hermetic Reciprocating Compressor
 Semi Hermetic Reciprocating Compressor
 External Drive Open
11   Rotary compressor
 Stationary Blade Rotary Compressor
  Rotating Blade Rotary Compressor
111  Screw compressor
  Mono Screw Compressor
  Twin Screw Compressor
1V  Scroll compressor
V   Centrifugal compressor

1Reciprocating compressor
Reciprocating compressor යනුවෙන් හදුන්වන්නේ Crank Shift එකක් එයට Connecting Rod එකක් එයට සම්භන්ධ වු  Cylinder ය තුල ගමන් කල හැකි Piston එකක් අඩංගු Compressor වේ.Reciprocating compressor ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් තුනකට බෙදිය හැක.

2Hermetic Reciprocating Compressor
Compressor යේ කොටස් එය කරකවන Drive Part එකක් එයට සම්භන්ධකර වායු රෝධක ලෝහ වලින් තැනූ Capsule එකක් තුල පිහිටා ඇති අවශ්ථාවක එම Compressor වලට Hermetic Reciprocating Compressor යනුවෙන් හදුන්වයි. Domestic Refrigerators,Room A/C unit,Split A/C unit,Package Type System යන පද්ධතිවල බොහෝවිට දක්නට ලැබේ.ඉඩකඩ සීමිත තැන්වල මේවා බහුලව යොදා ගැනෙන්නේ මේවායේ ඇති Compact Size එක නිසාය.මේවායේ ඇති ප්‍රධනතම දුර්වලතාවය නම් අළුත් වැඩියා කිරිමට ඇති අපහසුතාවයයි. (Non Serviceable Compressor Seal Type Compressor)

ප්‍රසාරණ වැල්වය Expansion value

කේෂීය නලය (Cappilary Tube )
කේෂීය නලය (Cappilary Tube ) පද්ධතියක දෙපස පීඩනය Low side හා high side වශයෙන් පීඩන අන්තරයක් පවත්වා ගැනීම සිදුකරනු ලබන්නේ  Expansion Device(ප්‍රසාරන උපකරණය) මගිනි.ඊට අමතරව පාලනයකින් යුක්තව ද්‍රව ශීතකාරක Evaporator ය තුලට සැපයීමද සිදු කරනු ලබන්නේ  Expansion Device(ප්‍රසාරන උපකරණ)එක මගිනි.

ශීතකරණ ක්‍රීයාවලියේ මුලික නියමයන්
   සෑම විටම තාපය වැඩි තැන සිට අඩු තැන දක්වා ගමන් කරයි.
 පරිමාව වැඩිවන විටදී පීඩනය අඩුවේ.
 පිඩනය වැඩිවන විටදී උෂ්ණත්වයද වැඩිවේ.
 පීඩනය අඩුවන විටදී තාපාංක උෂ්ණත්වය (boiling point) පහළ බසී.
 ද්‍රවයක් වාෂ්ප වීමේදී යම්කිසි තාප ප්‍රමාණයක් ලබා ගනිද ඒ හා සමාන තාප ප්‍රමාණයක් එම වායුව ද්‍රව බවට පත්වීමේදී පරිසරයට මුදාහරී.
 තාපය යනු ශක්ති ප්‍රභ්දයකි. එය විනාශ කළ නොහැක. යම් ස්ථානයකින් තවත් ස්ථානයකට යොමු කිරිම සිදු කළ හැක.

ආශ්‍රීත වෙනත්  ලිපි
ශීතකරණයේ  අළුත් වැඩියාව සදහා අවැසි ප්‍රධාන උපකරණ
ශීතකරණය හදුන්වාදීම
ගෘහ ශීතකරණය(Home Refregirator)
ශීතකාරක(Refrigerants)
සම්පිඩකය.(Compressor )
 වාෂ්පීකරණය (Evaporator)
සනීකාරකය(Condenser)
කේෂීය නළය (Capillary Tube)
ශීතකාරක(Refrigerants)
ශීතකරණ පුහුණුවට මග
ශීතකරණ පුහුණුව විඩියෝපට
ශීතකරණ පුහුණුවට වැදගත්
වෙනත්

වායු සමන
වායු සමන (Air Condition)
පරිසරයේ ඇති උෂ්ණත්වය,ආර්ද්‍රතාවය,පිරිසිදුතාවය යන භෞතික රාශීන් පාලනය කර මිනිසාට වඩාත් සුදුසු එසේම කර්මාන්තයයන්ට අවශ්‍යය පරිදි යොදා ගැනීම වායු සමනය කිරිම යනුවෙන් හදුන්වනු ලැබේ.
ප්‍රධාන වශයෙන් Human Comport Air condition සහ Industrial Air condition යනුවෙන් කොටස් කර ඇත.මිනිසාගේ සුව පහසුව සදහා භාවිතා කරනු ලබන වායු සමන යන්ත්‍ර  Human Comport Air condition system ලෙසත් කර්මාන්ත අවශ්‍යයතාවය සදහා භාවිතයට ගන්නා වායු සමන පද්ධති Industrial Air condition system ලෙසත් හදුන්වනු ලබයි.

ශීතකරණ සහ වායු සමන


Vanj (en tayiko: Ноҳияи Ванҷ; en persa: ناحیۀ ونج) es uno de los 7 distritos en los que se divide la provincia de Alto Badajshán, Tayikistán.

Superficie

El distrito posee una superficie de 4400 kilómetros cuadrados.

Población

Según estimaciones para 2010, vivían 31.000 personas en todo el distrito.

Referencias

V

Distrito de Vanj


Richard Kappelin (Västerås, 30 de septiembre de 1983) es un exjugador de balonmano sueco que jugaba de portero. Su último equipo fue el IFK Kristianstad.

Trayectoria
En 2003 ganó el mundial sub-21 en Brasil.
En 2004 y 2009 ganó la liga con el Alingsas HK. Fue el mejor portero en la liga de Suecia 2008 y 2009.
En 2010 fichó por el Balonmano Ciudad Encantada. En su primera temporada como jugador de la liga Asobal fue uno de los mejores porteros, realizando 262 paradas. En su segunda temporada fue el segundo mejor portero en Asobal.
En la temporada 20012-2013 ficha por el BM. Aragón, debutando en un amistoso en la localidad de Autol frente al Naturhouse La Rioja,teniendo que marcharse en diciembre de 2012 por impagos. En 2013 fichó por el campeón danés, el Aalborg HB. La temporada 2014-2015 jugó en el Selestat, en la Primera División francesa. En junio de 2015 el Naturhouse La Rioja confirma su incorporación, firmando por una temporada, jugando después otra temporada más. En diciembre de 2016 se confirmó que a partir de verano de 2017 jugaría en el IFK Kristianstad.

Palmarés

Kristianstad

 Liga sueca de balonmano masculino (1): 2018

Clubes

  IK Sävehof (2002-2004)
  Alignsås HK (2004-2006)
  IK Sävehof (2006-2007)
  IK Sävehof (2007-2010)
  BM Ciudad Encantanda (2010-2012)
  Balonmano Aragón (2012-2013)
  Al Gharafa (2013)
  Aalborg HB (2013-2014)
  Sélestat Alsace HB (2014-2015)
  Naturhouse La Rioja (2015-2017)
  IFK Kristianstad (2017-2020)

Referencias

Balonmanistas de Suecia
Balonmanistas del Club Deportivo Balonmano Aragón
Balonmanistas del Club Balonmano Ciudad de Logroño
Nacidos en Västerås

Richard Kappelin


ධර්මාශෝක විද්‍යාලය, ශ්‍රී ලංකාවේ අම්බලන්ගොඩ නගරයේ පිහිටා ඇති කීර්තිමත් මිශ්‍ර පාසලකි. වර්ෂ 1913 දී ආරම්භ කරන ලද මෙම පාසල සියවසකට ආසන්න කාලයක් මුළුල්ලේ විවිධ ක්ෂේත්‍රයන්හි විශිෂ්ටතමයින් බිහි කරමින් දකුණු ලක අධ්‍යාපන අඹරෙහි පහන් තරුව ලෙස බැබලෙයි. සිංහල, බෞද්ධ රජයේ විද්‍යාලයක් වන මෙහි ප්‍රාථමික හා ජ්‍යේෂ්ඨ වශයෙන් වෙන් වෙන් ව ආසන්නයේ පවතින අංශ ද්විත්වයක් වේ. මෙහි වර්තමානයේ සිසු සිසුවියන් 6000 ක් පමණ අධ්‍යාපනය ලබන අතර ගුරු මණ්ඩලය හා කාර්ය මණ්ඩලය 250 කින් පමණ සමන්විත වේ.

1913 ට පෙර
20 වන සියවස ආරම්භයේ දී අම්බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ පැවතියේ වෙස්ලියන් මිෂනාරී සමාගමේ අයිතිය යටතේ රන්දොඹේ පැරණි වෙස්ලියන් මීසමට අයත් ක‍තෝලික පල්ලිය ආශ්‍රිත ව පවත්වා ගෙන ගිය පාසලකි. ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියා යන විරුධාවලිය ලත් සී. ඩබ්. ඩබ්. කන්නන්ගර මහතා මූලික අධ්‍යාපනය ලබා ඇත්තේ එම පාසලෙන් ය. එම පාසල හරහා බෞද්ධාගමිකයින් අන්‍යාගමීකරණය වන බව වටහා ගැනීම නිසා ප්‍රදේශයේ ප්‍රභූ පිරිසක් එක්ව 1887 ජනවාරි මස 19 දින පිහිටුවා ගත් සුගත ශාසනෝදය සමාගම මගින්, විද්‍යාලංකාර බෞද්ධ පිරිමි පාසල නමින් සිංහල පාසලක් ද,  1894 දී Buddhist English School නමින් ඉංග්‍රීසි පාසලක් ද ආරම්භ කර ඇත.

එස්. තෝමස් ද සිල්වා මැතිතුමා
වෙස්ලියන් මීසමට අයත් ඉංග්‍රීසි පාසලෙන් මූලික අධ්‍යාපනය ලබා පසු ව ගාල්ල රිච්මන්ඩ් හා කොළඹ වෙස්ලි විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය හැදෑරූ සන්තියාගු තෝමස් ද සිල්වා මහතා වෘත්තියෙන් භාෂා පරිවර්තකයෙකි. ඔහු විවාහ වී සිටියේ කොළඹ විශාඛා විද්‍යාලයේ නිර්මාතෘවරයා වූ පානදුර ජේරමියෙස් ඩයස් මැතිඳුන්ගේ දියණියක සමග ය. එබැවින් ඔහුගේ ද සිත පාසල් අධ්‍යාපනය නගා සිටුවීම කෙරෙහි නැඹුරු වන්නට ඇත. ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ ආදි කර්තෘවරයා වන ඔහු පාසලේ උන්නතිය වෙනුවෙන් සිය පෞද්ගලික ධනය වැය කළ අතර පසු කාලයේ දී ඒ වෙනුවෙන් තම රබර් වතු විකුණූ බව ත්, හිතවතුන්ගෙන් මුදල් ණයට ගත් බව ත් සඳහන් වේ. හෙතෙම 1910 පමණ කාලයේ දී රජයේ සේවයෙන් විශ්‍රාම ගෙන අම්බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ පදිංචියට පැමි‍ණීම ත් සමග ධර්මාශෝක විද්‍යාලය ආරම්භ වීමේ මූලික පසුබිම සකස් විය.

ආරම්භය
1913 වර්ෂයේ දී අම්බලන්ගොඩ දුම්රියපල අසල නිවසක සිසුන් 15 දෙනෙකුගෙන් නව ඉංග්‍රීසි පාසලක් ඇරඹීමට තෝමස් ද සිල්වා මහතා කටයුතු කළේ ය. සසුන්ගත ව සිටි එතුමාගේ සොහොයුරෙකු වූ විලේගොඩ ධීරක්ඛන්ධ හිමියන් විසින් එම පාසල ධර්මාශෝක විද්‍යාලය නමින් නම් කරන ලද බව සඳහන් වේ. ප්‍රදේශයේ ධනවතකු මෙන් ම ජනප්‍රිය ප්‍රභූවරයකු ද වූ නිසා තෝමස් ද සිල්වා මහතාගේ පාසල ශීඝ්‍රයෙන් වර්ධනය වී ඇත.

ආරම්භයේ දී පිරිමි පාසලක් වූ මෙය සිංහල මාධ්‍යයෙන් ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය හදාරා එන සිසුන් සඳහා වූවකි. සිසුන්ගෙන් පාසලට මුදල් අය කර ඇති බව සඳහන් වේ.

බුඩිස්ට් ඉංග්ලිෂ් ස්කූල් හා තරගකාරී ව පවත්වා ගෙන යන ලද ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට වෙනත් පාසල්වල ඉගෙනුම ලැබූ සිසුහු ද එක් වන්නට වූහ. ඉන් අනතුරු ව, එකල ලියනගේ වලව්වට අයත් ව තිබූ සොහොන් භූමියක් ව පැවති, නව ගාලු පාර සහ විද්‍යාල මාවත අසල වර්තමානයේ පාසල පිහිටා ඇති භූමියට ධර්මාශෝක විද්‍යාලය ගෙන එන ලදී. මෙම නව පාසල රජයේ ලියාපදිංචි කර ගැනීමට නොහැකි වීම ත්, ප්‍රදේශයේ තරගකාරී ව පාසල් දෙකක් පවත්වාගෙන යාමෙන් කිසිවකුට අර්ථයක් සිදු නොවන බවට පාසල් පරීක්ෂකවරයෙකු උපදෙසක් ලබා දීමත්, නව භූමිභාගයට ගෙන ආ ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට පාසල් දෙක අතර තරගයෙන් වැඩි වාසි හිමි වීමත් නිසා 1914 පෙබරවාරි මස 2 දින පාසල් දෙක ඒකාබද්ධ කොට ධර්මාශෝක විද්‍යාලය නමින් ම  ක්‍රියාත්මක කිරීම අරඹා ඇත.

පාසලේ පරිපාලනය
ආරම්භයේ දී ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ අයිතිකරු, කළමනාකරු සහ විදුහල්පති වශයෙන් තෝමස් ද සිල්වා මහතා කටයුතු කර ඇත. බුඩිස්ටි ඉංග්ලිෂ් ස්කූල් හි ප්‍රධානාචාර්යවරයා වූ එන්. බී. වික්‍රමසූරිය මහතා ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ ද ප්‍රධානාචාර්යවරයා ලෙස පත් කර ඇත. නමුත් පාසලේ පරිපාලනය භාරව පැවතී ඇත්තේ විදුහල්පතිවරයා වූ තෝමස් ද සිල්වා මහතාට ය. එන්. බී. වික්‍රමසූරිය මහතාගේ නම පාසලේ විදුහල්පතිවරයකු ලෙස සඳහන් නොවන්නේ එහෙයිනි. 1917 දී වික්‍රමසූරිය මහතා පාසලෙන් ඉවත් ව යාමෙන් පසු ව තෝමස් ද සිල්වා මහතා ද විදුහල්පති ධුරයෙන් ඉවත් ව මිය යන තෙක් ම අයිතිකරු සහ කළමනාකරු ලෙස පමණක් කටයුතු කර ඇත. එම කාලයේ දී විටින් විට පත් වී ආ පුද්ගලයින් පාසලේ විදුහල්පති ධූරය දරා ඇත. (විද්‍යාලයාධිපතිවරු බලන්න)

තෝමස් ද සිල්වා මහතාගේ අභාවයෙන් පසු ව පාසලේ අයිතිය අම්බලන්ගොඩ සුගත ශාසනෝදය සමිතිය යටතට පත් වූ අතර පාසලේ පරිපාලනය කළමණාකරුවකු යටතේ සිදු විය. 1961 දී ධර්මාශෝක විද්‍යාලය සිය කැමැත්තෙන් ම රජයට පවරා දෙන තෙක් කළමනාකරුවන් 6 දෙනෙකු විසින් පාසල පාලනය කරනු ලැබ ඇත.

මුල් කාලයේ කළමනාකාරවරු

පාසලේ ප්‍රාථමික අංශය මුල් කාලයේ දී පවත්වා ඇත්තේ ජ්‍යේෂ්ඨ අංශය සමග එක ම ස්ථානයක ය. ඩී. ටී. විජේරත්න විදුහල්පතිතුමාගේ කාලයේ එය වෙන ම අංශයක් බවට බෙදා වෙන් තරන ලදී. 1972 වසර වන විට 8 වන ශ්‍රේණිය දක්වා පන්ති පැවැත්වෙන කණිෂ්ඨ විද්‍යාලයක් බවට ප්‍රාථමික විද්‍යාලය පත් විය. 1975 දී නැවත පාසල් දෙක ඒකාබද්ධ කොට විදුහල්පතිවරයා යටතට පත් කෙරිණ. 1982 දී ක්‍රියාත්මක වූ ප්‍රාථමික අංශය අහෝසි කිරීමේ වැඩ පිළිවෙළ යටතේ 1 ශ්‍රේණියට සිසුන් ඇතුළත් කර ගැනීම අත්හිටවූ අතර ඒ අනුව 1987 වන විට ප්‍රාථමික අංශය වැසී ගියේ ය. 1990 දී එක ශ්‍රේණියකට පන්ති තුනක් වශයෙන් යළි එය ආරම්භ වූ අතර 1996 දී අය පන්ති 6 දක්වා වැඩි කරන ලදී. වර්තමානය වන විට 1 සිට 8 ශ්‍රේණිය දක්වා පන්ති ප්‍රාථමික අංශයේ පැවැත්වේ. එය පාසලේ සහකාර විදුහල්පතිවරයකු විසින් පාලනය කරනු ලබයි.

විද්‍යාලයාධිපතිවරු

මීට අමතර ව එක් විදුහල්පතිවරයකු ඉවත් වී ගොස් නැවත විදුහල්පතිවරයකු පාසලට පත් වී එන අතර කාලය තුළ පාසල පාලනය කළ වැඩ බලන විදුහල්පතිවරු කිහිපදෙනෙකුද ධර්මාශෝක ඉතිහාසයේ හමුවේ.
 ඕ. එන්. පියසේන මහතා - 1953 දී
 වික්ටර් ඉලේපෙරුම මහතා - 1982 දී
 ඩබ්. වී. ජිනපාල මහතා  - 1998 දී
 ඩබ්. ටී. ලීලාරත්න මහතා - 2000 දී

අධ්‍යයන කටයුතු
පාසල ආරම්භ කළ මුල් කාලයේ දී එය පිරිමි පාසලක් වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වී ඇත. පසු ව ඉහළ පන්ති සඳහා ශිෂ්‍යාවන් කිහිප දෙනෙකු ඇතුලත් කර ගෙන ඇති අතර ප්‍රාථමික අංශයේ ශිෂ්‍යාවන්ට 6 වන ශ්‍රේණියෙන් පසු ජ්‍යේෂ්ඨ අංශයට ඇතුලත් වීමේ අවස්ථාව ලබා දී නොමැත. 1953න් පසු ව ප්‍රාථමික අංශයේ සියලු ම ශිෂ්‍යාවන් ජ්‍යේෂ්ඨ අංශයට ඇතුලත් කර ගත්තද 1954 දක්වා ශිෂයාවන්ගේ පන්ති වෙනම පවත්වා ඇත. පසු ව ඒවා ද ශිෂ්‍යයනගේ පන්ති සමග සම්මිශ්‍රණය කර ඇති බව සඳහන් වේ. නමුත් 1981 දී යළිත් ශිෂ්‍යාවන් වෙන ම පන්තිවලට ඇතුලත් කිරීම අරඹා ඇත. 1983න් පසු ව යළි ශිෂ්‍යයන් සහ ශිෂ්‍යාවන් එකම පන්තිවලට යෙදීමට තීරණය කර ඇත.

1 සිට 5 ශ්‍රේණිය දක්වා පන්තිවල 1 ශ්‍රේණියකට A,B,C,D,E,F වශයෙන් පන්ති 6 ක් ඇත. ප්‍රදේශයේ පහ වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාගයෙන් සමත්වන සිසුන්ගේ ප්‍රමුඛ ඉල්ලීම ධර්මාශෝක විද්‍යාලය වන බැවින් 6 ශ්‍රේණිය සඳහා වැඩි ශිෂ්‍ය ප්‍රමාණයක් ඇතුලත් කර ගනු ලබයි. ඒ අනුව 6 සිට 11 ශ්‍රේණි දක්වා A සිට K වශයෙන් (I හැර) පන්ති 10 ක් ඇත. උසස්පෙළ අංශය විද්‍යා, ගණිත, වාණිජ සහ කලා අංශවලින් ක්‍රියාත්මක වේ. වර්තමානය වන විට 12, 13 ශ්‍රේණිවල එක් ශ්‍රේණියක් සඳහා A සිට M දක්වා පන්ති පැවැත්වේ. උසස්පෙළ ගණිත සහ විද්‍යා අංශවලට වෙනත් පාසල්වලින් පැමිණෙන සිසුන් ඇතුලත් කර නොගන්නා නමුත් වාණිජ සහ කලා අංශවලට සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයෙන් පසු සිසුන් ඇතුලත් කර ගනී.

මානව සම්පත්
විදුහලේ ආරම්භක අවස්ථාවේ දී සිසුන් 15 ක් පමණ අධ්‍යාපනය ලැබූ බව සැලකේ. 1914 දී බුඩිස්ට් ඉංග්ලිෂ් ස්කූල් හා ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව වැඩි වන්නට ඇත. වර්තමානය වන විට සිසු සිසුවියෝ 6000කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් අධ්‍යාපනය ලබති. ආරම්භක ගුරු මණ්ඩලය ගුරුවරු දෙතුන් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වන්නට ඇතැයි සැලකේ. අද වන විට 200කට ආසන්න අධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයක් ධර්මාශෝක විද්‍යාලයීය දුවාදරුවන්ගේ නැණස පෑදීමට දායක වෙයි.

මීට අමතර ව විද්‍යාලය අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයක සේවය ද ලබයි. එය පාසලේ ආරම්භ කාලයේ සිට ම පැවතෙන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. මේ වන විට පුස්තකාලයාධිපතිවරු, ලිපිකරුවන්, යතුරුලියන්නන්, විද්‍යාගාර සේවකයන්, කම්කරුවන් ආදීන්ගෙන් අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලය සමන්විත වේ. 1996 දක්වා පාසල මුර කිරීම සඳහා මුරකරුවන් දෙදෙනෙකු යොදවා තිබූ අතර වර්තමානය වන විට එම කාර්යය ආරක්ෂක සේවාවකට භාර දී ඇත.

පාසලේ කටයුතුවලදී විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය මගින් ඉටු කරන මෙහෙය අතිමහත් ය. එය පිහිටුවා ඇත්තේ ඩී. ටී. විජේරත්න විදුහල්පතිවරයාගේ සමයේ ය. 1976 වසරේ දී ආදි ශිෂ්‍ය සංගමයේ කොළඹ ශාඛාව ආරම්භ කර ඇත. 1984 වසරේ දී තරුණ ආදි ශිෂ්‍යයන්ගේ සක්‍රීය දායකත්වය පාසල වෙනුවෙන් ලබා ගැනීමේ අරමුණින් කණිෂ්ඨ ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය පිහිටුවීය. මේ වන විට ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය අනුබද්ධ සංවිධාන කිහිපයක් ද පිහිටුවා ඇත. ආදි ක්‍රිකට් එකතුව, ආදි දම්සෝ මළල ක්‍රීඩා සංගමය, ආදි දම්සෝ ශිෂ්‍යභට සාමූහිකය, දම්සෝ ආදී  ශිෂ්‍ය නායක එකමුතුව  එවැනි සංවිධානයන් ය.

මුල් කාලයේ දී ගුරු දෙගුරු සමිතිය වශයෙන් හැඳින්වූ දෙමාපිය සංවිධානය වර්තමානයේ ක්‍රියාත්මක වන්නේ පාසල් සංවර්ධන සමිතිය ලෙස ය. එය අමාත්‍යාංශ වක්‍රලේඛයක් යටතේ පාලනය වන අතර, පාසලට අවශ්‍ය විදුලිය, දුරකතන, තැපැල් සේවාව වැනි සේවාවන් සඳහා මූල්‍ය අනුග්‍රහය ලබා දීම සහ පාසලේ අභිවෘද්ධිය සඳහා අවශ්‍ය අවස්ථාවල දී මූල්‍යමය දායකත්වයන් දැක්වීම එමගින් සිදු කෙරේ.

භෞතික සම්පත්

ප්‍රදේශයේ අනෙකුත් පාසල්වලට සාපේක්ෂ ව වඩා වැඩි භෞතික සම්පත් ප්‍රමාණයක් පරිහරණය කිරීමේ අවස්ථාව ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ සිසු සිසුවියන්ට හිමි ව ඇත. එය, පාසලේ ජනප්‍රියත්වය ඉහළ නැංවීමට හේතුවක් වන බව ද සඳහන් කළ යුතු ය. 2010 වසරේ දී වැඩ නිම කරන ලද බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩාගාරය ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට එක් වූ අලුත් ම ගොඩනැගිල්ලයි. එමෙන්ම 2008 වසරේ දී වැඩ නිමවන ලද මුදළිඳු එස්. තෝමස් ද සිල්වා ශ්‍රවණාගාරය, ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට එතෙක් අඩුවක් ව පැවති ශ්‍රවණාගාරයක අවශ්‍යතාව සම්පූර්ණ කළා පමණක් නොව, වර්තමානය වන විට ප්‍රදේශයේ බොහෝ වැදගත් අවස්ථාවල දී, කලා කටයුතුවල දී, උත්සව කටයුතුවල දී ප්‍රයෝජනයට ගන්නා සම්පතක් ද වන්නේ ය. එසේ ම 2003 වසරේ දී විවෘත කරන ලද විද්‍යාලයීය පිහිණුම් තටාකය බොහෝ පිහිණුම් තරගාවලිවල දී මෙන් ම පිහිණුම් ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ගේ පුහුණුවීම් සඳහා ද නිරතුරු ව භාවිත කරනු ලබයි.

විද්‍යාලයේ කණිෂ්ඨ අංශය සහ ජ්‍යේෂ්ඨ අංශය සතුව වර්තමානය වන විට ගොඩනැගිලි 25 ක් පමණ තිබේ. ඉහතින් සඳහන් කළ ගොඩනැගිලිවලට අමතර ව අධ්‍යයන කටයුතු සඳහා යොදා ගන්නා එස්. තෝමස් ද සිල්වා සිහිවටනය, සද්ධාසේන සෙවන, එල්. සී. ද සිල්වා සෙවන, වී. එම්. විල්සන් සිහිවටනය, පී. ද. එස් කුලරත්න සෙවණ, ජසෙන්තුලියන සෙවන, ඇස්. සී. ද සිල්වා සෙවන, අ. ම. කරුණාරත්න සෙවන, විද්‍යාගාර ගොඩනැගිල්ල ආදී ගොඩනැගිලි පාසල සතු ගොඩනැගිලි අතුරින් කිහිපයකි. මිට අමතර ව විද්‍යාල‍යේ ආදි ශිෂ්‍ය සංගම් ගොඩනැගිල්ල ද, මේස පන්දු ක්‍රීඩාගාරය ද පාසල් භූමියේ ම පිහිටා ඇත. විද්‍යාල භූමියේ ම සකස් කොට ඇති පැසිපන්දු පිටියක් මෙන්ම පාසලෙන් පිටත ඇති පැසිපන්දු පිටියක් ද විද්‍යාලය සතු වේ.

නවීන උපකරණවලින් සමන්විත පරිගණක ඒකකයක්, පුස්තකාල පහසුකම්, විද්‍යාගාර පහසුකම් මෙන් ම සෞන්දර්ය කටයුතු, ක්‍රීඩා සහ තූර්ය වාදන කණ්ඩායම්වලට අවශ්‍ය සියලු උපකරණ සහ පහසුකම් විද්‍යාලය සතු වේ. එමෙන් ම 2009 වසරේ දී ධර්මා‍ශෝක විද්‍යාලයේ අවශ්‍යතා සඳහා පරිහරණය කිරීමට බස් රථයක් ලබා ගන්නා ලදී.

පාසැල් ලාංඡනය සහ විද්‍යාලයීය ගීතය

පාසලේ ලාංඡනයක් භාවිත කළ බවට මුල්ම සඳහන සැපයෙන්නේ ඊ. ඒ. විජේසූරිය විදුහල්පතිවරයාගේ සමයෙනි. එම ලාංඡනය වෙනස් කර ඩී. ටී. විජේරත්න විදුහල්පතිවරයා හඳුන්වාදෙන ලද ලාංඡනය වර්තමානයේ ද භාවිත වේ.

විදුහලේ වර්ණ සහ ධජය ද එම විදුහල්පතිවරයා විසින්ම හඳුන්වා දෙන ලද බව සැලකේ. විදුහලේ වර්ණ වන නිල් සහ රිදීමය අලු යන වර්ණ සහිත තිරස් තීරු දෙකක් ඇති ධජයක් විද්‍යාලයීය ධජය ලෙස භාවිත වේ. ධජය මධ්‍යයේ විද්‍යාලයීය ලාංඡනය අන්තර්ගත වේ.

විද්‍යාලයීය ගීතය ගරු ආනන්ද සමරකෝන් මහතා විසින් රචනය කරන ලද්දකි. මෙය ඩී. ටී. විජේරත්න විදුහල්පතිවරයාගේ සමයේ හඳුන්වාදෙන ලද්දකි. ජනප්‍රිය ග්‍රැමෆෝන් ගීතයක් වන "ඇසේ මධුර ජීවනයේ ගීතා" යන ගීතය, විද්‍යාලයීය ගීතයේ තනුව අනුව ගැයේ.

විදුහල අප මව් ධර්මාශෝකා
සිරිලක සුදිලේවා...//
කීර්තිය පා... දින දින වැජඹේවා
බෝ කල් සව්සිරිනී...//
සැමකල් සුදිලේවා...//

ගයම් ගයම් ඔබ ගුණ කඳ මහිමේ
වැඩේ වැඩේ අප හද තුළ ප්‍රේමේ...//
සව් මුරු කැළ නිරතුරු ඔබ රකිවා...//
ආසිරි ලැබ බෝවා...//

විදුහල අප මව් ධර්මාශෝකා
සිරිලක සුදිලේවා...//

හිඳ ඔබ සෙවනේ සිසු අප බැතිනේ...//
සනසමු සිරිලක ලබමින ඥානේ
සැමකල් විද්‍යා දදාති විනයං ...//
සඳ සේ සුදිලේවා...//

විදුහල අප මව් ධර්මාශෝකා
සිරිලක සුදිලේවා...//

සියවස සැමරුම
1913 වර්ෂයේ දී ඇරඹි ධර්මාශෝක විද්‍යාලයට 2013 වසරේ දී වසර සියයක් සපිරුණි. සියවස සැමරීම වෙනුවෙන් පාසල් ප්‍රජාව විසින් විවිධ සැමරුම් සංවිධානය කරනු ලැබූහ.

 පිරිත සහ දානමය පින්කම
2012 මැයි 11 සහ 12 දෙදින පැවැත්වුණු පිරිත් සහ දානමය පින්කම දම්සෝ සියවස් සැමරුමේ ප්‍රථම අංගය විය.

 දම්සෝ පා ගමන - Damso Walk
සියවෙනි වසර පිළිගැනීම වෙනුවෙන් ධර්මශෝක පාසැල් ප්‍රජාව අම්බලන්ගොඩ නගරය හරහා ගමන් කළ දම්සෝ පා ගමන සියවස් සැමරුමේ විශේෂිත අංගයක් විය. එය 2012 වසරේ සැප්තැම්බර් මස 8වෙනි දින පැවැත්විණි. ඒ සඳහා දම්සෝ සිසු සිසුවියෝ, අධ්‍යයන හා අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලය, ආදි සිසු සිසුවියෝ, ආදි විදුහල්පතිවරු සහ ගුරුවරු ඇතුළු බොහෝ පිරිසක් එක් වි සිටිහය.

 සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන වැඩසටහන
2012 වසරේ ජූලි 11 දින සිට නොවැම්බර් 3 දින දක්වා ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් වෙනුවෙන් ද ඔක්තෝබර් 12 දින ආචාර්ය මණ්ඩලය වෙනුවෙන් ද සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන වැඩසටහනක් සංවිධානය කෙරුණි.

 දම්සෝ ක්‍රීඩා සැණකෙලිය
2013 පෙබරවාරි 09 සිට 24 දින දක්වා ක්‍රීඩා සැණකෙළිය පැවැත්විණ. එය මේස පන්දු, කි‍්‍රකට්, දැල් පන්දු, මුහුදු පිහිනුම්, මලල කී‍්‍රඩා, පැසිපන්දු, පාපන්දු, චෙස්, බැඞ්මින්ටන් සහ ශිෂ්‍ය භට තූර්යවාදක කණ්ඩායම් තරගාවලින් සමන්විත විය.

 දම්සෝ මේලා අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනය සහ සැණකෙළිය
2013 මාර්තු 23 සිට 30 දක්වා පැවැත්වුණු අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනය සහ සැණකෙළිය දම්සෝ සියවස සැමරුමේ ප්‍රධානතම අංගය විය. මෙම ප්‍රදර්ශනයට පෙර අවසන් වරට පාසලේ ප්‍රජාව එක්වී ප්‍රදර්ශනයක් සංවිධානය කරනු ලැබුවේ දම්සෝ 90 සංවත්සරය වෙනුවෙනි.

ක්‍රීඩා කටයුතු
ධර්මාශෝක විද්‍යාලය ඉතා කීර්තිමත් ක්‍රීඩා කෞශල්‍යයෙන් පිරි ක්‍රීඩකයන් රැසක් බිහිකළ පාසලකි.. (ක්‍රීඩා ක්ෂේත්‍රයේ ආදි සිසුන් බලන්න) අධ්‍යයන කටයුතුවලට මෙන්ම ක්‍රීඩා සඳහාද ධර්මාශෝක විදුහල චිරප්‍රසිද්ධ වන අතර ජාතික හා ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ ක්‍රීඩාවේ නියලෙන ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් රැසක් බිහිකර ඇත. මීට අමතරව පාසල් ශිෂ්‍ය භට කණ්ඩායම සමස්ත ලංකා තරඟ වලදී විශිෂ්ඨ දස්කම් පෙන්වා ඇත. වර්තමානය වන විට පාසලේ ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රීඩා පහත පරිදි වේ.

  මළල ක්‍රීඩා
  බැඩ්මින්ටන්
  පැසිපන්දු
  ක්‍රිකට්

  මල්ලව පොර
  චෙස්
 ස්ක්‍රැබල්
  පාපන්දු
  පිහිනුම්

  මේස පන්දු
  කරාතේ
  දැල්පන්දු
  වොලිබෝල්

සුනිල සංග්‍රාමය සහ අම්බලන්ගොඩ සැතපුම් දෙකේ මුහුදු පිහිණුම් තරගය පාසල සම්බන්ධ වන, වාර්ෂික ව සංවිධානය කරනු ලබන ප්‍රධාන ක්‍රීඩා අවස්ථා දෙකකි. ධර්මාශෝක විද්‍යාලය සහ ශ්‍රී දේවානන්ද විද්‍යාලය අතර වාර්ෂිකව පවත්වනු ලබන ක්‍රිකට් තරගය අම්බලන්ගොඩ නිල් මහ සටන හෙවත් සුනිල සංග්‍රාමය ලෙස හැදින්වේ. මෙය අම්බලන්ගොඩ නගර සභා පිටියේ දී පැවැත්වෙන දෙදින ක්‍රිකට් තරගයකි. ධර්මාශෝක විද්‍යාලීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය විසින් විවෘත සැතපුම් 2 මුහුදු පිහිනුම් උත්සවය වාර්ෂිකව සංවිධානය කරනු ලබයි . අම්බලන්ගොඩ මුහුදු වෙරළ තීරයේ පවත්වනු ලබන මෙහි පිරිමි හා කාන්තා තරඟ කනිෂ්ඨ හා ජ්‍යේෂ්ඨ අංශ දෙකෙන්ම පවත්වනු ලබයි.

2011 වසරේ සිට ආදි දම්සෝ චෙස් සංගමය විසින් "දම්සෝ අන්තර්ජාතික චෙස් තරගාවලිය" නමින් වාර්ෂික ව අන්තර්ජාතික චෙස් උළෙලක් සංවිධානය කරනු ලබයි. එය දකුණු පලාතේ පාසලක් විසින් අන්තර්ජාතික චෙස් තරගාවලියක් සංවිධානය කරන ප්‍රථම අවස්ථාව වූ අතර අන්තර්ජාතික චෙස් තරගාවලි සංවිධාන කරන ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල් ඇත්තේ අතලොස්සකි. ශ්‍රී ලංකාවේ ෆිඩේ මාස්ටර් චෙස් ශූරයෙකු වූ පළමු පාසල් ක්‍රීඩකයා වනුයේ ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ සසිත් නිපුන් පියුමන්ත ක්‍රීඩකයා ය. ඔහු 2018 වසරේ දී ආසියානු යොවුන් චෙස් තරගාවලියේ දී 16න් පහළ ශූරතාවය ද දිනා ගත්තේ ය.

ශිෂ්‍ය සංගම් සහ විවිධ කණ්ඩායම්

 ආර්ථික විද්‍යා සංගමය
 ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍ය සංගමය
 ගුවන් ශිෂ්‍යභට බලකාය (බාලක/බාලිකා)
 නව නිපැයුම්කරුවන්ගේ සංගමය
 නාට්‍ය ඒකකය
 තාරකා විද්‍යා සංගමය
 තොරතුරු තාක්ෂණ සංගමය
 තූර්ය වාදන කණ්ඩායම්

 දැනුම් මිනුම කණ්ඩායම්
 නාවික ශිෂ්‍යභට බලකාය (බාලක/බාලිකා)
 බාලදක්ෂිකා කණ්ඩායම්
 බෞද්ධ ශිෂ්‍ය සංගමය
 රසික පර්ෂදය
 රිය නියාමක සංගමය
 වාණිජ සංගමය

 වෙස් නැටුම් කණ්ඩායම
 විද්‍යා ශිෂ්‍ය සංගමය
 සිංහල මාධ්‍ය ඒකකය
 සිංහල සාහිත්‍ය සංගමය (කණිෂ්ඨ)
 සිංහල සාහිතය සංගමය (ජ්‍යේෂ්ඨ)
 සොබාදහම් සිසු හවුල
 සෞඛ්‍ය දාන සංගමය
 ශිෂ්‍යභට බලකාය (බාලක/බාලිකා)
ගුවන් බාලදක්ෂ  කණ්ඩායම

කීර්තිමත් ආදි සිසුන්

පූජ්‍ය
 ගරුතර අම්බලන්ගොඩ වජිරවංස හිමිපාණන් (වර්තමානයේ තායිලන්තයේ වැඩවසයි)

අධ්‍යාපන
 එල්. එච්. සුමනදාස මහතා - මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ හිටපු උපකුලපති
 චන්ද්‍ර පටුවතවිතාන මහතා - මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ හිටපු උපකුලපති
 ජී. ටී. එස් ද සිල්වා මහතා - උපකුලපති
 එල්. එල්. කේ. ගුණතුංග මහතා - හිටපු විභාග කොමසාරිස්
 කේ. ටී. ඩබ්. සුමනසූරිය මහතා - හිටපු විභාග කොමසාරිස්
 එල්. එම්. මෙත්තානන්ද මහතා - කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ හිටපු විදුහල්පති
 එම්. ඩබ්. කරුණානන්ද මහතා - කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ හිටපු විදුහල්පති
 එස්. කේ. මෙත්තානන්ද මහතා - කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ හිටපු විදුහල්පති
 ජේ. ඊ. ජයසූරිය මහතා
 ජෝර්ජ් නම්බයියා පිල්ලේ මහතා
 සභාරත්න කුලසූරිය මහතා
 ඩබ්. ඒ. එස්. ද සිල්වා මහතා
 ඒ. ජේ. ගුණවර්ධන මහතා
 ඒ. ඩී. වී. ද එස් ඉන්ද්‍රරත්න මහතා
 ජී. බී. ගුණවර්ධන මහතා
 උපාලි ජයසේකර මහතා
 ඉන්ද්‍රජිත් අමරසිංහ මහතා
 ප්‍රේමලතා කුඩලිගම මිය
 රාජා ද අල්විස් මහතා
 ජීවාන්ති ද සිල්වා මිය
 එම්. ඩී. විමලසූරිය මහතා
 කේ. ජී. කුලසේන මහතා

දේශපාලන
 සරත් ෆොන්සේකා මහතා - පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී හා අමාත්‍ය,  හිටපු හමුදාපති, ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ හිටපු ජනරාල්, ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ආරත්ෂත මණ්ඩල ප්‍රධානි, ශ්‍රී ලංකාවේ 2010 ජනාධිපතිවරණයෙහි විපක්ෂ පොදු අපේක්ෂක
 සී. පී. ද සිල්වා මහතා - හිටපු කැබිනට් අමාත්‍ය
 ෂාන් විජයලාල් ද සිල්වා මහතා - පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 සුනිල් හඳුන්නෙත්ති මහතා - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 අනගාරික රයිටර් තිලකසේකර - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 බුද්ධික කුරුකුලරත්න මහතා- හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 ආර්. ලක්මන් ද සිල්වා මහතා - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 ආර්. ජී. සමරනායක මතා - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී
 ආරියපාල වල්පිටගම මහතා - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සහ වරාය සහ නාවික කටයුතු පිළිබඳ හිටපු ලේකම්
 ජේ. එල්. සිරි‍සේන (ජසෙන්තුලියන සිරිසේන) මහතා- හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී හිටපු සමාජ සේවා පිළිබඳ කැබිනට් අමාත්‍ය
 නන්දිමිත්‍ර ජී. ද සොයිසා මහතා - හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සහ හිටපු අමාත්‍ය
 කීර්ති මාවැල්ලගේ මහතා
 රෝහණ විජේවීර මහතා - ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ හිටපු නායක
 සුමිත් ද සොයිසා - බස්නාහිර පළාත් සභා මන්ත්‍රී

අධිකරණ
 ගරු සිසිර ද ආබ්‍රෘ මහතා - අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු
 ගරු කේ. ටී. චිත්‍රසිරි මහතා - අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු
 ගරු සී. පී. කීර්තිසිංහ මතා - මහාධිකරණ විනිසුරු
 ගරු ඩඩ්ලි කුලරත්න මහතා - මහාධිකරණ විනිසුරු (විශ්‍රාමික) සහ අධිකරණ සේවා කොමිෂන් සභාව යටතේ ඇති වැඩිහිටි සමථ මණ්ඩලයේ සභාපති
 ගරු කුමාර් ඒකරත්න මහතා -  මහාධිකරණ විනිසුරු (විශ්‍රාමික) සහ අධිකරණ අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම්
 ගරු සරත් කරුණාරත්න මහතා- දිස්ත්‍රික් විනිසුරු (විශ්‍රාමික)
 ගරු ඒ. එම්. ඒ. වසන්ත කුමාර මහතා - දිස්ත්‍රික් විනිසුරු
 ගරු එස්. එස්. කේ. විතාන මහතා - දිස්ත්‍රික් විනිසුරු
 ගරු කේ. ඩී. එල්. සමන් කුමාර මහතා - දිස්ත්‍රික් විනිසුරු
 ටී. එස්. ද සිල්වා මහතා - ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු
 ජී. ඩී. ද සිල්වා මහතා - සොලිසිටර් ජනරාල්

රාජ්‍ය පාලන
 ඩබ්. එම්. මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා - මැතිවරණ කොමසාරිස්
 ආචාර්ය නීලා ගුණසේකර
 එම්. එස්. ද සිල්වා මහතා - විගණකාධිපති
 ආචාර්ය දමිත ද සොයිසා - ධීවර අමාත්‍යාංශ ලේකම්
 උපුලි ගුණසේකර මිය - බස්නාහිර පලාත් අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂ (අතිරේක)
 චන්දන තිලකරත්න ඕපාතවිතාන මහතා - අකුරැස්ස ප්‍රාදේශීය ලේකම්
 කලා විභූෂණ පද්මසීල ද සිල්වා මහතා, BA;SLAS - හිටපු, කුඩා කර්මාන්ත අධ්‍යක්ෂ , කම්කරු අමාත්‍යාංශ ලේකම්
 ආචාර්ය කේ. ජී. උදය කුමාර ඉන්ද්‍රරත්න මහතා - ඩුබායි රජයේ සංචාරක සහ වාණීජ්‍ය අලෙවිකරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ විධායක අධ්‍යක්ෂ :ප්‍රතිපත්ති සහ මූලෝපාය
 ඒ. ආර්. සී. පෙරේරා මහතා - බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත්වල ඩොමිනිකා ජනරජයේ ඇටර්නි ජනරාල් සහ ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු සහකාර සොලිසිටර් ජනරාල්
 පැට්‍රික් ද අල්විස් මහතා -(Attorney-at-Law), ශ්‍රී ලංකා ප්‍රවෘත්ති මණ්ඩලයේ හිටපු සභාපති
 වසන්ත දේශප්‍රිය - ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු සහ සන්නිවේද තාක්ෂණ ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂක
 කුෂාණි රෝහණධීර - පාර්ලිමේන්තු සහකාර මහලේකම්
 ජයන්ත කොඩිකාර - හිටපු අතිරේක රේගු අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල්
 ක්‍රිෂාන් දුමින්ද මහතා - අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ක්‍රීඩා අධ්‍යක්ෂ
 නදුන් ගුරුගේ මහතා - දේශීය ආදායම් කොමසාරිස් ජනරාල්

හමුදා සහ පොලිසිය
 සරත් ෆොන්සේකා මහතා - හිටපු හමුදාපති, ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ හිටපු ජනරාල්, ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ආරත්ෂත මණ්ඩල ප්‍රධානි
 එයාර් චීෆ් මාෂල් ජයලත් වීරක්කොඩි - හිටපු ගුවන්හමුදාපති
 අද්මිරාල් පියල් හරිස්චන්ද්‍ර ද සිල්වා - හිටපු නාවික හමුදාපති, ඇෆ්ගනිස්තානයේ ශ්‍රිලංකා තානාපති
 ඔස්මන්ඩ් ද සිල්වා මහතා - හිටපු පොලිස්පති
 ඉන්ද්‍රා ද සිල්වා මහතා -  හිටපු පොලිස්පති
 කපිතාන් ඉන්දික ද සිල්වා - නාවික හමුදා මාධ්‍ය ප්‍රකාශක
 මේජර් ජනරාල් එම්. ඩී. ප්‍රනාන්දු මහතා
 තිලක් පොන්නම්පෙරුම මහතා
 නාවික කොමදෝරු සොලමන් ප්‍රනාන්දු මහතා
 මේජර් ජනරාල් කපිල හේවාවිතාරණ මහතා
 මේජර් ජනරාල් සුනිල් ද සිල්වා මහතා
 මේජර් ජනරාල් සනත් කරුණාරත්න මහතා
 මේජර් ජනරාල් රංජිත් පී. විතාන මහතා
 ඉන්ද්‍රදාස ගොඩහේවා මහතා - ජාතික බුද්ධි කාර්යාංශයේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ
 නිශාන්ත ද සොයිසා මහතා - අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ
 ටී. එන්. ද සිල්වා මහතා - හිටපු නියෝජ්‍ය පොලිස්පති
 එන්. ධනසිංහ මහතා - බන්ධනාගාර කොමසාරිස්

වෛද්‍ය
 මහාචාර්ය ඩබ්. අයි. අබේසිංහ, FCOG(Sri Lanka), FRCOG(Gt. Brit.) පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ පීඨාධිපති , ප්‍රසව හා නාරිවේදය පිළිබඳ මහාචාර්ය
 ආචාර්ය අමල් හර්ෂ ද සිල්වා මහතා - බස්නාහිර පළාත් සෞඛ්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂ
 ආචාර්ය පින්නදූවගේ ආරියරත්න ද සිල්වා මහතා, වෛද්‍ය සේවය සඳහා බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ නිළධාරී , FRCP(London), FRCS(Edin), FRCS(Glas), FRCOG (Gt.Brit.), FCOG(Sri Lanka), ප්‍රසව හා නාරිවේදය පිළිබඳ විශේෂඥ වෛද්‍ය (
 ශ්‍රී ලාල් ද සිල්වා මහතා - ළමා රෝග විශේෂඥ
 ආචාර්ය සුමනසීල ද සිල්වා මහතා - ප්‍රසව හා නාරිවේදය පිළිබඳ විශේෂඥ වෛද්‍ය , සහකාර මහාචාර්ය, ශාන්ත ජෝර්ජ් වෛද්‍ය විද්‍යාලය, ග්‍රැනඩා, ඇ.එ.ජ.
 සුනිල් ද සිල්වා මහතා - මනෝ වෛද්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය
 මුදිත ජයතිලක මහතා - සෞඛ්‍ය සේවා නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්
 මහාචාර්ය සරත් ලේකම්වසම් - වෛද්‍ය පීඨය, රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලය
 ආචාර්ය කේ. ඩී. මහින්ද - ජ්‍යේෂ්ඨ කථිකාචාර්ය, රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලය
 ආචාර්ය ජානක ලෙනෝරා - ජ්‍යේෂ්ඨ කථිකාචාර්ය, රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලය
 ආචාර්ය ශාන්ති පරණවිතාන - සහකාර මහාචාර්ය, හැම්ප්ටන් විශ්වවිද්‍යාලය, ඇ.එ.ජ.
 පී. වරුෂවිතාන මහතා - නිර්වින්දන විශේෂඥ වෛද්‍ය
 ඊ. එල්. චන්ද්‍රකාන්ත මහතා - ළමා රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය
 සේනක රාජපක්ෂ මහතා, MBBS,MD,FRCP - කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ වෛද්‍ය අංශයේ අංශ ප්‍රධාන
 රුවන් ප්‍රනාන්දු මහතා - ප්‍රසව හා නාරිවේදය පිළිබඳ විශේෂඥ වෛද්‍ය

ඉංජිනේරු
 මහාචාර්ය සිසිල් කුමාරවඩු මහතා - ඉංජිනේරු පර්යේෂන අංශයේ අධ්‍යක්ෂ, මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලය
 ටී. සුදත් ප්‍රියන්ත ද සිල්වා මහතා - ශ්‍රී ලංකාවේ මහජන උපයෝගීතා කොමිසමේ ක්‍රියාකාරී අධ්‍යක්ෂක
 ආචාර්ය කසුන් ද සොයිසා මහතා, කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ පරිගණක අධ්‍යයන ආයතනයේ ජ්‍යේෂ්ඨ කථිකාචාර්ය

ගෘහ නිර්මාණ
 එම්. ඩබ්. ජිනේන්ද්‍රලාල් මහතා
 දිල්රුක් දයාරත්න මහතා
 සුරින් දිලූප හල්විටිගල මහතා

කලාව
 සංගීතවේදී ගුණදාස කපුගේ
 බර්නාඩ් ලොකුගේ
 ජයසිරි සේමගේ
 සී. ද. එස්. කුලතිලක
 ජයශ්‍රී චන්ද්‍රජිත්
 බන්දුල විතානගේ
 අනුලා ද සිල්වා
 සුනන්ද දේශප්‍රිය
 ඉමාන් පෙරේරා
 චන්ද්‍රසෝම බින්දුහේවා
 ජයමිණී ද සිල්වා
 සුදර්ශන බණ්ඩාර

ක්‍රීඩාව
 උපුල් තරංග - ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක
 දිනේෂ් චන්දිමාල්  ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක
 සමන් ජයන්ත - ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක
 අජිත් ද සිල්වා - ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක
 රමේෂ් මෙන්ඩිස් - ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක
 කේ. පී. එන්. පත්මදේව - පිහිනුම් ක්‍රීඩක
 නිලූක කරුණාරත්න - ජාතික බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩක
 ටී. ජී. කැමරන් කුමාර ද සිල්වා - හිටපු ජාතික පිහිනුම් ක්‍රීඩක
 නාමල් ගුණසේකර -මේස පන්දු ක්‍රීඩිකා
 දිල්හානි ද සිල්වා - බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩිකා
 ලක්ෂි නි‍රෝෂනී ද සිල්වා - බැඩ්මින්ටන් ර්‍කීඩිකා
 ජී. ඩබ්. චන්ද්‍රසේන - හිටපු ජාතික බැඩ්මින්ටන් ක්‍රීඩක
 කාංචන  රාජපක්ෂ - හිටපු ජාතික පිහිනුම් ක්‍රීඩක

ජාත්‍යන්තර සංවිධාන
 නිපුල් ගුණසේකර මහතා - එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාරක්ෂක කටයුතු පිළිබඳ දෙපාර්තමේන්තුව
 ජගත් පෙත්තාවඩු මහතා - ආසියානු සංවර්ධන බැංකුව

පරිශීලන
 දම්සෝ විදුදරයින්ගේ තාක්ෂණික සංසදය මගින් එළිදක්වන ලද සත්සර පුවත්පතෙහි, 2003 අගෝස්තු - සැප්තැම්බර් කලාපයේ, ධර්මාශෝක විද්‍යාලයීය 90 වන සංවත්සරය වෙනුවෙන් පලකෙරුණු විදුහල අප මව් ධර්මාශෝකා.. ඉතිහාසයෙන් බිඳක් යන ලිපියෙහි ඇති කරුණු ඇසුරෙන් සකස් කරන ලදී. එම ලිපිය ධර්මාශෝක විද්‍යාලයීය හිටපු විදුහල්පති ඒ. ජී. අයි. ද සිල්වා මහතා විසින් සම්පාදනය කරන ලද්දකි.

පාසල්
අම්බලන්ගොඩ

මූලාශ්‍ර

ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල්

ධර්මාශෝක විද්‍යාලය


Vladimir Vısotskiy  (Rusça: Высоцкий, Владимир Семёнович) (25 Ocak 1938 – 25 Temmuz 1980), Rus şarkıcı, şair ve aktör.

Yaşadığı yıllarda Sovyet ülkelerindeki en popüler şarkıcı ve oyunculardan biri olmuştur.

Vladimir Vısotskiy Sovyetler Birliği'nde ozan unvanı ile de tanımlanırdı. Ancak o kendisini aktör ve yazar olarak tanıtır, ozan olarak adlandırılmasına alaycı bir tutum takınırdı. Kendisinden sonraki kuşaktaki birçok Rus aktör ve şarkıcı üzerinde hatırı sayılır bir etki yapmıştır. Birçoğu için başarı ona erişmek, onu aşmak olarak algılanmıştır.

Hayatı
Moskova'da doğan Vısotskiy'nin babası subay annesi ise Almanca çevirmendir. Doğumundan kısa bir süre sonra annesi ile babası ayrılırlar. Vısotskiy Ermeni asıllı üvey annesi "Yevgenia Teyze"si tarafından büyütülür.

Çocukluk çağının iki yılını Eberswal'de WWII. Alman kışlasının Sovyet kısmında geçirir. 1955'te Moskova Sivil Mühendislik Enstitüsüne yazılır ancak sadece bir sömestr sonra aktörlük kariyerinin peşine düşerek okulu bırakır.1959'da Aleksandr Puşkin Tiyatrosu'nda küçük roller almaya başlar.

Vısotskiy'nin ilk karısı Iza Zhukova'dır. İkinci eşi ile Marina Vladi ile 1961 yılında tanışırlar ve 1965 yılında da evlenirler. Bu evlilikten Arkadiy ve Nikita adında iki çocukları olur.

1964 Yılında arkadaşı yönetmen Yuri Lyubimov'un daveti ile Moskova Taganka Drama ve Komedi Tiyatrosu'na katılır.

Shakespeare'in "Hamlet" ve Bertolt Brecht'in "Galilo'nun Hayatı" adlı oyunlarında oynağı başrollerle manşetlere çıkar. Aynı yıllarda bir dağcı filmi olan "Vertikal" gibi birçok filmde de şarkılarıyla beraber rol alır.

Vısotskiy'nin bu dönemdeki çalışmalarının çoğu Sovyet Kurumları tarafından kabul edilir bulunmaz ve Sovyetler'in tek plak kayıt kuruluşu olan Melodiya ile çalışma fırsatı da olamaz. Şiirlerinde zaman zaman görülen feodal izlerin ve dinsel vurguların ve antisovyet hicivlerin Sovyet hükûmetinin bu tavırında etkisi olduğu söylenebilir. Ayrıca sürekli boğuştuğu alkolizm ve madde bağımlılığının da, Sovyet gençliğine iyi bir örnek olmayacağı düşüncesi ile, önünün kapanmasında bir neden olduğu söylenebilir. Bununla beraber popülaritesi gelişmeye devam eder ve taşınabilir teyp kaydedicilerinin ve daha sonra kasetlerin SSCB'de yaygınlaşması ile amatör kayıtlarla çalışmaları elden ele dolaşmaya başlar.

Eşi bulunmaz tarzıyla ve sosyal ve politik sorunları alaycı ve gündelik bir dille konu alan şarkı sözleriyle gittikçe tanınır hale gelir. Şarkıları ülkenin her köşesine, milyonlarca Sovyet vatandaşına ulaşır. Özellikle ev partilerinde ve amatör konserlerde onun şarkıları söylenir.

Vısotskiy ilk eşi Iza Zhukova'dan boşandıktan sonra 1961'de Ludmila Abramova ile tanışır ve 1965'te evlenir. Arkadi be Nikita adında iki çocukları olur. Ancak Vısotskiy Ludmila ile evlilği de yürümez ve ayrılırlar. O dönem bir Sovyet-Fransız ortak yapımı için Mosfilm Stüdyolarında çalışan Rus asıllı Fransız aktris Marina Vladi'ye aşık olur. Marina daha önce evlenmiştir ve bu evlilikten 3 çocuğu bulunmaktadır. Vladimir'in ise 2 çocuğu vardır.

Sovyetler Birliği'ndeki bu egzotik Fransız kadını ile Tüm Sovyetler'de üne sahip olan Vladimir'in aşkı büyük bir tutku ile başlamış olur. 1969'da evlenirler. 10 yıl boyunca zaman zaman ayrı ülkelerde yaşamalarına rağmen aşkları devam eder. Marina Moskova'da daha çok zaman harcamak için Fransa'daki kariyerini yavaşlatırken Vısotskiy'nin arkadaşları da onun daha fazla yurt dışına çıkabilmesinin yollarını ararlar. Marina kendisine Sovyetler Birliği'ne sınırsız giriş hakkı veren visaya sahip olmak için Fransız Komünist Partisi'ne üye olur. Bu üyelik şarkıcının anti Sovyet şarkılarından bıkmış olan Sovyet Hükümetinin de Vısotskiy'e davranışlarında yumuşamaya sebep olur.

Bu uzun mesafeli aşkın zorlukları sanatçının "07", "Она была в Париже (O Paris'te idi)" gibi birçok şarkısına konu olmuştur.

1970'lerde Vısotskiy alkolizm batağına düşer ve bu bela ile uğraşır. Zaman zaman bunlara morfin ve diğer uyuşturucu madde bağımlılıkları da katılır. Cinnet ve bunalımlarla geçen bu madde bağımlılığı ve alkolizm döneminin izleri çalışmalarında zaman zaman mecazi zaman zaman direkt olarak yansır. Bu dönem aynı zamanda popülaritesinin de doruğa çıktığı dönemdir. Vladi'nin kocası hakkında yazdığı kitapta tanımlandığı gibi yaz gecelerinde çıkılan yürüşlerinde açık pencerelerden Vısotskiy'nin bildik yanık sesini duymak mümkündür.

Artık onun müzikal gerçekliğini görmezlikten gelmek mümkün değildir. Melodiya 1970'lerin sonunda onun bazı şarkılarını yayınlar. Ama onun yaratıcı eserlerinin zaten kasetlerinin insanların elden ele dolaştırdığı ve bilinen şarkılarının çok az bir kısmını. Aynı dönemde Vısotskiy film ve tiyatro sanatçısı olarak da devlet tarafından da tanınır. Buluşma yeri değiştirilemez adlı 1940'ların sonundaki Stalinist dönemdeki iki savaş suçlusunun konu edildiği televizyon dizisinde rol alır. Bu parlak aktörlük kariyerine rağmen Vsotskiy tüm ülkeyi dolaştığı konser turlarına devam etti. Bu dönemde düzenli içme alışkanlığı ile sağlığını büsbütün bozdu. Vısotskiy 42 yaşında Moskova'da aşırı doz uyuşturucu ya da alkol sebebiyle gerçekleştiği sanılan bir kalp krizi ile ölür.

Vısotskiy'nin mezarı

Vısotskiy ölümünden sonra naaşı bir süre Taganka Tiyatrosu'nda katafaltta muhafaza edildi. Daha sonra Moskova Vagankovskoye mezarlığı'nda defnedildi. Sayılarının milyona vardığı tahmin edilen Sovyet vatandaşı o zamanlarda devam etmekte olan olimpiyat stadyumunu hiçbir resmi organizasyon olmadığı halde kendiliklerinden terkederek cenaze törenine katıldı. Bu derece büyük bir ilgi tekrar ancak Papa II.John Paul'un 2005'teki cenazesinde görülebilecekti.

Sovyetler Birliği'nin Olimpiyatlar nedeni ile büyük bir sınava giren birlik beraberlik imajı devlet tarafından tanınmakta tereddüd edilen bu yeraltı şarkıcısının bu kadar ilgi görmesi ve yüzbinlerin cenaze törenine katılması ile bir miktar darbe almıştı.

Yıllar içinde çiçeklerle süslü mezarı birçok neslin buluştuğu bir hacc yerine dönüştü. Ancak mezarı ailesi ve eşi arasındaki bir anlaşmazlık konusu oldu. Soyut bir beton çalışma isteyen eşine karşı Vısotskiy'nin ailesi Vısotskiy'nin heykelinin olduğu gerçekçi bir mezarda ısrar etti.

Vısotskiy'nin kişiliğine göre oldukça ciddi olan heykeli birçok mecazi simgelerle onun hayatını çağrıştıran simge ve resimlerle süslendi. En belirgin sembol heykeli tamamen saran melek kanatlarıdır. Bu kanatların onun tüm baski altindaki insanlar için önemini simgelediği düşünülebilir. Vücudunu saran kanatlar yeteneklerini tam olarak sergilemesine izin vermeyen baskıcı sanat politikalarını temsil eder.

Ölümünden itibaren birçok Rus şarkıcı ve şair onun yaşamı ile ilgili şiirler şarkılar yazdılar. Bunların en çok bilineni Yuriy Vizbor'un "Vısotskiye'e mektup" (1982) ve "Bulat Okudzhava'nın "Volodya Vısotskiy Hakkında" (1980) adlı eserleridir.

Her sene Vısotskiy'nin doğum gününde Rusya'da ve Dünya'da özellikle de Avrupa'da birçok organizasyon düzenlenir. Vısotskiy'nin Amerika'daki muhalif sanatçı Bob Dylan'ın Sovyetler Birliği'ndeki eşi olduğu söylenebilir.

Kocasının ölümünden sonra Vladi, arkadaşı Simone Signoret'in de ısrarları ile Vısotkiy'le geçirdiği yılları anlatan bir kitap yazdı. Kitap Vladimir'in yetenekleri ve onun uzlaşmaz kişiliğini anlatır. Kitap Fransızca yazılmış ve hemen peşinden Vladi ve profesyonel bir çevirmen tarafından Rusça'ya çevirilmiştir. Kitap Rusya'da hayranları tarafından geniş bir ilgi görmüş ve bu güzel şarkıları onlara veren kişiyi onlara anlatmıştır.

Lyudmila Juravlyova tarafından bulunan bir astroit'e anısı için 2374 Vladvyotskiy adı verilmiştir.

Filmografi

 1959 — Sverstnitsı (Сверстницы) - Mosfilm; Yönetmen: V. Ordynskiy
 1961 — Karyera Dimı Gorina (Карьера Димы Горина) – M. Gorki Stüdyosu Yönetmen: F. Dovlatyan & L. Mirskiy
 1962 — 713-ii Prosit Posadku (713-й просит посадку) – Lenfilm; Yönetmen: G. Nikulin
 1962 — Uvolneniya na bereg (Увольнение на берег) – Mosfilm; Yönetmen: F. Mironer
 1963 — Ştrafnoy udar (Штрафной удар) – M. Gorkiy Studyosu; Yönetmen: V. Dorman
 1963 — Jivıye i mörtıe (Живые и мёртвые) – Mosfilm; Yönetmen: A. Stolper
 1965 — Na Zavtraşney Ulitse (На завтрашней улице) – Mosfilm; Yönetmen: F. Filipov
 1965 — Naş Dom (Наш дом) – Mosfilm; Yönetmen: V. Pronin
 1965 — Stryapuha (Стряпуха) – Mosfilm; Yönetmen: E. Keosyan
 1966 — Ya rodom iz detstva (Я родом из детства) – Belarusfilm; Yönetmen: V. Turov
 1966 — Saşa-Saşenka (Саша-Сашенька) – Belarusfilm; Yönetmen: V. Şetverikov
 1967 — Vertikal (Вертикаль) – Odessa Film Stüdyosu; Yönetmen: Stanislav Govorukhin & B. Durov
 1967 — Korotkiye vstreçi (Короткие встречи) – Odessa Film Stüdyosu; Yönetmen: K. Muratova
 1967 — Voyna pod krışami (Война под крышами) – Belarusfilm; Yönetmen: V. Turov
 1968 — İnterventsiya (Интервенция) – Lenfilm; Yönetmen: Gennadi Poloka
 1968 — Hozyain taygi (Хозяин тайги) – Mosfilm; Yönetmen: V. Nazarov
 1968 — Slujili dva tovarişya (Служили два товарища) – Mosfilm; Yönetmen: E. Karyelov
 1969 — Opasnıe gastroli (Опасные гастроли) – Odessa Film Studio; Yönetmen: G. Yungvald-Hilkeviç
 1969 — Belıy Vzrıv (Белый взрыв) – Odessa Film Stüdyosu; Yönetmen: Stanislav Govorukhin
 1972 — Çetvörtıy (Четвёртый) – Mosfilm; Yönetmen: A. Stolper
 1973 — Plohoy horoshiy çelovek (Плохой хороший человек) – Lenfilm; Yönetmen: I. Heyfits
 1974 — Yedinstvennaya daroga (Единственная дорога) – Mosfilm & Titograd Stüdyosu; Yönetmen: V. Pavlovich
 1975 — Yedinstvennaya (Единственная) – Lenfilm; Yönetmen: I. Heifits
 1975 — Begstvo mistera McKinley (Бегство мистера Мак-Кинли) – Mosfilm; Yönetmen: M. Shveitser
 1976 — Skaz pro to, kak tsar Pötr arapa jenil (Сказ про то, как царь Пётр арапа женил) – Mosfilm; Yönetmen: A. Mitta
 1977 — Ani Vdboöm (Они вдвоём) – Mafilm; Yönetmen: M. Mészáros
 1979 — Mesto vstrechi izmenit nelzya (Место встречи изменить нельзя) – Odessa Film Stüdyosu; Yönetmen: Stanislav Govorukhin
 1980 — Malenkiy trajedi (Маленькие трагедии) – Mosfilm; Yönetmen: M. Shveitser

Dış bağlantılar

 Vladimir Vısotskiy
  V.S. Vysotsky Foundation (Mariya Shkolnikova) "Vsotski hakkında her şey"
  V.S. Vysotsky Foundation (Mariya Shkolnikova) "Vsotski hakkında her şey"
  http://vagalecs.narod.ru/Vysotsk.htm
  "Vladimir Vysotsky - konuşan diller"
  bards.ru  Çoğu şarkısının sözleri
  vysotsky.km.ru
  vv.uka.ru  ("fonoteka": MP3 formatında şarkıları)
  zeuhl.academ.org (MP3 dosyalar)
  www.zipsites.ru  (Sanatçının MP3 formatında 900 şarkısı)

  Vsotski Biyografisi
  Şiirler ve Vladimir Vysotsky Şarkıları

1938 doğumlular
Moskova doğumlu müzisyenler
1980 yılında ölenler
Rus gitaristler
Rus besteciler
Rus şairler
Rus tiyatro oyuncuları
Moskova'da defnedilenler
20. yüzyıl erkek şarkıcıları

Vladimir Vısotski


Jan van Amstel sau Jan de Hollander () a fost un pictor neerlandez.

Biografie
Jan van Amstel s-a născut la Amsterdam. În sau înainte de 1528, van Amstel s-a mutat la Anvers; în acel an a intrat în Breasla Sfântului Luca al orașului. S-a căsătorit cu Adriane van Doornicke, care, după moartea sa, s-a recăsătorit și a dat naștere în 1544 viitorului pictor Gillis van Coninxloo. Este, de asemenea, probabil fratele mai mare al lui Pieter Aertsen și cumnatul lui Pieter Coecke van Aelst. A murit în Anvers.

Van Amstel este, posibil, același cu Monogrammistul Brunswick, pentru semnătura lui J. V. AMSL care apare pe Hrănirea săracilor sau Hrănirea celor 5.000.

Note

Legături externe

 Jan van Amstel pe Artcyclopedia
 Informația de la Institutul Olandez pentru Istoria Artei

Nașteri în anii 1500
Decese în anii 1540
Pictori neerlandezi
Pictori renascentiști
Pictori flamanzi
Oameni din Amsterdam
Membri din Antwerp ai Gildei Sfântului Luca

Jan van Amstel


HMS Vengeance (R71) was a  light aircraft carrier built for the Royal Navy during World War II. The carrier served in three navies during her career: the Royal Navy, the Royal Australian Navy (as HMAS Vengeance, from 1952 to 1955), and the Brazilian Navy (as NAeL Minas Gerais, from 1956 to 2001).

Constructed during World War II, Vengeance was one of the few ships in her class to be completed before the war's end, but she did not see active service. The ship spent the next few years as an aircraft transport and training carrier before she was sent on an experimental cruise to learn how well ships and personnel could function in extreme Arctic conditions. In late 1952, Vengeance was loaned to the Royal Australian Navy (RAN) as a replacement for the delayed aircraft carrier . She remained in Australian waters, operating as an aircraft carrier and training ship, for the majority of her three-year loan, and was returned to the Royal Navy (RN) in August 1955.

Instead of returning to RN service, the carrier was sold in 1956 to Brazil, and entered service after major upgrades, which allowed the ship to operate jet aircraft. Renamed Minas Gerais, the carrier remained in operation until 2001. Several attempts were made to sell the ship, including a listing on eBay, before she was sold for scrap and taken to Alang for breaking up.

Design and construction

Vengeance was constructed by Swan Hunter. She was laid down on 16 November 1942, and launched on 23 February 1944. Construction was completed on 15 January 1945, and Vengeance was commissioned into the RN.

The Colossus-class carriers were intended to be 'disposable warships': they were to be operated during World War II and scrapped at the end of hostilities or within three years of entering service. Despite this prediction, Vengeance had a service life of over 55 years.

Weapons and systems
Her initial armament consisted of six quadruple QF 2 pounder naval guns (known as pom-poms) and 19 Oerlikon 20 mm cannon. In 1945, after being assigned to the British Pacific Fleet, eight of the Oerlikons were replaced with eight single Bofors 40 mm guns; these guns provided better protection against Japanese kamikaze aircraft.

When commissioned into the RAN in 1952, the weapons outfit included 12 Bofors 40 mm guns and 32 Oerlikon 20 mm cannon.

Aircraft
During her service in the RAN, Vengeance carried a squadron each of Hawker Sea Furies and Fairey Fireflies. The carrier's air group included three Bristol Sycamore, acquired by the RAN after observing the performance of a United States Navy Sycamore operating from  during her Korean War deployment. Although not the first helicopters to see military service in Australia (that title belonging to a Sikorsky S-51 of the Royal Australian Air Force), the Sycamores formed the first Australian military helicopter squadron, and led to the establishment of Australia's first helicopter pilot school. All three helicopters were brought out from England aboard Vengeance.

Operational history

RN service

On 11 March 1945, Vengeance left the River Clyde for working-up trials in Malta. These were completed by 21 May, when she was assigned to the 11th Aircraft Carrier Squadron of the British Pacific Fleet. The carrier sailed to Sydney via Alexandria, Port Said, Trincomalee, and Fremantle, arriving on 26 July. While alongside in Sydney, eight Oerlikons were replaced with eight single Bofors 40 mm guns; these guns provided better protection against Japanese kamikaze aircraft. Vengeance was assigned to Task Group 111.2 of the British Pacific Fleet, and was to be deployed as part of the force attacking Japanese-held Truk, but did not leave Sydney until the war ended. Following the end of the war Vengeance was ordered to Hong Kong, and on 3 September was used as the venue for the Japanese surrender of the territory.

She remained in the area until the end of 1945, sailed to Australia for a refit, then returned to Hong Kong. In April 1946, Vengeance delivered No. 11 and No. 17 Squadrons of the Royal Air Force to Miho, Ibaraki in Japan, where they were assigned as part of British Commonwealth Occupation Force. Vengeance remained in Eastern waters until 20 July 1946, when she departed for England. The ship arrived at Devonport on 13 August after visiting Trincomalee, and at the end of the year was reassigned as a Scotland-based training carrier.

Vengeance visited Oslo and Trondheim in June 1947, with First Sea Lord Sir John Cunningham aboard. During early 1948, the carrier was attached to the 3rd Aircraft Carrier Squadron, part of the British Home Fleet.
She visited St Helena in October, and cruised with the Squadron in South African waters until mid-November. On her return to the UK, Vengeance was converted for Arctic conditions, and from 5 February 1949 to 8 March 1949 operated in Arctic waters as part of Operation Rusty: an experimental cruise to determine how well ships, aircraft, and personnel functioned in extreme cold.

Loan to Australia
In June 1951, following the receipt of advice that the Australian aircraft carrier  would not be completed until at least March 1954, the Australian Defence Committee recommended that Australia request the RN loan a carrier to the RAN. The new predicted date of completion for Melbourne was 21 months later than previous predictions, on which the establishment of two-carrier naval aviation in the RAN had been dependent. The Navy sought a four-year loan of an aircraft carrier from late 1952 to late 1956, to cover both the delays with Melbourne and the planned upgrading of  once Melbourne was in service. The Australian government proposed that the loaned carrier be modified to operate both Sea Venom and Gannet aircraft, so that Melbourne and the loaned carrier could both see active service while Sydney was upgraded, but withdrew the suggestion when informed by the Admiralty that providing such capability would require the installation of a new arrestor cable system, prevent the loaned carrier from entering service until at least March 1954, and would be paid for entirely by Australia. Several smaller modifications were approved and paid for by Australia, including the installation of additional aircrew accommodation.

Vengeance was the carrier selected for the loan, and modifications for Australian service were completed in January 1952. In order to provide personnel for the loaned carrier, the RAN had to place the light cruiser  into reserve. The loan was approved, with the British government choosing not to charge Australia for the loan, but stating that all operational costs would be met by the RAN, including the initial outfit of stores. In mid-1952, the liner Asturias was chartered by the RAN to transport a commissioning crew to England.

RAN service
Vengeance was transferred to the Royal Australian Navy on 13 November 1952. She was recommissioned as an Australian ship on this date, and received the prefix HMAS. Departing from Devonport at the end of 1952, the carrier sailed to Australia via the Mediterranean, and arrived in Fremantle on 26 February 1953. She reached Sydney in March, and was marked as fully operational in June. In late 1953, Vengeance was prepared for a deployment to Korea, to support the United Nations enforcement of the July 1953 armistice. The deployment did not go ahead: HMAS Sydney was sent instead.

From February until April 1954, Vengeance was tasked with escorting the royal yacht  through Australian waters during the Royal Visit of Queen Elizabeth II to Australia. On 9 March 1954, while in Port Philip Bay, a whaler transporting 30 sailors to the carrier hit a series of freak waves and capsized. Two sailors were killed. Navy divers were involved in rescuing the survivors, with one earning the British Empire Medal for his efforts. On 3 April, while escorting Gothic to the Cocos Islands with the destroyers  and  accompanying, Vengeances ship's company assembled on the flight deck and positioned themselves to form the Queen's signature. After later seeing an aerial photograph of this, Her Majesty had a message sent to the carrier, saying "Thank you for the original forgery." On 5 April, after arriving at the Cocos Islands, Vengeance was involved in a collision with Bataan while the destroyer attempted to refuel from the carrier. Bataans bow made contact with Vengeance's side, but the damage was minor, and both ships returned to Sydney in May without assistance, after visiting Manus Island and Rabaul.

In June 1954, Vengeance was removed from active service and reclassified as the RAN's primary training ship. The previous training ship, the cruiser , had been earmarked in mid-1953 to be decommissioned and scrapped, as modernising her would have been uneconomical. At the same time, the RAN was exploring avenues to reduce operating costs: the reduction of naval aviation from two active carriers to one would provide significant savings. The removal of Vengeance from active service, combined with the need to find a replacement training ship for Australia which was large enough to accommodate the large number of National Service trainees, saw the carrier placed in the training role. On 31 August, Vengeance accompanied Australia during the latter's final voyage before decommissioning. The carrier sailed to Japan in late October; her first departure from Australian waters while in RAN service. Vengeance returned to Australia in November, after collecting No. 77 Squadron RAAF.

Return to Britain and sale to Brazil
In May 1955, Sydney assumed Vengeances training carrier duties as well as her own flagship and operation duties, while the latter carrier was prepared for the return to England. Vengeance left for the UK in June, stopping in Singapore to collect a squadron of RN helicopters. Arriving on 13 August, her RAN crew prepared the carrier for reserve, and Vengeance was decommissioned on 25 October. The personnel were used as the first ship's company of , which was commissioned on 28 October 1955.

Vengeance was not reactivated for RN use, and on 14 December 1956, the carrier was sold by the Admiralty to Brazil for US$9 million. From mid-1957 until December 1960, the carrier underwent a massive refit and reconstruction at Verolme Dock in Rotterdam, which cost US$27 million. Modifications included the installation of an 8.5-degree angled flight deck, a more powerful steam catapult, stronger arresting gear, reinforced hangar lifts and a mirror landing aid. This was to allow the operation of jet aircraft, which were larger, faster, and heavier than the propeller aircraft previously operated by the carrier. A new superstructure was fitted, including a large lattice mast to support a new radar suite and fire control system. Boiler capacity was increased, and the internal electrics were converted to AC power. The length of the modernisation refit meant that while the carrier was the first purchased by a Latin American nation, she was the second to enter service; another Colossus-class carrier entered service with the Argentine Navy as  in July 1959.

The carrier was commissioned into the Marinha do Brasil (MB, Brazilian Navy) as NAeL Minas Gerais on 6 December 1960. She departed Rotterdam for Rio de Janeiro on 13 January 1961.

MB service

In 1965, President Humberto de Alencar Castelo Branco outlawed the operation of fixed-wing aircraft by the MB; this remained the responsibility of the Força Aérea Brasileira (FAB, Brazilian Air Force). As a result, Minas Gerais was required to embark two air groups: the Navy operated helicopters while the Air Force operated S-2 Tracker aircraft. Consequently, the ship spent most of her Brazilian career operating as an anti-submarine warfare carrier.

Minas Gerais underwent another major refit from 1976 to 1981, during which her radar suite was updated, datalinks were installed, and the ship's life expectancy was increased to the 1990s. From 1986, engine and funding problems saw the Argentine Navy's  confined to port, making Minas Gerais the only operating carrier in the South American region.

From July 1991 to October 1993, the carrier underwent another modernisation refit; the work included refurbishment of her propulsion system, upgrades to the command and control system and radars, and replacement of the ship's Bofors with Mistral surface-to-air missiles. In 1999, the MB acquired 20 A-4KU Skyhawks and 3 TA-4KU trainer aircraft from the Kuwait Air Force; the first time since the carrier's commissioning that Forca Aeronaval da Marinha (Brazilian Navy Aviation) had been permitted to own and operate fixed-wing aircraft.

Decommissioning and fate
Minas Gerais was decommissioned on 16 October 2001: the last of the World War II-era light aircraft carriers to leave service. At the time of her decommissioning, she was the oldest active aircraft carrier in the world (a title passed on to the 1961-commissioned ). The carrier was marked for sale in 2002, and was actively sought after by British naval associations for return to England and preservation as a museum ship, although they were unable to raise the required money.

Just before Christmas 2003, the carrier was listed for sale on auction website eBay by a user claiming to be a shipbroker representing the owner. Bidding reached £4 million before the auction was removed from the website under rules preventing the sale of military ordnance. An auction in Rio de Janeiro in February 2004 also failed to sell the ship. Sometime between February and July 2004, the carrier was towed to the ship breaking yards at Alang, India, for dismantling.

Citations

References

Books

Journal articles

Newspaper articles

Websites

External links and further reading

 – an autobiography by James Lovelock. The first part of chapter 4 (pp. 91–99) contains Lovelock's recount of the 1949 Vengeance voyage into Arctic waters.
Friends of the Vengeance – the proposal to convert Vengeance/Minas Gerais into a museum ship.

Colossus-class aircraft carriers
Ships built by Swan Hunter
Ships built on the River Tyne
1944 ships
World War II aircraft carriers of the United Kingdom
Cold War aircraft carriers of the United Kingdom
Cold War aircraft carriers of Australia

HMS Vengeance (R71)


Los arquiteniglosos (Architaenioglossa) son un antiguo orden de los moluscos gastrópodos que se caracterizan por la presencia branquias y pulmón para la respiración aérea, con frecuencia presentan un opérculo. Se trata principalmente de y moluscos terrestres de agua dulce agrupados en el superorden Caenogastropoda

Este es grupo informal de clasificación que se ha demostrado ser polifilético en un estudio realizado por Harasewych et al., publicado en 1998.

Taxonomía
 Superfamilia Ampullarioidea
 Familia Ampullariidae
 † Familia Naricopsinidae
 Superfamilia Cyclophoroidea
 Familia Cyclophoridae
 Familia Aciculidae
 Familia Craspedopomatidae
 Familia Diplommatinidae
 † Familia Ferussinidae
 Familia Maizaniidae
 Familia Megalomastomatidae
 Familia Neocyclotidae
 Familia Pupinidae
 Superfamilia Viviparoidea
 Familia Viviparidae
 † Familia Pliopholygidae

(Las familias que son exclusivamente fósiles se indican con una cruz †)

Referencias

Enlaces externos

 Architaenioglossa
 Apple snails ( Ampullaridae )

Vídeos
 Aquarium.The Apple Snail.

Gastropoda

Architaenioglossa


Das Parlament Kurdistans (, kurz Perlemanî Kurdistan) oder PK ist seit 1991 das Einkammer-Parlament der Autonomen Region Kurdistan im Irak. Parlamentspräsident ist seit 2013 Yousef Mohammed Sadiq, sein Stellvertreter Jaafer Nimki.

Das Parlament Kurdistans besteht aus Vertretern verschiedener politischer Parteien oder Listen, die für vier Jahre gewählt werden, um als Repräsentanten ihrer jeweiligen Provinz zu dienen. Das Parlament wird als Nationalversammlung bezeichnet. Die letzte Wahl fand am 30. September 2018 statt.

Das Parlament ist eine aus 111 Mitgliedern bestehende Körperschaft, wobei 11 Sitze für nicht-kurdische Minderheitengemeinschaften der Region Kurdistan reserviert sind. Das Gebäude befindet sich in Arbil, der offiziellen Hauptstadt der Autonomen Region Kurdistan.

Das Parlament hält zwei Sitzungen pro Jahr ab, wobei jede Sitzung eine Spanne von vier Monaten über das ganze Jahr umfasst. Es arbeitet durch Ausschüsse für bestimmte Bereiche wie Gesetzesangelegenheiten, Bildung, Finanzen und Wirtschaft, Außenbeziehungen und Kultur. Gesetzesvorschläge und -Entwürfe werden durch den Ministerrat oder durch mindestens zehn einzelne Mitglieder des Parlaments initiiert, um dann darüber abzustimmen und es schließlich durch den Präsidenten der Autonomen Region Kurdistan verabschieden zu lassen.

Struktur

Es gibt 111 Sitze, wie vom Gesetz Nr. 1 festgeschrieben, welches durch den Nationalrat 1992 verabschiedet wurde. Zurzeit halten Frauen 39 Abgeordnetensitze inne. Das Gesetz schreibt vor, dass mindestens 30 % der Parlamentarier Frauen sein sollen. Elf Sitze sind für die assyrisch-aramäische, die armenische und die turkmenische Bevölkerungsgruppe in den von der Regionalregierung verwalteten Provinzen reserviert.

Zusammensetzung
Im Parlament befinden sich folgende Parteien bzw. Bündnisse:
 Gorran
 Demokratische Partei Kurdistans
 Patriotische Union Kurdistans
 Islamische Union Kurdistan (Yekgrtu)
 Islamische Gemeinschaft in Kurdistan (Komall)
 Bewegung Neue Generation
 Islamische Bewegung Kurdistans
 Demokratisch-Sozialistische Partei Kurdistans
 Soziale Gerechtigkeit und Freiheitsliste (Kurdische Kommunistische Partei)
 Dritte Richtung – Partei der Werktätigen
 Turkmen Development List
 Turkmen Reform List
 Irbil Turkmen List
 Turkmen Front
 Rafidain List
 Chaldean, Assyrian and Syriac Assembly
 Abna Rafidain
 Barwan Isan (Unabhängiger Kandidat)

Weblinks
 Offizielle Webseite (englisch)

Einzelnachweise

Autonome Region Kurdistan
Politik (Kurdistan)
Irak
Organisation (Erbil)
Gegründet 1992
Parlament (Irak)

Parlament Kurdistans


L'église Notre-Dame-du-Sacré-Cœur de Cœuilly est une église catholique située rue Elisa-Roubaud à Champigny-sur-Marne, dans le Val-de-Marne. Elle tient son nom de Cœuilly, un des dix quartiers de la ville.

Histoire
Elle a été construite en remplacement de l'ancienne église devenue trop petite.

Les travaux, dus à l'architecte Guy Varnier, ont été terminés en 1958.

Architecture
C'est un bâtiment au plan rectangulaire. Son toit est à pente inversée. Un grand portail, protégé par un auvent en béton et encadré de baies, s'ouvre sur un escalier descendant vers la rue. L'intérieur de l'édifice est illuminé de vitraux quandrangulaires.

Notes et références

Champigny
Église dédiée à Notre-Dame
Champigny-sur-Marne

Église Notre-Dame-du-Sacré-Cœur de Cœuilly


La península de Harilaid es una pequeña península del mar Báltico localizada en la costa noroeste de la isla de Saaremaa en Estonia. No se debe confundir con el islote de Harilaid que se encuentra entre las islas de Vormsi y Hiiumaa.

Harilaid cubre un área de 4,5 km² y tiene una superficie baja (la elevación más alta es de 4,6 m). Está conectada al continente por una estrecha franja de tierra de 300 m, y era una isla separada hasta el final del .

Véase también
Geografía de Estonia
Geografía de Europa

Referencias

Penínsulas del mar Báltico
Penínsulas de Estonia
Condado de Saare

Península de Harilaid


Beylerbeyi Sarayı, İstanbul'un Üsküdar ilçesinde bulunan yazlık bir Osmanlı sarayıydı. Günümüzde müze olarak kullanılan Beylerbeyi Sarayı, kendisine bağlı çeşitli yapı ve diğer unsurlardan oluşan bir kompleksin parçasıdır. Adını, bulunduğu Beylerbeyi semtinden alır. Osmanlı Padişahı Abdülaziz'in talimatıyla, 1863-1865 yıllarında, Sarkis Balyan'ın mimarlığında inşa edilmiştir.

Tarihi

Günümüzdeki saray inşa edilmeden önce bu bölgede, 1832'de inşa edilen ahşap bir saray ile bünyesindeki bazı yapılar vardı. Osmanlı Padişahı II. Mahmud tarafından yazlık bir saray olarak yaptırılan bu yapıda 1851 yılında, Padişah Abdülmecid konakladığı sırada bir yangın çıktı. Bu tarihten itibaren "uğursuz" olduğu gerekçesiyle kullanılmadı ve tahta geçen Abdülaziz'in talimatıyla 1861 yılında yıkıldı.  Günümüzdeki sarayın inşasına, 6 Ağustos 1863'te başlandı. Sarayın yapımı 1864'te tamamlandı; eşyasının seçimi, yapımı ve yerleştirilmesi tamamlandıktan sonra  resmî açılış 21 Nisan 1865'te gerçekleşti.

Abdülaziz, her yıl genellikle Nisan ayının sonlarında diğer yazlık saraylarla birlikte Beylerbeyi Sarayı'nı kullanmış; kendisinin Avrupa seyahatinden sonra bu ziyareti iade etmek ve Süveyş Kanalı'nın açılışı nedeniyle nezaket ziyaretinde bulunmak isteyen bazı devlet başkanlarını bu sarayda ağırlamıştır.

II. Abdülhamid'in saltanatının başında çıkan 93 Harbi sırasında önce muhacirler, daha sonra da yaralı gazilerin bir kısmın bu sarayda iskân ve tedavi edildiler. Beylerbeyi Sarayı, 1909 yılında mimar Vedat Tek tarafından onarıldı. II. Abdülhamid yaşamının son altı yılını bu sarayda ev hapsinde geçirdi ve 10 Şubat 1918'de bu sarayda öldü.

Saray,  cumhuriyet döneminde 1925 tarihli bir bakanlar kurulu kararnamesi ile Milli Saraylar Başkanlığı yönetimine bırakıldı. 1934 yılında cumhurbaşkanı Atatürk'ün davetlisi olarak Türkiye'ye gelen İran Şahı Rızâ Pehlevî bu sarayda ağırlandı. Sarayın büyük bahçesinin bir kısmı Karayollarına, bir kısmı ise Deniz Astsubay Okulu'na verildi. 1973'te inşa edilen Boğaziçi Köprüsü'nün sarayın yakınına yapılması da sarayın bütünlüğün bozulmasına neden oldu. Gerek Boğaziçi Köprüsü'nün yapımı gerekse çeşitli kurumlarca kullanılan yapıları sarayın orijinalliğinin bozulmasına sebep vermiştir. Günümüzde bir müze-saray olarak ziyarete açıktır.

Mimarisi

Asıl saray olan yazlık saray; Rönesans, Barok ve doğu-batı üslubunun kaynaştırılması ile yapılmıştır. Deniz kenarındaki rıhtım üzerinde inşa edilen saray kâgir bir yapı olup yüksek bir bodrumun üzerine yapılmış 2 katlı bir yapıdır. Saray; Harem (kuzey bölümü) ve Mabeyn-i Hümayun (güney bölümü) dairelerinden oluşup; üç giriş, altı büyük salon 24 oda 1 hamam ve 1 banyo içermektedir. Saray dikdörtgen bir yapıdadır. Sarayın çatısı bütün cepheleri dolaşan bir korkuluk ile gizlenmiştir. Dış görünüşü zemin katla üst katı birbirinden ayıran kuvvetle belirtilmiş bir silme ile ayrılmıştır. Sarayın deniz ve yan cephelerinin orta bölümleri dışarıya doğru taşan üç bölüm halinde düzenlenmiştir. Yapının pencereleri dikdörtgen şeklinde olup kemerlerle süslenmiştir. Pencerelerin ve duvar köşelerinin arasında tek ve çift sütunlar bulunmaktadır. Birinci kat tamamen mermerle, ikinci kat ise mermer benzeri taşlarla döşenmiştir.

Sarayın içi de ahşap oymacılığı, altın nakış işçiliği, resim ve yazı gibi öğelerle süslenmiştir. İki katının planı da ortadaki büyük bir salonun çevresindeki odalardan oluşmaktadır. Zemin katta suyu denizden alınan ve üzeri camekanla örtülü bir havuz bulunmaktadır. Zemin katta salonun köşelerinde toplam dört oda vardır. Zemin kattan üst kata havuzun karşısında bulunan çift kollu geniş bir merdiven ya da servis merdiveninden çıkılır. Üst katta bulunan büyük salona Kabul Salonu denir. İkinci katta büyük salonun dışında iki küçük salon ile deniz ve kara cephesine bakan küçük odalar vardır. Sultan Abdülaziz sarayın iç dekorasyonuna özel bir ilgi göstermiş denize olan tutkusu nedeni ile sarayın tavanlarındaki bazı çerçeve ve kartuşların içine deniz ve gemi temaları işletmiştir. Bunun dışında sülüs ve ta'lik hatlarıyla yazılmış manzumeler vardır. Sarayın harem bölümü ise daha sade düzenlenmiştir. Sarayın Harem, Selamlık ve koltuk kapılarından olmak üzere üç girişi vardır.

Ünlü konuklar
Saray padişahların yanı sıra bugüne kadar birçok ünlü ismi ağırlamıştır. II. Abdülhamid, Balkan Savaşlarından sonra güvenlik nedeniyle Selanik'teki Alatini Köşkü'nden alınıp Beylerbeyi Sarayı'na getirilmiş ve hayatının geri kalan kısmını bu sarayda geçirmiştir. Sarayın ilk önemli yabancı konuğu ise III. Napolyon'un karısı Eugénie de Montijo olmuştur. Sarayın diğer önemli konukları ise Karadağ Kralı I. Nikola, İran Şahı Nasıreddin Şah ile Ayastefanos Antlaşması'nı imzalamak için İstanbul'a gelen Gran Dük Nikolay Pavloviç İgnatyev ve Avusturya-Macaristan İmparatoru Franz Joseph'tir. Cumhuriyet döneminde ise Atatürk'ün davetlisi olarak 1934 yılında İstanbul'a gelen İran Şahı Rıza Pehlevi bu sarayda konuk edilmiştir. 1936 yılında ise Balkan Oyunları Festivali bu sarayda düzenlenmiş ve Mustafa Kemal Atatürk o geceyi Beylerbeyi Sarayı'nda geçirmiştir.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Osmanlı mimarisi
 Beylerbeyi Sarayı Tüneli
 Sultan Abdülaziz Heykeli
 Abdülhamid'in oto piyanosu

Kaynakça
Genel

Özel

Dış bağlantılar

 Milli Saraylar web sitesi  (arşiv)

Türkiye'deki millî saraylar
1864'te tamamlanan konutlar
Osmanlı sarayları
Sarkis Balyan eserleri
Üsküdar'daki müzeler
Üsküdar'daki saraylar
Türkiye'deki Neobarok yapılar
Türkiye'deki tarihî ev müzeleri

Neobarok saraylar

Beylerbeyi Sarayı


Acer pectinatum er lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá Himalajafjöllum og nærliggjandi fjallendi í SV-Kína, Myanmar og Indlandsskaga.  Hann verður að 20 m hár.

Undirtegundir

 Acer pectinatum subsp. forrestii (Diels) A.E.Murray - Sichuan, Yunnan
 Acer pectinatum subsp. laxiflorum (Pax) A.E.Murray - Sichuan, Yunnan
 Acer pectinatum subsp. maximowiczii (Pax) A.E.Murray  - sjá Acer maximowiczii
 Acer pectinatum subsp. pectinatum - Tíbet, Yunnan, Bútan, Assam, Myanmar, Nepal
 Acer pectinatum subsp. taronense (Hub.-Mor.) A.E.Murray - Sichuan, Tíbet, Yunnan, Bútan, Assam, Myanmar

Tilvísanir

Hlynir

Acer pectinatum


Matthew Brownlow (alias: Niall Rafferty), es un personaje ficticio de la serie de televisión británica Hollyoaks, interpretado por el actor Barry Sloane desde el 3 de diciembre de 2007, hasta el 27 de noviembre de 2008.

Es el hijo mayor de Michael Brownlow y Myra McQueen, quien lo tuvo apenas a los 14 años y lo abandonó en una iglesia el día en que nació. Desde entonces Niall ha pasado el resto de su infancia cuidados del hogar.

Entre sus víctimas se encuentran Tina McQueen, que murió de un trauma contundente debido a la explosión causada por Niall; Kieron Hobbs, que murió después de que Niall envenenara su bebida; y Max Cunningham, que murió luego de que Niall lo atropellara el día de su boda.

Referencias

Enlaces externos
 Hollyoaks :: Official Website :: Character :: Niall Rafferty

Rafferty Niall

Niall Rafferty


Bitka na Plješevici, bitka između hrvatskih snaga predvođenih banom i biskupom Petrom Berislavićem protiv osmanske vojske, koja se dogodila 20. svibnja 1520. godine kod Vražje gore na Plješevici, kraj Korenice, u kojoj je ban Berislavić smrtno stradao.

Kontekst
Od početka 1520. godine hrvatske su zemlje bile pod neprestanih provalama turskih akindžija i ostalih pljačkaških četa na različitim mjestima. Dok se to s jedne strane poklopilo s pasivnošću ugarskog kralja Ludovika prema obrambenim zadaćama na granici s Osmanlijama, s druge strane je hrvatski ban Petar Berislavić ograničenim materijalnim i vojnim resursima vlastitim naporima pokušavao braniti rastegnute granice prema Osmanlijama ma dugačkoj liniji: Dubrovnik-Una-Sava-Beograd. Banski napori sami za sebe, bili su preslabi za djelotvornu obranu jer dok bi se primjerice ban bavio istjerivanjem Turaka na jednoj strani, dogodila bi se nova provala na drugoj strani. Početkom svibnja 1520. godine, novi kontigent Osmanlija počeo se okupljati u Krbavi, a malo zatim, stigle su vijesti o novim turskim provalama na prostoru između Krbave, rijeke Une i Senja.

Ratne operacije
Prema verziji događaja koju navodi biograf Petra Berislavića, ban je 20. svibnja, boravio u Otočcu, kada mu je za vrijeme ručka stigao glasnik s viješću o novoj turskoj provali kod Drežnika. Berislavić je ostavio jelo i žurno krenuo za Bihać, gdje je podigao ljude na oružje. Zatim je s vojskom u kojoj su još bili i odlikaši poput Petra Kružića i ini, krenuo kroz Plješivicu (Vražji vrt) prema Drežniku.

Putem je doznao da se jedan veći kontigent Turaka sklonio u goru pokraj Korenice, nakon čega je naredio vojsci da napadne te Turke, što je vojska napravila i natjerala ih u bijeg. Berislavićeva je vojska zatim nastavila progoniti neprijatelja, ali je ovaj malo zaostao iza s neka dva mladića u pratnji. U jednom trenutku je pao s konja dok je pokušavao preskočiti neki panj. Dok se pokušavao ponovno popesti na konja od nekud se pojavilo šezdesetak Turaka koji su navalili na bana, a mladići koji su bili uz njega su pobjegli. Berislavić se branio koliko je mogao, ali su ga Turci na kraju savladali i odsjekli mu glavu. Kad je vojska u potjeri saznala što se dogodilo banu, okrenula se i navalila nazad na te Turke, želeći im preoteti banovo tijelo. Banovo tijelo je kasnije nađeno negdje u gori. Prema banovom biografu, našao ga je knez Ivan Karlović a prema ljetopiscu Ivanu Tomašiću našao ga je neki građanin Bihaća Pavao Mođošić, koji ga je zatim donio u Bihać.

Izvori
 Vjekoslav Klaić, Povijest Hrvata; knjiga peta, Matica hrvatska, Zagreb, 1988., str 343-344.

Hrvatske novovjekovne bitke

Bitka na Plješevici 1520.


Gert Hoogenstrijd ( 1960 ) es un botánico neerlandés, que se especializa en plantas carnívoras. Ha realizado expediciones botánicas a Venezuela

Algunas publicaciones
 . "Heliamphora glabra, eine eindrucksvolle Heliamphora-Art aus dem westlichen Teil des Guayana-Schildes". En: Das Taublatt 54, 2006, pp. 58-70

 . "Vleesetende planten (Las plantas carnívoras)". 2ª edición de Carnivora. 28 pp. 2002

 . "When is solar cooking an option". 1996

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de los Países Bajos del siglo XX
Profesores de los Países Bajos
Escritores en neerlandés
Escritores en inglés del siglo XX
Escritores en alemán del siglo XX
Plantas descritos por Hoogenstrijd

Gert Hoogenstrijd


Mahamadou Dembélé, né le  à Brétigny-sur-Orge, est un footballeur français qui occupe le poste de défenseur central au RFC Seraing.

Biographie

En club
Après avoir commencé le football au CS Brétigny, il rejoint le centre de formation du Paris Saint-Germain en 2012. Alors qu'il arrive en fin de contrat aspirant en juin 2017, il décide de ne pas signer de contrat professionnel avec son club formateur.

RB Salzbourg
Il rejoint alors le RB Salzbourg.

Prêt au FC Liefering
Mahamadou Dembélé est directement prêté au FC Liefering, club appartenant également au groupe Red Bull et évoluant en deuxième division autrichienne. Il dispute son premier match le  contre le Kapfenberger SV (victoire 2-1). Le  il inscrit son premier but lors du match nul 2-2 face au Floridsdorfer AC. Il reste au club un an et demi puisque son prêt prend fin en janvier 2019.

Prêt au Fortuna Sittard
Il est alors à nouveau prêté au Fortuna Sittard. Il débute sous ses nouvelles couleurs le  face au PSV Eindhoven (défaite 5-0). Malheureusement, il se blesse gravement au genou en avril après n'avoir fait que trois apparitions avec la formation hollandaise.

ESTAC Troyes
Le , il s'engage pour trois saisons avec l'ESTAC Troyes. De retour de blessure en , il dispute sa première rencontre en Ligue 2 avec les aubois face à la LB Châteauroux (victoire 2-0).

Prêt au Pau FC
Le , il est prêté jusqu'à la fin de saison au Pau FC afin d'engranger du temps de jeu. Il fait ses débuts le  lors de la défaite 2-1 sur la pelouse des Chamois niortais. En , son prêt est reconduit jusqu'en . Il devient alors un élément majeur de l'effectif palois.

En équipe nationale
Mahamadou Dembélé est international français chez les jeunes, des moins de 16 ans aux moins de 20 ans.

Avec les moins de 17 ans, il participe au championnat d'Europe des moins de 17 ans en 2016. Lors de cette compétition organisée en Azerbaïdjan, il ne joue qu'une seule rencontre. Avec un bilan d'un nul et deux défaites, la France est éliminée dès le premier tour.

Avec les moins de 19 ans, il participe au championnat d'Europe des moins de 19 ans en 2018. Lors de cette compétition qui se déroule en Finlande, il joue trois matchs. La France s'incline en demi-finale face à l'Italie.

Palmarès
 ESTAC Troyes
 Championnat de France D2 (1) :
 Champion : 2020-21.

Notes et références

Liens externes

Naissance à Brétigny-sur-Orge
Naissance en avril 1999
Footballeur français
Joueur du Paris Saint-Germain
Joueur du Red Bull Salzbourg
Joueur du FC Liefering
Joueur du Fortuna Sittard
Joueur de l'ES Troyes AC
Joueur du Pau FC
Joueur du RFC Seraing (167)

Mahamadou Dembélé


Jean-Baptiste-Charles-Joseph Bélanger (Valenciennes, 4. travnja 1790. — Neuilly-sur-Seine, 8. svibnja 1874.) bio je francuski matematičar.

Bélanger je bio profesor na École Centrale des Arts et Manufactures, École polytechnique i na École nationale des ponts et chaussées. Radio je u oblastima hidraulike i hidrodinamike. Za protok vode u vodenim kanalima, 1828. Bélanger je uveo odnos brzine strujanja i kvadratnog korijena ubrzanja zbog gravitacije pomnožen s dubinom strujanja. Njegovo ime nalazi se na popisu 72 znanstvenika ugraviranih na Eifellovom tornju.

Radovi
 Essai sur la solution numérique de quelques problèmes relatifs au mouvement permanent des eaux courantes (1828.)
 Notes sur la mécanique appliquee aux principes de la stabilité des constructions et à la théorie dynamique des machines (1848.)
 Résumé de leçons de géométrie analytique et de calcul infinitésimal (1859.)
 Théorie de la résistance de la torsion et de la flexion plane des solides (1862.)
 Traité de cinématique, Dunod/Gauthier-Villars, Paris  (1864.)
 Traité de la dynamique d'un point matériel, Dunod/Gauthier-Villars, Paris  (1864.)
 Traité de la dynamique des systémes matériels, Dunod/Gauthier-Villars, Paris (1866.)

Literatura
 Hubert Chanson,  Jean-Baptiste Charles Joseph Bélanger (1790-1874), the Backwater Equation and the Bélanger Equation,  The University of Queensland, Division of Civil Engineering, Report No. CH69/08,  Brisbane, Australien, 2008.

Francuski znanstvenici

Jean Baptiste Charles Belanger


Prinsesse Milica Petrović-Njegoš, også kendt som storfyrstinde Militsa Nikolaevna af Rusland ( ; født 14. juli 1866 i Cetinje, Montenegro, død 5. september 1951 i Alexandria, Egypten) blev født som montenegrinsk prinsesse. Hun var datter af Nikola I Petrović-Njegoš af Montenegro og hans kone, Milena Vukotić.

Ægteskab og børn
Milica blev gift 26. juli 1889 i Skt. Petersborg med storfyrst Peter Nikolajevitj af Rusland. Milicas søster, Anastacia var gift med Peters storebror storfyrst Nikolaj Nikolajevitj af Rusland.

Parret fik fire børn:
 Prinsesse Marina Petrovna af Rusland (1892–1981).
 Prins Roman Petrovitj af Rusland (1896–1978).
 Prinsesse Nadesjda Petrovna af Rusland (1898–1988).
 Prinsesse Sofja Petrovna af Rusland (1898–1898)

Noter

Personer fra Montenegro
Huset Petrović-Njegoš

Milica af Montenegro


Marcel Duchamp (28 Temmuz 1887, Blainville-Crevon - 2 Ekim 1968, Neuilly-sur-Seine), Fransız-Amerikalı sanatçı. Asıl adı Henri-Robert-Marcel Duchamp'dır. Yirminci yüzyılda Avrupa ve Kuzey Amerika'nın en önemli sanatçılarından olmuş, II. Dünya Savaşı sonrası Amerika'da pop sanatı ve kavramsal sanat akımlarının temellerinin atılmasında etkili olmuştur.

Duchamp'ın ilk eserleri post-izlenimci üslubunda olmuşsa da daha sonra en etkili Dada sanatçısı olmuştur. Académie Julian okulundan gelip etkisini günümüzün çağdaş sanatçılarına kadar sürdürmüştür. Siyasal görüş olarak bireyci anarşist olarak tanımlanabilir, I. Dünya Savaşı'na karşı çıkıp ABD'ye yerleşmiştir. Max Stirner'in görüşlerinden etkilenmiş, bu fikirleri kendi sanatsal ve bireysel gelişimi için birer dönüş noktası olarak kabul etmiştir.

1. Dünya Savaşı öncesinde birçok sanatçının eserini "retinal" yani sadece göze hitap eder bulmuş ve bunun yerine sanatı "yeniden zihnin hizmetine sunmak gerektiğini" söylemiştir. Doğal olarak Duchamp'ın tabu deviren tarzı, Dada hareketinin ilgisini çekmiştir.

Hazır nesneler / buluntular

Geleneksel ve kabul gören sanat üretim yöntemlerini ironi ve yergi eşliğinde yıkmak Duchamp'ın kariyerinin ana fikirlerinden olmuştur. En çarpıcı ve ikonoklastik üretimi ise diğer sanatçılara en fazla ilham vermiş olan buluntu nesnelerdir.

1913'te ortaya koyduğu ilk hazır nesne olan Bisiklet tekerleği ile birlikte Duchamp sanatsal yeteneğin antitezi olan bir yaratıcı sürece girmiştir. Kendisini geleneksel resimden uzak tutmaya ve sanat eserinin kavramsal değerinin ortaya çıkarmaya çalışmıştır. Nesne sanat eseri olur, çünkü sanatçı onu o şekilde tasarlamıştır.

Duchamp'ın diğer belki de en ünlü hazır nesnesi başaşağı duran bir pisuar olan "Çeşme"'dir. Bu çalışma halkın beğenisinin ve sanatsal tekniklerin sınırlarını zorlamıştır.

Duchamp'ın en ünlü hazır nesnesi; yan yatırıp Çeşme diye adlandırdığı ve "R.Mutt" imzasını attığı, daha sonra da 1917'de New York'taki Bağımsız Sanatçılar Topluluğu'nun ilk sergisine gönderdiği bu porselen pisuardır. Sergi resimlerini seçen komite tarafından yakışıksız bulunduğu, özgün olmadığı ve bir sanat eserini oluşturan şeylere saldırdığı için reddedilmiş olsa da Çeşme modern sanatın gidişatını değiştirdi. Duchamp, Amerikan avangard sanatında gösterişçilik diye nitelendirdiği şeylerle dalga geçmeyi amaçlamıştı. Mahlas olarak kullandığı "R.Mutt" dikkatle seçilmişti.R, Fransız jargonunda "para babası" demek olan Richard'ı ifade ediyordu. Mutt'la ise bu pisuarı üreten JL Mott Ironworks şirketini kastediyordu. Eser, Bağımsız Sanatçılar Topluluğu tarafından reddedildikten sonra, her nasılsa, başkaları, bir sanatçı tarafından sergilenmek için sunulan bir nesneye yeni bir anlam aşılandığını ileri sürdüler. Duchamp, sanatın sanatçının eliyle yapması gerektiğine dair geleneksel görüşe meydan okuyor, sanatçının fikirlerinin yapımından daha önemli olduğunu iddia ediyordu. Prefabrik nesneler sayesinde, belirli bir stile uyma "tuzağı"ndan kurtulduğunu da söylemişti. Duchamp'ın fikirleri daha sonra, 20. yüzyıl sanatının kavramsal gelişiminin temelini oluşturdu.

Parodi
Duchamp'ın parodilerinden birisi, bir Mona Lisa reprodüksiyonu üzerine çizdiği sakal ve bıyıktır. Marcel Duchamp, şişe rafı ya da kar küreği gibi seri üretim ürünlerini heykel olarak sergileyerek "yüksek sanat", "kültür" ve pazardaki ürünler hakkındaki geleneksel düşünce ve kanıları hedef almıştır. Görsel parodilerini eserlerine verdiği isimlerle de güçlendirir: Çeşme isimli eserini "R. Mutt" (Bir yandan Amerikalı sanatçı tarafından yapılmış izlenimi verirken bir yandan da Almancadaki Armut - fakirlik kelimesinin anlamını da kullanarak) olarak imzalaması, üzerine sakal çizdiği Mona Lisa'yı (Fransızca "elle a chaud au cul" olarak okunup "kızın kalçaları yakıcı" olarak tercüme edilebilecek) L.H.O.O.Q. olarak adlandırması gibi..

Sürrealistlerle iş birliği
1923'ten 1954'e kadar zamanının çoğunu satranç oynamakla geçirdi. 1930 ortalarında Sürrealistlerle işbirliği yapıp sergilerine katılmıştır. 1942'de kalıcı olarak New York'a yerleşmiş, 1944'ten itibaren Max Ernst ve André Breton ile birlikte sürrealist dergi VVV'yi yayınlamıştır.

Etkileri
1920'lerde sansasyonel birşekilde sanat yapmayı hayatının sonuna kadar satranç oynamak için bıraktığını açıklasa da, sanatçı-provokatör rolünden tam olarak kopmamıştır. Duchamp Cubism'den Dada'ya ve Sürrealizme birçok sanat akımıyla bağlantılandırılmış, ve Pop sanat (Andy Warhol), Minimalizm (Robert Morris)ve Kavramsal Sanat (Sol LeWitt) gibi birçok akıma yol açmıştır.

Bu üretken sanatçının, sanat tarihine en büyük katkısı, statükoyu kırmak için, var olan normları sorgulama, uyarma, eleştirme, ve oyuncu bir şekilde aşağılama yetisiydi. Kendisi çalışmalarıyla sanatçının bu rolünü tasdik ettirmiştir.

Duchamp'ın Çeşme  eseri 2004 Aralığında İngiliz sanat çevresinden 500 kişinin oylarıyla 20. yüzyılın en etkili eseri seçilmiştir. Bugün de günümüz sanatçıları üzerindeki etkisi devam etmektedir.

Duchamp biyografisi
1887	Rouen yakınlarında Blainville'de doğdu.

1897-1907 Rouen'deki Corneille Lycee'de felsefe, tarih, belagat, aritmetik, fen, İngilizce, Almanca, Latince ve Yunanca içeren ağır ve akademik bir eğitimden geçti. Bu yıllarda izlenimcilik (empresyonizm), simya (alkemi), gizemli bilimler (okültizm) ile ilgilendi. 1904'te Paris'i ziyaret etti.

1908	Courrier Français gazetesinde çalıştı.

1910 	Fovizm ile ilgilendi. Francis Picabia ile tanıştı.

1911 	Futurizm, Orfizm ve biçim ayrışması uygulamaları ile ilgilendi. "Symbolic Overtones" çalışmaları yaptı. Simya ikonografisi "Bahar" adlı resmini etkiledi.
Albert Poisson'un "Simyacıların Teorileri ve Sembolleri" adlı kitabı ile içiçeydi. Kübistlerin "Section d'Or" grubu ile çalışmaya başladı.

1912	İki aylığına Münih'i ziyaret etti. "Merdivenden inen çıplak" adlı tablosu, Section d'Or sergisinden reddedildi. Temmuz ayında "Büyük cam"ın ilk eskizlerine başladı.

1913	St. Genevieve kütüphanesinde çalıştı. "Zaman ve Mekanı Ölçülendirme Sistemi"ni geliştirdi. "Şansın Yasaları" nı konu alan müzikal kompozisyonlar yazdı. New York'a gitti. Dev "Armory Show" sergisine "Merdivenden inen çıplak" ile katıldı. Resim skandal yarattı.

1914	İlk "Ready-Made"ini yarattı.

1915	Yeniden New York'a gitti. Francis Picabia ile buluştu. Arensberg ve Stieglitz'in katkılarıyla çağdaş sanat sergisini açtı. "Büyük Cam" üzerine çalışmaya devam etti. New York Dada hareketinin merkez katılımcısı oldu. Zürih Dada ile bağlantı kurdu.

1917	"Dada ve Anti-Sanat kuramları doğrultusunda, Anti-Sanat niteliği taşıyan çalışmalar yaptı. "Bottle Rock", "L.H.O.O.Q." gibi manifestolarından sonra, New York'taki bir sergiye "R. Mutt" takma adıyla "Çeşme" ismini verdiği porselen bir idrar kabıyla başvurdu ve reddedildi.

1918	New York Dada ile Zürih Dada'nın bir araya gelmesini sağladı.

1921	Saçını kuyruklu yıldız (komet) biçiminde kestirdi. Her türlü sanatsal rekabetten ve kendini kanıtlama çabasından çekildi. Satrançla uğraşmaya başladı.

1926	Man Ray ve Marc Allegret ile beraber "Anemik sinema"yı yaptı.

1934	"Kendi güveyleri tarafından çırılçıplak soyulan gelin" ya da "Büyük cam" adlı toplu çalışmayı yayımladı. New York ve Paris çağdaş sanat sergileri gibi bazı organizasyonlara yardım etmek dışında hiçbir sanatsal etkinlikte bulunmadı. 1920'lerden beri büründüğü içine kapanık tavrı daha da arttı.

1947	Paris'teki Sürrealizm sergisinin gerçekleşmesine büyük yardımı dokundu.

1967	Rouen müzesinde, kardeşleri yontucu Raymond Duchamp-Villon, ressam Gaston Duchamp ve ressam Suzanne Duchamp ile beraber retrospektif sergisi açtı.

1968	Neuilly'de öldü. Daha sonra hayatının son yıllarını ve daha önceki çalışmalarını özetleyen ikinci bir asamblaj açıklandı.

Referans Eserler
 Tompkins, Calvin (1996), Duchamp: A Biography. U.S.: Henry Holt and Company, Inc.
 A Consice History of French Painting, Edward Lucie-Smith, Thames and Hudson, London 1971
 Painting in the Twentieth Century, Werner Haftmann, Lund Humphries, London 1973
 The Cubists, Paul Waldo Schwartz, Thames and Hudson, London 1972
 Surrealist Art, Sarane Alexandrian, Thames and Hudson, London 1970
 20th Century Drawings, Una E. Johnson, Little, Brown and Company Publishement, Toronto 1976
 A History of Industrial Design, Edward Lucie-Smith, Phaidon, Oxford 1983
 An Invitation to See, Helen M. Franc, The Museum of Modern Art, New York 1973
 Modern Sanatın Öyküsü, Norbert Lynton, Çev. Cevat Çapan-Sadi Öziş, Remzi Kitabevi 1980
 A Consice History of Modern Painting, Herbert Read, Thames and Hudson 1974
 The Spritual in Art : Abstract Painting 1890-1985, Los Angeles County Museum of Art, 1985
 Marcel Duchamp biografisi, Metropolitan Müzesi

Kaynakça

1887 doğumlular
Seine-Maritime doğumlular
1968 yılında ölenler
20. yüzyıl Fransız ressamları
20. yüzyıl Fransız heykeltıraşları
20. yüzyıl Fransız yazarları
Fransız satranç oyuncuları
Fransız satranç yazarları
20. yüzyıl Amerikalı ressamları
20. yüzyıl Amerikalı heykeltıraşları
Dadaizm
Académie Julian'da öğrenim görenler
Satranç Olimpiyatı katılımcıları
Fransız çağdaş sanatçılar
Kavramsal sanatçılar
Kübist sanatçılar
Fransız ateistler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Fransız göçmenler
Fransız deneysel sinemacılar
Fransız kütüphaneciler
Lycée Pierre-Corneille'de öğrenim görenler
Oulipo üyeleri
Patafizikçiler
Gerçeküstücü sanatçılar
Ateist yazarlar

Marcel Duchamp


El XV Campeonato Mundial de Atletismo en Pista Cubierta se celebró en Sopot (Polonia) entre el 7 y el 9 de marzo de 2014 bajo la organización de la Asociación Internacional de Federaciones de Atletismo y la Federación Polaca de Atletismo.

Las competiciones se realizaron en la Ergo Arena, situada entre las ciudades de Gdansk y Sopot, con capacidad para 11.000 personas.

Candidatura
El 1 de septiembre de 2011 la IAAF anunció que había recibido ofertas de Polonia y Croacia para albergar el evento. Más tarde, la ciudad de Zagreb (Croacia) retiró su candidatura por falta de financiación. El 11 de noviembre de 2011, en una reunión del Consejo en Mónaco, la IAAF seleccionó a Sopot (Polonia) para albergar el campeonato al ser la única ciudad que mantenía su candidatura.

Calendario

Resultados

Masculino

RM – Récord mundial.

Femenino

Medallero

Referencias

Enlaces externos
Pág. del campeonato  (en inglés)
Resultados oficiales (en inglés)

2014
Atletismo en 2014

Campeonato Mundial de Atletismo en Pista Cubierta de 2014


Kemal Tokak (* 25. April 1989 in Yüreğir) ist ein türkischer Fußballspieler.

Vereinskarriere
Kemal Tokak spielte von 2001 bis 2004 für die Jugendmannschaft von Adanaspor, danach unterschrieb er seinen ersten Vertrag als professioneller Fußballspieler bei Dardanelspor. Sein Debüt für Dardanelspor gab Tokak in der 2. Liga gegen Bursaspor am 7. Mai 2006. Es war gleichzeitig sein einziges und letztes Spiel für Dardanelspor. Er wurde für jeweils eine Saison an Mustafakemalpaşaspor und Orhangazispor ausgeliehen.

Vor Beginn der Saison 2010/11 verließ Kemal Tokak endgültig Dardanelspor und spielte fortan für Samsunspor. In Samsun war er gleich zu Beginn Stammspieler und stieg mit der Mannschaft in die Süper Lig auf. Eine Saison später stieg man jedoch wieder ab.

Nach dem Abstieg wurde der Wechsel Tokaks zu Istanbul Büyükşehir Belediyespor bekanntgegeben. Hier nahm er am Saisonvorbereitungscamp teil und zerstritt sich mit dem Trainer Carlos Carvalhal. Daraufhin löste er nach gegenseitigem Einvernehmen seinen Vertrag mit Istanbul BB auf und verließ den Verein. Kurze Zeit später wurde sein Wechsel zu Gaziantepspor bekanntgegeben.

Bereits nach einer Saison wechselte er erneut seinen Verein und ging zum Erstligisten Mersin İdman Yurdu. Dieser Wechsel kam später doch nicht zustande, sodass Tokak seine Karriere bei Gaziantepspor fortsetzte. Im Sommer 2014 verließ er diesen Klub.

Im Sommer 2014 wechselte Tokak zum Zweitligisten Şanlıurfaspor. Bereits zur nächsten Rückrunde verließ er diesen Klub und wechselte zum Ligarivalen Elazığspor.

In der Wintertransferperiode 2015/16 wechselte Tokak zu Boluspor und zog nach einem Jahr zum Drittligisten Büyükşehir Belediye Erzurumspor weiter. Mit diesem Verein beendete er die Saison als Play-off-Sieger der TFF 2. Lig und stieg damit mit ihm in die TFF 1. Lig auf. Trotz dieses Erfolges trennten sich Tokak und Verein nach gegenseitigem Einvernehmen zum Sommer 2017.

Nationalmannschaft
Tokak spielte 2007 zweimal für die türkische U-18. Seit 2011 kam er mehrfach bei der türkischen A2-Auswahl zum Einsatz. Diese Mannschaft besteht aus Spielern, die zum erweiterten Kader der türkischen Nationalmannschaft gehören.

Im Rahmen des Turniers von Toulon 2012 wurde Tokak im Mai 2012 für die zweite Auswahl der türkischen Nationalmannschaft berufen. Die türkische A2 nominierte hier für Spieler, die jünger als 23 Jahre waren, um die Altersbedingungen für das Turnier zu erfüllen. Die Mannschaft schaffte es bis ins Finale und unterlag dort der Auswahl Mexikos.

Erfolge und Titel
 Mit Samsunspor
 Vizemeister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2010/11

Mit Büyükşehir Belediye Erzurumspor
 Play-off-Sieger der TFF 2. Lig und Aufstieg in die TFF 1. Lig: 2016/17

Auszeichnungen
 Spieler des Jahres von Samsunspor: 2010/11

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Boluspor)
Fußballspieler (Erzurumspor FK)
Fußballspieler (Darıca Gençlerbirliği)
Fußballspieler (Elazığspor)
Fußballspieler (Eyüpspor)
Fußballspieler (Kastamonuspor 1966)
Fußballspieler (Mustafakemalpaşaspor)
Fußballspieler (Orhangazispor)
Fußballspieler (Samsunspor)
Fußballspieler (Gaziantepspor)
Fußballspieler (Şanlıurfaspor)
Fußballspieler (Sarıyer SK)
Fußballspieler (Tuzlaspor)
Geboren 1989
Türke
Mann

Kemal Tokak


Yolanda Vicente González (San Sebastián, 12 de enero de 1975) es  economista y se dedicó a política española entre 2004-2015

Enlaces externos
 Información sobre Yolanda Vicente en el Senado

Políticos del Partido Socialista de Euskadi
Políticos del País Vasco
Políticos de España de ámbito estatal
Alcaldes de España del reinado de Felipe VI
Senadores por la provincia de Álava
Senadores de la VIII Legislatura de España
Senadores de la IX Legislatura de España
Senadores de la X Legislatura de España
Nacidos en San Sebastián

Yolanda Vicente González


An Schizostachyum lumampao in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Francisco Manuel Blanco, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Elmer Drew Merrill. An Schizostachyum lumampao in nahilalakip ha genus nga Schizostachyum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Schizostachyum

Schizostachyum lumampao


Eva Fog (født 1979) er digital pædagog, underviser, konsulent, kønsaktivist og ekspert i børns brug af digitale medier samt kvinder og teknologi.

Eva Fog er stifter og forkvinde for teknologiforeningen Digipippi, der arbejder med at få piger til at interessere sig for IT. Hun blev i 2018 udnævnt til "Role Model of the Year" af IT-konferencen "Wondertech" og DigiPippi blev i 2018 udmærket som et foregangseksempel for ligestilling af EU's ligestillingsinstitut.

Eva Fog er uddannet Rudolf Steiner-pædagog i 2009.

Bibliografi

Referencer

Pædagoger fra Danmark

Eva Fog


IKTUS je veslački klub iz Osijeka.

Povijest kluba
Zemljopisni položaj Osijeka na rijeci Dravi, kroz povijest, uvjetovao je i način života stanovništva. Osječani su se bavili ribolovom, trgovinom, prijevozom roba Dravom i Dunavom, uzvodno i nizvodno. Na obali rijeke Drave imali su svoja omiljena izletišta na koja su odlazili veslajući u malim ribarskim čamcima. O povezanosti stanovnika Osijeka s rijekom Dravom govori i podatak da je u drugoj polovici 19. stoljeca gotovo svaka kuća u ulicama uz rijeku imala vlastiti čamac.

Na ideju o osnivanju veslačkog kluba u gradu Osijeku došli su brodari koji su plovili Dravom-Dunavom-Tisom vidjevši slične klubove u susjednoj Mađarskoj.

Godine 1892. brodari Bartošić i Bartovski inicirali su osnivanje veslačkog kluba, a 15. lipnja iste godine donesena je odluka o osnivanju "Ruder Club Drau"" kojem je odmah pristupilo 20-ak mladih osoba. Prema nepotvrđenim podacima klub je postojao do 1895. godine. Razlozi prestanka rada kluba ostaju nepoznati.

Kroz povijest klub je mijenjao imena, a od 1972. dobiva današnje ime "IKTUS".

Najistaknutiji veslači i veslačice
 Maja Anić
 Mirna Rajle Brođanac
 Ivan-Ante Grgić
 Ante Janjić
 Ivan Jukić
 Sonja Kešerac
 Vjekoslav Kolobarić
 Anton Lončarić
 Patrik Lončarić
 Ninoslav Saraga
 Ivica Stojaković
 Teuta Lea Stojaković
 David Šain
 Mario Vekić

Izvori

Iktus
Šport u Osijeku

Veslački klub Iktus


Çiğli Fen Lisesi (eski adıyla İzmir Anadolu Öğretmen Lisesi), İzmir'in Çiğli ilçesinde yer alan bir lisedir. 1995-1996 Eğitim-Öğretim yılında Çiğli Teğmen Ali Rıza Akıncı Lisesi bünyesinde bir hazırlık sınıfıyla eğitim-öğretime başlamış; 1997-1998 eğitim-öğretim yılından itibaren 4 yıl süreyle aynı ilçede bulunan Milli Piyango Anadolu Lisesinde faaliyetlerine devam etmiştir. 07.08.2001 tarihinde yapımı tamamlanan kendi binasına taşınmıştır.

Okul Özellikleri
Okul yatılı ve gündüzlü olarak eğitim vermektedir. Okul sınırları içinde 1 adet pansiyon binası 1 adet öğretmen lojmanı ve kendi binası bulunmaktadır. Okul 4 katlıdır. Kapalı spor salonuna sahiptir.

İzmir Anadolu Öğretmen Lisesi Mezunlar Derneği

Mezunlar derneğini kurmak için yapılanan platform 2006 yılında kurulmuştur ve etkinliklerine sitesi aracılığıyla devam etmektedir.  İAÖL Mezunları

Koordinatları
38°29'41.69"N - 26°56'48.28"E

Kaynakça
 İzmir Anadolu Öğretmen Lisesi

Fen liseleri

Çiğli Fen Lisesi


An Cyrtosperma giganteum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Cyrtosperma giganteum in nahilalakip ha genus nga Cyrtosperma, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtosperma

Cyrtosperma giganteum


Veneto veya Venetia, İtalya'nın 1948 Anayasası ile kısmi bölgesel özerklik verilmiş 20 bölgesinden birisidir. Kuzey-doğu İtalya coğrafi bolgesinde bulunmaktadır. Baş şehri Venedik'tir. Önceleri meşhur Venedik Cumhuriyeti'nin beşiği, daha sonra göç yığınlarının toprağı şimdilerdeyse Veneto. Nüfusu 4.9 milyonu aşıyor. İtalya bölgesinin en zengin ve en endüstrileşmiş bölgelerinden birisidir. Veneto'nun tabii, tarihsel ve sanatsal güzellikleri onu en çok ziyaret edilen bölgesi yapmakta ve her yıl yaklaşık 60 milyon turist gelmektedir. Konuşulan diller, Venedikçe, Latince ve İtalyancadir.

Coğrafya

Veneto, İtalya'nın Kuzeydoğu kısmında yer alır. İtalyan bölgelerinden Emilia-Romagna ve Lombardiya, özerk İtalyan bölgelerinden Trentino Alto Adige/Südtriol ve Friuli-Venezia Giulia ve Avusturya ülkesi ile sınırdır. Alpler ve Adriyatik Denizi arasında uzanır.  Po, Adige Brenta ve Piave River nehirleri ile kavşaklar bu bölgededir.

Tarih

Venedik dönemi

İller ve şehirleri

Veneto bölgesinin yedi ili vardır:

Veneto bölgesinde 30.000den daha büyük nüfuslu şu şehirler bulunmaktadır::

Resimler

Veneto

Kaynakça

Dış bağlantılar

  Veneto Bölgesi resmi websitesi  (Erişme:28.1.2009)
 *
 Bölgesi turistik şehirleri turist kılavuzu , ,  (Erişme:28.1.2009)

Veneto


Apocyinae, podtribus zimzelenovki, dio tribusa Apocyneae. Sastoji se od dva roda sa šest vrsta.

Podtribus je opisan 1994.

Rodovi
 Apocynum L.
 Cleghornia Wight

Izvori

Apocyinae