Noticias del día (título original en alemán, Neues vom Tage) es una ópera (lustige Oper) en tres partes con música de Paul Hindemith y libreto en alemán de Marcellus Schiffer. Se estrenó el 8 de junio de 1929, en el Teatro de ópera Kroll de Berlín, bajo dirección musical de Otto Klemperer.

Historia
La ópera es una sátira de la vida moderna, la celebridad y el matrimonio, implicando parodias tanto de la música de Puccini como del cabaret berlinés. La ópera se hizo famosa por una escena con una soprano desnuda (Laura) que canta en el baño sobre las maravillas de la fontanería moderna, aunque Hindemith la reemplazó con el tenor (Hermann) en la versión revisada.

Tras su estreno en el año 1929, Hindemith revisó la ópera, cambiando el texto y añadiendo un poco de música nueva, para el Teatro San Carlos de Nápoles el 7 de abril de 1954. El estreno estadounidense fue en 1961, por la Ópera de Santa Fe.

Esta ópera se representa muy poco; en las estadísticas de Operabase aparece con sólo 4 representaciones en el período 2005-2010.

Personajes

Grabaciones
Hindemith: Neues vom Tage  - WDR Rundfunkorchester Köln
Director: Jan Latham-König
Cantantes principales: Elisabeth Werres (Laura), Claudio Nicolai, (Eduard), Ronald Pries (Hermann) / Horst Hiestermann (Herr M), Martina Borst (Frau M), Oscar Garcia de Gracia (Director de hotel),  Arwed Sandner (registrador) / Celso Antunes (primer mánager, jefe de camareros), Wolf Geuer (segundo mánager), Thomas Donecker (tercer mánager), Christoph Scheeben (cuarto mánager; guía), Dieter Gillessen (quinto mánager), Heribert Feckler: bajo (sexto mánager), Sabine Bitter (doncellas de habitaciones)
Fecha de la grabación: 1987
Sello discográfico: WERGO - 28 61922  (CD)

Referencias
Amadeus Almanac, acceso el 20 de agosto de 2008 (estreno 1929)
Amadeus Almanac, acceso el 20 de agosto de 2008 (revisión 1954)
Skelton, Geoffrey (1992), 'Neues vom Tage' en The New Grove Dictionary of Opera, ed. Stanley Sadie (Londres) ISBN 0-333-73432-7

Enlaces externos

Página sobre la producción en Aquisgrán el año 2000

Óperas de Paul Hindemith
Óperas en alemán
Óperas estrenadas en Berlín
Óperas de 1929

Noticias del día


St. Paul's Walden Bury é uma casa de campo inglesa e jardins circundantes na vila de St. Paul's Walden em Hertfordshire. A residência é listada como Grau II e os jardins como Grau I. É uma das casas da família Bowes-Lyon, sendo o possível local de nascimento da Rainha Isabel, a Rainha Mãe.

A casa, de tijolos vermelhos com revestimentos de pedra e telhados de ardósia, foi construída por volta de 1730 para Edward Gilbert. Sua filha Mary se casou com George Bowes de Gibside, Durham, e a propriedade está em posse da família Bowes-Lyon desde então. James Paine fez alterações na casa na década de 1770, que também foi ampliada para os fundos no final do século XIX.

O jardim selvagem é um raro sobrevivente, tendo sido projetado na década de 1730 no antigo estilo formal, quando este estava se tornando um tanto quanto fora de moda.

Jardins
O design dos jardins de St Paul's Walden Bury é em grande parte contemporâneo da casa, com áreas de jardim florestal adicionais dos séculos XIX e XX. O paisagista Geoffrey Jellicoe restaurou a obra do século XVIII. Existem três alamedas gramadas retas irradiando em formação patte d'oie (em português: pé de ganso) no jardim frontal da residência. Na década de 1950, um templo circular projetado por James Wyatt foi resgatado e trazido de Copped Hall, Essex, quando a casa pegou fogo. Há uma série de outras construções de jardim e estátuas, algumas do século XVIII, e uma horta murada da mesma época, quase quadrada e dividida em duas partes por uma parede.

Em 1987, os jardins foram listados como Grau I no Registro de Parques e Jardins Históricos de Interesse Histórico Especial na Inglaterra.

Referências
Hertfordshire
Arquitetura do Reino Unido
Listed building
Listed buildings da Inglaterra
Construções do Reino Unido
Família Bowes-Lyon

St Paul's Walden Bury


إقليم الكَنْبَانِيَة هو أحد أقاليم الأندلس في فترة الحكم العربي لها، كان يضم مدن قرطبة والزهراء وإستجة وبيانة وقبرة واليسانة.

المراجع

انظر أيضا
 الكنبانية.

أقاليم حسب البلد

إقليم الكنبانية


Vizinhos é um filme de comédia brasileiro de 2022 dirigido por Roberto Santucci a partir de um roteiro de Paulo Cursino. Com produção da Camisa Listrada. O filme é protagonizado por Leandro Hassum,Júlia Rabello,Maurício Manfrini e Marlei Cevada, com as participações de Julia Foti, Lucas Leto, Vilma Melo, Nando Cunha, Dja Marthins, Hélio de la Peña, Sophia Guedes e Yves Miguel. Estreou na Netflix em 1 de setembro de 2022.

Sinopse
Na trama, Walter (Hassum) sofre de um colapso nervoso por levar uma rotina de trabalho estressante. Por orientação médica, ele e sua mulher Joana (Júlia Rabello) abandonam o Rio de Janeiro para buscar sossego em uma cidade pequena, cercada de paz e natureza. Porém, os planos de relaxamento vão por água abaixo por causa de Toninho (Manfrini), seu novo vizinho barulhento, que é mestre de bateria de uma escola de samba.

Elenco

Filmes do Brasil de 2022
Filmes de comédia do Brasil
Filmes de comédia da década de 2020
Filmes em língua portuguesa
Filmes originais da Netflix Brasil

Vizinhos (filme de 2022)


An Trichosalpinx rotundata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Schweinfurth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Louis Dressler. An Trichosalpinx rotundata in nahilalakip ha genus nga Trichosalpinx, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichosalpinx

Trichosalpinx rotundata


Zakladu Solidarna osnovalo je 2015. godine 49 hrvatskih ljudskopravaških aktivista i šest organizacija civilnog društva zabrinutih zbog političkih trendova i društvenih smjerova u vidu porasta antiliberalizma, nacionalizma, ksenofobije i autoritarizma u Hrvatskoj i dvjema regijama kojima pripada, središnjoj Europi i Balkanu.

Predsjednica i ujedno jedna od osnivačica je Sanja Sarnavka.

Aktivnosti
Zaklada provodi svoju viziju kroz rad nekoliko fondova i programa.

Fond "Desa i Jerko Baković"
Osnovan 2018. početnom donacijom Dese Baković, Fond pruža financijsku, materijalnu i stručnu podršku školovanju siromašne djece i mladih, i to prvenstveno osnovnoškolskog i srednjoškolskog uzrasta koja su izložena materijalnoj deprivaciji, riziku socijalnog isključivanja i diskriminacije, a pritom u svojoj okolini možda nemaju adekvatnu podršku za razvoj samopouzdanja i vještina  potrebnih za uspješno školovanje.

Fond #SPASIME
Inicijativa #SPASIME i Zaklada SOLIDARNA osnovale su Fond #SPASIME s ciljem pružanja konkretne i interventne skrbi žrtvama obiteljskog nasilja u smislu ekonomske, pravne, psihološke, liječničke i stambene pomoći.

Fond "Solidarno s Ukrajinom"
Fond je osnovan nakon početka rata u Ukrajini 2022. i namijenjen je pomoći izbjeglicama koje su sigurnost pronašle u Republici Hrvatskoj.

Fond "Za aktivno građanstvo u Hrvatskoj"
Sredstvima Fonda se financiraju projekti organizacija koje se bave demokracijom, ljudskim pravima, socijalnom pravdom i društvenom uključenosit ranjivih skupina, rodnom ravnopravnosti i prevencijom rodno uvjetovanog nasilja te okolišem i klimatskim promjenama. Upravitelj Fonda za aktivno građanstvo u Hrvatskoj je konzorcij u sastavu Slagalica – Zaklada za razvoj lokalne zajednice iz Osijeka, Zaklada za ljudska prava i solidarnost – SOLIDARNA iz Zagreba, Udruga za razvoj civilnog društva SMART iz Rijeke i CNVOS – Centrom za informiranje, suradnju i razvoj nevladinih organizacija iz Ljubljane.

Fond 5.5
Osnovna svrha Fonda 5.5 je pružanje krizne financijske podrške socijalno ugroženim građankama i građanima Zagreba koji su se zbog potresa magnitude 5,5 u ožujku 2020. našli u krajnjoj nesigurnosti i oskudici.

Program krizne podrške nakon potresa "Solidarno s Petrinjom i SMŽ"
Nakon potresa u Petrinji 30. 12. 2020. pokrenuo se program koji je definiran da će se provesti u dvije faze: u prvoj fazi je osigurana podrška u kriznom zbrinjavanju i stabilizaciji, a u drugoj fazi se osigurava podrška u održivoj obnovi i oporavku i to na način da se što brže i kvalitetnije odgovori na potrebe ljudi u odnosu na njihov kontekst te da se svi raspoloživi resursi – znanje, oprema, novac, usluge – što bolje povežu, iskoriste i obogate.

Program "Kultura u zajednici"
Program je pokrenut 2016. godine s ciljem stvaranja novih prilika za društveno angažirani umjetnički rad kako već priznatih autora, tako i za afirmaciju mladih i neetabliranih autora i autorica koji na zanimljiv način otvaraju pitanja ljudskih prava.

Nagrade i priznanja
Zaklada Solidarna, odnosno njen projekt Fond 5.5, dobitnik je nagrade Europski građanin 2022., što je priznanje kojim Europski parlament vrednuje rad udruženja, organizacija i pojedinaca na promicanju razumijevanja i jačanju europskog zajedništva.

Izvori

Vanjske poveznice

 https://solidarna.hr/ - web zaklade
 https://www.poslovni-savjetnik.com/blogovi/nismo-sretni-sto-smo-nadmasili-drzavu-na-baniji-administracija-nas-je-dodatno-ometala
 https://acfcroatia.hr/ - web "Za aktivno građanstvo u Hrvatskoj"
 https://www.facebook.com/Spasime-394629151370980/ - Inicijativa #SPASIME
 https://www.zaklada-slagalica.hr/hr/
 https://www.smart.hr/
 https://www.cnvos.si/

Zaklade

Zaklada Solidarna


Mehmed Zeki Sporel (28 Şubat 1898, İstanbul - 3 Kasım 1969, İstanbul), Türk millî futbolcu, asker, veteriner hekim, siyasetçi ve 1955-58 yılları arasındaki Fenerbahçe Spor Kulübü başkanı. Zeki Rıza Sporel, Türk milli futbol takımının ilk golünü atmış, Fenerbahçe'de oynadığı 18 yılda 352 maçta 473 gol atarak, maç başına 1.34'lük gol oranı sağlamış ve Türk futbolunda en fazla gol atan oyunculardan birisi olarak Türk futbolunda tarihe geçmiştir. Soyadı kanunu sonrası kendisine bizatihi Atatürk tarafından Sporel soyismi verilmiştir.

Futbolculuk kariyeri
28 Şubat 1898 tarihinde İstanbul'da doğdu. Babası, Mızıka-yı Hümayun Kolağası Ali Rıza Bey'di. Eğitimine Selimiye Kışlası'nda bulunan Mülkiye Baytar Mekteb-i Alisi'nde başladı ancak daha sonrasında ise Bursa Askeri İdadisi'ne nakil oldu ve askeri baytar olarak okulu bitirdi.

1912-13 sezonunda; ağabeyi, Fenerbahçeli futbolcu Hasan Kâmil Bey'in de etkisinde kalarak Fenerbahçe'nin genç takımına 14 yaşında katılmıştır. Burada 1916'ya kadar yetişip, A takıma 17 yaşında yükseldi. Birinci takımdaki ilk maçını 17 Kasım 1916'da, Üsküdar Anadolu'ya karşı oynamış ve Fenerbahçe'nin 7-0 galip geldiği bu maçta henüz çocuk yaştaki Zeki Rıza Sporel, 4 gol atmıştır. Fenerbahçe birinci takımında 18 yıl boyunca forma giymiş, 352 maçta 473 gol atarak, maç başına 1.34'lük gol oranı sağlamış ve Türk futbolunda en fazla gol atan futbolcular arasında tarihe geçmiştir. Türkiye millî futbol takımı formasını 16 kez giydi. 10 kez kaptanlık yaptı. 26 Ekim 1923'te Romanya ile oynanan ve 2-2 berabere sonuçlanan Türkiye millî takımının ilk maçında 2 gol atarak millî takımın ilk golcüsü olarak tarihe geçti. Millî takıma toplam 15 gol kazandırdı. Millî takımın Finlandiya'yı 4-2 yendiği maçta Türkiye'nin 4 golünü de atarak bu konudaki rekoru uzun zaman elinde tuttu. Futbolu 1934'te bıraktı. Soyadı kanunu çıktıktan sonra, soyadı bizzat Mustafa Kemal Atatürk tarafından verilmiştir. Tenis dalında Türkiye'yi temsil etti. Yöneticilik yaptı. Türkiye Su Sporları Federasyonu ve Fenerbahçe Spor Kulübü başkanlıklarında (1955-1958) bulundu.

Ayrıca Fenerbahçe ile Galatasaray arasındaki ezeli rekabette Galatasaray ağlarına tam 33 gol atarak kırılması çok güç bir rekora imza atmıştır. Kardeşleri ünlü futbolcular Hasan Kâmil Sporel ve Arif Sporel. 1921 yılında Galatasaray'ın yurt dışı turunda Galatasaray forması ile mücadele etmiş, Werder Bremen, FC Köln, FC Saarbrücken ve FC Lausanne Sport maçlarında goller atmıştır.

1933'te Türkiye Futbol Şampiyonası'na İstanbul şampiyonu olarak katılan Fenerbahçe'nin finalde karşılaştığı İzmirspor'a karşı 2 gol atıp takımının tarihindeki ilk Türkiye şampiyonluğunda doğrudan katkıda bulunmuştur.

Kariyer istatistikleri

Millî takım golleri

Futbol sonrası
VIII. Dönem (Milletvekilliği reddedilmiştir: 6 Aralık 1946) ve X. Dönem İstanbul, IX. Dönem Rize Milletvekili seçilmiştir.

Hakkındaki iddialar
Sporel'in Millî Mücadele döneminde, muvazzaf baytar olduğu hâlde ve kendisine orduya katılması emri verilmesine karşın Millî Mücadele karşıtı Kuvâ-yi İnzibâtiye hareketine katılması sonucu Harp Divanı tarafından ordudan atıldığı iddia edilmiştir. Zeki Rıza ise yaptığı savunmada o dönem eşi hasta olduğu ve eşine bakacak bir kimse bulunmadığı ve savaşın sonucu beklediği için çağrıya yanıt vermediğini söylemiştir. Bunun üzerine verilen kararda Sporel'in milletvekilliği düşürülmüştür.

Başarıları
 General Harington Kupası: 1923
 Türkiye Futbol Şampiyonası (1): 1933
 İstanbul Ligi (4): 1920–21, 1922–23, 1929–30, 1932–33
 Cuma Ligi (2): 1920–21, 1922–23

Kaynakça

Dış bağlantılar

1898 doğumlular
1969 yılında ölenler
Türk erkek futbolcular
Fenerbahçe SK futbolcuları
İstanbul doğumlu futbolcular
Türk spor yöneticileri
Fenerbahçe SK başkanları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
1928 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
1924 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
1968 yılında ölenler
TBMM Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu
TBMM 8. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 9. dönem Rize milletvekilleri
TBMM 10. dönem İstanbul milletvekilleri
Türk Olimpiyat futbolcuları
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
Demokrat Parti (1946) mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
Forvet futbolcular
Türk veteriner hekimler

Zeki Rıza Sporel


Bursa Hakimiyet, Bursa'da 1974 yılından beri yayınlanmakta olan yerel gazetedir. Sahibi Bursa Gazetecilik ve Yayın A.Ş.'dir. Turkuvaz Dağıtım Pazarlama A.Ş. Tesisleri'nde basılır. Bursa Hakimiyet Genel Müdürü Burak Özgün'dür.

Bursa Hakimiyet Gazetesi, 1950'de Hakimiyet adı ile yayınlanan yerel gazetenin, 1974'te el değiştirmesi ile Bursa Hakimiyet adını almıştır.

1946'dan itibaren Demokrat Parti'nin Bursa'daki basın organı olarak işlev gören ve 1 Ocak 1950'de kapanan Doğru Gazetesinin yerini alan Hakimiyet, 1950 seçimlerini Demokrat Parti'nin kazanması üzerine iktidar partisinin yayın organı olmuştu. Partinin Bursa İl Başkanı Hayri Terzioğlu, gazetenin sahibi idi. Hakimiyet, 1970'ler boyunca Bursa'da yerel basının tek önemli temsilcisi konumundaydı.

1974'te İstanbul'da yayımlanan Günaydın gazetesi sahibi WEB ofset ile Bursa'da gazeteler başbayiliği yapmakta olan Armağan Gerçeksi, Bursa'da modern bir yerel gazete çıkarma düşüncesiyle bir araya gelerek Bursa Gazetecilik ve Yayın A. Ş'ni kurdular. Bursa okuyucu kitlesinin alışkanlıkları ve siyasi eğilimlerini göz önünde bulundurarak Hakimiyet gazetesini satın almaya karar verdiler; Hayri Terzioğlu'dan gazetenin isim ve yayın hakkını satın aldılar. Hakimiyet'''in son sayısı 10 Eylül 1974'te yayımlandı. Bursa'nın düşman işgalinden kurtuluşunun 52. yıl dönümü olan 11 Eylül 1974'te Bursa Hakimiyet yayın yaşamına başladı.Bursa Hakimiyet, o yıllarda Bursa'da bilgisayarda dizilen ve ofset tekniğiyle renkli olarak basılan tek gazeteydi. Bursa yerel haberlerinin yanı sıra ülke ve dünya gündemi ile ilgili haberleri de yayımlamaktaydı. Bursa Hakimiyetin kuruluşunda 1986 sonuna kadar Genel Yayın Yönetmenliğini Saruhan Ayber yürüttü.Bursa Hakimiyet, 1987'de Sönmez Holding tarafından satın alındı.

 Medya Grubu Şirketleri
 Sönmez Radyo Televizyon Yayıncılık San.Tic.A.Ş.
 Bursa Hakimiyet''
 AS TV
 Radyo S
 Yaşayan Bursa

Dış bağlantılar
Bursa Hakimiyet

Kaynakça
Bursa Gazeteciler Cemiyeti

Hakimiyet
Türkçe gazeteler
Sönmez Holding
1974'te kurulan yayınlar
Türkiye gazeteleri
Türkiye'de yayımlanan günlük gazeteler

Bursa Hakimiyet


Bu Tinah (en árabe: بوطينة) es un pequeño archipiélago en medio de formaciones de corales y vegetación marina a unos 25 km al sur de Zirku y 35 al norte de Marawah en los Emiratos Árabes Unidos. Se encuentra en las aguas de Abu Dhabi, está protegida como una reserva natural privada. La Isla de Bu Tinah, rica en biodiversidad, se encuentra dentro de la Reserva de la Biosfera marina Marawah con un territorio de más de 4.000 kilómetros cuadrados. La Reserva de la Biosfera es la primera y más grande reserva de la biosfera marina designada por la UNESCO. Ha sido un sitio reconocido de la UNESCO desde el año 2001. Cerrado a los visitantes, la pesca y la recolección de huevos de tortuga están prohibidos en Bu Tinah, siendo vigilada por patrullas de la armada.

Véase también
 Geografía de Emiratos Árabes Unidos
 Siete maravillas naturales del mundo

Referencias

Enlaces externos
Mapa de Localización del archipiélago

Archipiélagos e islas de Abu Dabi

Islas de Bu Tinah


Libera Trevisani Levi-Civita (Verona,  – Roma, ) foi uma matemática italiana.

Formação e carreira
Libera Trevisani obteve os níveis A do liceu clássico em 1908 no Liceu "Bernardino Telesio" de Cosenza. No ano acadêmico de 1908–1909 matriculou-se na Universidade de Pádua.

Em 1912 graduou-se na Universidade de Pádua, sob a orientação do matemático Tullio Levi-Civita, com uma dissertação intitulada Sul moto medio dei nodi nel problema dei tre corpi. Este trabalho estendeu as pesquisas de Levi-Civita sobre a existência de movimentos assintóticos médios, para um ponto representado pela solução genérica de um sistema linear com coeficientes periódicos, ao problema dos três corpos, sempre que este se refere à teoria da lua. Os resultados alcançados por Trevisani foram tão satisfatórios que seu mentor decidiu apresentá-los na reunião de 28 de abril de 1912 no Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti. A nota foi publicada nos Atti no mesmo ano.

Em abril de 1914 a jovem Libera Trevisani casou-se com seu mentor, Tullio Levi-Civita.

Em 1944 foi eleita presidente da FILDIS (Federazione Italiana Laureate e Diplomate di Istituti Superiori), que tinha sido dissolvida em 1935 pelo regime fascista. Ela permaneceu no cargo até 1953 e deu continuidade a iniciativas institucionais voltadas para o empoderamento das mulheres e a proteção dos direitos das mulheres. Em 1945 Libera tirou Susanna Silberstein do convento florentino onde seus pais a colocaram pouco antes de serem presos pelos nazistas e mais tarde ela a adotou.

Matemáticas da Itália
Matemáticas do século XX
Matemáticos da Itália do século XX
Alunos da Universidade de Pádua
Naturais de Verona

Libera Trevisani Levi-Civita


Agrilus francotassii é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Curletti, 2000.

Referências

francotassii

Agrilus francotassii


أربعاء العونات هي قرية مغربية تقع ميافة 25 كلم شمال غرب سيدي بنور بإقليم الجديدة. تضم القرية 4.465 نسمة حسب إحصاء 2004 تشمل الدواوير المحيطة بها. بسبب خصوبة الأراضي تعد القرية منطقة فلاحية والأكثر إنتاجا للخضر و القمح رغم التهميش الذي تتعرض له.

وصلات خارجية
  إحصائيات إقليم الجديدة على موقع World Gazetter

جهة دكالة عبدة
قرى المغرب

أربعاء العونات (قرية)


Tommaso Dotti est un patineur de vitesse sur piste courte italien.

Biographie
Il participe aux épreuves de patinage de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques de 2022 sur le relais masculin et remporte une médaille de bronze avec Andrea Cassinelli, Yuri Confortola et Pietro Sighel.

Notes et références

Liens externes

Patineur de vitesse sur piste courte italien
Patineur de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé de bronze olympique italien
Naissance en juillet 1993
Naissance à Milan

Tommaso Dotti


Pipin II. od Heristala, poznatiji kao Pipin Heristalski, Pipin iz Heristala ili Pipin Srednji, bio je majordom Austrazije i de facto vladar Franačkog Kraljevstva 687.-714.

679. Pippin Srednji postaje majordom (upravitelj dvora Franačkog Kraljevstva) Austrazije. Nakon smrti burgundijskog majordoma, za prevlast se u kraljevstvu bore majordomi Austrazije i Neustrije. Godine 687. u bitci kod Tertrya na rijeci Sommi vojska Pipina Srednjeg pobijeđuje snage majordoma od Neustrije, čime Pipin postaje jedini majordom u Franačkom Kraljevstvu. Obitelj Karolinga postaje najmoćnija u kraljevstvu, dok obitelj Merovinga ostaje bez stvarne vlasti.

680. Pipin dobiva nezakonitog sina Karla, koji će kasnije dobiti nadimak Martel.

714. ubijen jedini preživjeli Pipinov zakoniti sin, a nekoliko mjeseci nakon toga umire i Pipin. Iza njega ostaju tri maloljetna unuka i udovica Plektrude.

Izvori

Pipin iz Heristala


Naglfar var skip það er gert var úr nöglum dauðra manna í ásatrú. Hrymur heitir jötuninn sem stýrir Naglfari.

Úr Snorra-Eddu, Ragnarök:

".....Þá verður og það að Naglfar losnar, skip það er svo heitir. Það er gert af nöglum dauðra manna, er það fyrir því varnanar vert ef maður deyr með óskornum nöglum að sá maður eykur mikið efni til skipsins Naglfars er goðin og menn vildu sent að gert yrði. En í þessum sævargang flýtur Naglfar. Hrymur heitir jötunn er stýrir Naglfari."

Skip
Gripir í norrænni goðafræði

Naglfar


...y volumen 5 es el quinto y último álbum del cantante valenciano Nino Bravo. El álbum fue editado en septiembre de 1973, meses después de la muerte del intérprete, con el título original ...y volumen 5. En 1995 fue reeditado en versión CD y adoptó el nuevo título América, América, que procede de una de las canciones contenidas en el álbum.

Características
La orquestación fue grabada en Londres como puede apreciarse por el acento inglés de los coros en la canción "América, América", que serviría como nuevo título del álbum. La voz fue grabada en Madrid, unas semanas antes del accidente que segaría su vida. El álbum salió al mercado unos meses después de su muerte y en solo unas semanas se convirtió en un éxito de ventas.

Entre los temas del álbum se recogen algunas versiones de éxitos internacionales como "Laura" (de Frank Sinatra) y "Mona Lisa" (de Nat King Cole). También incluye el tema "Vivir", única canción conocida en cuya composición participó el cantante pues estaba dedicado a su esposa, Mary. Hubo de ser terminado por sus amigos Vicente López y Pepe Juesas.

Lista de canciones
Contiene las siguientes canciones:

 América, América - 3:31
 Vuelve - 3:24
 Mi mundo está vacío - 3:02
 Laura - 3:30
 Pintaré tu color - 3:31
 Yo no se por qué esta melodía - 4:12
 Cantaré - 3:37
 Aquel amor - 3:07
 Mona Lisa - 3:36
 Vivir - 4:04
 Popurrí - 6:33

Referencias

Enlaces externos
 Discografía de Nino Bravo.  Nino Bravo.net. Sitio web oficial del artista.

Álbumes de Nino Bravo
Y volumen
Álbumes póstumos

...y volumen 5


Gammelt Metal - nye Varer er en dansk propagandafilm fra 1942, der er instrueret af Theodor Christensen efter eget manuskript.

Handling
Propaganda i effektfulde billeder fra metalindsamlingen 1942.

Referencer

Eksterne henvisninger

Propagandafilm fra Danmark
Danske film fra 1942

Gammelt Metal - nye Varer


An Bambusa utilis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wei Chih Lin. An Bambusa utilis in nahilalakip ha genus nga Bambusa, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Taiwan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bambusa

Bambusa utilis


Salix alba (salcia albă, răchita albă) este o specie de salcie nativă din Europa și Asia centrală și de vest. Denumirea sa provine de la aspectul albicios al părții inferioare a frunzelor.

Referințe

Salicaceae

Salcie albă


Au revoir le bonheur est un film québécois de Ken Scott, sorti en 2021.

Synopsis
Quatre frères, qui se sont un peu perdu de vue par les affres du temps, se retrouvent à l'occasion des funérailles de leur père. Pendant cette période, ils lui jurèrent de mettre de côté leurs différends, et pour ce faire, se rendent dans la maison des îles-de-la-Madeleine afin de procéder à la dispersion des cendres de leur père. Arrivés avec femmes et enfants, les relations se compliquent lorsqu'ils constatent que le plus jeune des frères a perdu l'urne funéraire, et ce n'est que le début.

Fiche technique

 Producteur : Christian Larouche
 Directeur photo : Norayr Kasper, C.S.C.
 Directrice artistique : Danielle Labrie
 Costumes : Karine-Karine Gauthier
 Son : Claude La Haye
 Montage : Yvan Thibeaudeau
 Musique : Nicolas Errèra
 Distributeur Québec : Les films Opale
 Sortie :
  : 17 décembre 2021
  : 20 janvier 2022 (Festival de l'Alpes d'Huez)

Distribution

 François Arnaud : Nicola - l'épicurien
 Antoine Bertrand : Thomas - le nostalgique
 Louis Morissette : Charles-Alexandre - le businessman
 Patrice Robitaille : William - l'auteur
 Julie Le Breton : Liliane
 Charlotte Aubin : Camille
 Marilyse Bourke : Valérie
 Elizabeth Duperré : Audrey
 Geneviève Boivin-Roussy : Laura Lambert
 Pierre-Yves Cardinal : Philippe Lambert

Tournage
Dans un premier temps, le réalisateur souhaitait tourner son film dans la région Provence en France. Ce projet fut avorté du fait de la pandémie mondial de COVID-19. La Havane, à Cuba, fut désigné dans un second temps, puis le réalisateur s'est retranché sur les îles-de-la-Madeleine. Avec le recul, le réalisateur déclara que ces paysages correspondirent mieux au thème du deuil qu'aborde le film.

Le réalisateur connaissait déjà deux de ses principaux acteurs : Antoine Bertrand et Patrice Robitaille. Les deux hommes ne durent pas passer d'audition au contraire de François Arnaud et Louis Morissette dont ce fut la première collaboration.

Distinctions
Le film est projeté en France à l'occasion du Festival International du Film de comédie de l'Alpes d'Huez 2022. Les quatre acteurs principaux du film y sont primés de l'interprétation masculine.

Références

Liens externes

Film québécois sorti en 2021
Comédie dramatique québécoise
Film réalisé par Ken Scott

Au revoir le bonheur


The Vault  é um filme de suspense estadunidense dirigido por Dan Bush e escrito por Dan Bush e Conal Byrne. O filme é estrelado por Francesca Eastwood, Taryn Manning, Scott Haze, Q'orianka Kilcher, Clifton Collins Jr. e James Franco. O filme foi lançado em 1 de setembro de 2017, pela FilmRise.

Sinopse
Duas irmãs traçam um plano para roubar um banco para salvar seu irmão. O assalto começa sem problemas, mas a situação acaba se tornando caótica.

Elenco

Estreia
Em 5 de novembro de 2016, a FilmRise adquiriu os direitos de distribuição do filme. O filme foi lançado em 1 de setembro de 2017, pela FilmRise.

Notas

Filmes em língua inglesa
Filmes de suspense dos Estados Unidos
Filmes dos Estados Unidos de 2017

The Vault (2017)


Shota Kimura (født 17. oktober 1988) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Ventforet Kofu, Matsumoto Yamaga FC, Kataller Toyama og Grulla Morioka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shota Kimura


An Habenaria kingii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Habenaria kingii in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria kingii


Santa María de la Nuez (en aragonés Santa María de la Noguera) es una localidad española perteneciente al municipio de Bárcabo, en el Sobrarbe, provincia de Huesca, Aragón. Se encuentra en el Alto Vero o Tierra Buxo, que es llamada así debido a la abundancia de boj. Tenía  habitantes en el censo de .

Antiguamente conocida como Santa María, a partir del principios del  pasó a denominarse Santa María de Lanuez, y finalmente Santa María de la Nuez, a causa de la cercanía de la ermita de Nuestra Señora de la Nuez.

Ermita
La ermita de Nuestra Señora de la Nuez es del , con muchas reformas del . Según la tradición en ese lugar, cuando se estaba serrando un nogal, apareció en el interior del tronco la imagen de una virgen con una rama verde cargada de nueces en la mano. La talla de la virgen, del , fue expoliada durante la Guerra Civil española, y más adelante se sustituyó con una moderna.

Referencias

Localidades de la provincia de Huesca
Bárcabo

Santa María de la Nuez


Un problema bien definido o bien propuesto (en el sentido de Hadamard) es un problema de Cauchy de valor inicial que tiene propiedades analíticas adecuadas y cuyas soluciones posibles tienen una estructura conveniente. en particular, esas condiciones suelen incluir:
 La existencia de alguna solución.
 La unicidad de la solución.
 La solución depende de manera continua de las condiciones iniciales (topología).

Definición
Más formalmente un problema del tipo planteado en el espacio de Banach :

está bien propuesto en el sentido de Hadamard si tiene las tres propiedades siguientes:
 Unicidad: las soluciones estrictas están determinadas unívocamente por las condiciones iniciales.
 Conjunto denso: el conjunto  de todas las condiciones iniciales correspondientes a las soluciones posibles es denso en el espacio de Banach en el que se plantea problema.
 Acotación local: Para algún intervalo finito  existe una constante  tal que cada solución estricta satisface la desigualdad:

Referencias

Bibliografía

 Robert D. Richmyer, Principles of advanced mathematical physics, Springer-Verlag, New York, 1978.

Ecuaciones diferenciales

Problema bien definido


O Ministério da Defesa da Ucrânia (ucraniano: Міністерство оборони України) é o ministério do governo ucraniano que supervisiona a defesa nacional e as Forças Armadas da Ucrânia. O chefe do ministério é o Ministro da Defesa. O Presidente da Ucrânia é o Comandante-Supremo das Forças Armadas da Ucrânia.

O ministério foi estabelecido na Ucrânia em 24 de setembro de 1991, um mês após a declaração de independência da Ucrânia. O ministério foi encarregado de toda a reorganização das forças militares soviéticas no território de jurisdição ucraniana. Em 1994, a Ucrânia desistiu voluntariamente de todas as armas nucleares. O ministério gastou fundos significativos eliminando armas nucleares, bases militares e equipamentos para atender aos requisitos do Tratado sobre Forças Armadas Convencionais na Europa.

Em 2022, foi planejado fornecer 5% do PIB da Ucrânia para as necessidades do Ministério da Defesa. Em julho de 2022, em meio à invasão russa da Ucrânia, o Ministério da Defesa da Ucrânia declarou que gasta o orçamento de um ano do ministério todos os meses da guerra com a Rússia.

Defesa

Ministério da Defesa da Ucrânia


Francesco Bonatelli (Iseo, 25 de abril de 1830 - Padova 13 de mayo de 1911) fue un filósofo espiritualista italiano.

Biografía

Fue docente de filosofía en el Liceo clásico Arnaldo de Brescia, en la Universidad de Bolonia y en la Universidad de Padua donde luego preside la Facultad de Letras y Filosofía.

Situó al hombre en el centro de su ontología y defendió la espiritualidad contra el positivismo materialista.

A partir de Hermann Lotze valorizó el sentimiento y lo colocó como la principal revelación del ser a través de los juicios de valor.

Fue socio de la Accademia Nazionale dei Lincei y de la Accademia Galileiana di Scienze, Lettere ed Arti.

Obras
Entre su producción se destacan:
 Pensiero e conoscenza (1864)
 Coscienza e meccanismo interiore (1872)
 Elementi di psicologia e logica per i licei (1892)

Referencias

Miembros de la Academia de las Ciencias de Turín
Bonatelli
Nacidos en Iseo
Fallecidos en Padua

Francesco Bonatelli


El río Karaagach () es un corto río costero de apenas 15 km de longitud que discurre por el sureste de Bulgaria. Fluye hacia el sur de la ciudad de Kiten en el territorio del municipio de Tsarevo. Forma un profundo estuario en la costa del mar Negro, con una profundidad es de . El río es rico en especies de peces raros y tiene una gran variedad de flora.

Enlaces externos

Karaagach
Provincia de Burgas

Río Karaagach


La plage de Tayaki est une plage de sable de Guinée située au nord de Conakry.

Géographie
La plage de Tayaki situe dans la commune de Ratoma, qui fait partie de la capitale Conakry.

On y accède par la voie maritime et terrestre en 20 minute, soit par pirogue, soit par moto et par-dessus à pied à 30 minute au large de Conakry.

Fréquentation
La plage permet d'organiser des sorties en famille et est aussi le lieu de fêtes nationales et de commémoration et des excursions de touristes, élèves et étudiants guinéens.

Galerie

Références

Liens externes
 Répertoire des sites touristiques de la République de Guinée

Tayaki
Conakry

Plage de Tayaki


Grayanotoksiner, der også kendes som andromedotoksin, acetylandromedol og rhodotoksin, findes i blade, skud og blomster, som kommer fra nogle slægter indenfor lyng-familien, heriblandt rododendron, pieris, agarista og kalmia. Det er årsagen til, at handelsvarer med et indhold, som stammer fra disse slægter, også indeholder disse giftstoffer. Man kan nævne honning, urtete, cigaretter og forskellige sammensætninger, der bruges i den alternative medicin.

Ac = acetyl

Giftstoffernes kemiske struktur er kendt som diterpener uden indhold af kvælstof. Der er tre stoffer blandt grayanotoksinerne, som man særligt ofte møder i forbindelse med forgiftningstilfælde. Grayanotoksin 1 og 2 er fundet i honning, blade og blomster fra pontisk rododendron (''Rhododendron ponticum'') og Rhododendron flavum, sådan som det er kendt fra flere tilfælde i landene ved Sortehavets østende. Tilsvarende er grayanotoxin 1 fundet i Rhododendron simsii, hvilket er belyst i en rapport fra Hong Kong. Omvendt vides det, at honning fra Grouse Mountain, British Columbia, Canada, fremkalder en lignende type forgiftning, men her fandt man kun grayanotoksin 2 og 3.

Forgiftningssymptomerne er bl.a.: Kramper, blodtryksfald, langsom puls (bradykardi) og i værste fald hjertestop og åndingsophør. I den slags tilfælde bruger man atropin som modgift

Noter

Gift

Andromedotoksin


Bradfield's hornbill (Lophoceros bradfieldi) is an African hornbill. It is a medium-sized bird,  in length, characterized by black back and wings and a white belly. The tip feathers of the long tail are white. Females are smaller than males and can be recognized by turquoise facial skin. The eyes are yellow and the beak is red. The beak is long and presents no casque.

This is an uncommon resident of the mopane woodlands and mixed thorn fields of northeastern Namibia (especially on the Waterberg plateau), northern Botswana, southern Angola and eastern Zimbabwe. They feed on fruits, large insects, nuts and small reptiles.

The common name and Latin binomial commemorate the South African naturalist R. D. Bradfield (1882-1949).

References

External links
 Bradfield's hornbill - Species text in The Atlas of Southern African Birds.

Bradfield's hornbill
Bradfield's hornbill
Birds of Southern Africa
Bradfield's hornbill

Bradfield's hornbill


Rosenbrystet gøgedue () er en dueart, der lever i det østlige Indonesien og på Ny Guinea.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Duefugle
Fugle fra Indonesien
Fugle fra Ny Guinea

Rosenbrystet gøgedue


"Basarabia" (în ) a fost o fregată cu abur a Flotilei Mării Negre a Flotei Imperiale Ruse. Era una dintre cele patru fregate comandate în Anglia pentru nevoile flotilei, ulterior implicată direct în luptă în timpul războiului Crimeii (1853–1856).

Misiuni
Fregata a participat la războiul din Crimeea sub comanda locotenentului-general P. F. Șcegolev. În septembrie 1853, în cadrul escadrei viceamiralului P. S. Nahimov, a participat la operațiunile de debarcare a unei numeroase forțe în Anacria și Suhum-Kale.

Pe 4 noiembrie 1853, în apropiere de coastele Anatoliei, fregata a capturat și adus în portul Sevastopol vaporul turcesc Medzhari-Tedzharet.

În timpul asediului Sevastopolului împreună cu fregatele "Vladimir", "Gromonoseț", "Crimeea", "Hersones" și "Odessa" a făcut parte dintr-un detașament sub comanda locotenent-comandorului G.I. Butakov. La 30 august 1855, "Basarabia" a fost scufundată în golful nordic al orașului, în timpul abandonării Sevastopolului de către garnizoană. Ulterior, în timpul curățirii golfului, la 22 ianuarie 1860, fregata a fost ridicată, însă datorită stării precare a corpului navei și mașinilor, nu a fost restaurată, și în cele din urmă dezmembrată pentru fierul vechi.

Bibliografie
 Широкорад А. Б. 200 лет парусного флота России / Под ред. А. Б. Васильева. — 2-е изд. — М.: «Вече», 2007.
 Сергеев-Ценский С. Н. Синопский бой. Историческая повесть // Собрание сочинений в двенадцати томах.. — М.: «Правда», 1967. — Т. 4.

Fregate
Nave cu aburi
Marina rusă
Războiul Crimeii

Basarabia (fregată)


අශ්‍රැ අස්ථිය යනු මුහුණේ පිහිටි කුඩාම සහ වඩාත් බිඳෙනසුලුම අස්ථියයි. දළ වශයෙන් එහි ප්‍රමාණය කුඩා නියපොත්තක තරම වේ. එයි පිහිටා ඇත්තේ අක්ෂි කූපයේ මධ්‍ය බිත්තියේ පූර්ව පෙදෙසට වන්නට ය. එහි පෘෂ්ඨ දෙකක් සහ දාර හතරක් පවතී. අශ්‍රැ අස්ථියේ මායිම් කිහිපයක්ම අශ්‍රැකරණය හෙවත් හැඬීමේ දී උපකාරී වේ. විශේෂයෙන්ම අශ්‍රැ අස්ථිය අශ්‍රැ පරිවහනය සඳහා වැදගත් වන නාසාඅශ්‍රැ නාලය තැනීමට දායක වේ. අස්ථියේ පූර්ව අධර පෙදෙසේ අවපාතයක් ලෙස පිහිටි අශ්‍රැ නිඛාතය පටලමය අශ්‍රැ මඩිය රඳවා ගනී. අධිකව අශ්‍රැකරණයේ දී අශ්‍රැ ග්‍රන්ථිවලින් නිපදවෙන කඳුළු හෙවත් අශ්‍රැ තරලය මෙම මඩිය තුළට එකතු වේ. මෙම තරලය අනතුරුව නාසාඅශ්‍රැ ප්‍රණාලය ඔස්සේ නාසාග්‍රසනිකාව වෙත ගලා යයි. මෙම ගලායාම හේතුවෙන් අධිකව හැඬීමේ දී හෙවත් කඳුළු නිෂ්පාදනයේදී සිදුවන පොදුවේ හඳුන්වන නාසය තෙත්වීම සිදු වේ. අශ්‍රැ අස්ථියට හානි වීම හෝ බිඳී යාම හේතුවෙන් පසුකාලීනව අශ්‍රැ මාර්ග අවහිර විය හැක.

ව්‍යූහය

පාර්ශ්වික හෙවත් අක්ෂිකූප පෘෂ්ඨය
පාර්ශ්වික හෙවත් අක්ෂිකූප පෘෂ්ඨය අපර අශ්‍රැ කුඩුම්බිය නැමැති සිරස් නෙරුමක් මගින් කොටස් දෙකකට බෙදේ.

මෙම කුඩුම්බියට මුහුණ ලා පිහිටි අන්වායාම ඇලිය අශ්‍රැ ඛාතය (sulcus lacrimalis) නැමැති අතර එහි ඇතුළු දාරය ඌර්ධවහනුක අස්ථියේ පූර්ව ප්‍රසරය සමග සම්බන්ධ වී, අශ්‍රැ නිඛාතය සම්පූර්ණ කරයි. මෙම නිඛාතයේ ඉහළ කොටස අශ්‍රැ මඩිය සඳහා ද, පහළ කොටස නාසාඅශ්‍රැ ප්‍රණාලය සඳහා ද ඉඩ සලසයි.

කුඩුම්බිය පිටුපස පෙදෙස සුමට ය. එය අක්ෂිකූපයේ මධ්‍ය බිත්තියේ කොටසක් සාදයි.

කුඩුම්බිය සහ එයට වහාම පිටුපසින් පිහිටන අක්ෂිකූප පෘෂ්ඨය මගින් ආක්ෂ්‍ය කුණ්ඩකය ඇතිවන අතර, එය අවසන් වන්නේ පහළ කොකු ආකාර ව්‍යූහයකිනි. මෙම ව්‍යූහය අශ්‍රැ වලිශය නම් වන අතර, එය ඌර්ධවහනුක අස්ථියේ අශ්‍රැ ගැටිත්ත සමග සන්ධානය වී නාසාඅශ්‍රැ ප්‍රණාලයේ ඉහළ විවරය සාදයි. මෙම වලිශය (hamulus) ඇතැම් විට වෙන් වූ කොටසක් ලෙස පවතින අතර, එවිට එය සුළු අශ්‍රැ අස්ථිය නම් වේ.

මධ්‍ය හෙවත් නාසා පෘෂ්ඨය
මධ්‍ය හෙවත් නාසා පෘෂ්ඨය අන්වායාම ඇගිලියක් ලෙස පවතින අතර, එය පාර්ශ්වික පෘෂ්ඨයේ කුඩුම්බියට අනුරූපව පිහිටයි.

මෙම ඇගිලියට ඉදිරිපස පෙදෙස නාසයේ මධ්‍ය ආයනයේ (meatus) කොටසක් සාදයි. එය පසුපසින් ජිද්‍රාස්ථිය සමග සන්ධානය වී සමහර පූර්ව ජිද්‍රාස්ථි සෛල සාදයි.

දාර
මෙහි පවතින දාර හතර නම්:
 පූර්ව දාරය ඌර්ධවහනුක අස්ථියේ පූර්ව ප්‍රසරය හා සන්ධානය වේ;
 අපර දාරය ජිද්‍රාස්ථියේ පත්‍රාකාර තලාව (lamina papyracea) සමග සන්ධානය වේ;
 උත්තර දාරය ලලාට අස්ථිය සමග සන්ධානය වේ.
 අධර දාරය අපර අශ්‍රැ කුඩුම්බියේ මායිම මගින් කොටස් දෙකකට බෙදේ:
 අපර පෙදෙස ඌර්ධවහනුක අස්ථියේ අක්ෂිකූප තලය සමග සන්ධානය වේ;
 පූර්ව පෙදෙස අවරෝහණ ප්‍රසරය මෙන් පහළින් දික් වී අධර නාසා කම්බු අස්ථිවල අශ්‍රැ ප්‍රසරය සමග සන්ධානය වේ. එසේම එය නාසාඅශ්‍රැ ප්‍රණාලය සඳහා නාලය තැනීමට දායක වේ.

වර්ධනය
අශ්‍රැ අස්ථිය අස්ථිභවනය වන්නේ තනි මධ්‍යස්ථානයකිනි. එය දොලොස්වන සතියේ දී කාටිලේජීය නාසා ප්‍රාවරය ආවරණය කරන පටලයෙන් දෘශ්‍යමාන වේ.

සන්ධානයන්
අශ්‍රැ අස්ථිය අස්ථි හතරක් සමග සන්ධානය වේ: ඉන් දෙකක් කපාල අස්ථි වන ලලාටාස්ථිය සහ ජිද්‍රාස්ථිය වන අතර, අනෙක් දෙක වක්ත්‍ර අස්ථි වන ඌර්ධවහනුක අස්ථිය සහ අධර නාසා කම්බු අස්ථි වේ.

වෙනත් සතුන් තුළ
මුල්කාලීන ඛණ්ඩික වරල් දරන මත්ස්‍යයින් සහ ආදි සිව්පාවුන් තුළ, අශ්‍රැ අස්ථිය සාපේක්ෂව විශාල ශක්තිමත් එකක් විය. එය අක්ෂිකූපයේ සිට නාස් පුඩු දක්වා දිවෙයි. එය නාසාස්ථි සහ ඌර්ධවහනුක අස්ථි අතර මුහුණේ කොටසක් සෑදීමට දායක විය. ප්‍රාථමික ස්වරූපවල, එය බොහෝ විට නාස් විවරවලවලට වහාම පිටුපසින් පිහිටි කුඩා සෙප්ටොමැක්සීල අස්ථිය සමග පිහිටි නමුත්, නූතන විශේෂවල එය දක්නට නැත. වර්තමාන පෘෂ්ඨවංශීන් තුළ අශ්‍රැ අස්ථිය කුඩා අතර, නාසා විවර සමග බොහෝවිට ඍජු සම්බන්ධ වීමක් දක්නට නොලැබෙයි. නමුත් එය අක්ෂිකූපය සමග සම්බන්ධ වී ඇත. කෙසේනමුත් මෙම අස්ථි වර්තමාන උභයජීවීන් සහ ඇතැම් උරග විශේෂවල සම්පූර්ණයෙන් නැති වී ගොස් ඇත.

අමතර පින්තූර

මේවාත් බලන්න
 වක්ත්‍ර අස්ථි

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

 Atlas image: eye_5ට අදාළ මිචිගන් විශ්වවිද්‍යාල සෞඛ්‍ය පද්ධතියේ ගිණුම
 Atlas image: rsa2p4ට අදාළ මිචිගන් විශ්වවිද්‍යාල සෞඛ්‍ය පද්ධතියේ ගිණුම
 Anatomy diagram: 34256.000-1 ට අදාළ රොච්-ලෙක්සිකන් ගිණුම - සිතුවම් සහිත මාර්ගකය, එල්සිවියර්
 Diagram at upstate.edu

හිසේ සහ ගෙලේ අස්ථි
අක්‍රමවත් අස්ථි

අශ්‍රැ අස්ථිය


Paulo Magino (født 23. juni 1979) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Purple Sanga.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Paulo Magino


Norman Kamaru u Omán (nacido en Gorontalo el 27 de noviembre de 1985) es un cantante indonesio y exmiembro de la Brigada Móvil de la Policía de Indonesia. Su nombre se hizo famoso después de participar en un vídeo titulado "lip-sync-nya", que interpretó su primer tema musical titulado "Chaiyya Chaiyya", un tema musical que fue reeditado de una versión original de la India. Aunque este video musical provocó controversias dentro de la unidad policial. Las imágenes que mostraba las formas de besarse dentro de la institución, que tenía una duración de 6 minutos y 30 segundos, hizo que muchas personas que lo vieran y se entretengan con humor.

Biografía
Norman es hijo de Idris Kamaru y Halimah Martinus. Es el más joven de sus nueve hermanos. Su madre Halimah Martinus, decidió separarse del resto de su familia y actualmente reside en Pancawardana, Kelurahan Padebuolo, un distrito de la ciudad de Gorontalo.

Descargas
El fenómeno conocido por las descargas de vídeos por internet como en Youtube, Norman al final fue despedido de su empleo. Aunque su carrera había iniciado en la Brigada en Gorontalo, fue retirado el 6 de diciembre de 2011. La decisión fue tomada por medio de un juicio bajo la Dirección de los Códigos profesionales de ética y de la Policía de Seguridad, de acuerdo al Reglamento del Gobierno N º 1 de 2003, considerado como una violación a los reglamentos de disciplina para que deje de trabajar durante 84 días, a la vez fue sancionado con multa.

Carrera
Norman Kamaru después de ser despedido de la Policía y haber participado en el video musical de "lip-sync-nya", se hizo famoso tras ser aclamado por la gente que empezaron a brindarle el apoyo. Interpretó su primer tema musical titulado "Chaiyya Chaiyya", una reedición de la versión original hindú. Con este tema musical hizo bailar a mucha gente siendo unos de los temas musicales que se puso de moda en su momento y luego fue subido a las descargas de Youtube por internet. Tras las grabaciones del video, hizo también entretener a sus compañeros cuando él era guardia de la Brigada Móvil.

Enlaces externos

Cantantes masculinos de Indonesia

Norman Kamaru


La microrregión de Campinas es una de las microrregiones del estado brasileño de São Paulo perteneciente a la mesorregión Campinas. Su población, según el Censo IBGE en 2010, es de 2.632.019 habitantes y está dividida en dieciséis municipios. Posee un área total de 3.082,952 km².

Municipios

 Americana
 Campinas
 Cosmópolis
 Elias Fausto
 Holambra
 Hortolândia
 Indaiatuba
 Jaguariúna
 Monte Mor
 Nova Odessa
 Paulínia
 Pedreira
 Santa Bárbara d'Oeste
 Sumaré
 Valinhos
 Vinhedo

Véase también

 Arquidiócesis de Campinas
 Microrregión de Paulínia

Campinas

Microrregión de Campinas


Doronicum macrophyllum er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá Litlu-Asíu (Íran, Norður-Kákasus, Suður-Kákasus og Tyrkland).

Tilvísanir

Körfublómaætt

Doronicum macrophyllum


Liker Chartreuse francuski je liker koji je dostupan u zelenoj i žutoj verziji, a razlikuju se po okusu i udjelu alkoholi. Zeleni Chartreuse ima 55 % alkohola, dok je žuti blaži i ima 40 % alkohola.

Podrijetlo

Kartuzijanski redovnici ga izrađuju od 1737. prema uputama iz rukopisa koji im je 1605. dao maršal Francuske François Annibal d'Estrées, i koje se od tada čuvaju u tajnosti. Ime je dobio po samostanu Velika Kartuzija (La Grande Chartreuse), smještenom u planinaskom masivu Chartreuse, u regiji Grenobleu u Francuskoj.

Povijest rukopisa

Ovaj je rukopis vjerojatno djelo alkemičara iz 16. stoljeća s velikim znanjem o ljekovitom bilju kombiniranog s vještinom miješanja, potapanja i omekšavanja 130 različitih vrsta od njih kako bi se stvorio savršeno uravnoteženi tonik. U ranom 17. stoljeću samo je nekoliko redovnika i još manje ljekara razumijevalo uporabu ljekovitog bilja u liječenju bolesti. Recept rukopisa je bio toliko složen da su u Vauvertu razumjeli i koristili samo njegove dijelove.

Početkom 18. stoljeća rukopis je poslan u Veliku Kartuziju gdje je pokrenuta iscrpna studija rukopisa. Samostanski ljekarnik, fra Jerome Maubec, konačno je 1737. razotkrio misteriju i iznio praktičnu formulu za pripremu eliksira.

Distribucija i prodaja ovog novog lijeka bila je ograničena. Jedan od redovnika Velike Kartuzije, fra Karlo, natovario bi mule malim bocama koje je prodavao u Grenoblu i drugim obližnjim selima.

Proizvodnja

Danas, ovaj "eliksir dugog života", još uvijek prave samo kartuzijanski redovnici slijedeći taj drevni recept, a zove se Elixir Vegetal de la Grande-Chartreuse (Biljni eliksir iz Velike Kartuzije). Liker se proizvodi u njihovoj destileriji u obližnjem gradu Voiron (Isère (departman)).

Ovaj "liker zdravlja" se sastoji od destiliranog vinskog alkohola u kombinaciji sa 130 gorskih ljekovitih trava, biljaka i cvjetova. To je jedan od nekolicine likera koji prcesom starenja u boci poboljšava svoj kvalitet.

Izvori

Likeri
Francuski proizvodi
Hrana i piće u Francuskoj

Chartreuse (liker)


An Anthurium ochreatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Luis Aloysius, Luigi Sodiro. An Anthurium ochreatum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium ochreatum


Coșmarul unui american la Paris (în ) este un film din 1997 de comedie de groază regizat de Anthony Waller, co-scris de Tim Burns, Tom Stern și Waller, cu Tom Everett Scott și Julie Delpy.  Urmează conceptul general al filmului lui John Landis, Un vârcolac american la Londra (în , 1981). Filmul este o coproducție internațională între companii din Olanda, Luxemburg, Franța și Statele Unite.

Distribuție
 Tom Everett Scott - Andy McDermott
 Julie Delpy - Sérafine Pigot McDermott
 Vince Vieluf - Brad
 Phil Buckman - Chris
 Julie Bowen - Amy Finch
 Thierry Lhermitte - Dr. Thierry Pigot
 Pierre Cosso - Claude
 Tom Novembre - Inspector LeDuc
 Anthony Waller - Metro Driver
 Isabelle Constantini -  Alex Price (menționat ca mama Serafinei)

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de filme de groază din 1997

Filme din 1997
Filme de groază din anii 1990
Filme în limba engleză

Coșmarul unui american la Paris


Bankura (en bengalí: বাঁকুড়া জেলা) es un distrito de la India en el estado de Bengala Occidental. Código ISO: IN.WB.BN.

Comprende una superficie de 6 822 km².

El centro administrativo es la ciudad de Bankura.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 3 596 292 habitantes, de los cuales 1 755 788 eran mujeres y 1 840 504 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Bankura

Distrito de Bankura


أوري أفنيري (بالعبرية:אורי אבנרי) (10 سبتمبر 1923 - 20 أغسطس 2018 )، ولد في ألمانيا حيث حمل اسم هلموت أوسترمان Helmut Ostermann، وقد هاجر إلى فلسطين عام 1933. هو صحفي إسرائيلي وأحد أشهر ناشطي اليسار في إسرائيل، كما أنه عضو كنيست سابق. كان سابقاً عضواً في الحركة الصهيونية التعديلية. كما انخرط في صفوف مليشيات الإرغون الإرهابية وهو في سن الخامسة عشر. وقد شارك لاحقاً في حرب 1948.

اشتهر أفنيري بمقابلته ياسر عرفات في 3 يوليو 1982 أثناء حصار بيروت، ليكون بذلك أول إسرائيلي يقابل شخصياً عرفات. وقد تحول أفنيري بعد ذلك نحو اليسار الإسرائيلي وأنشأ عام 1993 حركة كتلة السلام (بالعبرية:גוש שלום، تلفظ جوش شلوم).

يعرف عن أفنيري كونه يهودي علماني معارض لنفوذ اليهود الأورثوذكس على الحياة السياسية في إسرائيل. كما أنه من الناشطين سياسياً الداعين لحل الدولتين (دولة فلسطينية وأخرى إسرائيلية، تعيشان متجاورتين بسلام كحل للقضية الفلسطينية). وقد عمل على الترويج لأفكاره عبر العديد من النشاطات التي قامت بها حركته وعبر العديد من المقالات التي كتبها.

من أقواله: «أنت لا تستطيع أن تحدثني عن الإرهاب، فأنا كنت إرهابياً».

نشأته
وُلد أفنيري في بيكام بالقرب مونستر في فيفستفاليا، وحمل اسم هيلموت أوسترمان، وكان الأصغر بين أربعة أطفال في عائلة ألمانية يهودية ميسورة، إذ كان والده مصرفيًا خاصًا في البلدة. ترعرع أفنيري في هانوفر، وترافق مع رودولف أوغستين، المالك المستقبلي لمجلة دير شبيغل. هاجر أفنيري وعائلته إلى فلسطين الخاضعة للانتداب البريطاني في عام 1933 بعد استلام أدولف هتلر مقاليد السلطة في ألمانيا. ارتاد أفنيري المدرسة في نهلال ثم في تل أبيب، وترك المدرسة في سن الرابعة عشرة في الصف السابع لمساعدة والديه. بدأ بالعمل كاتبًا عند محامٍ، وبقي كذلك لخمس سنوات.

انضم أفنيري إلى الإرغون، وهي مجموعة شبه عسكرية صهيونية، في عام 1938 ردًا على شنق البريطانيين شلومو بن يوسف، الذي رمى قنبلة يدوية (لم تنفجر) على حافلة تقل نساء وأطفالًا عرب، ولكن على العكس من رفيق سلاحه إسحاق شامير الذي انضم تقريبًا في ذات الوقت، حُكم على أفنيري بأنه صغير جدًا على الانخراط في أعمال عنيفة مثل قتل اليهود الذين يُشك بأنهم يعملون مخبرين للبريطانيين وتفجير الأسواق العربية. غيّر كنيته إلى أفنيري، وهي كلمة عبرية تماثل كلمة فيرنر، لتكريم ذكرى أخيه الوحيد الذي مات يقاتل في الجيش البريطاني على الجبهة الإثيوبية في عام 1941.

ترك الإرغون في عام 1942 بعد شعوره بخيبة الأمل من تكتيكاتهم، وقال في مقابلة أُجريت معه في عام 2003: «لم تعجبني طرق الرعب التي طبقها الإرغون في ذلك الوقت»، مشيرًا إلى أنه لم يدعم قتل الناس ردًا على أعمال مماثلة ارتكبها العرب. تخلى عن الصهيونية في عمر مبكر، بينما بقي قوميًا، الأمر الذي أشار إليه بأنه شعور طبيعي برغبة الفرد في الانتماء إلى جماعة، وهو شعور شرعي لليهود كما للعرب. انتهت مهمة الصهيونية، برأيه، مع إعلان قيام دولة إسرائيل في عام 1948.

أنشأ أفنيري في عام 1948 منظمته الخاصة تحت اسم أرض إسرائيل اليافعة، التي نشرت صحيفة معافاك («الصراع»). منذ عام 1941 وحتى عام 1946، كتب مقالات لصحيفتين فاشيتين، س هاهفيرا (المجتمع) وبامعافاك (في الصراع). تأثر الفكر السياسي المبكر لأفنيري بالكنعانية، إذ صاغ بحلول بداية عام 1946 مصطلح الدمج مع المنطقة للتعبير عن فكرة أن الدولة اليهودية المستقبلية يجب أن تصطف في فضاء سامٍ أوسع، إذ أملى إدراكه اختيار هذا الاصطلاح لأن المنطقة بنظره تسيطر عليها الإمبريالية الغربية والاستعمارية. تصور أفنيري أن الفضاء السامي سيضم الحركات الوطنية اليهودية والعربية بما في ذلك فلسطين، والأردن، ولبنان، وسوريا، والعراق.

الخدمة العسكرية
خلال الحرب العربية الإسرائيلية لعام 1948، قاتل أفنيري على الجبهة الجنوبية في لواء غيفعاتي بصفة قائد مجموعة، ثم في وحدة ثعالب شمشون للكوماندوز (وكتب أيضًا نشيد الوحدة بعنوان ثعالب شمشون، الذي سُمي «أحد الأناشيد الباقية من حملة 1948»). كتب أفنيري برقيات من خط الجبهة نُشرت في هآرتس ولاحقًا في كتاب بعنوان في حقول فلسطين. أثارت تجاربه إعجابه بفهم وجود شعب يُسمى الشعب الفلسطيني. دخلت الوحدة القرى وأشارت الحرائق وطباخات بريموس إلى أن السكان فرّوا منذ برهة قصيرة. كان من المنطقي أن يهرب سكان القرى لأن هذا ما يفعله المدنيون عندما تندلع الحرب. جُرح أفنيري مرتين، ولحقت به في المرة الثانية جراح خطيرة في فترة نهاية الحرب، وقضى أشهر خدمته العسكرية في فترة نقاهة، وسُرح من الخدمة في صيف عام 1949.

وفاته
توفي في 20 أغسطس 2018 في تل أبيب، حيث كان قد أُدخل المستشفى في تل أبيب بحالةٍ حرجة بعد أن أُصيب بجلطة دماغية، فقد على أثرها الوعي منذ أكثر من أسبوعين، ولم يستفق منها.

المراجع

وصلات خارجية

 مقالات لأوري أفنيري (مترجمة إلى العربية)
 مقالات لأوري أفنيري (بالإنجليزية)
 يوري أفنيري ينصف الإسلام من البابا
 الموقع الرسمي لكتلة السلام الإسرائيلية (عدة لغات بما فيها العربية)

الحركة الكنعانية
أعضاء الكنيست التاسعة (1977–81)
أعضاء الكنيست السابعة (1969–74)
أعضاء الكنيست السادسة (1965–69)
أعضاء جماعة إرغون
ألمان مهاجرون إلى الانتداب البريطاني على فلسطين
إسرائيليون من أصل يهودي ألماني
إسرائيليون ناشطون ضد الحرب
صحفيو رأي إسرائيليون
صحفيون إسرائيليون
عملية السلام الإسرائيلية الفلسطينية
قادة أحزاب سياسية إسرائيليون
كتاب سياسيون إسرائيليون
محررو مجلات
محررو مجلات إسرائيليون
ملحدون ألمان
ملحدون إسرائيليون
ملحدون يهود
مواليد 1342 هـ
مواليد 1923
مواليد في بيكوم
ناشرون إسرائيليون
وفيات 2018
وفيات بسبب مرض دماغي وعائي
وفيات في تل أبيب
يهود أشكناز إسرائيليون
يهود أشكناز في فلسطين الانتدابية
يهود ألمان
يهود إسرائيليون
يهود مهاجرون من ألمانيا النازية في إلى الانتداب البريطاني على فلسطين
يهود ناشطون ضد الحرب

أوري أفنيري


සංජාකය හා සතුන්
සතුන්ෙග් සංජානන ක්රියාව
සතුන් සංජානනය සිද්ධ කරන්ෙන් ෙකෙස්ද

සංජානනය හා සතුන්


FIFA 18 este un joc video de simulare a fotbalului, dezvoltat de EA Vancouver și EA România, ca parte a seriei FIFA Electronic Arts. Jocul a fost anunțat pe 10 iunie 2017 la conferința de presă E3 2017 și a fost lansat pe 29 septembrie pentru PlayStation 4, Play Station 3, Xbox 360, Xbox One, Nintedo Switch și Microsoft Windows. Este al 25-lea joc din seria FIFA. Fotbalistul portughez Cristiano Ronaldo apare pe coperta Standard Edition, iar brazilianul Ronaldo apare pe coperta Icon Edition a jocului.

FIFA 18 este al doilea joc FIFA care folosește motorul Frostbite 3, dar unele versiuni conțin un alt motor. Versiunile PlayStation 4, Microsoft Windows și Xbox One includ continuarea The Journey, un mod bazat pe o poveste care a fost inițial în FIFA 17, intitulat The Journey: Hunter Returns.

The Journey: Hunter Returns
Modul bazat pe poveste, care a fost prima oară în FIFA 17, se reîntoarce în FIFA 18 cu Alex Hunter ca fotbalst cunoscut, care dorește să-și facă cariera pe un plan mai dezvoltat, să plece din Premier League și să ajungă la un club mare, chiar și la Real Madrid. A încercat să meargă acolo, dar nu a reușit. În această poveste apar: Deciziile cheie, customizarea lui Hunter, Kim Hunter, sora lui Alex, cariera lui Danny Williams, jucarea cu prietenii, plecarea din Premier League, o leziune în ianuarie, capitolele, obiectivele capitolelor, recompensele capitolelor etc.

Povestea
Hunter începe povestea cu un meci contra unor copii. Unul dintre copii era cel care i-a cerut autograful în FIFA 17, în ianuarie 2017. Apoi, Hunter merge pe 17 iulie pentru un antrenament, direct în meci sau alte antrenamente. Apoi, vine un interviu cu Rio Ferdinand, pe care îl vei avea în FIFA Ultimate Team 18 dacă închei capitolul (capitolul se va încheia la începutul lui August), și vine marele meci cu Real Madrid, când Cristiano Ronaldo îi cere lui Hunter să vină la Real. Apoi, vine un meci pe 13 august 2017 în Premier League. După acest joc, Michael, agentul lui Alex, îi spune că Atletico, PSG, Bayern și chiar Real Madrid ar fi interesate de el, iar Hunter trimite o cerere de transfer. Înainte de al-2-lea joc, Toro Gallo îl avertizează pe Alex. Acesta își pierde încrederea în el. Apoi, înainte de al-3-lea meci, când Hunter încă se antrena, era huiduit de toată galeria echipei, și venea pe teren cu câteva minute după pauză la scorul de 0-3  pentru adversari. Obiectivul era să revii la cel puțin 3-3. După meci, Hunter și Michael Taylor doresc să finalizeze transferul. La Susan, Alex este dat afară de la echipă, antrenându-se cu echipa de tineret. Iar dacă dorește să plece, trebuie ca echipa la care va ajunge să nu fie din Europa. Apoi, marea decizie cheie și singura a capitolului este să decizi dacă îl păstrezi pe Michael sau nu. Chiar după 2-3 minute, tatăl lui Alex îl sună și salvarea LA Galaxy vine. Este surprinzător că Alex și-a găsit un club, a avut noroc că tatăl lui lucra la o echipă care nu era din Europa. Acesta trebuie să ducă echipa în play-off, altfel va începe de la o salvare anterioară sau din aceeași săptămână. După sezonul din MLS, unde Alex o întâlnește pe Kim (sora vitregă al lui Alex) și ea chiar joacă un meci cu Germania, intrând pe teren la 0-2, Alex merge la unul dintre cluburile spuse de Michael, în afară de Real Madrid, adică PSG, Bayern și Atletico Madrid. Acolo este manager Dino, cel cu clubul din Championship în FIFA 17. Dar, după al-3-lea meci, vești deloc bune: Alex se accidentează și va lipsi până în martie. O accidentare inevitabilă, dacă nu intri în partidă din motivul că nu ai jucat bine, la finalul meciului va fi scena când Alex va fi accidentat, ca și cum ar intra pe teren și ar cădea pur și simplu. Jocul vine la Danny, care joacă un meci de Premier League. Apoi, va alege dacă își continuă Journey-ul până când Alex își va reveni (în martie), sau dacă îl lasă pur și simplu să eșueze. Dacă optezi să joci, vei avea multe meciuri în EFL Cup, bineînțeles, pentru că dacă joci până în martie, nu poți avea timp și pentru FA Cup. Apoi Alex revine și vede că Dino este în pericol să fie dat afară, și trebuie să câștige cupa sau să fie pe poziție bună în ligă. Ar fi de preferat ca Alex să-i salveze locul de muncă, pentru că ar lua o pereche de adidași Nemeziz 17.0 Ocean Storm. La sfârșitul capitolului, o agentă Beatriz Villanova îl sună pe Alex spunându-i că va fi jucătorul lui Real Madrid din FIFA 19.

Legături externe
 FIFA 18 la Mobygames

Jocuri video din 2017
Jocuri EA Sports
Jocuri Electronic Arts
Seria FIFA
Jocuri pentru PlayStation 3
Jocuri pentru PlayStation 4
Jocuri pentru Windows
Fotbal feminin
Jocuri pentru Xbox 360
Jocuri pentru Xbox One
Jocuri video multiplayer
Jocuri video de sport
Jocuri pentru Nintendo Switch

FIFA 18


Yoo In-soo () est un acteur et mannequin sud-coréen, né le .

Biographie
Yoo In-soo naît le .

En 2017, il commence sa carrière d'acteur dans la série  (), ainsi que  (),  et  (). Même année, il apparaît en étudiant du commissariat dans le long métrage de thriller psychologique  () de Jang Hang-jun.

En 2018, il fait partie des résidents du centre anticancéreux dans la série  (), et apparaît dans d'autres séries telles que  () et  ().

En , on apprend qu'avec Cho Yi-hyun et Park Solomon, il est choisi pour le rôle de Yoon Gwi-Nam dans la série d'horreur  () pour Netflix en fin . En , on revèle qu'il est engagé dans la série dramatique  () pour la chaîne JTBC en 2022.

Filmographie

Cinéma
 Longs métrages
 2017 :  () de Jang Hang-jun : l'étudiant du commissariat

Télévision
 Séries télévisées
 2017 :  () : Kang-goo
 2017 :  () : Min-joon
 2017 :  () : Choi Jae-seong
 2017 :  () : Kyeong-bok
 2017 :  () : Jo Man-hee
 2018 :  () : le résident du centre anticancéreux
 2018 :  () : Park Rae-seon
 2018 :  () : Na Kyeong-soo
 2018 :  ()
 2018 :  () : Yoo Pil-sang
 2019 :  () : Seong-goo
 2020 :  ()
 2021 :  () : Oh Cheon-gook
 2022 :  () : Yoon Gwi-nam
 2022-2023 : Alchemy of souls ( 환혼) : Park Dang-gu
 2022 :  ()
 2023: Demon Catchers (경이로운 소문) : Na Jeok-Bong

Notes et références

Liens externes

  Hancinema

Acteur sud-coréen de cinéma
Acteur sud-coréen de télévision
Mannequin homme sud-coréen
Naissance en mars 1998

Yoo In-soo


Derick Ogbu (født 19. marts 1990) er en nigeriansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Nigeria

Derick Ogbu


Guillermo Palomino (1834 - 10 de mayo de 1889) fue un militar y político mexicano, nacido en Veracruz y muerto en la ciudad de Mérida. Fue gobernador de Yucatán de 1886 a 1889, muriendo antes de terminar el mandato de cuatro años para el que había sido elegido. Fue un gobernador muy popular y su muerte fue acogida por un gran duelo colectivo.

Datos históricos
Llegó a Yucatán en 1873, enviado por el presidente Sebastián Lerdo de Tejada, con el grado de general de brigada, para hacerse cargo de la comandancia militar del estado. Por ausencias del gobernador en turno, Miguel Castellanos Sánchez, se hizo cargo del despacho del gobernador en 1874 durante un breve periodo. Habiéndose retirado de sus encargos políticos y militares, en 1881 fue elegido senador de la república por Yucatán.

En 1885 fue postulado y electo gobernador de Yucatán, tomando posesión el 1 de febrero de 1886. Durante su gestión se realizaron diversas obras materiales, como calles de la ciudad de Mérida, ramales del ferrocarril, líneas telegráficas. El clima de paz y de tranquilidad que se vivió en Yucatán durante esa época y su carisma personal, lo hicieron un gobernador estimado por la sociedad.

Murió en la ciudad de Mérida el 10 de mayo de 1889, pocos días después de haber solicitado licencia para separarse del cargo, el 15 de abril. Fue sustituido por Juan Pío Manzano quien era el vicegobernador del estado.

Véase también
 Historia de Yucatán
 Gobernantes de Yucatán
 Lerdismo

Referencias

Enlaces externos
 1890, Decreto del Congreso. Reforma el artículo 78 de la Constitución Federal. Consultado el 14 de febrero de 2012.
 Gobernadores de Yucatán durante la dictadura porfirista. Con acceso el 14 de febrero de 2012.

Nacidos en Veracruz
Gobernadores de Yucatán del siglo XIX
Militares de Yucatán
Fallecidos en Mérida (México)

Guillermo Palomino


1950 ගණන් වලදී, එක්සත් ජනපදයේ සහාය සහිතව,  ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන දියත් කෙරුණේ  සාමය සඳහා පරමාණු වැඩසටහනේ කොටසක් ලෙසිනි. ඉරානයේ ෂා රජ බලයෙන් පහ කිරීමට තුඩු දුන් 1979 ඉරාන විප්ලවය  සිදු වන තුරු, එක්සත් ජනපදය සහ බටහිර යුරෝපියානු රජයයන්, ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහනට සහභාගි වූහ.

1979 විප්ලවයෙන් පසුව, මුස්ලිම් නීති සංග්‍රහය තුල, එවැනි අවි හරම් (පාපකාරී) සහ ආචාරධර්මයන්ට පටහැනි හා දුශ්ශීල ලෙසින් සලකා තහනම් කල යුතු ලෙසින් සැලකූ  අයතුල්ලා රුහොල්ලා කොමේනි (1902–1989) විසින්, රහසිගත න්‍යෂ්ටික අවි පර්යේෂණ වැඩසටහනක් විසුරුවා හරින ලදි.  ජීවවිද්‍යාත්මක අවි සම්මුතිය, රසායනික අවි සම්මුතිය, සහ න්‍යෂ්ටික අවි ව්‍යාප්තිය වළකන සම්මුතිය (NPT) ඇතුළු,  මහා සංහාරක අවි ප්‍රතික්ෂේපනය කෙරෙන සම්මුති ගණනාවක් සඳහා ඉරානය අත්සන් තබා ඇත.

ආශ්‍රිත

ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන


Le traité de Loutsk était un accord secret signé à Loutsk, en Pologne-Lituanie (aujourd'hui en Ukraine), entre le Tsarat de Russie et le protectorat ottoman de Moldavie le 13 avril 1711, peu après le déclenchement de la guerre russo-turque de 1710-1711. La Moldavie devait soutenir la Russie dans sa guerre contre les Ottomans avec des troupes et en permettant à l'armée russe de traverser son territoire et de placer des garnisons dans des forteresses moldaves. Les Moldaves étaient représentés par le métropolite de Moldavie Ghedeon. Le texte du traité a été entièrement élaboré par le hospodar Dimitrie Cantemir, lequel rompait de fait son serment de vassalité vis-à-vis de la Porte et promettait de se placer sous la protection du Tsar.

Termes du traité
Dans le préambule et à l'article I, Dimitrie Cantemir rend hommage au tsar, recevant en retour la protection de Pierre Ier pour lui-même et pour tout le peuple de Moldavie. Il est prévu que le seigneur de Moldavie "avec tous les grands boyards et ses nobles et avec les habitants de tout État du glorieux peuple moldave" se trouverait désormais sous la protection du tsar et prêterait serment d'obéissance, d'abord en secret, jusqu'à l'entrée des armées russes dans la principauté ; ensuite, le voïvode portera secrètement sa foi « par correspondance et autres moyens ».

L'article II fait entrer le seigneur de Moldavie dans l'armée de l'armée russe.

Les articles III à V prévoient que les héritiers du trône de Russie n'ont pas le droit de régner en Moldavie ni en terre valaque. En Moldavie, il est prévu que la famille Cantemir reçoive de façon héréditaire la charge de monarque.

L'article VI stipule que "selon l'ancienne coutume moldave, tout pouvoir doit appartenir au seigneur". Le tsar ne peut s'immiscer dans les affaires intérieures de la Moldavie.

L'article XI prévoit que les frontières de la principauté, selon ses anciens droits, sont délimitées par le Dniepr, Kamianets-Podilskyï, Bender, le Boudjak, le Danube, la Munténie, le Grand-Duché de Transylvanie et la Pologne.

Selon les articles XII à XV, la protection russe sur la Moldavie doit être maintenue après la conclusion de la paix en ce sens que Pierre ne doit pas laisser la Moldavie sous la domination de la Porte.

Les articles XVI et XVII contiennent les serments de Pierre Ier et de Dimitrie Cantemir.

Liens

 Enciclopedia României - Tratatul de la Lutsk (en langue roumaine)

Références

Loutsk
1711 en Europe
Loutsk
Loutsk
Guerres russo-turques
Loutsk
Loutsk

Traité de Loutsk


DnaA is a protein that activates initiation of DNA replication in bacteria. Based on the Replicon Model, a positively active initiator molecule contacts with a particular spot on a circular chromosome called the replicator to start DNA replication. It is a replication initiation factor which promotes the unwinding of DNA at oriC. The DnaA proteins found in all bacteria engage with the DnaA boxes to start chromosomal replication. In addition to the DnaA protein, its concentration, binding to DnaA-boxes, and binding of ATP or ADP, we will cover the regulation of the DnaA gene, the unique characteristics of the DnaA gene expression, promoter strength, and translation efficiency. The onset of the initiation phase of DNA replication is determined by the concentration of DnaA. DnaA accumulates during growth and then triggers the initiation of replication. Replication begins with active DnaA binding to 9-mer (9-bp) repeats upstream of oriC. Binding of DnaA leads to strand separation at the 13-mer repeats. This binding causes the DNA to loop in preparation for melting open by the helicase DnaB.

Function
DnaA consists mainly in two different forms, the active ATP-form and the inactive ADP. The level of active DnaA within a cell is low immediately after a cell has divided. Although the active form of DnaA requires ATP, the formation of the oriC/DnaA complex and subsequent DNA unwinding does not require ATP hydrolysis.

The oriC site in E. coli has three AT rich 13 base pair regions (DUEs)  followed by four 9 bp regions with the sequence TTAT(C or A)CA(C or A)A. Around 10 DnaA molecules bind to the 9 bp regions, which wrap around the proteins causing the DNA at the AT-rich region to unwind. There are 8 DnaA binding sites within oriC, to which DnaA binds with differential affinity. When DNA replication is about to commence, DnaA occupies all of the high and low affinity binding sites. The denatured AT-rich region allows for the recruitment of DnaB (helicase), which complexes with DnaC (helicase loader). DnaC helps the helicase to bind to and to properly accommodate the ssDNA at the 13 bp region; this is accomplished by ATP hydrolysis, after which DnaC is released. Single-strand binding proteins (SSBs) stabilize the single DNA strands in order to maintain the replication bubble. DnaB is a 5'→3' helicase, so it travels on the lagging strand. It associates with DnaG (a primase) to form the only primer for the leading strand and to add RNA primers on the lagging strand. The interaction between DnaG and DnaB is necessary to control the longitude of Okazaki fragments on the lagging strand. DNA polymerase III is then able to start DNA replication.

DnaA is made up of four domains: the first is the N-terminal that associates with regulatory proteins, the second is a helical linker region, the third domain is a AAA+ region that binds to ATP, and the fourth domain is the C-terminal DNA binding region. DnaA contains two conserved regions: the first is located in the central part of the protein and corresponds to the ATP-binding domain, the second is located in the C-terminal half and is involved in DNA-binding.

DnaA mutants
The first strains to have the dnaA gene mutated were the temperature-sensitive K-12 strains CRT46 and CRT83, with the corresponding strain numbers beingdnaA46 and dnaA83. In contrary to dnaA mutants, the PC2 strain has a mutation in the dnaC gene, which codes for the loading factor for the DNA helicase dnaB.

Synthesis
DnaA has the ability to bind its own promoter. When DnaA binds to its own promoter it blocks RNA polymerase from binding the promoter and inhibits initiation of transcription. In this way, DnaA is able to regulate its own expression. This process is called autoregulation.

Regulation
Each cell division cycle triggers a new round of chromosome replication by DnaA, the initiator protein. It is crucial to regulate DnaA-ATP monomer interactions with oriC during helicase loading and unwinding of origin DNA for precise timing. DnaA recognition sites in Escherichia coli are arranged in OriC to facilitate staged pre-replication complex assembling, with DnaA interacting with low affinity sites at it oligomerizes to fill the gaps between high affinity sites as it oligomerizes. There may be numerous gap-filling strategies to link OriC functions to bacterial lifestyles in nature, which may account for the wide variability of OriC DnaA recognition site patterns. The two forms of DnaA, the active ATP- and ADP-form are regulated. The ATP-form is converted to the ADP-form through either Regulatory inactivation of DnaA (RIDA), which in turn consists of the Hda protein and the β sliding clamp (DnaN) and datA-dependent DnaA-ATP hydrolysis. The ADP-form is converted to the ATP-form by DnaA-reactivating sequences 1 and 2 (DARS1 and DARS2).

DnaA protein structure
There are four disciplines within the DnaA protein. An initial comparison of Escherichia coli and Bacillus subtilis proteins led to the discovery of a sphere structure, which revealed a relatively conserved N-terminus and a largely conserved large C-terminus separated by a region that was mostly variable. As an example, the Enterobacterial proteins have nearly identical N- and C-terminal sequences, however they are characterized by numerous amino acid adjustments, elisions, and insertions in the variable regions. There is an AAA+ family ATPase motif and an independent DNA binding sphere in the C-terminal region. It was determined by NMR that Escherichia coli sphere IV had a crystal-clear structure when complexed with a DnaA- box. As a result, it was confirmed that the DNA list is intermediated by a combination of a helix-turn-helix motif and an introductory circle. When bound to ATP, but not to ADP, DnaA forms a super-helical structure with four monomers per turn. The structure of sphere I has been determined from three additional bacterial species and Escherichia coli by NMR.

Autoregulation of DnaA protein synthesis

The research on dnaA(Ts) mutants provided the first proof that the dnaA gene is autoregulated. DnaA protein is still produced at non-permissive temperatures where it is inactive, but in some mutants it can be made active again by returning to a temperature that is conducive to development. This reversible initiation capacity—which was larger than anticipated given the mass gain of the culture—could be seen in the absence of protein synthesis at the permissive temperature and suggested that the DnaA protein synthesis was derepressed at the high growth temperature. These results prompted a thorough investigation of the dnaA46 mutant under permissive, intermediate, and non-permissive development conditions. The study's findings revealed that as growth temperature increased, the DnaA46 protein's activity decreased, leading to progressively decreasing DNA and origin concentrations at intermediate temperatures. An increase in initiation capacity was seen concurrently with a decrease in DnaA protein activity. Hansen and Rasmussen (1977) argued that the DnaA protein had a positive effect in replication initiation aing transcripts entering the dnaA gene were found as a result of sequencing the dnaA promoter region and the dnaA gene. The DnaA promoter region has nine GATC sites within 225 base pairs, and a sequence that is similar to nd a negative role in its own synthesis based on these observations. Two promoters providrepetitions (DnaA-boxes) in the oriC region was found between the two promoters. According to several studies, the DnaA protein negatively regulates both promoters. In these research, it was discovered that the dnaA transcription was upregulated by 4- to 5-fold at non-permissive temperatures in dnaATs mutants and repressed by the same amount when DnaA protein was overproduced. The autoregulation of the dnaA gene requires the DnaA-box. The sequence of the dnaA2p promoter region has some intriguing characteristics that can be seen more clearly. This promoter contains two GATC sites, one in the 10 sequence and the other in the 35 sequence, and both in vivo and in vitro, methylation increases transcription from this promoter by a factor of two. In addition, DnaA protein binds to regions upstream of the dnaA2p promoter with a high affinity.

See also
Origin recognition complex

References

Further reading

External links

Biomolecules
DNA replication

DnaA


Praha er en dansk eksperimentalfilm fra 1994 instrueret af Kassandra Wellendorf efter eget manuskript.

Handling
En personlig tolkning af byen Prag, der tager udgangspunkt i den gamle myte om en rabbiner, der skaber et kunstigt menneske. Rabbineren glemmer sig selv i bøgerne og skriften og må bruge den kunstige krop til at nå sine egne sanser igen. Byen Prag bliver helet og genopbygget af vej- og husarbejdere og bliver således et symbol på hans udvikling. 5. del af Kassandra Wellendorfs serie 'Storbyportrætter'.
Jeg er blevet gammel nu. Mine øjne er slået i stykker af alle de bogstaver, jeg har kradset mig igennem. Jeg prøver at samle mine sanser, men jeg kan ikke få dem til at hænge sammen. Jeg har brug for en ny krop at samle dem i. En krop med hvilken jeg igen kan gå ud og mærke farverne i min by. Således indleder fortælleren billeddigtet om byen Prag og den jødiske mystik omkring det menneskeagtige væsen Golem, der på magisk vis er skabt af kombinationer af bogstaver i gudsnavnet eller alfabetrækken, og som her stilrent nyfortolkes i frapperende billedrytme.

Medvirkende

 Tomas Lahoda
 Martin Hub

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Praha (eksperimentalfilm)


Traveller of the mind er en film instrueret af Bettina Vestergaard.

Handling
Hypnoseseance som vises på 2 monitorer. Det er en hypnoseseance, hvor jeg bliver hypnotiseret af en hypnotisør. Beskueren har også mulighed for at bliver hypnotiseret. Værket handler om ordets forførelse, illusion og forskellige bevidsthedsrum.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1999

Eksperimentalfilm fra Danmark

Traveller of the mind


NGC 131 este o galaxie spirală situată în constelația Sculptorul, membră a grupului de galaxii NGC 134. A fost descoperită în 25 septembrie 1834 de către John Herschel.

Note

Vezi și
 NGC 130
 NGC 132

Legături externe
 NGC 131 pe spider.seds.org
 NGC 131 pe WikiSky
 NGC 131 pe SIMBAD

Galaxii spirale
Obiecte NGC
Constelația Sculptorul
Obiecte astronomice descoperite în 1834
Obiecte astronomice descoperite de John Herschel

NGC 131


Der Flegel, ob Dreschflegel oder der Flegel als Waffe, ist eine gemeine Figur in der Heraldik und ist recht häufig als Wappenbild anzutreffen. Neben der einfachen Darstellung eines Flegels, kann  er auch mit einem zweiten Flegel oder mit einem Gartengerät wie Harke, Sense  oder Heugabel gekreuzt im Wappen sein. Die Darstellung wird gern als Bezug zur Landwirtschaft genommen, die Stadt oder Ort geprägt haben. Bei der Waffendarstellung des Flegels wird nicht selten der Morgenstern zur Wappenfigur gestellt, als Zeichen einer Wehrhaftigkeit. Als Tingierung dominiert Silber oder Gold.

Siehe auch
 Dreschflegel
 Flegel als Waffe

Literatur
 Walter Leonhard: Das große Buch der Wappenkunst. Entwicklung – Elemente – Bildmotive – Gestaltung. Lizenzausgabe. Bechtermünz, Augsburg 2001, ISBN 3-8289-0768-7.

Weblinks

Werkzeug (Heraldik)

Flegel (Heraldik)


35229 Benckert este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
35229 Benckert este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,31 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 7,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 35001-36000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia  Vesta

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

35229 Benckert


Olga Sergeyevna Kuzenkova (Rusça:Ольга Серге́евна Кузенкова; d. 4 Ekim 1970), Rus eski atlet. Kadınlar çekiç atmada 70 metreyi geçen ilk atlettir. Dünya rekorunu dokuz kez geliştirmiştir.

Kariyeri
Çekiç atmada birden çok kez dünya rekorunu kırmayı başaran Kuzenkova, 1990'ların ikinci yarısında (1994 ile 1999 yılları arasında) Rumen Mihaela Melinte ile birbirlerinin dünya rekorlarını geliştirdi. 22 Haziran 1997'de Münih'te 71,22 metre attı ve bu atışıyla 70 metreyi geçen ilk kadın atlet oldu ve hatta aynı yarışmada bir sonraki denemesinde de 73,10 m atmıştır. Budapeşte'deki 1998 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda, Sevilla'daki 1999 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda, Sidney'deki 2000 Yaz Olimpiyatları'nda ve Edmonton'daki 2001 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı. Münih'teki 2002 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda altın madalya, ardından Paris'teki 2003 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda bir gümüş madalya daha elde etti. Atina'da düzenlenen 2004 Yaz Olimpiyatları'nda, iki Kübalı Yipsi Moreno ve Yunaika Crawford'un önünde 75,02 m'lik yeni Olimpiyat rekoru derecesiyle altın madalyanın sahibi oldu.

Antrenörü Aleksandr Seleznyov'du.

Doping
Aralık 2012'de 2004 Olimpiyatlarından örnekleri tekrar test edildi ve anabolik steroidler için pozitif testler yaptı; daha sonra Uluslararası Amatör Atletizm Federasyonu tarafından araştırıldı.
2013 yılında 2005 Dünya Şampiyonası'ndan örnekleri tekrar test edildi ve Kuzenkova'nın burada da doping yaptığı bulundu. Mart 2013'te iki yıl boyunca yarışmalardan men edildi ve ve 12 Ağustos 2005 ile 11 Ağustos 2007 tarihleri arasında elde ettiği tüm sonuçları iptal edildi. Böylece Helsinki'deki 2005 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda kazanmış olduğu altın madalyası geri alındı.

Uluslararası yarışmaları

Kaynakça

1970 doğumlular
Yaşayan insanlar
Rus kadın çekiç atıcılar
Rus Olimpiyat atletleri
2000 Yaz Olimpiyatları atletleri
2004 Yaz Olimpiyatları atletleri
Altın Olimpiyat madalyalı Rus sporcular
Gümüş Olimpiyat madalyalı Rus sporcular
2000 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
2004 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Atletizmde eski dünya rekoru sahipleri
Dünya Atletizm Şampiyonası madalyalı atletler
Avrupa Atletizm Şampiyonası madalyalı atletler
Gümüş Dünya Üniversite Oyunları madalyalı Rus sporcular
Atletizmde doping vakaları
Doping vakalarında Rus sporcular
Altın Olimpiyat madalyalı atletler
1998 İyi Niyet Oyunları atletleri
Avrupa Atletizm Şampiyonası şampiyonları
İyi Niyet Oyunları madalyalı atletler
Gümüş Olimpiyat madalyalı atletler
Rusya Atletizm Şampiyonası şampiyonları
Dünya Üniversite Oyunları madalyalı atletler
Rus Dünya Atletizm Şampiyonası atletleri

Olga Kuzenkova


The melon-headed whale (Peponocephala electra), also known less commonly as the electra dolphin, little killer whale, or many-toothed blackfish, is a toothed whale of the oceanic dolphin family (Delphinidae). The common name is derived from the head shape. Melon-headed whales are widely distributed throughout deep tropical and subtropical waters worldwide, but they are rarely encountered at sea. They are found near shore mostly around oceanic islands, such as Hawaii, French Polynesia, and the Philippines.

Taxonomy
The melon-headed whale is the only member of the genus Peponocephala. First recorded from a specimen collected in Hawaiʻi in 1841, the species was originally described as a member of the dolphin family and named Lagenorhynchus electra by John Edward Gray in 1846. The melon-headed whale was later determined to be sufficiently distinct from other Lagenorhynchus species to be accorded its own genus. A member of the subfamily Globicephalinae, melon-headed whales are closely related to long-finned and short-finned pilot whales (Globicephala melas and G. macrorhynchus, respectively) and the pygmy killer whale (Feresa attenuata). Collectively, these species (including killer whales Orcinus orca, and false killer whales Pseudorca crassidens) are known by the common name 'blackfish'. Melon-headed whales are one of the smallest species of cetacean (after pygmy killer whales) to have the word 'whale' in their common name.

Description
Melon-headed whales have a robust, dolphin-like body, a tapering, conical head (head shape triangular when viewed from above) with no discernible beak and a relatively tall, falcate (sickle-shaped) dorsal fin located near the middle of the back. Body coloration is charcoal-gray to dark-gray body. A dark face 'mask' extends from around the eye to the front of the melon and larger animals have whitish lips. Melon-headed whales have a dark colored dorsal cape that starts narrowly at the front of the head and dips down at a steep angle below the dorsal fin. The boundary between the darker cape and coloration on the flanks is often faint or diffuse. Both the mask and dorsal cape are often only visible in good lighting conditions. Compared to females, adult males have more rounded heads, longer flippers, taller dorsal fins, broader tail flukes and some have a pronounced ventral keel posterior to the anus.

Melon-headed whales grow up to  in length, and weigh up to , adult males being slightly larger than females. Length at birth is approximately . Melon-headed whales are physically mature at 13–15 years and live up to 45 years.

Similar species
At-sea, melon-headed whales can be confused with pygmy killer whales, which are very similar in appearance and share almost identical habitat and range. The shape of the head, flippers and dorsal cape can be useful diagnostic features.  Melon-headed whales have flippers with sharply pointed tips whereas pygmy killer whales have rounded flipper tips, and viewed from above, the head shape is more triangular than the rounded head of the pygmy killer whale. The dorsal cape of melon-headed whales is rounded and dips much lower below the dorsal fin than that of pygmy killer whales, which dips at a relatively shallow angle and is more sharply demarcated in color between the dark cape and lighter flanks. While both species have white around the mouth, in adult pygmy killer whales this can extend onto the face.

Many of these traits are difficult to distinguish in challenging sea and/or lighting conditions, and behavior is often a useful aid to identification. Pygmy killer whales are slower moving (although melon-headed whales often log motionless at the surface), and are usually found in much smaller groups than melon-headed whales. Large groups (more than 100) are more likely to be melon-headed whales. From a distance melon-headed whales could also be confused with false killer whales (Pseudorca crassidens), but the much larger size– adult length–long slender body shape and relatively smaller dorsal fin of false killer whales should distinguish them from melon-headed whales.

Stranded/post-mortem individuals can be easily identified by tooth number: melon-headed whales have 20 – 25 pairs of slender teeth (more similar to the teeth of smaller dolphins than other blackfish) in both the upper and lower jaws compared to 8–13 pairs of robust teeth in both the upper and lower jaws for pygmy killer whales.

Geographic range and distribution

Melon-headed whales occur in deep tropical/subtropical oceanic waters, between 40°N and 35°S. Although considered an offshore pelagic species, in some regions there are island-associated populations (e.g., Hawaiʻi) and they can be found close to shore associated with oceanic islands and archipelagoes, such as Palmyra and the Philippines. Sightings or strandings at the extremes of their range are likely associated with extensions of warm currents. Melon-headed whales are not known to be migratory.

Behavior

Foraging
Melon-headed whales feed primarily on pelagic and mesopelagic squid and small fish. Crustaceans (shrimp) have also been reported from stomach contents. Mesopelagic squid and fish species exhibit diel vertical migration behavior, inhabiting greater depths during the day and moving hundreds of meters to shallower depths after dusk to feed on plankton. Melon-headed whales feed at night, when their prey is within the upper  of the water column. In the Hawaiian Islands, individuals fitted with depth-transmitting satellite tags made night-time foraging dives that had an average range of , with a maximum dive depth of  recorded.

Social
Melon-headed whales are a highly social species and usually travel in large groups of 100 – 500 individuals, with occasional sightings of herds as large as 1000–2000. Large herds appear to consist of smaller subgroups that aggregate into larger groups. Data from mass strandings in Japan suggest melon-headed whales may have a matrilineal social structure (i.e., related through female kin/groups organized around an older female and their relatives); the biased sex ratio (higher number of females) of the stranding groups suggesting mature males may move between groups. While melon-headed whales associate in large groups (a common trait amongst the oceanic dolphins, in contrast to the smaller group sizes of other blackfish species) their social structure may be more stable and intermediate between the larger blackfish (pilot whales, killer whales and false killer whales) and smaller oceanic dolphins. However, genetic studies of melon-headed whales across the Pacific, Indian and Atlantic Ocean basins suggest that there is relatively high level of connectivity (inter-breeding) between populations. This indicates that melon-headed whales may not show strong fidelity to their natal group (the group into which the individual was born) and that there are higher rates of movement of individuals between populations than in other blackfish species. Larger group sizes may increase competition for prey resources, requiring large home ranges and broad-scale foraging movements.

Observations of daily activity patterns of melon-headed whales near oceanic islands suggest they spend the mornings resting or logging in near-surface waters after foraging at night. Surface activity (such as tail slapping and spyhopping) and vocalizations associated with socializing (communication whistles, rather than echolocation clicks used for foraging) increase during the afternoons. The daily pattern of behavior observed in island-associated populations, combined with the larger group sizes of melon-headed whales (compared to that typically seen in other blackfish species) is more similar to the fission-fusion social structure of spinner dolphins (Stenella longirostris). These behavioral traits may relate to predation avoidance (bigger groups offer some protection from large oceanic sharks) and foraging habits (both species are nocturnal predators that prey on predictable, relatively abundant mesopelagic squid and fish that make diel vertical migrations from the deep-sea to the surface).

Melon-headed whales frequently associate with Fraser's dolphins (Lagenodelphis hosei), and are also sighted, although less commonly, in mixed herds with other dolphin species such as spinner dolphins, common bottlenose dolphins (Tursiops truncatus), rough-toothed dolphins (Steno bredanensis), short-finned pilot whales and pantropical spotted dolphins (Stenella attenuata).

A unique case of inter-species adoption between (presumably) an orphaned melon-headed whale calf and a common bottlenose dolphin mother was recorded in French Polynesia. The calf was first observed in 2014 at less than one month of age, swimming with the bottlenose dolphin female and her own biological offspring. The melon-headed whale calf was observed suckling from the bottlenose dolphin female, and was repeatedly sighted with its adoptive/foster mother until 2018.

In August 2017 off the island of Kauaʻi, Hawaiʻi, a hybrid between a melon-headed whale and rough-toothed dolphin was observed travelling with a melon-headed whale amongst a group of rough-toothed dolphins. The hybrid superficially resembled a melon-headed whale, but closer observation revealed it had features of both species and some features intermediate between the two species, particularly in head shape. Genetic testing of a skin biopsy sample confirmed that the individual was a hybrid between a female melon-headed whale and a rough-toothed dolphin male.

Predators
Melon-headed whales may be predated upon by large sharks and killer whales. Scars and wounds from non-lethal bites of cookie cutter sharks (Isitius brasiliensis) have been observed on free-ranging and stranded animals.

Breeding
Little is known about the reproductive behavior of melon-headed whales. The most information comes from analyses of large stranding groups in Japanese waters, where sexual maturity for females is reached at 7 years of age. Females give birth to a single calf every 3–4 years after a gestation of approximately 12 months. Off Japan, the calving season appears to be long (from April to October) without an obvious peak. In Hawaiian waters newborn melon-headed whales have been observed in all months except December, suggesting births occur year-round, but sightings of newborns peak between March and June. Newborn melon-headed whales have been observed in April and June in the Philippines. In the Southern Hemisphere calving also appears to occur over an extended period, from August to December.

Strandings
Melon-headed whales are known to mass strand, often in groups numbering in the hundreds, indicative of the strong social bonds within herds of this species. Mass strandings of melon-headed whales have been reported in Hawaiʻi, eastern Japan, the Philippines, northern Australia, Madagascar, Brazil and the Cape Verde Islands. Two of these mass stranding events have been linked to anthropogenic sonar, associated with naval activities in Hawaiʻi and high frequency multi-beam sonar used for oil and gas exploration in Madagascar. The mass stranding at Hanalei Bay, Kauaʻi, Hawaiʻi is more precisely described as a 'near' mass stranding event, as the group of >150 melon-headed whales was prevented from stranding by human intervention. The animals occupied the shallow waters of a confined bay for over 28 hours before being herded back into deeper waters by stranding response staff and volunteers, community members, state and federal authorities. Only a single calf is known to have died on this occasion. The frequency of mass strandings of melon-headed whales appears to have increased over the past 30+ years.

Movement

Melon-headed whales are fast swimmers; they travel in large, tightly packed groups and can create a lot of spray when surfacing, often porpoising (repeatedly leaping clear of the water surface at a shallow angle) when travelling at speed, and are known to spyhop and also may jump clear out of the water. Melon-headed whales can be wary of boats, but in some regions will approach boats and bow-ride.

Population status
The world population is unknown, but abundance estimates for large regions are approximately 45,000 in the eastern tropical Pacific Ocean, 2,235 in northern Gulf of Mexico  and in the Philippines 920 in the eastern Sulu Sea and 1,380 in Tañon Strait between Cebu and Negros Islands. There are two known populations in Hawaiʻi: a population of approximately 450 individuals resident to shallower waters of the northwest side of Hawaiʻi Island (the 'Kohola resident population') and a much larger population of approximately 8,000 individuals that moves among the main Hawaiian Islands in deeper waters.

Because the Hawaiʻi Island resident population has a restricted range (sightings have only been recorded off the northwest side of Hawaiʻi Island), and at times most of, or the entire resident population can be together in a single group, there is some concern that this population may be at risk from fisheries interactions, and exposure to anthropogenic noise, particularly in light of U.S. Navy activities in the region, given the potential link between sonar and mass stranding events.

Interactions with humans

Fisheries bycatch
Small cetaceans such as melon-headed whales are vulnerable to fisheries bycatch and may be injured or killed through interactions with fisheries or entanglement in lost or discarded netting. Small numbers of melon-headed whales have been caught incidentally in the longline fishery targeting tuna and swordfish off Mayotte, and in driftnet fisheries in the Philippines, Sri Lanka, Ghana and India. In the eastern tropical Pacific purse-seine tuna fisheries, melon-headed whales have been rarely taken as bycatch. and have not been recorded in the southwest Indian Ocean purse-seine fishery  Individual melon-headed whales exhibit injuries such as body scars and dorsal fin disfigurements likely due to interactions with fisheries in Hawaiʻi  and near Mayotte in the Mozambique Channel Islands. The small numbers of injured individuals observed near Mayotte suggests that either interactions with the pelagic longline fishery in this region are rare for this species, or that individuals are more often killed rather than injured. Mortalities are also likely in other countries where gill- or driftnet fisheries occur, however data on bycatch in many regions are sparse. Animals caught as bycatch are sometimes used as bait in fisheries.

Hunting
Individuals are taken for bait or human consumption in small cetacean subsistence and harpoon fisheries in several regions, including Sri Lanka, the Caribbean, the Philippines  and Indonesia. At Dixcove port in Ghana, melon-headed whales are the third highest cetacean species caught for 'marine bushmeat' by artisanal fishermen, through both bycatch from drift gillnets and occasional directed catch. The Japanese drive fishery has taken herds of melon-headed whales occasionally in the past. In 2017/18 Japan increased the annual proposed catch quota to 704 individuals for the drive fishery at Taiji.

Pollution
Environmental contaminants stemming from plastic debris, oil spills and dumping of industrial wastes at-sea, in addition to agricultural run-off from terrestrial sources, can lead to bioaccumulation in marine ecosystems and pose a threat to melon-headed whales (as with all marine mammals and long-lived, high trophic level consumers). Persistent organic pollutants (POPs)–include environmental contaminants such as polychlorinated biphenyls (PCBs), organochlorine pesticides e.g. dichlorodiphenyltrichloroethanes (DDTs) and hexachlorocyclohexanes (HCHs) and organobromine compounds such as polybrominated diphenyl ethers (PBDEs)–are lipophilic (fat-soluble) and can accumulate in the blubber of marine mammals. In high concentrations these pollutants can interfere with overall health, hormone levels and affect both the immune and reproductive systems. Females with high contaminant levels can pass contaminant loads across the placenta or via lactation from mother to calf, leading to calf mortality. Blubber samples from melon-headed whales stranded in Japan and Hawaiʻi were found to have PCB concentrations above thresholds considered toxic. Off Japan the levels of PBDE and chlordane related compounds (CHL) in blubber increased during 1980–2000.

Noise
Melon-headed whales may be vulnerable to impacts from anthropogenic (human generated) noise, such as those associated with military sonar activities, seismic surveys and high power multi-beam echosounder operations. Based on previous stranding events linking mass strandings with sonar, melon-headed whales appear to be one of the more sensitive species to mid-frequency active sonar (1 to 10 kHz) used in military operations and other types of sonar. For island-associated populations, such as those in the Hawaiian archipelago, Palmyra Atoll and the Marquesas Islands, exposure to anthropogenic noise could result in displacement from important habitat.

Whale watching
Regions in which melon-headed whales can be reliably sighted are few, however Hawai'i, the Maldives, the Philippines, and in the eastern Caribbean, especially around Dominica, are the best places to see them. The International Whaling Commission (IWC) has guidelines for whale watching to ensure minimum disturbance to wildlife, but not every operator adheres to them.

Conservation status
The melon-headed whale is listed as Least Concern on the IUCN Red List. There is little information available on current levels of bycatch and commercial hunting, therefore the potential effects on melon-headed whale populations are undetermined. The current population trend is unknown.

The species is listed on Appendix II  of the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES). The melon-headed whale is included in the Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals (CMS) Memorandum of Understanding Concerning the Conservation of the Manatee and Small Cetaceans of Western Africa and Macaronesia (Western African Aquatic Mammals MoU) and the Memorandum of Understanding for the Conservation of Cetaceans and Their Habitats in the Pacific Islands Region (Pacific Cetaceans MoU). As with all other marine mammal species, the melon-headed whale is protected in United States waters under the Marine Mammal Protection Act (MMPA).

See also

List of cetaceans
Marine biology

References

Further reading
Carwardine, M., 2019. The Handbook of Whales, Dolphins and Porpoises. Bloomsbury, London. 528pp.
Jefferson, T.A., M.A. Webber, and R.L. Pitman, 2015. Marine mammals of the world: a comprehensive guide to their identification. 2nd ed, London: Academic Press. 616pp.

External links

Dolphin mom adopts whale calf—a first
Rare dolphin-whale hybrid spotted near Hawaii
Melon-headed whale sounds
Society for Marine Mammalogy
Cascadia Research
NOAA Fisheries
IWC Responsible Whale Watching/handbook
Memorandum of Understanding Concerning the Conservation of the Manatee and Small Cetaceans of Western Africa and Macaronesia.
Official webpage of the Memorandum of Understanding for the Conservation of Cetaceans and Their Habitats in the Pacific Islands Region

Cetaceans of the Atlantic Ocean
Cetaceans of the Indian Ocean
Cetaceans of the Pacific Ocean
Mammals of the Dominican Republic
Oceanic dolphins
Mammals described in 1846
Taxa named by John Edward Gray

Melon-headed whale


Masaya Yuma (født 4. juni 1993) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Blaublitz Akita.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Masaya Yuma


An Dichaea pumila in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni João Barbosa Rodrigues. An Dichaea pumila in nahilalakip ha genus nga Dichaea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dichaea

Dichaea pumila