Philae ( or ) was a robotic European Space Agency lander that accompanied the Rosetta spacecraft until it separated to land on comet 67P/Churyumov–Gerasimenko, ten years and eight months after departing Earth. On 12 November 2014, Philae touched down on the comet, but it bounced when its anchoring harpoons failed to deploy and a thruster designed to hold the probe to the surface did not fire.  After bouncing off the surface twice, Philae achieved the first-ever "soft" (nondestructive) landing on a comet nucleus, although the lander's final, uncontrolled touchdown left it in a non-optimal location and orientation.

Despite the landing problems, the probe's instruments obtained the first images from a comet's surface.  Several of the instruments on Philae made the first direct analysis of a comet, sending back data that would be analysed to determine the composition of the surface. In October 2020, scientific journal Nature published an article which revealing what Philae had discovered while it was operational on the surface of 67P/Churyumov–Gerasimenko.

On 15 November 2014 Philae entered safe mode, or hibernation, after its batteries ran down due to reduced sunlight and an off-nominal spacecraft orientation at the crash site.  Mission controllers hoped that additional sunlight on the solar panels might be sufficient to reboot the lander. Philae communicated sporadically with Rosetta from 13 June to 9 July 2015, but contact was then lost. The lander's location was known to within a few tens of metres but it could not be seen. Its location was finally identified in photographs taken by Rosetta on 2 September 2016 as the orbiter was sent on orbits closer to the comet. The now-silent Philae was lying on its side in a deep crack in the shadow of a cliff. Knowledge of its location would help in interpretation of the images it had sent. On 30 September 2016, the Rosetta spacecraft ended its mission by crashing in the comet's Ma'at region.

The lander is named after the Philae obelisk, which bears a bilingual inscription and was used along with the Rosetta Stone to decipher Egyptian hieroglyphs. Philae was monitored and operated from DLR's Lander Control Center in Cologne, Germany.

Mission

Philae mission was to land successfully on the surface of a comet, attach itself, and transmit data about the comet's composition. The Rosetta spacecraft and Philae lander were launched on an Ariane 5G+ rocket from French Guiana on 2 March 2004, 07:17 UTC, and travelled for 3,907 days (10.7 years) to Churyumov–Gerasimenko. Unlike the Deep Impact probe, which by design struck comet Tempel 1's nucleus on 4 July 2005, Philae is not an impactor. Some of the instruments on the lander were used for the first time as autonomous systems during the Mars flyby on 25 February 2007. CIVA, one of the camera systems, returned some images while the Rosetta instruments were powered down, while ROMAP took measurements of the Martian magnetosphere. Most of the other instruments needed contact with the surface for analysis and stayed offline during the flyby.  An optimistic estimate of mission length following touchdown was "four to five months".

Scientific goals
The goals of the scientific mission have been summarised as follows: "The scientific goals of its experiments focus on elemental, isotopic, molecular and mineralogical composition of the cometary material, the characterization of physical properties of the surface and subsurface material, the large-scale structure and the magnetic and plasma environment of the nucleus. In particular, surface and sub-surface samples will be acquired and sequentially analyzed by a suite of instruments. Measurements will be performed primarily during descent and along the first five days following touch-down. "

Landing and surface operations

Philae remained attached to the Rosetta spacecraft after rendezvousing with Churyumov–Gerasimenko on 6 August 2014. On 15 September 2014, ESA announced "" on the smaller lobe of the comet as the lander's destination. Following an ESA public contest in October 2014,  was renamed Agilkia in honour of Agilkia Island.

A series of four go/no-go checks were performed on 11–12 November 2014. One of the final tests before detachment from Rosetta showed that the lander's cold-gas thruster was not working correctly, but the "go" was given anyway, as it could not be repaired. Philae detached from Rosetta on 12 November 2014 at 08:35 UTC SCET.

Landing events

Philae landing signal was received by Earth communication stations at 16:03 UTC after a 28-minute delay. Unknown to mission scientists at that time, the lander had bounced. It began performing scientific measurements while slowly moving away from the comet and coming back down, confusing the science team. Further analysis showed that it bounced twice.

Philae first contact with the comet occurred at 15:34:04 UTC SCET. The probe rebounded off the comet's surface at  and rose to an altitude of approximately . For perspective, had the lander exceeded about , it would have escaped the comet's gravity. After detecting the touchdown, Philae reaction wheel was automatically powered off, resulting in its momentum being transferred back into the lander. This caused the vehicle to begin rotating every 13 seconds. During this first bounce, at 16:20 UTC SCET, the lander is thought to have struck a surface prominence, which slowed its rotation to once every 24 seconds and sent the craft tumbling. Philae touched down a second time at 17:25:26 UTC SCET and rebounded at . The lander came to a final stop on the surface at 17:31:17 UTC SCET. It sits in rough terrain, apparently in the shadow of a nearby cliff or crater wall, and is canted at an angle of around 30 degrees, but is otherwise undamaged. Its final location was determined initially by analysis of data from CONSERT in combination with the comet shape model based on images from the Rosetta orbiter, and later precisely by direct imaging from Rosetta.

An analysis of telemetry indicated that the initial impact was softer than expected, that the harpoons had not deployed, and that the thruster had not fired. The harpoon propulsion system contained 0.3 grams of nitrocellulose, which was shown by Copenhagen Suborbitals in 2013 to be unreliable in a vacuum.

Operations and communication loss

The primary battery was designed to power the instruments for about 60 hours. ESA expected that a secondary rechargeable battery would be partially filled by the solar panels attached to the outside of the lander, but the limited sunlight (90 minutes per 12.4-hour comet day) at the actual landing site was inadequate to maintain Philae activities, at least in this phase of the comet's orbit.

On the morning of 14 November 2014, the battery charge was estimated to be only enough for continuing operations for the remainder of the day. After first obtaining data from instruments whose operation did not require mechanical movement, comprising about 80% of the planned initial science observations, both the MUPUS soil penetrator and the SD2 drill were commanded to deploy. Subsequently, MUPUS data as well as COSAC and Ptolemy data were returned. A final set of CONSERT data was also downlinked towards the end of operations. During the evening's transmission session, Philae was raised by  and its body rotated 35 degrees to more favourably position the largest solar panel to capture the most sunlight in the future. Shortly afterwards, electrical power dwindled rapidly and all instruments were forced to shut down. The downlink rate slowed to a trickle before coming to a stop. Contact was lost on 15 November at 00:36 UTC.

The German Aerospace Center's lander manager Stephan Ulamec stated:

Instrument results
Data from the SESAME instrument determined that, rather than being "soft and fluffy" as expected, Philae first touchdown site held a large amount of water ice under a layer of granular material about  deep. It found that the mechanical strength of the ice was high and that cometary activity in that region was low. At the final landing site, the MUPUS instrument was unable to hammer very far into the comet's surface, despite power being gradually increased. This area was determined to have the consistency of solid ice or pumice.

In the atmosphere of the comet, the COSAC instrument detected the presence of molecules containing carbon and hydrogen. Soil elements could not be assessed, because the lander was unable to drill into the comet surface, likely due to hard ice. The SD2 drill went through the necessary steps to deliver a surface sample to the COSAC instrument, but nothing entered the COSAC ovens.

Upon Philae first touchdown on the comet's surface, COSAC measured material at the bottom of the vehicle, which was disturbed by the landing, while the Ptolemy instrument measured material at the top of the vehicle. Sixteen organic compounds were detected, four of which were seen for the first time on a comet, including acetamide, acetone, methyl isocyanate and propionaldehyde.

Reawakening and subsequent loss of communication

On 13 June 2015 at 20:28 UTC, ground controllers received an 85-second transmission from Philae, forwarded by Rosetta, indicating that the lander was in good health and had sufficiently recharged its batteries to come out of safe mode. Philae sent historical data indicating that although it had been operating earlier than 13 June 2015, it had been unable to contact Rosetta before that date. The lander reported that it was operating with 24 watts of electrical power at .

A new contact between Rosetta and Philae was confirmed on 19 June 2015. The first signal was received on the ground from Rosetta at 13:37 UTC, while a second signal was received at 13:54 UTC. These contacts lasted about two minutes each and delivered additional status data. By 26 June 2015, there had been a total of seven intermittent contacts between the lander and orbiter. There were two opportunities for contact between the two spacecraft each Earth day, but their duration and quality depended on the orientation of the transmitting antenna on Philae and the location of Rosetta along its trajectory around the comet. Similarly, as the comet rotated, Philae was not always in sunlight and thus not always generating enough power via its solar panels to receive and transmit signals. ESA controllers continued to try to establish a stable contact duration of at least 50 minutes.

Had Philae landed at the planned site of Agilkia in November 2014, its mission would probably have ended in March 2015 due to the higher temperatures of that location as solar heating increased. , Philae key remaining experiment was to drill into the comet's surface to determine its chemical composition. Ground controllers sent commands to power up the CONSERT radar instrument on 5 July 2015, but received no immediate response from the lander. Confirmation was eventually received on 9 July, when the lander transmitted measurement data from the instrument.

Immediately after its reawakening, housekeeping data suggested that the lander's systems were healthy, and mission control uploaded commands for Rosetta to establish a new orbit and nadir so as to optimize communications, diagnostics, and enable new science investigations with Philae. However, controllers had difficulties establishing a stable communications connection with the lander. The situation was not helped by the need to keep Rosetta at a greater and safer distance from the comet as it became more active.  The last communication was on 9 July 2015, and mission controllers were unable to instruct Philae to carry out new investigations. Subsequently, Philae failed to respond to further commands, and by January 2016, controllers acknowledged no further communications were likely.

On 27 July 2016, at 09:00 UTC, ESA switched off the Electrical Support System Processor Unit (ESS) onboard Rosetta, making further communications with Philae impossible.

Location
The lander was located on 2 September 2016 by the narrow-angle camera aboard Rosetta as it was slowly making its descent to the comet. The search for the lander had been on-going during the Rosetta mission, using telemetry data and comparison of pictures taken before and after the lander's touchdown, looking for signs of the lander's specific reflectivity.

The search area was narrowed down to the most promising candidate, which was confirmed by a picture taken at a distance of , clearly showing the lander. The lander sits on its side wedged into a dark crevice of the comet, explaining the lack of electrical power and proper communication with the probe. Knowing its exact location provides information needed to put Philae two days of science into proper context.

Design

The lander was designed to deploy from the main spacecraft body and descend from an orbit of  along a ballistic trajectory. It would touch down on the comet's surface at a velocity of around . The legs were designed to dampen the initial impact to avoid bouncing as the comet's escape velocity is only around , and the impact energy was intended to drive ice screws into the surface. Philae was to then fire a harpoon into the surface at  to anchor itself. A thruster on top of Philae was to have fired to lessen the bounce upon impact and to reduce the recoil from harpoon firing. During the landing, the harpoons did not fire and the thruster failed to operate, leading to a multiple-contact landing.

Communications with Earth used the Rosetta orbiter as a relay station to reduce the electrical power needed. The mission duration on the surface was planned to be at least one week, but an extended mission lasting months was considered possible.

The main structure of the lander is made from carbon fiber, shaped into a plate maintaining mechanical stability, a platform for the science instruments, and a hexagonal "sandwich" to connect all the parts. The total mass is about . Its exterior is covered with solar cells for power generation.

The Rosetta mission was originally planned to rendezvous with the comet 46P/Wirtanen. A failure in a previous Ariane 5 launch vehicle closed the launch window to reach the comet with the same rocket. It resulted in a change in target to the comet 67P/Churyumov–Gerasimenko. The larger mass of Churyumov–Gerasimenko and the resulting increased impact velocity required that the landing gear of the lander be strengthened.

Power management
Philae power management was planned for two phases. In the first phase, the lander operated solely on battery power. In the second phase, it was to run on backup batteries recharged by solar cells.

The power subsystem comprises two batteries: a non-rechargeable primary 1000 watt-hour battery to provide power for the first 60 hours and a secondary 140 watt-hour battery recharged by the solar panels to be used after the primary is exhausted. The solar panels cover  and were designed to deliver up to 32 watts at a distance of 3 AU from the Sun.

Instruments

The science payload of the lander consists of ten instruments totalling , making up just over one quarter of the mass of the lander.

 APXS
The Alpha Particle X-ray Spectrometer detects alpha particles and X-rays, which provide information on the elemental composition of the comet's surface. The instrument is an improved version of the APXS on the Mars Pathfinder.

 CIVA
The Comet Nucleus Infrared and Visible Analyser (sometimes given as ÇIVA) is a group of seven identical cameras used to take panoramic pictures of the surface plus a visible-light microscope and an infrared spectrometer. The panoramic cameras (CIVA-P) are arranged on the sides of the lander at 60° intervals: five mono imagers and two others making up a stereo imager.  Each camera has a 1024×1024 pixel CCD detector. The microscope and spectrometer (CIVA-M) are mounted on the base of the lander, and are used to analyse the composition, texture and albedo (reflectivity) of samples collected from the surface.

 CONSERT
The COmet Nucleus Sounding Experiment by Radiowave Transmission used electromagnetic wave propagation to determine the comet's internal structure. A radar on Rosetta transmitted a signal through the nucleus to be received by a detector on Philae.

 COSAC
The COmetary SAmpling and Composition instrument is a combined gas chromatograph and time-of-flight mass spectrometer to perform analysis of soil samples and determine the content of volatile components.

 MUPUS
The MUlti-PUrpose Sensors for Surface and Sub-Surface Science instrument measured the density, thermal and mechanical properties of the comet's surface.

 Ptolemy
An instrument measuring stable isotope ratios of key volatiles on the comet's nucleus.

 ROLIS
The Rosetta Lander Imaging System is a CCD camera used to obtain high-resolution images during descent and stereo panoramic images of areas sampled by other instruments. The CCD detector consists of 1024×1024 pixels.

 ROMAP
The Rosetta Lander Magnetometer and Plasma Monitor is a magnetometer and plasma sensor to study the nucleus' magnetic field and its interactions with the solar wind.

 SD2
The Sampling, Drilling and Distribution system obtains soil samples from the comet and transfers them to the Ptolemy, COSAC, and CIVA instruments for in-situ analysis. SD2 contains four primary subsystems: drill, ovens, carousel, and volume checker. The drill system, made of steel and titanium, is capable of drilling to a depth of , deploying a probe to collect samples, and delivering samples to the ovens. There are a total of 26 platinum ovens to heat samples—10 medium temperature ovens at  and 16 high temperature ovens at —and one oven to clear the drill bit for reuse. The ovens are mounted on a rotating carousel that delivers the active oven to the appropriate instrument. The electromechanical volume checker determines how much material was deposited into an oven, and may be used to evenly distribute material on CIVA's optical windows. Development of SD2 was led by the Italian Space Agency with contributions by prime contractor Tecnospazio S.p.A. (now Selex ES S.p.A.) in charge of the system design and overall integration; the Italian company Tecnomare S.p.A., owned by Eni S.p.A., in charge of the design, development, and testing of the drilling/sampling tool and  the volume checker; Media Lario; and Dallara. The instrument's principal investigator is Amalia Ercoli-Finzi (Politecnico di Milano).

 SESAME
The Surface Electric Sounding and Acoustic Monitoring Experiments used three instruments to measure properties of the comet's outer layers. The Cometary Acoustic Sounding Surface Experiment (CASSE) measures the way in which sound travels through the surface. The Permittivity Probe (PP) investigates its electrical characteristics, and the Dust Impact Monitor (DIM) measures dust falling back to the surface.

Analysis of comet
On 28 October 2020, it was reported that Philae had discovered, among other things, "low-strength primitive ice inside cometary boulders." This also included primitive water ice from the comet's estimated formation 4.5 billion years prior. This occurred primarily at the site of Philae's second touchdown onto the 67P/Churyumov–Gerasimenko, where the spacecraft successfully produced four distinct surface contacts on two adjoining cometary boulders. Philae was also able to drill 0.25 metres into the comet's boulder ice.

International contributions
Austria
The Austrian Space Research Institute developed the lander's anchor and two sensors within MUPUS, which are integrated into the anchor tips.

Belgium
The Belgian Institute for Space Aeronomy (BIRA) cooperated with different partners to build one of the sensors (DFMS) of the Rosetta Orbiter Spectrometer for Ion and Neutral Analysis (ROSINA) instrument. The Belgian Institute for Space Aeronomy (BIRA) and Royal Observatory of Belgium (ROB) provided information about the space weather conditions at Rosetta to support the landing of Philae. The main concern was solar proton events.

Canada
Two Canadian companies played a role in the mission. SED Systems, located on the University of Saskatchewan campus in Saskatoon, built three ground stations that were used to communicate with the Rosetta spacecraft. ADGA-RHEA Group of Ottawa provided MOIS (Manufacturing and Operating Information Systems) software which supported the procedures and command sequences operations software.

Finland
The Finnish Meteorological Institute provided the memory of the Command, Data and Management System (CDMS) and the Permittivity Probe (PP).

France
The French Space Agency, together with some scientific laboratories (IAS, SA, LPG, LISA) provided the system's overall engineering, radiocommunications, battery assembly, CONSERT, CIVA and the ground segment (overall engineering and development/operation of the Scientific Operation & Navigation Centre).

Germany
The German Space Agency (DLR) has provided the structure, thermal subsystem, flywheel, the Active Descent System (procured by DLR but made in Switzerland), ROLIS, downward-looking camera, SESAME, acoustic sounding and seismic instrument for Philae. It has also managed the project and did the level product assurance. The University of Münster built MUPUS (it was designed and built in Space Research Centre of Polish Academy of Sciences) and the Braunschweig University of Technology the ROMAP instrument. The Max Planck Institute for Solar System Research made the payload engineering, eject mechanism, landing gear, anchoring harpoon, central computer, COSAC, APXS and other subsystems. The institute has led development and construction of COSAC and DIM, a part of SESAME, as well as contributed to the deveplopment and construction of ROMAP.

Hungary
The Command and Data Management Subsystem (CDMS) designed in the Wigner Research Centre for Physics of the Hungarian Academy of Sciences jointly with the Space and Ground Facilities Ltd. (a spin-off company of the Wigner Research Centre for Physics). The Power Subsystem (PSS) designed in the Department of Broadband Infocommunications and Electromagnetic Theory at Budapest University of Technology and Economics. CDMS is the fault tolerant central computer of the lander, while PSS assures that the power coming from the batteries and solar arrays are properly handled, controls battery charging and manages the onboard power distribution.

Ireland
Captec Ltd., based in Malahide, provided the independent validation of mission critical software (independent software validation facility or SVF) and developed the software for the communications interface between the orbiter and the lander. Captec also provided engineering support to the prime contractor for the launch activities at Kourou. Space Technology Ireland Ltd. at Maynooth University has designed, constructed and tested the Electrical Support System Processor Unit (ESS) for the Rosetta mission. ESS stores, transmits and provides decoding for the command streams passing from the spacecraft to the lander and handles the data streams coming back from the scientific experiments on the lander to the spacecraft.

Italy
The Italian Space Agency (ASI) developed the SD2 instrument and the photovoltaic assembly. Italian Alenia Space was involved in the assembly, integration and testing of the probe, as well as several mechanical and electrical ground support equipment. The company also built the probe's S-band and X-band digital transponder, used for communications with Earth.

Netherlands
Moog Bradford (Heerle, The Netherlands) provided the Active Descent System, which guided and propelled the lander down to its landing zone. To accomplish the ADS, a strategic industrial team was formed with Bleuler-Baumer Mechanik in Switzerland.

Poland
The Space Research Centre of the Polish Academy of Sciences built the Multi-Purpose Sensors for Surface and Subsurface Science (MUPUS).

Spain
The GMV Spanish division has been responsible for the maintenance of the calculation tools to calculate the criteria of lighting and visibility necessary to decide the point of landing on the comet, as well as the possible trajectories of decline of the Philae module. Other important Spanish companies or educational institutions that have been contributed are as follows: INTA, Airbus Defence and Space Spanish division, other small companies also participated in subcontracted packages in structural mechanics and thermal control like AASpace (former Space Contact), and the Universidad Politécnica de Madrid.

Switzerland
The Swiss Centre for Electronics and Microtechnology developed CIVA.

United Kingdom
The Open University and the Rutherford Appleton Laboratory (RAL) developed PTOLEMY. RAL also constructed the blankets that kept the lander warm throughout its mission. Surrey Satellites Technology Ltd. (SSTL) constructed the momentum wheel for the lander. It stabilised the module during the descent and landing phases. Manufacturer e2v supplied the CIVA and Rolis camera systems used to film the descent and take images of samples, as well as three other camera systems.

Media coverage
The landing was featured heavily in social media, with the lander having an official Twitter account portraying a personification of the spacecraft. The hashtag "#CometLanding" gained widespread traction. A Livestream of the control centres was set up, as were multiple official and unofficial events around the world to follow Philae landing on Churyumov–Gerasimenko. Various instruments on Philae were given their own Twitter accounts to announce news and science results.

Popular culture
Vangelis composed the music for the trio of music videos released by ESA to celebrate the first-ever attempted soft landing on a comet by ESA's Rosetta mission.

On 12 November 2014, the search engine Google featured a Google Doodle of Philae on its home page. On 31 December 2014, Google featured Philae again as part of its New Year's Eve 2014 Doodle.

Online comic author Randall Munroe wrote a live updating strip on his website xkcd on the day of the landing.

See also

 Hayabusa
 MASCOT, DLR-CNES mini asteroid lander
 MINERVA
 NEAR Shoemaker
 OSIRIS-REx
 Timeline of Rosetta spacecraft

References

Further reading

External links

 Rosetta mission website by the European Space Agency
 Philae entry at the National Space Science Data Center
 Philae blog at the Max Planck Institute for Solar System Research
 Rosetta Lander Mission Data Archive at the NASA Planetary Data System, Small Bodies Node

Media
 The working of... Philae, the comet lander by the German Aerospace Center
 Rosetta: landing on a comet by the European Space Agency
 ESA's Philae landing gallery at Flickr.com

2
Attached spacecraft
Landers (spacecraft)
Derelict landers (spacecraft)
Space probes launched in 2004
Articles containing video clips

Philae (spacecraft)


International Tour of Rhodes 2018 var den 13. udgave af det græske landevejscykelløb på Rhodos. Løbet foregik i perioden 9. til 11. marts 2018. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2018 og var i kategorien 2.2. Den samlede vinder af løbet blev italienske Mirco Maestri fra .

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

Resultater

Samlede stilling

Sprintkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Holdkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Eksterne henvisninger

2018
UCI Europe Tour 2018

International Tour of Rhodes 2018


Shell යනුවෙන් අදහස් වන්නේ මෙහෙයුම් පද්ධතියෙ පරිශීලකයන්හට kernel වෙත ප්‍රවේශ වීමට අතුරු මුහුණතක් ලබාදෙන මෘදුකාංගයකි. එසේ වුවත් යම් උපාංගයක් වටා පවතින්නා වූ නියැලුම් හැඳින්වීම සඳහාද මෙම වචනය කලාතුරකින් භාවිතා වනවා. උදාහරණයක් ලෙස වෙබ් බ්‍රව්සර සහ email client මෘදුකාංග HTML ප්‍රචාලන යන්ත්‍ර සඳහා Shell විදිහට හඳුන්වන්න පුළුවන්. Shell(පොත්ත) යන නාමය හටගන්නේ මෙහෙයම් පද්ධතියේ හරය(kernel) සහ පරිශීලකයා අතර අතුරුමුහුණතේ පිටත තට්ටුව වීම නිසායි.

මෙහෙයම් පද්ධතීන්හි shells ප්‍රධාන වශයෙන් කාණ්ඩ දෙකක් යටතට වර්ග කෙරෙනවා,ඒ අකුරුමය විධාන සහිත අතුරුමුහුණත් හා චිත්‍රමය අතුරුමුහුණත් ලෙස. අකුරුමය විධාන සහිත අතුරුමුහුණත් අකුරු හා වචන ලෙස විධාන ලබාදිය හැකි අතුරුමුහුණතක්(CLI) ලබා දෙන අතර චිත්‍රමය අතුරුමුහුණත් චිත්‍රමය දේ සහිත අතුරුමුහුණත්(GUI) ලබා දෙනවා. මේ කුමන අතුරුමුහුණතෙන් වුවත් කරන්නේ තවත් වැඩසටහනත් ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. එසේවුවත් shells වලට ගොනුවල අන්තර්ගතය දර්ශනය කිරීම වැනි අමතර හැකියාවන් තිබෙනවා.

CLI සහ GUI shells වල සාපේක්ෂ හැකියාවන් ගැන බොහෝ විවාද පවතිනවා. CLI යෝජනා කරන්නන් කියා සිටින්නේ CLI හිදී යම් යම් කාර්යන් GUI හිදීට වඩා බොහෝ වේගයෙන් කරගත හැකි බවයි(උදා. ගොනු වෙනත් තැනකට පිටපත් කිරීම, සම්පූර්ණයෙන් ගෙනයාම). GUI යෝජනා කරන්නන් කියා සිටින්නේ සාපේක්ෂව GUI හිදී සරල බව හා පාවිච්චි කිරීමේ පහසු බව වැඩි බවයි. මෙයින් වඩා හොඳ තෝරාගැනීම කුමද්ද යන්න පරිගනකය කුමන අරමුණක් සඳහා භාවිතා කරන්නේද යන්න මත රඳා පවතිනවා. Server පරිගනක වල එහි නිපුන පාලකවරුන්(administrator) විසින් භාවිතා කරන විට CLI වඩා හොඳම තෝරා ගැනීම වෙනවා. නමුත් පින්තූර සහ වීඩියෝ සංස්කරණය කරන්නන්ට GUI වඩා හොඳ තෝරාගැනීම බවට පත්වෙනවා.

ඉතිහාසය
මල්ටික්ස් ශේල් එකට පසුව තනන ලද කෙන් තොම්සන්ගේ(Ken Thompson) "sh" නැමති පළමු Unix shell එක එය විසින්ම සැදු RUNCOM  වැඩසටහනට පසුව Louis Pouzin මල්ටික්ස් කණ්ඩායමට පෙන්වන ලදි. Bourne shell යනු පළමු unix shell එකෙන් පැවත එන්නකි.. එනිසා .rc දිගුව (extension) තවමත් ස්ථාපිත ලේඛන සඳහා භාවිතා කරයි.

ප්‍රයොගිකව ගත්කල සියළුම නවතම මෙහෙයුම් පද්ධතින්හි interactive හා batch mode යන දෙ ආකාර සදහා භාවිතා කලහැක. Batch mode යන්න භාවිතා කරන shells සාමාන්‍යයෙන් shell වල සැලැස්ම, කොන්දේසි, විචල්‍යය සහා පරිඝනක භාශාවේ අනිකුත් අංග සඳහා මැදිහත් වේ; සමහරක් වැඩසටහන් භාශා එවනි අරමුනු තියන අතර අනික් භාශා එවයින් සැහිමකට  පත් නොවේ.  විලොමවශයෙන් ගත්කල සමහරක් වැඩසටහන් භාශා මෙහෙයුම් පද්ධතීන්හි shell සඳහා එකිනෙකට බලපාන අකාරයට යොදාගත හැක.

අකුරුමය(CLI) shells

Unix shells
සැළකිය යුතු ඓතිහාසික හෝ ජනප්‍රිය Unix shell අඩංගුය:
 Bourne shell (sh)
 Almquist shell (ash)
 Debian Almquist shell (dash)
 Bourne-Again shell (bash)
 Korn shell (ksh)
 Z shell (zsh)
 C shell (csh)
 TENEX C shell (tcsh)
 EMACS shell (eshell)
 Es shell (es)
 esh (Unix) – පහසු Shell
 අන්තර් වශයෙන් එකිනෙකට සබැඳි shell (fish)
 rc shell (rc) – බෙල් ලැබ් සහා Unix වල සැලසුම් 9 සඳහා වු shell .
 scsh (උපක්‍රමිත Shell)
 හුදකලා වු Shell (sash)
 BeanShell
 rsh -බොහෝ පද්ධති වල  remote shell තිබෙනවා , සමහරක් පද්ධති වලදි එය  Restricted shell ලෙසත් හදුන්වන්න පුළුවන්.
 tclsh (අකුරුමය විධාන සහිත අතුරුමුහුණත්) සහා wish (චිත්‍රමය දේ සහිත අතුරුමුහුණත්), මෙම shells Tcl සහා Tcl/Tk යන පරිඝණක භාශා ක්‍රියත්මක කිරිමේදි සපයනු ලැබේ -- සමහර ක්‍රියත්මක කිරිම් වලදි shell එකෙහි සංස්කරණ අංකය එක් කරනු ලැබේ, උදා tclsh83 හෝ tcl83sh.
 psh -Perl භාශාව පාදක කරගත් මෙම shell මඟින් සාමාන්‍ය අභිමථාර්ත ඉටුකරගත හැක.  ysh යනු  තවත් Perl භාශාව පාදක කරගත් shell එකක් වන අතර එය YAML පරික්ශක shell එකකි.
 smrsh - සීමිත shell, Unix sendmail වැඩසටහන සඳහා භාවිතයට ගනී.
 sqsh -සමහරක් පරිඝණක දත්ත ගබඩා (database) කුවරි සහා වෙනත් කටයුතු සඳහා SQL ක්‍රියාත්මක කිරිමේදි මෙම shell යොදාගතහැක.

Unix නොවන shells
 4DOS, 4OS2, 4NT – JP මෘදුකාංග මගින් ලියනලද සහා විකුණන ලද DOS, OS/2, සහා Windows NT සඳහා වු shell කි. command.com  වගේ වු විධාන පද්ධතින් සඳහා නම්‍ය වු චිත්‍රමය අතුරුමුහුණතක් අවශ්‍ය වේ, 4DOS ට Windows NT ආකාරයේ පද්ධතින් මත ක්‍රියාත්මක විය හැක

 BASIC-PLUS – RSTS/E
 Beemos (BEEMos) – windows XP මත වෙනම ක්‍රියාත්මක වන මෙහෙයුම් පද්ධතියක් සේය
 CANDE MCS – MCP මෙහෙයුම් පද්ධතිය මත CLI shell එකක් හා පද වෙනස් කරනයක් (Text Editor) වශයෙන්ද හැසිරේ.
 cmd.exe – CMD.exe යනු OS/2 හි ප්‍රධාන shell යි. Windows CE හා Windows NT පාදක කරගත් මෙහෙයුම් පද්ධතියකි. නමින් සමාන වුවද සැලකිය යුතු වෙනසක් ඇත.
 DROS – ස්මාර්ට් දුරකතන සඳහා වු ජාවා ME පරිසරයක් මුලික කරගත් shell කි.
 EFI-SHELL – මුලාශ්‍ර විවෘත Extensible Firmware Interface(අතුරුමුහුනතකි).
 Google Shell – Browser පදක කරගත් සඳහා Google Search වු ඉදිරිපසකි.
 iSeries QSHELL – IBM OS/400 වල Unix ආකරයේ shell කි.
 Macintosh Programmer's Workshop – පැරණි MAC මෙහෙයුම් පද්ධති වල මෘදුකාංග නිපදවිමේදි භාවිතා කල හැකි පැරණි විධාන පමණක් ලබාදිය හැකි පරිසරයකි.
 Microsoft BASIC – පැරණි 8 බිට් පරිඝණක පද්ධති සඳහා ප්‍රථමික මෙහෙයුම් පරිසරයකි
 NDOS -- provided with some versions of the Norton Utilities for DOS along with a set of batch enhancers, this is a lightly modified version 4DOS.
 Rexx – IBMලගේ පිටපත් භාෂාවකි
 Singularity shell –අසාමාන්‍යතාවය සඳහා සම්මත shell කි.
 Windows PowerShell – cmd.exe හි object-oriented අනුප්‍රප්තිකයාය (පෙර Monad හෝ  Microsoft Shell (MSH) ලෙස හඳුන්වා ඇත)
 වින්ඩොව්ස් ප්‍රතිසම්පාදක කොන්සොලය – Windows 2000, Windows XP and Windows 2003 මෙහෙයුම් පද්ධති සදහා
 YouShell – JavaScript පාදක කරගත් YouOS වන විධාන සකසනය සඳහා.

ක්‍රමලේඛන භාශා සඳහා Shells
සැලකිය යුතු එකිනෙකට අන්තර්වශයෙන් බලපාන  පරිඝනක භාශා සංස්කරණයන් සඳහා අන්තර්ගතය:
 The Read-eval-print loop සමාන්‍යයෙන් ඇදිලා තිබුනේ Lisp සමඟය, නමුත් අනිකුත් පරිඝනක භාශා සඳහාද යොදාගත හැක. උදාහරණයක් ලෙස Lisp සඳහා SLIME.
 BeanShell – ජාවා සඳහා වු shell
 Firebug (Chromebug) – JavaScript shell. Firefox pluginක නිදොස් කිරිමේ පරිසරයක් ලෙසත් හැසිරේ
 GMLCMD – GML Shell
 එකිනෙකට බලපාන Ruby Shell – එකිනෙකට බලපාන Rubyහි සංස්කරණයකි.
 PHPsh – PHP සඳහා වු shell
 Tcl/Tk සඳහා වු Wish (GUI) and tclsh (CLI)

අනිකුත් මෘදුකාංග සඳහා Shells
ටෙල්නෙට් , අනිකුත් සන්නිවේදන මෙවලම් සහා වෙනත් ආකාරයේ මෘදුකාංග ක්‍රියාත්මක කිරිමේදි interactive සහා batch ආකාරයේ shell තියෙන්න පුළුවන්.

චිත්‍රමය (GUI) shells

On Microsoft Windows

Microsoft Windows නවතම සංස්කරණ මෙහෙයුම් පද්ධතිය ඔවුන්ගේ shell එක ලෙස Windows Shell භාවිතා කරයි. මෙමඟින් ගවේශකයාට කුළුපඟ පරිඝණක මුහුණත් පරිසරයක් ( desktop environment), start menu සහා task bar ලබාදෙන අතරම මෙහෙයුම් පද්ධතියේ ලේඛන කලමනාකරණයද ක්‍රියාත්මක වේ.පරණ සංස්කරණයන්හි පවාද  Program Manager (progman.exe) අඩංගු  වී ඇත. වින්ඩොව්ස් සංස්කරණ 1, 2 හි අතුරුමුහුණත් එකිනෙකට වෙනස් හාත්පසින්ම වෙනස්ය.

X වින්ඩොස් පද්ධතියක් තුල
Graphical (GUI) shells චිත්‍රමය(GUI) shells  බොහොවශයෙන් නිර්මාණය වි ඇත්තේ වින්ඩොස් පද්ධතිය මතය.යම්කිසි හිතුවක් කරණකොටගෙන X වින්ඩොස් පද්ධතිය මත  X window managers සහා  X window managers මත රඳාපවතින ඩෙස්ක්ටොප් පරිසරයක්ද නිදහසේ පවති.

X වින්ඩොස් පද්ධතියේ පරිසරය (ප්‍රධාන වශයෙන් Unix ආකාරයේ මෙහෙයුම් පද්ධති සඳහා):
 Blackbox සහා Fluxbox වගේ  නිදහස් X window managers
 Enlightenment DR17 වගේ ඩෙස්ක්ටොප් shells
 සම්පුර්ණ ඩෙස්ක්ටොප් පරිසරයක්, හරියට:
 CDE
 GNOME
 KDE
 Xfce
 LXDE වගේ

වෙනත් පරිඝණක පරිසරයක් තුල
 Amiga පරිසරය තුල:
Ambient (Morph මෙහෙයුම් පද්ධතිය සඳහා )
Directory Opus
Scal මෙහෙයුම් පද්ධතිය
Wanderer (for AROS)
Workbench

 DOS Shell
 Finder (for Mac X මෙහෙයුම් පද්ධතිය)
 Doors CS, Mirage මෙහෙයුම් පද්ධතිය, Ion, සහා Crunchy මෙහෙයුම් පද්ධතිය ( TI-83 සහා TI-84 යන ප්‍රස්ථාරික ගණිනයන්ත්‍ර පෙළ සඳහා)
 OS/2 පරිසරය:
Presentation Manager (OS/2 1.1 සිට ඉහලට ඇති සංස්කරණ සහා eComStation සඳහා)
 Workplace Shell (OS/2 2.0  සිට ඉහලට ඇති සංස්කරණ සහා eComStation සඳහා)

නිර්දේශනය

ඉට අමතරව
 Batch file
 පරිඝණක shells සැසඳුම
 DOS Shell
 අන්තර්ජාල ගවේශක shell
 Shell ගිණුම
 Shell builtin
 Shell script
 Unix shell

ෂෙල් (මෘදුකාංග)


قائمة بطولات دورة رولان غاروس الدولية لعام 1963 (المعروفة الآن بدورة رولان غاروس) :

الكبار

فردي رجال

 روي إيمرسون هزم  بيير دارمون،النتيجة: 3-6 6-1 6-4 6-4

فردي سيدات

 ليزلي ترنر هزمت  أن جونز، النتيجة: 2-6 6-3 7-5

مراجع

باريس في 1963
أحداث مايو 1963 الرياضية
أحداث مايو 1963 الرياضية في أوروبا
باريس في القرن 20
دورات رولان غاروس
دورات رولان غاروس حسب السنة
رياضة فرنسية في 1963
كرة المضرب في 1963
كرة مضرب فرنسية في 1963

البطولات الفرنسية 1963 (كرة مضرب)


Sextus Julius Africanus  (c. 160 – c. 240) a fost un călător creștin și istoric de la sfârșitul secolului al II-lea - începutul secolului al III-lea. El este cel mai important datorită influenței sale asupra lui Eusebius, asupra tuturor scriitoriilor mai târzii ai istoriei Bisericii printre care și Sfinții Părinți și asupra întregii școli grecești de cronicari.

Enciclopedia din secolul al X-lea Suidas susține că Africanus a fost un "filosof libian", în timp ce Gelzer îl consideră de origine romană. O parte din lucrările sale sunt incluse în volumul al 10-lea al colecției de scrieri Patrologia Graeca (161 de volume).

Cea mai importantă lucrare a lui Julius este opera în cinci volume Chronographiai, păstrată în fragmente de Eusebiu și Ieronim. Lucrarea acoperă istoria politică a lumii de la creație până în anul 221. El consideră că de la creație până la nașterea lui Iisus au trecut 5500 de ani. Munca sa este de o mare importanță, deoarece reprezintă prima încercare creștină de a scrie o istorie universală și a fost o sursă a tuturor cronografiilor creștine și a tuturor scrierilor istorice bizantine ulterioare. Timp de multe secole, creștinii au acceptat ca fiind corecte datele calculate de el. Julius Africanus a folosit ca surse istorii biblice și grecești, romane și evreiești. El a fost influențat de Stromata (Στρώματα) lui Clement din Alexandria. A copiat  din Manetho.

Sextus Julius Africanus este primul care alege în 221 AD ziua de 25 decembrie ca fiind data sărbătorii Crăciunului, a nașterii lui Isus din Nazaret, care însă nu va fi celebrată încă multă vreme de către ceilalți creștini, care preferau 6 ianuarie.

Referințe și note

 395 S. (Texte und Untersuchungen zur Geschichte der altchristlichen Literatur, 165).

Legături externe
 https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Julius_Africanus

Nașteri în 160
Decese în 240
Romani din secolul al II-lea
Romani din Africa
Romani din secolul al III-lea
Apocalipticiști
Scriitori creștini
Libieni
Filozofi din secolul al II-lea
Filozofi din secolul al III-lea

Sextus Julius Africanus


Onela fue un caudillo vikingo, rey de Svealand, Suecia en la Era de Vendel (). Era hijo del rey Ongentheow y hermano de Ohthere según el poema épico Beowulf. Usurpó el trono de los suiones tras la muerte de su hermano, obligando a sus sobrinos Eanmund y Eadgils a buscar refugio en la corte de Heardred, rey de los gautas, desencadenando la segunda guerra entre suiones y gautas, que acabó con la muerte de Eanmund y Heardred, aunque también murió Onela en manos de Eadgils en la batalla en el lago helado de Vänern y así Eadgils recuperaría el trono sueco con ayuda de Beowulf.

En la mitología escandinava aparece un rey llamado Áli (que es la forma en the nórdico antiguo para Onela, también conocido como Ole, Åle o Ale), apodado hinn Upplenzki ("de Oppland").

Etimología
El nombre procede del protonórdico *Anula (diminutivo con el sufijo l añadido a *Anu-, o directamente de un apelativo *anuz, que significa "ancestro").

Beowulf
En el poema Beowulf, Onela juega un protagonismo central en las guerras entre suiones y gautas. Onela y su hermano Ohthere eran hijos del rey Ongenþeow. A la muerte del rey gauta Hreðel, Onela y Ohthere aprovecharon para atacar Götaland iniciando las sucesivas guerras:

La guerra finalizó con la muerte de Ongenþeow.

En el poema aparece implícita la usurpación del trono por Onela que eventualmente fue rey de los suiones, y que los hijos de Ohthere escaparon buscaron refugio en el territorio de los gautas, donde gobernada Heardred, sucesor de Hygelac. Onela atacó a los gautas y en el campo de batalla uno de sus campeones llamado Weohstan mató a Eanmund y a Heardred, tras lo cual regresó a su reino.

Eadgils sobrevivió y con ayuda de Beowulf, ayudó a vengar a Eanmund y su rey, matando a Onela.

Una modificación en la línea 62 del poema, presenta Onela como yerno del rey de Dinamarca, Healfdene, pero sin más pruebas no deja de ser una conjetura.

Sagas nórdicas
Las amargas diferencias entre Eadgils y Onela también están presentes en la tradición escandinava. Las sagas nórdicas son versiones noruegas de leyendas escandinavas, y Onela se presenta como Áli de Uppland, y es un rey noruego en Ynglingatal. A Eadgils (Aðils) se le llama el enemigo de Onela (Ála dólgr). Ála es el genitivo de Áli:

Según Skáldskaparmál, un compendio de Snorri Sturluson, y el sumario en latín de Arngrímur Jónsson de la saga Skjöldunga, la batalla se ha tratado con mucho más detalle que en Beowulf. Snorri cita brevemente primero a Kálfsvísa:

Snorri cita que Aðils estaba en guerra con un rey noruego llamado Áli. Aðils estaba casado con Yrsa, madre de Hrólfr Kraki (Hroðulf) y envió una embajada a Hrólfr solicitando ayuda para luchar contra Áli. A cambio recibiría tres valiosos regalos como recompensa. Hrólfr estaba en guerra contra los sajones y no podía venir personalmente pero envió a sus doce berserkers, entre ellos Bödvar Bjarki. Áli murió en el campo de batalla, y Aðils tomó el yelmo de Áli, llamado jabalí de batalla y su caballo "Raven". Los berserkers pidieron tres libras de oro para cada uno como pago, y también poder elegir los tres regalos prometidos a Hrólfr, que eran las dos piezas de la armadura que nada podía cortar, el yelmo y una cota de malla herencia de Finn de Frisia. También el famoso anillo Svíagris. Aðils consideró el pago exagerado y se negó.

En la saga Ynglinga, Eadgils luchó feroces batallas contra el rey noruego Áli hinn upplenzki. Luchó sobre el lago helado llamado Vänern, donde murió Áli y triunfó Adils. Snorri incide que la saga Skjöldunga menciona ampliamente este hecho, y que Adils tomó a Hrafn (Raven), el caballo de Áli.

La saga Skjöldunga se ha perdido pero en el , Arngrímur Jónsson salvó una parte de la información en latín:

 Hubo animosidad entre Adils de Suecia y el rey noruego Áli de Uppland. Ambos decidieron luchar sobre el hielo del lago Vänern. Adils ganó y tomó su yelmo, cota de malla y su caballo.

Véase también
 Batalla en el lago helado de Vänern.

Referencias

Personajes de la mitología nórdica
Reyes vikingos de Suecia
Personajes de Beowulf

Onela


Der Freitag nach dem Freitag nach dem Sonntag ist ein Roman von Clare Sambrook über das spurlose Verschwinden eines Kindes und die Folgen dieses Ereignisses für die Familie.

Der Roman erschien in englischer Sprache 2005 unter dem Titel Hide & Seek bei Canongate Books Ltd., Edinburgh. Die Übersetzung ins Deutsche von Anna Radermacher kam 2007 mit der ISBN 9783499240898 im Rowohlt Taschenbuch Verlag heraus; die zweite Auflage dieser Ausgabe wurde im November 2011 veröffentlicht. Ein Hörbuch mit Dieter Gring als Erzähler erschien bei Lagato mit der ISBN 9783938956113.

Inhalt
Bei einem Schulausflug von London aus in ein Legoland werden die Kinder ausnahmsweise nicht von dem pflichtbewussten, aber verhassten Direktor, sondern vom lustigsten Lehrer der Mandela-Schule begleitet, "der so relaxed war, dass er sich nicht die Mühe machte, im Bus durchzuzählen." Prompt geht vor der Heimfahrt ein Schüler verloren. Dass das Kind nicht im Bus ist, wird erst bemerkt, nachdem das Fahrzeug etliche Kilometer gefahren ist. Panik bricht aus, bis sich herausstellt, dass der Junge von seiner Tante abgeholt wurde, die in der Nähe des Freizeitparks wohnt. Erleichtert gestattet der Lehrer daraufhin den Schülern, an einer Raststätte noch einmal eine kurze Pause zu machen. Erst bei der Ankunft in London wird bemerkt, dass der fünfjährige Daniel Pickles nach diesem Aufenthalt offenbar nicht wieder in den Bus gestiegen ist. Sein älterer Bruder Harry, etwas über neun Jahre alt, aus dessen Perspektive die Geschehnisse erzählt werden, beginnt sich bereits schuldig zu fühlen, als er mit seinem Vater auf der Suche nach Daniel zu der Raststätte zurückfährt und später von der Polizei befragt wird. In den folgenden Wochen und Monaten, in denen seine Eltern an dem Verlust Daniels zu zerbrechen drohen und Harrys Nöte kaum wahrnehmen, verschlimmert sich seine Situation immer mehr. Nur der frisch angeheiratete Onkel Otis, ein schwarzer Feuerwehrmann, ist ihm eine gewisse Hilfe, doch er kann nicht ständig präsent sein.

Schließlich trennen sich die Eltern für einige Zeit. Harry bleibt bei seiner Mutter zurück, die den Alltag nicht mehr bewältigen kann. Nach wie vor von Schuldgefühlen getrieben, gerät er unter den Einfluss eines vernachlässigten Klassenkameraden, der seine Gewaltphantasien auslebt, indem er Harry auf Rachefeldzüge gegen vermeintlich am Verlust Daniels schuldige Erwachsene schickt. Dabei kommen zwei Männer nur durch Zufall nicht zu Schaden: Zum einen gelingt es Harry nicht, den Gärtner der Familie seines Schulfreundes in einem Schuppen einzuschließen und diesen anzuzünden, zum anderen scheitert er beim Versuch einen Mann, der dem Busfahrer ähnelt, während des Notting Hill Carnival mit einem Messer anzugreifen, da ein Erwachsener eingreift und den Angriff verhindert.

Auch die Mutter, die ihren Sohn mit der Aussage schockiert hat, Harry allein sei nicht genug, begeht eine kriminelle Tat: Eines Tages muss Harry feststellen, dass sich die kleine Familie wieder um ein Kind vergrößert hat. Er nennt den Säugling, der laut Aussage seiner Mutter ein Geheimnis bleiben muss, "Little Boy". Als er sich jedoch, weil seine Mutter unter dem Einfluss eines Medikamentencocktails bewusstlos geworden ist, um das schreiende Kind kümmern muss und ihm die Windel auszieht, muss er feststellen, dass das Baby gar keinen Penis hat. Otis, der mit den Notfalleinsatzkräften in der Unterkunft der Familie eingetroffen ist, kann Harry schließlich davon überzeugen, dass "Little Boy" nicht, wie Harry zunächst angenommen hat, von einem Unbekannten dieses Körperteils beraubt worden ist und auch nicht sein jüngeres Geschwisterchen ist, sondern ein von Mrs. Pickles entführtes kleines Mädchen, das seinen leiblichen Eltern zurückgegeben werden muss. Mrs. Pickles wird in eine Klinik eingewiesen, überlebt die Vergiftung und wird psychiatrisch behandelt. Sehr viel später kann sie entlassen werden und wieder mit ihrem Erstgeborenen zusammenleben. Durch die Therapie ist sie so weit stabilisiert, dass sie das Alltagsleben bewältigen kann. Harry hat mittlerweile von seiner Tante Joan, Otis' Frau, erfahren, dass er nicht der einzige Mensch ist, der unter dem Verlust eines anderen leidet: "Überall auf der Welt? Stimmte das? In Italien und Japan und Pakistan und Wakkatoo, überall auf der Welt suchten Jungs wie ich nach dem Daniel, den sie verloren hatten? Sahen ihn und sahen ihn doch nicht? Das half ein bisschen, ich fühlte mich nicht mehr so allein. Eher wie einer von vielen Spurs-Fans. Oder als würde ich zur selben Zeit Fisch essen wie Sol. Oder als wäre ich ein Boxer. Ich, Otis, Pa und Muhammad Ali."

Von Daniel hört die Familie nie wieder etwas.

Kritiken
Terence Rafferty befasste sich in einer Rezension in der New York Times vor allem mit der Perspektive, aus der die Geschehnisse erzählt sind, und lobte Sambrooks Verzicht auf billige Effekthaschereien. Mit dem Ende des Romans war er nicht ganz zufrieden: "HIDE & SEEK makes a slight swerve toward the blandly therapeutic at the end, and that's disappointing, but until then Sambrook keeps the tone of her sad story light and dry and unsentimental, and her delight in Harry's exuberantly selfish voice seems genuine." Natasha Tripney bemängelte unter anderem, dass Sambrooks Darstellung der Lebensumstände im gehobenen Londoner Wohnviertel Holland Park unrealistisch ausgefallen sei, und sah keinen tieferen Sinn in der Einführung der Figur Biffo. Biffo ist zunächst eine Phantasiegestalt Daniels, ein unsichtbarer Freund und Begleiter, der in der Familie achselzuckend geduldet wird wie der ständig wiederholte Wunsch des kleinen Jungen nach einem Fernseher, den seine Eltern offenbar aus Prinzip nicht anschaffen wollen. Nach Daniels Verschwinden beginnt Harry Kommentare und Ratschläge Biffos zu hören und ihm auch zu antworten. Tripney konnte sich nur vorstellen, dass dieses Motiv im Roman verwendet wird, um Harrys Abwendung von der Realität unter dem Einfluss seiner emotionalen Verunsicherung darzustellen, und konstatierte: "[...] it doesn't really work." Marc Haddon habe, so Tripney, einen ähnlichen Stoff in seinem Curious Incident of the Dog in the Night Time besser gemeistert.

Für Dietmar Hefendehl ist Der Freitag nach dem Freitag nach dem Sonntag "schlichtweg ein brillanter Roman": "Wir nehmen die Welt aus der Perspektive eines Kindes im Schockzustand war und spüren selbst den Schock. Der Roman ist zuweilen unglaublich traurig [...] Man will wissen, wie es weitergeht, leidet mit und wird von der Autorin auch nicht mit dem Schmerz alleingelassen, auf tieftraurige Passagen folgen höchst komische Episoden." Auch Manfred Orlick hebt die beiden Seiten der Erzählung hervor: Es sei, so schreibt er, "der Autorin gelungen, das schwierige Thema des Verschwindens eines Kindes in einer äußerst lesenswerten Geschichte zu erzählen. In einer ergreifenden Sichtweise" schildere sie, "wie die Eltern in ihrem ausweglosen Kummer jeglichen Realitätssinn verlieren und nicht bemerken, wie sich ihr anderes Kind immer mehr von ihnen entfremdet." Die Kinderperspektive, aus der erzählt wird, erlaube den Aufbau einer unglaublichen Spannung zwischen ständiger Angst und Hoffnung. "Trotz dieser schrecklichen, ja todtraurigen Begebenheit" sei das Werk auch "lebensbejahend", es besitze "humorvolle Passagen und einen wundervollen Schluss."

Einzelnachweise

Literarisches Werk
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Englisch)
Roman, Epik


Le commandant en chef des forces armées ukrainiennes (en ukrainien , Holovnokomandouvatch Zbroïnykh syl Oukraïny) est à la tête de l'armée professionnelle ukrainienne.

Historique
Le poste est créé en  par Volodymyr Zelensky. Le premier commandant nommé est Rouslan Khomtchak.

Liste des commandants en chef des forces armées ukrainiennes

Références

Articles connexes
 Forces armées de l'Ukraine
 État-major général des forces armées ukrainiennes
 Armée de terre ukrainienne
 Marine ukrainienne
 Force aérienne ukrainienne
 Forces d'assaut aérien ukrainiennes
 Forces d'opérations spéciales (Ukraine)

Commandant en chef des forces armées

Commandant en chef des forces armées ukrainiennes


La  édition du CIC - Mont Ventoux Dénivelé Challenges au féminin au lieu le . Elle fait partie du calendrier UCI en catégorie 1.2 et se court le même jour que la course masculine, entre Vaison-la-Romaine et le Mont Ventoux. C'est l'italienne Marta Cavalli de la FDJ-Nouvelle Aquitaine-Futuroscope qui s'impose en solitaire, devant l'allemande Clara Koppenburg et la française Évita Muzic.

Équipes
Vingt-deux équipes participent à cette course : trois WorldTeams, onze équipes continentales, une équipe nationale et sept équipes amateurs.

Parcours de la course
Le parcours de l'édition féminine emprunte celui de l'édition masculine, mais dans une distance raccourcie. Au départ de Vaison-la-Romaine, le trajet prend la direction de Malaucène, puis du col de la Madeleine et de Bédoin, pour rejoindre Flassan. Les coureuses vont rejoindre le chalet Reynard, via la route de Sault, qu'elles retrouveront en passant par le col de la Gabelle, Monieux, et le rocher du cire. L'arrivée se jugera au sommet du Mont Ventoux, après 100 km de route.

Récit de la course
La FDJ-Nouvelle Aquitaine-Futuroscope fait bloc autour de Marta Cavalli dans l'ascension du Mont Ventoux. Au chalet Reynard, soit à six kilomètres du sommet, Morgane Coston attaque. Elle est reprise à quatre kilomètres de la ligne. Marta Cavalli accélère à deux kilomètres et demi du but et n'est plus reprise. Clara Koppenburg est deuxième.

Classement final

Prix versés
La course attribue un total de , répartie comme suit :

Liste des participants

Droits de diffusion
Les deux courses, masculine et féminine, sont diffusées en direct par la chaîne l'équipe, à partir de , le .

Notes et références

Voir aussi
 Mont Ventoux Dénivelé Challenges 2022

Liens externes
 Site officiel

femmes 2022
Cyclisme en France en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en juin 2022
Compétition cycliste féminine
Sport en France en juin 2022

Mont Ventoux Dénivelé Challenges féminin 2022


Virginia Thomas ("Tommy"; ) a fost o aviatoare română, cea de-a unsprezecea aviatoare brevetată în România, în 1936.

Biografie
A absolvit Școala de Pilotaj "Mircea Cantacuzino" în anul 1936, obținând brevetul de pilot nr. 141/1936, fiind cea de a unsprezecea aviatoare brevetată. În 1939 a lucrat ca stewardesă la LARES. În 1940 a fost încadrată ca pilot la Escadrila Sanitară, unde a transportat 625 de răniți. După desființarea escadrilei, în 1943, a transportat răniți cu automobilul în cadrul Spitalului de Cruce Roșie nr. 3. După 1944 s-a căsătorit cu un ofițer englez și a plecat la Berlin. A mai fost întâlnită în anii 1980 în Marea Britanie de Stela Huțan-Palade.

Decorații
  Ordinul "Virtutea Aeronautică" de război cu spade, clasa Crucea de aur (27 septembrie 1941) "pentrucă dela începutul campaniei, pe orice vreme și în orice condițiuni, de multe ori expuse la proiectilele inamice, au evacuat, pe calea aerului, răniții gravi din primele linii în zona interioară, salvând vieți scumpe. Activitatea lor s'a exercitat și în folosul aliaților noștri"

Note

Vezi și
 Escadrila Albă

Nașteri în 1910
Decese în 1996
Piloți români de aviație
Femei aviator
Români ai celui de-al Doilea Război Mondial
Românce din secolul al XX-lea
Decorați cu Ordinul Virtutea Aeronautică
Români expatriați în Regatul Unit

Virginia Thomas


Para el cantante de Ween véase Aaron Freeman (músico)

Aaron Freeman (n. Kankakee, Illinois, 8 de junio de 1956) es un periodista estadounidense, comediante, escritor, caricaturista y bloguero.

Vida privada
Es un converso del catolicismo al judaísmo. Está casado con la artista Sharon Rozenzweig, quien colabora en proyectos como la tira cómica La Torá Comic. Residen en un suburbio de Chicago.

Carrera
Freeman ha actuado regularmente con The Second City. Como comediante de "stand up", fue miembro del cuarteto del Israeli/Palestinian Comedy TouR. Es conductor del programa de radio semanal Metropolis, que se emite en el Medio Oeste. También es comentarista en el programa de NPR, All Things Considered. Freeman coescribió y dirigió la comedia de teatro The Arab/Israeli Comedy Hour. Junto con su viejo amigo y colaborador Rob Kolson, creó Do the White Thing y la secuela Gentlemen Prefer Bonds.

En 1983, Freeman creó la sátira Council Wars, que se basa en el Consejo de la Ciudad de Chicago, cuando Harold Washington era alcalde. Desde hace diez años presenta el programa de televisión Talking with Aaron Freeman. Fue corresponsal en jefe del programa de ciencia y tecnología para la televisión pública de Chicago.

Referencias

Enlaces externos

Actores de teatro de Estados Unidos
Periodistas de Estados Unidos
Humoristas de Estados Unidos
Escritores de Estados Unidos
Blogueros de Estados Unidos
Caricaturistas de Estados Unidos
Conversos al judaísmo desde el catolicismo
Afroestadounidenses
Judíos de Estados Unidos

Aaron Freeman


هيرنان داريو بيليرانو  (مواليد 4 يونيو 1984 في بوينس آيرس - الأرجنتين) لاعب كرة قدم أرجنتيني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى ألمرية الإسباني منذ 2008 في مركز قلب الدفاع كما يجيد اللعب في مركز الظهير الأيمن .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بيرو
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإكوادور
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في الإكوادور
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في المكسيك
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في باراغواي
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في بيرو
رياضيون من بوينس آيرس
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإكوادوري لكرة القدم
لاعبو الدوري الباراغواياني لكرة القدم الدرجة الممتازة
لاعبو الدوري البيروفي لكرة القدم
لاعبو الدوري المكسيكي الممتاز
لاعبو أوليمبيا أسونسيون
لاعبو إل. دي. يو. كيتو
لاعبو إنديبندينتي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو فيليز سارسفليد
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في المكسيك
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإكوادور
لاعبو كرة قدم مغتربون في المكسيك
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في باراغواي
لاعبو كرة قدم مغتربون في بيرو
لاعبو كرة قدم من بوينس آيرس
لاعبو نادي ألميريا
لاعبو نادي تيخوانا
لاعبو نادي ميلغار أريكيبا
لاعبو نيولز أولد بويز
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1984
مواليد في بوينس آيرس

هيرنان بيليرانو


Udenfor er en dansk dokumentarfilm fra 1995 instrueret af Flemming Lyngse og efter manuskript af Harly Sonne.

Handling
Jeg er i gang med at lave en film om sindslidende hjemløse. At komme indenfor i deres verden er ikke muligt. Jeg forstår dem ikke. Det eneste, jeg kan, er at få lov til at se, konstaterer instruktøren indledningsvis og følger så med kameraet på høflig afstand "posedamerne" Olga, Jens og svenske Lena på deres daglige rute med rutinerede affaldspose-check gennem det januarkolde København anno 1995. Olga har hele tiden alle sine ting med sig, Jens har levet på gaden i 22 år, Lena taler konstant om mystiske ting. En sluttekst oplyser, at Lena nu er tvangsindlagt, mens Jens og Olga stadig lever udenfor.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1995

Udenfor (dokumentarfilm)


Haile Haja (* 1988) ist ein äthiopischer Marathonläufer.

2010 siegte er beim Taiyuan-Marathon und beim La-Rochelle-Marathon. Im Jahr darauf wurde er Fünfter beim Mumbai-Marathon, mit seiner persönlichen Bestzeit von 2:09:20 h Vierter beim Daegu-Marathon und jeweils Dritter in Taiyuan und beim Macau-Marathon.

2012 wurde er Siebter beim Hong Kong Marathon und Zwölfter beim Paris-Marathon.

Weblinks

 Athletenporträt von Haile Haja bei der IAAF (englisch)

Marathonläufer (Äthiopien)
Äthiopier
Geboren 1988
Mann

Haile Haja


An Panicum stoloniferum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Louis Marie Poiret. An Panicum stoloniferum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum stoloniferum


رينو 12 سيارة من إنتاج مصنع السيارات الفرنسي رينو.وتصنف السيارة كـ سيارة عائلية كبيرة.وتلاه رينو 18.
بدأ إنتاجها سنة 1969 واستمر إلى غاية سنة 1980.
بلغت مبيعات هذه السيارة 2500000 وحدة

مراجع

سيارات دفع أمامي
سيارات تركيا
سيارات رينو
ستيشن واغن
سيارات صالون
سيارات عائلية متوسطة
فان

سيارات اخترعت في 1969

رينو 12


Le château de Marmande est un ancien château fort, de nos jours ruiné, dont les vestiges se dressent sur la commune française de Vellèches dans le département de la Vienne, en région Nouvelle-Aquitaine.

Le château est classé au titre des monuments historiques.

Localisation
Le château est bâti sur une haute colline longeant un vallon affluent, en rive gauche, de la Vienne, au nord de Châtellerault, sur la commune de Vellèches dans le département de la Vienne. De là-haut, le regard embrasse une partie du plateau poitevin.

Historique

Une entreprise de restauration du site débute en janvier 2018.

En , la tour de guet reçoit une charpente neuve et une toiture, posées avec une grue. Les échafaudages sont déposés en janvier 2021.

Description
Le château, posé en proue, occupe le bout de la haute colline sur laquelle il a été bâti. Son donjon, haut de , est surmonté d'une guette. L'enceinte est bordée par un fossé qui isole l'ensemble de l'arrière pays.

Protection
Le château de Marmande avec tous les bâtiments et les vestiges enfouis ou non, ainsi que le sol des parcelles sur lesquelles s'élève cet ensemble, ainsi que le chemin d'accès au château est classé en totalité au titre des monuments historiques par arrêté du .

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Vienne
 Liste des monuments historiques de la Vienne

Liens externes

Monument historique classé en 2015
Monument historique dans la Vienne
Marmande
Marmande

Château de Marmande


Alkor je binarni sustav zvijezda u Velikom medvjedu. To je tamniji pratilac Mizara, dvije zvijezde koje tvore golim okom binarnu zvijezdu u dršci Velikih kola; asterizma u zviježđu Velikog medvjeda. Te su dvije zvijezde međusobno udaljene približno jednu svjetlosnu godinu, a od Zemlje približno 83 svjetlosne i udaljavaju se radijalnom brzinom –6,3 km/s, mjereno astrometrijskim satelitom Hipparcos. Otkriveno je da Alkor ima pratioca Alkor B, crvenog patuljka veličine 8,8, u 2009. godini.

Mizar i Alkor

S normalnim vidom, Alkor se pojavljuje na oko 12 lučnih minuta od zvijezde Mizar druge veličine. Alkor je magnitude 3,99 i spektralne klase A5V.

Vlastito gibanje Mizara i Alkora pokazuje kako se kreću zajedno, kao i većina ostalih zvijezda Velikog medvjeda, osim Dubhea i Alkaida, kao članovi pokretne grupe Velikog medvjeda; uglavnom raspršene skupine zvijezda koje dijele zajedničko rođenje. Međutim, tek treba dokazati da su gravitacijski vezani. Najnovija istraživanja pokazuju da su Alkor i Mizar nešto bliže nego što se prethodno mislilo: otprilike 74.000 ± 39.000 AU ili 0.5–1.5 svjetlosnih godina. Nesigurnost nastaje zbog naše nesigurnosti u vezi s točnim udaljenostima od nas. Ako su na potpuno istoj udaljenosti od nas (pomalo malo vjerojatno), tada je udaljenost između njih samo 17800 AJ.

Druga imena
Alkor je u tradicionalnoj indijskoj astronomiji bio poznat kao Arundhati, supruga jednog od Saptarishija.

Al-Sahja je bio ritmički oblik uobičajenog Suhā / Sohā. Čini se kao   al-Khawwar, 'onaj tamni '.

Mizar je Chickadee, a Alkor je njegov lonac za kuhanje u mitu Mi'kmaq indijanaca o velikom medvjedu i sedam lovaca.

Vojni imenjaci
USS Alcor (AD-34) i USS Alcor(AK-259) su oba broda američke mornarice.

Izvori

Veliki medvjed
Višestruke zvijezde

Alkor


Crkva Krista Kralja u Beogradu katolička je crkva u beogradskoj općini Vračar.

Na njenom mjestu prvotno je bila kapela, posvećena sv. Ladislavu, a dozidavanjem sporednih ulaza, kora i zvonika, dosegla je trenutnu veličinu. 1926. godine, na svetkovinu Krista Kralja posvećena je novom zaštitniku - Kristu Kralju, i postala je privremenom katedralom, što je ostala do 1988. godine, kada je posvećena nova crkva, Uznesenja BDM, a ona je preimenovana u konkatedralu.

Trenutni župnik u službi ove crkve je Aleksandar Kovačević, inače i generalni vikar Beogradske nadbiskupije.

Unutrašnjost crkve
Unutrašnjost crkve u skladu je s liturgijskim propisima. Glavni oltar je okrenut prema narodu, a postavljen je nadbiskupski tron, s čije se obje strane nalaze pomoćna sjedišta. Crkva ima i dva bočna oltara: Bezgrešne Djevice i svetog Josipa, a izrađeni su od mramora. Apsidu iznad trona krasi mozaik Krista Kralja.

Izvori
 Beogradska nadbiskupija

Katoličke crkve u Srbiji
Vračar

Crkva Krista Kralja u Beogradu


3. etape af Tour de France 2022 var et 182 km langt linjeløb som gik fra Vejle til Sønderborg 3. juli 2022. Det var den sidste af tre etaper kørt i Danmark, inden løbet fortsatte i Frankrig.

Efter en massespurt kom Dylan Groenewegen fra  først over målstregen. Danske Magnus Cort () blev efter et 130 km langt soloudbrud kåret som den mest angrebsivrige rytter, og vandt etapens tre bjergspurter. Samtidig forsvarede han den prikkede bjergtrøje, som han erobrede på 2. etape.

Rute
Starten gik fra centrum af Vejle, og derefter skulle rytterne sætte kurs mod Jellingstenene i Jelling. På vej mod målbyen Sønderborg skulle rytterne også forbi Kolding, Haderslev og Christiansfeld.

På Koldingvej i Vejle, Hejlsmindebakken og Sønderballevej øst for Genner, var der spurter om den prikkede bjergtrøje. Løbets anden og etapens første sprint om den grønne pointtrøje fandt sted lige efter Christiansfeld. Målstregen var placeret på Augustenborg Landevej i Sønderborg.

Den præcise rute blev på et pressemøde på Munkebjerg Hotel i Vejle offentliggjort 4. februar 2020.

Afgang fra lufthavnene i Sønderborg og Billund

Grunden til at Sønderborg blev målby skyldes, at Sønderborg Lufthavn er beliggende fem kilometer fra målstregen. Herfra skulle ryttere, medhjælpere og officials kort tid efter etapens afslutning flyves i chartrede fly til Calais og Lille i det nordlige Frankrig. Inden for få timer skulle omkring 600 passagerer sendes afsted på syv flyvninger. To ATR 72 (reg.: OY-CLZ, OY-CLY) fra Alsie Express, to Bombardier CRJ'ere (reg.: OY-MIT, OY-CRJ) fra Global Reach Aviation og én Boeing 737 (reg.: SP-ESG) fra Enter Air skulle flyve cykelryttere, VIP-folk, journalister og flere andre personer ud af Danmark. Det polske fly fra Enter Air fik tekniske problemer, og derfor en to-timers forsinkelse på ankomsten til Sønderborg. Dette betød at flere løbsorganisationen kom senere afsted end planlagt. Ud af de første fem flyvninger vendte to af flyene tilbage til Sønderborg for at tage endnu en tur til Frankrig. Rytteren fra  havde chartret deres eget fly, og fløj til Lille i et LEGO-ejet Falcon 7X (reg.: OY-EKC). Foruden de almindelige passagerfly, skulle også nogle få business jets afsted fra Sønderborg. Lufthavnen havde normalt kun ét spor i security, og havde til dagen derfor indlejet et ekstra security-spor. Løbsdirektør Christian Prudhomme og resten af ASOs ledelse fløj med et Dassault Falcon 900-businessjet (reg.: F-GKOM) fra Vojens Lufthavn til Paris-Le Bourget.

Udover flyvningerne fra Sønderborg, afgik der fra Billund Lufthavn om natten den 4. juli et 100-sæders Bombardier CRJ1000 (EC-MTZ) fra spanske Air Nostrum med kurs mod Lille. Senere på natten vendte Enter Airs Boeing 737 tilbage til Danmark, denne gang Billund, og foretog endnu en flyvning til Lille.

Løbets 4. etape begyndte i Dunkerque i det nordlige Frankrig.

Resultater

Etaperesultat

Klassement efter etapen

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Bedste unge rytter

Holdkonkurrencen

Referencer

Eksterne henvisninger

 Officielle hjemmeside
 3. etape - Vejle > Sønderborg - Tour de France 2022 på TV 2s hjemmeside

03
Sport i Vejle
Sport i Sønderborg
Tour de France 2022
Sport i Danmark i 2022

3. etape af Tour de France 2022


Sander van Gessel (født 4. november 1976) er en hollandsk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland

Sander van Gessel


Lesueuria, rod crvenih algi iz porodice Mastophoraceae, dio reda Corallinales. Jedina vrsta je morska alga L. minderiana pronađena na genikulama alge  Metagoniolithon chara koid Zapadne i Južne Australije

Izvori

Vanjske poveznice
 Lesueuria minderiana gen. et sp. nov. (Corallinaceae,  Rhodophyta) from southern and western Australia

Mastophoraceae

Lesueuria (alga)


Chesterfield Football Club is an English professional association football club based in the town of Chesterfield, Derbyshire, England. The team competes in the National League, the fifth tier of the English football league system.

Chesterfield play their home games at the 10,500 capacity SMH Group Stadium, having moved from their historic home of Saltergate during the summer of 2010. Notable former players include record appearance holder Dave Blakey, who played in 617 of Chesterfield's league games, and 162 league goal club record holder Ernie Moss. The club contests numerous local rivalries, most notably with Nottinghamshire club Mansfield Town.

Chesterfield FC was officially established in 1866, though it would be the third incarnation of that name that turned professional in 1891 and changed its name to Chesterfield Town. Town entered the FA Cup for the first time the following year, and competed in the Sheffield & District League and Sheffield & Hallamshire Senior Cup, before joining the Midland League in 1896–97. A third-place finish in 1898–99 resulted in a successful application to the Football League Second Division for the following season. After ten seasons in the Second Division they failed to gain re-election to the League and returned to the Midland League in 1909. They were champions of that league in 1909–10. The club entered liquidation in 1915, and were reformed as Chesterfield Municipal in April 1919. They again rejoined the Midland League and finished as champions in 1919–20.

The club was renamed Chesterfield in December 1920, and became founder members of the Third Division North in 1921–22. They marked their tenth season in the division, 1930–31, by winning the title, though they only managed two seasons in the Second Division before suffering relegation. They again won the Third Division North title in 1935–36, and after World War II recorded their best ever league finish of fourth in the Second Division in 1946–47. However they were relegated again in 1950–51, and were relegated out of the Third Division in 1960–61. Chesterfield won the Fourth Division in 1969–70, and then won the Anglo-Scottish Cup in 1980. After relegation in 1982–83, they again won the Fourth Division title in 1984–85, though would again be relegated after five seasons in the third tier. They secured their return to the third tier with a 2–0 win over Bury in the 1995 play-off final at Wembley.

Chesterfield reached the FA Cup semi-finals in 1997, but were relegated back to the basement division in 1999–2000. They made an immediate return to the third tier after securing a Third Division automatic promotion place in 2000–01. Relegated in 2006–07, they secured the League Two title in 2010–11, but were relegated from League One the following season. In 2011, Dave Allen took full ownership of the club and oversaw progress to two League Trophy finals; Chesterfield won the trophy with a 2–0 victory over Swindon Town in 2012, and finished as runners-up after losing 3–1 to Peterborough United in 2014. Chesterfield were crowned champions of League Two for a record fourth time in 2013–14, but remained in League One for just three seasons. Two consecutive relegations saw the club relegated out of the English Football League at the end of the 2017–18 season.

History

Potentially five or more teams have been called Chesterfield Football Club at different times.  A Derbyshire Times newspaper report from 2 January 1864 noted a scheduled game between "Chesterfield and Norton football clubs", suggesting that a Chesterfield FC, whether loosely or formally organised, was active from at least 1863.

A second Chesterfield FC was formally created as an offshoot of Chesterfield Cricket Club in October 1867.
The cricket and football clubs moved to the Recreation Ground at Saltergate in 1871, the same year that they became separate entities. However, a souring of the relationship between the two led to the closure of the football club in 1881, when it found itself homeless. Many players joined other local sides, notably Chesterfield Livingstone, a club that took up using the Saltergate site, and Chesterfield Spital, a team which competed in the early years of the FA Cup.

Three years later, in 1884, a third entity called Chesterfield Football Club was formed, again making its home at Saltergate. It drew in players from the preceding club and both Chesterfield Livingstone and Chesterfield Spital, though records show Spital continued as a separate club. After changing its name to Chesterfield Town, the club turned professional in 1891 and won several local trophies in the following two seasons, entering the FA Cup for the first time in 1892. For the 1892–93 season, the club wore an extraordinary playing strip of all dark blue with the Union Jack emblazoned across the front of the shirt. Chesterfield joined the Midland League in 1896, and successfully applied for a place in the Second Division of the Football League at the start of the 1899–1900 season, finishing seventh. After finishing bottom of the League three years in a row, the club failed to gain re-election to the League in 1909, returning to the Midland League.

In 1915 Chesterfield Town was put into voluntary liquidation and a new club with the same name was formed by a local restaurateur to play wartime football using locally based "guests" from Football League clubs. It lasted only two years before its management and players were suspended by the FA for illegal payments and the club shut down.

The current Chesterfield FC was formed on 24 April 1919 by Chesterfield Borough Council, seeing it as a way to spearhead improvements in local recreational provision. Initially called "Chesterfield Municipal", the club made great strides on the pitch in its first season, lifting the Midland League title – and did so despite three changes of management. However, The Football Association and the Football League had already made clear their vehement opposition to a council-run club and ultimately forced it to cut its ties and become independent, reflected in a name change to Chesterfield FC in December 1920.

In 1921–22, Chesterfield became a founder member of the new Football League Third Division North. Following the arrival of new manager Ted Davison in 1926 and chairman Harold Shentall in 1928, the club won the Third Division North title in the 1930–31 season with an 8–1 victory over Gateshead on the final day, and were promoted to the Second Division. Relegation followed in 1933, but the Third Division North title was again won in 1936.

After the war the club achieved their best League position, finishing fourth in the Second Division in 1946–47. However, the sale of several players at the end of the season reduced their overall quality, and Chesterfield were relegated at the end of the 1950–51 season. They were placed in the Third Division on its formation at the start of the 1958–59 season; future England international goalkeeper Gordon Banks made his professional debut in a Third Division game in November 1958, but was sold to Leicester City for a then-club record £7,000 fee at the end of the season. In 1961 Chesterfield were relegated to the Fourth Division for the first time.

Chesterfield spent eight seasons in the Fourth Division, earning promotion as champions in 1969–70 under manager Jimmy McGuigan. The Anglo-Scottish Cup was won in 1981. The club was relegated in 1983–84, and won the Fourth Division title the following season. Financial difficulties forced Chesterfield Borough Council to bail out the club in 1985 and the club's training ground to be sold. Relegation followed in 1988–89; Chesterfield reached the play-off competition a year later, but were beaten by Cambridge United in the play-off final. The arrival of John Duncan as manager in 1993 was followed in the 1994–95 season by play-off victories over local rivals Mansfield Town and Bury to earn promotion to the redesignated Second Division. The 1996–97 season saw Chesterfield beat six clubs including Premier League side Nottingham Forest to reach the semi-final of the FA Cup for the first time. The semi-final match against Middlesbrough was contentiously drawn 3–3 after extra time; Chesterfield lost the replay 3–0.

The club were relegated to the Third Division in 2000 following a run of 21 games without a win, and chairman Norton Lea was replaced by Darren Brown. The following year, Chesterfield were deducted nine points for financial irregularities after Brown attempted to avoid paying Chester City the fee agreed by the FA for Luke Beckett. Amid mounting evidence of fraud, he relinquished control of the club in March 2001 and ownership passed to a hastily organised fans' group, the Chesterfield Football Supporters Society. Massive debts run up by Brown forced the club into administration, but the team still secured the division's final automatic promotion place. Brown was later sentenced to four years in prison following a Serious Fraud Office investigation that led to charges including false accounting, furnishing false information and theft.

Chesterfield were relegated to League Two at the end of the 2006–07 season, although they did reach the regional semi-final of the League Trophy and the fourth round of the League Cup in the same year. The club departed its historic home at Saltergate at the end of the 2009–10 season, and moved to newly built B2net Stadium. Chesterfield were promoted to League One after winning the League Two title in 2010–11 season. Later that year, Dave Allen took a majority shareholding of the football club from the Supporters Society. They went on to win the Football League Trophy for the first time in March 2012, defeating Swindon Town 2–0 in the Final. However, they were relegated from League One the following month, with Allen taking over as Chairman from Barrie Hubbard in the off-season. The club again returned to the third tier as League Two champions at the end of the 2013–14 season under the guidance of manager Paul Cook.

Chesterfield secured sixth-place in League One at the end of the 2014–15 campaign, and went on to lose 4–0 on aggregate to Preston North End in the two-legged play-off semi-final. Cook departed at the end of the season and was replaced as manager by Dean Saunders. Saunders was then sacked in November 2015 and replaced by Danny Wilson, with the club in danger of relegation from League One. On 14 November 2016, Dave Allen resigned from his roles as chairman and director of the club. This signaled a crisis, and four days later a further four directors resigned from their roles. It was announced that Chesterfield was openly up for sale, and desperately needed some kind of investment in order to avoid administration. Mike Warner was installed as chairman on 19 November.

On 8 January 2017, manager Wilson was sacked, with Gary Caldwell being announced as his replacement nine days later. On 16 September 2017, Caldwell was sacked after a poor start to the season, with his record of three wins in 29 competitive games being the worst win record of any Spireites manager. On 29 September 2017, club legend Jack Lester was appointed the club's new manager, but could not prevent a second consecutive relegation, leading to the club playing outside the English Football League for the first time since 1921. Lester resigned before the end of the season, with Martin Allen being installed as the Spireites manager for their first season in the National League.

On 6 August 2020, it was announced that Chesterfield FC Community Trust, a charity associated with the club, had bought the club from previous owner Dave Allen. The following day, the Trust announced that John Pemberton had been appointed full-time manager of the club following a spell as caretaker manager from January 2020 where he prevented relegation to the National League North. Pemberton was sacked in late November 2020 following a poor start to the 2020–21 campaign, with the club in danger of relegation from the National League again. young manager James Rowe was appointed.

In January 2022, club faced defending UEFA Champions League winners Chelsea in the third round of the FA Cup, who fielded a near full-strength squad, with Chesterfield managing to score a goal in a 5–1 defeat by the Premier League side. Less than a month later, Rowe was suspended over allegations of misconduct. He left the club in February. He was subsequently charged with sexual assault in September 2022. On 10 February 2022, the club announced that it had reappointed former manager Paul Cook for a second spell in charge of the club.

Kit manufacturers and sponsors

Table of kit suppliers and sponsors:

Stadium

Chesterfield's historic ground was Saltergate, officially named the Recreation Ground, which was in use from 1872 to 2010. Saltergate's record attendance was 30,561, which was set when Chesterfield hosted Tottenham Hotspur in the FA Cup fifth round in February 1938.

Since the 2010–11 season, Chesterfield have played their home games at the £13 million B2net Stadium. The first match was against Derby County in a pre-season friendly, which Derby won 5–4, Craig Davies becoming the first goalscorer at the stadium. The first competitive fixture was against Barnet, which ended in a 2–1 win after Dwayne Mattis scored the opening League goal at the ground in the first half. Chesterfield suffered their first home league defeat at the B2net Stadium after a 2–1 loss to Burton Albion on 13 November 2010. The highest attendance at the B2net Stadium was 10,089 at home to Rotherham United which Chesterfield won 5–0 with Jack Lester getting a hat-trick.

On 13 August 2012, it was announced that, after the acquisition of b2net by Proact, the stadium would be renamed the Proact Stadium. On 15 May 2020, it was announced that, from August, the stadium would be renamed again, this time to the Technique Stadium, after local education provider Technique acquired the naming rights. In 2023 the stadium was renamed for the new sponsors, financial services company SMH group, for a minimum of 3 years.

Rivalries

Chesterfield's geographical position means that the club holds many local derbies. Their main rival is considered to be the Nottinghamshire club Mansfield Town, with the club contending a number of fiery encounters. This was intensified due to the Miners' Strike, with those in Derbyshire largely striking, while those in Nottinghamshire did not, leading to the latter being referred to as 'scabs'. The last fixture between the sides finished in a 1–0 win for Mansfield at the Proact Stadium in April 2018. Chesterfield also have strong rivalries with nearby South Yorkshire clubs Rotherham United, Sheffield Wednesday and Sheffield United. The fiercest of the three rivalries comes with Rotherham, with whom the Spireites have much animosity and mutual dislike. Chesterfield supporters' fondest memory of the fixture is a 5–0 victory over the Millers in March 2011. The rivalries with Sheffield United and Sheffield Wednesday both came to the fore with the two former Premier League clubs' descent into League One. The Spireites have encountered United much more in recent years, continuing to do battle in the third tier of English football until 2017.

A slight rivalry with Grimsby Town intensified with a number of feisty encounters over the years.  Supporters of both clubs often used to cause disturbances at the fixture, leading to the fixture becoming a slight grudge match.  Other smaller rivalries include Barnsley, Doncaster Rovers, Derby County, Notts County and Lincoln City.

Players

Current squad

Out on loan

Retired numbers

Club staff

Current coaching staff

Managerial history

Honours and achievements
Source:

League
Third Division North (level 3)
Champions: 1930–31, 1935–36

Fourth Division / League Two (level 4)
Champions: 1969–70, 1984–85, 2010–11, 2013–14
Promoted: 2000–01
Play-off winners: 1995

Midland League
Champions: 1909–10, 1919–20

Cup
Football League Trophy
Winners: 2011–12
Runners-up: 2013–14

Anglo-Scottish Cup
Winners: 1980–81

Derbyshire Senior Cup
Winners (7): 1898–99, 1920–21, 1921–22, 1924–25, 1932–33, 1936–37, 2017–18

Notes
Derbyshire Senior Cup is competed for by all registered Derbyshire FA clubs. Until season 2010–11, Chesterfield and Derby County did not enter teams and in turn competed in their own competition called the Derbyshire FA Centenary Cup. Both Chesterfield and Derby County have fielded reserve sides in the Derbyshire Senior Cup since season 2010–11.

Club records

References

External links

Football clubs in England
Association football clubs established in 1866
1866 establishments in England
Sheffield & District Football League
Midland Football League (1889)
EFL Trophy winners
National League (English football) clubs
English Football League clubs
Football clubs in Derbyshire
Fan-owned football clubs in England

Chesterfield F.C.


Anatolian or anatolica may refer to:

 Anything of, from, or related to the region Anatolia
 Anatolians, ancient Indo-European peoples who spoke the Anatolian languages
 Anatolian High School, a type of Turkish educational institution
 Anatolian Plate, the tectonic plate on which Turkey sits
 Anatolian hieroglyphs, a script of central Anatolia
 Anatolian languages, a group of extinct Indo-European languages
 Anatolian rock, a genre of rock music from Turkey
 Anatolian Shepherd, a breed of dog

See also

 Anadolu (disambiguation)
 Anatolia (disambiguation)

Language and nationality disambiguation pages

Anatolian


රතු තොප්පි අවිච්චියා කාක ගණයට අයත්, ඕස්ට්‍රේලියාවේ දේශීය පක්ෂියෙකි. මොවුන් සොයාගත හැකි වනුයේ මහද්වීපය ඇතුලට වන්නට පිහිටි ලඳු කැලෑ (scrub) සහ විවෘත වනලැහැබ (woodland) වලය. පෙට්‍රොසීඩියා (Petroicidae) පවුලට අයත් බොහොමයක් පක්ෂීන් මෙන් මොවුන්ද ලිංගිකව ද්විරූපී (sexually dimorphic) ය. මොවුන් දිගින් 10.5–12.5 cm (අඟල් 4–5 ) පමන වන අතර, කුඩා තුනී කළු පැහැ හොටක් සහ තද දුඹුරු පැහැ කකුල් හා ඇස් මොවුන් සතු වේ. විශේෂයෙන් හඳුනාගත හැකි රතු පැහැ හිසක් සහ පපු ප්‍රදේශයක්, කළු පැහැ උඩ කොටස සහ කෙලවර සුදු වූ කළු පැහැ පෙඳයක් පිරිමි පක්ෂියා සතු වේ. ගැහැනු පක්ෂියා අළු දුඹුරු පැහැයක් ගනී. මෙම පක්ෂි විශේෂය විවිධත්වයකින් යුතු ගීත ගයන අතර පිරිමි පක්ෂියා ගී ගයනුයේ ගැහැනු පක්ෂීන් ආකර්ශනය කරගැනීමට හා වාසභුමි සීමා ලකුණු කිරීමටය (advertise territories).  මෙම පක්ෂීන් කුඩා කණ්ඩායම් හෝ යුගල වශයෙන් හමු වේ. තවමත් මොවුන්ගේ සාමජ ගති රටා අධ්‍යයනය කර අත්තේ මඳ වශයෙනි.

කාක පවුලේ මොවුන්ට හිමි නිශ්චිත ස්ථානය  තවමත් අපහැදිලිය. මොවුන් යුරෝපීය (European) හෝ ඇමරිකානු (American) අවිච්චියන්ට සම්බන්ධ කමක් නැතිමුත් කාක ගණයේ (Passerida) ගී ගයන පක්ෂීන්ගේ (songbird) මුල් අපශාඛාවක් ලෙස දිස්වේ. භූමි පෝෂක රතු කබා අවිච්චියගේ ගොදුරු වනුයේ මකුළුවන් (spider) හා කෘමීන්ය (insect).  මොවුන් බහුලව පැතිරී ඇති පක්ෂි විශේෂයක් වනමුත් මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් නිසා සමහර ප්‍රදේශ වලින් ඈත්ව ගොස් ඇත.

වර්ගීකරණය
රතු තොප්පි අවිච්චියා මුලින් විස්තර කරන ලද්දේ නිකොලස් අයෙල්වර්ඩ් (Nicholas Aylward Vigors) සහ තෝමස් හොර්ස්ෆීල්ඩ් (Thomas Horsfield) විසින් මෙම පක්ෂියාව දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවේ (South Australia) ස්පෙන්සර් ගල්ෆ් (Spencer Gulf) ප්‍රදේශයේදී හමුවීමෙන් පසුවය. ඔවුන් මෙම පක්ෂියාව මියුසිකාපා ගුඩ්ඉනොවි "muscicapa goodenovi" ලෙස නම් කර මියුසිකාපිඩා (Muscicapidae) පවුල යටතට එක් කරන ලදී. ගුඩ්ඉනොවි (goodenovii) යන නාමය කාර්ලිසල්හි බිෂොප්වරයා (Bishop of Carlisle) සහ ලිනියන් සමාජයෙහි (Linnean Society) පලමු භාණ්ඩාගාරික වූ පූජ්‍ය සැමුවෙල් ගුඩ්ඉනෆ් (Samuel Goodenough) හට ගෞරවයක් වශයෙනි.

රතු තොප්පි අවිච්චියා පසුව පෙට්‍රොයිකා (Petroica) ගණයට මාරුකරන ලදී. මෙම පක්ෂියාගේ ගල් මත වසා සිටීමේ පුරුද්දට අනුව පෙට්‍රොයිකා යන නම තැනී ඇත. පැරණි ග්‍රීක (Ancient Greek) වචන වන පෙට්‍රෝ (petro) - ගල සහ ඔයිකොස් (oikos) - ගෙය යන වචන එකතු කර පෙට්‍රොයිකා යන වචනය තනා ඇත. මෙම පක්ෂියා ගහණය තුල අති රතු හෝ රෝස පැහැ පපු ප්‍රදේශයක් සහිත පක්ෂීන් පස් දෙනාගෙන් එක් අයෙකු වන අතර , මොවුන් ඉඔප්සල්ට්‍රියා (Eopsaltria) ගණයේ "කහ අවිච්චියන්ගෙන්" වෙනස් "රතු අවිච්චියන්" ලෙස හැඳින් වේ.

මොවුන් අමරිකානු අවිච්චියා (American) හෝ යුරෝපීය අවිච්චියාට (European) නෑදෑකමක් නැතිමුත් මොවුන් නම් කර ඇත්තේ යුරෝපීය අවිච්චියාට අනුවය. ඕස්ට්‍රේලියානු අවිච්චියා පෙට්‍රොසීඩියා (Petroicidae) හෝ  ඉඔප්සල්ට්‍රියා (Eopsaltria) පවුල යටතට නම් කිරීමට පෙර මොවුන් විස්ලර් පවුලේ පැචිසෙපලිඩේ (Pachycephalidae) යටතට වර්ගීකරණය කර තිබුණි.සිබ්ලි (Sibley)  හා ඇල්කුඉස්ට්ගේ (Ahlquist) ඩීඑන්ඒ - ඩීඑන්ඒ  දෙමුහුන්කරණ (DNA-DNA hybridisation) අධ්‍යයනයන්ට අනුව මොවුන් ඝර්ම කලාපීය හා ඕස්ට්‍රේලියානු  පාර්ඩලොට්ස් (pardalotes), ෆේරි-රෙන්ස් (fairy-wrens) හා හනීඊටර්ස් (honeyeaters) හා බොහොමයක් කාක වර්ග අයත් වන කෝවිඩා (Corvida) පාර්වොර්ඩර් (parvorder)  වර්ගයට ඇතුලත් කරන ලදී. පසුව සිදු කරන ලද අණුක පර්යේෂණයකදී තහවුරු වී ඇත්තේ මොවුන් ගී ගයන (songbird) පක්ෂීන්ගේ පරපුරට අයත් කාක ගණයේ අපශඛාවක් බවය.

මොවුන්ගේ උප විශේෂ තවම හඳුනාගෙන නැති අතර එකම හඳුනාගත් භූමිය අනුව විචලනය වනුයේ ගැහැණු පක්ෂියගේ පිල් කලබ වියලි ප්‍රදේශ වලට වන්නට සුදු පැහැයක් ගැනීමයි. න්‍යශ්ටිය (nuclear) හා මයිටොකොන්ඩ්‍රියා ආශ්‍රිත ඩීඑන්ඒ  (mitochondrial DNA) අනුව කරන ලද පරීක්ෂණ වලදී තහවුරු වී ඇත්තේ රතු තොප්පි අවිච්චියාගේ ජාන ලෝහිත අවිච්චියාට (scarlet robin) සමීප බවයි.

නිල වශයෙන් රතු තොප්පි අවිච්චියා (Red-capped robin) ලෙස හැඳින්වූවද මොවුන් රතු හිස් (red head), රතු තොප්පි (red cap), රතු පපු (red breast), රතු උගුරු (red throated) අවිච්චියා ලෙසද හැඳින්වේ. කිම්බර්ලි (Kimberley) ප්‍රාන්තයේ මොවුන්ව කුබුරි (kuburi) ලෙසද හැඳින්වේ.

විස්තරය

අවිච්චියගේ කුඩාතමයා වන රතු තොප්පි අවිච්චියා සෙ.මී. 10.5-12.5 (අඟල් 4-5) දිගින් යුක්ත වන අතර, අත්ත‍ටු අතර දිග සෙ.මී. 15-19.5 (අඟල් 6-8) හා බර ග්රෑම් 7-9 (අවුන්ස 0.25-0.31) අතරය. මොවුන්ගේ පිරිමි හා ගැහැණු පක්ෂීන් විශාලත්වයෙන් සමාන වේ. පෙට්රොකයිකා (petroica) ගණයේ අනෙක් පක්ෂීන්ට වඩා මොවුන්ගේ පාද දිගින් වැඩිය. පිරිමි පක්ෂියාට වෙන් කර හඳුනාගත හැකි රතු පැහැ හිසක් හා පපු ප්‍රදේශයක් ඇත. මොවුන්ගේ උඩ කොටස කළු පැහැයක් ගන්නා අතර සුදු පැහැ උරස් දණ්ඩක් හා අග කොටස සුදු පැහැ කළු පෙඳයක් ඇත. මොවුන්ගේ යට කොටස හා උරස් ප්‍රදේශය සුදු පැහැයක් ගනී. මොවුන් සතු සෑම පැහැයක්ම එකිනෙකට තියුණු ලෙස වෙන් වෙන්ව නිරූපනය වේ. ගැහැණු පක්ෂියගේ උඩ කොටස අළු-දුඹුරු පැහැයක් ගන්නා අතර, ලා රතු පැහැයක් හිසේ දක්නට ඇත. ගැහැණු පක්ෂියාගේ යට කොටස සුදු පැහැයක් ගන්නා අතර සුදු පැහැ ඉරි සහිත තද දුඹුරු පැහැ පියාපත් ඇත. සමහර ගැහැණු පක්ෂීන්ගේ පපු ප්‍රදේශය ලා රතු පැහැයක් ගනී. ගැහැණු හා පිරිමි පක්ෂීන් දෙදෙනාටම තද දුඹුරු පැහැ ඇස් හා පාද ද, කළු පැහැ හොටක්ද ඇත. නොවැඩුනු පිරිමි පක්ෂීන්, ගැහැණු පක්ෂීන්ගේ ස්වරූපයක් ගන්නා අතර, දෙවන වර පිහා‍ටු හැළීමෙන් (moult) පසු පිරිමි පක්ෂීන් ඔවුන්ගේ වැඩිහිටි පිහා‍ටු ආකාරය ලබා ගනී. රතු තොප්පි අවිච්චියා වසරකට වරක් පිහා‍ටු හැළීම සිදු කරයි. මෙය දෙසැම්බර් - අප්‍රේල් මාස අතර සිදුවේ.

රතු තොප්පි අවිච්චියාගේ පිහා‍ටුවල රත් පැහැයට වගකියනුයේ රතු කේටෝ-කෙරොටිනොයිඩ් වර්ණක වන කැන්තසාන්තින් (canthaxanthin) සහ ඇඩොනිරුබින් (adonirubin) ය. පක්ෂියාට මෙම වර්ණක සංශ්ලේෂණය කරගත නොහැකි නිසා මොවුන් මෙම වර්ණක  ආහාර මගින් ලබා ගනී. කැරොටිනොයිඩ් වර්ණක මොවුන්ගේ ප්‍රතිශක්තිකරණයට හා පරිවෘතීය ක්‍රියා වලට වැදගත් නිසා පිහා‍ටු වල වර්ණ ලබා ගැනීමට පක්ෂියා හොඳ සෞඛ්‍ය තත්වයකින් සිටිය යුතුය. මේ නිසා රතු පැහැ පිහා‍ටු පිරිමි පක්ෂියාට අනාගත සහකරුවන් ලබා ගැනීමට වැදගත් වේ. වික්ටොරියා ප්‍රාන්තයේ ටෙරික් ටෙරික් ජාතික උද්‍යානයේදී (Terrick Terrick National Park) කරන ලද අධ්‍යයනයකින් පෙනී ගියේ හොඳ සෞඛ්‍ය තත්වයකින් හා සඵල ප්‍රජනන හැකියාවකින් යුතු පිරිමි පක්ෂීන් එම වසරේ පිහා‍ටු හැළීමෙන් පසු වඩා දීප්තිමත් පිහා‍ටු ලබාගත් බවයි. පිරිමි පක්ෂියාගේ වයස හා සෞඛ්‍ය තත්වය, ඔවුන්ගේ අභිජනන කාලයේ සඵලතාව ගැන අනාවැකි ලබා දේ. වැඩුනු පිරිමි පක්ෂියාට වසරක කාලයක සිට අහිජනන හැකියාව ලැබෙනමුත් ඔවුන්ගේ ප්‍රජනන සඵලතාව අඩුය. වාර්තාගත වැඩිම වයස පක්ෂියා වන අවුරුදු 5 මාස 7ක් වයසැති පක්ෂියා හමුවී අත්තේ දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවේ බෙවර්ලි (beverly) හිදී 1990දී ය.

මොවුන්ගේ විවිධ හඩවල් පටිගත කර ඇති අතර මේවා කිංකිණි නාද (tinkle) සහ අපරික්ෂාකාරී නාද (blurt) ගීත ලෙස විස්තර කර ඇත. ඕස්ට්‍රේලියානු භූමි ප්‍රදේශය තුල මෙම නාද සමාන වුවද, වෙන් වූ දූපතක් වන රොට්නෙස්ට් දූපත (Rottnest Island) තුලදී මෙම නාද සපල ගීත බවට පත් වනුයේ කලාතුරකිනි.

මෙම පක්ෂි විශේෂය ගිනි දළු අවිච්චියා (Flame Robin) සහ ලෝහිත අවිච්චියා (Scarlet Robin) සමඟ ව්‍යාකූල වන නමුත් පිරිමි පක්ෂියාගේ රතු පැහැ හිස හා ප්‍රමාණයෙන් කුඩා බව නිසා වෙන් කර හඳුනා ගත හැක. තවද ගිනි දළු අවිච්චියාට ඇත්තේ තද අළු පැහැ උඩ කොටසකි.මෙම විශේෂ වල නොවැඩුනු ගැහැණු  පක්ෂීන් හඳුනා ගැනීම අපහසු වුවද, ලා රතු පැහැ හිස හා සුදු පැහැ යට කොටස නිසා වෙන් කර හඳුනා ගත හැක.

පැතිරීම සහ වාසභූමි
රතු තොප්පි අවිච්චියා ටස්මේනියාව (Tasmania), කේප් යෝර්ක් (Cape york), ටොප් එන්ඩ් (Top end) හා කිම්බර්ලි යන ප්‍රදේශ වල හැර ඕස්ට්‍රේලියාවේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ වල දක්නට ලැබේ. කැන්ගරු දූපත (Kangaroo Island) හැර, රොටන්ස් දූපත්, ග්‍රීන්ලි හා පියර්සන් දූපත් හා අයර් පෙනිසියුලා (Eyre penisula) හිදී මෙම පක්ෂීන්ගේ වෙරලබඩ ජනාවාස දක්නට ලැබේ.  විශාල ප්‍රදේශයක පැතිරී ඇති නමුත් මොවුන් සමහර ප්‍රදේශ වල දුර්ලභය. මහා බාධක පරය (Great Divine Range), මහද්වීපයේ දකුණු වෙරළබඩ හා දේශාංශ 20 ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ වල මොවුන් දුර්ලභය. මොවුන්ගේ සංචරණ රටා ගැන අධ්‍යනය කර ඇත්තේ මඳ වශයෙන් වන අතර බොහෝ විට මොවුන් සංචරනයේ යෙදෙන්නේ අභිජනන කාලයෙන් පිටතදී වන්නට හැකිය. බොහොමයක් දකුණු දිග ප්‍රදේශ වල මොවුන් දැකගත හැකි වුවද, මොවුන් නුල්බෝර් තැනිතලාව (Nullabor plain), දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඇඩෙලයිඩ් ප්‍රන්තය හා මධ්‍ය වික්ටෝරියා (Victoria) ප්‍රදේශ වල දැකගත හැක්කේ ග්‍රීෂ්ම හා වසන්ත කාලයට එන අමුත්තෙක් ලෙසයි.

රතු තොප්පි අවිච්චියා මොවුන්ගේ නෑදෑ විශේෂ මෙන් නොව වියලි කලාපීය වාසභූමි ප්‍රිය කරයි. නමුත් මොවුන්ගේ නෑදෑ  විශේෂයක් වන ලෝහිත අවිච්චියන් ප්‍රිය කරන්නේ තෙත් වනාන්තරය. රතු තොප්පි අවිච්චියා වියලි ඒකාසියා (Acasia), කැලිට්‍රිස් (Callitris) මිශ්‍ර ලඳු කැලෑ  හෝ විවෘත බිම් වාස භුමි ලෙස ප්‍රිය කරයි. මෙම වාස භූමි අභිභවනය කරගෙන ඇත්තේ මුල්ගා (Mulga), ජොර්ජියානා ගිඩී (Gorgiana gidi), රාස්බෙරි ජෑම් (Ruspberry jam), කළු සයිප්‍රස් පයින් (Black cyprus pine), සුදු සයිප්‍රස් පයින් (White cyprus pine), කෘෂ සයිප්‍රස් පයින් (Slender cyprus pine), යන ශාක විශේෂද, කාසියා (Cassia), හොප්-බුෂ් (Hop-bush), එමු-බුෂ් (Emu-bush) හා ස්පිනිෆෙක්ස් (Spinifex) යන යටි වියන් (Understory) පඳුරු වර්ගය.

තර්ජන
මෙම පක්ෂි විශේෂය මිනිසුන් විසින් හා භූදර්ශනය මගින් අඩු සැලකිල්ලට ලක් කර ඇත. කලකට ඉහතදී මොවුන් බටහිර සිඩ්නි ලඳු බිම් වන කම්බර්ලන්ත තැනිතලාව (Cumberland plain) ප්‍රදේශයේ බහුලව දක්නට ලැබුනද දැන් බොහොමයක් පක්ෂීන් සිඩ්නි ද්‍රෝනියෙන් (Sidney basin) අතුරුදහන්ව ගොස් ඇත. එසේම මොවුන් ක්වීන්ස්ලන්තයේ රොක්හැම්ටන් (Rockhampton) අවට ප්‍රදේශ හා බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවේ වීට් බෙල්ට් (Wheat belt) ප්‍රාන්තයෙන්ද වඳව ගොස් ඇත.

ෆෙරල් පූසන් (Ferel cat), රතු තොප්පි අවිච්චියන්ගේ හා තවත් පක්ෂි විශේෂ කීපයක් වන ඕස්ට්‍රේලියානු රාවන් (Australian raven), අළු උල්ලෝගම් කුරුල්ලන් (Grey Shrike thrush),  අළු ගෝඝාතක කුරුල්ලන් (Grey Butcherbird), හා සුදු පෙඳ වාචාලයා (White browed Babbler) යන පක්ෂීන්ගේ කූඩු ආක්‍රමණය කර කුඩා පැටවුන් ආහාරයට ගනී. විලෝපීයතාව මොවුන්ගේ කූඩු විනාශ වීමට ප්‍රධානම හේතුව වන අතර දුබුරු හිසැති පැණි කන (Brown headed Honeyeater), පක්ෂියා මොවුන්ගේ බිත්තර මත යැපෙන බවට එක් වරක් වාර්තා වී ඇත.

හැසිරීම

සාමාන්‍යයෙන් රතු තොප්පි අවිච්චියන් සාමාජිකයන් අටේ කණ්ඩායම් වශයෙන් හමු වූවද, වසන්ත හා ශීත කාලයට මොවුන් යුගල වශයෙන් දක්නට ලැබේ. මොවුන් කාක ගණයේ අනෙකුත් කුඩා කෘමි භක්ෂක පක්ෂි විශේෂ සමග මිශ්‍ර විශේෂ රංචු (mixed species flocks) වශයෙන්ද එකතු වී සිටිනු දක්නට හැකිය. මොවුන් සමඟ රංචු සාදන අනෙකුත් පක්ෂි විශේෂ වන්නේ විලී වෙරළ ව‍ටුවා (Wille wagtail), දකුණුදිග සුදු මුහුණු කුරුල්ලා (Southern whiteface), රූෆස් විස්ලර් (Rufos whistler),  ක්වීන්ස්ලන්තයේ කළු මුහුණු කැලෑ වැහිලිහිනියා (Black-faced woodswallow), චෙස්නට්-රම්ප්ඩ් තෝන්බිල් (CHestnut-rumped thornbill), බෆ් රම්ප්ඩ් තෝන්බිල් (Buff-rumped thornbill) සහ බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවේ රටමැද තෝන්බිල් (Inland thornbill) ය.

රතු අවිච්චියා සාමාන්‍යයෙන් ලැගුම් ගන්නේ පහත් භූමියෙන් මඳක් උඩට නෙරා ඇති ස්ථාන වලය. මොවුන් නිතරම ත‍ටු ගසන අතර පෙඳයද සොලවයි. ඉතා ක්‍රියාශීලී සත්වයින් වන මොවුන් එක් ඉරියවුවක බොහෝ වේලාවක් රැදී නොසිටී. ගැහැණු පක්ෂියා තරමක් හීලෑ බවට වාර්තා වන අතර පිරිමි පක්ෂියා මිනිස් ඇසුරෙන් ඈත්ව සිටී.

අභිජනන කාලයට, රතු තොප්පි අවිච්චියන් දේශභූමික(terretorial) වන අතර, හෙක්ටයාර 0.25-1.2ත් අතර ප්‍රදේශයක් අත්පත් කර ගනී. පක්ෂීන් යුගල වසන්තයේ වෙන්ව යන තුරු ඔවුන්ගේ දේශභූමියේ වාසය කරයි. පිරිමි පක්ෂියා තම දේශභූමියේ සීමාවේ ලැගුමක සිට උස් හඬින් ගී ගයා තමන්ගේ අයිතිය නිවේදනය කරන අතර මෙම ප්‍රදේශය ආක්‍රමණය කිරීමට එන අනෙකුත් පිරිමි පක්ෂීන්ට ක‍ටුක බැණ වැදීම් වලින් අභියෝග කරයි. ගැහැණු පක්ෂියා ඇයගේ බිත්තර බීජෞෂණය කරන විටදී වරක් පිරිමි පක්ෂීන් දෙදෙනෙකු එකිනෙකාට මීටරයක් පමණ ඈතින් සිට ත‍ටු ගසමින් ආක්‍රමණශීලී රංගනයකින් තැන ගැනීමට එකිනෙකාට මුහුණ දී ඇත. ගැහැණු හා පිරිමි පක්ෂීන් දෙදෙනාම මොවුන්ගේ පටිගත කරන ලද ගීත නාද වලට ප්‍රතිචාර දක්වා ඇත. පිරිමි පක්ෂියාට ලෝහිත අවිච්චීයන්ගේ ආක්‍රමණ වලට එරෙහිව සටන් කිරීමටද, පසුව පැමිණෙන විරුද්ධවාදීන් ගෙන් දේශභූමිය ආරක්ෂා කර ගැනීමටද සිදුවේ. බොහෝ බාල වයස්කාර රතු තොප්පි අවිච්චියන්, වැඩිහිටියන් විසින් අත්පත් කරගත් දේශභූමි වල වාසය කිරීමට අපොහොසත් වන අතර, අත්පත් කර නොගත් නව බිම් කරා යාමට ඔවුන්ට සිදුවේ. දැනට වාර්තා වී ඇති විශාල තම ව්‍යාප්තිය වන්නේ ටෙරික් ටෙරිච් ජාතික උද්‍යානය (Teric teric national park) හරහා ගොවි බිම් (farmland) වල සිට උතුරු වික්ටෝරියාහි ගන්බවර් වනාන්තරය (Gunbower state forest) දක්වා කිලෝමීටර 36ක ප්‍රදේශයක් ය.

පෝෂ්‍ය කිරීම
රතු තොප්පි අවිච්චියන්ගේ ආහාර වනුයේ කෘමීන් හා අනෙකුත් කුඩා ආත්‍රපෝඩාවන් (Arthropoda) ය. බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවේ කම්බල්ඩා (Kambalda) ප්‍රදේශය අසලදී මොවුන් ගැන කරන ලද අධ්‍යයනයකදී අනාවරණය වුයේ මොවුන්ගේ ආහාරයෙන් 96%ක් ම සමන්විත වනුයේ කුරුමිනියන්ගෙන් (beetle) හා කුඹින්ගෙන් (Ants) බවය. අනෙකුත් ගොදුරු වලට අයත් වනුයේ මකුළුවන්, අනෙකුත් කෘමීන් වන ඕස්ට්‍රේලියානු ප්ලාග් පලඟැටියා (Australian plauge locust), පිලවු හා වැඩුනු සමණළයින් වන ජියෝමීටර පිලවා (geometer moths ), බත්කූරන් (dragonflys), වන්දන් (mantises), ඈන්ට් ලයන් (antlions), සත්‍ය මකුණන් (true bug), චීන මකුණන් විශේෂ වන ලිගායිඩේ (Lygaidae) හා ෂෙලිඩ් මකුණන් (Shelid bug), විවිධාකාරයේ කුරුමිණියන්, කන්වෑයන් (earwigs), මැස්සන් වර්ග වන ඉහඳ මැස්සන් (blow-fly) හා අස් මැස්සන් (horse-fly) ය.

මොවුන්ට වාසරව (airbone) සිටියදී හදිස්සියෙන් පැන ගොදුරු ඩැහැගත හැකි නමුත්, රතු තොප්පි අවිච්චියා බොහෝ විට ගොදුරු කර ගන්නේ බිම මත සිටින ගොදුරුය. සමහරක් අවස්ථාවන් හිදී මොවුන් බිම් මට්ටමෙන් මීටර 3ක් පමණ උස්ව ඇති ගස්කොළන් වල ඇති ගොදුරු, ලැගුම් ගෙන සිටියදීම ඇහිඳ ගනී. ගොදුර බොහෝ විට අල්ලා ගනුයේ බිම මතදී වන අතර සමහර කෘමි වර්ග ගොදුරු කර ගන්නේ වාසරව සිටියදී ය. මොවුන් වාසි ලක්ෂ්‍යය (vantage point) ලෙස පහත ඇති අත්තක් යොදා ගනී.

අභිජනනය
මොවුන්ගේ අභිජනන කාලය අගෝස්තු සිට ජනවාරි දක්වා මාස පහක කාලයක් පවතී. මේ එක් කාලයකදී පැටවු තුන් දෙනෙකු දක්වා මොවුන් හදා වඩා ගනී. පිරිමි පක්ෂියා සුදුසු ගස් දෙබලක තම ශරීරය අතුල්ලමින්, සැලෙන හඬින් ගී ගයමින්,  කූඩුව සෑදීමට සුදුසු තැනක් ගැහැණු පක්ෂියාට යෝජනා කරයි. ගැහැණු පක්ෂියා වඩාත් සුදුසු ස්ථානය තෝරාගන්නා තුරු පිරිමි පක්ෂියා තැන් කීපයක් යෝජනා කරන අතර, අනතුරුව ගැහැණු පක්ෂියා තනිවම කූඩුව සාදයි. මොවුන්ගේ කූඩුව ගැඹුරු මණ්ඩාවක ආකාරයට මනා ලෙස, සිනිඳු වියලි තණ කොළ හා රිටි සුඹුළු වලින් තනා ඇත. කූඩුව ඇලවීම සඳහා මකුළු දැල්, ලොම් හා පිහා‍ටු යොදා ගන්නා අතර කූඩුව තනනුයේ ගස් දෙබලක හෝ පඳුරු මතය. මෙම කූඩු ලයිකන (lichen) වලින් සරසා ඇත්තේ වටාපිටාව සමඟ මිශ්‍ර කර නිගෝපනය කිරීමටය. මඳ වශයෙන් නිල් පැහැ අඳුරු සුදු පැහැ බිත්තර දෙකේ සිට තුන දක්වා වූ බිත්තර ප්‍රමානයක් ගැහැණු පක්ෂියා දමන අතර මේවා ප්‍රමාණයෙන් මිලි මීටර 16 * 13 (අඟල් 0.6 * 0.5) පමණ වේ. කාලානුක්‍රමිකව මෙම බිත්තර තද අළු-දුඹුරු පැල්ලම් සහිත මඳ වශයෙන් අළු හෝ දුඹුරු පැහැයට හැරේ. පැටවුන් පෝෂණය කිරීම ගැහැණු හා පිරිමි පක්ෂීන් දෙදෙනාම සිදු කලද බීජෞෂණය (inhibitation) හා බීජ උෂ්ණ කිරීම (brood patches) ගැහැණු පක්ෂියා පමණක් සිදු කරයි. සාමාන්‍යයෙන් පිරිමි පක්ෂියා කූඩුවේ හෝ ගසක අත්තක සිට විපරමින් බලා සිටින අතර ගැහැණු පක්ෂියා ආහාර සොයා ගිය විටදී බීජ උෂ්ණ කිරීමද සිදු කරයි. වටාපිටාවෙහි විලෝපිකයන් සිටී නම් මොවුන් ඉක්මනින් පැටවුන් පෝෂණය කර ඉගිලී යයි. අතිරික්ත යුගලන සංවාසය හා සංසසේචනය සුලභ වන අතර 23% කූඩු ද 37% බීජ උෂ්ණ කිරීම් ද ඔවුන් රැක බලා ගන්නා පිරිමි පක්ෂියාගෙන් වෙනස් පක්ෂියෙකුගේ වෙයි. අතිරික්ත යුගලන සංවාසයෙන් ඇති වන පැටවු පිරිමි පක්ෂීන් වීමට බොහෝ ඉඩක් ඇති බවටද පරීක්ෂණ මඟින් සාක්ෂි ලැබී ඇත.

අනෙකුත් සියළුම කාක වර්ගයට අයත් පක්ෂීන් මෙන් මොවුන්ගේ පැටවු උපදින්නේ අන්ධව හා සිහින් පිහා‍ටු තට්‍ටුවකින් වැසීය. දවස් හතක් ගිය පසු මොවුන් පියාපත් දිග හරින අතර සති දෙකකින් මොවුන්ට පියෑඹීමට හැකි වේ. කුඩා පක්ෂීන් කූඩුව හැර ගොස් සති තුනක් යන තුරු වැඩිහිටි පක්ෂීන් මොවුන්ව පෝෂණය කරන අතර මොවුන්ට ලබා දෙන ආහර අතරට මකුළුවන්, කෘමීන් වන මැස්සන් හා පිලවුන් ද අයත් වේ. ගැහැණු පක්ෂියා ඊලඟ වරට නිඩායනය අරඹන විට පිරිමි පක්ෂියා පැටවුන් පෝෂණය කිරීම ආරම්භ කරයි. නව දකුණු වේල්සයෙහි කූමා (Cooma) ප්‍රදේශය අසලදී කරන ලද අධ්‍යයනයකදී පෙනී ගියේ තනි අභිජනන වසරක් නම් අභිජනන කාළයෙන් සති හතරත් හයත් අතර කාලයකදී හා වසරකදී අභිජනන දෙකක් සිදුවේ නම් අභිජනන කාළයෙන් සතියක් අතුලතද පිහා‍ටු වැඩෙන පැටවුන් උපන් දේශභූමියෙන් විසිරී යන බවයි. දිගු අභිජනන වාර හා බහුගුණික අභිජනන සෞම්‍ය දේශගුණය හා අධික විලෝපීයතාවයට අනුවර්තනය වීමක් ලෙස සිදුවේ. සාමාන්‍යයෙන් වසරකට පැටවුන් දෙදෙනෙක් පමනක් පිහා‍ටු වැඩීම සිදුවී දේශභූමියෙන් විසිරී යයි.

රතු තොප්පි අවිච්චියාගේ අභිජනන පරපෝෂීන් (brood parasite) ලෙස වාර්තා වනුයේ පඳුරු කුකූ (bush cuckoo), සුදුමැලි කුකූ (pallid cuckoo), හෝර්ස්ෆීල්ඩ් ලෝකඩ පැහැ කුකූ (Horsefield bronze-cuckoo) හා කළු කන් කුකූ (black-eared cuckoo) ය. ගැහැණු කුකූ පක්ෂීන් තම බිත්තර රතු තොප්පි අවිච්චියාගේ කූඩුවෙහි තැන්පත් කරන අතර ඉන් පසු අවිච්චියන් සිතනුයේ මේ බිත්තර තමන්ගේ කියාය. ටෙරික් ටෙරික් ජාතික උද්‍යානයේදී කරන ලද අධය්‍යනයකදී පෙනී ගියේ හෝර්ස්ෆීල්ඩ් ලෝකඩ පැහැ කුකූ පක්ෂීන්ගේ පරපෝෂිත කිරීම් මෙහිදී හමුවී නොමැත්තේ රතු තොප්පි අවිච්චියන් කලහකාරී ලෙස මොවුන්ව තම දේශභූමියෙන් පන්නා දමන නිසා බවය .

යොමුව
[ඉංග්‍රීසි ලිපිය]

දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවේ කුරුල්ලෝ
පෙට්‍රොයිකා

රතු තොප්පි අවිච්චියා


La tonta del bote es la película más conocida de Lina Morgan. Fue filmada en España en 1970 y dirigida por Juan de Orduña.

Se trata de la tercera y más famosa versión cinematográfica de la obra teatral de 1925 creada por Pilar Millán Astray, cuyas adaptaciones anteriores son de 1939, de la que no se conservan copias, y 1956, esta última con el título La chica del barrio. Los personajes tienen un deje castizo característico de cierto cine popular y cómico español. Las escenas cómicas están ligadas con otras de tratamiento más dramático lo que hizo que la película funcionase a la perfección y tuviera tanto éxito, sobre todo, entre los seguidores de Lina Morgan.

Argumento

Lina Morgan interpreta a Susana, una huérfana ingenua, torpe y de buen corazón que vive sirviendo en casa de la señora Engracia desde que su madre murió a los pocos días de dar a luz. Allí también viven los tres sobrinos de la señora: Asunta, Trini y Lorito. Que no trabajan y a los que también tiene que servir. La mala situación económica obligará a Engracia a alquilar una habitación al apuesto Felipe (Arturo Fernández), que tiene una mala fama que es tan solo fruto de las habladurías.

Premios

Medallas del Círculo de Escritores Cinematográficos

Referencias

Tonta
Películas de Lina Morgan
Películas en español
Películas cómicas
Películas ambientadas en los años 1920

La tonta del bote