Dicționarul etimologic — este un dicționar lingvistic care conține informații despre istoria unor cuvinte, și, uneori, și morfeme, adică informații despre schimbările fonetice și semantice  pe care le-au suferit. Marile dicționare descriptive, de asemenea, pot conține note referitoare la etimologia cuvintelor.

Deoarece originea multor cuvinte nu poate fi definită exact, dicționarele etimologice fixează puncte de vedere diferite și conțin referințe corespunzătoare la literatura de specialitate.

Unele  dicționare etimologice includ informații despre grupuri de limbi și conțin reconstrucția vocabularului limbii mamă, din care aceste limbi s-au tras.

Istoric

Antichitatea orientală
Tradiția studierii etimologiei anumitor cuvinte își are originea în antichitate. De exemplu, în orientul antic, lucrarea etimologică pentru sanscrită este "Nirukta" (sec. VI—V î. Chr.) . Dicționarul etimologic al limbii chineze antice este cel numit Șimin (chin. 釋名, Explicarea numelor începutul secolului III î. Chr.), autor filologul Liu Xi (刘熙, 劉熙 (熹)) poreclit Chan Guo (成國), sau istoricul Liu Ujănia (劉珍); direcția tradițională a gramaticii limbii arabe "al- iștikak" (arab. الاشتقاق), este dată, în special, de monografia limbilor turcice a lui Mahmud al-Kașraghi.

Antichitatea occidentală
În tradiția occidentală, rudimente de cercetare etimologică în limba greacă sunt în secolul IV î. Chr. (dialogul lui Platon "Cratilos"), apoi găsim continuarea în doctrina stoicilor. Printre lexicografii antichității târzii se poate distinge neoplatonicul Orion Thebanul (pe la 450) —  autorul lucrării "Orionis Thebani Etymologicon" (grec.  Ετυμολογικόν Ωρίωνος Θηβαίου) (sec. V), parțial conservat într-un manuscris din secolul XII sau începutul secolului XIII; el a servit ca bază pentru  compilații medievale.

Evul Mediu
Lucrările patriarhului Fotie I al Constantinopolului (aprox. 820-896), au servit ca bază pentru tratate ca "Etymologicum Genuinum" (prima jumătate a sec. IX, Constantinopol), "Etymologicum Parvum" (a doua jumătate a sec. IX), "Etymologicum Gudianum" (grec. Γουδιανόν Ετυμολογικόν) (sec. XI), "Etymologicum Symeonis" (grec. Ετυμολογικον του Συμεώνος) (prima jumătate a sec. XII), "Etymologicum Magnum" (grec. Μέγα Ετυμολογικόν) (pe la 1150, Constantinopol).

Etimologia armeană s-a dezvoltat în Evul Mediu timpuriu. Printre armenii oameni de știință implicați în această problemă au fost David Grămăticul (sec. V—VI), Stepanos Siuneți (VIII-lea), Grigor Маghistros (sec. XI) etc.

Pentru limba latină primele investigații se produc în secolul I e.n., precum cea a lui Varro, în "De lingua latina" (sec. I e.n.) notează că etimologia este o parte a gramaticii care studiază "de ce și de unde au apărut cuvintele" (De lingua latina V, 2); apoi este lucrarea "Etymologiarvm sive Originvm" (sec. VII ) a lui Isidor, arhiepiscop de Sevilla, în Spania sub vizigoți.

În secolele XVI—XVII au apar lucrări precum:
Etymologicvm Tevtonicæ lingvæ: sive Dictionarivm Tevtonico-Latinvm, præcipvas Tevtonicæ lingvæ dictiones et phrases Latinè interpretatas, & cum dionysius nonnullis linguis obiter collatas complectens) Cornelius Kilianus (Anvers, 1599).
Etymologicon linguæ latinæ: praefigitur ejusdem de literarum permutatione tractatus) Gerardus Vossius  (Amsterdam, anul 1662).
Etymologicon Linguæ Anglicanæ, Seu Explicatio Vocum Anglicarum Etymologica Ex Proprils Fontibus, Scil. Ex Linguis Duodecim) a lui Stephen Skinner (Londra, anul 1671).

Epoca modernă
În Europa de Vest, primul dicționar științific, în sensul modern, a fost Etymologisches Wörterbuch der romanischen Sprachen (rom. "Dicționar etimologic al limbilor romanice", 1853) al lui Friedrich Diez, mai târziu, slavistul Franc Miklošič a publicat Etymologisches Wörterbuch der slavischen Sprachen (rom. "Dicționar etimologic al limbilor slave", 1886)..

Listă de lucrări pentru limbile individuale

Albaneză
Kolec Topalli, Fjalor etimologjik i gjuhës shqipe, Durrës, Jozef, 2017.
Vladimir Orel, Albanian Etymological Dictionary, Leiden, Brill, 1998.
Eqrem Çabej, Studime etimologjike në fushë të shqipes, 7 volume, Tirana, Akademia et Shkencave e Republikës Popullore të Shqipërisë, Instituti i Gjuhësisë dhe i Letërsisë, 1976–2014.

Bretonă
Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003.

Cehă
J. Holub și F. Kopečný, Etymologický slovník jazyka českého, ed. a II-a, Praga, Státní nakladatelství učebnic, 1952 (ed. a I-a 1933).
Václav Machek, Etymologický slovník jazyka českého, ed. a II-a, Praga, NLN, Nakladatelství Lidové noviny, 1971 (ed. a I-a 1957).
J. Holub și S. Lyer, Stručný etymologický slovník jazyka českého se zvláštním zřetelem k slovům kulturním a cizím, Praga, SPN, 1992 (ed. a I-a 1967).
Jiří Rejzek, Český etymologický slovník, Voznice, LEDA, 2001 (reediția 2012)

Chineză
Axel Schuessler, ABC Etymological Dictionary of Old Chinese, Honolulu, University of Hawaii Press, 2007.

Engleză
Robert K. Barnhart și Sol Steinmetz (coordonatori), Barnhart Dictionary of Etymology, Bronx (New York), H. W. Wilson, 1988 (reediția sub titlul Chambers Dictionary of Etymology).
C.T. Onions (coord.), The Oxford Dictionary of English Etymology, Oxford, Oxford University Press, 1966.
Eric Partridge, Origins: A short etymological dictionary of Modern English, New York, Greenwich House, 1958 (reedițiile 1959, 1961, 1966 și 2008).

Finlandeză
Suomen sanojen alkuperä [= Originea cuvintelor finlandeze], 3 volume, Helsinki, Kotimaisten kielten tutkimuskeskus – Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, 1992–2000 (I: A–K, 1992; II: L–P, 1995; III: R–Ö, 2000).

Franceză
Alain Rey (coord.), Dictionnaire historique de la langue française, ed. a II-a, 3 volume, Paris, Le Robert, 1998 (ed. a I-a, 2 vol., 1992).
Emmanuèle Baumgartner și Philippe Ménard, Dictionnaire étymologique et historique de la langue française, Paris, Livre de Poche, 1996.
Jacqueline Picoche, Dictionnaire étymologique du français, Paris, Le Robert, 1971.
Albert Dauzat, Jean Dubois și Henri Mitterand, Nouveau dictionnaire étymologique et historique, ed. a II-a. Paris, Larousse, 1964 (ed. a I-a 1938).
Oscar Bloch și Walther von Wartburg, Dictionnaire étymologique de la langue française, ed. a II-a, Paris, PUF, 1950 (ed. a I-a 1932).
Walther von Wartburg și Hans-Erich Keller (coordonatori), Französisches etymologisches Wörterbuch. Eine Darstellung des gallormanischen Sprachschatzes (FEW), 25 volume, Bonn: Klopp / Heidelberg: Carl Winter / Leipzig și Berlin: Teubner / Basel: R. G. Zbinden, 1922–67 (unele volume au fost revăzute).

Germană
Elmar Seebold (coord.), Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache, ed. a 26-a, fondat de Friedrich Kluge, Berlin, Walter de Gruyter, 2013 (ed. a I-a 1883).
Wolfgang Pfeifer (coord.), Etymologisches Wörterbuch des Deutschen, ed. a 7-a, München, dtv, 2004 (ed. a I-a 1995).
Gunther Drosdowsi, Paul Grebe, et al. (coord.), Duden, Das Herkunftswörterbuch. Etymologie der deutschen Sprache, ed. a V-a, Berlin, Duden, 2013.
Sabine Krome (coord.), Wahrig, Herkunftswörterbuch, ed. a V-a, fondat de Ursula Hermann, Gütersloh și München, Wissenmedia, 2009.

Greacă

Neogreacă
George Babinotis, Ετυµολογικό λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας [= Dicționar etimologic al limbii neogreacă], Atena, Κέντρο λεξικογραφίας, 2010.

Greacă antică
Robert S. P. Beekes, Etymological Dictionary of Greek, 2 volume, Leiden, Brill, 2010.
Pierre Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque. Histoire des mots (DELG), ed. a II-a revăzută, 2 volume, revăzut de Jean Taillardat, Olivier Masson și Jean-Louis Perpillou, Paris, Klincksieck, 2009 (ed. a II-a 1994; ed. a I-a 1968–1980 în 4 volume).
Hjalmar Frisk, Griechisches etymologisches Wörterbuch (GEW), 3 volume, Heidelberg, Carl Winter, 1960–1972.

Hitită
Alwin Kloekhorst, Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon, Leiden și Boston, Brill, 2008.
Jaan Puhvel, Hittite Etymological Dictionary, 10 volume, Berlin, Mouton de Gruyter, 1984–present.

Irlandeză
Sanas Cormaic, encyclopedic dictionary, 9th or 10th century
Joseph Vendryes. Lexique étymologique de l'irlandais ancien (LÉIA). Dublin Institute for Advanced Studies; Paris: CNRC Éditions, 1959–incomplete.

Islandeză
Ásgeir Blöndal Magnússon, Íslensk orðsifjabók

Italiană
Alberto Nocentini, L'Etimologico: vocabolario della lingua italiana, în colaborare cu Alessandro Parenti, Milano, Mondadori, 2010.
Manlio Cortelazzo și Paolo Zolli, Dizionario etimologico della lingua italiana (DELIN), ed. a II-a, Bologna, Zanichelli, 2004 (ed. a I-a, 5 volume, 1979–1988).

Latină
Michiel de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages, Leiden, Brill, 2008.
Alfred Ernout și Antoine Meillet, Dictionnaire étymologique de la langue latine. Histoire des mots (DELL), ed. a IV-a revăzută, 2 volume, revăzut de Jacques André, Paris, Klincksieck, 1985 (ed. a IV-a 1959–1960; ed. a I-a 1932).
Alois Walde, Lateinisches etymologisches Wörterbuch, ed. a III-a, 2 volume, revăzut de Johann Baptist Hofmann, Heidelberg, Carl Winter, 1938–1954 (ed. a I-a 1906).

Letonă
Konstantīns Karulis, Latviešu Etimoloģijas Vārdnīca, Rīga, Avots, 1992.

Lituaniană
Ernst Fraenkel, Annemarie Slupski, Erich Hofmann și Eberhard Tangl (coordonatori), Litauisches etymologisches Wörterbuch (LitEW), 2 volume, Heidelberg: Carl Winter / Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1962–1965.
Wolfgang Hock et al, Altlitauisches etymologisches Wörterburch (ALEW), 3 volume, Hamburg, Baar Verlag, 2015.

Maghiară
András Róna-Tas și Árpád Berta, West Old Turkic. Turkic Loanwords in Hungarian, 2 volume, Wiesbaden, Harrassowitz, 2011.
Zaicz Gábor, Etimológiai szótár. Magyar szavak és toldalékok eredete, Budapesta, TINTA, 2006.
István Tótfalusi, Magyar etimológiai nagyszótár, Budapesta, Arcanum Adatbázis, 2001.

Olandeză
Marlies Philippa, Frans Debrabandere, A. Quak, T. Schoonheim și Nicoline van der Sijs (coordonatori), Etymologisch woordenboek van het Nederlands (EWN), 4 volume, Amsterdam, Amsterdam University Press, 2003–09.
Jan de Vries, Nederlands etymologisch woordenboek (NEW), ed. a II-a, Leiden, Brill, 1971.

Poloneză
Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, ed. a 9-a, Varșovia, Wiedza Powszechna, 2000 (ed. a I-a, Cracovia, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927).
Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Cracovia, Wydawnictwo Literackie, 2005.

Portugheză
J. P. Machado, Dicionário etimológico da língua portuguesa, ed. a III-a, 5 volume, Lisabona, 1977 (ed. a I-a 1952).

Prusiană
Vytautas Mažiulis, Prūsų kalbos etimologijos žodynas, Vilnius, 1988–1997.

Română
Alexandru Ciorănescu, Dicționar etimologic român, ed. a II-a (Diccionario etimológico rumano (7 fasciculos), La Laguna, 1958 - 1966), editat de Tudora Șandru Mehedinți, Magdalena Popescu Marin, cu o prefață de Alexandru Ciorănescu, București, 2001.

Rusă
Vladimir Orel, Russian Etymological Dictionary, 4 volume, editat de Vitaly Shevoroshkin și Cindy Drover-Davidson, Calgary (Canada), Octavia Press (vol. I – III) și Theophania Publishing (vol. IV), 2007–2011.
Terence Wade, Russian Etymological Dictionary, Bristol, Bristol Classical Press, 1996.
Max Vasmer, Russisches etymologisches Wörterbuch, 3 volume, Heidelberg, Carl Winter, 1953–1958.

Sanscrită
Manfred Mayrhofer, Kurzgefaßtes etymologisches Wörterbuch des Altindischen (KEWAi), 3 volume, Heidelberg, Carl Winter, 1956–1976.
Manfred Mayrhofer, Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen (EWAia), 3 volume, Heidelberg, Carl Winter, 1992/1998/2001.

Sardă
Max Leopold Wagner, Dizionario etimologico sardo (DES), 2 volume, revăzut de Giulio Paulis, Nuoro, Ilisso, 2008 (ed. a I-a în 3 volume, Heidelberg, Carl Winter, 1960–1964).
Massimo Pittau, Dizionario della lingua sarda fraseologico ed etimologico (DILS), 2 volume, Cagliari, E. Gasperini, 2000–03.

Sârbo-croată
Alemko Gluhak, Hrvatski etimološki rječnik, Zagreb, August Cesarec, 1993.
Petar Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika [= Dicționarul etimologic al limbii croate sau sârbe], 4 volume, Zagreb, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, 1971–4.

Scoțiană joasă (limbă germanică)
John Jamieson, An Etymological Dictionary of the Scottish Language, 1808; revăzută 1879–97.

Slavonă
Etymologický slovník jazyka staroslověnského (ESJS), 18 volume (A–zakonъ), Praga, Academia, 1989– . ISBN 80-200-0222-7.

Slovenă
France Bezlaj, Etimološki slovar slovenskega jezika, SAZU, Ljubljana, 1977 (ISBN 86-11-14125-3), COBISS 10028033
Marko Snoj, Slovenski etimološki slovar, Založba Modrijan, Ljubljana, 2003 (ISBN 961-6465-37-6), COBISS 124973312

Spaniolă
Joan Corominas, Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico, 6 volume, Madrid, Gredos, 1980–1991 (ISBN 84-249-1362-0)
Guido Gómez de Silva, Elsevier's Concise Spanish Etymological Dictionary, Amsterdam și New York, Elsevier Sciences, 1985. (ISBN 968-16-2812-8)
Edward A. Roberts, A Comprehensive Etymological Dictionary of the Spanish Language with Families of Words Based on Indo-European Roots, 2 volume (I: A-G; II: H-Z), Xlibris, 2014.

Suedeză
Elof Hellquist, Svensk etymologisk ordbok, Lund, Gleerups, 1922–1980. (ISBN 91-40-01978-0)
Birgitta Ernby, Norstedts etymologiska ordbok, Stockholm, Norstedts Förlag, 2008. (ISBN 978-91-7227-429-7)

Turcă
Sevan Nișanyan, Sözlerin soyağacı: çağdaș Türkçenin etimolojik sözlüğü, Beyoğlu (Istanbul), Adam, 2002.
Gerard Leslie Makins Clauson, An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish, Londra, Oxford University Press, 1972.

Listă de lucrări pe familiile de limbi

Afro-asiatică
Vladimir Orel și Olga V. Stolbova, Hamito-Semitic Etymological Dictionary: Materials for a Reconstruction, Leiden, Brill, 1995.

Altaică
Sergei Starostin, Anna Dybo și Oleg Mudrak, Etymological Dictionary of the Altaic Languages, Leiden, Brill, 2003.

Celtică
Ranko Matasović, Etymological Dictionary of Proto-Celtic, Leiden, Brill, 2009.

Dravidiană
Thomas D. Burrows și Murray Barnson Emeneau, A Dravidian Etymological Dictionary (DED), ed. a II-a, Oxford, Munshirm Manoharlal și Clarendon Press, 1984 (ed. a I-a 1961).

Germanică
Guus Kroonen, Etymological Dictionary of Proto-Germanic, Leiden, Brill, 2013.
Vladimir Orel, A Handbook of Germanic Etymology, Leiden, Brill, 2003.
Frank Heidermanns, Etymologisches Wörterbuch der germanischen Primäradjektive (EWgA), Berlin, Walter de Gruyter, 1993.

Protoindoeuropeană
George E. Dunkel, Lexikon der indogermanischen Partikeln und Pronominalstämme (LIPP), Heidelberg, Carl Winter, 2014.
Dagmar S. Wodtko, Britta Irslinger și Carolin Schneider, Nomina im indogermanischen Lexikon (NIL), Heidelberg, Carl Winter, 2008.
Helmut Rix (coord.), Lexikon der indogermanischen Verben. Die Wurzeln und ihre Primärstammbildungen (LIV²), ed. a II-a, Wiesbaden, Reichert Verlag, 2001.
Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch (IEW), 2 volume, Tübingen, Berna și München, A. Francke, 1957/1969 (reediția 2005).
Reprelucare de: Alois Walde și Julius Pokorny, Vergleichendes Wörterbuch der indogermanischen Sprachen, 3 volume, Berlin, de Gruyter, 1927–1932 (reediția 1973).
Carl Darling Buck, A dictionary of selected synonyms in the principal Indo-European languages, Chicago, University of Chicago Press, 1949 (reediția 1988).

Slavă
Rick Derksen, Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon, Leiden, Brill, 2008.
Colectiv, Etimologicheskiy slovar' slavyanskikh yazykov. Praslavyanskiy leksicheskiy fond (ESSJa), 40 volume (A-*pakъla), Moscova, Nauka, 1974– .
Franc Miklošič, Etymologisches Wörterbuch der slavischen Sprachen, Viena, Wilhelm Braumüller, 1886, 547 pp.

Uralică
Károly Rédei (coord.), Uralisches etymologisches Wörterbuch (UEW), 3 volume, Budapesta: Akadémiai Kiadó / Wiesbaden: Harrassowitz, 1986–1991.

Listă de lucrări on-line

Limbi indoeuropene
– Croatian Etymological Dictionary
– An Online Etymological Dictionary of the English language compiled by Douglas Harper
– Ancient Greek Etymological Dictionary by H. Frisk
– An Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon by Alwin Kloekhorst
– Indo-European Etymological Dictionary by S. A. Starostin et al.
– Gaelic Etymological Dictionary by A. MacBain
– Gothic Etymological Dictionary by Andras Rajki
– Nepali Etymological Dictionary by R. L. Turner
– Romanian Etymological Dictionary
– Russian Etymological Dictionary by Max Vasmer, Heidelberg (1962), 4 volumes
– Swedish Etymological Dictionary by Elof Hellquist

Limbi afroasiatice
– Afroasiatic Etymological Dictionary by S. A. Starostin et al.
– Arabic Etymological Dictionary by Andras Rajki
– Hebrew Etymological Dictionary by Isaac Fried

Limbi altaice
– Altaic Etymological Dictionary by S. A. Starostin et al.
– Chuvash Etymological Dictionary by M. R. Fedotov
– Gagauz Etymological Dictionary
– Mongolian Etymological Dictionary
– Turkish Etymological Dictionary by Sevan Nișanyan "Sözlerin Soyağacı – Çağdaș Türkçe'nin Etimolojik Sözlüğü" (Third ed. Adam Y. Istanbul 2007)

Limbi austroneziene
– Austronesian Comparative Dictionary by R. A. Blust
– Indonesian Etymological Dictionary by S. M. Zain
– Maori Etymological Dictionary by E. Tregear
– Waray Etymological Dictionary

Limbi bantu
– Bantu Etymological Dictionary
– Swahili Etymological Dictionary

Limbi creole și conlangs
– Bislama Dictionary with etymologies by Andras Rajki
– Esperanto Etymological Dictionary
– Morisyen Etymological Dictionary
– Volapük Dictionary

Limbi uralice
– Uralic Etymological Dictionary by S. A. Starostin et al.
– Estonian Etymological Dictionary by Iris Metsmägi, Meeli Sedrik, Sven-Erik Soosaar
– Finnish Etymological Dictionary
– Hungarian Dictionary with etymologies by Andras Rajki
– Saami Etymological Dictionary

Alte limbi și familii de limbi
– Basque Etymological Dictionary
– Dravidian Etymological Dictionary by T. Burrow
– Kartvelian Etymological Dictionary by G. A. Klimov
– Mayan Etymological Dictionary by T. Kaufman and J. Justeson
– Munda Etymological Dictionary by D. Stampe & al.
– North Caucasian Etymological Dictionary by S. A. Starostin et al.
– Thai Etymological Dictionary by M. Haas

Legături externe
Etymological Bibliography of Take Our Word For It, the only Weekly Word-origin Webzine
Indo-European Etymological Dictionary (IEED) at Leiden University
Internet Archive Search: Etymological Dictionary Etymological Dictionaries in English at the Internet archive
Internet Archive Search: Etymologisches Wörterbuch Etymological Dictionaries in German at the Internet archive
Online Etymology Dictionary (see also its Wikipedia article)
Open Directory - Reference: Dictionaries: Etymology at Curlie (based on DMOZ)

Note

Dicționar etimologic


Winx Club III: Misterul abisului (în ) este al treilea film de animație 3D italian bazat în serialul de desene animate creat de Rainbow S.p.A, Winx Club. Filmul a fost avut premieră pe 4 septembrie 2014 în Italia. Regizorul filmului este Iginio Straffi. Filmul este plasat după sezonul 5 al serialului original, și urmărește aceeași temă a celui de-al cincilea sezon.

Descriere
Trix s-au întors: ele vor să stea în Tronul Împăratului pentru a reclama puterea sa mare. Dar Trix din greșeală o evocă pe Politea. Nimfa răutăcioasă aflată încă în viață și este pregătită pentru a face un pact cu cele trei vrăjitoare. Ea le spune că trebuie ca mai întâi să activeze Tronul Împăratului. Însă, Trix trebuie mai întâi să-l să elibereze pe Tritannus din Dimensiunea Uitării, dar înainte de asta, au nevoie de o forță vitală unui rege, iar Trix s-au gândite la Sky, Regele de pe Eraklyon, și mai ales, logodnicul lui Bloom.

Trix apar în Gardenia (pe Pământ), unde Bloom și Sky petrec o zi împreună. Cele trei îi atacă pe cei doi, iar Bloom nu poate face nimic în legătură cu asta și astfel încât Trix îl sechestrează pe Sky și îl duc în Oceanul Infinit. Cele trei vrăjitoare reușesc să-l elibereze pe Tritannus și își conving fostul aliat, să li se alăture lor din nou pentru a reuși să obțină puternica Perlă a Adâncurilor. Între timp, Winx împreună cu Bloom decid să meargă să-l salveze pe Sky.

Cum vor reuși să supraviețuiască în închisoarea teribilă din Dimensiunea Uitării? Cum vor putea să-l oprească pe Tritannus și aliatele sale în reciful de corali? Nu numai vor lupta pentru a-l elibera pe Sky, dar vor trebui să facă față și dezechilibrului din Oceanul Infinit.

Actorii

Winx
 Letizia Ciampa ca Bloom
 Perla Liberatori ca Stella și Sonna
 Illaria Latini ca Flora
 Gemma Donati ca Musa
 Domitilla D'Amico ca Tecna
 Laura Lenghi ca Layla

Specialiști
 Marco Vivo ca Sky

Trix
 Tatiana Dessi ca Icy
 Valeria Vidall ca Stormy
 Federica De Bortoli ca Darcy

Personaje aliate cu Trix
 Alberto Bognanni ca Tritannus
 Alessandra Korompay ca Politea

Personaje aliate cu Winx
 Rachele Paolelli ca Omnia și Lithia
 Ilaria Giorgino ca Serena
 Francesca Rinaldi ca Illiris
 Veronica Cannizzaro ca Desirée
 Gaia Bolognesi ca Lemmy
 Ivan Andreani ca Kiko
 Emanuela Rossi ca Faragonda
 Franca Lumachi ca Griselda
 Luigi Ferraro ca Wizgiz

Coloana sonoră
Coloana sonoră a filmului, are la fel ca și celelalte două filme un album cu toate melodiile auzite în film. Aceasta are trei versiuni, cea originală în italiană, una în engleză și una în română.

 Alături suntem Winx - Noi Siamo Winx - We All Are Winx
 Strălucim - Luce immensa - Magic All Around
Puterea Sirenix - Potere Sirenix - The Power of Sirenix

Note

Legături externe

 Pagină pe wiki-ul despre Winx Club în limba română

Filme din 2014
Filme italiene
Filme de animație
Desene animate
Misterul abisului

Winx Club: Misterul abisului


كلمة الضجيج تعني في الاستعمال الشائع، الأصوات غير المرغوب فيها أو التلوث الضوضائي. في كل من الإلكترونيات التناظرية والرقمية، يعتبر الضجيج أو التشويش إشارة عشوائية غير مرغوب فيها بالإضافة إلى الإشارة المطلوبة؛ وسميت ضجيجا على سبيل التعميم من الضجيج المسموع أثناء الاستماع إلى بث إذاعي ضعيف. ويسمع التشويش كضجيج صوتي كما لو قمت بتشغيل مكبر للصوت؛ ويظهر أيضا على صورة 'ثلج' على شاشة التلفزيون أو صورة الفيديو. وفي معالجة الإشارات أو الحوسبة، فإنه يمكن اعتبار الضجيج هو: البيانات غير المرغوب فيها والتي ليس لها معنى، وعلى ذلك، فالضجيج هو البيانات التي لا تستخدم في نقل الإشارات، بل هي ببساطة نشأت كمنتج ثانوي غير مرغوب فيه من قبل الأنشطة الأخرى. وفي نظرية المعلومات، ومع ذلك، لا تزال يعتبر الضجيج على أنه نوع من المعلومات. وبمعنى أوسع، فالذرات الرقيقة من التراب أو حتى الإعلانات التي نواجهها أثناء البحث عن شيء معين يمكن أن تعتبر من الضجيج.

ويمكن للضجيج أن يمنع أو يشوه أو يغير أو يتداخل مع معنى رسالة في كل من الاتصالات البشرية أوالإلكترونية.

وفي كثير من هذه المناطق، تنشأ حالة خاصة من الضجيج لحراري، والذي يحدد الحد الأدنى الأساسي إلى ما يمكن قياسه أو لمحه ويتصل هذا بالعمليات الفيزيائية الأساسية على المستوى الجزيئي والتي توصف بواسطة اعتبارات الديناميكا الحرارية المنشأة جيدا، وبعضها يكون قابلا للتعبير نسبيا عن طريق الصيغ البسيطة المعروفة جيدا.

ما يعد ضجيجا وما لا يعد كذلك؟
 الضجيج مفهوم غير موضوعي؛ فتهامس شخصين في قاعة السينما يعدّه المشاهدون ضجيجاً، في حين أنّ صراخهما في حفلة موسيقية صاخبة قد لا يُعدّ إزعاجاً، والهمسة المزعجة في الخلفية والتي تتداخل مع موجات البث القصيرة للراديو وجد أنّ ذلك يعود إلى عمليات تحدث خارج نطاق الأرض، وهو في الواقع كوني؛ فالاستماع إلى هذا الضجيج لاستبعاد كل الإشارات الأخرى باستخدام أنواع حساسة من الهوائيات والمستقبلات يعتبر الآن علم الفلك اللاسلكي. وعلماء الفلك اللاسلكي لا يزالون يعانون من الضجيج في إشاراته، ولكنه بات الآن نوعا من الضجيج الحراري المتولد في معدّاتهم  ويتداخل مع الإشارات المطلوبة من الكون.

الضجيج الصوتي
عندما نتكلم عن الضجيج في ما يتعلق بالصوت، فما يقصد عادة هو الصوت الذي لا معنى له وأجهر من الصوت المعتاد. وبالتالي، فالنشاط الصاخب من الممكن أن يعدضوضائيا. ومع ذلك، فأحاديث الأشخاص الآخرين من الممكن أن يطلق عليها ضجيجا من الأشخاص الذين ليسوا أطرافا في أي منها، ويمكن أن يكون الضجيج أي صوت غير مرغوب فيه، مثل ضجيج نباح الكلاب، وضجيج الجيران الذين يعزفون الموسيقى الصاخبة، وضجيج أصوات حركة المرور على الطرق، وضجيج المناشير الكهربائية، أو ضجيج الطائرات الذي يفسد هدوء الريف.

ويمكن أن يكون الضجيج الصوتي أي شيء ولو كان منخفض الصوت، ولكنه مزعج عن الصوت العالي أو ضارا. فأحد مستخدمي وسائل النقل العام المتطرفين في بعن الأحيان يشكو من الأصوات الخافتة والمعدنية المنبثقة من سماعات الرأس من شخص آخر يستمع إلى مشغل صوتي محمول؛ وفي ناحية أخرى، صوت الموسيقى الصاخب جدا، أو صوت محرك نفاث في أماكن قريبة، الخ... يمكن أن يسبب تلفا مستديما غير قابل للشغاء في السمع.

تنظيم الضجيج

تنظيم الضجيج يشمل القوانين أو المبادئ التوجيهية المتعلقة بانتقال الصوت، والتي وضعت عن طريق مستويات قومية أو دولية أو محلية أو البلديات في الحكومة. وبعدنقطة التحول في الولايات المتحدة وهي قانون مكافحة الضوضاء لعام 1972 [1]، تم التخلي عن هذا البرنامج على المستوى الاتحادي، في عهد الرئيس رونالد ريغان في عام 1981، وهذه المسألة تركت للحكومات المحلية والدولة. وعلى الرغم من أن المملكة المتحدة واليابان سنت قوانين وطنية في عام 1960 و 1967 على التوالي، فهذه القوانين لم تكن إجمالية أو قابلة للتنفيذ الكامل لمواجهة (أ) الضجيج المحيط المتزايد عموما (ب) حدود المصدر العددي واجبة النفاذ على متن الطائرات والسيارات (ج) توجيهات شاملة للحكومة المحلية.

أصوات الأفلام
المنظرون والممارسون لأصوات الأفلام في بداية ظهور الأفلام السينيمائية الناطقة عام 1928/1929، الضجيج هو صوت غير كلامي، لأو صوت طبيعي وعند كثير منهم (وخصوصا الاستخدام غير المتزامن مع الصورة) كان مطلوبا أكثر من فساد الحوار المتزامنة للصورة المتحركة. وميز المخرج والناقد رينيه كلير في عام 1929 تمييزا واضحا بين حوار الفيلم وضجيج الفيلم، واقترح بشكل واضح جدا أن الضجيج يمكن أن يكون له معنى ويمكن تفسيره: «... فمن الممكن أن تفسيرا للضجيج قد يتقدم أكثر في المستقبل. أصوات الرسوم المتحركة، والتي تستخدم ضجيجا» حقيقيا«، يبدو أنها تشير إلى احتمالات مثيرة للاهتمام»(' فن الصوت '(1929)). واستخدم البرتو كافالكانتي الضجيج كمرادف للحصول على الصوت الطبيعي ('الصوت في الأفلام' (1939)) وفي وقت متأخر من عام 1960، أشار سيغفريد كراشور إلى الضجيج بوصفه صوتا غير كلامي ('الحوار والصوت' (1960)).

الضجيج السمعي
تشير كلمة الضجيج السمعي افي مجال الكاسيت والتسجيلات، وأنظمة البث الإذاعي إلى الصوت المتبقي منخفض الارتفاع (وعادة ما تكون صفيرا وهمهمة) والذي يسمع في فترات الهدوء من البرنامج.

ويمكن أن يشير في مجال هندسة الصوت إلى إشارة الضجيج الاكترونية المتبقية غير المرغوب فيهه، والتي تسبب حدوث ضجيج سمعي مسموع كـ'همسة'. وعادة ما تقاس إشارة الضجيج هذه باستخدام مقياس إيه أو مقياس ITU-R 468.

الضجيج الإلكتروني

يوجد الضجيج الإلكتروني في جميع الدوائر والأجهزة نتيجة الضجيج الحراري، والذي يشار إليه بـضجيج جونسون. ويمكن أن تسهم أجهزة الموصلات الجزئية أيضا بـالضجيج المتردد وضجيج التولد مع إعادة التركيب. وفي أي دائرة إلكترونية، توجد اختلافات عشوائية في التيار أو الجهد الكهربائي الناجم عن الحركة العشوائية للإلكترونات والتي تحمل التيار وهو يهتز حول الطاقة الحرارية. وينتج انخفاض درجة الحرارة ضجيجا حراريا منخفضا. وتقوم هذه الظاهرة نفسها بوضع الحد الأدنى من مستوى الإشارة والتي يستطيع أي مستقبل لاسلكي الاستجابة لها، لأنه سيكون هناك دائما كمية صغيرة من الضجيج الحراري ولكنها مهمة والتي تنشأ من دوائر الإدخال. هذا هو السبب في أن التلسكوبات اللاسلكية، والذي تبحث عن مستويات منخفضة جدا من الإشارات الصادرة من النجوم تستخدم دوائر كهربائية ذات مضخم للضجيج المنخفض ذو واجهة أمامية، عادة ما تركب على طبق هوائي، وتبرد مع النيتروجين السائل.

الضجيج البصري

يوجد الضجيج أيضا في الصور. سيكون الضجيج الإلكتروني حاضرا في مجسات الكاميرات، وينتج الحجم المادي للجزيئات لمستحلب الفيلم ضجيجا بصريا. وهذا النوع من الضجيج يشار إليه بـ «المحبب».

ويستخدم الضجيج أيضا في خلق صور ثنائية أو ثلاثية الأبعاد عن طريق الكمبيوتر. وفي بعض الأحيان يتم إضافة الضجيج إلى الصور لإخفاء التحولات المفاجئة الكامنة في التمثيل الرقمي للون، والمعروفة باسم "التباين". وهذه الإضافة للضجيج تعرف بـ«التردد». وفي بعض الأحيان يتم استخدام الضجيج لإنشاء مادة الموضوع نفسه. الضجيج الإجرائي (مثل ضجيج بيرلين) غالبا ما يستخدم لخلق تباين لصورة طبيعية في الصور المنتجة بواسطة الكمبيوتر.

انظر أيضاً
 الصمت
 الهمهمة
 ضجيج بيئي
 نسبة الإشارة إلى الضجيج

المراجع

وصلات خارجية

 مقالات قياس المواد السمعية -- الإلكترونيات
 مور في استقبال الضجيج: توصيف، وآمال ومفاجآت
 ضجيج الجهد الكهربائي -- حساب وقياس الضجيج الحراري
 الضجيج في العمل الوكالة الأوروبية للسلامة والصحة في العمل (إي يو-أو إس إتش إيه)
 المعهد الوطني الأمريكي للسلامة والصحة المهنية، -- الضجيج

انظر أيضاً

 اللباقه

ضجيج

ضجيج


O Dia Internacional do Ar Limpo para o céu azul, proclamado pela ONU, é comemorado no dia 7 de Setembro e tem como objectivo alertar para os efeitos da poluição do ar e da necessidade de os Estados cooperarem uns com os outros no sentido de a combater.

História
A poluição do ar, provocada pela acção humana, é responsável pela morte de milhões de pessoas todos os anos, uma vez que está na origem de doenças pulmonares, cardíacas, cancro do pulmão, diabetes, demência, entre outras.

Assim, a Assembleia Geral da ONU, implementou no dia 19 de Dezembro de 2019, o Dia Internacional do Ar Limpo para o Céu Azul  com a assinatura da Resolução 74/212.

Objectivos
A implementação deste dia tem como objectivo levar os governos, empresas e os indivíduos, a adoptarem medidas e comportamentos que façam a poluição atmosférica diminuir, para que a qualidade do ar melhore de maneira a evitar milhões de mortes prematuras.

Para tal, o Programa das Nações Unidas para o Meio Ambiente (PNUMA) sugere uma série medidas, entre elas: diminuir o consumo energético, incentivar a utilização de transporte públicos, optar por andar de bicicleta ou a pé, comer menos carne e aumentar as áreas verdes através da plantação árvores.

Referências

Ligações Externas
Site Oficial | Dia Internacional do Ar Limpo para o Céu Azul
PNUMA | Exposição à poluição do ar em tempo real
ONU NEWS | O Secretário-Geral das Nações Unidas, António Guterres, afirma que nove em cada 10 pessoas respiram ar poluído (2020)

Dias internacionais da Organização das Nações Unidas
Organização das Nações Unidas


بلدية لايايوا  هي بلدية تقع في مقاطعة بيسكاي, التي تقع في منطقة الباسك شمالي إسبانيا.

أعلام
 مانويل تونيون دي لارا
 فليكس سيسوماغا
 جون فيدال
 سابينو بيلباو

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

مراجع

أماكن مأهولة في بيسكاي
بلديات بيسكاي

لايايوا


An Canistrum paulistanum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Maria das Graças Lapa Wanderley och S.E.Martins. An Canistrum paulistanum in nahilalakip ha genus nga Canistrum, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Canistrum

Canistrum paulistanum


القزانة هي قراءة الطالع عن طريق خط الرمل بطريقة معينة لمعرفة الطالع مثل قدوم ضيف أو زواج فتاة أو غيرها من الأمور وهي تمارس في موريتانيا أو بلاد شنقيط سابقا كنوع من أنواع الترفيه وغالبا ما تستخدمها النساء.

مبادئ القزانة

الحرف
بشكل عام الحرف مركب أربعة أسطر كل سطر إما أن يحتوي على نقطتين فيكون سطرا مزدوجا أو يتكون من نقطة واحدة فيكون سطرا مزدوجا وهكذا.

استخراج الحروف

يقوم قارئي القزانة بعمل أربعة أسطر من آثار ضرب الأصابع على الرمال بشكل سريع دون أن يعدها ثم يبدأ بعملية مسح كل نقرتين معا حتى يصل إلى آخر نقرة فإذا كان المتبقي هو نقرة واحدة يكتب نقرة واحدة في الجزء الأول من الحرف وهكذا.

بعبارة أخرى يعرف عدد النقرات في كل سطر فإذا كان عددها يقبل القسمة على 2 يكتب نقرتين وإذا كان غير قابل للقسمة على اثنين يكتب نقرة واحدة.
ولو فرضنا أنني قمت بعمل (استخراج للحرف) أنقر على الرمل كما يلي:
السطر الأول: 20 نقرة (عدد مزدوج)
السطر الثاني: 17 نقرة (عدد مفرد)
السطر الثالث: 15 نقرة (عدد مفرد)
السطر الرابع: 13 نقرة (عدد مفرد)
يكون الحرف المركب كما في حرف الغزانة المركب من (مزدوج، مفرد، مفرد، مفرد).

قراءة الحروف
بعد عملية استخراج الحروف يقوم قارئ القزانة بتفسيرها بعد أن يرتبها كما وردت وكل تركيبة من الحروف تعني شيئا معينا يراه قارئ القزانة.

روابط ذات صلة

أساطير شعبية موريتانية
ثقافة موريتانية

قزانة (تنجيم)


Luiz Inácio Lula da Silva e Geraldo Alckmin tomaram posse como 39.º presidente do Brasil e 26.º vice-presidente do Brasil, respectivamente, no dia 1º de janeiro de 2023, em cerimônia realizada no Congresso Nacional em Brasília, dando início ao segundo Governo Lula (ou terceiro mandato). Aos 77 anos, Lula é o presidente mais velho a tomar posse no Brasil.

Antecedentes
No dia 2 de outubro, na votação do primeiro turno das eleições presidenciais de 2022, Luiz Inácio Lula da  Silva foi o primeiro colocado com 48,43% do eleitorado, classificando-se assim para o segundo turno, com Jair Bolsonaro, que, por sua vez, recebeu 43,20% dos votos. No segundo turno, em 30 de outubro, Lula foi eleito. Consagrou-se, nesse sentido, como o primeiro presidente no Brasil eleito para três mandatos e o primeiro desde Ranieri Mazzilli a exercer mais de um mandato de modo não consecutivo.

Planejamento

Segurança
Ataques em Brasília justificaram a proibição do porte de armas no Distrito Federal desde 28 de dezembro. A posse contou com segurança mais reforçada que posses anteriores, tendo aproximadamente 700 policiais federais, um esquadrão antibomba, agentes à paisana e equipamentos que neutralizam o sinal de drones e impedem sobrevoos na área do evento.

Eventos inaugurais
A cerimônia de posse presidencial ocorreu dentro e fora do prédio do Congresso Nacional. O presidente eleito e o vice-presidente eleito desfilaram em um Rolls-Royce Silver Wraith da Catedral de Brasília até o prédio do Congresso Nacional, onde o juramento presidencial ocorreu durante a sessão conjunta do Congresso.  Um pool de imagens foi fornecido a todas as emissoras, com os passos do trajeto de Lula e cenas em ambientes internos. O evento foi transmitido integralmente, ou pelo menos em flashes, por boa parte das emissoras brasileiras, como TV Globo, SBT, RecordTV, Band, TV Cultura, CNN Brasil, TV Brasil, RedeTV!, BandNews, TV Canção Nova, Rede Vida, GloboNews, Jovem Pan News, TV Câmara, TV Senado e Record News.

A sessão foi aberta pelo presidente do Senado, Rodrigo Pacheco, que declarou um minuto de silêncio para Pelé e o papa Bento XVI, ambos mortos na semana anterior. Após a execução do Hino Nacional, Lula e Alckmin fizeram seus respectivos juramentos, após o que o primeiro-secretário da Câmara dos Deputados, Luciano Bivar, leu o registro oficial da eleição e os juramentos de posse. O registro foi assinado por Lula, Alckmin, Pacheco, Bivar, o presidente da Câmara Arthur Lira, a presidente do Supremo Tribunal Federal, Rosa Weber, e o procurador-geral Augusto Aras. Lula fez um discurso para aceitar sua posse, e Pacheco falou posteriormente para afirmar o compromisso do Congresso em trabalhar com o Poder Executivo em questões-chave, após o que encerrou a sessão.

Entre os convidados presentes na sessão conjunta estavam os ex-presidentes José Sarney e Dilma Rousseff, o presidente do Tribunal Superior Eleitoral, Alexandre de Moraes, a presidente do Superior Tribunal de Justiça, Maria Thereza de Assis Moura, e o presidente do Tribunal Superior do Trabalho, Lélio Bentes Corrêa.

Após a sessão conjunta, Lula, Alckmin e seus cônjuges desfilaram até o Palácio do Planalto, onde foram acompanhados na rampa por vários indivíduos selecionados entre os eleitores de Lula pelo comitê de transição presidencial para representar a diversidade do Brasil:

 Cacique Raoni Metuktire, líder indígena e ativista pela conservação da Amazônia
 Aline Sousa, coletora de lixo de 33 anos e integrante do Movimento Nacional dos Catadores de Materiais Recicláveis (MNCR)
 Francisco Carlos do Nascimento e Silva, nadador de 10 anos da periferia de São Paulo
 Ivan Baron, personalidade das redes sociais e ativista da justiça social do Rio Grande do Norte
 Murilo de Quadros Jesus, professor curitibano
 Jucimara Fausto dos Santos, cozinheira da Associação dos Empregados da Universidade Estadual de Maringá, integrante do movimento Lula Livre
 Wesley Viesba Rodrigues Rocha, metalúrgico
 Flávio Pereira, artesão e integrante do movimento Lula Livre

Como Jair Bolsonaro não estava presente, a faixa presidencial foi entregue entre os citados e colocada no ombro de Lula por Alice Sousa. Lula, Alckmin e seus cônjuges caminharam então para o palanque do palácio onde Lula falou à nação. Após o discurso, os quatro entraram novamente no prédio para receber delegações de Estados estrangeiros. Depois, Lula assinou publicamente ordens executivas rescindindo várias ordens executivas do governo Bolsonaro, incluindo o restabelecimento do controle de armas, a restauração do programa Bolsa Família, a criação de um gabinete exclusivo para assuntos envolvendo assuntos indígenas e de minorias, o combate ao desmatamento na Amazônia e à mineração ilegal, a restauração do Fundo Amazônia e a participação da sociedade civil no Conselho Nacional do Meio Ambiente (Conama).

Eventos programados
O dia da posse teve um evento chamado "Festival do Futuro: A Alegria Vai Tomar Posse" com apresentação de artistas e bandas na Esplanada dos Ministérios, incluindo Aíla, Alessandra Leão, Aline Calixto, BaianaSystem, Chico César, Daniel Ganjaman, Drik Barbosa, Duda Beat, Ellen Oléria, Fernanda Takai, Fernanda Abreu, Fioti, Francisco, el Hombre, Gaby Amarantos, Geraldo Azevedo, GOG, Jaloo, Jards Macalé, Johnny Hooker, Kaê Guajajara, Kleber Lucas, Lirinha, Luê, Luedji Luna, Leonardo Gonçalves, Leoni, Marcelo Jeneci, Margareth Menezes, Maria Rita, Marissol Mwaba, Martinho da Vila, Odair José, Otto, Pabllo Vittar, Paula Lima, Paulo Miklos, Rael, Rappin' Hood, Renegado, Salgadinho, Teresa Cristina, Thalma de Freitas, Tulipa Ruiz, Valesca Popozuda e Zélia Duncan.

Cobertura de emissoras brasileiras
Todas as emissoras do Brasil apresentaram programação diferenciada em razão da posse.

A TV Globo não exibiu o seriado Família Paraíso e a sessão Campeões de Bilheteria por ocasião do evento, e apresentou 2 de seus telejornais diários diretamente de Brasília, o Jornal Nacional de 31 de dezembro e o Fantástico. A transmissão da Posse foi apresentada pelos jornalistas William Bonner e Renata Lo Prete também diretamente de Brasília.

O SBT e a RedeTV! também mudou a sua programação em razão da posse.

A Band colocou Eduardo Oinegue e José Luiz Datena em estúdio para comandar toda a cobertura, com Lana Canepa em Brasília, e, às 22h, uma edição especial do Canal Livre repercutindo o evento.

Presença internacional
A posse de Lula e Alckmin foi o maior evento na história do Brasil quando se trata de presença de líderes internacionais, superando a Cerimônia de abertura dos Jogos Olímpicos de Verão de 2016. Todos os presidentes da América do Sul participaram da cerimônia, exceto os presidentes da Venezuela, Nicolás Maduro, e Dina Boluarte, do Peru que mandaram representantes. Além disso, diversas outras lideranças mundiais participaram no evento.

Abaixo, a lista de 58 chefes de Estado e de Governo (em negrito) de todo o mundo que participaram da posse de Lula ou de representantes que viajaram ao Brasil para o evento, além de 5 representantes de outras organizações.

Presença de ex-presidentes
  31.º Presidente do Brasil: José Sarney
  36.º Presidente do Brasil: Dilma Rousseff

Lula
Governo Lula (2023–presente)
Eventos de janeiro de 2023
2023 no Distrito Federal

Posse de Luiz Inácio Lula da Silva em 2023


Jackson Whipps Showalter (February 5, 1859 in Minerva, Kentucky – February 5, 1935 in Lexington, Kentucky) was a five-time U.S. Chess Champion: 1890, 1892, 1892–1894, 1895–96 and 1906–1909.

Chess career

U.S. Championship matches
Showalter won U.S. Championship matches against Max Judd (1891/92, +7−4=3), Albert Hodges (1894, +7−6=4), S. Lipschütz (1895, +7−4=3), Emil Kemény (1896, +7−4=4), and John Finan Barry (1896, +7−2=4).  He lost championship matches to Max Judd (1890, +3−7=0), S. Lipschütz (1892, +1−7=7), Albert Hodges (1894, +3−5=1), Harry Nelson Pillsbury (twice, 1897 (+8−10=3) and 1898 (+3−7=2), and Frank Marshall (1909, +2−7=3).

Other matches
Other match results: William H.K. Pollock (1891, +3−2=3), Emanuel Lasker (1892/93, +2−6=2), Jacob Halpern (1893, +5−3=1), Adolf Albin (1894, +10−7=8), Dawid Janowski (four times: 1898, +2−7=4; 1899, +4−2=0 and +4−2=1; 1916, +2−7=2), Borislav Kostic (1915, +2−7=5), and Norman T. Whitaker (twice: 1916, +6−1=0 and 1918, +1−4=3).

Tournament record
Cincinnati 1888, +8−0=2, first place;
New York 1889, +15−17=8, ninth (Chigorin and Weiss won; the first draw in the second round did not count and had to be replayed);
St. Louis 1890, +11−0=1, first;
Chicago 1890, +13−1=0, first;
Lexington 1891, +5−1=0, first;
New York 1893 (Impromptu), +7−4=2, third (Em. Lasker won);
New York 1893 (N.Y.C.C.), +5−3=1, third (Pillsbury won);
New York (NYSCA) 1894, +3−0=1, second (Hodges won);
Buffalo 1894, +3−1=2, first;
New York 1894 (2nd City Chess Club Tournament), +5−3=2, third (Steinitz won);
New York (NYSCA) 1895, +3−0=1 (second, D. G. Baird won);
Brooklyn CC championship 1895/96, +3−1=0, withdrew after four rounds (Hermann Helms won);
Nuremberg 1896, +3−10=5, sixteenth (Em. Lasker won);
New York (NYSCA) 1898, +1−1=1, seventh (Koehler won);
Vienna 1898, +12−16=6, fourteenth (Tarrasch won);
Cologne 1898, +8−5=2, sixth (Burn won);
London 1899, +7−10=9, eighth (Em. Lasker won);
Paris 1900, +8−6=5, tenth (Em. Lasker won; the first draw did not count and had to be replayed);
Munich 1900, +7−7=1, seventh (Pillsbury and Schlechter won);
New York 1900, +6−2=2, second (Lipschütz won);
Cambridge Springs 1904, +4−2=9, fifth (Marshall won);
Excelsior (Minnesota) 1915, +9−1=0, first;
Tampa 1916, +3−4=2, second (W. Moorman won);
Chicago 1916, +14−1=2, second (Ed. Lasker won);
Lexington 1917, +4−3=1, second (Ed. Lasker won);
Chicago 1918 +4−6=1, ninth (Kostic won);
Cincinnati 1919, +6−3=1, fourth (Ed. Lasker won);
Louisville 1922, +7−2=2, fourth (Factor won);
Chicago 1926, +2−8=2, twelfth (Marshall won).

He also competed in the U.S. versus Great Britain international cable matches from 1896–1901, compiling a +4−1=1 record.

Assessment

Showalter was known as "the Kentucky Lion" after his birthplace and his hairstyle, which consisted of a thick mane down the back of his neck, and perhaps also his playing strength.  His wife Nellie was one of America's leading female players, who won a match against Emanuel Lasker at knight odds 5–2.

A variation of the Queen's Gambit Accepted is named after him (1.d4 d5 2.c4 dxc4 3.Nf3 Nf6 4.Nc3).

The famous "Capablanca Simplifying Manoeuvre" in the Orthodox Variation of the Queen's Gambit Declined (1.d4 d5 2.c4 e6 3.Nc3 Nf6 4.Bg5 Be7 5.e3 Nbd7 6.Nf3 0-0 7.Rc1 c6 8.Bd3 dxc4 9.Bxc4 Nd5) had in fact been used by Showalter in the 1890s, many years before José Raúl Capablanca played it.

Showalter was inducted in the World Chess Hall of Fame on August 7, 2010. His great granddaughter, Amy Showalter, attended the ceremony and accepted the plaque on behalf of the Showalter family. The content of the induction speech was supplied by Kevin Marchese of Columbus, Ohio, who is currently writing a biography on Showalter that was slated to be delivered in late 2016.  As of April 2021, the manuscript is nearly completed with aspirations to publish in early 2022.

References

Further reading
 Harry Golombek: Golombek's Encyclopedia of Chess, Crown Publishers 1977.

External links

1859 births
1935 deaths
American chess players
19th-century chess players
20th-century chess players
People from Mason County, Kentucky

Jackson Showalter


Demo versiyonu ya da bir şarkının demo'su; (İngilizce demonstration (kullanışını gösterme) kelimesinin kısaltması) dağıtım yerine referans amaçlı olarak bir şarkının kaydıdır. Müzisyenler demolarını kaset veya CD'ye kaydederek prodüktörlere, müzik şirketlerine ve diğer sanatçılara gönderirler.

Müzisyenler genelde demolarını kısa şekilde, grup ve aranjörlere sunmak için yaparlar. Başka bir halde de şarkı yazarları, şarkılarını bir sanatçıya satmak veya o sanatçının kayıt etmesi umuduyla gönderirler.

Türkiye'de MESAM, MÜYAP ve MÜSİAD gibi kurumlardan bestekâr olanlar da; telif haklarını elde etmek için de gönderilmektedir. Bunun yanı sıra, bunu yapmak için öncelikle Noter'den notaların tasdiklenmesi üzerine mecburiyetler de mevcuttur. Ancak; bir şarkının telif hakkı ihlali ancak o şarkı başka bir sanatçı tarafından kendisine aitmiş gibi gösterildiğinde ortaya çıkar. Bu vesile ile, uluslararası herhangi bir kurumdan; telif hakkı edinmek olası bir mahkeme'de eser sahibine hak tanır. Yine de Türkiye'de bulunan 4 müzik kuruluşundan herhangi birinin bestekârı olmak; bu kuruluşların bestekârın haklarını korumasına izin verir.

Uluslararası anlamda, 16 Kasım 2002 tarihinden bu yana Creative Commons baz telif hakkı olanağı sunmuştur. Creative Commons'un 2.5 versiyonundan bu yana da başkalarının da kullanmasına izin vermeyen telif hakkı almanıza olanak doğmuştur.

Birçok grup veyahut da sanatçı; demo kayıtlarını bir albüm sözleşmesi için yaparlar. Ancak, birçok prodüksiyon şirketi kendilerine gönderilen demo'lar oldukça profesyonelce sunulmadıkça aldırmazlar. Günümüzde (2006) bu profesyonel sunum; şarkı sözlerini ve besteleri tanıtan, CD şeklinde basitçe de olsa albüm şeklinde gözüken demolara göz gezdirmektedirler.

Çoğu zaman minimum enstrümanlarla yapılan demo kayıtlarında; gitar - vokal , piyano - vokal, grup ise grup elemanlarının stüdyoda kanalsız tek seferde kayıtlarından oluşur. Günümüzde bir bilgisayar ve synthesizer ile yeterli kayıt yapılabildiği için; birçok bestekâr tüm kayıtlarını kendi başlarına evlerinde yapabilmektedirler.

Albüm türleri

Demo (müzik)


Niendorf bei Berkenthin, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 3,99 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 180 kişi olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Jürgen Nowak tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-berkenthin.de

Herzogtum Lauenburg iline bağlı yerleşim birimleri

Niendorf bei Berkenthin


قطيّش قرية صغيرة على الطريق الوطنية 3 على بعد 21 كلم من مدينة قفصة وهي تابعة إداريا إلى معتمدية قفصة الشمالية. بها مدرسة ابتدائية.

انظر أيضا
ولاية قفصة

قرى ولاية قفصة

قطيش (قرية)


Kızıl Kilise, kırmızı kesme taştan yapıldığı için bu ismi almış bir Ermeni kilisedir.

Kızıl Kilise'nin V. veya VI. yüzyıllarda inşaat edildiği tahmin edilmektedir. Kilise Aksaray ilinin Güzelyurt ilçesinin Sivrihisar köyünde yer almaktadır.

Aksaray'daki kiliseler

Kızıl Kilise (Sivrihisar)


දිලීර කලින් ශාක රාජධානියට ඇතුළත්කර තිබුණද, එය තව දුරටත් ශාක ලෙස නොසැලකේ. කළල ශාක සහ ඇල්ගී මෙන් නොව දිලීර ප්‍රභාසංශ්ලේෂක නොවන අතර මෘතෝපජීවී එනම් අවට පරිසරයේ ඇති ද්‍රව්‍ය බිඳ දමා දේහයට උරාගැනීමෙන් ආහාර ලබාගනී.තවද පරපෝෂී හා අනොන්‍යාධාරක විශේෂද ඇත. ශාක වර්ගයක් නොවන නමුත් අතීතයෙදී ශාක ලෙස සලකා තිබෙන අතර එය උද්භිද විද්‍යාඥයින්ගේ විෂය ධාරාවට ඇතුළත් යයි සළකා ඇත. දිගුකලක සිට දිලීර පරිණාමිකව ශාකවලට වඩා සතුන්ට සමීපයැයි හඳුනාගෙන තිබිණ.නමුත් ඒවා තවමත් මූලික උද්භිද විද්‍යා පාඨමාලාවල ගැඹුරින්ම ආවරණය කරන අතර සත්ව විද්‍යා මූලික පාඨමාලාවලදී එය අනිවාර්‍ය් නොවේ.බොහෝ දිලීර සෑදී ඇත්තේ දිලීර සූත්‍රකා ලෙස හඳුන්වන අන්වීක්ෂීය ව්‍යුහ වලින් වන අතර ඒවා සෛලවලට බෙදී හෝ නොබෙදී හෝ පැවතුනත් සූන්‍යෂ්ටික න්‍යෂ්ටිදරයි. දිලීරවල ප්‍රජනක ව්‍යුහ වන්නේ ඵලදේහ නොහොත් වඩාත් හුරුපුරුදු ලෙස බිම්මල්ය. මොවුන් කිසිම ප්‍රභාසංශ්ලේෂක කණ්ඩායමකට අයත් නොවන අතර සතුන්ගේ ළඟම නෑයන්වේ. මේ නිසා දිලීරවලට ඔවුන්ගේම රජධානියක් ඇත.

දිලීර රාජධානියට අයත් ජීවීන්ගේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ
සියලුම දිලීර විෂමපෝෂීන් වේ.
බොහොමයක් දිලීර සුත්‍රිකාකාර වේ.
දිලීර සුත්‍රිකා රාශියක් එකට පැටලීමෙන් දිලීර ජාලය (මයිසීලියම) සාදයි. මෙවැනි දිලීර ජාල පියවි ඇසින් දර්ශනය කරගත හැකිය.
උදා: Mucor, Rhizopus, Agaricus
නමුත් සමහර දිලීර ඒක සෛලික වේ. උදා: Saccharomyces
ජලජ පරිසර වල ජීවත් වන දිලීර වලට කෂිකා ඇත. උදා: Allomyce
ඇතැම් සුත්‍රිකාකාර දිලීර සං සෛලීය වේ. (එනම් පොදු සෛල ප්ලාස්මයක් තුළ න්‍යෂ්ටි රාශියක් ඇත.)මේවායේ හරස් ආවාර නැත.(නිරාවාර වේ.).
ඇතැම් සුත්‍රිකාකාර දිලීර හරස් ආවාර මගින් සෛල වලට බෙදී ඇත.(සාවාර).ඇතැම් හරස් ආවාර වල මැද සිදුරක් ඇත. ඒවා අසම්පුර්ණ හරස් ආවාර වේ.        උදා: Agaricus. ඇතැම් සුත්‍රිකාකාර දිලීර වල හරස් ආවාරය මැද සිදුරක් නැත. ඒවා සම්පුර්ණ හරස් ආවාර වේ. උදා: Mucor
දිලීර වලට සෛල බිත්තියක් ඇත. එහි ප්‍රධාන සංඝටකය කයිටින් වේ.
දිලීර අලිංගිකව මෙන්ම ලිංගිකවද ප්‍රජනනය සිදු කරයි. අලිංගික ප්‍රජනනය සිදු වන්නේ,

බීජානුධානියක් තුළ අචල බීජාණු සෑදීම. උදා: Mucor
බාහිර පරිසරයට විවරව කොනිඩියා සෑදීම. උදා: Aspergillus, Penicillium
චල බීජාණු සෑදීම. Allomyce
දිලීර රාජධානිය- Kingdom - Fungi
සැකසුම - නුවන් චන්දිම 2016/12/27      Nuwan Chandima  -Biology

බැක්ටීරියා මෙන්ම ඉතා පුලුල් ව්‍යාප්තියක් සහිත සෑම පරිසරයකම ( ආන්තික පරිසර තුලද )  දැකිය හැකි සූන්‍යෂ්ටික ජීවී ආකාරයක් ලෙස දිලීර හඳුනා ගතහැක.  පෘතුවියේ ඇති ප්‍රධාන වියෝජකයින් ලෙස ක්‍රියා කරමින් ද්‍රව්‍ය චක්‍රීකරණයට දායක වේ.  මියගිය ශාක හා සත්ත්ව කොටස් වල සංකීර්ණ කාබනික ද්‍රව්‍ය මතට බහිෂ්සසෛලිය ජීරක එන්සයිම ශ්‍රාවය කර ඒවා වියෝජනය කර පොෂණ ද්‍රව්‍ය අවශෝෂණය කර පෝෂණය වන ජීවීන් වියෝජකයින් වේ.
ෆන්ගයි රාජධානියේ ප්‍රධාන වංශ
කිටි්‍රඩියොමයිකෝටා
සයිගොමයිකෝටා
ඇස්කොමයිකෝටා
බැසීඩියොමයිකෝටා

දිලීර වෙනුවෙන් වෙනම රාජදානියක් වෙන්කර ඇත්තේ ඇයි?
දිලීර වල සුවිශේෂී ලක්ෂණය වන්නේ ඒවායේ සෛල බිත්තියේ කයිටින් අඩංගු වීමයි.  ඒවා මීට පෙර ශාක යටතේ ගොනු කර ඇති නමුත් ඒවායේ හරිතප්‍රද වර්ණක නොමැති වීම සහ ශාකවලට සාපේක්ෂව විවිධ ව්‍යුහාත්මක ලක්ෂණ ඇති බැවින් ඒවා වෙනම රාජධානියක් ලෙස නම් කර ඇත.
දිලීර

දිලීර


Christophe Broqua est chargé de recherche en anthropologie au CNRS, rattaché au laboratoire Sophiapol de l'Université Paris-Nanterre. Ses recherches portent sur les mobilisations collectives contre le SIDA, sur la sexualité et l'homosexualité, ainsi que sur les migrations. Ses recherches portent sur la France et l'Afrique de l'Ouest.

Carrière professionnelle
En 2003, Christophe Broqua a soutenu une thèse de doctorat en sociologie à l'EHESS. Celle-ci s'intitule « Engagements homosexuels et lutte contre le sida au sein de l'association Act Up-Paris ». Depuis, il est un chercheur de référence dans les domaines de sociologie de l'homosexualité et de sociologie des mobilisations collectives. À l'occasion de la sortie du film 120 Battements par minute, il est interviewé par plusieurs quotidiens à propos de l'histoire de l'épidémie du SIDA et de l'histoire d'Act Up!. En 2021, il est l'un des commissaires de l'exposition « VIH/SIDA : l'épidémie n'est pas finie ! » au Musée des Civilisations de l'Europe et de la Méditerranée à Marseille.

Travaux
Il est l'auteur de plusieurs livres portant sur les militants et l'histoire d'Act Up! en France. Dans le Dictionnaire des mouvements sociaux, il rédige la notice « observation ethnographique », le plaçant comme une des références sur cette méthode d'enquête en sciences sociales.

Engagements
Il milite publiquement pour l'élection du leader de La France insoumise, Jean-Luc Mélenchon, à la présidentielle de 2022.

Ouvrages

 2020 : Action=Vie : A History of AIDS Activism and Gay Politics in France. Philadelphia : Temple University Press, 368 p.
 2006 : Agir pour ne pas mourir ! : Act Up, les homosexuels et le sida. Paris : Presses de Sciences Po (collection « Académique »), 456 p.
 2002 : ., Une épidémie politique : la lutte contre le sida en France, 1981-1996. Paris : Presses Universitaires de France (collection « Science, histoire et société »), 415 p. (avec Pinell P., de Busscher P.-O., Jauffret M., Thiaudière C)
 2001 : Trajectoires d'engagement : AIDES et Act Up. Paris : Textuel, 94 p. (avec Olivier Fillieule)
 2002 : Une épidémie politique. La lutte contre le sida en France (1981-1996), Paris : Presses Universitaires de France, 420p. (codirection avec Patrice Pinell)

Références

Liens externes

Anthropologue français
Docteur de l'École des hautes études en sciences sociales
Sociologue français du XXIe siècle
Date de naissance non renseignée (XXe siècle)
Sida en France

Christophe Broqua


Larissa (gríska:Λάρισα, ) er höfuðborg héraðsins Þessalíu í Grikklandi og fjórða stærsta borg landsins. Árið 2021 var íbúafjöldinn 147.000. Hún er 120 kílómetra suðsestur af Þessalóníku.

Borgir á Grikklandi

Larissa


Olaylar

Doğumlar
 Abdullah bin Mübarek, Türk asıllı Hanefî fıkıh, hadis ve tefsir bilgini (ö. 794)

Ölümler

736


Chimia actinidelor este chimia elementelor actinide, fiind parte a chimiei nucleare.

Actinidele (actinoidele) reprezintă un grup de 15 elemente chimice radioactive situate în sistemul periodic de la actiniu (Z= 89) până la lawrenciu (Z=103). Fac parte, alături de lantanide (lantanoide) din grupa metalelor tranziționale de tip f. Într-o oarecare măsură, grupul elementelor actinide (89≤Z≤103) se suprapune peste grupul elementelor transuraniene (cu număr de ordine Z ≥93). De asemenea, actinidele minore sunt incluse în grupul actinidelor.

Din grupa actinidelor fac parte următoarele 15 elemente: actiniu (Ac, [Rn]6d17s2), thoriu (Th, [Rn]6d27s2), protactiniu (Pa, [Rn]5f26d17s2), uraniu (U, [Rn]5f36d17s2), neptuniu (Np, [Rn]5f46d17s2), plutoniu (Pu, [Rn]5f67s2), americiu (Am, [Rn]5f77s2), curiu (Cm, [Rn]5f76d17s2), berkeliu (Bk, [Rn]5f97s2), californiu (Cf, [Rn]5f107s2), einsteiniu (Es, [Rn]5f117s2), fermiu (Fm, [Rn]5f127s2), mendeleviu (Md, [Rn]5f137s2), nobeliu (No, [Rn]5f147s2) și lawrenciu (Lr, [Rn]5f146d17s2).

Răspândire
Doar Ac, Th, Pa și U apar în natură, Ac și Pa fiind produse continuu în urma dezintegrării izotopilor Th și U. Np și Pu apar în minerale de U. Toate actinidele sunt radioactive, se dezintegrează în mod specific prin emisie de particule α. Pot prezenta timpi de înjumătățire foarte mari (232Th, 235U și 238U au supraviețuit de la formarea Sistemului Solar). Toate celelalte elemente actinide (cunoscute și ca elemente transuraniene) sunt de origine antropică și rezultă din procese de bombardare a actinidelor naturale cu neutroni sau ioni grei în reactori sau acceleratori de particule. Neptuniul, americiul, curiul, berkeliul, californiul, einsteiniul și fermiul (așa numitele actinide minore) sunt produse - alături de plutoniu -  în timpul funționării reactorului nuclear ca urmare a activării combustibilului nuclear și sunt parte componentă a combustibilului nuclear epuizat. Restul actinidelor sunt produse de către cercetători în laborator, prin bombardarea unor ținte de iradiere cu particule α (mendeleviu), 12C sau 13C (nobeliu), 10B sau 11B (lawrenciu).

Actinidele în stare metalică
În general se prepară prin reducerea AnF3 sau AnF4 cu vapori de Li, Mg, Ca sau Ba la 1100-1400 oC. Sunt destul de electropozitive, reacționează cu apa fierbinte sau cu acizi slabi cu eliberare de hidrogen molecular. Au o structură foarte densă (U: 19 g/cm3). Plutoniul prezintă cel puțin 6 forme alotropice.

Alte stări de oxidare

Actinidele prezintă stări de oxidare diverse în compuși, stabilitatea acestora depinzând dramatic de starea de agregare a respectivelor combinații chimice.

Americiul și californiul formează halogenuri în această stare de oxidare. Există studii spectroscopice care indică faptul că și actinidele mai grele decât californiul ar forma compuși în această stare de oxidare.

Starea de oxidare 3+ este întâlnită în toată seria, cu excepția thoriului și protactiniului. Există o similaritate evidentă între toate aceste elemente în starea de oxidare 3+, precum și cu lantanidele în aceeași stare de oxidare. Din această cauză, separarea elementelor și a compușilor acestora este - de multe ori - dificilă.

Similar, starea de oxidare 4+ este frecventă pentru thoriu, protactiniu, uraniu, neptuniu, plutoniu, berkeliu, fiind întâlnită și în unii compuși ai americiului, curiului și californiului (în special, în soluții).

Stări de oxidare superioare sunt specifice actinidelor, nefiind întâlnite în seria lantanidelor. Protactiniul poate atinge starea maximă de oxidare 5+. Uraniul, neptuniul și americiul pot apărea în starea de oxidare 5+ și 6+. Doar neptuniul și plutoniul pot atinge starea de oxidare 7+.

Compuși ai actinidelor

Actinidele formează compuși anorganici diverși precum hidruri, halogenuri, boruri, carburi, nitruri, oxizi (simpli sau complecși), fosfați, sulfați, carbonați, silicați, oxalați, etc. Oxizii, carburile și nitrurile uraniului și plutoniului sunt (sau pot fi) folosite precum combustibili nucleari. De asemenea, au fost sintetizați diverși compuși de coordinație sau supramoleculari ai actinidelor în diverse stări de oxidare. În prezent, anumite actinide sunt utilizate drept ținte în vederea sintezei elementelor supergrele.

Note

Vezi și
Actinide
Chimie nucleară
Ciclul combustibilului nuclear
Combustibil nuclear
Combustibil nuclear epuizat
Fisiunea nucleară
Lantanide
Lista elementelor chimice după nume
Tabelul periodic al elementelor

Radioactivitate

Chimia actinidelor


Prawet est l'un des 50 khets de Bangkok, Thaïlande.

Histoire

Points d'intérêt

 Parc du roi Rama IX (Suan Luang Rama IX)

Notes et références

Liens externes

Khet de Bangkok

Prawet


Tortricidele (Tortricidae), numite și molii tortricide, omizi torcătoare, răsucitorii frunzelor, este o familie de fluturi mici, diurni sau nocturni. Aripile anterioare au baza lățită, încât forma aripii este aproape dreptunghiulară. În repaus, aripile posterioare se strâng în evantai. Larvele lor îndoiesc sau răsucesc frunzele la diferite plante și trăiesc în tubul astfel format. Sunt dăunătoare plantelor lemnoase, în păduri,  livezi, în florării.

Printre speciile mai importante din România se numără:
 Tortrix viridana - molia verde a stejarului - are aripile anterioare unicolore verzi-deschise, cu marginea anterioară galbenă-pal și anvergura de 16-24 mm. Larvele sunt verzi și trăiesc pe stejar; îndoiește marginile frunzei și le roade. Este unul dintre cele mai dăunătoare lepidoptere pentru pădurile de stejar din Europa.
 Acleris bergmanniana (Croesia bergmanniana) - molia trandafirului - are aripile anterioare galbene ca lămâia, reticulate brun-roșietic și cu două linii plumburii și anvergura de 13-14 mm. Larva albă-verzuie sau gălbuie trăiește pe trandafir, rozând mugurii și îndoind frunzele.
 Lobesia botrana (Eudemis botrana, Polychrosis botrana) - molia viței de vie sau eudemisul viței - are anvergura de 10-12 mm, aripile anterioare cu nuanțe cenușii și roșcate. Larva galbenă trăiește pe vița-de-vie, atacând florile și boabele.
 Eupoecilia ambiguella (Clysia ambiguella) - molia brună a viței de vie sau cochilisul - cu anvergura de 12-15 mm are aripile anterioare gălbui, cu o pată transversală neagră. Larva castanie-albă trăiește în vii, atacând mugurii, florile și boabele.
 Cydia pomonella (Laspeyresia pomonella, Carpocapsa pomonella) - viermele merelor -  cu anvergura de 14-19 mm are aripile anterioare brune, cu pete roșcate. Larva albicioasă este dăunătoare atacând merele (viermele merelor), larva se împupează în pământ.
 Grapholita funebrana -  viermele prunelor - aripile anterioare gri-castanii cu amestec gri-cenușiu, prezintă în spatele câmpului bazal o bandă difuză formată din 3-4 linii gri. Larva albă atacă prunele, cireșele, vișinele,  caisele și  piersicii.
 Retinia resinella (Petrova resinella, Evetria resinella) - are anvergura de 17-20 mm, aripile anterioare cu nuanțe cenușii și negricioase, sub formă de pete și desene neregulate, cu reflexe argintii. Larva trăiește în ramuri terminale de Pinus  mugo (jneapăn), formându-și din rășină o capsulă apărătoare ce seamănă cu o gală.

Note

Legături externe

Tortricide


Agdenes fyr (norsk: Agdenes fyrstasjon) er et fyr som ligger ved Trondheimsfjorden i Agdenes kommune i Trøndelag fylke i Norge.

Fyret ble opført i 1804 og nedlagt i 1984, da en 12 meter høj fyrlygte blev plaseret på Ringflua lige nedenfor den gamle fyrstation.

Fyrstastionen er den ældste i Trondheimområdet. Den gamle fyrstation blev renoveret i 2005–2006, og ejes af Klæbu sparebank og bliver i dag udlejet til overnatning.

Se også
 Norske fyr

Kilder
 Norsk fyrliste   – side 377 Kystverket 2008
 Lighthouses of Norway
 fyr.no

Agdenes
Etableret i 1804
Fyrtårne i Trøndelag

Agdenes fyr


حي الصحنة أحد أحياء مدينة الدلم الواقعة في وسط المملكة العربية السعودية، تحديدًا في  جنوب العاصمة الرياض بمسافة 100 كلم، تشتهر بالنخيل وبالمزروعات المختلفة من القمح وغيرها من الحبوب.

تاريخيا
عين  مفتي المملكة الشيخ عبد العزيز بن باز قاضيا فيها، في الدلم لأكثر من 13 سنة.

أحياء الدلم

الصحنة


Silviu Vexler () este un deputat român de etnie evreiască, ales în 2016.
El îndeplinește din anul 2021 funcția de președinte al Federației Comunităților Evreiești din România.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Note

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Evrei români
Nașteri în 1988
Oameni din Roman
Deputați români 2020-2024

Silviu Vexler


غيوم لاكور  (2 أغسطس 1980 في هوت دو سان) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الثانية ستراسبورغ الفرنسي في خط الوسط .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو تروا
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو كروا سافوا
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
مواليد 1980
مواليد في كوربفوا

غيوم لاكور


Léglise Saint-Georges est une église catholique située dans la commune d'Orival, en France.

Localisation
L'église est située à Orival, commune du département français de la Seine-Maritime, .

Historique

L'église est citée en 1260.

La nef est datée du  mais bâtie sur un édifice antérieur.

La voûte s'effondre à plusieurs reprises et à la fin du  l'édifice souffre d'un éboulement de la falaise. La nef est alors agrandie et un clocher est bâti.

L'édifice est occupé par les Jacobins pendant la Révolution française.

L'édifice est inscrit au titre des monuments historiques le 5 juillet 1927.

Description
L'édifice est en pierre, tuile et ardoise.

Il contient une chaire datée de 1728, une pièta de la fin du  et un aigle lutrin du .

Annexes

Liens internes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de l'arrondissement de Rouen

Liens externes

L'église sur le site patrimoine-religieux.fr

Bibliographie
 .

Références

Orivall
Orival
Monument historique inscrit en 1927

Église Saint-Georges d'Orival


Semele, Yunan mitolojisinde Cadmus ile Harmonia'nın kızı. Zeus'tan Dionysos'u doğurduğuna inanılırdı.

Dionysos kültündeki diğer parçalar gibi Semele de Yunan değil, büyük bir ihtimalle Trako-Frigyalı bir kökene sahiptir. Ayrıca Semele'nin babası olarak geçen Cadmus'un efsanesi ise Cadmus'un Fenike'li bir kökeni olduğunu ortaya çıkarır.

Zeus'un kıskanç eşi Hera, Semele hamileyken ilişkiden haberdar olur. Yaşlı bir kocakarı şekline bürünen Hera Semele'ye arkadaşça yaklaşır ve onun güvenini kazanır. Böylece Semele sırrını açıklar ve kocasının, bebeğinin babasının Zeus olduğunu söyler. Yaşlı kadın halindeki Hera Semele'ye inanmamış gibi davranır ve böylece Semele'nin zihnine şüphe tohumları eker. Merak ve şüphe içinde Semele Zeus'tan tüm tanrısal özellikleriyle karşısına çıkmasını ister, böylece onun tanrı olduğuna, gerçekten Zeus olduğuna inanacaktır. Zeus fikrini değiştirmek ve Semele'nin bu isteğini geri çevirmek için uğraşsa da başaramaz ve Semele'nin ısrarıyla kendisini göstermeyi kabul eder. Fakat, faniler bir tanrıya ölmeden bakamayacakları için, Zeus'un tanrısal hâli karşısında Semele alevler içinde yok olur, ölür. (Ovid, Metamorfozlar III.308-312; Hyginus, Fabulae 179).

Bu sırada Zeus mucizevi şekilde orada biten bir asmanın koruduğu cenin halindeki Dionysos'u kurtarır ve bacağına diker. Birkaç ay sonra Dionysos doğar. Bunun yüzünden Dionysos bazen "iki kez doğan" olarak anılır. (Apollodorus iii.4.3; Apollonius Rhodius,iv.1137).

Büyüyünce Dionysos annesini Hades'ten kurtarır ve annesi Olympos Dağı'nın Thyone diye yeni bir isimle tanrıçası olur. Burada Zeus tarafından bir köşkle ödüllendirilir. Romalı tanrıça Stimula'nın Thyone'nin dengi olduğu söylenir.

Kaynakça
 Burkert, Walter, 1985. Greek Religion,
 Graves, Robert, 1960. The Greek Myths
 Kerenyi, Carl, 1976. Dionysus: Archetypal Image of the Indestructible Life, (Bollingen, Princeton)
 Kerenyi, 1951. The Gods of the Greeks pp 256ff.
 Seltman, Charles, 1956. The Twelve Olympians and their Guests. Shenval Press Ltd.

Antik Thebai
Zeus
Dionysos
Klasik mitoloji yarı tanrıları
Yunan mitolojisinde kadınlar

Semele


Split Open Jazz Fair - hrvatski festival improvizirane i kreativne glazbe, hrvatska glazbena manifestacija koja se održava svake godine u Splitu.

Povijest
Utemeljitelj i izvršni producent Split Open Jazz Faira (kao i Split Blues Festivala i Revije Urbane KulturE – EVO RUKE!) je Stevo Vučković Stivi (aka Stiv Stividen). Tvorac festivala nazvao ga je "jazzom u boji", jer su odlučili prekinuti lošu i jednoliku tradiciju prikazivanja jazza u Hrvatskoj, gdje se je jazz na televiziji emitirao samo iz Lisinskog ili iz nekog opskurnog prostora s dva reflektora, pa unatoč sjajnim glazbenim izvedbama vizualni doživljaj nije bio privlačan. Ovim festivalom dobilo se skoro pa estradni izgled jazz izvođača, događaj na otvorenom, na atraktivnoj lokaciji Đardina u atraktivnom gradu u atraktivnom dobu godine. Vučković ističe da mu je koncepcija uvijek ista: revitalizacija devastirane kulturne, glazbene scene grada, a drugo, demarginalizacija žanrova kao što su blues i jazz.

Festival se održava u Splitu u Đardinu kao tematski potprogram Revije Urbane KulturE - Evo RUKE!. Osnovan je 2018. godine i ima formu dvodnevnog glazbenog događaja. Prvi dan programski je naslonjen na instrumentalne izvođače - Instrumental Day, a drugi na "pjevani" jazz - Vox Day. Slogan je "Jazz u boji, građanine.". Doajen jazz novinarstva Davor Hrvoj već prvo izdanje festivala ocijenio je uspješnim.
Organizator 3. izdanja je Wolfman (Stevo Vučković), Udruga jazz glazbenika Boombar i Etnografski muzej Split.

Program po godinama
 2018.:
 31. kolovoza: Waveform/Split; Klasična hrvatska četvorka + 1 /Zagreb,Split
 1. rujna: Elena Stella & A.J. Jazz Trio/Biograd, Zadar; Šporkestar/Split
 2019.:
 23. kolovoza: Borna Šercar's Jazziana Croatica/Zagreb i Zvjezdan Ružić Trio/Rijeka
 24. kolovoza: Jasna Bilušić & New Deal/Zagreb i Black Coffee feat. Martine Thomas/Split-Zadar
 2020.:
 26. kolovoza: Snima se dokumentarno-mozaična emisija Kronika Split Open Jazz Fair-a koja će se poslije emitirati na HTV3.
 27. kolovoza: Izložba Jazz velikani u Etnografskom" - fotografska izložba portreta jazz glazbenika autora Davora Hrvoja iz Zagreba, doajena hrvatskog jazz novinarstva ("Vrijeme je za jazz"), u Etnografskom muzeju Split.
 28. kolovoza: Peter Smith & The Hosters, Split; Elena Stella & A.J. Jazz Trio, Zadar/Biograd
 29. kolovoza: Doringo, Zagreb; Just Jazzy, Split.

Nosači zvuka
Split Open Jazz Fair doživio je premijeru na HTV3 6. listopada 2019. u 18:55, u emisiji Vrijeme je za jazz.

Od izvedenih stvari s prvog izdanja festivala snimljen je festivalski album uživo 31. kolovoza i 1. rujna 2018. godine. Objavljen je 15. listopada 2019. pod etiketom Spona / Wolfman. Album je dvostruki i nosi naslov Split Open Jazz Fair 2018.

Od izvedenih stvari s drugog izdanja festivala snimljen je festivalski album uživo 23. i 24. kolovoza 2019. godine. Album je četverostruki i nosi naslov Split Open Jazz Fair 2019.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice
Facebook
Wolfman Promocija YouTube

Glazbeni festivali u Splitu
Jazz

Split Open Jazz Fair


La statue de Pouchkine à Mykolaïv est une statue de bronze représentant le grand poète russe Pouchkine (1799-1837). Elle se trouve dans le square éponyme.

Historique
C'est un monument inscrit au Registre national des monuments d'Ukraine sous le numéro : 48-101-0241.

Notes et références

Voir aussi
 Buste de Pouchkine à Odessa

Mykolaïv, Statue
Sculpture en bronze
Sculpture en plein air en Ukraine
Sculpture du XXe siècle
Patrimoine classé d'Ukraine
Culture à Mykolaïv

Statue de Pouchkine à Mykolaïv


Ümit Davala (d. 30 Temmuz 1973, Mannheim) Türk teknik direktör, eski millî futbolcu ve futbol yorumcusu.

Futbol kariyeri

İlk yılları
Ümit Davala, futbola doğduğu şehrin iki büyük takımından biri olan VfR Mannheim altyapısında 1981'de başladı. 17 yaşında ASV Feudenheim altyapısına geçti. Burada geçirdiği iki sene sonra Türkspor Mannheim'a transfer oldu. Burada iki sene boyunca yerel seviye liglerde ilk futbolculuk deneyimlerini yaşadı. 1994'te 20.000 Mark karşılığında Yeni Afyonspor'a transfer oldu.

14 Ağustos 1994'te Alanyaspor ile oynanan 2. Lig maçı ile Türkiye'deki futbol kariyerine başladı. 25 Eylül 1994'te Eskişehirspor maçında galibiyeti getiren golü kaydederek ilk golünü atmış oldu. Bu takım ile yükselme grubuna kalmayı başardı. Devre arasında yükselme grubuna kalan bir başka takım olan İstanbulspor'a transfer oldu. İstanbulspor'da kaydettiği 5 golle takımın grup ikincisi olarak 1. Lig'e çıkmasını sağlayan isimlerden oldu.

1 Ekim 1995'te Denizlispor karşısında forma giyerek ilk kez birinci seviye ligde forma giydi. 29 Ekim 1995'te ise Kayserispor'u 1-0 yendikleri maçta tek golü kaydederek, 1. Lig'deki ilk golünü attı. Ancak sezon içinde takıma gelen yeni teknik adam Herbert Neumann tarafından tercih edilmedi. Devre arasında Diyarbakırspor'a kiralanması ile 2. Lig'e geri döndü. Burada yükselme grubu play-off'larına kaldılar. Ancak final maçında Zeytinburnuspor'a 1-0 yenilerek 1. Lig'e çıkamadılar. Davala, final maçında 90 dakika forma giymişti.

Galatasaray
Davala, 1996-1997 sezonunda Fatih Terim'in Galatasaray'ın başına gelmesiyle İstanbulspor'dan transfer edildi ve buradaki performansı ile Türk futbolunun önemli oyuncularından biri durumuna geldi. Defans, orta saha ve Forvet (futbol)|forvet olarak oynayabilen Davala, bu dönemde genel olarak orta sahanın sağında oynadı ve Galatasaray'da 4 şampiyonluk ve 2000 yılında UEFA Kupası ve UEFA Süper Kupası'nı kazanma başarısını gösterdi.

Galatasaray kariyeri 10 Ağustos 1996'daki Vanspor maçıyla başladı. Davala sahaya ilk 11'de çıkıp 90 dakika forma giymişti. 23 Ağustos 1998'de Kocaelispor ile oynanan lig maçında beraberliği getiren golü atarak, Galatasaray formasıyla ilk golünü atmış oldu. 12 Eylül 1996'da Constructorul Chişinau ile oynanan UEFA Kupa Galipleri Kupası maçı ile ilk kez UEFA seviyesinde bir maça çıkmış oldu. Sezon sonunda kariyerinin ilk lig şampiyonluğunu yaşamış oldu. Ayrıca Cumhurbaşkanlığı Kupası maçında Kocaelispor'u uzatmalarda 2-1 yenerek kupayı kazanırlarken, Davala takımının normal süre içerisindeki golünü atan isimdi.

1997-1998 sezonunda kariyerinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında mücadele etti ve 6 maçta da sahaya ilk 11'de çıktı. 11 Şubat 1998'de Gaziantepspor ile oynanan Türkiye Kupası maçında sakatlanarak sezonu erken kapattı. Sezon sonunda Galatasaray ile bir şampiyonluk daha yaşadı. 1998-1999 sezonunda Juventus ile oynanan Şampiyonlar Ligi grup maçında gol atmayı başardı. Ligi bir kez daha şampiyon bitiren Galatasaray'ın bu başarılı sezonunda 25 maçta forma giymişti. Bu sezon ilk kez Türkiye Kupası şampiyonluğu da yaşadı. 5 Mayıs 1999'da oynanan final maçı rövanşında Beşiktaş'ı deplasmanda 2-0 yendiler ve bu maçta iki golü de Davala kaydetti.

1999-2000 sezonu Galatasaray için de Davala için de unutulmaz bir sezon oldu. UEFA Şampiyonlar Ligi'de Milan'a deplasmanda bir gol atan futbolcu, grupların son maçında kendi sahalarında AC Milan karşısında yine forma giydi. Milan ile üçüncülük mücadelesi veren Galatasaray, 86. dakikada Hakan Şükür ile durumu 2-2 yapmıştı ancak bu sonuç Galatasaray'a yetmiyordu. 90. dakikada ise Galatasaray bir penaltı kazandı. Davala, penaltıyı gole çevirerek Galatasaray'ı Avrupa arenasında tuttu. UEFA Kupası üçüncü turunda Bologna'ya elerlerken, Galatasaray'a turu getiren gol yine Davala'dan geliyordu. 17 Mayıs 2000'de Arsenal ile oynanan final maçında sahaya çıktı ve 120 dakika sahada kaldı. Galatasaray'ın üçüncü penaltısını kullanan Davala başarılı oldu. Penaltılarda 4-1'lik üstünlük kuran Galatasaray, bir UEFA organizasyonunu kazanan ilk Türk takım oluyordu. Ancak bu kupa takımın tek başarısı değildi. Ligi yine birinci bitiren takım, Türkiye profesyonel lig tarihinde ilk kez 4 sene üst üste şampiyon olan futbol takımı oldu. Türkiye Kupası'nda ise Antalyaspor'u uzatmalarda 5-3 mağlup ederlerken, Davala maçın ilk golünü attı.

25 Ağustos 2000'de Real Madrid ile oynanan Süper Kupa maçında sahaya çıkarak bir kez daha bir Avrupa finali yaşadı ve rakiplerini uzatmalarda yenerek bir kupa daha kazandılar. Aynı sezon Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek finale kalmayı başaran takım ile Real Madrid'e bir gol de çeyrek finalin ilk maçında attı. Gruplarda da Paris Saint-Germain FC'i 1-0 yendikleri maçta galibiyeti getiren golü atmıştı. Ancak uzun bir süre sonra lig ve kupada başarılı olamadılar.

2001-2002 sezonuna da Galatasaray'da başladı. 3 lig maçında 2 gol kaydedip, UEFA Şampiyonlar Ligi elemelerinde 4 maçta 1 gol kaydetti. Galatasaray ile bir kez daha gruplara kalan futbolcu, 1 grup maçında forma şansı buldu.

Milan
2001-2002 sezonuna Galatasaray'da başlamasına rağmen Eylül ayında 2001-02 Serie A sezonunda eski hocası Fatih Terim'in çalıştırdığı İtalya'nın Milan kulübüne transfer oldu. Ancak bu takımda fazla forma şansı bulamayan Davala, Terim'in görevden alınmasından sonra daha da az forma şansı bulup sezonu 10 maçta forma giyerek kapattı. Galatasaray ile Avrupa maçına çıktığı için UEFA Kupası'nda yarı finale çıkan AC Milan'ın bu başarısında forma giyememiş oldu.

Son yılları
2002-2003 sezonu öncesinde AC Milan'ın Dario Simic transferi karşılığında bir başka İtalyan devi  Internazionale'e geçti. Ancak daha Inter forması giymeden Galatasaray'ın başına tekrar geçen Terim'in isteği ile eski takımı Galatasaray'a kiralandı. Burada tekrar UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında oynama şansı yakalasa da önceki başarılarını tekrarlayamadılar.

2003-2004 sezonunda ise Bundesliga takımı SV Werder Bremen kiralanarak uzun bir aradan sonra Almanya'ya geri döndü. Burada defansın sağında oynatılan futbolcu, özellikle ilk yarıda takımın değişmez elemanlarındandı. Sezonun son haftalarında kırmızı kart cezası nedeniyle takımının şampiyonluk mücadelesinde etkili olamasa da Bremen ile Bundesliga şampiyonluğu yaşadı. Ayrıca Almanya Kupası'nı da kazanarak büyük bir başarı göstermiş oldular. Sonraki sezon Bremen'e transfer oldu ancak sakatlıklar nedeniyle düzenli olarak forma giyemedi. Kariyerindeki son Şampiyonlar Ligi maçlarına bu dönemde çıktı.

2005-2006 sezonuna DFL-Ligapokal'da, Bundesliga'nın ilk haftası ve UEFA Şampiyonlar Ligi ön elemesinde forma giyerek başlasa da geçirdiği sakatlıklar nedeniyle forma şansı bulamadı ve sezon arasında 33 yaşındayken aktif futbol hayatını sona erdirdi.

Millî takım kariyeri

2002 FIFA Dünya Kupası'nda 3. olan Türkiye millî futbol takımında oynadı ve oldukça başarılı bir turnuva geçirdi.  2002 FIFA Dünya Kupası sırasında çok kritik maçlar olan Japonya ve Çin maçlarında attığı goller ve çeyrek finalde İlhan Mansız'ın Senegal'e attığı goldeki asistiyle bu turnuvadaki başarının en önemli oyuncularından biri oldu.

7 kez Türkiye U-21 44 kez de Türkiye A Milli olmak üzere toplam 51 kez millî formayı giymiş, bu maçlarda 6 gol atmıştır.

Futsal kariyeri

Türkiye Futsal  Teknik Direktörü Ömer Kaner tarafından 2006-2007 sezonunda kadroya alınmış ve Türkiye millî futsal takımı'nda görev yapmıştır.

Teknik direktörlük kariyeri

Ümit millî futbol takımı antrenörlüğü yapmıştır. 2008-2009 sezonu için Galatasaray'da Teknik Direktör Michael Skibbe'nin yardımcılığını yapmaktaydı fakat 10 Ekim 2008 tarihinde Galatasaray SK yönetimi Edwin Boekamp ve Ümit Davala ile nedensiz bir şekilde yollarını ayırdı. 2011-2012 sezonundan itibaren Galatasaray'da Fatih Terim'in yardımcılığını yaptı. Fatih Terim'in Galatasaray'dan gönderilmesinin ardından 1 Ekim 2013'te istifa ettiğini duyurmuştur. 22 Aralık 2017 tarihinde Fatih Terim'in yardımcı antrenörü olarak yeniden Galatasaray'da görev almaya başlamıştır. 1 Haziran 2021 yılında Galatasaray'dan ayrıldı.

Müzik kariyeri

Müzikle de ilgilenen Ümit Davala, 2004 yazında Ufuk Yıldırım prodüktörlüğünde rap tarzında bir müzik albümü çıkardı.

Ümit Davala'nın 2004 yılında rap tarzında çıkan albümün klip şarkısı Kayahan'ın şarkısı "Bir Aşk Hikayesi"'nin rap haline dönüştürülerek düzenlenmiş hali oldu. Ümit Davala'nın bu albümünün satışları yurt içinde ve yurt dışında 100 bini geçti. Yeni çıkartmayı düşündüğü albümde iki parçanın kendisine ait olacağını belirtiyor.

Siyasi kariyeri
Davala, 2006 yılında AK Parti'ye üye oldu ve bir dönem partinin İzmir teşkilatında yöneticilik yaptı.

TV yorumculuğu
Eylül 2021 tarihinde Ümit Davala'nın Tivibu Spor'da yorumcu olacağı bildirildi.

Başarıları

 Avrupa
 1999\2000 UEFA Kupası
 2000 UEFA Süper Kupası
 Türkiye Süper Lig Şampiyonluğu
 1996/1997 Galatasaray
 1997/1998 Galatasaray
 1998/1999 Galatasaray
 1999/2000 Galatasaray
 Türkiye Kupası Şampiyonluğu
 1998/1999 Galatasaray
 1999/2000 Galatasaray
 Almanya Bundesliga Şampiyonluğu
 2003-2004 SV Werder Bremen
 DFB-Pokal Şampiyonluğu
 2003-2004 SV Werder Bremen
 Uluslararası Başarılar
 Türkiye millî futbol takımı 2002 FIFA Dünya Kupası Dünya Üçüncülüğü

Kaynakça

Dış bağlantılar

TFF resmî sitesinde futbolcu Ümit Davala .
TFF resmî sitesinde teknik direktör Ümit Davala .

Yaşayan insanlar
1973 doğumlular
Mannheim doğumlular
Türk asıllı Almanlar
Türk erkek futbolcular
Alman futbolcular
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Çift pasaportlu futbolcular
Galatasaray SK futbolcuları
Yeni Afyonspor futbolcuları
İstanbulspor futbolcuları
Diyarbakırspor futbolcuları
FC Internazionale Milano futbolcuları
AC Milan futbolcuları
SV Werder Bremen futbolcuları
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Bundesliga futbolcuları
Serie A futbolcuları
Türk gurbetçi futbolcular
Orta saha futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki Türk gurbetçiler
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türk futsal oyuncuları
Defans futbolcuları
Kanat futbolcuları
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular
2000'lerin şarkıcıları

Ümit Davala


Svijet

Književna djela

 Siddhartha Hermanna Hessea
 Uliks Jamesa Joycea

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

Smrti

 18. studenog – Marcel Proust, francuski romanopisac (* 1871.)

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

 Hrvatski bog Mars Miroslava Krleže

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1922.


Desființarea Mănăstirilor (în  sau ) a fost demersul politic și administrativ desfășurat între 1536 și 1541, prin care regele Henric al VIII-lea al Angliei a desființat așezămintele monastice atât din Anglia și Țara Galilor cât și din Irlanda, și-a însușit veniturile lor, le-a valorificat bunurile, și și-a asumat remunerarea fostului lor personal și preluarea funcțiilor acestora. Deși politica avea inițial în vedere creșterea venitului regulat al Coroanei, mare parte din fostele proprietăți monahale au fost vândute pentru a finanța campaniile militare ale lui Henric din 1540. În Anglia și Țara Galilor, el a primit autoritatea de a face acest lucru prin Legea de Supremație, adoptată de Parlament în anul 1534, act care l-a făcut "Cap Suprem" al Bisericii Angliei, separând astfel Anglia de autoritatea Papală, precum și prin Prima Lege a Suprimării (1536) și a Doua Lege a Suprimării (1539).

Profesorul George W. Bernard afirma că:

Note

Vezi și
Fountains Abbey
Glastonbury Tor

Henric al VIII-lea
Reforma Protestantă
Istoria Angliei
Istoria Bisericii Catolice

Desființarea mănăstirilor în Anglia și Irlanda


Behrenhoff er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Landhagen i den nordvestlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Behrenhoff er beliggende omkring ti kilometer syd for Greifswald. Vest for kommunen går Landesstraße 35 (tidligere Bundesstraße 96). Motorvejen A 20 passerer vest om kommunen og kan nås ved tilkørsel Gützkow.

I 1897 fik byen jernbaneforbindelse med Greifswald-Jarmener Kleinbahn (GJK), som blev nedlagt i 1945, hvor materiel og skinner blev demonteret og flyttet til Sovjetunionen.

Inddeling

Eksterne kilder og henvisninger

 Byens side  på amtets websted
 Befolkningsstatistik

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Landhagen
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Behrenhoff


Fearless Fagan este un film american de comedie din 1952 regizat de Stanley Donen. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Janet Leigh și Carleton Carpenter.

Prezentare

Floyd Hilstown este înrolat în armată, dar anterior a lucrat la circ și avea un leu. El încearcă să-și strecoare leul de companie în unitatea militară în care a fost înrolat. Filmul a fost inspirat de povestirea din 12 februarie 1951 din Life Magazine Neînfricatul Fagan și-a găsit casă în care soldatul Floyd D. Humeston  a cerut o permisie de urgență de 14 zile de la Fortul Ord din California ca să aibă grijă de leul său de companie.

Distribuție
 Janet Leigh - Abbey Ames
 Carleton Carpenter - Pvt. Floyd Hilstown of Company J
 Keenan Wynn  - Sgt. Kellwin of Company J
 Richard Anderson - Capt. Daniels of Company J
 Ellen Corby - Mrs. Ardley
 leul Fearless Fagan - în rolul său
 Barbara Ruick - Nurse
 John Call - Mr. Ardley
 Robert Burton - Owen Gillman
 Wilton Graft - Col. Horne
 Parley Baer - Emil Tacuchnitz
 Jonathan Cott - Cpl. Geft of Company J

Producție
Leul Fagan a jucat în propriul său rol în timp ce armata l-a desemnat pe soldatul  Humeston în rolul de consilier tehnic al filmului.

Cheltuielile de producție s-au ridicat la 855.000$.

Primire
A avut încasări de 950.000$.

Note

Legături externe

"Fearless Fagan: Portrait of the Lion as a Young Actor" , Life Magazine.

Filme din 1952
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Stanley Donen
Filme de comedie din anii 1950
Filme MGM
Scenarii de Charles Lederer

Fearless Fagan


CEA Saint-Aubin est le nom provisoire d'une future station du métro de Paris qui sera située le long de la ligne 18 à Saclay, dans l'Essonne. Destinée à être ouverte en 2026, elle desservira le centre CEA de Saclay. Elle devrait voir passer  voyageurs par jour.

Situation sur le réseau
Malgré son nom qui porte à confusion, la station se situe à Saclay, à l'ouest du bourg, au niveau du carrefour du Christ-de-Saclay et non à Saint-Aubin qui est une commune limitrophe de Saclay. On trouve à proximité immédiate de la station le centre CEA de Saclay.

La station se situe sur la ligne 18 entre les stations Orsay - Gif et Saint-Quentin Est.

Elle sera en correspondance avec les réseaux de bus desservant la gare routière nommée Christ de Saclay.

Histoire
L'architecture du futur bâtiment a été réalisée par Benthem Crouwel Architects et Atelier Novembre.

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte

Intermodalité

Projets

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Paris
 Ligne 18 du métro de Paris

Liens externes
 Page de la future gare CEA Saint-Aubin, sur le site web de la Société du Grand Paris

Future station du métro de Paris
Station de la ligne 18 du métro de Paris
Station de métro dans l'Essonne
Saclay

CEA Saint-Aubin (métro de Paris)


Adam Baldwin (født 27. februar 1962) er en amerikansk skuespiller. Han medvirkede i Full Metal Jacket (1987) som Animal Mother, samt i tv-serien Firefly og filmfortsættelsen Serenity i rollen som Jayne Cobb. Hans øvrige roller inkluderer Stillman i Ordinary People (1980), oberst John Casey i Chuck og Mike Slattery i The Last Ship.

Baldwin bliver nogle gange krediteret for at have skabt hashtagget #GamerGate i slutningen af august 2014, ved a tskrive det på Twitter sammen med et par videoer som en del af en bredere kritik af Zoe Quinn og Nathan Grayson.

Han er ikke i familie med Baldwinbrødrene (Alec, Daniel, William og Stephen).

Filmografi

Film

Tv

Computerspil

Referencer

Eksterne henvisninger

Filmskuespillere fra USA
Personer fra Chicago
Stemmeskuespillere fra USA
Tv-skuespillere fra USA

Adam Baldwin


Daddy Day Care (Grădinița lui Tăticu') este un film de comedie american din 2003 regizat de Steve Carr. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Eddie Murphy și Jeff Garlin.

Distribuție
 Eddie Murphy ca Charile Hinton
 Jeff Garlin ca Phil Ryerson
 Steve Zahn ca Marvin
 Regina King ca Kim Hinton
 Anjelica Huston ca Miss Gwyneth Harridan

Legături externe

Note

Filme din 2003
Filme în limba engleză
Filme de comedie din anii 2000
Filme americane
Filme de comedie americane
Filme regizate de Steve Carr
Filme Revolution Studios
Filme de comedie

Daddy Day Care


Yangibozor bezeichnet:

 Yangibozor (Buxoro), Ort in Usbekistan
 Yangibozor (Taschkent), Ort in Usbekistan
 Yangibozor (Xorazm), Ort in Usbekistan
 Yangibozor (Bezirk), Ort in Usbekistan (Provinz Xorazm)

Yangibozor


2008 Avrupa Futbol Şampiyonası Elemeleri, Euro 2008 olarak da anılan 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'na katılmak için düzenlenen eleme turlarındaki bütün maçlar bu sayfada yer almaktadır.

Torbalar

Eleme maçları için belirlenen torbalar, takımların 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 2006 FIFA Dünya Kupası'ndaki maçları ile takımların ülke puanlarına göre belirlenmesiyle oluşturulur. Her ne kadar takımların sadece turnuvalardaki grup maçları ve bu maçların sonuçlarıyla elde edilen katsayılarla torbalara yerleştirilmesine karşın istisnai bazı durumlar da bulunmaktadır:

 Yunanistan millî futbol takımı, son Avrupa Şampiyonu olduğu için otomatik olarak 1. Torba'da yer almıştır.
 Portekiz millî futbol takımı, Euro 2004'e ev sahibi sıfatıyla otomatik olarak katılmıştır.
 Almanya millî futbol takımı, 2006 FIFA Dünya Kupası'na ev sahibi sıfatıyla otomatik olarak katılmıştır. Bu yüzden Almanya için 2002 FIFA Dünya Kupası da kıstas alınmıştır.
 Kazakistan millî futbol takımı, daha önce hiçbir Avrupa Şampiyonası'na katılmadığı için Kazakistan'ın Dünya Kupaları'ndaki durumuna bakılmıştır.
 Sırbistan, 3 Haziran 2006 tarihinde, Sırbistan ile Karadağ bölgelerinin birbirinden ayrılıp iki ülke haline gelmeleri sebebiyle, turnuva elemelerine tek başına katılmıştır. Karadağ bu nedenden dolayı bu elemelere katılamamıştır fakat 2010 Dünya Kupası elemelerine ve diğer Avrupa elemelerine 2008 yılından itibaren katılmaktadır.

Kura çekimi 27 Ocak 2006 tarihinde İsviçre'nin Montreux şehrinde çekildi.

Puan eşitliği
Normal futbol puan sistemi (galibiyet 3, beraberlik 1, mağlubiyet 0) uygulanır. İki veya daha fazla takımın puan eşitliğinde ise sırasıyla aşağıdaki kriterler uygulanır.
 İlgili takımlar arasındaki maçlardaki puan
 İlgili takımlar arasındaki maçlardaki gol farkı
 İlgili takımlar arasındaki maçlardaki atılan gol sayısı
 İlgili takımlar arasındaki maçlardaki deplasman golleri sayısı
 1-4 kriterler uygulanmasına rağmen iki takım arasında hala eşitlik varsa 1-4 kriterler iki takım için yeniden uygulanır. Hala eşitlik varsa:
 Grup geneli gol farkı
 Grup geneli atılan gol sayısı
 Grup geneli deplasman golleri sayısı
 Grup geneli fair-play puanı (sarı kart=1, kırmızı kart=3, sarı + kırmızı kart=4 ceza puanı)
 Kura

Gruplar

Eleme turundaki grup maçları Ağustos 2006'da başladı. Avusturya ve İsviçre, ev sahibi ülke statüleri nedeniyle otomatik olarak Euro 2008'e katılacak.

Eleme turundaki grup maçlarının sonunda gruplarında 1. ve 2. olan takımlar, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası finallerine katılmaya hak kazanacak. Bu format gereğince grup maçları sonunda play-off maçları oynanmayacak. Eleme turundaki gruplardan biri sekiz takımlı, diğer gruplar yedi takımlı olacak.

Karadağ'ın Sırbistan-Karadağ çatısından ayrılarak kendi devletini kurması üzerine Sırbistan meclisi, Sırbistan'ı Sirbistan-Karadağ'ın ardılı ilan edince Sırbistan millî futbol takımı, otomatik olarak 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerine katılmaya hak kazandı. Karadağ millî futbol takımı da 2006 FIFA Dünya Kupası sonrası oluşuturuldu fakat 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinin Ağustos 2006'da başlaması ve de Karadağ Futbol Federasyonu'nun UEFA üyeliğinin gecikmesi nedeniyle Karadağ, Euro 2008 elemelerine katılamadı.

Özet tablo

A Grubu

B Grubu

C Grubu

D Grubu

E Grubu

F Grubu

G Grubu

Gol Krallığı

Dış bağlantılar
 EURO 2008™ elemeleri Resmî Web Sitesi

Elemeler
Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri


سَدُوم وعَمُورة (بحسب ما جاء في التوراة) هي مجموعة من القرى التي خسفها الله بسبب ما كان يقترفه أهلها من مفاسد وفق ما جاء في النصوص الدينية. القصة مذكورة بشكل مباشر وغير مباشر في الديانات الإبراهيمية الثلاث الإسلام والمسيحية واليهودية. يعتقد كثير من الباحثين وعلماء الدين أن هذه القرى كانت تقع في منطقة البحر الميت وغور الأردن. بحسب المصادر العبرية فإن هذه القرى هي: سدوم، عمورة، أدومة، صبييم. حيث يُعتقد أن الله قد خسفها بأهلها حسبما جاء في النصوص الدينية، بسبب سوء خلقهم وإتيانهم الذكور من دون النساء.

عرض

بحسب التوراة، كانت مملكتي سدوم وعمورة متحدان مع مدينة أدومة، صبييم، وزوار. وقعت هذه المدن الخمس علي سهل نهر الأردن في المنطقة الجنوبية من كنعان. قورن السهل بجنات عدن  لكونه خصب، ملئ بالحشائش، ومناسب لرعي الماشية. حل حكم الله عليهم، وابتُلِعَت أربعة منهم من النار والكبريت. كانت زوار المدينة الوحيدة الناجية. في الديانات الإبراهيمية، أصبحت سدوم وعمورة مثال علي الإثم السادر، وضُرِبَ مثل الانتقام الإلهي علي ما حل بهما من دمار. يذكر الإنجيل أن المدن دمرت بفعل آثام، كبرياء، وأنانية سكانهم وأيضًا الاغتصاب المتعمد.

استخدمت سدوم وعمورة عبر التاريخ وفي الوقت الحديث كاستعارة عن المثلية الجنسية. يرجع ذلك إلي تفسير النص الإنجيلي للعقاب الإلهي لسدوم وعمورة كنتيجة للمارستهم للمثلية الجنسية. يختلف عدد من العلماء المعاصرين مع هذا التفسير. تدرج بعض المجتمعات الإسلامية عقوبات متعلقة بسدوم وعمورة في الشريعة.

العقاب الإلهي

في المسيحية
تُروي قصة عقاب سدوم وعمورة في . أتى ثلاثة رجال إلى إبراهيم في سهول مامري. بعدما استضافهما إبراهيم وسارة، أوحى الله إلى إبراهيم أنه سيؤكد له ما سمعه عن سدوم وعمورة لأن ذنبهم عظيم. ذهب الملكان
إلى سدوم، ثم سأل إبراهيم الله ما إذا كان سيسفر عن المدينة إذا آمن منها خمسين شخصًا، فوافق الله على ذلك. توسل إبرهيم بعد ذلك إلى الله أن يرحمهم مرات عديدة، مقللًا عدد الأدعية مع مرور الزمن، وقد قبل الله كل الأدعية.

قابل الملكان لوط، وأقنعهما بالإيواء معه، وقدم لهما الطعام.4 وَقَبْلَمَا اضْطَجَعَا أَحَاطَ بِالْبَيْتِ رِجَالُ الْمَدِينَةِ، رِجَالُ سَدُومَ، مِنَ الْحَدَثِ إِلَى الشَّيْخِ، كُلُّ الشَّعْبِ مِنْ أَقْصَاهَا. 5 فَنَادَوْا لُوطًا وَقَالُوا لَهُ: «أَيْنَ الرَّجُلاَنِ اللَّذَانِ دَخَلاَ إِلَيْكَ اللَّيْلَةَ؟ أَخْرِجْهُمَا إِلَيْنَا لِنَعْرِفَهُمَا».رفض لوط أن يسلم ضيفيه إلى سكان سدوم، وعرض عليهم ابنتيه البكر «الذين لم يمسسهم رجل» وأن «يفعلوا بهم ما يشائون». فرفضوا عرضه، وذهبوا ليكسروا بابه. أنقذ الملكين لوط وقاموا بإعماء الرجال، ثم أفصحوا للوط عن مهمتهم لتدمير المدينة، وأمروا لوط أن يجمع عائلته ويرحل. أثناء هروبهم، أمر أحد الملكين لوط ألا ينظر إلي الوراء. فكانت سدوم وعمورة تدمران بالنار والكبريت، وعندما نظرت زوجة لوط ورائها، تحولت إلي عمود من الملح.

في الإسلام
حسب القرآن، كان السبب الرئيسي وراء هلاك قوم لوط ممارستهم للمثلية الجنسية. بينما يعتقد بعض العلماء الغربيون أن سبب هلاك سدوم وعمورة كان مزيج من الاعتداء الجنسي، ممارسة السرقة، ومخالفتهم لقانون الضيافة.

تعدى قوم لوط حدود الله بشكل واعٍ. ودعا لوطٌ الله أن يقيه مما كانوا يفعلون. أُرسِل جبريل إلى لوط ليخبره عن ضرورة مغادرة المدينة. ينص القرآن على بقاء زوجة لوط في المدينة لتعديها حدود الله، وقابلت مصيرها في الكارثة التي حلت بالمدينة التي نجا منها فقط لوط وأهله.

سورة 26 (سورة الشعراء)–

في اليهودية
بالرغم من ذِكر الأنبياء اليهود أن آثام سدوم وعمورة هي الزنى، الكبرياء، والبخل، فتري أغلبية التفاسير المتعلقة بسدوم وعمورة أن القصص عبارة عن استنكار تمثيلي للمثلية الجنسية. يرى ريكتور نورتون أن النصوص اليهودية القديمة تركز على قساوة وفقر ضيافة أهل سدوم للغريب عوضًا عن المثلية الجنسية. بعض الجرائم الأخرى التي ارتكبها أهل المدينتين حسب اليهودية تشمل عقاب الضحايا على جرائم ارتكبت في حقوقهم، إجبار ضحايا الاعتداء على دفع تعويض مادي على نزف المعتدي، وإجبار النساء على الزواج من الرجال الذين أجبروهم على إجهاض أطفالهن «تعويضًا» عن الطفل المُجهَض. عذب الأهالي أيضًا الزوار المقيمين عبر إمدادهم بأسرة متوسطة الحجم، فإذا كان الزائر أقصر طولًا من السرير قاموا بشد أطرافه حتى فُصِلَت، وإذا كان أطول قامة قاموا بقطع أرجله. نتيجة لذلك امتنع العديد عن زيارة المدينتين.

المصداقية التاريخية
توجد قصص وأسماء تاريخية تتشابه مع القصص الإنجيلية لسدوم وعمورة. كما أن هناك بعض التفسيرات الطبيعية المقترحة للأحداث المذكورة، لكن لم يوجد أي موقع مُثبت أو ذو قبول واسع من الباحثين للمدينتين حتى الآن.

النظرية الشمالية
يوم 15 أكتوبر 2015، أعلن عُلماء آثار أمريكيون عن عثورهم على بقايا بلدة ترجع للعصر البرونزي شرق نهر الأردن في تل الحمام، ويعود تاريخها إلى ما بين 3500 و 1540 سنة قبل الميلاد، حيثُ قال ستيفن كولينز، من جامعة ترينيتي في نيو مكسيكو، المشرف على عمليات التنقيب أن تلك القرية تتشابه مواصفاتها المذكورة في الكتاب المقدس والقرآن مع الآثار التي عثر عليها والتي يعود تاريخها للفترة ذاتها تقريبا. ويُذكر أن التنقيب عن هذه البلدة استمر 10 سنوات، أي منذ سنة 2005، إلى أن اُكْتُشِفَت. كولينز هو أيضًا بروفيسور في جامعة فيريتاس الدولية، وتؤمن الجامعتين بالمثالية الإنجيلية.

النظرية الجنوبية
اكتشف وولتر راست وتوماس شوب وزاروا عدة مواقع محتملة للمدينتين في 1973، مثل باب الذراع، الذي حُفر في 1965 من قبل عالم الآثار بول لاب، وانتهى من حفره راست وشوب عقب موته. تشمل الاحتمالات الأخرى نميرة، الصافي، فيفا، خربة الخنازير، والذين زاراهما أيضًا. قالت نانسي لاب من مدرسة بيتسبرج اللاهوتية في 1993 أنه لم تكن فيفا مأهولة في العصر البرونزي وأنها ما كانت إلا مقبرة من العصر البرونزي المبكر بأسوار من العصر الحديدي، وأن الأبنية الظاهرة ترجع إلى العصري الحديدي والروماني. في خربة الخنازير كانت الأسوار التي عرفها راست وشاوب في 1973 كمنازل في الواقع أقباء لبقايا الموتي وليست منازل مأهولة. حسب شوب، دمرت نميرة في 2600 قبل الميلاد في عصر مختلف عن باب الذراع (2350-2067 قبل الميلاد).

كارثة طبيعية
افتُرِض أنه إذا كان للقصة أساس تاريخي، فيمكن أن تكون كارثة طبيعية هي السبب في دمار المدينتين. ضمن الفرضيات زلزال ضرب البحر الميت بين 2100 و 1900 قبل الميلاد. يمكن لهذا الزلزال أن يكون قد تسبب في إطلاق أمطار من القطران الساخن على المدينتين. من المحتمل أن يكون زلزال هو ما دمر هذه المدن، خصوصًا إذا وقعت المدن على طول فالق كبير مثل أخدود وادي الأردن. هناك نقص في البيانات عن النشاطات السيسمية الواقعة في الإطار الزمني المناسب لدعم هذه النظرية. أدار فيليب سيلفيا، أستاذ باحث في جامعة ترينيتي ساوثويست، أبحاث علمية تبحث في نظرية دخول نيزك كبير نسبيًا أو حدوث انفجار جوي كبير يمكن أن يكون قد تسبب في دمار واسع في المنطقة وذُكِر في الإنجيل.

نظريات أخرى
في 1976، ادعي جيوفاني بتيناتو ذِكر لوح مسماري حديث الاكتشاف في مكتبة قديمة في إبلا أسماء المدن الخمسة، وجني هذا الإدعاء إقبال البعض. بالرغم من ذلك، صرح ألفونزو أرتشي أن بالحكم على أسماء المدن المحيطة في القائمة المسمارية، تقع سي-دا-مو المذكورة في شمال سوريا وليس بالقرب من البحر الميت، وأن إي-ما-أر هو نطق بديل لـ إي-مار، المتعارف عنها كإيمار وهي مدينة قديمة بالقرب من إبلا. أجمع العلماء المعاصرون أعدم وجود علاقة بين إبلا وسدوم وعمورة.

انظر أيضًا
 لوط.
 هاروت وماروت.
 النبي لوط في الإسلام

مراجع

 «عالم الإنجيل» علم الآثار والتاريخ تموز- آب 1993.
 وورنر كيلر، الإنجيل كتاريخ، إثبات كتاب الكتب، نيويورك: ويليام مورو، 1964.
 إيرنست رايت «إحياء العهد القديم»، المجلة الجغرافية الوطنية مجلد 112 كانون الأول 1957.

اغتصاب جماعي
اغتصاب جماعي في آسيا
الجنسانية في الكتاب المقدس
المثلية والإسلام
المثلية والدين
المثلية واليهودية
أحداث الكتاب المقدس العبري
أقوام بائدة
جدالات متعلقة بالكتاب المقدس
سفر التكوين
عبارات كتابية
قصص القرآن الكريم
مدن توراتية
مدن كنعانية
مدن مدمرة
مواضيع المثلية والمسيحية

سدوم وعمورة