Die letzte Chance ist ein während des Zweiten Weltkriegs spielendes Schweizer Flüchtlingsdrama von Leopold Lindtberg. Der Film erlebte seine Uraufführung am 26. Mai 1945 in Zürich.

Handlung
Zweiter Weltkrieg, Oberitalien 1943. Ein deutscher Transportzug mit alliierten Kriegsgefangenen auf dem Weg nach Innsbruck wird von alliierten Fliegern angegriffen, beschossen und in Brand gesetzt. Zahlreiche alliierte Soldaten fliehen aus den lodernden Waggons. Während einige von ihren deutschen Bewachern auf der Flucht erschossen werden, können der englische Leutnant Halliday und der amerikanische Sergeant Braddock entfliehen. Sie verstecken sich im Dunkeln, übernachten auf dem Heuschober eines Bauern, der sie dabei entdeckt, und schlagen sich mit Hilfe eines italienischen Fuhrmannes, der sie in seinem Eselskarren versteckt und an den Kontrollpunkten der italienischen Faschisten durchschmuggelt, in Richtung Schweizer Grenze durch.

Auf dem Weg in die rettende Freiheit begegnen die beiden der jungen Tonina, die am Fluss ihre Wäsche wäscht. Sie hilft den beiden weiter. Ein voreilig verkündeter Waffenstillstand lässt Halliday und Braddock kurz auf Frieden hoffen, doch dieser erweist sich als trügerisch. Von Toninas Onkel in Zivilklamotten gesteckt, verstecken sich Halliday und Braddock in einem Güterzug, wo sie Zeugen einer Deportation von Juden werden. Die Flucht der beiden Männer führt sie in ein Bergdorf, wo die beiden Soldaten bei der Überquerung einer kleinen Brücke von antifaschistischen Partisanen kontrolliert werden. Im Dorf lernen sie bei strömendem Regen in der Kirche den Pfarrer kennen, der ihnen ebenfalls weiterhilft. Er bringt die beiden Männer zu dem örtlichen Gasthof, einer Sammelstelle für  Flüchtlinge. Soeben sind französisch-, deutsch-, holländisch- und polnischsprachige Flüchtlinge zurückgekehrt, die wegen Schneesturms vergeblich versucht hatten, die Grenze zur Schweiz zu überqueren. Halliday lernt den erfahrenen Bergführer Giuseppe kennen, und er sieht, wie ein Flüchtling, Frau Wittels, mit ihrem Sohn Bernard eintrifft. Frau Wittels hatten Halliday und Braddock bereits aus ihrem Versteck beim Juden-Deportationszug bemerkt, als sie verzweifelt versucht hatte, die Deportation ihres Mannes zu verhindern. Im Glockenturm der Dorfkirche machen die beiden alliierten Soldaten ihre entscheidende Begegnung, als sie den gleichfalls entflohenen britischen Major Telford kennenlernen.

Als im Radio die Befreiung Mussolinis durch eine Sondereinheit der SS verlautbart wird, wechselt ein politisch durch und durch opportunistischer Dörfler erneut die Seiten, steckt sich sein soeben abgelegtes Parteizeichen wieder an und geht ins Tal, um die dort stationierten Deutschen zu informieren, dass sich im Dorf wieder Flüchtlinge aufhalten. Daraufhin stürmen Einheiten ins Bergdorf. Als Erste wacht Frau Wittels inmitten der Nacht auf, als sie Schüsse hört, die von der Brücke herüberhallen. Dort liefert sich die SS ein Scharmützel mit den Partisanen. Diese kehren mit Verwundeten ins Dorf zurück und fordern alle Dorfbewohner auf, den Ort zu ihrer eigenen Sicherheit sofort zu räumen. Der Dorfpriester überredet die drei alliierten Offiziere, mit den verängstigten Gasthof-Flüchtlingen augenblicklich in Richtung Grenze aufzubrechen, ehe es zu spät ist. Es ist für alle die letzte Chance. Man solle versuchen, das Dorf Giuseppes zu erreichen, denn dort sei man sicherer. Giuseppe könne erneut versuchen, alle über die Schweizer Grenze zu bringen. Während der Dorfpfarrer mit den Alten des Ortes zurückbleibt und von den deutschen Besatzern verhaftet wird, erreichen die von Telford angeführten Flüchtlinge das Nachbardorf.

Doch sie finden es völlig zerstört vor. Die Häuser wurden niedergebrannt, die Männer erschossen. Und alles nur, weil die Deutschen ein einziges Gewehr im Ort gefunden hatten. Auch Giuseppe ist unter den Opfern. Die drei alliierten Soldaten beschliessen, die bunt zusammengewürfelte Flüchtlingstruppe beim Fluchtversuch in die Schweiz mitzunehmen. Ihnen schliessen sich auch mehrere kleine Kinder an, die durch den nationalsozialistischen Terror zu Waisen geworden sind. Der Aufstieg in die schneebedeckte Bergwelt bei Wind und Wetter ist vor allem für die Alten kraftraubend. Der gebrechliche Jude Hillel bricht im Schnee zusammen. Man hilft ihm wieder auf. Schliesslich erreicht die Flüchtlingstruppe eine kleine Berghütte, die vorübergehend Schutz vor dem draussen tobenden Schneesturm bietet. Dort kommt man sich auch menschlich näher. Es entsteht so etwas wie ein von tiefem Humanismus geprägtes, internationales Zusammengehörigkeitsgefühl über alle Sprachbarrieren und Mentalitätsunterschiede hinweg, das im gemeinsamen Singen des Kanons Frère Jacques kulminiert, wobei jede Person dieses Kinderlied in seiner eigenen Sprache singt.

Plötzlich naht ein deutscher Trupp, und die Flüchtlinge verstecken sich nahe der Hütte. Doch die deutschen Soldaten gehen an der Hütte vorbei, in der Absicht, so rasch wie möglich die Passhöhe zur Schweiz zu besetzen, um von dort den Flüchtlingsstrom in das neutrale Nachbarland zu unterbinden. Die alliierten Soldaten hören von deren Absicht und ändern ihren Plan. Halliday schlägt vor, dass die Flüchtlinge bei Nacht an den deutschen Grenzposten vorbeischleichen sollen, während die Offiziere die deutschen Grenzwächter abzulenken versuchen. Doch Bernard Wittels hat längst seinen eigenen Plan geschmiedet. Als der Pass in Sicht ist, entfernt er sich in voller Absicht von den anderen Flüchtlingen und macht so die Deutschen auf sich aufmerksam, die ihn sofort auf ihren Skiern verfolgen. Er klettert durch den Schnee in Richtung Berggipfel und wird dabei hinterrücks erschossen. Bernards Mutter, die das alles mit ansehen muss, schreit vor Entsetzen und erweckt damit die Aufmerksamkeit der Deutschen. Sie schiessen auch auf die anderen Flüchtlinge. Während die meisten von ihnen entkommen, wird Halliday getroffen, als er einem seiner Schutzbefohlenen, dem alten Hillel, zu helfen versucht. Doch der alte Mann schafft es nicht mehr.

Die Gunst des Moments nutzen die anderen Flüchtlinge und passieren unbeschadet die Grenze. Dort werden sie von einer Schweizer Grenzpatrouille in Empfang genommen. Auch Halliday kann sich schwer verletzt in die Schweiz retten. Beim Schweizer Grenzposten beginnen nun die bürokratischen Formalitäten. Die illegale Einreise in die Schweiz eröffnet neue Hindernisse. Die Flüchtlinge müssen erst einmal nachweisen, dass sie politisch verfolgt waren. Major Telford macht dem hilfsbereiten Chefgrenzer Oberleutnant Brunner klar, dass die Flüchtlinge Schreckliches durchgemacht haben und dass auf der anderen Seite des Passes ihr sicherer Tod wartet. Nach einem Telefonat gibt Bern grünes Licht, und schliesslich werden alle mit einem Lkw ins nächste Tal, in ein Flüchtlingslager, gefahren. Halliday überlebt die Fahrt nicht und wird auf dem örtlichen Friedhof beigesetzt.

Produktion
Die letzte Chance gilt als die berühmteste Kinoproduktion der Schweiz in ihrer über einhundertjährigen Filmgeschichte. Die Dreharbeiten begannen am 8. November 1944 und wurden erst Anfang Mai 1945 beendet. Gedreht wurde überwiegend in den Schweizer Bergen. Die Aussenaufnahmen wurden vor allem im Tessin, in und um Gandria, Mergoscia, Caprino, Lamone, aber auch am Berninapass, in Filisur, Lenz, Müllheim-Wigoltingen sowie am Zürcher Güterbahnhof und am Lago Maggiore angefertigt. Die Studioaufnahmen entstanden im Filmstudio der Bellerive AG, Zürich.

Neben einer Fülle von Amateurdarstellern, darunter die aus deutscher Gefangenschaft entkommenen britischen bzw. US-amerikanischen Soldaten Morrison, Hoy und Reagan, wirkten auch drei namhafte Schweizer Profischauspieler mit: Therese Giehse, Leopold Biberti und Sigfrit Steiner. Der völkerverbindende Charakter des Films wird auch durch die zahlreichen Sprachen, die in Die letzte Chance gesprochen werden, unterstrichen. Es wird dadurch hervorgehoben, dass trotz des Sprachenwirrwarrs und den damit einhergehenden, linguistischen Verständigungsschwierigkeiten eine Verständigung zwischen Menschen unterschiedlichster Herkunft sehr wohl möglich ist.

Die letzte Chance erlebte nach seiner Welturaufführung einen internationalen Triumphzug, der seinesgleichen sucht. Innerhalb kürzester Zeit lief der Film auch in den westlichen Siegermächten an: Am 27. November 1945 in New York City, am 19. Dezember 1945 in Paris und am 1. Februar 1946 in London. Am 11. April 1946 fand der Film schliesslich auch seine deutsche Erstaufführung.

Bei den Internationalen Filmfestspielen von Cannes wurde Leopold Lindtberg 1946 sowohl mit dem Hauptpreis (Grand Prix) als auch mit dem Internationalen Friedenspreis ausgezeichnet. Im Jahr darauf erhielt Die letzte Chance in Los Angeles den Golden Globe Award für denjenigen Film, der am besten für internationale Verständigung wirbt.

Kritik
Von der Kritik wurde Die letzte Chance enthusiastisch gefeiert. Besprechungen gab es unter anderem in Motion Picture Herald (New York), Vol. 161, Nr. 7, 17. November 1945, in Theatre Arts, Vol. 29, Nr. 12, Dezember, 1. Dezember 1945, in New York Motion Picture Critics Reviews, Vol. 2, Nr. 42, 3. Dezember 1945, in Cinématographie Française (Paris), Nr. 1138, 5. Januar 1946, in Today's Cinema, Vol. 66, Nr. 5296, 25. Januar 1946 und in Kinematograph Weekly (London), Nr. 2024, 31. Januar 1946.

In Kay Wenigers Lexikon «Es wird im Leben dir mehr genommen als gegeben» ist zu lesen: «Erst wenige Monate vor dem Untergang des 3. Reichs wagte damit die Schweiz erstmals, einen Film zu produzieren, der nicht nur eindeutig gegen den Krieg im Allgemeinen Stellung bezog, sondern auch gegen den Verfolgungsterror» der Nationalsozialisten. Weiter heisst es: «Erzählt wurde die Geschichte eines international zusammengewürfelten Flüchtlingstrecks, der versucht, verfolgt und bedroht von ihnen nachstellenden deutschen Wehrmachtssoldaten, von Norditalien über die Schweizer Grenze in Sicherheit zu gelangen. ‹Die letzte Chance› geriet dabei weniger zum antideutschen Propagandastück; vielmehr schuf Lindtberg erneut ein von tief empfundener Menschlichkeit und Hilfsbereitschaft getragenes Werk, das mit der Botschaft des völkerverständigenden Humanismus zugleich einen verhaltenen Optimismus für eine bessere Zukunft, in der Krieg, Hass und Verfolgung ausgeschlossen sind, verband.»

Buchers Enzyklopädie des Films schrieb: «Mit dokumentarischer Strenge hat Lindtberg, der vorwiegend mit Amateuren arbeitete, die Geschichte realistisch und nüchtern gestaltet und zugleich das Problem der schweizerischen Flüchtlingspolitik aufgezeigt. Die ehrliche Machart und menschliche Aussage des Films haben ihm zu einem internationalen Erfolg verholfen; bis zum Aufkommen des Neuen Schweizer Films galt er als der Schweizer Film par excellence.»

Reclams Filmführer konstatierte: «Lindtberg hat diesen dokumentarischen Spielfilm mit nüchternem Realismus inszeniert. Er drehte überwiegend mit Laien, wobei die beiden englischen Soldaten und der amerikanische Sergeant einen Teil ihres eigenen Schicksals nachspielten.  […] Die Aktualität des Themas und die Ehrlichkeit des Films in Absicht und Form machten ihn kurz nach dem Krieg zu einem großen Erfolg.»

Das Lexikon des Internationalen Films urteilte über Die letzte Chance: «Unpathetischer dokumentarischer Spielfilm (zum Teil spielen Laien ihre eigenen Schicksale); ein bewegender Appell für mehr Menschlichkeit.»

Weblinks

 Die letzte Chance 1945 Filmporträt auf cyranos.ch

Einzelnachweise

Filmtitel 1945
Schweizer Film
Schwarzweißfilm
Filmdrama
Zweiter Weltkrieg im Film
Flüchtlingsthematik im Film
Leopold Lindtberg

Die letzte Chance (1945)


الحرب السلوقية (192–188)، كما تُعرف باسم حرب أنطيوخوس أو الحرب السورية، هي صراع مسلح بين تحالفين بقيادة الجمهورية الرومانية من جهة والإمبراطورية السلوقية من جهة أخرى. جرت أحداث الحرب في القسم الجنوبي من اليونان حاليًا، وبحر إيجة وآسيا الصغرى.

جاءت الحرب نتيجة «حرب باردة» بين الطرفين، والتي بدأت عام 196 قبل الميلاد. في تلك الفترة، حاول الرومان والسلوقيون فرض مجال تأثيرهما عبر إبرام تحالفات مع دول المدن الإغريقية الصغيرة.

انتهت الحرب بانتصار روماني ساحق في معركة مغنيسيا. اضطر السلوقيون إثر معاهدة أفاميا إلى التخلي عن آسيا الصغرى، والتي سقطت بدورها في يد حلفاء روما. من النتائج المباشرة للحرب فرضُ الجمهورية الرومانية هيمنتها على دول المدن الإغريقية وآسيا الصغرى، وتحولها إلى القوة العظمى الوحيدة حول البحر المتوسط.

تمهيد
تدخل أنطيوخوس الثالث، ملك الإمبراطورية السلوقية، في أمور اليونان عندما وقّع على تحالفٍ مع الملك فيليب الخامس ملك مقدونيا عام 203 ق.م. نصّت المعاهدة على تعاون أنطيوخوس وفيليب سوية لفتح أراضي البطالمة التي يحكمها الفرعون بطليموس الخامس.

في عام 200 قبل الميلاد، انخرطت روما للمرة الأولى في الشؤون الإغريقية عندما طلب اثنان من حلفائها، وهما مملكة بيرغاموم ورودس اللتان حاربتا فيليب أثناء الحرب الكريتية، المساعدة من روما. ردًا على الطلب السابق، أرسل الرومان جيشًا إلى اليونان للهجوم على مقدونيا. استمرت الحرب المقدونية الثانية حتى عام 196 قبل الميلاد، وانتهت فعليًا عندما هَزمت روما وحلفاؤها، من بينهم الرابطة الأيتولية، الملك فيليب في معركة كينوسكيفالاي. اضطر فيليب، وفقًا لأحكام المعاهدة، إلى سداد تعويضات الحرب، وأصبح حليف روما عندما احتلت الأخيرة مناطقًا من اليونان.

في المقابل، خاض أنطيوخوس حروبًا مع جيش البطالمة في سوريا الجوفاء خلال الحرب السورية الخامسة (201–195 قبل الميلاد). سحق جيش أنطيوخوس الجيش المصري في معركة بانيوم عام 201 قبل الميلاد، وبحلول العام 198، أصبحت سوريا الجوفاء في يدي أنطيوخوس.

ركّز أنطيوخوس جهوده لاحقًا على عزو الممتلكات البطليمية في شيليشيا وليشيا وكاريا. تزامنًا مع الهجوم على ممتلكات البطالمة في آسيا الصغرى، أرسل أنطيوخوس أسطولًا لاحتلال المدن البطليمية الساحلية في المنطقة، وبهدف دعم الملك فيليب أيضًا.

علمت رودس، حليفة روما وصاحبة أعتى قوة بحرية في المنطقة، بمخططات أنطيوخوس وأرسلت مبعوثين لإخباره أن رودس ستقف في وجهه إذا عبر أسطوله كيليدونيا، لأن رودس لا ترغب بوصول المساعدات إلى فيليب. تجاهل أنطيوخوس التهديد واستمرت تحركات أسطوله البحرية، لكن رودس لم تتصرف شيئًا لأنها علمت أيضًا بهزيمة فيليب في تشينوسيفالي، فلم يعد يشكل خطرًا بالنسبة لها.

أُجريت محادثات السلام في عام 195 بزواج ابنة أنطيوخوس، كليوباترا الأولى، من بطليموس. لم يعد بطليموس قلقًا من المشاكل في آسيا، فوجه أنظاره نحو أوروبا.

اندلاع الحرب
في تلك الأثناء، هرب القائد القرطاجي حنبعل –الذي خاض حروبًا ضد روما خلال الحرب البونيقية الثانية– من قرطاج إلى صور، وطلب اللجوء في بلاط أنطيوخوس في أفسس، وهناك بدأ الملك يقرر الإجراءات التي سيتخذها ضد روما.

جراء التأثير المستمر لروما على اليونان، وعلى الرغم من إعلان الحاكم تيتوس كوينكتيوس فلامينينوس «تحرير» اليونان، عَسكر الأيتوليون في شالشيس وديميترياس، وهما منطقتان ادعى الرومان أنفسهم أنهما مفتاح سيطرة مقدونيا على اليونان، وأصبح الأيتوليون مناهضين للرومان. سخط الأيتوليون من محاولات الرومان المتمثلة بمنعهم من إعادة إلحاق إكينوس وفرسالوس خلال الحرب المقدونية الثانية، واللتان كانتا جزءًا من الرابطة في السابق.

الحروب البونية
يمكن ادراج الحروب البونية تحت قائمة الحروب السورية الرومانية، إذ أن السلالة المالكة في قرطاج، والتي اسست الإمبراطورية القرطاجية هي سلالة فينيقية سورية.

مراجع

الحرب الرومانية السورية
الحروب الرومانية اليونانية
الجمهورية الرومانية في القرن 2 ق م
حروب الجمهورية الرومانية
حروب تشمل بيرغامون
حروب تشمل سلوقيون
حروب تشمل قرطاج
حروب تضمنت الكلتيين
حروب شارك فيها اتحاد آخاين
عقد 180 ق م
عقد 190 ق م
معارك سوريا
نزاعات في القرن 2 ق م
نزاعات في عقد 180 ق م
نزاعات في عقد 190 ق م

الحرب الرومانية السلوقية


An Pycreus xantholepis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernest Nelmes. An Pycreus xantholepis in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus xantholepis


Carrier Strike Group 3 ( CSG-3 ou CARSTRKGRU 3 ) é um grupo de ataque de porta-aviões da Marinha dos Estados Unidos . Grupos de ataque de porta-aviões ganham e mantêm o controle do mar, bem como projetam o poder aéreo naval em terra. O porta-aviões  é o atual carro-chefe do grupo. Outras unidades designadas incluem o Carrier Air Wing Nine ; o TiconderogaTiconderoga  ; e as naves do Destroyer Squadron 21.

Entre 2005 e 2013, o grupo fez cinco destacamentos para a Quinta Frota dos EUA, apoiando as forças terrestres dos EUA no Iraque e no Afeganistão . Em 18 de dezembro de 2011, aeronaves do grupo de ataque realizaram a missão aérea final baseada em porta-aviões sobre o Iraque, encerrando efetivamente o apoio naval dos EUA à Operação New Dawn .

Contexto histórico

Carrier Divisão Três
O porta-aviões  foi designado para a Divisão de Porta-aviões Três a partir de novembro de 1940. Em abril de 1941, uma Patrulha de Neutralidade do Atlântico Central foi estabelecida sob o almirante AB Cook, baseada nas Bermudas. Compreendia o Carrier Division Three, os cruzadores  e  e o Destroyer Squadron 11 . Em 7 de dezembro de 1941, na Frota do Atlântico, a Divisão de Porta-aviões Três compreendia Wasp e  sob o comando do contra-almirante AB Cook. O Comandante da Divisão de Transporte Três serviu como Comandante da Força-Tarefa 77 durante a Guerra da Coréia . Em 1966, a Carrier Division Three foi construída em torno , voando em missões no Golfo de Tonkin, ao largo do Vietnã.

Transportadora Grupo Três
Em 30 de junho de 1973, a Carrier Division 3 foi redesignada Carrier Group 3. Os grupos de batalha de porta-aviões da Marinha dos EUA mantiveram, desde o período da Guerra Fria, um padrão de desdobramentos para pontos problemáticos, começando com uma revisão, treinamento de navio individual, treinamento de grupo de batalha, exercício de preparação de grupo e, em seguida, o desdobramento. Ao voltar para casa, o ciclo recomeça. Como parte dessas implantações, o grupo de batalha do porta-aviões Carl Vinson participou do Exercício RIMPAC '84, RIMPAC '86, RIMPAC '98, PACEX '89, Exercício Rugged Nautilus, Operação Southern Watch, Operação Desert Strike, Operação Desert Fox e Operação Iraqi Liberdade . De 1989 a 1991, o USS Carl Vinson serviu como carro-chefe do Carrier Group 3. Durante este período, o Carrier Group 3 foi um dos três grupos de batalha que participaram do PACEX '89.

Em agosto de 1990, o Comandante da Sétima Frota dos EUA foi enviado para Bahrein para servir como Comandante do Comando Central das Forças Navais dos EUA (ComUSNAVCENT) após a invasão iraquiana do Kuwait . Como o ComUSNAVCENT operava a bordo do navio, ele estabeleceu o NAVCENT-Riyadh como uma organização de estado-maior para fornecer representação contínua da Marinha na sede do Comando Central dos Estados Unidos . Esta missão foi atribuída inicialmente ao Comandante, Carrier Group Three. Durante os meses seguintes, o estado-maior do NAVCENT-Riyadh aumentou substancialmente, mas permaneceu pequeno, em relação aos estados -maiores do Exército dos Estados Unidos e do CENTAF . Em novembro, o comando NAVCENT-Riyadh foi transferido do COMCARGRU 3 para o Comandante, Cruiser-Destroyer Group 5 . Essa mudança resultou no oficial-bandeira da Marinha no NAVCENT Riyadh permanecendo relativamente júnior em relação a outros representantes do Serviço, particularmente a Força Aérea.

Em meados de 1992, a Marinha dos Estados Unidos fez algumas mudanças organizacionais. Cada um dos doze grupos de batalha de porta-aviões da Marinha foi planejado para consistir em um porta-aviões; uma asa aérea de porta-aviões embarcada; unidades de cruzadores, contratorpedeiros e fragatas; e dois submarinos de ataque movidos a energia nuclear. O gráfico abaixo mostra os navios e aeronaves do grupo após a reorganização.

 Carrier Group Three, final de 1992

A partir de junho de 1993, o Commander Carrier Group 3 teve sua bandeira a bordo do Abraham Lincoln . Em 1993, o grupo de batalha forneceu apoio às forças militares multinacionais designadas para a Operação Restore Hope na Somália, e o grupo subseqüentemente fez três implantações no Pacífico Ocidental/ Golfo Pérsico para a Operação Southern Watch e a Operação Vigilant Sentinel . Em 13 de maio de 1997, o Carrier Air Wing Eleven foi transferido para o Commander, Carrier Group 3 e o USS Carl Vinson . oi io io oioi i i oi oi oioi oio i iooi io io ioio io io ii oio oi

O Carrier Group 3 formou o núcleo do poder naval durante a fase inicial da Operação Enduring Freedom em 2001. Na época, o grupo era formado , Destroyer Squadron 9 e Carrier Air Wing Onze . O comandante do grupo de porta-aviões 3, contra-almirante Thomas E. Zelibor, chegou ao Mar da Arábia em 12 de setembro de 2001 e foi posteriormente designado como comandante da Força-Tarefa 50 (CTF 50), comandando vários grupos-tarefa de porta-aviões e forças de coalizão. A Força-Tarefa realizou ataques contra as forças da Al Quida e do Talibã no Afeganistão . A Força-Tarefa 50 compreendeu mais de 59 navios de seis nações, incluindo seis porta-aviões, estendendo-se por 800 milhas náuticas.

O contra-almirante Evan M. Chanik foi o último comandante do Carrier Group 3. Durante seu mandato, o almirante Chanik liderou o grupo por meio de um Ciclo de Treinamento Inter-Desdobramento reorganizado, que comprimiu bastante o treinamento necessário para o desdobramento no exterior. Em 1º de outubro de 2004, o Carrier Group Three foi redesignado como Carrier Strike Group Three.

Unidades militares dos Estados Unidos

Grupo de ataque de porta-aviões 3


රුපා කරුනාතිලක (ඉංග්‍රීසි: Rupa Karunathilake) යනු මෙරට හිටපු වැවිලි ඇමතිවරයෙකි.

ජීවන සටහන්

මෙතුමා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. කරුණාරත්න අබේසේකර, ස්ටැන්ලි ජයසිංහ, හරිශ්චන්ද්‍ර විජයතුංග, වෛද්‍ය  ගුණදාස අමරසේකර, දේශබන්දු වෛද්‍ය හඩ්සන් සිල්වා, (වෛද්‍ය) ධර්මසේන ආටිගල, ආචාර්ය හෙන්රි ජයසේන ඒවකට කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ රුපාගේ එකම පංතියේ උගත් කීර්තිමත් ආදි නාලන්දියයන් කිහිපදෙනෙකි.

මෙයද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පවුල්

ආශ්‍රිත
රුපා කරුනාතිලකයන්ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව
කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු දේශපාලනඥයින්

1933 උපත්
2011 මරණ
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
චරිත කතා

රුපා කරුනාතිලක


Harris Lake, or Shearon Harris Reservoir, is a reservoir in New Hill, North Carolina. The lake covers  in southwestern Wake County and southeastern Chatham County, located 220 feet above sea level. It is the source and outlet of cooling water for the Shearon Harris nuclear power plant. The lake is adjacent but not connected to B. Everett Jordan Lake. It was created by impounding Buckhorn Creek. There are two public boat ramps; one is near the southern end off North Carolina Highway 42, and the other near the northern end by Avent Ferry Road.

Harris Lake County Park is located on the northeastern section of the lake. The park was leased to Wake County by Duke Energy in 1985, and opened to the public in 1999. The 680-acre park features five miles of hiking trails, almost eight miles of bike trails, and other amenities including picnic areas, a fishing pier, and a disc golf course. The park is home to several historic sites from an agricultural community, including the remains of the Womble, Smith, and Holleman households. The park also protects valuable Longleaf Pine forests.

References

External links
 http://www.wakegov.com/parks/harrislake/Pages/default.aspx
 https://web.archive.org/web/20130105074838/http://www.trailsofnc.com/harris_lake/

Reservoirs in North Carolina
Protected areas of Wake County, North Carolina
Protected areas of Chatham County, North Carolina
Bodies of water of Wake County, North Carolina
Bodies of water of Chatham County, North Carolina

Harris Lake (New Hill, North Carolina)


Rika, rıka, veya rik'â, (, ) Nesih'in dendansız, yuvarlak ve kıvrak bir türüne verilen ad ve Arap harflerinin en çok kullanılan el yazısı biçimidir.

Gelişim
Bu el yazısı biçimi 'den geliştirilmiş, kısa bildiri ()'leri yazımı sırasında zaman ve mekandan tasarruf etmek için basitleştirilmiştir. Harfler, ister bağlantısız veya bağlantılı da olsa genellikle  ve  gibi aynı şekildedir, ama bazı açılardan farklıdır: boyutu küçük ve gözde kapalı, ama bağlantısız döngüler ve ilk harfler , , , , , ve  her zaman açık tutulur. Başlık parçaları ve Kur'an'da kitap baskı özelliklerini açıklayan yazıları ve diğer kitapların bitiş tarihleri, ün sahibi kişilerin ve yazarların isimleri daha çok rika ile yazılmıştır. Orta çağlarda, Müslüman ülkelerde en yaygın kullanılan rika, ilerleyen zamanlarda Türkiye'de ve İran dışında Arap ülkelerinde, diğer el yazısı biçimlerine göre üstünlük kazanmıştır. Genellikle, ijaza veya icâzet (mezuniyet belgesi veya diploma) denilen belgelerin yazımında kullanılmıştır. Günümüzde hala birkaç hattat rika ile çalışmaktadır.

Osmanlı Devleti Dönemi'nde günlük yazışmalar, mektuplar, el yazması eserler için kullanılan ve ilk olarak Osmanlı Devleti tarafından kullanılan yazı tipidir. Harf İnkılâbı'yla birlikte Osmanlıca kaldırıldığı için bu hat çeşidi Türkiye'de sadece hat sanatı olarak icra edilmektedir. Resmi dili Arapça olan ülkeler arasında yaygın olarak kullanılmaktadır.

Notlar

Kaynakça
 Muhiddin Serin, Şevki Efendi'nin sülüs ve nesih meşk murakkai, Kubbealtı Neşriyatı İstanbul, 1996 ISBN 975-7663-29-8
 Ali Alparslan, Osmanlı Hat Sanatı Tarihi, Yapı Kredi Yayınları, 2. baskı, İstanbul 2004.

Dış bağlantılar
  Calligraphy Qalam
 Mehmet Çebi Derleminden Hilye-i Şerife Örnekleri Kalem Güzeli Türk-İslam Sanatları

Hüsn-i hat
Osmanlı kültürü
Osmanlı İmparatorluğu ekonomisi

Rika


Icones Plantarum Rariorum, (abreviado Icon. Pl. Rar.), es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por Nikolaus Joseph von Jacquin y publicado en  tres volúmenes en los años 1781 a 1793.

Referencias

Enlaces externos
en illustratedgarden

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Icones Plantarum Rariorum


Türkmen, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Türkmen ya da Sarnıç olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 50 km, Gerze ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Türkmen, Gerze


Douglas (født 29 juli 1967 i Brasilien – 23. februar 2019) var en lyserød hanara, der medvirkede som papegøjen Rosalinda i filmen Pippi Langstrømpe på de syv have fra 1970.

Douglas blev importeret fra Brasilien til Sverige i 1967. Tre år senere medvirkede han som hunpapegøjen Rosalinda i den populære film Pippi Langstrømpe på de syv have. Douglas var i stand til at synge og sige et par dusin ord. 32 år efter filmen, i 2002, fik Douglas meget opmærksomhed i den svenske presse, da myndighederne overvejede at aflive ham, da hans ejer ikke havde formaliteterne i orden.  En anmodning om at lade Douglas leve bestod af over 50.000 underskrifter, herunder én fra skuespillerinden Inger Nilsson, der spillede Pippi Langstrømpe i filmen fra 1970. I sidste ende fik Douglas lov at leve, efter at den oprindelige ejer i Sverige udførte det rette papirarbejde, der viste, at han blev importeret lovligt fra Brasilien i 1967.

I 2005 blev Douglas flyttet til en lille zoologisk have i Malmø, hvor han indtil 2016 boede sammen med en hun blågul ara med navnet Gojan. Tidligt i 2016 tiltrak Douglas endnu en gang de svenske mediers og senere også de tyskes opmærksomhed. De svenske myndigheder havde igen planer om at aflive Douglas på grund af burets ringe størrelse på 3 m2, hvilket de syntes var for småt og ikke tillod ham at flyve. Myndighedernes krav var en voliere på mindst 30 m2, som den zoologiske have ikke var i stand til at honorere. Dyrehavens direktør, Frank Madsen, forsøgte at få en dispensation fra reglerne, da han mente at Douglas ikke var i stand til at flyve på grund af sin meget høje alder, og at det ikke var fornuftigt at afkorte hans resterende levetid. Da myndighederne ikke var villige til at gøre en undtagelse, vendte Madsen sig til pressen og modtog snart over 100 tilbud om et nyt hjem for Douglas og Gojan. I sidste ende blev Karlsruhe Zoo i Tyskland udvalgt, og i april 2016 leverede Madsen selv Douglas og Gojan til den zoologiske have i Karlsruhe, hvor de blev mødt med en offentlig velkomstfest.

Fem måneder senere i september 2016 døde Gojan i en alder af 45 år, og den zoologiske have planlagde at parre Douglas med en anden ara.  Den nye partner blev Rubin, en 22 år gammel lyserød hunara, der ankom i oktober samme år.  Douglas døde af alderdom i Karlsruhe Zoo den 23. februar 2019, 51 år gammel.

Kildehenvisninger

Pages with unreviewed translations
Berømte dyr
Papegøjer

Douglas (papegøje)


The year 1641 in science and technology involved some significant events.

Medicine
 Nicolaes Tulp's Observationes Medicae is published in Amsterdam.

Technology
 The sealed thermometer is developed with Ferdinand II, Grand Duke of Tuscany, using a glass tube containing alcohol, which freezes well below the freezing point of water.
 Samuel Winslow is granted the first patent in North America by the Massachusetts General Court for a new saltmaking process.

Births
 March – Menno van Coehoorn, Dutch military engineer (died 1704)
 July 30 – Regnier de Graaf, Dutch physician and anatomist who discovered the ovarian follicles, which were later named Graafian follicles (died 1673)
 September 26 – Nehemiah Grew, English botanist and physician who made some of the early microscopical observations of plants (died 1712)

Deaths
 January 3 – Jeremiah Horrocks, English astronomer (born 1618)
 March 8 – Xu Xiake, Chinese explorer and geographer (born 1587)
 July 5 – Simon Baskerville, English physician (born 1574)
 Guy de La Brosse, French physician and botanist (born c. 1586)

References

17th century in science
1640s in science

1641 in science


منشية العمار إحدى قرى مركز طوخ التابع لمحافظة القليوبية بجمهورية مصر العربية.

السكان
بلغ عدد سكان منشية العمار 4,337 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضاً
قائمة قرى محافظة القليوبية

مصادر

قرى طوخ

منشية العمار


El término arroyo Tres Cruces puede referirse a:

Arroyo Tres Cruces: curso de agua argentino.
Arroyo Tres Cruces: curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Tacuarembó.
Arroyo Tres Cruces Grande: curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Artigas.
Arroyo Tres Cruces Chico: curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Artigas.

Arroyo Tres Cruces


Moxie, un trimaran de compétition, lancé en 1979
 Moxie, un film américain sorti en 2021
 MOXIE, acronyme de Mars Oxygen ISRU Experiment, un instrument scientifique présent sur le rover
 Moxie Marlinspike, un cryptographe, chercheur en sécurité informatique et entrepreneur américain

Moxie


زافودوسبينسكويي  هي مدينة في مقاطعة سفيردلوفسك أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1429 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة سفردلوفسك

زافودوسبينسكويي (سفيردلوفسك)


Toner (eng. toner), u računalstvu i tiskarstvu, je praškasta boja kojom se ostvaruje ispis laserskim pisačem ili kserografskim fotokopirnim strojem. Sastoji se od čestica veličine od 5 do 30 μm. Toner može biti jednokomponentan (veće čestice, a manja kvaliteta ispisa) ili dvokomponentan, predviđen za nadopunjavanje ili u jednokratno uporabivu spremniku, a iznimno i tekuć s vrlo finim česticama (i do 1 μm), visoke kvalitete ispisa, ali složene izvedbe samoga pisača. U širem smislu, tonerom se kadšto smatra i boja za ostvarivanje ispisa drugim pisačima, na primjer tinta za tintne pisače (otopina koloranata ili disperzija pigmenata u vezivu), ili boja za sublimacijske pisače (boja na polimernom filmu).

Izvori

Vanjske poveznice

Izlazne jedinice
Tiskarstvo

Toner


Wendy Kesselman () este o dramaturgă americană.

Biografie
Wendy Kesselman s-a alăturat Actors Theatre of Louisville în 1980. Ea locuiește în Wellfleet, Massachusetts.

Premii
Ea a câștigat în 1981 Premiul Susan Smith Blackburn pentru piesa de teatru My Sister in this House.

Lucrări
 Becca, 1977
 , 1980
 Merry-Go-Round, 1981
 , 1981
 I Love You, I Love You Not, 1982
 , 1982
 Cinderella In A Mirror, 1987
 The Griffin, And The Minor Cannon, 1988
 A Tale Of Two Cities, 1992
 The Butcher's Daughter, 1993
 The Diary Of Anne Frank, 1997 (adaptare)
 The Last Bridge, 2002

 The Black Monk, 2008
 Olympe And The Executioner

Scenarii de film
 I Love You, I Love You Not, 1997
 Sister, My Sister, 1994

Recenzii
My Sister in This House a lui Wendy Keselman începe ca o satiră rece și neagră a vieții burgheze provinciale, se transformă în povestea macabră a unei iubiri homosexuale incestuoase și se termină cu o explozie a violenței în stil Grand Guignol. Dacă această piesă vi se pare inconfortabilă chiar așa este și așa vrea să fie. Subiectul domnișoarei Kesselman este represiunea - socială, sexuală, religioasă și politică - și devastarea pe care o provoacă victimelor sale. Sentimentele autoarei sunt atât de puternice încât ea va da foc teatrului dacă asta e ceea ce este nevoie pentru ca publicul să-i observe punctul de vedere.

Note

Legături externe
 Wendy Kesselman, doollee
 Charlie Rose Interview
 "Making Young Audiences Think: The Case for Playwright Wendy Kesselman", Lowell Swortzell, Youth Theatre Journal, v3 n4 p3-5 Spr 1989

Nașteri în 1940
Dramaturgi americani
Guggenheim Fellows
Oameni în viață

Wendy Kesselman


Pietro Nardini (født 12. april 1722 i Livorno, død 7. maj 1793 i Firenze) var en italiensk violinist og komponist, der virkede i overgangsperioden mellem barokken og wienerklassikken og arbejdede inden for begge stilretninger.

Biografi
Nardini studerede musik i fødebyen Livorno, og han blev senere elev af Tartini i Padua. Herfra rejste han til Tyskland, hvor han blev optaget i hofkapellet i Stuttgart, og han var 1753-67 soloviolinist og fra 1762 dirigent samme sted. Han sagde i 1770 sin stilling op for at blive hofkapelmester hos storhertug Peter Leopold af Toscana.

Som violinist var Nardini beundret af blandt andre Leopold Mozart. Som komponist skrev Nardini koncerter og sonater for violin, trios, kvartetter osv. Han er ikke kendt som en fremragende komponist, men dog anerkendt for velklingende melodier og for melodier, der er velegnede som øvemateriale til teknik. Blandt hans mest kendte kompositioner er en sonate i D-dur samt en koncert i E-mol.

Som ven af Leopold Mozart mødte Nardini Wolfgang Amadeus Mozart på dennes første rejse til Italien og fulgte med i dennes forsøg på at finde en egnet stilling 1770-71. Han mødte også den bøhmiske komponist Václav Pichl. Nardini var læremester for Bartolomeo Campagnoli og Thomas Linley den yngre.

Kilder

Komponister fra Italien
Violinister fra Italien
Hofkapelmestre
Italienere i 1700-tallet
Personer fra Toscana

Pietro Nardini


Edmilson Araújo (6. siječnja 1994.) je zelenortski rukometaš. Nastupa za klub CS Minaur Baia Mare i zelenortsku reprezentaciju.

Natjecao se na Svjetskom prvenstvu u Egiptu 2021., gdje je reprezentacija Zelenortske Republike završila na posljednjem, 32. mjestu. Za reprezentaciju je 2 pogotka i to 15. siječnja 2021. protiv Mađarske, kada je njegova momčad izgubila rezultatom 27:34.

Izvori

Zelenortski rukometaši

Edmilson Araújo


Soyuz T-15 (veya Mir keşif seferi EO-01) Soyuz programı dahilinde yapılan ve mihenk noktası kabul edilen uzay uçuşu. 13 Mart 1986'da fırlatıldı. Mir uzay istasyonuna yapılan ilk ziyareti gerçekleştirdi. Kozmonotlar daha sonra Mir'den ayrılarak uzun süredir ziyaret edilmeyen Salyut 7 uzay istasyonuna geçtiler. Bu istasyonu buzlarla kaplı ve sistemleri kapalı halde buldular. İki uzay yürüyüşü gerçekleştirerek istasyonu tamir ettiler ve yörüngesini düzelttiler. Daha sonra Soyuz aracıyla Salyut 7'den ayrılıp Mir'e geri döndüler ve çalışmalarına bu istasyonda 20 gün daha devam ettiler. Böylece tarihte ilk kez bir uzaygemisi, iki uzay istasyonu arasında gidip gelmiş oluyordu. Bu görev ve uçuşların karmaşıklığı, tümünün başarıyla yerine getirilmesi, Sovyet uzay teknolojisinin yeni bir olgunluğa eriştiğinin göstergesiydi. Soyuz uzayaracı da güvenilirliğini ve yeteneklerini kanıtlamış oluyordu. Soyuz T-15 mürettebatı, bu uçuşta uzayda bir yıldan fazla kalan ilk kişiler oldular.

Soyuz T-15 mürettebatı iki kişiden oluşmaktaydı:
 Leonid Kizim (3. uzay uçuşu)
 Vladimir Solovyov (2. uzay uçuşu)

Bu görev, Soyuz T modeli uzayaracının son uçuşu oldu. Sonraki uçuşlarda yeni Soyuz TM modelleri kullanıldı.

T-15

Soyuz T-15


ලෝකයේ බහුතරයක් පිරිස මේ මොහොතේ පවතින සමාජ ක්‍රමය ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය  ලෙස අවබෝධ කොට ගෙන සිටී ඒ බව අධ්‍යාපන ආයතන මගින්  සමාජය වෙත කාවද්දනු ලබයි

ඇත්තෙන්ම සමාජ ක්‍රමයන් පිලිබදව කතිකාව ගොඩ නැගෙන්නේ මාක්ස්වාදය කේන්ද්‍ර කොට ගෙන බව අප පිලිගත යුතුය. එහි ප්‍රධානතම පුරෝගාමීන් වනුයේ හෙගල් , මාක්ස් , එංගල්ස් ඇතුළු කණ්ඩායම් විසිනි . එහිදී ඔවුන්ගේ තක්සේරුව අනුව වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමයෙන් ඉක්බිතිව ගොඩ නැගීමට නියමිත සමාජ ක්‍රමය වනුයේ ධනවාදී සමාජ ක්‍රමයයි

ධනවාදී සමාජ ක්‍රමයේ අරටුව ගොඩ නැගෙනුයේ ශ්‍රම අතිරික්ත වටිනාකම සොරා ගැනීමෙන් සිදු කරනු ලබන ප්‍රාග්ධන සමිච්ජ ගත කරණයයි මෙම සමාජ ක්‍රමය ලොව පුරා සියළු සීමා මායිම් විවර කරනු ලබන අතර එය තීර්ව වනුයේ වාෂ්ප ඇන්ජිම සොයා ගැනීමෙන් පසුව

ධනවාදී සමාජ ක්‍රමයේ මූලික ලක්ෂණ හැදෑරීම උදෙසා කොමියුනිට්ස් පක්ෂයේ ප්‍රකාශනය සහ කොමියුනිට්ස්වාදයේ මූලධර්ම යන මූලික කෘති දෙක මෙන්ම කාල්මාර්ක්ස් විසින් රචිත ප්‍රාග්ධනය යන මූලික කෘතිය පරිශීලනය කිරීමෙන් හදුනා ගත හැකිය. මාක්ස් සහ එංගල්ස්ගේ විග්‍රහයන් වලට අනුව ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය තුල ගොඩ නැගෙන අර්බුධයන්ට විසදුමක් ලෙස සමාජවාදී සමාජ ක්‍රමය අතරමැදි සමාජ ක්‍රමයක් ලෙස ගොඩ නැගී කොමියුනිට්ස් සමාජ ක්‍රමයේ අඩිතාලම ගොඩ නගනු ඇති බවයි

එහෙත් අප වර්තමාන සමාජ ක්‍රමය නිසි ලෙස විමසා බලන කල එය ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය නොව " නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමය ලෙස හදුනා ගත හැකිය මෙම නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ මූලික ලක්ෂණය වනුයේ ප්‍රාග්ධන සමුච්ජ ගත කරනුයේ ශ්‍රම අතිරික්ත වටිනාකම මත නොව  එහි මූලික උපකරණය වනුයේ යුද්ධයයි. නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමය තුලින් මිනිසුන් බෙදා වෙන් කිරීම තව තවත් තීර්ව කරනු ලබයි

ඒ අනුව නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමය තුල මිනිසුන් ජාති , කුල , ආගම ,කලාපීය  සුදු , කලු  ආදී එකී නොකී සමාජ , ආර්ථික , දේශපාලන ,සංස්කෘතික ආගමික සංස්ථාවන්ට ගාල් කරනු ලබන අතර මානව සමගිය සුනු විසුනු කරනු ලබයි එහෙත් ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය තුලදී අපේක්ෂා කරනු ලැබුවේ  පංතිමය බෙදීමකි ධනවාදයේ උච්ච අවධිය වන විට  පංතිමය බෙදීම ශූන්‍යව නිර්ධන සහ ධනපති යන බෙදීම සමාජය තුල ස්ථාපිත වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරන ලදි.

ඉපැරණි වහල් සමාජ ක්‍රමය තුල වහලා තමන් වහලෙකු වග නොදන්නා අතර නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමය තුල ජීවත් වන වහලාද තමන් වහලෙකු වග නොදන්නා කම ඉපැරණි වහල් සමාජ ක්‍රමයේ සහ නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ අනුගත ලක්ෂණයකි

ඉපැරණි වහල් සමාජ ක්‍රමයේ වහලා යදම් වලින් බැද තබන ලද අතර නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ වහලා ජාතිය , ආගම , කුලය වර්ණය මෙන්ම කලාපීය යන සමාජ යදමින් බැද තබා ඇත මේ අනුව ඉපැරණි වලා බැද තබන ලද යදම් දර්ෂණය වූ අතර නූතන වහලාගේ යදම් පියවි ඇසට දර්ෂණය නොවීම මෙම සමාජ ක්‍රමයන් දෙක තුල පවතින වෙනස්කමයි

"මා මෙයින් ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය ශිෂ්ට සමාජ ක්‍රමයක් දක්වා ඔසවා නොතබමි. එහෙත් සැබෑ ධනේෂ්වර සමාජය අශිෂ්ට වන්නේ අතිරික්ත ශ්‍රමය "උඹලා අපෙන් හොරා කනවා නොවේදැයි" ප්‍රස්න කිරීමට තරම් මානව සමාජය දියුණු වේ යැයි උපකල්පනය කළ නිසා ය. ප්‍රාග්ධනය විසින් සියළු චීන මහා ප්‍රාකාර බිඳ හෙළනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළේ ගෝත්‍රික , වහල් , වැඩවසම් ක්‍රමයන්, ලෝකයේ අධිපති මතවාදී තලයේ දී අහෝසි වනු ඇතැයි යන්න පිහිටා ඇති කරගත් උපකල්පනයන් ඔස්සේ විය යුතුය."

මාගේ තේරුම් ගැනීමට අනුව අප මේ ගත කරමින් සිටින්නේ "නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයක් " ය යන්න මා දරන අදහස වේ. මා එවැනි අදහසකට එළැඹෙන්නේ ඇයි ද යන්න ඔබ සැම ඉදිරියේ පැහැදිලි කළ යුතු වන්නේ ය. සමස්ථයක් ලෙස බොහෝ සංකල්ප ( දේශපාලන , සමාජ , ආර්ථික ) න්‍යායාත්මක පදනමින් ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක පදනම්ව  බිහිව ඇති බව අවධාරණය කරමින්, එම මූලික සංකල්පය හා එකග නො වීමේ මූලික පදනම් ඔබ අභිමුව තැබිය යුතුව ඇත .

ඇයි මා මේ සමාජ ක්‍රමය ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක් ලෙස පිලි නොගන්නේ ?
එම ප්‍රස්තුතයට පිවිසීමට අප ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක පිහිටිය යුතු මූලික සංකල්පයන් පිළිබදව  සියුම් වටහා ගැනීමක් ඇති කර ගත යුතු ය.

ධනේෂ්වර සමාජයක පිහිටිය යුතු මූලික සංකල්ප මොනවාදැයි විග්‍රහ කිරීමට යාම මෙම ලියැ විල්ලේ අරමුණ නොවන  අතර මා මෙහි දී සලකා බලනුයේ  මූලික සංකල්පයන් මත පදනම්ව මේ පවතින සමාජ ක්‍රමයේ ක්‍රමික විකාශනයත් පදනම් කොට ගෙන වර්තමානය වන විට ක්‍රමයක් ලෙස පසුවන සමාජ අවධිය  පිලිබඳ සරළ චිත්‍රයක් ගොඩ නඟා ගැනීමට යි.

සමස්ථයක් ලෙස ලෝකයේ උපරි ව්‍යුහයේ මානව තාක්ෂණික පද්ධති (මාර්ග, ප්‍රවාහන ඇතුළු මිනිසා වර්තමානයේ භාවිතා කරන තාක්ෂණික මෙවළම් )  ටික අයින් කොට බැලූ කල සමස්ථ ලෝක පද්ධතිය පුරාම වෙලා ගෙන පවතින්නේ ගෝත්‍රික ,වහල් සහ වැඩවසම් සමාජයන් හී මූලයන්ය.

ඕනෑම දියුණු තත්වයක දී එවැනි මූලයන් තිබිය හැකි යැයි යමෙකුට තර්ක කළ හැකි උව ද ඒවා බහුතර සමාජයන් හී  අධිපති තත්වයේ පැවතීම සරළ කොට තැකිය නො හැකි ය.

සිංගප්පූරුවේ ඇතුළු බොහෝ රටවල තවමත් දණ්ඩණ ක්‍රමවේදයක් ලෙස කස පහර ලබා දීම නෛතිකව පිළිගැණීම සමස්ථ මානව සංවර්ධනයේ සමාජ තත්ත්වය පිළිබිඹු නො කරන්නේ යැයි කිව හැකි ද ? තර්ක කළ හැකි ද ?

ආගමේ නාමෙන් ගෙළ සිඳ කදින් වෙන් කරන ලද, හිස කෙස් වැටියෙන් ඉහලට ඔසවා වීරත්වය ප්‍රදර්නය කරන මිලේච්ඡ මිනිසුන් බහුතරයක් වෙසෙන්නේ නම්, එම බහුතර සමාජ පද්ධතිය තුල ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රමය ධනවාදී වන්නේ කෙසේද ?

මා මෙයින් ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය ශිෂ්ට සමාජ ක්‍රමයක් දක්වා ඔසවා නොතබමි. එහෙත් සැබෑ ධනේෂ්වර සමාජය අශිෂ්ට වන්නේ අතිරික්ත ශ්‍රමය "උඹලා අපෙන් හොරා කනවා නොවේදැයි" ප්‍රස්න කිරීමට තරම් මානව සමාජය දියුණු වේ යැයි උපකල්පනය කළ නිසා ය. ප්‍රාග්ධනය විසින් සියළු චීන මහා ප්‍රාකාර බිඳ හෙළනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළේ ගෝත්‍රික , වහල් , වැඩවසම් ක්‍රමයන්, ලෝකයේ අධිපති මතවාදී තලයේ දී අහෝසි වනු ඇතැයි යන්න පිහිටා ඇති කරගත් උපකල්පනයන් ඔස්සේ විය යුතුය. මෙවැනි තවත් නිදසුන් බොහෝමයක්  ලෝකය තුලින් දැකීමට මතු පිටින් ක්‍රියාත්මකව පවතී. බොහෝ රටවල , කලාපවල යුධ වදිමින් ලක්ෂ ගණනින් මිනිසුන් මරා ගනිමින් සිටී. ලිංගික වහලුන් ලෙස තවමත් කාන්තාවන් විකුණන සමාජ තත්වයන් මිහිපිට පවතී. ලොව වෙසෙන බහුතර මිනිසුන්ට තවමත් මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් අහිමිව ඇත.

මගේ අදහසට අනුව නම් මේ සියවස් ගණනක් තුල ක්‍රියාත්මක ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමය ක්‍රමික විකාශනයකට ලක් වූයේ නම්, මේ වන විට ලෝකයේ කිසිම සමාජයක , සමාජ පද්ධතියක ඔවුන්ගේ අධිපති මතවාදයන් , ගෝත්‍රික , වහල් වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමයන්ගේ සමාජ තත්වයෙන් ඉතා ඉහල සමාජ තත්වයක පිහිටිය යුතුය.

බොහෝ අයගේ වටහා ගැනීමට අනුව ධනේශ්වර සමාජ ක්‍රමය නිරන්තර අර්බුදයන්ට ලක් වේ. එය සැබෑවකි. ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමය නිරන්තර සමාජ අර්බදයන්ට ලක් වන්නේ ප්‍රාග්ධන සමුච්ඡගත කරනය නිසාවෙනි.

එවැනි අර්බුදයන් පවතින විට එය ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයට ප්‍රශ්නයක් වන්නේ සමස්ථ ආර්ථික ක්‍රියාවලියම ජාල ගතව පවතින බැවින් ලෝකයේ කොයි මුල්ලක හෝ ගැටුමක්  පවතින්නේ නම්, එය වහ වහා සමනය කරනුයේ ධනේෂ්වර සමාජයේ ගැටුම් අවමව පවත්වා ගැනීම සමාජ ක්‍රමයක් ලෙස ලබන දියුණුවක් වශයෙනි.

නමුත් ලෝකයේ පවතින බොහෝ ගැටුම්වල මූලයන් ගෝත්‍රික, වහල් , වැඩවසම් මූලයන් ගන්නේ නම් ඒ පිළිබදව මෙම සමාජ ක්‍රමය ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක් යයි තක්සේරුවක සිටින අය නැවත සිතා බැලිය යුතු බවයි මාගේ අදහස.

ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක පවතින අර්බද සහ මෙම අර්බුදයන් එකක් කොට නො සැලකිය යුතු බව යි මගේ අදහස. වාස්ථවික සමාජ අර්බුද සහ ධනේෂ්වර සමාජයක අර්බුදයන් අතර විශාල පරතරයක් පැවතිය යුතු ය යන්න මාගේ අදහස යි.

ධනේෂ්වර සමාජයේ උච්ඡ අවධියේ ගැටුම වන්නේ අතිරික්ත ශ්‍රම වටිනාකම අනුව සාධාරණය ඉෂ්ඨ කරනු ! යන්නයි. නියම ධනපති සමාජ ක්‍රමයක ධනපතියන් ඊට එකඟ නො වන්නේ ඔවුන්ගේ පැවැත්ම අතිරික්ත ශ්‍රම වටිනාකම මත පදනම්ව පවතින නිසාවෙනි.

ලෝකය පුරා පවතින ගෝත්‍රික , වහල් , වැඩවසම් මූලයන් හී පිහිටා පවතින අර්බුධයන්,ධනේෂ්වර අර්බුධයන් සේ වටහා ගැනීම  අපගේ පමණක් වැරදීමක් නොව මතු පරම්පරාවටම කරනු ලබන වැරැද්දක්ද වන්නේය  එබැවින් අප මේ අර්බුධයන්ගේ අර්බුධයන් ගවේශණය කළ යුතු වන්නේම ය.

මෙතුවක් මා විසින් ප්‍රස්තුතයට නැගුවේ ව්‍යවහාරික ලෝකය තුල උපරි ව්‍යුහයේ පවතින අර්බුධයන්ගේ මූලයන් ස්මතු කොට ගැනීම වෙනුවෙනි

ඒ හා සාපේක්ෂව නැගෙණහිර සිට බටහිර පරාෂයක් පුරාවට විහිදී ඇති දේශපාලනයේ පවතින අශිෂ්ඨ සමාජ ක්‍රමයන් හී ගැබ්ව පවතින බවක් නොපෙනේද ?

ධනේෂ්වරයේ මුදුන් මල් කඩ විදියට බොහෝ අය හිතන් හිටපු අමේරිකාවේ ට්‍රම්ප් සම්ප්‍රාප්තිය පිළිබදව අද බොහෝ අය මුනිවත රකිති. දියුණු යැයි කියන්නා බටහිර රාජ්‍යයන්ගේ සිට ආසියාවේත් , මැදපෙරදිග කලාපය මෙන්ම ලෝකයේ බොහෝ කලාප වලත් මතු පිටට පැමිණ ඇත්තේ දියුණු ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමයක මිනිසුන්ගේ සමාජ ප්‍රශ්න නො වන බවට තවත් බොහෝ නිදසුන් සපයා ගත හැකිව තිබේ.

මේ වන විට ලෝකයේ බොහෝ කලාපවල මිනිසුන්ගේ සමාජ සංවර්ධනය සලකා බලන කල උසස් සමාජ ජීවන පද්ධතියක් ගත කරනුයේ ඉතාමත් අතලොස්සක් වූ භූමි භාගයක වෙසෙන මිනිසුන්  පිරිසක් පමණි. එහෙත් ඔවුන්ට ද ඒ සදහා විශාල ශ්‍රමයක් , පරිශ්‍රමයක් දරන්නට සිදුව තිබේ.

ඔවුන් , ඔවුන්ගේ දෛණික පැවැත්ම උදෙසා කාර්ය බහුල වී ඇති තත්වය තුල, සමාජ කතිකාවක් උදෙසා ඇත්තේ සීමිත ඉඩ කඩකි. ඒ ඉඩ කඩින් වැඩි පිරිසක් වැය කරන්නේ තමන්ගේ පෞද්ගලික සතුට වෙනුවෙන්ය.

එවන් ඉහල මිනිසුන්ට ද (බහුතරයකට ) තවමත් නිවරදි මානව නිදහස භුක්ති විඳීමට ඉඩක් ලැබී නොමැත්තේය. ඉන් බහුතරය ඒ සිස්ටම් එක මඟින් සිර කොට තිබෙන්නේය.

ධනේෂ්වර සමාජයේ ඉහල අවධියේ දී මිනිසුන් අනෝමීයත්වයට පත් වන බව සැබෑවකි. එයට මූලික වනුයේ කර්මාන්ත ශාලාව තුල තම කායික,  මානසික ශක්තිය අන්තයටම වැය කරන නිසාවෙනි. එම අනෝමීයත්වය කෙතරම්ද  යත් පුද්ගලයා තමා පිළිබඳ හැගීමක් ඇති වන්නේ භහිශ්‍රාවීය කටයුතු වල දී යැයි සලකණු ලබයි. ඒ ධනේෂ්වර සමාජයක දී මිනිසුන් තමා තමාගෙන් පවා විතැන් වීම සිදු වන්නේ තම ජීවිතය කර්මාන්ත ශාලාව තුල දිය කර හරින බැවිනි. එවන් තත්වයක් තුල හට ගන්නා සමාජ අධිපති ගැටුම් වන්නෙ චේතනය වැඩි කර ගැනීම , උපරිම දෛනික වැඩ කාලයක් පවත්වා ගැනීම වැනි කරුනු පදනම්ව උවද, මේ වන විට ලෝකයේ බහුතර කලාපවල  මිනිසුන්  පත්ව ඇත්තේ වෙනත් ප්‍රශ්න උදෙසා තම කාලයෙන් වැඩි කාලයක් මිඩංගු කිරීම උදෙසාය.

ඒ අතර බහුතර කලාපවල මිනිසුන් ගෝත්‍රික  සමාජ  ක්‍රමයේ මූලයන් හා ගැට ගැසුනු වර්ගවාදී , ජාතිවාදී ,ආගම්වාදී ගැටුම්වලට මැදිව සිටින්නේය. එය මේ නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ මූලික ලක්ෂණයකි. එසේ නො වන්නට වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමයෙන් පසුව මෙම සමාජ ක්‍රමය ගත කොට ඇති කාල වර්ෂයන්ට අනුව මේ වන විට ලෝකය පුරා ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රම මුල් බැස ගැනීමට අවැසි කාලයටත් වඩා කාලයක් ගත කොට හමාරය. එහෙත් අවාසනාවකට මෙම පවතින සමාජ ක්‍රමය ධනේෂ්වර  සමාජ ක්‍රමය යැයි කිසි සේත් පිළිගත නො හැකි  කරුනු කාරණා බොහෝමයකි.

පවතින කරුණු අනුව මෙම සමාජ ක්‍රමය ඉතා සීමිත ( පවුල් විස්සකට අඩු යැයි තක්සේරු කළ හැකි ) පවුල් පිරිසකගේ ග්‍රහණයට නතුව වසර පන්සීයකට නො අඩු කාලයක් ගත කොට තිබේ . එම පවුල් පැලැන්ති විස්සෙන්  පවුල් දහ තුනක් පමණ මේ වන විට හඳුනාගෙන තිබේ . තිරයේ පසු පස සිට සමස්ථ  ලෝකය තුල  ක්‍රියාත්මක වන්නේ ඔවුන්ගේ  සැලසුම් නම් , යතාර්ථය ලෙස දකින බොහෝ දෑ ඔවුන්ගේ නිර්මිතයන් නම්,  මෙය ක්‍රමික විකාශනයට ලක් වන භෞතිකයක් නොවේ නම් , භෞතිකය ලෙස  දකින දෑ නිර්මිතයන් නම් මෙම සමාජ ක්‍රමය මෙන්ම ලොව පුරා පවතින සමාජ පද්ධති හැදෑරීම් තුලින් ගොඩ නගා ගන්නා ලද බොහෝ න්‍යායන් ගේ පාරිශුද්ධත්වය  යළිත් පිරික්ෂා කොට බැලිය යුතු නොවන්නේද ?

පවුල් විස්සකට අඩු පෙලපත් සමූහයක් විසින් වසර හාර පන්සීයක් ලෝකයේ පාලනය හොබවයි නම් ඒ පිලිබදව සමාජ ක්‍රමයේ වෙනසක් උදෙසා කටයුතු කරනු ලබන , ඒ වෙනුවෙන් දේශපාලනික උපාය උපක්‍රම සොයන ක්‍රියාශීලීන් මේ පිළිබදව ගැඹුරින් සලකා බැලිය යුතු බවයි මාගේ අදහස. මන්ද යත් මෙම පවුල් සමූහයන් විසින් ලෝකයේ කුමන කලාපයේ යුද්ධය පවත්වා ගෙන යනු ලබන්නේ දැයි , කුමන කලාපයේ සාමය පවත්වා ගෙන යනු ලබන්නේදැයි තීරණය කරනු ලබන්නේ නම් අප අත් විඳින , අත් දකින භෞතිකය පූර්ණ සැළසුම් සහගත නිර්මිතයක් නම්, එම නිර්මිත භෞතිකය මත පිහිටා එළැඹෙන නිෂ්චයන් වැරදි  සහගත  වන බැවිනි. මෙවැනි සැළසුම් සහගත භෞතිකයක් ලෝකය තුල පවත්වා ගෙන යනු ලබන්නේ නම් එම සමාජ ක්‍රමය ධනවාදී සමාජ ක්‍රමයක් ලෙස අප තව  දුරටත්  පිලිගත යුත්තෝ වෙමුද ? මෙවැනි සමාජ තත්වයක් වසර පන් හය සීයක් පුරාවට ඉතා සීමිත පවුල් කීපයක් විසින් පවත්වා ගෙන  යනු ලබන්නේ කෙසේ දැයි බොහෝ දෙනෙකුට විමතිය දනවන කරුණක් බව සැබෑවකි එසේම මෙම යතාර්ථය මෙතුවක් කලක් ලොවට සගවා තබා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකි වන්නේ කෙසේදැයි යන්න ද උභතෝකෝටිකයකි. එහෙත් ඒ පිළිබදව සරළ යතාර්ථය නම් ඔවුන් ,සියළු දැණුමේ ද , දැණුම නිෂ්පාදනය කරනු ලබන ආයතනවල ද , දැණුම සහ ප්‍රවෘත්ති නිෂ්පාදනයේ ද , ඒවා බෙදා හරිනු ලබන ආයතනවල ද හිමිකාරීත්වය හොබ වනු ලබන්නේ ඔවුන් වීම තුල මෙතුවක් කලක් මෙම යතාර්ථය ලොවට වසන් කොට පවත්වා ගෙන යාම උදෙසා ඔවුන් පොහොසත්ව ඇත.

සියළු සංනිවේදන ජනමාධ්‍ය හසුරුවන්නේ ඔවුන්.  ඒ තුලින් ලොවට සපයන තොරතුරු සහ පණිවිඩ ඔවුන්ගේය, සියළු දැණුම් සීමාවන් තීන්දු කරන්නේ ද ඔවුන් විසින්ය. එසේ නම් මේ කතා කරනු ලබන තොරතුරු ලොවට විවර වනුයේ කෙසේදැයි තවකෙකුට ප්‍රශ්නයක් පැන නගින්නේ නිතැතිනි. එසේම මේ තත්වය අවබෝධ කොට ගත් , ඒ ගැන කතා කළ බොහෝ උගතුන් , බුද්ධිමතුන්, කලා කරුවන්ට අත් වූයේ අකල් මරණයන්ය ඒ අතර  ජෝන් එෆ් කෙනඩි  , බොබ්මාලේ හා මයිකල් ජැක්සන් ඇතුළු  ලොව ප්‍රසිද්ධ බොහෝ පිරිසකගේ ඉරණම තීන්දු වූයේ අවාසනාවන්ත ලෙසටය.

එසේ උවද අන්තර්ජාලය ඔස්සේ සමාජ මාධ්‍ය හරහා මේ තොරතුරු යම් ප්‍රමාණයක් කාන්දුව පවතී. එසේ සමාජ ගත වූ තොරතුරු මත පදනම්ව,  මා මෙම සමාජ ක්‍රමය නැවත කියවීමේදී මාගේ වැටහීම මෙම සමාජ ක්‍රමය සමපාත වනුයේ ධනේෂ්වර සමාජ ක්‍රමය ලෙසට වඩා නූතන වහල්  සමාජ ක්‍රමයක් ලෙසටයි .

මා මෙම ලිපිය ලිවීම තුල මාගේ මූලික සමාජය වගකීමක් ඉටු කර හමාර වන්නේය . මා විසින් මතු කරන ලද මෙම පවුල් හවුලේ ලෝක පාලනය පිළිබදව අවම වශයෙන් දහ පහලොස් දෙනෙකු නැවත සිතා බලන්නේ නම් ඒ පිළිබදව කතා බහක නියැලෙන්නේ නම් ඒ මා  ඉටු කළ කාර්යයේ ඉහල ප්‍රථිඵලයයි.

එබැවින් මා මේ මතු කරනු ලබන රහසිගත ලොව පාලන කතිකාව ලාංකීය දේශපාලනය තුල පිලි ගැනීමට හෝ බැහැර කොට  ගමන් කිරීමට සිදුවන්නේය . එනම් ලාංකීය දේශපාලන භූමිය තුල මෙතන් පටන්  යම් අවකාශයක් හිමි කර ගනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරමි .

වමේ දේශපාලනය තුල විසංවාදී දේශපාලනයේ නියැලෙන  කිසිදු ව්‍යාපාරයකට මා මෙහි මතු කරනු ලබන කාරණය මගහැර ඉදිරියට යා නො හැකි වන්නේය . මින් ඔබ්බට ඔවුන් මේ පිළිබදව තව දුරටත් අධ්‍යයනය කළ යුතු වන්නේය , කරුණු රැස් කළ යුතු වන්නේය. මෙවැනි සමාජ තත්වයක අප ජීවත් වන්නේය හෝ මෙය සලකා බැලියුතු කරුණක් නොවන්නේය යන අන්ත දෙකින් එකක පිහිටුවා මිස ඔවුන්ට ඉදිරියට යා නොහැක්කේය. නොමැති නම් මෙතුවක් ඔවුන් කර ගෙන ආ ලෙසට  එක තැන ලැගීමට සිදු වනු ඇත්තේය.

මෙහි ප්‍රධාන ප්‍රස්නය මුණ ගැසෙන්නේ ඉන් අනතුරුවය . මෙම අදහස බැහැර කොට ගමන් ගන්නා උදවියට කිසිදු ගැටළුවක් , අපහසුතාවයක් නොවන නමුත් මේ පිලිබදව සලකා බලන අය , මේ පිලිබඳව සොයා බලන අය, මෙහි යම් සත්‍යතාවයක් පවතින්නේ යැයි  අවබෝධ කර ගනු ලබන්නේ නම් ,ඔවුන්ට වත්මත් සමාජ කියවීම පිළිබදව නව මානයකට පිවිසීමට සිදු වනු ඇත්තේය. සමජය පිළිබදව අළුත් චිත්‍රයක් මවා ගැනීමට සිදු වනු ඇත්තේය .

ඔබ , අප සියල්ලන් මෙම නව වහල් භාවය අවබෝධ කර ගනු ලබ්න්නේ නම්, බහුතර මිනිසුන් මෙම වහල්භාවයෙන් මිදීම උදෙසා පෙරට එනු  ලබන්නේය

පැරනි වහල් සමාජ ක්‍රමය තුල දී යකඩ දැම්වැල් , සහ කස පහර ලබා දීම මගින් වහලුන් පාලනය කළ නමුත් මෙම නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ වහල් හිමියන්  විසින් අනුගමනය කරනු ලබන්නේ ඊට ඉදුරාම වෙනස් ක්‍රමවේදයන් ය. නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ බහුතර පාලන මෙවලම් සකස් කොට ඇත්තේ ඉතාමත් සූක්ෂම අයුරකින් බව මාගේ අවබෝධයයි. ඔවුන් සතු බැංකු ජාලය හරහා ලෝකයේ සියළුම වටිනාකමකින් යුතු බහුතර භෞතික සම්පත් අත්පත් කර ගනිමින් සිටී . අවි නිෂ්පාදන ආයතනයන් වෙත මුදල් පොම්ප කරමින්  අවි නිෂ්පාදනය ඉහල නංවන අතරම සමාජ තලයන් හී මතාවාද සහ ගැටුම් ඇති කරමින් ඒ සමාජයන් වෙත අවි මිල දී ගැනීම උදෙසා ණය ලබා දෙමින් සිටී. ගැටුමේ දෙපාර්ෂවයන් විසින් ඔවුන්ගේ පැරැන්නන් විසින් ඉදිකළ , ගොඩ නැගූ බහුතර භෞතික සාධකයන් යුද්ධයේ නමින් විනාශ කළ පසු නැවත් ගොඩ නැගීම උදෙසා ද, ණය ලබා දෙනු ලබයි.

මේ නූතන යැයි කියා ගන්නා ලෝකයේ බහුතර ගැටුම් හී මූලයන් දෙස උවමනා වෙන් බලන්නේ නම් ඒ ගැටුම් මූලයන් හී බහුතරය , ජාති , වර්ණ , කුල , පාට , පක්ෂ , ආගමික,දේශසීම වැනි ගෝත්‍රික සහ වැඩවසම් මූලයන් බව අවබෝධ වනු නිසැකය.

නූතන වහල් හිමියන් විසින් යම් සමාජ පද්ධතියක ඇති කරනු ලබන ගැටුම් මගින් එම සමාඡය පාලනය කිරීමක් කරනු ලබනවාත් සමගම තම බැංකු පද්ධතිය තව , තවත් තර කර ගනු ලබන්නේය. එම සමාජ පද්ධතියේ අවුරුදු සිය දහස් ගණනක කාලයක් පුරාවට ගොඩ නගා ගෙන තිබූ භෞතික වටිනාකමකින් යුතු දෑ ඉතා කෙටි කාලයකින් තම බැංකු පද්ධතිය වෙත උරා ගනු ලබන්නේය . යම් සමාජ පද්ධතියක ගැටුමක් හට ගන්නා මූලික අවධියේම එම සමාජයේ ධනය  හිමි කර ගෙන සිටින පංතිය එම භූමියෙන් ඉවත් වන්නේ තමන් ගොඩ නගාගත් ඒ භෞතික වටිනාකමකින් යුතු දෑද සමගිනි. ඒවා සුරක්ෂිත කරනුයේ බැංකු පද්ධතිය තුලිනි. මේ ආකාරයට බෙදා පාලනය , අත්පත් කර ගැනීම සහ නතු කර ගැනීම  එකම චක්‍රයක් තුල බහුවිධ ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වීමක් නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමයේ මූලික ලක්ෂණයක් ලෙස  අවබෝධ ක‍ොට ගත හැකිය.

මෙම නූතන වහලුන් බැද දමා ඇත්තේ නූතන තාක්ෂණ මෙවලම් මගිනි. මෙම නූතන තාක්ෂණ මෙවලම් අත් පත් කරගන්නා සාමාන්‍ය මිනිසා යනු මනසින් වැඩි වශයෙන්ම ගෝත්‍රික සහ වැඩවසම් මූලයන් හී පදනම්ව ගොඩ නැගූවෙකි.

රට , ජාතිය ,ආගම ,වර්ණය , කුලය ආදී වැඩවසම් සහ ගෝත්‍රික මූලයන් තුලින් ඔවුන් වෙලා පවතී  වහල් හිමියන් විසින් ඒ ප්‍රථමික මිනිසා පවත්වා ගැනීම උදෙසා  ජනමාධ්‍ය,අධ්‍යාපනය, ක්‍රීඩාව  ආදී හස්තයන් යොදා ගනු ලබයි.

එහෙත් අප අධෛර්යට පත් නොවිය යුතු සාධනීය පැත්තක් ද ඇත. එනම් මේ වන විට ක්‍රමයෙන් යුරෝ නම් ජාතියක් ගොඩ නැගීම වෙනුවෙන් අත්තිවාරම් වැටෙමින් පවතී. එය තවත් පුළුල් වෙමින් යුරෝසියා නම් වූ සංකල්පයක් සෙමෙන් නමුත් ක්‍රමයෙන් දළු ලමින් තිබේ. අපට මෙම සංකල්පයේ පිහිටා වමේ කාර්ය භාර්ය කුමක්දැයි වටහා ගැනීම වඩාත් යෝග්‍ය වන්නේ යැයි මාගේ යෝජනාවයි. අද දවසේ අපගේ වමේ කාර්ය විය යුත්තේ මේ ගෝලීය මිනිසා  ගොඩ නැගීම උදෙසා බව මාගේ අවබෝධයයි . අපි එකම මිනිස් ජාතියක් යැයි අපගේ කලාපීය මිනිසාට අවබෝධ කොට ලීම මේ මොහොතේ වමේ  පරම යුතුකම වන්නේය. රාජ්‍ය තුල ගොඩ නැගෙන වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අරගලයන්ට සහය ලබා දෙන අතරේ සෑම වමේ පක්ෂයකම, සෑම වමේ කණ්ඩායමකම , සෑම වමේ මිනිසෙකුගේම කාර්ය විය යුත්තේ මේ ගෝලීය මිනිසා ගොඩ නැගීම උදෙසා අද , මේ මොහොතේ අප හුස්ම ගන්නා සමාජය තුල ක්‍රියාත්මක වීම බව මාගේ අදහසයි.

අජිත් දසනායක

නූතන වහල් සමාජ ක්‍රමය


Le Cuphead Show ! () est une série d'animation canado-américaine fondée sur le jeu vidéo Cuphead par Dave Wasson. Produite par Netflix et King Features Syndicate, la série dépeint les aventures de deux frères, Cuphead et Mugman, qui vivent dans un monde inspiré de l'âge d'or de l'animation américaine.

La série est diffusée depuis le  en tant qu'exclusivité Netflix.

Synopsis
La série se déroule dans un univers merveilleux et absurde, inspiré des dessins animés américains produits par Walt Disney Animation Studios et par Fleischer Studios dans les années 1930. Cet univers s'appelle « Les îles Inkwell ». Les personnages qui y vivent sont divers et variés : des objets, des animaux, de la nourriture, des créatures surnaturelles, légendaires, mythologiques et humanoïdes. Tout est possible ! C'est dans ce petit univers que chacun vit sa vie à sa façon. Certains sont innocents, d'autres terrifiants, mais une chose est sûre : parmi tous ces personnages, il y a l'impulsif Cuphead et le prudent Mugman. Ces deux frangins lassés de leur quotidien vont partir à l'aventure et à la chasse aux ennuis. Que ce soit des grenouilles boxeuses, une baronne cinglée, voire le Diable lui-même, n'importe qui, n'importe quoi peut se mettre en travers de leur route. Mais ils ne se laisseront pas faire...

Personnages

Personnages principaux

 Cuphead (de l'anglais cup et head, littéralement « Tête de tasse ») : tasse de couleur rouge. Personnage principal du jeu au titre éponyme, il déteste son quotidien où il ne se passe jamais rien d'excitant. Contrairement à son frère Mugman, il aime effectuer les tâches à sa manière, c'est-à-dire en fonçant sans réfléchir. Il est absurde quand il s'agit de répondre à des questions simples, et essaye de préserver son âme des griffes du Diable ;
 Mugman (de l'anglais mug et man, littéralement « Homme-mug ») : mug de couleur bleu, frère jumeau de Cuphead. Facilement influençable, il agit toujours comme une sorte de conscience pour Cuphead, beaucoup moins mature que lui. Il est paralysé par la peur lorsqu'il se fait remarquer par une grande foule et préfère reculer devant le danger. Cependant, il sait se montrer courageux, notamment lorsque le Diable tente de voler l'âme de son frère ;
 Papy Bouilloire (Elder Keetle en ) : une bouilloire très âgée. Gardien légal de Cuphead et Mugman, sa sagesse est aussi brillante que sa moustache. Fier vétéran militaire ayant reçu plusieurs décorations, il a gagné en maladresse avec l'âge. Papy Bouilloire fait faire quotidiennement des tâches ménagères à Cuphead et Mugman, mais a cependant un peu trop confiance en eux, ce qui l'oblige à subir leurs bêtises régulières. En dépit de celles-ci, il aime beaucoup ses deux enfants adoptifs.

Personnages secondaires amis
Des personnages amis de Cuphead et Mugman dans le jeu sont aussi présents dans le show :

 La Couenne (Porkrind en ) : un cochon vendeur. Dans le jeu, il permet au joueur d'acheter des armes utiles pour l'aventure. Dans le show, il est représenté comme un vendeur d'objets plus ou moins douteux. Il préfère travailler dans le plus grand secret ; c'est pourquoi il déteste que son nom soit prononcé par ses clients. Il a beaucoup de mal à supporter Cuphead et Mugman, mais fait tout de même affaire avec eux tant que ça l'arrange ;
 Quadratus : esprit emprisonné dans un puits, censé avoir réponse à tout, ne parlant qu'avec des rimes. Dans le jeu, il permet de rappeler au joueur le nombre de fois qu'il a péri. Dans le show, il avertit Cuphead et Mugman que le Diable est très puissant, mais qu'il peut être contré par un pull-over tricoté avec de la laine invisible très rare, dont il offre la dernière pelote aux garçons. Ainsi, lorsque le Diable voudra prendre de force l'âme de Cuphead, ce dernier n'aura qu'à porter préalablement le pull-over, et le Diable recevra une décharge électrique par surprise plutôt que de récupérer l'âme. La seule condition pour que le pull fasse effet est qu'il doit être tricoté par Mugman, pour preuve d'amour fraternel ; autrement le pull n'aura aucun effet ;
 Mademoiselle Calice (Miss Chalice en VO) : un calice, amie débrouillarde de Cuphead et Mugman. Dans le jeu, Calice est un esprit fantôme coincé dans une dimension astrale, mais qui peut revenir temporairement à la vie grâce à un cookie spécial. Dans le show, il semblerait qu'elle est naturellement vivante, qu'elle est capable de se transformer en fantôme quand elle le souhaite, et qu'elle utilise son charme pour obtenir ce qu'elle veut d'autrui, mais ces pouvoirs vont mettre Cuphead et Mugman dans de beaux draps.

Boss et ennemis
Bien que l'histoire du show ne ressemble pas forcément à la trame du jeu, le Cuphead Show n'hésite pas à mettre en scène certains méchants iconiques du jeu, ou bien alors des gentils du jeu qui retournent leurs vestes et deviennent méchants dans le show :

 Le Diable (The Devil en VO). Contrairement au jeu où il se montre sérieux et possède un grand casino, il est représenté de manière comique et exagérée dans le show, ce qui ne l'empêche pas d'être menaçant quand il le veut. N'ayant pas de casino, il utilise d'autres moyens pour voler des âmes, comme le carnaval vu dans l'épisode 1, composé d'attractions qui aspirent l'âme de ceux qui perdent. Quand ce n'est pas pour voler des âmes, c'est pour semer la pagaille de temps en temps en ville. Roi de l'Outremonde, obsédé par les âmes, il est son propre patron. Il est entouré de différents sbires, comme un gros diablotin violet nommé Henchman, des démons plus loufoques les uns que les autres, les Cavaliers de l'Apocalypse, ou bien de nombreuses versions miniatures de lui-même, qui travaillent sans arrêt pour lui depuis des millénaires, à faire en sorte que le mal puisse gagner du terrain dans le monde. Le Diable se met facilement en colère si ses sbires échouent ou n'exécutent pas ses ordres, ou, plus souvent, quand l'âme de Cuphead lui échappe de peu. Il possède un nombre impressionnant de puissants pouvoirs (parmi lesquels la téléportation, une parfaite maîtrise du feu et des explosions, transformations en différents animaux…) dont certains requièrent l'utilisation de sa fourche. Il aime faire la fête pour se récompenser de son travail, qui est, selon lui, de diriger les opérations ;
 La bande des tubercules (The Root Pack en ) : un trio de légumes, l'un des premiers boss du jeu. Ce groupe est composé de trois grands légumes, dont font partie Sal Spudder la pomme de terre, Ollie Bulb l'oignon et Chauncey Chanteney la carotte. Ils n'hésitent pas à inviter tous leurs amis, des légumes géants, pour organiser des fêtes dans les potagers. Quand ils ont soif, ils puisent directement dans les légumes qui y sont plantés, ce qui a pour effet de les assécher. Si Sal est le chef du trio, Ollie a tendance à se montrer dépressif, au point de faire pleurer toutes les personnes alentours, comme un véritable oignon ;
 Ribby et Croaks : deux grenouilles qui font également partie des premiers boss du jeu. Étant dans le jeu d'origine des grenouilles boxeuses divertissant des insectes dans un paquebot flottant sur un marécage, ils ont, dans le show, soi-disant « abandonné » l'idée de se battre pour que leur mère soit fière d'eux, ce qui les oblige à animer leurs spectacles en trouvant un moyen de ne pas utiliser leurs poings, comme à travers le chant ;
 King Dé (King Dice en VO) : laquais « numéro 1 » du Diable. Dans le show, il est présentateur de sa propre émission. Les joueurs y sont toujours gagnants, mais perdent leurs âmes. Le public l'ignore car la machine à absorber les âmes est cachée derrière une « porte aux cadeaux », que les gagnants doivent franchir pour « gagner les cadeaux ». Il déçoit fortement le Diable lorsque Cuphead est la première personne à perdre l'émission à la suite d'un remue-ménage, ce qui lui fait non seulement perdre son titre de présentateur, mais aussi de numéro 1. Mais il est prêt à tout pour redevenir le favori du Diable ;
 Henchman : un gros diablotin violet. Dans le jeu, il agit comme un ennemi que le Diable utilise pour se battre contre Cuphead (il peut y en avoir 2 à l'écran en même temps). Dans le show, il est l'un des sbires du Diable les plus vus, mais aussi le plus proche du Diable en général ;
 Madame Cyclope : une cyclope géante. Dans le jeu, c'est une version masculine qui est présente en tant que mini-boss dans un niveau de plateforme, se contentant de poursuivre le joueur qui doit sauter sur des petites plateformes pour lui échapper. Dans le show, elle possède une force incroyable, et fait peur à tous ceux qui croisent son chemin ;
 Capitaine Brineybeard : un pirate capitaine de son seul équipage : lui-même ! Dans le jeu, c'est un pirate sans aucune véritable personnalité, se contentant juste d'avoir l'air d'un méchant qui fait appel de temps en temps à quelques amis animaux marins pour se battre. Dans le show, il n'aspire qu'à un seul but : traverser l'océan pour retrouver sa femme. Cuphead et Mugman, s'étant infiltré dans son navire sans le savoir, vont l'accompagner dans cette aventure ;
 Cala Maria : une sirène gigantesque. Dans le jeu, elle utilise aussi des animaux marins pour se battre, et se transforme en gorgone lorsque des anguilles lui mordent le corps. Dans le show, il s'avère qu'elle peut changer de forme quand elle le souhaite, est friande de friandises immondes, transforme en pierre les malheureux marins et les prétendants qui s'approchent de son repère.
 Baronne Von Bon Bon : une baronne solitaire qui dirige un monde alternatif et mystérieux rempli de sucreries en tous genres : Sugarland. Dans le jeu, c'est un personnage complètement fou qui préfère envoyer ses sujets au casse-pipe plutôt que de se battre de ses propres mains, et quand elle n'a plus le choix, elle n'hésite pas à utiliser son château-gâteau, Whippet Creampup, pour tenter de vaincre le joueur. Dans le show, elle est encore plus folle, ne se nourrit que de sucreries, et est atteinte d'une sorte de malédiction qui l'empêche de quitter Sugarland. Son château semble être atteint lui aussi d'une malédiction, et réserve une mauvaise surprise à ceux qui croquent dedans ;
 Ludwig : un gramophone humanoïde. Dans le jeu, c'est un personnage non jouable, qui est en conflit avec un autre personnage, Wolfgang. Un conflit qui tourne autour de leur vision propre de la musique. Il n'est pas vraiment méchant envers le joueur. Dans le show, il est représenté comme le professeur de piano de Mugman. Un professeur extraordinaire, mais qui va se révéler être hypocrite et voleur. Les ennuis vont finir par le rattraper et lui tomber sur la tête ;
 Werner Werman : un rat soldat allemand, bricoleur d'engins mécaniques. Dans le jeu, il utilise un engin à roulettes pour se battre, avant d'être mangé par un chat. Dans le show, c'est un personnage assez énigmatique qui profite de la chaleur du domicile de Cuphead et Mugman pour construire ses machines, vivre son train de vie, et mettre la pagaille au passage avec des bâtons de dynamite et autres subterfuges.
 Sally Stageplay : Une actrice renommée et la directrice du Théâtre Inkwell. Un des derniers boss présents sur la dernière île, elle a le droit à son propre épisode dans la série. Elle dirige les auditions pour choisir les acteurs de la prochaine pièce de théâtre, sont Cuphead, Mugman et le Diable veulent tous les trois un rôle.

Quelques autres références aux boss sont présentes :

 générique introductif : quelques boss font une brève apparition : Capitaine Brigneybeard, Cala Maria et Grim Matchstick ;
 épisode 6 : référence au Phantom Express et à sa phase de boss nommée Blind Specter, lorsque les fantômes pourchassent Cuphead et Mugman dans le cimetière ;
 épisode 9 : référence à la dernière phase du boss Beppi Le Clown. Lorsque Cuphead montre à Mugman une annonce présentant un nouveau manège en ville, supposé effrayant au point de déshabiller ceux qui y montent dedans, une face avec des yeux et une bouche grande ouverte sont visibles, reprenant l'expression de Beppi durant le combat dans le jeu original. Le véritable manège en ville ne possède aucun visage, mais conserve la palette de couleurs ainsi que la forme de Beppi ;
 épisode 10 : le dragon Grim Matchstick apparaît à la fin de l'épisode pour récupérer son bébé des mains de la Couenne, que Cuphead et Mugman avaient récupéré au sommet d'un volcan à la suite d'un malentendu et qui était encore sous forme d'œuf à ce moment-là ;
 épisode 12 : un distributeur de bonbons rappelle l'un des sbires de la Baronne Von Bon Bon dans le jeu ;
 épisodes 12, 14, 23 : Des abeilles, faisant office de police municipale, travaillent pour la reine des abeilles Rumor Honeybottoms (qui n'est pas présente physiquement) ;
 épisode 14 : Hilda Berg, une femme-zeppelin, un des premiers boss du jeu, fait une très petite apparition pour saluer Cuphead, Mugman, et Chalice, qui s'étaient lancés dans un court voyage en voiture ;

Personnages créés pour le show
En plus des boss du jeu, le show met en scène des personnages qui n'étaient pas présents dans le jeu de base :

 Baby Bottle : bébé biberon insupportable. Il possède d'étranges pouvoirs pour un bébé, et surtout une folie pure. Bien que ses parents soient inconnus, Cuphead et Mugman l'ont trouvé devant leur maison. Baby Bottle ne va pas y aller de main morte avec eux ;
 Bowlboy : un bol qui fit une brève apparition de quelques secondes dans la saison 1, ce qui le ramenait à un personnage facilement oubliable. Il finit par être développé à partir de l'épisode 16, étant représenté comme quelqu'un de fou, voulant ressembler à Cuphead, et qui réussit à être encore plus inconscient que lui sur certains points ;
 Dumaniac : le vérificateur des comptes du Diable. Son but est de s'assurer que toute nouvelle âme capturée est enregistrée. Il rappelle fréquemment au Diable que l'âme de Cuphead n'est pas dans le système de suivi qui recense les âmes. Il est très insistant et pot-de-colle, si bien que le Diable décide de détruire son fameux système de suivi, obligeant Dumaniac à recompter toutes les âmes, une à une. Ce qui ne l'empêchera pas, par la suite, de revenir dans la série et d'annoncer au Diable une très mauvaise nouvelle pour lui ;
 Jerry: Portant beaucoup de vêtements, seuls ses yeux et son nez rouge sont visibles. Il est un client régulier de la Couenne, la seule personne qui peut lui fournir ce dont il a besoin au marché noir.
 Ice Cream Man : un marchand de glaces gentil mais forceur sans le vouloir, et qui est toujours visible dans son camion de glaces, dont la mélodie perturbe la concentration de ceux qui l'écoutent.

Distribution

Voix originales
 Tru Valentino : Cuphead
 Frank Todaro : Mugman
 Grey Griffin : Ms. Chalice
 Joe Hanna : Papy Bouilloire / Sal Spudder
 Cosmo Segurson : Porkrind / Chauncey Chantenay
 Jim Conroy : Ollie Bulb / Jasper / Biff
 Keith Ferguson : Bowlboy
 Chris Wylde : Ribby
 Rick Zieff : Croaks
 Cristina Milizia : Baby Bottle
 Candi Milo : Cherry / Brandywine Heirloom
 Gary Anthony Williams : Quadratus
 Wayne Brady : King Dé
 Luke Millington-Drake : le Diable
 Dave Wasson : Henchman / Téléphone
 Andrew Morgado : Dumaniac

Voix françaises
 Alexis Tomassian : Cuphead
 Christophe Lemoine : Mugman
 Dorothée Pousséo : Miss Chalice / Brandy
 Patrick Préjean : Papy Bouilloire
 Jérémy Prévost : le Diable (dialogues) / Ollie
 Serge Faliu : le Diable (chants)
 Philippe Peythieu : La Couenne / Werner Werman / le facteur / le téléphone
 Jérôme Pauwels : King Dé / Chauncey
 Boris Rehlinger : Croaks / Sal Spudder
 Thierry Desroses : Ribby / l'aubergine
 Jean-Claude Donda : Henchman
 Alain Dorval : capitaine Brineybeard
 Emmanuel Curtil : le marchand de glace / le troisième cavalier de la Mort
 Michel Elias : Ludwig
 Brigitte Lecordier : Bowlboy
 Véronique Augereau : Baronne Von Bon Bon / Sally Stageplay
 Michel Vigné : le petit fantôme
 Barbara Beretta : la femme fantôme (chants)
 Céline Monsarrat : Cala Maria (dialogues) / la mère de Sammy Sandwich
 Marc Perez : Dumaniac / Elfe Dumaniac
 Évelyne Grandjean : la directrice de l'orphelinat
 Benoît Allemane : le Père Noël
 Donald Reignoux : Sammy Sandwich / un diablotin
 William Coryn, Gauthier Battoue, Agnès Detrez : voix additionnelles
 Ann-Shirley Ngoussa : chanteuse du générique d'ouverture

 Version française
 Studio de doublage : Deluxe Media Paris
 Direction artistique : Donald Reignoux
 Adaptation : David Ecosse
 Direction musicale : Patrick Taïeb
 Enregistrement : Loïc Vincent
 Mixage : Carel Koekemoer
 Gestion de projet : Marion Sperl

Épisodes

Première saison (2022)
Tous les épisodes de la première saison ont été diffusés le  sur Netflix.

 La Kermesse du diable ()
 Biberon ()
 Ribby et Croaks ()
 Attention, fragile ()
 Lancez les dés ()
 Les Fantômes n'existent pas ()
 La Bande des tubercules ()
 Jamais sans mon pull ()
 Peut mieux faire, pull-over ()
 Mugman le terrible ()
 Six pieds sous terre ()
 Sous le charme ()

Deuxième saison (2022)
De nouveaux épisodes ont été rajoutés et sont disponibles depuis le 19 août 2022.

 Évasion ()
 Charmés et dangereux ()
 Aventure en haute mer ()
 Un autre frère ()
 Irrésistibles bonbons ()
 Le marchand de glaces ()
 La leçon de piano ()
 Libérez les démons ! ()
 Esprit, es-tu là ? ()
 Fait comme un rat ()
 Ouistiti ! ()
 Perdus dans les bois ()
 La fourche du diable ()

Troisième saison (2022)
La troisième saison est sortie le 18 novembre 2022 sur Netflix.
 Le repaire du diable ()
 N'ouvre pas la porte ()
 Qui va voler la vedette? ()
 Victime de la route ()
 L'arbre de Noël ()
 Un Noël de tous les diables ()
 Livraison spéciale ()
 Les dés sont pipés ()
 La virée ()
 Danse endiablée ()
 Le diable et mademoiselle Calice ()

Développement
En juillet 2019, il a été annoncé que Netflix avait donné son accord pour une série d'au moins dix épisodes. La série sera animée ; il ne sera pas fait aussi méticuleusement que le jeu vidéo en utilisant des méthodes traditionnelles de stylo et de papier, car cela prendrait beaucoup trop de temps à compléter, mais mettra plutôt en vedette des personnages et des mouvements dessinés à la main. Chad et Jared Moldenhauer, les créateurs du jeu, sont les producteurs exécutifs avec CJ Kettler de King Features Syndicate. Dave Wasson et Cosmo Segurson sont les coproducteurs exécutifs, tandis que Clay Morrow et Adam Paloian superviseront les réalisateurs.

Réception

Particularités de la

Clins d'œil
 Saison 1 Épisode 1 : Lorsque Mugman regarde en souriant les personnages dépourvus d'âmes dans le parc d'attraction, à un moment il y en a 3, celui du milieu fait partie de l'univers de Betty Boop. (Il la sauve notamment dans un épisode avec une maison animée)
 Saison 1 Épisode 4 : lorsque La Couenne allume son poste de radio, la voix dit  , en référence au célèbre comédien de doublage ;
 Saison 1 Épisode 8 : une référence à la version française de  est présente. La fameuse réplique , prononcée par Eric Cartman (Christophe Lemoine) a été reprise ici par Cuphead (Alexis Tomassian) avec la même intonation exagérée, pour se vanter de son invincibilité envers le Diable grâce à son pull-over invisible, mais sans la présence du « je vous emmerde » pour des raisons évidentes. Un diablotin, doublé par Donald Reignoux s'écrie :  pendant la fête, en référence à la phrase fétiche de Phinéas (aussi doublé par Donald Reignoux) dans Phinéas et Ferb.

Incohérences
 Saison 1 Épisode 3 : le prénom des deux grenouilles a été interchangé en  : Ribby s'appelle Croaks tandis que Croaks s'appelle Ribby ;
 Saison 1 Épisode 11 : toujours en , quand Cuphead et Mugman enterrent leur ver de terre domestique, Mugman demande à son frère de prononcer quelques mots. Cuphead se contente de dire des mots au hasard dont « boîte mail ». Il s'agit d'une mauvaise traduction de , signifiant « boîte aux lettres ». L'action de la série reprenant les années 1930, les « boîtes mail » (courriel) n'y ont pas encore été inventées.

Références

Liens externes

Adaptation d'un jeu vidéo en série télévisée
Série télévisée créée en 2022
Série télévisée pour la jeunesse
Série d'animation canadienne
Série d'animation américaine
Série d'animation de Netflix
Série télévisée humoristique

Le Cuphead Show !


Olaylar
 1521 - Belgrad'ın Fethi: Belgrad, Osmanlı Ordusu tarafından fethedildi.
 1526 - Kanuni Sultan Süleyman, Macar Ordusu'nu Mohaç'ta büyük bir yenilgiye uğrattı.
 1541 - Osmanlı Ordusu, Macaristan Krallığı'nın başkenti Budin'i ele geçirdi.
 1756 - Prusya Kralı II. Frederick, Saksonya'ya saldırdı; Yedi Yıl Savaşları başladı.
 1825 - Portekiz, Brezilya'nın bağımsızlığını tanıdı.
 1831 - Michael Faraday, elektromanyetik indüksiyonu keşfetti.
 1842 - İngiltere ile Çin arasında "I. Afyon Savaşı"nı sona erdiren Nanking Antlaşması imzalandı.
 1855 - Osmanlı'da ilk telgraf görüşmesi yapıldı. İstanbul-Edirne, İstanbul-Şumnu hattının tamamlanmasıyla ilk telgraf Şumnu'dan İstanbul'a gönderildi. Kırım Savaşı'ndan bilgi veren telgrafta, "Müttefik askerleri Sivastopol'a girmişlerdir." yazılıydı. Türk birlikleri de müttefikler arasındaydı.
 1885 - Gottlieb Daimler, ilk motosiklet patentini aldı.
 1898 - Goodyear şirketinin kuruluşu.
 1907 - Québec köprüsü, inşası sırasında çöktü: 75 işçi öldü.
 1915 - İkinci Anafartalar Muharebesi'ni Osmanlı tarafı kazandı.
 1918 - Polonya bağımsızlığını ilan etti.
 1924 - Almanya, müttefiklerce hazırlanan Dawes Planı'nı onayladı. Bu plana göre Almanya savaş tazminatı ödeyecek.
 1929 - Graf Zeppelin'in hava gemisi, 21 gün süren dünya turunu tamamlayarak Lakehurst'a döndü.
 1933 - Almanya'da Yahudiler, toplama kamplarına gönderilmeye başlandı.
 1938 - Askeri Mahkeme, Nâzım Hikmet'i orduyu kışkırttığı gerekçesiyle 28 yıl 4 ay hapis cezasına mahkûm etti.
 1947 - Amerikalı bilim insanları, nükleer güç için plütonyumu parçalamayı başardılar.
 1949 - SSCB, ilk atom bombasını Kazakistan'da test etti.
 1955 - Kıbrıs Konferansı Londra'da toplandı.
 1964 - İzmir Fuarı'nda; ABD, SSCB ve Mısır pavyonları tahrip edildi; 80 kişi gözaltına alındı.
 1966 - Mısırlı yazar ve Müslüman Kardeşler hareketinin lideri Seyyid Kutub idam edildi.
 1988 - Irak Ordusu'nun saldırısından kaçan binlerce Kürt, Türkiye sınırına yığıldı.
 1994 - Yavuz Özkan'ın yönettiği "Bir Sonbahar Hikayesi" filmi, İskenderiye 10. Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Kadın Oyuncu", "En İyi Erkek Oyuncu" ve "En İyi Senaryo" ödüllerini aldı.
 1996 - Türkiye, İsrail ile ikinci bir askeri anlaşma yaptı.
 1996 - Vnukovo Havayolları'na ait Tupolev Tu-154 tipi bir yolcu uçağı, Arktik Spitsbergen adasına düştü: 141 kişi öldü.
 2003 - Iraklı Şii liderlerden Ayetullah Muhammed Bakır el-Hekim, Necef'te, bombalı bir suikast sonucu cami çıkışında öldürüldü.
 2005 - Katrina Kasırgası, Louisiana'dan Florida'ya kadar olan bölgede 1836 kişinin ölümüne ve 115 milyar dolar zarara neden oldu.
 2014 - Ensaru'l İslam, Adlı Birlik Feshedildi

Doğumlar
 1632 - John Locke, İngiliz filozof (ö. 1704)
 1756 - Heinrich von Bellegarde, Saksonya Krallığı doğumlu Avusturyalı mareşal (ö. 1845)
 1777 - Nikita Biçurin, keşiş adı ile Sümbül, Çuvaş asıllı tarihçi ve önde gelen sinologlardan (ö. 1853)
 1780 - Jean Auguste Dominique Ingres, Fransız ressam (ö. 1867)
 1809 - Oliver Wendell Holmes, Amerikalı yazar (ö. 1894)
 1831 - Juan Santamaría, Kosta Rika Cumhuriyeti ulusal kahramanı (ö. 1856)
 1844 - Edward Carpenter, Sosyalist şair, filozof, antolojist ve homoseksüel haklarını savunan militan (ö. 1929)
 1862 - Maurice Maeterlinck, Belçikalı yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1949)
 1871 - Albert Lebrun, Fransa'da Üçüncü Cumhuriyet'in 14. ve son cumhurbaşkanı (1932-1940) (ö. 1950)
 1898 - Preston Sturges, Amerikalı film yönetmeni, senarist ve oyun yazarı (ö. 1959)
 1904 - Werner Forssmann, Alman cerrahı (ö. 1979)
 1910 - Vivien Thomas, 1940'larda Mavi Bebek Sendromu tedavisindeki prosedürleri geliştiren Afro-Amerikalı ameliyat teknisyeni (ö. 1985)
 1915 - Ingrid Bergman, İsveçli sinema oyuncusu ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 1982)
 1916 - George Montgomery, Amerikalı oyuncu, mobilyacı, yapımcı, yazar ve yönetmen (ö. 2000)
 1917 - Isabel Sanford, Amerikalı sahne, sinema ve televizyon oyuncusu ve komedyen (ö. 2004)
 1919 - Sono Osato, Amerikalı dansçı ve aktris (ö. 2018)
 1920 - Charlie Parker, Amerikalı caz sanatçısı (ö. 1955)
 1921 - Iris Apfel, Amerikalı iş insanı, iç tasarımcı ve moda ikonu
 1922 - Arthur Anderson, Amerikalı radyo, sinema, dizi, tiyatro oyuncusu ve seslendirme sanatçısı (ö. 2016)
 1923 - Richard Attenborough, İngiliz oyuncu ve yönetmen (ö. 2014)
 1924 - Dinah Washington, Amerikalı blues ve caz şarkıcısı (ö. 1963)
 1924 - Paul Henze, Amerikalı strateji uzmanı, tarih ve jeopolitik doktoru (ö. 2011)
 1926 - Helene Ahrweiler, Yunan profesörü ve Bizantolojist
 1931 - Stelio Kazancidis, Yunan şarkıcı (ö. 2001)
 1935 - William Friedkin, Amerikalı film, televizyon yönetmeni, yapımcısı, senarist ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahibi (ö. 2023)
 1936 - John McCain, Amerikalı asker ve siyasetçi (ö. 2018)
 1938 - Elliott Gould, Amerikalı oyuncu
 1941 - Robin Leach, İngiliz televizyon sunucusu ve köşe yazarı (ö. 2018)
 1942 - Gottfried John, Alman oyuncu ve komedyen (ö. 2014)
 1943 - Arthur B. McDonald, Kanadalı astrofizikçi
 1946 - Bob Beamon, Amerikalı eski atlet
 1946 - Dimitris Hristofias, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin altıncı cumhurbaşkanı (ö. 2019)
 1947 - Temple Grandin, Amerikalı hayvan bilimi uzmanı, yazar ve otizm aktivisti
 1947 - James Hunt, İngiliz F1 pilotu (ö. 1993)
 1948 - Robert S. Langer, Amerikalı kimya mühendisi, bilim insanı, girişimci ve mucit
 1955 - Diamanda Galás, Amerikalı Avangart müziği bestecisi, şarkıcı, piyanocu, performansçı ve ressam
 1956 - Viv Anderson, İngiliz futbolcu
 1958 - Michael Jackson, Amerikalı müzisyen (ö. 2009)
 1959 - Ramón Díaz, Arjantinli eski millî futbolcu ve teknik direktör
 1959 - Chris Hadfield, Uzayda yürüyen ilk Kanadalı astronot
 1959 - Rebecca De Mornay, Amerikalı oyuncu
 1959 - Stephen Wolfram, İngiliz bilgisayar bilimcisi, girişimci ve fizikçi
 1962 - Ian James Corlett, Kanadalı seslendirmen, yapımcı ve yazar

 1963 - Mehveş Emeç, Türk piyanist ve pedagog
 1967 - Neil Gorsuch, Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi yargıcı
 1967 - Jiří Růžek, Çek fotoğrafçı
 1968 - Me'shell Ndegeocello, Amerikalı şarkı sözü yazarı, rapper, basçı ve vokalist
 1969 - Lucero, Meksikalı şarkıcı ve aktris
 1971 - Carla Gugino, Amerikalı oyuncu
 1973 - Vincent Cavanagh, İngiliz şarkıcı ve gitarist
 1973 - Thomas Tuchel, Alman futbolcu ve teknik direktör
 1974 - Muhammet Ali Kurtuluş, Belçikalı futbolcu
 1976 - Stephen Carr, İrlandalı millî futbolcu
 1976 - Pablo Mastroeni, Amerikalı millî futbolcu ve teknik direktör
 1976 - Jon Dahl Tomasson, Danimarkalı teknik direktör ve eski futbolcu
 1977 - John O'Brien, Amerikalı millî futbolcu
 1977 - John Hensley, Amerikalı oyuncu
 1978 - Volkan Arslan, Türk futbolcu
 1978 - Jeremie Elkaim, Fransız oyuncu, senarist ve yönetmen
 1978 - Celestine Babayaro, Nijeryalı millî futbolcu
 1980 - William Levy, Kübalı-Amerikalı oyuncu ve model
 1980 - David West, Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu
 1981 - Emily Hampshire, Kanadalı aktris
 1981 - Jay Ryan, Yeni Zelandalı oyuncu
 1982 - Carlos Delfino, Arjantin millî basketbolcu
 1982 - Vincent Enyeama, Nijeryalı kaleci
 1983 - Saadet Aksoy, Türk oyuncu
 1984 - Andrea Fonseka, Malezyalı manken
 1986 - Hajime İsayama, Japon manga sanatçısı
 1986 - Lea Michele, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1990 - Patrick van Aanholt, Hollandalı millî futbolcu
 1990 - Nicole Gale Anderson, Amerikalı aktris
 1990 - Jakub Kosecki, Polonyalı millî futbolcu
 1991 - Néstor Araujo, Meksikalı millî futbolcu
 1991 - Deshaun Thomas, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1992 - Mallu Magalhães, Brezilyalı şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve plak yapımcısı
 1993 - Liam Payne, İngiliz şarkıcı ve söz yazarı
 1994 - Yutaka Soneda, Japon futbolcu
 1994 - Ryota Katayose, Japon şarkıcı, dansçı ve oyuncu
 1995 - Kartal Özmızrak, Türk basketbolcu
 1995 - Oğuz Berkay Fidan, Türk şarkıcı
 1996 - Zvonimir Šarlija, Hırvat futbolcu
 1997 - Gédéon Kalulu, Kongolu futbolcu
 2003 - Ömer Faruk Beyaz, Türk futbolcu

Ölümler
 886 - I. Basileios, Bizans İmparatoru (d. 811)
 1046 - Gellért, Katolik din adamı, 1030 yılından sonra ölümüne kadar Macaristan Krallığı'ndaki Szeged piskoposu (d. 977~1000)
 1123 - I. Øystein, Norveç Kralı (d. 1088)
 1135 - Mustarşid, 1118–1135 döneminde Bağdat'ta Abbasi halifesi olarak hüküm sürmüştür (d. 1092)
 1159 - Sulzbachlı Bertha, Sulzbach Kontı II. Berengar (yaklaşık 1080 - 3 Aralık 1125) ile ikinci karısı Wolfratshausenli Adelheid'ın kızıdır. Bizans İmparatoru I. Manuil'un ilk karısıdır (d. 1110)
 1395 - III. Albert, Habsburg Hanedanı'nın üyesi, 1365'ten ölümüne kadar Avusturya dükü (d. 1349)
 1523 - Ulrich von Hutten, Martin Luther Reformları yanlısı, Alman hümanist düşünür ve şair (d. 1488)
 1526 - II. Lajos, Macaristan ve Bohemya Kralı (savaşta öldü) (d. 1506)
 1526 - Pál Tomori, Katolik keşiş ve Macaristan'ın Kalocsa başpiskoposu (d. 1475)
 1533 - Atahualpa, Peru'nun son İnka Kralı (d. yaklaşık 1500)
 1542 - Cristóvão da Gama, Etiyopya ve Somali'ye haçlı seferleri düzenleyen Portekiz ordusuna komuta eden Portekizli denizci ve asker (d. 1516)
 1657 - John Lilburne, İngiliz siyasetçi (d. 1614)
 1799 - VI. Pius, Papa (d. 1717)
 1866 - Tokugawa Iemochi, 1858 ile 1866 yılları arasında hizmet etmiş, Tokugawa Şogunluğu'nun 14. şogunu (d. 1846)
 1873 - Hermann Hankel, Alman matematikçi (d. 1839)
 1877 - Brigham Young, İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin 2.inci başkanı, Utah eyaletinin ilk valisi ve eyaletin başkenti Salt Lake City'nin kurucusu (d. 1801)
 1904 - V. Murat, Osmanlı'nın 33. Padişahı (d. 1840)
 1939 - Béla Kun, Macar komünist politikacı (d. 1886)
 1966 - Seyyid Kutup, Mısırlı yazar ve fikir adamı (d. 1906)
 1972 - Lale Andersen, Alman şarkıcı ve oyuncu (d. 1905)
 1975 - Éamon de Valera, İrlandalı siyasetçi ve İrlanda bağımsızlık lideri (d. 1882)
 1977 - Jean Hagen, Amerikalı aktris (d. 1923)
 1982 - Ingrid Bergman, İsveçli sinema oyuncusu ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1915)
 1986 - Fatoş Balkır, Türk şarkıcı, tiyatro-sinema oyuncusu ve seslendirme sanatçısı (d. 1940)
 1987 - Lee Marvin, Amerikalı oyuncu (d. 1924)
 1987 - Naci el-Ali, Filistinli karikatürist (d. 1937)
 1992 - Félix Guattari, Fransız politik aktivist, psikanalist ve filozof (d. 1930)
 1995 - Frank Perry, Amerikalı film yönetmeni (d. 1930)
 1996 - Aliye Rona, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (d. 1921)
 2001 - Francisco Rabal (Paco Rabal), İspanyol oyuncu (d. 1926)
 2002 - Hasan Yalçın, Türk 68 Gençlik Hareketi önderlerinden, gazeteci ve İP Genel Başkan Yardımcısı (d. 1944)
 2003 - Muhammed Bakır el-Hekim, Iraklı Taklit Mercii (d. 1939)
 2007 - Pierre Messmer, Fransız siyasetçi, eski başbakan (1972-1974) (d. 1916)
 2012 - Yurtsan Atakan, Türk gazeteci ve bilişim yazarı (d. 1963)
 2014 - Tuncay Gürel, Türk oyuncu (d. 1939)
 2014 - Björn Waldegård, İsveçli ralli sürücüsü (d. 1943)
 2015 - Kyle Jean-Baptiste, Amerikalı genç tiyatro oyuncusu (d. 1993)
 2016 - Ann Smyrner, Danimarkalı oyuncu (d. 1934)
 2016 - Vedat Türkali, Türk şair, yazar ve senarist (d. 1919)
 2016 - Gene Wilder, Amerikalı oyuncu, film yönetmeni, senarist ve yazar (d. 1933)
 2017 - Dmitri Kogan, Rus keman sanatçısı (d. 1978)
 2018 - Gary Friedrich, Amerikalı çizer ve yazar (d. 1943)
 2018 - James Mirrlees, İskoç ekonomist (d. 1936)
 2019 - Jim Langer, Eski Amerikan futbolu oyuncusu (d. 1948)
 2019 - Maria Dolors Renau, İspanyol siyasetçi (d. 1936)
 2020 - Vladimir Andreyev, Sovyet-Rus aktör, tiyatro yönetmeni, senarist ve eğitimci (d. 1930)
 2020 - Sivaramakrishna Iyer Padmavati, Hint kardiyolog (d. 1917)

Tatiller ve özel günler

0829
29

29 Ağustos


كأس سانتياغو برنابيو  هي بطولة سنوية يقيمها نادي ريال مدريد الإسباني قبل بداية الموسم وذلك تكريماً لرئيسه السابق سانتياغو بيرنابيو، ووقتها يكون في فترة الصيف ما بين منتصف شهر أغسطس وبداية شهر سبتمبر. وقد بدأت أول نسخة عام 1979 أي بعد أقل من عام من وفاة سانتياغو بيرنابيو.

في الفترة ما بين 1979 إلى 1984 وعام 1986 كانت البطولة تُلعب بنظام أربعة فرق، وتُلعب بأدوار نصف نهائي والفرق الفائزة تتأهل للمباراة النهائية بينما الفرق الخاسرة تلعب مباراة المركز الثالث. وفي الأعوام 1985 و1987 وحتى الآن لًعبت البطولة بنظام مباراة واحدة فقط يدعو فيها ريال مدريد فريقاً لمنافسته.

في عام 2002 لُعبت البطولة بنظام 4 فرق بمناسبة الذكرى المئوية الأولى لتأسيس النادي.

قائمة النهائيات

الإحصائيات

الفائزين حسب النادي

قائمة الهدافين

المراجع

وصلات خارجية

 كأس سانتياغو بيرنابيو على موقع مؤسسة إحصاءات وثيقة لرياضة كرة القدم

بطولات كرة قدم ودية إسبانية
أحداث رياضية دورية أسست في 1979
تأسيسات سنة 1979 في إسبانيا
ريال مدريد
منافسات كرة قدم ودية

كأس سانتياغو برنابيو


Bebop veya bop, melodik bir yapıdan ziyade daha çok harmonik bir yapı üzerine kurulmuştur ve hızlı tempo ile doğaçlama (emprovizasyon) ile karakterize edilen caz türüdür. 1940'lı yılların başlarında ve ortalarında ortaya çıkmıştır. Hard Bop ise beboptan esinlenerek Blues ile Gospel müziğinin birleştirilmiş bir şeklini oluşturmaktadır. Kurucuları arasında Dizzy Gillespie, Charlie Parker ve Kenny Clarke vardır.

Bebop


Las Ligas Departamentales de Fútbol del Perú forman parte del tercer nivel del torneo de ascenso Copa Perú llamada Etapa Departamental. Agrupa a los mejores equipos provenientes de los torneos provinciales en cada departamento del Perú.

Formato
Después de la disputa de las etapas Distrital y Provincial, de esta última clasifican dos equipos por cada provincia para jugar la Etapa Departamental organizada por la Liga Departamental correspondiente. El campeón y subcampeón de cada Etapa Departamental clasifica a la Etapa Nacional, sumando 50 equipos finalistas.

Lista de campeones
Si bien es cierto que en el 2021 hubo equipos que representaron a los departamentos en la Etapa Nacional de la Copa Perú, no hubo un campeonato departamental.

Liga Departamental de Amazonas

La Liga Departamental de Amazonas fue fundada el 12 de junio de 1969.

Títulos por club

Liga Departamental de Áncash

La Liga Departamental de Áncash fue fundada el 11 de enero de 1975.

 * Dep. Sogesa cambia de nombre a Dep. Sider Perú

Títulos por club

Liga Departamental de Apurímac

La Liga Departamental de Apurímac fue fundada el 28 de abril de 1955.

 Cultural Sta.Rosa PNP cambia de nombre a Dep. Los Chankas

Títulos por club

Liga Departamental de Arequipa

La Liga Departamental de Arequipa fue fundada el 8 de mayo de 1966.

Títulos por club

Liga Departamental de Ayacucho

La Liga Departamental de Ayacucho fue fundada el 25 de abril de 1948.

Dep. Beneficencia cambia de nombre a Dep.DASA (Dep.Área de Salud Ayacucho)

Títulos por club

Liga Departamental de Cajamarca

La Liga Departamental de Cajamarca fue fundada el 25 de setiembre de 1978.

Comerciantes Scorpion cambia de nombre a Sporting Caxamarca

Títulos por club

Liga Departamental del Callao

La Liga Departamental del Callao fue fundada el 1 de agosto de 1975.

 Hijos de Yurimaguas cambia de nombre a Dep. Yurimaguas.

Títulos

Liga Departamental de Cusco

La Liga Departamental del Cusco fue fundada el 15 de febrero de 1974.

(*) Real Garcilaso cambia de nombre a Cusco FC

Títulos por club

Liga Departamental de Huancavelica

La Liga Departamental de Huancavelica fue fundada el 25 de mayo de 1966.

 (*) Siete de Agosto cambia de nombre a Santa Rosa

Títulos por club

Liga Departamental de Huánuco

La Liga Departamental de Huánuco fue fundada el 22 de julio de 1984.

 Alianza Huánuco cambia de nombre a Alianza Universidad

Títulos por club

Liga Departamental de Ica

La Liga Departamental de Ica fue fundada el 22 de octubre de 1976.

Títulos por club

Liga Departamental de Junín

La Liga Departamental de Junín fue fundada el 18 de febrero de 1975.

 (*) Dep. Hostal Rey cambia de nombre a Chanchamayo FC

Títulos por club

Liga Departamental de La Libertad

La Liga Departamental de La Libertad fue fundada el 23 de octubre de 1976.

Títulos por club

Liga Departamental de Lambayeque

La Liga Departamental de Lambayeque fue fundada el 20 de octubre de 1978.

 * Unión Tumán cambia de nombre a Sp. José Pardo

Títulos por club

Liga Departamental de Lima

La Liga Departamental de Lima fue fundada el 21 de enero de 1967.

(*) Oscar Berckemeyer cambia de nombre a Jesús del Valle

Títulos por club

Liga Departamental de Loreto

La Liga Departamental de Loreto fue fundada el 4 de julio de 1975.

Títulos por club

Liga Departamental de Madre de Dios

La Liga Departamental de Madre de Dios fue fundada el 22 de abril de 1966.

Títulos por club

Liga Departamental de Moquegua

La Liga Departamental de Moquegua fue fundada el 19 de octubre de 1972.

Títulos por club

Liga Departamental de Pasco

La Liga Departamental de Pasco fue fundada el 31 de mayo de 1976.

Títulos por club

Liga Departamental de Piura

La Liga Departamental de Piura fue fundada el 4 de agosto de 1989.

Títulos por club

Liga Departamental de Puno

La Liga Departamental de Puno fue fundada el 12 de noviembre de 1971.

Títulos por club

Liga Departamental de San Martín

La Liga Departamental de San Martín fue fundada el 26 de octubre de 1972.

 Unión Zona Agraria cambia de nombre a Unión Tarapoto

Títulos por club

Liga Departamental de Tacna

La Liga Departamental de Tacna fue fundada el 5 de noviembre de 1976.

Títulos por club

Liga Departamental de Tumbes

La Liga Departamental de Tumbes fue fundada el 12 de marzo de 1978.

Títulos por club

Liga Departamental de Ucayali

(*) Dep. Cooptrip cambió de nombre a  Dep. Pucallpa

Títulos por club

Véase también
 Copa Perú
 Ligas Superiores
 Interligas de Lima
 Ligas distritales del Perú

Enlaces externos
Bases 2022, Etapa Departamental Pag.10
Bases 2017/2018, Etapa Departamental Pag.9
 List of Departamental Champions

Ligas de fútbol de Perú

Ligas Departamentales de Fútbol de Perú


Alvaro Verwey (født den 12. januar 1999) er en surinamsk fodboldspiller, som tidligere har været på kontrakt i den danske 1. divisionsklub Vejle Boldklub.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Vejle Boldklub

Fodboldspillere fra Surinam
Personer fra Paramaribo (by)

Alvaro Verwey


Potsdam, New York, relates to two locations in St. Lawrence County, New York:

Potsdam, New York
Potsdam (village), New York, in the town of Potsdam; site of the State University of New York at Potsdam

See also
Potsdam (disambiguation)

Potsdam, New York (disambiguation)