Nablus (Arapça: نابلس, İbranice: שכם) Batı Şeria Filistin Otoritesinin idaresinde olan büyük bir şehir.

Kudüs'ün 63 km kuzeyinde yer alan şehrin nüfusu 126.132'dir. Şehir nüfusunun büyük bir kısmını Müslüman Araplar oluşturur. Şehirde ayrıca Hristiyanlar ve küçük bir topluluk halinde de Samaritler yaşamaktadır. Nablus'un vilayet sınırları içinde toplam 34.000 kişinin yaşadığı 3 Filistin Mülteci kampı bulunmaktadır. Şehir çevreside ayrıca,  İsrailli yerleşimcilerin yaşadığı 14 yerleşim birimi bulunmaktadır.

Nablus şehrinin tarihi kısmında 17 İslami eser ve 11 cami bulunmaktadır. Bu camilerden dokuzu 15. asır öncesinde inşa edilmiştir. şehirde ayruca bir Ortodoks kilisesi ve bir samarit sinagogu bulunmaktadır.

Yavuz Sultan Selim zamanında Osmanlı idaresine giren şehirde Türklerin hakimiyeti 400 sene devam etti. Osmanlıların son döneminde Beyrut vilayetine bağlı Berka sancağının merkezi olan Nablus I. Dünya Savaşından sonra İngiliz Manda yönetiminin idaresine girdi. 1948'de Ürdün'ün bir parçası haline gelen Nablus 1967'deki Altı Gün Savaşından sonra  İsrail tarafından işgal edildi.

Tarih
Nablus şehri 72 yılında Roma İmparatoru Vespasian şehre Flavia Neapolis ismini verdi. Şehir miladi 2. yüzyılda önemli bir merkez haline geldi.  5. ve 6. yüzyıllarda, Bizans döneminde, kentin Hristiyan ve Samaritan nüfusu Bizans yöneticilere karşı ayaklanması 529 yılına kadar şiddetli bir şekilde şehrin nüfusunun azalmasına sebep olmuş.

636 yılında, Müslümanlığın erken döneminde, Filistin'in çoğuyla birlikte Neapolis Ummar İbn el-Hattab'ın İslami Arap Halifeliği'nin egemenliğine girince şehrin adı Nablus olmuş. 1099'da şehrin bir süre Haçlıların eline geçmesine rağmen, karışık Müslüman, Hristiyan ve Samiriyeli nüfusu rahatsız etmeden bırakmışlar. Sonra Ayyubid ve Memlük dönemleri başlamış. Selahaddin Eyyubi'nin Ayyubid güçleri 1187'de Filistin'in iç bölgelerini kontrol altına aldıktan sonra, var olan İslam hakimiyeti Memluk ve Osmanlı İmparatorlukları altında devam ediyor.

1517 yılında Osmanlı İmparatorluğu'na girmesinin ardından Nablus Jabal Nablus ("Nablus Dağı") bölgesinin başkenti olarak tayin edildi. 1657'de, bir takım ayaklanmalardan sonra, kuzey ve doğu Levant'tan gelen Arap kabileler, Osmanlı otoritesini yeniden güven altına almak için şehre gönderildi. Bu kabilelerin İmparatorluğua sadakatlari Zahir al-Umar ve 19. yüzyılda da Nablus'ı kısaca yöneten Muhammed Ali gibi rakiplerin bir tehdit oluşturmasını engelledi. Osmanlı yönetimi 1841'den itibaren Nablus'da kesinleştiği vakıt Nablus bir ticaret merkezi olarak gelişti.

Ayrıca bakınız
 Nablus Hezimeti

Kaynakça

Nablus


Ewald Rohlfs (1911 Bremen, Germany - 1984) was a test pilot.

In June 1936 Rohlfs made the first flight of a helicopter, the Focke-Wulf Fw 61. One year later he took the helicopter to an altitude of 1,130 feet (344 m) and then idled the engine. using its spinning rotors to descend safely to the ground.

References

1911 births
1984 deaths
German test pilots

Ewald Rohlfs


Casele de pariuri online încep să câștige teren în România, în detrimentul agențiilor de pariuri stradale. Dacă la început românii puteau juca doar "la colțul blocului", la agenții precum Horizont sau Astra Sport Bets, în 2019 sunt în România 18-20 de case de pariuri online la care se pot plasa pariuri direct din fața calculatorului sau chiar de pe telefon sau tabletă.

Scurt istoric al pariurilor online în Romania

În 2004 apare prima agenție de pariuri online în România
Anul 2004 a fost cel în care românii au descoperit pariurile online. Atunci a decis să intre pe piața din țara noastră Gamebookers. A fost operatorul la care mulți pariori, trecuți în prezent de 30 de ani, au învățat să joace primul lor pariu online.

În timp piața pariurilor online din România a fost atractivă pentru mulți alți operatori
După ce Gamebookers a fost cea care a deschis piața, a urmat intrarea pe piață a unor nume care până prin 2015 au fost alternative viabile pentru sute sau chiar mii de pariori români. Mă refer în principal la Bwin, Bet-at-home, 10bet și, cu siguranță cea mai cunoscută, Bet365.

Începând cu anul 2006, poate 2007, și până la legalizarea pieții, în 2015, românii puteau plasa pariuri online la cei mai buni operatori din lume. De la case de pariuri care ofereau cote incredibile, cum erau PinnacleSports sau 188bet, și la care jucau milioane de clienți din întreaga lume, și până la agenții precum Doxxbet, care nu opera decât în câteva țări din Europa de Est.

Odată cu explozia în popularitate a jocurilor de noroc s-au născut și cele mai ciudate pariuri online, unde un utilizator poate paria pe cele mai inedite evenimente – cât va dura imnul național sau ce culoare o să aibă băutură energizantă vărsată pe antrenorul câștigător – fără sa fie nevoie de o cunoaștere prealabilă a evenimentelor sportive.

Anul 2015 aduce legalizarea pieței jocurilor de noroc online
Începând din 2009 autoritățile din România nu mai modificaseră nicio taxă percepută operatorilor de jocuri de noroc. Văzând că această piață are potențial, Guvernul României a înființat Oficiul Național pentru Jocuri de Noroc.

Acesta a dat în 29 decembrie 2014 o Ordonanță de Urgență pe această temă a jocurilor de noroc.

Ulterior, prin Legea nr. 124 din 29 mai 2015, acea Ordonanță de Urgență a fost aprobată cu mici modificări. Din acel moment se poate spune că România are o piață reglementată pe acest domeniu.

Operatorii de jocuri de noroc online au avut un an pentru a decide dacă intră și rămân pe piața din România,

ONJN a decis să ofere drept temporar de operare companiilor care l-au solicitat și au îndeplinit anumite prevederi din lege. Acel drept temporar a fost valabil un an, iar pe parcursul acelui an trebuiau să pună totul la punct, pentru a urma licențierea.

În iulie 2015 apare Lista neagră a site-urilor care desfășoară activități de jocuri de noroc online
Alături de o listă cu operatorii legali, ONJN decide să afișeze și o listă cu adresele web ale site-urilor de jocuri de noroc la distanță care n-au drept de operare. Accesul pe acele site-uri devenea în timp imposibil de realizat de pe teritoriul României, fiind blocat de către providerii de internet.

Scandalul din luna octombrie 2015
Cel mai mare operator de jocuri de noroc online din România la momentul respectiv, Bet365, a fost scos de pe piață după o gafă a sa (cel puțin acest lucru îl susține ONJN).

Bet365 primise chiar dreptul temporar de operare, dar acesta i-a fost suspendat rapid. Ulterior au fost amendați mii de români deoarece pariaseră, ilegal, la Bet365 în perioada 10-30 septembrie 2015. Bet365 a dat în judecată ONJN și a câștigat primele 3 procese, astfel că unii încă mai speră la revenirea colosului britanic.

Casa de pariuri Bet365 este una dintre cele mai cunoscute case de pariuri din lume. Aceștia au o istorie vastă în spate operând în foarte multe țări din întreaga lume. În momentul de față site-ul Bet365 este interzis în România. În anul 2015 casei de pariuri Bet365 li s-a retras licența de funcționare în țara noastră pe motiv că au funcționat ilegal în perioada 11-30 septembrie 2015.

Aceștia au intentat un proces statului român prin care solicitau să reprimească licența de funcționare în România printre altele. Companiile care dețineau platforma au pierdut procesul cu statul român și nu vor mai putea aplica la ONJN pentru a primi o licență în România până în anul 2025.

1 iulie 2016: primii operatori licențiați în România
Trei case de pariuri online aplică și iau licența în finalul lunii iunie 2016. Licența lor intra în vigoare în 1 iulie 2016 și va fi valabilă până în 30 iunie 2026. Acești operatori sunt NetBet, Winmasters și Stanleybet.

În septembrie 2019 numărul operatorilor licențiați se triplează
După ce alți 6 operatori de jocuri de noroc la distanță solicită și iau licența ajungem să avem, de la 1 septembrie 2019, un număr de 9 case de pariuri cu licență.

Anul 2017 începe cu 12 case de pariuri licențiate
Maxbet ia licența în finalul anului 2016 și devine al 12-lea operator legal din România. Se alătură unor operatori de top la nivel continental - Betfair, Unibet si 888Sport - dar și unor case de pariuri care au trecut în online din offline, cum sunt Casa Pariurilor, Superbet sau Fortuna.

În 2017 alte 7 agenții solicită și primesc licența
Continuă să crească numărul agențiilor licențiate. Pe parcursul anului 2017 a primit licența și cel mai bun operator de pariuri online din România la momentul curent, Betano, dar și Mozzartbet, Baumbet, Admiral sau Publicwin, nume cunoscute mai degrabă din mediul offline.

Circus & GameWorld, operatori deținuți de aceeași companie, au aplicat și ei pentru licență. Astfel s-a ajuns la 21 operatori legali o dată cu licența primită de către Get's Bet în data de 1 ianuarie 2018.

2018 n-a fost un an tocmai bun pentru piața pariurilor online din România
În 2018 n-a mai luat licența nici o casă de pariuri online, doar un casino. În schimb, au decis să plece de pe piața românească, Circus și GameWorld.

În plus, BetArena, cea care luase licența in mai 2018, a decis să închidă site-ul 4 luni mai târziu. Activitatea și-a suspendat-o pe o perioadă nedeterminată și cum a trecut aproape jumătate de an de atunci sunt slabe șanse să reapară în viitorul apropiat.

Cele mai bune case de pariuri online în 2019
Din cele 19 case de pariuri online care sunt licențiate în ianuarie 2019 cel mai bun operator este fără îndoială Betano. Acest lucru este dovedit și de diversele topuri făcute de site-urile de pariuri sportive din România.

După Betano există o luptă aprigă pentru locurile 2 și 3. Unii o consideră pe Betfair pe locul al doilea și pentru că este singurul site de betting exchange din România, în timp ce alții cred că Unibet este pe locul 2 în top. Fortuna, Netbet sau Winmasters sunt și ele case de pariuri care pot oricând să se afle într-un top al operatorilor licențiați din România în 2019.

Concluzii despre casele de pariuri online din România
Dacă ar fi să ne uităm la ce aveam în 2014 și ce avem acum se poate spune că piața pariurilor online din România este în scădere. Marele avantaj este însă legalizarea pieței, faptul că putem juca pariuri sportive online legal, fără să trăim cu teama că vom fi prinși și amendați.

Oferta de pariere la casele licențiate nu este rea deloc, iar o persoană care are cont la Betano, Unibet și Betfair va fi cu siguranță multumită de ceea ce i se oferă. Poate cu excepția cotelor, acestea fiind mai mici acum la cele licențiate, comparativ cu ce aveam până în 2015.

Note

Legături externe
 Oficiul National pentru Jocuri de Noroc

Case de pariuri din România
Companii online din România

Case de pariuri online în România


යල මහ දෙකන්නයේ වපුරන කෙත සාරවත් කරගැනිම පිණිස දෙවි දේවතාවුන්ගෙන්   පිහිට, ආරක්ෂාව පැතීම හෙළ ගොවිතැනේ සම්ප්‍රදායක් වේ.
" ...කලට-කන්නට-කතාවට වී ගොවිතැනේ නිරත වු අතීත හත්කෝරළයේ වැව් ගම්මානවල ගොවීන් යල මහ දෙකන්නයේ අස්වනු සාර වේවා යි ප්‍රාර්ථනා කරමින් ඒ උදෙසාම වෙන් කරන ලද ස්ථානයක භාර හාර වීම   "මුට්ටි මංගල්ලය හෙවත් මුට්ටි නැමීම "යනුවෙන් අදහස් වේ".

අදින් වසර සීයයකට ඉහත පුරාතන සමයක සිට චාරිත්‍රානුකූලව පවත්වා ගෙන එනු ලබන මුට්ටි මංගල්ලය නම් උත්තම හෙළ සිරිත හත්කෝරළේ වැව් ගම්මානවල සුවිශේෂි වූ සංස්කෘතික අංගයකි. "කමතේදී රැස් කර ගත් නැවුම් වී අස්වැන්න හෙවත් බැත කන්දෙන් හාහාපුරා කියා දෙවියන් උදෙසා වෙන් කරන කොටස  " අක්යාල"වශයෙන් හඳුන්වයි.

" ...මෙහිදි ලැබෙන්නා වූ නැවුම් අක්යාල හෙවත් අස්වැන්න වෙන්කරනු ලබන්නේ "ගම්භාර,දයියණ්ඩ,වීරමුණ්ඩ,දැඩිමුණ්ඩ,අයියනායක,කතරගම,සුමන සමන්,ආදී දෙවි දේවතාවුන් හත් කට්ටුවක් වෙතයි..."

එම අක්යාල පුජා කිරිමේ කෘතවේදී මුහුරත් මංගල්ලය, මුට්ටි මංගල්ලය නම් වේ.එමඟින්  සිදු කරන්නේ මුට්ටි ගහ අද්දරදී හෝ ගංකරයේ තෝරා ගත් සම්මත ස්ථානයකදී සියලුම ගොවීන් සාමූහිකව එකරාශි වි කිරි ඉතිරවිමේ මංගල්ලයට දායක විමයි.

" හත්කෝරළයේ වැව් ගම්මානවල ගොවිතැන හා බැඳුණු  අතිමහත්  පුජනීය පුද පුජාවක් ලෙසද මුට්ටි මංගල්ලය හැඳින්විය හැකිය.මෙම වැව් ගම්මානවල භාවිතා වන්නාවු සුවි‍ශේෂි බස් වහරද මෙම සුවිශේෂි මංගල්ලයේ ගාම්භාරත්වය ප්‍රකට කරවයි... "
 *(මහේෂා සුභාෂිණි පැල්පොළ-1999 " අපේ සංස්කෘතික උරැමයන් ", 3)

කමත් භූමියේදී දෙවියන් උදෙසා වෙන් කරන වී මුරය බහාලන්නේ ඊටම වෙන් කර තිබෙන ප්‍රමාණයෙන් තරමක් කුඩා වූ ගල්ලැහැ හෝ හැවැං පන් වර්ග වලින් වියන ලබන්නාවූ "හුනු මල්ල"වෙතයි.මෙහිදි අක්යාල වෙන් කිරිමේදි එම බැත කන්දේ හිමිකරු හෝ අත්වාසිය ඇතැයි ගංකරයේ ගොවීන් අතර සම්මත අයෙක් ලවා හෝ හුනු මල්ලට පුරවා ගනී.එම පුද්ගලයාගේ විශේෂත්වය වනුයේ උපත,මරණ හෝ වැඳුම් යන කිසිදු කිල්ලකට හසු නොවූ නීරෝගි අයෙක් වීමයි.දේව ආශිර්වාදය ලබා ගෙන "සබ්බ පාපස්ස අකරණං......." ගාථාව කියමින් බැත කන්දේ මුදුනෙන්ම එම අක්යාල කොටස හුනු මල්ලට පුරවා ගනි.මුට්ටි මංගල්ලයේ දී සුවිශේෂි,සිත්කළු අංග මෙන්ම යම් යම් තහංචි අංගයන රාශියක් ද දැක ගත හැකිවේ.ඒවා මුට්ටි නැමීමේ සිට කිරි ඉතිරවීමේ මංගල්ලය දක්වා ම දක්නට හැකි වේ.

අක්යාල පිරවු හුනු මල්ල බිම තැබීම මෙන්ම බවලත් අයෙකුට හෝ කුඩා දරුවෙකුට අල්ලා ගැනිමට දීම එක් තහංචියකි.

කමත් භූමියේ දී බැත මැනීමේ කටයුතු අහවර වන තෙක්  අක්යාල දැමු හුනු මල්ල කිරි ගහක අත්තක එල්ලීම සිදු කළ යුතු ප්‍රධාන චාරිත්‍රයකි.

 " ...සියලුම ගෝවීන්ගේ හුනු මල්ලේ තැන්පත්ව ඇති අක්යාලවල් වෙල් විදානේ උන්දෑගේ හෝ මහ ගමරාළ උන්දෑගේ නිවෙස් හි තැන්පත් නොකර,ඒ වෙනුවෙන් ම තනා ගත් "වී බිස්සක"තැන්පත් කරනුයේ ගං ගෙවල්වල ඇති  "කිළි"වලින් ආරක්ෂා කර ගැනිමටය ".
 *(මහින්ද කුමාර දළුපොත-2003 " වී බිස්ස " 4)

යල මහ දෙකන්නයේ කුඹුරු ගොවිතැන් කටයුතු ආරම්භ විමට  ප්‍රථමයෙන් කෙම්මුර දිනයක නැකත් රාළ උන්දෑගේ අභිමතය පරිදි දේවතා හත් කට්ටුවක් වෙත භාර හාර වී මුට්ටි නැමිම සිදුවේ.මෙහිදි එළඹෙන දෙකන්නයේ ස්වකීය කුඹුරු ගොවිතැන් කටයුතු වලට දේව ආශිර්වාදය ලබාගැනිමත් ,පණු රෝග, මැහි රෝග,අව් වැහි උපද්‍රව වලින් වගාවන් ආරක්ෂා කර ගැනිමත් අභිමතාර්ථ වේ.

බිනර  මහ ගෙවි වප් මහ උදා වී "අක්වැහි" ආරම්භ වීමට පුර්වයෙන්  මුට්ටි මංගල්ලය පැවැත්වීම සම්මත චාරිත්‍රයකි.
මෙහිදි වැදගත් වන්නා වූ ප්‍රධාන පුද්ගලයන් රාශියකි.
ගංකරයේ ගොවීන්,වෙල් විදානේ ,මහ ගමරාළ ,නැකැත් රාළ ,අන්නඩි රාළ, මා හේනේ මාමා, වාද්දියක්කාරයින් ,මහි පණ්ක්කි රාළ වැනි අය මෙහිදි වැදගත් වේ.

වසර සීයයකට ඉහත හත්කෝරළයේ හෙළ චාරිත්‍ර-වාරිත්‍ර අනුගමනය කරමින් ද ඊට යෝග්‍ය නොවන යමක් දුටු විට ඊට විරුද්ධව නැගී සිටිමට මෙහි ගොවියෝ වගබලා ගනිති.එසේ විරුද්ධ යමක් දුටු විට "වරිග සභාව" රැස්ව කටයුතු විමසා දඩුවම් නියම කිරිම සිරිත වේ.
මුට්ටි මංගල්ලයේ දී පුරුෂ පක්ෂයේ සාමුහිකභාවය වැදගත් වන අතර කිරි දෙනුන්ගෙන් කිරි දෙවිම, ආහාර පාන සැකසිම,ආහාර පාන වලින් සංග්‍රහ කිරිම...,ආදී වූ සියලුම කර්තව්‍යයන් සිදු කරන්නේ පුරුෂ පක්ෂය විසිනි. කිළි,පිළා පිළිහුඩු,ලෙඩ රෝග වලින් මිදී සිටින පුරුෂ පක්ෂයේ අය පමණක් මේ සදහා දායක කර ගැනිමට සියල්ලෝම වග බලා ගනිති.
නමුත් "පිළ හොඳ නොවූ දැරිවියන් හෙවත් මල්වර නොවූ දැරිවියන්ට" පමණක් මේ සදහා සහභාගි වීමේ හැකියාව පවති.
දෙවියන් සදහා වූ අක්යාල පුජාවෙන් අනතුරුව කිරිබත ගංකරයේ මෙන්ම පිට ගංකරවල "ගැබ්බර සිරියාවන්ට හා කිරි දෙන මව්වරුන්ට"  ගිහියන් සදහා වූ  ප්‍රථම ආහාර අනුභවය දීම සිදුවේ.

" එසේ කිරිබත් කොටස් ගංගෙවල්වල සිටින බවලත් උදවියට "දෝතින්ම" ගෙන ගොස් භාර දීමේ යුතුකම හිමි වනුයේ ඔවුන්ගේම ස්වාමිවරුන්ටය. "
 *(සංජීව ලක්මාල් විජේවීර-2000 " හෙළ දිව අතීත විත්ති " 5)

ඊට පෙර ගංකරයේ හාමුදුරුවන් වෙත කිරිබත් කොටස් පිළිගැන්වීමෙන් අනතුරුව සෙසු ගිහි පිරිසටද ආහාරය කැප වේ.
ඇතැම් වැව් ගම්මානවල පංසල උදෙසා "ඉඹුල් කිරිබත් පුජාව"පිරි නැමිම සිදුවේ.

මුට්ටි මංගල්ලයේ අංග

මුට්ටි ගහ තේරීම
මුට්ටි නැමිමට සුදුසු "මුට්ටි ගහ"තේරීමේදී බොහෝවිට වැව අද්දර හෝ වැව් බැම්මේ තිබෙන තරමක් විශාල එමෙන්ම පැරණි ඇටුවම් බැහැපු ගහක් මේ උතුම් කාර්යයට තෝරා ගනී.

යල මහ දෙක්නයේ කුඹුරු ගොවිතැන් කටයුතු ආරම්භ වීමට ප්‍රථමයෙන්  කෙම්මුර දිනයක ගංකරයේ සියලුම ගොවීන් මුට්ටි ගහ අද්දරට රැස්වේ.ඒ
සමඟම ගං ගෙවල් වලින් නැවුම් මුට්ටියක්ද රැගෙන ඒමද සිදුවේ.ගංකරයේ නැකැත් රාළ හා කපු රාළ පැමිණ යාතිකා කිරිමද මෙහිදි සිදුවේ.

මුට්ටි නැමිමට පේවීමමුට්ටි නැමිමට පෙර ඇඹුල් ජාති ගා ගෙන වැවෙන් ස්නානය කිරිම මෙහිදි සිදුවේ.පිළා පිළිහුඩු ආහාර වලින් වැළකීමද ,අක්යාල වැහි ආරම්භ වීමට ප්‍රථමයෙන් මෙම උතුම් මංගල්ලය අවසන් කිරිමද කළ යුතු වේ.එසේ නොවුනහොත් ස්වකීය අස්වැන්න "අසානාසී වීම" සිදුවන බවට ගොවීන්
අතර මතයක් වේ.

දේව රාජකාරි කටයුතු ආරම්භ වීම

මේ කටයුතු භාරව ඇත්තේ "කපු රාළ" වෙතයි.ඔහුට "ආරාධනා බුලත්" දීමෙන්   පසුව සියලු දෙනාම ඉතා ඕනැකමින් මෙම මංගල්ලයට දායක වේ.

ආහාර පිළියෙල කිරිම

ගංකරයේ වැසියන්ට අවශ්‍ය මුළු කිරිබත් ප්‍රමාණය,කැවුම් ප්‍රමාණය නැකැත් රාළ සිය අත්දැකීමෙන් තීරණය කරයි.පාන්දර සමයේ කාක් නාදයටත් ප්‍රථම
පළමු පිටි මුරය කොටා ඒ සියල්ලත්,අවශ්‍යවන්නා වූ කලප්පන්නත් මුට්ටි ගහ පාමුල ඇති පැඳුරු,මාගල් මත තබයි.පිරිසිදු දියෙන් ආහාර පිළියෙල වීම
මෙහිදි සිදු වන්නේ පුරුෂ පක්ෂයේම දායකත්වයෙනි.

මුට්ටි මංගල්ලය පැවැත්වීම
'''ගංකරයේ ගෝවීන්ගේ නැවුම් අක්යාල ප්‍රධාන දේව හත්කට්ටුවක් වෙත පිරි නැමිම මෙහිදි සිදුවේ. ඉන් පසුව ඉතා කුළුදුල් මෙම ආහාරය සම්මත
පුද්ගලයන්ට ප්‍රධානය වීම සිදුවේ.ඊට පෙර උදෑසන බුද්ධ පුජාව පිළි ගැන්වීම සිදුවේ.බලු-කපුටු සතුන්ට මේ ආහාරය කිසිදු විටෙක කෑමට දීම තහංචියකි.
අවසානයේ මුට්ටි ගහ සමීපයට ගොස් මුට්ටි නැවීම සිදුවේ.මෙසේ අක්යාල පුජාව කොට සම්මත චාරිත්‍ර අනුගමනයෙන් පසුව මුට්ටි මංගල්ලය නිමාවට  පත්වේ.
" කුමන බාධක මධ්‍යයේ වුවද සෑම වසරක් පාසාම හත්කෝරළයේ වැව් ගම්මානවල සිදු වන්නා වූ මෙම අති උතුම් මංගල කර්තව්‍යයේ දී මූලික
අභිමතාර්ථය වනුයේ ගංකරයේ වැව් ගම්මානවල ගෝවීන්ගේ ගොවිතැන්කටයුතු වලදී දේව ආශීර්වාදය ලබා ගැනීමයි...."
(අභය හේවාවසම්-1989 " හත්කෝරළයේ විත්ති " 6 )

මූලාශ්‍ර

3.මහේෂා සුභාෂිණි පැල්පොළ-1999 මාර්තු , " අපේ සංස්කෘතික උරුමයන් "
චතුර මුද්‍රණය ,අවිස්සාවේල්ල පාර ,වැල්ලම්පිටිය.

4.මහින්ද කුමාර දළු‍පොත-2003 මැයි , " වී බිස්ස " ඇස් ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ ,675 ,මරදාන පාර ,කොළඹ.

5.සංජීව ලක්මාල් විජේවීර-2000 අගෝස්තු , " හෙළදිව අතීත විත්ති "
සීමාසහිත තිසර ප්‍රකාශකයෝ ,දුටුගැමුණු වීදීය ,දෙහිවල.

6.අභය හේවාවසම් -1989 අප්‍රියෙල් , "හත්කෝරළයේ විත්ති "
විමල ප්‍රකාශක‍යෝ ,හොරගොල්ල ,ගණේමුල්ල.

හත්කෝරළේ

මුට්ටි මංගල්ලය


est un genre éteint de dinosaures iguanodontes herbivores de la période du Crétacé inférieur (stade Aptien - Albien, il y a environ 112 millions d'années) du Colorado, aux États-Unis. Le genre contient une seule espèce, .

Description

Des comparaisons détaillées par Brill et Carpenter (2006) ont également montré que le crâne différait par un certain nombre de caractéristiques clés de celui de Camptosaurus, à savoir : un museau plus long, plus lourd et plus rugueux ; un processus dorsal plus large sur le maxillaire ; une fenêtre anté-orbitaire proportionnellement plus petite ; un os carré plus robuste, avec une articulation bulbeuse pour la mâchoire inférieure. Par conséquent, ils l'ont mis dans son propre genre et espèce.

Découverte

L'holotype et seul spécimen connu, YPM 1887, est un crâne partiel auquel O. C. Marsh (confirmé par Gilmore, 1909) fait référence, à qui le crâne a été donné en 1886, comme celui de Camptosaurus amplus. Gilmore a utilisé le crâne pour reconstruire le crâne de Camptosaurus en supposant qu'il provenait de la formation de Morrison. Cependant, des comparaisons microscopiques de lames minces des formations mésozoïques du Garden of the Gods (Jardin des Dieux) ont montré que le spécimen provenait en fait du membre de Lytle de la  ; par conséquent, le crâne était âgé du début du Crétacé.

Le nom générique vient du grec, θειος, theios : « divin » + grec φυταλία, phytalia : « jardin », soit « jardin des dieux ». Garden of the Gods est un parc de Colorado Springs, dans le Colorado, Etats-Unis, où un crâne, le seul fossile du genre à avoir été découvert, a été trouvé en 1878. Le nom spécifique, kerri, rend hommage à James Hutchinson Kerr, qui a trouvé le spécimen.

Classification
L'article décrivant la découverte classait Theiophytalia comme intermédiaire dans la dérivation entre Camptosaurus et Iguanodon. L'espèce type est Theiophytalia kerri. Dans les analyses cladistiques de McDonald et de ses collègues de 2010 et 2011, Theiophytalia a été retrouvé en tant que membre basal des Styracosterna et son parent le plus proche était Hippodraco.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Ornithischia
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2006
Paléontologie aux États-Unis

Theiophytalia


La tesis del mar de resguardo patrimonial de la Argentina o tesis del mar presencial argentino es la teoría que propicia que, tras una apreciación oceanopolítica, la República Argentina demarque sobre el espacio marítimo de su zona de influencia en la alta mar adyacente a su Zona Económica Exclusiva la zona en donde sus intereses estuvieran o pudieran estar involucrados directamente. En él se incluirían amplias superficies marítimas en litigio con el Reino Unido, así como las superficies marítimas que se proyectan desde los territorios comprendidos en el denominado Sector Antártico Argentino, zona reivindicada por dicho país, también sujeta a otras reclamaciones de soberanía, todas bajo los alcances del Tratado Antártico en 1959. Para comienzos del 2014, ese país aún no contaba con un área de mar presencial demarcada oficialmente.

Los mares presenciales en general

El «mar de resguardo patrimonial» o «mar presencial» es el espacio marítimo que un determinado país ribereño demarca, sin pretensiones de soberanía, haciendo una delimitación que incluye la ocupación efectiva de la alta mar contigua a su respectivo territorio oceánico; el estado costero pone así de manifiesto el interés por preservar dicha área de usos abusivos o de determinadas actividades que, por su cercanía, puedan afectar a los recursos marinos que habitan en sus aguas, en especial, cautelando los altamente migratorios recursos pesqueros transzonales de la depredación, y la contaminación del hábitat marino.

Se trata de una declaración de intereses de dicho estado, sin desconocer la situación jurídica de «mar internacional» de los espacios marítimos señalados, de acuerdo a la Convención del Mar, en el marco de libertades de la alta mar.

Conlleva el objetivo de una explotación racional de los recursos, evitando su depredación y la posterior ruptura del delicado equilibrio biológico marino.

Parte de la idea de que existe una soberanía de subsistencia para cada país ribereño, y si se intercepta y depreda el recurso marino en alta mar, antes de que penetre en las ZEE y mares territoriales de los estados ribereños, estos se ven privados de recursos marinos que de otra manera se capturarían en sus aguas jurisdiccionales.

Según ella, un estado puede impedir recalar en sus puertos a los buques que estén depredando su mar presencial.

El «Mar de Resguardo Patrimonial Argentino»

El primer antecedente de una demarcación de este tipo para la Argentina es la del Profesor Alfredo Rizzo Romano.

Un intento oficial de delimitación de los espacios marítimos presenciales argentinos fue el proyecto de ley del senador Mariano Utrera, denominado: «Fijación de los límites del Mar de Resguardo Patrimonial Argentino». Fue presentado al Senado y la Cámara de Diputados el 27 de noviembre de 1987.

Su artículo 1 lo definía así:

Denomínase Mar de Resguardo Patrimonial Argentino a la extensión oceánica comprendida dentro de los siguientes límites:
 A partir del punto F del deslinde marítimo establecido con la República de Chile, por el denominado Tratado de Paz y Amistad ratificado por ley 23172, situado sobre el meridiano del cabo de Hornos 67° 16' O Gr., se prolongará por el mismo meridiano en dirección al Sur, hasta tocar el paralelo 60° S.
 Desde este punto seguirá por dicho paralelo de 60° S hasta su intersección con el meridiano 74° O Gr., que sirve de delimitación a nuestro territorio antártico y continúa en dirección sur hasta el polo Sur geográfico, en latitud 90° S.
 Desde esta latitud el meridiano 25° O Gr. que asciende hasta el paralelo 60° S, se prolonga hacia el Norte hasta su intersección con el paralelo 37° 53' S, correspondiente al punto más austral del límite lateral marítimo fijado por el artículo 70 del Tratado con la República Oriental del Uruguay de fecha 19 de noviembre de 1973, ratificado por ley 20.645.
 Este último paralelo desde el referido punto marítimo, y el lateral marítimo con la República Oriental del Uruguay del artículo 70 del tratado del 19 de noviembre de 1973, hasta el punto medio de la línea de base recta que une la punta Rasa del cabo San Antonio con Punta del Este.

El 30 de abril de 1989, el mismo caducó sin lograr que fuera tratado.

Véase también
 Mar presencial
 Mar Argentino
 Espacio marítimo argentino
 Mar territorial de la Argentina
 Recursos ictícolas y marítimos de Argentina

Referencias

Resguardo Patrimonial de la Argentina
Resguardo Patrimonial de la Argentina
Resguardo Patrimonial de la Argentina

Tesis del mar de resguardo patrimonial de Argentina


Fáni Víetnam er rauður með gulri stjörnu. Fáninn var tekinn í notkun sem fáni Norður-Víetnam 30. nóvember 1955, og alls Víetnam við sameininguna við Suður-Víetnam 2. júlí 1976.

Gula stjarnan táknar hið kommúníska stjórnarfar. Rauði liturinn táknar blóð þjóðarinnar og byltinguna.

Hinir 5 armar á stjörnunni standa fyrir: bóndann, soldátann, listamanninn, lækninn og verkamanninn.

Hæð á móti breidd er 2:3

Eldri Fánar

Víetnam
Víetnam

Fáni Víetnams


Dalmas de Vichy (1215-1279) fut un seigneur féodal du XIIIe siècle.

Ascendance
Il est le fils de Bouchard de Vichy et petit fils de Geoffroy de Vichy

Homonymes

 Son neveu Dalmas de Vichy fils de Robert de Vichy, petit fils de Guillaume de Vichy et arrière petit fils de Geoffroy de Vichy né en 1255.

 Son arrière petit fils, Dalmas II de Vichy (1310-1357)

Descendance
Il épousera Anne de MONTGASCON dont il aura trois enfants;

 Mathilde qui épousera Roger de Venda

 Raoul qui lui succèdera sur le trône de Vichy en 1250 à 5 ans.

 Chatard de Vichy

Biographie
Le 28 aout 1248, il rejoint la VIIe croisade aux côtés de saint Louis. Ce dernier lui accordera la seigneurie de Ligny-en-Brionnais qui restera la propriété des seigneurs de Vichy jusqu'en 1793. Il mourra pendant la croisade en 1250.

Bibliographie

 , tome 4, p. 48 et suiv.
 Joseph Sandre, « La maison de Vichy », dans Annales de l'Académie de Mâcon, tome XX, 1916-1917,

Noble français du XIIIe siècle
Naissance en 1220
Décès en 1250
Naissance à Vichy

Dalmas de Vichy


An Vanilla pompona in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Julius Wilhelm Schiede. An Vanilla pompona in nahilalakip ha genus nga Vanilla, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 V. p. grandiflora
 V. p. pittieri
 V. p. pompona

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vanilla

Vanilla pompona


التكامل المتعدد هو أحد أنواع التكامل المحدد الموسع ليشمل الدوال المعرفة في أكثر من متغير مثل  أو. تسمى تكاملات دالة لمتغيرين على منطقة في R2 تكاملات ثنائية، وتسمى تكاملات دالة ذات ثلاثة متغيرات على منطقة R3 تكاملات ثلاثية.

مقدمة

كما هو الحال في التكامل المحدد لدالة موجبة في متغير واحد الذي يمثل مساحة المنطقة الواقعة بين منحنى الدالة والمحور السيني، كذلك فإن التكامل الثنائي لدالة موجبة في متغيرين يمثل حجم المنطقة الفاصلة بين السطح المعرف بالدالة (في النظام الديكارتي ثلاثي الأبعاد حيث  والمستوى المحتوي لمجاله. (لاحظ أن نفس الحجم يمكن التوصل إليه باستخدام التكامل الثلاثي - تكامل دالة في ثلاث متغيرات- للدالة الثابتة  فوق المنطقة المذكورة سابقا بين السطح والمستوى). إذا كان هناك عدد أكبر من المتغيرات فان التكامل المتعدد سيؤدي إلى احجام ضخمة من الدوال المتعددة الأبعاد.

التكامل المتعدد لدالة  المعرفة في  متغير:  على مجال  يتم في الغالب تمثيله بتداخل عدة إشارات تكامل بالترتيب متعاكس في الحساب (الإشارة إلى أقصى اليسار تحسب آخراً التي تسبقها لليمين تحسب قبلها وهكذا) يتم إجراءها على الدالة وتعريفات المكاملات بترتيب مناسب (التعريف في أقصى اليمين يحسب آخراً وهكذا). مجال هذا التكامل يتم تمثيله إما رمزيا لكل مكامل على إشارة تكامل، أو غالبا يتم اختصاره بمتغير في أقصى يمين الإشارة التكاملية:

وبما أنه من المستحيل حساب المشتق العكسي لدالة في أكثر من متغير، فإن التكامل المتعدد الغير محدد لا وجود له. لذلك فإن كل التكاملات المتعددة هي تكاملات محددة.

التعريف الرياضي
افترض ان  عدد صحيح أكبر من 1. افترض مستطيلا نصف مفتوح في  بعداً (من الآن فصاعداً سنسميه ببساطة مستطيلا). بالنسبة للمستوى: , والتكامل المتعدد هو مجرد تكامل ثنائي.

قم بتقسيم كل فترة  إلى عدد من الفترات الجزئية غير المتداخلة بحيث تكون كل منها مغلقة عند النهاية اليسرى ومفتوحة عند النهاية اليمنى. بالكتابة، يرمز لكل فترة جزيئة بالرمز .عائلة المستطيلات الجرئية الناتجة ذات الصيغة:

هي جزئية من  بمعنى أن المستطيلات الجزئية  هي مستطيلات غير متداخلة واتحادها يعطينا .
بعد أي من المستطيلات الجزئية  هو-من التعريف- الطول الأكبر من الفترات التي حعلتنا نتحصل على ، وكذلك فإن بعد أي مجموعة معطاة جزئية من  معرف كأكبر بعد من أبعاد المستطيلات الجزئية في تلك المجموعة الجزئية.

افترض أن  هي دالة معرفة على المستطيل . اعتبر التجزيئ التالي

من  المعرفة آنفاً. حيث  هي عدد صحيح موجب. مجموع ريمان هنا هو المجموع بالصورة:

حيث، لكل  فان النقطة  تقع في النفطة  هو ناتج الأطوال من الفترات التي جداءها الديكارتي هو

في هذه الحالة تسمى دالة  متكاملة ريمان إذا كانت النهاية

معرفة أو موجودة. حيث ان النهاية تحسب لكل جزئيات  ذات البعد . إذا امكن تكامل بريمان فان  تسمى تكامل ريمان ل  على  ويكتب:

تكامل ريمان لدالة معرفة حول مجموعة ذات  بعدا يمكن تعريفها بتوسيع تلك الدالة إلى دالة معرفة على مستطيل نصف مفتوح قيمه تساوي الصفر خارج مجال الدالة الأصلية. إذن فان تكامل الدالة الأصلية على المجال الأصلي هي تكامل الدالة الموسعة على مجالها المستطيل، إذا وُجد.

ما يلي تكامل ريمان في  بعداً سوف يسمى تكاملا متعددا

الخصائص
التكامل المتعدد له العديد من الخصائص المشابة لخصائص تكامل الدوال في متغير واحد (الخطية، التبديلية، الرتابة، الخ). بالإضافة لذلك، وكما في المتغير الواحد، يمكن استخدام التكامل المتعدد لايجاد متوسط الدالة على مجموعة معطاة. أي انه لأي مجموعة معطاة  ودالة قابلة للتكامل  على ، القيمة المتوسطة لـ  على مجالها يعطى بـ:

حيث  هو مقياس

حالات خاصة
في حالة ، فإن تكامل:

هو تكامل ثنائي ل  على . وإذا كانت  فان تكامل:

يكون تكامل ثلاثي ل  على .
لاحظ انه بالتحويل يكون هناك إشارتي تكامل للتكامل الثنائي وثلاث إشارات للتكامل الثلاثي، وهذا يعتبر مجرد تسهيل كتابي يكون عملي عندما نحسب التكامل المتعدد كتكامل متتابع iterated integral (كما سنبين لاحقاً في هذا المقال)

طرق للتكامل
حل المشكلات باستخدام التكامل المتعدد غالباً ما يتم عن طريق إيجاد طريقة لاختزال التكامل المتعدد ليصبح في هيئة سلسلة من التكاملات في متغير واحد تحل كل منها بصورة مباشرة.

فيما يلي بعض طرق التكامل البسيطة:

الحل المباشر
أحياناً يمكن الحصول على نتيجة التكامل بدون حاجة للتعديل

الدوال الثابتة
في حالة الدالة الثابتة فإن النتيجة مباشرة، ببساطة نقوم بضرب المقياس بالدالة الثابتة  . إذا كانت  وكانت متداخلة مع منطقة جزئية من R2 فإن الناتج هو مساحة المنطقة، في حين يكون الناتج هو حجم المنطقة في حالة R3
 مثلاً:
 and

لنكامل على D بالنسبة ل x أولا:

الحل باستخدام التماثل
إذا وُجد في المجال تماثلٌ حول واحد من المحاور على الأقل، وكانت الدالة لها زوجية parity واحدة على الأقل بالنسبة لمتغير معين. في هذه الحالة تكون قيمة التكامل صفرا (مجموع القيم المتساوية والمتضادة صفر).

من الكافي –في الدوال على Rn – ان يكون المتغير التابع فردي مع محور التماثل.

 مثال (1):
 خذ f(x, y) = 2 sin  x − 3y3 + 5
وT = x2 + y2 ≤ 1 مساحة التكامل (قرص ذو نصف قطر 1 يتركز عند نقطة أصل المحور شاملاً المحيط).

مستخدما خاصية الخطية يمكن تفكيك التكامل إلى ثلاثة أجزاء:

2  sin  x' و 3y3 كلاهما دالتين فرديتين ومن الواضح كذلك ان قرص T متماثل حول محور x وكذلك محور y؛ لذلك فان القيمة الوحيدة التي سنحصل عليها في الإجابة النهائية لتكامل الدوال الثلاث هي حل الدالة الثابتة 5 لأن الدالتين الأخرتين تساوي صفرا.

 مثال (2):
خد الدالة (f(x, y, z) = x exp(y2 + z2
ومنطقة التكامل هي كرة ذات نصف قطر 2 متركزة في نقطة أصل المحور T = x2 + y2 + z2 ≤ 4.
الكرة متماثلة حول جميع المحاور الثلاثة، لكن يكفي ان نكاملها باعتبار محور x فقط لنجد أن التكامل يساوي صفرا؛ ذلك لأن الدالة فردية بالنسبة لذلك المتغير x.

 صيغ الاختزال
صيغ الاختزال تعتمد على مبدأ المجال البسيط للتمكين من تفكيك التكامل المتعدد إلى عدة تكاملات في متغير واحد (وهي نفس عملية حسبان الاشتقاق الجزئي).

 المجالات البسيطة على R2
 محور x
إذا كان D مجال مقيس عمودي على محور x وهي دالة مستمرة؛ فإن (α(x و (β(x (بالتعريف في الفترة [a, b]) هما دالتين اللتين تحددان D. إذن:

 محور y
إذا كان D مجال مقيس عمودي على محور y وهي دالة مستمرة؛ فإن (α(y و (β(y (بالتعريف في الفترة [a, b]) هما دالتين اللتين تحددان D. إذن:

 مثال

اعتبر أن المنطقة (انظر الشكل المقابل). احسب:

 هذا المجال عمودي على كلا المحورين xو y. لتطبيق صيغ الاختزال عليك ان تجد الدوال التي تحدد المجال وفترة تعريفه.
 في هذه الحالدة الدالتين هما:

 بينما الفترة معطاة من تقاطع الدوال مع x = 0، عليه فان الفترة هي [a, b] = [0, 1](جعلنا الوضع الأساسي باعتبار محور x لسهولة فهمها من الشكل المقابل). من الممكن الآن تطبيق الصيغة:

(في البداية التكامل الثاني تم حسابه باعتبار ان x ثابت). كل ما يتبقى هو تطبيق عمليات تكاملية بسيطة::

 إذا أردنا جعل الوضع الأساسي باعتبار لمحور yنقوم بالآتي:

 وسنحصل على نفس النتيجة

 المجالات البسيطة على R3
امتداد هذه الصيغ إلى التكاملات الثلاثية مشابه نوعاً ما:T هو مجال عمودي على المستوى xy باعتبار الدوال (α (x,y و (β(x,y، إذن:

 تغيير المتغيرات
حدود التكامل غير سهلة التغيير عادة، (بدون normality أو مع صيغ معقدة للمكاملة)، نقوم بـ«تغيير المتغيرات» لنعيد صياغة التكامل في منطقة أسهل في التعامل، والتي يمكن وصفها بصيغ مماثلة. لعمل ذلك يجب جعل الدالة تتماشى مع الإحداثيات الجديدة.

مثال (1-أ)
 الدالة هي ;
 إذا تبنينا هذا البديل  لذلك
 نحصل على الدالة الجديدة .
 وبصورة مشابة للمجال لأنه لم يعد محدودا بالمتغيرات الاصلية التي تم تحويلها (x ,y في المثال).
 التفاضلات (d(xو (d(y يتم تحويلها عبر محددة المصفوفة الجاكوبية
المحتوية على الاشتقاقات الجزئية من التحويل والمتعلقة بالمتغير الجديد (على سبيل المثال التحويل التفاضلي في الإحداثيات القطبية).

توجد ثلاثة أنواع من تغيير المتغيرات (واحد في R2 واثنان في R3)؛ لكن البديل المناسب يمكن إيجاده باستخدام نفس المبدأ بصورة أكثر عمومية.

 الإحداثيات القطبية

في R2 إذا كان المجال له تماثل دائري وتوفرت في الدالة مواصفات «معينة» يمكننا حينها التحويل إلى احداثيات قطبية (انظر للمثال المقابل) مما يعني أن النقاط المبدئية (P(x,y في النظام الديكارتي تتحول إلى النقاط التي تمثلها في النظام القطبي مما يسمح بتغيير صورة المجال وتبسيط العملية.

 العلاقة الأساسية لعمل التحويل هي التالية:

مثال (2-أ):
 الدالة هي
 وبتطبيق التحويل نحصل على:

مثال (2-ب):
 الدالة هي
 في هذه الحالة لدينا:

 باستخدام مبرهنة فيثاغورث يتم تحويل المجال بايجاد طول نصف القطر ومدى الزاوية المركزية لتعريف فترات ρو φ ابتداءً من x وyمثال (2-ج):
 المجال هو  وهو محيط ذو نصف قطر 2؛ من الواضح أن الزاوية المغطاة هي زاوية دائرة، إذن φ تتراوح بين 0 و 2π, بينما يتراوح نصف القطر من 0 إلى 2

مثال (2-د):
 المجال هو  وهو القوس الدائري الواقع في الجزء الموجب من محور y (أنظر الشكل)، لاحظ ان φ تصف زاوية مستوى، بينما ρ تتراوح بين 2 و3. لذلك التحويل الناتج يكون المستطيل التالي:

المحددة الجاكوبية لهذا التحويل هي:

والتي تم التحصل عليها بادخال المشتقات الجزئية ل (x == ρ cos(φ و (y == ρ sin(φ في العمود الأول باعتبار ρ، وفي العمود الثاني باعتبار φ، لذا فإن التفاضلات dx dy في هذا التحويل تصبح ρ dρ dφ.

ما ان تحول الدالة وتقيم المجال يصبح من الممكن أن تعرف الصيغة لتغيير المتغيرات في الإحداثيات القطبية:

لاحظ أن φ صالحة في الفترة [0, 2π] بينما ρ والتي تمثل مقياس الطول لابد أن تكون موجبة القيمة.

مثال (2-هـ):
الدالة هي ƒ(x, y) = x والمجال هو نفس مجال المثال (2-د).
 من التحليل السابق ل D نعلم فترة ρ (بين 2 و 3) وفترة φ (بين 0 و 2π).إذن لنقم بتغيير الدالة:

 أخيراً، لنطبق صيغ التكامل:

 بتعريف الفترة يصبح لدينا:

 الإحداثيات الأسطوانية

في R3 التكامل على مجالات ذات قواعد دائرية يمكن ان يتم عن طريق التمرير في الإحداثيات الأسطوانية؛ تحويل الدالة يتم من خلال العلاقة التالية:

يمكن تحويل المجال بيانياً لأن الاختلاف الوحيد يكون في شكل القاعدة، بينما الارتفاع يتبع شكل منطقة البداية.

مثال (3-أ):
 المنطقة هي  (وهي الأنبوب الذي قاعدته هي الدائرة في مثال (2-د) والتي ارتفاعها 5)؛ إذا طُبق التحويل نتحصل على المنطقة:  (وهو متوازي المستطيلات الذي قاعدته المستطيل في مثال (2-د) ذو الارتفاع 5).

ولأن العنصر z لا يتغير خلال التحويل فإن المشتقات dx dy dz تتفاوت كما في التمرير في الإحداثيات القطبية؛ لذلك يصبحون ρ dρ dφ dz.

أخيراً من الممكن تطبيق الصيغة النهائية للإحداثيات الأسطوانية:

هذه الطريقة سهلة ومناسبة للمجالات الأسطوانية والمخروطية أو في المناطق التي يسهل فيها افراد فترة z، وحتى تحوبل القاعدة الدائرية والدالة.

مثال (3-ب):
 الدالة هي ، ومجال التكامل هو هذه الأسطوانة:

 تحويل D في إحداثيات أسطوانية هو الآتي:

 بينما تصبح الدالة::

 أخيراً، نطبق صيغة التكامل::

 بتعديل الصيغة نحصل على::

 الإحداثيات الكروية

بعض المجالات في R3 لها تماثل دائري، لذلك فمن الممكن تحديد احداثيات كل نقاط منطقة التكامل بزاويتين ومسافة واحدة لذلك نستخدم التمرير في إحداثيات كروية ، ويتم تحويل الدالة بالعلاقة:

لاحظ أن النقاط الموجودة على محور x لا تمتلك مواصفات دقيقة في الإحداثيات الكروية، لذلك فقد تتراوح  بين 0 وπ.

من الواضح ان أفضل مجال تكاملي لهذا التمرير هو الكرة.

مثال (4-أ):
خذ المجال  (دائرة نصف قطرها 4 ومركزها نقطة الأصل)؛ بتطبيق التحويل نحصل على المنطقة:

محددة الجاكوبي لهذا التحويل هي التالية:

 المشتقات dx dy dz تتحول إلى ρ2 sin(φ) dρ dθ dφ.

 أخيراً، نتحصل على صيغة التكامل النهائية:

 يُفضل استعمال هذه الطريقة في حالة المجالات الدائرية و كذلك في حالة الدوال التي يمكن تبسيطها بسهولة -باستخدام العلاقة المثلثية الأساسية الأولى - موسع في R3 (الرجاء انظر مثال (4-ب))؛ يفضل في بعض الحالات الأخرى استخدام الإحداثيات الإسطوانية (انظر مثال 4-جـ).

مثال (4-ب):D هي نفس المنطقة في مثال (4-أ) و هي الدالة التي نرغب في مكاملتها.

 تحويلها سهل جدا:

 بينمانعرف فترة المنطقة T الناتجة عن تحويل D:

 نبدأ إذن بتطبيق صيغة التكامل:

 وبالتبسيط نحصل على:

مثال (4-جـ):
 المجال هو الكرة التي مركزها نقطة الأصل ونصف قطرها 3a () و هي دالة المراد مكاملتها.

 بالنظر للمجال يبدو أنه من المناسب القيام بالتمرير إلى إحداثيات كروية، في الحقيقة، من الواضح أن فترات المتغيرات التي تحدد المنطقة الجديدة T هي:

 ولكن، بتطبيق التحويل نحصل على:

.

 بتطبيق صيغة التكامل نحصل على:

 والذي يصعب حله، هذه المسألة يتم حلها بالتمرير إلى احداثيات أسطوانية، وتصبح فترات T الجديدة هي:

 تم التحصل على الفترة z بشق الكرة إلى نصفين ببساطة عن طريق حل المتباينة في صيغة D (وبعدها مباشرة تحويل x2 + y2 إلى ρ2). الدالة الجديدة تصبح أذن ρ2. بتطبيق صيغة التكامل:

.

 نحصل بعدها على:

 الآن نطبق التحويل:

(الفترات الجديدة تصبح ). نحصل على:

 ولأن ، نحصل على:

 بعد قلب حدود التكامل وضرب الأطراف داخل القوسين، يمكن تفكيك التكامل إلى جزئين يُحلان مباشرة.

 الفضل في إمكانية اختزال التكامل الثلاثي لآخر أسهل في متغير واحد يعود لطريقة التمرير إلى إحداثيات أسطوانية

 أمثلة
 التكامل الثنائي
لنفترض أننا نرغب في مكاملة دالة في عدة متغيرات f خلال منطقة A :
 و

لهذه الحالة نكون التكامل الثنائي::

يتوجه النظر إلى التكامل الداخلي أولاً والذي نكامله باعتبار x، يجب إجراء هذا التكامل قبل مكاملة الدالة بالنسبة لy. لاحظ أننا في البدء نعتبر y ثابتاً حيث أنها ليست متغير التكامل.

بعد ذلك نكامل بالنسبة ل y الحجوم
حجم متوازي المستطيلات ذو الأضلاع 4×6×5 نتحصل عليه بطريقتين:
 التكامل الثنائي::
 للدالة 5=(f(x,y محسوبة في المنطقة D من مستوى xy الذي يمثل قاعدة متوازي المستطيلات::

 التكامل الثلاثي::
 للدالة الثابتة 1 محسوبةً على متوازي المستطيلات نفسه.

حساب الحجوم
بفضل الطرق المفصلة أعلاه يمكن تبيين قيمة الحجم لبعض الأجسام:
 الأسطوانة: اعتبر أن المجال هو القاعدة الدائرية ذات نصف قطر R، والدالة ثابتة بالارتفاع h. يمكن كتابة ذلك في إحداثيات قطبية كالآتي:

التحقق: الحجم = مساحة القاعدة* الارتفاع=
 الكرة: وهو توضيح جاهز لتطبيق التمرير في احداثيات كروية للدالة الثابتة المُكامَلة 1 في الكرة ذات نفس نصف القطر R:

 رباعي السطوح(هرم مثلثي ذو 4 وجوه): حجم رباعي سطوح ذو رأس عند نقطة الأصل يمكن حسابهعن طريق صيغ الاختزال آخذين بالاعتبار، كمثال، ال normality على المستوى xy ولمحور x ومثل الدالة الثابتة 1.

التحقق: الحجم = مساحة القاعدة * الارتفاع /3 =

التكامل المعتل المتعدد
في حالة المجالات غير المحدودة أو الدوال غير المحدودة بالقرب من حدود المجال، نقوم باستعمال التكامل المعتل الثنائي أو التكامل المعتل الثلاثي.

التكامل المعتل المتعدد والتكامل المتتابع

حسب مبرهنة فوبيني Fubini's theorm :

هذا يعني أنه إذا كان التكامل محدد مطلقاً فان نفس النتيجة التي نحصل عليها بالتكامل المتعدد يمكن الحصول عليها بالتكامل المتتابع،:

يحدث ذلك تحديدا عندما تكون |(f(x,y| دالة محددة، وA وB مجموعتان محددتان.
إذا لم يكن التكامل متقارب مطلقاً يجب العناية وعدم خلط مبادئ التكامل المتعدد والتكامل المتتابع، خاصة أن كلاهما يكتب بنفس الرموز. الرمز:

يعني في بعض الحالات تكاملاً متتابعاً وليس تكاملاً ثنائياً حقيقياً. التكامل الخارجي في التكامل المتتابع:

هو تكامل باعتبار x لدالة x التالية:

من ناحية أخرى، التكامل الثنائي يعرف باعتبار المساحة في المستوى xy. إذا وُجد تكامل ثنائي فانه يكون مساوياً لكل من التكاملين المتتابعين على حدا (إما "dy dx" أو"dx dy") ويتم حسابه عادة بحساب أحد التكاملين المتتابعين. ولكن أحياناً يوجد التكاملين المتتابعين إذا وفقط إذا لم يكن هناك تكامل ثنائي، ويكونان في هذه الجالة ذوي قيم متغايرة عن بعضهما كما في المثال:

وهو إعادة ترتيب افتراضي للتكامل المتقارب شرطياً. نكتب:

الذي يمكن استعماله للتأكد من أننا حسبنا التكامل المتعدد وليس المتتابع

بعض التطبيقات العملية
تستخدم هذه التكاملات في العديد من التطبيقات الفيزيائية

في الميكانيكا، يحسب عزم القصور الذاتي كتكامل حجم (تكامل ثلاثي) للكثافة الموزونة مع مربع المسافة من المحور:

في الكهرومغناطيسية، يمكن كتابة معادلات ماكسويل في صورة تكامل ثلاثي لحساب المجالات الكهربية والمغناطيسية الكلية

فس المثال التالي حصلنا على المجال الكهربي بتوزيع للشحنات تم الحصول عليه عن طريق تكامل ثلاثي لدالة متجهة:

انظر أيضًا
 مبرهنات التحليل الرئيسية المرتبطة بالتكامل المتعدد:
 مبرهنة التباعد
 مبرهنة ستوكس
 مبرهنة غرين

مراجع

 Robert A. Adams - Calculus: A Complete Course (5th Edition) ISBN 0-201-79131-5.

تفاضل متعدد المتحولات
حساب تكاملي

تكامل متعدد


Bilgi işlemde, İnternet Mesaj Erişim Protokolü ( IMAP ), e-posta istemcileri tarafından bir TCP/IP bağlantısı üzerinden bir posta sunucusundan e-posta mesajları almak için kullanılan bir İnternet standart protokolüdür .  IMAP, RFC 9051  tarafından tanımlanır .

IMAP, bir e-posta kutusunun birden çok e-posta istemcisi tarafından tam olarak yönetilmesine izin vermek amacıyla tasarlanmıştır , bu nedenle istemciler genellikle, kullanıcı bunları açıkça silene kadar iletileri sunucuda bırakır. Bir IMAP sunucusu genellikle 143 numaralı bağlantı noktasını dinler . SSL/TLS üzerinden IMAP'ye ( IMAPS ) 993 numaralı bağlantı noktası atanır.

Neredeyse tüm modern e-posta istemcileri ve sunucuları , önceki POP3 (Postane Protokolü) ile birlikte e-posta alımı için en yaygın iki standart protokol olan IMAP'yi destekler .  Gmail ve Outlook.com gibi birçok web posta hizmeti sağlayıcısı , hem IMAP hem de POP3 için destek sağlar.

IMAP4 olarak de bilinen IMAP, yerel kullanıcıların uzaktaki bir e-posta sunucusuna erişmesini sağlayan bir uygulama katmanı protokolüdür. En son sürümü IMAP sürüm 4 Revizyon 1 (IMAP4rev1) olup, RFC 3501'de tanımlanmıştır. IMAP4 TCP 143. portu kullanarak çalışır.

E-posta sunucularından mesaj çekmek için kullanılan en yaygın protokollerden biridir (bkz. POP3). Modern e-posta sunucularının neredeyse tamamı tarafından desteklenir.

E-posta protokolleri
İnternet İleti Erişim Protokolü, bir e-posta istemcisinin uzak posta sunucusundaki e-postaya erişmesine izin veren bir uygulama katmanı İnternet protokolüdür . Geçerli sürüm, RFC 9051  tarafından tanımlanır . Bir IMAP sunucusu genellikle iyi bilinen 143 numaralı bağlantı noktasını dinlerken SSL/TLS üzerinden IMAP (IMAPS) 993 kullanır.

Gelen e-posta mesajları, mesajları alıcının e-posta kutusunda saklayan bir e-posta sunucusuna gönderilir. Kullanıcı, çeşitli e-posta alma protokollerinden birini kullanan bir e-posta istemcisiyle iletileri alır. Bazı istemciler ve sunucular tercihen satıcıya özgü, tescilli protokolleri kullanırken ,  neredeyse tamamı e-posta almak için POP ve IMAP'yi destekler ; istemcilerin diğer sunucularla birlikte kullanılmasına izin verir .

IMAP kullanan e-posta istemcileri genellikle iletileri, kullanıcı açıkça silene kadar sunucuda bırakır. IMAP işleminin bu ve diğer özellikleri, birden çok istemcinin aynı posta kutusunu yönetmesine izin verir. Çoğu e-posta istemcisi, mesajları almak için Postane Protokolüne (POP) ek olarak IMAP'yi destekler .  IMAP, posta deposuna erişim sunar. İstemciler mesajların yerel kopyalarını saklayabilir, ancak bunlar geçici bir önbellek olarak kabul edilir.

Tarih
IMAP, 1986 yılında Mark Crispin tarafından , bir posta kutusunun içeriğini basitçe almak için kullanılan bir protokol olan yaygın olarak kullanılan POP'un aksine, bir uzaktan erişim posta kutusu protokolü olarak tasarlanmıştır .

Mevcut VERSION 4rev1'den (IMAP4) önce, aşağıda ayrıntıları verildiği gibi bir dizi yinelemeden geçti:

Orijinal IMAP
Orijinal Geçici Posta Erişim Protokolü, bir Xerox Lisp Machine istemcisi ve bir TOPS-20 sunucusu olarak uygulandı .

Orijinal geçici protokol spesifikasyonunun veya yazılımının hiçbir kopyası mevcut değildir.  Bazı komutları ve yanıtları IMAP2'ye benzer olsa da, geçici protokolde komut/yanıt etiketlemesi yoktu ve bu nedenle sözdizimi diğer tüm IMAP sürümleriyle uyumsuzdu.

IMAP2
Geçici protokolün yerini, RFC 1064'te  (1988'de) tanımlanan ve daha sonra RFC 1176' da  (1990'da) güncellenen Etkileşimli Posta Erişim Protokolü (IMAP2) aldı. IMAP2, komut/yanıt etiketlemeyi tanıttı ve halka açık ilk sürüm oldu.

IMAP3
IMAP3, son derece nadir bir IMAP çeşididir.  1991'de RFC 1203  olarak yayınlandı. Kendisi IMAP2'de değişiklikler öneren RFC 1176' ya  karşı bir öneri olarak özel olarak yazılmıştı .  IMAP3, pazar yeri tarafından hiçbir zaman kabul edilmedi.  IESG , 1993 yılında RFC1203 "Etkileşimli Posta Erişim Protokolü - Sürüm 3"ü Tarihi protokol olarak yeniden sınıflandırdı. IMAP Çalışma Grubu, başlangıç noktası olarak RFC 1203  (IMAP3) yerine RFC 1176  (IMAP2) kullandı.

IMAP2bis
MIME'nin gelişiyle , IMAP2, MIME gövde yapılarını desteklemek ve IMAP2'de bulunmayan posta kutusu yönetim işlevselliğini (oluşturma, silme, yeniden adlandırma, mesaj yükleme) eklemek için genişletildi. Bu deneysel revizyona IMAP2bis adı verildi; spesifikasyonu hiçbir zaman taslak olmayan biçimde yayınlanmadı. Ekim 1993'te IETF IMAP Çalışma Grubu tarafından bir IMAP2bis internet taslağı yayınlandı. Bu taslak şu önceki spesifikasyonlara dayanıyordu: yayınlanmamış IMAP2bis.TXT belgesi, RFC 1176  ve RFC 1064  (IMAP2).  IMAP2bis.TXT taslağı , Aralık 1992 itibarıyla IMAP2 uzantılarının durumunu belgelemiştir.  Pine, IMAP2bis desteğiyle geniş çapta dağıtıldı  (Pine 4.00 ve sonrası, IMAP4rev1'i destekler).

IMAP4
1990'ların başında IETF içinde oluşturulan bir IMAP Çalışma Grubu, IMAP2bis tasarımının sorumluluğunu üstlendi. IMAP ÇG, karışıklığı önlemek için IMAP2bis'i IMAP4 olarak yeniden adlandırmaya karar verdi.

Uygulanması

Genel kullanımda, bir kullanıcının e-posta istemcisini (Outlook, Apple Mail, Outlook Express, Mozilla Thunderbird; Hotmail ve Gmail web arabirimleri vb.) kullanarak yolladığı e-posta mesajları, önce kullanıcının oturum açtığı e-posta sunucusu tarafından kabul edilir ve genellikle SMTP kullanarak alıcının posta kutusunu içinde barındıran başka bir e-posta sunucusuna gönderilir. Bu aşamada alıcının göndericinin mesajlarına ulaşabilmesi için bunu e-posta istemcisi ile çekmesi gereklidir. Fakat SMTP tek yönlü bir protokoldür (sadece gidiş). Kullanıcının isteği üzerine posta kutunuzda bulunan e-posta mesajının istemcinize inmesini sağlayamaz. Bu aşamada yapılandırmaya bağlı olarak POP3 veya IMAP devreye girerek ilgili mesajın oturum açmış ve talep etmiş istemciye çekilmesi sağlanır.

IMAP ve POP3 kullanımı arasındaki temel fark IMAP ile e-posta sunucusuna bağlantı kurulduğunda, posta kutusunda birikmiş e-postaların sadece başlık bilgilerini istemciye getirilir. POP3 ise bütün mesajları istemciye çeker.

Genel prensip olarak kullanıcı ve e-posta sayısının çokluğuyla doğru orantılı olarak kullanılır. Uygulamada web postası kullanan neredeyse bütün sunucularda IMAP protokolü kullanılır.

POP3'e göre avantajları

Bağlantı şekli

Bir e-posta sunucusuna POP3 ile bağlanıldığında bütün yeni mesajlar istemciye çekilir ve bağlantı kapatılır. IMAP kullanıldığında oturum açıldıktan sonra bağlantı sadece istek olduğu durumlarda açık kalır (Bir mesajın açılması ve içeriğinin görüntülenmesi gibi...).

Büyük boyutlu posta kutularında bu özellik içeriğin görüntülenmesini de sağlar.

Çoklu kullanıcı desteği

POP3 aynı posta kutusunda aynı anda tek kullanıcıyı destekler. Tersi durumda işleyiş tarzı sorun yaratır.

IMAP ise çok kullanıcıyı destekler. Bir kullanıcının yaptığı değişiklik eş zamanlı olarak diğer oturum açmış kullanıcı tarafından görülebilir.

MIME mesajlarına parçasal erişim

Neredeyse bütün e-posta mesajları MIME (Multipurpose Internet Mail Extensions-Çok işlevli Internet Posta Uzantıları) formatında gönderilir. Bir e-posta yazı bölümü, ekli dosya bölümü gibi bölümlere ayrılır. IMAP bu bölümleri birbirinden bağımsız olarak çekebilir. Örnek: Mesajı açmadan mesaj ekindeki bir dosyayı bilgisayarınıza kopyalamak.

POP'a göre avantajlar

Bağlı ve bağlantısız modlar
POP kullanırken, istemciler genellikle e-posta sunucusuna kısa süreliğine, yalnızca yeni iletileri indirmek için gereken süre kadar bağlanır. IMAP4 kullanırken, istemciler genellikle kullanıcı arabirimi etkin olduğu sürece bağlı kalır ve talep üzerine mesaj içeriğini indirir. Çok sayıda veya büyük iletisi olan kullanıcılar için, bu IMAP4 kullanım modeli daha hızlı yanıt süreleriyle sonuçlanabilir.

Harici değişikliklerin raporlanması
Başarılı kimlik doğrulamasından sonra, POP protokolü, posta kutusunun mevcut durumunun tamamen statik bir görünümünü sağlar ve oturum sırasında durumdaki herhangi bir harici değişikliği gösterecek bir mekanizma sağlamaz. Buna karşılık, IMAP protokolü dinamik bir görünüm sağlar ve yeni gelen mesajlar dahil olmak üzere durumdaki harici değişikliklerin yanı sıra aynı anda bağlı diğer istemciler tarafından posta kutusunda yapılan değişikliklerin algılanmasını ve komutlar arasında uygun yanıtların gönderilmesini gerektirir. IDLE komutu sırasında , RFC 2177'de  açıklandığı gibi . Ayrıca , özellikle "birden fazla aracı tarafından aynı posta kutusuna eşzamanlı erişim"den söz eden RFC 3501 bölüm 5.2'ye bakın.

MIME mesaj bölümlerine erişim ve kısmi getirme
Genellikle tüm İnternet e-postaları MIME formatında iletilir ve bu, mesajların yaprak düğümlerin çeşitli tek parça içerik türlerinden herhangi biri olduğu ve yaprak olmayan düğümlerin çeşitli çok parçalı türlerden herhangi biri olduğu bir ağaç yapısına sahip olmasına izin verir . IMAP4 protokolü, istemcilerin ayrı ayrı MIME parçalarından herhangi birini ayrı ayrı almalarına ve ayrıca tek tek bölümlerin veya tüm mesajın bölümlerini almalarına olanak tanır. Bu mekanizmalar, istemcilerin ekli dosyaları almadan bir iletinin metin bölümünü almalarına veya getirilirken içeriği akışa almalarına olanak tanır.

Mesaj durum bilgisi
IMAP4 protokolünde tanımlanan bayrakların kullanımıyla, istemciler mesajın durumunu takip edebilir: örneğin, mesajın okunup okunmadığı, cevaplanmadığı veya silinmediği. Bu bayraklar sunucuda saklanır, böylece aynı posta kutusuna farklı zamanlarda erişen farklı istemciler, diğer istemciler tarafından yapılan durum değişikliklerini algılayabilir. POP, istemciler için bu tür durum bilgilerini sunucuda depolamak için bir mekanizma sağlamaz; bu nedenle, tek bir kullanıcı iki farklı POP istemcisiyle (farklı zamanlarda) bir posta kutusuna erişirse, durum bilgileri (bir iletiye erişilip erişilmediği gibi) arasında senkronize edilemez. müşteriler. IMAP4 protokolü, hem önceden tanımlanmış sistem bayraklarını hem de istemci tanımlı anahtar sözcükleri destekler. Sistem bayrakları, bir mesajın okunup okunmadığı gibi durum bilgilerini gösterir. Tüm IMAP sunucuları tarafından desteklenmeyen anahtar kelimeler,anlamı müşteriye bağlı olan etiketler . IMAP anahtar sözcükleri , bazen karşılık gelen özel sunucular tarafından IMAP klasörlerine çevrilen web tabanlı e-posta hizmetlerinin özel etiketleriyle karıştırılmamalıdır .

Sunucu taraflı aramalar
IMAP4, bir istemcinin sunucudan çeşitli ölçütleri karşılayan iletileri aramasını isteme mekanizması sağlar. Bu mekanizma, istemcilerin bu aramaları gerçekleştirmek için posta kutusundaki her iletiyi indirmesini gerektirmez.

Yerleşik uzatma mekanizması
Daha önceki İnternet protokollerinin deneyimini yansıtan IMAP4, genişletilebileceği açık bir mekanizma tanımlar. Temel protokol için birçok IMAP4 uzantısı önerilmiştir ve bunlar ortak kullanımdadır. IMAP2bis'in bir uzantı mekanizması yoktu ve POP'un artık RFC 2449  tarafından tanımlanan bir mekanizması var .

Sunucu push bildirimleri
IMAP IDLE, posta sunucusunun bağlı istemcilere, örneğin yeni bir posta geldiğinden dolayı bir posta kutusunda değişiklik olduğunu bildirmesi için bir yol sağlar. POP karşılaştırılabilir bir özellik sağlamaz ve e-posta istemcilerinin yeni posta olup olmadığını kontrol etmek için periyodik olarak POP sunucusuna bağlanması gerekir.

Sunucuda birden çok posta kutusu
IMAP4 istemcileri, sunucuda posta kutuları (genellikle kullanıcıya klasörler olarak sunulur) oluşturabilir, yeniden adlandırabilir ve silebilir ve posta kutuları arasında iletileri kopyalayabilir. Birden çok posta kutusu desteği, sunucuların paylaşılan ve ortak klasörlere erişim sağlamasına da olanak tanır. Erişim haklarını düzenlemek için IMAP4 Erişim Kontrol Listesi (ACL) Uzantısı ( RFC 4314 ) kullanılabilir.

Mesaj durum bilgisi
IMAP kendi içinde bulunan işaretleme (flag) sistemi ile bir mesajın pek çok halini görüntüleyebilir (okundu, okunmadı, silindi, … kişiye cevaplandı vb.). Bu bilgiler sunucu üzerinde saklandığı için aynı anda birden çok kullanıcının bağlı olduğu bir posta kutusunda, kullanıcılar mesaj durumu hakkında başkasının yaptığı değişiklikleri görüntüleyebilirler.

Çoklu posta kutusu desteği
IMAP kullanıcılara özel posta kutusu yaratılmasına izin verir (Genellikle kullanıcılara klasör olarak gösterilir.). Kullanıcılara mesajlarını değişik kutular arasında taşıma hakkı tanınabilir. Bunun yanında paylaşılan posta kutuları da yaratılabilinir.

Sunucu taraflı arama mekanizması
IMAP4 istemcilerin çeşitli kıstaslara göre sunucu üzerinde mesaj araması yaptırmasına ve sadece bu mesajların görüntülenmesine izin verir. POP3 ise mesajları bütün olarak çeker, arama istemci tarafında yapılır.

Yapısal eklenti desteği

IMAP4 yapısal olarak eklenti yapılmasına açık bir protokoldür ve evrimleşebilir.

Güvenlik
İstemci ile sunucu arasındaki IMAP bağlantılarını kriptografik olarak korumak için, SSL/TLS kullanan TCP bağlantı noktası 993'teki IMAPS kullanılabilir.  Ocak 2018 itibarıyla önerilen mekanizma TLS'dir.

Alternatif olarak, başlangıçta düz metin üzerinden iletişim kurduktan sonra 143 numaralı bağlantı noktasına bağlanırken bağlantıyı şifrelemek için STARTTLS kullanılabilir .

Dezavantajları
 POP3'e göre uygulanması karmaşık bir protokoldür.
 Arama algoritmaları kötü olan sunucularda büyük posta kutuları üzerinde arama yapılması sunucu kaynaklarını tüketebilir.
 Gönderilen mesajlar iki kere işlenir. İlk olarak istemciden sunucuya SMTP yoluyla, ikinci olarak da mesajın "Gönderilen Öğeler"e işlenmesi amacıyla posta kutusuna IMAP4 protokolüyle geri yollanır.
 E-postalara erişim, POP3'ten biraz daha yavaştır çünkü her gönderme veya alma işleminde tüm klasörler senkronize edilir.
 Etkin bir internet bağlantınız olmadığı sürece e-postalar çalışmayacaktır.
 E-postayı sık kullanıyorsanız, daha maliyetli olabilecek daha büyük bir posta kutusu depolama alanına ihtiyacınız olacaktır

Diyalog örneği
C: <open connection>
S:   * OK IMAP4rev1 Service Ready
C:   a001 login mrc secret
S:   a001 OK LOGIN completed
C:   a002 select inbox
S:   * 18 EXISTS
S:   * FLAGS (\Answered \Flagged \Deleted \Seen \Draft)
S:   * 2 RECENT
S:   * OK [UNSEEN 17] Message 17 is the first unseen message
S:   * OK [UIDVALIDITY 3857529045] UIDs valid
S:   a002 OK [READ-WRITE] SELECT completed
C:   a003 fetch 12 full
S:   * 12 FETCH (FLAGS (\Seen) INTERNALDATE "17-Jul-1996 02:44:25 -0700"
      RFC822.SIZE 4286 ENVELOPE ("Wed, 17 Jul 1996 02:23:25 -0700 (PDT)"
      "IMAP4rev1 WG mtg summary and minutes"
      (("Terry Gray" NIL "gray" "cac.washington.edu"))
      (("Terry Gray" NIL "gray" "cac.washington.edu"))
      (("Terry Gray" NIL "gray" "cac.washington.edu"))
      ((NIL NIL "imap" "cac.washington.edu"))
      ((NIL NIL "minutes" "CNRI.Reston.VA.US")
      ("John Klensin" NIL "KLENSIN" "MIT.EDU")) NIL NIL
      "<firstname.lastname@example.com>")
      BODY ("TEXT" "PLAIN" ("CHARSET" "US-ASCII") NIL NIL "7BIT" 3028
      92))
S:   a003 OK FETCH completed
C:   a004 fetch 12 body[header]
S:   * 12 FETCH (BODY[HEADER] {342}
S:   Date: Wed, 17 Jul 1996 02:23:25 -0700 (PDT)
S:   From: Terry Gray <firstname.lastname@example.com>
S:   Subject: IMAP4rev1 WG mtg summary and minutes
S:   To: firstname.lastname@example.com
S:   cc: firstname.lastname@example.com, John Klensin <email@example.com>
S:   Message-Id: <firstname.lastname@example.com>
S:   MIME-Version: 1.0
S:   Content-Type: TEXT/PLAIN; CHARSET=US-ASCII
S:
S:   )
S:   a004 OK FETCH completed
C    a005 store 12 +flags \deleted
S:   * 12 FETCH (FLAGS (\Seen \Deleted))
S:   a005 OK +FLAGS completed
C:   a006 logout
S:   * BYE IMAP4rev1 server terminating connection
S:   a006 OK LOGOUT completed

Daha fazla okuma

 Hughes, L (1998). İnternet e-posta Protokolleri, Standartları ve Uygulanması . Artech Evi Yayıncıları
 Johnson, K (2000). İnternet E-posta Protokolleri: Bir Geliştirici Kılavuzu . Addison-Wesley Uzmanı.
 Loshin, P (1999). "Temel E-posta Standartları: Pratik Hale Getirilen RFC'ler ve Protokoller"

Dış bağlantılar

 https://www.imapwiki.org/ImapProtocolList

 RFC  3501 — IMAP sürüm 4 revizyon 1'in belirtimi
 RFC  2683 — IMAP Uygulama Önerileri RFC
 RFC  2177 — IMAP4 IDLE komutu

Kaynakça

Uygulama katmanı protokolleri
E-posta

IMAP


Mariana Esnoz (Florida, Buenos Aires,  Argentina, 25 de febrero de 1984) es una actriz argentina.

Carrera
Es conocida por el papel de Quela Musso en la serie juvenil Champs 12, por la que cantó también.

En 2010 estuvo en el reparto de dos telenovelas: Caín y Abel y Ciega a citas.

Participó también en obras teatrales, París en América con Paula Castagnetti y La última cena, como actriz y traductora.

Cine
 2016 La última fiesta; dir: Leandro Mark, Nicolás Silbert
 2006 Bienvenidos al horror; dir: Mariano Cattaneo

Televisión

 2018: Incorrectas, América TV.
 2015: El mal menor, Micaela, TV Pública.
 2012: Los Únicos. Veronique, El Trece.
 2010: Caín y Abel, Telefe.
 2010: Todos contra Juan, Rosstoc Prod.
 2010: Ciega a citas: Valeria, Rosstoc Prod.
 2009: Champs 12: Quela, Dorimedia.

 Teatro
 2022 Helga y Klaus 2022 El Potrero 2022  Todo sobre mi masa madre 2019-2020 Después de la quietud 2018 Juventud 2014-2015 Catering, la obra 2011 París en América, protagonista.
 2009 La última cena, de Dan Rosen. Protagonista, producción y traducción. Obra ganadora Premio Estrella de Mar 2009'' a Mejor obra de Teatro Off.

Wikipedia

En el año 2012, participó de un par de vídeos institucionales sobre qué es Wikipedia y Wikimedia.

Véase también

Referencias

Argentinas del siglo XXI
Actores de televisión de Argentina
Actores de cine de Argentina
Actrices de teatro de Argentina

Mariana Esnoz


An Wolffiella hyalina in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Alire Raffeneau Delile, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Théodore Monod. An Wolffiella hyalina in nahilalakip ha genus nga Wolffiella, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Wolffiella

Wolffiella hyalina


Armin Kremer (* 4. Dezember 1968 in Crivitz) ist ein deutscher Rallyefahrer. Er war Europameister 2001 und Deutscher Rallyemeister 1996, 1998 und 1999, außerdem gewann er die APRC 2003.

Nachdem er zuletzt nur noch bei Rallye Raids, wie dem Baja 1000 antrat, startete er bei der Rallye Argentinien 2011 in einem Mitsubishi Lancer Evo X und 2012 in einem Subaru Impreza WRX.

Kremer ist gelegentlich auch als Experte bei Rallye-Übertragungen des TV-Senders Eurosport tätig.

Unfall bei der Rallye Deutschland 1997
Am 4. Juli 1997 verunglückte Kremer mit seinem Subaru Impreza bei der neunten Wertungsprüfung der Rallye Deutschland schwer. Das Fahrzeug prallte auf der Landesstraße 85 zwischen Blasweiler und Heckenbach an einen Baum, überschlug sich und fing sofort Feuer. Während Kremer sich noch aus dem brennenden Fahrzeug retten konnte, verbrannte sein Beifahrer und Jugendfreund Sven Behling im Wrack.

Zitate

Einzelnachweise

Weblinks

Geboren 1968
Deutscher
DDR-Bürger
Mann
Deutscher Meister (Rallyesport)
Europameister (Rallye)

Armin Kremer


Der Sender Hasenkrug ist eine Sendeanlage für Hörfunk und Fernsehen. Sie befindet sich auf der Gemarkung der Gemeinde Armstedt südlich von Hasenkrug. Als Antennenträger wird ein 182 Meter hoher abgespannter Stahlfachwerkmast verwendet.

Die von diesem Sender abgestrahlten Programme werden stark nach Südwesten gerichtet gesendet, um den Ballungsraum um Norderstedt zu erreichen und mit dem Regionalprogramm für Schleswig-Holstein zu versorgen.

Frequenzen und Programme

Analoger Hörfunk (UKW)

Digitales Fernsehen (DVB-T)

Analoges Fernsehen (PAL)
Vor der Umstellung auf DVB-T diente der Sendestandort weiterhin für analoges Fernsehen:

Weblinks

Hasenkrug
Bauwerk im Kreis Segeberg

Sender Hasenkrug


Åker Station (Åker stoppested) var en jernbanestation på Rørosbanen, der lå ved vigen Åkersvika i Hamar kommune i Norge.

Stationen åbnede som trinbræt 23. juni 1862, da den første del af banen mellem Hamar og Grundset blev taget i brug. Oprindeligt hed den Ager, men den skiftede navn til Aker i 1877, til Aaker i april 1894 og endelig til Åker i april 1921. Den blev udvidet med et sidespor i 1872 og opgraderet til holdeplads i 1877. Den blev nedgraderet til trinbræt igen 1. december 1931. Den blev nedlagt 1. juni 1986.

Stationsbygningen var egentlig en banevogterbolig, der blev opført til åbningen i 1862 efter tegninger af Georg Andreas Bull. Bygningen er nu solgt fra til private. Den er fredet i henhold til kulturminneloven.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Rørosbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1862
Ophørt i 1986
Jernbanestationer i Hedmark

Åker Station


Die 7. Kalifornien-Rundfahrt war ein mit internationalen Fahrern besetztes Straßenradrennen, das vom 13. bis zum 20. Mai 2012 in Kalifornien stattfand. Das Etappenrennen war in acht Abschnitte eingeteilt und führte über eine Distanz von 733,5 Meilen (1180,5 Kilometer). Die Rundfahrt war Teil der UCI America Tour 2012 und dort in die höchste UCI-Kategorie 2.HC eingestuft.

Nachdem die Rundfahrt in ihrer ersten Hälfte von dem insgesamt fünfmaligen Etappensieger Peter Sagan dominiert wurde, gewann der Niederländer Robert Gesink am Ende die Einzelwertung. Die Teamwertung ging an das luxemburgische Team RadioShack-Nissan-Trek.

Der australische Radrennfahrer Robbie McEwen beendete auf der letzten Etappe der Rundfahrt seine Karriere.

Teilnehmende Teams
Am Start standen 16 UCI-Teams, davon acht der höchsten internationalen Kategorie, die ProTeams. Ferner wurden vom Veranstalter noch vier Professional Continental Teams und vier US-amerikanische Continental Teams eingeladen.

Etappen

Erste Etappe am 13. Mai 2012: Santa Rosa–Santa Rosa

Die erste Etappe führte von Santa Rosa aus in einer ersten Schleife nach Windsor, dann in einer größeren Schleife durch die Hügel der kalifornischen Pazifikküste, an Fort Ross vorbei über die California State Route 1 nach Süden und schließlich wieder zurück nach Santa Rosa. Schon wenige Kilometer nach dem Start setzte sich eine achtköpfige Ausreißergruppe vom Feld ab. Zu dieser gehörte der Kanadier David Boily vom Team SpiderTech-C10, der im Verlauf der Etappe alle Bergwertungen gewann und sich damit das rote Trikot des Bergführenden übernahm. Auf den letzten sieben Kilometern wurde die zu diesem Zeitpunkt noch aus drei Fahrern bestehende Ausreißergruppe vom Feld eingeholt. Nur fünf Kilometer vor dem Ziel in Santa Rosa kam es zu einem Sturz, in den ein Dutzend Fahrer – unter ihnen auch der Australier Michael Matthews vom Rabobank Cycling Team – verwickelt waren. Peter Sagan vom Team Liquigas-Cannondale, der noch 10 Kilometer vor dem Ziel eine Reifenpanne gehabt hatte und von seinen Teamkollegen wieder an das Feld herangeführt werden musste, konnte die Etappe knapp vor Heinrich Haussler (Team Garmin-Barracuda) und Fred Rodriguez (Team Exergy Twenty12) im Sprint gewinnen.

Zweite Etappe am 14. Mai 2012: San Francisco–Santa Cruz County

Die zweite Etappe führte vom Marina District im Schatten der Golden Gate Bridge über die südlichen Vororte von San Francisco entlang der Pazifikküste bis Davenport und von dort aus landeinwärts durch Santa Cruz County bis zum Ziel in Aptos. Der bis dahin Gesamtführende Peter Sagan konnte diese Etappe erneut im Sprint für sich entscheiden. Nach dem Rennen zeigte sich Sagan von seinem erneuten Etappensieg überrascht: "Mit zwei Anstiegen am Ende der heutigen Etappe bin ich  wirklich froh, heute gewonnen zu haben." Eine Ausreißergruppe von zwei Fahrern hatte schon zu Beginn des Rennens attackiert, konnte ihren Vorsprung von rund zwei Minuten aber nicht weiter ausbauen. Wie schon in der ersten Etappe gab es einen Sturz im letzten Streckenabschnitt. Matthew Busche, 2011 US-amerikanischer Meister im Straßenrennen, machte seiner Enttäuschung nach dem Zieleinlauf Luft. Angesprochen auf seinen Sturz zeigte er sich frustriert: "Ich habe keine Ahnung, wie das passieren konnte. Ich befand mich dahinter [hinter den Stürzenden] und bin hineingefahren." Sagans Sieg war sein insgesamt fünfter Etappengewinn in der Kalifornien-Rundfahrt.

Dritte Etappe am 15. Mai 2012: San José–Livermore
Die dritte Etappe führte von San José über Livermore und von dort aus nördlich über den Mount Diablo in Contra Costa County. In einem Rundkurs ging es dann wieder zurück nach Livermore, wo der Slowake Peter Sagan seinen dritten Sprintsieg in der laufenden Kalifornien-Rundfahrt feiern konnte. Nach dem Anstieg zum Mount Diablo, der bis dahin härtesten Bergwertung in der Tour, konnten sich vier Fahrer einen Vorsprung von 8 Minuten auf das Feld herausarbeiten. Jeremy Vennell vom Team Bissell Cycling sagte nach dem Ende des Rennens, seine Rivalität mit Pat McCarty vom kanadischen Team SpiderTech-C10 habe verhindert, dass die Fahrer der Ausreißergruppe keinen Sieg einfahren konnten. Noch 25 km von der Ziellinie entfernt, gaben die letzten Ausreißer ihren Versuch schließlich auf und wurden im Anschluss vom Feld eingeholt. Der Zielsprint in Livermore fiel schließlich denkbar knapp aus. Peter Sagan erreichte die Ziellinie kurz vor Heinrich Haussler von Garmin-Barracuda und Tom Boonen vom belgischen Team Omega Pharma-Quickstep. Mit dem Zeitbonus des Etappensiegers konnte Sagan seinen Vorsprung in der Gesamtwertung weiter ausbauen.

Vierte Etappe am 16. Mai 2012: Sonora–Clovis
Am vierten Tag der Rundfahrt startete das Feld erstmals in der Geschichte der Kalifornien-Rundfahrt von Sonora aus, einer der Goldgräberstädte im Kalifornischen Goldrausch und heute Verwaltungssitz von Tuolumne County. Die Etappe war mit über 130 Meilen (rund 209,6 km) die längste der Kalifornien-Rundfahrt 2012 und enthielt sechs Berg- und zwei Sprintwertungen. Die Strecke führte zunächst südöstlich durch Mariposa County und dann – am südlichsten Punkt des Yosemite-Nationalparks vorbei – durch Madera County und Fresno County nach Clovis. Die Etappe fand an dem bis dahin heißesten Tag der Rundfahrt statt. Bei Temperaturen von bis zu 32 °C fand sich die erste Ausreißergruppe schon beim ersten größeren Anstieg des Tages zusammen, wurde aber schon auf der Abfahrt wieder vom Feld eingeholt. Später fanden sich insgesamt elf Fahrer zu einer erneuten Ausreißergruppe zusammen, die den Rennverlauf über weite Strecken des Tages dominierte. Nach der Abfahrt von der sechsten und letzten Bergwertung des Tages wurde auch diese Ausreißergruppe schließlich auf abfallender Straße vom Feld eingeholt. Team Omega Pharma-Quickstep arbeitete für einen Etappensieg von Tom Boonen, der sich aber letztendlich doch dem Gesamtführenden Peter Sagan geschlagen geben musste. Nach dem Ende des Rennens zeigte sich Sagan von seinem erneuten Sieg überrascht: "Ich dachte nicht, dass ich einen weiteren Sieg erringen könnte. […] Jetzt sind wir sehr glücklich und [ich] danke meinem gesamten Team."

Fünfte Etappe am 17. Mai 2012: Einzelzeitfahren in Bakersfield
Am fünften Tag der Rundfahrt fand in Bakersfield das Einzelzeitfahren statt. Der 29,7 Kilometer lange Kurs führte vom Bakersfield College Park über den Alfred Harrel Highway zum Golfkurs von Bakersfield und von dort wieder zurück zum Bakersfield College. Mit einer Zeit von 35 Minuten 59 Sekunden und 21 Zehntelsekunden konnte der zum damaligen Zeitpunkt amtierende amerikanische Meister im Zeitfahren, David Zabriskie, die Tagesetappe für sich entscheiden. Damit übernahm er den ersten Platz der Gesamtwertung von dem bis dahin Führenden Peter Sagan, der beim Einzelzeitfahren als 52ter ins Ziel kam. Den zweiten Platz beim Zeitfahren belegte der Deutsche Jens Voigt mit einem Rückstand von unter einer halben Minute auf Zabriskie. Dritter wurde Tejay van Garderen vom amerikanischen BMC Racing Team mit einem Rückstand von 34 Sekunden. Durch die Ergebnisse im Einzelzeitfahren gab es Verschiebungen und Überraschungen im Gesamtklassement: Vorjahressieger Christopher Horner vom luxemburgischen Team RadioShack-Nissan-Trek verlor nahezu drei Minuten auf Zabriskie und fiel durch sein schlechtes Abschneiden im Gesamtklassement zurück. Der kalifornische Lokalmatador Levi Leipheimer kam dagegen mit einem Abstand von 1 Minute 44 auf Zabriskie ins Ziel und zeigte damit eine passable Leistung.

Sechste Etappe am 18. Mai 2012: Palmdale–Big Bear Lake
Die sechste Etappe führte von Palmdale an der nördlichen Stadtgrenze von Los Angeles entlang zum Big Bear Lake im San Bernardino National Forest. Schon früh im Rennen konnte sich eine siebenköpfige Spitzengruppe vom Feld absetzen und einen Abstand von acht Minuten zu den übrigen Fahrern herausarbeiten. Im Verlauf des Anstiegs von Wrightwood konnte das Team Garmin-Barracuda diesen Vorsprung halbieren. Nachdem fünf der Ausreißer aus der Spitzengruppe zurückgefallen waren, blieben nur noch Sebastian Salas vom Team Optum presented by Health Kelly Benefit Strategies und der Franzose Sylvain Georges von ag2r La Mondiale übrig. Nachdem Salas nicht mit Georges mithalten konnte, setzte dieser auf zum letzten Anstieg zum Big Bear Lake zur Solofahrt an. Obwohl das Feld auf dem letzten Kilometer bis auf Sichtweite an den Franzosen herangefahren war, rettete dieser seinen Vorsprung ins Ziel. Nach dem Rennen auf den Schlussanstieg angesprochen, gab Georges zu: "Das waren die härtesten 15 Kilometer meines Lebens." Gleichzeitig freute er sich über den Sieg seines Teamkollegen Sébastien Hinault, der am selben Tag den Circuit de Lorraine 2012 gewonnen hatte: "Sebastian Hinault ist der Teamkapitän und ich erhalte häufig Ratschläge von ihm; am selben Tag wie er zu gewinnen, macht es ganz besonders für mich und das Team."

Siebte Etappe am 19. Mai 2012: Ontario–Mount Baldy

Mit ihrem Anstieg von der östlich von Los Angeles gelegenen Stadt Ontario zum Mount Baldy stellte die siebte Etappe die letzte größere Anstrengung für die Fahrer der Rundfahrt dar. Von den Organisatoren als "eine der schwierigsten Etappen in der Geschichte des Radrennsports in den Vereinigten Staaten" angekündigt, war der Tourabschnitt darauf ausgelegt, eine Entscheidung im Kampf um den Gesamtsieg herbeizuführen. Über weite Strecken des Tages wurde das Renngeschehen von dem Amerikaner und Vorjahressieger Christopher Horner und seinem Team RadioShack-Nissan-Trek dominiert. Erst im letzten Rennabschnitt konnte der Kolumbianer Darwin Atapuma Horner hinter sich lassen. Doch dann wurde Atapuma von dem späteren Gesamtsieger der Rundfahrt, Robert Gesink vom Rabobank Cycling Team im Zielsprint besiegt. Nach einem Bruch des Oberschenkelknochens im Oktober 2011 zeigte Gesink sich wieder völlig erholt und in Topform. Nach dem Ende des Rennens sagte er den Journalisten: "Ich bin zurück. Ich habe wirklich sehr, sehr hart über die letzten Monate gearbeitet. Am Anfang hat das nicht immer geklappt und das ist für einen Athleten hart, der immer darauf abzielt, zu gewinnen. Jetzt bin ich zur höchsten Form zurückgekehrt und der Beste am Berg zu sein ist unglaublich."

Wertungen im Tourverlauf
Die Tabelle zeigt den Führenden in der jeweiligen Wertung nach der jeweiligen Etappe an.

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Radrennen 2012

Kalifornien-Rundfahrt 2012


Mescid-i Aksa (), Müslümanlarca kutsal kabul edilen ve Müslümanların ilk kıblesi olduğuna inanılan yapı.

Yapı Kudüs'ün doğusundaki Eski Şehir bölgesinde, Tapınaklar Tepesi (Morya) olarak bilinen alandadır. Bu alanın yüzölçümü yaklaşık 144 dönüm olup, sayısı iki yüze ulaşan birçok esere sahiplik eder. Kubbetü's-Sahre'nin da üzerine kurulduğu kutsal kaya bu tepenin en yüksek noktası olarak kabul edilir.

Süleyman tapınağı, Kral Davut'un oğlu Süleyman'ın hükümdarlığı sırasında MÖ 957'de tamamlanmış, II. Nebukadnezar ise krallık ile birlikte yapıyı MÖ 586'da tümüyle yıktırmış, Yahudileri esir ederek Babil'e götürmüştür. II. Kyros MÖ 538'de Yahudilerin Kudüs'e dönmelerine ve tapınağı yeniden inşa etmelerine izin vermiştir. Gösterişsiz bir yapı olan İkinci Tapınak da MS 70'te Romalılar tarafından yıkılmış, geriye yalnızca batı yanında bugün "Ağlama Duvarı" diye anılan bölüm kalmıştır. Bugün El-Aksa Camii olarak bilinen yapının, Bizans imparatoru I. Justinianos tarafından Süleyman tapınağı kalıntıları üzerine yaptırılan bir bazilika olduğu kabul edilir. Emevi halifesi I. Velid (705-715) yapıyı büyük bir onarımla baştan aşağı yeniletmiş ve bu yapıya Mescid-i Aksa ismi Abdülmelik bin Mervan tarafından Abbasilere karşı politik amaçlarla verilmiştir.

Tapınaklar bölgesi ve Süleyman Tapınağı Yahudiler ve müslümanlar arasında çekişme konusudur. Muhtemelen yerel halklar tarafından ayrıntıları ve tarihi iyi bilinen "tapınaklar bölgesi" yapıları Müslümanların çoğunluğu tarafından bilinmemekte, muallak taşı ve miraç gibi efsanevi anlatımlar içerisinde kullanılmaktadır. Örneğin Mescidi Aksa gösterilerinde sıklıkla Kubbetü's-Sahre resimleri kullanılır, ki bu yapı Yahudilerin muhtemelen sunak veya kurban kesim yeri olarak kullandıkları Kutsal Kaya'sını (Müslümanların muallak taşı) içine alacak şekilde Muhammed'in ölümünden yaklaşık 60 yıl sonra, Emevi halifesi Abdülmelik b. Mervan tarafından 687-691 yılları arasında yapılmıştır.

İsrail Devletince bölgede arkeolojik kazılar devam etmektedir.

İslam inançlarında yeri, ilk kıble ve mescid-i Aksa tartışmaları
(Ayrıca bkn:Kıble Miraç İslam mitolojisi Muallak taşı Burak)

Rivayetlere göre Müslüman toplumu Mescid-i Aksa olarak bilinen bu yapıya Hicretin birinci yılında (M. 622), Medine'de Müslümanlar yaklaşık 16 ay boyunca Mescid-i Aksa'ya yönelerek namaz kılmış ve burayı kıble olarak kabul etmişlerdir.

Ayet ve hadislerde;
"Kulunu bir gece Mescid-i Haram'dan, kendisine bir kısım ayetlerimizi göstermek için, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa'ya götürenin şânı yücedir. Doğrusu O, işitir ve görür."

Berâ b. Âzib rivayetine göre O'şöyle demiştir; "Peygamber Medine'ye geldiğinde 10 ya da 17 ay boyunca Beytu'l-Makdis'e doğru namaz kıldı. Bununla birlikte O, Kâbe'ye yönelmeyi arzu ediyordu. Bunun neticesinde şu ayet nazil oldu: "Biz senin yüzünü göğe doğru çevirip durduğunu görüyoruz. Artık müsterih ol, işte şimdi seni hoşnut olacağın bir kıbleye döndürüyoruz. Yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir. Siz de nerede bulunursanız yüzünüzü oraya doğru çevirin.(Bakara 144)"

Muhammed "Sonra Ben ve Cebrâil beytu'l-makdis'e girdik ve her birimiz orada iki rekat namaz kıldık."(Miraç rivayeti)

Muhammed "Yolculuk ancak şu üç Mescid'den birine olur: Benim şu mescidime (Mescid-i Nebevî), Mescid-i Haram'a ve Mescid-i Aksa'ya."

Ebû Zerr el-Gifârî, Muhammed'den şöyle nakleder: "Yâ Resûlallah! Yeryüzünde ilk inşa edilen mescid hangisidir?" diye sordum. Dedi ki: Mescid-i Haram. "Sonra hangisidir?" diye sorunca, "Mescid-i Aksa" cevabını verdi. Dedim ki: Aralarında ne kadar süre var? Dedi ki: Kırk sene."

İlk inşa edilmesi ile ilgili rivayetler Kabe'nin inşasıyla ilgili rivayet ve mitolojilerle benzer özellikler gösterir. Buna göre binayı ilk kez yapanlar melekler, Adem, oğulları Şît ve Nuh veya İbrahim gibi isimler olmalıydı. İbn Abbas'tan gelen bir rivayet ile İbn Hacer el-Askalânî'nin Fethu'l-Bârî kitabındaki bir rivayet hem Kâbe hem de Mescid-i Aksâ'yı ilk inşa edenin Adem olduğunu ifade edr. Mescid-i Aksa araştırmacılarından Abdullah Marûf, Adem'in sadece 142 ve 144 dönüm arasında değişen bölgenin sınırlarını vaz etme anlamında ilk bânî olduğunu belirtir.

İslami rivayet kültürüne göre Davud şehri genişletmiş ve Mescid-i Aksa'yı imar etmiştir. Davud'dan sonra şehrin yönetimi oğlu Süleyman'a geçmiş ve Süleyman mescidi ikinci defa yenilemiştir. Rivayete göre, bu konuyla ilgili olarak İslam Peygamberi Muhammed şöyle demiştir: "Davud'un oğlu Süleyman -selam onların üzerine olsun- Beytu'l-Makdis'i inşa etmeyi bitirince, Allah'tan üç dilekte bulunmuştur. Allah'ın hükmüne uygun düşecek şekilde hüküm vermek, kendisinden sonra kimseye nasip olmayacak mülk ve saltanat, Mescid-i Aksa'ya sırf namaz kılmak niyetiyle gelenlerin analarından doğdukları gündeki gibi günahsız hale gelmeleri. Allah Süleyman'a bunlardan ilk ikisini vermiştir, üçüncü niyazın da kabul edilmiş olmasını ümit ediyorum."

Terminoloji:
Mescid-i Aksa'ya farklı birçok isim verilmiştir. Bunlardan en önemli üç tanesi şöyle sıralanabilir:
 el-Mescidu'l-Aksâ: "el-Aksâ" kelimesi "en uzak" anlamına gelir. Mescid-i Haram'dan uzaklığına nispetle ve Mekke'ye en uzak mescit olması itibarıyla bu adı almıştır. Bu isimlendirme, Kur'an-ı Kerîm'deki İsrâ Sûresinin 1. ayetinde de aynı şekilde geçer.
 el-Beytu'l-Mukaddes: "Mukaddes" kelimesi, "bereketli kılınmış, temiz ve kutsal" anlamlarına gelir. İslam dünyasından birçok bilgin ve şair bu kelimeyi sıkça kullanmıştır.
 Beytu'l-Makdis: "el-Mescidu'l-Aksâ" adlandırmasından önce, yaygın olarak bu ifade kullanılmaktaydı.

Miraç anlatısına göre Mescid-i Aksa Muhammed'in peygamberliğin 3. yılı, recep ayının 27. gecesinde Cebrail eşliğinde, Burak adlı bineğe binerek Mescid-i Haram'dan yola çıkarak Mescid-i Aksa'ya ulaşır. Burak'ı duvara bağlar, peygamberlere imamlık ederek namaz kıldırır ve sonrasında farklı katlarında Adem, Yahya, İsa, Yusuf, İdris, Harun, Musa ve İbrahim peygamberlerle buluşacak şekilde göğü katederek miraca çıkar.

Tartışmalar
Miraç rivayetlerinde yer alan Mescid-i Aksa'nın neresi olduğu konusunda tartışmalar bulunmaktadır. Bazı araştırmacılara göre herhangi bir tartışma söz konusu değilken, bazı araştırmacılar Kudüs'teki Mescid-i Aksa'nın kastedilen mescit olmadığı görüşündedirler.

Muhammed Hamidullah Mescid-i Aksa'nın gökyüzünde manevi bir mescid olduğunu ileri sürmüştür.

İslam öncesi ve erken İslam tarihinde hac, kıble ve Kâbe'nin yerinin neresi olduğu konusu 1970'li yıllardan bu yana tartışılmaktadır. Arkeolojik araştırmalarda Mekke'nin rivayetlerin aksine yeni bir şehir olarak ortaya çıkışı, bilinen tarih kaynaklarında ve haritalarda adının 8. yüzyıl öncesinde geçmemesi, ticaret yolları üzerinde olmaması yanında tarım açısından arazinin uygunsuz oluşu, erken dönem İslam tarihi hakkında ipuçları veren Kur'an ve hadis rivayetlerinde tanımlanan bazı yer isimleri ve özellikleri ile Mekke coğrafi yapısının uyuşmaması araştırmacıları İslam'ın kökleri konusunda farklı arayışlara yöneltmiştir.

Muaviye'nin ölümü sonrasında çıkan iç karışıklıklarda Kâbe Yezid'in askerlerince mancınıklar kullanılarak taşa tutulmuş, isabet alan karataş üç parçaya bölünmüş, Kâbe yıkılmıştır. Kanadalı arkeolog ve İslam tarihi araştırmacısı Dan Gibson'a göre sözü edilen yıkım bugünkü Mekke şehrinde değil, bundan yaklaşık 1200 kilometre kuzeyde, Petra'da gerçekleşmişti. Araştırmalarında ulaştığı en eski camilerin kıble duvarlarının Petra'yı göstermeleri nedeniyle, bu bulgularla ayet, hadis ve siyer kaynaklarındaki diğer ipuçlarını bir araya getiren Gibson Muhammed'in Petra'da yaşamış ve buradan Medine'ye göç etmiş olduğu sonucuna ulaşmıştır. Ona göre Kur'an'da bahsedilen "bekke" veya "mekke" sözcükleri de Petra'yı ifade ediyordu. Müslümanların ilk kıblesi de Kudüs'teki Mescid-i Aksa değil Petra'da Al-Lat tapınağı olarak kullanılan kübik yapı olmalıydı. Gibson Petra'da haccın nasıl başladığını ve icra şeklini anlattığı bir video yayınladı.

Bu yapı Müslümanların iç savaşlarından birisi olan Abdullah bin Zübeyr İsyanı sırasında mancınıklarla yıkılmış, İbni Zübeyr karataşı diğer kutsal eşyalarla birlikte alarak Emevi saldırılarından uzakta, bugünkü Mekke'nin bulunduğu yere taşımış, yeni tapınağı burada inşa etmişti. Emevilere karşı Abbasilerin desteğini kazanan yeni mekan birkaç yüzyıllık bir geçiş dönemi sonunda tamamen benimsenmiş, yeni yapılan camilerin yönü Mekke'ye dönük olarak inşa edilmeye başlanmış, Mekke Müslümanların yeni hac merkezi olmuştur.

Dan Gibson bu araştırmaları ile İslam'ın erken dönemine ait miraç rivayetlerinde yer verilen "El-Aksa" mescidinin lokasyonlarını da vermiştir. Gibson'a göre mescid Petra antik kentine yürüyüş mesafesinde (8 km), Cirane mevkiinde bulunmaktaydı.

Klasik kaynaklar yerin ismini Mekke'ye 25 km mesafede bulunan Cirane olarak vermektedir. Ancak gidiş-dönüş hesabıyla burasının bir gecelik yürüyüş için oldukça uzak bir mesafe olduğu ortaya çıkmaktadır.

Yapının Tarihçesi

Yebûsîler ve İsrailoğulları Dönemi

Tarihi verilere göre Kudüs şehrine gelerek yerleşen ilk topluluk Antik Kenanilerin bir kolu olan Yebûsîler'dir (M.Ö. 3000-1550). Yebûsîler Kudüs şehrini inşa etmiş ve şehre en büyük tanrıları olan 'SALEM'in adını vermişlerdir. Daha sonraları şehir, Yerushalayim, Yerusalim, Hierusalem, Ursalem, Yebus, Sion, Ir-Davud, Ilya, islami dönemde ise Medinetü Beyti'l-Mukaddes,
Beytü'l-Makdis, Daru's-Salem, el-Kuds vb. isimler almıştır. Bazı araştırmacılara göre Yebûsîlerin eserlerinin kalıntıları Mescid-i Aksa'yı çevreleyen surlarda hala bulunmaktadır.

Şehir MÖ 1550-1000 yılları arasında Firavunların yönetimine geçmiştir.

Firavunlar dönemi ertesinde bu bölgeyi el-Amâlika olarak da adlandırılan Âd ve Semûd kavimleri ele geçirmiştir.

MÖ 995 senesinde Davud ve İsrailoğulları Kudüs'ü alır.  Yahudilerin Süleyman'a nispet ederek Tapınak adını verdikleri yer, bu dönemde inşa edilen yapıdır. Tapınak, Yahudi inancının merkezinde bulunan Shiloh, Nov, ve Givon'da bulunanlarla beraber Musa'nın buluşma çadırı (taşınabilir Yahudi tapınağı) ile yer değiştirmiştir. Süleyman'ın vefatıyla, İsrailoğulları'nın 80 sene süren hakimiyetleri de sona ermiştir.

Tapınaklar Dönemi
Süleyman'ın vefatından sonra, İsrailoğulları Devleti Kuzeyde "İsrail Krallığı", Güneyde ise Kudüs'ü de içeren "Yehuda Krallığı" olmak üzere iki kısma ayrılmış ve Babillilerin MÖ 586 senesinde saldırarak tapınağı yakmalarına kadar devam etmiştir. Babilliler bu saldırı ertesinde Yahudileri Kudüs'ten çıkararak Babil'e sürmüşlerdir. Bu hadise, Yahudi tarihinde Sümer ve Babil efsane kültürünün Yahudi kaynaklarına aktarılmasında da kendini gösteren Babil Sürgünü olarak anılır.

Daha sonra Persler ve Babilliler arasında çıkan bir savaşta Persler, Babillileri yenilgiye uğratınca, Ezra Kitabı'nda geçtiğine göre Pers Kralı II. Kiros; MÖ 538 senesinde Yahudilerin Kudüs'e dönmelerine ve Tapınağın yeniden inşasına izin vermiştir. Böylece Yahudiler Kudüs'e geri dönerek ikinci tapınağın inşasına başlamışlar ve MÖ 515 senesinde, Birinci Darius döneminde İkinci Tapınağı tamamamışlardır. Yaklaşık 500 yıl sonra İkinci Tapınak, MÖ 20 yılında Kral Herod tarafından yeniden tamir ettirilmiş ve daha sonra Herod Tapınağı olarak anılagelmiştir. Bu tapınak Romalılar tarafından 70 yılında tahrip edilmiştir.

Her ne kadar Tapınak uzun süre önce tahrip edilmiş olsa da, Batı duvarı hala ayaktadır ve uzun yıllardan beri tapınak yapısının ayakta kalan tek duvarı olduğuna inanılır. Yahudi Eskatologya'sı Mesih'in gelmesinden önce buraya Üçüncü Tapınak'ın inşa edilmesini planlamaktadır ve bu yüzden Ortodoks ve Muhafazakâr Yahudilik taraftarları bir gün Üçüncü Tapınağın inşa edileceğini ummakta, bunun için çaba göstermektedir.

Roma ve Bizans Dönemi
Yunanlar Filistin topraklarını işgal etmiş ve MÖ 332 civarında Büyük İskender'e, sonra onu takip eden Ptolemaios Hanedanı'na, sonra Selevkos İmparatorluğu'na tâbi olmuşlardır. Roma İmparatorluğu hükümranlığına kadar bu durum böyle devam etmiştir. Roma İmparatorluğunun Kudüs'ü yönetmesi için atadığı ve en çok öne çıkan ilk yöneticilerden biri Hirodes'tir (yaklaşık MÖ 37). Hirodes Beytu'l-makdis'i yenilemiş (yaklaşık MÖ 20) ve el-Halil Kapısı'na büyük bir kale inşa etmiştir (Yahudiler bu kapıya bugün Davud Kapısı adını vermektedir). İslam kaynakları Meryem oğlu İsa'nın, Zekeriya'nın ve onun oğlu Yahya'nın, Kudüs'ün Hirodes yönetiminde olduğu bu dönemde yaşadığını belirtirler.

İsa'dan sonra yaklaşık M. 300 senesinde Roma İmparatorluğu Batı Roma ve Bizans Doğu Roma İmparatorluğu olmak üzere ikiye ayrılmış, bu tarihten sonra Bizans İmparatorluğu Kudüs'ün hakimiyetini elinde bulundurmuştur. Böylece Kudüs bir Hristiyan şehri haline gelmiştir. Hristiyanların bu dönemde inşa ettiği en önemli yapılardan biri Kudüs'teki Kıyamet Kilisesi'dir. Mescid-i Aksa bu dönemde metruk bir hale gelerek, inşa edilmeden önceki harap konumuna dönmüştür. 614 senesinde Farslar, Yahudilerin yardımıyla, Bizans güçlerine karşı uzun süren bir savaş neticesinde Kudüs'ü ele geçirmişlerdir.

Bu savaş, Peygamber Muhammed'in Mekke'de İslam'ı tebliğle görevlendirildiği döneme denk gelir.

Bu savaştan sonra, 624 senesinde Bizanslılar yeniden Kudüs'ü ele geçirdiler.

Kudüs'ün Müslümanlar tarafından alınması
Rivayete göre 2. halife Ömer, Halid b. Velid'i Şam bölgesinin fethi için görevlendirdiği ordunun komutanlığına getirdi. Bu ordu dahilinde, Ebu Ubeyde bin Cerrah Kudüs şehrine kadar ulaştı. Şehri kuşatmasına rağmen, surlar nedeniyle fethi tamamlayamadı. Çünkü Kudüs ahalisi surları içeriden destekleyerek güçlendirmişti. Durum böyle olunca Ebu Ubeyde, şehir ahalisi bitkin düşünceye dek Kudüs'ü kuşatma altında tuttu. Kuşatmanın getirdiği sıkıntılarla baş etmekte zorlanan şehir ahalisi Ebu Ubeyde'ye bir elçi göndererek barış istedi ve halife Ömer'in kendisinin gelerek şehrin anahtarını teslim alması şartıyla şehri kan dökülmeksizin teslim etmek istediklerini bildirdi.

Ömer, Hicretin 15. senesinde (M. 636) Medine'den çıkarak Kudüs'e ulaştı ve şehir ahalisini koruma sözü vererek, "Ömer Ahitnamesi" adı verilen bir ferman yazdı. Bu sırada Patrik Safranius ona eşlik etmekteydi. Patrik eşliğinde Kıyamet Kilisesi'ne gelen Ömer, buradan Mescid-i Aksa'ya geçti. Mescid-i Aksa'ya girdiğinde şöyle dedi: "Allahu Ekber! Bu, Allah Resulü'nün bize tarif ettiği mescittir." Bu sırada Mescid-i Aksa metruk bir tepe halindeydi ve merkezinde büyükçe bir kaya bulunmaktaydı. Halife Ömer, daha sonra üzerine Kıble Mescidi'nin kurulacağı alana, Aksa Hareminin güney bölgesine bir mescit inşa edilmesini emretti. Ömer döneminde bu mescit yaklaşık 1000 kişiyi alabilecek ahşap bir yapıdan ibaretti. Bu yapı Emevî halifesi Muaviye b. Ebi Süfyân dönemine kadar korundu.(kaynaksız bilgi ve rivayetler)

Emevîler Dönemi
Hicretin 41. senesinde (661) Emevî Devleti kurulduktan sonra, Emevîler, Ömer'in Mescid-i Aksa içerisinde inşa ettirdiği Kıble Mescidi'ni yenilemeye giriştiler. Bu sırada yapı malzemesi olarak ahşap yerine taş kullandılar ve yeni mescidi 3000 kişiyi alacak şekilde genişlettiler. Mucîruddîn, Mukaddesî ve Suyutî gibi bazı Müslüman tarihçiler, Mescid-i Aksa'daki en büyük yenileme hareketinin 685 senesinde Halife Abdulmelik b. Mervân döneminde başladığını ve bu yenileme sürecinin sonraki dönemlerde Kubbetü's-Sahre'nin inşasına kadar süren geniş bir zaman dilimini kapsadığını ifade ederler. Bu süreç içerisinde değerlendirilebilecek bir şekilde, onun oğlu Velid b. Abdulmelik 715 senesinde Kubbetü's-Sahre'nin inşasına başlamıştır. Kubbetü's-Sahre, Mescid-i Aksa'nın merkezinde bulunan ve tepenin en yüksek yerini teşkil eden kayanın üzerine inşa edilmiş altın bir kubbe ve bu kubbeyi taşıyan bir yapıdan ibarettir. Müslümanlar Peygamber Muhammed'in Mirac'a çıkış sırasında ayak bastığı son yeryüzü parçasının bu kaya olduğuna inanırlar. Velid b. Abdulmelik, bu kaya üzerine inşa ettirdiği Kubbetü's-Sahre'nin yapımına başlanmadan önce, hemen onun yanında küçük bir kubbe inşa ettirmiş ve bu kubbe daha sonra "Silsile Kubbesi" olarak anılmıştır. Bu küçük kubbe, büyüğü yapılmadan önce onun bir örneği olacak şekilde inşa edilmiştir.

Depremler ve yeniden inşa
M. 746 senesinde Mescid-i Aksa, büyük ölçüde yıkılmasına neden olan bir depreme maruz kalmıştır. 4 sene sonra, Saffâh Emevî halifeliğini ortadan kaldırıp 750'de Abbâsî Devleti'ni kurmuştur. Saffâh'ın ölümünden sonra hilafete geçen kardeşi Ebu Cafer el-Mansûr Mescid-i Aksa'yı yeniden inşa etmek istemiştir. Yeniden inşa faaliyeti 771'de sona ermiştir. Bununla birlikte 774'teki bir başka deprem, Mansûr'un yeniden inşa ettiği bölümlerin büyük bir kısmının tahrip olmasına neden olmuştur. Bunun bir istisnası Mescid-i Aksa'nın kuzey bölümündeki bir kesimdir. 780'de Halife Muhammed el-Mehdî binanın yeniden yapılmasını emrederek, binayı ence arttırmış uzunlukça kısaltmıştır. 985'te Coğrafyacı el-Mukaddesî, yenilenmesini tamamlanan mescidin "15 revak ve 15 kapı" içerdiğini aktarır.

1033'te gerçekleşen başka bir deprem, Mescit'te geniş bir alana yayılan bir tahribe neden oldu. Fatımî halifesi ez-Zâhir döneminde 1034 ve 1036 arasında yenilendi. Bu yenileme sırasında Mescit'teki revakların sayısı on beşten yediye indirildi.

Haçlılar Dönemi
1099 yılında, Birinci Haçlı Seferi sırasında Haçlılar Kudüs'ü ele geçirdiler ve sadece Mescid'i tahrip etmekle kalmayıp, adını da Süleyman Mabedi olarak değiştirdiler. Haçlılar Mescid-i Aksa'yı ilk olarak Krallık Sarayı ve At Ahırı olarak kullandılar. Bugün bile, özellikle Kıble Mescidi'nin altında yer alan ve Haçlılar döneminde at ahırı olarak kullanılan Mervan Mescidi'ndeki sütunlarda atların bağlanması için kullanılan delinmiş bölümler görülmektedir. 1119 senesinde Mescid-i Aksa tamamen tapınak şövalyelerinin merkezi haline geldi. Bu evre boyunca Mescid bir tapınağa dönüştürülecek şekilde değişikliklere uğradı. Güney şerefesinin genişletilmesi, Kilise için bir mihrap ve ayırıcı bir duvar inşa edilmesi, yapının önemli bölümlerine oldukça büyük haçlar ilave edilmesi bu değişikliklerden bir kısmı arasında yer alır. Aynı bölgede yeni bir manastır ve kilise inşası da bu değişiklikler arasındadır. Ayrıca tapınak şövalyeleri, yapının batı ve doğu yönlerinde tonozlar inşa ettiler. Bu tonozlardan batı kısmında bulunanı bugün kadınlar mescidi olarak, doğu kısmında bulunanı ise İslam müzesi olarak kullanılmaktadır.

Eyyubiler Dönemi

1187 yılındaki kuşatma ertesinde Selahaddin Eyyubi Kudüs'ü Haçlıların elinden geri almayı başardı ve Mescid-i Aksa'da önemli birçok düzenleme ve restorasyon gerçekleştirdi. Mescid'in yeniden Müslümanların ibadetine açılabilmesi için Selahaddin, haçlıların mescitteki kalıntılarını temizledi, mescidin zeminini değerli halılarla döşeyerek bunları gül suyu ve buhurla kokulandırdı. Daha önce Nureddin Mahmud Zengi tarafından 1168-1169 yılları arasında Mescid-i Aksa için hazırlanmasını istediği, ancak tamamlanması Zengi'nin vefatı ertesinde gerçekleşen, mükemmel bir ahşap işleme ve geçme tekniğiyle hazırlanmış, ceviz ağacından sedef kakmalı bir minberi 1187'nin Kasım ayında mescide yerleştirdi. 1218 yılında Mescidin güney revakları üç kapıyla birlikte, Dımeşk'teki Eyyubi sultanı el-Muazzam tarafından yapıldı. 1345'te ise Mescid'in doğu tarafına, Memluk sultanı el-Kâmil'in emriyle geniş bir alan taşla döşendi ve iki kapı muhafızlığı eklendi.

Osmanlı Dönemi
Osmanlılar Kudüs'e 1516 yılından 1918'e kadar hükmetmişlerdir. Kudüs'ün var olan önemi, Osmanlı idaresinde daha da artmış ve ilerleyen dönemlerde Kudüs doğrudan İstanbul'a bağlı bir mutasarrıflık haline getirilerek Kudüs-i Şerîf adını almıştır. Osmanlılar Mescid-i Aksa'nın kendisinde büyük yapısal değişikliklere gitmemişlerdir. Bunun yerine "harem-i şerif"in tamamına önemli ilavelerde bulunmuşlardır.

1516'de Mercidabık zaferiyle Memlukleri yenilgiye uğratan Yavuz Sultan Selim (I. Selim) Şam beldelerini ve Kudüs'ü ele geçirmiştir. Sultan Selim 4 Zilhicce 922 / Miladi 1516'da Kudüs'e girmiş ve şehrin alimleri kendisini karşılamaya gelerek Mescid-i Aksa ve Kubbetü's-Sahre'nin anahtarlarını ona vermiştir. Sultan I. Selim'in vefatından sonra tahta geçen, oğlu Kanuni Sultan Süleyman Kudüs'te gerçekleştirdiği inşa faaliyetlerinin yanı sıra Mescid-i Aksa'ya da önemli ilavelerde bulunmuştur. Kubbetü's-Sahre'nin tüm pencereleri ve dört kapısından üçünü yenileyen Sultan Süleyman, Silsile Kubbesi'ni restore ettirmiş, Halil Kapısı'ndaki kalenin batı tarafında bulunan Kale Camii'ne 1531 yılında bir minare yaptırmıştır. Sultan Süleyman'ın Mescid-i Aksa'da gerçekleştirdiği en etkili inşa faaliyeti, bugün Aksa Harem Bölgesinin sınırlarını oluşturan ve bir kısmı Aksa'nın surları olarak hizmet veren şehir surlarını yenilemesi olmuştur. Sultan Süleyman 300 sene boyunca duvarları yıkık bir halde bulunan surları, 5 sene içerisinde yeniden inşa ettirmiştir. İki mil uzunluğuna sahip olan surlar, yaklaşık 12-13 metre yüksekliğe sahiptir. Günümüzde bu surlar üzerinde 24 burç bulunur ve surların, bir kısmı Mescid-i Aksa'nın kapıları rolü de gören yedi ana kapısı vardır: Amud kapısı, Esbat kapısı, Meğâribe kapısı, Nebi Davud kapısı, Halil kapısı, Sahire kapısı, Yeni kapı.

1527'de harem içerisinde Kasım Paşa şadırvanı inşa edilmiştir. Ayrıca Harem dahilinde çeşitli zamanlarda yapılmış birçok kubbe, dört minare, beş sebil, çok sayıda kuyu ve sarnıç bulunmaktadır. Harem'de inşa edilen kubbelerden en önemlisi, "kubbetu'n-nebî" adı verilen ve 1538'de tamamlanan yapıdır. Ayrıca Mescid-i Aksa Osmanlı döneminde birkaç kez tamirat geçirmiştir. Kanûnî Sultan Süleyman tarafından yapılan onarımıyla ilgili kitabesi 19. yüzyılın sonlarında kaybolmuştur. Yapının 1702-1703'te Mahmud Efendi tarafından tamir edildiğini belgeleyen kitabe ise Mescid'in batısında yer alan İslam Müzesi'nde saklanmaktadır. II. Mahmud'un 1817-18 tarihli onarımına ait dört kitabeden ikisi günümüzde mevcuttur. Osmanlı dönemi yenileme faaliyetlerinin en önemlisi Sultan Abdulaziz döneminde gerçekleşmiştir. 1874'te Kubbetü's-Sahre tamir edilmiş, Mescid-i Aksa onarılmıştır. Mescid-i Aksa'da bu dönemde yapılan tamiratın Emevi halifesi Abdulmelik b. Mervan döneminden sonra yapılan en büyük tamirat olduğu belirtilir. Bazı uzmanlar bu tamiratın Osmanlı Devleti'nin hazinesinden büyük miktarlarda saf altına mal olduğu, bunun bazıları tarafından israf sayıldığı ve sultanın tahttan indirilmesine sebep olduğu görüşündedir. II. Abdulhamid tarafından halıları ve kandilleri yenilenen yapıda, 1922'den başlayarak gerçekleştirilen geniş kapsamlı son onarım çalışmasını Mimar Kemâleddin Bey yönetmiştir.

Çağdaş Dönem
Kudüs Yüksek İslam Konseyi 1922 senesinde İngiltereli mühendis ve mimarlar, Mısırlı uzmanlardan oluşan bir heyet ve yerel sorumluları, Mimar Kemaleddin Bey'in gerçekleştirdiği onarımları gözden geçirmek üzere görevlendirmiştir. 1922-25 seneleri arasındaki bu onarım ve yenileme çalışmaları, kadim mescidin Emevîler döneminde atılan temellerini güçlendirme ve yenileme, iç temellerin restorasyonu gibi düzenlemeleri içermiştir. Bu düzenlemelerin amacı mescit üzerindeki ağırlıkları dengeleme amacı taşımıştır. Söz konusu düzenleme sırasında mescidi çevreleyen surlarda bazı onarımların yanı sıra, mescid içerisindeki süslemelerin yenilenmesine de girişilmiştir. Bu onarımlar ertesinde Mescid-i Aksa 1927 ve 1937 seneleri arasında çeşitli depremlere maruz kalmış, bu depremler neticesinde oluşan zararlar 1938 ve 1942 yılları arasında çeşitli onarımlarla telafi edilmiştir.

30 Ağustos 2007 tarihinde, boru hattı döşenmesi sırasında İkinci Tapınağın kalıntılarının ortaya çıktığı iddia edilmiştir. Ardından kısa bir süre sonra Ekim 2007'de arkeologlar tarafından Birinci Tapınağın kalıntılarına da ulaşıldığı öne sürülmüştür. Bununla birlikte söz konusu kalıntıların kadim tapınakla ilişkisi canlı tartışmaların konusudur. Ayrıca Müslümanlar Aksa altındaki kazıların ve açılan tünellerin Mescid-i Aksa'yı tehdit ederek yıkılmasına neden olacağını söyleyerek bu kazılara karşı çıkmaktadırlar. Uluslararası organizasyonlar tarafından, Aksa çevresindeki bu çalışmalar Dünya Mirası içerisinde yer alan Mescid-i Aksa'ya tehdit olarak görüldüğü halde, kazılar günümüzde de devam etmektedir.

Mescidin yakılması ve saldırılar
22 Ağustos 1969 Perşembe sabahında Mescid-i Aksa, radikal bir Hristiyan olduğu belirtilen Denis Michael Rohan adlı saldırgan tarafından girişilen bir kundaklamaya maruz kaldı. Rohan'ın gerçekleştirdiği kundaklama neticesinde Kıble Mescidi'nin doğu bölgesindeki kiriş tamamen yıkıldı, ayrıca Nureddin Mahmud Zengi'nin Mescid-i Aksa'yı Haçlılar'dan kurtarmadan önce yaptırdığı ve Selahaddin Eyyubi'nin camiye yerleştirdiği tarihi minber yandı. Rohan, kundaklama ertesindeki ifadesinde, kundaklamanın, Yahudilerin Tapınak Tepesi'nde bulunduklarını iddia ettikleri Süleyman Tapınağı'nın yeniden inşasını kolaylaştıracağını ve bunu da Zekeriya Kitabı'nda belirtildiğine göre Mesih'in ikinci gelişini hazırlayan yol olarak gördüğünü belirtti. Rohan'ı böyle bir eyleme yönelten şeyin, abonesi olduğu The Plain Truth gazetesinin kurucusu ve yazarı Herbert W. Armstrong'un "Yahudiler Yeruşalim'i Alın!" başlıklı kışkırtıcı yazısı olduğu söylenmektedir. Hadise ertesinde hemen Rohan'ın psikolojik açıdan rahatsız olduğu teşhisi konuldu. 14 Mayıs 1974'te "insani sebepler dolayısıyla ve ailesinin yanında daha ileri psikiyatrik tedaviler görmesi amacıyla" Avustralya'ya gönderildi.

Kundaklama hadisesi üzerine İslam Devletleri Zirvesi aynı yıl içerisinde, Melik Faysal'ın teşebbüsleriyle Rabat'ta toplanmıştır. Aksa kundaklaması, İslam Konferansı Örgütü'nün (şimdiki adıyla İslam İşbirliği Teşkilatı) kurulmasına sebep olan temel sâikler arasında yer almıştır. 1972 senesinde, Mescid-i Aksa onarılmış ve minber Ürdün Kralı'nın mali desteğiyle çoğunluğu Türk ustalardan oluşan sanatçılar tarafından yeniden yapılmıştır.

80'li yıllarda her ikisi de gizli Gush Emunim Underground örgütü mensubu olan Ben Shoshan ve Yehuda Etzion Kıble Mescidi ve Kubbetü's-Sahre'yi bombalama girişiminde bulundu. Etzion her iki mescidin bombalanarak yıkılmasının, siyonist oluşumlardaki ruhsal uyanışı doğuracağına ve Yahudilerin sorunlarının büyük bir bölümünü çözeceğine inanmaktaydı. Ben Shoshan ve Etzion amaçlarının, Mescid-i Aksa'nın bulunduğu bölgenin üzerine Üçüncü Tapınağı yeniden inşa etmek olduğunu belirtmişlerdir. 15 Ocak 1988'de Birinci İntifada sırasında Siyonist güçler, Mescid-i Aksa önünde gösteri yapanlara ateş açmış ve sonrasında Mescid-i Aksa'da namaz kılan 40 kişinin ölümüne neden olmuştur. 8 Ekim 1990'da, iddia edilen Üçüncü Tapınağın temel taşını yerleştirme amacındaki radikal bir grup Yahudinin Mescid-i Aksa'yı "Tapınak Tepesi" ilan etmesini protesto eden 22 Filistinli, İsrail polisi tarafından öldürülmüş, 100'den fazlası ise yaralanmıştır.

Günümüze kadar yaşanan olaylar
 21 Ağustos 1969: Radikal bir Hristiyan olduğu belirtilen ve Yahudilerin Süleyman Tapınağı'nı yeniden inşasının Mesih'in ikinci gelişini hızlandıracağına inandığını söyleyen Denis Michael Rohan Mescid-i Aksa'yı kundaklama girişiminde bulundu.
 Nisan 1980'de Meir Kahane, Mescid-i Aksa'nın bir köşesine patlayıcı madde koyarak patlatmaya çalıştı.
 8 Nisan 1982'de bir kez daha Mescid-i Aksa'nın ana girişine patlayıcı madde yerleştirildiyse de cami görevlileri tarafından patlamadan ortaya çıkarıldı.
 10 Nisan 1982'de Meir Kahane taraftarlarından bir grup militan, zorla Mescid-i Aksa'ya girmek istedi.
 21 Mart 1983'te Mescid-i Aksa'ya gizli bir yoldan girmek için tünel açıldığı tespit edildi.
 14 Ocak 1986'da Knesset üyesi bazı parlamenterler askerlerin koruması altında Mescid-i Aksa'ya girmek istediler.
 8 Ekim 1990 tarihinde Mescid-i Aksa'ya yönelik saldırıda 30 Filistinli hayatını kaybetti, 800'e yakını yaralandı.
 28 Eylül 2000 tarihinde Ariel Şaron çok sayıda İsrail askerinin ve polisinin koruması eşliğinde, normalde Müslüman olmayanların girişine izin verilmeyen Mescid-i Aksa'yı ziyaret etmesiyle pek çok çevre tarafından "provokasyon" olarak nitelendirildi. Filistinlilerde infial yaratıp şiddetli protesto gösterilerine neden olan "İkinci İntifada" (ayaklanma) patlak verdi ve beş yıl sürdü.
 Mescid-i Aksa resmen Ürdün Evkaf Bakanlığı yönetimi altındadır. Ama İsrail Devleti Kudüs'ü ilhak ettiğini iddia ettiği için efektif yönetim İsrail devleti otoritesi tarafından yapılmaktadır. Ekim 2009 tarihinden itibaren İsrail Mescid-i Aksa'ya girişi engellemiştir. Gayrimüslimlerin (Müslüman olmayanlar) girişine İsrail devleti otoritesine göre izin verilmemektedir. Bu yasak hâlen devam etmektedir.

Ayrıca bakınız
 Kubbetü's-Sahre
 Mescid-i Nebevî
 Mescid-i Haram
 Tuva vadisi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Mescid-i Aksa (3 boyutlu sanal tur)

Kudüs'teki camiler
Batı Şeria'daki camiler
Tapınak Tepesi
İslam mitolojisi
Kur'an'daki yerler

Mescid-i Aksa


An Machaerina filifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach. An Machaerina filifolia in nahilalakip ha genus nga Machaerina, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Machaerina

Machaerina filifolia