Tavşanlı, Kütahya iline bağlı bir ilçedir. Tavşanlı Adronos çayının (Kocasu) kaynak bölgesinde dağlık bir kesimde, Yaylacık dağının güneybatı kenarında kuruludur.

Tarihçe
13. ve 14. asırda Harguş olan ilçe ismi 14. asır itibârıyle Tavşanlı olarak kaydedilmiştir. İlçedeki önemli ekonomik gelir kaynağı kömürdür.

Tavşanlı'nın çeşitli yerlerinde yapılan araştırmalarda elde edilen buluntular, tarihin Bakır Çağında çağda başladığını göstermektedir. Tavşanlı Belediye Müzesinde sergilenen çeşitli buluntular, neolitik, kalkolitik, eski tunç dönemlerine aittir. Tavşanlı'ya 5 km uzaklıktaki Frig kaya mezarı bu bölgenin, Phrygia Epictetus (küçük Frigya) olarak adlandırılmasının sebebidir. Henüz bir kazı yapılmamasına rağmen Tavşanlı höyüğü ve yakın çevredeki üç höyük, Tavşanlı'nın tarihinin ve dört önemli yerleşimin göstergesidir. Merkezinde MÖ 4. asırdan kalma İyon usûlü yapılmış sütunlar mevcuttur.

Kent içinde, çeşitli yerlerdeki mermer, stel, lahit, lahit kapağı ve bazı mimari yapıtlarda, yoğun bir Roma yerleşmesinin bulunduğunu belgelemektedir. Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılmasıyla, Bizans topraklarında kalan kent, Türklerin Anadolu'ya girmesiyle Anadolu Selçuklularına daha sonra Germiyanoğulları'na bağlanmıştır. 1378 yılında, Germiyanoğlu Süleyman Şah kızı Devlet Hatun'un Yıldırım Beyazıt ile evlenmesi üzerine Osmanlı'lara çeyiz olarak verilmiştir. Tavşanlı adının verilmesi de bu zamana rastlamaktadır. Kasaba yakınlarındaki fundalıklar içinde çok tavşan olması münasebetiyle, bu civarlarda avlanmasından dolayı, Yıldırım Beyazıt tarafından bu bölgenin adının Tavşanlı olmasını söylemesi rivayetler arasındadır.

Milli Mücadele dönemi
I. Dünya Savaşı'nın bitişi ve Mondros Mütarekesi'nden sonra, Milli Mücadele döneminde idealist bazı genç doktorlar "Köycüler Cemiyeti" adıyla bir dernek kurdular. Bu gençlerin amacı, köylüler arasında insancıl bir yaklaşımla çalışmak, sağlık ve eğitim konularında köylülere yardımcı olmaktı.

İşgal öncesi bu doktorlar Anadolu'ya gitme kararı aldılar. Dr. Reşit Galip, Dr. Hasan Ferit ve Dr. Fazıl Doğan önce Kütahya'ya ziyarete geldiler, ardından Tavşanlı'ya hareket ettiler. Tavşanlı'da özellikle köylüler üzerinde ağaların baskısını gören doktorlar, Tavşanlı'da çalışmalara başladılar. Dr. Reşit Galip ve arkadaşları "Tavşanlı Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti"'ni kurdular. Daha sonra Dr. Fazıl Doğan Tavşanlı'dan ayrılmış ve görevine Emet'te devam etmiştir.

II. İnönü zaferinden sonra Küçük Asya Ordusu Başkomutanı Papulas, hükûmetine gönderdiği raporunda; Türklerin ordularını güçlendirdiklerini, morallerinin ise yükseldiğini bildirerek büyük Yunanistan ideâllerinin gerçekleşmesi için Türkleri kesin olarak mağlup etmek gerektiğini vurgulamıştır ve Yunanlar bu dönemde Anadolu'daki kuvvetlerini 11 tümene çıkararak Bursa-Eskişehir, Bursa-Tavşanlı-Kütahya ve Uşak-Dumlupınar-Seyitgazi istikametlerinde, üç koldan saldırı için hazırlıklarına başlarlar.

Dr. Fazıl Bey Yunan ilerleyişini Batı Cephesi'ne bildirir ve o günlerde Miralay İsmet Bey (İnönü) de Tavşanlı'ya gelir. Yunanların birkaç güne kadar Tavşanlı'yı işgal edeceklerini ve cepheyi Kütahya'dan ileride kuracağını bildirerek Tavşanlı'dan ayrılır. 12 Temmuz'da Yeniköy, 13 Temmuz'da Dutlar ve Bozbelen, 14 Temmuz'da Derbent Köyü ve Tavşanlı işgal edilir. Tavşanlı'da asayişin temin için "Tazılı Komutan Zamanist" in emrindeki jandarma birliği buraya yerleştirilir ve bu birliğin iaşesi Tavşanlılıların sırtına yükletilir.

Bazı Ermeniler ve Rumlar, hatta bazı Türkler, Yunanların daimi olarak bırada kalacağını zannederek onlara istihbarat  hizmeti vermişler, kimde ne kadar para, hayvan olduğunu ihbar etmişlerdir. Bir gece yarısı Uzunçarşı'da Türklere ait dükkânların kapıları Ermeniler tarafından teker teker işaretlenmiş ertesi günü de bu dükkânlar Yunanlar tarafından yağmalanmıştır. Buna karşılık Tavşanlı'daki Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti üyeleri ve bazı vatan severler de Tavşanlı'daki bazı Ermeniler'in evlerine ve kiliseye baskınlar düzenleyerek silah aramışlardır.

Nisan 1922'deki Emet Hükûmet Konağı Baskınından sonra yörede Yunanlar olağanüstü tedbirler alırlar. Kabakçı Salih Efe ve çetesi, daha önce araları bozulan Yunan Komutanı Zamanist'ten intikam almak için pusu kurarlar. Eşen Köyü'nde Yunan komutanı Zamanist, diğeri Artıranlar Maden Katibi Ermeni asıllı Ahmet Rıza ve iki Yunan askeri öldürülür.

Zamanist'in Keles'e ulaşmadığı bilgisini alan Yunan taburu araştırma yaparak Eşen Köyü'ndeki cesetleri bulurlar ve 18 Temmuz 1921'de Derbent Köyü'ne gelerek evleri basarak buldukları tüm insanları köy camisine doldurup ateşe vererek yakarlar. Aynı gün Derbent'ten başka Eşen, Bozbelen, Alabarda (Çamalan) ve Merkezyeniköy de yakılır.

26 Ağustos 1922'de Afyon Cephesi'nde başlayan Büyük Türk Taarruz'u 2 Eylül 1922'de Tavşanlı'da etkilerini gösterir. Yunan subay ve askerleri evleri basarak at, araba gibi nakil vasıtalarını toplayıp partiler halinde Tavşanlı'yı boşaltmaya başlarlar. 3 Eylül 1922 sabahı Tavşanlı'nın tüm minarelerinden sâlâlar verilir.

Coğrafya
Kütahya merkezine 50 km uzaklıkta olan ilçe İzmir demiryolu üzerinde olup, Bursa, Emet, Balıkesir'e karayolu bağlantısı bulunmaktadır. Tavşanlı önemli doğal ve tarihi değerlere sahiptir. Halk arasında 'Vakıf Çamlığı', 'Mehmetçik' adlarıyla bilinen, 'Premidal Karaçam' türü ormana sahiptir. Tavşanlı'nın bir başka doğal zenginliğiyse ilçe merkezinden yaklaşık 15 dakikalık uzaklıkta olan Göbel Kaplıcası dır.

Nüfus

İklim
Tavşanlı Ege ve İç Anadolu Bölgesi iklim kuşaklarının ortasında bulunmaktadır. Sıcaklık şartları açısından Akdeniz iklimi ile karasal iklim arasında geçiş özelliği göstermektedir. Yıllık 12 santigrat derecelik ortalama sıcaklık ile merkez Kütahya'nın ikliminden daha ılıman özellikler göstermektedir. İlçe en çok yağışı da kış aylarında almaktadır.

Ekonomi

Leblebi
Tavşanlı, leblebisi ile meşhurdur. İlçede çoğu evin altında leblebi imalathanesi bulunmaktadır. Buralarda imal edilen leblebi aynı zamanda ihraç edilmektedir. Çeşit bakımından 43 çeşit üretilip tescillendiği bilinmektedir. Bir rivayete göre İlçenin ismi de leblebinin tavlanarak yapılmasından dolayı  Tav'ı şanlı yani Tavşanlı olmuştur.

Kömür
Tavşanlı'nın kömür ile ilk tanışması 1940 yılında Tavşanlı şehir merkezine 12 kilometre uzaklıktaki Tunçbilek havzasında bulunan linyit kömürü madenlerinin çıkartılması ile başladı. Bu kömürün meskenlerde ve elektrik üretimi için kullanılabilir olması Tunçbilek havzasına daha çok yatırım sağladı.

Ardından madencilik faaliyetlerinin sürekli gelişmesi ile birlikte Tavşanlı'da büyük ölçüde gelişim gösterdi.

Özellikle 1980'li ve 1990'lı yıllarda zirve noktasını bulan kömür madenciliği şehir ekonomisin can damarlarından biri olmuştur.

Organize Sanayi Bölgesi
Tavşanlı'ya 2010'lu yılların başlarında kurulan Organize Sanayi Bölgesi günümüzde birçok ulusal firmanın yatırımları ile birlikte büyük bir gelişme göstermiştir. Bu sayede şehir ekonomisi tekrardan canlanmış ve bölgedeki iş gücünü Tavşanlı'ya çekmiştir. Organize Sanayi Bölgesi sayesinde Tavşanlı ekonomisi leblebi imalatı ve madenciliğe alternatif bir sektör kazanmıştır. İş kolu olarak OSB'nin ağırlığı her gün daha fazla artmaktadır.

Spor

Tavşanlı Linyitspor
Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumuna (T.K.İ.) bağlı olan Garp Linyitleri İşletmesinde (G.L.İ.) çalışan Memur ve İşçiler ile eş ve çocuklarının spor faaliyetlerinde bulunması amacı ile 1943 yılında kurulmuş, 3530 sayılı Beden Terbiyesi Kanunu ve Derneklern Kanununun ilgili hükümlerine istinaden 16 Mayıs 1945 tarihinde G.L.İ. Gençlik Kulübü adı altında sportif faaliyetlerine başlamıştır.

17 Eylül 1973 tarihinde G.L.İ. Linyitspor Gençlik Kulübü adı altında dernekleşmiş, 28 Ağustos 1980 tarihinde G.L.İ. Tavşanlı Linyitspor Kulübü adı altında yeniden Müessese kulübü haline dönüşmüş, 27 Haziran 1987 tarihinde Kurum Kulübü sıfatı ile T.K.İ. Tavşanlı Linyitspor Kulübü adı altında dernek olarak faaliyetlerini sürdürmüştür. 2006-2007 futbol sezonunda, Bolu'da gerçekleştirilen terfi maçında Beşikdüzüspor'u 2-1 yenerek 11 yıl aradan sonra tekrar 3. lige çıkmayı başarmıştır. 2007 yılında yapılan olağanüstü Kongrede isim değişikliğine gidilmiş ve ismi Tavşanlı Belediyesi TKİ Linyitspor olarak değiştirilmiştir. Yerel seçimlerden sonra kulübün hâlen Onursal başkanlığını yapan dönemin AKP Milletvekili Hüsnü Ordu'nun  girişimleri ile 2009 yılı Olağan Kongrede tekrar isim değişikliğine gidilmiş, Kulübün adı TKİ Tavşanlı Linyitspor olarak değiştirilmiştir.
Kulüp renkleri Kırmızı-Siyah olarak belirlenmiş olup, kırmızı renk kömürden çıkan ateşi temsil ederken, siyah renkte G.L.İ.çalışanlarının ürettiği Kömürü temsil etmektedir.

Kulüp en parlak dönemini 2010 - 2011 futbol sezonunda Bank Asya 1. Lig'de play off oynayarak elde etmiştir. Süper Lig'e çıkma yolunda Gaziantep Büyükşehir Belediyespor ile yarı final maçında karşılaşan Linyitspor Kütahya Dumlupınar stadyumunda oynan ilk maçı kaybetmiş, Gaziantep'te oynanan maçtan galip ayrılmasına rağmen elenmiştir.

İlk kez 1984-1985 sezonunda profesyonel lige katılan Tavşanlı Linyitspor, o dönemde de 11 yıl boyunca başarılı sonuçlar alarak Türkiye'nin tanınan kulüpleri arasına girmiştir. 11 yıl mücadele ettiği bu ligde her yıl şampiyonluğa oynamış ancak Türkiye 2.Ligine çıkmayı başaramamıştır. Ligleri ikinci ve üçüncü sıralarda bitirerek Türkiye Kupası müsabakalarına katılmaya hak kazanarak Türkiye'nin sayılı takımları ile başarılı müsabakalar oynamıştır. Kulübümüzün bu yıllardaki başarılı mücadelesi ekmeğini taştan çıkaran yöre halkının sosyal aktivitesini ve çehresini değiştirmesine etken olmuştur.

Tavşanlı'da Yerel Medya
Kütahya'nın en büyük ve gelişmiş ilçesi olan Tavşanlı'da 1 adet  yerel radyo kanalı bulunmaktadır

Yerel Radyo Kanalları
 Alternatif Radyo (91.5)
Yerel Gazeteler ve Basın Kuruluşları
 Tavşanlı Ekspres Gazetesi
 Bizim Tavşanlı Gazetesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Tavşanlı Kaymakamlığı
 Tavşanlı Belediyesi

Tavşanlı


Eskihisar, Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir. Sınırları içindeki 5 asırlık Şaban Ağa Camii, restore edilerek turizme kazandırılmıştır. Stratonikeia antik kenti içinde bulunan cami, Cumhuriyet dönemi öncesinde kilise olarak kullanılmıştı.

Yerli ve yabancı turistlerin ilgisini çeken cami, Osmanlılar döneminde inşa edildi. Rumlarla Türklerin bir arada yaşadığı dönemlerde kilise olarak kullanılırken cumhuriyetin ilanından sonraki mübadelenin ardından, Şaban Ağa isimli bir hayırsever tarafından ibadet yeri eklenerek cami haline getirildi. Yatağan Termik Santralı'na üretim yapan kömür ocağının sahası içinde kalan Eskihisar mahallesi, yeni yerleşim birimine taşındıktan sonra ise cami tamamen kullanılmaz hale geldi. Fakat son yıllardaki çalışmalar sayesinde cami onarılmış ve yıkılmaktan kurtarılmıştır.

Stratonikeia

Khrysaor birliğinin bir kenti olarak bilinen Stratonikeia'ın eski adı İdrias idi. MÖ 281-261 yılları arasında tahtta bulunan Seleukos kralı Antiokhos'un karısı Stratonike adına kent yenilenmiştir. MÖ 133 yılında Pergamon krallığının Roma'ya miras kalması karşısında ayaklanan Aristonikos'un kente sığınması sırasında Romalılarca kuşatılmış, halkı açlıktan kırılmıştır. Bir zamanlar bol bulunan su kaynakları Eskihisar mahallesine çınarların gölgesinde ve ilkçağ anıtlarının yanıbaşında bir görsellik veriyordu.

Şimdi terkedilmiş olan Eskihisar mahallesinin kuzeydoğu köşesinde büyük kesme taşlar ile tahkim edilmiş kalenin yıkıntıları, kentin kuzey kenarında büyük bloklardan oluşan ana giriş kapısı, kentin tam ortasında en iyi durumda olan yapı Bouleuterion (meclis binası), batısında bu alanın anıtsal giriş kapısı(Serapis Tapınağı olduğu da söyleniyor), kentin batısında gymnasion, giriş kapısının önündeki kutsal yolun kenarında da oda mezarlar antik kent gezisinde karşınıza çıkacak kalıntılardır.

Kentin akropolü güneydeki dağın tepesinde. Çevresi surlarla çevrili. Karayolunun hemen altındaki bir teras üzerinde yazıtında imparator için yapıldığı yazılan küçük bir tapınağın kalıntıları göze çarpar.

Aşağıda büyük bir tiyatro çıkacak karşınıza. Yapılan kazılarla sahne binasının kalıntıları büyük ölçüde ortaya çıkarılmış.

5 asırlık ŞABAN AĞA camiinin onarımı yapılmış tekrar ayakta tutulmuştur.

Yatağan'ın mahalleleri

Eskihisar, Yatağan


Acmispon, rod mahunarki poglavito iz Sjeverne Amerike. Postoji 36 priznatih vrsta, a jedna je endem je Čileu. Tipična vrsta je Acmispon sericeus Raf. (= Acmispon americanus)

Vrste

 Acmispon americanum (Nutt.) Rydb.
 Acmispon argophyllus (A.Gray) Brouillet
 Acmispon argyraeus (Greene) Brouillet
 Acmispon brachycarpus (Benth.) D.D.Sokoloff
 Acmispon cytisoides (Benth.) Brouillet
 Acmispon dendroideus (Greene) Brouillet
 Acmispon denticulatus (Drew) D.D.Sokoloff
 Acmispon distichus (Greene) Brouillet
 Acmispon flexuosus (Greene) Brouillet
 Acmispon glaber (Vogel) Brouillet
 Acmispon grandiflorus (Benth.) Brouillet
 Acmispon greenei (Wooton & Standl.) Brouillet
 Acmispon haydonii (Orcutt) Brouillet
 Acmispon heermannii (Durand & Hilg.) Brouillet
 Acmispon intricatus (Eastw.) Brouillet
 Acmispon junceus (Benth.) Brouillet
 Acmispon maritimus (Nutt.) D.D.Sokoloff
 Acmispon mearnsii (Britton) Brouillet
 Acmispon micranthus (Nutt. ex Torr. & A.Gray) Brouillet
 Acmispon neomexicanus (Greene) Brouillet
 Acmispon nevadensis (S.Watson) Brouillet
 Acmispon niveus (S.Watson) Brouillet
 Acmispon nudatus (Greene) Brouillet
 Acmispon oroboides (Kunth) Brouillet
 Acmispon parviflorus (Benth.) D.D.Sokoloff
 Acmispon plebeius (Brandegee) Allred
 Acmispon procumbens (Greene) Brouillet
 Acmispon prostratus (Nutt.) Brouillet
 Acmispon rigidus (Benth.) Brouillet
 Acmispon rubriflorus (H.Sharsm.) D.D.Sokoloff
 Acmispon strigosus (Nutt.) D.D.Sokoloff
 Acmispon subpinnatus (Lag.) D.D.Sokoloff
 Acmispon utahensis (Ottley) Brouillet
 Acmispon watsonii (Vasey & Rose) Brouillet
 Acmispon wrangelianus (Fisch. & C.A.Mey.) Sokoloff
 Acmispon wrightii (A.Gray) Brouillet

Izvori

Loteae

Acmispon


Heinrich Luitpold Himmler (7 Ekim 1900, Münih - 23 Mayıs 1945, Lüneburg), Alman politikacı ve askerdi.  Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisinin (NSDAP) liderlerindendi ve 1929-1945 yılları arasında Schutzstaffel'in (SS) başkomutanlığını yapmıştı. Nazi Almanyası'ndaki en güçlü devlet adamlarından ve Holokost'un baş mimarlarından biriydi.

I. Dünya Savaşı'nda yedek bir taburda yer alsa da savaşta aktif bir rol almadı. Üniversitede ziraat okudu; Nazi Partisi'ne 1923 yılında, SS'ye 1925 tarihinde katıldı. 1929'da Adolf Hitler tarafından Reichsführer-SS olarak atandı. Gelecek 16 yılda, SS'yi 290 kişilik bir taburdan milyonluk bir paramiliter gruba dönüştürdü, Nazi toplama kamplarını kurdu ve yönetti.

Çocukluğu ve gençlik yılları

Heinrich Luitpold Himmler, 7 Ekim 1900'de Münih'te muhafazakar orta sınıf bir Roma Katolik ailesinde doğdu.  Babası öğretmen olan Joseph Gebhard Himmler (17 Mayıs 1865 - 29 Ekim 1936), annesi ise dindar bir Roma Katoliği olan Anna Maria Himmler (kızlık soyadı Heyder; 16 Ocak 1866 - 10 Eylül 1941) idi.  Heinrich'in iki erkek kardeşi vardı: Gebhard Ludwig (29 Temmuz 1898 – 22 Haziran 1982) ve Ernst Hermann (23 Aralık 1905 – 2 Mayıs 1945).

Landshut'da babasının müdür yardımcısı olduğu bir gramer okuluna gitti. Okulda başarılı olmasına rağmen, atletizmde mücadele etti. Sağlığı kötüydü, ömür boyu mide şikayetleri ve diğer rahatsızlıklardan muzdaripti.  Gençliğinde her gün ağırlıklarla çalıştı ve daha güçlü olmak için egzersiz yaptı. Okuldaki diğer çocuklar daha sonra onu sosyal ortamlarda çalışkan ve beceriksiz biri olarak hatırladılar.

1915'te Landshut Cadet Kolordusu ile eğitime başladı. Babası, Himmler'i subay adayı olarak kabul ettirmek için kraliyet ailesiyle olan bağlantılarını kullandı ve Aralık 1917'de 11. Bavyera Alayı'nın yedek taburuna katıldı. Kardeşi Gebhard, batı cephesinde görev yaptı ve muharebe gördü. Demir Haç aldı ve sonunda teğmenliğe terfi etti.  Kasım 1918'de Himmler hala eğitimdeyken, savaş Almanya'nın yenilgisiyle sona erdi ve ona subay olma veya savaş görme fırsatını reddetti. 18 Aralık'ta terhis olduktan sonra Landshut'a döndü. Himmler, savaştan sonra ilköğretim okulu eğitimini tamamladı. 1919'dan 1922'ye kadar, bir çiftlikte kısa bir çıraklık eğitiminin ardından Münih Teknik Üniversitesi'nde (Technische Hochschule) tarım bilimi okudu ve ardından bir hastalık geçirdi.

1871'deki Almanya'nın birleşmesi sırasında Hristiyan olmayanlara karşı ayrımcılık yapan birçok düzenleme -Yahudiler ve diğer azınlık grupları dahil olmak üzere- kaldırılmış olsa da, antisemitizm Almanya'da ve Avrupa'nın diğer bölgelerinde varlığını sürdürmeye ve gelişmeye devam etti. Himmler üniversiteye gittiğinde antisemitikti, ama istisnai olarak değil; okulundaki öğrenciler Yahudi sınıf arkadaşlarından kaçınırdı. Öğrenciyken dindar bir Katolik olarak kaldı ve boş zamanlarının çoğunu başkanı Yahudi olan eskrim derneği "Lig" üyeleriyle geçirdi. Himmler, artan antisemitizmine rağmen, kendisine ve kardeşliğin diğer Yahudi üyelerine karşı kibar bir tavır sergiledi. Üniversitedeki ikinci yılında Himmler, askeri kariyer yapma girişimlerini iki katına çıkardı.  Başarılı olamasa da, Münih'teki paramiliter sahnedeki katılımını genişletmeyi başardı. Nazi Partisi'nin ilk üyelerinden ve Sturmabteilung'nun ("Fırtına Kıtası") kurucularından olan Ernst Röhm ile ilk kez bu sıralarda tanıştı. Himmler, Röhm'e madalyalı bir savaş askeri olduğu için hayran kaldı ve onun önerisi üzerine Himmler antisemit milliyetçi grubu, Bund Reichskriegsflagge (Reich Savaş Bayrağı Derneği)'ne katıldı.

1922'de Himmler'in günlüğünde antisemitik ifadeler giderek arttı ve sınıf arkadaşlarıyla tartıştığı "Yahudi sorunu" ile daha fazla ilgilenmeye başladı. Günlüğünde kaydedildiği gibi, okuma listelerine Yahudi karşıtı broşürler, Alman mitleri ve okült broşürler hakimdi. Dışişleri Bakanı Walther Rathenau'nun 24 Haziran'da öldürülmesinden sonra, Himmler'in siyasi görüşleri radikal sağa yöneldi ve Versay Antlaşması aleyhindeki gösterilere katıldı. Hiperenflasyon şiddetleniyordu ve anne babası artık üç oğlunu da eğitmeyi göze alamazdı.  Orduda kariyer yapamaması ve ailesinin doktora çalışmalarını finanse edememesi nedeniyle hayal kırıklığına uğramış, ziraat diplomasını aldıktan sonra düşük ücretli bir ofis işine girmek zorunda kalmıştı. Eylül 1923'e kadar bu görevde kaldı.

Nazi aktivisti
Himmler, "14303" parti numarasını alarak Ağustos 1923'te Nazi Partisi'ne katıldı. Röhm'ün paramiliter birliğinin bir üyesi olarak, Himmler, Hitler ve Nazi Partisi'nin Münih'te iktidarı ele geçirmeye yönelik başarısız bir girişimi olan Birahane Darbesi'ne karışmıştı. Bu olay Himmler'i bir siyaset hayatına atacaktı. Polis tarafından darbedeki rolüyle ilgili olarak sorgulandı, ancak yetersiz kanıt nedeniyle ceza yemedi ama işini kaybetti, ziraat mühendisi olarak iş bulamadı ve ailesiyle Münih'e taşınmak zorunda kaldı. Bu başarısızlıklardan dolayı hüsrana uğrayarak, hem arkadaşlarından hem de aile üyelerinden uzaklaşarak her zamankinden daha asabi, saldırgan ve inatçı biri oldu.

1923–24'te Himmler, bir dünya görüşü ararken Katolikliği terk etti ve okült ve antisemitizme odaklandı. Okült fikirlerle güçlendirilen Germen mitolojisi onun için bir din haline geldi. Himmler, Nazi Partisi'ni çekici buldu çünkü siyasi konumları kendi görüşleriyle aynı fikirdeydi.  Başlangıçta, Hitler'in karizması veya Führer tapınma kültü Himmler'i cezbetmedi. Ancak okudukları aracılığıyla Hitler hakkında daha fazla şey öğrendiğinde, onu partinin faydalı bir yüzü olarak görmeye başladı, ve daha sonra ona hayran kaldı ve hatta ona taptı. Nazi Partisi'ndeki kendi konumunu pekiştirmek ve ilerletmek için  Hitler'in Birahane Darbesi'nin ardından tutuklanmasını izleyen süreçte Himmler partiye katılım gösterdi. 1924'ün ortalarından itibaren Gregor Strasser altında parti sekreteri ve propaganda asistanı olarak çalıştı.  Parti Bavyera'nın her yerini dolaşarak konuşmalar yaptı ve Nazi yayınları dağıttı. 1924'ün sonlarından itibaren Strasser tarafından Aşağı Bavyera'daki parti ofisinden sorumlu olarak görevlendirildi, parti Şubat 1925'te yeniden kurulduğunda bölgenin üyeliğini Hitler yönetimindeki Nazi Partisi ile bütünleştirmekten sorumluydu.

Aynı yıl Schutzstaffel (SS)'ye SS-Führer (SS-Lideri) olarak katıldı; SS numarası 168'di. Başlangıçta çok daha büyük SA'nın bir parçası olan SS, Hitler'in kişisel koruması için 1923'te kuruldu ve 1925'te elit bir birlik olarak yeniden kuruldu. Himmler'in SS'deki ilk liderlik konumu, 1926'dan itibaren Aşağı Bavyera'daki SS-Gauführer (bölge lideri) idi.  Strasser, Ocak 1927'de Himmler'i propaganda şefi yardımcılığına atadı. Görevinde zaman içinde artan önemli bir hareket özgürlüğüne sahipti. Yahudilerin, Masonların ve partinin düşmanlarının sayısı hakkında istatistik toplamaya başladı ve güçlü kontrol ihtiyacının ardından ayrıntılı bir bürokrasi geliştirdi. Eylül 1927'de Himmler, Hitler'e SS'yi sadık, güçlü, ırksal olarak saf bir seçkin birime dönüştürme vizyonunu anlattı. Himmler'in bu işin adamı olduğuna ikna olan Hitler, onu SS-Oberführer rütbesiyle Reichsführer-SS Vekili olarak atadı.

Bu sıralarda Himmler, bir Völkisch gençlik grubu olan Artaman Ligi'ne katıldı. Orada, daha sonra Auschwitz toplama kampı komutanı olan Rudolf Höss ve "İskandinav Irkının Yaşam Kaynağı Olarak Köylülük" adlı kitabı Hitler'in dikkatini çeken Walther Darré ile tanıştı. daha sonra Reich Gıda ve Tarım Bakanı olarak atanmasına yol açtı. Darré, İskandinav ırkı'nın üstünlüğüne kesinlikle inanıyordu ve felsefesi Himmler üzerinde büyük bir etkiydi.

SS'deki yükselişi

Ocak 1929'da SS komutanı Erhard Heiden'in istifası üzerine Himmler, Hitler'in onayıyla Reichsführer-SS'in liderlik pozisyonunu üstlendi; hala propaganda merkezindeki görevlerini sürdürdü. İlk sorumluluklarından biri, SS katılımcılarını Eylül ayında Nürnberg Rallisinde organize etmekti. Önümüzdeki yıl Himmler, SS'i yaklaşık 290 kişilik bir kuvvetten yaklaşık 3.000'e çıkardı. 1930'a gelindiğinde Himmler, Hitler'i SS'i ayrı bir organizasyon olarak yönetmeye ikna etmişti, ancak yine de resmi olarak hala SA'ya bağlıydı.

NSDAP, siyasi güç kazanmak için Büyük Buhran sırasındaki ekonomik krizden yararlandı. Weimar Cumhuriyeti'nin koalisyon hükûmeti ekonomiyi iyileştiremedi. Adolf Hitler, ekonomik zorluklar için günah keçilerini –özellikle Yahudileri- suçlamak da dahil olmak üzere popülist söylemi kullandı. Himmler, Eylül 1930'da ilk olarak Reichstag'ın milletvekili seçildi.1932 seçimlerinde Naziler, Reichstag'da oyların yüzde 37,3'ünü ve 230 sandalye kazandı. Hitler, 30 Ocak 1933'te cumhurbaşkanı Paul von Hindenburg tarafından Nazileri ve Alman Ulusal Halk Partisi'nden oluşan kısa süreli bir koalisyonun başkanlığına Almanya Başbakanı olarak atandı. Yeni kabine başlangıçta NSDAP'nin yalnızca üç üyesinden oluşuyordu: Hitler, Hermann Göring ve Prusya İçişleri Bakanı ve Reich İçişleri Bakanı olarak Wilhelm Frick. Bir aydan kısa bir süre sonra Reichstag binası ateşe verildi. Hitler, bu olaydan yararlandı ve von Hindenburg'u, temel hakları askıya alan ve duruşmasız tutuklamaya izin veren Reichstag Yangın Kararnamesi'ni imzalamaya zorladı. Reichstag tarafından 1933'te kabul edilen Etkinleştirme Yasası, Kabine'ye - pratikte Hitler'e - tam yasama yetkisi verdi ve ülke fiili bir diktatörlük haline geldi. 1 Ağustos 1934'te Hitler'in kabinesi, von Hindenburg'un ölümü üzerine başkanlık makamının kaldırılacağını ve yetkilerinin şansölyeninkilerle birleştirileceğini öngören bir yasayı kabul etti. Von Hindenburg ertesi sabah öldü ve Hitler, Führer und Reichskanzler (lider ve şansölye) adı altında hem devlet başkanı hem de hükûmet başkanı oldu.

Himmler 1931'de Reinhard Heydrich'i 1932'de Sicherheitsdienst (SD: Güvenlik Hizmeti) olarak değiştirilen yeni Ic Service'in (istihbarat servisi) şefine atadı. Daha sonra Heydrich'i resmen yardımcılığına atadı. İki adam arasında iyi bir çalışma ilişkisi ve karşılıklı saygı vardı. 1933'te SS'i SA kontrolünden çıkarmaya başladılar. İçişleri Bakanı Frick ile birlikte, birleşik bir Alman polis gücü yaratmayı umuyorlardı. Mart 1933'te, Bavyera Reich Valisi Franz Ritter von Epp, Himmler'i Münih Polisinin şefi olarak atadı. Himmler, Heydrich IV. Departman'ın siyasi polis komutanı olarak atandı. Yakında Göring sadece Prusya'yı kontrol etti. 1 Ocak 1933'ten itibaren geçerli olmak üzere Hitler, Himmler'i üst düzey SA komutanlarına eşit olan SS-Obergruppenführer rütbesine terfi etti. 2 Haziran'da Himmler, diğer iki Nazi paramiliter örgütünün, SA ve Hitler Gençliğinin başkanları ile birlikte, Nazi Partisi'nin ikinci en yüksek siyasi rütbesi olan Reichsleiter seçildi. 10 Temmuz'da Prusya Devlet Konsey Üyesi seçildi.

Himmler ayrıca SS Irk ve Yerleşim Merkez Ofisini (Rasse- und Siedlungshauptamt veya RuSHA) kurdu. Darré'yi SS-Gruppenführer rütbesiyle ilk şefi olarak atadı. Bakanlık, ırksal politikalar uyguladı ve SS üyeliğinin "ırksal bütünlüğünü" izledi. SS adamları ırksal geçmişleri için dikkatlice incelendi. 31 Aralık 1931'de Himmler, evlenmek isteyen SS erkeklerinin her iki ailenin de 1800'lü Aryan kökenli olduğunu kanıtlayan aile ağaçları üretmesini gerektiren "evlilik emrini" uygulamaya koydu. Irk soruşturması sırasında her iki soy ağacında da Ari olmayan atalar bulunursa, ilgili kişi SS'den çıkarıldı. Her adama, genetik geçmişini detaylandıran bir soy kütüğü olan Sippenbuch verildi. Himmler, her bir SS evliliğinin en az dört çocuk üretmesini ve böylece genetik olarak üstün potansiyel SS üyelerinden oluşan bir havuz oluşturmasını bekliyordu. Program hayal kırıklığı yaratan sonuçlar aldı; SS erkeklerinin yüzde 40'ından azı evlendi ve her biri yaklaşık bir çocuk doğurdu.

Mart 1933'te, Nazilerin iktidara gelmesinden üç aydan kısa bir süre sonra Himmler, Dachau'da ilk resmi toplama kampını kurdu. Hitler, buranın başka bir hapishane veya gözaltı kampı olmasını istemediğini belirtmişti. Himmler, Haziran 1933'te kampı yönetmesi için hüküm giymiş bir suçlu ve ateşli bir Nazi olan Theodor Eicke'yi atadı. Eicke, Almanya genelinde gelecekteki kamplar için bir model olarak kullanılan bir sistem tasarladı. Özellikleri arasında kurbanların dış dünyadan izole edilmesi, ayrıntılı yoklama çağrıları ve iş ayrıntıları, tam itaat için güç kullanımı ve infazlar ve gardiyanlar için katı bir disiplin kodu yer alıyordu. Hem mahkumlar hem de gardiyanlar için üniformalar çıkarıldı; muhafızların üniformalarının yakalarında özel bir Totenkopf amblemi vardı. Himmler, 1934'ün sonunda SS'nin himayesi altındaki kampların kontrolünü ele geçirerek ayrı bir bölüm olan SS-Totenkopfverbände'yi oluşturdu.

Başlangıçta kamplarda siyasi muhalifler vardı; Zamanla, Alman toplumunun istenmeyen üyeleri - suçlular, serseriler, sapkınlar - kamplara da yerleştirildi. Himmler, 1936'da "Anti-Bolşevist Mücadele Örgütü Olarak SS" broşüründe SS'nin "Yahudi-Bolşevik insan altı devrimine" karşı savaşacağını yazdı. Aralık 1937'de yayınlanan bir Hitler kararnamesi, rejim tarafından toplumun istenmeyen bir üyesi olarak kabul edilen herhangi birinin hapsedilmesine izin verdi. Buna Yahudiler, Çingeneler, komünistler ve Naziler tarafından Untermensch (alt-insan) olarak kabul edilen diğer herhangi bir kültürel, ırksal, politik veya dini bağlılığı olan kişiler dahildir. Böylece kamplar sosyal ve ırksal mühendislik için bir mekanizma haline geldi. 1939 sonbaharında II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle birlikte, yaklaşık 27.000 tutuklu barındıran altı kamp vardı.

II. Dünya Savaşı

Hitler ve ordu komutanları 1939'da Polonya'nın işgali için bahane istediğinde Himmler, Heydrich ve Heinrich Müller, Himmler Operasyonu kod adlı sahte bir bayrak projesini planladılar ve gerçekleştirdiler. Polonya üniforması giymiş Alman askerleri, yanıltıcı bir şekilde Almanya'ya karşı Polonya saldırganlığını öne süren sınır çatışmalarını başlattı. Olaylar daha sonra Nazi propagandasında, II. Dünya Savaşı'nın açılış olayı olan Polonya'nın işgalini haklı çıkarmak için kullanıldı. Polonya'ya karşı savaşın başında Hitler, Yahudiler ve etnik Polonyalılar da dahil olmak üzere Polonyalı sivillerin öldürülmesine izin verdi. Einsatzgruppen (SS görev kuvvetleri), başlangıçta Heydrich tarafından, II. Dünya Savaşı'ndan önce Almanya tarafından ele geçirilen bölgelerde hükûmet belgelerini ve ofislerini güvence altına almak için oluşturulmuştu. Hitler tarafından yetkilendirilen ve Himmler ve Heydrich'in yönetimindeki Einsatzgruppen birimleri - şimdi ölüm mangaları olarak değiştirildi - Heer'i (ordu) Polonya'ya kadar takip ettiler ve 1939'un sonunda 65.000 aydın ve diğer sivili öldürdüler. Milisler ve Heer birimleri de bu cinayetlere katıldı. Himmler'in RSHA aracılığıyla verdiği emirlere göre, bu ekiplere Yahudileri ve diğerlerini gettolara ve toplama kamplarına yerleştirmek için toplama görevi de verildi.

Almanya daha sonra Danimarka ve Norveç'i, Hollanda'yı ve Fransa'yı işgal etti ve Birleşik Krallık'ın planlanan işgali olan Denizaslanı Operasyonu'na hazırlık olarak Büyük Britanya'yı bombalamaya başladı. 21 Haziran 1941'de, Sovyetler Birliği'nin işgalinden bir gün önce Himmler, Generalplan Ost'un (Doğu için Genel Plan) hazırlanmasını görevlendirdi; plan Temmuz 1942'de tamamlandı. Baltık Devletleri, Polonya, Batı Ukrayna ve Beyaz Rusya'nın on milyon Alman vatandaşı tarafından fethedilmesi ve yeniden yerleştirilmesi çağrısında bulundu. Şu anki sakinler - yaklaşık 31 milyon kişi - daha doğuya atılacak, aç bırakılacak ya da zorunlu çalıştırma için kullanılacak. Plan, Almanya sınırını doğuya bin kilometre (620 mil) uzatacaktı. Himmler, 67 milyar Reichsmarka mal olan planı tamamlamanın yirmi ila otuz yıl alacağını tahmin ediyordu. Himmler açıkça şunları söyledi: "Bu bir varoluş sorunudur, bu nedenle, 20-30 milyon Slav ve Yahudinin askeri eylemler ve gıda tedariki krizleri nedeniyle yok olacağı, acımasız şiddette ırksal bir mücadele olacaktır."

Himmler, doğudaki savaşın eski Avrupa'nın geleneksel değerlerini "Tanrısız Bolşevik ordularından" savunmak için yapılan bir pan-Avrupa haçlı seferi olduğunu ilan etti. Askerler için Wehrmacht ile sürekli mücadele eden Himmler, bu sorunu Balkanlar ve Doğu Avrupa'dan alınan Cermen halk gruplarından oluşan Waffen-SS birimlerinin oluşturulmasıyla çözdü. Kuzey ve batı Avrupa, Hollanda, Norveç, Belçika, Danimarka ve Finlandiya'da Germen olarak kabul edilen halklar arasında eşit derecede hayati önem taşıyan kişilerdi. İspanya ve İtalya da Waffen-SS birimleri için asker sağladı. Batı ülkeleri arasında, gönüllü sayısı Hollanda'dan 25.000'den İsveç ve İsviçre'den 300'e kadar değişiyordu. Doğudan, en fazla erkek Litvanya'dan (50.000), en düşük erkek ise Bulgaristan'dan (600) geldi. 1943'ten sonra doğudan çoğu erkek askere alındı. Doğu Waffen-SS birimlerinin performansı bir bütün olarak alt standarttı.

1941'in sonlarında Hitler, Reinhard Heydrich'i yeni kurulan Bohemya ve Moravya Protektorası'nın Reich Koruyucu Vekili olarak seçti. Heydrich, birçoğunu toplama kamplarına göndererek Çekleri ırksal olarak sınıflandırmaya başladı. Bir şişme direnişinin üyeleri vurularak Heydrich'e "Prag Kasabı" lakabı verildi. Bu atama Himmler ve Heydrich arasındaki işbirliğini güçlendirdi ve Himmler, bir eyalet üzerinde SS kontrolüne sahip olmaktan gurur duyuyordu. Hitler'e doğrudan erişime sahip olmasına rağmen, Heydrich'in Himmler'e olan sadakati sağlam kaldı.

Himmler, Hitler'in onayıyla, Sovyetler Birliği'nin planlanan işgali öncesinde Einsatzgruppen'i yeniden kurdu. Mart 1941'de Hitler, ordu liderlerine seslendi ve Sovyet İmparatorluğu'nu parçalama ve Bolşevik entelijansiyayı ve liderliği yok etme niyetini ayrıntılarıyla anlattı. Özel Direktifi, "Özel Alanlarda Yönerge No. 21 (Barbarossa Harekatı)" başlıklı özel direktif, "Ordunun harekât alanında, Reichsführer-SS'e sırayla Führer'in emriyle özel görevler verildi. Siyasi yönetimi hazırlamak için. Bu görevler, iki karşıt siyasi sistemin yaklaşan nihai mücadelesinden kaynaklanmaktadır. Bu görevler çerçevesinde, Reichsführer-SS bağımsız olarak ve kendi sorumluluğunda hareket eder. "Hitler böylelikle iç sürtüşmeyi önlemeyi amaçlamaktadır. 1939'da Polonya'da, birkaç Alman Ordusu generalinin, işledikleri cinayetler nedeniyle Einsatzgruppen liderlerini yargılamaya çağırdığı zamanki gibi.

Ordunun Sovyetler Birliği'ne girmesinin ardından, Einsatzgruppen, Yahudileri ve Nazi devleti tarafından istenmeyen görülen diğer kişileri toplayıp öldürdü. Hitler'e sık sık raporlar gönderildi. Ek olarak, 2,8 milyon Sovyet savaş esiri, 1941-42'nin yalnızca sekiz ayında açlıktan, kötü muameleden veya infazlardan öldü. Savaş sırasında 500.000 kadar Sovyet savaş esiri öldü ya da Nazi toplama kamplarında idam edildi; çoğu vuruldu veya gaz verildi. Himmler'in emriyle 1941'in başlarında, mahkumların zorunlu çalışmaya tabi tutulduğu on toplama kampı inşa edildi. Almanya'nın her yerinden ve işgal altındaki topraklardan Yahudiler kamplara sürüldü veya gettolara kapatıldı.

20 Temmuz suikast girişimi

20 Temmuz 1944'te, Claus von Stauffenberg liderliğinde aralarında yüksek rütbelilerin de bulunduğu bazı Alman subayları Hitler'e suikast girişiminde bulundu, ancak başarısız oldu. Ertesi gün Himmler, rejimin 5.000'den fazla şüpheli ve bilinen muhalifini tutuklayan özel bir komisyon kurdu.  Hitler, 4.900'den fazla insanın infazıyla sonuçlanan acımasız misillemeler emri verdi. Himmler, suikastı deşifre edememesinden dolayı utanmış olsa da, suikast, onun yetkilerinin ve güçlerinin artmasına neden oldu.

Yedek Ordunun (Ersatzheer) generali Friedrich Fromm ve Stauffenberg'in en yakın amiri, suikasta karışanlardan biriydi. Hitler, Fromm'u görevinden aldı ve halefi olarak Himmler'i seçti. Yedek Ordu iki milyon kişiden oluşuyordu. Himmler, Waffen-SS içindeki mevkileri doldurmak için bu yedeklerden yararlanmayı umuyordu. SS Liderlik Ana Ofisi müdürü Hans Jüttner'i yardımcısı olarak atadı ve Yedek Ordu'nun üst kademelerini SS adamlarıyla doldurmaya başladı. Kasım 1944'e gelindiğinde Himmler, ordu subayı işe alım departmanını Waffen-SS'inkiyle birleştirdi ve SS'ye asker kotalarının artırılması için başarılı bir sistem geliştirdi.

Bu zamana kadar, Hitler Himmler'i Frick'ten sonra İçişleri Bakanı (Reichsminister) ve Yönetimden Sorumlu Genel Tam Yetkili (Generalbevollmächtigter für die Verwaltung) olarak atamıştı. Aynı zamanda, savaş kabinesi olarak faaliyet gösteren altı üyeli Reich Savunma Bakanlar Konseyine de katıldı. (24 Ağustos 1943) Ağustos 1944'te Hitler, Waffen-SS, ordu ve polis teşkilatlarının organizasyonunu ve idaresini yeniden yapılandırması için ona yetki verdi. Yedek Ordunun başı olarak Himmler artık savaş esirlerinden sorumluydu. Ayrıca Wehrmacht ceza sisteminden sorumluydu ve Ocak 1945'e kadar Wehrmacht silahlarının gelişimini kontrol etti.

Holokost, ırksal politika ve öjeni

Irksal olarak aşağı olan insanların yaşama hakları olmadığı fikri de dahil olmak üzere Nazi ırksal politikaları, partinin ilk günlerine kadar uzanıyor; Hitler bunu Mein Kampf'ta tartışıyor. Aralık 1941'de Almanya'nın Amerika Birleşik Devletleri'ne savaş ilan ettiği sırada, Hitler nihayet Avrupa Yahudilerinin "yok edilmesi" gerektiğine karar verdi. Heydrich, 20 Ocak 1942'de Berlin'in bir banliyösü olan Wannsee'de bir toplantı ayarladı. Üst düzey Nazi yetkililerinin katıldığı, "Yahudi sorununa nihai çözüm" planlarının ana hatlarını çizmek için kullanıldı. Heydrich, çalışabilen Yahudilerin ölümüne nasıl çalıştırılacağını detaylandırdı; çalışamayanlar düpedüz öldürülecektir. Heydrich öldürülen Yahudi sayısını 11 milyon olarak hesapladı ve katılımcılara Hitler'in Himmler'i plandan sorumlu tuttuğunu söyledi.

Haziran 1942'de Heydrich, Çekoslovakya'nın sürgün ordusunun üyeleri Jozef Gabčík ve Jan Kubiš tarafından yönetilen Anthropoid Operasyonu'nda Prag'da öldürüldü. Her iki adam da Heydrich'i öldürme görevi için İngiliz Özel Harekât İdaresi tarafından eğitilmişti. İki cenaze töreni sırasında, baş yas tutan Himmler, Heydrich'in iki küçük oğlunun sorumluluğunu üstlendi ve Berlin'de methiye yaptı. 9 Haziran'da, Himmler ve Karl Hermann Frank ile yapılan tartışmalardan sonra Hitler, Heydrich'in ölümü için acımasız misillemeler emrini verdi. 13.000'den fazla insan tutuklandı ve Lidice köyü yerle bir edildi; erkek sakinleri ve Ležáky köyündeki tüm yetişkinler öldürüldü. En az 1.300 kişi idam mangaları tarafından idam edildi. Himmler, RSHA'nın liderliğini devraldı ve Heydrich'in onuruna verilen Aktion Reinhard'da (Reinhard Operasyonu) Yahudilerin öldürülme hızını artırdı. Aktion Reinhard kamplarının üç imha kampı - Bełżec, Sobibór ve Treblinka'da inşa edilmesini emretti.

Başlangıçta kurbanlar gaz araçlarıyla veya kurşuna dizilerek öldürüldü, ancak bu yöntemlerin bu ölçekte bir operasyon için pratik olmadığı ortaya çıktı. Ağustos 1941'de Himmler, Minsk'te 100 Yahudinin vurulmasına katıldı. Deneyimden mide bulandıran ve sarsılan bu tür eylemlerin SS askerlerinin akıl sağlığı üzerindeki etkisinden endişe duyuyordu. Alternatif öldürme yöntemlerinin bulunması gerektiğine karar verdi. Onun emriyle, 1942'nin başlarında Auschwitz'deki kamp, kurbanların Zyklon B pestisit kullanılarak öldürüldüğü gaz odalarının eklenmesi de dahil olmak üzere büyük ölçüde genişletildi. Himmler, 17 ve 18 Temmuz 1942'de kampı bizzat ziyaret etti. Bunker 2'deki gaz odasını kullanarak bir toplu katliamın gösterisini yaptı ve yakındaki Monowitz kasabasında inşa edilmekte olan yeni IG Farben fabrikasının şantiyesini gezdi. Savaşın sonunda, Nazi rejimi tarafından en az 5.5 milyon Yahudi öldürüldü;çoğu tahmin 6 milyona yaklaşmaktadır Himmler, 1943'ün başlarında Sobibór'daki kampı ziyaret etti ve o zamana kadar sadece o yerde 250.000 kişi öldürüldü. Bir gaz olayına tanık olduktan sonra 28 kişiye terfi etti ve kampın harekâtının durdurulmasını emretti. Ekim ayında meydana gelen bir ayaklanmada, kalan mahkumlar gardiyanların ve SS personelinin çoğunu öldürdü. Birkaç yüz mahkum kaçtı; yaklaşık yüz kişi hemen yeniden yakalandı ve öldürüldü. Kaçmayı başaranların bir kısmı bölgede faaliyet gösteren partizan birimlerine katıldı. Kamp, Aralık 1943'te dağıtıldı.

Naziler ayrıca Romanları (Çingeneleri) "asosyal" ve "suçlular" olarak hedef aldı. 1935'e gelindiğinde, etnik Almanlardan uzakta özel kamplara hapsedildiler. Himmler, 1938'de "Çingene sorununun" "ırk" tarafından belirleneceğini söylediği bir emir yayınladı. Himmler, Romanların aslen Aryan olduğuna ancak karma bir ırk haline geldiğine inanıyordu; sadece "ırksal açıdan saf" olanların yaşamasına izin verilecekti. Himmler, 1939'da binlerce Çingenenin Dachau toplama kampına gönderilmesini emretti ve 1942'de tüm Romanların Auschwitz toplama kampına gönderilmesini emretti.

Himmler, milyonlarca kurbanın öldürülmesini haklı çıkarmak için ırkçı Nazi ideolojisine olan derin inancını kullanan Holokost'un ana mimarlarından biriydi. Longerich, Hitler, Himmler ve Heydrich'in Holokost'u Nisan-Mayıs 1942'deki yoğun toplantılar ve alışverişler döneminde tasarladıklarını tahmin ediyor. Naziler, Polonyalı entelektüelleri öldürmeyi ve Genel Hükûmetteki Alman olmayanları ve fethedilen bölgeleri dördüncü sınıf eğitimiyle sınırlamayı planladı. Ayrıca, Almanya'da ırksal olarak saf Kuzey Aryanlarından oluşan bir usta ırkı yetiştirmek istediler. Bir agronomist ve çiftçi olarak Himmler, insanlara uygulamayı önerdiği seçici ıslahın ilkelerini biliyordu.

Ordu grubun komutanı
1 Ocak 1945'te Hitler ve generalleri Kuzey Rüzgarı Operasyonunu başlattı. Amaç, savaşın son büyük Alman saldırısı olan Bulge Muharebesi'nde (Ardennes taarruzu) güney taarruzunu desteklemek için ABD 7. Ordusu ve Fransız 1. Ordusunun hatlarını kırmaktı. Almanların sınırlı olan ilk kazanımlarından sonra, Amerikalılar saldırıyı durdurdu. 25 Ocak'a kadar, Kuzey Rüzgarı Operasyonu resmen sona ermişti.

25 Ocak 1945'te Himmler'in askeri deneyimi olmamasına rağmen Hitler, Alman Genelkurmayı'nı dehşete düşüren bir karar ile onu Sovyet Kızıl Ordusu'nun Pomeranya'ya yönelik Vistül-Oder Taarruzunu durdurmak için alelacele oluşturulan Ordu Grubu Vistula'nın (Heeresgruppe Weichsel) komutanı olarak atadı. Himmler, karargahı olarak özel treni Sonderzug Steiermark'ı kullanarak komuta merkezini Schneidemühl'de kurdu. Trende yalnızca bir telefon hattı, yetersiz haritalar ve iletişim kurmak ve askeri emirleri iletmek için sinyal müfrezesi veya telsizler yoktu. Himmler trenden nadiren iner, günde sadece dört saat çalışır ve işe başlamadan önce günlük bir masaj ve öğle yemeğinden sonra uzun bir şekerleme yapmakta ısrar ederdi.

Himmler, kendisini belirli bir tarihe adamaya hazır olmadığını savundu. Himmler'in bir ordu grubu komutanı olarak niteliklerinin eksikliği göz önüne alındığında, Guderian, Himmler'in beceriksizliğini gizlemeye çalıştığına kendini inandırdı. 13 Şubat'ta Guderian, Hitler'le bir araya geldi ve General Walther Wenck'e, Ordu Grubu Vistül tarafından taarruza komuta etmesi için özel bir yetki verilmesini istedi. Saldırı 16 Şubat 1945'te başlatıldı, ancak kısa süre sonra yağmur ve çamurda kaldı, mayın tarlalarına ve güçlü tanksavar savunmalarına karşı karşıya kaldı. O gece Wenck bir trafik kazasında ağır yaralandı. Ancak daha sonra Guderian'ın iddia ettiği gibi operasyonu kurtarabileceği şüpheliydi. Himmler, bir "yeniden gruplandırma yönergesi" ile saldırının 18'inde durdurulmasını emretti. Hitler, 21 Şubat'ta Gündönümü Operasyonunu resmen sonlandırdı ve Himmler'e bir kolordu karargahını ve üç tümeni Ordu Grup Merkezine devretmesini emretti.

Himmler, askeri hedeflerini tamamlamak için herhangi bir uygulanabilir plan tasarlayamadı. Kötüleşen askeri durum nedeniyle Hitler'in baskısı altında olan Himmler endişelenmeye başladı ve ona tutarlı raporlar veremedi. Karşı saldırıya geçen Sovyet ilerlemesini durduramayıncaa, Hitler Himmler'i kişisel olarak sorumlu tuttu ve onu emirlere uymamakla suçladı. Himmler'in askeri komutanlığı 20 Mart'ta Hitler'in Vistül Ordular Grubu Başkomutanı olarak General Gotthard Heinrici'yi atamasıyla sona erdi. 18 Şubat'tan beri doktorunun gözetimi altında olan Himmler, bu sırada Hohenlychen Sanatoryumu'na kaçmıştı. Hitler, Guderian'ı zorunlu tıbbi izine gönderdi ve onun yerine 29 Mart'ta kurmay başkanı olarak Hans Krebs'e göreve atadı. Himmler'in başarısızlığı ve Hitler'in yanıtı, iki adam arasındaki ilişkide ciddi bir bozulmaya işaret ediyordu. O zamana kadar, Hitler'in güvendiği insanların yakın çevresi hızla küçülüyordu.

Barış görüşmeleri
1944'ün kış aylarında Himmler'in Waffen-SS birliği tam 910.000 (dokuz yüz on bin) ve Allgemeine-SS ile birlikte sadece kâğıt üzerinde toplam 2.000.000 (iki milyon) üyeye sahipti. Buna rağmen 1945 yılının ilkbaharında, özel doktoru ve masörü Felix Kersten ve SS generali ve Abwehr Yabancı İstihbarat Şefi Walter Schellenberg ile yaptığı tartışmaların ardından Almanya'nın zaferinden kuşku duymaya başladı. Nasyonal sosyalist rejimin hayatta kalmasını Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri ile yapacağı barış görüşmelerine bağladı.

Himmler ve Hitler son kez 20 Nisan 1945'te -Hitler'in doğum gününde- Berlin'de bir araya geldi ve Himmler, Hitler'e sarsılmaz bir bağlılık yemini etti. O günkü askeri brifingde Hitler, Sovyet ilerlemelerine rağmen Berlin'den ayrılmayacağını belirtti. Himmler, Hermann Göring ile birlikte brifingden sonra şehri hızla terk etti. 21 Nisan'da Himmler, Yahudi toplama kampı mahkumlarının serbest bırakılmasını görüşmek üzere Dünya Yahudi Kongresi'nin İsveçli temsilcisi Norbert Masur ile bir araya geldi. Bu müzakereler sonucunda Beyaz Otobüsler operasyonunda yaklaşık 20.000 kişi serbest bırakıldı. Himmler, toplantıda, kamplardaki krematoryumların tifüs salgınında ölen mahkumların cesetlerini tedavi etmek için inşa edildiğini iddia etti. Ayrıca Auschwitz ve Bergen-Belsen'deki kamplar için çok yüksek hayatta kalma oranları olduğunu iddia etti, bu kamplar özgürleştirilse bile verdiği rakamların yanlış olduğu açıkça ortaya çıktı.

1945'in başlarından beri, Alman savaş çabaları çöküşün eşiğindeydi ve Himmler'in Hitler ile ilişkisi kötüleşti. Himmler bağımsız olarak bir barış anlaşması müzakere etmeyi düşündü. İsveç'e taşınan masörü Felix Kersten, İsveç Kızıl Haçı başkanı Kont Folke Bernadotte ile müzakerelerde aracılık yaptı. İki adam arasında mektup alışverişi yapıldı ve RSHA'dan Walter Schellenberg tarafından doğrudan toplantılar düzenlendi.

23 Nisan'da Himmler, General Schellenberg'in de teşvikiyle  Lübeck'teki İsveç konsolosluğunda Bernadotte ile yüz yüze bir araya geldi. Kendisini Almanya'nın geçici lideri olarak temsil ederek, Hitler'in önümüzdeki birkaç gün içinde öleceğini iddia etti. İngiliz ve Amerikalıların Wehrmacht'tan geriye kalanlarla birlikte Sovyetlere karşı savaşacağını uman Himmler, Bernadotte'den General Dwight Eisenhower'a Almanya'nın Sovyetler Birliği'ne değil, Batı Müttefiklerine teslim olmak istediğini bildirmesini istedi. Bernadotte, Himmler'den teklifini yazılı hale getirmesini istedi ve Himmler buna mecbur kaldı.

27 Nisan'da Himmler'in, Berlin'de genel merkezinde bulunan SS temsilcisi Hermann Fegelein, kaçmaya hazırlanırken sivil kıyafetler içinde yakalandı, tutuklandı ve Führerbunker'e geri getirildi.

28 Nisan akşamı BBC, Himmler'in Batı Müttefikleri ile müzakere girişimleri hakkında bir Reuters haber raporu yayınladı. Hitler; uzun zamandır Himmler'in sadakat açısından Joseph Goebbels'den sonra ikinci olduğunu düşünüyordu, Himmler'e "sadık Heinrich" (Almanca: der treue Heinrich) takma adını vermişti. Adolf Hitler bu olayları duyunca, bu apaçık ihanet karşısında öfkeye kapıldı ve Himmler'in gizli görüşmelerinin şimdiye kadar bildiği en kötü ihanet olduğunu söyledi. Himmler'i vatan haini olarak ilan etti, intihar etmeden bir gün önce Himmler'in bütün yetkilerini ve rütbelerini aldı. Hitler, Himmler'in tutuklanmasını emretti. Fegelein ise mahkemeye çıkarıldı ve vurularak infaz edildi. Hitler'in ardından, kariyeri boyunca Himmler'le birçok kez karşı karşıya gelen Joseph Goebbels Şansölye oldu. Ayrıca Hermann Göring de Hitler tarafından vatan haini ilan edildi. Himmler; bu olaylar yaşanırken, Reichsführer-SS (SS Lideri), Alman Polis Şefi, İçişleri Bakanı, Volkssturm Komutanı (Nazi Almanyası'nın son aylarında savaşan birliklerden biri), Vatan Ordusu Komutanı ve Almanya Hükûmet Temsilcisi rütbelerine sahipti. Bu zamana kadar Sovyetler, Reich Şansölyesi'nden sadece 300 m (330 yd) uzaktaki Potsdamer Platz'a ilerlemiş ve Başbakanlığa saldırmaya hazırlanıyorlardı.

Kont Bernadotte ile yaptığı görüşmeler sonuç vermedi. Hitler, halefi olarak Büyük Amiral Karl Dönitz'i seçti. Himmler, Flensburg'a Dönitz ile bir araya gelmek için gitti. Plön yakınlarında batı bölgesinin kuzeyinde savaşan ve o zaman bütün Alman kuvvetlerinin komutanı olan Amiral Karl Dönitz'in yanına gitti ve kendisini ikinci komutan olarak teklif etti. Burada Himmler, Dönitz'in geçici hükûmetinde kendisinin Reichsführer-SS olarak bir pozisyona hak kazandığını ve SS'nin savaştan sonra düzeni yeniden sağlamak ve sürdürmek için iyi bir konumda olacağına inandığını iddia etti. Dönitz, Himmler'in tekliflerini defalarca reddetti ve Müttefiklerle barış görüşmeleri başlattı. 6 Mayıs'ta (Alman Teslim Belgesi'nden iki gün önce) bir mektup yazdı ve Himmler'i tüm görevlerinden resmen kovdu.

Yakalanması ve ölümü
Eski meslektaşları tarafından istenmemesi ve Müttefikler tarafından aranan Himmler çıkmaza girmişti. Çaldığı her kapı suratına kapanan Himmler saklanmaya çalıştı. Bunun için kapsamlı bir hazırlık yapmamıştı. Danimarka sınırındaki Dönitz hükûmetinin başkenti Flensburg'da 21 Mayıs'a kadar dolandı durdu. Tutuklanmaktan kurtulmak için, kendisinin Gestapo şefi olduğunu gizledi. Geheime Feldpolizei'dan (Gizli Saha Polisi) Çavuş Heinrich Hitzinger adına sahte bir maaş defteri almıştı fakat bu bir hataydı, çünkü bu örgütün üyeleri polis tarafından aranıyordu. Hiç kesmediği bıyığını tıraş etti ve sol gözüne de bant taktı. Üstüne de askeri üniforma giydi. Bundan sonraki tek planı Bavyera'ya dönebilmekti. Sınırlardan geçebilmek için sahte evraklar düzenledi ve 11 Mayıs'ta yanına 11 SS Subayını alarak aklında nihai bir varış noktası olmadan Friedrichskoog'a doğru grup halinde yola koyuldular. Neuhaus'a geldiklerinde grup ayrıldı. 21 Mayıs tarihinde Himmler ve iki yardımcısı, Bremervörde'de eski Sovyet savaş esirlerinin tarafından kurulmuş bir kontrol noktasında durduruldu ve gözaltına alındı. Evrakların incelenmesi sonucu sahte oldukları anlaşılmıştı. Takip eden iki gün içinde, birkaç kampa taşındı ve 23 Mayıs'ta, Lüneburg yakınlarındaki İngiliz 31. Sivil Sorgulama Kampına getirildi. Yetkililer, Himmler'in kimlik belgelerinde İngiliz askeri istihbaratının kaçan SS üyeleri tarafından kullanıldığını gördüğü bir damga olduğunu fark ettiler.

Nöbetçi subayı Yüzbaşı Thomas Selvester onu rutin bir sorgulamaya aldı. Himmler kim olduğunu itiraf etti ve Selvester mahkumun üzerini arattı. Himmler, İkinci İngiliz Ordusu'nun Lüneburg'daki karargahına götürüldü ve burada bir doktor tarafından tıbbi muayene yapıldı. Karargahta üzerindeki elbiseler çıkartıldı, arandı. Elbisesinin içinde herhangi bir zehir saklamış olması ihtimaline karşı üstüne bir İngiliz askeri elbisesi giydirildi. Ama araştırma iyi yapılmamıştı. Himmler ağzındaki bir boşlukta potasyum siyanür kapsülü saklamıştı. Doktor Himmler'in ağzının içini incelemeye çalıştı, ancak mahkum ağzını açmaya isteksizdi ve başını salladı. Himmler hemen ağzındaki siyanürü ısırdı ve yere yığıldı. 12 dakika içinde öldü. Midesi yıkandığı ve kusturulduğu halde kurtarılamadı. Bu siyanür kapsülleri SS subaylarının dişlerinin içine Holokost'tan önce yerleştirilmişti. Takma dişin içinde bulunan kapsül herhangi olağanüstü bir durumda intihar edebilmeleri için hazır bulunuyordu. Himmler'in son sözleri "Ich bin Heinrich Himmler!" (Ben Heinrich Himmler!) oldu. Hemen ardından Himmler'in cesedi Lüneburg yakınlarında işaretsiz bir mezara defnedildi. Himmler'in mezarının yeri günümüzde de bilinmiyor.

Ölümünün ardından

Himmler'in intiharının ardından bazı iddialar ortaya sürüldü. Lüneburg'da intihar edenin Himmler olmadığı fakat ona çok benzeyen birinin Himmler için intihar ettiği iddia edildi. Daha sonra ODESSA (Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen) (Eski SS Üyeleri Derneği) tarafından daha değişik ifadeler ortaya atıldı ve iddialar ilginç bir boyuta ulaştı. ODESSA'ya göre Himmler, Waldviertel yakınlarındaki ufak bir köy olan Strones'a kaçmıştı. Burası Alois Hitler'in doğum yeri olan Avusturya'da Viyana'nın kuzeyinde kalan bir yerdi. Buraya yerleştikten sonra sürgün edilen ve tekrar doğan bir SS birliğini yönettiği iddia edildi.

Himmler'in değil de bir ikizinin intihar ettiği iddiası Hugh Thomas tarafından 2001'de piyasaya sürülen SS-1: The Unlikely Death of Heinrich Himmler (SS-1 Heinrich Himmler'in Şüpheli Ölümü) kitabında da yer buldu. Ayrıca kanıtlı bir şekilde. Thomas, Himmler'in otopsi kayıtlarının detaylı bir şekilde eksiksiz raporuna ulaştı. Bu raporda cesedin kulaklarındaki kıla kadar detaylar yazılmıştı. Himmler'in çocukluğunda eskrim yaparken yaralandığı, sol yanağının altındaki belirgin yara izinden bahsedilmemişti. Aynı zamanlarda piyasaya sürülen ve Amerikalı nasyonal sosyalizm ve Üçüncü Reich yazarı Joseph Bellinger'ın kaleme aldığı "Himmler's Death" (Himmler'in Ölümü) kitabı, bu iddialara başka bir boyut kazandırdı. Teoriye göre Himmler, İngiliz ordusu tarafından 1945 yılının Mayıs ayında suikaste uğradı.

Martin Allen'in kitabı "Himmler's Secret War" (Himmler'in Gizli Savaşı) da İngiliz arşivlerinden yola çıkarak buna benzer iddialarda bulundu. David Irving de Himmler'in İngiliz soruşturmacılar tarafından dövülerek öldürüldüğünü ve ayrıca dövüldükten sonra burnunun da kırıldığını iddia etti.

Hitler ile ilişkisi

SS ve daha sonra Reichsführer-SS komutasında ikinci sırada olan Himmler, SS askerlerini koruma olarak ayarlamak için Hitler ile düzenli temas halindeydi; Himmler, iktidarın ele geçirilmesine giden yıllarda Nazi Partisi'nin politika belirleme kararlarına dahil değildi. 1930'ların sonlarından itibaren SS, diğer devlet kurumlarının veya hükûmet dairelerinin kontrolünden bağımsızdı ve yalnızca Hitler'e rapor veriyordu.

Hitler'in liderlik tarzı, astlarına çelişkili emirler vermek ve onları görev ve sorumluluklarının diğerlerininkilerle örtüştüğü konumlara yerleştirmekti.
Bu şekilde Hitler, kendi gücünü pekiştirmek ve maksimize etmek için astları arasında güvensizliği, rekabeti ve çatışmayı besledi. Kabinesi 1938'den sonra hiç toplanmadı ve bakanlarının bağımsız bir şekilde toplantı yapmasını önledi. Hitler tipik olarak yazılı emirler vermez, bunları toplantılarda veya telefon görüşmelerinde sözlü olarak verirdi; ayrıca Martin Bormann'ında emirleri vardı. Bormann, bilgi akışını ve erişimi kontrol etmek için Hitler'in sekreteri konumuna geçti.

Hitler, Führerprinzip 'i destekledi ve uyguladı. Führerprinzip, tüm astlarının üstlerine mutlak itaatini gerektiriyordu; bu nedenle Hitler, hükûmet yapısı ile beraber kendisini -yanılmaz lider- olarak piramitin en tepesinde gördü. Dolayısıyla Himmler, kendisini Hitler'e boyun eğme konumuna girdi ve kayıtsız şartsız ona itaat etti. Ancak, diğer üst düzey Nazi yetkilileri gibi, bir gün Reich'ın lideri olarak Hitler'in yerine geçme arzusu vardı. Himmler, Albert Speer'i hem Reich yönetiminde hem de Hitler'in potansiyel halefi olarak özellikle tehlikeli bir rakip olarak görüyordu. Speer, Himmler'in yüksek rütbeli SS-Oberstgruppenführer teklifini, Himmler'in hizmetine gireceğini ve Himmler'in silah üretiminde söz sahibi olmasına izin vermesini gerektireceğini düşündüğü için reddetti.

Hitler, Himmler'in mistik ve sözde dini çıkarlarını "saçma" olarak nitelendirirdi. Himmler, Hitler'in yakın çevresinin bir üyesi değildi; iki adam çok yakın değildi ve birbirlerini nadiren sosyal olaylarda görüyorlardı. Himmler neredeyse sadece diğer SS üyeleriyle sosyalleşirdi. Koşulsuz sadakati ve Hitler'i memnun etme çabaları, ona der treue Heinrich ("sadık Heinrich") takma adını kazandırdı. Savaşın son günlerinde, Hitler'in Berlin'de ölmeyi planladığı anlaşıldığında, Himmler kendini kurtarmaya çalışmak için uzun süredir Hitler'den ayrılmıştı.

Ayrıca bakınız
 Lebensborn
 Nazi Partisi liderleri ve yetkilileri listesi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
Türkçe
 Nazi İmparatorluğu - William L. Shirer. İnkılap Kitabevi.
İngilizce

 *
 *

Holokost failleri
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı suç işlenmesinden sorumlu kişiler

1900 doğumlular
1945 yılında ölenler
Waffen-SS generalleri
Nazi Almanyası bakanları
Alman askerî personel
Alman tarımbilimciler
Alman antikomünistler
II. Dünya Savaşı siyasi liderleri
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın askerleri
I. Dünya Savaşı'nda Alman askerler
Alman Naziler
Reichsführer-SS
Münih Teknik Üniversitesinde öğrenim görenler
SS
Porajmos'ta kişiler
İntihar eden askerler
İntihar eden naziler
Cezaevinde ölen Almanlar
Cezaevinde gözaltında intihar eden Naziler
Birahane Darbesi'nde yer almış Naziler
Himmler ailesi

Heinrich Himmler


ධන-අභිදිශා තනි-පට ආර්එන්ඒ වෛරස හෝ (+)ssRNA වෛරස () යනු ධන-අභිදිශා තනි-පට ආර්එන්ඒ තම genetic material ලෙස භාවිතා කරන වෛරස වේ. තනි-පට ආර්එන්ඒ වෛරස ඒවායේ ධ‍්‍රැවීයතාව මත ධන හෝ ඍණ ලෙස වර්ගීකරණයට භාජනය වේ. ධන-අභිදිශා ssRNA වෛරස Baltimore classification හි Group IV ට අයත් වේ.

ආශ්‍රිත
 Double-stranded RNA virus
 Negative-sense single-stranded RNA virus
 Sense (molecular biology)

මූලාශ්‍ර

ධන-අභිදිශා තනි-පට ආර්එන්ඒ වෛරස

ධන-අභිදිශා තනි-පට ආර්එන්ඒ වෛරස


Pribiš este o comună slovacă, aflată în districtul Dolný Kubín din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 450 de locuitori.

Istoric
Localitatea Pribiš este atestată documentar din 1592.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Pribiš


O Louro é uma folha aromática normalmente usada na cozinha. Pode ser usado inteiro, ou seco ou fresco, nesse caso é removido do prato antes de ser consumido, ou menos frequentemente moído. Pode vir de várias espécies de árvore, sendo o Loureiro e a Umbellularia as mais comuns. O sabor que o louro dá ao prato não foi concordado universalmente, mas a maioria concorda que é uma adição subtil.

Fontes
Louro vem de várias plantas, como:

 Loureiro (Laurus nobilis, Lauraceae). Louro fresco ou seco é usado na cozinha pelo seu sabor e fragrância distintos. As folhas devem ser removidas da comida cozinhada antes de se comer (ver secção de segurança em baixo). As folhas são normalmente usadas para dar sabor a sopas, estufados, braseados e patês em vários países. As folhas frescas são muito moderadas e não desenvolvem o seu sabor completo até várias semanas depois de serem apanhadas e secas.
 Louro da Califórnia. A folha da Umbellularia (Umbellularia californica, Lauraceae), também chamado de murta de Oregon e pepperwood, é semelhante ao loureiro Mediterrânico, mas contém a toxina umbellulone que pode causar Meta-hemoglobinemia.
 Louro-da-Índia ou malabathrum (Cinnamomum tamala, Lauraceae) difere do louro do loureiro, que é mais curto e com uma cor esverdeada clara a média, com uma veia grande a percorrer a folha. As folhas do louro-da-Índia são duplamente maiores e mais largas, normalmente verdes azeitona e têm três veias a percorrer a folha. Na culinária, louro-da-Índia é muito diferente, tendo uma fragrância e sabor parecido à casca de Cinnamomum cassia, mas mais moderado.
 Louro indonésio (folha salam, Syzygium polyanthum, Myrtacea) não é normalmente encontrado fora da Indonésia; esta erva é aplicada em carne e, menos frequentemente, em vegetais.
 Louro indiano ocidental, a folha do loureiro indiano ocidental (Pimenta racemosa, Myrtaceae) é usada na culinária (especialmente na cozinha caribenha) e para produzir a colónia chamada bay rum.
 Louro mexicano (Litsea glaucescens, Lauraceae).

Constituintes químicos
As folhas contêm cerca de 1.3% de óleos essenciais (ol. lauri folii), consistindo de 45% eucaliptol, 12% outros terpenóides, 8-12% acetato de terpinila, 3-4% sesquiterpenos, 3% metileuhenol, e outros α- e β-pinenos, felandreno, linalol, geraniol, terpineol, e também contém ácido dodecanoico.

Sabor e aroma
Se ingerido inteiro, o louro é pungente e tem um sabor agudo e amargo. Como com muitas especiarias e condimentos, a fragrância do louro é mais aparente que o seu sabor. Quando a folha é seca, o aroma é erval, um pouco floral, e algo parecido ao orégão e ao tomilho.Mirceno, um componente de muitos óleos essenciais usados em perfumaria, pode ser extraído do louro. Também contém Eugenol.

Usos
Na cozinha indiana, louro é por vezes usado no lugar de louro-da-índia, embora tenham um sabor diferente. Ele é normalmente usado em pratos de arroz como Biryani e usado como ingrediente em Garam masala. Louro é chamado de tezpattā (तेज़पत्ता, em hindi) e Tejpātā (তেজপাতা) em bengali e তেজ পাত in assamês.)

Nas Filipinas, louro seco é usado em vários pratos filipinos, como menudo, pares, e adobo.

Louro foi usado como condimento pelos gregos antigos. Ele é acessório na cozinha de muitas gastronomias europeias (particularmente nas do Mediterrâneo), como também nas Américas. É usado em sopas, estufados, salmouras, carne, marisco, pratos de vegetais, e molhos. As folhas também dão sabor a muitos pratos clássicos franceses e italianos. As folhas são normalmente usadas inteiras (às vezes num bouquet garni) e removidas antes do serviço (podem ser abrasivas no trato digestivo). As cozinhas tailandesas e laocianas usam louro (Thai: ใบกระวาน, bai kra wān) em alguns pratos influenciados pela Arábia, sendo o mais notável Caril massaman.

Louro pode ser esmagado ou moído antes de ser cozinhado. Louro esmagado confere mais fragrância que as folhas inteiras, mas é mais difícil de remover e assim é mais usado num saco de musselina ou em infusores de chá. Louro moído pode ser substituído por folhas inteiras e não precisa de ser removido, mas é mais forte.

Louro também pode ser usado na confeção de frango condimentado no Caribe. O louro é embebido e colocado no lado frio do grelhador. Paus de pimento são colocados no topo das folhas, e a galinha é colocada no topo e defumada. As folhas também são adicionadas inteiras na sopa, estufado, e outros pratos caribenhos.

Louro também pode ser usado espalhado na despensa para afastar Pyralis farinalis, moscas, e baratas.

Louro já foi usado em entomologia como o ingrediente ativo em potes de morte. As folhas esmagadas, frescas e novas são colocadas no pote por baixo de uma camada de papel. Os vapores que elas lançam matam insetos lentamente mas com eficácia e deixam os espécimes relaxados e fáceis a montar. As folhas desencorajam o crescimento de bolores. Elas não são eficazes para matar grandes escaravelhos e espécimes parecidos, mas insetos que foram mortos num pote de morte de cianeto podem ser transferidos para um pote de louro para serem montados. Existe confusão na literatura sobre se Laurus nobilis é uma fonte de cianeto em alguma medida, mas não existem evidências que cianeto seja relevante para o seu valor nos potes de morte. É certamente rico em várias componentes de óleo essencial que podem incapacitar insetos em grandes concentrações; como compostos que incluem 1,8-cineol, acetato alfa-terpilino, e metileugenol. Também não é claro até que ponto é que o alegado efeito do cianeto libertado pelas folhas esmagadas foi mal atribuído a Laurus nobilis confundindo com o não relacionado Prunus laurocerasus, o chamado louro-cerejo, que certamente contém concentrações perigosas de glicosídeos cianogênicos junto com enzimas para generar o Cianeto de hidrogênio dos glicosídeos se a folha estiver fisicamente estragada.

Louro é usado na liturgia Ortodoxia Oriental. Para marcar a destruição de Hades por Jesus e a libertação dos mortos, paroquianos atiram louro e flores para o ar, deixando-as flutuar até ao chão.

Segurança
Alguns membros da família do louro, como também os não relacionados mas visualmente parecidos louro da montanha e louro-cerejo, têm folhas que são venenosas para humanos e gado. Enquanto que estas plantas não são vendidas para uso culinário, a sua semelhança visual ao louro levou à crença repetida que as folhas de louro devem ser removidas depois de cozinhar porque são venenosas. Isto não é verdade; louro pode ser comido sem algum efeito tóxico. No entanto, ele continua desagradavelmente firme mesmo depois de ser cozinhado, e se engolido inteiro ou em grandes pedaços pode haver o risco de magoar o trato digestivo ou causar asfixiamento. Assim, a maioria das receitas que usam louro recomendam a sua remoção após o processo de cozinhar acabar.

Comida canadiana e regulações de drogas
O governo canadiano requere que o louro contenha não mais que 4.5% total de material de cinza, com um máximo de 0.5% do qual é insolúvel em ácido clorídico. Para ser considerado seco, tem que conter 7% de umidade ou menos. O teor de óleo não pode ser menor que 1 milímetro por 100 gramas de especiaria.

Ervas aromáticas

Folha de louro


Radola Gajda, eller Rudolf Geidl, (født 14. februar 1892, død 15. april 1948) var en tjekkoslovakisk militærmand og politiker.

Ved udbruddet af 1. verdenskrig deltog Gajda som feltskær på den østrigske front mod Serbien, men sympatiserede med den tjekkiske frihedsbevægelse og det lykkedes ham i 1916 at flygte til Rusland via Korfu, hvor han i russisk tjeneste kæmpede mod centralmagterne.

I Ukraine til de tjekkoslovakiske legioner og deltog som brigadechef i den sibiriske socialdemokratiske revolution, hvor han avancerede til general og øverstkommanderende for Jekaterinburg-området. Gajda gik senere over til den kontrarevolutionære general Aleksandr Koltjak, men ragede 1919 uklar med denne.

Efter, at en revolte i Vladivostok vendt mod Koltjak mislykkedes, måtte Gajda flygte. Via Japan kom han tilbage til Tjekkoslovakiet. Her blev han efter sin hjemkomst i 1924 udnævnt til chef for den generalstaben. I 1926 blev han anklaget for at have solgt militære hemmeligheder til bolsjevikkerne. Han blev dømt for højforræderi og degraderet.

Senere forsøgte Gajda at blive rehabiliteret, og var en af de ledende inden for Tjekkoslovakiets fascistiske parti. Gajda skrev sine memoirer i 1923.

Kilder
 Svensk uppslagsbok, Malmö 1932

Eksterne henvisninger

Politikere fra Tjekkoslovakiet

Radola Gajda


Forsvarsløse dyr er en dansk dokumentarfilm fra 1954 instrueret af Erik Ole Olsen og efter manuskript af Poul Overgaard Nielsen.

Handling
Dyremishandling i alverdens afskygninger. Enten på grund af tankeløshed eller uvidenhed. Henvendt til landmanden såvel som kæledyrsejerne.

Filmen viser en række eksempler på dyr, der mishandles af mennesker på grund af uvidenhed.
1.	Børn leger med killing. De sætter elastik på foden, glemmer det, og elastikken medfører skader i foden.
2.	Dreng skyder svale med slangebøsse.
3.	Kaniner holdes i elendige bure i kolonihaven hos en familie med to småbørn. Om efteråret drager familien hjem til lejligheden, men kaninerne bliver. Naboen lovede at passe dem med vand og mad, men gør det ikke. Kaninerne dør og de rådnende kaniner ses i burene. Politiet optager rapport.
4.	Gris i kolonihave i et skur. Den har for lidt plads.
5.	Lænkehund i kort lænke og med meget ringe hundehus. Kommentar: Brug aldrig lænke, lav en hundegård.
6.	Strejfende hunde jager får.
7.	Heste og køer uden læ.
8.	Tøjrede køer skal have en grime, der ikke gnaver sår. Filmen viser en god og en dårlig grime. Såret angribes af fluer.
9.	Kalv skal transporteres på vognlad. Det vises, hvordan kalven puttes i sæk, så den bliver liggende på ladet. Stående kalve brækker let benene.
10.	Køer drives med stok eller ved at vride halen om. Brug i stedet en elektrisk stødgiver. Man ser, hvordan halevrid knækker halen
11.	Brug el-hegn i stedet for pigtråd.
12.	Brandsikring lovbefalet i stalde. Nedbrændt stald med forkullede køer vises.
13.	Manglende klovbeskæring af køer er alvorlig dyremishandling. Forvokset klov vises. Klovbeskæring ses i detaljer (også med tegninger).
14.	Heste skal spændes korrekt for. Man kan styre en hest ved at gribe den om tungen. Hestens fødselsdag tatoveres på tungen med en maskine, opfundet af en dyrlæge. Skånsom. Gamle heste må ikke bruges til arbejde, det er dyremishandling.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1954

Forsvarsløse dyr


Douglas Z. Wick (* 30. November 1954) ist ein US-amerikanischer Filmproduzent und Drehbuchautor.

Leben
Douglas Wick wurde gleich für seinen ersten Film als Produzent, nämlich Die Waffen der Frauen, für den Oscar nominiert. Daraufhin folgten weitere sehr erfolgreiche Filme wie Stuart Little und Gladiator, für welchen er den Oscar in der Kategorie Bester Film erhielt. Danach folgten Filme wie das Prequel Stuart Little 2, Verliebt in eine Hexe und Die Geisha.

Wick ist verheiratet mit der Produzentin Lucy Fisher.

Filmografie (Auswahl)
Als Produzent:
 1988: Die Waffen der Frauen (Working Girl)
 1994: Wolf – Das Tier im Manne (Wolf)
 1996: Der Hexenclub (The Craft)
 1998: Eisige Stille (Hush)
 1999: Stuart Little
 1999: Durchgeknallt (Girl, Interrupted)
 2000: Gladiator
 2000: Hollow Man – Unsichtbare Gefahr (Hollow Man)
 2001: Spy Game – Der finale Countdown
 2002: Stuart Little 2
 2003: Peter Pan
 2004: Total verknallt in Tad Hamilton (Win a Date with Tad Hamilton!)
 2005: Verliebt in eine Hexe (Bewitched)
 2005: Stuart Little 3 – Ruf der Wildnis (Stuart Little 3: Call of the Wild)
 2005: Jarhead – Willkommen im Dreck (Jarhead)
 2005: Die Geisha (Memoirs of a Geisha)
 2006: Die Chaoscamper (RV)
2012: Lawless – Die Gesetzlosen (Lawless)
 2013: Der große Gatsby (The Great Gatsby)
 2014: Die Bestimmung – Divergent (Divergent)
 2015: Die Bestimmung – Insurgent (The Divergent Series: Insurgent)
 2016: Die Bestimmung – Allegiant (The Divergent Series: Allegiant)

Als ausführender Produzent:
 2006: Hollow Man 2 (Hollow Man II)

Als Associate Producer:
 1979: Auf ein Neues (Starting Over)

Als Drehbuchautor:
 1999: Stuart Little (Story)

Auszeichnungen
 1989: Oscar: Nominierung in der Kategorie Bester Film für Die Waffen der Frauen
 2001: BAFTA Award: Auszeichnung in der Kategorie Bester Film für Gladiator
 2001: Oscar: Auszeichnung in der Kategorie Bester Film für Gladiator
 2006: Goldene Himbeere: Nominierung in der Kategorie Schlechteste Neuverfilmung oder Fortsetzung für Verliebt in eine Hexe

Weblinks

Filmproduzent
Drehbuchautor
US-Amerikaner
Geboren 1954
Mann

Douglas Wick


Donda 2 é um álbum demo do rapper estadunidense Kanye West. Embora inacabado, foi lançado exclusivamente no Stem Player, com quatro músicas disponibilizadas em 23 de fevereiro de 2022, e músicas adicionais posteriormente incluídas em atualizações, a primeira das quais foi adicionada no dia seguinte. West começou a gravar e produzir o álbum no início de janeiro de 2022, continuando no mês seguinte. Foi precedido pelos singles "Eazy" e "City of Gods", lançados em janeiro e fevereiro de 2022, respectivamente; ambos ficaram no top 50 da Billboard Hot 100 dos EUA.

Lista de faixas

Listagem de faixas de acordo com a API Stem Player. Créditos de "True Love", "City of Gods" e "Eazy" são adaptados de Tidal.

Álbuns de 2022
Álbuns demo
Álbuns de Kanye West
Álbuns de hip hop
Álbuns de rap
Álbuns produzidos por Kanye West

Donda 2


Lucio Ampelio (Lucius Ampelius) fue un escritor romano.

Su obra más conocida es el Liber memorialis, opúsculo tal vez escrito al final del mandato de Marco Aurelio. El libro trata sobre diversas cuestiones, como mitología, geografía e historia.

Se dice que Ampelio ejerció las funciones propias de magister officiorum, procónsul y praefectus urbi con Valentiniano I, y que intervino en la redacción de 13 leyes del Código Teodosiano.

Notas

Enlaces externos

 Ampelio: Liber memorialis.
 Texto francés, con introducción y anotaciones en este idioma, en el sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011): trad. de Victor Verger; ed. de Charles-Louis-Fleury Panckoucke (1780 - 1844) en París, en 1842.
  Texto latino, con introducción en inglés, en el sitio LacusCurtius: ed. de 1873 de Eduard Wölfflin (1831 - 1908), reproducida sin el aparato crítico.
 Introducción.
 Texto de la obra.
 Texto latino, con ayuda en inglés, busca de palabras y estadísticas de frecuencia, en el sitio Intratext.

 Ampelio en el sitio de la Bibliotheca Augustana (Augsburgo).

Escritores de la Antigua Roma
Escritores en latín
Escritores de la Antigüedad que trataron temas de mitología griega
Antiguos romanos del siglo II
Antiguos romanos del siglo III

Lucio Ampelio


Þorgrímur Þráinsson (født 8. januar 1959 i Reykjavík), er en islandsk forfatter, motivationstaler og tidligere professionel fodboldspiller. I de sidste tyve år har, Þorgrímur været Islands mest populære forfatter af bøger for teenagere. Han har udgivet 34 bøger, der alle har solgt ekstremt godt efter islandske forhold, idet de udkommer i oplag på mellem 5.000 og 9.200 i et land med en befolkning på bare 330.000.

I 1997 og 2010 modtog han børnebogsprisen Íslensku barnabókaverðlaunin for hhv. Margt býr í myrkrinu og Ertu Guð, afi?.

I januar 2016 bekendtgjorde han sit kandidatur til præsidentvalget i Island.

Referencer

Fodboldspillere fra Island
Personer fra Reykjavik
Børnebogsforfattere fra Island

Þorgrímur Þráinsson


Annalise Braakensiek (9 Aralık 1972, Sidney - 6 Ocak 2019, Sidney), Norveç asıllı Avustralyalı manken ve aktris.

Annalise Braakensiek, 9 Aralık 1972'de Sidney, Yeni Güney Galler'de doğdu. En bilinen rolü "Pizza" adlı televizyon dizisinde "Claudia Macpherson" karakteridir.

Annalise'in İngilizce, Almanca, Felemenkçe, İtalyanca ve Japonca konuşabildiği söylenmektedir. Braakensiek, 6 Ocak 2019 tarihinde 46 yaşında Sidney kentindeki apartman dairesinde ölü bulundu. Polis, şüpheli bir durum olmadığını söyledi.

Filmografi

Film
 Fat Pizza (2003) .... Claudia Macpherson
 Mr. Accident (2000) .... Fay

TV dizisi
 Sleuth 101 (2010) .... Courtney Nash (1 bölüm)
 Play Your Cards Right (2002–2003) .... Dolly Dealer (2 bölüm)
 Pizza (2000) .... Claudia Macpherson (30 bölüm)
 Home and Away (1998) .... Lise (1 bölüm)
 Heartbreak High (1997) .... Stephanie (1 bölüm)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmi sayfa
 IMDB sayfa

Avustralyalı kadın dizi oyuncuları
Avustralyalı kadın modeller
1972 doğumlular
2019 yılında ölenler
Norveç asıllı Avustralyalılar

Annalise Braakensiek


Acetatul de sodiu, denumit și etanoat de sodiu și abreviat NaOAc, este sarea sodiului cu acidul acetic și are formula CH3COONa.  Este un compus delicvescent cu o gamă largă de utilizări. Este folosit ca și aditiv alimentar, din categoria conservanților naturali, având numărul E262.

Referințe

S
Compuși ai sodiului
Aditivi alimentari

Acetat de sodiu


Silja Okking (født 9. december 1983 i Ystad) er en dansk skuespiller og tv-vært.

Karriere
Okking har været på SommerSummarum i 2016 og 2017 og har arbejdet for DR Ramasjang siden 2011. Hun har også været vært på Mini-MGP i 2016, 2017 og 2018. I 2019 var hun vært ved Børnenes MGP 2019 sammen med Joakim Ingversen.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Skuespillere fra Danmark
Tv-værter fra Danmark
Personer fra Ystad

Silja Okking


Kapela Presvetog Trojstva u Braslovju je rimokatolička crkva u mjestu Braslovju, općina Samobor, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kapela je podignuta na povišenom položaju među vinogradima, iznad naselja. Jednobrodna je građevina pravokutnog tlocrta s užim poligonalnim svetištem te sakristijom i zvonikom s piramidalnom kapom sjeverno uz svetište. Svođena je bačvastim svodom sa susvodnicama. Kapela se prvi puta spominje 1683., a na zaglavnom kamenu glavnog portala je upisana 1772. Sačuvani su barokni oltari, glavni i jedan bočni.

Zaštita
Pod oznakom Z-1466 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Vjerski objekti u Samoboru
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Crkve Presvetog Trojstva

Kapela Presvetog Trojstva u Braslovju


الإمبراطور جوميه  (593 - 17 نوفمبر 641) هو الإمبراطور الرابع والثلاثون في اليابان حسب قائمة أباطرة اليابان.  امتدت فترة حكمه بين 629 و 641.

انظر أيضًا

 إمبراطور اليابان
 قائمة أباطرة اليابان

مصادر

أباطرة اليابان
مواليد 593
وفيات 641
يابانيون في القرن 6
ملكيون في آسيا في القرن 7
ملكيون يابانيون في القرن 7

الإمبراطور جوميه


Crkva sv. Mihovila je rimokatolička crkva iznad Komiže, uz cestu za grad Vis.

Opis
Crkva sv. Mihovila građena je u 12. stoljeću na prijevoju brda iznad Komiže kao benediktinska crkva biševskog samostana sv. Silvestra. Obnovljena je i djelomično barokizirana u 18.st. Jednobrodna je građevina s četverokutnom apsidom, glavnim pročeljem okrenuta zapadu. Nad glavnim pročeljem ima zvonik na preslicu. Građena je od klesanaca povezanih širim sljubnicama. U unutrašnjosti ima djelomično sačuvane lezene sa slijepim lukovima.

Zaštita
Pod oznakom Z-5353 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Komiži
Komiža

Crkva sv. Mihovila u Komiži


Conothele ogalei est une espèce d'araignées mygalomorphes de la famille des Halonoproctidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du Maharashtra en Inde. Elle se rencontre dans le district de Sindhudurg vers Amboli .

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle paratype .

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur d'Hemant Ogale.

Publication originale
 Sanap, Pawar, Joglekar & Khandekar, 2022 : « A new species of Conothele Thorell, 1878 (Aranei: Halonoproctidae) from the northern Western Ghats, India. » Arthropoda Selecta, , ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Halonoproctidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique du Maharashtra

Conothele ogalei


Frolovskoe (en ) est un village du raïon de Kline dans l'oblast de Moscou en Russie. Sa population en 2010 s'élevait à 94 habitants. Le nom du village provient des noms de l'église de Flore et Laure (devenue plus tard l'église de l'icône de la Mère de Dieu).

Géographie
Le village se trouve sur la rive droite de la rivière , à  au sud-est de la ville de Kline, à  au nord-ouest de Moscou.

Propriété

De 1888 à 1891, le grand compositeur russe Piotr Tchaïkovski vécut à Frolovskoe, où il recevait souvent le compositeur Alexandre Scriabine. Sa maison de Frolovskoe fait partie du patrimoine du Mémorial national musée-zapovednik musical P.I. Tchaïkovski.

Chemin de fer
Le village est accessible en chemin de fer et il existe un arrêt à Frolovskoe, le .

Références

Piotr Ilitch Tchaïkovski

Frolovskoe


Traona ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Sondrio in der Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 27 Kilometer westlich von Sondrio. Die Adda bildet die südliche Gemeindegrenze. Die Nachbargemeinden sind Cercino, Civo, Cosio Valtellino, Mello, Morbegno und Novate Mezzola.

Toponomastik
Über die Herkunft des Namens wurden mehrere Hypothesen aufgestellt, die alle den Namen aus dem Lateinischen ableiten. Die zuverlässigste Ableitung stammt vom Schweizer Historiker Giovanni Guler von Weineck, der aufgrund der besonderen Fruchtbarkeit des Bodens und der Heiligkeit des Klimas den Ursprung des Toponyms auf den Ausdruck Terra Bona zurückführt.

Die menschliche Präsenz im Gebiet von Traona in der Antike wird durch ein Grabgewölbe des Jahrhunderts bezeugt. V d.C., entdeckt während der Arbeiten im Innenhof des Rathauses in den 1980er Jahren.

Geschichte
In welcher Zeit die ersten Siedlungen in der Gemeinde entstanden, kann nicht mit Sicherheit festgestellt werden. Erste Siedlungsbefunde deuten auf die Antike hin. Die Grabhügel in der Gemeinde können aber auf das fünfte nachchristliche Jahrhundert datiert werden.

Im 12. Jahrhundert reichte der Comersee bis nach Traona, womit dem Ort eine wichtige verkehrspolitische Bedeutung zukam. Es war Brückenort an der Adda und Zentrum der Communitas montanae Domopholi, aller Dörfer des äußeren rechten Talhangs. Ab 1335 war Traona unter mailändischer Herrschaft und Hauptort der rechten Squadra des unteren Terzier, Sitz eines Podestà (deutsch: Gouverneur oder Statthalter) und Zollposten beim Turm von Olonio am Comersee. Im Dorf waren die Familien Paravicini, Vertemate, Malacrida und Omodei ansässig.

Unter der Bündner Herrschaft hatte ab 1512 erneut ein Podestà seinen Sitz in Traona. Deshalb kamen ab 1545 italienische evangelische Glaubensflüchtlinge in diesen Ort, wo der reformierte Bündner Dolfino Landolfi Statthalter war. Sie waren teilweise wie Camillo Renato und Augustinus a Crema auch als Prediger in der Region tätig. 1589 gab es im Dorf eine kleine reformierte Gemeinschaft von 15 Familien, die mehrheitlich aus Caspano kamen und im Winter in Traona wohnten. Sie hatten einen eigenen Pfarrer und versammelten sich in der nicht mehr bestehenden Kirche Santa Trinità. Im Veltliner Mord wurde 1620 ein Teil dieser Gemeinschaft getötet. 1638 befand sich in Traona das Hauptquartier des französischen Generals François-Annibal d'Estrées. 1797 wurde Traona mit dem Veltlin Teil der Cisalpinischen Republik.

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche Sant'Alessandro Martire bewahrt drei imposante Ölgemàlde mit Storie di Sant'Alessandro des Malers Giacomo Parravicino und  im Apsis ein Fresko an Gaudenzio Ferrari zugeschrieben (16. Jahrhundert).
 Oratorium Sant'Ignazio di Loyola (1780–1781), Architekt Pietro Solari.
 Palast Parravicini (18. Jahrhundert).
 Kirche Santa Caterina im Ortsteil Corlazzo, bewahrt merkwürdige Fresken von Giovan Andrea de Magistris (Mitte 15. Jahrhundert).

Veranstaltungen
Die Hauptveranstaltung ist Traona in Cantina, die normalerweise an den ersten Wochenenden im Oktober stattfindet. Im Sommer finden auch Volksfeste statt, wie La festa del cinghiale, Die Freunde des Zweigs und Das Fest der Solidarität.

Bildergalerie

Literatur

 E. Camenisch: Geschichte der Reformation und Gegenreformation in den italienischen Südtälern Graubündens und den ehemaligen Untertanenlanden Chiavenna, Veltlin und Bormio. 1950.
 M. Gianasso (Hrg.): Guida turistica della provincia di Sondrio. 1979.
 Anna Ferrari-Bravo, Paola Colombini: Guida d'Italia. Lombardia (esclusa Milano). Milano 1987, S. 360.
 Lombardia – Touring club italiano, Touring Editore (1999), ISBN 88-365-1325-5, Traona Online
 Traona auf tuttitalia.it/lombardia

Weblinks

 Website Comune di Traona

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei

Traona


Dinko Neskusil (Karlovac, 12. srpnja 1966.), hrvatski fotograf, fotoreporter, grafički urednik i istraživač karlovačke foto-povijesti

Životopis
Rodio se 1966. godine. Fotografiranjem i razvijanjem fotografija bavi se još od osnovne škole. Uznapredovao je tako da je izlagao već kad je bio gimnazijalac u karlovačkoj gimnaziji. Maturirao je 1985. godine. Prvi je put bio na praksi u Karlovačkom tjedniku i Večernjem listu 1984. godine. Godine 1985. radio je za Vjesnik, pa zatim opet za Večernji list od 1986. i od 1990. za Karlovački tjednik kao suradnik. Poslije je prešao u stalni radni odnos u Karlovačkom tjedniku. Sve je godine u Domovinskom ratu bio u fotoreporter u Karlovačkom tjedniku. Od 1996. godine je grafički urednik u istom listu. Danas se bavi digitaliziranjem fotografije. Izlagao je svoje analogne i digitalne fotografije na brojnim skupnim izložbama u zemlji i inozemstvu, a nekoliko je puta samostalno izlagao. Predsjednik je karlovačke udruge fotografa Kafotka.

Djela
 Autor i urednik fotografije u monografijama:
40 godina Štamparskog zavoda "Ognjen Prica" (1989.)
Ratna kronika 1991/1992
Graditeljska baština karlovačkog Pokuplja (1993.)
Karlovačke šetnje (1995.)
Karlovac u Domovinskom ratu (1996.)
Obranjen Karlovac – obranjena Hrvatska (1999.)
Karlovačka županija (2004. i 2007.).

 Fotomonografije:
Godine za sjećanje Karlovac 1991. – 1995.

Nagrade
Neke su mu fotografije nagrađene, a još više je uvršteno u razne knjige, časopise i kalendare.

Izvori

Hrvatski fotografi
Životopisi, Karlovac

Dinko Neskusil


ලක්ෂ් ලාල්වානි යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු නිරූපණ ශිල්පියකු සහ රූපවාහිනී නළුවෙකි. ඔහු ජනප්‍රියත්වයට පත්වූයේ එම්ටීවී නාළිකාවේ වොරියර් හයි වැඩසටහනේ පර්ථ්ගේ චරිතය නිරූපණය නිසායි.

2015දී, ඔහු &ටීවී නාළිකාවේ ආධුරි හමාරි කහානි කතාමාලාවේ මාධව්/ක්‍රිෂ්ගේ චරිතය නිරූපණය කළේ ය. වර්තමානයේ ඔහු ස්වස්තික් පික්චර්ස්හි පෝරස් නම් කතාමාලාවේ  පෝරස්ගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. මෙය ඉන්දියානු ඉතිහාසයේ වඩාත්ම අධික පිරිවැයක් දරා නිපදවූ රූපවාහිනී වැඩසටහන ලෙස සැලකේ.

රූපවාහිනිය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1996 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
ඉන්දියානු නිරූපණ ශිල්පියෝ
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නළුවෝ
දිල්ලියේ නළුවෝ
සින්ධි ජනයා

ලක්ෂ් ලාල්වානි


This is a list of Royal Navy submarines, arranged chronologically. Submarines that are currently active and commissioned are shown below in bold.

Pre-First World War

 , launched: 2 October 1901, decommissioned: 5 November 1913

 , launched: 9 July 1902

 B class
 11 boats, 1904–1906
 C class
 38 boats, 1906–1910

First World War

 D class

 E class

 F class

 S class

 V class

 W class

 G class

 H class

 Nautilus class

 Swordfish class

 J class

 K class
 HMS K1
 HMS K2
 HMS K3
 HMS K4
 HMS K5
 HMS K6
 HMS K7
 HMS K8
 HMS K9
 HMS K10
 HMS K11
 HMS K12
 HMS K13
 HMS K14
 HMS K15
 HMS K16
 HMS K17
 HMS K26
 L class

 M class
 HMS M1
 HMS M2
 HMS M3
 HMS M4
 R class

Interwar years
 HMS X1

 Odin class

 Parthian class

 Rainbow class

 S (Swordfish) class

 River or Thames class
 HMS Thames (N71)
 HMS Severn (N57)
 HMS Clyde (N12)
 Grampus class

 T (Triton) class

 U (Undine) class

Second World War

 S (safari) class (War Emergency Programme)

 T (Tempest) class (War Emergency Programme)

 U (Umpire) class (War Emergency Programme)

 P611 class

 United States R-class submarine
 HMS P511
 HMS P512
 HMS P514
 U (Uproar) class

 V (Vampire) class

Cold War

To mid-1950s
 Amphion class
 Amphion (P439/S39/S43) (laid down as Anchorite but name changed before launch)
 Astute (P447/S47/S45)
 Auriga (P419/S19/S69)
 Aurochs (P426/S26/S62)
 Alcide (P415/S15/S65)
 Alderney (P416/S16/S66)
 Alliance (P417/S17/S67)
 Ambush (P418/S18/S68)
 Anchorite (P422/S22/S64)
 Andrew (P423/S23/S63)
 Affray (P421)
 Aeneas (P427/S27/S72/SSG72)
 Alaric (P441/S41)
 Artemis (P449/S39/S49)
 Artful (P456/S56/S96)
 Acheron (P411/S11/S61)
 Ace (P414)
 Achates (P433)
 Explorer class

 Stickleback class (midget submarines)
 X51 Stickleback
 X52 Shrimp
 X53 Sprat
 X54 Minnow
 Foreign Built
 Graph (P715) – German Type VII U-boat
 Meteorite – German Type XVII U-boat
 N2 – German  Type VII-C/41 U-boat
 X2 – Italian, Archimede-class submarine

Late 1950s to late 1980s
From HMS Porpoise Royal Navy submarines were given their own "S" pennant numbers.

 Porpoise class (Diesel-electric hunter-killer)
 Porpoise, commissioned/decommissioned: 1958–1982
 Narwhal, c/d: 1959–1977
 Finwhale, c/d: 1960–1987 (harbour service from 1979)
 Cachalot, c/d: 1959–1979
 Sealion, c/d: 1961–1987
 Walrus, c/d: 1961–1986
 Grampus, c/d: 1958–1978
 Rorqual, c/d: 1958–1976
 Oberon class (Diesel-electric hunter-killer)
 Oberon, commissioned/decommissioned: 1961–1986
 Onslaught, c/d: 1962–1990
 Orpheus, c/d: 1960–1990 (harbour service from 1987)
 Odin, c/d: 1962–1990
 Otter, c/d: 1962–1991
 Olympus, c/d: 1961–1989
 Oracle, c/d: 1963–1993
 Ocelot, c/d: 1964–1991
 Otus, c/d: 1963–1991
 Opossum, c/d: 1964–1993
 Opportune, c/d: 1964–1993
 Osiris, c/d: 1964–1989
 Onyx, c/d: 1967–1991
 Dreadnought (Nuclear-powered hunter-killer), commissioned/decommissioned: 1963–1980
 Valiant class (PWR1 nuclear-powered hunter-killer)
 Valiant, commissioned/decommissioned: 1966–1994
 Warspite, c/d: 1967–1991
 Resolution class (PWR1 nuclear-powered ballistic missile)
 Resolution, commissioned/decommissioned: 1967–1994
 Repulse, c/d: 1967–1996
 Renown, c/d: 1967–1996
 Revenge, c/d: 1969–1992
 Churchill class (PWR1 nuclear-powered hunter-killer)
 Churchill, commissioned/decommissioned: 1970–1991
 Conqueror, c/d: 1971–1990
 Courageous, c/d: 1971–1992
 Swiftsure class (PWR1 nuclear-powered hunter-killer)
 Swiftsure, commissioned/decommissioned: 1973–1992
 Sovereign, c/d: 1974–2006
 Superb, c/d: 1976–2008
 Sceptre, c/d: 1978–2010
 Spartan, c/d: 1979–2006
 Splendid, c/d: 1981–2004
 Trafalgar class (PWR1 nuclear-powered hunter-killer)
 Trafalgar, commissioned/decommissioned: 1983–2009
 Turbulent, c/d: 1984–2012
 Tireless, c/d: 1985–2014
 Torbay, c/d: 1987–2017
 Trenchant, c/d: 1989-2022
 Talent, c/d: 1990-2022
 Triumph, commissioned: 1991

1990s to present

 Upholder class (Diesel-electric hunter-killer) Transferred to Canada as the Victoria-class submarine
 Upholder, commissioned/decommissioned: 1990–1994
 Unseen, c/d: 1991–1994
 Ursula, c/d: 1992–1994
 Unicorn, c/d: 1993–1994

 Vanguard class (PWR2 nuclear-powered ballistic missile)
 Vanguard, commissioned: 1993
 Victorious, commissioned: 1995
 Vigilant, commissioned: 1996
 Vengeance, commissioned: 1999
 Astute class (PWR2 nuclear-powered hunter-killer)
 Astute, commissioned: 2010
 Ambush, commissioned: 2013
 Artful, commissioned: 2016
 Audacious, commissioned: 2020
 Anson, commissioned: 2022
 Agamemnon, construction began: 2013/Expected commission: 2024
 Agincourt, confirmed, steel cut/Expected commission: 2026
 Dreadnought class (PWR3 nuclear-powered ballistic missile)
Dreadnought, under construction - first elements of construction underway in 2016
 Valiant, under construction
 Warspite, ordered
 King George VI, ordered

See also
 List of submarine classes of the Royal Navy
 Royal Navy Submarine Service
 List of submarines of the Second World War

References

Royal Navy

List of submarines of the Royal Navy


Hotdog (engl. hot dog) je jelo od kuhane ili pečene kobasice, hrenovke, poslužene s prilozima u napola prerezanom dugačkom mekanom pecivu. Hrenovka je obarena, nekad blago dimljena kobasica od začinjenoga svinjskog ili goveđeg mesa pretvorenog u pastu; jeftinije varijante rade se od strojno otkoštenog pilećeg i purećeg mesa. Tipični prilozi su senf, ketchup, majoneza, čili i luk te ukiseljeni sjeckani krastavci (relish), jalapeño papričice ili kupus.

Ime za hotdog, u smislu same kobasice,  pojavljuje se 1880-ih u Sjedinjenim Američkim Državama, no hrenovka vuče korijene iz njemačkih krajeva gdje su se na ulicama jele frankfurtske (engl. frankfurter, frank) i bečke (engl. wiener) kobasice.

U SAD-u je hotdog postao ulična hrana radničke klase i prodavao se na pokretnim kioscima i kolicima. Veže ih se još s bejzbolom i općenito s američkom kulturom. Sveprisutni su na ulicama i u parkovima New Yorka. Postoje čak i restorani specijalizirani isključivo za hotdog.

U malenim trgovinama poput onih američkog lanaca 7-Eleven hrenovke se neprestano griju na rotirajućim rešetkama. Oni sami prodaju ih sto milijuna, a u cijeloj Americi pojede ih se i do dvadeset milijarda godišnje.

Povijest
Svinjske kobasice slične hrenovkama poznate su još od 13. stoljeća iz Frankfurta u Njemačkoj, pa se nazivaju frankfurtskim kobasicama (njem. Frankfurter Würstchen). Dijelile su se narodu za carskih krunidbi, počevši od krunidbe Maksimilijana II., cara Svetog Rimskog Carstva. Bečke pak kobasice  (njem. Wiener Würstchen) rađene su od mješavine svinjskog i goveđeg mesa.

Njemački imigrant po imenu Feuchtwanger navodno je prvi počeo prodavati hotdog na američkom srednjem zapadu. Prema jednoj priči, Feuchtwangerova supruga predložila je upotrebu peciva 1880. godine: Feuchtwanger je prodavao vruće hrenovke na ulicama St. Louisa i uz njih kupcima posuđivao rukavice kako bi ih mogli jesti iz ruke. Budući da mu ih neki nisu vraćali, supruga mu predlaže da ih posluži u pecivu. U drugoj verziji priče, Antoine Feuchtwanger služio je kobasice u kiflicama na Svjetskoj izložbi, ili onoj 1904. godine u St. Louisu, ili još ranije, 1893. u Chicagu, opet, navodno, zato što su bijele rukavice koje je dijelio kupcima oni čuvali kao suvenire.

Još jedna priča vezana je uz posluživanje kobasica u pecivima. Charles Feltman je na otoku Coney u New Yorku 1867. imao kolica s kuhalom na kojem su se parile kobasice i pretincem za peciva u kojim su se posluživale. 1871. godine unajmio je zemlju za izgradnju trajnog restorana, u kojem je mogao prodavati i više od običnih »Coney Island Red Hots« kako su zvali njegove hotdogove.

Podrijetlo imena

Kobasice su u Sjedinjenim Državama još od 1800-ih zvane dog (hrv. pas), moguće kao šala o tom da se rade od psećeg mesa. Poznato je, međutim, da su se čak i početkom 20. stoljeća psi u Njemačkoj koristili za prehanu. Sumnja da kobasice sadrže pseće meso bila je »povremeno opravdana«.

Izrada
Uobičajeni sastojci hrenovke su sitni ostatci pri rasjeku mesa, često i meso mehanički odvojeno od kosti, začini poput soli, bijelog papra, mljevene goruščice, korijandra, češnjaka, oraščića, te konzervansi poput natrijevog nitrita ili natrijevog eritorbata. Tradicionalno se hrenovke rade od svinjskog i goveđeg mesa, no postoje i jeftinije od strojno otkoštene piletine ili puretine.

Hrenovke za hotdog se komercijalno pripremaju u strojevima s oštricama koje se brzo okreću te atomiziraju i miješaju sve sastojke: meso, začine, vodu (led), veziva i punila.  Ova smjesa se utiskuje u crijeva, formiraju se kobasice određene duljine, te se odmah i obare. Nekad su crijeva bila janjeća, ali se sad gotovo isključivo koriste privremena od celuloze koja se nakon kuhanja skidaju s kobasice, u postupku koji je 1925. u Chicagu izumio Erwin O. Freund.

Izvori

Vanjske poveznice

 USDA prehrambeni podaci o hrenovkama

Kobasice

Hotdog


6128 Lasorda este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6128 Lasorda este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Eleanor Francis Helin. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,65 ua, o excentricitate de 0,19 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

6128 Lasorda


Robert Caesar Childers (; 183825 July 1876) was a British Orientalist and the compiler of the first PaliEnglish dictionary to be published. He was the father of the Irish nationalist Erskine Childers and the paternal grandfather of the fourth president of Ireland, Erskine Hamilton Childers.

Life

Early years
Childers was born in 1838 in Cantley, South Yorkshire, the son of Reverend Charles Childers, an English chaplain in Nice.

In 1857, at the age of nineteen, he was admitted to Wadham College, Oxford, where he studied Hebrew.

Ceylon
From 1860 to 1864, Childers was employed by the civil service in Ceylon, first as private secretary to the governor, Charles Justin MacCarthy, and then as office assistant to the government agent in Kandy.

During his time in Ceylon, he studied Sinhala and Pali with Ven. Yātrāmulle Śrī Dhammārāma Thera at Bentota Vanavāsa Vihāra, and established a firm friendship with Ven. Waskaḍuwe Śrī Subhūti.

His time there was brought to an end when ill health forced him to return to England.

Pali dictionary
Upon his return to England, Childers continued his study of Pali, influenced by Reinhold Rost and Viggo Fausböll.

In 1870, he published the text of the  Khuddaka Pāṭha with an English translation and notes in the Journal of the Royal Asiatic Society. This was the first Pali text ever printed in England.

The first volume of his Pali dictionary was published in 1872. In the autumn of that year, he was appointed sub-librarian at the India Office under Reinhold Rost, and early in the following year became the first professor of Pali and Buddhist literature at University College, London.

The second and concluding volume was published in 1875. A few months later, the dictionary was awarded the Prix Volney for 1876 by the Institut de France.

Family
Childers was married to Anna Mary Henrietta Barton, who came from an Anglo-Irish family with an estate in Glendalough, County Wicklow. Childers and his wife had five children (two sons and three daughters).

Death
Childers died from tuberculosis on 25 July 1876, at the age of thirty-eight. Thomas William Rhys Davids states in the Dictionary of National Biography that Childers died in Weybridge, but the Encyclopædia Britannica records his place of death as London.

Notable works

Papers

Books

References

1838 births
1876 deaths
Academics of University College London
Alumni of Wadham College, Oxford
British Indologists
British lexicographers
British orientalists
British scholars of Buddhism
Burials at Highgate Cemetery
Robert Caesar
Linguists of Pali
Pali
Pali–English translators
People from South Yorkshire

Robert Caesar Childers


An Cryptocoryne villosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Niels Henning Günther Jacobsen. An Cryptocoryne villosa in nahilalakip ha genus nga Cryptocoryne, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Sumatera. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocoryne

Cryptocoryne villosa


Njóla er heimspekirit um leit að tilgangi heimsins eftir Björn Gunnlaugsson sem kom fyrst út í Reykjavík árið 1882. Verkið er í bundnu máli, fræðiljóð  eða fræðidrápa þar sem inntakið er náttúrufræði heimspeki og guðfræði. Njóla fjallar um tilgang  heimsins eða alheimsáformið (teleologia mundi) og reynir höfundur að ráða tilganginn af því hvert skipulag heimsins er. Njóla samanstendur af af 528 erindum sem flest eru ort undir ferskeyttum hætti en nokkur undir gagaraljóðum.

Njóla skiptist í  þessa fimm kafla:
  Heimurinn skoðaður að nóttu
 Alheimsáformið uppleitast og finnst að vera lífið og ódauðleikinn
  Prófun hins fundna alheimsáforms eða lífsglæðingin á vorum hnetti
  Ný staðfesting hins fundna alheimsáforms eða tilgángur og myndun alls líkamlegs efnis fyrir mótspyrnu, samloðun og þýngd.
 Hátignin í alheimsáforminu.

Njóla var vinsæl meðal almennings og var nokkrum sinnum endurútgefin og hafði áhrif í bókmenntum.

Heimildir
 Gunnar Harðarsson, Njóla og íslensk heimspeki Skírnir - Vor (01.04.1990)
 Einar H. Guðmundsson. "Björn Gunnlaugsson og náttúruspekin í Njólu." Ritmennt : 2003, pp. 9–78.
 Stefán Einarsson. "Um Upptök Njólu." Skírnir, 1952, pp. 206–208.
 Björn Gunnlaugsson, and Jón Árnason. Njóla Eða Hugmynd Um Alheimsáformið. 2. útgáfa ed., 1853.
Heimspekileg ritverk
Bókaárið 1882

Njóla (bók)


Arthur Liebehenschel (25. studenog 1901. – 24. siječnja 1948.) bio je zapovjednik sabirnih logora Auschwitz i Majdanek tijekom Drugog svjetskog rata. Nakon rata osuđen je od strane poljske vlade zbog ratnih zločina koje je počinio. Pogubljen je 1948. godine.

Život

Rođen je u Posenu, današnjem Poznanju. Studirao je ekonomiju i upravne studije. Imao je jednog sina i tri kćeri iz prvog braka. Nije sudjelovao u prvom svjetskom ratu te se 1919. godine pridružuje dragovoljačkim vojnim postrojbama naziva Frajkori. Služi kao viši vodnik u njemačkim postrojbama, odnosno  Reichswehru. 1932. godine pridružuje se NSDAP-u pod članskim brojem 39 254. Nakon dvije godine premješten je u postrojbe SS-a zadužene za upravljanje sabirnim logorima i logorima smrti, poznatim kao (njem.) SS-Totenkopfverbände (SS-TV). Iste godine postaje pobočnik u sabirnom logoru Lichtenburg, a dvije godina kasnije biva premješten u inspektorat za koncentracijske logore i logore smrti koji je smješten u Berlinu.

1. prosinca 1943. godine proglašen je upraviteljem sabirnog logora Auschwitz
, nasljedivši tako Rudolfa Hössa. Nakon što se Höss vratio sredinom 1944. godine, Liebehenschel je postavljen za zapovjednika sabirnog logora Majdanek (u to vrijeme Majdanek je već bio pred raspadom). Nedugo nakon što je postao zapovjednik Majdaneka, logor je evakuiran zbog sovjetskih napada i probijanja u Europu.

Nakon završetka rata uhićen je od strane savezničkih postrojbi i izručen u Poljsku gdje je osuđen i pogubljen zbog ratnih zločina i zločina protiv čovječnosti. Obješen je 24. siječnja 1948. godine.

Izvori

Članovi NSDAP-a
Članovi SS-a
Njemački nacisti
Životopisi, Poznanj

Arthur Liebehenschel