හට්ෂෙප්සුට් (; හෙවත් හට්චෙප්සුට්; අරුත වංශවත් කතුන් අතර ප්‍රමුඛ තැනැත්තිය; ක්‍රි.පූ. 1508–1458) යනු ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ පස්වැනි පාරාවෝවරයායි. ඇය ඓතිහාසිකව සනාථ කළ දෙවන පාරාවෝවරිය ද වේ. පළමුවැන්නිය සොබෙක්නෙෆරු නැමැත්තියයි. (හට්ෂෙප්සුට් රැජිනට පෙර තවත් බොහෝ කාන්තාවන් ද පාරාවෝ ලෙස රාජ්‍ය පාලනය කරන්නට ඇතැයි පැවසේ. ඇයට වර්ෂ 1500කට පමණ පෙර සිටි මර්නීත් ද එවැන්නියකි.) ඇය වර්ෂ 22ක් පුරාවට රාජ්‍ය පාලනය සිදුකළා ය. නිල වශයෙන් ඇය දෙවන වියේදී රජකමට පත්කෙරුණු ළදරුවකු වූ IIIවන තුත්මෝස් සමග හවුල් පාලනයක් ගෙනගියා ය. හට්ෂෙප්සුට් යනු IIIවන තුත්මෝස්ගේ පියා වූ IIවන තුත්මෝස්ගේ ප්‍රධාන බිසවයි. ඊජිප්තුවේදීන් පවසන පරිදි ඇය ඊජිප්තුවේ වඩාත් සාර්ථකම පාරාවෝවරුන් අතරින් අයෙකි. ඇය දේශිය ඊජිප්තු රාජවංශයක වැඩිම කලක් රාජ්‍ය පාලනය කළ කාන්තාව ද වේ. ඊජිප්තුවේදියකු වූ ජේම්ස් හෙන්රි බ්‍රෙස්ටඩ්ට අනුව, "අප දන්නා ඉතිහාසයේ හමුවන පළමු ශ්‍රේෂ්ඨතම කාන්තාව ඇය" ලෙස හඳුන්වා ඇත.

මුල්කාලීන දිවිය සහ විවාහය
ක්‍රි.පූ. 1508 අවට කාලයේ උපන් හට්ෂෙප්සුට්, Iවන තුත්මෝස් සහ ඔහුගේ ප්‍රධාන බිසව වූ අහ්මෝස්ගේ දියණිය විය. ඇය මුලින් කාර්නැක්හි ජීවත් වූ අතර, පසුව අධිරාජ්‍යයේ අගනුවර වූ තීබ්ස්හි ජීවත්වූවා ය. පීටර් රොබර්ට්ස් අදහස් දක්වන්නේ ඇගේ ළමාවිය ඇගේ පියාගේ යුධ ව්‍යාපාර මාලාවක් මධ්‍යයේ යුධමය පසුබිමක ගෙවෙන්නට ඇති බවයි.

ඇගේ සැමියා වූ IIවන තුත්මෝස්, Iවන තුත්මෝස්ට දාව ඔහුගේ දෙවන බිසව වූ මුට්නොෆ්‍රෙට්ට උපන් පුත්‍රයා විය. මුට්නොෆ්‍රෙට් රජුගේ දියණිය යන නාමය ඉසිලූ අතර, ඇය ඇතැම්විට Iවන අහ්මෝස්ගේ දියණියක වන්ට ඇත. රොබර්ට් පවසන්නේ IIවන තුත්මෝස් රාජකීය කුමරියකගේ පුත්‍රයකු නොවූ බවත්, ඔහුගේ රාජ්‍යත්වය නීත්‍යානුකූල එකක් බවට පත්කිරීම සඳහා ඔහු හට්ෂෙප්සුට් සමග විවාහ වූ බවත් ය. හට්ෂෙප්සුට් සහ IIවන තුත්මෝස්ට නෙෆරුරේ නැමැති දියණියක ද විය. IIවන තුත්මෝස් හා ඔහුගේ දෙවන බිසව වූ ඉසෙට්ගේ පුත්‍රයායි IIIවන තුත්මෝස්.

ඇමරිකානු හාස්‍යෝත්පාදක පුද්ගලයකු වූ විල් කපි හට්ෂෙප්සුට් පිළිබඳ රචනයක් ලියූ අතර, එය ඔහුගේ මරණින් පසු ද ඩික්ලයින් ඇන්ඩ් ෆෝල් ඔෆ් ප්‍රැක්ටිකලි එව්රිබොඩි ග්‍රන්ථයෙහි ප්‍රකාශයට පත් විය. ඇගේ බිතු ලේඛනයක් පිළිබඳ සලකා ඔහු ලියා ඇත්තේ,

ඩේවිඩ් ඩබ්. ඩෙල් ටෙස්ටා අනුව, ඇගේ විශ්වාසවන්තම නිලධාරියා වූ සෙනෙන්මුට් හට්ෂෙප්සුට්ගේ පෙම්වතා වන්නට ඇත. ඔහු තමන්ව රජකු කරන මෙන් ඇයට බලපෑම් කළ අතර, නාමික රජකු වීමට අවශ්‍ය විය. 1465දී, ඇයගේ ඔහු කෙරෙහි තිබූ ප්‍රේමය හදිසියේම කෙළවර වූයේ ඇගේ සොහොන්ගැබෙහි ඇතුළු ද්වාරවල ඇගේ නාමය වෙනුවට ඔහුගේ නාමය යොදා ඇති බව දැනගැනීමෙන් පසුවයි. නමුත් බ්‍රැඩ්ලි පවසන්නේ ඇය විසින් ඇගේ දේවස්ථානයේ ඔහුගේ නම කෙටීමට අවසර දුන් බවත්, ඇයගේ සොහොනට සහ ඇගේ රාජකීය මීනීපෙට්ටියට සමාන අයුරින් සොහොන්ගැබක් සහ මිනීපෙට්ටියක් ඔහුට සාදාගැනීමට අවසර ලබා දී ඇති බවටත්, සාධක ඇති බවයි. ඒඩ්‍රියන් කේර් පවසන පරිදි සෙනෙන්මුට්ගේ බලපෑම ක්‍රමයෙන් හීනවීමට හේතුව හට්ෂෙප්සුට්ගේ දියණිය වූ නෙෆරුරේගේ මරණයයි. (සෙනෙන්මුට් එම දැරියගේ ගුරුවරයා වූ අතර, ඇතැම් කතුවරුන් දක්වන්නේ ඔහු දැරියගේ පියා වන්නට ඇති බවයි.)

රාජ්‍ය සමය

ඇගේ රාජ්‍ය සමය හා සමකාලීන ඓතිහාසික මූලාශ්‍රවල ඇය පිළිබඳ වෙනස් වාර්තා අන්තර්ගත වුවත්, මුල්කාලීන නූතන විද්වතුන් සැලකූයේ ක්‍රි.පූ. 1479 සිට 1458 දක්වා ආසන්න කාලයේ හට්ෂෙප්සුට් උපරාජයකු ලෙස පමණක් සිටින්නට ඇති බවයි. ඇගේ රාජ්‍ය සමයේ හත්වන සිට විසි එක්වන වර්ෂය දක්වා කාලය මුලින් හඳුනාගෙන තිබුණේ IIIවන තුත්මෝස්ගේ රාජ්‍ය සමය ලෙසයි. නමුත් වර්තමාන ඊජිප්තුවේදීන් එකඟ වී ඇත්තේ හට්ෂෙප්සුට් පාරාවෝ තනතුරට පත්ව ඇති බවයි.

පුරාතන කතුවරුන් විසින් හට්ෂෙප්සුට් රැජිනට වසර 22ක රාජ්‍ය කාලයක් පැවති බව සඳහන් කොට ඇත. ජොසෆස් සහ ජුලියස් ඇෆ්රිකානස් යන දෙදෙනාම මැනතෝහි රජුන්ගේ ලැයිස්තුවෙහි සඳහන් ඇමසිස් හෙවත් අමෙන්සිස් යන කාන්තාව (පාඨය අනුව) හට්ෂෙප්සුට් බව හඳුනාගෙන ඇත. ජොසෆස්ගේ කෘතියෙහි ඇගේ රාජ්‍ය සමය වර්ෂ 21ක් සහ මාස නවයක් බව සඳහන් වේ. නමුත් ඇෆ්රිකානස් පවසන්නේ එය වර්ෂ විසිදෙකක් බවයි. ඉතිහාසයේ වාර්තා අනුව අනතුරුව හට්ෂෙප්සුට් යුගයේ අවසානය සනිටුහන් වන බව පැවසෙන්නේ IIIවන තුත්මෝස්ගේ 22වන වර්ෂයේ පළමු විදේශ යුධව්‍යාපාරය සිදු වූ කාලයේයි. මෙය පාරාවෝ ලෙස හට්ෂෙප්සුට්ගේ ද 22වන වර්ෂය වන්නට ඇත.

ඇගේ රාජ්‍ය සමයේ ආරම්භය කාලනිර්ණය කිරීම බෙහෙවින් අපහසු කටයුත්තකි. ඇගේ රාජ්‍ය සමය පිළිබඳ දිගු සහ කෙටි අනුමාන කිරීම් අනුව ඇගේ පියාගේ රාජ්‍ය සමය පිළිවෙලින් ක්‍රි.පූ. 1526 හෝ 1506 යන දෙකෙන් එකක දී ආරම්භවන්නට ඇත. Iවන තුත්මොසිස් සහ IIවන තුත්මොසිස්ගේ රාජ්‍ය සමයන් ද නිශ්චිතව නිර්ණය කිරීම අපහසු ය. කෙටි රාජ්‍ය සමය පිළිබඳ මතයට අනුව, හට්ෂෙප්සුට් සිය පියා වූ Iවන තුත්මොසිස්ගේ සිංහාසනාරූඪයෙන් වර්ෂ 14කට පසු සිහසුනට පත්වන්නට ඇත. දිගු රාජ්‍ය වර්ෂ අනුව ඇගේ බලයට පත්වීම Iවන තුත්මොසිස්ගේ සිංහාසනාරූඪයෙන් වර්ෂ 25කට පසුව සිදු වූ බව පැවසේ. මේ අනුව හට්ෂෙප්සුට් ක්‍රි.පූ. 1512 වැනි මුල්කාලයක දී හෝ ක්‍රි.පූ. 1479 වැනි පසුකාලයක දී බලයට පත්වන්නට ඇත.

හට්ෂෙප්සුට් පාරාවෝවරිය ලෙස කටයුතු කළ බවට මුල්ම සාක්ෂිය රාමෝස් සහ හැට්නොෆර් යන්නවුන්ගේ සොහොන්ගැබ්වලින් ලැබේ. මේවායේ සොහොන් කුටීරය තුළින් තනි මැටි බඳුනක් හෝ බුජමක් වැනි අවමංගල භාණ්ඩ හමු වී ඇත.—මේවායේ දිනය වර්ෂය 7 යනුවෙන් සටහන් කොට ඇත. එම සොහොනෙන්ම ලැබුණු තවත් බුජමක—1935-36 මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ ගවේෂණයකදී තීබ්ස් අසල කඳුකර පෙදෙසකින් හමු වූ—"දෙවියන්ගේ බිරිඳ හට්ෂෙප්සුට්" යනුවෙන් මුද්‍රාවක් සහිත වූ අතර, තවත් බුජම් දෙකක යහපත් දෙවඟන මාට්කරේ යන මුද්‍රාව ද දැකගත හැකි විය. මේ අතුරින් "සෙනෙන්මුට්ගේ සොහොන්ගැබේ සුන්බුන් අතරින් [සොහොන්ගැබේ] භූමදාන කුටීරය තුළට මුද්‍රා තැබූ" බුජම පිළිබඳ සැකයක් නොමැති අතර, එහි සඳහන් පරිදි හට්ෂෙප්සුට් සඳහන් කොට ඇත්තේ රජකු ලෙස ඒත්තු ගැන්වෙන පරිදි බවත්, රැජිනක් ලෙස නොවන බවත් ය. එහි ඇගේ ඊජිප්තුවේ 7වන රාජ්‍ය වර්ෂය නිරූපණය වේ.

ප්‍රධාන කාර්යභාරයන්

වෙළඳ මාර්ග ස්ථාපනය සහ යුධ ව්‍යාපාර

දෙවන අන්තර්මධ්‍ය යුගයේ දී හික්සොස් බලපෑම හේතුවෙන් විනාශ වී තිබූ වෙළඳ ජාලයන් යළි ස්ථාපිත කළ හට්ෂෙප්සුට් රැජින දහඅටවන රාජවංශය ධනය අතින් සමෘද්ධිමත් කළා ය. පුන්ට් දේශය වෙත දූතගමන් සඳහා අනුග්‍රහ දැක්වූවා ය. මෙම පුන්ට් වෙත වූ වෙළඳ ගවේෂණ හට්ෂෙප්සුට්ගේ නවවන රාජ්‍ය වර්ෂයේ දී සිදුවන්නට ඇතැයි දළ වශයෙන් අනුමාන කෙරේ. ඇගේ නාමය යටතේ එහිදී නැව් පහක් පිටත් කරහැරුණු අතර, ඒ සෑම එකක්ම අඩි 70ක් දිගැති (21 m) රුවල්වලින්වලින් යුත් අතර, නාවිකයින් සහ පදවන්නන් 30කින් ද, මිනිසුන් 210කින් යුක්ත විය. බොහෝ වෙළඳ භාණ්ඩ පුන්ට්වලින් මිලදී ගැනුණු අතර, ඒ අතර කට්ටකුමංජල් සහ සුවඳ ලාටු වර්ග වැදගත් විය.

හට්ෂෙප්සුට්ගේ නියෝජිතයින් පුන්ට් සිට පැමිණියේ ලාටු නිපදවීමට යොදාගන්නා සජීවී කලුවැල් ගස් 31ක් රැගෙන ය. චාරිකාවේ දී ඔවුන් ඒවායේ මුල් ප්‍රවේශමෙන් භාජනයක බහා රැගෙනවිත් තිබිණි. විදේශීය ශාක රෝපණයට ගත් ලොව ප්‍රථම උත්සාහය ලෙස මෙය සැලකේ. හට්ෂෙප්සුට් විසින් මෙම ශාක ඇගේ මතකාගාර දේවස්ථාන සංකීර්ණයේ අංගනයේ රෝපණය කළ බව වාර්තා වේ. මීට අමතරව ඊජිප්තුවරුන් පුන්ට් දේශයෙන් ත්‍යාග ද රැගෙන ආ අතර ඒ අතර කට්ටකුමංජල් ද විය. හට්ෂෙප්සුට් මෙම කට්ටකුමංජල් දවා අඹරා ඇස්වල තවරන අඳුන් සකස් කරවා ගත්තා ය. මෙම රෙසිනය භාවිත කළ ආකාරය පිළිබඳ පළමු වාර්තාව මෙයයි.

හට්ෂෙප්සුට්ගේ මෙම ගවේෂණය ඩේර් එල්-බහ්රිහි කැටයම්වල නිරූපණය කොට ඇත. එසේම මේ අතර පුන්ට් දේශයේ රැජින වූ, අටි රැජින තාත්වික අයුරින් නිරූපණය කොට ඇත. මෙහි පුන්ටියානු රැජින සාපේක්ෂව උස අයුරින් දක්වා ඇති අතර, මුහුණේ සෙමිටික් ලක්ෂණ දක්නට ඇත. ඇගේ දේහලක්ෂණ සමානුපාතික අයුරින් නිරූපණය කොට ඇති අතර, විශාල පයෝධර සහ සිරුර මේද තට්ටු සහිතව දක්වා ඇත. ඇගේ පසුභාගයෙහි ඇති මේද සංචිත අනුව, ඇයට මේදාතීසාරය වැනි රෝගයක් පවතින්නට ඇතැයි කල්පිතයන් පවතී. කෙසේනමුත්, ව්‍යාධිවේදී මාක් ආර්මන්ඩ් රෆර් පවසන්නේ මේදාතීසාරයෙන් (steatopygia) පෙළෙන කාන්තාවකගේ මූලික ලක්ෂණ වන තට්ටම් පෙදෙස් සහ කලවා පෙදෙස්වල අසමානුපාතික ප්‍රමාණය අටි කෙරෙන් දක්නට නොලැබෙන බවයි. ඒ වෙනුවට ඇය විශාල උඩුකුදයකින් හෝ කශේරුවේ පහළ කොටසේ වක්වීමක් නිසා ඇති වූ සාමාන්‍ය ස්ථූලතාවයකින් පෙළෙන්නට ඇති බව පැවසේ.

පුන්ට් ගවේෂණයෙන් මඳකලකට පසු හට්ෂෙප්සුට් බිබ්ලොස් සහ සිනායි වෙත ආක්‍රමණ දියත්කළා ය. මේ ආක්‍රමණ පිළිබඳ ඇත්තේ තොරතුරු ස්වල්පයකි. බොහෝ ඊජිප්තුවේදීන් පවසා ඇති පරිදි, ඇගේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති බොහෝදුරට සාමකාමී නමුත්, ඇය නුබියාවට සහ කනාන් පෙදෙස්වලට එරෙහිව යුධ ව්‍යාපාර මෙහෙයවූ බවට සාක්ෂි ඇත. පළමු නුබියානු යුධ ව්‍යාපාරය හට්ෂෙප්සුට් විසින් පෞද්ගලිකවම මෙහෙයවූ අතර, මමේ පිළිබඳ ඇගේ භාණ්ඩාගාරිකයා වූ ටිය් විසින් නිර්මාණය කළ පුවරු ලිපියක ඇයව පිරිමි මෙන්ම කාන්තා ස්වරූපයෙන් ද යුක්තව සඳහන් කොට ඇත:
මා විසින් අනුගමනය කළ යහපත් දෙවි, ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ රජ මාට්-කා-රේ [හට්ෂෙප්සුට්] ඇය වැජඹේවා! ඇය නුබියානු දුනුවායන් පරාජය කළ අයුරුත්, ප්‍රධානීන් සිරකරුවන් ලෙස ඔහු වෙත රැගෙන ආ අයුරුත් මම දුටුවෙමි. ඔහු නුබියාව විනාශ කරනු මම දුටුවෙමි. මා ඇගේ අනුගාමිකයකු වීමි.

ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘති

පුරාතන ඊජිප්තුවේ බොහෝ වැදගත් ගොඩනැගිලි ඉදිකළ පාලකයින් අතරින් අයෙකි, හට්ෂෙප්සුට්. ඇය ඉහළ ඊජිප්තුව සහ පහළ ඊජිප්තුව පුරාම ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘති සියගණනක් මෙහෙයවූවා ය. ඇගේ ගොඩනැගිලි ඇයට පෙර මධ්‍ය රාජධානියේ සිටි පාලකයන්ගේ ගොඩනැගිලි සියල්ලටම වඩා විශාල අතර, සංඛ්‍යාවෙන් වඩාත් බහුල ය. පසුකාලීන පාරාවෝවරු ඇගේ ඇතැම් ව්‍යාපෘති සිය ව්‍යාපෘති ලෙස නම්කිරීමට උත්සාහ දැරූහ. ඇය යටතේ විශිෂ්ට ගෘහනිර්මාණ ශිල්පියකු වූ ඉනෙනි සේවය කළ අතර, ඔහු ඇගේ පියාට, ඇගේ සැමියාට සහ රාජකීය අමාත්‍ය සෙනෙන්මුට් හට ද සිය සේවය සලසා ඇත. ඇගේ රාජ්‍ය සමයේ දී, ප්‍රතිමා නිර්මාණ විශාල සංඛ්‍යාවක් නිමැවුණු අතර ඒවා අදවන විට ලෝකයේ සෑම ප්‍රධාන කෞතුකාගාරයකම පාහේ දක්නට ලැබෙයි. උදාහරණයක් ලෙස නිව් යෝක් නගරයේ මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇති හට්ෂෙප්සුට් කාමරය ඇගේ සමයේ නිර්මාණවලටම පමණක් වෙන්කර ඇත.

බොහෝ පාරාවෝවරුන් අනුගමනය කළ සම්ප්‍රදාය අනුව යමින්, හට්ෂෙප්සුට් කාර්නැක් දෙවොලේ ස්මාරක ද ඉදිකළා ය. ඇය කාර්නැක්හි ඊජිප්තුවේ පුරාතන මහා දෙවඟන වූ මුට්ගේ භූමිභාගය යළි ස්ථාපනය කළා ය. මෙය හික්සොස් ආක්‍රමණිකයන් විසින් විනාශ කොට තිබිණි. නමුත් පසුකලෙක සෙසු පාරාවෝවරුන් විසින් මෙය විනාශ කොට සිය වෙනත් ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීමට එහි කොටස් රැගෙන ගොස් ඇත. ඇයට ඔබලිස්කයන් (ශිලා ස්තම්භ විශේෂයක්) ද්විත්වයක් තිබිණි. එය එකල ලෝකයේ උසම ඔබලිස්කය වූ අතර, එය දෙවොලේ පිවිසුමෙහි සිටුවා තිබිණි. ඉන් එකක් අදටත් නැගී සිටින අතර, එය පෘථිවියේ නිරුපද්‍රිතව පවතින උසම ඔබලිස්කය වේ. අනෙක් කුළුණ කොටස් දෙකකට කැඩී ඇදවැටී ඇත.

වෙනත් ව්‍යාපෘතියක් වන කාර්නැක්හි රතු දෙවොල හෙවත් චැපෙල් රූජ්, බාක් දේවස්ථානයක් ලෙස භාවිත වන්නට ඇති අතර, එය ඇගේ ඔබලිස්කයන් දෙක අතර පිහිටුවා තිබෙන්නට ඇත. හට්ෂෙප්සුට්ගේ ජීවිතයේ වැදගත් අවස්ථා නිරූපිත කැටයම්වලින් එය සරසා ඇත.

පාරාවෝ ලෙස සිය 16වන වර්ෂය සැමරීම සඳහා ඇය පසුකලෙක තවත් ඔබලිස්කයන් දෙකක් ඉදිකිරීමට නියෝග කොට ඇත. ඉන් එකක් ඉදිකිරීමේ දී කැඩීගොස් ඇත. ඒ හේතුවෙන් එය වෙනුවට සිටුවීමට තෙවැන්නක් ද නිමැවිණි. කැඩුණු ඔබලිස්කය අස්වාන්හි එහි ගල්වැඩපලෙහි, තවමත් දක්නට ඇත. මෙය නිමනොකළ ඔබලිස්කය ලෙස හැඳින්වෙන අතර, එමගින් ඔබලිස්කයන් නිමැවුණු අයුරු පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබාගත හැක.

පැඛෙට් දේවස්ථානය හට්ෂෙප්සුට් විසින් මින්යා ප්‍රාන්තයෙහි දකුණු අල් මින්යා ප්‍රදේශයේ බෙනි හසන් නම් ස්ථානයේ ඉදිකරන ලද්දකි. පැඛෙට් යන නාමය බැස්ට් සහ සෙඛ්මෙට් යන සිංහධේනු යුධ දෙවඟනන් දෙදෙනාගේ නම්වල සංකලනයකි. මෙය ඔවුන්ගේ ඇදහීම්වල උතුරු සහ දකුණු සීමා වෙන්කරන මායිමක ඉදිවූවකි. නයිල්හි නැගෙනහිර පෙදෙසේ කඳුගැටයක් තුළට හාරා සකස් කෙරුනු ඇගේ භූගත දේවස්ථානය ග්‍රීකයන්ගේ ඇගයුමට ලක් වූ අතර, එය ග්‍රීක ටොලමියානු රාජවංශයේ පාලන සමයේ දී ස්පියොස් ආර්ටිමිඩොස් ලෙස හඳුන්වන ලදී. ඔවුන් මෙම දෙවඟන ඔවුන්ගේ දඩයමට අධිපති ආර්ටෙමිස් දෙවඟනට අනුරූපව සලකා ඇත. මෙම දේවස්ථානය අදට දක්නට නොලැබෙන වඩාත් පැරණි දෙවොල් ආසන්නයේ ඉදිකර තිබෙන්නට ඇතැයි සැලකේ. මෙම දේවස්ථානයේ හට්ෂෙප්සුට් විසින් සිදුකළ ප්‍රසිද්ධ හික්සොස් චෝදනාව සඳහන් දිගු බාල්කයක් දක්නට ඇත. මෙය ජේම්ස් පී. ඇලන් විසින් පරිවර්තනය කොට ඇත. හික්සොස්වරුන් විසින් ඊජිප්තුව අල්ලාගත් කාලයේ විශාල සංස්කෘතික පරිහානියක් සිදු වූ අතර, එය හට්ෂෙප්සුට් විසින් යළි නගා සිටුවීමට නව නීති සහ නිර්මාණ ඇතිකරන ලදී. මෙම දේවස්ථානය පසුකලෙක නොයෙකුත් වෙනස්කම්වලට ලක් වූ අතර, හට්ෂෙප්සුට්ගේ නාමය වෙනුවට සිය නාමය යෙදීමට සිතූ දහනවවන රාජවංශයේ Iවන සෙටි එහි වූ අලංකාර මෝස්තර කැටයම් ඉවත්කොට ඇත.

බොහෝ පාරාවෝවරුන්ගේ සම්ප්‍රදාය අනුව, හට්ෂෙප්සුට්ගේ ගොඩනැගිලි නිර්මාණ අතර අග්‍රගන්‍ය නිර්මාණය, මතකාගාර දේවස්ථානයක් විය. ඇය ඩේල් එල්-බහ්රිහි ඇගේම දේවස්ථාන සංකීර්ණයක් ඉදිකළා ය. නයිල් ගංගාවේ බටහිර ඉවුරේ එය සැලසුම්කරණය කොට ඉදිකරන ලද්දේ සෙනෙන්මුට් විසිනි. ඇගේ සංකීර්ණයෙහි අසිරිය දැක පසුකාලීන සියලු පාරාවෝවරුන් මෙහි සිය මතකාගාර ගොඩනැගිලි ඉදිකළ නිසා මෙය පිහිටි භූමිභාගය අද රජුන්ගේ නිම්නය ලෙස හඳුන්වයි. එම භූමියෙහි ඉදිකළ පළමු විශාල ගොඩනැගිලි ඇගේ ගොඩනැගිලි වේ.

වැදගත්ම කරුණ නම් මෙහි ඇති ඩ්ජෙසර්-ඩ්ජෙසරු හෙවත් "උත්කෘෂ්ටයන් අතර උත්කෘෂ්ට" නැමැති, විශිෂ්ට සමිමිතියකින් යුත් කුළුණු ආකාර ව්‍යූහය පාතිනන් ගොඩනැගිල්ල ඉදිවීමටත් වසර දහසකට පමණ පෙර නිර්මාණය කොට තිබීමයි. ඩ්ජෙසර්-ඩ්ජෙසරු පිහිටා ඇත්තේ කලක් සාරවත් උද්‍යානවලින් සමන්විත වූ මළුවක් මතයි. ඩ්ජෙසර්-ඩ්ජෙසරු පිහිටා ඇත්තේ තීව්‍රව පිහිටි කඳුගැට මුහුණතක් මත ය. ඩ්ජෙසර්-ඩ්ජෙසරු සහ ඩේර් එල්-බහ්රි සංකීර්ණයේ පිහිටි හට්ෂෙප්සුට්ගේ සෙසු ගොඩනැගිලි වැදගත් ගෘහනිර්මාණ ගුණාංගවලින් සමන්විත ය. ඇගේ ප්‍රධාන ඉදිකිරීම් අතර තවත් ප්‍රධාන ඉදිකිරීමක් ලෙස හට්ෂෙප්සුට් හිඳ (ග්‍රැනයිට් ඔබලිස්ක ලෙස ද හඳුන්වයි) ද දැක්විය හැක.

නිල වර්ණනාව
අතිශයෝක්තිය ඊජිප්තු ඉතිහාසයේ සෑම රාජකීය ශිලාලේඛනයකටම පොදු දෙයකි. සියලු පුරාතන නායකයින් සිය ජයග්‍රහණ වර්ණනා කොට තිබුණත්, ඒ අතරින් වඩාත් කාර්යසාධනීයම පාරාවෝ ලෙස හට්ෂෙප්සුට් සැලකේ. මෙය ඇය පාරාවෝවරියක ලෙස සිටි සමයේ ඉදි වූ අති දැවැන්ත ගොඩනැගිලි ව්‍යාපෘති තුළින් වටහාගත හැක. ඉන් ඇයට තමන්ව වර්ණනා කර ගැනීමට බොහෝ අවස්ථා හිමිවුණත්, ඇ‍ගේ ප්‍රතිපත්ති සහ පරිපාලනය මගින් ඊජිප්තුවට හිමි වූ ධනය සහ සාර්ථකත්වය ඇය මෙම ව්‍යාපෘති සඳහා අනුග්‍රහය දැක්වීමට යොමු වීමට හේතු විය.

පුරාතන ඊජිප්තුවේ ස්ත්‍රීන්ට සාපේක්ෂව ඉහළ තත්ත්වයක් හිමි වූ අතර, ඔවුනට දේපල හිමිකරගැනීමේ අයිතිය ද පැවතිණි. නමුත් කාන්තාවක් පාරාවෝ බවට පත් වූ අවස්ථා විරළ ය. කෙසේනමුත් සොබෙක්නෙෆරු සහ ඇතැම්විට Iවන ඛෙන්ට්කෝස් සහ නිටොක්‍රිස් යන තැනැත්තියන් පමණක් තහවුරු කළ මූලාශ්‍ර අනුව ඇයට පෙර තනිව රාජ්‍ය පාලනය සිදුකළ බව පැවසේ. මෙහි අවසානයට සඳහන් කළ පාලිකාව පිළිබඳ නොයෙකුත් මතභේද ඇති අතර, එය පිරිමි රජකුගේ නාමයක වැරදි පරිවර්තනයක් විය හැකි යැයි සැලකේ. දහනවවන රාජවංශයේ අවසාන පාරාවෝවරයා වූ ට්වොස්රෙට් රැජින ඇතැම්විට හට්ෂෙප්සුට්ගෙන් පසු ස්වදේශික පාලකයින් අතරින් රාජ්‍යත්වයට පත් එකම තැනැත්තිය විය හැක. ඊජිප්තු ඉතිහාසය තුළ "රාජ්‍යකරන රැජින" (Queen regnant) සඳහා නිශ්චිත වදනක් නොතිබූ අතර, "රජු" යන වදන පුරාතන ඊජිප්තුව තුළ ලිංග භේදයකින් තොරව භාවිත කරන්නට ඇත. ඇගේ සමයේ දී පාලකයා සඳහා පාරාවෝ යන වදන භාවිත විය. හට්ෂෙප්සුට්, රජ යන තනතුර අනන්‍යව භාවිත කළ බව නිශ්චිත නැත. හට්ෂෙප්සුට්ට රාජවංශ හයකට පෙර රාජ්‍ය පාලනය සිදුකළ සොබෙක්නෙෆරු රැජින ද ඊජිප්තුව පාලනය කරන විට එසේ සිදුකොට ඇත. පාරාවෝගේ දියණියව සිටි කාලයේ සිට හට්ෂෙප්සුට් සිය වගකීම් නිසි ලෙස ඉටුකොට ඇත. ඇගේ පියාගේ සමයේ ඇය විසින් බලවත් ධුරයක් වූ දෙවියන්ගේ බිරිඳ යන ධුරය හොබවා ඇත. ඇය ඇගේ සැමියාගේ රැජින ලෙස ශක්තිමත් කාර්යභාරයක් ඉටුකළ අතර, ඇය පාරාවෝ බවට පත් වූ පසු, සි රාජධානියේ පරිපාලනය ද හොඳින් මෙහෙයවන්නට ඇත. ඇගේ මරණය තෙක්ම ඇගේ නායකත්වයට කිසිදු අභියෝගයක් එල්ල නොවූ අතර, ඇගේ හවුල්-පාලකයා අප්‍රධාන තනතුරක් ලෙස ඇය හා මිත්‍රශීලීව ඇගේ බලවත් හමුදාව මෙහෙයවමින් කටයුතු කොට ඇත. මෙම තනතුර ඔහුට ලබා දී තිබුණේ ඔහු විසින් ඔහුගේ නියම ස්ථානය හිමිකරගැනීම වැළැක්වීමටයි.

හට්ෂෙප්සුට් සියලු රාජ්‍යආභරණ ලබාගත් අතර, පාරාවෝ තනතුරෙහි සියලු සංකේත සහිතව ඇයව නිලවශයෙන් නිරූපණය කොට ඇත: ඒ අතර ඛාට් නම් හිස්වැස්ම, එයට ඉහළින් පැළඳි යුරේයස් ආභරණය, සම්ප්‍රදායික ව්‍යාජ රැවුල, සහ ෂෙන්ඩිට් නැමැති දණහිස තෙක් වැටෙන කෙටි සාය වැනි සංකේත ද වේ. ඇගේ බොහෝ ප්‍රතිමාවල ඇයව ස්ත්‍රී වස්ත්‍රවලින් මෙන්ම රාජකීය උත්සව ඇඳුම්වලින් ද නිරූපණය කොට ඇත. සොබෙක්නෙෆරු රැජිනගේ ප්‍රතිමා ද සම්ප්‍රදායික ස්ත්‍රී මෙන්ම පුරුෂ ප්‍රතිමා ලක්ෂණවලින් යුක්තව නිමවා ඇති අතර සමහරවිට එය හට්ෂෙප්සුට්ගේ ප්‍රතිමා සඳහා ද බලපාන්නට ඇත. මෙම සංක්‍රාන්ති යුගය අවසාන වුවද, කෙසේවුවද බොහෝ නිල නිරූපණයන්හි හට්ෂෙප්සුට් සියලු පාරාවෝ රාජභාණ්ඩ සහිතව රාජකීය වස්ත්‍රවලින් නිරූපණය කොට ඇත.

ඇගේ මතකාගාර දේවස්ථානයෙහි පාරාවෝවරයාව මළවුන්ගේ ලෝකය වෙත ප්‍රවාහනය කරන ඔසිරියානු ප්‍රතිමාවල, පාරා‍වෝවරයා ඔසිරිස් දෙවියන් මෙන් නිරූපණය කොට ඇති තැන්හි වස්ත්‍ර සම්ප්‍රදායිකව නිරූපණය කොට ඇත. නමුත් ඇය පාලනය කළ රාජ්‍ය දෙක සංකේතවත් කළ යෂ්ටි ද්විත්වය දෑත්හි දරා දෑත් හරහට තබාගෙන සිටීම නිසා ඇගේ ළැම අපැහැදිළි ය. මේ අවමංගල ප්‍රතිමාවන්හි සාමාන්‍ය සම්ප්‍රදාය සලකා බොහෝ විද්වතුන් මත පලකොට ඇත. මේ ප්‍රතිමාවලින් සංකේතවත් වන දැය වටහා ගැනීමට ආගමික සංකේතනය වටහා ගැනීම අවශ්‍ය විය. මේ පිළිබඳ මුල්කාලීන අර්ථකථනයන් රැසක් පැවති අතර, ඒවා පදනම් වරහිත මතභේදාත්මක ඒවා විය. බොහෝ චාරිත්‍රානුකූල ප්‍රතිමාවල ඇගේ පයෝධර දක්වා නොතිබීමට හේතුව මුල්කාලීන ඊජිප්තුවේදීන් අතර විවාදයට හේතු විය. එසේවූයේ ඔවුනට ආගමික සංකේත භාවිතය සහ චාරිත්‍ර වටහාගැනීම අපහසු වූ නිසායි. පුරාතන ඊජිප්තු කලාව තුළ නිරූපිත බොහෝ ස්ත්‍රීන්ගේ සහ දෙවඟනන්ගේ රූපවල පියයුරු සටහන්කිරීම සිදුවූයේ කලාතුරකින් වීම මෙයට හේතුවන්නට ඇත. පාරාවෝවරයාගේ භෞතික ස්වරූපය, එනම් පාරාවෝවරයා ස්ත්‍රියක් ද, පුරුෂයකු ද යන්න කලාවට බලපෑමක් ඇතිකොට නැත.

කෙසේනමුත් නූතන විද්වතුන්, පාරාවන්ගේ බලයේ සංකේතයන් පිළිබඳ අදහස් පලකොට ඇත. හට්ෂෙප්සුට් "රජුගේ මහා බිරිඳ" හෝ අගබිසව වීමට වඩා රැජිනක් ලෙස ප්‍රකාශ කිරීමට ඇය උත්සාහ දැරූ අයුරු ඉන් නිරූපණය වේ. පාරාවෝවරයාගේ ලිංගය නිල නිරූපණයන් සඳහා බාධාවක් වී නැත. එපමණක් නොව සමාජයේ තත්ත්වය අනුව පිරිමින් පවා අලංකෘත ව්‍යාජ රැවුල සමගින් නිරූපිත අවස්ථා ඇත.

මීට අමතරව, හට්ෂෙප්සුට් රැජිනගේ ඔසිරියානු ප්‍රතිමා—සෙසු පාරාවෝවරුන්ගේ මෙන්—මියගිය පාරාවෝවරයා ඔසිරිස් දෙවියන්ගේ ස්වරූපයෙන් රාජආභරණ සහ දේහය සහිතව නිරූපණය කොට ඇත. හට්ෂෙප්සුට්ගේ සොහොන්ගැබෙන් හමු වූ සෙසු ප්‍රතිමා සියල්ල එම සම්ප්‍රදාය අනුව නිමවා ඇත. ඔසිරිස් වන්දනය අනුව මරණින් පසු අවදිවීමක් පිළිබඳ කියැවේ. කෞතුකාගාරවල ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇති මේ ආරෙන් යුතු හට්ෂෙප්සුට්ගේ ප්‍රතිමා බොහෝ ප්‍රමාණයක් ඇති නිසාත් ඒවායේ පින්තූර පුළුල්ව ප්‍රසිද්ධියට පත්ව ඇති නිසාත්, මේවායේ නිරූපිත ආගමික වැදගත්කම පිළිබඳ අවබෝධය අඩු පුද්ගලයින් මේ පිළිබඳ වරදවා වටහා ගත හැක. හට්ෂෙප්සුට්ගේ මුහුණ හැරෙන්නට සෙසු සෑම අතකින්ම මෙම ඔසිරිස් ප්‍රතිමා සෙසු රජවරුන්ගේ ප්‍රතිමාවන්ට සමානත්වයක් දක්වයි.

හට්ෂෙප්සුට්ගේ බොහෝ නිල ප්‍රතිමාවල ඇයව ශෛලිගත සම්ප්‍රදායයෙන් මිදී, වැඩි වශයෙන් ස්වභාවික අයුරින් එකල විසූ වංශවත් කාන්තාවන්ගේ වස්ත්‍රයෙන් සැරසුණු අයුරින් නිමවා ඇත. මීට අමතරව රාජකීය ආභරණ ලබාගත්ත ද, හට්ෂෙප්සුට් ඇයව රූමත් කාන්තාවක අයුරින් විස්තර කොට ඇත. බොහෝ අවස්ථාවල කාන්තාවන් අතර රූමතිය යනුවෙන් හඳුන්වාගෙන ඇත. ඇය සිය පියාගේ බොහෝ නාමයන් ආරූඪ කරගත්ත ද, ඇය "ශක්තිමත් ගවයා" (සම්පූර්ණ නාමය, ඔහුගේ මවගේ ශක්තිමත් ගවයා), මෙමගින් පාරාවෝවරයා අයිසිස් දෙවඟන, සිහසුන, සහ හාතොර්, (පාරාවෝවරුන්ට උපත දී ආරක්ෂා කළ එළදෙන) කෙරෙහි බැඳුණු අතර—ඔහු ඇගේ සිහසුන මත හිඳින පුත්‍රයා—යන නාමය ඇයට නුසුදුසු එකක් වූ හෙයින්, හට්ෂෙප්සුට් එම දෙවඟන තමන් ලෙස හඳුන්වා ගත් අතර, මෙය කිසිදු පිරිමි පාරාවෝවරයකුට සිදුකළ නොහැකි වූවකි. ඇය තමන්ව පාරාවෝවරුන් සාමාන්‍යයෙන් සිදුකළ පරිදි පිරිමි අමොන්-රා දෙවියන්ට වඩා හාතොර් ලෙස හඳුන්වා ගැනීමට ප්‍රියකළා ය. ශක්තිමත් ගවයාට වඩා, හට්ෂෙප්සුට් ඇගේ රාජ්‍ය සමයේ මුල්කාලයේ සාර්ථක රණකාමියකු ලෙස කටයුතු කොට ඇත. එහිදී ඇය ඊජිප්තු දේවසභාවේ ප්‍රධාන යුධ දේවතාවිය වූ සෙඛ්මෙට් සිංහධේනුව හා සම්බන්ධව දක්වා ඇත.

මේ සියලු සංකේත සහ නාමයන් සමග ආගමික සංකල්ප බැඳී පැවතිණි. හට්ෂෙප්සුට්ගේ සමය වන විට, මේ දේවතාවියන් දෙදෙනාම පාරාවෝවරුනට උපත දී ආරක්ෂා කරන්නට ඇති බව යන සංකල්පය පිළිගැනුණු බව පෙනෙන්නට ඇත. ඔවුන් ඒකාලයේ එකිනෙකා මාරුකොට ඇදහිය හැකි විය. මීට අමතරව හට්ෂෙප්සුට් ඊජිප්තු දේවසභාවේ ආදි මව් දෙවඟනක් වූ මුට් දෙවඟනව ද සිය පෙළපතට සම්බන්ධ කොට ගත්තා ය. මෙමගින් ඇයට ඇගේ පියා, මුත්තණුවන් වැනි මරණින් පසු දේවත්වයට පත් වූ පාරාවෝවරුන් මෙන් තවත් දෙවඟනක් ඇගේ පූර්වජයකු ලෙස සැලකිය හැකි විය.

හට්ෂෙප්සුට්ව, ව්‍යාජ රැවුල වැනි පිරිමි පාරාවෝවරුන් පැළඳි ආභරණ සහිතව නිල නිරූපණයන්හි දක්වා තිබුණත්, ඇය සෙසු පාරාවෝවරුන් මෙන් එවැනි උත්සව ආභරණ පැළඳියේ ද යන්න සැකසහිත ය. මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ ඇති ප්‍රතිමාව වැනි ප්‍රතිමාවල ඇඟට ඇලුණු වස්ත්‍රයක් හැඳ, නිමස් කිරුළ පැළඳ සිටින අයුරින් ඇයව නිරූපණය කොට ඇති අතර, මෙය ඇය රාජමාලිගයේ දී සැරසී සිටි ආකාරය නිරූපණය වේ යැයි සැලකිය හැක.

මෙසේ රජුව නිරූපණය කිරීමේ නිල සම්ප්‍රදාය වූ දැඩි සංකේතාත්මක නිරූපණය එක් පිරිමි පාරාවෝවරයකු පමණක් අත්හළේ ය. ඔහු එම දහඅටවන රාජවංශයේ පාරාවෝ IVවන අමෙන්හොටෙප් (පසුව අක්නේටන්) ය. ඔහුගේ බිරිඳ වූ නෙෆර්ටිටි ද සිය සැමියාගේ මරණින් පසු රාජ්‍ය පාලනය කරන්නට ඇත.

හට්ෂෙප්සුට් පිළිබඳ වඩාත් ප්‍රසිද්ධම ජනප්‍රවාදය ඇයගේ උපත පිළිබඳ පුරාවෘත්තයයි. මේ පුරාවෘත්තයට අනුව, අමුන් දෙවිඳුන් Iවන තුත්මෝස්ගේ වේෂයෙන් ප්‍රසන්න සුවඳක් විහිදුවමින් අහ්මෝස් රැජින වෙත ගොස් ඇත. ඒ අවස්ථාවේ අමුන් ජීවයේ සංකේතයක් වූ අන්ඛ් යන සලකුණ අහ්මෝස්ගේ නාසයේ තැබූ අතර, ඒ අවස්ථාවේ අහ්මෝස්ට හට්ෂෙප්සුට්ව පිළිසිඳ ගැනිණි. මිනිස් දරුවන්ගේ සිරුරු නිර්මාණය කරන ඛ්නුම් දෙවිඳුට අනතුරුව ඇගේ සිරුර නිර්මාණයට උපදෙස් ලැබුණු අතර, කා හෙවත් ජීව බලය ද නිර්මාණය කරන ලදී. ජීවයේ සහ සශ්‍රීකත්වයේ දෙවඟන වූ හෙකෙට් සහ ඛ්නුම් එක්ව අහ්මෝස්ව සිංහධේනු සයනයක් වෙත රැගෙන ගිය අතර ඇය එහිදී හට්ෂෙප්සුට් බිහිකළා ය. මේ කථාවේ සෑම පියවරක්ම කාර්නැක් සහ ඇගේ මතකාගාර දේවස්ථානයේ කැටයම් කොට ඇත.

අමුන්ගේ දිවැස් දෙවොල ප්‍රකාශයට පත්කළේ හට්ෂෙප්සුට් පාරාවෝ බවට පත්වීම අමුන්ගේ කැමැත්ත බවත්, ඔහු ඇගේ තනතුර ශක්තිමත් කරන බවත් ය. අමුන්ගේ සහාය පිළිබඳ පුනර්වාචනය කළ ඇය අමුන් දෙවිඳු පැවසූ බව කියැවෙන මෙම ප්‍රකාශය ඇගේ ස්මාරකවල සටහන් කරවූවා ය:

තමන් සිය පියා විසින් අදහස් කළ අනුප්‍රාප්තිකයා බව පැවසූ හට්ෂෙප්සුට් ඊජිප්තුවේ අනුප්‍රාප්තිකයා බවට පත්වූවා ය. එසේම ඇය විසින් තමන් IIවන තුත්මෝස් සහ IIIවන තුත්මෝසගේ සමයන්හි හවුල්-පාලකයකු හෝ පාරාවෝවරයකු ලෙස කටයුතු කළ බවත් සඳහන් කොට ඇත. අදවන විට සියලු විද්වතුන් පිළිගන්නේ මෙය ඓතිහාසික විවේචනයක් ලෙසයි. එයට හේතුව හට්ෂෙප්සුට්ගේ පියා වූ Iවන තුත්මෝස්ට දාව මුට්නො‍ෆ්‍රෙට් බිසවට උපන් පුත්‍රයා වූ IIවන තුත්මෝස් ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වීමයි. මීට අමතරව, සිය දියණිය වූ හට්ෂෙප්සුට් සිය පුතුට වඩා වැඩිකාලයක් ජීවත් වේ යැයි Iවන තුත්මෝස් අපේක්ෂා නොකරන්නට ඇත. මඳකලෙකින් IIවන තුත්මෝස්, හට්ෂෙප්සුට් සමග විවාහ වූ අතර, පසුව ඇය ඔහුගේ ජ්‍යෙෂ්ඨ රාජකීය බිරිඳ සහ මාලි‍ගයේ බලවත්ම කාන්තාව බවට පත්වූවා ය. IIවන තුත්මෝස්ගේ සමයේ ලියැවුණු ශිලාලේඛනයක ඇති ඇගේ සුළු නාමයන්වලින් මේ බව පැහැදිළි වේ. චරිතාපදාන කර්තෘ එව්ලින් වෙල්ස් ද, හට්ෂෙප්සුට් ඇය සිය පියාගේ අදහස් කළ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස කළ ප්‍රකාශය අනුමත කොට ඇත. කේපල් සහ මාර්කෝ පවසන්නේ IIවන තුත්මෝස් උපදින්නට පෙර ඇගේ පියාගේ අවසාන සමයේ මෙය ප්‍රකාශ වන්නට ඇති බවයි. ඇය පාරාවෝ බවට පත් වූ විට, හට්ෂෙප්සුට් තමා සිය පියාගේ අනුප්‍රාප්තිකයා බවට වූ ප්‍රකාශය ඇගේ මතකාගාර දේවස්ථාන බිත්තියේ කැටයම් කොට ඇත:

මරණය, භූමදානය සහ මමීකරණය

හට්ෂෙප්සුට් මියගියේ ඇගේ මැදිවියට ළඟාවෙමින් සිටි අවධියක ඇගේ විසිදෙවන රාජ්‍ය වර්ෂයේ දී ය. මෙම හට්ෂෙප්සුට් මියගිය නිශ්චිත දිනය—එසේ නැතහොත් IIIවන තුත්මෝස් ඊජිප්තුවේ ඊළඟ පාරාවෝ බවට පත් වූ දිනය— ඇගේ සමයේ වර්ෂය 22, II පෙරෙට් දිනය 10 ලෙස ආර්මන්ට්හි සිටුවා ඇති ශිලාස්තම්භයක සඳහන් වේ. නැතහොත් එය ක්‍රි.පූ. 1458 ජනවාරි 16 ලෙස දැක් වේ. මෙම තොරතුර සමගින් මැනෙතෝහි රජවරුන්ගේ ලැයිස්තවේ මූලික නිරවද්‍යතාවය තහවුරු වේ. එහි සඳහන් වන පරිදි හට්ෂෙප්සුට්ගේ බලයට පත් වූ දිනය I ෂෙමු දිනය 4 (ඒ අනුව හට්ෂෙප්සුට් රජු ලෙස සිය 22වන වර්ෂයට මාස නවයක් ගතකොට මියගොස් ඇත. මැනෙතෝ සිය සංග්‍රහයෙහි ලියා ඇත්තේ ඇගේ රාජ්‍ය කාලය වසර 21ක් සහ මාස නවයක් බව ය) ඇගේ මරණය හා සමකාලීන වෙනත් මූලාශ්‍ර හමු නොවේ. ඇතැම් ඉතිහාසඥයින් ඇයව IIIවන තුත්මෝස්ගේ අණ අනුව මරා දැමුණු බවට ඇති මතයක් සඳහන් කොට ඇත. ඇගේ මමියේ මෑතකාලීන හඳුනාගැනීම (පහත බලන්න) නිවැරදි නම්, වෛද්‍යවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි අනුව ඇය දියවැඩියාවෙන් පීඩාවිඳ ඇති අතර, ඇය මියගොස් ඇත්තේ පනස්වැනි වියේදී ඇගේ මුළු සිරුර පුරාම දිවුණු අස්ථි පිළිකාවක් හේතුවෙනි. ඒ අනුව ඇයට පර්වදාහය (ආර්ත්රයිට්ස්) සහ දන්ත රෝග පැවතී ඇති බව යෝජනා වී ඇත.

හට්ෂෙප්සුට් සොහොන්ගැබක් ඉදිකිරීම ආරම්භ කළේ ඇය IIවන තුත්මෝස්ගේ මහා රාජකීය බිරිඳව සිටි කාලයේයි. මෙහි විශාලත්වය පාරාවෝවරයකුට නොගැ‍ළපෙන නිසා, ඇය සිහසුනට පත් වූ පසු තවත් සොහොන්ගැබක් නිර්මාණය කෙරිණි. ඒ අනුව KV20 සොහොන්ගැබ මුලින් නිර්මාණය කෙරුණේ ඇගේ පියා වූ Iවන තුත්මෝස් සඳහායි. මෙය රජුන්ගේ නිම්නයේ පළමු රාජකීය සොහොන්ගැබ විය හැකි අතර, ඇය නව භූමදාන කුටීරයක් සමග එය පුළුල්කළා ය. එසේම හට්ෂෙප්සුට් ඇගේ පියා වෙනුවෙන් යළි භූමදානයක් සංවිධානය කළ අතර, KV20 සොහොන්ගැබ ඇය සහ Iවන තුත්මෝස් යන දෙදෙනාගේම භූමදානය සඳහා උචිත පරිදි සකස් කළා ය. එවිට ඇය මියගිය විට (ඇගේ විසිදෙවන වර්ෂයට පසුව නොවේ), ඇයට සිය පියා සමග මෙම සොහෙනේ භූමදානය විය හැකි විය. කෙසේනමුත් IIIවන තුත්මෝස්ගේ සමයේ Iවන තුත්මෝස් සඳහා නව සොහොනක් (KV38) සහ භූමදාන අංග සපයන ලදී. අනතුරුව ඔහුගේ දේහය නියම සොහොන්ගැබෙන් ඉවත්කොට වෙනත් ස්ථානයක තැන්පත් කරන ලදී. එම කාලයේම හට්ෂෙප්සුට්ගේ මමිය ද, සොහොන්ගැබෙන් ඉවත් කොට එය ඇගේ කිරි මව වූ සිට්රේ-රේගේ සොහොන්ගැබ වූ KV60 තුළට ඇතුළු කරන ලදී. IIIවන තුත්මෝස්ගේ දෙවන බිසවකගේ පුත්‍රයකු වූ IIවන අමෙන්හොටෙප් විසින් සිය අනිශ්චිත රාජ්‍යත්වය තහවුරු කරගැනීම පිණිස මෙසේ සිදු කරන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. 1903දී හොවාඩ් කාටර් විසින් KV20 සොහොන්ගැබ පිරිසිදු කිරීමේ දී හමු වූ දෑ වලට අමතරව, හට්ෂෙප්සුට්ට අයත් වෙනත් අවමංගල දැවභාණ්ඩ සොයා ගෙන ඇත. මේ අතර සිංහධේනු "සිංහාසනය" (මෙය වියලක් බඳු ය), සෙනෙට් ක්‍රීඩා පුවරුවක් සමග සිංහධේනු-හිසැති කැටයම් කළ රතු සූර්යකාන්ත පාෂාණයෙන් නිම වූ ඇගේ පාරාවෝ නාමය දරන ක්‍රීඩා භණ්ඩ, මුද්‍රාව සහිත මුදුවක්, ඇගේ නාමය දරන කුඩා ෂැබ්ටි ප්‍රතිමාවක කොටසක් ද වේ. DB320හි රාජකීය මමී කුටියෙන් හට්ෂෙප්සුට් නාමය කොට ඇති ඇත්දත් කැනපි මංජුසාවක් හමු වූ අතර, එය තුළ මමීකරණය කළ අක්මාවක් හෝ ප්ලීහාවක් සහ චාර්වක දතක් හමු විය. විසි එක්වන රාජවංශයේ ද ඇගේ නාමයම සහිත රාජකීය ආර්යාවක් ජීවත් වී ඇතත්, එය හට්ෂෙප්සුට්හට අයත් වූවකැයි සිතිය හැකි විය.

1903දී, හොවාඩ් කාටර් විසින් රජුන්ගේ නිම්නයෙන් සොහොන්ගැබක් (KV60) සොයාගත් අතර, එය කාන්තා මමී දෙකකින් යුක්ත විය. ඉන් එකක් හට්ෂෙප්සුට්ගේ කිරි මව ලෙස හඳුනාගැනුණු අතර, අනෙක හඳුනාගත නොහැකි විය. 2007 වසන්ත ඍතුවේදී, හඳුනා නොගැනුණු දේහය ආචාර්ය. සාහි හවාස් විසින් සොහොන්ගැබෙන් ඉවත් කොට පරීක්ෂණ සඳහා කයිරෝවේ ඊජිප්තු කෞතුකාගාරය වෙත ගෙන එන ලදී. මෙම මමියේ දතක් නොමැති වූ අතර, හනුවේ ඇති හිදැස DB320 සොහොන්ගැබෙන් හමු වූ කැනපි බඳුනේ වූ හට්ෂෙප්සුට්ගේ දතට හොඳින් ගැලපිණි. අනතුරුව ඇගේ මරණය පාරාවෝ සතුව පැවති පිළිකාකාරක චර්ම ආලේපන දියරයක් නිසා ඇති වූ අස්ථි පිළිකාවක් හේතුවෙන් ඇති වූ බවට මත පල විය. බොන් විශ්වවිද්‍යාලයේ ඖෂධ ආයතනයේ හෙල්මට් වීඩ්න්ෆෙල්ඩ් අනුව "මේ කල්පිතය පිළිබඳ පවසන අය බොහෝ ඇත". "රැජිනට නිදන්ගත චර්ම රෝගයක් පැවති බව ඔබ සිතන්නේ නම්, ආලේපන මගින් ඇය කෙටිකාලීන සහනයක් ලබා ගත්ත ද ඇය ඉන් වසර ගණනාවක් පුරාවට විශාල අවදානමකට මුහුණපාන්නට ඇත."<ref>ජෙනී කොහෙන්, "ඩිඩ් ස්කින් ක්‍රීම් කිල් ඊජිප්ට්'ස් ක්වීන් හට්ෂෙප්සුට්?", 'හිස්ට්‍රි, අගෝස්තු 19, 2011.</ref>

පිළිගැනීම වෙනස්කිරීම
IIIවන තුත්මෝස්ගේ අවසාන සමය සහ ඔහුගේ පුත්‍රයාගේ රාජ්‍ය සමය අතර කාලයේ හට්ෂෙප්සුට් නාමය ඇතැම් ඓතිහාසික සහ පා‍රාවෝ වාර්තාවලින් මකාදැමීමට උත්සාහ ගෙන ඇති බව පෙනී යයි. මෙම අතුගා දැමීම බොහෝ වාච්‍යාර්ථ ක්‍රමවලින් සිදුවන්නට ඇත. ඇගේ කාර්ටුෂ් කලංකරණයන් සහ රූප ඇතැම් ගල් බිත්තිවලින් ඉවත් කෙරිණි. ඒවායේ හට්ෂෙප්සුට්-හඩැති හිස්තැන් දැකිය හැක.

ඩේර් එල්-බහ්රි දේවස්ථානයේ තිබූ හට්ෂෙප්සුට් ප්‍රතිමා විශාල සංඛ්‍යාවක් විනාශ කොට පෙනුම වෙනස්කොට වළදමා ඇත. කාර්නැක්හි ඇගේ ඔබලිස්කයන් ඉවත් කිරීමට උත්සාහ දරා ඇති බව පෙනී යයි. IIIවන තුත්මෝස්ට ආසන්න සමයක මෙම හට්ෂෙප්සුට් ඉතිහාසය නැවත ලියවා ඇති බව පැහැදිළි ය. නමුත් එසේ කිරීමට හේතුව පැහැදිළි නැත. ඇතැම්විට මෙය පාරාවෝ හා පාලකයින් අතර පැවති තමන් උසස් කොට සැලකීමේ සම්ප්‍රදාය නිසා හෝ IIIවන තුත්මෝස්ගේ භූමදානය සඳහා මුදල් ඉතිරි කරගැනීමට නව ස්මාරක ඉදි නොකොට ඇගේ ප්‍රධාන ඉදිකිරීම් ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට අදහස් කිරීම මෙයට හේතු වූවා විය හැක.

IIIවන තුත්මෝස්ගේ පුත්‍රයා වූ IIවන අමෙන්හොටෙප් සිය පියාග් අවසාන රාජ්‍ය සමයේ හවුල්-පාලනයක් ගෙනගොස් ඇති අතර, වඩා වියපත් පාරාවෝවරයාගේ අවසන් කාලයේ ඔහු විසින් මෙම විනාශයන් කරන්නට ඇතැයි සැක කෙරේ. ඔහු එයට පෙළඹෙන්නට ඇත්තේ රාජකීය පෙළපත තුළ ඔහුගේ තත්ත්වය එතරම් උසස් නොවූ නිසා, එය තමන් පාරාවෝ වීමට බාධාවක් ලෙස සිතූ නිසා විය හැක. ඔහු විසින් හට්ෂෙප්සුට්ගේ බොහෝ ඉදිකිරීම සිය කාලය තුළ දී පැහැරගත් බව වාර්තා වේ. ඔහුගේ සමයේ රාජකීය පෙළපත බිඳදැමීමට ඇතැමුන් තැත් දරා ඇති අතර, ඔහුගේ බිසෝවරුන්ගේ නම් සඳහන් නොකිරීම, රාජකීය කාන්තාවන්ගේ නිල තනතුරු සඳහන් නොකිරීම ආදිය එයට නිදසුන් වේ.

වසර ගණනාවක්ම IIIවන තුත්මෝස් පාරාවෝ බවට පත් වූ පසු සිය කෝපය පලකිරීමක් ලෙස, රෝම ඩැම්නේෂියෝ මෙමොරියේ ප්‍රතිපත්තිය මෙන් එම මකාදැමීම් සිදුකරන්නට ඇති බව මුල්කාලීන නූතන ඊජිප්තුවේදීහු විශ්වාස කළහ. මේ මතය නිසා තුත්මෝස් අවුරුදු ගණනාවක් පුරාම සහ-පාලකයකු (co-regent) වී සිටීමට අකමැති ව සිට ඇති බවට අදහස් පල විය. නමුත් මෙම තක්සේරුව ඉතා සරල එකකි. නමුත් ඊජිප්තුවේ විශිෂ්ඨතම සෙන්පතියකු පමණක් නොව, මලල ක්‍රීඩකයකු, කතුවරයකු, ඉතිහාසඥයකු, උද්භිදවිද්‍යාඥයකු මෙන්ම ගෘහනිර්මාණ ශිල්පියකු ලෙස ද සැලකෙන තුත්මෝස් සිය සුළු මව සහ නැන්දණියගෙන් පලිගැනීමට පෙර ඇය යටතේ වසර විස්සක්ම කල්ගත කොට තිබීම අසම්භාව්‍ය මතයකි. ප්‍රකට ඊජිප්තුවේදියකු වන ඩොනල්ඩ් රෙඩ්ෆෝර්ඩ් අනුව:

මෙම මකාදැමීම් කඩින්කඩ සිදු වී ඇති අතර, එය නොසැලකිලිමත් අයුරින් සිදු කොට ඇත. එසේම මෙහිදී ඉවත් කොට ඇත්තේ වඩාත් පහසුවෙන්ම ළඟාවිය හැකි සහ දර්ශනය වන හට්ෂෙප්සුට් රූපයි. එය බොහෝ දුරට සම්පූර්ණ වන්නට ඇතැයි සිතිය හැක්කේ අද අප සතුව ඇත්තේ හට්ෂෙප්සුට්ගේ රුව සහිත නිර්මාණ ස්වල්පයක් නිසායි. මෙම වෙනස්කම් අවසාන කිරීමෙන් පසු IIIවන තුත්මෝස් ඇතැම්විට මියයන්නට ඇත. නමුත් ඇගේ නම සම්පූර්ණයෙන් ඉතිහාසයෙන් මකාදැමීමට හැකි වී නොමැත. කෙසේනමුත්, තුත්මෝස් හට්ෂෙප්සුට්ට ඇගේ සමයේ දී වෛර කළ බවට හෝ අප්‍රසාදය පලකළ බවට කිසිදු සාධකයක් හමු වී නැත. මෙය සත්‍ය නම් ඇගේ හමුදාවේ ප්‍රධානියා ලෙස හට්ෂෙප්සුට් විසින් ලබා දුන් තනතුරේ සිට (ඇය සිය සහ-පාලකයාගේ හිතෛෂීභාවය පිළිබඳ සැක නොකරන්නට ඇත), පහසුවෙන්ම කුමන්ත්‍රණයක් මෙහෙයවීමේ හැකියාව ඔහුට තිබිණි. නමුත් ඔහු ඇගේ සමයේ ඇයගේ ආධිපත්‍යයට කිසිදු අභියෝගයක් එල්ල කොට නැත. ඇයගේ මරණින් වසර විස්සක් වන තුරුත් ඇගේ ඉදිකිරීම් සහ රූ සියලු පොදු ගොඩනැගිලිවල පැවතී ඇත.

ටිල්ඩෙස්ලි කල්පිතය
ජොයිස් ටිල්ඩෙස්ලි වැනි රචකයින් උපකල්පනය කොට ඇත්තේ IIIවන තුත්මෝස් සිය දිවියේ අවසාන කාලයේ හට්ෂෙප්සුට්, රාජ්‍යාධිකාරිනියක් (regent) ලෙස ඇයට සුදුසු ස්ථානය දක්වා පහත හෙළන්නට උත්සාහ කරන්නට ඇති බවයි. මෙකල ආහොටෙප් රැජින වැනි ඊජිප්තු මාලිගයේ බලවත් කාන්තාවන්ට රජ තනතුරට වඩා රාජ්‍යාධිකාරිනිය යන සම්ප්‍රදායික තනතුර භාවිතා කෙරිණි. ටිල්ඩෙස්ලි ඇගේ මතය පිළිබඳ අදහස් දක්වමින් පවසා ඇත්තේ, හට්ෂෙප්සුට්ගේ ස්මාරකවල බොහෝමයක් ඇය පාරාවෝ ලෙස නිරූපිත කැටයම් ඉවත් කොට ඇති බවත්, එමගින් ඇගේ තත්ත්වය පහතට ඇද දමා ඇගේ සම-උපරාජයා වූ IIIවන තුත්මෝස්ට ඔහුගේ නැන්දණියගේ මැදිහත්වීම නොසලකා, IIවන තුත්මෝස්ගෙන් පසු IIIවන තුත්මෝස් ඍජුවම රාජ්‍යත්වයට පත්වූ අයුරින් නිරූපණය කළ හැකි වූ බවත් ය.

ඇගේ ඉදිකිරීම්වල බොහෝ මහජන උත්සව පැවැත්වෙන ස්ථානවල (එතරම් ඇස නොගැටෙන ස්ථාන හැර) හිතාමතා සිදු කර ඇති ඇගේ රුව මකා දැමීම් මගින් හට්ෂෙප්සුට්ගේ සේවාවන් පිළිබඳ අදහස් අපැහැදිළි කොට ඇත. මීට අමතරව IIIවන තුත්මෝස්ගේ සෙසු රාජ්‍ය කාලයේ හට්ෂෙප්සුට්ට සේවය කළ ප්‍රධාන නිලධාරීන් මියයන්නට ඇත. ඒ හේතුවෙන් මෙම සංස්කෘතික මූලෝත්පාඨනයට එල්ල වූ ආගමික සහ වංශවතුන්ගේ විරෝධය අඩුවන්නට ඇත. හට්ෂෙප්සුට්ගේ ඉහළම නිලධාරියා සහ සමීපතම ආධාරකරු වූ සෙනෙන්මුට් හට්ෂෙප්සුට්ගේ 16 සහ 20වන රාජ්‍ය වර්ෂ අතර කාලයේ හදිසියේම විශ්‍රාම යන්නට හෝ මියයන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. එසේම ඔහුගේ දේහය ඔහු විසින් දැඩි සැලකිල්ලෙන් යුතුව නිම වූ සොහොනැගැබට ඇතුළු කොට ද නැත. ටිල්ඩෙස්ලි අනුව, සෙනෙන්මුට්ගේ හදිසි අතුරුදන්වීම පිළිබඳ අභිරහස "දශක ගණනක් පුරාවට ඊජිප්තුවේදීනට ගැටලු සහගත වී ඇති අතර" මේ පිළිබඳ ඝන පුරාවිද්‍යාත්මක මූලාශ්‍ර හෝ ලේඛනමය සාක්ෂි නොමැති වීම හේතුවෙන් "සෙනෙන්මුට්-විද්වතුන්ගේ නොයෙකුත් අදහස් වල්මත් වී" නොයෙකුත් අදහස් ඉදිරිපත් වී ඇත. "ඒ අතරින් සමහරක් විශ්වාස කරන්නේ ප්‍රබන්ධ මිනීමැරුමක්/අභිරහස් සැලැස්මක්" පිළිබඳවයි. එවැනි පසුබිමක IIIවන තුත්මෝස් විසින් පත්කළ නව මාලිග නිලධාරීන්ට සිය පවුල්වල අභිවෘද්ධිය සඳහා සිය ස්වාමියාගේ කාර්යයන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ ආශාවක් තිබෙන්නට ද ඇත.

මෙය සිදුකළේ IIIවන තුත්මෝස් (ඔහුගේ සහ-උපරාජ පුත්‍රයා නොව) බව සලකා, ටිල්ඩෙස්ලි තුත්මෝස් පිළිබඳ කල්පිතයක් ඉදිරිපත් කරන්නේ ඔහුගේ මකාදැමීම් සහ හට්ෂෙප්සුට්ගේ ස්මාරක විනාශ කිරීම් නොසැලකිලිමත් නමුත්, අනාගත පරම්පරා විසින් "සම්ප්‍රදායික මාට්වරයකුගේ සම-උපරාජ තනතුරට එරෙහිව නැගී ආ අසාමාන්‍ය ශ්‍රේෂ්ඨ කාන්තා රජකු" පිළිබඳ දැනගැනීම වැළැක්වීමේ චේතනාවෙන් සිදුකරන ලද බවයි. නැතහොත් "රාජ්‍ය පාලනයට ඔහුට ඇති අයිතිය පිළිබඳ අනාග ජනයාට ප්‍රබල සැකයක් සහ ඇතිවිය හැකි විය. මෙයට හට්ෂෙප්සුට් කළ එකම වරද කාන්තාවක් වීමයි." ටිල්ඩෙස්ලි අනුමාන කරන්නේ IIIවන තුත්මෝස් විසින් විශ්වාස කරන්නට ඇත්තේ එවැනි අති සාර්ථක රැජිනියක් පුරාතන ඊජිප්තුව පාලනය කිරීම තුළින්, සම්ප්‍රදායික පුරුෂ රජු මෙන්ම කාන්තාව ද ඊජිප්තුව පාලනයට සුදුසු බව පිළිඹිබු වූ නිසා, "ශක්තිමත් රාජ්‍ය පාලිකාවන්ට විභවයක් සහිත අනාගත පරම්පරා" තුළ "බිරිඳක, සොහොයුරියක සහ රජකුගේ මව ලෙස කාන්තාවකට සම්ප්‍රදායිකව හිමි වූ ස්ථානය" වෙනුවට කිරුළට සුදුසු බවට මතයක් ගොඩනැගිය හැකි බවයි. IIIවන තුත්මෝස් දක්වා ආසන්න ඉතිහාසය තුළ, ඊජිප්තුවේ මධ්‍ය රාජධානියේ තවත් රැජිනියක වූ සොබෙක්නෙෆරු ද රාජ්‍ය පාලනය කොට ඇත. එම රැජිනිය වසර හතරක් වැනි කෙටි කාලයක් රාජ්‍යය පාලනය කළ ද, ඇය පාලනය කළේ "බිඳවැටෙමින් තිබූ [12වන රාජවංශය] රාජවංශයේ අවසානම කාලයේ බැවින්, සහ ඇගේ සමයේ ආරම්භයේ මුල්ම කාලයේ ඇයට එරෙහිව විරෝධතා පැනනගින්නට ඇත. ඒ නිසා සම්ප්‍රදායික ඊජිප්තුවරුන් ඇයව සැලකූයේ දේශප්‍රේමී 'රණකාමී රැජිනක' වුවත්" ඊජිප්තුවේ වාසනාව නැවත ගෙනඒමට අපොහොසත් වූවකු ලෙසයි. නමුත් හට්ෂෙප්සුට් රැජිනගේ කීර්තිමත් රාජ්‍ය සමය එයට වඩා බෙමෙවින් වෙනස් ය. පුරුෂයින් මෙන්ම ස්ත්‍රීන් ද භූමිද්විත්වය පාලනයට සුදුසු බව තහවුරු කළ ඇය, සෞභාග්‍යමත් ඊජිප්තුවක දශක දෙකක් පාලනය ගෙනගියා ය. ටිල්ඩෙස්ලි යෝජනා කළ පරිදි, IIIවන තුත්මෝස්ට කාන්තාවන් සිහසුනට පත්වීම වැළැක්වීමට අවශ්‍ය වූයේ නම් එය සාර්ථක වී නැත. එයට හේතුව පසුකලෙක ට්වොස්රෙට් සහ අක්නේටන් රජුගේ අනුප්‍රාප්තික හෝ සහ-උපරාජ රාජ්‍ය පාලිකාව වූ නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් (විශ්වාස කෙරෙන) වැන්නියන් ද නව රජාධානිය තුළ කෙටිකාලීනව පාරාවෝ ලෙස රාජ්‍යත්වයට පත්ව ඇත.

රූපාක්ෂර ඉඟි
හට්ෂෙප්සුට්ගේ නාමය මකාදැමීම—එය සිදුකිරීමට හේතුව කුමක් වුවද—ඇයව ඊජිප්තුවේ බොහෝ පුරාවිද්‍යාත්මක සහ ලිඛිත මූලාශ්‍රවලින් අතුරුදන් කිරීමට සමත් විය. දහනවවන ඊජිප්තුවේදීන් විසින් ඩේර් එල්-බහ්රි දෙවොලේ බිත්තිවල ඇති ලේඛන (මෙය පිරිමි ලෙස පෙනෙන රජුන් දෙදෙනකුගේ රුව සහිතව දක්වා තිබිණි) අර්ථකථනය ඇරඹුවද, ඒවායේ පරිවර්තනයන් අවබෝධ කරගැනීම අපහසු විය. ප්‍රංශ ජාතික රූපාක්ෂර පරිවර්තකයකු වූ ජීන්-ෆ්‍රංෂුවා චැම්පොලියන් පවා මෙම රූප සහ අක්ෂර අතර පවතින නොගැළපීම පිළිබඳ පුදුමයට පත් විය:

පුරාවිද්‍යාත්මක අනාවරණ
2006දී කාර්නැක්වලින් හමු වූ හට්ෂෙප්සුට් සහ IIIවන තුත්මෝස් යන දෙදෙනාගේම නම් සඳහන් රත්රන් කාර්ටුෂ් මුදු නවයක් ඇතුළු පුරාවස්තු, IIIවන තුත්මෝස් සහ ඔහුගේ පුත් IIවන අමෙන්හොටෙප් හට්ෂෙප්සුට් ඓතිහාසික වාර්තාවලින් අතුගා දැමීමට ගත් උත්සාහයත්, පාරාවෝවරිය ලෙස ඇගේ කාර්යභාරය පිළිබඳවත් තොරතුරු අනාවරණය කරගැනීමට උපකාරී වනු ඇතැයි සැලකේ.

"හට්ෂෙප්සුට් ගැටලුව"
19වන සියවසේ අගභාගයේ සහ මුල්කාලීන 20වන සියවසේ ඊජිප්තුවේදය තුළ වාදවිවාදවලට ලක් වූ ප්‍රධාන විෂයයකි, "හට්ෂෙප්සුට් ගැටලුව". මෙය ඇතිවූයේ මුල්කාලීන 18වන රාජවංශයේ පාරාවෝවරුන්ගේ බලයට පත් වූ අනුපිළිවෙල පදනම් කරගනිමිනි. මේ අනුව හට්ෂෙප්සුට් රැජින, Iවන, IIවන, සහ IIIවන තුත්මෝස් රජවරුන්ගේ පාලනය පැවති කාලානුක්‍රමය පිළිබඳ උභතෝකෝටික ප්‍රශ්නයක් ඇති විය. ඒ කාලයේ මෙම ගැටලුව නිසා ඇති වූ වාදවිවාද ඊජිප්තුවේදී ආයතන අතර ආරවුල් සඳහා ද හේතු විය. මෙම තුත්මෝසීය පවුල පිළිබඳ ගැටලුව 20වන සියවසේ මුල්භාගයේ ද පැවතිණි. මෙහි බලපෑම මෑතකාලීන කෘති තුළ ද දැකිය හැක. කෙසේනමුත්, ඇගේ රාජ්‍ය සමය පිළිබඳ බොහෝ තොරතුරු හෙළිවීමත් සමග කාලානුක්‍රමය අතින් 20වන සියවස අගභාගය වන විට හට්ෂෙප්සුට් ගැටලුව බොහෝ දුරට විසඳිණි.

තක්සේරුව

බ්‍රැඩ්ලි අනුව, පසුගිය වසර 100 පුරාවටම හට්ෂෙප්සුට් පිළිබඳ නොයෙකුත් අර්ථකථන පැවතිණි. ඒවා බොහෝ විට ඊජිප්තුවේදීන්ගේ ඇගේ ලිංගය, බල අරගල ආදිය මත පදනම්ව ඇති වූ ඒවා ය. 20වන සියව‍ස ආරම්භයේ වික්ටෝරියා රැජින වැනි වඩාත් සාර්ථක පාලකයින් පදනම් කර ගනිමින් නැවිල් සහ බජ් වැනි ඉතිහාසඥයින් හට්ෂෙප්සුට් පිළිබඳ සුබවාදී ආකල්ප දැරූහ. 1938 වන විට, ඩ්‍රියෝටන් සහ වැන්ඩියර් ඇය ස්ත්‍රී වර්ගයාගේ සාමාජිකාවක් ලෙස පිරිමි රජවරුන් මෙන් ආක්‍රමණ ප්‍රතිපත්තිය පවත්වාගැනීමට නොහැකි වූයේ යැයි පවසමින් ඇයව විවේචනය කරන්නට වූහ. ඉන්පසු, හට්ෂෙප්සුට් පිළිබඳ දැක්ම වෙනස් විය. 1950 සිට 1970 දක්වා දශකයන්හි ජේ. ඒ. විල්සන්, ජී. ස්ටයිඩෝර්ෆ් සහ කේ. සීලි, ඩබ්. සී. හේයස් සහ ඒ. එච් ගාඩිනර් වැනි කතුවරු ඇය අස්වාභාවික, කූට කාන්තාවක ලෙසත්, ආක්‍රමණ සඳහා අසමර්ථ්‍ය වූ බල ලෝභී සහ IIIවන තුත්මෝස්ගේ අපේක්ෂාවන් දුරස් කළ ස්ත්‍රියක ලෙසත් දකින්නට වූහ. නමුත් බ්‍රැඩ්ලි මෙන්ම ජේ. ටිල්ඩ්ස්ලි, ජී. රොබින්ස්, ඩී. රෙඩ්ෆෝර්ඩ්, සී. එෆ්. නිම්ස් සහ පී. එෆ්. ඩෝර්මන් වැනි නූතන ඉතිහාසඥයෝ මෙම අන්තගාමී ප්‍රකාශ හෙළා දකිමින් ඇයව අගය කළහ.

නූතන ඉතිහාසඥයින්, ඇය විසින් ආරම්භ කළ ව්‍යාපෘති, බොහෝවිට ඇය පෞද්ගලිකව මෙහෙයවූ ව්‍යාපෘති මෙන්ම වෙළඳ කටයුතු සහ යුධ කටයුතු සඳහා ඇය සතුව තිබූ මහා නාවික හමුදාව පිළිබඳ අනාවරණය කරගැනීමෙන් පසු ඇය යුද්ධයට බිය නොවූ බව හෙළි විය. බොහෝ අවස්ථාවලදී හට්ෂෙප්සුට් විද්වත් විසඳුම් සලකා ඇති බව පෙනී යයි. ඇය වෙළඳාම, රාජ්‍යෝපාය සහ සංස්කෘතිය තුළ ඇය ඇගේ සලකුණ පිහිටුවූ අතර, එරික් එච්. ක්ලයින් අනුව ඇය යුද්ධයට වඩා රාජ්‍යෝපාය මෙහෙයවමින් දහඅටවන රාජවංශයේ අන්තර්ජාතික සබඳතා අරඹමින් ජාත්‍යන්තර ගෞරවය දිනාගත්තා ය. ඩෙල් ටෙස්ටාගේ අදහස වන්නේ ඇය දක්ෂ තැනැත්තියක් වූ බවත්, ඇය අවංක මිනිසුන් බලවත් තනතුරුවලට පත් කළ බවත්, ඇය පක්ෂපාතීත්වය පදනම් කරගත් පෞරුෂ වන්දනාවක් ඇරඹූ බවත් ය. සම්ප්‍රදායික අගයයන් වැඩිදියුණු කළ ඇය කෘෂිකාර්මික සහ ආර්ථික සමෘද්ධිය ඇතිකළ බැවින් ඇයට එරෙහිව කිසිදු තැනැත්තකු නැගී සිටියේ නැත. සෙනෙන්මුට්ගේ සිද්ධිය හැරෙන්නට ඇගේ අධිකාරයට අභියෝග කිරීමට කිසිවකු ඇය සමීපයට පැමිණියේ නැත. ඩෙල් ටෙස්ටා අනුව, විදේශ ආධිපත්‍ය යුගයකට පසුව එළැඹි හට්ෂෙප්සුට්ගේ රාජ්‍ය සමයේ ස්ථායිතාව, ඊජිප්තුවේ වසර 300ක් පමණ පැවති දෙවන ස්වර්ණමය යුගයකට හේතු විය.

පෙර නොවූ විරූ අයුරින් කාන්තාවක් රාජ්‍ය පාලනය කිරීම ඊජිප්තුවට අලුත්ම අත්දැකීමක් විය. උපරාජයකු (regent) ලෙස සැලකූ විට හට්ෂෙප්සුට්ට පෙර සිටි, පළමු රාජවංශයේ මර්නීත් නැමැත්තිය පාරාවෝවරයකුගේ සියලු ගෞරව සහිතව භූමදාන කොට ඇති බැවින් ඇය ඇතැම්විට රාජ්‍ය පාලනය කරන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. තෙවන රාජවංශයේ සිටි නිමාට්හප් නැමැත්තිය ඛාසෙඛෙම්විගේ වැන්දඹු බිසව වූ අතර ඇය නිශ්චිතවම ඇගේ පුත්‍රයා වූ ජෝසර් වෙනුවෙන් රාජ්‍යාධිකාරියකු (උපරාජයකු) ලෙස කටයුතු කළ අතර, ඇතැම්විට ඇය පාරාවෝවරියක ලෙස ද කටයුතු කරන්නට ඇත. හයවන රාජවංශයේ නිටෝක්‍රිස් එම රාජවංශයේ අවසාන පාලකයා වන්නට ඇත. ඇගේ නාමය හෙරඩෝටස්ගේ ඉතිහාස වාර්තා සහ මැනෙතෝගේ ලේඛනවල සඳහන් නමුත් ඇගේ ඓතිහාසිකත්වය නිශ්චිත නැත. හට්ෂෙප්සුට්ට සියවස් තුනකට පෙර සිටි දොළොස්වන රාජවංශයේ සොබෙක්නෙෆරු රැජින නිලවශයෙන් "ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ" පාලකයා බවට පත් විය. රණකාමී රැජිනක් ලෙස ප්‍රකට Iවන ආහොටෙප් ඇගේ පුත්‍රයින් දෙදෙනා වූ කාමෝස් සහ Iවන අහ්මෝස් අතර රාජ්‍යාධිකාරිණියක ලෙස කටයුතු කොට ඇත්තේ දාහත්වන රාජවංශයේ අවසාන කාලයේ සහ හට්ෂෙප්සුට් අයත් දහඅටවන රාජවංශයේ ආරම්භක සමයේ යැයි සැලකේ. හට්ෂෙප්සුට් රැජිනට පෙර සිටි රජකු වූ Iවන අමෙන්හොටෙප් ද බලයට පත්ව ඇත්තේ කුඩා දරුවකුගේ කාලයේ බැවින් ඔහුගේ මව වූ අහ්මෝස්-නෙෆටාරි රැජින ද ඔහු වෙනුවෙන් උපරාජයකු ලෙස කටයුතු කරන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. පාරාවෝවරුන් ලෙස රාජ්‍ය පාලනය කළ සෙසු කාන්තාවන් අතර අක්නේටන්ගේ සම-රාජ්‍යාධිකාරිණිය/අනුප්‍රපාප්තිකාව වූ නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් (සාමාන්‍යයෙන් ඇය නෙෆර්ටිටි හෝ මෙරිටාටෙන් යැයි විශ්වාස කෙරේ) සහ ට්වෝස්රේ යන අය ද වෙති. පසුකලෙක ස්වදේශික නොවූ ඊජිප්තු රාජවංශ අතුරින් පාරාවෝ බවට පත් සුප්‍රකට කාන්තාවක් ලෙස VIIවන ක්ලියෝපැට්රා රැජින හැඳින්විය හැකි ය.

සෙසු පාරාවෝවරියන් හා සසඳන විට හට්ෂෙප්සුට්ගේ සමය වඩාත් සමෘද්ධිමත්ම සහ දීර්ඝතම රාජ්‍ය සමය ලෙස සැලකෙයි. ඇය වසර 20ක් පමණ රාජ්‍ය පාලනය කළා ය. ඇය මුල්කාලයේ යුධ කටයුතු කෙරෙහි ප්‍රවීණතාවක් දැක් වූ නමුත්, සාමාන්‍යයෙන් ඇයව සැලකෙන්නේ දීර්ඝ සාමකාමී යුගයක් ගත කළ පාරාවෝවරියක් ලෙසයි. ඇය විදේශ ආක්‍රමණ සමයේ අඩපණව තිබූ අන්තර්ජාතික වෙළඳාම යළි ස්ථාපනය කරමින් ඊජිප්තුව ධනය අතින් සමෘද්ධිමත් කළා ය. මේ ධනය නිසා හට්ෂෙප්සුට්හට දැවැන්ත ගොඩනැගිලි ව්‍යාපෘති රැසක් ක්‍රියාත්මක කළ හැකි වූ අතර, වසර දහස් ගණනක් යනතුරුම ඒවායේ ඉහළ ගුණාත්මකභාවය පැරදවීමට සෙසු කිසිදු සංස්කෘතියකට හැකිවූයේ නැත.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ
 ෆාරා අලි අබ්ද් එල් බාර් විසින් ඇගේ චරිතය ඩිස්කවරි නාළිකාවේ වාර්තා වැඩසටහනක් වූ Secrets of Egypt's Lost Queen තුළ නිරූපණය කරන ලදී.
 සේරා හැඩ්ලන්ඩ් විසින් ඇගේ චරිතය හොරිබල් හිස්ට්‍රීස් (ටෙරි ඩියරි විසින් ලියන ලද) නවකථා මාලාව ඇසුරෙන් නිපදවූ 2009 රූපවාහිනී අනුවර්තනයක් තුළ නිරූපණය කොට ඇත.
 ඇය හා සම්බන්ධ සම්භවයක් ඇති පුරාවස්තුවක් පිළිබඳ කථාවක් රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ Warehouse 13 කතාමාලාවේ 3වන කථාංගයෙන් නිරූපණය වේ.
 කාරා කූනි විසින් 2014දී "The Woman Who Would Be King" තුළ ඇගේ චරිතය නිරූපණය කොට ඇත.
 ටිනා ටර්නර්ගේ ගීතයක් වන I Might Have Been Queen සඳහා පාදක වී ඇත්තේ හට්ෂෙප්සුට්ගේ නැවත ඉපදීමකි.

හට්ෂෙප්සුට්ගේ චරිතය බොහෝ නවකථාවල ප්‍රබන්ධ චරිතයක් ලෙස දක්වා ඇත. ඒ අතර:
 පැට්‍රිෂියා එල්. ඕනීල් - හට්ෂෙප්සුට් තුන් ඈදුතූ කෘති:

 මැරෙක් හැල්ටර්:
 එලොයිස් ජාර්විස් මැක්ග්‍රෝව්:
 පෝලින් ගෙජ්:

කලාකෘතියක් වන ද ඩිනර් පාටි මගින් හට්ෂෙප්සුට්ට ස්ථානයක් සූදානම් කරන අයුරු නිරූපණය වේ.

මේවාත් බලන්න
 සොබෙක්නෙෆරු
 පාරාවෝ

සටහන්

මූලාශ්‍ර

 නාඩිග්, පීටර් (2014). Hatschepsut.'' Mainz: von Zabern. ISBN 978-3-8053-4763-1.

බාහිර සබැඳි

 හට්ෂෙප්සුට් - Archaeowiki.org
 ඊජිප්තු රැජිනක වූ හට්ෂෙප්සුට්ගේ මමිය හමුවීම
 ඊජිප්තුවේ ඩේර් එල්-බහ්රිහි හට්ෂෙප්සුට්ගේ මතකාගාර දේවස්ථා‍නය
 මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරයේ හට්ෂෙප්සුට් ප්‍රතිමා ගැලරියේ වීඩියෝ සංචාරය
 හට්ෂෙප්සුට් - 18වන රාජවංශයේ පස්වන පාලකයා
 360° පැනොරාමා රූප
 BBC රේඩියෝ 4 ඉන් අවර් ටයිම් : හට්ෂෙප්සුට්

හට්ෂෙප්සුට්
ක්‍රි.පූ. 16වන සියවසේ උපත්
ක්‍රි.පූ. 1458 මරණ
පාරාවෝවරියන්
ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ පාරාවෝවරුන්
ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ අගබිසෝවරු
ක්‍රි.පූ. 16වන සියවසේ කාන්තා රාජ්‍ය පාලකයින්
ක්‍රි.පූ. 15වන සියවසේ කාන්තා රාජ්‍ය පාලකයින්
පුරාතන ඊජිප්තුවේ ඓතිහාසික මකාදැමීම්
පුරාතන ඊජිප්තු මමී
තුත්මෝස් I
තුත්මෝස් II

හට්ෂෙප්සුට්


An Tonina fluviatilis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Baptiste Christophe Fusée Aublet. An Tonina fluviatilis in nahilalakip ha genus nga Tonina, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tonina

Tonina fluviatilis


Kaufmann je njemačko prezime koje ima mnogo varijanti poput Kauffman, Kauffmann i Kaufman.

Osobe s prezimenom
 Jonas Kaufmann (rođen 1969.), njemački tenor
 Angelica Kauffmann (1741. – 1807.), slikarica
 Andy Kaufman (1949. – 1984.), američki zabavljač
 Charlie Kaufman (rođen 1958.), američki scenarist, redatelj i producent
 David Kaufman (rođen 1961.), američki glumac
 Jiří Kaufman (rođen 1979.), češki nogometaš

Prezimena

Kaufmann


Muška ekipa Odbojkaškog kluba "Grobničan" (OK "Grobničan"; Grobničan Čavle; Grobničan) iz Čavala, općina Čavle, Primorsko-goranska županija, Republika Hrvatska.

O klubu
OK "Grobničan" je osnovan 1981. godine, kao odbojkaška sekcija Sportskog društva "Grobničan". Rad kluba se bazirao na učenicima OŠ "Čavle" (tada OŠ "Petorica streljanih") te se uključio u natjecanje Općinske lige Rijeka. Članovi kluba su kao sekcija OŠ "Čavle" bili tri puta prvaci Hrvatske.
1988. godine su seniori prvaci Općinske lige Rijeka, te su se plasirali u Hrvatsku ligu - Zapad.
OK "Grobničan" 1994. godine postaje samostalan klub. 1995. godine formira žensku sekciju, a muška sekcija prestaje s radom 1997. godine, te klub nastavlja djelovati samo za djevojkama.
Kao sljednik OK "Grobničan" može se smatrati MOK "Grobničan", osnovan 2013. godine.

Uspjesi

 Općinska liga Rijeka
 prvak: 1987./88.

 Prvenstvo SR Hrvatske za pionire
 drugoplasirani: 1987./88.

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači
 Darko Antunović

Poznati treneri

Unutarnje poveznice
 Čavle
 Čavle
 OK Grobničan Čavle
 MOK Grobničan Čavle

Vanjske poveznice
 ok-grobnican.hr
 mok-grobnican.hr

Izvori
 ok-grobnican.hr, Povijest, pristupljeno 12. travnja 2021.
 crovolleyball.com, Odbojkaški klub Grobničan , objavljeno 29. siječnja 2021., pristupljeno 12. travnja 2021.
 mok-grobnican.hr, Klub, pristupljeno 12. travnja 2021.

Hrvatski muški odbojkaški klubovi

OK Grobničan Čavle (muškarci)


Záborský ist der Familienname folgender Personen:

 Jonáš Záborský (1812–1876), slowakischer Dichter, Dramatiker, Priester und Schriftsteller
 Tomáš Záborský (* 1987), slowakischer Eishockeyspieler

Záborský


فيثينتي بلاسكو إيبانييث (بالإسبانية: Vicente Blasco Ibáñez، ولد في 29 يناير 1867، بلنسية، إسبانيا - توفي في 28 يناير من 1928، منتون، فرنسا) روائي أدب واقعي، كاتب سيناريو ومخرج أفلام إسباني.

يشتهر اليوم في العالم الناطق باللغة الإنجليزية بروايته فرسان القيامة الأربع التي تدور أحداثها في الحرب العالمية الأولى والتي تم تحويلها إلى فيلم سينمائي صامت في عام 1921 بعنوان The Four Horsemen of the Apocalypse كما تم إعادة إنتاج الفيلم في عام 1962 ليدور حول الحرب العالمية الثانية هذه المرة. اعتبر المؤلف الذي حققت كتابته الأكثر مبيعاً سواء داخل أو خارج إسبانيا، كما اشتهر بنشاطاته السياسية المثيرة للجدل.

فيما اعتبرت رواية دم ورمال (بالإسبانية: Sangre y arena) ورواية فرسان القيامة الأربع (بالإسبانية: Los cuatro jinetes del apocalipsis) أفضل رواياته مبيعاً بالأخص خارج إسبانيا، فان رواياتيه الفالنسيتين (نسبة إلى بلنسية) La barraca و Cañas y barro حازتا على الثناء الأكبر من المختصين.

أنهى دراسته للقانون لكنه لم يمارسه بشكل جلي، وقد قسم وقته بين السياسة الأدب وملاحقة النساء اللائي كان يكن لهن إعجاباً شديداً. وعرف عنه التأليف بحماس شديد، كما كان أحد معجبي ميغيل دي ثيرفانتس.

عرف عنه تأييده للحلفاء أثناء الحرب العالمية الأولى، كما غلب على مواضيع رواياته أصوله البلنسية. فارق الحياة في مدينة منتون المتوسطية في جنوب شرقي فرنسا عام 1928 عن عمر يناهز 61 عاماً، وذلك في مزرعة فاخرة أنشأها عرفت باسم فونتانا روسا Fontana Rosa والتي تم تسميتها كذلك بمنزل أو حديقة الرواة حيث تم إهدائها من قبل إيبانز إلى الرواة الذين يكن لهم اعجاباً شديداً وهم ميغيل دي ثيرفانتس، ويليام شكسبير وتشارلز ديكنز.

أعمال

 1887 Noli Me Tangere
 Arroz y tartana, 1894
 Flor de Mayo, 1895
 La barraca, 1898
 Entre naranjos, 1900
 Cañas y Barro, 1902
 La catedral, 1903
 La bodega, 1904/05
 La horda, 1905
 Sangre y arena, 1908
 Los cuatro jinetes del Apocalipsis, 1914

مراجع

وصلات خارجية

  فيثينتي بلاسكو إيبانييث
  مؤلفات فيثينتي بلاسكو إيبانييث في مشروع غوتنبرغ

أشخاص من بلنسية
إسبان مغتربون في فرنسا
روائيون إسبان
روائيون وروائيات إسبان
كتاب ذكور إسبان في القرن 20
كتاب سيناريو
كتاب سيناريو إسبان
كتاب سيناريو إسبان في القرن 20
كتاب سيناريو ذكور إسبان
كتاب سيناريو في القرن 20
كتاب من منطقة بلنسية
ماسونيون إسبان
مخرجو أفلام إسبان
مواليد 1867
مواليد في بلنسية
نواب برلمان عودة البوربون إلى إسبانيا
وفيات 1928
وفيات في منتون

فيثينتي بلاسكو إيبانييث


La batalla de Vorónezh fue un enfrentamiento armado que tuvo lugar en el Frente Oriental durante la Segunda Guerra Mundial, librada en los alrededores de la estratégicamente importante ciudad de Vorónezh sobre el río Don, a 450 km al sur de Moscú, desde el 28 de junio al 24 de julio de 1942, como movimiento preliminar a la ofensiva alemana de verano de 1942. El ataque alemán tuvo dos objetivos. Uno era sembrar la confusión sobre los objetivos finales de la campaña ya que había un sentimiento extendido en casi todos los observadores, especialmente los del alto mando soviético, de que los alemanes iban a reabrir su ataque sobre Moscú en verano. Con un fuerte ataque hacia Vorónezh (cerca de donde los alemanes consiguieron la mayor penetración en el frente oriental) se escondería la naturaleza del verdadero objetivo. Fuerzas soviéticas fueron enviadas a la zona para preparar las defensas, pero estas no se movían a la misma velocidad que los alemanes, quienes girarían hacia el sur y los dejarían atrás. El otro objetivo era conseguir un frente a lo largo del río fácil de defender, logrando así un flanco izquierdo fuerte el cual podía ser defendido con fuerzas reducidas.

Desarrollo
La ciudad fue defendida por las tropas del 40.º Ejército soviético como parte de la Operación de Defensa Valuiki-Rossosh (28 de junio - 24 de julio) del general Nikolái Vatutin del Frente Suroccidental.

El asalto alemán fue realizado por elementos del 4.º Ejército Panzer (perteneciente al Grupo de Ejércitos Sur) comandados por el general Hermann Hoth, y por elementos del 2.º Ejército Húngaro comandado por Gusztáv "Vitéz" Jány.

Hoth, al mando de las unidades acorazadas de 4º Ejército Panzer, capturó parcialmente Vorónezh el 6 de julio ocupando los suburbios de la orilla occidental; sin embargo las fuerzas alemanas fueron sometidas a un contraataque por parte del Ejército Rojo. El 4º Ejército Panzer, fue seguido por el Sexto Ejército, y cuando la ciudad fue ocupada, el 4º Ejército tomó la vía hacia el sudeste, moviéndose por la orilla derecha del Don, hacia Stalingrado, como parte de la Operación Azul. Le tomó dos días a las divisiones de infantería del Grupo de Ejércitos Sur, para alcanzar Vorónezh y permitir el avance de los Panzer; Adolf Hitler posteriormente apuntó que estos dos días, junto a otras demoras evitables, permitieron al mariscal Semión Timoshenko reforzar Stalingrado evitando la toma de la ciudad por parte del 4º Ejército Panzer.

Los soviéticos retomaron la ciudad en la batalla de Vorónezh de 1943, destrozando prácticamente a las unidades del 2.º Ejército Húngaro que la defendían desde el verano anterior.

Referencias

Bibliografía
Glantz, David M. & House, Jonathan (1995), When Titans Clashed: How the Red Army Stopped Hitler, Lawrence, Kansas: University Press of Kansas, ISBN 0-7006-0899-0.

Voronezh
Voronezh
Voronezh
Voronezh
Unión Soviética en 1942
Vorónezh

Batalla de Vorónezh (1942)


Skyways may refer to:
Skyway, walk bridge
Skyways (British airline), defunct British airline also known as Skyways Limited
Skyways (Swedish airline), defunct Swedish airline also known as Skyways Express
Skyways (TV series), Australian TV serial broadcast 1979-1981
Skyways Coach-Air Limited

Skyways


Kepez, Balıkesir ilinin Sındırgı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine 82 km, Sındırgı ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Sındırgı'nın mahalleleri

Kepez, Sındırgı


Waganesh Mekasha (* 16. Januar 1992) ist eine äthiopische Langstreckenläuferin.

2011 wurde sie beim Juniorinnenrennen der Crosslauf-Weltmeisterschaften in Punta Umbría Vierte und gewann mit der äthiopischen Mannschaft Gold. Im weiteren Verlauf der Saison gewann sie den Wiezoloop und den Zevenheuvelenloop.

2012 siegte sie beim Rabat-Halbmarathon.

Persönliche Bestzeiten

 3000 m: 8:51,76 min, 5. Juni 2011, Rabat
 5000 m: 15:11,50 min, 16. Juli 2011, Heusden-Zolder
 10-km-Straßenlauf: 32:26 min, 23. Juli 2011, Wierden
 15-km-Straßenlauf: 48:33 min, 20. November 2011, Nijmegen
 Halbmarathon: 1:11:11 h, 1. April 2012, Rabat

Weblinks

 Athletenporträt von Waganesh Mekasha bei der IAAF (englisch)

Langstreckenläufer (Äthiopien)
Äthiopier
Geboren 1992
Frau

Waganesh Mekasha


TV5 er filippseyskt fjölmiðlafyrirtæki (stofnað 19. júní 1960).

Tenglar
 TV5

Fjölmiðlar
Filippseysk fyrirtæki

TV5


Batnaz, Batnos Baba veya Abatnos Papas (Yunanca: Πάτμος Patmos), Ege Denizi'nde küçük bir ada. Onikiada'nın en kuzeyinde yer alır. Yaklaşık 3.000 kişilik nüfusu vardır. Yüzölçümü 34.6 km²dir. En yüksek noktası Profitis Ilias'tır. (269 m).

Yeni Ahit'te Patmos
Patmos Adası'ndan, Yeni Ahit'in Vahiy bölümünde bahsedilmektedir. Buna göre İncil yazarlarından Yuhanna bu adada sürgünde iken İsa kendisine görünmüştür. Bu nedenle ada, Hıristiyanlar için bir hac merkezidir. Yuhanna'ya adanmış manastır ve kiliseler vardır. Ayrıca Yuhanna'nın İsa'yı gördüğü iddia edilen Apokalipsis Mağarası da ziyaretçilere açıktır.

Tarihçe
Ada 1912'de Osmanlı İmparatorluğu'ndan İtalya'ya geçti. II. Dünya Savaşı'ndan sonra İtalya adayı Yunanistan'a bıraktı. 2006 yazında Aziz Yuhanna Manastırının da bulunduğu adanın tarihi merkezi UNESCO tarafından 1999 yılında Dünya Mirası listesine dahil etmiştir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Yunanistan'ın adaları
On İki Ada

Batnaz


Marinkjarni (fræðiheiti Alaria esculenta) er brúnþörungur sem vex neðst í fjörum þar sem brims gætir. Hann er algengur á 5 m dýpi en hefur fundist allt niður í 20 m dýpi. Marinkjarni er brúnn á litinn. Stilkur marinkjarna er fremur stuttur en blaðið sem vex upp af stilkinum er 2 til 3 m langt með greinilegri miðtaug.

Nytjar
Marinkjarni er notaður í fóður og mat, til fjörubeitar og sem áburður og sem efni í hár- og húðvörur. Marinkjarni hefur  verið mikið nýttur á Íslandi. Úr honum voru bökuð kjarnabrauð. Marinkjarni er bragðgóður og næringarríkur, hann er náskyldur þaranum Undaria pinnatifida sem á japönsku heitir Wakame. Marinkjarni hefur því verið kallaður á ensku "Atlantic Wakame". Marinkjarni er næringarríkastur á vorin og í byrjun sumars. Marinkjarna má borða eins og snakk og bragði svipar til harðfisks.

Marinkjarni er talinn henta í ræktun en frá fornu fari hefur honum verið safnað í fjörum. Aðeins er hægt að nálgast hann á stórstraumsfjöru. Marinkjarni er þurrkaður á ýmsan hátt svo sem með blæstri eða sólþurrkaður á snúrum. Hægt er að bleyta aftur upp þurrkaðan marinkjarna. Marinkjarna má frysta og hann geymist um 10 daga í ísskáp.

Heimildir
 fjaran og hafið (námsvefur Menntamálastofnun)
 Eydís Mary Jónsdóttir, Fjörunytjar á Suðurnesjum, Náttúrustofa Reykjaness 2011
 Helgi  Guðmundsson, Um slafak og marinkjarna, Fróðskaparrit - 18. nummar (01.01.1970)

Þari
Botnþörungar

Marinkjarni


Samuel Peter W. "Sam" Riley () este un actor englez si cântăreț. Este cel mai cunoscut pentru rolul său din 2007 din filmul biografic Control, despre viața lui Ian Curtis, și pentru rolul lui Diaval din filmul din 2014   Maleficent.

Filmografie

Referințe și note

Legături externe

Nașteri în 1980
Actori engleziCântăreți englezi

Sam Riley


Die Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 24. Februar 2017 wieder und umfasst achtzehn Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Vachendorf

|}

Weitere Ortsteile

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Vachendorf

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Vachendorf
Vachendorf
Baudenkmaler Vachendorf

Liste der Baudenkmäler in Vachendorf


Lundahjálmur  (fræðiheiti: Aconitum loczyanum) er fjölært jurt af sóleyjaætt sem er upprunnin frá Japan.

Lundahjálmur er eitraður og skal gæta varúðar við meðhöndlun hans, sérstaklega rætur og stöngla.

Tilvísanir

Eiturplöntur
Sóleyjaætt

Lundahjálmur


تشيلوبا ويطلق عليها أيضاً لوبا كاساي أو لوبا لولوا هي فرع من لغات البانتو يتحدث بها مواطنو جمهورية الكونغو الديمقراطية حيث تعتبر اللغة الرسمية في هذه الدولة.

التصنيف
تصنف لغة تشيلوبا ضمن فرع لغات البانتو التي تعد إلى لغات الكونغو نيجيرية. تشيلوبا هي اللغة التي يتحدث بها أهل البالوبا.

التوزيع الجغرافي

يتكلم بلغة التشيلوبا أكثر من 6.3 مليون نسمة في مقاطعتي كاساي الغربية وكاساي الشرقية في جمهورية الكونغو.

المفردات

عرفت كلمات وألفاظ لغات البانتو في شهر يونيو من عام 2006 بواسطة (ترجمة اليوم) والتي هي شركة ترجمة بريطانية.

المصادر

 MacIntyre, Ben. Why do Koreans say 'a biscuit would be nice' instead of 'I want a biscuit'?, The Times, August 21, 2004.

لغات البانتو
لغات جمهورية الكونغو الديمقراطية
لغات ذات رمز أيزو 2-639
لوبا (غينيا الاستوائية)

لغة تشيلوبا


Der Geigenmacher von Mittenwald ist ein Filmdrama von 1950 unter der Regie von Rudolf Schündler. Es war Schündlers erste Regiearbeit. Der Film basiert auf dem gleichnamigen Bühnenstück von Ludwig Ganghofer und Hans Neuert. Die Hauptrollen spielen Willy Rösner, Paul Richter, Erika von Thellmann und Ingeborg Cornelius.

Handlung
Vitus Brandner, Meistergeselle des berühmten und reichen Geigenmachers Benedikt Oberbucher, und Afra Schlederer, die Tochter einer armen Schneiderin, lieben sich. Die Posthalterin von Mittenwald verfolgt jedoch ihre eigenen Pläne. Sie hat den begabten jungen Mann für ihre Tochter Veronika als Ehemann vorgesehen. Als es Vitus nun beruflich nach Cremona verschlägt und er ganz überraschend abreisen muss, ist Afra gerade in den Bergen an der Unglücksstelle, an der ihr Vater tödlich verunglückt ist, da es sein Todestag ist. So können sich beide nicht verabschieden. Als Vitus später jemanden schickt, der Afra ausrichten soll, dass er bald zurück sei und nur an sie denke, bietet sich die Barbara, eine Vertraute der Posthalterin an, seine Worte an Afra weiterzuleiten. Zusammen beschließen die Frauen dann jedoch, die Nachricht für sich zu behalten. Dem Oberbucher, der Afra sehr mag, redet die Posthalterin später ein, dass er um die Hand der jungen Frau anhalten solle. Die Barbara wiederum übermittelt Afra falsche Nachrichten. Sie erzählt ihr, dass Vitus bestimmt längst eine Italienerin kennengelernt habe, außerdem habe er geschrieben, dass er mindestens noch ein Jahr fortbleiben werde. Natürlich erwähnt sie auch nichts davon, dass sie sämtliche Briefe unterschlagen hat, die Vitus an Afra geschrieben hatte.

Veronika, die nicht wirklich an Vitus interessiert ist und nur den Eltern und Barbara zuliebe einer Verbindung zugestimmt hat, hat inzwischen jemanden kennengelernt, der ihr ganz neue Perspektiven eröffnet. Sie täuscht einen Verwandtenbesuch vor und schickt den Eltern später einen Brief, dass sie eigene Pläne habe und nicht wieder heimkomme.

Oberbucher unterhält sich mit Kuni Schlederer, Afras Mutter, und lässt durchblicken, dass er Interesse an ihrer Tochter habe. Er erwähnt auch, dass Kuni sich dann nicht mehr so plagen müsse, da in seinem Haus immer ein Platz auch für sie sei. Afra, enttäuscht über Vitus' Verhalten, nimmt den Antrag von Oberbucher an. Am Tag der Hochzeit kommt Vitus zurück und ist tief enttäuscht, dass Afra nicht auf ihn gewartet hat.

Am nächsten Tag treffen Afra und Vitus aufeinander, er überreicht ihr eine selbstgefertigte Spieluhr, die nun sein Hochzeitsgeschenk sein solle. Beide sprechen sich aus und erkennen, dass man sie betrogen hat. Aber es ist zu spät. Afra ist verheiratet. Vitus will zurück nach Italien gehen. Dass Benedikt Oberbucher alles mit angehört hat, bemerken sie nicht. Zwei Tage später geht bei der Bergwacht die Nachricht ein, dass sich Ludwig, ein Geselle Oberbuchers, in den Bergen verstiegen habe. Sofort macht sich ein Trupp von Männern auf, um ihm zu Hilfe zu eilen. Unter ihnen befindet sich auch Vitus. Auch Benedikt Oberbucher will helfen. Allein folgt er dem Rettungstrupp. Sein schwaches Herz jedoch ist den Strapazen dieser Klettertour nicht gewachsen, erschöpft bricht er zusammen. Vitus und der Klarinettensteffl finden ihn und schaffen ihn in eine Berghütte. Auf dem Totenbett und im Beisein von Zeugen, vertraut er Vitus seine Frau und seine Werkstatt an und bittet ihn, für Afra da zu sein und zu sorgen und auch sein Werk zu seinem eigenen und Mittenwalds Ruhm fortzuführen. Dann schließt er die Augen für immer.

Dem Steffl fällt die Geschichte wieder ein, die der Benedikt ihm vor kurzem erzählt hatte und deren Ende noch offen war. Dass ein Mann einen Freund und eine Frau, die er liebe, unwissentlich unglücklich gemacht habe, da andere Menschen hätten Schicksal spielen müssen. Als er wissen wollte, wie die Geschichte ausgegangen sei, hatte der Benedikt gemeint, das wisse er selbst noch nicht, aber wahrscheinlich sei, dass der Freund sich dahin zurückziehe, von wo es kein Zurück mehr gebe. Traurig meint er zum Vitus und dem Jägerfranzl, den Schluss habe der Benedikt nun selbst geschrieben. Vitus geht für eine längere Zeit zurück nach Italien, um dann zurückzukehren und das dem Freund gegebene Versprechen einzulösen.

Hintergrund
Die Wienerin Ingeborg Cornelius (Afra) stand in diesem Film erstmals vor der Kamera. Sie war zuvor am Stadttheater Zürich engagiert. Auch für Erika Remberg (Veronika) war es die erste Filmrolle. Für Paul Richter (Vitus) war es sein zehnter Ganghoferfilm. Peter Ostermayr war ein deutscher Filmpionier und Begründer der Filmstadt Geiselgasteig.

Am 10. Dezember 1950 hatte der Film seine Premiere in Mittenwald in Deutschland.
Die Innenaufnahmen fanden in den Bavaria Filmstudios, Geiselgasteig, in München-Grünwald statt. Die Außenaufnahmen entstanden in Cremona (Lombardei) in Italien, in der Nordkette des Karwendelgebirges auf der Hafelekarspitze (Tirol) in Österreich sowie in Innsbruck in Österreich und in Mittenwald in Deutschland.

Mittenwald liegt zwischen dem Karwendel- und dem Wettersteingebirge, fast unmittelbar an der österreichischen Grenze. Die Geigenbautradition in Mittenwald wurde 1689 durch Matthias Klotz  begründet. Seitdem entwickelte sich Mittenwald neben Markneukirchen zum bis heute bedeutendsten Zentrum des Streich- und Zupfinstrumentenbaus in Deutschland.

Rezeption

Kritik

Verfilmung von 1933
Es liegt bereits eine Filmfassung des Stoffes von 1933 unter der Regie von Franz Seitz vor. Die Hauptrollen waren mit Karin Hardt, Rolf von Goth, Theodor Loos, Otto Wernicke, Joe Stöckel und Gertrud de Lalsky besetzt. In Deutschland lief der Film unter dem Titel Die blonde Christl, teilweise auch als Der Geiger von Mittenwald. In Österreich war der Verleihtitel Der Geigenmacher von Mittenwald, Untertitel Die blonde Christl.

Der Geigenmacher von Mittenwald wurde von Ludwig Ganghofer als Theaterstück geschrieben und ist ein gern aufgeführtes Stück vor allem im Bauerntheater.

Weblinks

 Der Geigenmacher von Mittenwald Das Programm von heute
 Der Geigenmacher von Mittenwald Illustrierte Film-Bühne Nr. 980

Einzelnachweise

Filmtitel 1950
Deutscher Film
Schwarzweißfilm
Heimatfilm
Filmdrama
Ludwig-Ganghofer-Verfilmung

Der Geigenmacher von Mittenwald


Sadarka (lat. Gypsophila), biljni rod jednogodišnjeg raslinja i trajnica iz porodice klinčićevki (Caryophyllaceae) raširen po gotovo cijeloj Euroaziji i sjeverenoj Africi, te dijelovima Australije.

Na popisu je uz dva hibrida 145 vrsta, od čega u Hrvatskoj dvije vrste: sadarka štitkasta (G. fastigiata) i puzava sadarka (G. repens).  Zidna sadarka pripada rodu Psammophiliella (Psammophiliella muralis).

Vaccaria hispanica ili hrvatski piramidalni kravajac, sinonim je za Gypsophila vaccaria (L.) Sm..

Vrste

 Gypsophila acantholimoides Bornm.
 Gypsophila acutifolia Fisch.
 Gypsophila adenophora Boiss. & Buhse
 Gypsophila adenophylla Barkoudah
 Gypsophila afghanica Kandemir & Ghaz.
 Gypsophila alsinoides Bunge
 Gypsophila altissima L.
 Gypsophila alvandica Falat., F. Ghahrem. & Assadi
 Gypsophila antari Post & Beauverd
 Gypsophila arabica Barkoudah
 Gypsophila aretioides Boiss.
 Gypsophila arrostii Guss.
 Gypsophila aucheri Boiss.
 Gypsophila aulieatensis B. Fedtsch.
 Gypsophila australis (Schltdl.) A.Gray
 Gypsophila babatagi (Ovcz.) comb.ined.
 Gypsophila baytopiorum Kit Tan
 Gypsophila bazorganica Rech.f.
 Gypsophila bermejoi G.López
 Gypsophila bicolor (Freyn & Sint.) Grossh.
 Gypsophila bitlisensis Barkoudah
 Gypsophila brachypetala Trautv.
 Gypsophila briquetiana Schischk.
 Gypsophila bucharica B.Fedtsch.
 Gypsophila capillaris (Forssk.) C.Chr.
 Gypsophila capitata M.Bieb.
 Gypsophila capituliflora Rupr.
 Gypsophila caricifolia Boiss.
 Gypsophila cephalotes (Schrenk) F.N.Williams
 Gypsophila collina Steven ex Ser.
 Gypsophila curvifolia Fenzl
 Gypsophila damascena Boiss.
 Gypsophila davisii Barkoudah
 Gypsophila davurica Turcz. ex Fenzl
 Gypsophila diffusa Fisch. & C.A.Mey. ex Rupr.
 Gypsophila dumanii Armagan & Cakir
 Gypsophila elegans M.Bieb.
 Gypsophila erikii Yild.
 Gypsophila eriocalyx Boiss.
 Gypsophila farsensis Falat., Assadi & F.Ghahrem.
 Gypsophila fastigiata L.
 Gypsophila fedtschenkoana Schischk.
 Gypsophila festucifolia Hub.-Mor.
 Gypsophila germanicopolitana Hub.-Mor. & E.Simon
 Gypsophila glabra (Ikonn.) comb.ined.
 Gypsophila glomerata Pall. ex Adams
 Gypsophila graminifolia Barkoudah
 Gypsophila guvengorkii Armagan, Özgökçe & A.Çelik
 Gypsophila hakkiarica Kit Tan
 Gypsophila heteropoda Freyn & Sint.
 Gypsophila hispida Boiss.
 Gypsophila huashanensis Tsui & D.Q.Lu
 Gypsophila imbricata Rupr.
 Gypsophila intricata Franch.
 Gypsophila iranica Barkoudah
 Gypsophila juzepczukii Ikonn.
 Gypsophila kafirniganica (V.A.Shultz) comb.ined.
 Gypsophila krascheninnikovii Schischk.
 Gypsophila laricina Schreb.
 Gypsophila lepidioides Boiss.
 Gypsophila leucochlaena Hub.-Mor.
 Gypsophila libanotica Boiss.
 Gypsophila licentiana Hand.-Mazz.
 Gypsophila lignosa Hemsl. & Lace
 Gypsophila linearifolia (Fisch. & C.A.Mey.) Boiss.
 Gypsophila litwinowii Koso-Pol.
 Gypsophila lurorum Rech.f.
 Gypsophila macedonica Vandas
 Gypsophila malyeri Hamzaoglu & Koç
 Gypsophila melampoda Bien. ex Boiss.
 Gypsophila meyeri Rupr.
 Gypsophila modesta Bornm.
 Gypsophila mongolica Barkoudah
 Gypsophila mozaffarianii Negaresh
 Gypsophila mucronifolia Rech.f.
 Gypsophila munzurensis Armagan
 Gypsophila nabelekii Schischk.
 Gypsophila nana Bory & Chaub.
 Gypsophila neoszovitsiana Lazkov
 Gypsophila nodiflora (Boiss.) Barkoudah
 Gypsophila oblanceolata Barkoudah
 Gypsophila oldhamiana Miq.
 Gypsophila oligosperma Krasnova
 Gypsophila olympica Boiss.
 Gypsophila osmangaziensis Ataslar & Ocak
 Gypsophila pacifica Kom.
 Gypsophila pallasii Ikonn.
 Gypsophila pallida Stapf
 Gypsophila paniculata L.
 Gypsophila papillosa Porta
 Gypsophila parva Barkoudah
 Gypsophila patrinii Ser.
 Gypsophila perfoliata L.
 Gypsophila persica Barkoudah
 Gypsophila peshmenii Güner
 Gypsophila petraea (Baumg.) Rchb.
 Gypsophila pilosa Huds.
 Gypsophila pilulifera Boiss. & Heldr.
 Gypsophila pinifolia Boiss. & Hausskn.
 Gypsophila platyphylla Boiss.
 Gypsophila polyclada Fenzl ex Boiss.
 Gypsophila preobrashenskii Czerniak.
 Gypsophila pseudomelampoda Gauba & Rech.f.
 Gypsophila pseudopallida Falat., Assadi & F.Ghahrem.
 Gypsophila pulvinaris Rech.f.
 Gypsophila repens L.
 Gypsophila robusta Grossh.
 Gypsophila rupestris Kupr.
 Gypsophila ruscifolia Boiss.
 Gypsophila sambukii Schischk.
 Gypsophila saponarioides Bornm. & Gauba
 Gypsophila scariosa Tausch
 Gypsophila scorzonerifolia Ser.
 Gypsophila serpylloides Boiss. & Heldr.
 Gypsophila sewerzowii (Regel & Schmalh.) Kamelin
 Gypsophila silenoides Rupr.
 Gypsophila simonii Hub.-Mor.
 Gypsophila simulatrix Bornm. & Woronow
 Gypsophila spathulifolia (Fisch. & C.A.Mey.) Fenzl
 Gypsophila spinosa D.Q.Lu
 Gypsophila steupii Schischk.
 Gypsophila stevenii Fisch. ex Schrank
 Gypsophila struthium Loefl.
 Gypsophila syriaca Schischk.
 Gypsophila szovitsiana Lazkov
 Gypsophila takhtadzhanii Schischk. ex Ikonn.
 Gypsophila tenuifolia M.Bieb.
 Gypsophila thyraica Krasnova
 Gypsophila tomentosa L.
 Gypsophila torulensis Koç
 Gypsophila transalaica Ikonn.
 Gypsophila tschiliensis J.Krause
 Gypsophila tuberculosa Hub.-Mor.
 Gypsophila tubulifera Bornm.
 Gypsophila turcica Hamzaoglu
 Gypsophila umbricola (J.R.I.Wood) R.A.Clement
 Gypsophila uralensis Less.
 Gypsophila vaccaria (L.) Sm.
 Gypsophila vedeneevae Lepeschk. ex Botsch. & Vved.
 Gypsophila venusta Fenzl
 Gypsophila villosa Barkoudah
 Gypsophila vinogradovii Safonov
 Gypsophila virgata Boiss.
 Gypsophila viscosa Murray
 Gypsophila volgensis Krasnova
 Gypsophila wendelboi Rech.f.
 Gypsophila wilhelminae Rech.f.
 Gypsophila xanthochlora Rech.f.
 Gypsophila yazdiana Falat., F.Ghahrem. & Assadi
 Gypsophila yusufeliensis Budak
 Gypsophila zhegulensis Krasnova
 Gypsophila ×castellana Pau
 Gypsophila ×digenea Borbás

Sinonimi

 Acosmia Benth. ex G.Don
 Ankyropetalum Fenzl
 Arrostia Raf.
 Asophila Neck.
 Banffya Baumg.
 Bolbosaponaria Bondarenko
 Dichoglottis Fisch. & C.A.Mey.
 Gypsophytum Ehrh.
 Hagenia Moench
 Jordania Boiss.
 Lanaria Adans.
 Pseudosaponaria (F.N.Williams) Ikonn.
 Rokejeka Forssk.
 Vaccaria Wolf

Vanjske poveznice

Izvori

Caryophylleae

Sadarka


Scheffelt ist der Familienname folgender Personen:

 Ernst Scheffelt (1885–1969), deutscher Biologe und Heimatforscher
 Johann Michael Scheffelt (1795–1853), Vogt von Steinen und republikanischer Abgeordneter der  badischen verfassunggebenden Versammlung von 1849
 Magda Scheffelt (1921–2015), deutsche Volkswirtin und Verbandsfunktionärin

Scheffelt


Topázio Silveira Neto (Florianópolis, ) é um empresário e político brasileiro, filiado ao Partido Social Democrático (PSD). É o atual prefeito de Florianópolis. Como empreendedor, foi um dos pioneiros do setor das telecomunicações no estado de Santa Catarina. Em 2020, elegeu-se vice-prefeito de Florianópolis, na chapa de Gean Loureiro, assumindo o comando da Prefeitura definitivamente em 2022, após a renúncia do titular.

Biografia

Infância e educação
Filho mais velho de uma família de quatro irmãos, seu pai era advogado. Recebeu o nome "Topázio" em homenagem ao avô, policial militar, que montou um bar durante a aposentadoria chamado "Bar Topázio". A família era descendente de açorianos e gaúchos, que se instalaram no centro de Florianópolis próximo ao estádio do Avaí Futebol Clube – onde posteriormente seria construído o Beiramar Shopping.

Durante a infância, estudou no Instituto Estadual de Educação e, em 1985, foi admitido nos cursos de Administração na Escola Superior de Administração e Gerência (ESAG) e de Engenharia na Universidade Federal de Santa Catarina (UFSC). Durante a graduação, conheceu a sua esposa, quem lhe encorajou a prestar concurso público para a Caixa Econômica Federal e, posteriormente, para o Banco do Brasil.

Iniciativa Privada
Insatisfeito com a rotina no serviço público e seduzido pela iniciativa privada, Topázio aceitou o convite que recebera de um professor da ESAG para o posto de gerente financeiro na empresa "Frangos Macedo", onde trabalhou por 12 anos.

Percebendo que a privatização da Telebrás popularizaria a posse particular de telefones e que o Código de Defesa do Consumidor havia determinado que as empresas deveriam possuir uma linha de discagem direta gratuita (0800), Silveira Neto decidiu investir no ramo das telecomunicações.

Em 1999, ajudou a fundar a primeira empresa de call center do estado, chamada "Multiação", que era sediada na Praça Pereira Oliveira. A empresa atraiu investidores paulistanos e, posteriormente, foi incorporada a uma empresa chamada "Softway", da qual Topázio permaneceu como diretor até 2007.

Em 2009, junto a outros quatro sócios, fundou a empresa "Flex Contact Center". A empresa inicialmente se instalou no município de Lages, de onde se tornaria o maior empregador privado, com cerca de dois mil funcionários. A sede da empresa se transferiu para a Avenida Rio Branco e abriu unidades em Florianópolis, Xanxerê e São Paulo, passando a empregar cerca de quinze mil pessoas.

Prefeito de Florianópolis
Foi eleito vice-prefeito de Florianópolis nas eleições de 2020, na chapa de Gean Loureiro, e assumiu a Prefeitura em 31 de março de 2022 com a renúncia de Loureiro para concorrer ao cargo de governador de Santa Catarina no pleito eleitoral de 2022.

Inicialmente filiado ao Republicanos, Topázio deixou o partido para apoiar a candidatura de Gean Loureiro a governador pelo União Brasil. Isso porque um dos maiores rivais de Loureiro na disputa era o incumbente, Carlos Moisés, que se filiou ao Republicanos. Para consolidar a aliança entre Gean Loureiro e o PSD de Santa Catarina, Topázio se tornou membro do partido em 2022.

Embora fosse originalmente apoiado na Câmara Municipal de Florianópolis pelos aliados de Gean, fissuras na relação entre ambos começam a aparecer por volta de 2023, quando Topázio resistiu à nomeação de dois aliados de Gean a pastas importantes da Prefeitura. Além disso, buscando aproximar-se do governador do estado, Jorginho Mello, do PL, a liderança de Topázio no parlamento municipal passou a ser exercida por um aliado, Renato Geske (PSDB), em substituição ao vereador Jeferson Backer – que ocupava a liderança do governo desde a gestão de Gean Loureiro.

Naturais de Florianópolis
Membros do Republicanos (partido político)
Prefeitos de Florianópolis
Brasileiros de ascendência açoriana
Membros do Partido Social Democrático (2011)
Membros do Partido Social Democrático (2011) de Santa Catarina

Topázio Neto


ශ්‍රී ලංකාවේ විපක්ෂ නායක යනු එරට පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්ෂයට නායකත්වය සපයන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයාය.  පාර්ලිමේන්තුව තුල මහජනයා නියෝජනය කරන මුත් ආණ්ඩුව හා එක්ව නොමැති විශාලතම පක්ෂයෙහි නායකයා වන මොහු, සාමාන්‍ය වශයෙන් පාර්ලිමේන්තුව තුල දෙවන විශාලතම පක්ෂයෙහි  නායකයාය.

වත්මන් විපක්ෂ නායක වන්නේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ගරු සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාය

ශ්‍රී ලංකාවේ විපක්ෂ නායකවරුන් ලැයිස්තුව
ජනාධිපති ලෙසින් හෝ අග්‍රාමාත්‍යය ලෙසින් හෝ සේවය කලවුන් ඇලකුරු වලින් දක්වා ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවේ  (නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලය) (1947 - 1972) විපක්ෂ නායකවරු

පාර්ලිමේන්තුවේ (ජාතික රාජ්‍ය සභාව) (1972 - 1978) විපක්ෂ නායකවරු

පාර්ලිමේන්තුවේ (1978 - වර්තමානය) විපක්ෂ නායකවරු

විපක්ෂ නායක (ශ්‍රී ලංකාව)


32768 Alexandripatov este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
32768 Alexandripatov este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul de Astrofizică din Crimeea de Liudmila Juravliova. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,28 ua, o excentricitate de 0,26 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 32001-33000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1983
Centura de asteroizi

32768 Alexandripatov


Barnevernet sau Serviciul de Protecție a Copilului (în norvegiană: Barnevernet) este instituția națională de protecție a copilului în Norvegia, instituită prin Legea privind protecția copilului în anul 1992. Serviciul a fost creat "pentru a se asigura că tinerii și copiii care trăiesc în condiții care pot afecta sănătatea și dezvoltarea lor primesc ajutor și îngrijire la momentul potrivit" și "pentru a ajuta copiii și tinerii să aibă o copilărie în condiții de siguranță".

Controverse

Oportunitatea deciziilor Barnevernet a fost criticată de-a lungul timpului, ele făcând subiectul unor plângeri și procese, în special pentru perioada cuprinsă între 1945 și 1980. Aproximativ 4.000 de foști copii crescuți în acest sistem au solicitat despăgubiri pentru neglijența sau abuzurile suportate în timp ce au trăit în îngrijirea Barnevernet, 2.637 dintre ei primind compensații estimate între circa 10.800 și 81.000 euro, valoarea totală a acestora ridicându-se la aproximativ 140 milioane de euro (până în 2010).

Unii experți au apărat legitimitatea deciziilor și independența jurisdicțională ale Barnevernet, argumentând că elementele contencioase sunt exagerate în presă și manipulate politic în cercurile propagandistice populiste, mai ales în Europa de Est, unde protecția socială a copilului continuă să fie deficitară.

Referințe

Bibliografie
 Thea Totland: Barneadvokaten - regler og rettigheter som er viktige for barn, Cappelen Damm 2012,

Vezi și
 Cazul Bodnariu

Controverse
Drepturile copilului
Instituții guvernamentale
Societatea norvegiană

Barnevernet


Circulus in demonstrando, kalıplaşmış bir Latince terimdir. Türkçesi 'Döngüsel nedenselleştirme' ya da 'kapalı döngü' olarak bilinir. Ulaşılmak istenen sonuç dayanak noktası olarak ileri sürüldüğünde oluşan safsata olarak tanımlanır.

Örnek

 Uyuşturucu kullanmak yasalara aykırıdır. Yasalara aykırı davranmamalıyız (bu kötüdür). Yasalara aykırı davranmamamız gerektiği için, uyuşturucu kullanmamamız gerekir, işte bu yüzden uyuşturucu kullanmak yasalara aykırıdır.

Ayrıca bakınız

 Petitio principii

Latince mantık deyişleri

Circulus in demonstrando


San José del Valle, İspanya'nın 17 özerk bölgesinden, ülkenin güneybatı köşesinde en fazla nüfusa sahip Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden biri olan Cádiz'a bağlı 44 belediyeden biridir. 2002 yılında yapılan nüfus sayımlarına göre San José del Valle belediyesinin nüfusu 4.233 kişidir.

Cádiz belediyeleri
Campiña de Jerez İlçesi'nin belediyeleri

San José del Valle


بدأ الرابح الأكبر في موسمه الثالث مع 14 مشترك يعانون من مشكلة الوزن الزائد لينافسوا للحصول على الجائزة الكبرى 250.000ريال سعودي. قسم المشتركون إلى فريقين الفريق الأزرق بقيادة المدربة لينا رحمة والفريق الأحمر بقيادة المدرب نور خطاب وكانت أخصائية التغذية باسكال سعد ترافق المشتركين لتعليمهم اسس الطعام الصحي. في نهاية البرنامج فاز اللبناني محمد مزبودي بالجائزة الكبرى كما فاز العراقي حسن الراوي بالجائزة الثانية 50.000ريال سعودي في حلقة اللقاء

المشتركين

الفرق
 الفريق الأحمر بقيادة المدرب نور خطاب
 الفريق الأزرق بقيادة المدربة لينا رحمة
الفائزون
 الفائز بجائزة 250.000 ريال سعودي (في النهائيات)
 الفائز بجائزة 50.000 ريال سعودي (من بين المستبعدين)
Weigh-In==

Elimination Voting History

الأوزان

اللعبة
 الرابح الأكبر خلال الأسبوع
الفائزون
 الفائز بجائزة 250.000 ريال سعودي (في النهائيات)
 الفائز بجائزة 50.000 ريال سعودي (من بين المستبعدين)
مؤشر كتلة الجسم
 طبيعي (18,5 - 24,9)
 وزن زائد (25 - 29.9)
 سمنة مفرطة المستوى 1 (30 - 34,9)
 سمنة مفرطة المستوى 2 (35 - 39,9)
 سمنة مفرطة المستوى 3 (أكبر من 40)
ملاحظات
 * جميع الأوزان بوحدة الكيلوغرام
 * جميع الأطوال بوحدة سنتيمتر
 * من المفترض أن تكون عذاري الرابحة الكبرى في الأسبوع السادس ولكنت بسبب مخالفتها شروط البرنامج بإدخالها الأدوية دون علم الإدارة عوقبت بإضافة كليوغرام واحد إلى وزنها وأصبحت هبة الرابحة الكبرى
X لم يحضر بسبب عدم اتباع شروط البرنامج

خسارة الأوزان

التحديات

الاستبعاد

 ليس من المرشحين للاستبعاد
 غير بحاجة لمعرفة الصوت
 الحصانة
 تحت الخط الأصفر، غير قادر على التصويت
ملاحظات
 * من المفترض أن محمد.م هو الذي كان سيغادر الرابح الأكبر ولكن بفضل بطاقة الإنقاذ التي ربحها في أحد التحديات عمرو هو الذي غادر

وصلات خارجية

الخاسر الأكبر
الرابح الأكبر
مسلسلات تلفزيونية لبنانية
مسلسلات تلفزيونية لبنانية في عقد 2000
مواسم تلفزيونية لبنانية في 2008
مواسم تلفزيونية لبنانية في 2009

الرابح الأكبر (الموسم 3)


Alexander Ipatov (; * 16. Juli 1993 in Lwiw) ist ein ukrainischer Schachgroßmeister, der im Januar 2009 zum spanischen Schachverband wechselte und ab Februar 2012 für den türkischen Schachverband spielte. Im August 2016 hat er seine Karriere als professioneller Schachspieler beendet.

Leben
Mit vier Jahren lehrte ihn sein Vater das Schachspiel. Nach vier Jahren Training erlebte er seinen ersten Erfolg im März 2003 als Vize-Meister der ukrainischen U10. Damit qualifizierte er sich für die U10-Weltmeisterschaft in Griechenland, bei der er den elften Platz belegte. Im Jahr 2007 wurde er U14-Vize-Meister der Ukraine und war auf Platz 8 der Jugend-Schach-WM U14 in der Türkei. 2008 wurde Ipatov zum Internationalen Meister (IM) ernannt, die erforderlichen Normen erfüllte er im Juli 2006 beim Inavtomarket-Open in Minsk, im Februar 2008 beim Moscow Open und im Juni 2008 beim Alushta Summer. Seit 2011 ist Alexander Ipatov Großmeister (GM), die erforderlichen Normen erfüllte er beim Moscow Open im Februar 2010, beim 27. Open in Cappelle-la-Grande im Februar und März 2011 sowie beim Open in Naxçıvan im April und Mai 2011. 2012 gewann Ipatov in Athen den Titel des Juniorenweltmeisters. Er kam auf 10 Punkte aus 13 Partien und hatte gegenüber dem punktgleichen Richárd Rapport die bessere Feinwertung. Als Juniorenweltmeister war Ipatov für den Schach-Weltpokal 2013 qualifiziert, scheiterte bei diesem jedoch bereits in der ersten Runde an Wesley So. Im November 2014 gewann er die türkische Einzelmeisterschaft in Buldan.

Mit der türkischen Nationalmannschaft nahm er an den Schacholympiaden 2012 und 2014, der Mannschaftsweltmeisterschaft 2013 und den Mannschaftseuropameisterschaften 2013 und 2015 teil.
In der deutschen Schachbundesliga spielte Ipatov von der Saison 2011/12 bis zur Saison 2015/16 für den SK Turm Emsdetten. In Frankreich spielt er seit der Saison 2013/14 für Bois-Colombes. Mit dem Club d'Escacs Barberà, bei dem er seit 2007 spielt, erzielte er 2009 den ersten Platz in der Primera División der spanischen Mannschaftsmeisterschaft und stieg damit in die höchste Spielklasse, die División de Honor auf, die Mannschaft stieg aber 2010 direkt wieder ab. In der Türkei spielte er für İstanbul Teknik Üniversitesi Spor Kulübü, in der Ukraine für Law Academy Charkiw, wo er Rechtswissenschaften studierte.

Nach der Schacholympiade 2016 in Baku, bei der er der türkischen Nationalmannschaft zu einem sechsten Platz verhalf, was ihre höchste Platzierung aller Zeiten darstellt, beendete Ipatov seine Karriere als professioneller Schachspieler. Diesen Schritt begründete er mit der Sorge, seine zukünftige Familie nicht allein mit dem Schachspielen ernähren zu können, und mit dem wachsenden Leistungsdruck im Profischach. Zurzeit studiert er in St. Louis.

Im Internet gibt Alexander Ipatov Schachunterricht und kommentiert große Schach-Turniere. Seine wichtigsten Trainer sind bislang der griechische GM Efstratios Grivas und der serbische IM Miodrag Perunović. In der Vergangenheit trainierten ihn V. Sherbakov, A. Khirpach, V. Zheliandinov, A. Hermanov und M. Kozakov.

Der "Nickname" von Alexander Ipatov auf Playchess und ICC ist "Blaugrana".

Weblinks

 Homepage Alexander Ipatovs (englisch/russisch/spanisch/türkisch)

 Interview mit Alexander Ipatov (August 2012, englisch)

Einzelnachweise

Schachspieler (Türkei)
Schachspieler (Spanien)
Schachspieler (Ukraine)
Schachspieler (SK Turm Emsdetten)
Schachspieler (C.E. de Bois-Colombes)
Nationaler Einzelmeister (Schach)
Schachspieler
Person (Lwiw)
Ukrainer
Geboren 1993
Mann

Alexander Ipatov


بيت يونس هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال. تقع في تجمع للقرى يسمى جرد عكار.

المراجع

القيطع
مدن لبنان

بيت يونس


Narukvica je ukras koji se nosi na   zglobu desne ili lijeve ruke. Može imati i sekundarnu funkciju poput primjerice narukvice sata.

Po konstrukciji možemo narukvice podijeliti na jednodijelne i višedjelne, s kopčom ili bez nje. Može biti izrađena od najrazličitijih materijala, no najčešće se radi o metalu, plastici, koži ili prirodnoj odnosno umjetnoj tkanini. Osnovna konstrukcija može na sebi nositi i dijelove od stakla, keramike, drveta, bisera, koralja, dragog ili poludragog te ukrasnog kamenja, ili nekog drugog materijala.

Dodatna literatura
Bennett, David & Mascetti, Daniela. Understanding Jewellery: Woodbridge, Suffolk, England: Antique Collectors' Club, 2008.

Vanjske poveznice
Metropolitan jewelry,katalog zbirke nakita Metropolitan muzeja u New Yorku,sadrži i članak o narukvicama

Nakit

Narukvica


Katrancı, Haymana - Ankara ili Haymana ilçesine bağlı mahalle
 Katrancı, Biga - Çanakkale ili Biga ilçesine bağlı köy
 Katrancı, Nurdağı - Gaziantep ili Nurdağı ilçesine bağlı mahalle
 Katrancı, Bergama - İzmir ili Bergama ilçesine bağlı mahalle
 Katrancı, Karatay - Konya ili Karatay ilçesine bağlı mahalle
 Katrancı, Yatağan - Muğla ili Yatağan ilçesine bağlı mahalle
 Katrancı, Ulukışla - Niğde ili Ulukışla ilçesine bağlı köy

Katrancı


Andrew Combe (* 27. Oktober 1797 in Edinburgh, Schottland; † 9. August 1847 in Gorgie nahe Edinburgh) war ein schottischer Arzt und Phrenologe.

Frühes Leben

Andrew Combe wurde als fünfzehntes Kind von George Combe und seiner Frau Marion Newton in einem Vorort von Edinburgh geboren. Andrew war siebter Sohn seiner Eltern und war der jüngere Bruder von George Combe, der wie Andrew ein Phrenologe wurde. Nachdem er mit acht Jahren auf die High School von Edinburgh geschickt wurde und Latein und Griechisch gelernt hatte, absolvierte er eine Ausbildung zum Chirurgen und wurde 1817 ins Royal College of Surgeons of Edinburgh aufgenommen.

Phrenologie und späteres Leben
Andrew Combe ging nach Paris, um sein Medizinstudium abzuschließen, und wurde durch seinen Bruder, der sich in dieser Zeit schon mit der Phrenologie beschäftigte, auf diese neue Lehre aufmerksam gemacht. Er kehrte 1819 nach Edinburgh zurück, wobei er schon die ersten Symptome von Tuberkulose hatte.

Er gründete 1823, mit Hilfe seiner Freunde und zusammen mit seinem Bruder, das Edinburgh Phrenological Journal, das er mit Artikeln unterstützte. Ebenfalls 1823 verteidigte er die Phrenologie vor der Royal Medical Society of Edinburgh und veröffentlichte in den nächsten Jahren einige Werke, die ihm einige Befürworter bescherten.

Im Jahr 1834 wollte er Oberaufseher im Montrose Asyl, einer psychiatrischen Klinik in der Nähe von Angus in Schottland werden, doch zog er seine Bewerbung zurück. Zwei Jahre später wurde er Arzt von Leopold I, König von Belgien, und zog daher nach Brüssel. Doch konnte er nicht lange bleiben, da er einen Hämoptyseanfall hatte, ein Symptom von Tuberkulose, und das belgische Klima dafür verantwortlich machte. Der König und Baron Stockmar überredeten ihn, noch ein paar Wochen zu bleiben, mit der Absicht, dass er seine Entscheidung überdenke. Doch er reiste nach Edinburgh zurück und wurde 1838 zum Leibarzt von Königin Victoria ernannt.

1840 veröffentlichte er sein letztes, aber wahrscheinlich bestes Buch über den physiologischen und moralischen Umgang mit Säuglingen. Von da an verschlechterte sich sein Gesundheitszustand; so erlitt er extreme Schwächeanfälle. Daher verbrachte er zwei Winter in Madeira und besuchte noch andere Kurorte. Zudem machte er eine Reise in die Vereinigten Staaten, wobei er kurz nach der Ankunft in New York wegen seiner Tuberkulose wieder zurück nach Schottland  reisen musste.

Er starb am 9. August 1847, als er einen Neffen in Gorgie in der Nähe von Edinburgh besuchte.

Werke
 Observations on Mental Derangement  (1831)
 Principles of Physiology Applied to Health and Education (1834)
 Physiology of Digestion (1836)
 What Asylums Were, Are, and Ought to Be (1837)
 Physiological and Moral Management of Infancy (1840)

Weblinks
 Biografie bei 1902encyclopedia.com (englisch)
 Biografie bei historyofphrenology.org (englisch)

Mediziner (19. Jahrhundert)
Schotte
Brite
Geboren 1797
Gestorben 1847
Mann

Andrew Combe


Spejderkollegiet Virumgaard (I daglig tale forkortet til SKVG) er en forening der driver et kollegium, af samme navn, i Lyngby-Taarbæk Kommune, for kommunens spejdere samt FDF. Modsat et almindeligt Kollegium er der ingen krav om studieaktivitet på Spejderkollegiet Virumgaard, men derimod et krav om at beboerne skal være aktive ledere i kommunen. Kollegiet er dermed ejet og drevet af grupperne i kommunen, og modtager ingen offentlig støtte.

Kollegiet har igennem tiden haft en større betydning for unge spejdere og ledere i hele Københavnsområdet. Kollegiets store udfoldelsesmuligheder, beliggenhed nær offentlig transport og motorvej, samt betydningen af at beboerne er fordelt på tværs af spejderkopsne og FDF, har gjort stedet til et attraktivt sted for planlægningsmøder, aktivitetsmøder og sociale begivenheder, herunder mindre koncerter.

Historie
Spejderkollegiet Virumgaard blev oprettet i februar 1990 på baggrund af et fælles ønske blandt kommunens spejder og FDF grupper om oprettelse af et fælles lederkollegium. Kollegiet har til huse på Kongevejen i Lyngby-Taarbæk Kommune, i hovedbygningen til den gamle landbrugsskole, der ved kollegiets oprettelse var ejet af Nationalmuseet. I februar 2015 blev kollegiets 25 års jubilæum fejret med reception, en måned efter at Lyngby-Taarbæk Kommune offentliggjort deres køb af grunden og nabogrunden, med henblik på at benytte området til en kommunal driftsplads. I efteråret 2015 modtog kollegiet den officielle ophævelse af lejekontrakten, og Spejderkollegiet Virumgaard flytter ud af dets nuværende bygning ultimo november 2016. På trods af et stort ønske blandt grupperne i kommunen, om forsat at havde et lederkollegium for spejderne, er der pr. forår 2016 endnu ikke fundet erstatning for lejemålet på Kongevejen.

Kollegiet
Spejderkollegiet Virumgaard har til huse i den gamle landbrugsskoles hovedbygning, og kan huse ti beboere. I hovedbygningen er der indrettet ti lejemål, fire enkelt- og seks dobbeltværelser, fordelt på stue etagen og første sal. Beboerne har adgang til fælleskøkken, tekøkken, spisestue, tv-stue og en mindre opholdsstue, samt vaskerum og tre toiletter, to med badefaciliteter, og en fælles entré med vindfang og garderobe.

Tilhørende hovedbygningen er en større have, med en stor græsplæne, hvor beboerne igennem tiderne har drevet urtehave, kaninavl, og træavl, blandt andet taks-træ til langbue-fremstilling og beskyttelse af Virumgaard Æblet, hvor træet i haven i dag er én af kun to kendte overlevende fuldvoksne eksemplarer.

Noter

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Lyngby-Taarbæk Kommune

Spejderkollegiet Virumgaard


Mahé Mauriat, née le , est une volleyeuse internationale française évoluant au poste de passeuse au Béziers Volley, en Ligue A.

Joueuse professionnelle depuis 2019, elle mesure  et joue pour l'équipe de France depuis cette même année.

Biographie

Jeunesse et formation
Elle commence la pratique du volleyball à l'âge de 8 ans au club de Nice (NVB) avant de rejoindre Cagnes-sur-Mer où elle intègre le pôle France de Boulouris. En parallèle à celui-ci, elle dispute une saison avec l'AS Saint-Raphaël puis termine sa formation à l'Institut fédéral de volley-ball de Toulouse où elle y découvre notamment le Championnat de France de Ligue A avec l'équipe première nommée France Avenir 2024.

Carrière en club
En 2019, elle fait son retour dans le club varois où elle signe son premier contrat professionnel. Deux ans plus tard, elle rejoint le Béziers Volley. Le , elle fait partie de l'équipe remportant la première Coupe de France de l'histoire du Béziers Volley, au tie-break face au RC Cannes.

En sélection nationale
Elle est présente avec l'équipe de France pour la phase de préparation en vue de la Ligue européenne 2022. Elle n'est ensuite pas retenue dans la liste définitive avant d'être rappelée en début de compétition. Elle vit pour l'occasion sa première expérience dans un tournoi avec les Bleues.

Clubs

Palmarès

En sélection nationale
 Ligue européenne (1) :
  : 2022.

En club
 Coupe de France (1) :
 Vainqueur : 2023.

 Supercoupe de France :
 Finaliste : 2019 et 2021.

Notes et références

Liens externes

  Profil complet sur Volley Box

Joueuse française de volley-ball
Naissance en mai 2000

Mahé Mauriat


Plejecenteret Sølund er en dansk dokumentarfilm fra 1981 instrueret af Mogens Petersen.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1981

Plejecenteret Sølund


Venedik (İtalyanca: Venezia [veˈnɛttsia], Venedikçe: Venexia [veˈnɛsja]), kuzeydoğu İtalya'da birbirinden kanallarla ayrılmış ve köprülerle bağlanan 118 adanın üzerine kuruludur. Şehir, kıyı şeridi boyunca uzanan Venedik Lagünü'nde, Po ve Piave nehirlerinin deltaları arasına kuruludur. Venedik doğal güzelliği, mimarisi ve sanat eserleri ile ün yapmıştır. Bu şehir bütünüyle, deniz kulağı da dahil, Dünya Mirasları listesindedir.

Venedik, Veneto bölgesinin başkentidir. 2009 yılında Venedik komününde 270.098 kişi yaşıyordu. (Bu nüfusun 60.000'i tarihi Venedik şehrinde, 176.000'i Mestre ve Marghera şehirlerinde, 31.000' ise deniz kulağı üzerindeki diğer adalardadır.) Padova ve Treviso şehirleriyle birlikte oluşan Padova-Treviso-Venedik Metropolitan Bölgesi (PATREVE)'nin toplam nüfusu 1.600.000'dir. PATREVE herhangi bir özerkliği bulunmayan, sadece istatistiksel bir bölgedir.

Venedik ismi, MÖ 10. yüzyılda burada yaşayan Veneti halkından gelmektedir. Ayrıca şehir eskiden Venedik Cumhuriyeti'nin başkentiydi. Venedik "La Dominante", "Serenissima", "Adriyatiğin Kraliçesi", "Sular Şehri", "Maskelerin Şehri", "Köprülerin Şehri", "Yüzen Şehir", ve "Kanallar Şehri" olarak bilinir. Luigi Barzini The New York Times Gazetesi'nde Venedik'i "kuşkusuz bir insan tarafından yapılan en güzel şehir" ayrıca Times Online Gazetesi de "Avrupa'nın en romantik şehri" olarak tanımlamışlardır.

Venedik Cumhuriyeti Orta Çağ ve Rönesans dönemi boyunca denizlerdeki en önemli kuvvet olduğu kadar 13. yüzyıldan 17. yüzyılın sonlarına kadar sanatın ve ticaretin merkeziydi. Tarihi boyunca, özellikle Rönesans Döneminde, birçok sanatsal hareket olmuştur. Venedik tarihi boyunca senfonik müzik ve operanın gelişiminde önemli rol oynayan, aynı zamanda Antonio Vivaldi'nin doğduğu şehirdir.

İsim

İsim Veneti olarak bilinen halk ile bağlantılıdır. Kelimenin anlamı kesin değildir.

Tarih

Venedik'in orijinine ait tarihsel kayıtların olmadığı zamanda, elde edilebilir kanıtların Venedik'in orijinal nüfusunun  Padova, Aquileia, Altino  ve Concordia (modern Portogruaro) gibi Roma şehirleri olduğunu gösterdiğinde pek çok tarihçi mutabıktır. Venedik'in tarih sahnesinde ünlenmesi Venedik Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla başlar.

İklim

Yıl ortalaması 13,5 °C'dir. Yılın en sıcak ayları Temmuz ve Ağustos aylarıdır. Ortalama sıcaklık bu aylarda 23 °C civarındadır. En soğuk ay 3,0 °C ile Ocak ayıdır.

Demografi

Venedik belediye sınırları içindeki nüfus (31 Temmuz 2010 tahminine göre) 270.516 kişidir ve nüfus yoğunluğu 652,52 kişidir. Coğrafi bakımdan Venedik hem esas Venedik şehrini ve adaları ve Padova'ya kadar ulaşan anakara parçalarını içine alan Padova-Venedik şehirleşmiş metropolitan alanın bir parçasıdır ve bu metropolitan alanın nüfusu yaklaşık 1,6 milyonu aştığı tahmin edilmektedir.

Venedik belediye sınırları içindeki (2006 Nüfus Sayımına göre) nüfusun %47.5'i erkek, %52.5'i ise kadındır. 18 yaş altı genç nüfus toplam nüfusun %14.36'sini temsil etmektedir. Venediklilerin ortalama yaşı 46'dır. Bu oran İtalya'da 42'dır. 2002 ve 2007 arasındaki 5 yıllık süreçte şehirdeki nüfus %0,2 gerilemiştir. 2006 itibarıyla nüfusun %93,70'i İtalyandır.

Venedik komününün belediye sınırları içinde nüfusunun 19. ve 20. yüzyıllarda gelişmesi nüfus sayımı sonuçlarına göre şu gösterimde izlenebilir:

Kişi

Önemli mekânlar

Saraylar

Türk Hanı (Fondaco dei Turchi)

Türk Hanı (Fondaco dei Turchi veya Palazzo dei Turchi), 13. yüzyılın ilk yarısında Giacomo Palmier tarafından inşa edilmiş bir saray. Türk Hanı, Büyük Kanal'ın sağ tarafında San-Marcuola İstasyonu'nun karşısında bulunmaktadır.

Venedik'in en eski saraylarından birisi olan Türk Hanı kıvrımlı bağlantıları ve ince sütunları ile Bizans mimarisinin tipik bir örneğidir. 1621'den itibaren Türk tüccarlar sarayı ticaret merkezi olarak kullanmaya başladılar. 1838'e kadar olan bu süreçte orada ikamet eden Türkler binaya bir cami ve hamam inşa etmişler ve sarayın mimarisini kısmen değiştirmişlerdir. Ayrıca 19. yüzyılın ikinci yarısında başlayan restorasyon çalışmaları esnasında sarayın üst kısmına kubbe biçimde eklemeler yapılmıştır. Saray 1923'ten beri Venedik Doğa Tarihi Müzesi (Museo di Storia Naturale di Venezia) olarak kullanılmaktadır.

Alman Hanı (Fondaco dei Tedeschi)

Alman Hanı (Fondaco dei Tedeschi) Akdeniz veya Balkanlar üzerinden gelen malları Avrupa'nın içlerine götürecek Alman tüccarlar tarafından kullanılmış handır. 1228 senesinde inşa edilmiş yapı yangın ile yıkılması sonrasında 1505-1508 seneleri arasında yeniden inşa edilmiştir.

Düka Sarayı (Palazzo Ducale)

Düka Sarayı (Palazzo Ducale), Gotik tarzda yapılmış ve Venedik dükaları tarafından kullanılmış saraydır. Dükalık sarayı olmasının yanında Venedik Cumhuriyeti'nin siyasi merkezi konumundaydı. Napolyon işgaline kadar siyasi kurumlara da ev sahipliği yapmıştır. Günümüzdeki saray büyük ölçüde 1309-1424 yılları arasında yapıldı ve oldukça küçük olan bir kale üzerine inşa edildi. Giovanni ve Bartolomeo Bon 1442 yılında Porta della Carta'''yı inşa ettiler.

 Dandolo Sarayı (Palazzo Dandolo)
Venedik'in asil ailelerinden Dandolo Ailesi tarafından 14. yüzyılın sonunda inşa ettirildi. 16. yüzyılda üç kısıma ayrılan yapı, üç aile üyesi arasında pay edildi. Sahibinin değişmesi sonrasında nihayet 1895'te otel olarak kullanılmaya başlandı 2010 senesinde başrollerini Johnny Depp ve Angelina Jolie'nin oynadığı The Tourist filminin bazı sahneleri burada çekilmiştir. Günümüzde Otel Danieli olarak kullanılmaya devam edilmektedir.

 Kanallar

 Grand Kanal (Canal Grande)

Grand Kanal (Canal Grande)  yaklaşık 4 km uzunluğunda, 30 ile 70 m genişliğinde, derinliği 5 metreye varan Venedik'teki en büyük kanaldır. Kanal S şeklinde aktığı için "volta die Canal" olarak isimlendirilir. Grand Kanal'a yaklaşık 45 adet diğer küçük kanallar bağlanmaktadır.

Kanalın sol tarafında San Marco, Cannaregio ve Castello, sağ  tarafında ise Dorsoduro, San Polo ve Santa Croce bölgeleri bulunur.

Günümüzde Grand Kanal üzerinde 4 köprü bulunmaktadır. İçlerinden en eski olanı Rialto Köprüsüdür. Scalzi Köprüsü ve Accademia Köprüsü nün inşa edildiği 19. yüzyıla kadar "Rialto Köprüsü" Grand  Kanal üzerinde iki yakayı birbirine bağlayan tek köprü idi.

Grand Kanal kenarlarında 200'ün üzerinde saray vardır.
Saraylarda Gotik, Rönesans ve Barok stiline sıkça rastlanmaktadır. Bazı saraylarda Bizans mimarisi göze çarpar.

Grand Kanal'da ulaşım deniz otobüsleri (vaporetto) ve gondollar ile sağlanmaktadır. Ayrıca deniz taksileri de mevcuttur. Grand Kanalı boydan boya sadece 1 numaralı deniz otobüsü (vaporetto) geçmektedir.

Grand Kanal'da yüzmek para cezasına tabidir. Bu konuda çok sıkı kontroller yapılmaktadır.

 Köprüler

 Rialto Köprüsü

Venedik kentinin en renkli mekanlarından biridir. Kentin iki yakasını birbirine bağlayan en eski köprüdür. Köprü, aynı zamanda bir alışveriş merkezidir. Muhtelif pek çok ürün satılmaktadır. Köprüden Grand Kanal manzarası göze çarpmaktadır.

 Son Nefes Köprüsü  (Ponte dei Sospiri ) İç Çekişler Köprüsü, İşkence Köprüsü veya Ahlar Köprüsü olarak bilinmektedir. Dükler Sarayı ile Yeni Hapishane arasında kapalı olarak inşa edilmiş bir köprüdür. İsmini muhtemelen buradan cezaevine giden mahkûmların Venedik'e son kez bakmasından almıştır. İnanışa göre, bu köprü altında öpüşen çiftlerin aşklarının daim olacağı söylenmektedir. Venedik'te görülecek en güzel yerlerden biri olan bu köprü, Dükler Sarayı'na bağlı olan tarihi bir yapıdır.

 Meydanlar

 San Marco Meydanı

San Marco Meydanı, Venedik'in turistler ve güvercinler tarafından en çok ziyaret edilen meydanı.

San Marco Meydanı 175 uzunluğunda, 82 metre genişliğindedir. Fransız Yazar Alfred de Musset meydan için "Avrupa'nın Salonu", Napolyon ise "Avrupa'nın en güzel şenlik alanı" ifadesini kullanmıştır.

Meydanın geçmişi 9. yüzyıla dayanmaktadır. O zamanlar meydan düklerin aldıkları kararları açıkladıkları, San Marco Bazilikası'nın önündeki küçük bir alandı. Meydan bugünkü konumuna 13. ve 16. yüzyıllar arasındaki çalışmalar sonucunda ulaşmıştır.

Büyük kanal'dan başlandığında (soldan sağa) meydanda sırasıyla şu binalar yer alır: Dükler Sarayı, Porta della Carta, Saat kulesi, Procuratie Vecchie, Procuratie Nove, Campanile ve Marciana Millî Kütüphanesi.

Meydan aynı zamanda pek çok ünlü ziyaretçileri olmuş olan kahvehaneleri ile de ünlüdür. Meydanın ve İtalya'nın en eski kahvehanesi olan Caffè Florian (1720 yılında inşa edilmiştir) pek çok yazar, şair ve müzisyenin buluşma yeriydi. Goethe, Thomas Mann, Marcel Proust, Hemingway ve Mark Twain gibi pek çok ünlü kişiler kahve içmeye oraya giderlerdi. Hatta Richard Wagner Giuseppe Verdi ile karşılaşmamak için meydanın diğer tarafındaki Caffè Lavena'ya giderdi.

 Kültür ve Sanat

 Fenice Tiyatrosu (Teatro La Fenice) Fenice Tiyatrosu Venedik'in en bilinen ve en büyük Opera binasıdır. Dünyaca ünlü pek çok opera eserinin prömiyerleri burada yapılmıştır. Bunlardan bazıları sırayla şu eserlerdir:

 1813: Tancredi (Gioachino Rossini)
 1823: Semiramis (Gioachino Rossini)
 1824: Crociato in Egitto (Giacomo Meyerbeer)
 1830: I Capuleti e i Montecchi (Vincenzo Bellini)
 1833: Beatrice di Tenda (Vincenzo Bellini)
 1836: Belisario (Gaetano Donizetti)
 1838: Maria di Rudenz (Gaetano Donizetti)
 1844: Ernani (Giuseppe Verdi)
 1846: Attila (Giuseppe Verdi)
 1851: Rigoletto (Giuseppe Verdi)
 1853: La Traviata (Giuseppe Verdi)
 1857: Simon Boccanegra (Giuseppe Verdi)
 1951: The Rake's Progress (Igor Stravinski)
 1954: The Turn of the Screw (Benjamin Britten)
 1955: Ognenny angel (Ateş meleği) (Sergej Prokofyev)
 1959: Allez-hop (Luciano Berio)
 1961: Intolleranza 1960 (Luigi Nono)
 1964: Hyperion (Bruno Maderna)
 1973: Lorenzaccio (Silvano Bussotti)
 2007: Signor Goldoni'' (Luca Mosca)

Ulaşım

Venedik kanalları nedeniyle dünyaca ünlüdür. Bir sığ Deniz kulağında yaklaşık 150 kanal tarafından şekillenmiş olup, 118 adet adadan oluşan bir takım adalar zinciri üzerinde kurulmuştur. Üzerinde şehirlerin kurulduğu bu adalar yaklaşık 400 köprü ile birbirine bağlanır. Eski merkezde kanallar yol görevi görür. Her bir şekillenmedeki ulaşım su üzerinde veya yürüyerek olur. 19. yüzyılda bir geçici yaya yolu anakarayı Venedik'teki demiryolu istasyonuna götürüyordu. Venedik Avrupa'nın en geniş araba girişinin yasak olduğu alana sahiptir. Ayrıca Venedik aşk şehri olarak da bilinir. Venedik'teki türlü aşk mekanları genç aşıkların buluşma noktasıdır. Örn: Aşk Tüneli

Yerel idare

İdari bakımdan Venedik, Veneto bölgesine bağlı Venezia ilinin bir komünüdür. Venedik komünü daha önce 18 adet "mahalle (quartieri)" kapsamaktaydı ve bu eski mahalleler esas Venedik şehri; belirli adalar ve anakarada bulunmaktaydı. 2005'den itibaren Venedik Komünü 6 Belediye "(municipalità)"'ya bölünmüş ve bu belediyelere şu belirlenen "eski mahalleler" bağlanmıştır::

 "Venezia-Murano-Burano Belediyesi": (Nüfus: 69.679 kişi. Alan:211 km2) (Eski mahalleler: No.1: San Marco-Castello-Sant'Elena; No.2: Cannaregio; No.3:Dorsoduro-S.Polo-S.Croce; No.4: Giudecca-Sacca Fisola; No.7:Murano; No.8:Burano)
 "Lido-Pellestrina Belediyesi": (Nüfus: 21.691kişi. Alan: 72 km2) (Eski mahalleler: No.5: Lido-Malamocco-Alberoni; No.6: Pellestrina-San Pietro in Volta)
 "Favaro Veneto Belediyesi" :(Nüfus: 23.376 kişi. Alan:45 km2) (Eski mahalleler:  10 Favaro)
 "Mestre-Carpenedo Belediyesi": (Nüfus: 88.181 kişi. Alan:24 km2) (Eski mahalleler: No.11: Carpenedo Bissuola; No.15 Piave 1866; No.13: San Lorenzo 25 aprile; No.12:Terraglio)
 "Chirignago-Zelarino Belediyesi": (Nüfus: 37.629 kişi. Alan:26 km2) (Eski mahalleler:  No.14: Cipressina-Zelarino-Trivignano; No.16: Chirignago-Gazzera)
 "Marghera Belediyesi":(Nüfus: 28.285 kişi. Alan:35 km2) (Eski mahalleler: No.17: Marghera- Catene; No.18:Malcontenta)

Kardeş şehirler
Venedik'in kardeş şehirleri:

İşbirliği anlaşmaları

Venedik 25 Eylül 1999 tarihi ile Yunanistan'ın Selanik ve Almanya'nın Nürnberg şehirleriyle imzalanan iş birliği anlaşmasına sahiptir. Türkiye'nin İstanbul şehriyle 4 Mart 1993 tarihinde 1991 yılı İstanbul deklerasyonu çerçevesinde imzalanan iş birliği anlaşmasına sahiptir. Ayrıca Çin'in Qingdao şehri ile bilim ve teknoloji ortaklığına sahiptir.
Ocak ayı 2000 tarihinde  EC (Avrupa Birliği) n.2137/85 tüzüğünü yaparken, Venedik şehri ve Yunan topluluk ve şehirleri merkez birliği (KEDKE) kuruldu. Avrupa Ekonomik İlgi Gruplaşması (E. E.I. G.) Marco Polo sistemi ulusal olarak turist alanı ve kültürel alan içerisinde Avrupa Projesini gerçekleştirmek ve geliştirmektedir. Özellikle güzel sanatlara ait ve mimari mirasın korunması ve güvenliğinde referanstır.

Resimler

Ayrıca bakınız
 Veneto
 Venezia (il)
 İtalya'daki şehirler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Venedik: Bir köprü ve bir sokak - Venedikliler için Venedik
 Venedik şehrinin resmî sitesi

Tarihî devletlerin başkentleri

Venedik


زهيشارت  هي مدينة في جمهورية كومي في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 9640 نسمة.

مراجع

مدن جمهورية كومي

جيشارت


"Esqueça-Me Se For Capaz" é uma canção da cantora e compositora brasileira Marília Mendonça e da dupla Maiara & Maraisa, lançada em outubro de 2021 pela gravadora Som Livre como parte do álbum Patroas 35%.

Composição
"Esqueça-Me Se For Capaz" foi escrita por Dê Angelo, Júnior Gomes, Thales Lessa, Matheus Santos e Renno Poeta. Júnior, Thales e Renno já tinham escrito outras canções para Marília, como "Sem Sal", "Casa da Mãe Joana" e "Ei, Saudade", A letra aborda um eu lírico que desafia um ex-parceiro a conseguir esquecê-lo, não acreditando nesta possibilidade.

Gravação
A canção foi gravada em 24 de julho de 2021, em Goiânia, durante uma live chamada As Patroas. A apresentação atingiu o pico de 400 mil visualizações simultâneas.

Lançamento e recepção
Apesar de não ter sido lançada como single, "Esqueça-Me Se For Capaz" foi um dos destaques do álbum Patroas 35%, sobretudo por ter sido a única do projeto a ter um videoclipe roteirizado. O clipe, dirigido por Belle de Melo, faz referência aos filmes Prenda-Me se For Capaz (2002) e As Panteras (2000). Além disso, traz as cantoras caracterizadas como três justiceiras, com parte das cenas vestidas de pilotos de avião. Na época, Maraisa disse:

Quando Marília Mendonça morreu em novembro de 2021, a música se tornou a mais ouvida de Marília no ranking mundial do Spotify por um dia.

Desempenho nas tabelas musicais

Prêmios e indicações

Canções de 2021
Canções gravadas por Marília Mendonça
Canções gravadas por Maiara & Maraisa
Canções de música sertaneja
Canções em português
Canções produzidas por Eduardo Pepato

Esqueça-Me Se For Capaz