Nusret Özcan (d. 25 Kasım 1958 Eyüpsultan İstanbul - ö. 22 Haziran 2007 İstanbul) Türk gazeteci ve yazar.

Gümüşsuyu İlkokulu'nu bitirdikten sonra Gaziosmanpaşa İmam Hatip Lisesi'ne kaydoldu. Ardından 1972'de İstanbul İmam Hatip Lisesi'ne geçiş yaptı. İstanbul İmam Hatip lisesinde bir süre okuldan  uzaklaştırma cezası almış daha sonra bu liseden mezun olup Marmara Üniversitesi'nin Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirmiştir. Askerlik görevini ise Antalya'daki acemi birliği ve buna müteakip Ardahan ilinde Kasım 1980 tarihinde yerine getirdi. 1981'de Milli Gazete'de çalışma hayatına başladı. 25 Mayıs 1983'te hayatını kaybeden Necip Fazıl Kısakürek'in cenaze merasiminde gözaltına alındı ve 15 gün sonra tahliye edildi. Öğretmen olarak ilk atanma yeri olan Bingöl'e gitmeyip ikinci atanma yeri olan Nevşehir'de öğretmenlik yaşamına başlamış olsa bile 15 gün sonra bu görevinden istifa ederek İstanbul'a dönmüştür. Bir süre TGRT ve MÜSİAD'da çalıştı. Ardından Yeni Şafak gazetesinin kuruluş çalışmalarında yer aldı. Nusret Özcan gazetenin kuruluşundan kendisinin ölüm tarihine kadar bu gazetede kültür-sanat sayfasında editörlük görevini yerine getirdi. Nusret Özcan'ın edebi çalışmaları ve yazıları Semerkand Aile, İzlenim, Kayıtlar, Dergibi, Kafdağı ve Cemre gibi çeşitli dergilerde yayınlandı. Şimdiki adıyla Semerkand Radyo olan Radyo Onbeş'te Her Mevsim İstanbul adlı programı hazırlayıp sunan Nusret Özcan geçirdiği kalp krizi sonucunda 22 Haziran 2007'de hayatını kaybetti. Nusret Özcan evli ve üç çocuk sahibiydi.

Çalıştığı gazeteler
 Milli Gazete
 Yeni Şafak

Eserleri
 Bizim Mahalle çocuk romanı,
 Sokak Sesleri (belge-anı 2003)
 Leyla ve Mecnun (roman,2005)
 Kemal Aykut'la birlikte Mustafa Kutlu Kitabı (2001)
 Beşir Ayvazoğlu Kitabı, Nehir Yayınları
 Kar Kelebekleri (uzun hikâye, Pozitif Yayıncılık ( 2006)
 Bir Hüzün Yolcusu,(hikâye, Nesil Yayınları

Kaynakça
 Dergibi
 Hayy'dan Hü'ya Nusret Özcan syf 13-14

Nusret Özcan
Nusret Özcan
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
2007 yılında ölenler
1958 doğumlular
Marmara Üniversitesinde öğrenim görenler
Kalp krizinden ölenler
İstanbul doğumlu gazeteciler
İstanbul İmam Hatip Lisesinde öğrenim görenler

Nusret Özcan


Coração de Jesus Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 2,27 km2 yüzölçümüne sahip, 8.716 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viseu

Coração de Jesus (Viseu)


Alpaslan, Amasya ilinin Taşova ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, adını 1200'lü yıllarda, Selçuklu Devleti zamanında bölgeye yerleşen Seyyid Nureddin Alpaslan'dan almaktadır. 1926 yılı kayıtlarında Zuday adıyla geçen köy, 1968 yılı kayıtlarında Yolbaşı adını taşımaktadır. 4 Aralık 1963'te belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.

Coğrafya
Köy, Taşova ilçe merkezine 9 km, Amasya il merkezine ise 65 km uzaklıktadır.

Nüfus

Yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar

6360 sayılı yasaya göre kaldırılan belediyeler
Taşova belde ve köyleri

Alpaslan


Zagonetka: časopis za pouku i zabavu hrvatski zagonetački tjednik iz Zagreba. Prvi broj izašao je 1. rujna , a posljednji 5. siječnja 1946. godine. Glavni urednik bio je Marijan Jurčec. Izdavač je bio je K. Filipović, a tiskan je u Vjesniku. ISSN je 1846-6052.

Izvori

Zagrebački tisak
Hrvatski enigmatski tjednici

Zagonetka (1945.)


Onocleopsis, rod paprati iz porodice Onocleaceae, dio reda osladolike. Jedina vrsta je O. hintonii iz Meksika i Gvatemale

Sinonimi
 Matteuccia hintonii (F.Ballard) M.Kato
 Onoclea hintonii (F.Ballard) Christenh.

Izvori

Onocleaceae
Flora Meksika
Flora Gvatemale

Onocleopsis


Filip 1. (også Philip 1., Philipp 1., Philippe I, Felipe 1., Filippo 1. og Philippos 1.) kan henvise til flere regenter med dette navn:

 Filip 1. (omkr. 600 f.Kr.), konge af Makedonien
 Filip 1. Filadelfos (? – efter 83 f.Kr.), konge af Seleukideriget
 Philippus Arabs (ca. 204–249), romersk kejser 244–249
 Filip 1. (1052–1108), konge af Frankrig 1060–1108
 Filip 4. af Frankrig (1268–1314), konge af Navarra som Filip 1. 1284–1305
 Filip 1., greve af Nassau-Weilburg 1371–1429 og Nassau-Saarbrücken 1381–1429
 Filip 1. den Smukke (1478–1506), konge af Kastilien i 1506
 Filip 1. (1504–1567), landgreve af Hessen 1509–1567
 Filip 1. (1515–1560), hertug af Pommern 1532–1560
 Filip 2. af Spanien (1527–1598), konge af Portugal som Filip 1. 1581–1598
 Filip 1. (1601–1681), greve af Schaumburg-Lippe 1640–1681
 Filip 1. (1640–1701), hertug af Orláns 1661–1701
 Filip 1. (1720–1765), hertug af Parma 1748–1765

Se også
 Filip (navn)
 Filip 2.
 Filip 3.

Filip 1.


«Crisis» es una canción interpretada por el grupo español Dinarama y por la cantante Alaska, incluida en su álbum debut Canciones profanas. La compañía discográfica Hispavox, filial de EMI Music, la publicó en 1983 como sencillo debut. Fue compuesta por Carlos Berlanga, Nacho Canut y Marcos Mantero, componentes del grupo y producida por Ángel Altolaguirre.

Antecedentes
En 1982 Alaska y los Pegamoides consiguen un éxito masivo gracias al sencillo «Bailando» y durante ese periodo Carlos Berlanga se marcha del grupo debido a las discusiones y las nuevas tendencias siniestras que estaba adoptando la banda.

Por aquel entonces surge un nuevo grupo, Dinarama, en el que más tarde también se incluyó Nacho Canut y como colaboradora Alaska.

Es entonces cuando Berlanga se marcha al servicio militar y Alaska toma las riendas del grupo y empiezan a grabar el primer disco, Canciones profanas, que se publicaría en 1983 con una mezcla de producciones disco y siniestras por parte de Alaska.

Cuando se finalizó la grabación del disco, Hispavox decidió lanzar un maxi sencillo con la versión extendida de «Crisis» y las canciones «Kali» y «Deja de bailar» que más tarde pasaría a lanzarse como sencillo en solitario.

Lista de canciones

Referencias

Enlaces externos
 Letra de la canción
 Carátula del sencillo

Sencillos de Alaska y Dinarama
Canciones de Alaska y Dinarama
Sencillos de 1983
Canciones de España de 1983
Canciones en español
Canciones de new wave

Crisis (canción)


Aita (Etrüsk yazıtlarında Eita olarak da geçer), Etrüsk mitolojisinde yer altı tanrısıdır. Ona atfedilen özellikler ve insanların ona karşı tapınma biçimleri açısından Yunan mitolojisindeki Hades ve Roma mitolojisindeki Plüton ile büyük benzerlikler taşımaktadır, bir bakıma Yunan mitolojisindeki Hades'in Etrüsk mitolojisindeki hâlidir.

"Orvieto'daki Golini Mezarı" ve "Tarquinia'daki Orcus II Mezarı" gibi az sayıda Etrüsk mezar boyamalarında resmedilmiştir.

Diğer Etrüsk yeraltı figürleri
 Charun
 Calu
 Phersipnai
 Turms
 Vanth
 Culsu

Ayrıca bakınız
 Hades

Kaynakça

Etrüsk tanrıları
Yeraltı tanrıları

Aita


Løgismose Meyers er en dansk fødevarevirksomhed baseret i København. Den producerer og sælger en lang række fødevareprodukter under navnene Løgismose og Meyers. Den ejer kæden Meyers Bageri, Meyers Diner og Meyers Madhus.

Historie
Virksomheden blev etableret, da den britiske kapitalfond IK Investment Partners købte Løgismose fra familien Grønlykke samt størstedelen af Claus Meyers kulinariske aktiviteter. Tørk Eskild Furhauge overtog efter Steen Halbye som administrerende direktør i september 2016.

Aktiviteter
Løgismose har et samarbejde med Salling Group mens Meyers har et samarbejde med Coop.

Meyers Catering driver kantiner, restauranter, caféer og barer. Meyers Køkken leverer catering til virksomheder og private. Meyers Bageri er en kæde af økologiske bagerier i København. Meyers Deli har to lokationer.

Referencer

Eksterne henvisninger

Bagerbutikskæder i Danmark
Danske virksomheder etableret i 2015
Restauranter og spisesteder i Danmark

Løgismose Meyers


Die Lüttelforster Mühle in der Gemeinde Schwalmtal ist eine Wassermühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad.

Geographie
Die Lüttelforster Mühle hat ihren Standort am Mittellauf der Schwalm in Lüttelforst an der Landesstraße 371 in der Gemeinde Schwalmtal im Kreis Viersen. Sie benötigte zum Betrieb keinen Weiher. Oberhalb der Lüttelforster Mühle liegt die Jennekes Mühle, unterhalb die Pannenmühle. Der Wasserspiegel liegt bei 51 m über NN.

Geschichte
Im Jahre 1456 erscheint die Lüttelforster Mühle erstmals in den Annalen von Haus Bocholtz (Adelsgeschlecht), einem Rittergut in Waldniel. Sie gehörte zum Dahlhof und wurde deshalb in dieser Zeit auch Dahlmühle genannt. Durch Erbteilung im Jahre 1591 wurde der Hof mitsamt Mühle vom Hauptsitz in Waldniel abgetrennt und den Eheleuten Sibert von Bocholtz zugesprochen. Die Mühle wurde als Öl- und Getreidemühle betrieben.

Bei der Verpachtung im Jahre 1763 an Matthias Jetten wurde auch der sehr interessante Pachtpreis genannt: 13 Malter (Kornmaß, etwa 3,5 Zentner) Roggen, 6 Malter Gerste, 4 Malter Buchweizen, 2 Malter Weizen, ein fettes Schwein, 10 Kilogramm Fisch, 100 Hühnereier, 100 Enteneier, 8 Hühner, 8 Enten, 4 Pfund Zucker, 2 Pfund Ingwer, 1 Pfund Pfeffer, ¼ Pfund Zimt, 3 Pfund Pflaumen, 3 Pfund Rosinen, 1 Pfund Korinthen, ¼ Muskatnuss, ¼ Muskatblume und ¼ Pfund Krautnägel von der Kornmühle und 21 Reichstaler, 3 Malter Backmehl, 50 Kannen Leinöl, 14 Kannen Rüböl und einen Goldgulden zum neuen Jahr von der Ölmühle.

Um 1900 wurde in der Mühle eine Gaststätte eingerichtet. Die Mühle hat bis zur Einstellung des Mahlbetriebs im Jahre 1954 ihr Staurecht behalten. Die Lüttelforster Mühle zeigt sich heute als "Hotel-Restaurant" mit einem großen eisernen Wasserrad als Wahrzeichen und einem Original-Kollergang als Schmuck in der Gaststube.

Denkmaleintrag
Die Backsteinwinkelhofanlage wurde in der 2. Hälfte des 18. Jahrhunderts errichtet. Das zweigeschossige Wohnhaus in 7 Achsen wurde mit Werksteingewänden und Sohlbänken erbaut. Das Mühlrad ist erhalten, jedoch im 19. Jh. verändert worden. Diese Mühle ist mit den anderen, z. T. weniger gut erhaltenen Mühlen an der Schwalm, ein anschauliches Zeugnis dafür, dass Getreide- und Ölmüllerei bedeutende historische Wirtschaftszweige waren. Diese Anschaulichkeit von Geschichte ist hier trotz späterer Veränderungen weiterhin gegeben.
Die Eintragung bezieht sich auf:
1. Erhaltung der straßenseitigen Fassade des Mühlengebäudes mit ihrer Aufteilung und den Fensterformen, den zur Schwalm gelegenen Giebeln (mit Ausnahme des Fachwerkerkers) und der Dachform.
2. Erhaltung der Fassade (mit Teilung) und der Dachform des in gleicher Flucht anschließenden Gebäudes.
3. Erhaltung der Dachform und der Proportionen der im Winkel vorspringenden Scheune.

(Denkmalliste Nr. 105)

Galerie

Literatur
 Hans Vogt: Niederrheinischer Wassermühlenführer. Krefeld 1998, Seite 439–440.
 Horst Jungbluth, Helmuth Elsner: Die Schwalm – Tal der Mühlen. Schwalmtal 1989, Seite 45–47.

Weblinks

 Website der Lüttelforster Mühle

Wassermühle im Kreis Viersen
Baudenkmal in Schwalmtal (Niederrhein)
Wassermühle an der Schwalm (Maas)
Mühle in Europa
Bauwerk in Schwalmtal (Niederrhein)

Lüttelforster Mühle


Hacılıçay, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy Kafkasya'dan göçenler tarafından Yeşilırmak kıyısına kurulmuştur.Köyü kuranlar yerleştikten sonra her kabileden birer kişi atlarını hazırlar, erzaklarını alırlar ve hacca giderler.Anlatılanlara göre gidenlerin hepsi geri döner.O zamanki insanlar Yeşilırmak'a çay demektedirler.Böylelikle mahallenin adı hacılıçay olarak anılmaya başlar.

Coğrafya
Samsun iline 39 km, Çarşamba ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Hacılıçay

Çarşamba'nın mahalleleri

Hacılıçay, Çarşamba


Ovartaci - Kunstner på psykiatrisk hospital er en portrætfilm instrueret af Jørgen Vestergaard efter manuskript af Jørgen Vestergaard.

Handling
Han hed Louis Marcussen, men kaldte sig Ovartaci. I dette liv var han maler, men han havde levet tusinde liv. Som sommerfugl, som kineser, som ægypter, som tiger og som puma. Som mand, men mest som kvinde. Ovartaci var udlært malersvend i Ebeltoft og emigrerede i 1923 til Argentina, hvor han blev psykisk syg. Efter seks år vendte han hjem og blev tvangsindlagt på Psykiatrisk Hospital i Århus, hvor han udfoldede en stor kunstnerisk produktivitet til sin død i 1985. Med udgangspunkt i hans billeder og skulpturer, der er formet som en særpræget hyldest til det kvindelige, fortæller filmen om Ovartacis sjælevandring og om hans selvfremkaldte kønsskifte.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1999

Film instrueret af Jørgen Vestergaard
Portrætfilm fra Danmark
LGBT-relaterede film fra USA


Casaus ist der Familienname folgender Personen:

 Gregorio Modrego y Casaus (1890–1972), spanischer Geistlicher, Erzbischof von Barcelona
 Nicolau Casaus (1913–2007), spanischer Fußballfunktionär

Casaus ist ferner der okzitanische Name des französischen Ortes Cazaux-d'Anglès.

Casaus


Events
February 22 – Lovisa Augusti performs at a concert in Gothenburg directed by a musician of the Hovkapellet.
September 11 – Eleven-year-old Wolfgang Amadeus Mozart, his father Leopold, his mother Anna Maria, and his older sister Nannerl) left Salzburg for Vienna, travelling via Melk (where young Wolfgang plays the organ).  A few weeks later, an outbreak of smallpox in Vienna causes them to flee the city, and they travel to Brno.
October 26 – Wolfgang Amadeus Mozart is diagnosed with smallpox.  He recovers by November 10, but Nannerl then contracts the disease; she also survives.
Dictionnaire de musique by Jean-Jacques Rousseau is published.
Wolfgang Amadeus Mozart composes the first act of an oratorio, Die Schuldigkeit des ersten Gebots, to be completed by Michael Haydn and Anton Cajetan Adlgasser.

Popular music
 James Hook's first collection of songs for the Vauxhall Gardens.

Opera
Felice Alessandri – Ezio
Michael Arne – Cymon
Christoph Willibald Gluck – Alceste
Johann Adam Hiller – Lottchen am Hofe
Wolfgang Amadeus Mozart – Apollo et Hyacinthus
Josef Mysliveček
Il Bellerofonte
Farnace , ED.10:D5
Giovanni Paisiello – L'idolo cinese, R.1.10
Johann Adolph Hasse – Partenope

Classical music
Carl Friedrich Abel – 6 Symphonies, Op. 7
Thomas Arne – Four Symphonies
Luigi Boccherini – Symphony in D major, G.500
Joseph Haydn
Symphony No.35 in B-flat major, Hob.I:35
Symphony no 39
6 Flute Quartets, Op. 5 (Amsterdam: J. J. Hummel)
String Trio in E-flat major, Hob.V:4
Divertimento in C major, Hob.XIV:3
Divertimento in G major, Hob.XVI:11 (attribution in contest)
Divertimento in A major, Hob.XVI:12
Michael Haydn – Divertimento for 2 basset-horns, 2 horns and bassoon in C
Gabriele Leone – 6 Sonatas for mandolin and basso continuo, Book 1 opus 1
Antonio Lolli – 6 Violin Sonatas, Op. 3
Wolfgang Amadeus Mozart
Die Schuldigkeit des ersten Gebotes, K.35
Piano Concerto No.1 in F major, K.37
Piano Concerto No.3 in D major, K.40
A Berenice, K.70/61c
Josef Mysliveček – 6 String Quartets, Op. 2
Giuseppe Paolucci – Preces octo vocibus concinendae in oratione quadraginta horarum
Antonio Sacchini – Sinfonia in D major
William Selby – 10 Voluntarys

Methods and music theory

 Johann Daniel Berlin – Anleitung zur Tonometrie (Kopenhagen and Leipzig: Friedrich Christian Pelt)
 Johann Philipp Kirnberger – Der allezeit fertige Polonoisen- und Menuettencomponist (Berlin: George Ludewig Winter), a method for composing by throwing dice
 Johannes Schmidlin – Deutliche Anleitung zum gründlichen Singen der Psalmen (Zürich: Bürgkli)
 Granville Sharp – A Short Introduction to Vocal Musick
 Georg Andreas Sorge – Anleitung zur Fantasie

Births
March 17 – Luigi Capotorti, Italian composer (died 1842)
March 19 – Leonhard von Call, Austrian composer (died 1815)
April 27 – Andreas Romberg, violinist and composer (died 1821)
May 4 – Tyagaraja – composer and singer (died 1848)
September 17 – Henri Montan Berton, composer, teacher and writer, son of Pierre Montan Berton (died 1844)
September 20 – José Maurício Nunes Garcia, composer (died 1830)
September 26 – Wenzel Müller, composer (died 1835)
November 13 – Bernhard Romberg, cellist and composer (died 1841)
December 8 – Fabre d'Olivet, French poet and composer (died 1825)
December 10 – Johannes Spech, Hungarian composer (died 1836)
December 13 – August Eberhard Müller, German composer (died 1817)
date unknown
Gottlieb Graupner, musician, composer, educator and publisher (died 1836)
Filip Višnjić, poet and guslar player (died 1834)
Luigi Zamboni, operatic bass-baritone (died 1837)
probable
Lewis Lavenu, music seller and publisher (died 1818)

Deaths
January 3 – Luca Antonio Predieri, composer (born 1688)
April 7 – Franz Sparry, composer (born 1715)
June 22 – Johan Henrik Freithoff, violinist and composer (born 1713)
June 25 – Georg Philipp Telemann, composer (born 1681)
July 3 – Matthew Dubourg, violinist, conductor and composer (born 1707)
August 28 – Johann Schobert, harpsichordist and composer (b. c. 1720)
September 10 – Charles John Frederick Lampe, organist and composer (born 1739)

References

18th century in music
Music by year

1767 in music


Bystrá este o comună slovacă, aflată în districtul Stropkov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 25 de locuitori.

Istoric
Localitatea Bystrá este atestată documentar din 1405.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Bystrá, Stropkov


Norbert Schemansky (Detroit, Míchigan; 30 de mayo de 1924-Dearborn, 7 de septiembre de 2016) fue un levantador de pesas olímpico polacoestadounidense.

Schemansky fue el primer levantador de pesas en ganar cuatro medallas olímpicas, a pesar de perderse en 1956 los Juegos Olímpicos debido a problemas en su espalda.

Fue incluido en el salón de la fama de la Federación Internacional de Halterofilia en 1997.

Referencias

Halterófilos de Estados Unidos
Halterófilos en los Juegos Olímpicos de Londres 1948
Halterófilos en los Juegos Olímpicos de Helsinki 1952
Halterófilos en los Juegos Olímpicos de Roma 1960
Halterófilos en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964
Medallistas olímpicos de halterofilia
Medallistas olímpicos de oro de Estados Unidos
Medallistas olímpicos de plata de Estados Unidos
Medallistas olímpicos de bronce de Estados Unidos
Medallistas olímpicos de plata de Londres 1948
Medallistas olímpicos de oro de Helsinki 1952
Medallistas olímpicos de bronce de Roma 1960
Medallistas olímpicos de bronce de Tokio 1964
Deportistas de Míchigan
Personas de Detroit
Nacidos en Detroit

Norbert Schemansky


O Estádio Tenente Álvaro Maranhão é um estádio de pequeno porte situado no município de Iranduba, na Região Metropolitana de Manaus. O estádio tem por finalidade a prática de futebol possuindo campo com medidas oficias, tendo recebido partidas do Campeonato Amazonense de Futebol. Também chegou a receber partidas oficiais do Campeonato Amazonense de Futebol Americano.

História

Competições oficiais
O estádio passou a receber partidas oficiais a partir da fundação e profissionalização do Iranduba, passando a receber em 2011 partidas da Segunda Divisão do estadual. Assim, a primeira partida oficial realizada no estádio ocorreu em 20 de Agosto de 2011, com derrota do Iranduba por 2 a 1 pro CDC Manicoré. O Iranduba  terminou em 3º lugar mas com a punição imposta ao Grêmio Coariense, o clube alviverde herdou a vaga na primeira divisão de 2012

O estádio recebeu seu primeiro jogo da Primeira Divisão em 1º de Fevereiro de 2012, com partida onde o Iranduba foi derrotado por 3 a 0 pelo Holanda. Ao todo o estádio recebeu 9 partidas daquele campeonato. Em 2013 o estádio recebeu mais 5 partidas oficiais e desde então não mais recebeu jogos oficiais de futebol profissional.

Iranduba Cup 2018
Em 2018 foi realizado no estádio um torneio de futebol categoria sub-18, que contou com os clubes Nacional, Atlético Amazonense (que naquela temporada surgia como possível mandante no estádio), Seleção de Iranduba e Barcelona Brasil FC. Esse torneio marcava a reinauguração do estádio. O estádio eventualmente recebeu outros torneios de base.

Retorno em 2022, e veto em 2023
O Iranduba não atuava no estádio de sua cidade desde 2013. Em 2022 o estádio voltou a receber partidas oficiais válidas pelo Campeonato Amazonense de Futebol de 2022, com mando de campo do Iranduba. Na ocasião do primeiro jogo, o anfitrião conquistou uma grande vitória sobre o Nacional por 1 a 0, na abertura do estadual. Em 2023 o estádio foi vetado pela Federação Amazonense de Futebol por, segundo ela, não apresentar condições de jogo, assim o clube da cidade novamente terá de jogar suas partidas fora de seu recinto.

Álvaro Maranhão

Estádio Álvaro Maranhão


Ujedinjene Nizozemske Provincije, službeno Republika Sedam Ujedinjenih Nizozemski (niz. Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden), ili jednostavno Republika Nizozemska (niz. Republiek der Nederlanden), bila je konfederacija koja je postojala od 1579. do Batavijske revolucije 1795. godine, a bila je prekretnica današnje Nizozemske. Republika je uspostavljena nakon što se 7 nizozemskih pokrajina u Habsburškoj Španjolskoj pobunilo protiv španjolske vlasti, sklopivši zajednički savez protiv Španjolske 1579. godine te proglasivši svoju nezavisnost Oglasom o odricanju 1581. godine.

Iako je država bila mala i sadržavala je samo 1.880.500 stanovnika, kontrolirala je svjetsku mrežu pomorskih trgovačkih putova. Preko svojih trgovačkih društava uspostavila je nizozemsko kolonijalno carstvo. Prihod od trgovine omogućio je Nizozemskoj Republici da se odupre mnogo većim državama. Sakupila je najveću i najjaču flotu u to doba, koja se sastojala od 2000 ratnih brodova, a bila je veća od flota Engleske i Francuske zajedno. Veliki sukobi vođeni su u Osamdesetogodišnjem ratu protiv Habsburške Španjolske.

Republika je bila tolerantija prema različitim religijama i idejama, dopuštajući slobodu mišljenja svojim stanovnicima. Umjetnici su cvjetali pod tim režimom, uključujući slikare poput Rembrandta, Johannesa Vermeera i mnogih drugih. Isto su činili i znanstvenici, poput Huga Grotiusa, Christiaana Huygensa i Antonija van Leeuwenhoeka. Nizozemska trgovina, znanost, vojska i umjetnost bile su među najpoznatijima u svijetu tijekom većeg dijela 17. stoljeća, razdoblja koje je u nizozemskoj povijesti postalo poznato kao nizozemsko zlatno doba.

Republika je bila konfederacija pokrajina od kojih je svaka imala visok stupanj nezavisnosti o federalnoj skupštini. Vestfalskim ugovorom (1648.) republika je dobila otprilike 20% više teritorija, koji se nalazio izvan provincija članica, a kojima su izravno upravljali Generalni savezi kao Generalnim zemljama. Svaku je pokrajinu vodio službenik poznat kao stadtholder (upravitelj). Većina provincija imenovala je upravitelja iz dinastije Orange-Nassau.

Religija
U prvim godinama Republike pojavili su se sporovi unutar Reformirane crkve, uglavnom oko teme predestinacije. Ovo je postalo poznato kao borba između arminijanizma i gomarizma, ili između remonstranata i kontraremonstranata.

Početkom 18. stoljeća situacija se promijenila od više ili manje aktivnog progona vjerskih službi do stanja ograničene tolerancije drugih religija, sve dok su se njihove službe odvijale tajno u privatnim crkvama.
Povijest Nizozemske

Republika Nizozemska


Aldeia Nova Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 25,60 km2 yüzölçümüne sahip, 394 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Trancoso

Aldeia Nova (Trancoso)


Hiber Conteris (* 23. September 1933 in Paysandú, Uruguay; † 2. Juni 2020) war ein uruguayischer Schriftsteller, Dramatiker, Essayist und Dozent.

Ausbildung
Conteris absolvierte zwischen 1953 und 1959 ein philosophisches und humanistisches Studium sowohl in Montevideo an der geistes- und naturwissenschaftlichen Fakultät der Universidad de la República (UdelaR) als auch im Nachbarland Argentinien an der Fakultät für Philosophie und Geisteswissenschaften der Universidad de Buenos Aires. Während dieser Zeit war er zwischen 1958 und 1959 auch an der Escuela Municipal de Arte Dramático (EMAD) ein Jahr lang für Theaterwissenschaften eingeschrieben. Überdies promovierte er zwischen 1966 und 1968 in Literatursoziologie bei Lucien Goldmann, in Semiologie bei Roland Barthes und in Politischer Soziologie bei Maurice Duverger an der École Pratique des Hautes Études. 1973 folgte dann noch ein Postgraduierten-Seminar an der Université catholique de Louvain über Ideologie und Wissenschaft.

Beruflicher und künstlerischer Werdegang
Conteris unterrichtete Literatur in der Sekundarstufe (Enseñanza Secundaria) und war als Dozent für Politikwissenschaften und Ideengeschichte an der rechtswissenschaftlichen Fakultät der UdelaR tätig. Von 1986 bis 1990 hatte er eine Anstellung als Hochschullehrer für Hispanoamerikanische Literatur an der University of Wisconsin inne. Mindestens Anfang des 21. Jahrhunderts war er Spanisch-Dozent und Lehrstuhlinhaber an der Division of Modern Languages der New Yorker Alfred University.

Von 1959 bis 1972 übte Conteris zudem eine journalistische Tätigkeit für die Wochenzeitung Marcha aus, für die er auch als literarischer Chronist wirkte. Er schrieb zahlreiche Romane und Theaterstücke. Vielfach wurden ihm Auszeichnungen und Preise für sein Werk zuteil. So erhielt er beispielsweise für das Theaterwerk El asesinato de Malcolm X neben dem Premio Florencio auch den Preis des Uruguayischen Bildungs- und Kulturministeriums (MEC) und eine Besondere Erwähnung beim Casa de las Américas. Es folgen Übersetzungen dieses Werks ins Englische, Polnische und Tschechische. Sein 1986 zunächst in Barcelona erschienener Roman El diez por ciento de tu vida, der acht Jahre später erneut in Montevideo publiziert wurde, ist ins Französische, Englische, Italienische, Japanische und ins Deutsche übersetzt worden.

Auch seine Theaterstücke fanden weltweit Umsetzung und wurden beispielsweise in Chile, Kuba, Polen, der Tschechoslowakei und den USA gezeigt.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 1959: Enterrar a los muertos
 1960: Este otro lado del telón
 1963: Cono Sur, Roman
 1963: El socavón
 1963: El desvío
 1965: Villa Anastacio, Theaterstück
 1966: Virginia en Flashback, Roman
 1968: El nadador, Roman
 1969: El asesinato de Malcolm X, Theaterstück
 1986: El Intruso
 1986: El diez por ciento de tu vida, Barcelona, Roman (erneut 1994 in Montevideo erschienen)
 1987: Holiday Inn
 1987: La Diana en el Crepúsculo, Roman
 1987: Información sobre la Ruta 1, Geschichten
 1988: La cifra anónima, Erzählungen
 1996: ¿Qué desea cenar?
 1996: El breve verano de Nefertiti, Roman
 1998: El cielo puede esperar
 1998: Round Trip - Viaje regresivo, Roman
 1999: Mi largo adiós a Raymond Chandler, Essay
 2001: Rastros de ceniza
 2002: Oscura memoria del sur, Roman
 2005: Onetti en el espejo
 2008: El Intruso

Auszeichnungen (Auswahl)
 1963: Erster Preis beim Wettbewerb der Marcha mit seinem Roman Cono Sur
 1968: Besondere Erwähnung beim Casa de las Américas für El asesinato de Malcolm X
 1969: Premio Florencio für sein Werk El asesinato de Malcolm X als Bestes Werk eines inländischen Autors
 1969: Preis des Uruguayischen Bildungs- und Kulturministeriums (MEC) für El asesinato de Malcolm X
 1988: Premio Casa de las Américas für La cifra anónima
 1994: Premio Castillo-Puche in Murcia für El breve verano de Nefertiti
 1998: Preis des Uruguayischen Bildungs- und Kulturministeriums für Round Trip - Viaje regresivo

Literatur

Weblinks
 Profil auf www.dramaturgiauruguaya.gub.uy (spanisch), abgerufen am 17. Mai 2012
 Profil auf www.findesiglo.com.uy (spanisch), abgerufen am 18. Mai 2012

Einzelnachweise

Autor
Journalist (Uruguay)
Zeitungsjournalist
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Spanisch)
Uruguayische Literatur
Roman, Epik
Erzählung
Drama
Essay
Literaturkritiker
Person (Paysandú)
Uruguayer
Geboren 1933
Gestorben 2020
Mann

Hiber Conteris


Sebastián Ramis Torrens TOR (* 10. Juni 1943 in Llubí, Mallorca) ist ein spanischer Ordensgeistlicher und emeritierter Prälat von Huamachuco.

Leben
Sebastián Ramis Torrens trat der Ordensgemeinschaft der Regulierten Franziskaner-Terziaren (Tercera Orden de Penitencia de San Francisco) bei und empfing am 29. Juni 1969 die Priesterweihe. Drei Monate später entsandte ihn sein Orden als Missionar in die Prälatur Huamachuco.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 13. November 1990 zum Prälaten von Huamachuco. Der Apostolische Nuntius in Peru, Erzbischof Luigi Dossena, spendete ihm am 13. Januar des nächsten Jahres die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Manuel Prado Pérez-Rosas SJ, Erzbischof von Trujillo, und Damián Nicolau Roig TOR, emeritierter Prälat von Huamachuco.

Am 7. August 2018 nahm Papst Franziskus seinen altersbedingten Rücktritt an.

Weblinks

Fußnoten

Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Spanier
Franziskaner des dritten Ordens (Ordensangehöriger)
Brasilianer
Geboren 1943
Mann

Sebastián Ramis Torrens


Stafford County is the name of two counties in the United States of America:

 Stafford County, Kansas, in Kansas
 Stafford County, Virginia, in Virginia

See also
 Staffordshire, England

Stafford County


Çakallı, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Çakallu olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 40 km, Gerze ilçe merkezine 2 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Çakallı, Gerze


أندرو إنغليج كلارك  هو رجل سياسة أسترالي ولد في 24 فبراير 1848 بهوبارت بتاسمانيا وتوفي في 14 نوفمبر 1907.

انظر أيضا

 جافين جينينجز

روابط خارجية

مراجع

تصويت واحد قابل للتحويل
دعاة الجمهورية في أستراليا
سياسيون أستراليون
سياسيون أستراليون في القرن 19
مدعون عامون في تسمانيا
مواليد 1848
مواليد في هوبارت
وفيات 1907

أندرو إنغليج كلارك


Múlaþing est une municipalité du nord-est de l'Islande qui a été formée en 2020 à la suite de la fusion de Fljótsdalshérað, Seyðisfjörður, Borgarfjarðarhreppur et Djúpavogshreppur.

C'est la plus grande municipalité du pays par sa superficie. La plus grande ville de la municipalité est Egilsstaðir, avec une population d'environ 2 500 habitants. La deuxième plus grande ville est le port de Seyðisfjörður, l'une des plus anciennes communes d'Islande.

Histoire

Composition

Compétence

Démographie

Municipalité en Austurland
Division administrative fondée en 2020

Múlaþing


Igreja da Paz Santíssima Trindade em Świdnica - o maior templo barroco de madeira da Europa, um edifício sagrado histórico construído sob os acordos do Tratado de Westfália concluído em 1648 e encerrando a Guerra dos Trinta Anos. Pertence à paróquia Świdnica da Igreja Evangélica de Augsburg na Polónia. Desde 2001, o local foi inscrito na Lista do Patrimônio Mundial da UNESCO.

História
A Igreja da Paz em Świdnica foi uma das três Igrejas da Paz (depois dos edifícios em Głogów e Jawor), cuja construção nos principados hereditários dos Habsburgos na Silésia, sob a pressão da Suécia protestante, foi permitida pela Igreja Católica Imperador Ferdinand III. Nestes principados, todas as igrejas construídas por católicos e assumidas por protestantes voltaram à Igreja Católica. Após a eclosão da guerra, os evangélicos foram privados do direito de professar sua própria fé e de possuir suas próprias igrejas. Por outro lado, nos principados governados pelos Piasts da Silésia - principalmente evangélicos - todas as igrejas podiam permanecer protestantes.

A construção das Igrejas da Paz estava deliberadamente sujeita a condições adicionais que dificultariam sua construção ou, se concluídas, causariam um uso do templo por um curto período. A pedra fundamental para a construção da igreja em Świdnica foi lançada em 23 de agosto de 1656. O autor do projeto foi Albrecht von Saebisch, um mestre da construção de Wrocław. A igreja foi construída por um carpinteiro de Świdnica, Andreas Kaemper. Com o objetivo de arrecadar fundos para a construção de Świdniczanin, Christian Czepko iniciou uma jornada pelos tribunais protestantes europeus. Evangélicos da Silésia de todos os estados, desde os camponeses, passando pela burguesia, até a nobreza, estiveram envolvidos na construção.

Após 10 meses de construção, o primeiro serviço religioso na nova igreja em Świdnica foi realizado em 24 de junho de 1657.

Em 1708, durante a Guerra do Norte, quando a situação religiosa dos evangélicos melhorou, novamente sob a pressão do rei sueco, um campanário e uma escola evangélica foram construídos ao lado da igreja. Ambos os edifícios sobreviveram até hoje.

Embora a igreja tenha sido construída em decorrência de conflitos religiosos, é um símbolo de reconciliação. Em 1989, o primeiro-ministro polonês Tadeusz Mazowiecki e o chanceler alemão Helmut Kohl oraram juntos pela paz na igreja. Em 2011, o casal real sueco Carlos XVI Gustav e a Rainha Sylwia o visitaram. Em 2014, a chanceler alemã Angela Merkel e a primeira-ministra polonesa Ewa Kopacz participaram da oração ecumênica pela paz. Em setembro de 2016, representantes de denominações cristãs, Judaísmo, Islã e Budismo, juntamente com o 14º Dalai Lama, assinaram o "Apelo pela Paz" na igreja Świdnica.

Arquitetura

A Igreja da Paz em Świdnica foi erguida em um sistema de enxaimel como uma estrutura central baseada em um esqueleto de madeira preenchido com argila e palha. Foi construído em uma planta em cruz grega. Ao edifício central, o Salão do Batismo e a sacristia foram acrescentados no lado oriental, o Salão dos Mortos no oeste, o Salão do Casamento no sul e o Hala Polna no norte. Tem 44 metros de comprimento e 30,5 metros de largura. O andar térreo e os quatro andares das matroneus podem acomodar 7.500 pessoas (incluindo 3.000 assentos). A igreja foi construída para acomodar o maior número de pessoas possível, o que foi importante especialmente nos tempos de restrição da liberdade religiosa para os protestantes, por ser uma das duas igrejas protestantes no Ducado de Świdnica e Jawor. Portanto, o templo possui uma grande área interna (1.090 m²) e cubatura.

Adornos da igreja
O altar e o púlpito são elementos excepcionalmente valiosos da mobília da igreja.

Púlpito
O púlpito barroco, obra de Gotfried August Hoffmann, data de 1729. As escadas são decoradas com cenas bíblicas, estas são "Pentecostes", "Gólgota" e "Paraíso". Há alegorias esculpidas de Fé, Esperança e Amor na balaustrada. Acima da porta do púlpito, uma escultura de Jesus Bom Pastor.

O altar principal
O altar-mor, também de Hoffmann, foi encomendado para o centenário da igreja em 1752 e concluído no ano seguinte. Acima do altar mensa há um pequeno baixo-relevo representando a Última Ceia. No centro está o "Batismo de Cristo" e as figuras de Moisés, o sumo sacerdote de Arão e os apóstolos Pedro e Paulo. Acima, em seis colunas coríntias, há um friso com a inscrição: "Dies ist mein geliebter Sohn, an dem ich Wohlgefallen habe" ("Este é o meu filho amado, de quem me comprazo" - Mateus 3:17). No centro, na altura do friso, uma alegoria do Espírito Santo em forma de pomba. Acima, sob o dossel, um triângulo dourado cercado por raios, com o tetragrama do nome divino escrito em hebraico - uma alegoria de Deus Pai. No topo do altar, sobre um livro com sete selos, há um cordeiro com um estandarte.

Órgãos
Também existem órgãos históricos preservados com 62 vozes com um prospecto barroco de 1666 a 1669, construído pela empresa de Gottfried Klose de Brzeg e retrabalhado várias vezes. Na galeria mais alta acima do altar, existem órgãos menores fundados em 1695 por Sigismund Ebersbach.

O órgão atual, o quinto consecutivo, é de 1909 e é fabricado pela Schlag & Söhne, empresa de Świdnica, que introduziu o fornecimento de energia elétrica.

A Loja Hochberg
As famílias mais privilegiadas tinham suas próprias pousadas na igreja. Em frente ao púlpito, acima da entrada principal da igreja, há uma bela e ricamente ornamentada loja da família Hochberg, benfeitores da igreja, construída em 1698. Esta loja foi estabelecida como um símbolo de gratidão à família do conde Johann Heinrich von Hochberg, que financiou carvalhos para a construção da igreja.

Matroneus
Toda a extensão dos matroneus é coberta com 78 textos de versos bíblicos e 47 cenas alegóricas. As gravuras pintadas nos quadros ilustram o significado das citações bíblicas ao lado delas. As balaustradas da galeria são ricamente decoradas com esculturas e pinturas.

Pinturas
Os tetos da igreja são decorados com pinturas de 1694 a 1696 de dois pintores de Świdnica - Christian Sussenbach e Christian Kolitschek. Eles ilustram cenas da Revelação de São João:

 "Jerusalém Celestial",
 Deus Pai, sobre cuja cabeça, rodeado por sete línguas de chamas, uma águia circulando, tem um livro dobrado com sete selos no colo, no qual repousa um cordeiro, 24 idosos estão ajoelhados ao redor, abaixo você pode ver uma oração João,
 "A queda da pecaminosa cidade da Babilônia",
 "O julgamento final"

No cruzamento das naves, a Santíssima Trindade é pintada.

Os tetos ao redor das pinturas, bem como os tetos e pilares da galeria, são pintados em padrões florais.

Galeria

Notas

Bibliografia

 Janusz Czerwiński, Wrocław i okolice, wyd. Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa, 1989, ISBN 83-217-2279-2

Igrejas da Polônia
Baixa Silésia (voivodia)
Guerra dos Trinta Anos
1648 na Europa

Igreja da Paz em Świdnica


Tao veya Dao, Taoizm'in ana kavramıdır. Kesin olarak ortaya çıktığı bir tarih bilinmemekle beraber M.Ö. altıncı ve beşinci yüzyıl arasında yaşadığı tahmin edilen Lao Zi'nin Dao De Jing adlı eserinde Dao anlatılmıştır. Dao kavramının Avlayıcı Toplayıcı Topluluklar devirlerinden beri bilindiği ve sözlü olarak aktarıldığı düşünülmektedir.

Günümüz Çince'sinde "yol, yön, yöntem, ana ilke, akış" gibi birçok anlam barındıran bir imge sözcüktür. Laozi "İlle de ad vermek zorundaysam ona Yol (Dao) diyebilirim" der. Temeli sürekli değişimi esas alan bu anlayışta herhangi bir şeye ya da duruma ad vermek veya etiket takmak anlık bir hali yansıtacağı için kalıcı hal olarak kabul görmez. Şeyler, ancak dışa vuran, belirmeye başlayan haliyle duyularla algılanır. Bu da görecelidir.  Dao De Jing adlı eserin ilk şiirinde "Duyudan uzaklaştıkça Dao'nun cevherine yaklaşılır" der. Dao tam olarak ne şudur ne de budur, öte yandan, hem şudur hem budur. Her şeyin her daim değişim ve dönüşüm içinde olduğu kabul edilir. Dao, her neyse, kendi de dahil evrenin yani her şeyin akışını, değişimini ve dönüşümünü tetikleyen doğurucu unsurdur.

Dao De Jing kitabında Dao anlatılmaya çalışılırken "Wei wu wei - Çabasız çaba", "Boşluk", "Belirme", "Dişil vadi", "Ham kütük", "Ziran" gibi anahtar kavramlar kullanılmıştır.

Toplumlar arası ilişkilerde "Dao'nun terkedildiği yerde erdem, erdemin terkedildiği yerde adalet, adaletin terkedildiği yerde ahlak öne çıkar" diyerek evrenin ana akışını yakalamayı ve ona uymayı temel ilke olarak önerir.

Dipnotlar
Lao Zi'nin Dao De Jing kitabı; Wang Bi (MS 3yy) "El Yazmaları"ndan ayrıca Çin'deki Mawangdui Arkeolojik Sahası'ndaki kazılarda ortaya çıkan Mawangdui İpek Yazıtları (MÖ 3yy) aracılığıyla günümüze ulaşmıştır.

Kaynakça

Taoizm

Tao (Taoizm)


زينب بحراني هي أكاديمية عراقية ولدت عام 1962 م وهي أستاذة في الفَنِّ وعلم الآثار للشرق الأدنى القديم في جامعة كولومبيا.مواطنة بغدادية من العراق، أكملت تعليمها في أوروبا والولايات المتّحدة. استلمت ماجستيرها في الآداب ودرجاتها الدكتوراه (دكتوراه 1989 م) في تأريخ الفنّ والأركولوجي أو علم الآثار من معهد جامعة نيويورك للفنون الجميلة. قبل تعيينِها في جامعة كولومبيا، علمت في جامعة فينا في النمسا، جامعة الدولة في نيويورك في الساقية الحجرية، وكانت أمين في المتحف الحضريِ لقسم عصور الفَنِّ القديمة للشرق الأدنى من عام 1989 إلى عام 1992.

في الخامس والعشرين من مايو/مايس عام 2004، تم تعيينها للعمل بالسلطة المؤقّتة الائتلافية كمستشار كبير للثقافة. صرّحت بأنّ هدفها سيكون مواصلة إعادة بناء متحف العراق الوطني ومكتبة العراق الوطنية ولتمييز الفرص الجديدة للتدريب والدراسة في الخارج.

انتخبت لعضوية الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم لعام 2020م.

انظر أيضاً
بهيجة خليل

مراجع

وصلات خارجية
 http://www.columbia.edu/cu/arthistory/faculty/Bahrani.html

أساتذة جامعة فيينا
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بغداد
أعضاء هيئة تدريس جامعة ستوني بروك
أعضاء هيئة تدريس جامعة كولومبيا
أكاديميات عراقيات
أمينات عراقيات
حائزون على زمالة غوغنهايم
خريجو جامعة نيويورك
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
عالمات آثار عراقيات
عالمات آثار نسويات
علماء آثار عراقيون
علماء آشوريات
علماء آشوريات عراقيون
مستشرقات
مهاجرون عراقيون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1382 هـ
مواليد 1962
مواليد في بغداد
نساء عراقيات

زينب بحراني


Juan Carlos Gutiérrez Bonet, más conocido como Juan C.  Bonet (28 de agosto de 1968), es un actor mexicano, miembro de una de las familias de actores más famosas de México. Es hijo de los actores Juan Ferrara y Alicia Bonet, hermano de Mauricio Bonet, sobrino de Lucía Guilmáin y Esther Guilmáin y nieto de Ofelia Guilmáin.

Biografía
Empezó su carrera como actor muy niño, con un pequeño rol en la película de Arturo Ripstein El castillo de la pureza. Después participó en la película Los hijos de Sánchez.,  En 1987 participó en la telenovela Yesenia. Su primer papel importante le llegó con la telenovela juvenil Dulce desafío en 1988, dirigida por Arturo Ripstein. Allí dio vida a Botho, el pretendiente de la rebelde Lucero (Adela Noriega).

Desde allí comenzó a ascender, participando en telenovelas como Teresa, Ángeles blancos, Valentina, La antorcha encendida, Nunca te olvidaré y Por un beso, entre otras. También participó en películas como Marea suave, La escolta muerte en primavera, El caporal. En diciembre de 2020 fue nombrado director del Sistema de Apoyos a la Creación y Proyectos Culturales (Fonca), de la Secretaría de Cultura de México.

Filmografía

Telenovelas
 Sueños y caramelos (2005)
 Atrévete a olvidarme (2001) .... Rosendo
 Por un beso (2000) .... Mariano Díaz de León (joven)
 ¡Amigos x siempre! (2000) .... Javier Egurrola
  La revancha (telenovela de 2000)  (2000) .... Sabas
 Nunca te olvidaré (1999) .... Eduardo Moraima
 Alma rebelde (1999) .... Mario
 Mi pequeña traviesa (1997) .... Diego
 La antorcha encendida (1996) .... Nicolás Bravo
 Valentina (1993) .... Osvaldo
 Carrusel de las Américas (1992)
 Ángeles blancos (1990) .... Daniel
 Teresa (1989) .... José María
 Dulce desafío (1988) .... Botho Arguedas
 Yesenia (1987)

Series de TV
 Los simuladores (2009) .... Raúl Galindo
 Trece miedos (2007) .... Arturo Márquez (episodio "Escuela")

Películas
 Desafío (2010) .... Carlos
 Sótano (2005) .... Enrique
 La vida y obra de John H. (2005)
 El caporal (1997) .... Samuel
 La escolta muerte en primavera (1997) .... Carlos Ortega
 Marea suave (1992)
 Los hijos de Sánchez (1978)
 El castillo de la pureza (1972)

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Ciudad de México
Actores de México
Actores de televisión de México
Actores de cine de México
Actores de teatro de México

Juan Carlos Bonet


حزب التحرير في تونس، هو فرع لحزب التحرير الذي تأسس سنة 1953 في القدس على يد القاضي تقي الدين النبهاني. رئيس مكتبه السياسي في تونس هو عبد المجيد الحبيبي.
ترتبط أفكار حزب التحرير في تونس بكافة فروع الحزب في العالم، حيث يدعو إلى «استئناف الحياة الإسلامية بإقامة دولة الخلافة»، ويتبع الفرع التونسي إلى قيادة الحزب المركزية.
تم إعطاء التأشيرة للحزب في تونس في 17 يوليو 2012 بعد الثورة التونسية, ومن أهم الشخصيات في فرع تونس هو رضا بالحاج، المتحدث الرسمي باسم الحزب.

عهد بورقيبة
تعرض أفراده للمحاكمة في تونس لأول مرة في أغسطس 1983 إذ مثل آنذاك أمام المحكمة العسكرية ثلاثون عضوا البعض منهم عسكريون. وقد صدرت عليهم أحكام وصلت إلى ثماني سنوات.

عهد زين العابدين بن علي
أقيمت محاكمات للمنتمين للحزب في مارس 1990 ومارس 2007 وأخيرا في يونيو 2009.

بعد الثورة التونسية سنة 2011
أصدر حزب التحرير بيانا بتاريخ 2 يناير يحرض الناس على السلطة وقد أفادت جهات اعلامية أن حزب التحرير ضم صوته للأطراف الداعية للإطاحة ببن علي.
أصدر حزب التحرير في تونس بياناً في اليوم التالي لسقوط نظام زين العابدين بن علي.
وتقدم الحزب لاحقاً بعد الثورة التونسية بطلب ترخيص إلا أن هذا الطلب رفض من قبل وزارة الداخلية استناداً للمادة الثالثة من الدستور.
كانت حكومة حمادي الجبالي أمين عام حزب حركة النهضة الإسلامي الحاكم في تونس قد أعطت تأشيرة بمباشرة العمل للحزب رسميا في تونس في خطتها لدعم الاتجاه الإسلامي في المنطقة في 17 يوليو 2012.

المراجع

أحزاب تونس
أحزاب سياسية أسست في 1983

حزب التحرير (تونس)


Bir fizik terimi olarak maddenin hâli, maddenin aldığı farklı fazlardır. Günlük hayatta maddenin dört farklı hâl aldığı görülür. Bunlar; katı, sıvı, gaz ve plazmadır. Maddenin başka hâlleri de bilinir. Örneğin; Bose-Einstein yoğunlaşması ve nötron-dejeneje maddesi. Fakat bu hâller olağanüstü durumlarda gerçekleşir, çok soğuk ya da çok yoğun maddelerde. Maddenin diğer hâllerininde, örneğin quark-gluon plazmalar, mümkün olduğuna inanılır fakat şu an sadece teorik olarak bilinir.
Tarihsel olarak, maddenin özelliklerindeki niteleyici farklılıklara dayanarak ayrım yapılır. Katı hâldeki madde bileşen parçaları ile (atomlar, moleküller ve iyonlar ile) bir arada tutulur ve böylece sabit hacim ve şeklini korur. Sıvı hâldeki madde hacmini korur fakat bulunduğu kabın şeklini alır. Bu parçalar bir arada tutulur ama hareketleri serbesttir. Gaz hâlindeki madde ise hem hacim olarak hem de şekil olarak bulunduğu kaba ayak uydurur.Bu parçalar ne beraber ne de sabit bir yerde tutulur. Maddenin plazma hâli ise, nötr atomlarda dahil, hacim ve şekil olarak tutarsızdır. Serbestçe ilerleyen önemli sayıda iyon ve elektron içerirler. Plazma,evrende maddenin en yaygın şekilde görülen hâlidir.

Dört ana hâl

Katı

Katılarda parçacıklar (iyonlar, atomlar ya da moleküller) sıkı sıkı bir arada tutulmuştur. Parçacıklar arasındaki bağlanma güçlüdür. Bu yüzden bu parçalar serbestçe hareket edemezler fakat titreşim oluşturabilirler. Bu yüzden bir katı sabittir, belli bir hacmi ve şekli vardır. Katıların şekli sadece bir kuvvet tarafından değiştirilebilir. Örneğin kırılabilir ya da kesilebilir. Örnekte, kristal hâldeki katıda, parçacıklar (atomlar, moleküller ya da iyonlar) düzenli bir sırada toplanmışlardır. Birden çok, farklı kristal yapılar vardır ve aynı madde birden fazla yapıya (ya da katı fazda) sahip olabilir. Örneğin, demirin kütle merkezi 912 °C den az sıcaklıkta kübik yapıya sahiptir.  912 ve 1394 °C sıcaklık arasında ise yüzey merkezli kübik yapıya sahiptir. Buzun çeşitli sıcaklıklarda ve basınçlarda var olan on beş kristal yapısı bilinir.

Camlar ve diğer kristal olmayan yani uzun vadeli diziler hariç kendine özgü billurlaşmıs bir biçimi olmayan katılar termal denge durumunda değillerdir. Bu yüzden bunlar maddenin klasik olmayan hâli olarak aşağıda tanımlanmıştır.
Katılar eritilerek sıvılara, sıvılarda dondurularak katılara dönüşebilirler. Bunun yanında, katılar direkt olarak süblimleşme ile gaz hâline dönüşebilirler.

Sıvı

Bir sıvı neredeyse sıkıştırılamayacak akışkanlıktadır yani bulunduğu kabın şeklini alır. Fakat basınçtan bağımsız olarak, (neredeyse) sabit bir hacimde kalır. Eğer sıcaklık ve basınç sabitse, belli bir hacmi vardır. Katı hâldeki bir madde erime noktasının üstünde ısıtılırsa,yani verilen basınç maddenin üçlü noktasından daha yüksek olursa, bu katı sıvılaşmaya başlar. Moleküller arası (ya da atomlar,iyonlar arası) kuvvetler de önemlidir. Fakat, moleküllerin  birbirleriyle ilişki kurması yeterli enerjiye sahiptir ve yapıları hareketlidir. Bu da verilen sıvının tanımlanamaması anlamına gelir ama bulundukları kap ile tanımlanırlar. Hacimleri genellikle katılardan daha büyüktür .En çok bilinen örneği ise su, H2O dur. En yüksek sıcaklıkta verilen bir sıvı kritik sıcaklıkta var olabilir.

Gaz

Bir gaz sıkıştırılabilir. Gazlar bulundukları kabın şekline uymak zorunda değillerdir. Hem de bulundukları kabı genişletebilirler.

Bir gazda moleküller yeterli  kinetik enerjiye sahiplerdir. Bu yüzden moleküller arası uygulanan kuvvet  çok azdır (ya da ideal gazlarda sıfırdır) ve moleküller arası uzaklık,moleküler boyutlarından çok daha büyüktür. Bir gaz şekil ve hacim tanımlamasına sahip değildir. Ama bulundukları kabı kaplarlar. Bir sıvı sabit basınçta ve kaynama noktasında ısıtma ile ya da sabit sıcaklıkta basınç azaltılarak bir gaza dönüştürülmüş olabilir.

Bir gazın kritik sıcaklık değeri altındaki sıcaklıklarda soğutma olmadan tek başına sıkıştırılması ile bu gaz sıvılaştırılabilir. Buna vapor adı da verilir. Katının (ya da sıvının) gaz basıncının buhar basıncına eşit olduğu durumlarda, bir buhar bir sıvı (ya da katı )ile denge içinde olabilir.

Sıcaklığı ve basıncı sırasıyla kritik sıcaklık ve kritik basınç tan yüksek olan bir süperkritik akışkan (SCF)gazdır.Bu durumda,sıvı ve gazlar arasında ayrım kaybolur. Bir süperkritik akışkan,bir gazın fiziksel özelliklerine sahiptir.Fakat bazı yararlı uygulamalara yol açan durumlarda yüksek yoğunluğu çözücü özellik sunar. Örneğin; kafeinsizleştirilmiş kahve

Plazma

Bir plazmanın gazlarda da olduğu gibi, belirli bir şekli ya da hacmi yoktur. Gazların aksine, plazmalar elektrik akımını iletirler. Manyetik alan ve elektrik akımı üretirler ve elektromanyetik kuvvetlere karşılık verirler. Pozitif yüklü çekirdek,  serbetçe hareket eden ayrılmış elektronların "deniz"inde yüzebilir. Aslında elektrik yapmak için plazma özel meselesi sağlayan bu elektron "deniz " dir.

Maddenin plazma hâli genellikle yanlış anlaşılır ama gerçekte dünya üzerinde oldukça yaygındır  ve insanların çoğu bu plazma hâlini farkında olmadan düzenli olarak gözlemlerler. Ateş, ışıklandırma, elek kıvılcımları, floresan lambaları, neon ışıklar, plazma televizyonlar ve yıldızlar plazma hâlindeki ışıklandırılmış maddelerin örnekleridir.
Bir gaz genellikle bir plazmaya iki şekilde dönüştürülür. Bunlar; iki nokta arasındaki voltaj farki ve son derece yüksek sıcaklığa maruz bırakmak ile gerçekleşir.

Maddeyi yüksek sıcaklıklarda ısıtmak elektronların atomlardan ayrılmasına sebep olur. Böylece serbest elektronlar meydana getirilir. Çok yüksek sıcaklıklarda, örneğin yıldızlarda bulunan, elektronların aslında "serbest" olduğu ve çok yüksek sıcaklıktaki plazmanın bir elektron denizinde yalın bir şekilde yüzdüğü farzedilir.

Faz geçişleri

Maddenin hâli, faz geçişleri ile de ayırt edici özellik olur. Bir faz geçişi yapıdaki bir değişimi gösterir ve özelliğindeki ani bir değişim ile ayırt edilebilir. Herhangi bir hâlden başka bir hâle geçen madde bir faz dönüşümü ile ayırt edilebilir. Suyun birçok farklı katı hâli olduğu söylenebilir.  Süper iletkenliğin görünüşü faz dönüşümü ile ilişkilendirilir. Yani, süper iletkenlik hâlleri vardır. Örnek olarak, demir manyetizması hâli, faz geçişleri ile ayrılır ve ayırt edici özellikleri vardır.
Hâl değişimi gerçekleştiğinde, aşamaların ara adımları mezofaz olarak adlandırılır. Böyle fazlar sıvı kristal teknolojisinin tanımı ile kullanılır.

Verilen maddenin hâli ya da fazı basınç ve sıcaklık koşullarına bağlı olarak diğer aşamalara geçiş için değişebilir; Örneğin, sıcaklık artışı ile katıdan sıvıya geçişler. Mutlak sıfır civarlarında, bir madde  katı hâlde bulunur. Eğer bu maddeye ısı verilirse erime noktasında sıvılaşarak erir,kaynama noktasında gazlaşır ve eğer yeterince yüksek derecede ısıtılırsa plazma hâline geçer. Plazma hâlinde elektronlar oldukça enerjilidir bu yüzden atomlarından ayrılırlar.
Maddenin formları moleküllerden oluşturulmaz ve farklı güçler tarafından düzenlenen  formlarda  maddenin durumları olarak düşünülebilir. Süperakışkanlar (Fermiyonik yoğuşma gibi) ve quark–gluon plazma örnekleridir.
Kimyasal Denklemlerde maddenin katı hâli için (k), sıvı için (s), gaz için (g) ile gösterilebilir. Sulu çözelti için ise (aq) ile gösterilir. Kimyasal denklemlerde plazma hâlindeki maddeler nadiren kullanılır. Bu yüzden plazma hâlini tanımlamak için standart bir sembol yoktur.

Klasik olmayan hâller

Cam

Kristal olmayan ya da şekilsiz bir katı olan cam, sıvı hâline doğru ısıtıldığında bir cam geçişi gösterir. Camlar oldukça farklı tip malzemeden yapılabilir. Örneğin; inorganik ağlar (silisik asit tuzu eklenerek yapılmış pencere camı), metal alaşımları, iyonik erimeler, sulu çözeltiler, moleküler sıvılar, ve polimerler gibi.
Termodinamiksel olarak, bir cam kendi kristal parçalarına uyarak yarı kararlı bir hâlde bulunur.

Kristallerin bazı derecelerdeki bozuklukları

Bir plastik kristal, uzun menzil dizilimi ile bir moleküler katıdır ama tutunan bileşen moleküller serbestçe döner. Konumsal camlarda bu serbestlik derecesi bastırılmış düzensiz hâlde donmuştur.

Benzer olarak, Dönen camlarda manyetik düzensizlik donmuştur.

Likit (Sıvı) Kristal Hâl

Kristal sıvı hâli akışkan sıvılar ile düzenli katılar arasında özelliklere sahiptir. Genellikle, bir sıvı gibi akabilirler ama uzun menzili düzen gösterirler. Örneğin, nematik kristal, 118–136 °C  arasındaki sıcaklık aralığında olan para-azoxyanisole gibi uzun çubuk moleküllerden oluşur. Bu hâlde, moleküller sıvılar gibi akışkandır ama her nokta aynı yöndedir (aynı alan çevresinde) ve serbestçe hareket edemezler.

Kristal sıvıların diğer bir çeşidi bu hâldeki ana madde yazısında bahsedilir. Birçok çeşidi teknolojik açıdan öneme sahiptir. Örneğin, kristal sıvı gösterimleri

Manyetik düzenleme
Geçiş metal atomlarının kimyasal bağ formu almamış ve bağlanmamış kalan elektronlarından gelen manyetik momentleri vardır.  Bazı katılarda, farklı atomların manyetik momentleri düzene geçer ve ferromanyetik, antiferromanyetik, ferrimanyetik formları alabilir.
Ferromanyetik maddelerde –örneğin katı demir-  her atomun manyetik momenti, manyetik etki alanı içinde aynı yönde hizalanır. Eğer alanlar da sıralıysa, katı geçici manyetiktir; harici bir manyetik alan bulunmasa da manyetikliği devam eder. Mıknatıs, Curie noktasına (demir için 768 °C) kadar ısıtıldığında manyetiklik kaybolur.

Antiferromanyetik maddeler birbirine eşit ve karşıt iki manyetik moment ağı barındırır. Bu ağlar birbirini yok eder ve böylece manyetizm sıfırlanır. Örneğin, nikel(II) oksit (NiO) 'de, nikel atomlarının yarısı momentlerini bir yönde, kalan yarısı tam tersi yönde hizalar.

Ferrimanyetik maddelerde,  manyetik momentler karşıt yöndedir ancak birbirine eşit büyüklükte değildir, böylece birbirini sıfırlayamazlar. Fe3O4 bu duruma örnektir, Fe2+  ve Fe3+  iyonları farklı manyetik momentlere sahiptir.

Mikrofaz ayrışması

Kopolimerler periyodik nanoyapıların çeşitli dizinlerini oluşturmak için mikrofaz ayrışması geçirebilir. Mikrofaz ayrışması, yağ ve su arasındaki faz ayrımına bakarak anlaşılabilir. Bloklar arasındaki kimyasal uyumsuzluk sebebiyle,  blok kopolimerler benzer bir ayrışma içine girer. Ancak bloklar kovalent bağ ile bağlı oldukları için yağ ve su gibi tekrar karışamazlar. Her bloğun uzunluğuna ve genel blok topolojisine bağlı olarak,  her biri kendi madde fazında pek çok morfoloji gözlenebilir.

Düşük sıcaklık hâlleri

Süper akışkan

Mutlak sıfır yakınlarında bazı sıvılar bir ikinci sıvı formunda 'superfluid olarak belirtilir. Çünkü,  akışkanlığı sıfırdır (ya da sonsuz akışkanlık vardır; sürtünmesiz akmak gibi].Bu 1937'de, süper akışkan forumunda olan 2.17 K lambda sıcaklığının altındaki helyum için keşfedilmiştir. Bu hâldeyken, kendi kabından dışarı çıkmaya kalkışır. Ayrıca sonsuz termal iletkenlik sahibidir. Böylece hiçbir sıcaklık düşümü süper akışkan forumunda olamaz. Bir süper akışkanı dönen bir kaba yerleştirdiğimizde girdap ile sonuçlanır.

Bu özellikler, Bose–Einstein yoğuşmasının formu  yaygın izotop olan helium-4 teorisine açıklanır. Son zamanlarda Fermiyonik yoğuşması süper akışkanları  nadir izotop olan helium-3 ve lithium-6 tarafından düşük sıcaklıklarda bile oluşturulmuştur.

Bose–Einstein yoğuşması

Albert Einstein ve Satyendra Nath Bose "Bose–Einstein yoğuşması" ' nı 1924'te tahmin etmiştir.  Bazen maddenin beşinci hâli olduğunu düşünmüşlerdir. Bose–Einstein yoğuşmasında, madde bağımsız parçacık gibi davranmayı durdurur ve tek kuantum hâline düşer.

Gaz fazında, Bose–Einstein yoğuşması onaylanmamış teorik tahmin olarak kalmıştı. 1955'te, Eric Cornell ve Carl Wieman'nin Colorado Üniversitesindeki araştırma grubu ilk yoğuşma deneyini ürettiler. Bose–Einstein yoğuşması katıdan daha  "soğuk" tur. Atomlar çok benzer (ya da aynı) kuantum seviyesine ulaştığında gerçekleşir.  Bu da mutlak sıfır (-273.15 °C) ' a çok yakındır.

Fermiyonik yoğunlaşma

Fermiyonik yoğunlaşma , Bose-Einstein yoğunlaşmasına benzer fakat fermiyonlardan oluşur.  Pauli ilkesi fermiyonların aynı kuantum durumuna girmesini engeller, fakat bir çift fermiyon bozon gibi davranabilir, ve böyle çiftler daha sonra bir kısıtlama olmadan aynı kuantum durumuna girebilir

Rydberg molekülü
Rydberg maddesi, güçlü bir ideal olmayan plazma metastabl durumlarından biridir. Heyecanlı atomların yoğunlaşmasıyla form alır. Bu atomlar eğer kesin bir sıcaklığa ulaşırsa iyonlara ve elektronlara da dönüşebilir. Nisan 2009'da Nature, Rydberg atomundan ve zemin atomundan Rydberg molekülü oluşumunu  bildirdi. Deneyde ultra soğuk rubidyum atomları kullanıldı, böyle bir madde hâlinin olabileceğini kanıtladı. Deney çok soğuk rubidyum atomları kullanılarak yapıldı.

Kuantum Hall hâli

Kuantum Hall hâli, anlık akışa dik yönde ölçülen kuantize Hall voltajını arttırır. Kuantum Hall yörüngesi durumu elektronik cihazların daha az enerji tüketmesi ve daha az ısı üretmesinin önünü açacak teorik bir fazdır. Bu, maddenin Kuantum Hall durumunun bir türevidir .

Garip madde

Garip madde,Tolman-Oppenheimer-Volkoff sınırına yakın (yaklaşık 2-3 güneş kütlesi) bazı nötron yıldızları içinde bulunabilen kuark maddenin bir türüdür. Düşük enerji durumlarında kararlı olabilir

Fotonik madde

Fotonik maddede, fotonlar kütleleri varmış gibi davranır ve birbirleriyle etkileşime girerler, fotonik moleküller dahi oluşturabilirler. Bu durum fotonların kütleleri olmaması ve etkileşime girememeleri gibi genel özelliklerine aykırıdır

Yüksek enerji hâli

Madde bozunması

Oldukça yüksek basınç altında, sıradan maddeler bir takım egzotik durum değişimlerine uğrayarak bozulmuş madde olarak bilinen duruma geçerler. Bu şartlarda, maddenin yapısı Pauli dışlama prensibiyle desteklenir. Astrofizikçilerin bu duruma büyük ilgileri vardır, nötron yıldızları ve beyaz cücelerde var olan yüksek basınç durumunun nükleer füzyon için kullanıldığına inanılır.

Elektron-dejenere madde beyaz cüce'nin içinde bulunur. Elektronlar atomlarına bağlı kalır fakat yakın atomlara transfer edilebilir. Nötron-dejenere madde nötron yıldızında bulunur. Büyük çekim basıncı atomlara büyük bir sıkıştırma basıncı uygular ki elektronlar protonlarla ters beta bozunması yoluyla birleşmek zorunda kalır, sonuç olarak çok yoğun bir nötron yığını elde edilir. (Normalde atomik çekirdeğin dışındaki serbest nötronların yarılanma ömrü 15 dakikanın altındadır, fakat nötron yıldızında, atomun çekirdeğinde olduğu gibi diğer etkenler nötronları stabilize eder.)

Kuark-gluon plazması

Kuark-gluon plazması, kuramsal zerrelerin gluonlar denizinde (kuramsal zerreleri bir arada tutan güçlü kuvveti ileten atomaltı parçalar), serbestçe ve bağımsızca hareket edebildiği (parçaların sürekli bağlı olması yerine) duruma denir. Bu; molekülleri atomlara bölmek ile benzer. Bu durum kısaca parçacığın ivmesinde elde edilebilir ve bilim adamlarının sadece teoride kalmayıp, bireysel quarklarınn özelliklerini gözlemlemesine izin verir.

Quark-gluon plasma 2000'de CERN'de keşfedildi.

Renkli cam yoğuşması

Renkli cam yoğuşması, atomik nötronların ışığın hızına yakın ilerlediğinin varlığını teorize edilmesinin bir çeşididir.  Einstein'ın görelilik teorine göre,yüksek enerjili çekirdek, hareketinin yönü boyunca uzunluğu kısaltılmış ya da sıkıştırılmış görülür. Sonuç olarak, çekirdeğin içindeki gluonlar sabit bir gözlemciyi gluonik duvar gibi görünür. Çok yüksek enerjilerde, gluonların bu duvarda ki yoğunluğu çok yüksek şekilde artıyormuş gibi görünür. Quark-gluon plazmanın duvarların çarpışmasında üretilmesinin tersine, rengi cam yoğuşması sadece duvarlarla ifade edilir ve parçacıkların gerçek özlellikleri  sadece yüksek enerji koşulları altında gözlenir.

Diğer ileri sürülen hâller

Süper katı

Bir değiştiğinde süper sıvı özellikleri ile dağınık şekilde sipariş edilen malzeme (diğer bir deyişle, bir katı veya kristal) olduğunu. Benzer bir süper sıvı, bir değiştiğinde sürtünme hareket edebilir ama sert bir şekli korur. Bir değiştiğinde sağlam olsa da, birçok karakteristik özellikleri birçok konuda.

Süper Cam

Süper cam, süperakışkanlığı ve dondurulmuş biçimsiz yapısı ile ayırt edici özelliği olmuş bir maddedir.

Karanlık madde

Evrenin kütlesinin yaklaşık % 83'ünü karanlık maddeden oluşmasına rağmen, karanlık madde elektromanyetik radyasyonu emmediği ve yayılmadığı için birçok özelliği bir gizem olarak kalır. Buna karşın, karanlık maddenin neden yapıldığı ile ilgili birçok teori vardır. Bu nedenle karanlık maddenin var olduğunu  varsayılırken ve evrenin büyük çoğunluğunu oluştururken. Özellikleri bilinmez ve spekülasyon yaratır. Çünkü karanlık madde sadece yerçekiminin etkilerinden dolayı gözlemlenir.

Equilibrium gel

Denge jeli Laponite denilen sentetik bir çamurdan yapılmıştır. Diğer jellerin yapısının aksine, yapısı boyunca aynı tutarlıkta ve sabit kalır. Yani katı kütle parçalarına ayrılmaz ve daha çok sıvı kütlenindir. Denge jel filtrasyon kromatografisi, sıvı bağlayıcı ligandın hesaplanması için kullanılan bir tekniktir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 2005-06-22, MIT News: MIT physicists create new form of matter Citat: "... They have become the first to create a new type of matter, a gas of atoms that shows high-temperature superfluidity."
 2003-10-10, Science Daily: Metallic Phase For Bosons Implies New State Of Matter
 2004-01-15, ScienceDaily: Probable Discovery Of A New, Supersolid, Phase Of Matter Citat: "...We apparently have observed, for the first time, a solid material with the characteristics of a superfluid...but because all its particles are in the identical quantum state, it remains a solid even though its component particles are continually flowing..."
 2004-01-29, ScienceDaily: NIST/University Of Colorado Scientists Create New Form Of Matter: A Fermionic Condensate
 Short videos demonstrating of States of Matter, solids, liquids and gases by Prof. J M Murrell, University of Sussex

Maddenin hâlleri