Juventud Unida puede referirse a:

Juventud Unida, club argentino de San Miguel, Buenos Aires;
Juventud Unida, club argentino de Gualeguaychú, Entre Ríos;
Juventud Unida, club argentino de San Bernardo, Buenos Aires;
Juventud Unida,  club argentino de Tafí Viejo, Tucumán;
Juventud Unida,  club argentino de Colonia Alberdi, Misiones;
Juventud Unida,  club argentino de Coronel Baigorria, Córdoba;
Juventud Unida,  club argentino de Villa Huidobro, Córdoba;
Juventud Unida Universitario, club argentino de San Luis.

Juventud Unida


«Turning Tables» —en español: «Dar vueltas las cosas»— es una canción interpretada por la cantautora británica Adele, incluida en su segundo álbum de estudio, 21 (2011). La intérprete la compuso con Ryan Tedder, y su producción quedó a cargo de Jim Abbiss. Musicalmente, es una canción de géneros pop, soul, con elementos musicales de pop rock, pop y rock alternativo. El 5 de noviembre de 2011, salió al mercado musical a través de la compañía discográfica XL Recordings como el quinto y último sencillo de 21.

«Turning Tables» obtuvo un desempeño comercial mediano en los países a los que entró. En Norteamérica, alcanzó las posiciones sesenta y tres y treinta y siete en los conteos estadounidenses Billboard Hot 100 y Digital Songs, respectivamente, mientras que en Canadá, se ubicó en el lugar sesenta de la lista Canadian Hot 100. En el resto del mundo, logró entrar en las listas musicales de Alemania, Australia, Bélgica, Israel, Italia, los Países Bajos y el Reino Unido. Además, obtuvo la certificación de disco de oro en Canadá y los Estados Unidos, otorgados por la Canadian Recording Industry Association (CRIA) y Recording Industry Association of America (RIAA), respectivamente. Por otro lado, recibió comentarios positivos de la crítica.

Antecedentes y descripción

«Turning Tables» es una canción de géneros pop, soul, con elementos musicales de pop rock, rock alternativo y pop alternativo. La intérprete la compuso con Ryan Tedder y su producción quedó a cargo de Jim Abbiss. La compañía discográfica XL Recordings lanzó la canción en formato de descarga digital el 9 de enero de 2012 en Italia, mientras que en formato de airplay el 14 de diciembre de 2011 en dicho país. De acuerdo con una entrevista a M Magazine, Tedder declaró que:

De acuerdo con una partitura publicada por Universal Music Publishing Ltd. en el sitio Musicnotes.com, el tema tiene un tempo de 78 pulsaciones por minuto y está compuesto en la tonalidad de do menor. El registro vocal de Adele se extiende desde la nota sol♯3 hasta la do♯5. Ian Walker del sitio AbsolutePunk, dijo que la pista «toma las melodías del piano y en ellos, corre en un ambiente destrozado pero esperanzado de la cantante», y añadió que la canción «contiene algunos de los mejores momentos vocales del álbum, consolidando aún más la reputación de Adele como vocalista competente». Su letra trata de la ruptura de una pareja, en la que uno de ellos siempre da la vuelta a los problemas para su beneficio, mientras que la otra persona ya se cansa de esto y decide terminar la relación.

Recepción

Comentarios de la crítica

La canción obtuvo buenos comentarios de los críticos. John Murphy del sitio web MusicOMH la consideró como una de las mejores del disco y agregó que: «Es una balada que demuestra la maravillosa voz de la intérprete en su registro más alto». Por otro lado, Greg Kot de Chicago Tribune la describió como «una melancolía representada en una balada de piano». Joseph Viney de Sputnikmusic comentó que «es una balada delicada que posee una belleza asombrosa». Un escritor del periódico Daily Herald señaló que en esta canción, junto con «Set Fire to the Rain», la intérprete «suena épica y se siente el impulso gracias a las cuerdas que suenan deliciosas». Por otra parte, Jim Farber de Daily News comparó la voz de Adele con la de «un toro provocado» y agregó que: «Puede perfeccionar su poder de voz hasta en la frase más suave». Por su parte, Margaret Wappler de Los Angeles Times la llamó «suavemente sentimental».
Los escritores Lewis Corner y Robert Copsey del sitio Digital Spy la incluyó en su lista de canciones que debieron ser lanzadas como sencillo, en donde expresaron:

Desempeño comercial
«Turning Tables» tuvo un rendimiento comercial mediano a nivel mundial, a pesar de no ser sencillo en algunos países. En Norteamérica, alcanzó las posiciones sesenta y tres y treinta y siete en los conteos estadounidenses Billboard Hot 100 y Digital Songs, respectivamente. También entró en el Latin Pop Songs en el número treinta y ocho. Recibió la certificación de disco de oro por parte de la Recording Industry Association of America (RIAA) por vender más de 500 000 descargas digitales en el territorio. Para octubre de 2012, había vendido más de 743 000 copias en dicho país. En Canadá, obtuvo los puestos sesenta y treinta y tres de las listas Canadian Hot 100 y Hot Canadian Digital Songs, respectivamente. Además, la Canadian Recording Industry Association (CRIA) le concedió un disco de oro por ventas superadas a 40 000 copias.

En Europa, también tuvo un desempeño comercial mediano. En Bélgica, entró en la lista Ultratip de sus dos regiones: en la región flamenca en el número cuatro y en la región valona en el segundo puesto. En Italia, ocupó la octava posición del ranking Italian Singles Chart. Gracias a su buena recepción en el país, la Federación de la Industria Musical Italiana (FIMI) le otorgó un disco de platino por más de 30 000 descargas digitales vendidas. La canción entró en el conteo británico UK Singles Chart en el lugar sesenta y dos. En Australia, debutó en el lugar ochenta y uno en el ARIA Top 100 Singles en mayo de 2011, sin embargo, reingresó en el trigésimo cuarto lugar, debido a una versión realizada por una participante del reality show The Voice de ese país. Posteriormente, la Australian Recording Industry Association (ARIA) condecoró al tema con un disco de oro, debido a más de 35 mil copias digitales despachadas. En los Países Bajos, debutó en el puesto noventa y siete del conteo Dutch Top 40 en la edición del 17 de diciembre de 2012 y a su novena semana, alcanzó su máxima posición en la casilla cuarenta y cinco, en donde permaneció por dos semanas consecutivas. Además, alcanzó el tercer puesto en el conteo International Airplay Chart de Israel y el número ochenta y cinco en el German Singles Chart de Alemania.

Promoción
La cantante presentó la canción en un Unplugged especial de su disco 21 en VH1 el 3 de marzo de 2011. También la interpretó en Friday Night with Jonathan Ross el 3 de septiembre del mismo año. También la cantó en el programa Late Show with David Letterman el 21 de febrero de 2011. Adele la presentó en la cuarta temporada de la serie de televisión Live from the Artists Den, que reúne a diversos artistas para una entrevista íntima e interpretaciones de parte de ellos en lugares históricos de los Estados Unidos. El episodio fue lanzado el 3 de febrero de 2012 y realizado en el Santa Monica Bay Woman de Santa Mónica, California. Antes de la presentación de «Turning Tables», ella dijo: «Nada en la vida me conmueve tanto como estar en el escenario. Me encanta la cercanía de tocar en salas pequeñas, y esta habitación era preciosa y sencilla, simplemente hermoso». Además, ha sido incluido en su primer álbum en vídeo Live at the Royal Albert Hall, y formó parte del repertorio de su segunda gira Adele Live (2011). Gwyneth Paltrow apareció en el episodio «A Night of Neglect» de la serie de televisión cómica-musical Glee en donde realizó una versión de «Turning Tables», la cual logró debutar en el Billboard Hot 100 y el Digital Songs en las casillas sesenta y seis y cuarenta y dos, respectivamente, en la edición del 7 de mayo de 2011 —la misma en la que debutó la versión original—, y vendió hasta octubre de 2012, más de 116 000 copias en el territorio estadounidense. En cambio, la concursante Brittany Coirns del reality show The Voice de Australia, realizó su cover de «Turning Tables» en la primera temporada y, posterior a esto, su versión entró en el conteo australiano ARIA Top 100 Singles en el puesto cuarenta en la edición del 14 de mayo de 2012.

Posicionamiento en listas

Semanales

Certificaciones

Créditos y personal
 Adele: voz y composición
 Ryan Tedder: composición
 Jim Abbiss: producción y mezcla
 Ian Downling: mezcla
 Nel Cowley: piano
 Chris Elliot: arreglos de cuerda

Fuente: Folleto de 21 y Discogs.

Véase también
 Anexo:Discografía de Adele

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de Adele (en inglés)
 Canal oficial de Adele en YouTube (en inglés)
 Canal VEVO de Adele en YouTube (en inglés)

Canciones en inglés
Sencillos de Adele
Sencillos de 2012
Sencillos certificados de oro por la Recording Industry Association of America
Canciones de Adele

Turning Tables


Igor Caique Coronado (nascido em 18 de agosto de 1992) é um futebolista profissional brasileiro que atua como meia-atacante do Al-Ittihad, clube da Liga Profissional Saudita .

Carreira no clube

Primeiros anos
Coronado ingressou na academia do clube inglês Milton Keynes Dons aos 15 anos em 2007. Em 7 de maio de 2011, aos 18 anos, ele foi nomeado um dos substitutos para o último jogo do clube na temporada 2010-11 contra o Oldham Athletic .

Após sua liberação do clube após o final da temporada 2010-11, Coronado se juntou ao time reserva do clube suíço Grasshoppers por um breve período antes de assinar pelo clube inglês da sétima divisão Banbury United .

Floriana
Em novembro de 2012, Coronado ingressou no Floriana, clube da Premier League maltesa . Sua estreia na liga pelo Floriana aconteceu em 10 de novembro de 2012, em um empate por 2 a 2 fora de casa com o Melita . Seu primeiro gol na liga pelo clube veio em 10 de dezembro de 2012, em uma vitória em casa por 3 a 1 sobre o Balzan . Seu gol, o terceiro da partida para o Floriana, saiu aos 48 minutos. Durante sua passagem, Coronado marcou um total de 32 gols em 63 jogos no campeonato, incluindo três hat-tricks .

Trapani
Em 12 de agosto de 2015, Coronado ingressou no Trapani, da Itália da Série B, por Empréstimo de uma temporada. Em 6 de setembro de 2015, ele fez sua estreia, marcando na vitória por 3 a 0 em casa sobre o Ternana . Seu primeiro gol no campeonato pelo clube também veio nessa partida, aos 52 minutos.

Palermo
Em 11 de julho de 2017, Coronado ingressou no recém-rebaixado clube da Série B do Palermo por um contrato de quatro anos. Sua estreia na liga aconteceu em 26 de agosto de 2017, com uma vitória em casa por 2 a 0 sobre o Spezia Calcio . Ele deu uma assistência naquela partida, preparando Ilija Nestorovski para seu gol aos 52 minutos. Seu primeiro gol na liga pelo Palermo veio em 9 de setembro de 2017, em um empate em casa por 3-3 com o Empoli . Seu gol, auxiliado por Eddy Gnahoré, veio aos 14 minutos. Seu primeiro hat-trick na liga pelo Palermo veio em 25 de março de 2018, em uma vitória por 4 a 0 sobre o Carpi . Seus gols, o primeiro deles de pênalti, aconteceram aos 18, 47 e 76 minutos. O segundo gol foi assistido por Andrea Rispoli, e o terceiro veio de Gabriele Rolando .

Al-Ittihad

Depois de três anos no Sharjah, Coronado ingressou no Al-Ittihad, clube da Liga Profissional Saudita, por uma taxa de 12 milhões de dólares em julho de 2021.

No dia 22 de fevereiro de 2023, mesmo especulado em muitos clubes do Campeonato Brasileiro de Futebol, o jogador renovou o seu contrato com o clube árabe até 2025. Afastando assim as chances de uma mudança ainda naquele começo de ano.

Títulos
Floriana

 Copa de Verão de Malta: 2013

Sharjah

 Liga Pro dos Emirados Árabes Unidos : 2018–19
 Supercopa dos Emirados Árabes Unidos : 2019

Al-Ittihad

 Supercopa da Arábia Saudita : 2022
 Campeonato Saudita de Futebol: 2022–23

Individuais

 Maltese Premier League Melhor Jogador Estrangeiro: 2013
 Jogador do Mês da Liga Profissional Saudita : setembro de 2021

Referências

Ligações externas

Nascidos em 1992
Pessoas vivas
Naturais de Londrina
Futebolistas do Paraná
Brasileiros de ascendência italiana
Futebolistas do Milton Keynes Dons F.C.
Futebolistas do Palermo Football Club
Futebolistas do Sharjah FC
Futebolistas do Ittihad FC
Futebolistas brasileiros expatriados
Brasileiros expatriados no Reino Unido
Brasileiros expatriados na Itália
Brasileiros expatriados nos Emirados Árabes Unidos
Brasileiros expatriados na Arábia Saudita

Igor Coronado


Tele Vida fue un canal de televisión abierta peruano que emitía programación religiosa evangélica. Emitía en la frecuencia 31 de la banda UHF de Lima y, más adelante, en el canal 31.1 de la TDT de Lima.

Historia
Televida fue lanzada al aire a principios de 2000 en el canal 55 UHF de Lima. Sin embargo, en enero de 2013, se trasladó a la frecuencia 31 UHF. Su programación consistía en programas religiosos entorno al evangelismo.

El 12 de enero de 2015, Televida cesó sus emisiones analógicas y comenzó a emitir en la televisión digital terrestre en el canal 31.1 hasta que fue adquirido por el Grupo Wong y relanzada como Willax Televisión.

Programación

 Música y vida
 Palabra de vida
 Música y vida
 Telegamarra
 Vida empresarial
 Telekids
 Vida musical
 Tele Gamarra
 La palabra de hoy

Véase también
 Televisión del Perú

Referencias

Empresas de Perú
Televisión de Perú
Canales de televisión desaparecidos de Perú

Tele Vida


Allison Carolina Göhler Cepeda (San Antonio, 17 de diciembre de 1984) es una meteoróloga chilena, egresada de la Facultad de Ciencias de la Universidad de Valparaíso.

Biografía

Vida y estudios
Hija de padre alemán y madre chilena, comienza sus estudios en el Liceo Santa Teresita de San Antonio (Chile). A los diecisiete años de edad, se traslada a la ciudad de Valparaíso con su familia e inicia sus estudios superiores en la Facultad de Ciencias de la Universidad de Valparaíso, donde egresó de la carrera de Meteorología. Tiene un postítulo en Meteorología Operacional en la Escuela Técnica Aeronáutica. Ha trabajado en el Centro Nacional del Medio Ambiente (CENMA).

Debut televisivo como bailarina
En 1999 parte en la televisión como la doble de Marie Serneholt, del grupo A*Teens, en un concurso de doble en el programa Buenos días a todos, de TVN. Tiempo después, parte ya como bailarina del grupo de bailarines del Grupo X en el programa Extra jóvenes en Chilevisión. Ya en el año 2000, participó como bailarina en el programa Mekano, de Mega, donde estuvo dos meses aproximadamente.

Regreso a la televisión como meteoróloga
A comienzos de 2011, participó en un casting para buscar al presentador del pronóstico meteorológico del nuevo matinal Bienvenidos, de Canal 13, donde salió seleccionada, y queda dando el pronóstico del tiempo toda la semana. También estuvo en la transmisión especial de la Maratón de Santiago (2011) como meteoróloga y como conductora, junto con Daniel Fuenzalida, en una edición del programa Quiero mi fiesta (webshow). Estuvo cuatro meses aproximadamente en Canal 13.

Tiempo después, se desempeñó en el programa matinal Mucho gusto, con el pronóstico meteorológico, y en Morandé con compañía, donde estuvo de meteoróloga, panelista y periodista en el canal Mega.
En el año 2012, fue meteoróloga de La Red en los programas El tiempo en La Red, Mujeres primero, Mañaneros y Hora 20.
En el verano de 2013, llegó al programa matinal Buenos días a todos, de TVN, en reemplazo temporal de Iván Torres.
Se desempeñó como periodista en el programa Pabellón de la Construcción, presentando proyectos inmobiliarios, emitido en el canal Chilevisión. Desde abril del año 2013 hasta enero de 2014, fue parte del programa TV Tiempo, de TVN, como la tercera conductora, dando el pronóstico meteorológico algunos días al mes en las señales de TVN, TVN HD, 24 Horas, TV Chile (señal internacional) y TVN Internet.

Reina guachaca
En el año 2011, es invitada por el diario La Cuarta a participar por la corona de Reina Guachaca, en representación de Canal 13, junto con Claudio Palma, Sale en tercer lugar con el 10 % (6431 votos) en total.

Filmografía

Programas

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en San Antonio (Chile)
Meteorólogos de Chile
Alumnado de la Universidad de Valparaíso
Meteorólogas

Allison Göhler


O AdChoices é um programa autorregulatório para publicidade on-line com base em interesses que existe nos Estados Unidos, Canadá e em toda a Europa. O programa exige que as empresas de publicidade estabeleçam e apliquem práticas de privacidade responsáveis para publicidade com base em interesses, com o objetivo de dar aos consumidores maior transparência e controle. As empresas aderem a um conjunto de princípios    que são aplicados por programas de responsabilidade.

A "publicidade com base em interesses" (também conhecida como "publicidade comportamental on-line" ou " segmentação comportamental ") exibe seletivamente anúncios com base no histórico de navegação, principalmente usando cookies, para usuários com maior probabilidade de se identificar e responder ao conteúdo específico do anúncio. O ícone AdChoices é exibido automaticamente por empresas que fazem parte do programa de auto-regulação e destina-se a indicar aos consumidores quando os dados de publicidade com base em interesses estão sendo coletados ou usados. Ao clicar no ícone (que geralmente é encontrado no canto superior direito de um anúncio on-line), o consumidor pode aprender mais sobre o anúncio ou as práticas de coleta de um site e pode optar por não participar dessa segmentação.

Embora seja possível desativar a publicidade com base em interesses por meio do(s) programa(s) AdChoices,     desativar não bloqueia anúncios nem impede o rastreamento do histórico de navegação na web usando outras formas (por exemplo: Flash cookies). Os programas AdChoices dos EUA e do Canadá exigem que as empresas participantes não usem cookies Flash ou objetos semelhantes compartilhados localmente para fins de publicidade on-line com base em interesses.

História
Em 2009, a Federal Trade Commission começou a investigar as plataformas de publicidade na Internet e sugeriu que a indústria desenvolvesse diretrizes para autorregulação. A American Association of Advertising Agencies, a Association of National Advertisers (ANA), a American Advertising Federation (AAF), a Direct Marketing Association (DMA), o Interactive Advertising Bureau (IAB), o Better Business Bureau (BBB) e o A Network Advertising Initiative (NAI) se uniu para formar o Programa Autorregulatório para Publicidade Comportamental Online. A aliança que gerenciava o programa era chamada de Digital Advertising Alliance (DAA). O programa AdChoices da DAA foi lançado em outubro de 2010.  O programa exige que as empresas sigam princípios de privacidade responsáveis para publicidade baseada na Internet. A conformidade com os Princípios DAA é aplicada de forma independente para todas as empresas de publicidade digital pelo Programa de Responsabilidade de Publicidade Digital (DAAP) dos Programas Nacionais BBB e pela divisão de responsabilidade da Associação de Anunciantes Nacionais.

Em julho de 2013, princípios adicionais foram lançados pela DAA para lidar com dados baseados em interesses coletados de smartphones e tablets.   Para dar aos consumidores um mecanismo de escolha para esse ambiente, em fevereiro de 2015, o DAA lançou oficialmente o AppChoices,   um aplicativo opt-out para dispositivos móveis.

Em setembro de 2013, a versão canadense do programa AdChoices foi lançada pela Digital Advertising Alliance of Canada (DAAC), composta por um conjunto semelhante de associações comerciais de marketing e comunicação  como nos EUA, para se dirigir ao Office of the Privacy Diretrizes do Comissário do Canadá (OPC) para publicidade comportamental online.  O programa AdChoices pode ser implementado de maneira consistente com as leis canadenses de privacidade existentes e as diretrizes da OPC para publicidade on-line com base em interesses.

Participantes
Os programas de autorregulação da AdChoices contam com mais de 200 participantes.    Os participantes incluem AOL,  AT&T, Bloomberg, Comcast, Conde Nast, Dow Jones, Facebook,  General Motors, Google Inc., Microsoft, Procter & Gamble,  Taboola, Yahoo!,  e muitos outros.

Listas de participantes de programas canadenses e europeus são encontradas em seus sites oficiais.

Recepção
Um estudo conduzido pela Parks Associates e discutido na AdAge constatou que três anos após a introdução do ícone AdChoices, a maioria dos consumidores não o conhecia e, de fato, a conscientização cresceu apenas de 5% em 2011 para 6% em 2013.  De acordo com uma pesquisa da TRUSTe de 2015: "No entanto, a pesquisa também mostrou que a conscientização sobre o ícone AdChoices, parte do Programa Autorregulatório da Digital Advertising Alliance (DAA) para OBA [anúncios comportamentais on-line ou anúncios com base em interesses] saltou para 37 % – um aumento significativo de 21% no ano anterior. Este programa fornece aos usuários mais controle sobre sua experiência de anúncio online com a opção de desativar a segmentação pessoal."  Além disso, em 10 dos 13 países europeus pesquisados pela TRUSTe e pela European Interactive Digital Advertising Alliance em dezembro de 2015, pelo menos 1 em cada 4 consumidores que conhecem o ícone dizem que clicaram nele.

Referências

Ligações externas

 YourAdChoices.com (EUA)
 TuPublicidadDigital.org (organização irmã para usuários na Argentina)
 YourAdChoices.ca (organização irmã para usuários no Canadá)
 YourOnlineChoices.eu (organização irmã para usuários na UE e no Espaço Econômico Europeu)
Publicidade nos Estados Unidos

AdChoices


ඉතා විශාල ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් ඇමතීම සඳහා ජනමාධ්‍යයන් නිර්මාපිත තව ඇත. ජනමාධ්‍ය යන යෙදුම වර්ෂ 1920 දී පමණ නිර්මාණය වුයේ රටවල් පුරා විකාශනය වූ ගුවන් විදුලි සේවා සහ විශාල වපසරියක සංස්කරණය වූ පුවත් පත් , සගරා හරහාය. එහෙත් ජනමාධ්‍යය යන යෙදුම මාධ්‍ය අංශය නිර්මාණය වීමට පෙර සිටම පැවැතිණි.

Toyota chr
වොන්ෂින්ටනයේ නිව්සියම්හි ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇති ලේඛන ]]
'ජනමාධ්‍ය' යන වදනද මෙයට සමානය. එයින් අදහස් කෙරෙන්නේ මහජනතාවට පුවත් සහ විනෝදාස්වාදය  ලබාදෙන සියලු මාධ්‍යයන්ගේ එකතුවයි   යන්නය. (උදා- රූපවාහිනිය,ගුවන් විදුලිය,පුවත්පත්) මේ සදහා විශාල වෙළෙඳපොළොවල්වල සාමාජිකත්වය අත්‍යවශ්‍යවේ. උදා - පුවත්පත් සංගම්,AFTRA, ප්‍රකාශකයන් අද අන්තර්ජාල  පහසුකම් භාවිතා කරත් ජනමාධ්‍යය යන යෙදුමේ ගැටළු සහ ගත බවක් ඇති වී තිබෙන්නේ මීට කලින් සුළු ජන කොටසකට පමණක් පැවැති අන්තර්ජාල පහසුකම් අද බොහෝ ව්‍යාප්තවී ඇති බැවින්ය. රූපවාහිනී,පෞද්ගලික වෙබි අඩවි ආදිය මේ සඳහා උදාහරණ වේ.

මාධ්‍ය ප්‍රකාශක කාර්යය තුළ විශේෂ ලක්ෂණ සහිත ජන සමාජයක් ගොඩ නැගෙන බව ඇතැම් විචාරකයෝ පවසති. මෙහි ලක්ෂණ නාමයන් නම් සමාජ බන්ධන අවම වීමයි. මේ නිසාම වෙළෙඳ ප්‍රචාරණය ආදියේ බලපෑමට එය ලක්වීමේ ප්‍රවණතාවය ඉහළ යයි. මාධ්‍ය නැඹුරුව සහ ජනමාධ්‍ය හැදින්වීම සඳහා msm  යන යෙදුම නූතනයේ අන්තර්ජාලය තුළ භාවිතවේ.

සටහන්

S2swzwxexec4f4vrvrdrfrcceeffrc
{|

Zzqq nun8nuuni uh
| Mass_mediathe most favourite person in m

ජනමාධ්‍යය


Casa Aero Bras foi um fabricante e loja tradicional de aeromodelismo da cidade de São Paulo. Fundada em 1943, foi a loja de aeromodelismo  mais emblemáticas do Brasil, tendo inspirado gerações de modelistas.

História

O japonês Shoji Uheno estava de passagem pelo Brasil quando a Segunda Guerra começou e ele se viu obrigado a ficar por aqui. Para sobreviver, começou a fabricar brinquedos e assim nasceu a Casa Aero Brás em 17 de abril de 1943.

A loja da Rua Major Sertório virou uma referência em plastimodelismo e aeromodelismo por quase 80 anos.

Fechamento

No primeiro semestre de 2020, surgiram rumores de fechamento, o que se concretizou no segundo semestre de 2021. Em dezembro de 2021 a loja encontra-se fechada.

Modelos de Aviões

O aeromodelo Paulistinha Aero Bras, é o produto mais emblemático comercializado pela aerobras em várias configurações vôo livre, u/control e por controle remoto. Este aeromodelo baseia-se no clássico avião monomotor fabricado no Brasil Paulistinha CAP-4 fabricado pela  Companhia Aeronáutica Paulista.

Ver também
 Aeromodelo
 Automodelismo
 Confederação Brasileira de Aeromodelismo
 Ferromodelismo
 Helimodelismo
 Miniaturismo
 Missilismo amador
 Missilmodelismo
 Modelismo
 Nautimodelismo
 Plastimodelismo

Ligações externas
 confederação Brasileira de Aeromodelismo https://www.cobra.org.br/

!Artigos novos
Aeromodelismo
Brinquedo Educacional

Casa Aero Bras


2,5-Dimetoxibenzaldeído é um composto orgânico derivado do benzaldeído. É utilizado na produção de 2,5-dimetoxifenetilamina, também conhecida como 2C-H. Por sua vez, o 2C-H é usado para sintetizar outras fenetilaminas substituídas, como 2C-B, 2C-I e 2C-C.

Benzaldeídos

2,5-Dimetoxibenzaldeído


Mac OS 8 is an operating system that was released by Apple Computer on July 26, 1997. It includes the largest overhaul of the classic Mac OS experience since the release of System 7, approximately six years before. It places a greater emphasis on color than prior versions. Released over a series of updates, Mac OS 8 represents an incremental integration of many of the technologies which had been developed from 1988 to 1996 for Apple's overly ambitious OS named Copland. Mac OS 8 helped modernize the Mac OS while Apple developed its next-generation operating system, Mac OS X (renamed in 2012 to OS X and then in 2016 to macOS).

Mac OS 8 is one of Apple's most commercially successful software releases, selling over 1.2 million copies in the first two weeks. As it came at a difficult time in Apple's history, many pirate groups refused to traffic in the new OS, encouraging people to buy it instead.

Mac OS 8.0 introduces the most visible changes in the lineup, including the Platinum interface and a native PowerPC multithreaded Finder. Mac OS 8.1 introduces a new, more efficient file system named HFS Plus. Mac OS 8.5 is the first version of the Mac OS to require a PowerPC processor. It features PowerPC native versions of QuickDraw, AppleScript, and the Sherlock search utility. Its successor, Mac OS 9, was released on October 23, 1999.

Copland

Starting in 1988, Apple's next-generation operating system, which it originally envisioned to be "System 8" was codenamed Copland. It was announced in March 1994 alongside the introduction of the first PowerPC Macs. Apple intended Copland as a fully modern system, including native PowerPC code, intelligent agents, a microkernel, a customizable interface named Appearance Manager, a hardware abstraction layer, and a relational database integrated into the Finder. Copland was to be followed by Gershwin, which promised memory protection spaces and full preemptive multitasking. The system was intended to be a full rewrite of the Mac OS, and Apple hoped to beat Microsoft Windows 95 to market with a development cycle of only one year.

The Copland development was hampered by many missed deadlines. The release date was first pushed back to the end of 1995, then to mid-1996, late 1996, and finally to the end of 1997. With a dedicated team of 500 software engineers and an annual budget of $250 million, Apple executives began to grow impatient with the project continually falling behind schedule. In August 1996, Apple chief technology officer Ellen Hancock froze development of Copland and Apple began a search for an operating system developed outside the company. This ultimately led to Apple buying NeXT and developing Rhapsody which would eventually evolve into Mac OS X in 2001 (now named macOS).

At the Worldwide Developers Conference in January 1997, Apple chief executive officer (CEO) Gil Amelio announced that, rather than release Copland as one monolithic release, Copland features would be phased into the Mac OS following a six-month release cycle. These updates began with Mac OS 7.6, released during WWDC. Mac OS 8.0, released six months later, continued to integrate Copland technologies into the Mac OS.

Mac OS 8.0
Developed with the codename "Tempo", Mac OS 8.0 was announced on July 22, 1997, and released on July 26. The early beta releases of the product which were circulated to developers and Apple internal audiences, were branded as Mac OS 7.7, superseding the then-current release, Mac OS 7.6. The software was renamed Mac OS 8 before final release.

Major changes in this version included the Platinum theme, a Finder which was PowerPC-native and multithreaded, and greater customization of the user interface.

Other features introduced in Mac OS 8.0 include the following:

Customization of system fonts and increased use of the user-set accent color.
Pop-up context menus, accessed via ctrl-click with a one-button mouse.
Pop-up (or tabbed) windows in the Finder.
Spring-loaded folders.
Live scrolling.
WindowShade widget in window titlebars.
Multithreaded Finder — file copy operations run in a separate thread and don't block the Finder UI.
Redesigned color picker.
Desktop Pictures control panel, allowing photographs to be set as the desktop background; not only tiled patterns.
Simple Finder, an option which reduces Finder menus to basic operations, to avoid overwhelming new users.
Relocation of the 'Help' menu from an icon at the right end of the menu bar to a standard textual menu positioned after the application's menus.
A faster Apple Guide, featuring HTML help pages.
Native support of Apple Filing Protocol over IP.
Performance improvements to virtual memory, AppleScript execution and system startup times.
Faster desktop rebuilding.

Mac OS 8.1

Released on January 19, 1998, Mac OS 8.1 was the last version of the Mac OS to run on Motorola 68000 series processors. It addressed performance and reliability improvements. It introduced a new file system named HFS+, also named Mac OS Extended, which supported large file sizes and made more efficient use of larger hard drives via using a smaller block size. To upgrade, users must reformat the hard drive, which deletes the entire contents of the drive. Some third-party utilities later appeared that preserved the user's data while upgrading to HFS+. The 68040 systems do not support booting from HFS+ disks; the boot drive must be HFS.

Mac OS 8.1 was the first system to have a Universal Disk Format (UDF) driver, allowing for DVD support on the Mac for the first time. It also shipped with the new Java runtime (JDK 1.1.3).

Mac OS 8.1 also included an enhanced version of PC Exchange, allowing Macintosh users to see the long file names (up to 255 characters) on files that were created on PCs running Microsoft Windows, and supporting FAT32.

Mac OS 8.1 is the earliest version of the Mac OS that can run Carbon applications. Carbon support requires a PowerPC processor and installation of the CarbonLib software from Apple's website; it is not a standard component of Mac OS 8.1. Applications needing later versions of CarbonLib will not run on Mac OS 8.1. More recent versions of CarbonLib require Mac OS 8.6.

As part of Apple's agreement with Microsoft, 8.1 included Internet Explorer 3 initially, but soon switched to Internet Explorer 4 as its default browser.

Mac OS 8.1 was free for Mac OS 8 owners and was available in February 1998 via the apple.com website.

Mac OS 8.5
Released October 17, 1998, Mac OS 8.5 was the first version of the Mac OS to run solely on Macs equipped with a PowerPC processor. If Mac OS 8.5 is installed on a 68k system, the Sad Mac error screen will appear. As such, it replaced some, but not all, of the 680x0 code with PowerPC code, improving system performance by relying less on 680x0 emulation.

It introduced the Sherlock search utility. This allowed users to search the contents of documents on hard drives (if the user had let it index the drive), or extend a search to the Internet. Sherlock plug-ins started appearing at this time; these allowed users to search the contents of other websites.

Mac OS 8.5 includes several performance improvements. Copying files over a network was faster than prior versions and Apple advertised it as being "faster than Windows NT". AppleScript was also rewritten to use only PowerPC code, which improved AppleScript execution speed significantly.

Font Smoothing, system-wide antialiasing for type was also introduced. The HTML format for online help, first adopted by the Finder's Info Center in Mac OS 8, was now used throughout. This made it easier for software companies to write online help systems. The PPP control panel was removed and replaced with Remote Access, which provides the same functionality but also allows connections to AppleTalk Remote Access (ARA) servers.

The installation process was simplified considerably in Mac OS 8.5. In earlier versions the installer worked in segments and often required a user to click to continue in between stages of the installation. This was a holdover from the days when the OS was distributed on multiple floppy disks, disk swapping promoting a natural segmentation model. The Mac OS 8.5 installer generally required very little user interaction once it was started. Customisation options were also much more detailed yet simpler to manage.

From Mac OS 8.5 onward, MacLinkPlus document translation software is no longer bundled as part of the Mac OS.

Mac OS 8.5 was the first version of the Mac OS to support themes, or skins, which could change the default Apple Platinum look of the Mac OS to "Gizmo" or "HiTech" themes. This radical changing of the computer's appearance was removed at the last minute, and appeared only in beta versions, though users could still make (and share) their own themes and use them with the OS. The Appearance control panel was also updated to support proportional scroll bars, and added the option for both scroll arrows to be placed at the bottom of a scroll bar.

Along with themes support, 8.5 was the first version to support 32-bit icons. Icons now had 24-bit color (16.7 million colors) and an 8-bit alpha channel, allowing for transparency-translucency effects.

The application palette made its debut with 8.5 – the application menu at the right side of the menu bar could be resized to show the active application's name, or 'torn off' into a palette of buttons. This palette could be customized in many ways, by removing the window frame and changing the size and layout of the buttons. Apple provided no user interface to set these options, instead making them available via AppleScript and Apple Events and relying on third parties to provide a user interface for the task. By setting it to display horizontally and turning off the window border, the palette's look and function could be configured to resemble the Windows 95 task bar.

Mac OS 8.5.1
Mac OS 8.5.1, released December 7, 1998, was a minor update to Mac OS 8.5 that fixes several bugs that caused crashes and data corruption.

Mac OS 8.6
Released May 10, 1999, Mac OS 8.6 added support to the Mac OS nanokernel to handle preemptive tasks via the Multiprocessing Services 2.x and later developer API. This update improved PowerBook battery life and added Sherlock 2.1. This free update for Mac users running 8.5 and 8.5.1 was faster and much more stable than either version of 8.5.x and was also the first version of Mac OS to display the version number as part of the startup screen. However, there was still no process separation; the system still used cooperative multitasking between processes, and even a process that is Multiprocessing Services-aware still had a portion that ran in the "blue task", which also ran all programs that were unaware of it, and was the only task that could run 68k code.

Reception
While CNET's initial review of Mac OS 8 was more circumspect, its editorial staff named it one of the best products of 1997 in their year-end roundup.

Versions

Compatibility

See also
 List of Apple operating systems

Notes

References

External links
 from apple.com
 from apple.com
 from apple.com
 from apple.com
Mac OS 8 Hardware Compatibility

1997 software
Classic Mac OS
PowerPC operating systems
Microkernel-based operating systems
Microkernels

Mac OS 8


محمد إبراهيم بن محمد عبد الله الكتبي هو عالم دين وأحد مدرسي المسجد الحرام، ولد سنة 1275 هـ بالهند، وتلقى علومه في مكة والهند اشتغل ببيع الكتب وطباعتها فلقب بالكتبي، ألف كتباً فقد جميعها توفى بمكة سنة 1368 هـ.

نسبه
هو محمّد إبراهيم الكُتبي  بن محمّد عبدالله الحَسَنيّ بن نور محمّد بن عيسى بن عليّ بن الحَسَن بن محمّد بن عبدالله الداخل ابن محمّد بن موسى بن إبراهيم بن عبدالله بن محمّد بن عيسى بن عليّ بن الحَسَن بن أحمد بن محمّد بن عبدالله بن محمّد بن إبراهيم بن محمّد بن أحمد بن عليّ بن صائم بن إبراهيم بن محمّد بن إسماعيل بن محمّد بن عبدالله بن إسماعيل بن سليمان بن موسى بن عبدالله أبي الكِرام بن داود بن أحمد المسور بن عبد الله الرضا بن موسى الجون بن عبد الله المحض بن  الحسن المثنى بن الحسن بن علي بن أبي طالب عليهما السّلام.

مولده وطلبه للعلم
ولد سنة 1275هـ في بلدة اتكلولي  من اعمال سلطان بور مدينة بالهند دخلها جده  عبدالله بن محمد بن موسى الحسني الشهير ب عبدالله الداخل  سنة 1114هـ   ؛   نشأ  محمد إبراهيم بأتكلولي  وحفظ القران الكريم وجوده مع إتمامه لبعض القراءات، وطلب العلم على والده العلامة المحدث  محمد عبدالله (خدا بخش) الحسني, فتلقى عنه علم الحديث والفقه حتى اتقنهما  , وأدرك جده العلامة  نور محمد بن عيسى الحسنى, فدرس عليه علم الأصول والتفسير , وغيرهما من علماء الهند، ثم سافر إلى العراق لطلب العلم سنة 1289هـ, وكان عمره حينها أربعة عشر عاما وسكن بغداد، فتلقى العلم على علمائها المشاهير , ودرس في زاوية أحفاد الشيخ عبدالرزاق بن عبدالقادر الجيلاني الحسني ، ومكث عندهم حوالي ستة عشر سنة , حتى نال الإجازة والإذن في بث العلم ونشره، ثم سافر إلى الحجاز ، فوصل في أول الأمر إلى المدينة، ثم واصل رحلته إلى مكة وأدَّى مناسك الحج وذلك في سنة 1306هـ ، ثم عاد إلى المدينة وبقي بها عاما ، فأخذ العلم في المدينة عن علمائها الجهابذة وأجازوه، ثم رجع إلى مكة واتخذها مقرًا له ، فطاف بحلقات المسجد الحرام يتلقى عن علماء البلد الأمين ، حتى أجازوه وأذنوا له بالتدريس , فتصدر الشيخ الكتبي للتدريس بالمسجد الحرام ، وكانت حلقته بباب السلام يدرس فيها الحديث والتفسير والفقه وغير ذلك من العلوم، واستمر على ذلك إلى أن اعتزل التدريس سنة 1325هـ , وصار كتبياً يبيع الكتب بباب السلام,فعرف بالكُتْبي (بضم الكاف وسكون التاء).

دروسه بالمسجدالحرام وتلامذته
نصب الشيخ الكتبي مدرِّساً بالمسجد الحرام، وبدأ يأخذ مكانه في التدريس، وإلى جانب دروسه بالمسجد وبقاءوه في دكانه في باب السلام لبيع الكتب بدأ يعرفه طلاب العلم. وقد عقد حلقته في باب السلام يدرِّس فيها الحديث والتفسير والفقه. وقد اعتزل التدريس رسمياً في عام 1325 هـ في عهد ولاية الشريف عليّ باشا بن عبد الله بن محمّد بن عبد المعين لظروف خاصة، فطلب أن يكون مدرِّساً غير رسمي فسمح له بذلك، فأصبح يدرِّس ويجيز ويفتي لبعض خواصّه من تلامذته من أهل مكّة والحجاز والقادمين من البلاد الإسلاميّة
فمن تلامذته إبنه إمام المسجد الحرام القاضي محمد نور الكتبي، والشيخ عبد اللطيف قاري، والشيخ إسحاق قاري.

مؤلفاته وفتاويه
ألّف الشيخ الكتبي عدة كُتب ولكنّها فقدت جميعها، وعرف بفتاوي مشهورة بين أقرانه وطلابه فقد انكر أشد الإنكار شرب الدخان وحلق اللحية والتصوير ولو غير مجسم ولو كان شمسيا، وحين دخول الحكومة السعودية طلب اليه أن يصور لاستخراج هويه فأبى وعارض فاستثني من التصوير. باسم الكتبي : الجد العلامة الشيخ محمد إبراهيم الكتبي الحسني المكي

 دوره في الحلقة العلميّة والثّقافيّة
لم يقتصر دور شيحنا الكتبي على التدريس في المسجد الحرام فقط، بل كإنّ له جهداً كبيراً في الحركة العلميّة والثقافيّة والاجتماعية في الحجاز؛ فقد أسّس عدّة مكتبات علميّة، أشهرها ما كان في باب السلام والقشاشيّة وباب العُمرة. وكان لهذه المكتبات الأثر الكبيروالدور الفعال في احياء الحلقة العلمية والثقافية والاجتماعية، وتعد هذه المكتبات والتي كانت مجمعاً للعلماء والمثقّفين وطلاّب العلم الذين يَرِدون على محمّد إبراهيم، فقد كان يزوره كبار العلماء والمحدّثين من العالم الإسلاميّ وبالأخصّ في مواسم الحج والعمرة. يقول عبد العزيز الرفاعي عن الكُتبيّ: (كنتُ أراه في مكتبته في باب العمرة مُكبّاً على المطالعة لا يملّها)
.رحلتي مع المكتبات : عبدالعزيز الرفاعي , ص34   ؛ وفي يوم الخميس 17 ربيع الأول 1343هـ الموافق 16 أكتوبر 1924م سيطر السعوديون على مكة و دخلها الجيش السعودي ( الأخوان) بأسلحتهم وعتادهم وذكر بعض المؤرخون أنهم كانوا محرمين ملبين بعمرة , فطلب وجهاء وأعيان الحجاز من الشريف حسين ضرورة تنازله عن الحكم لابنه علي , أملاً في وقف الحرب، فتنازل الحسين ورحل إلى جدة , وأرسل قائدا الإخوان سلطان بن بجاد , وخالد بن لؤي رسائل إلى معتمدي الدول وقناصلها في جدة يخبرونهم بدخولهم لمكة, ويستفسرون عن موقفهم تجاه الحرب. فتلقوا رداً من قنصل المملكة المتحدة,وقنصل مملكة إيطاليا ,ووكيل قنصل فرنسا,ونائب قنصل هولندا , ووكيل قنصل الشاه , يعلمون ابن بجاد بوقوفهم على الحياد التام إزاء الحرب، فدخل جيش الأخوان بقيادة خالد بن لؤي مكة حتى وصولوا باب السلام , فقام أعيان ووجهاء مكة فوقفوا أمام الخيل مانعيها من الدخول إلى المسجد الحرام , وكان من بينهم شيخنا الكتبي الذي ذهب إلى خالد بن لؤي قائد الجيش وتحدث معه عن أمر الخيل وان دخولها سوف يحدث فتنه بين الناس , وتحدث الشيخ محمد إبراهيم الكتبي مع خالد بن لؤي بقوله : إنك قلت إن عبد العزيز سوف يحكم البلد وينشر الأمن والاطمئنان بها فكيف يحدث هذا وجنوده ترغب بالدخول إلى المسجد الحرام بخيلهم, وذكره بقوله تعالى : (وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْنًا) وقوله تعالى :( وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا) ؛ وان أهل مكة المكرمة لامانع لديهم من المبايعة وإنهم سلم لمن سالمهم , فقال بن لؤي : وكيف تحدث البيعة فقال الكتبي : سوف يكون أهل باب السلام أول المبايعين في مكة وأنا أولهم, وبالفعل أرسل بن لؤي جنوداً يمنعون الخيالة من دخول المسجد الحرام, واجتمع شيخنا الكتبي مع أهل باب السلام ونادوا بصوتٍ عالٍ وهو في مقدمتهم بأننا قد بايعناه بايعناه يقصدون مبايعة عبد العزيز بن عبد الرحمن ملكاً على الحجاز.رجال من مكة المكرمة : زهير كتبي، ص111قامت إدارة الملك عبد العزيز بتدوين وتسجيل حلقه كاملة حول حادثة دخول الجيش السعودي مكة  ضمن تاريخ التوثيق الشفوي عن تاريخ الملك عبد العزيز بالحجاز وكان ضيف الحلقة الشيخ يعقوب بن إبراهيم الكتبي الحسني في يوم 10/ 3/ 1423هـ  بسجل رقم 9/711 , بمنزله بالمدينة المنورة

 مكتباته

اسس الكتبي عدة مكتبات علمية اشهرها:
 1- مكتبة باب السلام الكبير : وكانت تقع مكتبته إلى يسار الخارج من الحرم حيث تبدأ من مخرج الحرم مكتبة الشيخ محمد لبني ثم مكتبة الشيخ عمر عبد الجبار ثم مدخل حوش الرمادة الموصل سويقه ثم مكتبة عبد الغفار مرزا ثم مكتبة عبد العزيز نصير ثم مكتبة أحمد حلواني ثم مكتبة محمدابراهيم الكتبي ثم مكتبة عبد العزيز مرزا القرطاسية ثم مكتبة المجلد البوصي ثم مكتبة علي النهاري.
 2-مكتبة القشاشية : وتم افتتاح هذه المكتبة في أوائل الخمسينات حيث أن الكتبي اصيب بنكسة في تجارته ودكانه وكان ذلك من جراء صداقته الحميمة مع رجل كان أحد شركاءه في طبع الكتب ومات هذا الصديق فجأة ولم يقم ببيان ما بذمته للكتبي ومن جراء ذلك كسدت تجارته وقل دخله وكانت تقع المكتبة في العمارة التي خلفها اشعة الدكتور محمدخاشقجي وامامها عند مدرسة العجيمي مكتبة الباز ومكتبة أحمد حلواني.
 3- مكتبة باب العمرة: في مطلع الستينات الهجرية انتقل الكتبي إلى منطقة باب العمرة وذلك لانه كبر سنه فوجد انه لابد له ان ينتقل بدكانه إلى باب العمرة ليكون قريبا من بيته فأستاجر دكانا في مدخل ساحة باب العمرة في أحد دكاكين وقف عين زبيدة. ويقول إبنه يعقوب تحتوي مكتبة الوالد على كتبا دينية وفقهية على المذاهب الأربعة والأكثرية منها على المذهب الشافعي كما أنها تبيع كتب التفسير والحديث والفقه وشروحها وكتب أدعية المناسك كانت بقله فقد كان يبيعها بالجملة بكثير من اللغات.
وقد قام محمّد إبراهيم الكُتبي بطباعة كثير من الكُتب واستيرادها من المملكة المصرية انذاك، وهو من الكتبية الذين يبيعون الكتب بالجملة والمفرق ويقوم بنشرها على نفقته، فقد قام على سبيل المثال بنشر كتاب شرح الأجروميّة ويليه رسالة الإعراب عن عوامل الإعراب وشرحها وبهامشها: التُّحفة السّنيّة من علم العربيّة، في كتاب واحد من تأليف عبد الملك العصامي الأسفرائيني، وسنة طباعته 1329هـ مكّة المُكرّمة. وقام بطباعة كتاب فتح الرحمن بشرح رسالة الشيخ الولي رسلان لشيخ الإسلام زكريا الأنصاري سنة 1342 وكتب على الكتاب الطبعة الثانية ((على نفقة حضرة الأمجد الشيخ محمد إبراهيم الكتبي))بباب السلام بمكة المشرفة وقام بطباعة كتاب (النخبة المعتبرة من مناسك الحج على المذاهب المشتهرة) وهو انتخاب هيئات مراقبة الدروس والتدريس بالحرم المكي سنة 1347هـ.

حليته
كان عالماً وقوراً، صاحب أدب رفيع، وخلق عظيم بما اشتهر به علماء السنة والفقه في ذلك الوقت، فمن ثم لايعرف له خصوم أو أعداء، وهو دائم الاطلاع، والقراءة للكتب، ذكي، ذو ثقافة واسعة، ومعرفة واسعة، عرفت مساعدته للضعفاء ممن لايملكون القدرة المالية على شراء الكتب قيقدمها لهم هبة لوجه الله عزوجل، أو يقرضهم قيمتها قرضا حسنا، ومما يعد في حسن معاملته انه يعير الكتب لمن لا يستطيع شراءها ويساعد أصحاب البسطات ((المباسط)) المنتشرة في ساحة باب السلام لشراء كميات من الكتب وادعية المناسك للتكسب من بيعها دون المطالبة بالنقد الا بعد بيعها، وعدم التضيق عليهم في السداد.
لقد عرف الشيخ الكُتبي كأحد علماء مكّة البارزين وأعيانها في ذلك العصر، فكان رجل صاحب حكمه وفراسه وحبب له عمل الخير، فكانت له الوجاهة والمكانة وعاصر الكثير من الأحداث السياسية وقد إدراك العهود الثلاثة من حكم الدولة العثمانية وحكم الأشراف وعايش العهد السعودي من اوله، وعرف عنه حل الكثير من القضايا والأمور المعلقة لما كان يثق به من ولاة الأمر، فقد كان يذهب إلى الملك عبد العزيز لحلّ بعض الأُمور وإلى ولاة الأمر لقضاء حوائج الناس، كما كان لا يفوته الحج في كلّ عام حتى في السّنة التي توفي فيها.

أعقابه

أعقب رحمه الله  سبعة رجال وهم : العالم القاضي محمد نور الكتبي ، و إسماعيل ،و صالح ، ويوسف مات صغيراً، ومحمدأمين، ويعقوب ، ومحمد جميل ، وثلاثة عشر بنتاً،.

وفاته
وبعد حياة حافلة بالعطاء والأعمال الصّالحة، كانت وفاته في يوم الجمعة 30 صفر سنة 1368 هـ، الموافق 31 ديسمبر سنة 1948م ودفن صبح يوم السبت الموافق 1 ربيع ألأول سنة 1368 هـ في مقبرة المعلاة، وقد ناهز عمره عند وفاته الثلاث والتسعين سنة.

المراجع

المصادر والحواشي
''' بتصرف من كتاب محمد إبراهيم الكتبي سيرة وتاريخ تحميل الكتاب .
 (1) لقب بالكتبي لبيعه الكتب بباب السلام
 (2) محمد خدا بخش، كان عا لما فقيها وقيل خدا بخش تعنى عطا الله – تحفة لب اللباب ص99_101, المعقبون من آل أبي طالب ج1ص196.
 (3) نور محمد الحسنى ساكن اطولي ضلع ودفينها عش تسعين عاما كان عالما محدثا وله كتاب في التفسير - تحفة لب اللباب ص99_101, المعقبون من آل أبي طالب ج1ص196, محمدإبراهيم الكتبي، ص28.
 (4) عيسى بن على الحسني، أحد اعلام القرن الثاني عشر الهجري أحد زعماء الاشراف في الهند. تحفة لب اللباب ص 99_101, المعقبون من آل أبي طالب ج 1 ص 196, محمدإبراهيم الكتبي، ص27
 (5) عبد الله أول من دخل بلاد الهند من هذه الاسرة، ذو السؤدد الظاهر والفضل الباهر ولى الصدارة بسلطان بور فكان اعلم أهل زمانه. تحفة لب اللباب ص99_101, المعقبون من آل أبي طالب ج 1 ص 196, مناهل الضرب ص229، المنتقى في أعقاب الحسن المجتبى ص189، الأصول في ذرية البضعة البتول ص52، بحث مختصر في سلالة آل الكتبي الحسني ص211، جهد المقلين لعبد السادة وعارف عبد الغني ج2/ص 941، محمدإبراهيم الكتبي، ص25.
 (6) محمد بن أحمد بن علي الحسني، أحد أعيان القرن السادس الهجري. ولد ونشأ بالحجاز، من بيت الحكم والأمارة فيه، رحل إلى العراق واستقر فيه وانتشرت أعقابه في بلاد فارس والهند، الفخري للازورقاني ص 91 تحفة لب اللباب للنسابة ابن شدقم ص 99، بحث مختصر في سلالة الاشراف آل الكتبي الحسني إعدادنبيل القوتلي ص204، محمد إبراهيم الكتبي سيرة وتاريخ - أنس الكتبي ص24.
(7) تحفة لب اللباب ص99_101, الوجيز في أنساب الأسر والعشائر الطالبية الزرباطي ص235, بحث مختصر في سلالة الاشراف آل الكتبي الحسني إعداد نبيل القوتلي ص216.
 (8) رواية ابنه يعقوب وحفيد المترجم عبد الرزاق بن محمد نور وبعض معاصريه.
 (9) سلطان بور: بلده كبيرة تابعة لولاية اوتار برادش الشمالية بعد الاستعمار إذ انها كانت تابعة سابقا لبلدة فيض اباد في الهند تبعد عن بلدة لكنو حوالي 80 كيلو متر.
 (10) المصادر السايقة، أنظر حاشية رقم (6).
 (11) نزهة الخواطر
 (12) أطكولي ضلع: قرية في ولاية اوتار پرادش، الهند، تبعد عن سلطان بور حوالي 20 كم شرقي شمال لكنو، معظم سكانها من المسلمين.
 (13)حدثني شيخنا نقيب الاشراف السيد محمد القادري انه لديه اجازة على جلد تورثها عن ابيه عن جده وبها ذكر اسم ونسب نور محمد الحسنى ضمن سلسلة اجازات السادة القادرية في العالم.
 (14)موسوعة اسبارج 3ص959, اعلام المكيين ج3/787-790.
 (15)رسالة من عبد الرزاق بن محمد نور حفيد المترجم له توضح دخول جده إلى الحجاز.
 (16) موسوعة اسبارج3ص959. اعلام المكيين ج3/787-790.
 (17)معجم المؤلفين المعاصرين ج1/37.رجال من مكة المكرمة ج3/ص، موسوعة اسبارج3ص959.
 (18)سعيد بخش تربى في بيت الكتبي وحدثني بالكثير عن حياة المترجم له مولده 1332 ووفاته 1410 من أوائل الطياريين السعوديين وهو أول طيار يحلق في سماء مكة حصل بذلك على وسام الملك عبد العزيز.
 (19)الثورة العربية الكبرى امين سعيد ج1/151
 (20)رواية يعقوب.
 (21)رواية عبد الرزاق حفيد المترجم له.
 (22)رواية يعقوب.
 (23)شبه الجزيرة العربية في عهد الملك عبد العزيز للزركلي ج2/330-333.
 (24)قامت إدارة الملك عبد العزيز بتدوين وتسجيل حلقه كاملة حول هذه القصة ضمن تاريخ التوثيق الشفوي عن تاريخ الملك عبد العزيز بالحجاز وكان ضيف الحلقة يعقوب بن محمدابراهيم الكتبي الحسني في يوم 10/3/1423 بسجل رقم 9/711 بمنزله بالمدينة المنورة دار المجتبى، شبه الجزيرة العربية في عهد الملك عبد العزيز للزركلي ج2/330-333.
 (25) موسوعة اسبارج3/959, رحلتي مع المكتبات ص34, معجم المطبوعات العربية في المملكة ج1/296.
 (26) رجال من مكة المكرمة ج3/ص، رحلتي مع المكتبات ص34, رساله من حفيد الترجم له عبد الرزاق بن محمد نور الكتبي الحسني.
 (27) رحلتي مع المكتبات ص 34.
 (28) محمد إبراهيم الكتبي سيرة وتاريخ، أنس الكتبي، ص31, وعليه بعض الزيادة والأستدراكات.
 (29)رسالة من حفيد المترجم له عبد الرزاق، باب السلام ص324 للدكتور عبد الوهّاب أبو سليمان.
 (30)ورقات يعقوب الكتبي الحسني مع رسم كروكي للمكتبات الخاصة بوالده والكتبية بباب السلام والقشاشية وباب العمرة كتبت في 17/8/1413.
 (31) باب السلام ص324 للدكتور عبد الوهّاب أبو سليمان،(وقد وهم المؤلف في نسب الكتبي).
 تحفة لب اللباب: النسابة ضامن بن شدقم، تحقيق: السيد مهدي الرجائي، ح ص /101.
 الرجائي الموسوي: المعقبون من آل أبي طالب، ص 1/196 .
 الوجيز في أنساب الأسر والعشائر الطالبية: السيد حسين الزرباطي، ص335.
 جهد المقلين:÷ عبد الله السادة وعارف عبد الغني ج:2 ص/ 941
 المنتقى في أعقاب الحسن المجتبى: إيهاب الكتبي، ص191.
 بحث مختصر في سلالة آل الكتبي الحسني -إعداد نبيل القوتلي ص209
 موسوعة أنساب آل البيت النبوي: النسابة فتحي سلطان، ص431.
 الأطلس الوافي للأنساب والوسوم الحسنية والحسينية: النسابة الشريف عبد الباسط جحاف الحسني، 2/1128 .
 اللباب شرح صحاح الأعقاب: السيد نبيل الأعرجي، ص202.
 مشجر أعقاب عبد الله الداخل من موسوعة آل البيت النبوي
 موسوعة اسبار لعلماء الشرعية .
 مركز بحوث ودراسات المدينة
 كتاب صحاح الأعقاب
 الإمام الرضا

علماء دين سنة
مواليد 1275 هـ
وفيات 1368 هـ

محمد إبراهيم الكتبي


Le Cœur des pauvres est un film muet français réalisé par Georges Denola, sorti en 1912.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Le Cœur des pauvres
 Réalisation : Georges Denola
 Scénario : Émile Mylo
 Photographie :
 Montage :
 Producteur :
 Société de production : Société cinématographique des auteurs et gens de lettres (S.C.A.G.L)
 Société de distribution :  Pathé Frères
 Pays d'origine :
 Langue : film muet avec les intertitres en français
 Métrage :
 Format : Noir et blanc — 35 mm — 1,33:1 — Muet
 Genre : Film dramatique
 Durée : 6 minutes 40
 Dates de sortie :
  :

Distribution
 Émile Mylo :
 Hélène Cerda :
 Anthonin :
 Jeanne Bérangère :
 Maria Fromet :
 Eugénie Nau :
 Cécile Barré :

Voir aussi

Bibliographie
 Ciné-Journal n° 207 du
 Bulletin Pathé n° 27
 Henri Bousquet, Catalogue Pathé des années 1896 à 1914, Bures-sur-Yvette, Editions Henri Bousquet, 1994-2004

Articles connexes
 Liste de films français sortis en 1912

Liens externes

 Le Cœur des pauvres sur le site de la Fondation Jérôme Seydoux-Pathé

Film français sorti en 1912
Court métrage français
Film dramatique français
Film réalisé par Georges Denola
Film en français
Film muet français
Film français en noir et blanc
Film distribué par Pathé
Juillet 1912

Le Cœur des pauvres


Museen am Meer (Eigenschreibweise museen am meer) ist ein Zusammenschluss von acht direkt in der Kieler Innenstadt gelegenen wissenschaftlichen Sammlungen und Museen.

Das Projekt
Zum Verbund gehören
 die Antikensammlung in der Kunsthalle Kiel
 das Aquarium GEOMAR
 die Kunsthalle Kiel
 die Medizin- und Pharmaziehistorische Sammlung
 das Schifffahrtsmuseum Kiel
 die Stadtgalerie Kiel
 das Stadtmuseum Warleberger Hof und
 das Zoologische Museum

Die drei öffentlichen Träger dieser acht Museen sind die Christian-Albrechts-Universität zu Kiel, das GEOMAR/Helmholtz-Zentrum für Ozeanforschung Kiel und die Landeshauptstadt Kiel. Sie schlossen 2010 eine Kooperationsvereinbarung mit dem Ziel, die gemeinsame Marke museen am meer zu entwickeln. Seit 2011 bündeln die acht Museen ihre Ressourcen für das auf drei Jahre angelegte EU-Projekt und entwickeln unter der Marke museen am meer Ideen und Angebote, um die Attraktivität der Kieler Innenstadt für Besucher zu erhöhen. Im Zentrum der Verbundaktivitäten stehen vor allem eine gemeinsame Marketingstrategie sowie die Entwicklung von Sonderprogrammen für alle Altersklassen.

Die Häuser

Antikensammlung in der Kunsthalle zu Kiel
Die 1843 gegründete Antikensammlung im Gebäude der Kunsthalle zu Kiel ist die einzige Sammlung in Schleswig-Holstein, die Werke der antiken Kulturen des Mittelmeerraumes sammelt, erforscht und präsentiert. Das Museum besitzt eine umfangreiche Sammlung antiker Originalwerke (griechische Tongefäße und antike Kleinkunst) sowie eine große Abgusssammlung der bedeutendsten Skulpturen der Griechen und Römer (u. a. Parthenon-Skulpturen, Apoll vom Belvedere, Laokoon).

Aquarium Geomar
Das Aquarium am GEOMAR/Helmholtz-Zentrum für Ozeanforschung Kiel zeigt heimische und exotische Meeresbewohner in einer naturgetreuen Umgebung. In 16 Becken können die Besucher Tiere in den natürlichen Lebensräumen der Nord- und Ostsee, des Nordatlantiks und der tropischen Korallenriffe bestaunen. Moderne Kreislauftechnik und neueste wissenschaftliche Erkenntnisse garantieren eine artgerechte Haltung der empfindlichen Meeresbewohner.

Kunsthalle zu Kiel
Die Kunsthalle zu Kiel ist ein Museum und ein Universitätsinstitut der Christian-Albrechts Universität zu Kiel. Das 1909 eingeweihte Haus ist zusätzlich Sitz des 1843 gegründeten Schleswig-Holsteinischen Kunstvereins. Zur Sammlung gehören Werke von der Dürerzeit bis zur Gegenwart, von der Malerei bis zur Videokunst. Einen Sammlungsschwerpunkt bilden die sogenannten russischen Wandermaler des 19. Jahrhunderts, deutsche Expressionisten und Künstler der Neuen Sachlichkeit sowie das größte Konvolut von Arbeiten des Malers Christian Rohlfs. Die Graphische Sammlung zeigt seit 2011 wechselnde Ausstellungen aus ihren Beständen in dauerhaft für sie eingerichteten Räumen.

Medizin- und Pharmaziehistorische Sammlung
Die Medizin- und Pharmaziehistorische Sammlung der Universität Kiel zeigt spannende Einblicke in die Pharmaziegeschichte der letzten Jahrhunderte und lässt die Besucher die medizinische Forschung und die Behandlungsmethoden der Vergangenheit hautnah erleben. Zahlreiche insbesondere aus Kiel und Schleswig-Holstein stammende historische Instrumente und Geräte warten auf die Museumsbesucher. Einen Einblick in die Geschichte der medizinischen Ausbildung an der Kieler Universität gewähren über 500 pathologische und gerichtsmedizinische Feuchtpräparate.

Schifffahrtsmuseum
Die imposante Fischhalle von 1910 direkt am Kieler Hafen beherbergt seit 1978 das Kieler Schifffahrtsmuseum. In dem historischen Gebäude wird in einer Dauerausstellung die maritime Geschichte der Hafen-, Marine- und Werftenstadt Kiel dargestellt. Die Schausammlung erzählt mit zahlreichen maritimen Objekten die Geschichte der Seestadt Kiel und ihrer maritimen Verbindungen in alle Welt.

Stadtgalerie Kiel
Die Stadtgalerie Kiel befindet sich in der Kieler Innenstadt gegenüber dem Holstenplatz. In ihren 1.200 m² umfassenden, großzügigen Ausstellungsräumen werden vorrangig Ausstellungen zur zeitgenössischen Kunst gezeigt. Schwerpunkte sind Wechselausstellungen zur Kunst aus dem Ostseeraum sowie zur regionalen und internationalen Gegenwartskunst. Die Kunstsammlung der Stadtgalerie Kiel enthält Werke des 20. und 21. Jahrhunderts regionaler Künstler vom Expressionismus bis heute. Einen Schwerpunkt bilden Arbeiten von Absolventen der Muthesius Kunsthochschule. In einer ständigen Ausstellung bietet die Heinrich-Ehmsen-Stiftung einen Überblick über das malerische und grafische Werk des in Kiel geborenen expressionistischen Künstlers Heinrich Ehmsen.

Stadt- und Schifffahrtsmuseum Warleberger Hof
Das Stadtmuseum befindet sich im Warleberger Hof, dem ältesten noch erhaltenen Kieler Adelshof aus dem frühen 17. Jahrhundert mit mittelalterlichem Gewölbekeller. Das Gebäude wurde in den vergangenen Jahren aufwendig saniert. Es bietet heute auf drei Etagen ein barrierefreies Ambiente für abwechslungsreiche Sonderausstellungen zur Stadt- und Kulturgeschichte des 19. und 20. Jahrhunderts.

Zoologisches Museum
Das Zoologische Museum in Kiel präsentiert Erkenntnisse der modernen Meeresforschung, des Excellenzclusters "Ozean der Zukunft" und der Evolutionsforschung. Das einmalige lichthelle Gebäude ist ein Martin-Gropius-Bau aus der Mitte des 19. Jahrhunderts von architektonischer Weltgeltung. Das Museum beherbergt die artenreichste Walausstellung Deutschlands mit 13 Skeletten von Walen aus Schleswig-Holstein.

Weblinks
 Website der museen am meer
 Gemeinsame Pressemitteilung zum Projektstart (PDF; 64 kB)

Museum in Kiel

Museen am Meer


Cupressus torulosa er barrtré í Cupressaceae (Grátviðarætt), frá norðurhluta Himalajafjalla.

Myndir

Tilvísanir

Barrtré

Cupressus torulosa


Negrilica (nume științific nigella sativa), cunoscut de asemenea sub numele de chimen negru, sămânță neagră, kalonji și haba al-barakah (numele arab), este o plantă cu flori anuală din familia Ranunculaceae, nativă din sudul și sud-vestul Asiei.

Primul document scris despre această plantă este Vechiul Testament, cartea lui Isaia 28:25, 27.

Nume
Planta mai este numită cenușcă sau negrușcă de cultură.

Semințele plantei sunt numite de către vorbitorii de limba engleză ca susan negru, coriandru roman, chimen negru, sau sămanța cepei.

Utilizări
În industria alimentară, semințele de negrilică se utilizează drept condiment la prepararea brânzeturilor, recomandându-se prăjirea lor înainte.

Note

Legături externe

 Chimenul, medicamentul  Sfânt, 1 aprilie 2011, Vlad Teodorescu, Jurnalul Național

Ranunculaceae
Plante medicinale
Mirodenii
Plante descrise în 1753

Negrilică


Heinz Albert Behrens (* 1950) ist ein deutscher Lokalpolitiker und Heimatforscher.

Behrens war 1994–2001 Bürgermeister der Stadt Blankenburg (Harz), 1999 scheiterte seine Abwahl.

Er ist als Heimatforscher tätig und publiziert schwerpunktmäßig zur Grafschaft Regenstein, deren Herrschergeschlecht und den einst darin befindlichen Klöstern.
Im Februar 2007 übernahm die Nordharzer Altertumsgesellschaft e.V., deren 1. Vorsitzender er ist, von der Stadt Thale den Komplex des Klosters Wendhusen. Die Gesellschaft betreibt ein Klostermuseum zum Spezialthema "Kanonissenstifte" und ein Zentrum für lebendige Geschichte.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Kloster Michaelstein (in Große Baudenkmäler. 478, ). Deutscher Kunstverlag, München u. a. 1993.
 mit Hartmut Wegner: Das Ende einer Dynastie. Sonderausstellung aus Anlaß des 400. Todestages des Grafen Johann Ernst von Regenstein. Bussert & Stadeler, Jena u. a. 1999, ISBN 3-932906-18-7.
 mit U. E. G. Schrock und Jürgen Denicke: Die Münzen der Grafschaft Blankenburg-Regenstein. Bussert & Stadeler, Jena u. a. 1999, ISBN 3-932906-03-9.
 Burg & Festung Regenstein (= Der historische Ort. 55, Burgen.). Homilius, Berlin 2000, ISBN 3-931121-54-2.
 als Herausgeber mit Anderen: Wege deutscher Kaiser und Könige des Mittelalters im Harz. 550 km Wegebeschreibung mit historischen Erläuterungen und Informationen zur Geschichte des Mittelalters vom 9. Jh. bis 12. Jh. Kartographische Kommunale Verlags-Gesellschaft, Nordhausen 2002, ISBN 3-933494-57-5.
 Kloster Wendhusen. 3 Bände. NAG – Nordharzer Altertumsgesellschaft, Thale 2009–
 Band 1: mit Birgit Behrens: Die erste Adelsstiftung in Ostfalen und das Leben der Klausnerin Liutbirg. 2009, ISBN 978-3-00-029271-2;
 Band 2: Baugeschichte von den Anfängen im 9. Jahrhundert bis zur Gegenwart. 2013, ISBN 978-3-00-040847-2;
 Band 3: Das Stift im Mittelalter und die Zeit der adligen Rittergüter. 2013.

Bürgermeister (Blankenburg (Harz))
SPD-Mitglied
Heimatforscher (Sachsen-Anhalt)
Deutscher
Geboren 1950
Mann

Heinz A. Behrens


Iskandar Ammoun (1857-1920) est un juriste, écrivain et homme politique ottoman.

Biographie

Œuvre

Traductions
Merveilles biographiques et historiques, ou Chroniques du cheik Abd-el-Rahman el-Djabarti (1888), de Abd al-Rahman al-Jabarti
Voyage au centre de la terre (1864), de Jules Verne

Références

Abdallah Naaman, Le Liban : Histoire d'une nation inachevée, Glyphe, 2016
Abdallah Naaman, Les Orientaux de France - Ier-XXIe siècle, Ellipses, 2019

Liens externes

Maronites
Décès en 1920
Naissance en 1857
Poète libanais du XIXe siècle
Poète libanais du XXe siècle
Juriste libanais
Décès au Caire
Écrivain libanais du XIXe siècle
Écrivain libanais du XXe siècle
Avocat égyptien
Avocat libanais
Traducteur libanais
Traducteur depuis l'arabe vers le français
Traducteur depuis le français vers l'arabe
Juriste ottoman

Iskandar Ammoun


An Billbergia in uska genus han Liliopsida. An Billbergia in nahilalakip ha familia nga Bromeliaceae.

Ilarom nga taxa

 Billbergia acreana
 Billbergia alfonsi-joannis
 Billbergia amandae
 Billbergia ambigua
 Billbergia amoena
 Billbergia brachysiphon
 Billbergia bradeana
 Billbergia brasiliensis
 Billbergia buchholtzii
 Billbergia cardenasii
 Billbergia castelensis
 Billbergia chlorantha
 Billbergia chlorostica
 Billbergia claudioi
 Billbergia cylindrostachya
 Billbergia dasilvae
 Billbergia decora
 Billbergia distachya
 Billbergia domingosmartinsis
 Billbergia elegans
 Billbergia eloiseae
 Billbergia eloisiae
 Billbergia euphemiae
 Billbergia formosa
 Billbergia horrida
 Billbergia incarnata
 Billbergia iridifolia
 Billbergia issingiana
 Billbergia jandebrabanderi
 Billbergia kautskyana
 Billbergia kuhlmannii
 Billbergia laxiflora
 Billbergia leptopoda
 Billbergia lietzei
 Billbergia lymanii
 Billbergia macracantha
 Billbergia macrocalyx
 Billbergia macrolepis
 Billbergia magnifica
 Billbergia manarae
 Billbergia meyeri
 Billbergia microlepis
 Billbergia minarum
 Billbergia morelii
 Billbergia nana
 Billbergia nutans
 Billbergia oxysepala
 Billbergia pallidiflora
 Billbergia pohliana
 Billbergia porteana
 Billbergia pyramidalis
 Billbergia reichardtii
 Billbergia robert-readii
 Billbergia rosea
 Billbergia rubicunda
 Billbergia rupestris
 Billbergia sanderiana
 Billbergia seidelii
 Billbergia stenopetala
 Billbergia tessmannii
 Billbergia tweedieana
 Billbergia velascana
 Billbergia violacea
 Billbergia viridiflora
 Billbergia vittata
 Billbergia zebrina

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Billbergia

Billbergia


තෝමස් වුඩ්රෝ විල්සන් (දෙසැම්බර් 28, 1856 – පෙබරවාරි 3, 1924) යනු ඇමරිකානු  රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක්, නීතිඥයෙක්, සහ  ශාස්ත්‍රඥයෙක් වන අතර   එක්සත් ජනපදයෙහි 28වන ජනාධිපතිවරයා ලෙසින් 1913 සිට 1921 දක්වා සේවය කරමින්, ජාතීන්ගේ සංගමය පිහිටුවීමෙහිදී නායකත්වයක් සහ ඉමහත් දායකත්වයක් සැපයූ තැනැත්තා විය.

ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂයෙහි සාමාජිකයෙක්වූ විල්සන්, 1912 ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීමට පෙර, ප්‍රින්ස්ටන් විශ්වවිද්‍යාලයෙහි සභාපතිවරයා සහ  නිව් ජර්සිහී 34වන ආණ්ඩුකාරවරයා වන තනතුරු දැරීය. ජනාධිපතිවරයා වශයෙන්, ප්‍රගතශීලි ව්‍යවස්ථාදායක ප්‍රතිපත්ති සම්මත කර ගැනීමට ඔහු යුහුසුළු වූ අතර ඒවා 1933 වසරෙහිදී නව ප‍්‍රදත්තය එළිදැක්වෙන  තෙක් අද්විතීය විය. ඔහු 1917 වසරෙහිදී එක්සත් ජනපදය  පළමුවන ලෝක යුද්ධයට අවතීර්ණ කරමින්, "විල්සන්වාදය " ලෙසින් හැඳින්වුනු ක්‍රියාකාරී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් සංස්ථාපනය කලේය.

ස්ටේන්ටන්, වර්ජීනියාහී උපත ලද විල්සන්, ඔහුගේ මුල් දිවිය ගත කලේ ඔගස්ටා, ජෝර්ජියා සහ, කොලොම්බියා, දකුණු කැරොලිනා හිදීය. ජෝන්ස් හොප්කින්ස් විශ්වවිද්‍යාලය වෙතින් දේශපාලන විද්‍යාව පිළිබඳ ආචාර්ය උපාධියක් දිනා ගැනීමෙන් අනතුරුව, ප්‍රින්ස්ටන්හී සභාපතිවරයා බවට පත්වීමට පෙර, විල්සන් විවිධ පාසැල් කිහිපයක උගැන්වීය. 1911 වසරෙහි සිට 1913 වසර දක්වා නිව්ජර්සිහී ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙසින්,   පක්ෂයෙහි පාලකයන් සමගින් මතවාදී විරසකයන් ඇති කර ගත් විල්සන් බොහෝ ප්‍රගතශීලි ප්‍රතිසංස්කරණ සම්මත කර ගැනුමට සමත් විය. නිව්ජර්සිහී ඔහුගේ  සඵලත්වය විසින් ප්‍රගතශීලි ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙක් ලෙසින් ඔහු වෙත ජාතික කීර්තියක් ලබා දුන් අතර,   1912 ඩිමොක්‍රටික් ජාතික  සම්මේලනයෙහිදී ජනාධිපති අපේක්ෂකත්වය දිනා ගැනුමට ඔහු සමත් විය. තනතුරුධාරී  රිපබ්ලිකන් ජනාධිපති විලියම් හවර්ඩ් ටෑෆ්ට් සහ  ප්‍රොග්‍රෙසිව් පක්ෂයෙහි අපේක්ෂක තියඩෝර් රෝසවෙල්ට් පරාජය කරමින්  1912 ජනාධිපතිවරණය දිනා ගත් විල්සන්,    ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයා ලෙසින් තේරී පත්වූ පළමු දක්ෂිණ පළාත් වැසියා විය.

ඔහුගේ පළමුවන ධූර කාලසීමාවෙහිදී, ඔහුගේ ප්‍රගතිශීලි නිව් ෆ්‍රීඩම් ස්වදේශීය  න්‍යායපත්‍රය ක්‍රියාත්මක කිරීමට විල්සන් උත්සුක විය. ඔහු ප්‍රමුඛත්වය ලබා දුන් පළමුවැන්න වූයේ  1913 ආදායම් පණත සම්මත කරවා ගැනුම වූ අතර, එය විසින්  තීරුබදු පහළ හෙලමින් ෆෙඩරල් ආදායම් බදු ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කලේය. පසුව සම්මත කරවා ගත් බදු පණත් විසින් ෆෙඩරල්  වතු බද්දක් ක්‍රියාත්මක කෙරුණු අතර වැඩිම ආදයම් බදු  අනුපාතිකය සියයට 77 දක්වා ඉහළ නැංවිණි. ෆෙඩරල් සංචිත පණත සම්මත කරවා ගැනුමෙහිද විල්සන් මූලිකත්වය ගෙන කටයුතු කල අතර, එය විසින් ෆෙඩරල් සංචිත පද්ධතිය ලෙසින් මධ්‍යම බැංකු ක්‍රමයක් තැණිනි. ෆෙඩරල් වෙළෙඳ කමිටු පණත සහ  ක්ලේට්න් ප්‍රතිභාරකාර පණත යන ප්‍රධාන නීති දෙකද සම්මත කරවාගනු ලැබුණේ, භාර නම්වූ විශාල ව්‍යාපාරික වරප්‍රසාද නියාමනය සහ විසුරුවීම සඳහාය. ඔහුගේ අප්‍රිකානු-ඇමරිකානු ආධාරකරුවන්ගේ කලකිරීමට හේතු වන අයුරින්, කැබිනට් සාමාජිකයන් සමහර දෙනෙකුට ඔවුන්ගේ දෙපාර්තමේන්තු තුල විවසනය ක්‍රියාත්මක වීමට විල්සන් ඉඩ හැරීය. 1914 වසරෙහිදී පළමුවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වත්ම, මිත්‍ර පාක්ෂික බලවතුන් සහ මධ්‍යම පාක්ෂික බලවතුන් අතර මධ්‍යස්ථතා ප්‍රතිපත්තියක් විල්සන් විසින් අනුගමනය කෙරිණි.  1916 වසරෙහි ජනාධිපතිවරණයෙහිදී, රිපබ්ලිකානු අපේක්ෂක චාල්ස් එවන්ස් හියුස් පරාජය කරමින් ඔහු යළි-තේරීපක්වූයේ පටු බහුතරයක් තුලිනි .

වුඩ්රෝ විල්සන්


Koji Nishimura (født 7. juli 1984) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Sanga FC og Nagoya Grampus.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Koji Nishimura


Mortal Kombat II, Midway Games tarafından geliştirilen ve 1993 yılında piyasaya sürülen karşılıklı dövüş oyunudur. Mortal Kombat'ın devamıdır.

Oyun bir veya 2 kişi ile oynanır. SNES, Game Boy, Sega Saturn, Sega 32X, Mega Drive/Genesis, Sega Game Gear, Sega Master System, PlayStation, PC, Amiga gibi platformlarda oynanabilir. Ayrıca PS2'de oynanabilir versiyonu Midway Arcade Treasures 2 serisinde yer aldı.

Hikâye
Shang Tsung'un yenilgisi ardından, yenilgiyi hazmedemeyen Shang Tsung, Baraka'yı Wu Shi Academy'i Tarkatan ordusu ile kuşatması için görevlendirir. Wu Shi Academy'de Earthrealm'ı kurtarmış Johnny Cage, Lui Kang, Kung Lao ve Sonya Blade'in ödül törenleri sırasında Kuşatma başlar. Dörtlü grup akademiyi korurken Sonya Blade kaçırılır ve birçok Shaolin Öğrencisi de kuşatma esnasında öldürülür. Kuşatmadan sağ çıkan Lui Kang ve Kung Lao, Raiden'in yardımları sayesinde Shao Kahn ve Shang Tsung'un hizmetkarları Reptile, Baraka, Goro gibi dövüşçüleri zorlu bir mücadele sonunda yenerler. Sonunda Kitana ve Raiden sayesinde Shang Tsung Foundry'de bulunur. Lui Kang ve Kung Lao Shao Kahn'ı engellemek için hem Shang Tsung'u hem Kintaro'yu hem de Shao Kahn'ı yener ve en sonunda Earthrealm kurtulur. Bu aynı zamanda Mortal Kombat Shaolin Monks un hikâyesidir .

Oynanabilen karakterler

 Johnny Cage (Daniel Pesina):
 Liu Kang (Ho Sung Pak):
 Sub-Zero (Daniel Pesina):
 Scorpion (Daniel Pesina):
 Shang Tsung (Dr. Phillip Ahn, M.D.):
 Raiden (Carlos Pesina):
 Kung Lao (tony marques:
 Reptile (daniel pesina):
 Jax (john parrish):
 Kitana (katalin zamiar):
 Mileena (katalin zamiar):
 Baraka (Richard Divizio):

Oynanamayan karakterler
 Jade (Katalin Zamiar):
 Kano (Richard Divizio):
 smoke (daniel pesina):
 Kintaro (Stop-motion):
 Noob Saibot (Daniel Pesina):
 Shao Kahn (Brian Glynn, voiced by Steve Ritchie):
 Sonya Blade (Elizabeth Malecki):
 Blaze
 Hornbuckle

Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilen video oyunları
1993 video oyunları
Amiga oyunları
DOS oyunları
Midway Games oyunları
Game Boy oyunları
Game Gear oyunları
PlayStation oyunları
Sega 32X oyunları
Sega Mega Drive oyunları
Sega Master System oyunları
Sega Saturn oyunları
Super Nintendo Entertainment System oyunları
Dövüş oyunları
PlayStation 2 oyunları
Baş karakterlerinin cinsiyeti seçilebilen oyunlar
Microsoft Windows oyunları
PlayStation 3 oyunları

Mortal Kombat II


Test for Echo is the sixteenth studio album by the Canadian rock band Rush, released on September 10, 1996 on Anthem Records. It was the final Rush album to be co-produced by Peter Collins. The band supported the album with a world tour in 1996 and 1997, after which they went on a five-year hiatus following the deaths of drummer Neil Peart's daughter and wife, and would not record again until 2001.

The title track reached No. 1 on the mainstream rock chart. The song "Driven" became a bass showcase for Geddy Lee during live performances, while "Resist" was rearranged as an acoustic song on the Vapor Trails and R30 tours. The band did not perform any tracks from the album on subsequent tours. Test for Echo was remastered and reissued twice: in 2004 as a continuation of "The Rush Remasters" set and in 2013 as a part of the box set The Studio Albums 1989–2007. In 2015 it was reissued after being remastered by Sean Magee at Abbey Road Studios following a direct approach by Rush to remaster their entire back catalogue.

Background and pre-production
In May 1994, Rush finished their Counterparts Tour of the United States and Canada in support of the band's 15th album Counterparts (1993). The group then took a usual break in activity, but this went on to last 18 months as bass guitarist and vocalist Geddy Lee wanted to be at home for the first year of his daughter's life. With their free time, guitarist Alex Lifeson recorded his first solo album Victor and drummer/lyricist Neil Peart released a Buddy Rich tribute album Burning for Buddy and spent time on his technique, receiving formal instruction from the jazz drummer Freddie Gruber. For the majority of the album, Peart plays with a traditional grip.

In October 1995, the band decided to start work on the next Rush album and, as with their previous three albums, retreated to Chalet Studios in Claremont, Ontario, to write and rehearse. Having been together for more than 20 years at this point, Lifeson questioned if Test for Echo was to be Rush's last album and whether they were to tour it at all. He changed his mind when it was finished as the group was already in talks about the next album and said, "We've got a lot of stuff in us yet." The first sessions were difficult for him, having had full control of Victor and the "same old" discussions with Lee as to what direction the new Rush album would be prior to writing. "Once I exorcised those ghosts, the following week we wrote five songs. We dove into it and it was very, very positive from then on". The band put up inspirational slogans on the studio wall, including "Individually we are a ass, together we are a genius" and "If you want something done right, just forget it". Lee and Lifeson completed almost six songs before they presented any of their work to Peart as they did not want to interrupt the flow of their productive writing. They had reserved the studio for around ten weeks, but the productive sessions resulted in the writing finishing three weeks early. Lifeson said the group were in particularly good spirits throughout the album's production and put it down to the break they had taken.

The band adopted its usual method of Lee and Lifeson working on the music with Peart working alone on the lyrics, but the music was written in a different way than before. In the past, the writing had Lee and Lifeson form songs by matching pieces of music to verses and choruses as they went and all three would listen to what was put down and exchange ideas to develop them further. This time, lyrics were matched with suitable sections of music, after which they were recorded and Lee and Lifeson would work on something else. As Peart wrote: "They didn't want to get bogged down in the 'jigsaw puzzle' of assembling whole songs, but rather keep the momentum going with a flow of fresh ideas." After a collection of songs were worked out, the group started to refine their individual parts. In November 1995, the group were faced with heavy snow at Chalet Studios which led into the North American blizzard of 1996 in early January. The snow continued through the recording of the album, which inspired the album's artwork.

Almost all of the tracks were written, arranged and put onto a demo tape by December 1995, and the band was then joined by Peter Collins who they chose to resume his role as their co-producer. Collins was their co-producer on Power Windows (1985), Hold Your Fire (1987), and Counterparts and offered what Peart described as "small-but-critical improvements" to what they had already recorded. The album continued to display the group's change in sound, which had started on Presto (1989), towards guitar-oriented music and the reduction of keyboards.

Recording
The album was recorded from January to March 1996 at Bearsville Studios in Bearsville, New York. The studio was chosen because the band wanted to capture "more size" from Peart's drums and the facility was more suited to his kit. Additional recording took place at Reaction Studios in Toronto, where it snowed for 40 consecutive days. Test for Echo was the first time Rush worked with American engineers and mixers, having only worked with English or Australian personnel before. They chose the recording engineer Clif Norrell, a longtime fan of the band who once performed Rush cover songs in his own group.

The album was mixed in April 1996 by Andy Wallace at McClear Place in Toronto. The group made a conscious decision not to enter the studio until Wallace had prepared a mix for them to comment on. Lifeson said, "We'd hear completely different takes on these songs that we'd lived with for six or seven months. [...] There were things that we really wouldn't have thought of, and that was really the whole point of him being there". Upon release, Lifeson rated Test for Echo as one of Rush's best albums.

Songs
"Test for Echo" features lyrical contributions from Pye Dubois who had also written lyrics for three Rush songs prior. Lee said the words reflect the group's current situation at the time. Lifeson plays a Les Paul Custom guitar and described the song as "pure Rush".

"Driven" was written entirely on Lee's bass guitar and features three separate bass tracks. Lifeson said that Peart played "a little bit back on the beat" which gave the song a "heavier character" and caused Lee and himself to adjust their parts to fit his drums.

"Half the World" features Lifeson playing a 10-string mandola which he had played to get a feel for the instrument, but found it changed the song's personality completely. He presented it to Lee who expressed initial doubts as it displayed an unusual texture, but grew to like it.

"Time and Motion" originated from a set of lyrics that Peart had written, after which Lee and Lifeson worked on music for it which developed quickly. They wanted to dramatise the first lyrical phrase by incorporating major chords, but Lee said a first version of the track was put together some years prior, but never used.

Lee described "Dog Years" as "a bit punky".

"Limbo" is an instrumental track that was pieced together from different bits of ideas that the group had sketched out but remained unused.

Lifeson picked "Resist" as one of his favourite tracks, and among the best Rush had ever recorded.

Artwork
The cover displays an inuksuk, native to Canada. Created by the Inuit, an inuksuk is a stone figure in the shape of a human used to mark a food cache, hunting ground or a place where someone lost their life.

Release
The album was premiered in its entirety during a two-hour syndicated radio special on WKSC in Chicago, on 5 September 1996.

Reception

The AllMusic reviewer, Stephen Thomas Erlewine, gave Test for Echo three out of five stars, saying that Rush has "rarely played better in the past ten years than they have on Test for Echo".

Track listing

Personnel
Credits taken from the album's liner notes.

Rush
Geddy Lee – bass guitar, vocals, synthesizers
Alex Lifeson – electric and acoustic guitars, mandola
Neil Peart – drums, cymbals, hammer dulcimer

Production
Rush – production, arrangement
Peter Collins – production, arrangement
Clif Norrell – recording
Andy Wallace – mixing
Simon Pressey – project assistant engineer
Chris Laidlaw and Paul Marconi – recording assistants at Bearsville Studios
Tom Heron – recording assistant at Reaction Studios
Bob Ludwig – mastering
Hugh Syme – art direction, design, digital illustration
Andrew MacNaughtan, Anthony Frederick, Dimo Safari, Eugene Fisher and Richard C. Negus – photography

Charts

Certifications

References
Notes:

External links

Rush (band) albums
1996 albums
Progressive rock albums by Canadian artists
Atlantic Records albums
Anthem Records albums
Albums produced by Peter Collins (record producer)

Test for Echo


Der Cruzini ist ein Fluss in Frankreich, der im Département Corse-du-Sud auf der Insel Korsika verläuft. Er entspringt unter dem Namen Ruisseau de Corachia, im Regionalen Naturpark Korsika, an der Nord-Flanke der Pointe Migliarello (2254 m), im Gemeindegebiet von Pastricciola. Der Cruzini entwässert generell in westlicher Richtung und mündet nach rund 28 Kilometern an der Gemeindegrenze von Lopigna und Rosazia als linker Nebenfluss in den Liamone.

Orte am Fluss
 Pastricciola
 Rezza
 Azzana
 Lopigna

Anmerkungen

1Cruzini

Cruzini


බැංකු යනු විවිධ ආකාරයට නිර්වචනය කොට ඇති ආයතන විශේෂයකි. බැංකුවක ප්‍රාථමික කටයුත්ත වන්නේ මුදල් ණයට ගැනීම හා මුදල් ණයට දීමයි. මේ අනුව බැංකුවක් යනු මුදල් හා ණය පිළිබඳ ගණුදෙනු කරන වෙළෙන්ඳෙකු ලෙස හදුන්වා දීමට පුළුවන. දීර්ඝ කාලයක් පුරා වර්ධනය වීමෙනුත්,විශේෂීකරණය වීමෙනුත් අද වන විට බැංකු විවිධ සේවා සපයන ආයතන බවට පත්ව තිබේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් වාණිජ බැංකු,උකස් බැංකු, ආයෝජන බැංකු,ඉතුරුම් බැංකු, නිවාස බැංකු, අපනයන බැංකු, ග්‍රාමීය බැංකු අදී විශේෂිත බැංකු බිහිවී තිබේ.

මේවා අතරින් වැදගත්ම සහ ප්‍රමුඛම මූල්‍ය ආයතන ලෙස වාණිජ බැංකු හැදින්විය හැකිය. ඊට හේතුව බොහොමයක් රටවල පැරණිතම මූල්‍ය සහ රටේ මූල්‍ය ආයතන අතරින් රටේ මූල්‍ය වත්කම්වලින් වැඩිම ප්‍රමාණයක් හිමිකර ගෙන සිටින ආයතන බවට වාණිජ බැංකු පත්ව තිබීමයි. මීට අමතරව පොදු ජනතාව හා ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව සමඟ වැඩි වශයෙන් සමීපව කටයුතු කරන වාණිජ බැංකු වෙළඳ හා වාණිජ කටයුතු වලත් මුදල් ආර්ථිකයේත් ජීව රුධිරය බවට පත්ව තිබේ.

වාණිජ බැංකු

වාණිජ බැංකු යනු මූලික වශයෙන් ලාභ ඉපයීමේ පරමාර්ථය සහිතව මූල්‍ය අතරමැදිකරණ කාර්යයේ නිරත සංවිධිත කොටස් සමාගම් ක්‍රමයකි.වාණිජ බැංකුවක් ඉතුරුම්,ස්ථාවර,ජංගම තැන්පතු යන ඕනෑම තැන්පතු වර්ගයක් භාරගනු ලැබුවද, වාණිජ බැංකුවක් පිළිබඳ නිර්වචනය සපයනු ලබන්නේ ජංගම තැන්පතු මඟිනි. මේ අනුව, "චෙක්පතකින් හෝ විධානයකින් හෝ අන්‍ය ආකාරයකින් හෝ ඉල්ලූ විටෙක ආපසු ගෙවීමේ පොරොන්දුවට යටත්ව මහජනයාගෙන් මුදල් තැන්පතු භාරගැනීම සිය ප්‍රධාන කාර්යය කර ගත්  මූල්‍ය ආයතන විශේෂය වාණිජ බැංකු ලෙස හදුන්වයි." ඒ අනුව වෙනත් මූල්‍ය ආයතන හා වෙනත් බැංකු සහ වාණිජ බැංකු අතර ප්‍රධානතම වෙනස්කම වන්නේ වාණිජ බැංකු පොලී රහිත ජංගම පවත්වා ගනිමින් චෙක්පත් භාවිතයෙන් ගණුදෙනු කටයුතු කිරීමයි.

මීට අමතරව තවත් ප්‍රධාන ලක්‍ෂණයක් වන්නේ ආර්ථිකයක මුදල් මැවීමේ ක්‍රියාවලියට හා විදේශ විනිමය ගණුදෙනුවලට වාණිජ බැංකු සම්බන්ධ වීමයි. ඒ අනුව, "වාණිජ බැංකුවක් යනු ඉල්ලුම් තැන්පතු හෙවත් ජංගම ගිණුම් පවත්වා ගෙන යමින් මදල් මැවීමට හැකියාව ඇති, විදේශ විනිමය ගණුදෙනුවල යෙදෙන මූල්‍යායතන විශේෂයකි."

වාණිජ බැංකු කටයුතු නෛතික වශයෙන් ද හදුනාගෙන තිබේ. ඒ අනුව 1988 අංක 30 දරන බැංකු පනතෙහි 86 වන වගන්තියට අනුව බැංකු ව්‍යාපාරය පොදුවේ හදුන්වා ඇත්තේ මෙලෙසිනි. "බැංකු ව්‍යාපාරය යන්නේ ඉල්ලු විට චෙක්පත්, අණකර, ඇණවුම් මඟින් හෝ අන්‍යාකාරයෙන් ගෙවිය යුතු මුදල් තැන්පතු පිළිගැනීමේ මාර්ගයෙන් මහජනයාගෙන් අරමුදල් ලබාගැනීමේ ව්‍යාපාරය සහ ඒ අරමුදල් සම්පූර්ණයෙන් හෝ කොටස්වලින් අත්තිකාරම්, ආයෝජන හෝ නීතියෙන් හෝ සාම්ප්‍රදායික බැංකු පිළිවෙත්වලින් බලය ලැබුණු වෙනත් යම් මෙහෙයුම් සඳහා යෙදවීම අදහස් වේ."

වාණිජ බැංකුවල ප්‍රධාන අරමුණු

1.ද්‍රවශීලතාව ආරක්ෂා කිරීම

වාණිජ බැංකු එදිනෙදා ගණුදෙනු සඳහා මුහුණ දීමේ හැකියාව මින් අදහස් වේ. ගණුදෙනුකරුවන් තුල බැංකුව පිළිබඳ ඇති විශ්වාශය තහවුරු කිරීම සඳහා තැන්පතු ඉල්ලූ විටෙක ආපසු ගෙවීමට ප්‍රමාණවත් මුදල් සංචිතයක් පවත්වා ගෙන යා යුතුය.මේ සඳහා ඕනෑම වාණිජ බැංකුවක් තම වත්කම් වලින් කොටසක් ද්‍රවශීල වත්කම් ලෙස තබා ගනී. ඒ අනුව ද්‍රවශීලතාව වාණිජ බැංකුවක පැවැත්ම තීරණය කරනු ලබන ප්‍රධානම සාධකයකි.

2.ලාභදායීත්වය වර්ධනය

වාණිජ බැංකු ආයෝජනයට ප්‍රමාණවත් ඉපයුමක් ලැබීමට ඇති හැකියාව මින් අදහස් වේ. කොටස්කරුවන්ට ප්‍රමාණවත් ගෙවීමක් කිරීමටත්, අනාගත වර්ධනයටත්, තරඟයට සාර්ථකව මුහුණ දීමටත් ප්‍රමාණවත් ලාභයක් ඉපැයිය යුතුය. මේ සඳහා වාණිජ බැංකු සිය වත්කම් වලින් කොටසක් ද්‍රවශීල නොවන වත්කම් ලෙස තබා ගනී.

වාණිජ බැංකු ලාභ උපයන ආයතන වේ. මෙම ආයතන එදිනෙදා කටයුතු කරගෙන යාමේදී තැන්පතු මුදල් ඉල්ලූ විට ආපසු ගෙවීමට ඇති හැකියාව පවත්වා ගත යුතුය. මේ නිසා බැංකු සිය වත්කම් වලින් කොටසක් ද්‍රවහිල වත්ක් ලෙස තබා ගනී. එහෙත් ඒවායේ ආදායම් ඉපැයීමේ හැකියාව අඩුය. ද්‍රවශීල නොවන අනෙකුත් වත්කම්වල ආදායම් ඉපැයීමේ ශක්තිය වැඩිය. නමුත් ද්‍රවශලතාව අඩුය. මේ අනුව ද්‍රවශීලතාවය හා ලාභදායීත්වය අකර ඇත්තේ එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධ සම්බන්ධතාවයකි. එබැවින් වාණිජ බැංකු තම වත්කම් ව්‍යුහය සකස් කර ගැනීමේදී ලාභ ඉපැයීම හා ද්‍රවශීලතාව පවත්වා ගැනීම යන අරමුණු අතර තුලනයක් ඇති කර ගනී.

වාණිජ බැංකුවල කාර්යයන්

වාණිජ බැංකු ප්‍රධාන වශයෙන් සිදුකරන්නේ මූල්‍ය අතරමැදිකරණයකි. එනම් ආර්ථිකයේ අතිරික්ත ඉතුරුම් ඒකකයන්හි සිට හිඟ ඉතුරුම් ඒකක දක්වා අරමුදග් ප්‍රවාහ ගලායාම සඳහා පහසුකම් සැලසිමකි. වාණිජ බැංකුවේ ප්‍රමුඛ කාර්යය ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට බෙදිය හැකිය.
තැන්පතු භාර ගැනීම
ණය සම්පාදනය

තැන්පතු භාර ගැනීම

පහත සඳහන් ඕනෑම ආකාරයක තැන්පතු භාර ගැනීමට වාණිජ බැංකුවකට හැකිය.
i.ඉල්ලුම් තැන්පතු

ii.ඉතුරුම් තැන්පතු

බාල වයස්කාර තැන්පතු
ධන ආයෝජන ගිණුම්
නිර්නේවාසික විදේශීය ව්‍යවහාර මුදල් ගිණුම්
නේවාසික විදේශීය ව්‍යවහාර මුදල් ගිණුම්

iii.ස්ථාවර තැන්පතු

ණය සම්පාදනය

බැංකුවක පවතින තැන්පතු අරමුදල් වලින් ණය ලබා ගැනීමට අපේක්ෂා කරන ඒකකයන්ට ණය සම්පාදනය කරනු ලැබේ. බොහෝවිට ණයදීම සිදුකෙරෙන්නේ සුදුසු සුරැකුම් ඇප හෝ පුද්ගල ඇප මත වේ. අයකර ගැනීමේ කාලය අනුව ණය දෙවර්ගයකි.

i.කෙටි කාලීන ණය
අයිරා ණය
කෙටි කාලීන ණය යෝජන ක්‍රම
අන්තර් බැංකු දෛනික රුපියල් ණය

ii.දිගු කාලීන ණය
ප්‍රාග්ධන වත්කම් මිලදී ගැනීම්
ව්‍යාපාර ආරම්භ කිරීම්/ දියුණු කිරීම්
වාණිජ අවශ්‍යතා
කර්මාන්ත ආරම්භ කිරීම

වාණිජ බැංකු පවත්වාගෙන යන සෙසු කාර්යයන් ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට බෙදිය හැකිය.

නියෝජිත සේවා

වාණිජ බැංකු විසින් ඉතා පුළුල් පරාසයක ආයෝජන සේවා සපයනු ලැබේ. ගණුදෙනුකරුවන්ගේ නමින් ලාභාංශ සහ ප්‍රාග්ධන ලාභ රැස්කිරීම, බැඳුම්කර කූපන් ගැනීම්-විකිණීම් සේවා, නව ව්‍යාපාර කොටස් අයදුම්පත් පිළිබඳ කටයුතු කිරීම යනාදී ආයෝජන සේවා සපයයි. වාණිජ බැංකු සිය ගණුදෙනුකරුවන් වෙනුවෙන් චෙක්පත්, බිල්පත්, පොරොන්දු නෝට්ටු රැස්කිරීම සහ විවිධාකාර ගෙවීම් සිදුකරයි. භාරකාරත්වය ඉසිලීම, උපදේශන සේවා සැපයීමද, වෙනත් බැංකු සහ මූල්‍ය ආයතන සඳහා ගණුදෙනුකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම වාණිජ බැංකු සපයන තවත් නියෝජිත සේවාවන්ය.

පොදු උපයෝගීතා සේවා

බැංකු අණකර, ණයවර ලිපි හා සංචාරක චෙක්පත් නිකුත් කිරීම, විනිමය බිල්පත් භාර ගැනීම, සුරැකුම්පත්, ස්වර්ණාභරණ, ලියකියවිලි, ඔප්පු, අන්තිම කැමති පත්‍ර, යනාදී වටිනා ද්‍රව්‍ය හා ලියවිලි ආරක්ෂා කරදීම, උකස් ණය සැපයීම හා ණය කාඩ්පත්, හර කාඩ්පත් යනාදිය නිකුත් කිරීම අයත් වේ. මීට අමතරව විදේශ විනිමය ගණුදෙනුවලට අදාල පහසුකම් සැපයීම, විදේශ වෙළඳ කටයුතු වලදී අවශ්‍ය පහසුකම් සැපයීම, තොරතුරු සේවා සැපයීමද ඉතා වැදගත් උපයෝගීතා සේවාවන් වේ.

වාණිජ බැංකු ශේෂ පත්‍රය

වාණිජ බැංකුවක කටයුතු පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට වාණිජ බැංකුවේ ශේෂ පත්‍රය පරීක්‍ෂා කළ යුතුය. වාණිජ බැංකු තනිව තම බැංකුවට අදාල ශේෂ පත්‍රය පිළියෙල කරන අතර වාණිජ බැංකු පද්ධතියේම ශේෂ පත්‍ර සියල්ල එකට එකතු කිරීමෙන් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව සිය ප්‍රයෝජනය සඳහා ඒකාබද්ධ ශේෂ පත්‍රයක් පිළියෙල කරයි. ශේෂ පත්‍රය පිරික්සීමෙන් ලාභදායීතාව රැකගැනීමට වාණිජ බැංකු ක්‍රියා කර ඇති අන්දම, මුදල් සැපයුම, මුදල් මැවීමේ හැකියාව, ද්‍රවශීලතාව ආදී කරුණු රැසක් විශ්ලේෂණය කළ හැකිය. එනම් බැංකුවේ මූල්‍ය තත්වය අවබෝධ කර ගත හැකිය.

වාණිජ බැංකු ශේෂ පත්‍රය වත්කම් සහ වගකීම් ව්‍යුහයකින් සමන්විතය. මේ අනුව ශේස පත්‍රයෙහි ප්‍රධාන අයිතම දෙකකි.

වත්කම්
වගකීම්

වාණිජ බැංකුවක් මූලික වශයෙන් කොටස් හිමියන්, තැන්පත්කරුවන්, සහ වෙනත් අරමුදල් සපයන්නන් ඇසුරින් අරමුදල් සම්පාදනය කර ගනී. මෙම අරමුදල් සම්පාදන ප්‍රභව සියල්ල බැංකුවේ  වගකීම් වේ. එකී වගකීම් තුලින් බැංකුව ණය සැපයීම, සුරැකුම්පත් හා සංචිත රැස්කිරීම හා විවිධ වත්කම් අත්කර ගැනීම සිදුකරයි.

වාණිජ බැංකු වගකීම්

බැංකුවක් සතු වගකීම් හෙවත් බැරකම් ලෙස හැඳින්වෙන්නේ බැංකුවේ ගණුදෙනුකරුවන්ට බැංකුව වෙතින් අයවිය යුතු දේ හෙවත් බැංකුව විසින් සිය ගණුදෙනුකරුවන්ට ගෙවීමට-පියවීමට ඇති දේ පිළිබඳවය.බැංකුවක මුළු වගකිම් යටතට අයත් දිගු හා කෙටිකාලීන ණය, අයිරා වැනි වගකීම් සහ කොටස් ප්‍රාග්ධනය, සංචිත වැනි හිමිකම් වගකීම් වන්නේ කෙදිනක හෝ කුමන අවස්ථාවක හෝ ඒවා හිමිකරුවන්ට සහ බාහිර පාර්ශවයන්ට ගෙවීමට සිදුවන බැවිනි.
වාණිජ බැංකුවේ වගකීම් ව්‍යුහය මගින් වාණිජ බැංකුවේ අරමුදල් ප්‍රභව දැක්වේ. වාණිජ බැංකුවේ වගකීම් ව්‍යුහයෙහි ප්‍රධාන අයිතම පහත පරිදිය.
ඉල්ලුම් තැන්පතු
ඉතුරුම් හා කාලීන තැන්පතු
වෙනත් ණය ගැනීම්
හිමිකරුවනගේ ප්‍රාග්ධනය

වෙනත් ව්‍යාපාර ආයතන සමඟ සසඳන විට වාණිජ බැංකුවක වැදගත්ම ලක්‍ෂණය ප්‍රාග්ධනයට සාපේක්‍ෂව ණය වගකීම් ඉතාම ඉහළ වීමයි. බොහෝවිට එය 90% ද ඉක්මවා සිටී.

වාණිජ බැංකු වත්කම්

වත්කම් ලෙස හැඳින්වෙන්නේ මුදල්, ගොඩනැගිලි, කාර්යාල උපකරණ හා යන්ත්‍ර-කර්මාන්තශාලා යනාදී ව්‍යාපාර ආයතනයක් සතු ඕනෑම දෙයකි. වාණිජ බැංකුවේ වත්කම් ව්‍යුහය ඉහළ ද්‍රවශීලතා වත්කමේ සිට පහළ ද්‍රවශීලතා වත්කම දක්වා පෙළ ගස්වන ලද අයිතමයන්ගෙන් සමන්විත වන අතර වාණජ බැංකු වත්කම් මගින් අරමුදල් භාවිතය දැක්වේ. වත්කම් පෙළ ගස්වා ඇත්තේ පහත ආකාරයෙනි.

1.මුදල් අයිතම
අතැති මුදල්
මහ බැංකුවේ ඇති මුදල් ශේෂ(සංචිත)
දේශීය බැංකුවලින් අයවිය යුතු මුදල්
එකතු වෙමින් පවතින මුදල් ශේෂ
අතැති සහ පිටරට බැංකුවලින් අයවිය යුතු විදේශීය මුදල් ශේෂ

2.ආයෝජන සුරැකුම්පත්
රජයේ සුරැකුම්පත්
අනෙකුත් සුරැකුම්පත්
අනෙකුත් ආයෝජන

3.ණය
මිලට ගත් හා වට්ටම් කළ බිල්පත්
ණය අයිරා
ණය මුදල්

4.ස්ථාවර හා අනෙකුත් වත්කම්

වාණිජ බැංකුවක් ආරම්භ කිරීමට සපුරා ලියයුතු මූලික අවශ්‍යතා
මහබැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලයෙන් බලපත්‍රයක් ලබාගත යුතු වීම.(1988 අංක 30 දරන බැංකු පනත අනුව )
සමාගම් පනත යටතේ සී/ස පොදු සමාගමක් ලෙස හෝ පාර්ලිමේන්තු පනතක් යටතේ පිහිටුවන ආයතනයක් වීම.
ගෙවා නිමි ප්‍රාග්ධනය රුපියල් මිලියන 20000 කට නොඅඩු වීම.
විදේශ සමාගමක් නම් ශ්‍රී ලංකාවේ සමාගම් පනත යටතේ නැවත ලියාපදිංචි කළ යුතු වීම.
ලියාපදිංචි ලියවිලිවල සමාගමේ මූලික පරමාර්ථය ලෙස බැංකු ව්‍යාපාරයක් පවත්වාගෙන යාම සඳහන් වීම.

ආශ්‍රිත මූලාශ්‍ර-"ස‍ටහන" ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ සමාජ හා ආර්ථික විද්‍යා මාසිකය

වාණිජ බැංකු


Wilhelm Sieben (* 29. April 1881 in Landau in der Pfalz; † 23. August 1971 in München) war ein deutscher Dirigent.

Leben

Um wie sein Vater Jurist zu werden, studierte Sieben zunächst Rechtswissenschaft an der Ludwig-Maximilians-Universität München. Als Violinist vorgebildet, wechselte er 1900 zur Münchener Königlichen Akademie der Tonkunst, an der er Schüler von Josef Gabriel Rheinberger und Ludwig Thuille wurde. 1903 ging Sieben als Geiger nach Prag zu Otakar Ševčík, kehrte 1904 nach München zurück und beendete das Musikstudium 1905 an der Akademie bei Felix Berber. Nach dem Examen erhielt er dort sofort eine Stelle als Violinlehrer bis 1918. Während dieser Tätigkeit gründete er ein Streichquartett, mit dem er besonders die moderneren Werke jüngerer Komponisten aufführte.

Von Felix Mottl beeinflusst und gefördert wurde er von Bruno Walter in die Dirigentenlaufbahn gestoßen, indem er ihn nach Königsberg empfahl. Ostpreußens Provinzialhauptstadt berief ihn 1918 als Dirigenten der Sinfoniekonzerte und der Singakademie.

1920 wurde er Städtischer Musikdirektor in Dortmund. Fast gleichzeitig übernahm er auch die künstlerische Leitung des Dortmunder Musikvereins. Mit der Aufführung der Großen Messe f-Moll und des Te Deum wurde am 2. April 1933 das Anton-Bruckner-Fest gefeiert. Im September 1936 dirigierte Sieben die 9. Sinfonie (Beethoven). 1937 wurde er Generalmusikdirektor der Dortmunder Philharmoniker. Im März 1946 führte er das Requiem (Mozart) auf.

20 Jahre nach seiner Pensionierung starb Sieben im Alter von 90 Jahren in München.

Einzelnachweise

Klassischer Geiger
Dirigent
Geboren 1881
Gestorben 1971
Mann
Generalmusikdirektor (Dortmund)
Hochschullehrer (Hochschule für Musik und Theater München)
Absolvent der Hochschule für Musik und Theater München
Person (Königsberg, Preußen)
Person (Landau in der Pfalz)

Wilhelm Sieben


Skully may refer to:

People

In music
 David 'Skully' Sullivan Kaplan (born 1979), drummer of Razorlight
 Noel Simms (1935–2017), ska/reggae singer-percussionist
 Vin Skully, hip-hop producer of Styles of Beyond
 Allan 'Skully' Skolski, vocalist of  U.S. Chaos

Other people and characters
 John Skully (), English politician
 Skully, a fictional anthropomorphic parrot in Jake and the Never Land Pirates

Other uses
 Skully (game), a children's street game
 Skully (helmet), a motorcycle headgear brand

See also
 Skuły, Poland
 Scully (disambiguation)

Skully


التضمين المطالي المتعامد  وهو نوع من أنواع التضمين السعوي للموجتين الحاملتين للبيانات. وتكون هتان الموجتان في العادة موجة جيبية, وتكون إحدهما منزاحة في الطور عن الأخرى بـ 90 درجة ولذلك يسمى رباعي (90 درجة هي ربع 360 درجة).

مراجع

تضمين
رياضيات تطبيقية
نقل البيانات

تضمين مطالي متعامد


Leg warmers are coverings for the lower legs, similar to long socks but thicker and generally footless. Leg warmers are worn to keep the lower legs warm in colder weather. They can be tubular sleeves, long fabric wrappings, or simple pieces of fur or fabric tied around the calves. They are used in several outdoor activities and sports including cycling, soccer, hockey, hiking, ice skating, and dance.

They are used as dancewear by ballet and other classic dancers in order to keep the leg muscles warm and to prevent cramping or other muscle injuries. No scientific data has been yet collected to substantiate the claim that leg warmers prevent injury.

Traditionally knitted from pure sheep wool, modern variants are more typically made of cotton, synthetic fibers, or both. Some are made of other materials, such as chenille.

Leg warmers can vary in length, and in width, due to the material's stretchiness. They are commonly worn between the ankle to just below the knee, though many dancers prefer it to extend to cover the lower parts of the thigh. Some cover the entire foot—these "warmers" usually have a pad that grips the floor so the dancer does not slip. Some leg warmers are particularly short and made of thinner material; these are also known as "ankle warmers".

Originally, legwarmers were worn by dancers to keep their muscles from cramping after stretching. In the early 1980s leg warmers became a fad after David Lee and Trisha Kate opened a dancewear shop in the East Village, New York. They mainly sold legwarmers. Wearing them was fashionable among teenage girls; later to be an adopted fashion by boys in the city of Berkeley in the San Francisco Bay Area.  Their popularity was partly due to the influence of the films Fame, Xanadu and Flashdance and the concurrent aerobics craze. They were worn with leggings, jeans, and tights or as part of aerobic wear. They were internationally popular in the 1980s.

Recently, leg warmers have become popular with new parents as a way to keep babies and toddlers warm while making it easy to change diapers. They also have become popular again in the 2010s with girls, tweens, teens, college students and women. They are worn just like knee socks are with boots. Either over leggings, tights or jeans and then a pair of riding boots is worn and the leg warmers are slouched at the top of the riding boot.

See also
 Arm warmer
 Spats (footwear)
 Gaiters
 Leggings
 Puttee
 Loose socks

References

 Leg warmers of the 80s

1980s fashion
2000s fashion
2010s fashion
Sportswear
Dancewear
Hosiery
1980s fads and trends

de:Gamasche

Leg warmer


Den niende Doktor er en person i den britiske science fiction-serie Doctor Who spilles af Christopher Eccleston. Den første doctor efter 9 års pause. Han har en stor del af æren for genoplivelsen af den gamle serie. Han er klædt i læderjakke og har militant kortklippet hår, og han er langt mindre excentrisk end tidligere inkanationer. Han møder Rose Tyler (spillet af Billie Piper) i det første afsnit, og tager hende med som sin ledsager. Senere kommer Jack Harkness, en rehabiliteret svindler fra det 51' tyvende århundrede også med på visse ture. Harkness optræder også i en spinoff serie ved navn Torchwood.

Doctor Who
Fiktive personer

Niende Doktor


Bai lu yuan (Deutscher Festivaltitel: ) ist ein chinesischer Historienfilm aus dem Jahr 2012, bei dem Wang Quan'an Regie führte. Es handelt sich um die Adaption des gleichnamigen Romans von Chen Zhongshi. Der Film erzählt die Geschichte zweier Familien aus einem Dorf in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts, die infolge der gesellschaftlichen Umwälzungen miteinander in Konflikt geraten. Bai lu yuan lief im Wettbewerb der 62. Berlinale und hatte in diesem Rahmen am 15. Februar 2012 seine Weltpremiere.

Handlung
Der Film eröffnet mit dem Blick auf ein Weizenfeld. In einer kleinen Stadt wird 1912 der Sturz der Qing-Dynastie und die Erklärung zur Republik China bekannt. Im Zuge dieser Veränderungen folgt der Film drei Männern und ihren Söhnen bei der Bewältigung der Situation. Der Clanführer Bai Jiaxuan ist tief im alten System verwurzelt und hat Schwierigkeiten sich an die veränderte Situation anzupassen. Er dominiert seinen Sohn Xiaowen, der deshalb Minderwertigkeitsgefühle entwickelt und unter Impotenz leidet. Im Gegensatz zu Bai Jiaxuan biedert sich Lu Zilin, der schon lange Bürgermeister der Stadt ist, seinem Opportunismus folgend den neuen Machthabern an. Sein Sohn Lu Zhaopen wird später zu einem Führer der Bauernbewegung. Lu San ist hingegen ein fanatischer Anhänger des Kaisertums, während sein Sohn Heiwa keine klare Position bezieht. Heiwa lernt die schöne Tian Xiao'e, die jüngste Frau des Großgrundbesitzers, bei dem er zur Getreideernte arbeitet, kennen und die beiden verlieben sich. Sie fliehen in Heiwas Heimatdorf, geraten dort aber in Schwierigkeiten, weil sie Ehebruch begangen haben. Bai Jiaxuan weigert sich, die beiden zu verheiraten. Lu San verstößt seinen Sohn sogar. Heiwa und Xiao'e müssen deshalb in einer heruntergekommenen Hütte auf einem abgeschiedenen Berg leben. Heiwa fühlt sich so ungerecht behandelt, dass er sich den aufständischen Bauern um Lu Zhaopen anschließt und unter ihnen aufsteigt. Dabei wird er jedoch zunehmend brutaler. In den Wirren der frühen Republik wird Heiwa dann verhaftet und verschwindet im Gefängnis. Der Bürgermeister Lu Zilin instrumentalisiert Xiao'e in seinem Machtkampf mit Bai Jiaxuan, indem er sie veranlasst, sich dessen Sohn Xiaowen anzunähern. Dieser wird daraufhin von seinem Vater verstoßen und geht mit Xiao'e in die Stadt. Im Dorf bleiben die alten, sturen Männer mit ihren Intrigen zurück. Zum Filmende kommt es zur Invasion der Japaner. Der Film endet dann wie er begonnen hat: mit dem Blick auf ein Weizenfeld.

Hintergrund
Bai lu yuan wurde von der Bai Lu Yuan Film Company produziert. Als Coproduzenten wirkten Lightshades Film Productions, Xi'an Movie and Television Production Co. und Western Film Group Corporation mit. Der Film adaptierte den gleichnamigen Historischen Roman von Chen Zhongshi, der wegen seiner expliziten Sexszenen lange Zeit indiziert war. Seine Weltpremiere hatte Bai lu yuan am 15. Februar 2012 im Wettbewerb der 62. Berlinale. Nach dem Gewinner des Goldenen Bären der Berlinale 2007, Tuyas Hochzeit, und Tuan Yuan bei der Berlinale 2010 war Bai lu yuan der dritte Wettbewerbsbeitrag von Wang Quan'an.

Kritik
Die Kritiken für Bai lu yuan fielen gemischt aus. Andreas Kilb rezensierte den Film für die Frankfurter Allgemeine Zeitung äußerst negativ. So fragte er polemisch: "War Wang Quan'ans Film "Bai Lu Yuan" (White Deer Plain) wirklich nach drei Stunden zu Ende, oder wurde die Leinwand nur vor Erschöpfung schwarz?" Zwar habe der Film gut begonnen, aber "dann verheddert sich Wangs Regie in den vielen Ereignissen und Lebensläufen, die sie gleichzeitig im Blick behalten will, und am Ende müssen die Japaner kommen, um durch ihr Zerstörungswerk jene Klarheit wiederherzustellen, die dem Film verloren gegangen ist." Kerstin Decker beurteilte den Film für den Tagesspiegel komplett gegensätzlich. Sie kam zu dem Schluss, dass keine Minute des Films zu viel sei. Sie führte weiterhin euphorisch aus: "Wann hätten wir zuletzt eine ähnlich zwingende, hellsichtige Verschmelzung von Liebes- und Historienfilm gesehen, von Sex- und Geschichtskino? Die Gewalt der Geschichte spiegelt die des Geschlechts und umgekehrt." Für die Berliner Zeitung beurteilte Daniel Kothenschulte den Film eher kritisch. Zwar lobte er die Hauptdarstellerin Zhang Yuqi, jedoch fühlte er sich im ersten Filmdrittel stark an In der Glut des Südens von Terrence Malick erinnert. Kothenschulte resümierte: "... er [der Film] setzt Zhang Yimous blutgetränkten Agrarlandschaften des wegweisenden Berlinale-Gewinners von 1988, "Rotes Kornfeld", nicht wirklich eine eigene Bildsprache entgegen."

Auszeichnungen
Kameramann Lutz Reitemeier gewann einen Silbernen Bären für eine herausragende künstlerische Leistung.

Literatur
 Internationale Filmfestspiele Berlin (Hrsg.): 62. Internationale Filmfestspiele Berlin. Berlin 2012, .

Weblinks

 Datenblatt auf der Berlinale 2012 In: berlinale.de

Einzelnachweise

Filmtitel 2012
Chinesischer Film

Bai lu yuan


Sinteza Gabriel este o reacție organică ce ajută la transformarea halogenurilor de alchil primare în amine primare. Metoda clasică Gabriel implică utilizarea unui compus numit ftalimida potasică. Reacția a primit acest nume după chimistul german Siegmund Gabriel, care a realizat pentru prima dată sinteza împreună cu partenerul său, James Dornbush.

Metoda clasică
În această metodă, sarea de sodiu sau de potasiu a ftalimidei este N-alchilată cu o halogenură de alchil primară, obținându-se N-alchilftalimida corespunzătoare.

După, urmează etapa de hidroliză acidă, în urma căreia se eliberează amina primară sub formă de sare. De asemenea, se mai poate aplica și așa-zisa metodă Ing–Manske, care este de fapt o reacție de hidrazinoliză. Cu alte cuvinte, prin tratarea N-alchilftalimidei cu hidrazină se obține, pe lângă amina primară dorită, și un precipitat de ftalihidrazidă (C6H4(CO)2N2H2):
C6H4(CO)2NR  +  N2H4   →   C6H4(CO)2N2H2  +  RNH2

Vezi și
 Reacție Delépine

Referințe

Reacții de substituție
Gabriel

Sinteză Gabriel


Atsushi Matsuo (født 5. marts 1990) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder V-Varen Nagasaki.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Atsushi Matsuo


Sinéad Mulvey (* 1988 in Dublin) ist eine irische Popsängerin. Zusammen mit der Girlband Black Daisy vertrat sie Irland beim Eurovision Song Contest 2009.

Leben
Sinéad Mulvey war bereits als Teenager als Musicaldarstellerin aktiv. 2005 nahm sie an der RTÉ-Castingshow You're a Star teil. Beruflich wurde sie als Flugbegleiterin bei Aer Lingus tätig.

2009 gewann sie die irische ESC-Vorauswahl zusammen mit der Girlband Black Daisy. Mit dem rockigen Titel Et Cetera, geschrieben von einem internationalen Songwriterteam, konnte sich das Gespann im zweiten Halbfinale des Eurovision Song Contest 2009 in Moskau aber nicht durchsetzen und scheiterte mit Platz 11 fürs Finale.

Weblinks

Einzelnachweise

Popsänger
Interpret eines irischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Musiker (Irland)
Künstler (Dublin)
Ire
Geboren 1988
Frau

Sinéad Mulvey


Teknoloji felsefesi, teknolojinin doğasıyla ve insana etkileriyle ilgilenen bir felsefe dalıdır. İnsanın araç-gereç yapımını ve bunların sonuçlarını sorgular. Antik Yunan'da ortaya çıkan teknoloji felsefesi, en eski disiplinlerden biridir.

Tarihi
Antik Yunan'da teknoloji hakkındaki yaygın görüş, doğanın taklidi olduğuydu. Heraklit ve Demokritus bu görüşü savunmuştur. Platon ise bu görüşü "tanrı sanatının takliti" olarak benimsemiştir. Teknolojinin insana etkisini detaylıca irdeleyen ilk kişi olan Aristoteles bu görüşü kabul ederken ayrıca "Teknoloji (tekne, sanat) doğanın tamamlayamadığı işleri bitirebilir" demiştir.

Orta çağdan sonra Francis Bacon'ın çalışmaları, ardıllarına ışık tutar. John Dewey, Martin Heidegger, Karl Marx modern teknoloji felsefesine yeni yorumlar getirmiştir. Heidegger teknolojiyi insan gelişiminin merkezi kabul ederken en büyük tehlikeyi de oluşturduğunu söyler. Teknolojiyi İçeren Soru (Die Frage nach der Technik) adlı çalışmasında "çerçeveleme" adını verdiği işlevden söz eder. Buna göre teknoloji hayatı sarar ve bağışık hale getirir. Varlığı ve yokluğu hayati önemde tehlikeli ve kullanışlıdır.

Neo-Ludizm ve anarko ilkelcilik gibi akımlar teknolojiyi kınar. Teknolojinin insanı çevreden ayırdığını ve doğayı yok ettiğini ifade eder. Bu akımlar basit yaşamı tavsiye ederken doğayı yok eden teknolojiyi de kullanmamaya çağırır. Transhümanizm ve Tekno-gelişimcilik ise teknolojinin topluma faydalı olduğunu savunur.

Kaynakça

Teknoloji felsefesi