تعتمد الحواسب السطوحية أو مايسمى ب Surface computers على جعل الحاسب مختلف عن الشكل الذي نعرفه مثل شاشة ولوحة مفاتيح وماوس أو فأرة، بل أصبح بشكل سطح مثل طاولة أو لوح أو جدار ويمكن التفاعل معه عبر اللمس touch أو اللمس المتعدد multi-touch وكذلك الأيماءات أو حركات الأصابع أو اليدين Gestures سواء مع لمس أو عن بعد.

لذلك فأن الحواسب السطوحية لها ميزتين أساسيتين هما السهولة والتلقائية بالاستخدام وكذلك تعدد المستخدمين، فهي تعتمد واجهة مستخدم جديدة تختلف عن الواجهات التقليدية التي نستخدمها، مثل واجهة المستخدم الرسومية GUI أو النصية CLI، وتسمى هذه الواجهة الجديدة واجهة المستخدم الطبيعية Natural User Interface أو اختصارا NUI، فهذه الواجهة هدفها تسهيل الاستخدام بشكل كبير والابتعاد عن أي وسيلة إدخال وجعل كل شيء طببعي ومنطقي، بدون أي حاجة إلى تدريب أو تعليم أو حفظ وكذلك دعم تعدد المستخدمين.

فمثلا إذا أردت أن تستعرض ألبوم صور على حاسب سطحي على شكل طاولة، فالصور ستكون مرتبة أو منثورة على الطاولة وتستطيع بلمسة سحبها إلي مكان، وإن أردت تكبيرها فما عليك إلا أن تضع إصبعين عليها وتبعدهما عن بعضهما فتكبر الصورة، وكذلك إذا أرد تدويرها، ثم إن أردت وضعها على أحد مواقع مشاركة الصور فبكل بساطة من اللمكن سحبها إلى إيقونة مخصصة وانتهى الأمر.. تخيل نفس العملية في حواسبنا إن أردت تكبير صورة لتراها عن كثب عليك أن تفتح الصورة بأحد البرامج ثم تذهب إلى أحد القوائم وتختار الأمر المخصص لتغير حجم الصورة ثم يسألك عن النسبة المئوية أو البكسلات ألخ..وفي أسهل البرامج عليك أن تسحب شريط تمرير لتكبير أو التصغير بنسبة مئوية معينة كل هذا غير طبيعي وعلينا تعلمه ويحتاج إلى تدريب.

أما تعدد المستخدمين فهو شائع في الحواسب السطوحية على خلاف التقليدية، فبإمكان أكثر من شخص استخدام الحاسب السطحي نظرا لدعم تعدد اللمس الذي يبدأ من لمستين في أن واحد إلى اللانهاية من اللمسات في نفس الوقت، وهذا يتيح المشاركة والتعاون لهذا فهو مفيد جدا في الترفيه والتعليم والاجتماعات والتخطيط، فمن اللمكن على طاولة متعددة اللمس أن يجلس عدة أشخاص هذا يشاهد ملفات فيديو والآخر يتصفح الإنترنت، وكل واحد يجلس في ركن أو طرف حيث أنه عادة لا توجد جهة محددة للواجهة فكل شخص يستطيع سحب التطبيق الذي يريده وتدويره وتوجيه للجهة التي تناسبه من حيث الاستخدام (أتمنى أن تستطيع تخيل الواجهة معي بإمكانك مشاهدة ملفات الفيديو المرفقة في الأسفل).

وهناك ميزة أخرى هي التفاعل مع الأشياء، هذه الميزة موجودة في بعض الحواسب السطوحية، حيث أنها لا تتفاعل مع اللمسات فقط بل أيضا مع بعض الأجهزة الإلكترونية أو حتى الأشياء الجامدة، فمثلا في بعض هذه الحواسب مثل Microsoft Surface يمكنك وضع هاتفك المحمول فتظهر محتوياته من صور وفيديوهات فورا. وفي بعضها الآخر كالذي شاهدته في أحد شركات البناء، الحاسب عبارة عن طاولة كبيرة وهناك نماذج مصغرة للأبنية التي بنتها هذه الشركة وكل ما عليك هو حمل أي نموذج ووضعه على الطاولة فتظهر كل المعلومات المتعلقة!

استخدام متعدد
استخدامات الحواسب السطوحية متعددة لكن عادة كل حاسب يستخدم لغرض معين حسب التطبيق الذي يشغل عليه فبعضها موجه لعرض خدمات أومنتجات أو أي شيء من اللمكن تواجده في صالات البيع أو المعارض أو المتاحف والبعض الآخر لتطبيقات تعليمية للمدارس والجامعة وبعضها لأغراض التخطيط مثل الحواسب السطوحية العسكرية ... وهناك أيضا منتج جديد اسمه Inno-Anatomy من شركة ماليزية اسمها Innovation Now يستخدم منتجها لتشريح جسم الإنسان فمن اللممكن تقطيع الجسم وتشريحه شريحة شريحة وعمل مقاطع في الجسم أو في عضو معين وكل ذلك عبر لمسات سهلة حيث لا يحوي كل البرنامج إلا على زر أو زرين على الأكثر وهو مفيد للجامعات والمدارس.

من أشهر شركات الحواسب السطوحية هي شركة مايكروسوفت بمنتجها Microsoft Surface وكذلك شركة PerspectivePixel التي أسسها جف هان أحد رواد هذه التكنولوجيا والشركة الماليزية Innovation Now Sdn Bhd التي لديها الكثير من التطبيقات وهي من تأسيس أحد المغتربين العرب.
.

الحوسبة السطوحية هو تعبير عن التحكم بالحاسب بتقنية اللمس المتعدد عبر مسطح أو شاشة حيث تستخدم أغراض من الحياة اليومية (كاليدين أو الهاتف النقال) للتحكم بالحاسب عبر شاشة حساسة للمس بدلاً عن الأجهزة المختصة (كالفأرة أو القلم الإلكتروني) المستخدمة في واجهة المستخدم الرسومية للتحكم بالحاسب التقليدي

وقد قاد تطور الحوسبة السطوحية بحوث أولية في كل من جامعة تورونتو في كندا ومعهد ماساتشوستس للتكنولوجيا في الولايات المتحدة ومن ثم مجموعة من الابتكارات الحديثة التي قامت بها شركتا آبل ومايكروسوفت.

تاريخ أول جهاز
أول جهاز حوسبة سطوحية تجاري طور من قبل مايكروسوفت ويسمى مسطح مايكروسوفت أو مايكروسوفت سرفس (Microsoft Surface). وكانت شركة الاتصالات الأميركية إيه تي أند تي أول متاجر التجزئة التي تستخدم هذا المسطح لمساعدة زبائنها في عملية شراء الهواتف حيث يمكن للعملاء وضع هواتفهم النقالة على المسطح ورؤية مواصفاتها وأسعارها. كما بدء استخدامه في طائفة واسعة من المواقع التي شملت ردهات الفنادق، مثل فنادق شيراتون وبعض الكازينوات كما استخدم في حدث السوبر بوول الأميركي وفي الانتخابات الرئاسية الاميركية عام 2008.

كما بدء استخدام أجهزة الحوسبة السطوحية للمساعدة في تعليم الأطفال أساسيات القراءة والكتابة والعد. وهذه طريقة جديدة مبتكرة للتعلم وتوفر وسيلة جديدة مثيرة للأطفال لتلقي مهارات القراءة والكتابة التي يحتاجون إليها.

و قد بدءت صناعة أحهزة الحوسبة السطوحية تنتشر شيئاً فشيئاً خارج الولايات المتحدة وفي أنحاء العالم مع حفنة من الشركات التي تنتج العلامة التجارية الخاصة بها من المسطح. الشركات الرائدة في أوروبا هي Arcstream البريطانية بمنتجاتها المتنوعة من المسطحات الأفقية والشاقولية و NUI السويدية بمنتجها هورايزون.
أما في آسيا والشرق الأوسط، فتقود الطريق شركة سمارت سرفس  التي مقرها ماليزيا بمجموعة من منتجات أجهزة الحوسبة السطوحية الأفقية والشاقولية المسماة SmartSurface.

مصادر

وصلات خارجية
Innovation Now

سمارت سرفس

حوسبة سطوحية
حوسبة
واجهات مستخدم رسومية

حوسبة سطوحية


Dionisius Petavius, Denis Pétau (Orléans, d. 21 Ağustos 1583 – Paris, ö. 11 Aralık 1652) Fransız Cizvit rahibi ve tarihçi. Antikçağ kronolojinin kurucusu.

Eserleri

En mehşur olan:
 «De theologicis dogmatibus» (1644—1650).
 «Paraphrasis psalmorum omnium nec non canticorum» (1627)
 «Opus de doctrina temporum» (1627)
 «Uranologion» (1630)
 «Rationarium temporum» (1633) (İngilizce)
 «De ecclesiastica hierarchia» (1641)
 «De potestate consecrandi» (1646)
 «De lege et gratia» (1648)
 «De Tridentini concilii interpretatione et S. Augustini doctrina» (1649)

Ayrıca bakınız
Yeni Kronoloji

Kaynakça

1583 doğumlular
Orléans doğumlular
1652 yılında ölenler
Paris'te ölenler
17. yüzyıl Fransız tarihçileri
Kronologlar
17. yüzyılda Fransızlar
Fransız Katolikler
Fransız Roma Katolikleri
Katolik papazlar
Roma Katolik papazlar
Cizvitler
Fransız Cizvitler
17. yüzyılda Cizvitler
Hristiyanlık tarihçileri
Roma Katolik Kilisesi tarihçileri

Dionisius Petavius


Feeler is the second studio album by Australian singer-songwriter Pete Murray. Released on 21 July 2003, the album peaked at number one on the Australian charts.

Background
In 2001, Pete Murray released an independent album The Game which prompted Sony Music Australia to sign him.

In early 2003, Pete Murray and his band entered the studio with producer Paul McKercher and his band to make the Feeler album. On his website, Pete Murray outlines the type of record he was hoping to make. "The records I love by people like Nick Drake, Neil Young, Bob Dylan, they are built to last. I wanted this to be an album like that, something you can pull out in 30 years and still hear the feeling in it, rather than something that's dated by the musical fashions of the day."

Track listing
"Feeler" – 4:21
"Bail Me Out" – 4:03
"So Beautiful" – 4:39
"Lines" – 3:00
"Freedom" – 3:16
"Please" – 3:23
"Fall Your Way" – 3:44
"My Time" – 4:08
"Tonic" – 3:00
"No More" – 3:08
"Ten Ft Tall" – 4:28

Chart positions

Weekly charts

Year-end charts

Decade-end chart

Certifications

References

External links
Pete Murray Feeler information

2003 albums
Pete Murray (Australian singer-songwriter) albums

Feeler (Pete Murray album)


« Netflix and chill » (en anglais « [regarder] Netflix et se détendre ») est une expression argotique d'internet utilisée comme un euphémisme pour désigner une activité sexuelle, que ce soit dans le contexte par exemple d'une relation amoureuse, d'une aventure sans lendemain ou d'une invitation à une groupie. Depuis sa première utilisation sans connotation sexuelle enregistrée dans un tweet posté en 2009, l'expression a gagné en popularité au sein de la communauté Twitter et d'autres sites de médias sociaux comme Facebook et Vine.

En 2015, l'expression « Netflix and chill » était devenu un mème sur Internet et son utilisation sur les réseaux sociaux pour adolescents était couramment décrite comme  par la chaîne de télévision d'information américaine Fusion.

Histoire

Origines
La première utilisation enregistrée de l'expression « Netflix and chill » se trouve dans un message Twitter de « NoFaceNina » (La Shanda Rene Foster) le . Elle disait : .

Les premières utilisations de l'expression étaient sans connotation sexuelle, faisant simplement référence à l'acte de regarder le service de streaming en ligne, généralement seul.

Depuis 2013, la popularité de Netflix aux États-Unis a considérablement augmenté, ayant accumulé des millions d'abonnés payants, augmentant l'utilisation verbale de la marque et de cette expression en tant que nom composé autonome.

La nature euphémique de l'expression aurait été établie à la mi-2014, et à la fin de l'année, elle s'était répandue dans la communauté Black Twitter, comme en témoigne le fait que beaucoup tapent désormais le mot « chill » entre des guillemets d'ironie.

En avril 2015, une définition de l'expression a été ajoutée à l'Urban Dictionary, indiquant qu'elle désignait un .

Très rapidement, l'expression se répand au-delà de la communauté Black Twitter, devenant un mème Internet et attirant l'attention de sites d'information tels que The Guardian et le Daily Mirror.

Réutilisations et détournements
Au fur et à mesure que l'expression entrait dans le vocabulaire courant, des événements, des produits et des services associés à l'expression ont commencé à apparaître, notamment la reconnaissance par la société Netflix elle-même.

En septembre 2015, une application de blagues ressemblant à Tinder avait été créée pour que les utilisateurs organisent des sessions « Netflix and chill ». Dans deux universités distinctes, des étudiants ont planifié des festivals « Netflix and chill », dont l'un a été annulé par les autorités car elles estimaient que trop de personnes seraient présentes. Lors de la World Maker Faire de New York, Netflix dévoile le prototype d'un gros bouton appelé « The Switch » qui, lorsqu'il est pressé, tamise les lumières de la résidence de l'utilisateur, active la fonction « Ne pas déranger » de son téléphone portable et prépare Netflix pour le streaming, éliminant ainsi la plupart des distractions de ses activités. On l'appelle souvent le « bouton Netflix and chill ».

En octobre 2015, l'entrepreneur Kori Williams crée et vend une ligne de préservatifs nommée Netflix and Chill. Ces préservatifs sont approuvés par la Food and Drug Administration (FDA) pour une utilisation visant à prévenir la grossesse et les maladies sexuellement transmissibles.

En novembre 2015, le logo de Netflix devant le siège de l'entreprise à Los Gatos, en Californie, est peint à la bombe pour ajouter les mots « and chill ».

En décembre 2015, Ariana Grande sort l'EP de vacances Christmas & Chill, dont le titre est une variation saisonnière de « Netflix and chill ».

En janvier 2016, l'artiste Tom Galle et la société ART404 créent une « Netflix & Chill Room » dans la ville de New York, à louer sur Airbnb.

C'est début février 2016 que Netflix a publié les résultats d'une enquête sur la façon dont les utilisateurs en couple utilisent leur service, décrite comme une « étude Netflix and chill ». Les résultats sont accompagnés d'une série de messages sur les réseaux sociaux avec le mot-dièse « #DatingWithNetflix » promouvant l'idée d'un impact positif pour les couples utilisant le service.

En juin 2016, l'auteur-compositeur-interprète Danah publie une chanson intitulée « Netflix and Chill » sur SoundCloud. Le morceau est produit par Wippy Lion, un membre du groupe pop australien Justice Crew. La chanson est une représentation ironique de l'utilisation du terme dans la culture populaire.

En janvier 2020, Ben & Jerry's annonce un nouveau parfum de crème glacée appelé « Netflix & Chilll'd ».

« Netflix and chill » a inspiré le nom Stream and Chill pour le talk-show radio danois sur le streaming et les séries TV. Stream and Chill est un programme original de Radio4 avec l'animateur William Ejsing. Stream and Chill est à l'antenne depuis 2019.

« RBB and chill » est une parodie de « Netflix and chill », qui est utilisée comme slogan commercial par le radiodiffuseur de service public régional Rundfunk Berlin-Brandenburg dans le nord-est de l'Allemagne, principalement sur des panneaux d'affichage à travers la capitale allemande de Berlin.

Références

Expression argotique
Phénomène Internet
Netflix
Euphémisme

Netflix and chill


كوناكت. هي إحدى محافظات أيرلندا الأربعة، تقع في غرب البلاد، حتى إلى القرن التاسع،  تتألف من عدة ممالك مستقلة كبيرة.

مراجع

محافظات أيرلندا

كوناكت


Le Musée Rahmi M. Koç est un musée industriel privé à Istanbul, en Turquie, consacré à l'histoire des transports, de l'industrie et des communications. Mustafa Rahmi Koç, membre de la dynastie la plus riche de Turquie et président à la retraite (actuellement président honoraire) de la Koç Holding, a fondé le musée en 1991, qui a ouvert ses portes le 13 décembre 1994. Le musée est situé dans la banlieue de Hasky sur la rive nord de la Corne d'Or et situés dans deux bâtiments historiques reliés l'un à l'autre. Il est ouvert au public tous les jours sauf le lundi.

Musée jumeau, mais de taille plus petite, le Musée Çengelhan Rahmi M. Koç a ouvert ses portes à Ankara en 2005, suivi d'un troisième musée Rahmi M. Koç sur l'île de Cunda en 2014.

Historique
Une visite de Rahmi Koç au Musée Henry Ford à Dearborn au Michigan l'a inspiré pour créer ce musée. La Fondation Koç a acheté le premier bâtiment du musée en 1991, qui a été laissé à l'abandon et gravement endommagé après un incendie de toit en 1984. Ce bâtiment (en turc : Lengerhane), avait été utilisé pour couler des ancres et des chaînes pour la Marine ottomane, pendant le règne du sultan Ahmed III (1703-1730). Il a été restauré sous le règne de Sélim III (1789-1807) avant de passer aux mains du ministère des Finances de l'Empire ottoman. A l'époque républicaine, la Société du Monopole d'Etat et des Tabacs utilisa ensuite le bâtiment comme entrepôt jusqu'en 1951. La Fondation Koç consacra deux ans et demi aux travaux de restauration de ce monument historique .

En juillet 2001, le musée a ouvert un nouveau bâtiment pour améliorer l'exposition de sa collection d'artefacts industriels et scientifiques, acheté en 1996. Cette nouvelle section était un chantier naval historique désaffecté, fondé en 1861 par la compagnie maritime ottomane Şirket-i Hayriye pour les travaux d'entretien et de réparation de ses propres navires.

Les deux bâtiments sont sur la même route, sur des côtés opposés : la partie chantier naval du complexe se trouve sur les rives de la Corne d'Or. Une rampe vitrée mène à l'espace d'exposition du sous-sol de la Lengerhane.

Expositions permanentes
La plupart des objets exposés dans le musée sont sélectionnés dans la collection privée de Rahmi M. Koç. D'autres objets sont soit empruntés, soit donnés par divers organismes et individus. Machines originales et leurs répliques, objets scientifiques et mécaniques constituent la base des expositions du musée.

 Transport routier : Voitures de course, voitures de sport (entre 1953 et 1986), berlines/coupés et cabriolets (1898 à 1994), véhicules utilitaires (1911 à 1963), véhicules utilitaires (1908 à 2002), motos (1908 à 2003) ,

 Transport ferroviaire : ancien tramway d'Istanbul (1934), wagon du Sultan (1867), locomotive à vapeur (1913), locomotive à vapeur à voie étroite (1930), wagon du Istanbul Tünel (1876), locomotive à vapeur Henschel (1918),

 Marine : Cargo, bateau à moteur, canot de sauvetage (1951), ferry-boat à passagers du Bosphore Fenerbahçe, moteur hors-bord de collection, voiture amphibie (1961), sous-marin (1944) : TCG Uluçalireis (S 338) (ancien  de classe Tench ), Kismet (le sloop de Sadun Boro avec lequel il a fait le tour du monde avec lui en tant que premier marin turc,
 Aviation : Avions (1941 à 1979), collection de pièces d'aviation, moteurs d'avions (1928 à 1979), modèles d'avions à grande et petite échelle,
 Ingénierie : machine à vapeur de ferry-boat (1911), usine d'huile d'olive, machine à vapeur stationnaire portable (1872), machine à gaz, scie à bois, machine à vapeur marine composée (1900),
 Communication : téléphone à cadran rotatif (1920), phonographe (1903), modèle de brevet de télégraphe Thomas Edison (1876), amplificateur à valve (1936), zootrope (1835),
 Instruments scientifiques : machine de Wimshurst, grand planétaire, chronomètre de marine, horloge à tourelle de Strasbourg,

Galerie

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Liste de musées en Turquie
 Musée naval d'Istanbul
 Musée Çengelhan Rahmi M. Koç à Ankara

Musée à Istanbul
Musée scientifique en Turquie
Musée fondé en 1994

Musée Rahmi M. Koç


Terimi yeniden yazma , Matematik, bilişim biliminin bir dalı olan evrensel cebir de iki terimin eşit olduğunu ya da olmadığını ispat etmek için kullanılan bir hesap tekniği.

Örnek: Grup teorisinin aksiyomlarını tekrar edelim:

 (X · Y) · Z = X · (Y · Z)
 X · e = X
 X · X-1 = e
 X-1 · X = e

Şimdi "e · X = X" eşitliğin doğru olup olmadığını terimleri (aksiyomları uygulayıp) yeniden yazarak ispatlayabiliriz.

Kanıt:
e · X
= (X · X-1) · X
= X · (X-1 · X)
= X · e
= X

Kaynakça

Franz Baader, Tobias Nipkow. "Term rewriting and all that". Cambridge University Press.

Bilişim

Terimi yeniden yazma


Felbrigg Hall est une maison de campagne anglaise du  située près du village du même nom à Norfolk . Faisant partie d'une propriété du National Trust, la maison inchangée du  est connue pour son Architecture jacobéenne et son intérieur géorgien raffiné, avec à l'extérieur un jardin clos, une orangerie et des vergers. La maison et le terrain ont été légués au National Trust en 1969 par Robert Ketton-Cremer. La maison est classée Grade I sur la liste du patrimoine national de l'Angleterre et est un site d'intérêt scientifique particulier.

Histoire

Le domaine est né avec la famille Felbrigg. Il passe à John Wyndham (mort en 1475) et reste dans cette famille pendant des siècles.

Thomas Wyndham (mort en 1522) est conseiller du roi Henri VIII. Le domaine est ensuite occupé par John Wyndham (1558–1645) qui est probablement le constructeur de Felbrigg Hall. Le dernier Wyndham ou Windham de Felbrigg est William Wyndham (mort en 1810). De nombreuses terres ont été ajoutées au domaine médiéval aux  et  siècles .

Le dernier propriétaire de la maison, avant qu'elle ne devienne propriété du National Trust, est Robert Wyndham Ketton-Cremer. Son héritier, son frère Richard, est tué au combat pendant la Seconde Guerre mondiale et son mémorial se trouve dans les bois derrière la maison.

Robert Wyndham Ketton-Cremer écrit un certain nombre de livres, en particulier sur le Norfolk, dont Felbrigg : l'histoire d'une maison, et Norfolk dans la guerre civile, Faber, 1969 . Robert Ketton-Cremer ne s'est jamais marié et, sans héritiers, laisse le domaine au National Trust à sa mort en 1969. Une partie du domaine est acquise par Beeston Hall School.

Christopher Mackie est l'administrateur de Felbrigg Hall jusqu'en 1990. Sa femme Mary Mackie écrit trois livres sur leurs expériences là-bas : Cobwebs and Cream Teas, Dry Rot and Daffodils and Frogspawn and Floor Polish .

Aujourd'hui
Aujourd'hui, le domaine Felbrigg couvre environ  acres (environ ) de parc comprenant les  du Grand Bois, qui abrite la maison. Il y a un accès public au terrain le long d'un certain nombre de promenades balisées à travers le domaine, notamment le sentier de longue distance Weavers' Way . Les itinéraires régionaux 33 et 30 du Réseau Cyclable National traversent également le domaine .

Les jardins
Le jardin de Felbrigg est aménagé dans deux styles différents. Le jardin ouest est aménagé dans le style d'un parc d'agrément typiquement victorien, agencé autour d'une orangerie du . Accentuant le jeu entre la lumière et l'ombre, ses pelouses formelles sont entrecoupées de zones d'arbustes sombres. Ce jardin présente un certain nombre de spécimens d'Amérique du Nord, notamment des chênes rouges, des cèdres rouges de l'Ouest et une prairie avec un jardin clos. Le verger est planté de variétés de fruits connues pour avoir poussé dans le jardin au cours du . Les jardins abritent la Collection nationale de colchiques.

Les jardins sont classés Grade II * sur le registre des parcs et jardins historiques  et Felbrigg Woods est un site d'intérêt scientifique particulier .

Bibliographie

 AA's Illustrated Guide to Britain, Londres,  édition, 1983
 Ketton-Cremer, Robert Wyndham, Felbrigg, l'histoire d'une maison, Londres, 1962. L'auteur a fait don de Felbrigg Hall au National Trust en 1969.
 Mary Mackie, Cobwebs and Cream Teas: Year in the Life of a National Trust House,
 Mary Mackie, Pourriture sèche et jonquilles : la vie dans une fiducie nationale,
 Mary Mackie, Frogspawn and Floor Polish: Upstairs and Downstairs in a National Trust House,
 Maddison, John (2004) [1995], Felbrigg Hall (Nouvelle éd. ). Warrington : Fiducie nationale ..

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Norfolk

Felbrigg Hall


Die Liste der Flaggen in Odivelas zeigt die Flaggen der Freguesias des portugiesischen Kreises Odivelas.

Município de Odivelas

Wappen der Freguesias

Weblinks

Odivelas
!Flaggen
Odivelas

Liste der Flaggen in Odivelas


Ticino, İsviçre'nin kantonlarından biridir. Neredeyse bütün kantonda yazım dili İtalyancadır. Graubünden kantonuyla birlikte oluşturdukları bölgeye Svizzera Italiana (İtalyan İsviçresi) denir. Adını Ticino Nehri'nden almıştır.

Ticino kantonu


A Ocean Cleanup é uma organização ambiental de engenharia sem fins lucrativos com sede na Holanda, que desenvolve tecnologia para extrair a poluição plástica dos oceanos e interceptá-la nos rios antes que ela chegue ao oceano. Após testes iniciais e prototipagem no Mar do Norte, eles implantaram seu primeiro protótipo em escala real na Grande Mancha de Lixo do Pacífico. Ele entrou em dificuldades depois de dois meses e foi rebocado para o Havaí para inspeção e reparo. Em junho de 2019, seu segundo sistema protótipo foi implantado. Eles também implantaram sua tecnologia fluvial, o Interceptor, em dois locais em 2019, revelaram o projeto publicamente em outubro de 2019 e implantaram outro em 2020. Em 2021, eles anunciaram que o teste do protótipo do System 002 foi bem-sucedido. Em 2022, o primeiro Interceptor Original implantado nos Estados Unidos será instalado em Ballona Creek, perto de Los Angeles, Califórnia.

A organização realiza pesquisas científicas sobre a poluição plástica oceânica. Foi fundada em 2013 por Boyan Slat, um inventor-empresário de origem croata e holandesa que atua como seu CEO. Realizou duas expedições ao Giro do Pacífico Norte, a Mega Expedição e a Expedição Aérea, e continua a publicar artigos científicos. Seu sistema oceânico consiste em uma barreira flutuante na superfície da água nos giros oceânicos, que coleta detritos marinhos à medida que o sistema é empurrado pelo vento, ondas e correntes e desacelerado por uma âncora marítima. O projeto visa lançar um total de 60 desses sistemas, e eles preveem que essa capacidade pode limpar 50% dos detritos na Grande Porção de Lixo do Pacífico em cinco anos a partir da implantação em grande escala.

História
Slat propôs o projeto de limpeza e sistema de apoio em 2012. Em outubro, Slat delineou o projeto em uma TED-talk. O projeto inicial consistia em longas barreiras flutuantes fixadas no fundo do mar, presas a uma plataforma central em forma de arraia manta para estabilidade. As barreiras direcionariam o plástico flutuante para a plataforma central, que retiraria o plástico da água. Slat não especificou as dimensões deste sistema na palestra.

2014 – revisões
Em 2014, o projeto foi revisado, substituindo a plataforma central por uma torre destacada das barreiras flutuantes. Essa plataforma coletaria o plástico por meio de uma esteira rolante. A barreira flutuante foi proposta para ter 100 km de comprimento. Eles também conduziram e publicaram seu estudo de viabilidade. Em 2015, este projeto ganhou o prêmio Design do Ano do London Design Museum
 e o INDEX: Award.

2015 – testes de maquetes
Em 2015, foram realizados testes em maquetes em ambientes controlados. Os testes foram realizados nas piscinas de ondas de Deltares e MARIN. O objetivo foi testar a dinâmica e a carga da barreira, quando exposta a correntes e ondas, e coletar dados para modelagem computacional contínua.

2016 – testes em mar aberto
Um segmento de 100 metros passou por um teste no Mar do Norte, na costa da Holanda, no verão de 2016.
 O objetivo era testar a resistência dos materiais escolhidos e as conexões entre os elementos. O teste indicou que as barreiras convencionais de contenção de óleo não suportariam os ambientes hostis que o sistema enfrentaria. Eles mudaram o material do flutuador para um tubo de HDPE de parede dura, que é flexível o suficiente para seguir as ondas e rígido o suficiente para manter sua forma de U aberta. Mais protótipos foram implantados para testar a resistência dos componentes.

2017
Em maio de 2017, foram feitas mudanças significativas no design:

 As dimensões foram drasticamente reduzidas, de 100 km a 1-2 km. A Ocean Cleanup sugeriu o uso de uma frota de aproximadamente 60 desses sistemas.
 As âncoras do fundo do mar foram substituídas por âncoras marítimas, permitindo-lhe derivar com as correntes, mas movendo-se mais lentamente. Isso permitiu que o plástico "atingisse" o sistema de limpeza. As linhas para a âncora manteriam o sistema em forma de U. Esse design permite que o sistema se desloque para locais com a maior concentração de detritos.
 Um sistema automático de coleta do plástico foi descartado. Em vez disso, o sistema concentraria o plástico antes da remoção por embarcações de apoio.

2018
A Ocean Cleanup realizou mais testes de modelos em escala em 2018. As âncoras marítimas foram removidas porque o vento movia o sistema mais rápido que o plástico. A abertura do U estaria voltada para a direção da viagem, o que seria alcançado tendo a tela subaquática mais profunda no meio do sistema, criando mais arrasto.

Em 9 de setembro de 2018, o Sistema 001 (apelidado de Wilson em referência à bola de vôlei flutuante no filme de 2000 Cast Away)
 foi implantado a partir de San Francisco. O navio Maersk Launcher rebocou o sistema para uma posição a 240 milhas náuticas da costa, onde foi submetido a uma série de testes no mar. Consistia em uma barreira longa de 600 m  com 3 m de saia larga pendurada abaixo dela. Não era tripulado e incorpora sistemas de monitoramento e navegação movidos a energia solar, incluindo GPS, câmeras, lanternas e AIS. A barreira e a montagem da tela foram produzidas na Áustria por um fornecedor austríaco.

2019

Em meados de janeiro de 2019, o sistema Wilson completou sua jornada de 800 milhas e chegou a Hilo Bay, no Havaí. A Ocean Cleanup planejava retornar o sistema reparado ao serviço no verão. Em meados de junho, após quatro meses de análise de causa raiz e redesenho, um novo sistema de teste renovado (001/B) foi implantado. Em agosto, a equipe anunciou que, depois de tentar várias alternativas, um pára-quedas aquático acoplado para retardar o sistema e expandir a linha de cortiça usada para manter a tela no lugar seria testado.
 Em outubro, eles anunciaram que o novo sistema capturou e coletou com sucesso plástico e até microplásticos. O modelo também ficou mais eficiente e menor, possibilitando ajustes offshore.

Em outubro, a Ocean Cleanup apresentou sua nova tecnologia de limpeza de rios, o Interceptor, a primeira solução escalável para interceptar o plástico do rio e impedir que ele chegue ao oceano. Dois sistemas foram implantados em Jacarta (Indonésia) e Klang (Malásia).

2020
Em janeiro, inundações extremas romperam a barreira do Interceptor 001 em Jacarta. Embora isso fizesse parte do projeto para reduzir a força em toda a estrutura, a barreira foi substituída por um modelo mais novo que possui uma tela mais forte, design mais simples e um elo fraco ajustável e melhor definido.

2021
Em julho de 2021, um novo design chamado System 002, também conhecido como "Jenny", foi implantado na Grande Porção de Lixo do Pacífico para teste. Em outubro, a organização anunciou que o sistema havia recolhido 28.000 kg de lixo. Em outubro, o projeto anunciou planos para o System 003, que abrangerá 2.5 km.

2022
Em julho de 2022, a Ocean Cleanup anunciou que um Interceptor Original será implantado perto da foz do Ballona Creek, no sudoeste do condado de Los Angeles, Califórnia. Este será o primeiro Interceptor Original instalado nos Estados Unidos e o segundo da 3ª geração do Interceptor Original a ser implantado globalmente. Até que o sistema seja implementado, ele ficará ancorado na Guarda Costeira dos Estados Unidos na área de Los Angeles.
 Em 25 de julho de 2022, a Ocean Cleanup anunciou que removeu mais de 100.000 kg de plástico do oceano usando seu "System 002" e anunciou o início de sua transição para o novo "System 03", que é supostamente 10 vezes mais eficaz que seu antecessor.

Descobertas científicas
Em fevereiro de 2015, a equipe de pesquisa publicou um estudo na Biogeosciences sobre a distribuição vertical do plástico, com base em amostras coletadas no Giro do Atlântico Norte. Eles descobriram que a concentração de plástico diminui exponencialmente com a profundidade, com a maior concentração na superfície e se aproximando de zero apenas alguns metros mais fundo. Um artigo de acompanhamento foi publicado na Scientific Reports em outubro de 2016.

Em junho de 2017, pesquisadores publicaram um artigo na Nature Communications, com um modelo da entrada de plástico dos rio no oceano. O modelo estima que entre 1,15 e 2,41 milhões de toneladas de plástico entram nos oceanos do mundo todos os anos, com 86% da entrada proveniente de rios na Ásia.

Financiamento
O Ocean Cleanup é financiado principalmente por doações e patrocinadores, incluindo a Maersk, o CEO da Salesforce.com, Marc Benioff, a Julius Baer Foundation e a Royal DSM. The Ocean Cleanup levantou mais de 2 milhões de dólares com a ajuda de uma campanha de crowdfunding em 2014.

Ver também
 Conservação marinha
 Detritos marinhos
 Reciclagem de plástico
 Dia da Terra

Referências

Ambientalismo
Poluição da água

The Ocean Cleanup


Christian Leye (nascido a 6 de abril de 1981) é um político alemão do partido político Die Linke. Ele é membro do Bundestag alemão pela Renânia do Norte-Vestfália.

Carreira
Nascido em Bochum, Leye é presidente estadual do Die Linke na Renânia do Norte-Vestfália desde 2016. Ele contestou Duisburg II nas eleições federais de 2021 e ganhou um assento pela lista do partido.

Membros do Bundestag 2021-2025
Alunos da Universidade de Göttingen
Nascidos em 1981
Pessoas vivas
Políticos da Alemanha

Christian Leye


Brevity Harekâtı, II. Dünya Savaşı sırasında Kuzey Afrika Cephesi'nde, Müttefik kuvvetlerinin, Almanların Tobruk kuşatmasına yönelen saldırı operasyonudur.

Akdeniz denizyolu üzerinden Kaplan Harekâtı ile İngiliz Kuzey Afrika kuvvetleri önemli ölçüde takviye almıştır. 12 Mayıs 1941 tarihinde İskenderiye limanına ulaşan konvoy, 238 tank ve 40 avcı uçağından oluşan kargosunu boşaltmaya başlamıştır. Mısır'daki İngiliz kuvvetleri komutanı General Wavell, üç gün sonra 15 Mayıs 1941 gecesi, 20 bin kişilik bir kuvvetle 220 tankı harekete geçirmiştir. Harekâta 7. Zırhlı Tümen ve 4. Hint Tümeni katılmıştır.

Gece boyunca Batı Çölü'nde 50 km ilerleyen birlikler, sabahın ilk ışıklarında İtalyan birliklerince tutulan Halfaya Geçidi'ne taarruz etmişlerdir. 7 Matilda tankı yitirmelerine karşın geçidi aşan birlikler, izleyen iki hedeflerini de kolayca ele geçirmişlerdir. Ancak gün ortasında harekât artık baskın niteliğini kaybetmiş bulunmaktadır. General Erwin Rommel'in kanatlara yönelttiği tank karşı taarruzları İngiliz birliklerinin düzenini bozmuştur.

Çatışmaların başlamış olduğu 15 Mayıs 1941 gününün gecesinde Müttefik birlikleri geri çekilmişlerdir. Bununla birlikte Halfaya Geçidi'nde ufak bir birlik bırakmışlardır. 27 Mayıs 1941 gününe kadar bu birlik geçidi tutmayı başarmış, ancak Alman birliklerinin giriştiği bir süngü saldırısı gün boyu sürmüş ve geçit, Alman birliklerinin kontrolüne geçmiştir.

Brevity Harekâtı, İngiliz tarafından 1000 asker, 95 tank, Alman tarafı yönünden de 503 asker ve 3 tank kaybıyla sonuçlanmıştır.

Kaynakça

II. Dünya Savaşı Kuzey Afrika Cephesi'nde muharebeler ve harekâtlar
1941'de çatışmalar
II. Dünya Savaşı Kuzey Afrika Cephesi

Brevity Harekâtı


චන්ද්‍ර යළි සලකා බැලීමේ කාක්ෂිකයේ ලෝන්චරය චන්ද්‍ර ආවාටයක් මතට කඩා වැටීම. LCROSS ඒෂණිය විහිදුම් පොම්පයෙන් ජලය සොයා ගැනීමට උත්සාහ දරණු ඇති

ධ්‍රැවීය චන්ද්‍ර ආවාටවල මතුපිට අයිස් පැවතීමේ හැකියාව පළමු වරට යෝජනා කළේ Caltech ගවේෂකයන් වන Watson, Bruce Murray හා Harrison Brown විසිනි. 1994 දී Clementine ඒෂණිය චන්ද්‍ර දක්ෂිණත් ධ්‍රැවයේ ආවාට සිතියම් ගත කළේය. පරිගනක සමාකරණයන්ට අනුව 14000 km2 ප්‍රදේශයක සදාකාලික සෙවනැලි ප්‍රදේශය පවතින බැවින් එහි චන්ද්‍ර හිම පැවතීමට හැකියාවක් ඇත. ද්විත්ව ස්ථායි රේඩාරයක් ඇති කිරීමට ඒෂණියේ රේඩියෝ සම්ප්‍රේෂණ හැකියාව යොදා ගන්නා ලදී. Clementine මෙහෙයුමේ ද්විත්ව ස්ථායි රේඩාර් පරීක්ෂන වල ප්‍රතිඵල  මතුපිටට ආසන්නව කුඩා මිදුණු ජල පැකට්ටු පැවතීමට ඉඩ ඇති බව පෙන්වා දෙයි. චන්ද්‍ර ගවේෂක නියුට්‍රෝන ප්‍රකාශ මානයෙන් ලබාගත් දත්ත අඟවන පරිදි ද්‍රව‍ප්‍රදේශ වල ප්‍රාවරණ වල ඉහළ ස්ථරයේ අනියම් ලෙස ඉහළ හයිඩ්‍රජන් සාන්ද්‍රණ පවතී. Clementine හා චන්ද්‍ර ගවේෂකයෙක් දත්ත මත පදනම්ව නාසා ආයතනය ඇස්තමේන්තු කර ඇති අන්දමට ඝන කිලෝමීටර් 1 ක පමණ ජල අයිස් ප්‍රමාණයක් පවතී.

1999 ජුලි මාසයේ මෙහෙයුම අවසානයේදී චන්ද්‍ර ගවේෂකය Shovmaker ආගාධයට හිතාමතාම ගට්ඨනය කරන ලදී. චන්ද්‍රයාගේ දක්ෂිණ ද්‍රවයේදී සිදු කෙරුනු මෙයින් බලාපොරොත්තු වුයේ හදුනාගත හැකි ප්‍රමාණයේ ජලය විහිදෙනු ඇති බවය. භූමි පාදක දුරේක්ෂ වලින් ලබාගත් ප්‍රකාශ මාන නිරීක්ෂණ ජල සලකුණක් හෝ ලබානොදේ.

ඉතා මෑත කාලයේ එනම් 2006 දී Arecobo ග්‍රහ‍ලෝක රේඩාරයේ නිරීක්ෂණ වලින් පෙන්නුම් කළ පරිදි ඇතැම් ද්‍රවා සන්න Clementine රේඩාර් පරාවර්තනයන් ඇතැම් විට ලාබාල අගාධ වලින් උත්ෂිප්ත පාෂාණ සමග සංයෝජනය වී ඇත. ඒ සත්‍යක් නම්  මෙයින් ඇඟවෙන්නේ නියුට්‍රෝන ප්‍රතිඵල ප්‍රාථමිකව අයිස් වලට වඩා හයිඩ්‍රජන් වලින් වන බවයි. උදාහරණ ලෙස හයිඩ්‍රජන් අණු හෝ කාබනික අණු ගත හැක. කෙසේ වුවත් මෙම දත්ත වල අර්ථ නිරූපණය අනන්‍ය නොවන අතර (අයිස් හෝ මතුපිට රළු බව නිරීක්ෂිත සලකුනු වලට හේතු විය හැක. එමෙන්ම එයින් හෙලි වන පරිදි සදා කාලික අදුරු අගාධයන් හි ජලීය අයිස් පැවතීමේ හැකියාවට මෙම ප්‍රතිඵල පාදක නොවේ.

චන්ද්‍ර හිම ගවේෂණය නාසා ආයතනයේ චන්ද්‍ර යලි සලකා බැලීමේ කාක්ෂිකය (LRO) මෙහෙයුම සමග ඉදිරියට යනු ඇත. 2008 ඔක්තෝබර් වලදී එය දියත් කිරීමට නියමිතව ඇත. LRO හි පුවරුව මත උපකරණ විවිධාකාර නිරීක්ෂණ ලබාගනු ඇති අතර ඒවා ජලය පිලිබද තවත් සාක්ෂි සපයනු ඇත. මෙහෙයුමේ LCROSS සන්ඝටකය දියත් කිරීමේ රථයේ ඉහළ භාගයේ ගැටී ධ්‍රැවීය චන්ද්‍ර ආවාටයකට පතිත වනු ඇත. ඊට සමීපව කුඩා ඒෂණියක් විහිදුම් පොම්පය කරා පියාසර කොට ජලය පැවතීම හදුනා ගැනීමට උත්සාහ කරනු ඇත.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Lunar_ice#Evidence_for_lunar_ice

චන්ද්‍රහිම සදහා සාක්ෂි


ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය
1942 සිට 1972 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ (කලින් ලංකාව) පැවති එකම විශ්වවිද්යාලය ලංකා විශ්ව විද්යාලය විය. එය ලංකාව අවට විවිධ ස්ථානවල සංස්ථාපිත පැවතිණ.  1972 අංක 1 දරන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල පනත, එය 1973 සිට 1978 දක්වා පැවති ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය  සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලදී. 1978 දී එය ස්වාධීන විශ්වවිද්‍යාල හතරකට වෙන් කරන ලදී.  එනම් කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය (විද්‍යාලංකාර විශ්වවිද්‍යාලය) සහ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර (විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලය)

ඉතිහාසය
දිවයිනේ උසස් අධ්‍යාපනය ලබාදීම සහ විශ්වවිද්‍යාලයක් පිහිටුවීම සඳහා වූ උද්ඝෝෂණ 19 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී ආරම්භ විය.  මෙම උද්ඝෝෂණය 20 වැනි සියවසේ ආරම්භය වන විට වේගවත් වූ අතර, 1906 දී ශ්‍රීමත් ජේම්ස් පීරිස්, ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම් හා ශ්‍රීමත් මාකස් ප්‍රනාන්දු අයගේ අඛණ්ඩ ඉල්ලීම් හේතුවෙන් බ්‍රිතාන්‍ය රජය 1913 දී ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයට අනුබද්ධ විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාලයක් පිහිටුවීමට තීරණය කළේය.
කෙසේ වෙතත්, පිහිටුවීමට නියමිත ආයතනයේ ස්වභාවය සහ තත්ත්වය පිළිබඳ අවිනිශ්චිතභාවය, එහි පිහිටීම සහ අවසානයේ පළමු ලෝක යුද්ධයේ මැදිහත්වීම වැඩිදුර ප්‍රගතියට බාධාවක් වූ අතර රජය විසින් "රෙජිනා වලව්ව" නමින් පෞද්ගලික ගොඩනැගිල්ලක් මිලදී ගත්තේ 1920 දී පමණි.  විශ්ව විද්‍යාල විද්‍යාලය පිහිටුවීමේ අරමුණින් එය "විද්‍යාල නිවස" ලෙසින් හැඳින්විණි.  ලංකා යුනිවර්සිටි කොලේජ් එක 1921 ජනවාරි මස නිල වශයෙන් විවෘත කරන ලද්දේ රාජකීය විද්‍යාලයේ ප්‍රධාන ගොඩනැගිල්ල වූ තර්ස්ටන් පාරේ කොලේජ් හවුස් ඉදිරිපිටය.
එහි ආරම්භයේ සිටම යුනිවර්සිටි කොලීජිය සැලකුණේ මූලික පියවරක්, අර්ධ-මාර්ග නිවසක් ලෙසින් වන අතර, අවසාන ඉලක්කය වූයේ විශ්ව විද්‍යාලය ප්‍රදානය කරන අංගසම්පූර්ණ උපාධියක් පිහිටුවීමයි.  ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය 1942 ජුලි 1 දින 1942 අංක 20 දරන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල ආඥාපනත මගින් සිලෝන් වෛද්‍ය විද්‍යාලය සහ සිලෝන් විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාලය ඒකාබද්ධ කිරීම මගින් පිහිටුවන ලදී.
කොළඹ වෙනම විශ්ව විද්‍යාලයක් නිර්මාණය කිරීම පිළිබඳ ප්‍රථම නිල නිවේදනය 1967 රාජාසන කථාවේදී පාර්ලිමේන්තුවේදී සිදු කරන ලදී. ඒ සඳහා අවශ්‍ය නීති අධ්‍යාපන හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යවරයා විසින් උසස් අධ්‍යාපන පනතේ අංක 34 වගන්තිය යටතේ සකස් කර තිබුණි.  උසස් අධ්‍යාපන ජාතික කවුන්සිලයේ නිර්දේශය මත 1966 20.  කොළඹ මණ්ඩපය න්‍යෂ්ටිය ලෙස 1967 ඔක්තෝම්බර් 1 වන දින ආරම්භ වූ නව විශ්ව විද්‍යාලය ආරම්භයේදී කලා, නීතිය, විද්‍යා සහ වෛද්‍ය උපාධි සඳහා 5000 කට ආසන්න ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාවක් සහ 300 කට ආසන්න ආචාර්ය මණ්ඩලයක් සිටියහ.
1966 උසස් අධ්‍යාපන පනත වෙනුවට 1972 අංක 1 දරන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල පනත මගින් මෙතෙක් හුරුපුරුදු විශ්වවිද්‍යාල ව්‍යුහයේ ස්වරූපය වෙනස් කළේය.  ඒ වන විට පිහිටුවන ලද ස්වාධීන ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාල හතර (ලංකා විශ්ව විද්‍යාලය, පේරාදෙණිය, ලංකා විශ්ව විද්‍යාලය, කොළඹ, ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය, විද්‍යෝදය සහ ලංකා විද්‍යාලංකාර විශ්වවිද්‍යාලය) සහ කටුබැද්ද ලංකා තාක්ෂණ විද්‍යාලය තනි විශ්වවිද්‍යාලයක මණ්ඩප බවට පත් විය.  ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය,  එහි මූලස්ථානය "සෙනෙට් හවුස්" ලෙස නම් කර තිබුණේ කොළඹ ය.  මෙම විධිවිධානය වැඩි කලක් පැවතුනේ නැත.  විශ්වවිද්‍යාල පනත ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමඟ.  1978 අංක 16 දරන, විශ්වවිද්‍යාල තත්ත්වය නැවතත් මණ්ඩපවලට ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරන ලද අතර ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයේ කොළඹ මණ්ඩපය ශ්‍රී ලංකා කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය ලෙස නම් කරන ලදී, එය අද හඳුන්වන නම සහ ශෛලියයි.

වැඩිදුර විස්තර
University of Colombo
of Peradeniya
University of Sri Jayewardenepura

ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය


{{Infokvir TV serija |
  | bgcolour = #CCFF99
  | ime_serije = H2O: Uz malo vode
  | orig_naslov = H2O: Just Add Water
  | slika =
  | natpis_pod_slikom =
  | format_serije = fantazija tinejdžerska dramska serija
  | trajanje_epizode = 23-25 min
  | autor = Jonathan M. Shiff
  | glumci = Claire HoltPhoebe TonkinCariba HeineAngus McLarenIndiana EvansLuke Mitchell
  | država = Australija
  | u_hrv = Mini TVHTV 2
Nickelodeon
  | početak_serije = 7. srpnja 2006.
  | kraj_serije = 16. travnja  2010.
  | broj_epizoda = 78  | broj_sezona = 3
  | imdb_id = 1578873
  | tv_com_id =
}}H2O: Uz malo vode (eng. H2O: Just Add Water)  kod nas pevedeno i kao H2O: Samo dodaj vodu, australiajska je dramatična fantastična televizijska serija za djecu i tinejdžere koju je stvorio Jonathan M. Shiff. Prvi je puta prikazana na australskoj Mreži NetworkTen i pokretao se udruživanjem na kanalima u preko 120 zemalja i ima svjetsku publiku od preko 250 milijuna.

 Sadržaj serije
Emma Gilbert, Cleo Sertori i Rikki Chadwick tri su tinejdžerske djevojke iz Australije, koje tijekom svoje vožnje čamcem završe na tajanstvenom otoku Mako, gdje nađu Mjesečev bazen'' pod uspavanim vulkanom. Tamo dok su tražile izlaz i kako će se vratiti kući, shvatile su da im je jedini naćin da odplivaju ispod podvodne pećine u bazenu. Kada uđu u bazen puni mjesec prolazi iznad njih, okupajući bazen u svjetlu. Djevojke su spašene i vraćene kući na obalu, gdje se vraćaju svojim normalnim životima, sve dok ne otkriju svoje nove mogućnosti i to postaje sve samo ne normalno. Djevojke otkrivaju da se deset sekundi nakon što dođu u kontakt s vodom, pretvore u sirene. Nakon daljnjeg eksperimentiranja, djevojke također otkrivaju da imaju nadnaravne moći nad vodom. Djevojke su zatražile od njihovog prijatelja Lewisa McCartneyja kako bi im pomogao da zadrže svoju tajnu.

Svakodnevne situacije, poput kupanja i suočavanja s kišnim vremenom, postaju zamršene dok se djevojke bore sa svojim novonastalim sposobnostima, koje imaju brojne prednosti i nedostatke, a istovremeno ih pokušavaju sačuvati u tajnosti od svih ostalih, uključujući i njihove obitelji. Ubrzo se prilagođavaju svojim novim sposobnostima i načinu života.

Charlotte Watsford je u drugoj sezoni, Cleina je suparnica, kada se zbliži s Lewisom, nedugo nakon što su Cleo i Lewis prekinuli. Charlotte također stječe moć sirene i postaje glavni zlikovac druge sezone. Ona ima sve tri moći sirena. Na kraju, Emma, Cleo i Rikki uspijevaju pobjediti Charlotte i ona gubi i svoje moći i Lewisa.

U trećoj sezoni Emma je s roditeljima otišla putovati svijetom. Dolazi novi lik Bella Hartley te se otkriva da je i ona sirena od svoje devete godine. Rikki i Cleo postaju prijateljice s Bellom, ali ubrzo ih je zadesio tajanstveni vodeno ticalo s vezom otoka Makoa. Novi dečko, Will Benjamin, također stiže i sprijatelji se s triom kada otkrije da su sirene. Djevojke saznaju da se Zemlja nalazi na putu kometa koji bi mogao uništiti planet. Pomoću svojih moći uspijevaju zaustaviti kometu da se sudari sa Zemljom i spase svijet.

Emitiranje serije

Australske serije

H2O: Uz malo vode


Incat er et australsk skibsværft, med hovedsæde i Hobart på Tasmanien.

Værftet har blandt andet leveret Molslinjens katamaranfærger.

Eksterne henvisninger

 Incats officielle websted

Værfter
Etableret i 1977
Tasmanien
Fremstillingsvirksomheder fra Australien

Incat


مقعد السيارة هو كرسي مستخدم في المركبات. مقعد السيارة

مقعد السيارة هو المقعد المستخدم في السيارة. معظم مقاعد السيارات مصنوعة من مواد غير باهضة الثمن ولكن مادتها متينة لتحمل الاستخدام الطويل. أكثر المواد شيوعًا في صناعتها هو (البوليستر).

المقاعد القابلة للطي

منذ وقت باكر كانت تتميز السيارة السياحية بمقاعد مساعدة قابلة للطي لتوفر سعة إضافية للركاب. في وقت ما كانت السيارات متوفرة مع مقاعد خارجية تُطوى وتفتح من خلال مقاعد منجدة لراكب أو راكبين.
توفر بعض موديلات السيارات مقاعد خلفية قابلة للطي مثل سيارة نوع (شيفورليه كورفار) للحصول على مساحة للبضائع عندما لا يشغلها السكان.
كانت ميزة طي المقاعد الخلفية والأمامية موجودة في سيارات (كرايزلر بي تي كروزر) لكي تسع أغراضًا أطول مثل سلم بطول 240 سم (8 أقدام) داخل السيارة.

المقاعد الكهربائية

معظم مقاعد السيارات مجهزه ببطارية الطاقة الكهربائية للتحكم في تعديل وضعية المقعد في السيارة. السيارات المجهزة بشكل جيد, يمكن تعديل المقاعد و المرايا فيها باستخدام أدوات التحكم الكهربائي. تسمح بعض السيارات للسائقين بحفظ التعديلات التي اجروها من قبل في (ذاكرة المقعد الألكتروني) لإعادة تطبيقها فيما بعد بضغطة زر

أغطية السيارات

إن أغطية مقاعد السيارات هي إكسسوارات تقوم بحماية مقعد السيارة الأصلي من التلف و تضيف مظهر رائع إلى مقصورة السيارة الداخلية.كما أن اغطية مقاعد السيارات تساعد في الحفاظ على جودة السيارة عند إعادة بيعها و كما أنها تضاعف من راحة السائق و الركاب.

السلامة
حدد القانون الوطني لسلامة السيارات والمرور في الولايات المتحدة معايير القوة لمقاعد السيارات سنة 1966. و قد تضمنت هذه القواعد المتطلبات الخاصة بتثبيت وبناء مجموعة مقاعد السيارات. بعض المطالب القانونية في الولايات المتحدة تنص على انه يجب للطفل الجلوس في مقدمة عرضها 150سم (5قدم),و يجب ان يزيد وزنه عن 36 كجم (80رطلا). أظهرت بعض الدراسات أن السائقين يرفضون حمل العدد الكامل من الركاب بسبب تخوفهم من عدم كفاية الرؤية من خلال النافذة الخلفية.

- (المقعد المضاد للغواصات)هو نوع من المقاعد التي تشمل على ألواح ذات شكل خاص في الحافة الأمامية لوسادة المقعد، مما يقلل من ميل الراكب للأنزلاق تحت حزام الأمان في حالة الأصطدام الأمامي الشديد. تعد المقاعد المضادة للغواصات إحدى ميزات السلامة التي قد تكون أكثر أهمية للمقاعد الأمامية من المقاعد الخلفية.

- مقعد الأمان للأطفال أو نظام حماية الأطفال هو أحد أدوات التثبيت في مقعد السيارة المجهزة بأحزمة الأمان لحمل الطفل في حالة وقوع حادث. تتطلب جميع الولايات الخمسين المتحدة مقاعد أطفال بمعايير محددة، تختلف بناء على حجم ووزن الطفل وطوله، يحافظ المجاس الوطني لسلامة الأطفال على سلامة وجودة البرنامج التدريبي الوطني لإصدار شهادات سلامة للأطفال. يستخدم البرنامج تقنيي سلامة ومدربين أطفال من أجل مساعدة مقدمي الرعاية في النقل اللآمن للأطفال.- غالبًا ما يتم وضع الوسائد الهوائية الجانبية في جانب المقعد. لا ينبغي تغطية المقاعد المجهزة بهذا الشكل مما يعيق عمل الوسادة الهوائية.

مقاعد الطاقة
بعض أنظمة مقاعد السيارات تحتوي على نظام اوتوماتيكي للتعديل باستخدام الكهرباء. بعض المركبات تسمح للسائق بحفظ التعديلات بضغطة زر يمكن استعادة هذه التعديلات.
و معظم هذه الأنظمة تسمح للسائق بحفظ أكثر من تعديل واحد. وهذا يسمح لعدة سوّاق بحفظ التعديلات المناسبة لكل واحد منهم.

مقعد لشخص واحد و مقعد لثلاث أشخاص
مقعد الشخص الواحد هو مقعد منفصل مع منصة محدبة و مصمم للإستيعاب شخص واحد, يختلف عن المقعد المخصص لثلاث ركاب فهو مثل المنصة المسطحة و تم تصميمه ليستوعي حتى ثلاث أشخاص. المقاعد الفردية عادة تكون مستديرة الظهر و توفر مختلف التعديلات لكي تسع مختلف اعداد الركاب

التحكم في درجة حرارة السيارة ونظام التهوية
بعض السيارات تتضمن نظام التحكم بدرجة حرارة المقاعد مثل (تدفئة المقاعد وتبريد درجة حرارتها) و نظام التهوية. نظام التهوية قدم عام 1997 بواسطة ساب  والتدفئة بواسطة كاديلاك  عام 1966.

مراجع

أجزاء السيارة

كراسي
مركبات
مقاعد

مقعد سيارة


Robert Baloucoune, né le  à Enniskillen, est un joueur international irlandais de rugby à XV. Il évolue au poste d'ailier à l'Ulster Rugby.

Biographie

Jeunesse et formation
Robert Baloucoune naît le  à Enniskillen en Irlande du Nord. Son père est d'origine sénégalaise. Baloucoune étudie à la Portora Royal School. Après avoir pratiqué le football, il découvre le rugby à l'âge de 15 ans. Il représente l'Enniskillen RFC à l'Ulster Towns Cup, jouant lors de la finale de l'édition 2017 perdue face au Ballynahinch RFC.

En club
Il fait ses débuts avec l'Ulster Rugby le  contre les Dragons en Pro14. Le , lors d'un match contre le Munster, Baloucoune reçoit le carton jaune le plus rapide du monde après seulement cinq secondes de jeu pour un plaquage dans les airs sur Darren Sweetnam. Le , il fait ses débuts en Coupe d'Europe face au Racing 92, inscrivant un essai lors d'une victoire 27-22.

Le , il inscrit trois essais face au Stade toulousain en Coupe d'Europe. Deux jours plus tard, il prolonge son contrat le liant à l'Ulster jusqu'en 2025.

En sélection
En 2018, il participe à la Coupe du monde de rugby à sept 2018 disputée à San Francisco. Il participe la même année à la conquête du titre de Champion d'Europe de rugby à sept pour la première fois de l'histoire de l'Irlande.

En , Baloucoune est convoqué en équipe d'Irlande à XV par Andy Farrell pour la tournée d'été. Il honore sa première sélection en équipe d'Irlande à XV le  face aux États-Unis, match durant lequel il inscrit un essai.

Notes et références

Liens externes

Joueur international irlandais de rugby à XV
Joueur irlandais de rugby à sept
Joueur de l'Ulster Rugby
Ailier (rugby à XV)
Naissance en août 1997
Naissance à Enniskillen

Robert Baloucoune


Z-lijekovi (nazivi im počinju na Z) su nebenzodiazepinski lijekovi sličnog učinka kao benzodiazepini. Koriste se za kratkotrajno liječenje nesanice u odraslih.
U Hrvatskoj je najprodavaniji zolpidem (Sanval®).

Kemijska podjela

Imidazopiridini
Zolpidem
Pirazolopirimidini
Zaleplon
Ciklopiroloni
Zopiklon

Mehanizam djelovanja

Kao i benzodiazepini, Z-lijekovi su pozitivni alosterički modulatori GABAA receptora (pojačavaju učinak gama-aminomaslačne kiseline, glavnog inhibicijskog neurotransmitera u središnjem živčanom sustavu).

Z-lijekovi djeluju selektivno na ω1-podvrstu GABAA receptora (GABAA receptori koji sadrže α1 podjedinicu; nalaze se primarno u mozgu), zbog čega imaju slabo anksiolitičko, miorelaksirajuće i antikonvulzivno djelovanje, a jako hipnotičko djelovanje.
Benzodiazepini, s druge strane, djeluju i na ω1- i na ω2-podvrstu GABAA receptora (ω2-receptori odgovaraju GABAA receptorima koji sadrže α2, α3, α4, α5 ili α6 podjedinicu; nalaze se primarno u leđnoj moždini).
 Z-lijekovi također manje mijenjaju arhitekturu sna u odnosu na benzodiazepine te djeluju kraće zbog kraćeg vremena polueliminacije (~2.5h za zolpidem, 1-1.5h za zaleplon, ~5h za zopiklon).

Nuspojave

Nuspojave su slične kao i kod benzodiazepina te uključuju:

glavobolju
gubitak pamćenja
halucinacije
noćne more
mjesečarenje
"paradoksalne" reakcije (nemir, agresivnost)
razvoj psihičke i fizičke ovisnosti (prvenstveno kod dugotrajne upotrebe visokih doza)
povratnu nesanicu ("rebound" efekt; prvenstveno kod naglog prekida liječenja)
 i dr.

Kontraindikacije

Z-lijekovi su kontraindicirani kod bolesnika s teškim zatajenjem jetre, opstruktivne apneje u spavanju, miastenije gravis te respiratorne depresije.

Interakcije s lijekovima

Istodobna primjena s drugim depresorima središnjeg živčanog sustava (antipsihotici, hipnotici, anksiolitici/sedativi, antidepresivi, narkotički analgetici, antiepileptici, anestetici i sedativni antihistaminici) može pojačati depresivni učinak na središnji živčani sustav, što u težim slučajevima može završiti fatalno zbog respiratorne depresije.
U slučaju predoziranja, kao antidot se koristi flumazenil.

Izvori

 Wallace Mendelson, Principles and Practice of Sleep Medicine (Fifth Edition), 2011., 483-491
 Sanval (zolpidem) - sažetak opisa svojstava lijeka (izvor: www.halmed.hr/Lijekovi/Baza-lijekova)

Lijekovi
Farmacija

Z-lijekovi


Chlorococcaceae, porodica zelenih algi u redu Chlamydomonadales. Pripada joj preko 130 vrsta u 38 rodova

Rodovi
 Apodochloris Komárek
 Athroocystis West & G.S.West
 Axilococcus Deason & Herndon
 Borodinellopsis Dykstra
 Capsochloris P.J.L.Dangeard
 Chloracervus P.J.L.Dangeard
 Chlorococcum Meneghini
 Chlorohippotes R.H.Thompson ex R.H.Thompson & P.Timpano
 Chlorolunula P.J.L.Dangeard
 Closteridium Reinsch
 Cystococcus Naegeli
 Cystomonas Ettl & Gaertner
 Emergococcus W.W.Miller
 Emergosphaera W.W.Miller
 Fasciculochloris R.J.McLean & Trainor
 Ferricystis F.Hindák
 Halochloris P.J.L.Dangeard
 Kentrosphaeropsis V.M.Andreyeva & O.V.Gavrilova
 Lautosphaeria T.R.Deason & W.R.Herndon
 Nautococcus Korshikov
 Neglectellopsis D.G.Vodenicarov
 Neohalochloris Guiry
 Neospongiococcum Deason
 Octogoniella Pascher
 Oophila F.D.Lambert ex N.Wille
 Phaseolaria Printz
 Pseudodictyococcus Andreyeva
 Pseudoplanophila Ettl & Gärtner
 Pseudospongiococcum Gromov & Mamkaeva
 Pseudotrochiscia Vinatzer
 Radiosphaera J.W.Snow
 Skujaster D.G.Vodenicarov
 Spongiochloris Starr
 Spongiococcum Deason
 Telmatoskene Fott
 Tetracystis R.M.Brown, Jr & Bold
 Ulotrichella Iyengar
 Valkanoviella Bourrelly

Izvori

Vanjske poveznice

Porodice Chlamydomonadales

Chlorococcaceae


David R. Lewis (born March 6, 1971) is an American former politician of the Republican Party who served as a member of the North Carolina General Assembly from 2002 to 2020, representing the state's 53rd House District. His district encompassed most of Harnett County including the City of Dunn and Towns of Angier, Coats, Erwin, and Lillington.

Additionally, Lewis formerly served as the National Committeeman for the North Carolina Republican Party.

In August 2020, he pleaded guilty to making a false statement to a bank.

Early life, education and career
Lewis was born in Fayetteville, North Carolina, the son of Jean (née Hudson) and Donnie Lewis. He grew up in Dunn area and attended Cape Fear High School in Cumberland County, North Carolina.

After graduating from Cape Fear High School, Lewis went on to receive his degree in business administration from Campbell University.  While at Campbell University, Lewis served two terms as student body president and was also a member of the College Republicans.

He is a tobacco farmer and co-owner at Quality Equipment, LLC.

Political career

Gerrymandering
Lewis was the co-chair of the elections committee, responsible for the voter identification legislation as well as his work on the most recent round of redistricting in the State of North Carolina. This redistricting has been challenged as
an instance of partisan gerrymandering.
In his role as NC House redistricting leader, Lewis said that he wanted the maps drawn "to give a partisan advantage to 10 Republicans and three Democrats because [he did] not believe it's possible to draw a map with 11 Republicans and two Democrats."
 In addition, he stated: "I think electing Republicans is better than electing Democrats. So I drew this map to help foster what I think is better for the country."

Vote Rigging
During a fraud investigation into the 2018 U.S. House race in North Carolina's 9th district where a Republican operative conducted large-scale electoral fraud, Lewis introduced a bill that would put Republicans in charge of every election board in every election year. On July 24, 2020, Lewis announced that he would be retiring at the end of his term and would not seek re-election.

Resignation
Lewis resigned on August 20, 2020, when he was charged with making false statements to a bank and failure to file a tax return.

Political campaigns
2002
Lewis defeated primary challenger, Teddy Byrd, in the September 10th, 2002 Republican Primary garnering 54% of the vote.  On November 5, 2002, Lewis won election to the North Carolina House of Representatives by defeating Larry C. Upchurch (D).

2004
On November 2, 2004, Lewis won re-election to the North Carolina House of Representatives by defeating Louise Taylor (D).  Lewis did not face a Republican challenger in the primary election.

2006

On November 7, 2006, Lewis won re-election to the North Carolina House of Representatives by defeating Frank Stewart (D). For the second election in a row, Lewis did not face a Republican challenger in the primary election.

2008

On November 4, 2008, Lewis won re-election to the North Carolina House of Representatives by defeating Joseph Lindsey Tart (D). For the third election cycle in a row, Lewis did not face a Republican challenger in the primary election.

2010

On November 2, 2010, Lewis won re-election to the North Carolina House of Representatives by defeating Abraham Oudeh (D). For the fourth consecutive election cycle, Lewis did not face a Republican challenger in the primary election.

2012

Lewis ran for re-election in 2012. He ran unopposed in the May 8, 2012 Republican primary for the fifth consecutive election cycle and defeated Joseph Langley (D) in the general election which took place on November 6, 2012.

2014

Lewis ran for re-election in 2014. He ran unopposed in the May 6, 2014 Republican primary for the sixth consecutive election cycle and defeated Susan Byerly (D) in the general election which took place on November 4, 2014.

2016

Lewis beat primary challenger, William "Chuck" Levorse, in the March primary garnering 79% of the vote. On November 8, 2016, Lewis won election to the North Carolina House of Representatives by defeating Jon Blum (D) with 61% of the vote.

2018

Lewis ran for re-election again in 2018. On November 6, 2018 he defeated Democratic nominee Richard Chapman with just under 63% of the vote.

Electoral history

Personal life
Lewis resides in Dunn, North Carolina.

 Corruption indictment
On August 26, 2020, Lewis pleaded guilty to making a false statement to a bank and failing to file his federal income tax return. Federal investigators produced evidence that Lewis had stolen funds from his campaign account in order to prop up his failing farm. Specifically, Lewis opened a new bank account with the name "NC GOP Inc" and then wrote checks totaling $65,000 to that new account from his campaign account. This was evidently an attempt to make it appear as if the money was being transferred to the North Carolina Republican Party. Although he faced sentencing guidelines of up to 30 years in prison, prosecutors allowed Lewis to take a plea deal. He was let off with no prison time.

On August 17, 2021 he was sentenced for misappropriating campaign funds and failing to file his 2018 federal income tax return. Lewis was sentenced to 24 months supervised release in which one year was for the false return count, and is to serve one day active sentence for each count served concurrent.

References

External links
North Carolina General Assembly - Representative David Lewis  official NC House website
David Lewis for NC House official campaign site

Biography from Project Vote Smart

1971 births
21st-century American politicians
Campbell University alumni
Living people
Republican Party members of the North Carolina House of Representatives
North Carolina politicians convicted of crimes
People from Dunn, North Carolina
People from Fayetteville, North Carolina
Republican National Committee members

David R. Lewis


Milis (sardisk: Mìris) er en by og en kommune (comune) i provinsen Oristano i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 72 meters højde og har 1.555 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 18,67 km² og grænser til kommunerne Bauladu, Bonarcado, San Vero Milis, Seneghe og Tramatza.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Oristano

Milis


Sakrarij (lat. sacer - "svet", sacrarium - "spremnica za svete stvari") je mjesto u ranokršćanskim građevinama i prostorijama. Iz nje se razvila pastoforija i poslije na Zapadu sakristija. Sakrarij je mjesto gdje su se čuvali sveti predmeti namijenjeni kultu. U novijoj povijesti sakrarijem se naziva slivnike u sakristiji ili u blizini oltara. Uloga tih slivnika je da se u njih izlije voda u kojoj se pere posvećeno posuđe.

Izvori

Crkvena arhitektura

Sakrarij


Jean Dufresne (14 February 1829 – 13 April 1893) was a German chess player and chess composer. He was a student of Adolf Anderssen, to whom he lost the "Evergreen game" in 1852.

Life
Dufresne was born and died in Berlin. The son of a wealthy Jewish businessman, he attended law school but was forced to abandon his studies when his father ran into financial difficulties. He subsequently became a journalist.

Dufresne was an unsuccessful novelist under the anagrammatic pseudonym E. S. Freund, but wrote several chess books, one of which, Kleines Lehrbuch des Schachspiels (1881, known in Germany as Der Kleine Dufresne) ran to many editions and taught several generations of players. In a letter to Paul Dirac at the end of 1929, Werner Heisenberg deemed Dufresne's handbook "the best book about theory of Chess". He also wrote a popular book on Paul Morphy.

His grave is located in the Jewish Cemetery Berlin-Weißensee.

Notable games

Dufresne took first in the Berliner Schachgesellschaft in 1853 and won an 1854 match against Carl Mayet (+7−5), a member of the Berlin Pleiades. Although he had a negative record against Anderssen, he had a plus record against Daniel Harrwitz, who in turn had a plus record against Anderssen.  Here is his win against Harrwitz in Berlin in 1848:

See also
 List of chess games

References

External links

1829 births
1893 deaths
19th-century German Jews
German chess players
Jewish chess players
German chess writers
Chess composers
German male non-fiction writers
Writers from Berlin
19th-century chess players

Jean Dufresne


Le Cassard est un contre-torpilleur français de la classe Vauquelin, sabordé à Toulon lors du sabordage de la flotte française le . Il a été baptisé en hommage à Jacques Cassard, un marin français du .

Le Cassard en chiffres

Conçus comme des versions améliorées de leurs prédécesseurs de la classe Aigle, les navires de la classe Vauquelin sont longs de  et larges de  pour un tirant d'eau de . Chacun déplace  tonnes à vitesse normale et  à pleine charge. Ils sont propulsés par deux turbines à vapeur Rateau-Breguet entraînant chacune une hélice et alimentées par quatre chaudières du Temple. Ces turbines, capables de fournir une puissance totale de , permettent au vaisseau d'atteindre une vitesse maximale de , soit . Durant ses essais en mer le , les turbines du Cassard atteignent même  et le navire file à  () pendant une heure. Chaque contre-torpilleur transporte à son bord suffisamment de mazout pour disposer d'une autonomie de  à une vitesse de  (soit  à ). L'équipage est composé de 10 officiers et 201 matelots en temps de paix et de 12 officiers et 220 marins en temps de guerre.

L'artillerie principale des navires de la classe Vauquelin consiste en cinq canons de  modèle 1927 montés chacun sur une tourelle blindée simple, avec une paire de tourelles superposées à l'avant et à l'arrière de la superstructure et le cinquième canon situé sous la cheminée arrière. L'armement antiaérien se compose de quatre canons de  modèle 1925 à tourelle simple, placés au milieu du navire, et de quatre mitrailleuses Hotchkiss de  modèle 1929 montées sur deux tourelles doubles à hauteur du gaillard d'avant, à côté de la passerelle. Chaque bâtiment dispose en outre de deux doubles tubes lance-torpilles de , à raison d'une paire de chaque côté du navire au niveau de l'écart dans la rangée de cheminées, et d'un triple tube situé sous la paire de cheminées arrières. Chaque tube est en outre équipé de deux goulottes à grenades anti-sous-marines, soit 16 grenades pesant chacune , sans compter huit grenades de réserve. L'ensemble est complété par deux lanceurs à grenades, un sur chaque flanc au niveau des cheminées arrière, abritant une douzaine d'explosifs de  chacun. Enfin, les navires peuvent être équipés de rails destinés au largage de 40 mines Breguet B4 de .

Construction

Histoire

Notes et références

Bibliographie

 .
 .

Nom de bateau
Contre-torpilleur de la Marine française
Bateau lancé en 1931
Bateau de guerre de la Seconde Guerre mondiale
Navire construit à Nantes
Navire coulé en 1942

Cassard (contre-torpilleur)


Whigfield III er det tredje studiealbum fra den dansk dance-sanger Whigfield. Det blev udgivet i 2000.

Spor
 "Be My Baby"
 "Much More"
 "Unbelievable"
 "Lost in You"
 "Makin' My Day"
 "Outside"
 "Upon A Star"
 "All Your Love"
 "Mi Amor"
 "Waitin' For Saturday"
 "Doo-Whop (ABM Edit)"
 "Whigfield Megamix (Think of You/Another Day/Saturday Night/Sexy Eyes/Be My Baby)"

Referencer

Eksterne henvisninger
 Whigfield III på Discogs

Whigfield albums
Album fra 2000

Whigfield III


Leylak, zeytingiller (Oleaceae) familyasından, 20'ye yakın türü bulunan, bahçe ve parkların süslenmesinde çok kullanılan soğuklara oldukça dayanıklı ağaççıkların ortak adı.

3-4 metre boylanabilir. Avrupa ve Asya'da yetişen salkım biçiminde güzel kokulu çiçekler açan leylak cinsi üyeleri, bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilirler. Yaprakları parlak yeşil renkte, kenarları düz ve kalp şeklindedir. Bir yıllık dalları üzerinde bulunan çiçekleri bahçe süslemesinde kullanıldığı gibi kesme çiçekçiliktede kullanılır. Çeşitli melezlemelerle yalınkat veya katmerli, beyaz, pembe, kırmızı, açık ve koyu mor, eflâtun, ebruli, krem renginde çiçekler açan pek çok türü elde edilmiştir.

Açıklama
Syringa vulgaris büyük yaprak döken çalı veya çok gövdeli küçük bir ağaç olup 6– 7 m yüksekliğe kadar büyür. Kök çapları20  'e kadar olan dipten veya köklerden ikincil sürgünler (fışkınlar) üretir ve bunlar on yıllar içinde küçük bir klonal çalılık üretir.Kabuk griden gri-kahverengiye döner, genç gövdelerde pürüzsüz, uzunlamasına çatlaklıdır ve daha yaşlı gövdelerde dökülür. Yapraklar basittir 4– 12 cm ve 3–8 cm genişliğiklerinde, açık yeşilden glokoza, ovalden kordata, iğneli yaprak damarlı, mukronat apex ve bütün bir marj.lıdır. Yapraklar karşılıklı çiftler halinde veya bazen üçten halka dizilişli yapraklar(whorls) şeklinde düzenlenirler. Çiçeklerin 6–10 mm uzunluğundaki taçyaprağa boru şeklinde tabanı vardır, açık dört loblu tepe noktası 5–8 mm, genellikle leylak - leylak, bazen beyaz. 8– 18 cm  uzunluğunda mor salkımları vardır. Meyvesi kuru, pürüzsüz,  1–2 cm uzunluğunda, iki kanatlı tohumları serbest bırakmak için kahverengi kapsülü ikiye bölünür.

Türler

Melezler
 Çin leylağı (Syringa × chinensis)
 Syringa × correlata (S. × chinensis + S. vulgaris)
 Syringa × diversifolia (S. oblata × S. pinnatifolia)
 Syringa × henryi (S. josikaea × S. villosa)
 Syringa × hyacinthiflora (S. oblata × S. vulgaris)
 Syringa × josiflexa (S. josikaea × S. reflexa)
 Syringa × laciniata (S. protolaciniata × S. vulgaris)
 Syringa × nanceiana (S. henryi × S. sweginzowii)
 İran leylağı (Syringa × persica) (S. protolaciniata × bilinmiyor)
 Syringa × prestoniae (S. komarowii × S. villosa)
 Syringa × swegiflexa (S. komarowii × S. sweginzowii)

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

Syringa

Leylak


Giacomo Antonio Perti (6 June 1661 – 10 April 1756) was an Italian composer of the Baroque era.  He was mainly active at Bologna, where he was Maestro di Cappella for sixty years.  He was the teacher of Giuseppe Torelli and Giovanni Battista Martini.

Life
He was born in Bologna, then part of the Papal States, and began studying music early, learning harpsichord and violin there; later he studied counterpoint. By the age of 17, he had already written a mass, a motet, and a setting of the Magnificat; and in 1678 he wrote his first opera and oratorio. During a stay in Parma, where he studied with Giuseppe Corsi da Celano, he formed his sacred music style; most of his psalm settings of the 1680s and 1690s show the influence of Corsi. Later he went to Venice, most likely for a production of one of his operas.

In 1690 he was appointed to the post of Maestro di Cappella at S Pietro, replacing his uncle Lorenzo Perti. In 1696 he became Maestro di Cappella in another Bolognese church, S. Petronio, after the death of Giovanni Paolo Colonna the year before. He remained in charge for exactly sixty years, until his death at age 95.

Perti was a prolific composer of operas and sacred music, and was recognized as a distinguished musician not only by other composers but also by aristocrats and emperors, including Ferdinando de' Medici (one of the last of the Medici) and Emperors Leopold I and Charles VI.

Works
Perti was highly regarded for his sacred music and his operas. Of the 26 operas he composed, few remain today. Perti maintained in his Op. 1 that he was influenced by the melodic style of Francesco Cavalli, Antonio Cesti, and Luigi Rossi; however, he shows considerable originality in instrumentation, use of dialogue and countermelody.  His output of sacred music was even more remarkable: he wrote 120 psalm settings, for one voice, chorus, basso continuo, and various other instruments; 54 motets, for similar forces; 28 masses; 83 versetti and other liturgical works.

He also wrote secular music, including 142 solo cantatas (one of the commonest secular vocal forms in late 17th century Italy), and some instrumental music including sonatas and sinfonias for a variety of instruments.

Operas
Marzio Coriolano, 1683
Oreste in Argo, 1685
L'incoronazione di Dario, 1686
La Flavia, 1686
La Rosaura, 1689
Dionisio Siracusano, 1689
Brenno in Efeso, 1690
L'inganno scoperto per vendetta, 1691
Il Pompeo, 1691
Furio Camillo, 1692
Nerone fatto cesare, 1693
La forza della virtù, 1694
Laodicea e Berenice, 1695
Penelope la casta, 1696
Fausta restituita all'impero, 1697
Apollo geloso, 1698
Lucio Vero, 1700
Astianatte, 1701
Dionisio re di Portogallo, 1707
Il Venceslao, ossia Il fraticida innocente, 1708
Ginevra principessa di Scozia, 1708
Berenice regina d'Egitto, 1709
Demetrio, 1709
Rodelinda regina de' Longobardi, 1710
Un prologo per il cortegiano, 1739

Oratorios
Due gigli porporati nel martirio di santa Serafia e santa Sabina, Bologna, 1679
Abramo vincitor de' propri affetti, Bologna, 1683 (rev. Agar, 1689; spurious titles: Agar scacciata, Sara)
Il Mosè conduttor del popolo ebreo, Modena, 1685
Oratorio della Passione, Bologna, 1685 (rev. Gesù al sepolcro, 1703)
La beata Imelda Lambertini bolognese, (:it:beata Imelda Lambertini child saint), Bologna, 1686
«Oratorio à 6 Voci, con concertino, e concerto grosso» (unknown subject), Modena (?), 1687 (lost)
San Galgano Guidotti, Bologna, 1694
La Passione di Cristo, Bologna, 1694 (= Oratorio sopra la passione del Redentore = Affetti di compassione alla morte del Redentor della Vita; composed in collaboration with pupils)
Christo al Limbo, Bologna, 1698
La morte del giusto, overo Il transito di san Giuseppe, Venice, 1700 (lost)
La Morte delusa, Milan, 1703 (collaboration to the pasticcio)
I trionfi di Giosuè, Florence, 1704 (collaboration to the pasticcio; lost)
La sepoltura di Cristo, Bologna, 1704
San Petronio, Bologna, 1720 (pasticcio)
La Passione del Redentore, Bologna, 1721
I conforti di Maria Vergine addolorata per la morte del suo divin Figliuolo, Bologna, 1723 (spurious title: L'Amor Divino)
Il figlio prodigo, undated
Oratorio della nascita del Signore, undated
San Francesco, undated
La sepoltura di Cristo, undated (attributed to Perti; spurious title: San Giovanni)

Selected recordings
 Messa a 5, Silvia Vajente, Pamela Lucciarini, Gloria Banditelli, Orchestra Barocca di Bologna, Paolo Faldi
 Messa a 8, New College Choir, Cappella Musicale, Sergio Vartolo
 Messa a 12. Color Temporis Vocal Ensemble, Collegium usicum Almae Matris Chamber Choir, Choir & Orchestra of the Cappella Musicale Di San Petronio.
 Lamentations. Capella Musicale di S. Petronio di Bologna, dir. Sergio Vartolo
 Musiche sacre Arìon Choir & Consort, dir Giulio Prandi. Disc with Amadeus magazine, Italy 2010
 Cantate morali e spirituali op.1, 2 CDs. Frisani, Calvi, Lepore, Cappella musicale San Petronio, Sergio Vartolo
 Abramo Vincitor De' Proprii Affetti, Laura Antonaz, Elena Biscuola, Gastone Sarti, Ensemble "Il Continuo" Bongiovanni (record label)
 Gesu al Sepolcro. Akerlund, Zanetti, Claudio Cavina, Schultze, Cechetti, Cappella Musicale di S. Petronio, Vartolo
 San Petronio (Oratorio), Pace, Nirouet, Zennaro, Spagnoli, Ensemble Seicentonovecento, Flavio Colusso. Bongiovanni 1990
 Il Mosè conduttor del popolo ebreo. Mosè: Gloria Banditelli; Faraone: Marco Bussi, Generale di Faraone: Laura Antonaz.  Ensemble Les Nations. Maria Luisa Baldassari. Tactus (record label) TC 661603 (1 CD, January 2013).

References

Further reading
Jean Berger, The Sacred Works of Giacomo Antonio Perti, «Journal of the American Musicological Society», XVII, 1964, pp. 370–377.
Marcello De Angelis, Il teatro di Pratolino tra Scarlatti e Perti. Il carteggio di Giacomo Antonio Perti con il principe Ferdinando de' Medici (1705-1710), «Nuova Rivista musicale italiana», XXI, 1987, pp. 606–640.
Mario Fabbri, Nuova luce sull'attività fiorentina di Giacomo Antonio Perti, Bartolomeo Cristofori e Giorgio F. Haendel: valore storico e critico di una "Memoria" di Francesco M. Mannucci, «Chigiana», XXI, 1964, pp. 143–190.
Osvaldo Gambassi, L'Accademia Filarmonica di Bologna. Fondazione, statuti e aggregazioni, Florence, Olschki, 1992 («Historiae musicae cultores», LXIII).
 Francesco Lora, I drammi per musica di Giacomo Antonio Perti per il teatro della Villa medicea di Pratolino (1700-01; 1707-10), Ph.D. diss., Università di Bologna, 2012.
 Francesco Lora, Introduction to Giacomo Antonio Perti, Integrale della musica sacra per Ferdinando de' Medici, principe di Toscana (Firenze 1704-1709), ed. by Francesco Lora, Bologna, Ut Orpheus, 2010-2011, 2 voll. («Tesori musicali emiliani», 2-3), vol. I, pp. V-XVIII, and vol. II, pp. V-XVIII.
Francesco Lora, I mottetti di Giacomo Antonio Perti per Ferdinando de' Medici principe di Toscana. Ricognizione, cronologia e critica delle fonti, tesi di laurea, Università di Bologna, a.a. 2005/06.
Francesco Lora, Mottetti grossi di Perti per le chiese di Bologna: una struttura con replica conclusiva del primo coro, senza «Alleluia», «Rassegna storica crevalcorese», n. 4, December 2006, pp. 26–57.
Francesco Lora, Nel teatro del Principe. I drammi per musica di Giacomo Antonio Perti per la Villa medicea di Pratolino, Torino-Bologna, De Sono - Albisani, 2016.
Ausilia Magaudda - Danilo Costantini, Aurora Sanseverino (1669-1726) e la sua attività di committente musicale nel Regno di Napoli. Con notizie inedite sulla napoletana congregazione dei Sette Dolori, in Giacomo Francesco Milano e il ruolo dell'aristocrazia nel patrocinio delle attività musicali nel secolo XVIII. Atti del Convegno Internazionale di Studi (Polistena - San Giorgio Morgeto, 12-14 ottobre 1999), edited by Gaetano Pitarresi, Reggio Calabria, Laruffa, 2001, pp. 297–415.
Juliane Riepe, Gli oratorii di Giacomo Antonio Perti: cronologia e ricognizione delle fonti, «Studi musicali», XXII, 1993, pp. 115–232.
Anne Schnoebelen, Performance Practices at San Petronio in the Baroque, «Acta Musicologica», XLI, 1969, pp. 37–53.
Giuseppe Vecchi, Giacomo Antonio Perti (1661-1756), Bologna, Accademia Filarmonica, 1961.
Carlo Vitali, Preghiera, arte e business nei mottetti di Perti, «MI», a. XII, n. 4, ottobre-novembre 2002, pp. 29–30.
 Rodolfo Zitellini, Introduction to Giacomo Antonio Perti, Five-voice Motets for the Assumption of the Virgin Mary, ed. by Rodolfo Zitellini, Madison, A-R Editions, 2007 («Recent Researches in the Music of the Baroque Era», 147), pp. IX-XIV.

External links

 "L'Inganno scoperto per Vendetta" (1691), Modern performing edition of opening sinfonia edited by Mark Latham and published by Breitkopf & Härtel, Wiesbaden, 1999, ISMN: M-004-48847-8

Italian Baroque composers
1661 births
1756 deaths
Musicians from Bologna
Italian male classical composers
17th-century Italian composers
18th-century Italian composers
18th-century Italian male musicians
17th-century male musicians

Giacomo Antonio Perti