La Asociación de Bancarios del Uruguay (AEBU) es la organización sindical que agrupa y organiza a trabajadores y jubilados de los bancos y empresas financieras de Uruguay. Fue fundada el 5 de mayo de 1942. Es uno de los sindicatos fundadores de la Convención Nacional de Trabajadores (CNT) y luego del PIT-CNT.

Órganos del sindicato

AEBU adopta para su gobierno la forma democrática representativa, sobre la base de la intervención directa de sus afiliados de acuerdo a sus estatutos. Los principales órganos de la Asociación son la Asamblea General de los afiliados, las Asambleas Generales por Sector, la Asamblea Nacional de Delegados, el Consejo Central y los Consejos del Sector Financiero Privado y del Sector Financiero Oficial.

Consejo Central
El Consejo Central es el responsable de la dirección y administración de la Asociación; cuenta con 11 integrantes, entre ellos, el Presidente y Secretario General del sindicato. El cargo de Presidente actualmente es desempeñado por Elbio Monegal y el cargo de Secretario General por Fernando Gambera.

Consejo de Sector Financiero Oficial
El Consejo de Sector Financiero Oficial abarca a los trabajadores de los bancos de propiedad estatal (Banco de la República Oriental del Uruguay, Banco de Seguros del Estado, Banco Hipotecario del Uruguay, Agencia Nacional de Vivienda y Banco Central del Uruguay). Está integrado por once miembros. El presidente actual es Marcelo Ronchi.

Consejo de Sector Financiero Privado
El Consejo de Sector Financiero Privado abarca a los trabajadores de los bancos privados, casas bancarias, cooperativas de ahorro y crédito, financieras, compañías de seguros, transportadoras de caudales, tarjetas de crédito, círculos de ahorro, cajeros automáticos y de todas aquellas empresas que suministran o atienden servicios relacionados con la actividad financiera. Está integrado por once miembros. El actual presidente es Juan Fernández.

Organización territorial

AEBU es una organización de alcance nacional cuya sede central se encuentra en Montevideo. Además cuenta con 22 sedes distribuidas a lo largo y ancho del país.

La sede central de AEBU está ubicada en la intersección de las calles Camacuá, Brecha y Reconquista en el barrio Ciudad Vieja de Montevideo. Este edificio, obra de los arquitectos Rafael Lorente Escudero, Rafael Lorente Mourelle y Juan J. Lussich, reúne diferentes espacios en una arquitectura abierta donde conviven la actividad gremial, con la deportiva y cultural.

Servicios

Club Deportivo
Fundado en 1971, el Club Deportivo de AEBU ofreció desde sus inicios propuestas de actividades para toda su comunidad de socios. Su desarrollo como un espacio de actividad física al servicio de los trabajadores, accesible desde la rambla montevideana y en la Ciudad Vieja, potenció la participación histórica en deportes federados. "En los tiempos inmediatos a la instauración dictatorial las actividades deportivas habituales, clases de gimnasia, etc., se vieron completadas con la realización de torneos entre equipos de basketball, fútbol de salón, conformados por bancarios, así como competencias con otros sectores de trabajadores". Esta estrategia de "puertas abiertas" blindó al sindicato durante la última dictadura cívico-militar por la presencia de gente en forma permanente.

Jardín y Extensión Escolar
El Jardín de Infantes surgió en 1974 para dar respuesta a una necesidad de los trabajadores de la actividad financiera. En ese momento la educación inicial no era obligatoria. Luego de la reapertura democrática, el programa educativo elaborado por el personal docente, el plantel de psicólogas y docentes de áreas especiales del Jardín fue adoptado —con pequeñas modificaciones— por el Consejo de Educación Primaria, como programa oficial.

Tiempo después se incorporó la informática educativa a través de la robótica y fue uno de los pocos centros educativos del país donde se educó a través de este valioso método. La innovación fue merecedora de un premio de la Intendencia Municipal de Montevideo y ha sido tomada como eje de una investigación de tesis en la Facultad de Ingeniería de la Udelar.

La propuesta del Jardín también se hizo extensiva a los hijos de los bancarios residentes en el interior del país y se subsidió las cuotas de niños en diversos jardines y guarderías de sus respectivas localidades de residencia. Al jardín concurren a él hijos y nietos de trabajadores del sistema financiero público y privado, que se completa a través de convenios con trabajadores judiciales, el Colegio de Contadores, el Sindicato Médico del Uruguay y la Asociación de la Prensa Uruguaya, entre otros. El centro atiende niños de 18 meses a 12 años, divididos en tres niveles: Jardín Maternal, Jardín de Infantes Inicial y Extensión Escolar.

Hogar Estudiantil
El Hogar Estudiantil fue un proyecto surgido en 1973, destinado a jóvenes hijos y nietos de afiliados que necesitaban residir en la capital para continuar sus estudios. Bajo la modalidad de la cogestión, el hogar es conducido por el coordinador del hogar, la dirección sindical, los padres y los jóvenes. Esta gestión conjunta permite una convivencia ordenada que tiene en cuenta los intereses de los jóvenes. Desde julio de 2011 la casa está ubicada en el barrio de Parque Rodó y su adquisición fue posible gracias al fondo solidario constituido con los despidos donados por los trabajadores de los quebrados bancos Comercial, Caja Obrera y Montevideo, luego ingresados al Nuevo Banco Comercial.

Biblioteca y Archivo
La biblioteca presta servicios a los afiliados de todas las categorías: sindicales, socios cooperadores del Club Deportivo y socios culturales. Tiene alcance nacional a través del vínculo con bibliotecas de las seccionales de AEBU.

AEBU ha mantenido siempre una cultura y una conciencia de su pasado, en las voces de sus protagonistas, en la memoria escrita de sus periódicos, documentos y actas, y en la imagen de sus fotografías y registros audiovisuales conservados fundamentalmente en la sede central en Montevideo bajo el amparo de una Secretaría de Prensa y Propaganda y la gestión administrativa de una Secretaría Gremial.

Con el paso del tiempo, los documentos en poder de AEBU pasan a ser fuente oficial de la historia, con los trabajadores y trabajadoras y su accionar colectivo en primer plano. Sin embargo, lamentablemente, AEBU se ha enfrentado a dos problemas: la posibilidad de no rescatar a tiempo las fuentes orales y la fragilidad de los soportes de conservación de los documentos. Surge así, en 2011, la necesidad de velar por la integridad de ese acervo, de aplicar criterios científicos para constituir un archivo y de conjugar el control físico e intelectual con el servicio de acceso público. Se constituye entonces el Archivo Documental Histórico, con su espacio de custodia documental y de administración, accesible desde la calle Reconquista, contiguo a la imprenta, así como su sala de lectura y consulta en la biblioteca.

Sala Camacuá
El anfiteatro, como parte de la importante obra arquitectónica de la sede central declarada monumento histórico nacional, presenta un conjunto orgánico espacial con gran independencia entre las actividades gremiales, deportivas y culturales; logrando al mismo tiempo un diálogo integrador con su entorno.

Se encuentra ubicada en un espacio de enorme valor, donde tuvieron origen las más importantes manifestaciones culturales de nuestro país (tango, candombe, troupes y murgas). Durante los años 70 y 80 fue un baluarte de resistencia cultural, en el que se desarrollaron importantes ciclos de música y cine (a través de Cinemateca) y en el que fueron recibidos desde el exilio artistas como Alfredo Zitarrosa, Daniel Viglietti, el elenco del Teatro El Galpón y la Camerata, entre otros.

Su capacidad locativa es de 260 espectadores, con butacas de madera y asientos de resorte, que son parte del diseño de una sala concebida para espectáculos de música a partir de su planta en forma de cono, que permite brindar una acústica perfecta.

Parque Vacacional Piriápolis
El predio del parque vacacional está ubicado en la ciudad de Piriápolis de Maldonado en la calle Wilson Ferreira Aldunate s/n y Julián Álvarez (a ocho cuadras del inicio de la ciudad y a cuatro de la rambla), a pocas cuadras del centro comercial y principales atractivos turísticos.

El Parque Vacacional dispone de más de 300 parcelas para acampar con servicio de energía eléctrica, duchas con agua caliente, agua potable, salón de usos múltiples, hornos de piedra, juegos para niños, canchas, acceso wifi, zona de ejercicios con estaciones accesibles, estacionamiento vigilado y otras comodidades..

Complejo Daymán
El complejo AEBU Daymán Juanjo Ramos —ubicado en Rambla Circunvalación Daymán, s/n, en las termas de Daymán (Salto)— consta de 16 apartamentos con capacidad para cuatro personas cada uno. Desplegados en dos bloques, separados por el jardín y la piscina de agua termal, suman el salón comedor, una cocina para soluciones gastronómicas rápidas y el infaltable parrillero con su barbacoa, en construcciones anexas.

Con el nombre de este complejo se homenajea al fallecido dirigente Juan José Ramos, cuya figura se agigantó durante la crisis de 2002 y alcanzó relieve nacional.

Un recorrido por la historia de AEBU

Fundación

Conflictos

Década de los 60 y 70

Dictadura

Retorno democrático

La banca privada en los 90

La crisis del 2002

Reforma de la Caja de Jubilaciones y Pensiones Bancarias

En comunidad
casas bancarias, cooperativas de ahorro y crédito, financieras, compañías de seguros, transportadoras de caudales, tarjetas de crédito, círculos de ahorro, cajeros automáticos y de todas aquellas empresas que suministran o atienden servicios relacionados con la actividad financiera.

Temas en debate

Comunicación

Referencias

Organizaciones fundadas en 1942
Sindicatos de Uruguay
Bancos de Uruguay

Asociación de Bancarios del Uruguay


Sarah Louise Judd ( - ) est l'une des pionnières de la photographie aux États-Unis. Elle est la première photographe professionnelle au Minnesota.

Biographie
Sarah Louise Judd naît à Farmington dans le Connecticut le 26 juin 1802. En 1838, trois de ses frères, Lewis, Albert et George, deviennent actionnaires d'une société située dans les terres nouvellement ouvertes entre le Mississippi et la rivière Sainte-Croix dans le territoire du Wisconsin. Sarah s'installe dans le nouveau village de Marine Mills en 1844 avant de s'installer à Stillwater (Minnesota) en 1845.

Sarah Louise Judd est la première enseignante à Point Douglas (1845) et Stillwater (1846). Elle est connue pour avoir commencé à produire des daguerréotypes au printemps 1848. Il s'agit de la première production photographique par une femme enregistrée au Minnesota.

En janvier 1849, elle épouse Ariel Eldridge (1816–1896). Elle enseigne à la première école de Marine Mills, travaille dans la librairie de son époux et active dans la première église presbytérienne locale.

Elle meurt dans sa maison de Stillwater après des années d'invalidité, soit le 11 octobre 1881, soit le 10 octobre 1886.

Références

Liens externes

Photographe américaine
Photographe américain du XIXe siècle
Pionnier de la photographie
Naissance en juin 1802
Décès en octobre 1881
Décès à 79 ans

Sarah Louise Judd


Madpakken - en hilsen hjemmefra er en dokumentarfilm instrueret af Kjeld Kjeldsen efter manuskript af Kjeld Kjeldsen.

Handling
Jeg synes, at madpakker er utroligt kedelige - lyder en moders hastige og nådeløse dom. Men er de nu også det? Nuvel! Man kan naturligvis bare tømme køleskabet og bruge, hvad der er - eller kombinere med resterne fra dagen i forvejen. Eller man kan påvirke lidt sundt og også tage hensyn til, hvad barnet kan lide. Man kan diskutere, om der nu skal være rugbrød eller ej, og om slik er bandlyst i madpakker. Og hvad så med pålægschokolade eller en rigtig, god, gammeldags sukkermad? Selvfølgelig kan man lave den samme madpakke hver dag, men man kan også sammensætte indholdet efter farver! Madder kreeres, pakkes ind - og ud igen, undersøges, byttes, leges med og fortæres. Dokumentaristen Klaus Kjeldsen sætter muntert og nysgerrigt fokus på et af hverdagens små og dog så uendeligt store fænomener: Den danske madpakke - mødrenes hilsen hjemmefra til børnehavens beboere.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Dokumentarfilm fra Danmark

Madpakken - en hilsen hjemmefra


كافاسيلاس (Καβάσιλας) هي مدينة في إليا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1519 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة في إيليا
غاستوني
مدن اليونان

كافاسيلاس (إليا)


Der Michelbach ist ein 8¼ km langer Bach im nördlichen Baden-Württemberg, der bei Oberohrn in der Gemeinde Pfedelbach im Hohenlohekreis von rechts und Osten in die Ohrn mündet.

Geographie

Quelle und Verlauf
Der Michelbach entsteht auf den nördlichen Waldenburger Bergen nahe an deren Stufenrand nach Norden hinunter zur Hohenloher Ebene auf etwa . Der erste Lauf findet sich etwa 1,1 km südwestlich des Waldenburger Wohnplatzes Streithof im beginnenden Wald des Weidsees. Hier, wo der Karlsfurter Ebene genannte Westausläufer der Hochfläche zwischen Ohrn im Westen und Bibers im Westen ansetzt, finden sich, wie noch an etlichen anderen Stellen auf ihr, einige Erddämme, von denen nur noch ein Teil Teiche anstauen. Der Bach entsteht an einem solchen funktionslosen. Gut fünfzig Meter weiter östlich liegt hinter dem nächsten Damm ein 0,4 ha großer Waldteich.

Von hier an zieht der Bach etwa einen Kilometer lang mit nur mäßiger Muldenbildung nach Südwesten durch den Brämich bis zum Karlsfurter Weg an der oberen Hangkante auf etwa , wo er in die Gemarkung von Michelbach am Wald übertritt, das Ortsteil von Öhringen ist. Auf den nächsten drei Viertelskilometern fließt er dann durch eine steile Waldklinge bis auf etwa  hinab, wobei er von links unterwegs einen über einen Kilometer langen Klingenzulauf vom Gorrensee her aufnimmt, der mitsamt seinem unbeständig wasserführenden, im Strüt beginnenden Oberlauf sogar nahe an die Länge des Michelbaches bis zu diesem Punkt reicht. Auf dem Talgrund unten stößt wiederum von links ein weiterer einkilometriger Zulauf vom 0,4 ha großen Jagdhaussee  hinzu, der unmittelbar östlich der Straße von Waldenburg nach Obersteinbach (L 1046) hinter einer dünnen Baumreihe liegt.

Danach wendet sich der Bach, im Kerbsohlental seines Mittellaufes angekommen, nach Westen und passiert bald in der Alten Bürg den Burgstall Altgabelstein, der im unteren Mündungsdreieck eines wenig eingekerbten Waldbachs von der rechten Hangkante herab liegt. Nach einigen weiteren kleineren Zuflüssen verlässt der Michelbach nach der Hälfte seines Laufes beim Forsthaus Rohrklinge auf etwa  den Wald und nimmt gleich von links einen Hangzufluss auf, der an der Hangkante unterhalb des Naturschutzgebietes Viehweide entsteht. Am rechten Südhang überziehen schon rebflurbereinigte Weingärten den niedrigen Hubberg, er selbst zieht in leicht mäandrierendem, gehölzbegleitetem Lauf am Margaretenhof vorbei durch die Bodenwiesen bis zur Straße von Obersteinbach nach Michelbach (K 2387). Hier erstreckt sich schon nach Westen und Norden die offene Hohenloher Ebene, in der er sich im Folgenden allmählich eine kleine Talmulde schafft.

Der Straße folgt er dann rechts nach Nordwesten bis an den Ortsrand von Michelbach, wo er einen kleinen Teich auf einem Sportgelände speist. Unmittelbar danach mündet von links der 3,2 km lange Rechtenbach, sein größter Zufluss, der zum Einzugsgebiet 3,0 km² beiträgt und schon seit dem Michelbach-Nordwestknick auf der anderen Seite der Straße nahe parallel fließt.

Ab hier läuft er die restlichen gut 2¼ km in westlicher Richtung. Im Dorf hält sich die ältere Bebauung meist an die Hänge und Hügel beiderseits. Im Bereich der die ausgeprägte kleine Talmulde querenden Hauptstraße ist der Bach inmitten von Neubebauung teilweise verdolt. Nach Austritt aus dem dörflichen Weichbild fließt er bald auf die Gemarkung Oberohrn der Gemeinde Pfedelbach ein. Er mündet weniger als einen Kilometer später, etwas südlich von Oberohrn, an der Ohrnbrücke der Straße von dort nach Michelbach auf etwa  von rechts und Osten nach 8¼ km Lauf in deren flacher Talaue in die Ohrn.

Einzugsgebiet
Der Michelbach hat ein Einzugsgebiet von 13½ km² Größe. Es liegt, naturräumlich gesehen, zum größeren Teil und am Oberlauf im Teilraum Waldenburger Berge der Schwäbisch-Fränkischen Waldberge, zum etwas kleinerem im Teilraum Öhringer Ebene der Hohenloher und Haller Ebene. Der mit  höchste Punkt liegt an seinem Nordostrand bei Waldenburg, die Mündung an der Westspitze auf etwa .

Von der Mündung im Nordwesten an zieht die zunächst wenig ausgeprägte Wasserscheide dicht im Norden von Michelbach vorbei nach Osten, erklimmt dann über den Kamm von Gügling, Pfaffenberg und Ahörnle die Westspitze der Karlsfurt-Ebene. Auf diesem Stück konkurriert im Norden der Ohrn-Zufluss Söllbach. Danach liegt im weiteren Zug nach Osten etwas kürzer Einzugsgebiet des Epbachs im Norden an. Südwestlich von Waldenburg-Streithof biegt die Wasserscheide nach Süden und folgt dann ungefähr der Straße Waldenburg–Michelfeld-Sailach (K 2362) bis fast nach Waldenburg-Tommelhardt; hier verläuft sie dicht am rechten Hang des Bibers-Tales. Nahe bei Tommelhardt biegt sie nach Westen, durchschneidet dabei den nördlichsten Teil der Obersteinbacher Rodungsinsel, erreicht das Naturschutzgebiet Viehweide und läuft dann auf einem schmalen Bergkamm  bis zum Wilfersberg. Auf diesem Abschnitt konkurriert anfangs dessen Oberlauf Lochbach und dann der Steinbach, später die Ohrn selbst, deren eigenes Einzugsgebiet dann weiter auch auf dem Reststück nach Nordosten zurück zur Mündung angrenzt.

Über die Hälfte des Einzugsgebietes ist bewaldet, im Osten und im Süden auf den Höhen der Waldenburger Berge und in den oberen Talbereichen.

Der überwiegende Teil des Einzugsgebietes gehört zur Michelbacher Gemarkung der Stadt Öhringen, weniger als ein Fünftel ganz im Osten zur Gemarkung Waldenburgs, weniger als ein Fünfzigstel ganz im Westen (Mündungskeil) zur Oberohrner Gemarkung Öhringens. Winzige Schnipsel am Nordrand sind neuensteinisch (Gemarkung Obersöllbach).

Die Besiedlung beschränkt sich auf Michelbach und die zwei beim Verlauf erwähnten Siedlungsplätze Rohrklinge und Margaretenhof.

Geologie
Der Michelbach entsteht im Kieselsandstein (Hassberge-Formation) der Hochebene um Waldenburg und läuft in seiner Klinge schnell durch die Unteren Bunten Mergel (Steigerwald-Formation) und den Schilfsandstein (Stuttgart-Formation), der nur an wenigen Stellen im Einzugsgebiet auch nur leidlich breit ausstreicht. Vom Trogtalende aus läuft er bis zur Mündung in mehr oder weniger breiten Talfüllungen im Gipskeuper (Grabfeld-Formation).

Neben seinem Klingeneinschnitt liegt Blockschutt am Hang, wie auch anderswo in ähnlicher Höhenlage an den Hängen. Beim Burgstall Altgabelstein und danach bedecken abgerutschte Schollenmassen ein Stück weit den rechten Talhang, kleinflächiger kommen auch anderswo Rutschungen vor. Auf der Ebene links des Unterlaufs ab Michelbach liegt quartärer Löss.

An den Sportstätten im Tal am Ostrand Michelbachs beginnt ein geologischer Lehrpfad, der durch die weinbestandenen Hänge des Güglings bis zum Pfaffenberg ansteigt und die lokale Gipskeuper-Geologie erläutert.

Schutzgebiete
 Das Naturschutzgebiet Viehweide am oberen Steigenende der Straße nach Obersteinach ist ein ehemaliger Hutewald mit der hierfür eigentümlichen Tier- und Pflanzengesellschaft, der unter Naturschutz steht.
 Am Südwestrand des Einzugsgebietes ist der Höhenrücken nach Westen zum Wilfersberg Teil des Landschaftsschutzgebietes Steinbacher Tal mit Randgebieten (Oberes Ohrntal).
 Ein wegbegleitender Feldeichenhain am oberen Rechtenbach ist als Naturdenkmal geschützt.
Der überwiegende Teil des Einzugsgebiets ist Teil des Naturparks Schwäbisch-Fränkischer Wald, insbesondere fast alle Waldgebiete darin.

Sehenswürdigkeiten
 Burgstall Altgabelstein im Alten Bürg.
 Burgstall Gabelstein nahe der Steigenstraße nach Obersteinach.
 Ein Abschnittswall liegt auf dem Bergrücken, der im Wilfersberg ausläuft.
 Burgstall Eselsburg auf der Gabel.
 Geologischer Lehrpfad am Gügling.
 Naturschutzgebiet Viehweide am oberen Steigenende der Straße nach Obersteinach.

Einzelnachweise

Literatur
 "TK25": Topographische Karte 1:25.000 Baden-Württemberg Nord, als Einzelblatt Nr. 6823 Pfedelbach
 "GK50-SFW": Geologische Karte des Naturparks Schwäbisch-Fränkischer Wald 1:50.000, herausgegeben vom Landesamt für Geologie, Rohstoffe und Bergbau Baden-Württemberg, Freiburg i. Br. 2001

Weblinks
 Karte von Lauf und Einzugsgebiet des Michelbachs auf:
 Touristische Karte des Michelbach-Quellgebietes auf: , dort insbesondere auch die Teilkarten/Layers
 der Landesanstalt für Umwelt, Messungen und Naturschutz Baden-Württemberg (LUBW)
 "LUBW-FG10": Fließgewässer 1:10.000
 "LUBW-SG10": Stehende Gewässer 1:10.000
 "LUBW-GEZG": Gewässereinzugsgebiete
 "LUBW-SCHUTZ": Verschiedene Karten zu den einzelnen Naturschutzkategorien
 des Landesamtes für Geologie, Rohstoffe und Bergbau des Landes Baden-Württemberg (LGRB)
 "LGRB-GTP": Geotopkataster
 "LGRB-GÜK300": Geologische Übersichtskarte 1:300.000
 Meßtischblatt 6823 Pfedelbach von 1932 in der Deutschen Fotothek

Fließgewässer im Hohenlohekreis
Gewässer in Waldenburg (Württemberg)
Gewässer in Öhringen
Gewässer in Pfedelbach
Waldenburger Berge

Michelbach (Ohrn)


إن العلاقة بين مسائل التعقيد كثيرة الحدود وكثير حدود غير قطعي هي مسألة غير محلولة في المعلوماتية النظرية. وهي تعتبر من أهم المسائل في هذا الحقل وقد عرض معهد كلاي للرياضيات جائزة مقدارها مليون دولار أمريكي لأول برهان صحيح لهذه المسألة.

جوهر المسألة في أنه إذا كان من الممكن التأكد من الجواب الصحيح لمسألة ما بعد الحصول عليه في الزمن الخطي فهل من الممكن أيضا حساب هذه الأجوبة ذاتها بسرعة؟

خذ على سبيل المثال مسألة مجموع المجموعات الجزئية، وهو مثال على مسألة من السهل التحقق من صحة جوابها، لكن عملية حساب الجواب نفسه يعتبر (هذا الأمر غير مبرهن بعد) من الأمور الصعبة. على سبيل المثال هل يوجد مجموعة جزئية من المجموعة التالية {2−, 3−, 15, 14, 7, 10−} يكون مجموع عناصرها مساويا للصفر؟ الجواب بكل بساطة هو نعم، لأن المجموعة الجزئية {2−, 3−,10−, 15} مجموعها صفر وهو أمر من الممكن التحقق منه بكل بساطة بجمع العناصر. لكن إن عملية إيجاد كل مجموعة جزئية من المجموعة الأساسية يكون مجموع جميع عناصرها ينتهي إلى الصفر يأخذ وقتا طويلا.

صيغة المسألة
المسالة P = NP هي تحديد إذا ما كل مسألة يمكن تقريرها بواسطة خوارزمية غير قطعية يمكن أيضا حلها بواسطة خوارزمية قطعية . حتى نستطيع تعريف المسألة بشكل دقيق يجب علينا تحديد نموذج حاسوبي . النموذج الأساسي للحاسوب في النظرية الحاسوبية هي آلة تورنغ والتي عرفها آلان تورنغ عام 1936 و بالرغم من أن هذا النموذج ظهر قبل الحاسوب الذي نعرفه الٱن لكنه أنموذج مقبول نظر لأساسيته الهادفة والثابتة الهدف أجلا وأملا في تعريف المصطلح كدالة قابلة للحساب .

تقديم آلة تورنج كان أحد أهم الخطوات في جعل الحاسوب نموذجا رياضيا والأهم من هذا باتت قدرتنا ٱنيا تتيح لنا إعطاء تعريف دقيق للقسم أو الصنف P بالإضافة للصنف المضاد NP , ولكن تنقص بعض التعريفات المهمة منها تعريف لغة آلة تورنج بشكل غير رسمي هي كل المُداخلات التي تنمذجها آلة تورنج والتي دورها تقديم صواب الجواب ب «نعم» و بشكل دقيق ونعرفها كالٱتي : فلتكن M آلة تورنج، ولنفترض أنَّ  هي أبجدية الآلة (ٱلة تورنغ) حينها نعرف لغة الآلة أنها كالتالي:  .

نجاعة الخوارزمية في هذه الحالة هي كمية الوقت التي تستخدمها الخوارزمية حتى الوصول للنتيجة الدقيقة : فلتكن  دالة من الأعداد الطبيعية إلى الأعداد الطبيعية (نسميها في مثير من الأحيان دالة وقتية أو دالة الوقت) حينها نرمز ل-  هي مجموعة كل المسائل التي توجد آلة تورنج على متنها محتمة وتحلها خلال  و عدد خطوات الحساب التي تلزم الآلة للوصول لصواب الجواب حيث نستطيع أيضا وبشكل مشابه تعريف  لكن الأنموذج يبرز ٱلة تورنج غير الحتمية .

من التعريفين السابقين صيغة المسألة بشكل دقيق ستكون كالتالي : نعرف P لتكون  , ونعرف NP ليكون  , والسؤال هو هل هاتين المجموعتين متساويتين ؟

بما أن السؤال هو تساوي المجموعتين علينا أن نعرف إذا ما أن P تحوي NP وأيضا هل NP تحوي P أم أنهما غير ذلك وفي إطار أحد هذين الاحتواءين من السهل البرهنة على صواب الجواب ودقيقه وهو أنَّ P تحوي NP بشكل غير رسمي: لأن كل آلة حتمية هي آلة غير حتمية ولكن لا تستخدم قدرتها على أن تكون غير حتمية أو حتمية.

المسألة الصعبة والتي لا برهان لها هي الاحتواء الثاني (أي احتواء NP على P ) لذا فان المسألة هي هل NP تحوي المجموعة P أم أن الأمر غير ذلك ؟
لنفترض أن المجموعة الأولى هي {1,2,3,4}وفيها الرقم 2 كمحتوى على متنها ولكن احتواء المجموعة الثانية للرقم 2 ليس احتواء شاملا سوى للرقمين 1,2 و بالتالي :NP ليست تساوي P .

كاملة
من خلال البحث عن اسلوب أو طريقة لحل المسألة ظهرت أنواع مسائل من نوع اخر، وهذه المسائل كان لها صفتين :
 لا يوجد لها خوارزمية ناجحة تحلها .
 يمكن تحويل هذه المسائل ما بين بعضها بسرعة .

اما الصفة الأولى فقد نبعت من كون مجال بحث المسألة «كبير جدا» وكذلك لان لا أحد نجح بالإتيان بخوارزمية لحلها، مثلا مسألة الاكتفاء : معطى صيغة بوليانية ونريد ان نعرف هل قابلة للاكتفاء، الطريقة الوحيدة هي كتابة كل التعويضات الممكنة للمتغيرات وفحصها هل تكفي الصيغة ام لا، هذه الخوارزمية من أفضل الخوارزميات لهذه المسألة للان ولكن هذه الخوارزمية تعبر على كل مجال البحث وهذا يعني انها ستعبر على  , هذه الدالة الأُسية عندما يكون n=80 حينها لو انك عشت من أول خلق الكون ليومنا ما انتهت من البحث !

اما الصفة الثانية فهي تحتاج إلى تعريف الاختصار والذي هو : فلتكن A , B مسألتان اختصار المسألة A للمسألة B هو دالة f حيث انها تحقق التالي :  . أي ان الدالة f تحول مُدخلات المسألة A إلى مُدخل ملائم للدالة B . الاختصار كما عرفناه لا ينفع لانه لا يحقق النجاعة الكافية حيث ان الدالة f يمكن ان تكون غير قابلة للحساب، ولكن نحدد الدالة f لتكون قابلة للحساب بل ويمكن حسابها بوقت كثير الحدود .

مصطلح الاختصار فتح باباً لتكون لتعريف متى المسائل مطابقة (مع فارق وقت حدودي) , لذا فاننا نعرف المسائل NP كاملة لتكون كل المسائل التي تتبع NP ويمكن اختصار كل المسائل في NP لهذه المسألة، من الوهلة الأولى لا يبدو ان هذه المسائل موجودة وذلك لقوتها الهائلة وذلك لان حلها يعني ان تكون قادرا على حل كثير من المسائل، ولكن المفاجأة انه يوجد مسائل كهذه وهي شائعة وكثيرة ولها كثير من التطبيقات العملية تنبسط على كل مجالات علم الحاسوب تقريبا، ولكن هل يمكن ان نحل هذه المسائل بنجاعة ؟ لا نعرف، وذلك لان هذا السؤال مساوي ومكافئ للسؤال هل NP=P . وبالتحديد يمكن حلها بنجاعة فقط إذا P=NP .

بعض الأمثلة لهذه المسائل من ضمنها مسألة الاكتفاء، هل يوجد في مخطط معطى مسار هاميلتوني ؟ وكثير من الاسئلة واسعة الاستخدام .

توابع جواب الحدسية
هناك حالتين :
 NP=P , وهذا سيغير الحياة التي سنعرفها إلى الابد فلهذا توابع جميلة تصل إلى درجة الخيال، وذلك لانه بعد ان تبين (فرضا) أن NP=P , حينها الحياة أسهل ومثالية إذ انه لسنا بحاجة إلى رياضيين ليبرهنوا الحدسيات بل يمكننا ان نشغل برنامج الذي يحاكي عمل الرياضي، كما ان تصميمات الذكاء الاصطناعي ستكون دقيقة ولسنا بحاجة إلى أي نوع من التقريب كما ان العشوائية لن تكون ذي نفع يذكر ! وكثير من الامور التي هي ضرب من الخيال المحض ولكن لا أحد نجح في تفنيد NP=P وقد ظلت هذه المسالة جاثمة دون برهان أو تفنيد لاكثر من 30 عام .
 اما إذا NP≠P فهي أكثر منطقية من توابع الأولى إذ انه ما كنا نعتقد انه صعب فهو حتما كذلك وكل ما تطور من نظريات ووسائل في الثلاثين عاما الاخيرة كانت مفيدة جدا في تقدم العالم .

مراجع

انظر أيضا
 كثيرة حدود غير قطعية
 غريغوري تشايتين
 كثيرة حدود غير قطعية كاملة
 نظرية التعقيد الحسابي

علم الحاسوب في 1956
أقسام التعقيد الحسابي
استحداثات متعلقة بالحواسيب في 1956
استمثال رياضي
حدسيات رياضية
مسائل القرن 21
مسائل غير محلولة في الرياضيات
مسائل كثيرة حدود غير قطعية كاملة

مسألة كثير حدود وكثير حدود غير قطعي


جيو استراتيجي حقل من حقول الجيوسياسة، نوع من السياسة الخارجية الموجهة بشكل أساسي بحسب العوامل الجيوسياسية التي تعلم، تقيد أو تؤثر التخطيط العسكري والسياسي. مثل الاستراتيجيات الأخرى، فإن الجيوستراتيجية تهتم بملاءمة الوسائل للغايات.;

في هذه الحالة، موارد الدولة (محدودة كانت أم جمة) مع غاياتها (التي قد تكون محلية، إقليمية أو عالمية). بحسب غراي وسلون فإن «الجغرافيا أم الاستراتيجية.»

بعكس الجيوسياسيين، فإن الجيوستراتيجيون يشجعون الاستراتيجيات المترقبة، وتوجههم الجيوسياسي يكون من وجهة النظر القومية.

المراجع

إستراتيجية
جيوسياسية

جيوستراتيجية


يوكيبا  هي إحدى مدن مقاطعة سان بيرناردينو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 27 نوفمبر، 1989.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية ليوكيبا في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان يوكيبا 41,207 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 15,193 أسرة وعدد العائلات 10,679 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 16,112 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 85.21% من البيض و0.90% من الأمريكيين الأفارقة و1.08% من الأمريكيين الأصليين و1.18% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.13% من سكان جزر المحيط الهادئ و8.04% من الأعراق الأخرى و3.46% من عرقين مختلطين أو أكثر و18.35% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 15,193 أسرة كانت نسبة 38.9% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 54.2% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.6% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 4.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 29.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 25.3% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 13.4% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.67، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.21.

بلغ العمر الوسطي للسكان 36.8 عاماً. وكانت نسبة 28.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.6% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 27.1% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 21% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 14.7% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 93.6 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 89.1 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 39,144 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 48,683 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 40,480 دولارًا مقابل 25,957 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 18,949 دولارًا. وكانت نسبة 8.8% من العائلات ونسبة 11.2% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 13.7% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 7.2% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان يوكيبا 51,367 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 18,231 أسرة وعدد العائلات 13,099 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 19,642 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 79.48% من البيض و1.63% من الأمريكيين الأفارقة و0.94% من الأمريكيين الأصليين و2.79% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.14% من سكان جزر المحيط الهادئ و10.88% من الأعراق الأخرى و4.14% من عرقين مختلطين أو أكثر و27.14% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 18,231 أسرة كانت نسبة 38.4% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 54% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 12.2% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 5.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 28.1% من غير العائلات. تألفت نسبة 23% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.8% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.79، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.29.

بلغ العمر الوسطي للسكان 37.8 عاماً. وكانت نسبة 26.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.7% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 24.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 27.4% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 13.3% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 49.2% ذكور و50.8% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة ليوكيبا:

أعلام
 أندرس هاوغن
 نوبل جوهانسون
 كوركي ميلر
 إدي هوغن

مراجع

يوكيبا (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1989
أماكن مأهولة في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
مدن في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

يوكيبا (كاليفورنيا)


La  cérémonie des Africa Movie Academy Awards s'est tenue le 10 avril 2010 au Gloryland Cultural Center à Yenagoa, dans l'État de Bayelsa, au Nigeria, pour honorer les meilleurs films africains de 2009. Les nominés ont été annoncés le 6 mars 2010 au Mensvic Grand Hôtel à Accra, au Ghana, lors d'un événement auquel ont participé des délégués du Nigeria, des hauts responsables du gouvernement du Ghana et des célébrités africaines.

Les stars d'Hollywood, Glynn Turman et CCH Pounder étaient les invités spéciaux d'Hollywood. Environ 280 films de 32 pays africains ont été nominés pour les prix.

Gagnants

Récompenses majeures
Les lauréats des 24 catégories de prix sont répertoriés en premier et mis en évidence en caractères gras.

Récompenses supplémentaires

Voir également
CNN – Inside Africa – La cérémonie des African Movie Academy Awards, avril 2010

Références

2010 au Nigeria
Récompense de cinéma en 2009
Pages avec des traductions non relues
2009

6e cérémonie des Africa Movie Academy Awards


AFI aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 AFI (müzik grubu) (A Fire Inside), Amerikalı rock müzik grubu
 Amerikan Film Enstitüsü (American Film Institute)
 Avustralya Film Enstitüsü (Australian Film Institute)

AFI


Les Lettres françaises este o revistă literară fondată în Franța, în septembrie 1942, în timpul Ocupației, de către Jacques Decour și Jean Paulhan. Ea a fost una dintre numeroasele publicații ale mișcării de rezistență Frontul național și inițial a fost publicată clandestin, beneficiind de colaborarea, printre alții, a scriitorilor Louis Aragon, François Mauriac, Claude Morgan, Edith Thomas, Georges Limbour, Raymond Queneau și Jean Lescure.

După Eliberarea Franței, din 1953 până în 1972, revista Les Lettres françaises, condusă de Louis Aragon, a fost sprijinită financiar de Partidul Comunist Francez.

Repere istorice

Cazul Kravtchenko
În 1949 a avut loc o controversă și apoi un proces răsunător între revista Les Lettres françaises și disidentul sovietic Victor Kravtchenko. După apariția cărții J'ai choisi la liberté în care Kravtchenko scria despre lagărele de concentrare sovietice și despre funcționarea lor, revista Les Lettres françaises l-a acuzat că dezinformează și că este agent al Statelor Unite, întrebuințând în acest scop documente false scrise de jurnalistul André Ulman, care a lucrat pentru serviciile de spionaj sovietice; adevărul despre originea acestor documente nu va fi cunoscut până la sfârșitul anilor 1970.

Kravtchenko a depus plângere pentru calomnie împotriva ziarului, fiind apărat de avocatul Joë Nordmann.

Procesul, supranumit "procesul secolului", a avut loc în 1949 și a reunit aproximativ o sută de martori. Uniunea Sovietică i-a adus în instanță pe foștii colegi ai lui Kravtchenko și pe fosta lui soție, cu scopul de a-l denunța. Avocații lui Kravtchenko au adus supraviețuitori din lagărele sovietice de prizonieri pentru a depune mărturie în favoarea lui. Printre aceștia s-a aflat Margarete Buber-Neumann, văduva liderului comunist german Heinz Neumann. În baza protocoalelor secrete ale pactului germano-sovietic, în timp ce ea ispășea o pedeapsă de doi ani de muncă silnică, autoritățile sovietice au extrădat-o în Germania, predând-o Gestapoului care a internat-o în lagărul de concentrare de la Ravensbrück. Procesul a fost câștigat în aprilie 1949 de Kravtchenko, care a obținut o sumă simbolică pe post de despăgubire.

Oprirea și reapariția
În anii 1960 Les Lettres françaises a contribuit la dezbaterile literare și artistice din societatea franceză, în special prin cronicile cinematografice semnate de Michel Mardore și Georges Sadoul.

Guvernul URSS a încetat să mai plătească abonamente în folosul numeroaselor universități, școli și biblioteci sovietice, din cauza opoziției revistei față de invadarea Cehoslovaciei în august 1968. Această decizie s-a dovedit fatală: apariția revistei a încetat în 1972, în ciuda sprijinului financiar oferit de Partidul Comunist Francez.

Între 1990 și 1993 revista a apărut din nou cu o periodicitate lunară. După o întrerupere, ea a apărut din martie 2004 sub formă de insert lunar în ziarul L'Humanité. Începând din aprilie 2011 Les Lettres françaises a fost publicată în prima zi de joi a fiecărei luni. La 15 mai 2014, revista a încetat să mai apară pe format de hârtie și nu a mai fost publicată decât pe Internet.

Pe 13 decembrie 2017, cu ocazia aniversării a 75 de ani de existență a publicației, Jean Ristat a anunțat reapariția revistei în versiunea tipărită la începutul anului 2018.

Directori

 1942-1953: Claude Morgan
 1953-1972: Louis Aragon
 1993-... : Jean Ristat

Cronica
Formată în prezent din șaisprezece pagini cu apariție lunară, Les Lettres françaises conține:

 o prezentare a unei opere de artă contemporane;
 un editorial scris de Jean Ristat;
 un dosar de presă;
 rubricile « Arts », « Lettres », « Musique », « Patrimoine », « Savoir » și « Théâtre;
 scrieri inedite ale poeților și prozatorilor.

Colecția "Les Lettres françaises"
"Les Lettres françaises" este, de asemenea, o colecție literară publicată inițial de editura ziarului Mercure de France. Colecția este publicată din 2010 de editura Temps des cerises. Această colecție este format în prezent din șapte cărți :

 Ils, de Franck Delorieux (2010).
 Le Musée Grévin, de Louis Aragon (2011).
 Une saison en enfer, de Arthur Rimbaud (2011), cu o prefață inedită scrisă de Aragon.
 Larrons de Francis Esperet (2013).
 Paradis argousins, de Victor Blanc (2013).
 Vers et proses, de Vladimir Maiakovski (2014), tradusă de Elsa Triolet.
 Gagneuses, de François Esperet (2014).

Note

Bibliografie
 Pierre de Aix, franceză Litere, repere pentru o istorie a unui jurnal, 1941-1972, Tallandier, 2004.
 Robert O. Paxton - Olivier Corpet - Claire Paulhan, Arhive ale vieții literare sub Ocupație, prin dezastru, Ediții Taillandier, și Ediții ale IMEC, 2009, 448 p.
 Georges Aillaud - François Eychart, franceză Litere și Stele în ascuns, 1942-1944, Le Cherche-midi, 2008

Legături externe

 Les Lettres françaises sur le site de l'Humanité
 Les premières Lettres françaises sur Gallica

Colecții literare
Rezistența franceză
Reviste literare din Franța

Les Lettres françaises


Søhøjlandet er det højest liggende område i Danmark og samtidig det område med den største tæthed af søer. Området ligger mellem de midtjyske byer Silkeborg, Hammel, Aarhus og Horsens. Mod øst afgrænses det af Aarhus Bugt, mod vest af den jyske højderyg. Mod nord og syd er der ikke nogen klart defineret grænse, men det er hovedsagelig området mellem Silkeborg og Skanderborg, der har givet navn til Søhøjlandet, eller Det midtjyske søhøjland.

Natur
Landskabet i Søhøjlandet er karakteriseret af store skove, heder mange små enge og græsarealer, omgivet af store bakker og søer, der er forbundet med Gudenåen, Danmarks længste flod. Salten Å er også med til at markere landskabet. Mange søer i området er af stor biologisk interesse, f.eks. Slåensø, der regnes blandt de reneste søer i Danmark. Mere end 30% af arealet i Søhøjlandet består af skov, især Silkeborgskovene.

Store dele af Søhøjlandet er beskyttet som Natura 2000-områder og fuglebeskyttelsesområder.

Naturstyrelsen
Søhøjlandet er navnet på en lokal enhed under Naturstyrelsen som forvalter offentligt ejede arealer i Silkeborg Kommune, Aarhus Kommune, Samsø Kommune, Odder Kommune, Skanderborg Kommune, den nordlige del af Horsens Kommune og mindre dele af Hedensted Kommune og Favrskov Kommune.
I praksis håndteres alle lovmæssige bestemmelser om skov og natur, samt rådgivning til private lodsejere om tilskud, naturbeskyttelse og evt. skader forårsaget af vildt i området.

Kontoret ligger på Vejlsøvej i Silkeborg nord for Vejlsø og Vejlbo Mose.

Galleri
Typiske landskaber i Søhøjlandet:

Eksterne kilder/henvisninger

 Søhøjlandet Danske Bjerge
 Søhøjlandet Naturstyrelsen

Region Midtjylland
Landskaber i Jylland

Søhøjlandet


Tetrode har flere betydninger:

 Tetrode - en elektronisk komponent med fire aktive elektroder:
 Tetrode - elektronrør.
 Tetrode-transistor - flere typer af halvlederbaserede transistorer (med fire aktive elektroder):
 Dobbel-gate-felteffekttransistor
 dobbel-gate-MESFET
 Dobbel-gate-MOSFET
 Tetrode (biologi) - en elektrode anvendt indenfor biologi til at måle neurale signaler.
 Sackur–Tetrode-ligning - en ligning for entropien af en monatomisk klassisk idealgas.
 Hugo Tetrode - en hollandsk fysiker (1895-1931)
 Willem Danielsz van Tetrode - en hollandsk skulptør (ca. 1530 - ca. 1587)

Tetrode (flertydig)


Shrek (enska: Shrek) er bandarísk kvikmyndasería, fyrsta kvikmyndin kom út árið 2001 og sú síðasta árið 2022.

Kvikmynd
 Shrek (2001)
 Shrek 2 (2004)
 Shrek the Third (2006)
 Shrek: Sæll alla daga (2010)
 Stígvélaði kötturinn (2011)
 Stígvélaði kötturinn 2 (2022)

Kvikmyndagerð í Bandaríkjunum
Kvikmyndir
Bandarískar kvikmyndir
DreamWorks Animation-kvikmyndir

Shrek (kvikmyndasería)


Luftarkæologi eller luftfotoarkæologi er studiet af arkæologiske områder fra luften. Som følge af nedgravede bygninger, mure, fyldte grøfter stolpehuller og lignende kan det give forskellige vækstbetingelser for planter og dræning for vand, hvilket kan ses fra luften, mens de ofte ikke er til at se fra jorden.

Typisk finder hustomter, pløjespor, veje, grave og gravhøje.

Historien

Fordelen ved at få et godt overblik over et område fra luften, har længe været anerkendt af arkæolog, da en god udsigt giver bedre muligheder for at finde de små detaljer og se deres indbyrdes relationer i en bredere sammenhæng.

Det første luftfoto af et arkæologisk sted var af Stonehenge i Sydengland der blev taget i en varmluftsballon. Dette satte gang i luftfotoarkæologien, og de tidlige arkæologiske undersøgelser forsøgte, udover via varmluftsballoner, at få et overblik fra luften ved hjælp af stilladser eller kameraer der var fastgjort til drager. Efter opfindelsen og udviklingen af flyvemaskinen og den militære vigtighed af luftfotorafering under første og anden verdenskrig, blev det muligt for arkæologer at bruge mere effektive teknikker til at opdage og registrere arkæologiske områder. Navnlig England har systematisk anvendt luftarkæologi til at finde nye arkæologiske områder.

I 1948 blev Aerial Photography oprettet Cambridge University, og i 1965 blev der oprettet et arkiv for til samme.

Den første danske arkæolog, der tog flycertifikat og begyndte at tage billeder af arkæologiske områder fra luften var Hans Stiesdal i 1955, der særllig fokuserede på middelalderlige anlæg. Der blev dog også opdaget flere ukendt anlæg for tidligere perioder, og han fandt sammenlangt over 100 nye steder.

I 1980 Aerial Archaeological Research Group (ofte forkortet AARG) dannet, som et internationalt netværk for luftfotoarkæologi.

Efter den kolde krigs afslutning er flere østeuropæiske lande også begyndt at anvende luftarkæologi.

I 2008 startede Holstebro Museum et luftarkæologisk projekt, hvor ni områder i Vestjylland og på Nordfyn blev overfløjet og affotograferet for at finde nye arkæologiske områder. I 2016 fundet over 2.300 hidtil ukendte arkæologisk steder med bebyggelser og grave ved hjælp af luftarkæologi.
Frem til dette projekt var det eneste systematiske projekt major P. Harder Sørensen, der registrerede 447 oldtidsagre i Nordjyllands og Viborg amter frem til 1991.

Anvendelse
Fotografier kan bliver taget enten vertikalt, altså direkte ovenfra, eller skråt fra siden, hvilket betyder at de bliver taget fra siden. For at skabe en tredimensionel effekt, kan to vertikale billeder med overlap taget fra to forskudte steder blive opsat så de kan ses stereoskopisk.

Fordelen ved luftfotografier for arkæologer er mange.

Store områder kunne med luftfotografier for første gang blive set præcist i sin helhed, og i sammenhæng med det omkringliggende landskab. Dette hjalp i høj grad også med at kunne tegne planer over områderne, og inspirerede ligeledes arkæologerne til at se ud over det specifikke monument og i stedet se det som en del af kulturlandskabet omkring det. Fotografier bliver tager ovenfra for at planlægge og rumlig analyse, og gør det muligt at fremhæve bestemte ting eller give perspektiv. Gennem fotogrammetri kan vertikale fotografier bliver konverterede til skalerbare planer.

Arkæologiske steder kan også blive mere synlige ovenfra, end hvis man står på jorden. I den temperarede del af Europa bliver luftarkæologi brugte i stor udstrækning til at opdage nye arkæologiske områder. Små forskellige i jordoverfladen, der er forårsaget af grave eller andet kan ses fra luften:

 Små forskellige i niveauet vil kaste skygger, når solen står lavt, og disse kan bedst ses fra et fly. De bliver kaldt skyggemærker.
 Begravede grøfter indeholder mere vand og begravede mure indeholder mindre vand end den omkringliggende jord der ikke er blevet forstyrret på samme måde. Dette fænomen gør at korn kan gro bedre eller værre, og blive højere eller kortere end resten. Denne effekter kaldes kornmærker. Dette kan også komme ved udtryk under tørkeperioder, hvor det organiske materiale fra de forhistoriske levn vil give ekstra næring til afgrøderne.
 Når der er frost om vinteren kan dette nogle gange ses som linjer når markerne bliver pløjet, idet der over lang tid har samlet sig vand over begravede områder. Disse kaldes frostmærker.
 Små forskellige i jordens farve mellem naturlige områder og arkæologiske områder kan også ses, ofte i forbindelse til pløjning, og disse kaldes jordmærker.
 Forskellige i niveaer og begravede ting kan også påvirke overfladevandet, da det kan særligt ved kraftig regnvejr vise steder hvor forhistoriske ting ligger begravet.

I tilfældesom Nazca-linjerne er det arkæologiske område meningsløst når det bliver set fra jorden, men er til gengæld meget synligt fra luften.

Hustomter ændrer sig særlig meget i de forskellige tidsperioder, og særligt vikingetidens bygninger er karakteristiske fra luften.

Pionerer inden for luftarkæologi tæller bl.a. Roger Agache i Nordfrankrig, Antoine Poidebard i Syrien, L W B Rees i Jordan, O. G. S. Crawford i England, Sir Henry Wellcome i Sudan og Giacomo Boni i Italien.

Henry Wellcome var en af de første, der brugte kite aerial photography på arkæologiske områder uden for det synlige spektrum, fra nær-ultraviolet til tæt på infrarødt.

Luftarkæologi bruges til at efterforske og undersøge flyarkæologi. I nyere tid er man også begyndt at anvende droner til at tage luftfotos med. Både direkte under udgravninger, eller af større områder i håb om at finde ukendte arkæologisk steder. LIDAR kan også anvendes til at skabe 3D-billeder af større områder.

Se også

 Arkæologisk forundersøgelse
 Kornmærke
 Skyggemærke
 Xenoarkæologi

Referencer

Bibliografi
 Bourgeois, J. and Meganck, M. (eds.) (2005). Aerial Photography and Archaeology 2003. A Century of Information. Archaeological Reports Ghent University 4. Ghent: Academia Press.
 Brophy, K. and Cowley, D. (eds.) (2005). From the air: understanding aerial archaeology. London: The History Press Ltd.
 Riley, D. N. (1987). Air photography and archaeology. Univ of Pennsylvania.
 Wilson, D. R . (2000). Air photo interpretation for archaeologists, London: The History Press Ltd. (2nd edn.).
 Eriksen, Palle; Olesen, Lis Helles (2002) Fortiden set fra himlen

Eksterne henvisninger

 Fortiden set fra Himlen - Dansk luftarkæologiprojekt
 Aerial Archaeology Research Group
 Emporia State University: Aerial Archaeology
 Aerial and Remote Sensing Archaeology Link and Reference Site
 Aerial Archaeology . AerialArchaeology.com focuses heavily on near-earth imaging technologies such as kite aerial photography, remote-control powered parachutes, balloons, and model airplanes and helicopters. *** Off-line April 20, 2010 ***
 ACE Foundation
 Kite Aerial Photographers - Archaeology
 Sir Henry Wellcome
 Aerial Archaeology in Northern France

Arkæologi
Fotografi

Luftarkæologi


Abbath ist das Pseudonym des norwegischen Musikers Olve Eikemo (* 27. Juni 1973 in Bergen). Er ist Mitglied der Bands I und Immortal und spielte zuvor unter anderem bei Old Funeral.

Werdegang
Eikemo gehörte im Jahr 1988 zu den Gründungsmitgliedern der Death-Metal-Band Old Funeral, die zwei Demos veröffentlichte. Zusammen mit dem Gitarristen Harald "Demonaz" Nævdal gründete er die Band Amputation, die ebenfalls zwei Demos herausbrachte. Im Jahr 1990 gründeten Eikemo, Nævdal, Jørn Inge Tunsberg und der Schlagzeuger Armagedda die Band Immortal, in der Eikemo zunächst als Sänger und Bassist auftritt. Bei den Alben Pure Holocaust und Battles in the North spielte Abbath zusätzlich das Schlagzeug. Nachdem Demonaz im Jahr 1997 eine Sehnenscheidenentzündung bekommen hatte, wechselte Abbath vom Bass an die Gitarre. Die Alben Damned in Black und Sons of Northern Darkness wurden von Abbath produziert.

Im Jahr 2003 löste sich die Band Immortal auf. Abbath gründete zusammen mit Armagedda, dem Enslaved-Gitarristen Arve Isdal und dem damaligen Gorgoroth-Bassisten T.C. King die Band I, die im Jahr 2006 ihr bislang einziges Album Between Two Worlds veröffentlichten. Ein Jahr später reformierten sich Immortal. Neben seinen Hauptbands trat Abbath als Gastmusiker bei den Bands Dimmu Borgir, Enslaved und The Battalion auf. Darüber hinaus spielt er in der Motörhead-Coverband Bömbers, in der er den Sänger und Bassisten Lemmy Kilmister mimt.

Abbath war mit Demonaz' Schwester verheiratet und hat einen Sohn mit ihr.

Im März 2015 gab Abbath bekannt, dass er Immortal auf Eis lege und zukünftiges Material mit einer neuen Besetzung unter dem Namen Abbath veröffentlicht werde.

Auf seinem Album Dread Reaver von 2022 veröffentlichte Abbath eine Black-Metal-Version des Metallica-Songs Trapped Under Ice, das sich im Original auf dem Album Ride The Lightning von 1984 befindet.

Diskografie

Mit Immortal
siehe Immortal Diskographie

Mit I
 2006: Between Two Worlds

Als Abbath
 2016: Abbath
 2019: Outstrider
 2022: Dread Reaver

Als Gastmusiker
 2003: Dimmu Borgir – Progenies of the Great Apocalypse und Heavenly Perverse (auf dem Album Death Cult Armageddon)
 2004: Enslaved – Lunar Force (auf dem Album Isa)
 2008: The Battalion – Detonate und Man to Man (auf dem Album Stronghold of Men)

Weblinks

Einzelnachweise

Metal-Sänger
Metal-Gitarrist
Metal-Bassist
Metal-Schlagzeuger
Metal-Produzent
Pseudonym
Norweger
Geboren 1973
Mann

Abbath


Psykogene ikke-epileptiske anfald, mest kendt som PNES (forkortelse for psychogenic non-epileptic seizures), også kaldet non-epileptiske anfaldsfænomener eller psykogene pseudo-epileptiske anfald, er anfald der ligner epileptiske anfald, men uden de elektriske forstyrrelser i hjernen som optræder ved epilepsi.

Mulige årsager
Der er ikke videnskabelig enighed om årsagen til PNES. Mange læger mener at psykisk belastning ligger til grund. Det anslås at cirka 20% af de patienter der er udredt for epilepsi på specialiserede epilepsiklinikker (som Epilepsihospitalet) har PNES.

Udredning for epilepsi kan ske på neurologisk afdeling med observation eller videooptagelser af patientens kramper i kombination med elektroencefalografi (video-EEG). Under epileptiske anfald kan man måle unormal hjerneaktivitet.

PNES er ofte kategoriseret under konverteringsforstyrrelser, somatoformforstyrrelser og dissociation, og bliver ved hjælp af kognitiv adfærdsterapi og ved samtaler med en psykolog og/eller psykiater behandlet.

PNES kan forekomme hos både børn og voksne, nogle, der har epilepsi eller har haft epilepsi, og nogle der ikke har epilepsi og heller aldrig har haft det. PNES kan ofte variere meget, og anholder generelt længere end epileptiske anfald.

Ifølge Lena Glatveds artikel "PNES – en svær og ukendt lidelse", forekommer PNES oftest hos "patienter med psykiske følgetilstande som lavt selvværd, perfektionisme, stress, angst, problemer med de eksekutive funktioner, Asperger, ADHD og emotionel personlighedsforstyrrelse. Derudover er der flere med forskellige belastende episoder i livsforløbet, f.eks. tidligt omsorgssvigt, mobning i skole og/eller på arbejdsplads, tab af flere nærtstående eller oplevelser af livstruende karakter, som har udviklet sig til PTSD."

Diagnose
Differentialdiagnosticering af PNES omfatter på den ene side, udelukkelse af epilepsi som årsagen til de anfald, sammen med andre organiske årsager til non-epileptiske anfald, som besvimelse, migræne, Svimmelhed, og slagtilfælde. Dog, 5% til 20% af patienterne med PNES har også epilepsi. Epileptiske anfald i frontallappen kan forveksles med PNES, selvom disse normalt er af kortere varighed, viser stereotype bevægelsesmønstre og opstår også under søvn. Så udelukkes der om der er tale om en simuleret sygdom (en ubevidst somatoformforstyrrelse, hvor der opstår anfald på grund af psykologiske årsager) og simulation (bevidst at simulere anfald for bevidst at opnå personlige fordele, såsom økonomisk kompensation eller unddragelse af strafforfølgning). Endelig bliver andre psykiatriske lidelser, der kan ligne epileptiske anfald meget elimineret, herunder panikangst, skizofreni, og depersonaliseringslidelse.

Den mest overbevisende test for at skelne epilepsi fra PNES er en langsigtet video-EEG-overvågning, med formålet, at fange en eller to angreb på både video og EEG på samme tid (nogle specialister bruge forskellige metoder til at fremprovokere anfald). En konventionel EEG kan ikke være særligt nyttigt på grund af et højt antal falsk positiver for abnorme fund i den almindelige befolkning, men også af abnorme fund hos patienter med visse psykiske lidelser, der ligner PNES. Yderligere diagnosecriteria betragtes generelt ved diagnosticering under langvarig video-EEG-overvågning, fordi frontallapepilepsi med EEG ikke kan registres.

I anledning af de mest tonisk-kloniske eller komplekse partielle anfald, øger blodniveauet af serum-prolaktin. Dette kan påvises ved et laboratoriumanalyse, hvis en prøve er taget i den rigtige tidsramme. Som resultat af det store antal "falske positiver" og variabiliteten af resultaterne af denne test, bliver der mindre hyppigt stolet på dem.

Terminologi
I benævnelsen på sygdommen betyder "pseudo-" falsk eller uægte. Det henviser til at der ikke er tale om ægte epilepsi, selv om det ligner. Betegnelsen betyder ikke at symptomerne ikke er ægte, men blot at de ikke skyldes epilepsi. Der er relativt stor enighed om at patienten ikke fremkalder tilstanden med vilje. Der er altså ikke tale om simulation.

Lidelsen bliver også kaldt non-epileptiske anfald, ikke-epileptisk anfaldslidelse, dissociative krampeanfald, stressrelaterede anfald, funktionelle non-epileptiske anfald, uspecificerede krampeanfald, psykogene non-epileptiske anfald eller psykogen pseudo-epileptiske angreb. I DSM-IV bliver de anfald klassificeret som en somatoform lidelse, mens der i ICD-10 , udtrykket dissociative konvulsioner angives som en konverteringsforstyrrelse.

Karakteristiske fænomener
Selvom nogle fænomener er en stærk indikation af PNES er de absolut ingen bevis for det, og bør blive set i en bredere klinisk billede. Der er to særlige karakteristika:

 patienten har anfald, hvor en bevægelsesuro konstateres, som rykvise bevægelser, og udråb af lyde (afreaktion).
 patienten har anfald hvor intet andet konstateres end at bevidsthed er tabt (swooning).
o
Fænomener som er fælles for PNES men er meget mindre udbredt i epilepsi omfatter blandt andet at bide i spidsen af tungen, at anfald varer mere end 2 minutter (den nemmest faktor at adskille), epileptiske anfald som gradvist bliver stærkere, ændringer i lidelsens forløb i vekslende alvorlighed, lukkede øjne under et anfald, og frem og tilbage bevægelse af hovedet. Egenskaber der er sjældne i PNES omfatter automatismer (automatisk komplekse bevægelser under anfald), at bide alvorlig i tungen, at bide i indersiden af munden, og inkontinens.

Hvis en patient, hos hvem der er en mistanke om PNES, under en klinisk undersøgelse får et anfald, kan der være en række signaler, der kan bekræfte eller afvise diagnosen PNES. I modsætning til epileptiske patienter, har patienter med PNES en tendens til at modarbejde den tvungne åbning af deres øjne (hvis de under et anfald er lukkede). De vil være i stand til at undgå at deres hånd vil falde i deres ansigt, når man lader hånden falde på hovedet. Deres øjne vil de rette på en måde der indikerer at der ikke er nogen neurologisk fejlfunktion. Sådanne undersøgelser er ikke afgørende, det er heller ikke umuligt for en bestemt patient med en simuleret lidelse på overbevisende måde kan simulere et anfald.

Risikofaktorer
De fleste PNES patienter (75%) er kvinder, hos hvem der typisk konstateres de første symptomer mellem de sene teenageår og tidlige tyvere.

I en undersøgelse af 23 patienter viste det at der har været en højere frekvens af børnemishandling, især hos personer med motorisk manifestation. Disse resultater har ført til forslaget om, at PNES er et udtryk for fortrængte psykiske skader som kan være en reaktion på et psykisk traume, såsom misbrug af børn. Børnemishandlingsteorien er dog ikke alment accepteret, og i flere undersøgelser af andre demografiske faktorer viste der ikke øget hyppighed af rapporteret misbrug af børn hos PNES-patienter end i sammenlignelige patientgrupper med organisk sygdom (som regel epilepsi).

En række undersøgelser har også vist en høj forekomst af abnorme personlighedstræk eller personlighedsforstyrrelser hos patienter med PNES, såsom borderline personlighedsforstyrrelse. Når der anvendes en egnet kontrolgruppe, vises det at en sådan karakteristik ikke altid er mere almindelige hos PNES end i lignende lidelser som er forårsaget af en organisk sygdom (såsom epilepsi).

Psykologisk tilgang til diagnosticering af PNES
Der er ingen standard behandling for patienter med PNES. Hver patient har behov for en personlig tilgang. Udredning og behandling sker tværfagligt. Der opfordres patienter til at føre en anfaldsdagbog. Der findes en række anbefalede trin for at forklare patienter diagnosen, på en enkel og taktfuld måde. Hvis en diagnose meddeles på en negativ måde, kan dette være frustrerende for patienten og få patienten til at afvise yderligere behandling.

Det er vigtigt at patienten tydeligt forklares hvad PNES er, og hvad  konsekvenserne af den diagnose er for både patienten og hans pårørende. Ti punkter der kan overvejes er:

 årsagerne til den konklusion, at patienten ikke har epilepsi
 hvad patienten har i stedet for (beskriv dissociation)
 at patienten ikke er mistænkt for at "simulere" anfald
 at patienten ikke er "skør", og understreg det
 at de "spændinger" der forårsager anfald ikke umiddelbart er tydelige
 relevansen af ætiologiske faktorer i patientens tilfælde
 hvad de vedvarende faktorer er
 at patienten efter en korrekt diagnose kan få det bedre
 at det er nødvendigt at trappe langsomt ned i anti-epileptisk medicinAnti-epileptiske lægemidler hjælper ikke ved PNES
 hvilke psykologiske behandling der er bedst for patienten

"Udredning og behandling af PNES er" ifølge Lena Glatved "en tværfaglig opgave med inddragelse af neurologisk, psykologisk, psykiatrisk og sygeplejemæssig faglig ekspertise." Psykoterapi er den mest udbredte behandling som kan omfatte kognitiv adfærdsterapi, indsigt-orienteret terapi, og/eller gruppearbejde.

Prognose
Selv om der er begrænset dokumentation for, synes resultaterne relativt negativ. En oversigt med resultater fra nogle undersøgelser viser, at to tredjedele af patienter med PNES fortsat oplever anfald. Efter en opfølgningsundersøgelse, tre år senere, viste det at mere end halvdelen stadig er afhængige af sociale bistand. Disse resultater blev opnået fra data, der var baseret på en akademisk epilepsicentrum, hvor patienter var blevet henvist til. Ved opfølgningsundersøgelse var et betydeligt antal patienter faldet af. Forfatterne peger på at dette kan have haft indflydelse på resultatet.

Resultaterne viste at være bedre hos patienter med en højere IQ, social status, højere uddannelsesniveau, konstatering i en yngre alder samt diagnosen, anfald med mindre dramatiske elementer, og færre yderligere somatoforme klager.

Historie
Hystero-epilepsi er et historisk begreb, der refererer til en tilstand beskrevet af det 19-århundredes franske neurolog Jean-Martin Charcot, hvor patienter med en neurose udviste symptomer der stærkt mindede om epileptiske anfald. Dette blev tilskrevet på grund af behandlingen af disse patienter på den samme afdeling som dem der virkelig havde epilepsi.

Forskning
Blandt mulige neurobiologiske årsager har man påvist at patienter med PNES har lavere niveau af det stressbeskyttende hormon neuropeptid Y (NPY) i blodet.

Referencer

Kilder
 Artiklen er helt eller delvis oversat fra Wikipedia på engelsk
 Artiklen er helt eller delvis oversat fra Wikipedia på nederlandsk

Literatuur
 Mai Bjørnskov Mikkelsen, cand.psych., Ph.D. stud. ved Aarhus Universitet. Hvad er funktionelle anfald? En folder til patienter og pårørende og Hvad er Funktionelle Anfald?
 PNES - Psykogene ikke-epileptiske anfald

 Myers, Lorna - Psychogenic Non-Epileptic Seizures (PNES): A Guide -

Externe henvisninger

 Særligt om Psykogene ikke-epileptiske anfald (PNES)  på rigshospitalet.dk
 artikel om "funktionelle anfald" på Aaurhus Universitets hjemmeside
 artikel om "non-epileptic seizures" af Epilepsy Foundation
 artikel om Epilepsy.com "non-epileptic seizures"
 artikel om "Non-epileptic attack disorder" af National Society for Epilepsy – en teknisk artikel rettet mod sundhedsfaglige medarbejdere.
 "Psychogenic Nonepileptic Seizures" på medscape.com

Se også
 Epilepsi
 Epilepsihospitalet
 Funktionelle lidelser

Sygdomme
Psykologi
Psykiatri

Psykogene ikke-epileptiske anfald


Cordelia Chase, (Aralık 1980 Sunnydale, Kaliforniya - 2004 Los Angeles) Joss Whedon'ın yarattığı Buffy the Vampire Slayer ve Angel dizilerinin karakterlerinden biri. Bu karakteri Charisma Carpenter canlandırıyordu.

L.A.'da Angel tarafından bir vampirden kurtarılır ve Angel Investigations takımına katılır. Cordy, takımın diğer üyesi Doyle ile yakınlaşır. Doyle kendini feda etmeden önce imgelemlerini Cordy'e bırakır.

Her ne kadar imgelemler ona ağrılar bıraksa da imgelemleri Angel ve diğerlerine iblis savaşında rehber olur. Angel'ı ilk gördüğünden beri ona karşı bir şeyler hisseden Cordy tam aşkını Angel'a söyleyeceği zamanda ortadan kaybolur. Onu bulmak için her yolu deneyen Angel'ın çabaları sonuçsuz kalır, derken Cordelia yüce varlık olarak tekrar geri gelir. Lakin eski kötülerden Jasmine, Cordelia'nın bedenine girmiş, ve onu kontrolü altına almıştır. Cordelia'nın bedeninden Jasmine doğar ve bu doğumun sonrasında Cordelia komaya girer. Dizinin 100. bölümünde izleyicilere bir sürpriz yaparak komadan uyanır ve Angel'a kaybettiği yolunu bulmasında yardımcı olur. İmgelemlerini Angel'a geçiren Cordelia bu sayede Kara Taht Çemberinin yok olmasına yardım eder.

Biyografisi
Cordelia, ilk olarak Buffy the Vampire Slayer dizisinde ortaya çıkmış, daha sonra da bu dizinin spin-off'u olan Angel dizisinin kadrosuna yerleşmiştir. Bu dizide ise Buffy ile aynı zamanda L.A.'de olan olaylar anlatılmaktadır. Cordelia ise artık Angel'ın ekibindedir.

Buffy the Vampire Slayer
Dizinin ilk bölümünde bir lise öğrencisidir. Okulun popüler kızları arasındadır ve Willow gibi kızlarla hep dalga geçmektedir. Buffy okula ilk geldiğinde onun kişiliğini öğrenmeye çalışırken yine Willow'a zorbalık yapar. Bu nedenden dolayı Buffy, Cordelia'nın nasıl biri olduğunu çözmüş ve ondan uzak durmuştur. Cordelia'nın o dönemlerde en yakın arkadaşı Harmony Kendall'dır. İkisi de okulun en güzel ve en popüler kızları olmaya baş koymuş zengin kız tipidir.

İlerleyen bölümlerde Cordelia, Buffy ve arkadaşlarının doğaüstü olayları çözmesine tanık olur ve vampirlerin gerçek olduğunu öğrenir. Birden kendisini Scooby Gang'e yardım ederken bulur. Daha sonra bu tür olayların Sunnydale'de ne kadar sık olduğunu ve Buffy'nin nelerle uğraştığını öğrenir. Zamanla Cordelia da artık Scooby Gang'in bir üyesi olur. İlk başlarda herkes Cordelia'dan nefret etmektedir. Ama ilerleyen sezonlarda Cordelia, hiç kimseye açılmadığı kadar onlara açılır. Bundan etkilenen Xander ise ona aşık olmaya başladığını hissetmektedir. Aynı şekilde Cordelia da ona karşı bir şeyler hissetmektedir, ama Xander gibi birisini nasıl sevdiğini kendisine açıklamak istemektedir.

İlk üç sezon boyunca Cordelia, Scooby Gang'in kalıcı bir üyesi olmuştur. İblislere karşı savaşırken bütün ekibe araştırmalarda ve gece devriyelerinde yardım etmiştir. Xander ile ilişkisine başladıktan bir süre sonra, Xander'ı Willow ile öpüşürken yakalamıştır. Bu nedenden dolayı bütün okulun dalga konusu olmuştur 'Xander'ın terk ettiği kız' olarak. Bir daha asla Xander'ın yüzüne bakmamıştır. Üçüncü sezonun sonunda ise mezuniyet gününde ("Graduation Day Kısım İki)" bölümünde) son bir kez daha Scooby Gang'e belediye başkanını durdurmak için yardım etmiş daha sonra Sunnydale'den ayrılarak L.A.'e oyunculuk kariyerine başlama hayalleri ile yola çıkmıştır.

Angel
Dördüncü sezondan itibaren, Cordelia artık Buffy the Vampire Slayer ekibinden ayrılmıştır. Lise diploması ile birlikte oyunculuk kariyerine başlama umutlarıyla L.A.'ye yol almış; fakat kendisini parasını bile zor ödediği küçücük bir apartman dairesinde bulmuştur. Bir gece, keşfedilmek ve kendisini yapımcılara tanıtmak için yapımcı ve sinema dünyasının ünlü isimlerinin bulunduğu bir partiye katılmıştır. Tesadüfen, o partide Angel ile karşılaşır ve ikisi de birbirini gördüklerine şaşırırlar. İkisi de kısa bir konuşma yaptıktan sonra yollarına ayrılırlar. Ertesi gün Cordelia bir telefon alır. Ünlü bir yapımcı olan Russell onu beğenmiş ve evine görüşmeye çağırmıştır. Russell'ın odasına kadar girdikten sonra Cordelia anlamıştır ki bu adam bir vampirdir. Angel da o gece, Doyle'a gelen bir imgelem dolayısıyla Russell'ın peşine düşmüştür. Tam Russell, Cordelia'nın üzerine doğru gelirken Angel içeri girer ve Cordelia'ı kurtarır. Daha sonra Angel, Cordelia ve Doyle bir ekip olurlar ve karanlığın güçlerine karşı L.A.'de kendi savaşlarını vermeye başlarlar.

İlk sezonun ortalarına doğru, Doyle ile Cordelia arasında bir titreşim olur ve öpüşürler. O sırada Yüce Güçler'in Doyle'a göndermekte olduğu imgelemler Cordelia'ya geçer. Ama bunu ilk başta anlamazlar. Doyle bir gemi dolusu yarı iblisi kurtarma görevinde kendi hayatından vazgeçer ve bir kahraman gibi ölür. Bu olayın ardından Cordelia bir imgelem görünce anlarlar ki artık Yüce Güçlerle olan bağlantı Cordelia'dır. Angel Investigations, ilk savaşçısını yani Doyle'u kaybetmiştir. Ama Buffy the Vampire Slayer'dan sürpriz bir oyuncu daha gelir. Wesley, gözetmenler konseyinden atıldığından beri tek başına iblis avına başlamıştır. Sunnydale'de de kabul göremeyen Wesley, bir iblisi takip ederek L.A.'e kadar gelir. L.A.'de ise Angel ve Cordelia'nın iyilerin tarafında savaş verdiklerini öğrenince onlara katılır. İkinci sezondan itibaren; Wesley'nin muhteşem bilgisi, Cordelia'nın imgelemleri ve Angel'ın vampir gücü sayesinde Angel Investigations bir sürü karanlık güce karşı savaşmıştır. Bu güçlerden en büyüğü ise Wolfram & Hart şirketidir. L.A.'de kuruluşu olan bu şirket Büyük Ortaklar denilen farklı bir cehennem boyutunda yaşayan varlıklar tarafından yönetilir. Bizim dünyamızda ise bir elçileri bulunur ki şirkette olan biten her şeyi öğrenebilsinler.

İkinci sezonda Angel Investigations'a bir üye daha katılır; Charles Gunn. Sokaklarda vampirlere karşı kendi savaşını veren Gunn'ın bir gün Angel ile yolu kesişir. Bu olaydan sonra Angel'ın diğer vampirler gibi olmadığını anlar ve ekibe dahil olur. İkinci sezonun son bölümlerinde ekip, Lorne adındaki Angel'ın bir iblis dostunun Pylea adındaki kendi boyutundan gelmiş başka bir iblisi evine geri yollamaya çalışırlarken Cordelia da aynı boyutta hapsolur. Bir süre önce ekibin araştırmalarına başladığı Fred adındaki kız bu boyuta geçen portali yıllar önce açmıştır. Fakat o günden beri onu da kimse görmemiştir. Angel ve ekibi Cordelia'yı kurtarmak için Pylea'a yolculuk yapar. Oraya vardıklarında görürler ki Pylea'da şöyle bir inanış vardır; "Yüce güçlerden imgelemleri alan kişi bu boyuta ayak bastığında kraliçe olacaktır ve Groosalugg ile com-shuk denen bir şeyi yapacaktır". Cordelia ilk başta bu "com-shuk" denen şeyi önemsememiştir; çünkü kraliçe olmayı sevmiştir. Wesley, saraydaki arşivleri karıştırırken bu kelimenin manasını bulur. Cordelia ile Groosalugg çiftleşecekler ve Cordelia'nın imgelemleri Groosalugg'a geçecektir. Tabii ki Cordelia buna izin vermez, ama keşişler onu zorlarlar. Wesley, Gunn ve Cordelia keşişleri alt etmenin yolunu ararlarken Angel, Fred'i kurtarır. Hep birlikte "There's No Place Like Plrtz Glrb" bölümünde Pylea'dan geri dönmeyi başarırlar.

Üçüncü sezonda, imgelemler Cordelia'ı artık boğmaya başlar. Ona zarar vermeye başlarlar ama Cordelia yine de bu imgelemlerden vazgeçmek istemez, çünkü o zaman kendisini işe yaramaz hissedecektir. Wolfram & Hart şirketinde çalışan Lilah Morgan, karanlık bir güç ile işbirliği yaparak Cordelia'ya aynı günde birden fazla imgelem yollar ve bu imgelemleri Lilah Morgan istediği bir şeyin peşine düşmelerini sağlamak için kendisi Cordelia'ya yollamıştır. Angel bunu öğrenince Lilah'nın isteğini yerine getirir ve Cordelia'yı normale çevirir. Ama Cordelia'nın akıl sağlını etkilemeye devam eder bu imgelemler. "Birthday" bölümünde Skip adındaki bir iblis onu ziyarete gelir ve imgelemlerin yavaş yavaş kendisini öldürdüğünü söyler. Skip ona bir seçim şansı sunar. L.A.'de Angel ile ilk karşılaştıkları güne dönüp ikilinin hiç karşılaşmamasını sağlarsa, Doyle ile hiç öpüşmeyecek ve imgelemleri almayacaktır. Ve hep istediği oyunculuk kariyerine sahip olacaktır. Cordelia bunu kabul eder. Ama daha sonra yeni yaratılan paralel evrende kendisine engel olamayıp Wesley ve Gunn'ın peşlerine düşer. İmgelemler Doyle'dan Angel'a geçmiştir ve Angel kafayı yemiştir. Cordelia o esnada her şeyi hatırlar ve kararını geri alır. Skip buna sinirlenir ve Cordelia'nın tek şansının artık bir yarı iblise dönüşmesinin olduğunu söyler. Yüce Güçler, Cordelia'ya ekstra güçler verir ve artık imgelem görürken Cordelia'nın canı yanmaz. Üçüncü sezonun sonunda ise Cordelia'ya Skip denen iblis tekrar bir ziyaret yapar. Cordelia, Angel'a karşı olan hislerini açıklamak için onunla buluşmasına giderken Skip onu durdurur ve artık kendisinin bir Yüce Varlık olduğunu söyler. Ve yüce varlıklar dünyada yaşayamazlar, bu nedenden dolayı Cordelia'yı ait olduğu boyuta yönlendirir Skip.

Geride kalan ekip, Cordelia'nın yerini merak eder. Pythia Ekseni'nin Cordelia'nın yerini gösterecek tek şey olduğunu öğrenirler. Ama Gwen adındaki doğaüstü bir kadın da bu eksenin peşindedir. Angel, ekseni sonunda Gwen'den aldıktan sonra Cordelia'nın yerini öğrenir. Ama oradan geri gelmek istemediğini düşünür. Bu yüzden çabalamayı keser.

"The House Always Wins" bölümünde gizemli bir şekilde Cordelia dünyaya geri döner. "Spin the Bottle" bölümünde ise bütün hatıralarını geri kazanır ve Canavar (The Beast) denen yaratığın bir imgelemini görür. "Players" bölümünde Cordelia, Angel'ın oğlu Connor ile birlikte olur böylece içerisindeki kendisini kontrol eden yüce varlık olan Jasmine'i doğurabilecektir. Jasmine doğduktan sonra Angel ve ekibi onunla uğraşırken Cordelia komaya girer ve uzun bir süre boyunca uyanamaz.

Son sezonda ise Cordelia hala komada yatmaktayken yüzüncü bölümde seyircilere sürpriz yaparak kadroya yalnızca bir bölümlüğüne geri döner. Angel'a bir imgelem sayesinde hangi tarafta olduğunu hatırlatır ve ona Kara Taht Çemberini nasıl yenebilmesi gerektiğine dair ipuçları bırakır. Aynı zamanda bir Yüce Varlık olarak dünyadan gitmeden önceki geceyi hatırlar. Angel'a o gece söylemesi gereken her şeyi, ona âşık olduğunu itiraf eder. Son bir öpücükten sonra Cordelia bu defa temelli boyutumuzdan ayrılır.

Güçleri ve yetenekleri
Cordelia, Buffy the Vampire Slayer dizisinde rol yaparken normal bir insandı. Hiçbir özel gücü yoktu. Daha sonra L.A.'e taşındı ve Angel ana kadrosuna dahil oldu. Orada da bir süre hiçbir gücü yoktu. Fakat Doyle'un ölümüyle birlikte onun Yüce Güçler'den gelen imgelemleri Cordelia'ya geçti. Bu olaydan sonra Cordelia ne zaman bir imgelem göre Angel ve Wesley yardıma koşardı. Fakat bir süre sonra imgelemlerin kendisini öldürmeye başladığını öğrendiğinde ise Yüce Güçler ona yüce varlık güçleri verdiler ve Cordelia'yı ölümden kurtardılar. Fakat Cordelia bir süre sonra tamamen güçlerini keşfetti ve yüce varlığa dönüştüğünü anladı. Artık insanların boyutunda yaşayamazdı, çünkü yüce varlıkların bu boyutta yerleri yoktu.

Skip adındaki bir iblisin rehberliğinde ait olduğu yere gitti. Daha sonra başka bir yüce varlığın etkisi altında dünyaya geri geldi; lakin Angel ve ekibi bu yüce varlığı durdurduktan sonra Yüce Güçler tekrar Cordelia'yı ait olduğu yere getirdiler.

İlişkileri
Cordelia Chase, hem Buffy bölümlerinde hem de Angel bölümlerinde farklı ilişkiler yaşamıştır.

Xander Harris
Buffy the Vampire Slayer dizisinde, ikinci ve üçüncü sezonda Cordelia, ilginç bir şekilde Xander'a âşık olmuştur. Kendisi bile bu aşkın nedenini anlayamazken etrafındaki popüler arkadaşları onu dışlamaya başlamışlardır. Lisede bir süre konu olduktan sonra Cordelia artık Xander ile olan ilişkisinden utanmamayı öğrenmiştir. İlişkileri, Cordelia'nın Xander'ı Willow ile öpüşürken yakalamasına kadar sürmüştür. Cordelia, Xander'a ondan nefret ettiğini ve onu bir daha asla görmek istemediğini söylemiştir. Ama yine de içten içe hala Xander'ı sevmektedir. Lise mezuniyet gecesi yaklaşırken Xander ile aralarında ne varsa sona yaklaşmıştır ve Cordelia bundan dolayı çok mutsuzdur.

Wesley
Gözetmenler konseyinden Buffy'nin yeni gözetmeni olarak İngiltere'den gelen Wesley, Cordelia'yı ilk gördüğünde bir şeyler hissetmeye başlamıştır. Her ne kadar aynı kıvılcımı Cordelia hissetmese de o da bir şeyler hissetmiştir ve bir gün öpüşmüşlerdir. Ama o günden sonra ikisi de birbirleriyle ilişkileri hakkında konuşmamıştır.

Groosalugg
İkinci sezonun sonunda, Pylea'da hapis kalan Cordelia orada kendisine yani normal bir insana benzeyen tek kişinin Groosalugg olduğunu öğrenince çok sevinir. Onu ilk gördüğünde kendisini tutamamıştır ve çok etkilenmiştir. Keşişler ona Groosalugg ile çiftleşmesi gerektiğini söyleyince de aldırış etmemiştir çünkü bu durumdan yana bir sorunu yoktur. Ama imgelemlerini kaybetme korkusundan dolayı Groosalugg ile birlikte olmamıştır.

Pylea'dan ayrıldıktan bir yıl kadar sonra Groosalugg bizim boyutumuza, Cordelia'yı ziyaret etmek için gelir. Angel ona karşı olan hislerini açıklamaya hazırken, Cordelia Groosalugg'ın kollarına koşar. Groosalugg, Cordelia ile birlikte bir hayatı paylaşmak istediğini söyler ve birlikte olurlar. Bu defa imgelemlerini kaybetmemek için Cordelia birlikte olmadan önce önlemler almıştır.

Angel
Uzun bir süre Cordelia'nın değişimini izleyen Angel, ilerleyen zamanlarda ona aşık olur. Etraftaki herkes bunu anlamaya başlamıştır. Ama Groosalugg varken kimse bu gerçeği açığa vurmak istememiştir. Groosalugg, Cordelia'nın Angel'a nasıl baktığını anladığı zaman ise onu bırakıp gitmiştir ki Angel ile mutlu olabilsin. Angel ve Cordelia birbirlerine olan hislerini bir gece buluşup açıklayacaklarken; Angel, oğlu Connor tarafından okyanusun dibine hapsedilir, Cordelia ise yüce bir varlığa dönüştüğünden dolayı boyutumuzdan ayrılır. Aşklarının pek de parlak bir geleceği olmadığı bu bölümde ("Tomorrow") ortaya çıkmıştır.

Cordelia, daha sonra dünyaya başka bir yüce varlığın kontrolü altında dönmüştür. Ama tamamen kendisi olarak yüzüncü bölümde geri dönmüş ve Angel'a karşı hissettiği her şeyi açıklamıştır. Yeni ait olduğu yere yani yüce varlıkların boyutuna gitmeden önce Angel'a veda etmiştir. Angel ise Cordelia'nın anısını kalbine gömmüştür.

Connor
Cordelia, Connor ile normal bir aşk ilişkisi yaşamamıştır. Başka bir yüce varlık olan Jasmine'in kontrolünde dünyaya geri döndüğünde Jasmine'i doğurmak için kehanetlerde geçen iki vampirin çocuğu ile birlikte olmuştur. Jasmine doğduktan sonra da zaten Cordelia komaya girmiştir ve bir daha Connor ile ilişkileri olmamıştır.

Ayrıca bakınız
 The Groosalugg

Buffy karakterleri
Angel karakterleri
Buffy evreni iblisleri
Kurgusal oyuncular
Kurgusal vampir avcıları
Önseziye sahip kurgusal karakterler
Kurgusal ilahlar

Cordelia Chase


Duncan-Jones ist der Familienname folgender Personen:

 Austin Duncan-Jones (1908–1967), britischer Philosoph und Hochschullehrer
 Elsie Duncan-Jones (1908–2003), britische Literaturwissenschaftlerin
 Katherine Duncan-Jones (1941–2022), britische Literaturwissenschaftlerin und Hochschullehrerin
 Richard Duncan-Jones (* 1937), britischer Historiker

Duncan-Jones


Park Cafe war eine Popgruppe aus Luxemburg, die von 1986 bis 1993 bestand. Die Mitglieder waren Maggie Parke (Gesang), Gast Waltzing (Trompete) und Rom Heck (Bass-Gitarre), Jean-Jacques Watgen (Gitarre), Al Lenners (Schlagzeug). Die Band wurde ausgewählt, Luxemburg beim Concours Eurovision de la Chanson 1989 in Lausanne zu vertreten. Ihr Popsong Monsieur landete auf dem drittletzten Platz.

Diskografie
 1987: Parc Cafe
 1989: Goodtime Boy
 1993: Never Close Your Eyes

Weblinks

Einzelnachweise

Popband
Luxemburgische Band
Interpret eines luxemburgischen Beitrags beim Eurovision Song Contest

Park Cafe


Upitni jezik (eng. query language) ili podatkovni upitni jezik (eng. data query languages, DQLs) je računalni jezik napravljen za praviti upite u podatkovnim bazama i informacijskim sustavima.
Primjeri upitnih jezika su SQL i XQuery.

Izvori

Računalni jezici

Upitni jezik


Die Fairhaven Township ist eine von 12 Townships im Carroll County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Fairhaven Township liegt im Nordwesten von Illinois rund 15 km östlich des Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet. Die Grenze zu Wisconsin befindet sich rund 65 km nördlich.

Die Fairhaven Township liegt auf 41°58′54″ nördlicher Breite und 89°55′38″ westlicher Länge und erstreckt sich über 98,3 km².

Die Fairhaven Township liegt im Süden des Carroll County an der Grenze zum Whiteside County. Innerhalb des Carroll County grenzt die Fairhaven Township im Westen an die York Township, im Nordwesten an die Mount Carroll Township, im Norden an die Salem Township, im Nordosten an die Rock Creek-Lima Township und im Osten an die Wysox Township.

Verkehr
Durch den Nordosten der Township verläuft die Illinois State Route 40. Von dieser zweigt die einzige weitere befestigte Straße innerhalb der Township in westlicher Richtung ab; bei allen weiteren Straßen handelt es sich um unbefestigte Fahrwege.

Durch den Nordosten verläuft eine Eisenbahnlinie der Union Pacific Railroad, die Chicago mit Omaha verbindet.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 25 km nordwestlich gelegene Tri-Township Airport südlich der Stadt Savanna.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 910 Einwohner. Neben Streubesiedlung existieren innerhalb der Fairhaven Township zwei Siedlungen:

 Chadwick (Village)
 Fair Haven (Unincorporated Community)

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Fairhaven Township
 Histopolis - Fairhaven Township

Fairhaven Township (Illinois)


Regionalne kvalifikacije za Hrvatski rukometni kup za žene za sezonu 2021./22.
Igrane su u pet regija - "Istok", "Jug", "Sjever", "Središte" i "Zapad", kroz koje se deset klubova plasiralo u osminu završnice Hrvatskog kupa 2021./22.

Regija Istok
 Klubovi po županijama

 1. kolo

Regija Jug
 Klubovi po županijama

 Pretkolo

 Četvrtfinale

 Polufinale

Regija Sjever
 Klubovi po županijama

 1. kolo

 2. kolo

Regija Središte
 Klubovi po županijama

 1. kolo
{| class="wikitable" style="font-size: 90%"
!datum !!mjesto odigravanja !!par !!rez. !!napomene !!izvještaj
|-
|<small> 15. prosinca 2022. ||Samobor ||Samobor - Sesvete ||<center> 22:43 ||<small> ||<small>
|-
|}

 2. kolo
{| class="wikitable" style="font-size: 90%"
!datum !!mjesto odigravanja !!par !!rez. !!napomene !!izvještaj
|-
|<small> 8. prosinca 2022. ||Ivanić-Grad ||Ivanić (Ivanić-Grad) - Dugo Selo '55 ||<center> 36:39 ||<small> "Dugo Selo '55" se plasirao u osminu završnice Hrvatskog kupa ||<small>
|-
|<small> 20. prosinca 2022. ||Zagreb ||Trešnjevka - Sesvete ||<center> 26:30 ||<small> "Sesvete" su se plasirale u osminu završnice Hrvatskog kupa ||<small>
|-
|}

Regija Zapad
 Klubovi po županijama

 Četvrtfinale
{| class="wikitable" style="font-size: 90%"
!datum !!mjesto odigravanja !!par !!rez. !!napomene !!izvještaj
|-
|<small> 10. studenog 2021. ||Crikvenica || Murvica Crikvenica - Senia Senj ||<center> 41:31 ||<small> ||<small>
|-
|}

 Polufinale
{| class="wikitable" style="font-size: 90%"
!datum !!mjesto odigravanja !!par !!rez. !!napomene !!izvještaj
|-
|<small> 1. prosinca 2022. ||Rijeka ||Zamet Rijeka - Murvica Crikvenica ||<center> 34:17 ||<small> "Zamet" se plasirao u osminu završnice Hrvatskog kupa ||<small>
|-
|<small> 1. prosinca 2022. || ||Liburnija-Opatija - Rudar Labin ||<center> 29:27 ||<small> "Liburnija-Opatija" se plasirala u osminu završnice Hrvatskog kupa ||<small>
|-
|}

Povezani članci
 Hrvatski rukometni kup za žene
 Hrvatski kup 2021./22.
 1. HRL 2021./22.
 2. HRL 2021./22.
 3. HRL 2021./22.

Vanjske poveznice
 hrs.hr, Hrvatski rukometni savez
 hrs.hr, Kup Hrvatske

Izvori

 hrs.hr, Hrvatski kup - Žene (2021./22.), pristupljeno 10. srpnja 2022.
 hrs.hr, Hrvatski kup - Žene (2021./22.), wayback arhiva od 4. lipnja 2022.

kvalifikacije 2021-22
ž-kup-k

Hrvatski rukometni kup za žene – kvalifikacije 2021./22.


Pčelarsko dlijeto je pčelarski alat koji služi za lakše odvajanje nastavaka uljepljenih propolisom, razmicanje i vađenje okvira iz košnice, skidanje voštanih zaperaka na njima, struganje i čišćenje pojedinih dijelova košnice. Dlijeto je izrađeno od plosnatog metala (pocinčano ili od nehrđajućeg čelika), s oba kraja naoštreno i savijeno pod kutom od 90˚ (pravi kut) na jednom kraju.

Pčelarski nož
Pčelarski nož predstavlja neophodan alat svakog pčelara. Napravljen je od nehrđajućeg čelika, s jedne strane je ravan i oštar, a s druge savijen skoro pod pravim kutom. Služi za odvajanje poklopne daske od tijela košnice, kao i za razdvajanje nastavaka tijela košnice jednog od drugog, zatim za razdvajanje okvira, skidanje voska i propolisa s pojedinih dijelova košnice, čišćenje zidova i podnjače košnice i slično.

Pčelarska oprema
Pčelarska oprema se dijeli u više vrsta: alat, pribor, potrošni materijal, apitehnika i zaštitna oprema.

Pčelarski alat
Pčelarski alat služi za rad s pčelama ili za umetanje satnih osnova. U pčelarski alat za rad s pčelama spadaju razne dimilice, dlijeta, kliješta i četke, a za rad sa satnim osnovama poslužit će šilo ili bušilica, kotačić ili transformator, natezač žice. Za procjenu popunjenosti okvira medom koristit ćemo pčelarsku vagu, a za prijenos (transport) košnica specijalno uređena kolica.

Pčelarski pribor
Pčelarski pribor pomaže pri radu s pčelama, poput "dodatne opreme za košnice". Tu spadaju matične rešetke, kavezi za matice, bježalice, sakupljači peludi, mreže za propolis i druga pomoćna sredstva (stege, ručke, zatvarači, razmaci, spojke). Remen će pčelarima pomoći pri prijenosu košnica, a za spremanje meda trebat ćemo staklenke s pripadajućim poklopcima. Dobro će doći i mala pumpica za med u staklenki.

Potrošni materijal
U potrošni materijal spadaju satne osnove, te čavlići različitih duljina, šuplje zakovice, žica i mreža. Ne smijemo zaboraviti niti drvo kao osnovni materijal za izradu svih dijelova košnica, lim za izradu krovova, ljepilo, flomastere za označavanje matica, kao ni boju za košnice.

Apitehnika
Apitehnika je zajednički naziv svh specijalnih alata i uređaja na ručni ili motorni pogon koji se koriste u pčelarstvu. Tu spada taca korito, odnosno stalak za otklapanje saća, više vrsta vrcaljki, sita i filteri za med, posude (bačve) za med s pripadajućim slavinama (ventilima), pumpe, dozatori, grijači, mješalice i komore za dekristalizaciju. Za rad s voskom trebat će nam topionik i preša, a postoji i posebna preša za izradu satnih osnova. Naravno da uz svu navedenu pčelarsku opremu postoji još specijalnih alata i uređaja, ali njih koriste isključivo u industriji.

Zaštitna oprema
Zaštitna oprema u pčelarstvu podrazumijeva zaštitnu odjeću i specijalne rukavice. U zaštitnu odjeću spadaju šeširi u različitim izvedbama, jakne i hlače, odnosno kombinezoni. Ne smijemo zaboraviti ni zaštitnu obuću, jer uznemirene pčele ne biraju mjesto gdje će ubosti.

Izvori

Vanjske poveznice

Pčelarstvo

Pčelarsko dlijeto


Flash of a dream er en dansk portrætfilm fra 2002, der er instrueret af Robert Fox efter eget manuskript.

Handling
Jacob A. Riis udvandrede i 1870 fra Danmark til Amerika, hvor han slog sig ned i New York. Her skildrede og fotograferede han i årene omkring århundredskiftet forholdene for de fattigste i byens slumkvarterer. Hans opsøgende direkte stil var noget helt nyt i samtiden og blev et gennembrud for den dokumentariske fotojournalistik. I dag er Riis en af de bedst kendte danskere i USA. Filmen fortæller historien om den banebrydende fotograf og går i hans fodspor i Ribes og New Yorks gader. Riis' originale fotos suppleres af gamle filmoptagelser, og det poetiske billedflow bæres frem af hovedpersonens egne ord på lydsiden - reciteret af skuespilleren Peter Stormare.

Referencer

Eksterne henvisninger

Portrætfilm fra Danmark
Danske film fra 2002

Flash of a dream


Olaylar
 Miryokefalon Muharebesi gerçekleşti. Haçlılarla iş birliği yapan Bizans, II. Kılıçarslan komutasındaki Selçuklulara Miryokefalonda yenildi. Anadolu'nun Türk yurdu olduğu kesinleşti.

Doğumlar
 Anna Komnini Angelina, İznik imparatoriçesi (ö. 1212)
 Muazzam bin Adil, Eyyubiler Suriye Sultanı (ö. 1227)
 Zâhir, Abbâsî halifesi (ö. 1226)

Ölümler
 25 Ocak - İbn Asakir, Arap tarihçi ve hadis bilgini (d. 1105)
 23 Ağustos - İmparator Rokujō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 79. imparatoru (d. 1164)
 Eylül - İoannis Dukas Komninos, Bizans İmparatoru II. İoannis'in torunu, Andronikos Komnenos'un oğlu (d. 1128)
 tarihi bilinmeyen
 İbnü'l Ezrak, Tarih-i Meyafarkin adlı eseriyle tanınan Artuklu tarihçisi (d. 1116)

1176


بيني هو نوع من أنواع المعكرونات الإيطالية وتعني كلمة بيني الريشة أي الخفة والرشاقة ويعرف أنها نوع من المعكرونة الذي يطبخ مع الصوصات المختلفة مثل (البولونيز أو صلصة البيشاميل والفطر).

بيني رابياتا

وهي أكلة إيطالية ذات مذاق رائع تصنع من المكرونة البيني.

مراجع

أنواع الباستا

بيني


John Selden (født 12. december 1584 i Salvington, død 30. november 1654 i London) var en engelsk jurist og politiker.

Selden vandt stort ry som gransker af Englands retsforhold og deres historiske udvikling. Berømte blandt hans skrifter er: The Duello or Single Combat, History of Tythes og Mare Clausum; i dette sidste hævdede han mod Grotius' skrift Mare Liberum Englands herredømme over dets omliggende have. Som underhusmedlem var han 1623, 1626 og 1627 en af førerne for oppositionen mod Karl I og sad derfor fængslet i Tower 1629—1631. I 1640 var han, som medlem af det lange parlament, med i undersøgelseskomiteen angående Karl I's brud på parlamentets privilegier, men trak sig efter 1642 mere og mere tilbage og forholdt sig helt passiv under kongens proces og Cromwells stigen til magten. Som kunstkender og orientalist var han skattet og ven af Ben Jonson.

Kilder

Jurister fra Storbritannien
Politikere fra England

John Selden


Taraxacum macroceras, vrsta maslačka raširenog po cijeloj sjevernoj Rusiji, uključujući kamčatku i kurilske otoke. Vrsta je opisana 1906, a pripada sekciji Borealia.

Izvori

Maslačak
Flora zapadnog Sibira
Flora Krasnojarskog kraja
Flora Novaje Zemlje
Flora Zemlje Franje Josipa
Flora Jakutske republike
Flora Kamčatskog kraja
Flora Magadanske oblasti
Flora Kurila

Taraxacum macroceras


Pro Ecclesia et Pontifice je najviše odlikovanje Svete Stolice, koje se dodjeljuje laicima i kleru za ustrajnost u službi i vjernost Crkvi. Odlikovanje je ustanovio papa Lav XIII. o pedesetoj obljetnici svog svećeničkog ređenja 17. srpnja 1888. Današnji izgled, s likovima apostola sv. Petra i Pavla uveo je papa Pavao VI.

Među Hrvatima, nositeljima ovoga odlikovanja ističe se službenica Božja Marica Stanković te franjevci fra Bonaventura Duda i Marko Malović, skladatelj duhovne glazbe Ljubo Kuntarić, vojvođanski Hrvat prof. Bela Gabrić, književnik Milutin Mayer, pedagoginja Marija Jambrišak, mons. Vladimir Stanković i dr.

Izvori

Vanjske poveznice

Odlikovanja Svete Stolice

Pro Ecclesia et Pontifice


Marco Aurélio Garcia (Porto Alegre, 22 de junio de 1941-São Paulo, 20 de julio de 2017) fue un político brasileño, miembro del Partido de los Trabajadores.

Fue profesor de historia latinoamericana en la Universidad Estatal de Campinas. Sirvió como presidente interino del partido desde el 6 de octubre de 2006 hasta el 2 de enero de 2007, sucedido por Ricardo Berzoini. En 2003 fue nombrado Asesor de Asuntos Exteriores del Presidente de Brasil, por el presidente Lula da Silva, y se mantuvo en el cargo durante la administración de Dilma Rousseff, hasta su salida en 2016.

Referencias

Enlaces externos

Políticos del PT (Brasil)
Nacidos en Porto Alegre
Internacionalistas de América Latina
Grandes cruces de la Orden El Sol del Perú
Fallecidos por infarto agudo de miocardio

Marco Aurélio Garcia


Gabriel Lalonde, né à Montréal en 1945, est un poète, romancier, dramaturge et artiste visuel québécois.

Biographie
Gabriel Lalonde est né à Montréal en 1945 puis grandi à Sainte-Adèle et vit à Coteau-du-Lac. Il vit présentement à Québec. Il est le père de la poète Catherine Lalonde ainsi que de Sarah Lalonde, scénariste et auteure jeunesse.

Au croisement de la littérature et des arts visuels, il travaille les mots, la peinture et la sculpture. « Peintre en marge de l'activité d'écrivain, il se trouve, certes, au cœur de l'écriture, mais ce n'est que pour en transgresser les limites. Car il transforme l'écriture en matériau plastique ».

En littérature, il s'intéresse plus particulièrement à la poésie et au théâtre. Lalonde participe à des évènements littéraires au Québec, en Belgique ainsi qu'en France en plus de signer des textes dans plusieurs revues dont Estuaire, Envol et Stop. De plus, ses pièces Aurore et le Boréal (1981) et La reine de la patate (1979) sont jouées à Radio-Canada.

En poésie, il fait paraitre de nombreux titres aux Éditions du Loup de gouttière dont L'amour feu : journal poétique d'un amour fou (1993), Le coeur en sablier (1993), Toi que jamais je ne termine (1998), Le cri de l'eau (2004), Le pays où il n'y a pas d'elles (2007) ainsi que Les écritures du moi (2018). Il publie également un roman, Les sexes ivres : conte érotique de l'autre moi (1996), toujours aux Éditions du Loup de gouttière.

Gabriel Lalonde est aussi scénariste. Il écrit notamment les scénarios des bandes dessinées Allo! Allo! (Graphikel inc., 1985) ainsi que de Mon arbre, j'en prends soin! (Ministère de l'énergie et des ressources, 1989). En littérature jeunesse, il publie Les ailes de Lou : conte à la volée avec des illustrations de Thérèse Casavant (Éditions du Loup de gouttière, 2000).

En arts visuels, il peint et sculpte le bois, le papier ainsi que le métal. « Au souci de la structuration que manifestent ses compositions, Gabriel Lalonde ajoute celui indissociable du travail de la matière pour la matière à partir de l'insertion d'éléments hétérogènes dans la peinture: bouts de ficelle, morceaux de carton trouvés travaillés de façon brute ».

Lalonde expose ses oeuvres tant au Québec qu'à l'international. Il est récipiendaire du Prix de la Ville de Montreux, décerné lors de la foire en arts contemporain Art Forum, en Suisse, pour l'ensemble de son œuvre (2005). En 2007, il reçoit le Prix du jury de la foire en arts contemporain Art Forum, en Suisse.

En 2010 et 2011, il présente deux expositions solos créées à partir des textes de L'Homme rapaillé de Gaston Miron, soit Tableau de paroles, présentées au Festival de la Poésie de Trois-Rivières ainsi que Poèmes visibles, présenté au Festival de Littérature de Montréal.

Il est l'invité d'honneur à la Rencontre des Arts contemporains de Knowlton (2011) ainsi qu'au Festival de la Parole Poétique de Moëllan sur mer en Bretagne (2012).

Gabriel Lalonde est membre du Regroupement des artistes en arts visuels, de l'Association d'artistes professionnels en arts visuels de Québec ainsi que de l'Union des écrivaines et des écrivains québécois.

Œuvres

Poésie
 L'Amour doux : eau de femme, avec des images, Claude Le Sauteur, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1990, 153 p.
 L'Amante océane, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1991, 46 p.
 L'amour de l'une, Anticosti, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1992, 136 p.
 Petits mots de vie, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1992, 106 p.
 L'amour feu : journal poétique d'un amour fou, avec des oeuvres de Paule Lagacé, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1993, 141 p.
 Le coeur en sablier, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1993, 81 p.
 Lettres à la mort : les nuits du coeur, avec des oeuvres de Gabriel Lalonde et de Francine Vernac, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1995, 141 p.
 Toi que jamais je ne termine, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1998, 95 p.
 Les derniers mots d'amour, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 2000, 82 p.
 L'étreinte des oiseaux. Dans Les gerçures du temps, de Bernard Montini, Limoges, Le Brut des autres, Québec, Le Loup de gouttière, 2001, 121 p.
 Le cri de l'eau, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 2004, 61 p.
 Le pays où il n'y a pas d'elles, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 2007, 59 p.
 Le geste liquide d'exister, Québec, Atelier T, 2012, 50 p.
 Les écritures du moi, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 2018, 34 p.

Roman
 Les sexes ivres : conte érotique de l'autre moi, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 1996, 84 p.

Bandes dessinées
 Allo! Allo!, dessins de Claude Gagné, scénario et texte de Gabriel Lalonde, coordination et réalisation de Francine Vernac, Sainte-Brigitte de Laval, Graphikel inc., 1985, 15 p.
 Mon arbre, j'en prends soin!, scénario de Gabriel Lalonde et dessins de Benoît Joly, Québec, Ministère de l'énergie et des ressources, 1989, 12 p.

Littérature jeunesse
 Les ailes de Lou : conte à la volée, avec des illustrations de Thérèse Casavant, Québec, Éditions du Loup de gouttière, 2000, 40 p.

Prix et honneurs
 2005 - Récipiendaire : Prix de la Ville de Montreux, foire en arts contemporain Art Forum, en Suisse (pour l'ensemble de son œuvre)
 2007 - Récipiendaire : Prix du jury, foire en arts contemporain Art Forum, en Suisse.
 2017 - Finaliste :  Prix de poésie Radio-Canada (pour Écritures du moi, jE)

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Union des écrivaines et des écrivains québécois
 Catherine Lalonde
 Gaston Miron

Liens externes

Poète québécois
Romancier québécois
Dramaturge québécois
Artiste québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Gabriel Lalonde


The Beach Boys Tour 50 Aniversario es un plan de una gira mundial consistente en 50 fechas alrededor del mundo en 50 ciudades diferentes, como celebración por los cincuenta años de vida de The Beach Boys. El comienzo de la gira estaba provisto para abril de 2012. Estaba en proceso un álbum de estudio.

Historia
Se escuchó por primera vez la idea de un concierto con todos los integrantes de The Beach Boys en junio de 2011, siendo Al Jardine el primer "beach boy" en hablar del tema, caso sucedió con The SMiLE Sessions.

En mayo de 2011 Brian Wilson declaró que posiblemente se retiraría de las giras, porque "escuchaba voces".

Sin embargo, no descartó un reencuentro con The Beach Boys. Pero a su vez descartó por momento el asunto, aunque también planteo dudas por cuestiones económicas, sin embargo insistió en que ese no era el mayor interrogante. A su vez, Mike Love también descartó un posible reencuentro, argumentando que era algo que aún no estaba en los planes de nadie.

Finalmente, en diciembre de 2011 se confirmó el retorno de Brian Wilson al conjunto y la gira de cincuenta fechas conmemorando el cincuentenario, también se anunció que la banda está grabando un nuevo disco de estudio con material nuevo,  hecho que no sucedía desde Still Cruisin' de 1989.

Se reedita material del catálogo de The Beach Boys.

Músicos de gira
En declaraciones, Mike Love dijo que están utilizando gran parte de la banda solista de Brian Wilson (tanto para las grabaciones como para los futuros conciertos), sin dejar de lado al baterista John Cowsill y el guitarrista Scott Totten (quienes estuvieron acompañando a Love y Johnston) quienes también estarán dentro del conjunto. Los Beach Boys originales que actuaran en la gira son: Brian Wilson, Al Jardine, Mike Love, Bruce Johnston y David Marks.

Fechas

Declaraciones de los miembros sobre la gira

Referencias

Enlaces externos
 thebeachboys.com
 Vuelven The Beach Boys
 Entrevista con Mike Love sobre la reunión

The Beach Boys
Giras musicales de 2012

The Beach Boys Tour 50 Aniversario


Mihail Batura (, ) este un om de știință bielorus și rector universitar, acuzat de represiuni politice împotriva studenților implicați în proteste ca urmare a alegerilor din decembrie 2010.

Biografie
Este doctor în științe tehnice, profesor, rector al Universității de Stat din Belarus de Informatică și Radioelectronică în perioada 2000 - 2018; membru al Academiei Internaționale de Științe de Învățământ Superior (International Higher Education Academy of Sciences). Domeniile sale de interes științific includ analiza sistemelor, prelucrarea și controlul informațiilor în sistemele tehnice și organizaționale. Mihail Batura este autorul a peste de 150 de lucrări și publicații științifice.

În cadrul sancțiunilor internaționale împotriva regimului din Belarus ca urmare a represiunii opoziției după alegerile prezidențiale din Belarus din 2010, Mihail Batura a fost supus interdicției de a călători și i s-au înghețat activele de către Uniunea Europeană, ca parte a unei liste a oficialilor bieloruși responsabili de propagandă, represiuni politice și fraudarea alegerilor.

În decizia sa, Consiliul Uniunii Europene l-a acuzat pe Batura de responsabilitatea "expulzării studenților implicați în proteste în urma alegerilor din decembrie 2010."

În 1970, a primit Medalia de comemorare a aniversării a 100 de ani de la nașterea lui Vladimir Ilici Lenin (în ).

În 1999 și 2003 a publicat la Minsk Teoria circuitelor electrice (Теория электрических цепей) împreună cu Kurulev A.P. și Kuznețov A.P.

Note

Legături externe
 Administration of the Belarusian State University of Informatics and Radioelectronics

Vezi și
 Listă de bieloruși

Nașteri în 1950
Bieloruși în viață
Fizicieni din secolul al XX-lea
Fizicieni din secolul al XXI-lea
Rectori
Profesori universitari

Mihail Batura