Expressa é um periódico publicado pela editora Revistas de Cultura com foco em apresentar a vida e a obra de quadrinistas brasileiros.

O projeto Revista Expressa foi desenvolvido por Ana Paula Simonaci, André Dahmer e Sergio Cohn, que também atuam como editores do periódico. Cada edição é dedicada a um único autor, com um panorama de toda sua trajetória profissional, além de diversas ilustrações e uma entrevista com o homenageado da vez.

A primeira edição, lançada em setembro de 2019, foi dedicada a Laerte Coutinho. Em seguida, houve edições para autores como Reinaldo Figueiredo, Fabiane Langona, Luiz Gê, Jaguar, Luis Fernando Verissimo, Marcelo D'Salete e Fábio Zimbres, entre diversos outros.

Em 2021, a Revista Expressa ganhou o Troféu HQ Mix de melhor projeto editorial, junto com o projeto Narrativas Periféricas.

Revistas sobre quadrinhos
Obras ganhadoras do Troféu HQ Mix

Expressa


ألان روتش ( في بريف لو غايلارد)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الدفاع .

لعب روتش في أندية بوردو (1985-1989) مرسيليا (1989-1990) أوكسير (1990-1992) باريس سان جيرمان (1992-1998) فالنسيا (1998-2000) بوردو مجددا (2000-2002) .

ساهم روتش في تتويج نادي بوردو ببطولة دوري الدرجة الأولى موسم 1986/1987 وبطولة كأس فرنسا مرتين موسمي 1985/1986 و1986/1987 وبطولة كأس الدوري الفرنسي موسم 2001/2002 كما ساهم في تتويج نادي مرسيليا بطولة دوري الدرجة الأولى موسم 1989/1990 كما ساهم في تتويج نادي باريس سان جيرمان ببطولة دوري الدرجة الأولى موسم 1993/1994 وببطولة كأس فرنسا 3 مرات مواسم 1992/1993 ، 1994/1995 ، و1997/1998 وببطولة كأس الدوري الفرنسي مرتين موسمي 1994/1995 و1997/1998 وببطولة كأس أبطال الكؤوس الأوروبي موسم 1995/1996 كما ساهم في تتويج نادي فالينسيا ببطولة كأس إسبانيا موسم 1998/1999 .

شارك روتش مع منتخب فرنسا في 25 مباراة دولية مسجلا هدف واحد في الفترة من 1986 إلى 1996 . ساهم روتش في تتويج منتخب بلاده بطلا لبطولة كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم للشباب تحت 21 سنة 1988 وذلك بعد فوزه في المباراة النهائية على منتخب اليونان 3/0 في مجموع المباراتين . كما ساهم في وصول منتخب فرنسا إلى الدور النصف النهائي من بطولة كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 1996 التي أقيمت في إنجلترا .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بريف لا غايلارد
رياضيون فرنسيون مغتربون في إسبانيا
رياضيون من كوريز
لاعبو أوكسير
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو باريس سان جيرمان
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1996
لاعبو بوردو
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي فالنسيا
مواليد 1967
لاعبو كرة قدم من آكيتين الجديدة

ألان روتش


لبايا Libbaya - هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء البقاع الغربي في محافظة البقاع.

الموقع والخصائص.
تقع لبايا في قضاء البقاع الغربي، محافظة البقاع، مركز المحافظة زحلة ، ومركز القضاء جب جنين ، وهي تقع في الطرف الجنوبي للقضاء على آخر مرتفعات جبل بئر الظهر الشرقية على ارتفاع (1300) متر عن سطح البحر. تبعد عن العاصمة بيروت حوالي (110) كم، عبر مشروع الليطاني - سحمر - يحمر ، وتبعد عن زحلة (52) كم ، وعم مركز الثضاء جب جنين (28) كم ، كان عدد منازلها في العام (1960)م نحو (250) منزلاً، ارتفع اليوم إلى (600) منزل. تحدها شرقاً كفر مشكي، غرباً يحمر- البقاع، شمالاً الشميس، جنوباً وادي التيم. تطل لبايا على هذا الوادي جنوباً من حاصبيا حتى راشيا الوادي شمالاً ويقابلها جبل الشيخ من الشـرق، بينمـا تطل من الغرب على منطقـة البقاع الغـربي، جبل تومات نيحا وجبل الباروك، وهـذا الموقـع الإستراتيجـي جعلها مقصداً وهدفاً أيام الحرب كمـا أيام السلم، وهي تساوي بارتفاعها قرية عين عطا في سفح جبل الشيخ. تبلغ مساحة أراضيها حوالي (1300) هكتاراً،وتشرف تلالها علي حدود فلسطين الشمالية، وموقعها بذلك يتميز بأنه يتصل بثلاثة أفضية: راشيا، والبقاع الغربي، وحاصبيا.ولذلك تسمي بـــ" نص الدني" ، أهم زراعاتها الحنطة والزعتر والحبوب، للبلدة مجلس بلدية ويبلغ عدد الناخبين فيها حوالي (3000).

التسمية
«لبّايا» كلمة سريانية تعني «الشجعان، ذوي بأس وقدرة». و«اللّب» يرمز إلى القلب والعقل معاً، ويؤكد علماء زاروا المنطقة وكتبوا عنها أن التسمية تعني قلب حاضرة قديمة كانت تمتد من نواحي قرية النبي صفا المجاورة إلى حدود جبل بئر الظهر. ورد اسم «عين لبّايا» في بعض المراجع.

آثارها
وجد العديد من بقايا الهياكل العظمية وبعض العقود والأساور والخواتم والأقراط في تلال بئر الظهر وجوارها تعود إلى 1000 ق. م. يوجد بالقرب من البلدة معبد روماني كان يسمى "عين لبايا". وقد صنفه جورج تايلور ضمن مجموعة معابد جبل الشيخ.

عائلاتها.

ويتضح من الجدول أن غالبية السكان في لبايا علي المذهب الشيعي، بالإضاقة إلي السنة والدروز ، وأيضاً بعض العائلات المسيحية من الروم الكاثوليك والروم الارثوذكس، وأهم العائلات هناك: إبراهيم، اسماعيل، الجبلي، الحاج، حسن ، حسين ، الخطيب، ظاهر، عبدالله، عبدالباقر، عبدالخالق، عبدالرسول، عبدالقادر ، عقل ، علي، فضة ، القادري، قاسم، مصطفي، موسي، وهبي، العوطة، مزاحم ، الخشن، جوزف، عجرم ، كعوش ، القزويني.

انظر أيضًا.

 مواقيت الصلاة في لبايا - لبنان.
 خريطة لبايا - لبنان - والمدن القريبة.
 حلقة عن لبايا قي برنامج "هنا بقينا".
 خريطة لبايا علي satellites.pro.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء البقاع الغربي
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات شيعية في لبنان
قرى جبل عامل
معابد رومانية قديمة
مواقع أثرية رومانية في لبنان
مواقع أثرية في لبنان
مواقع جذب سياحي في لبنان

لبايا


TKK can stand for:

My Life with the Thrill Kill Kult band's nickname
Teknillinen korkeakoulu (Helsinki University of Technology) - a former Finnish university
IATA Airport Code for Chuuk International Airport
Tanda Kecakapan Khusus, Indonesian Scout merit badges
Tokyu Corporation (Tokyo KyuKo Railway)

TKK (disambiguation)


Grimiz (tur. kırmız od arap. qirmiz, germasi od sanskrt. krmija, prema krmi: crv), purpur, skrlet, jarka je crvenoljubičasta boja. Grimiz je i tkanina te boje. Boju su Feničani dobivali od bezbojnoga soka grimiznog puža koji se oboji na svjetlosti. Grimizne haljine bile su simbol moći i vlasti već od rimskog doba.

Izvori

Boje

Grimiz


Otto John Schaden (* 26. August 1937; † 23. November 2015) war ein US-amerikanischer Ägyptologe. Er war Grabungsleiter des Amenmesse Tomb Project der University of Memphis (Tennessee). Neben seiner Arbeit am Grab des Amenmesse (KV10) im Hauptwadi im Tal der Könige leitete er auch die Freilegung der Gräber WV23, WV24 und WV25 im Westtal.

Leben
Otto Schaden erhielt seinen Ph.D. an der Universität von Minnesota, wo er in den frühen 1970er Jahren Mittelägyptisch lehrte. 1962–1963 nahm er an der Nubian Expedition des Oriental Institute of Chicago teil und im Jahr darauf an der Sudan Expedition. 1972 begannen seine Arbeiten im Tal der Könige, wo er zunächst das Grab des Eje II. (WV23) untersuchte. Seit 1992 arbeitete er am Amenmesse-Grabungsprojekt, in dessen Zuge sein Team im März 2005 das Grab KV63 entdeckte.

Im Januar 2008 führten Streitigkeiten im Grabungsteam dazu, dass die Universität von Memphis ihre Zusammenarbeit mit Schaden beendete. Das Projekt wurde seitdem unter der Schirmherrschaft der ägyptischen Altertumsbehörde fortgeführt.

Otto Schaden starb am 23. November 2015 im Alter von 78 Jahren.

Veröffentlichungen

Weblinks
 (englisch)
Offizielle Website von KV63 (englisch)
KV10: The Amenmesse Project (englisch)

Einzelnachweise

Ägyptologe
Beziehungen zwischen Ägypten und den Vereinigten Staaten
US-Amerikaner
Geboren 1937
Gestorben 2015
Mann

Otto Schaden


බටදොඹ ලෙන ශ්‍රී ලංකාවේ රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ කුරුවිට පිහිටි, මෙරට ප්‍රාග් ඓතිහාසික මානවයා පිළිබඳ සාධක හමුවන පුරාවිද්‍යා ස්ථානයක් වේ. මීට වසර 40,000 කට පෙර විසූ ආදී මානවයින් පිළිබඳ සාධක රාශියක් මෙම ස්ථානයෙන් වාර්තා වී තිබේ.

කැණීම්
බටදොඹ ලෙනෙහි කැණීම් ප්‍රථම වරට 1937 වර්ෂයේදී ආචාර්ය පී.ඊ.පී. දැරණියගල මහතා විසින් ආරම්භ කරනු ලැබූ අතර පසුකාලීනව 1980 සමයේ ආචාර්ය ශිරාන් දැරණිගල හා ආචාර්ය ඩබ්.එම්. විජයපාල යන පුරාවිද්‍යාඥයන් විසින්ද මෙහි කැණීම් කටයුතු සිදු කරන ලදී.

ලෙන ආශ්‍රිතව සිදුකල කැණීම් තුළින් මෙරට මධ්‍යශිලා යුගයේ මානව ඇට සැකිලි, ක්ෂුද්‍ර ශිලා මෙවලම් හා දඩයම් කල සතුන්ගේ සාදක කොටස් ආදිය හමුව තිබෙන අතර ආචාර්ය ශිරාන් දැරණියගල විසින් 1980-1984 සමයේ සිදුකල කැණීම් වලදී මෙහි තිබී මෝර දත් හමුවී තිබේ.

මේවාද බලන්න
බටතොට ලෙන

මූලාශ්‍ර

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

බටදොඹ ලෙන


María Isabel Moreno Allué, auch Maribel Moreno, (* 2. Januar 1981 in Ribes de Freser, Girona) ist eine ehemalige spanische Radrennfahrerin.

Radsport-Laufbahn
2001 gewann María Isabel Moreno den GP Tolosa und wurde Dritte der nationalen Straßenmeisterschaft. 2002 gewann sie den GP Pavie. 2003 wurde sie Nachwuchs-Europameisterin im Straßenrennen, EM-Dritte im Einzelzeitfahren und Dritte der spanischen Meisterschaft. Dreimal – 2005, 2006 und 2007 – wurde María Isabel Moreno in Folge spanische Meisterin im Straßenrennen, 2007 zudem nationale Meisterin im Einzelzeitfahren. Ebenfalls 2007 gewann sie die Tour Cycliste Féminin International de l'Ardèche und wurde Dritte des Giro d'Italia Femminile.

Doping
Im Juli 2008 wurde María Isabel Moreno bei einer Trainingskontrolle vor den Olympischen Spielen in Peking positiv auf Doping mit Epo getestet und für zwei Jahre – bis Mitte Januar 2011 – gesperrt. Offenbar ist sie nach Ablauf ihrer Sperre nicht in den Radsport zurückgekehrt.

Einzelnachweise

Weblinks

Radsportler (Spanien)
Spanischer Meister (Radsport)
Dopingfall im Radsport
Spanier
Geboren 1981
Frau
Doping in Spanien

María Isabel Moreno


A switch is a flexible rod which is typically used for corporal punishment. Switching is similar to birching.

Punitive switching
Switches are typically made of strong and flexible wood such as hazel, birch, or hickory. Willow branches are also used, as well as branches from strong trees and large shrubs. Switches are often from a garden or an orchard nearby, or taken from the wild. In the Southeastern United States, fresh-cut, flexible cane (Arundinaria) is commonly used. In the 20th and 21st centuries the use of corporal punishment has been criticized,  in both North America and Europe.

Making a switch involves cutting it from the stem and removing twigs or directly attached leaves.  For optimal flexibility, it is cut fresh shortly before use, rather than keeping it for re-use over time. Some parents decide to make the cutting of a switch an additional form of punishment for a child, by requiring the disobedient child to cut his/her own switch.

The tamarind switch (in Creole English tambran switch) is a judicial birch-like instrument for corporal punishment made from three tamarind rods, braided and oiled, used long after independence in the Caribbean Commonwealth island states of Jamaica and Trinidad and Tobago.
The Gilbertese tribal community at Wagina in Choiseul province (Solomon Islands) reintroduced by referendum in 2005 traditional "whipping" with coconut tree branches for various offences – the national justice system opposes this.

See also
Caning
Corporal punishment in the home
Judicial corporal punishment
School corporal punishment
Switchgrass
Switchcane

References

External links
World Corporal Punishment Research

Spanking implements

ru:Розги

Switch (corporal punishment)


An elanine kite is any of several small, lightly-built raptors with long, pointed wings.

Some authorities list the group as a formal subfamily, Elaninae. As a subfamily there are six species in three genera with two of these genera being monotypic.  Two other species have at times been included with the group, but genetic research has shown them to belong to different subfamilies.

Elanine kites have a near-worldwide distribution, with two endemic species found in the Americas, two in Australia, and one in Africa, while the black-winged kite is found over a vast range from Europe and Africa in the west to Southeast Asia in the east.

Species

Current Elaninae

Previously in Elaninae
 Genus Machaerhamphus or Macheiramphus (subfamily Harpiinae)
 Bat hawk, M. alcinus – Paleotropics (Africa, south Asia through to New Guinea)
 Genus Elanoides (subfamily Perninae)
 Swallow-tailed kite, Elanoides forficatus – Americas

Description

Elanus species are primarily rodent hunters, searching for prey from a perch or often hovering like kestrels.  Their tail is unforked.  Chelictinia feeds on the wing, taking insects from the air, or small reptiles and insects from tree branches.  Its tail is very long and deeply forked, like Elanoides which has similar feeding habits but is larger.

Both Elanus and Chelictinia have similarities in markings, with red eyes, a black patch above the eye, yellow legs and cere, and black beak.

Gampsonyx is very small, also feeding on insects, with the size and coloration typical of the Asian falconets.  It is black above and white below, often with a tinge of rufous around the legs.

Taxonomy and systematics

In 1851 British zoologist Edward Blyth described Elaninae, the "smooth clawed kites", as a formal subfamily of Accipitridae. However they are also grouped in Accipitrinae, the broader subfamily of hawks and eagles described by French ornithologist Louis Jean Pierre Vieillot in 1816.

Nicholas Vigors in 1824 had grouped Elanus and "true Milvus" together into Stirps Milvina, the kites.  Earlier, the terms "kite" in English or "iktinos" in Greek referred only to the red or black (milvine) kites.  French ornithologists used the term "milan" for both the milvine and elanine kites.

Around the same time, in 1823, Louis-Pierre Vieillot had placed the group (in five species) together into his own genus Elanoïdes, rather than Savigny's Elanus.  Vigors listed three known species: Elanus melanopterus, E. furcatus, and E. Riocourii.  But he noted that the latter two had more forked tails and probably didn't have nails that were rounded underneath.  The following year he gained access to specimens of the fork-tailed kites and split them from Elanus into a separate genus, Nauclerus.

In 1931, Peters used the subfamily Elaninae, listing its members as Elanus, Chelictinia, and Machaeramphus.  He placed Elanoïdes in subfamily Perninae, and Gampsonyx with the forest falcons in Polyhieracinae.  In the 1950s, several authors found Gampsonyx was related to Elanus rather than the falcons, based on morphological features and molt schedule.

Lerner and Mindell describe the Elaninae as: "Kites noted for having a bony shelf above the eye, Elanus is cosmopolitan, Gampsonyx is restricted to the New World and Chelictinia is found in Africa".
This is in contrast to the Perninae, which are: "Kites mainly found in the tropics and specializing on insects and bee or wasp larvae, all lack the bony eye shield found in the Elaninae".

Comparisons of sequences for certain mitochondrial marker genes indicate that some elanine kites split early from the rest of the Accipitridae.  Wink and Sauer-Gurth found that Elanus was less related than the osprey and secretary bird (which are often placed in a separate family), but noted that this was not strongly indicated. However, Lerner and Mindell found that the osprey was less related, but Elanus leucurus was basal to the other Accipitridae.

Negro and colleagues have discussed convergent traits between kites in the genus Elanus and owls, such as a lower acidity of the stomach and some specialized flight feathers otherwise not found in diurnal raptors.

Lerner and Mindell also found that Elanoides forficatus grouped with Perninae, such as the type species Pernis apivorus and the Australian endemics Lophoictinia and Hamirostra. Chelictinia, Machaerhamphus, and Gampsonyx were not included in these genetic sequencing studies.

Notes

References

 Brodkorb, P. 1964. Catalogue of Fossil Birds. Part 2: Anseriformes through Galliformes. Bulletin of the Florida State Museum, Biological Sciences 8 (3), 26 Jun 1964: 195–335.

Bird subfamilies
Accipitridae

es:Elaninae

Elaninae


Henry Herbert Stevens,  (December 8, 1878 – June 14, 1973) was a Canadian politician and businessman. A member of R. B. Bennett's cabinet, he split with the Conservative Prime Minister to found the Reconstruction Party of Canada.

Early life
Stevens was born in Bristol, England and immigrated to Canada with his family at the age of nine. His family settled in Peterborough, Ontario where his widowed father raised him and his three brothers and sisters. The family moved to Vernon, British Columbia, in 1894 and Stevens found his first job there, as a grocery clerk, at the age of 16. He then went to northern British Columbia to work in the mining camps before working as a fireman on the Canadian Pacific Railway and later as a stagecoach driver. In 1899 he joined the United States Army, and travelled to the Philippines and then to China, where he was present during the Boxer Rebellion, before returning to British Columbia in 1901. He found work again in the grocery business and then as an accountant. Up to the time he entered politics, he was a lay preacher in his local Methodist Church and he occasionally took services in remote logging camps and schoolhouses outside Vancouver. He became active in politics after a high-profile anti-crime crusade. Vancouver was rife with opium dens, saloons and illegal gambling halls, and Stevens visited these places each night, and then published the names of the establishments and what he had witnessed there in the press the next day. His campaign forced the resignation of the chief of police and won  Stevens a seat on Vancouver City Council in 1910.

Parliamentary career
Stevens was first elected to the House of Commons in the general election of 1911 as a Conservative. He served in the short-lived Cabinets of Prime Minister Arthur Meighen in 1921 as Minister of Trade and Commerce, until the government was defeated by William Lyon Mackenzie King's Liberals. In 1926 Stevens led an investigation into the King government's handling of customs, which uncovered evidence of corruption that forced the resignation of King's minority government. This was followed by Governor General Byng's controversial decision to ask the Conservatives under Meighen to form a government rather than call an election. Stevens was appointed Minister of Customs and Excise in Meighen's short-lived ministry.

Stevens was an opponent of Asian immigration saying, in 1914, "We cannot hope to preserve the national type if we allow Asiatics to enter Canada in any numbers." He was actively involved in the Komagata Maru incident, working with the head immigration officer, Malcolm R. J. Reid, to stop the ship's Indian passengers from coming to shore. It was Reid's intransigence, supported by Stevens, that led to mistreatment of the passengers on the ship and to prolonging its departure date, which was not resolved until after the intervention of the federal Minister of Agriculture, Martin Burrell, MP for Yale—Cariboo.

After R.B. Bennett led the Tories to victory in the general election of 1930 he made Stevens his Minister of Trade and Commerce. In 1934 Stevens chaired the Royal Commission on Price Spreads and Mass Buying, through which he exposed abuses by big business, attacked corporate interests, accusing them of price fixing, and called for radical reform. Bennett agreed to set up a parliamentary committee in February 1934 to examine price fixing and corporate manipulation of the market. Stevens resigned from Cabinet a year later when many of the committee's recommendations were ignored. Three cabinet ministers urged Stevens to challenge Bennett for the leadership of the party within the Conservative caucus and a total of 72 of the 137 Conservative MPs pledged to support Stevens, but he declined to challenge Bennett for the party leadership without a leadership convention.

Instead Stevens quit the Conservatives to form the Reconstruction Party of Canada. In the federal elections of 1935 the party won nearly 400,000 votes and shattered the Tories, reducing them to a rump of only 30 seats, but Stevens was the only Reconstructionist candidate to win a seat. He subsequently crossed the floor to rejoin the Conservative Party in 1938 and was rumoured to be considering standing for party leader at the 1938 Conservative leadership convention but did not run. He ran as a Conservative candidate in Kamloops in 1940, but was defeated.

Later life
Stevens ran as a candidate in the 1942 Conservative leadership convention, but was eliminated on the first ballot, losing to John Bracken. He did not run in the general election of 1945, but ran again in Vancouver Centre in 1949 and again in 1953, losing both times. He was elected Chairman of the Vancouver Board of Trade in 1952. He was a member of the Orange Order.

In 1942, Stevens was elected President of the B.C. Natural Resources Conservation League.

Stevens was the last surviving member of Bennett's cabinet when he died in 1973 at the age of 94.

Archives
There are Henry Herbert Stevens fonds at Library and Archives Canada and Trent University.

See also
William Duncan Herridge

References

Further reading

External links

 Henry Herbert Stevens at The Canadian Encyclopedia
 Henry Herbert Stevens fonds
 Komagata Maru: Continuing the Journey website by Simon Fraser University Library. Contains digitized copies of Stevens' documents pertaining to the incident

1878 births
1973 deaths
Canadian Methodists
English emigrants to Canada
Conservative Party of Canada (1867–1942) MPs
Members of the House of Commons of Canada from British Columbia
Members of the King's Privy Council for Canada
Members of the United Church of Canada
Reconstruction Party of Canada MPs
Progressive Conservative Party of Canada leadership candidates

Henry Herbert Stevens


"Lupta de la steaua binară" ("Battle at the Binary Stars") este al doilea episod al serialului TV  Star Trek: Discovery. A avut premiera streaming pe CBS All Access  la 24 septembrie 2017, în aceeași zi cu primul episod. Este regizat de Adam Kane.

Prezentare

Față în față cu navele klingoniene,  se pregătește de război dacă negocierile nu reușesc. În mijlocul turbulențelor, Michael Burnham privește înapoi la educația ei vulcaniană după călăuzire.

Rezumat
T'Kuvma îi convinge pe majoritatea liderilor klingonieni că îi poate conduce spre victorie împotriva Federației, în timp ce sosesc întăriri pentru Shenzhou. Georgiou dorește să rezolve situația în mod pașnic, dar klingonienii deschid imediat focul. Flota Amiralului Anderson sosește și le propune din nou pacea klingonienilor, dar nava sa este lovită fatal de o altă navă klingoniană invizibilă. Anderson declanșează autodistrugerea navei sale, distrugând și nava klingoniană. Flota Stelară se retrage, lăsând klingonienii să-și strângă morții. Printre rămășițele navei Shenzhou, Burnham scapă din celula sa după ce este încurajată de către gardianul ei Sarek printr-o conexiune telepatică. Georgiou vrea să-l ucidă pe T'Kuvma dar Burnham afirmă că acest lucru îl va transforma într-un martir și klingonienii se vor uni împotriva Federației. Burnham o convinge pe Georgiou să încerce să-l ia prizonier pe T'Kuvma și creează o diversiune prin trimiterea unui explozibil în nava acestuia într-un cadavru klingonian. La bordul navei, Burnham se luptă cu Voq, iar Georgiou încearcă să-l captureze pe T'Kuvma, dar este ucisă. T'Kuvma este împușcat mortal de către Burnham, iar aceasta este teleportată înapoi în siguranță. Voq promite că moștenirea lui T'Kuvma va trăi. Burnham este mai târziu condamnată la închisoare pe viață pentru revolta ei.

Distribuție
Michelle Yeoh - Captain Georgiou
Mary Chieffo -  L'Rel
James Frain - Sarek
Kenneth Mitchell - Kol
Chris Obi - T'Kuvm
Terry Serpico - Admiral Anderson
Sam Vartholomeos - Danby Connor

Deși au fost menționați, în acest episod nu au apărut Shazad Latif (Lt. Ash Tyler), Anthony Rapp (Paul Stamets), Mary Wiseman (Sylvia Tilly) și Jason Isaacs (Gabriel Lorca).

Producție
Titlul episodului și un scurt rezumat au fost dezvăluite de către Paramount Television la 16 septembrie 2017, împreună cu un teaser trailer.

Primire
Maureen Ryan de la revista Variety a considerat ca fiind slabe primele două episoade ale serialului, spunând că serialul "încă mai trebuie să dovedească că este un succesor demn al Generației următoare sau al Deep Space Nine. Dar există motive să sperăm că Discovery va fi o adăugire promițătoare la canonul 'Trek'... Primele trei ore ale Star Trek: Discovery au oferit o operă spațială și o bătălie interstelară rezonabile." Patrick Cooley de la cleveland.com a caracterizat primele două episoade ca fiind "dincolo de dezamăgire" și ca "o dezamăgire amară, afectată de dialog slab, povestire proastă și personaje de lemn, uimitor de stupide."

Referințe și note

Bibliografie suplimentară

Legături externe

 Streaming at CBS All Access

Episoade de televiziune din 2017
Episoade din Star Trek: Discovery

Lupta de la steaua binară


Constantin Schreiber (* 14. Juni 1979 in Cuxhaven) ist ein deutscher Journalist, "Tagesschau"-Sprecher, Sachbuchautor und Schriftsteller. Seit Januar 2017 ist er bei ARD-aktuell tätig und moderiert Ausgaben der Tagesschau und des "Nachtmagazins". Seit dem 4. Januar 2021 spricht Schreiber die Hauptausgabe der "Tagesschau" um 20 Uhr. Für die Moderation der deutsch-arabischen n-tv-Sendung Marhaba – Ankommen in Deutschland wurde er 2016 mit dem Grimme-Preis ausgezeichnet.

Leben und Karriere
Constantin Schreiber, Sohn des ehemaligen Oberstadtdirektors von Wilhelmshaven Arno Schreiber, wurde in Cuxhaven geboren und wuchs in Wilhelmshaven auf. Als Jugendlicher verbrachte er längere Zeit in Syrien, wo er die arabische Sprache erlernte. Nach dem Abitur absolvierte er ein Praktikum in einem Handelskontor in Port Said in Ägypten.

Schreiber begann anschließend ein Jurastudium (1998–2002), das er mit dem ersten juristischen Staatsexamen abschloss. 2004–2006 absolvierte er ein journalistisches Volontariat bei der Deutschen Welle. Durch ein Reuters-Stipendium konnte er zwischenzeitlich an der Universität Oxford studieren. 2006 arbeitete Schreiber als Reporter für die libanesische Tageszeitung Daily Star in Beirut. Er schrieb unter anderem Reportagen über die Hisbollah und begleitete internationale Helfer bei der Beseitigung von Landminen im Südlibanon. Schreiber organisiert Fotoausstellungen in Europa, Nahost und Afrika. 2009 reiste er gemeinsam mit einem weiteren Fotografen an den Tschadsee in Zentralafrika und erstellte Bildzeugnisse von dem austrocknenden Naturparadies für die Ausstellung "Tschadsee – Lebensraum im Wandel". Außerdem organisiert er für die international media alliance (IMA) e. V. internationale Medienveranstaltungen.

Von 2007 bis 2009 war Schreiber Korrespondent des arabischen Programms der Deutschen Welle in Dubai. Sein Berichtsgebiet umfasste die Arabische Halbinsel und Nordostafrika. 2007 produzierte er eine Reportage aus dem Norden Somalias. Im selben Jahr dokumentierte er eine Flüchtlingskatastrophe vor den Komoren. 2008 berichtete er von der tschadisch-sudanesischen Grenze über das dortige Flüchtlingsdrama.

Von 2009 bis 2011 war Schreiber als Medienberater für den Nahen Osten im Auswärtigen Amt tätig. Er erstellte interne Richtlinien für den Gebrauch von sozialen Medien wie Facebook oder Twitter, initiierte eine Reihe von deutsch-arabischen Medienprojekten und koordinierte mediale Projekte Deutschlands im Verlaufe des Arabischen Frühlings. Er begleitete zahlreiche Politiker auf ihren Nahostreisen, darunter Bundeskanzlerin Angela Merkel, EU-Kommissionspräsident José Manuel Barroso und den früheren Bundesaußenminister und jetzigen Bundespräsidenten Frank-Walter Steinmeier.

Ab 2011 moderierte Schreiber auf Arabisch für den ägyptischen Sender ONTV die Wissenschaftssendung SciTech – Unsere Welt von morgen, ein Pendant zum ProSieben-Magazin Galileo. 2015 wurde die Ausstrahlung eines abgewandelten Formats bei Al Jazeera angekündigt, jedoch nicht umgesetzt. Schreiber kritisierte den Sender später.

Von 2012 bis 2016 arbeitete Schreiber als Fernsehmoderator für verschiedene TV-Sender: In Deutschland moderierte er Nachrichtensendungen und die Live-Berichterstattungen zu den Themen Naher Osten und Mittlerer Osten des Senders n-tv. 2016 wurde er für die Moderation der deutsch-arabischen Sendung Marhaba – Ankommen in Deutschland mit dem Grimme-Preis in der Kategorie "Information und Kultur/Spezial" ausgezeichnet. In der mehrteiligen Reihe erklärt Schreiber auf Arabisch mit deutschen Untertiteln die Deutschen und das hiesige Leben. Jede der Sendungen ist rund fünf Minuten lang und informiert über Themen wie beispielsweise das Grundgesetz, die Religionsfreiheit oder die Rolle der Frau – aber auch ganz praktische Informationen zum Leben in Deutschland wie deutsche Essgewohnheiten, Freizeitangebote oder Weihnachtslieder.

Im Januar 2017 wechselte Constantin Schreiber zu ARD-aktuell, wo er Früh- und Wochenendausgaben der Tagesschau sowie das Nachtmagazin moderierte. Von März 2017 bis Dezember 2020 moderierte er auch die NDR-Sendung Zapp – Das Medienmagazin als Nachfolger von Inka Schneider. 2017 und 2018 berichtete Constantin Schreiber jeweils mehrere Wochen vertretungsweise als ARD-Korrespondent aus Kairo. Im September 2020 wurde bekannt, dass er zusammen mit Julia-Niharika Sen ab 2021 zum Nachrichten-Team der 20-Uhr-Tagesschau gehört. Seine erste 20 Uhr-Ausgabe las er am 4. Januar 2021.

Privates
Constantin Schreiber lebt mit seiner Frau und seinen beiden Kindern in den Elbvororten von Hamburg.

Soziales Engagement
Constantin Schreiber gründete 2019 die Deutsche Toleranzstiftung in Leipzig. Sie engagiert sich in Ostdeutschland, um die Medienkompetenz von Schülern zu fördern, Vorurteile abzubauen und "Lügenpresse"-Vorwürfe zu entkräften. Dazu gehört unter anderem das Dialog-Projekt "Triff mich!" gemeinsam mit Fernsehjournalisten wie Susanne Daubner und Damla Hekimoğlu. Zum Tag der Pressefreiheit diskutierte Schreiber 2021 mit anderen Journalisten an Schulen in Werkstattgesprächen über die Themenauswahl der Tagesschau, unzensierte Berichterstattung, Fake News und Hass im Netz.

Werk
2010 erschien sein erstes Buch Ausverkauf Deutschland über die Rolle ausländischer Investoren in Deutschland.

2015 gab Schreiber die in Saudi-Arabien verbotenen Texte des saudischen Bloggers Raif Badawi gemeinsam mit dessen Ehefrau Ensaf Haidar heraus unter dem Titel 1000 Peitschenhiebe. Weil ich sage, was ich denke. Das Buch wurde in mehr als 12 Sprachen übersetzt, darunter Englisch, Französisch, Italienisch und Niederländisch und erreichte in Deutschland Platz 7 der Spiegel-Bestsellerliste.

2017 erschien sein Buch Inside Islam – Was in Deutschlands Moscheen gepredigt wird im Berliner Econ Verlag sowie die TV-Reihe der moscheereport auf tagesschau24. Für die Recherche dieser beiden Werke besuchte Schreiber mit oder ohne Kamerateam knapp 20 gewöhnliche Moscheen in Deutschland und übersetzte deren Freitagspredigten. Schreiber beschreibt in seinem Buch kritisch Missstände in den islamischen Gemeinden. Das Buch stieg auf Platz 1 der Spiegel-Bestsellerliste ein.

2019 erschien sein Buch Kinder des Koran. Was muslimische Schüler lernen, für das er nach eigenen Angaben zahlreiche Schulbücher aus Afghanistan, dem Iran, Ägypten, Palästina und der Türkei untersuchte. Schreiber wirft darin den Lehrwerken vor, den Schülern Geschlechterklischees, übersteigerten Nationalismus, politische Propaganda und religiöse Intoleranz – teilweise auch in versteckten Botschaften – zu vermitteln. Das Buch erreichte Platz 5 der Spiegel-Bestsellerliste.

2021 erschien Schreibers Roman Die Kandidatin, in dem Mitte des 21. Jahrhunderts eine Muslima kurz davor steht, zur deutschen Bundeskanzlerin gewählt zu werden. Das Buch erreichte Platz 10 der Spiegel-Bestsellerliste im Bereich Belletristik.

2022 veröffentlichte Schreiber gemeinsam mit Dagmar Berghoff das Buch Guten Abend, meine Damen und Herren. Ein Gespräch über die Liebe, das Leben, Glück und die Nachrichten, in dem er mit seiner Vorgängerin über deren Leben und insbesondere ihren Werdegang als erste weibliche Sprecherin der Tagesschau spricht. Außerdem veröffentlicht er einen Dubai-Reiseführer mit dem Titel Nice to meet you, Dubai.

2023 veröffentlichte Schreiber das Buch Glück im Unglück, in dem er sich damit auseinandersetzt, wie man in Krisenzeiten Resilienz und Optimismus trainieren kann. Das Buch erreichte Platz 7 der Spiegel-Bestsellerliste.

Kritik und Kontroversen

"Inside Islam" (2017)
2017 warf der taz-Journalist Daniel Bax Schreiber vor, sich in dem Buch Inside Islam seinem Gegenstand wie ein "Ethnologe aus der Kolonialzeit [zu nähern], der einem vermeintlich wilden und gefährlichen Indianerstamm nachspürt", und nannte seine Beschreibung der Moscheen und des Islam "exotisierend". Schreiber zeige zudem fehlende Sorgfalt und Sachkenntnis. Der Journalist Eren Güvercin kritisierte in Deutschlandfunk Kultur die Auswahl der Moscheen in Inside Islam und dass es Schreiber um Anprangerung statt um Dialog gegangen sei. Ein früherer Mitarbeiter des Hamburger Verfassungsschutzes kritisierte öffentlich, dass in Inside Islam die Gefahr übertrieben werde, die von Moscheen ausginge.

"Moscheereport" (2017)
Ebenfalls 2017 kritisierte die Islamwissenschaftlerin Johanna Pink, Professorin an der Universität Freiburg, in einem Brief an die zuständigen Chefredakteure die Sendung Moscheereport. Diese sei verzerrend, einseitig, fehlerhaft und enthalte Übersetzungsfehler. Die Behauptung Schreibers, er habe über Monate "Islamwissenschaftliche Fakultäten" um Auskunft ersucht, entgegnete Pink, dass sie zur Verfügung gestanden hätte, jedoch nicht kontaktiert wurde.

"Kinder des Koran" (2019)
2019 wurde das Buch Kinder des Koran. Was muslimische Schüler lernen einerseits von Rainer Herrmann, dem Nahost-Korrespondenten der FAZ, positiv besprochen. Aufgrund zahlreicher Kritikpunkte wurde es andererseits im Online-Nachrichtenmagazin dis:orient auch äußerst negativ kommentiert. Der Rezensent warf dem Autor unter anderem methodische Schwächen bei der Auswahl und Übersetzung der Schulbücher, unzutreffende Verallgemeinerungen der unterschiedlichen muslimischen Gesellschaften in den Herkunftsländern und in Europa sowie Argumentationshilfe für rechtsextreme Diskurse vor.

"Die Kandidatin" (2021)
2021 schrieb Stefan Weidner, Übersetzer und Islamwissenschaftler, Schreibers Roman Die Kandidatin könne nur als ein "reaktionäres Manifest" verstanden werden. In einer Rezension für das Feuilleton der Süddeutschen Zeitung schrieb er: "[H]inter der Fiktion verbirgt sich wenig mehr als ein rechtspopulistisches Pamphlet mit altbekannten Feindbildern: dem Islam und den Muslimen, den 'Linken' sowie allen, die mit ethnischer, religiöser oder sexueller Vielfalt kein Problem haben und diese verteidigen möchten." Zudem kritisierte er die allzu offensichtliche Nähe der fiktiven Protagonistin Sabah Hussein zu der SPD-Politikerin Sawsan Chebli.

Ähnliche Kritik brachte der NDR-Journalist Stefan Buchen im Juni 2021 vor. Für die taz schrieb er: "'Die Kandidatin' ist ein politisches Hasspamphlet, das Angst vor Migranten schürt. Das hier Geschilderte ist möglich, es steht quasi vor der Tür, lautet die humorfreie Botschaft." Des Weiteren sei es problematisch, dass Schreibers eigener Sender (der NDR) ihm prominent eine Bühne biete. Buchen verglich Die Kandidatin im Magazin Katapult mit Hans Hömbergs NS-Propagandaroman Jud Süß, in denen der Hass und die Ängste der Leser angesprochen und vor der Übernahme des eigenen Landes gewarnt wurde.

Dem widersprach Ulrich Reitz in Focus Online. Die Kritik sei falsch; Schreibers Buch sei weder links noch rechts. Er beschreibe, was passiere, wenn die Rechten rechter und die Linken linker würden. "Dann stirbt die Sprechfähigkeit, Gewalt zieht herauf."

Im Mai 2021 besprachen die Rezensenten in Tagesspiegel und Hamburger Abendblatt das Buch positiv und verwiesen auf Parallelen zu Michel Houellebecqs Roman Unterwerfung, der ein ähnliches Motiv wie Schreibers Buch aufgreift. Der im Roman beschriebene deutsche Staat ist laut Thomas Brussig, der das Buch positiv rezensierte, eine Verwirklichung von realen Debatten über Diversität und Vielfalt.

Schreiber antwortete auf die Kritik an seinem Roman Die Kandidatin, dass es ein "dystopischer Entwurf" sei, "was passieren kann, wenn eine Gesellschaft in viele Teile zerbricht". Mit dem "Instrument des Sachbuchs" komme man nicht weiter. Sein Roman habe das Ziel, aktuelle Debatten wie die um Frauenquoten weiterzudenken und konkret in ein Alltagsszenario zu übersetzen. Es gehe ihm in seinem Buch auch um die Gefahr des Rechtsextremismus in Form der versuchten Ermordung der Protagonistin.

"Moscheepedia" (2021)
Schreiber rief im April 2021 das Projekt Moscheepedia ins Leben. Die von der Deutschen Toleranzstiftung veröffentlichte Seite war bereits wenige Monate später nicht mehr erreichbar. Sie sollte Einblicke "in hunderte Moscheen weltweit" gewähren und ähnlich der in Österreich publizierten Islam-Landkarte ein deutschlandweites Moscheenverzeichnis darstellen. Laut der Zeitung Die Welt sollte das Ziel eine "Plattform der Begegnung" sein, ginge es Schreiber um das "Schließen von Wissenslücken": "Bevor man sich um Ansprechpartner oder auch Radikalisierungsprävention kümmere, müsse man erst mal wissen, wo es überhaupt Moscheen gibt, sagt er. 'Wenn wir die Welt der Moscheen aus der Unsichtbarkeit herausheben, könnte es ein guter Nebeneffekt sein, auch einen Blick auf diejenigen Moscheen zu werfen, die sich der Sichtbarkeit absichtlich entziehen'". Die detaillierten Dokumentationen in Form von "Fotos, Videos und übersetzten Predigten" wurden von Stefan Weidner als "Übergriffe auf fremde sakrale Räume" kritisiert.

Tortenwurf an der Universität Jena (2023)
Bei einer Lesung an der Universität Jena am 29. August 2023 wurde Schreiber mit einer Torte beworfen. Zuvor waren Flyer verteilt worden, die sich auf die kritischen Artikel von Stefan Buchen in der taz und von Stefan Weidner in der Süddeutschen Zeitung über sein Buch Die Kandidatin bezogen, ihm außerdem das Schüren von Ressentiments vorwarfen und Vergleiche zum Propagandawerk Jud Süß (1940) zogen. Die Aktion wurde von der Universität zwei Tage später verurteilt und Anzeige gegen Unbekannt erstattet. In einem Interview mit Giovanni di Lorenzo in der Zeit bezeichnete Schreiber die Äußerungen als "Diffamierung", die zu zunehmenden Bedrohungen in seinem Alltag geführt hätten. Für Vorwürfe der Islamophobie gebe es keinen substantiellen Grund. Als Resultat zunehmender persönlicher Bedrohungen habe er sich entschieden, sich journalistisch nicht mehr mit dem Thema Islam zu beschäftigen. Sich von dem Thema zu distanzieren, habe er bereits ein Jahr vor dem Tortenwurf beschlossen. Nach Kritik an den Veranstaltern entschuldigte sich die Universität bei Schreiber und lud ihn zu einem Gespräch ein. Den im Flugblatt zitierten Artikel von Stefan Buchen bezeichnete der Chefredakteur der Neuen Zürcher Zeitung in Deutschland Marc Felix Serrao als Rufmord.

Die Autoren Khola Maryam Hübsch, Hamed Abdel-Samad, Sineb El Masrar, Mouhanad Khorchide, Susanne Schröter und Ali Ertan Toprak veröffentlichten am  21. September 2023 in der Zeit je eine Stellungnahme, in der sie sich mit Schreiber solidarisierten und ihrerseits über alltägliche Anfeindungen berichteten, denen sie aufgrund ihrer Beschäftigung mit dem Thema Islam ausgesetzt sind. Susanne Schröter, Professorin in Frankfurt, Ethnologin, Islamforscherin und Vorstandsmitglied des Deutschen Orient-Instituts,  beklagt den enormen "Druck, der auf allen lastet, die sich kritisch zu Missständen in der islamischen Welt und in islamischen Gemeinschaften in Deutschland äußern". Sie selbst erlebe Beschimpfungen und Rufmordkampagnen, die nur mit Loyalität und Ermutigung auszuhalten seien. Hübsch befürchtete: "Wenn der Meinungskorridor so eng wird, dass nur noch mehrheitsfähige, gefällige Positionen zu vernehmen sind, ist unsere Debattenkultur tot".

Moderationen
 2012–2014: Hotspot (Qatar TV)
 2012–2016: n-tv Nachrichten
 2015–2016: "Marhaba, Ankommen in Deutschland" (n-tv)
 2016: "Schreiber vor Ort" (n-tv)
 2017–2020: "Zapp" (NDR Fernsehen)
 2017–2020: "Weltbilder" (NDR Fernsehen, vertretungsweise)
 2018: "Weltspiegel Extra" (Das Erste)
 ab 2011: "SciTech, unsere Welt morgen" (OnTV Ägypten)
 seit 2017: Tagesschau-Nachrichten (tagesschau24)
 seit 2017: "Tagesschau" (ARD/ARD-aktuell, Sprecher, seit 2021 auch Hauptausgabe um 20 Uhr)
 2017–2022: "Nachtmagazin" (ARD/ARD-aktuell)
 ab 2017: "Der Moscheereport"

Auszeichnungen
 2016: Grimme-Preis in der Kategorie Information/Kultur, für die Moderation von Marhaba – Ankommen in Deutschland
 2016: Preis für crossmediale Programminnovationen

Publikationen
 Ausverkauf Deutschland. Wie ausländische Investoren unser Land übernehmen. Econ, Berlin 2010, ISBN 978-3-430-20095-0.
 als Herausgeber: 1000 Peitschenhiebe. Weil ich sage, was ich denke. Ullstein Buchverlag, 2015, ISBN 978-3-550-08120-0.
 Marhaba, Flüchtling! Im Dialog mit arabischen Flüchtlingen. Hoffmann und Campe, Hamburg 2016, ISBN 978-3-455-50411-8.
 Inside Islam. Was in Deutschlands Moscheen gepredigt wird. Econ, Berlin 2017, ISBN 978-3-430-20218-3.
 Kinder des Koran. Was muslimische Schüler lernen. Econ, Berlin 2019, ISBN 978-3-430-20250-3.
 als Herausgeber: Bushra al-Maktari – Was hast Du hinter Dir gelassen? Stimmen aus dem vergessenen Krieg im Jemen. Econ Verlag, Berlin 2020, ISBN 978-3-430-21026-3.
 Die Kandidatin. Roman. Hoffmann und Campe, Hamburg 2021, ISBN 978-3-455-01064-0.
 Nice to meet you, Dubai! Gräfe und Unzer, München, 2022, ISBN 978-3-8464-0887-2.
 Guten Abend, meine Damen und Herren. Ein Gespräch über die Liebe, das Leben, Glück und die Nachrichten. Hoffmann und Campe, Hamburg 2022, ISBN 978-3-455-01505-8
 Glück im Unglück. Wie ich trotz schlechter Nachrichten optimistisch bleibe. Hamburg 2023, ISBN 978-3-455-01610-9.

Weblinks

Einzelnachweise

Journalist (Deutschland)
Fernsehjournalist
Fernsehmoderator (Deutschland)
Nachrichtensprecher der Tagesschau (ARD)
Person (n-tv)
Sachbuchautor
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Deutsch)
Islamkritiker
Schriftsteller (Berlin)
Schriftsteller (Hamburg)
Ausstellungskurator
Auslandskorrespondent
Bestsellerautor (Deutschland)
Journalist (Ägypten)
Person (Auswärtiges Amt)
Grimme-Preisträger
Deutscher
Geboren 1979
Mann

Constantin Schreiber


المُحّ (بضم الميم) هو صفار البيض، أما بياض البيض فهو ما يسمى بالزلال فهو يستخدم كمصدر تغذية لنمو الجنين. الصفار مع القرص الرشيمي يشكل خلية وحيدة. صفار البيض محفوظ في مزيج معلق داخل بياض البيض.

الصفار ليس مادة خلية حية مثل البروتوبلازم، ولكنه مادة سلبية إلى حد كبير، أي ديوتوبلازم (Deutoplasm). تُوَفَّر المواد الغذائية وهياكل التحكم المرتبطة بها أثناء تكوّن البويضات. تُخَزَّن بعض المواد بشكل أو بآخر بالشكل الذي يزودها به جسم الأم، جزئيًا كما تُعالَج بواسطة أنسجة مخصصة غير جرثومية في البويضة، بينما يحدث جزء من الاصطناع الحيوي في شكلها النهائي في الخلية البيضية نفسها.

القيمة الغذائية لصفار بيض الدجاج
يحتوي على 60 سعر حراري تقريبا أي ما يعادل 3 أضعاف المحتوى الحراري لبياض البيض
4.51 غرام دهون و
2.7 غرام بروتين و
0.61 غرام كربوهيدرات و210 ملغرام كوليسترول لذلك يجب على من يعاني من ارتفاع الكوليسترول تجنب صفار البيض.
كما يحتوي على جميع الفيتامينات الذائبة في الدهن وهن :K,E,D,A ويعتبر صفار البيض من المصادر الطبيعية لفيتامين د
كذلك الأحماض الدهنية المشبعة وغير المشبعة.

بروتينات صفار البيض
بروتينات صفار البيض المختلفة لها أدوار مميزة. الفوسفيتينات مهمة في عزل الكالسيوم والحديد والكاتيونات الأخرى للجنين النامي. الفوسفيتينات هي واحدة من أكثر البروتينات فسفرة (10٪) في الطبيعة. يوفر التركيز العالي لمجموعات الفوسفات مواقع ربط معادن فعّالة في مجموعات. تشارك الليبوفيتيلينات في تخزين الدهون والمعادن، وتحتوي على خليط غير متجانس من حوالي 16٪ دهون غير مرتبطة تساهمية، ومعظمها عبارة عن فوسفوليبيد. يحتوي الليبوفيتيلين 1 على سلسلتين، وهما (LV1N) و (LV1C).

لون صفار البيض

يتأثر لون صفار البيض بشكل مباشر بتركيب علف الدجاج. يكون لون صفار البيض بشكل عام أكثر إصفرارًا عند إعطائه علفًا يحتوي على مكون كبير من أصباغ صفراء قابلة للذوبان في الدهون، مثل الكاروتين في مادة نباتية خضراء داكنة، كالبرسيم. على الرغم من التركيز الشديد على لون صفار البيض، إلا أنه لا يعكس بشكل موثوق القيمة الغذائية للبيضة. على سبيل المثال، بعض الأصباغ الطبيعية التي تنتج لون صفار غني هي الزانثوفيل هي بدون قيمة غذائية كبيرة، بدلاً من الكاروتينات التي تعمل كبروفيتامين أ في الجسم. أيضًا، يمكن لنظام غذائي غني بفيتامين أ نفسه، ولكن بدون بروفيتامينات أ أو زانثوفيل، أن ينتج صفارًا عديم اللون عمليًا يكون مغذيًا تمامًا مثل أي صفار غني بالألوان.

يمكن أن يكون صفار البيض، خاصةً من بيض النطاق الحر (Free-range eggs)، من مجموعة واسعة من الألوان، تتراوح من الأبيض تقريبًا إلى الأصفر والبرتقالي إلى الأحمر عمليًا أو حتى الأخضر الزيتوني، اعتمادًا على الأصباغ الموجودة في العلف. يؤدي إطعام الطيور بكميات كبيرة من الفلفل الحار، على سبيل المثال، إلى ظهور صفار أحمر أو برتقالي عميق. هذا ليس له علاقة بإضافة الألوان مثل القرمزي إلى البيض في الطهي.

البيض ذو الصفارين
يحدث إنتاج البيض بصفارين حينما تتم عملية الاباضة عند الدجاجة بسرعة كبيرة، كما أن بعض السلالات المهجنة تنتج بيضا بصفارين بشكل رئيسي.

معرض صور

مراجع

بيض
بيض (طعام)
علم الأحياء

مح


Keith Raymond Erickson (nacido el  en San Francisco, California) es un exjugador de baloncesto y de voleibol estadounidense que disputó 12 temporadas de la NBA, además de participar en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964 con la selección de voleibol de Estados Unidos. Con 1,96 metros de estatura, jugaba en la posición de alero.

Trayectoria deportiva

Universidad
Erickson jugó durante cuatro temporadas con los Bruins de la Universidad de California, Los Ángeles a las órdenes de John Wooden, en las que promedió 9,6 puntos y 8,0 rebotes por partido. Consiguió dos torneos de la NCAA, en 1964, en el que promedió 10,7 puntos y 9,1 rebotes, haciendo que Wooden declarase: he entrenado mejores jugadores de baloncesto, pero jamás a un atleta mejor, y en 1965, año en el que fue incluido en el mejor quinteto de la Pacific-10 Conference, y en el tercer quinteto All-American.

Profesional
Fue elegido en la decimoctava posición del Draft de la NBA de 1965 por San Francisco Warriors, donde jugó una temporada en la que promedió 3,6 puntos y 2,5 rebotes por partido. Al año siguiente, tras no ser protegido por su equipo, fue incluido en el draft de expansión por la llegada a la liga de los Chicago Bulls, siendo uno de los elegidos.

En los Bulls jugó dos temporadas, en las que vio incrementarse el número de minutos en pista, hasta alcanzar la titularidad en la temporada 1967-68, en la que promedió 12,2 puntos, 5,4 rebotes y 3,4 asistencias por partido. Al año siguiente fue traspasado a Los Angeles Lakers a cambio de Erwin Mueller.

En los Lakers pasó de jugar en uno de los equipos más flojos del campeonato a luchar por el título. Y encontró minutos en un equipo dominado por las estrellas Elgin Baylor, Wilt Chamberlain y Jerry West. en cinco temporadas, jugó las Finales de la NBA en tres ocasiones, en 1969, 1970 y 1973, ganando el anillo precisamente en la temporada 1971-72, que se perdió en su gran mayoría por culpa de las lesiones.

Antes del comienzo de la temporada 1973-74 fue traspasado, junto con una futura ronda del draft, a Phoenix Suns, a cambio de Connie Hawkins. Allí se convertiría en titular indiscutible, a las órdenes de John MacLeod, siendo su primera temporada la mejor de su carrera a nivel estadístico, promediando 14,6 puntos y 6,3 rebotes por partido. Dos años más tarde volvería a disputar unas finales, ante Boston Celtics, cayendo por 4 victorias a dos.

Tras una temporada más con los Suns, en 1977, con 33 años de edad, decidió retirarse definitivamente.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Keith Erickson en ultimatenba.com

Nacidos en San Francisco
Baloncestistas de California
Voleibolistas de Estados Unidos
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los UCLA Bruins
Baloncestistas de los San Francisco Warriors
Baloncestistas de los Chicago Bulls
Baloncestistas de Los Angeles Lakers
Baloncestistas de los Phoenix Suns
Voleibolistas en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964

Keith Erickson


Johann Ulrich Kraus, né le  à Augsbourg et mort le  dans la même ville, est un graveur allemand.

Biographie

Johann Ulrich Kraus naît le  à Augsbourg.
Il est le gendre et l'élève Melchior Küsel, avec qui il exécute et signe les Aventures d'Ulysse, d'après le Primatice. Il grave aussi l' Intérieur de Saint-Pierre de Rome. Il imite Sébastien Le Clerc et réalise des copies d'Albrecht Dürer et de Lucas de Leyde. Il grave des vues, des sujets bibliques et travaille pour des libraires.

Johann Ulrich Kraus meurt le  dans sa ville natale.

Références

Annexes

Bibliographie

  (original numérisé)

Liens externes

Naissance en juin 1655
Naissance à Augsbourg
Décès en juillet 1719
Décès à Augsbourg
Graveur allemand du XVIIe siècle
Graveur allemand du XVIIIe siècle
Graveur sur cuivre
Dessinateur allemand
Entrepreneur du XVIIe siècle
Entrepreneur du XVIIIe siècle
Éditeur du XVIIe siècle
Éditeur du XVIIIe siècle
Décès à 64 ans

Johann Ulrich Kraus


Kosmos 2061, sovjetski vojni navigacijski i komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Parus.

Lansiran je 20. ožujka 1990. godine u 00:25 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 133/3. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 972 km u perigeju i 1017 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 82,94°. Spacetrackov kataloški broj je 20527. COSPARova oznaka je 1990-023-A. Zemlju obilazi u 105,00 minute. Pri lansiranju bio je mase 825 kg.

Iz misije je ostao još jedan dio koji je ostao kružiti u niskoj orbiti.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1990 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Parus (GLONASS-M, 11F627) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2061


Derinlemesine savunma (derin savunma ya da esnek savunma olarak da bilinir), birliklerin belirli mevzi ya da tahkimatlara bağlı olmaksızın hareketli olarak kullanıldığı savunma taktikleridir. Hareketli savunmada, savunma düzeni ve stratejisi, belirli mevzilerin sonuna kadar tutulmasını değil, savaşın gidişatına göre gerektiğinde geri mevzilere çekilinmesini esas alır. Ancak esnek savunmada belirleyici unsur, karşı taarruzlarla düşmanın saldırı düzeninin bozulmasıdır. Savunma ve saldırı birlikte uygulanır. Sabit savunmadan farklı olarak ihtiyat unsuru manevra unsurundan daha fazladır. Böylece geri çekilme durumunda düşman ihtiyata yönlendirilip yok edilmesi kolaylaştırılacaktır.

Askerî taktikler

Derinlemesine savunma


Endeks borsada işlem gören hisse senetlerinin fiyat ve getirilerinin bütünsel ve sektörel bazda performanslarının ölçülmesi amacıyla oluşturulmuştur. Borsa endeksleri hisselerdeki fiyat hareketlerinden yola çıkılarak borsanın genel trendlerinin belirlenmesinde kullanılır. Belirli şartlara göre ve sektörel temsil kabiliyeti göz önünde bulundurularak seçilen hisseler endekslerin hesaplanmasında kullanılır.Finansal Endeksler hesaplanma şekillerine göre üç ayrı katergoriye ayrılabilinirler. Bunlar fiyat endeksleri,eşit ağırlıklı endeksler ve pazar paylarına göre ağırlıklandırılmış endeksler olarak sınıflandırılırlar. Niteliklerine göre sınıflandırmak istendiğinde ise yine üç ana başlık altında değerlendirilebilinirler. Bu başlıklar sırası ile hisse, stil ve sektörel ayrım ile ifade edilmektedir.

Borsa
Borsa endeksleri

Endeks (borsa)


Corbélia es un municipio brasileño del estado de Paraná. Se localiza a una latitud 24º47'56" sur y a una longitud 53º18'24" oeste, estando a una altitud de 895 metros. Su población estimada en 2004
era de 15.428 habitantes. Posee un área de 529,39 km². En este lugar se encuentra la casa de Matteo, un Corbella muy famoso, pero atormentado por Juan Pablo Saenz se mudó a Perú espeficicamente a Lima.

Geografía
El municipio de Corbélia está posicionado en la Región Sur del Brasil, en la Mesorregión del Extremo Oeste Paranaense y en la Microrregión de Cascavel. Geográficamente se localiza a 24º, 28'de latitud Sur y una longitud de 53º, 18'y 20"W-GR.
La parte central del municipio está localizada en el río de los Porcos, entre Peña y Colonia Nueva.
Su área es de 402,17 km.

Clima

El clima es subtropical Húmedo Mesotérmico.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Corbélia


est un compositeur français et suisse, né en . Egalement universitaire, musicologue, spécialiste de la musique française des vingtième et vingt-et-unième siècles, il est professeur d'analyse musicale au Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris.

Formation
Yves Balmer a une double formation de musicien et d'universitaire.

Formation musicale
Pianiste de formation, il étudie de 1996 à 2000 au Conservatoire de Lille et obtient quatre médailles d'or, en piano, musique de chambre, écriture musicale et histoire de la musique.

De 2000 à 2005, il étudie au Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris (CNSMDP) : il y obtient six Premier prix et deux Diplômes de Formation Supérieure. Il a suivi l'enseignement de Michaël Lévinas, Jean-François Zygel, Jean-Claude Raynaud, Édith Lejet et Jean-Paul Holstein, ainsi que de Marc-André Dalbavie. En musicologie, il a comme professeurs Rémy Campos et Florence Gétreau, ainsi que Gilles Léothaud en ethnomusicologie.

En 2008, il obtient un prix de Recherches en analyse musicale
.

En 2005, il est reçu au Certificat d'aptitude de Professeur d'enseignement artistique (spécialité Culture musicale).

En 2007, il est reçu au Certificat d'aptitude de Directeur des conservatoires.

Formation universitaire
Il a étudié à l'Université de Lille 3 et a soutenu une thèse de doctorat en musicologie en 2008, sous la direction de Joëlle Caullier, portant sur la musique d'Olivier Messiaen (Édifier son œuvre : Genèse, médiation, diffusion de l'œuvre d'Olivier Messiaen, 3 vol., 911 p., mention très bien, félicitations à l'unanimité).

Il est reçu à l'agrégation de musique en 2003.

Il est chercheur-associé à la Bibliothèque nationale de France (département de la Musique) entre 2004 et 2006.

Activité professionnelle et musicologique

De 2006 à 2018, il a été Professeur agrégé puis maître de conférences à l'Ecole normale supérieure de Lyon, également Directeur adjoint (2010-12) puis Directeur (2012-13) du Département des Arts. Il est membre jury du concours d'entrée à l'École normale supérieure (Paris) (2009-2013) et à l'Ecole normale supérieure de Lyon (2007-2013), où il est responsable de l'épreuve de culture générale (2007-2011). Il siège au jury de l'Agrégation de musique (2004-2014). Il est membre nommé au Conseil national des universités (2012-2015). Il a été chercheur au Centre d'études et de recherches comparées sur la création (2009-2014), puis, à partir de 2018, membre de l'Institut de recherches en musicologie (UMR 8223).

De 2005 à 2008, il a été professeur-associé, assistant de la classe d'analyse musicale de Michaël Lévinas au CNSMDP.

Depuis 2008, il est professeur d'analyse musicale au CNSMDP.

De 2013 à 2019, il a été rédacteur en chef de la Revue de musicologie.

Ses recherches portent sur la musique française du XXe siècle, en particulier sur les processus génétiques et la diffusion de l'œuvre d'Olivier Messiaen. Il a publié avec Thomas Lacôte et Christopher Brent Murray, Le modèle et l'invention, Olivier Messiaen et la technique de l'emprunt, Symétrie, 2017, considéré comme un tournant dans la recherche sur ce compositeur

. Cet ouvrage a été récompensé par le Prix France Musique des Muses 2018.

Composition
À partir de 2017, Yves Balmer développe une activité de composition. Ses œuvres sont éditées chez Gérard Billaudot Éditeur.

Musique soliste
 La Voix intérieure, monologue pour saxophone d'après Rodin (2019)
 Dark Energy, pour basson solo (2020)
 Piano Material, quatre pièces pour piano solo (2018-2020). Les pièces II, III et IV sont une commande du Conservatoire de Versailles
 Vortex (la Reine de la nuit), d'après Fabienne Verdier (2021), pour dispositif multi-percussions
 Cahier de métamorphoses (2021), commande du conservatoire Eugène Bozza de Valenciennes

 Métamophose 5 bis, pour flûte solo (2022)
 Métamorphose 7 bis, pour clarinette solo (2022)

Musique de chambre

 Tuba-Ideen (2020), pour tuba et piano
 Noir-Lumière (2020), pour alto et piano
 Trio (2020), commande du trio Zeliha pour le Festival Radio France Occitanie Montpellier
 Fragments soulevés par le vent (2022), quatuor à cordes, commande du Quatuor Voce et de ProQuartet.

Musique vocale

 Dans la chaleur vacante : Huit poèmes d'André du Bouchet, pour piano et voix (2017-2019)
 Arrangement des Proses lyriques de Claude Debussy, pour quatuor à cordes et voix (2021)

Prix et récompenses
Il est lauréat du concours international de composition Kaija Saariaho à Helsinki en 2023 pour sa pièce pour orgue Winds Choreography
.

Publications

Monographies

 Le modèle et l'invention : Messiaen et la technique de l'emprunt, Lyon, Symétrie, 2017, 617 p., avec Thomas Lacôte et Christopher B. Murray .
 Michèle Reverdy, compositrice intranquille, Paris, Vrin, 2014, 198 p., avec Emmanuel Reibel .

Direction d'ouvrage

 Musiques. Images. Instruments. Mélanges en l'honneur de Florence Gétreau, Turnhout : Brepols, 2019, xix + 645 p., 102 ill. n. et bl., 192 ill. coul., coll. Music and Visual Culture (avec Catherine Massip, Alban Framboisier, Fabien Guilloux) .

 Un siècle de musicologie en France : Histoire intellectuelle de la Revue de musicologie, co-dir. avec Hervé Lacombe,
 vol. 1 : Structuration nationale et interactions internationales, Paris : Société française de musicologie, 2017 624 p. (Revue de musicologie, 103/2)  ;
  vol. 2 : Mutations thématiques et évolutions méthodologiques, Paris : Société française de musicologie, 2018, 804 p. (Revue de musicologie, 104/1-2) .
 Résonances polyphoniques : Hommage à Michaël Levinas, Paris : Centre de recherche et d'édition du Conservatoire, 2015, 192 p. (avec Thomas Lacôte et Jean-Claire Vançon) .

Discographie

 Poétiques de l'instant : Debussy, Balmer. Interprètes : Quatuor Voce, Jodie Devos, Juliette Hurel, Emmanuel Ceysson. L'enregistrement parait chez Alpha (label) et reçoit un excellent accueil : il est récompensé par un Diapason d'Or, Opéra Magazine lui décerne un "diamant",Classica le distingue par 5 étoiles. Il est sélectionné et discuté par les quotidiens The Guardian, Le Monde, Le Soir, De Standaard, de même que l'hebdomadaire L'Obs. Il connaît une réception favorable sur les radios BBC Radio 3, France Musique, Radio Classique, mais également Catalunya Ràdio.

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1978
Compositeur français de musique classique
Élève du Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris
Enseignant au Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris
Agrégé de musique
Docteur en musicologie
Étudiant de l'université Lille-III
Docteur de l'université de Lille

Yves Balmer


Jurjevići su naseljeno mjesto u gradu Zenici, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Nalaze se s južne strane Seočke rijeke, nedaleko od ušća u Babinu rijeku.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 550

 Muslimani - 147 (100%)

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 115

 Bošnjaci - 110 (95,65%)
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 5 (4,35%)

Izvori

Naselja u Zeničko-dobojskoj županiji
Zenica

Jurjevići


was a town located in Maniwa District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 15,652 and a density of 105.81 persons per km2. The total area was 147.92 km2.

On March 31, 2005, Ochiai, along with the town of Hokubō (from Jōbō District), and towns of Katsuyama, Kuse and Yubara, and the villages of Chūka, Kawakami, Mikamo and Yatsuka (all from Maniwa District) were merged to create the city of Maniwa.

Geography
Rivers: Asahi River (The big-3 river through Okayama Prefecture), Bicchū River (Tributary of the Asahi River)

Adjoining municipalities
Okayama Prefecture
Katsuyama
Kuse
Hokubō
Takahashi (Former Ukan town)
Tsuyama (Former Kume town)
Misaki (Former Asahi town)
Kibichūō (Former Kamogawa town)

Education
Amatsu Elementary School
Ueda Elementary School
Ueyama Branch School
Ochiai Elementary School
Kawahigashi Elementary School
Kiyama Elementary School
Hinoue Branch School
Kōchi Elementary School
Tsuda Elementary School
Bessho Elementary School
Mikawa Elementary School
Ochiai Junior High School
Okayama Prefectural Ochiai High School

Transportation

Railways
West Japan Railway Company
Kishin Line
Mimasaka-Oiwake Station - Mimasaka-Ochiai Station - Komi Station

Road
Expressways:
Chūgoku Expressway
Mimasaka-Oiwake Parking Area - Ochiai Junction - Ochiai Interchange - Maniwa Parking Area
Yonago Expressway
Ochiai Junction
National highways:
Route 181
Route 313
Prefectural roads:
Okayama Prefectural Route 30 (Ochiai-Takebe)
Okayama Prefectural Route 66 (Ochiai-Kamogawa)
Okayama Prefectural Route 84 (Katsuyama-Kurihara)
Okayama Prefectural Route 204 (Mimasaka-Ochiai Station)
Okayama Prefectural Route 329 (Nishibara-Kuse)
Okayama Prefectural Route 330 (Meki-Ōba)
Okayama Prefectural Route 332 (Kurihara-Ukan)
Okayama Prefectural Route 333 (Ueyama-Dando)
Okayama Prefectural Route 370 (Eyomi-Kamigōchi)
Okayama Prefectural Route 390 (Komi-Tsukida Station)
Okayama Prefectural Route 411 (Tarumi-Oiwake)
Roadside Station
Daigo no Sato

Notable places and events

A 1000+ year old cherry tree, named after the former Emperor Daigo, who commented upon the impressiveness of the tree when passing by on his way to exile in the Oki Islands.

External links
Official website of Maniwa in Japanese
Maniwa city Ochiai area digital museum in Japanese

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Maniwa

Ochiai, Okayama


Lanesville bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Lanesville (Connecticut)
 Lanesville (Illinois)
 Lanesville (Indiana)
 Lanesville (Massachusetts)
 Lanesville (New York)
 Lanesville (Virginia)

in Kanada:
 Lanesville (Nova Scotia)

Siehe auch:
 Laneville

Lanesville


غادة السني (16 يناير 1977 -)، مذيعة وممثلة كويتية من أصول بحرينية، شاركت في التمثيل في الكثير من المسلسلات إلى جانب المسرحيات، واشتهرت ببرنامجها «لقاء فني».

حياتها الخاصة
هي ابنة الفنان التشكيلي «أحمد السني» وهي متزوجة من المخرج والممثل «خالد المفيدي» وحصلت على الجنسية الكويتية لكونها متزوجة من شخص كويتي.

أعمالها

من المسلسلات
 صدفة التقينا - مسلسل إذاعي.
 ساهي وفاهي.
 البيت السعيد.
 الصحيح ما يطيح.
 صديقات العمر.
 إقبال يوم أقبلت
 عطر الروح

من المسرحيات
 جزيرة الذهب.

من الأفلام
 الستارة.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
مذيعات بحرينيات
ممثلات أفلام بحرينيات
ممثلات تلفزيون بحرينيات
ممثلات مسرح بحرينيات
مواليد 1397 هـ
مواليد 1977

غادة السني


Le Superbe est un trois-mâts de Classe Téméraire construit à Anvers (Antwerpen) de 1809 à 1814 sur les plans de l'ingénieur naval Jacques-Noël Sané. Long de 56 mètres et large de 15, pour un équipage de 570 marins et fusiliers, il portait 74 canons.

Carrière
En 1833, après avoir participé sous le commandement du comte d'Oysonville à une mission d'interposition éventuelle entre les alliés russes du sultan ottoman et le pacha égyptien, à Smyrne (Izmir), il fait naufrage au large de Paros, dans la mer Egée, lors d'une violente tempête le 15 décembre. Il était en route pour Nauplie pour rentrer hiverner à Toulon avec le reste de l'escadre du Levant.

Références

Liens externes

Vaisseau de 74 canons
Navire de ligne de la Marine française
Classe Téméraire

Superbe (1814)


Australian Open-mesterskabet i herredouble 2015 er den 103. turnering om Australian Open-mesterskabet i herredouble. Turneringen er en del af Australian Open 2015 og bliver spillet i Melbourne Park i Melbourne, Victoria, Australien i perioden 20. – 30. januar 2015.

Mesterskabet blev vundet af Simone Bolelli og Fabio Fognini.

Pengepræmier og ranglistepoint

Den samlede præmiesum til spillerne i herredouble androg A$ 2.586.600 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på ??? % i forhold til året før.

Turnering

Deltagere

Turneringen har deltagelse af 64 par, der er fordelt på:
 57 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering.
 7 par, der har modtaget et wild card.

Seedede par

De 16 bedst placerede af deltagerne på ATP's verdensrangliste blev seedet:

Wild cards

Syv par modtog et wild card til turneringen.

Resultater

Kvartfinaler, semifinaler og finale

Første, anden og tredje runde

Se også
 Australian Open-mesterskabet i herresingle 2015
 Australian Open-mesterskabet i damesingle 2015
 Australian Open-mesterskabet i damedouble 2015
 Australian Open-mesterskabet i mixed double 2015

Eksterne henvisninger

 Australian Open

Noter

Australian Open 2015
2015
ATP World Tour 2015


فاسيلي إيفانوفيتش تشويكوف ، (12 فبراير 1900 − 18 مارس 1982) مارشال الاتحاد السوفياتي، اشترك في الحرب الأهلية (1918 - 1920) والحرب الوطنية الكبرى (1941-1945) ولد في عائلة فلاحية في قرية سيريبرينيي برودي في محافظة موسكو، وقاد الجيش 62 الذي لعب دوراً مشرفاً في الدفاع عن ستالينغراد وفي معركة الدنيبر، وعمليات تحرير أوكرانيا وبولندا الغربية، وفي المعارك داخل ألمانيا ومعركة برلين.

أصبح بعد الحرب القائد الأعلى للقوات السوفيتية في ألمانيا ثم أصبح قائداً لقوات منطقة كييف العسكرية، ثم قائداً للقوات البرية، وبعد ذلك أصبح قائد الدفاع المدني في الاتحاد السوفيتي.
و في الأيام الأخيرة أصبح مفتشاً عاماً لوزارة الدفاع في الاتحاد السوفيتي، لقد فاز مرتين بلقب بطل الاتحاد السوفيتي نظراً لجدارته القتالية ولكونه قائداً فذاً.

مراجع

وصلات خارجية

أبطال الاتحاد السوفيتي
أشخاص من الغزو السوفييتي في بولندا
أشخاص من تولا (روسيا)
أعضاء الحزب الشيوعي السوفيتي
أفراد عسكريون سوفيت في حرب الشتاء
حائزون على وسام الراية الحمراء
حاصلون على وسام الاستحقاق الوطني
حاصلون على وسام سخباتار
حاصلون على وسام سوفوروف من الدرجة الأولى
حاصلون على وسام لينين
حاصلون على وسام نيشان بولونيا ريستيتوتا (1944–89)
خريجو أكاديمية ميخائيل فاسيليفتش فرونزه العسكرية
روس من الحرب العالمية الثانية
سوفيت في الحرب اليابانية الصينية الثانية
عسكريون سوفيت في الحرب العالمية الثانية
مارشالات الاتحاد السوفيتي
مواليد 1900
مواليد في سيريبرينيي برودي
وفيات 1982
وفيات في موسكو

فاسيلي تشويكوف


Villa rustica nalazi se na Zlatnom ratu u Bolu na Braču.

Opis
Zapadno od Bola na Zlatnom ratu nalazila se villa rustica. Sačuvani su ostaci njene cisterne za vodu (piscine) pravokutnog oblika (6,35 x 3,10 x 3 m). Zidovi debeli oko 60 cm građeni su manjim pravilno klesanim kamenjem, a u podanku velikim lomljenim blokovima. Unutrašnjost je ožbukana debelim slojem hidraulične žbuke. Cisterna je bila presvođena bačvastim svodom, od kojega je donedavno bio sačuvan potporni luk. Tragovi ostalih zidova tog kompleksa uglavnom su uništeni. Uz nalazište nalazi se gomila kamenja s ulomcima rimske keramike i ulomkom poklopca kamene posude. Prilikom gradnje ceste za Murvicu otkriveno je nekoliko rimskih grobova koji su vjerojatno pripadali stanovnicima vile.

Zaštita
Pod oznakom Z-4633 zavedeno je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Vanjske poveznice

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Bolu
Rimske građevine u Hrvatskoj
Rimske cisterne

Villa rustica na Zlatnom ratu


Tercüman-ı Ahvâl (Osmanlıca: ترجمان احوال), İstanbul'da 1860-1866 arasında yayımlanan ilk özel gazetedir.

22 Ekim 1860'ta Agah Efendi ve Şinasi tarafından çıkarıldı. Önceleri Pazar günleri çıkan gazete, 22 Nisan 1861'deki 25. sayısıyla birlikte haftada üç gün (Pazar, Salı, Perşembe) yayımlanmaya başladı. Gazete, zamanla Ceride-i Havadis gazetesiyle rekabet edebilmek için yayınını beş güne çıkardı. Bahçekapı'da bir matbaada basılan gazete, matbaanın altındaki bir tütüncü dükkânından satılıyordu.

Ahmed Vefik Paşa, Ziya Paşa ve Refik Bey'in sık sık bu gazetede yazıları yer aldı. Bu yazılarda Osmanlı toplumunun geri kalma nedenleri ve ülkede olup bitenler tartışılıyordu. Ancak 24. sayısından sonra Şinasi ayrılmıştır.

Ayrıca edebi eserlerin de yayımlandığı gazetede, Batılı anlamda ilk Türkçe oyun olan Şinasi'nin Şair Evlenmesi de (1860) dizi olarak yayınlamıştı.

Gazete, Ziya Paşa'nın kaleme aldığı sanılan ve eğitim sistemine sert eleştirilerde bulunan bir yazı yüzünden Mayıs 1861'de iki hafta süreyle kapatıldı. Bu olay Türk basınında yayın durdurmanın ilk örneği oldu. 792 sayı yayımlanan Tercüman-ı Ahval'in 11 Mart 1866'da yayınına son verildi.

Ayrıca bakınız
 Tercüman-ı Ahvâl (1860-1866)
 Tercüman-ı Hakikat (1878-1921)
 Hadiselere Tercüman' (1955-1961)
 Dünden Bugüne Tercüman (2003-2005)
 Halka ve Olaylara Tercüman (1961-2010)
 Tercüman'' (1883-1918) - Kırım Tatar gazetası

Osmanlı gazeteleri
Osmanlıca gazeteler
Türkçe gazeteler
İstanbul gazeteleri
Yayımı sona eren Osmanlı gazeteleri

Tercümân-ı Ahvâl


Jacob Lawrence o más exacto, Jacob Armstead Lawrence (Atlantic City, Nueva Jersey, 7 de septiembre de 1917 – Seattle, Washington, 9 de junio de 2000) fue un pintor estadounidense.

Estaba casado con la también artista Gwendolyn Knight. A Lawrence se le podría denominar pintor de historia, pero él mismo prefería denominarse "expresionista" y se refería a su estilo como "cubismo dinámico", aunque su influencia principal no fue tanto el arte francés sino las formas y los colores del "Renacimiento de Harlem".

Lawrence está entre los más conocidos pintores afroamericanos del , distinción compartida con Romare Bearden. Lawrence, cuando sólo tenía poco más de 20 años, se hizo famoso a nivel nacional con su "Serie de Migración". Una parte de esta serie fue presentada en una edición de 1941 de la revista Fortune. La serie describe la epopeya de la Gran Migración de los afroamericanos del sur rural al norte urbano. La colección se ha dividido en dos partes para su exhibición pública.

Biografía

Después de la separación de sus padres, se traslada a los trece años con su madre y dos hermanos a la ciudad de Nueva York. Allí, su madre le matricula en artes y oficios en una "casa de asentamiento" en el Harlem para mantenerle ocupado de una vida problemática. El joven Lawrence dibujaba a menudo patrones con lápices de colores, copiados en algunos casos de las alfombras de su madre y allí un profesor de arte observó la potencialidad artística del muchacho.

Después de abandonar la escuela a los dieciséis años, Lawrence trabajó en una lavandería y en una empresa de impresión. Más importante aún, asistió a clases en el Harlem Art Workshop, impartidas por el artista afroamericano Charles Alston. Alston le instó a que asistiese también al Harlem Community Art Center, dirigido por la escultora Augusta Savage. Savage fue capaz de conseguir a Lawrence una beca para la American Artists School y un puesto pagado con la Works Progress Administration. Lawrence fue capaz de estudiar y trabajar con notables artistas del Renacimiento de Harlem, como Charles Alston y Henry Bannarn en el taller de Alston-Bannarn.

Lawrence se casó el 24 de julio de 1941 con la pintora Gwendolyn Knight, quien también había sido estudiante con Savage. Permanecieron casados hasta su muerte en el 2000. En octubre de 1943 (durante la Segunda Guerra Mundial), se alistó en la Guardia Costera de Estados Unidos y sirvió en el primer equipo integrado racialmente en el USCGC Sea Cloud, bajo el mando de Carlton Skinner. Fue capaz de pintar y dibujar mientras estuvo en la Guardia Costera.

En 1970, Lawrence se estableció en Seattle y llegó a ser profesor de arte en la Universidad de Washington en 1971, retirándose en 1986. Algunas de sus obras se encuentran expuestas ahora en la Paul G. Allen Center for Computer Science & Engineering y en el Meany Hall for the Performing Arts. La obra situada en el vestíbulo principal del Meany Hall, titulada "Theatre" ("Teatro"), fue encargado por la Universidad en 1985.

Obra
A lo largo de su extensa carrera artística, Lawrence se concentró en representar la historia y las luchas de los afroamericanos. Su obra, refleja a menudo períodos destacados de la historia afroamericana. Tenía veintiún años cuando su serie de pinturas del general haitiano Toussaint L'Ouverture se muestra en una exposición de artistas afroamericanos en el Museo de Arte de Baltimore. Esta impresionante obra fue seguida por una serie de pinturas de la vida de Frederick Douglass y Harriet Tubman, así como una serie de obras sobre el abolicionista John Brown. Lawrence sólo tenía veintitrés años cuando completó el conjunto de sesenta paneles de pinturas narrativas titulado Migration of the Negro (La migración de los negros), que ahora se denomina "Serie de la Migración". La serie, un retrato en movimiento de la migración de cientos de miles de afroamericanos del sur rural al norte después de la Primera Guerra Mundial, se expuso en Nueva York, y le trajo el reconocimiento nacional. En la década de 1940, Lawrence hizo su primera gran exposición individual en el Museo de Arte Moderno en la ciudad de Nueva York, y llegó a convertirse en el más famoso pintor afroamericano del país.

Poco después de mudarse al estado de Washington, hizo una serie de cinco pinturas del viaje hacia el oeste del pionero estadounidense africano George Washington Bush. Estas pinturas se encuentran ahora en la colección del State of Washington History Museum.

Ilustró una adaptación de la Fábulas de Esopo para la University of Washington Press en 1997.

Lawrence enseñó en varias escuelas, y continuó pintando hasta unas semanas antes de su muerte en junio de 2000 a los ochenta y dos años de edad. Su última obra pública, el mural de mosaico New York in Transit ( Nueva York en tránsito), se instaló en octubre de 2001 en la estación de metro de Times Square en Nueva York.

Para su amplia obra, con temática histórica y social y gran éxito comercial, utilizó diversas técnicas, especialmente el gouache y la témpera. Como muralista fue influido por Diego Rivera.

Referencias

Enlaces externos

 Jacob Lawrence en cs.washington.edu.

Pintores de Estados Unidos del siglo XX
Muralistas de Estados Unidos
Militares de Estados Unidos
Artistas afroamericanos
Miembros de la Academia Estadounidense de las Artes y las Ciencias
Personas de Nueva Jersey
Medalla Nacional de las Artes
Graduados honorarios de la Universidad Rutgers
Doctores honoris causa por la Universidad de Minnesota
Doctores honorarios de la Universidad de Harvard
Graduados honorarios de la Universidad Yale

Jacob Lawrence


O Lynx é um veículo de combate de infantaria desenvolvido pela Rheinmetall em 2015.

Variantes

 Lynx KF31

Este modelo, apresentado pela primeira vez no Eurosatory 2016, tem um peso bruto máximo permitido de 35 a 38 toneladas, tem 7,22 metros de comprimento  e pode transportar uma tripulação de três mais seis passageiros.  Alimentado por um motor de 563 kW (755 cv), o veículo pode atingir uma velocidade máxima de 65 km/h.

 Lynx KF41

Este modelo, apresentado pela primeira vez no Eurosatory 2018, tem um peso bruto máximo permitido de até 50 toneladas.  O KF41 pode transportar uma tripulação de três mais oito passageiros.  Ele é movido por um motor de 850 kW (1.140 hp)  e tem uma velocidade máxima de 70 km/h (43 mph).

Operadores

Operadores atuais
 - 218 unidades em ordem

Potenciais operadores

Veículos blindados de combate de infantaria do pós-Guerra Fria
Veículos blindados de combate de infantaria com lagartas
Veículos blindados de combate da Alemanha

Lynx (veículo de combate de infantaria)


Michelin je svjetski lider u proizvodnji guma. Francuska tvrtka ima sjedište u Clermont-Ferrandu (Auvergne).

Njezini proizvodi namijenjeni su svim vrstama vozila: automobilima, kamionima, dvokotačima, zrakoplovima, niskogradnji i poljoprivrednim strojevima. Riječ je o multinacionalnoj tvrtki koja je uvrštena na popis CAC 40 koja je industrijski osnovana u 17 zemalja i zapošljava 125.400 ljudi.

Izvori

Vanjske poveznice
 Michelin

Francuske tvrtke
Proizvođači pneumatika
Francuska industrija

Michelin


වයර්ශාක් (Wireshark)    යනු දත්ත පැකට්ටු  විශ්ලේශක   නිදහස් හා විවෘත මූලාශ්‍ර මෘදුකාංගයකි . එය පරිගණක ජාල  වල දෝෂ සෙවීමට, විශ්ලේෂණයට, මෘදුකාංග හා සන්නිවේදන මූලලේකන විකසනය සහ අධ්‍යාපන කටයුතූ වලදී  පරිශීලනය කරයි. මුලින්ම "'එතීරියල් (Ethereal)'", ලෙස හැඳින්වුනු මෙය වෙළෙද ලකුණු ප්‍රශ්න නිසා    2006 මාර්තු මසදී වයර්ශාක් (Wireshark)  යනුවෙන් නැවත නම් කරන ලදී.

Wireshark බහු ක්‍රමලේඛන නාම මාලාවන්ට සහය වන අතර,   අතුරුමුහුනත ගොඩනැගීමට  GTK+ widget toolkit  හා  පැකට්ටු  ග්‍රහණය කිරීමට pcap බාවිතකර ඇත.  ලිනක්ස් බෙදාහැරීම මත පදනම් වූ  ලිනක්ස්, OS X, BSD, Solaris සහ  මයික්‍රොසොෆ්ට් වින්ඩෝස්  පරිගණක මෙහෙයුම් පද්ධති සදහා අනුකූලව සකසා ඇත.  තවද විධාන අතුරුමුහුණත්(CLI) සංස්කාරනයක් වන TShark පවතී. Wireshark සහ අනෙකුත් ක්‍රමලේඛන   GNU General Public License (GNU GPL) බලපත්‍රය යටතේ   නිදහස් මෘදුකාංගයක් ලෙස බෙදා හරිනු ලබයි.

ක්‍රියාපටිපාටිය

Wireshark tcpdump වලට සමාන වන  නමුත් graphical front-end, ගොනු කිරීමට පෙරීමට  අවස්ථා ලබාදී තිබෙ.Wireshark promiscuous mode වලට ගැලපෙන network interface controller යෙදීම මගින් අතුරුමුහුණතේ හැඩගැසු addresse එක පමණක් නොව අදාල අතුරුමුහුණතට අදාල සියලුම දත්ත දාරාව සහ broadcast/multicast  නිරීක්ෂණය කිරීමට අවස්ථාව ලබාදේ. නමුත්  promiscuous mode හිදී network switch  port එකක පමණක් දත්ත රැස්කිරීම මගින් අදාල port එකේමුළු දත්ත තදබදය නිරීක්ෂණයට හැකියාවක් නොමැත මන්දයත් network switch එකෙ දත්ත සියල්ලම එම port එක හරහා යැවීමටම අවශ්‍ය නොවන බැවිනි. Port mirroring හෝ  විවිද network tap මගින් ග්‍රහණය කිරීම ජාලය තුල ඕනෑම තැනකට විහිදීය හැක; සරල passive taps malware tampering වලට බෙහෙවින් ප්‍රතිරෝධිවෙ.libpcap 1.0.0  හෝ  පසු  සමග ලිනක්ස්, BSD, and OS X  සහ Wireshark 1.4  පසු  මගින් wireless network interface controller monitor modeඑකට යෙදිය හැක.

ඉතිහාසය
1990දී කැන්සාස් නගරය මිසුරි විශ්වවිද්‍යාලයෙ උපාදිධාරී ජෙරල්ඩ් කොම්බ්ස්(Gerald Combs) කුඩා අන්තර්ජාල සේවා සපයනු ලබන ආයතනයක සේවය කලා. එවකට වාණිජ ප්‍රොටෝකෝල විශ්ලේෂණ මෘදුකාංග$1500 සහ එම මෘදුකාංග ඔහු සේවයකල ආයතනයෙ ප්‍රදාන ක්‍රමලේඛන වලට (ලිනක්ස් සහ Solaris) අනුකූලතාවක් නොදක්වන ලදී, එමනිසා ජෙරල්ඩ්  එතීරියල්  මෘදුකාංගය ක්‍රමලේඛනය කරනලදී.එහි ප්‍රථම පිටපත 1998දී එළිදැක්වීමට සමත්විය..එතීරියල්  වෙලදනාමය  Network Integration Services යටතේ පැවතිනි. 2006 මැයි මසදී කොම්බ්ස් CACE තාක්ෂණ ආයතනයට එක්විනි. කොම්බ්ස් තවමත් එතීරියල් හි මූල කේතයෙහි වැඩි අයිතීය ඉසිලිය අනෙකුත් කොටස GNU GPL බලපත්‍රය යටතේ පැවතිනි.එමනිසා Wiresharkහි ඇතුලාන්තය සදහා එතීරියල් හි අනුපිටපත ක ඇතුලාන්තය(repository ) පදනම ලෙස බාවිත කරන ලදී. කෙසේ වෙතත් එතීරියල්   වෙළද නාමය ඔහුට අයත් නොවීය එමනිසා Wireshark ලෙස නම වෙනස් කරන ලදී.Riverbed Technology CACE ආයතනය  2010 දී මිලදී ගැනුනි ඒ සමගම Wiresharkහි ප්‍රධාන අනුග්‍රහකයා ලෙස Riverbed තාක්ෂණික ආයතනය පත්විය.  එතීරියල්  වර්ධනය ඇනහිටිනි ඒ සමගම එතීරියල්   ආරක්ෂක උපදේශකයන්
Wireshark වෙත මාරුවීම නිර්දේශ කෙරුණි.
Wireshark පසුගිය වසර කීපය තුල කිහිපවරක් ඇගයීමට පාත්‍ර විය,  eWeek, InfoWorld, සහ PC Magazine.Insecureහි  ,Org network ආරක්ෂන උපකරණ සමාලෝචනයහිවඩාත්ම පිළිගත් පැකට්ටු විශ්ලේෂණ මෘදුකාංගයවෙ සහ SourceForge 2010 අගෝස්තු මාසයේ  ව්‍යාප්‍රතිය.කොම්බ්ස් Wiresharkහි සමස්ත ක්‍රමලේඛනය නඩත්තු කරන අතර නව සංස්කාරන නිකුත් කරයි. Wireshark හි වෙබ්අඩවිය තුල තවත් දායකයන් 600 ලියාපදිංචිවි ඇත.

විශේෂාංග

Wireshark  විවිදාකාර ජාලකරණ ප්‍රොටෝකෝලයන් වටහාගැනීමට හැකියාව පවතී එමනිසා විවිදාකාර පැකට්ටු වල තේරුම ඒවායේ අදාල ජාලකරණය ප්‍රොටෝකෝලයන මගින් නිරූපිත  ප්‍රාවරිකරණය(Encapsulation) සහ ක්ෂේත‍්‍රය(fields) සමග  නිරුපණයට හැකියාව පවතී.Wireshark දත්ත පැකට්ටු හට ග්‍රහණය කිරීමට pcpa  යොදාගනී එමනිසා එයට ග්‍රහණය කිරීමට හැකියාව පවතින්නේ pcpa අනුබලදෙන පැකට්ටු පමණි.

දත්ත ඇතුලත් කිරීම සජීවී ජාලයක් හරහා හෝ මිට පෙර දත්ත රැස්කරන ලද ගොනුවක් හරහා කිරීමට හැකියාව පවතී.
 Ethernet, IEEE 802.11, PPP, සහ loopback ඇතුලත්ව ඕනෑම වර්ගයක ජාලයක් හරහා සජීවී දත්ත ඇතුලත් කර හැක.
 ග්‍රහණය කරගත් ජාල දත්ත GUI, හෝ ටර්මිනලය (විධාන අතුරුමුහුණත්)  TShark හරහා නිරීක්ෂණයට හැකියාවක් පවතී.
ග්‍රහණය කරගත් ගොනු ක්‍රමලේඛනකාරව හෝ  විධාන අතුරුමුහුණත (editcap මෘදුකාංගය) මගින් සංස්කාරනය හෝ  පරිවර්තනය කල හැක.
පෙන්නුම් කරන දත්ත සංදර්ශක පෙරන(display filter) මගින් වෙන්කරගත හැක .
 නවතම ප්‍රොටෝකෝල සදහා Plug-ins නිර්මාණය කල හැක.
 ග්‍රහණය කරගත් දත්ත වල VoIP ඇමතුම් ඇත්නම් ඒවා හදුනාගත හැක. තවද ඒවා අදාළ(compatible) කේතන වලින් කේතනය කර ඇත්නම් එවලේම ශ්‍රවනය කලහැක.
 USB කේබල් හරහා සිදුවන දත්ත හුවමාරුවකට සවන්දීය හැක.

Wireshark'හි ජාල දත්ත පටිගතකල ගොනුවෙහි ආකෘතිය(format) libpcap, libpcap සහ WinPcap සදහාද සහය දක්වන්නකි,එමනිසා එම ගොනු ආකෘතියට සහය දක්වන tcpdump and CA NetMaster මෘදුකාංග සමග දත්ත හුවමාරු කලහැක.තවද එයට snoop,  Network General, සහ Microsoft Network Monitor මෘදුකාංග වල ග්‍රහණයන්(captures) කියවිය හැක.

ආරක්ෂණය

සෘජුව ජාල දත්ත ග්‍රහණය කිරීම සදහා  සමහර මෙහෙයුම් පද්දතිවල විශේෂ අවසර(elevated privileges) ලබාගැනිමට සිදුවේ.මේනිසා  Ethereal/Wireshark සහ

tethereal/TShark මෘදුකාංගවල පැරණි සංස්කරන ක්‍රියාත්මක කිරීමට superuser අවසර ලබාගැනීමට සිදුවේ.ජාල වලින් දත්ත ලබාගැනිමේදී ප්‍රොටෝකෝල විශාල

ගණනක් විචේදනය කිරිමට සිදුවේ මෙහිදී යම්කිසි දෝෂයක් සිදුවහොත් එය සන්නිවේදන ජාලයෙ අරක්ෂවට විශාල තර්ජනයකි.
පැරණි සංස්කරනවල පැවති අන්තරාදායක ගුණාංග නිසා මුලිකවම දුරස්ථ කේත ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඇති හැකියාව( remote code execution) සහ නිර්මාපකයන් මෘදුකාංගයෙ

වර්දනය පිළිබඳ සුබදායි ආකල්පයක් නොදැක්වීම නිසා  OpenBSD  Ethereal මෘදුකාංගය OpenBSD 3.6ට පෙර සංස්කාරන වල  ports tree  එකෙන් ඉවත්කරන

ලදී.

Wiresharkහි  සියලුම කාරයන්ට විශේෂ අවසර(elevated privileges) ලබාගැනිම අවශ්‍ය නොවේ, උදාහරණයක් ලෙස tcpdump යොදාගෙන දත්ත ග්‍රහනය කරගත හැක

පසුව එය Wireshark හරහා සාමාන්‍ය තත්ව යටතේ විශ්ලේෂණය කල හැක.මෙය වඩාත්  	තථ්‍ය කාලව(real time) සිදුකිරීමට Wireshark මගින් විශ්ලේෂණය කරනුලබන

ගොනුව mergecap හරහා සංයුක්ත කරනුලබනයි . රැහැන් රහිත ජාලවල දත්ත ලබාගනිමට Aircrack හරහා   IEEE 802.11  රාමු ග්‍රහණය කිරීම සහ ඒවයෙ ප්‍රතිපල

Wireshark හරහා විශ්ලේෂණය කිරීම කලහැක.

වැඩිදුර පරිහරණයට

යොමුව

මේවත් බලන්න

GTK+
Free software programmed in C
Cross-platform free software
Lua-scriptable software
Network analyzers
Free network management software
Unix network-related software
Windows software
Mac OS X software

වය'ෂාක්


Bijoaraneus mitificus est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Araneidae.

Distribution
Cette espèce se rencontre en Asie du Sud-Est, en Asie du Sud, en Asie de l'Est et en Nouvelle-Guinée.

Description

Le mâle décrit par Tanikawa, Yamasaki et Petcharad en 2021 mesure  et la femelle .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite sous le protonyme Epeira mitifica par Simon en 1886. Elle est placée dans le genre Araneus par Simon en 1909 puis dans le genre Bijoaraneus par Tanikawa, Yamasaki et Petcharad en 2021.

Zilla nawazi a été placée en synonymie par Barrion et Litsinger en 1995.

Publication originale
 Simon, 1886 : « Arachnides recueillis par M. A. Pavie (sous chef du service des postes au Cambodge) dans le royaume de Siam, au Cambodge et en Cochinchine. » Actes de la Société linnéenne de Bordeaux, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Araneidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)

Bijoaraneus mitificus


Den tid på året er en dansk spillefilm fra 2018 instrueret af Paprika Steen.

Handling
Hjemme hos Katrine og Mads, en helt almindelig familie med et par teenagebørn, skal man i år atter forsøge at samle hele familien om en traditionsrig juleaften med salmesang og andesteg. På en aften som denne skal der være plads til alle, både de fraskilte forældre, den yngste søster og hendes nye mand og ikke mindst familiens teenagedatter, der kæmper for at få sin mors opmærksomhed. Under overfladen lurer eksplosionen, der er ligeså antændelig som et tørt grantræ, og da sandhederne begynder at fyge henover bordet, brister enhver illusion om julefreden, som folk så inderligt insisterer på.

Medvirkende
 Paprika Steen som Katrine
 Jacob Lohmann som Mads
 Sofie Gråbøl som Barbara
 Lars Brygmann som Torben
 Fanny Leander Bornedal som Maria
 Patricia Schumann som Patricia
 Karen-Lise Mynster som Gunna
 Lars Knutzon som Poul
 Sofus Søndergaard Mikkelsen som Adam
 Mikas Maximus Dalhoff Christiansen som Jens-Peter

Referencer

Eksterne henvisninger

Spillefilm fra Danmark
Danske film fra 2018
Julefilm fra Danmark
Film instrueret af Paprika Steen
Dansksprogede film

Den tid på året


ගග

හැඳින්වීම

බලශක්ති මාධ්‍යක් ලෙස සූර්ය විදුලි බලය ලංකාවේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතව විශාල වශයෙන් ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී.වර්තමානයේ නාගරික ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතවද ඉල්ලුමක් ඇති වීම  නව ප්‍රවනතාවක් ලෙස දක්නට හැක.ඉහළ යන ලෝක ඉන්ධන අර්බුධයත් සමඟ විකල්ප බලශක්ති භාවිතය කෙරේ ඉහළ අවධානයක් යොමු වී තිබෙන අතර සූර්ය විදුලි බලය ඒ අතර ඉහළ අවධානයකට ලක් වී තිබේ.සූර්ය විදුලි බලය පිළිබඳ තාක්ෂණය ලෝකය තුළ හඳුනාගෙන වසර ගණනාවක් ගත වුවද එය ලංකාව තුළ භාවිතයට පැමිණියේ 1986 තරම් මෑත කාලිනවයි.

ලෝක ඉන්ධන අර්බුධය අද ලෝකය මුහුණ දෙන ප්‍රධානතම ගැටලුවක් බවට පත් වී තිබේ.ලොව බහුලව භාවිතා කරන බලශක්ති ප්‍රභවය ලෙස පොසිල ඉන්ධන හැඳින්විය හැක.කාර්මික විප්ලවයෙන් පසුව සහ ලෝක ජනගහණ වර්ධනය හේතුවෙන් බලශක්ති භාවිතයේ සීඝ්‍ර ඉහළ යාමක් හඳුනා ගත හැක.පොසිල ඉන්ධන භාවිතයත් සමඟ ක්ෂය වන අතර නැවත නිෂ්පාදනය වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ මන්දගාමී ස්වරූපයකින් සිදුවන ක්‍රියාවලියකි.මේ තත්වය තුළ ඉහළ යන ඉල්ලුමට සරිලන සැපයුමක් ලබා දීම බරපතල ගැටලුවක් බවට පත් වී තිබේ.අද දවසේ බලශක්ති භාවිතය එදිනෙදා ජීවිතයට අත්‍යාවශ්‍ය සාධකයක් බවට පත් වී තිබීම තුළ සූර්ය විදුලි බලය,සුළං බලය,මුහුදු රළ,ජීව වායු  ආදී විකල්ප බලශක්ති මාධ්‍ය කෙරේ මෑත කාලීන අවධානය යොමු වී තිබේ.මෙම විකල්ප අතරින් සූර්ය විදුලි බලය  කාර්යක්ෂම හා ඵලදායී ක්‍රමයක් ලෙස භාවිතා කිරීමේ හැකියාව ඉහළ මට්ටමක පවතී.

විශේෂ ලක්ෂණ

පෘථිවි තලයට පතිත වන සූර්ය ශක්තිය පැය දෙකක් තුළ භාවිතා කළ හොත් එමගින් මුළු ලෝකය‍ටම අවශ්‍ය බලශක්තිය නිපදවිය හැකි බව ඒ සම්බන්ධ පරීයේෂණ කළ විද්‍යාඥන්ගේ අදහසයි.එමෙන්ම සහරා කාන්තාරයෙන් 1/8 ක ප්‍රමාණයක් තුළ සූර්ය පැනල සවි කළ හොත් ලෝකයටම අවශ්‍ය විදුලි බලය නිපදවිය හැකි බව ඔවුහු දක්වති.සූර්ය විදුලි බල නිෂ්පාදනයේදී මූලික පිරිවැය පමණක් දැරිය යුතු අතර නඩත්තු වියදම් ඉතා අවම මට්ටමක පවතී.එය සූර්ය විදුලි බල භාවිතයේ ප්‍රධානතම ප්‍රතිලාභයකි.පරිසර හිතකාමී බව අනෙක් ප්‍රධානතම ප්‍රතිලාභය ලෙස දැක්විය හැක.

සූර්ය විදුලි භාවිතයේ අවශ්‍යතාව

ලංකාවේ විදුලිය නිෂ්පාදනයෙන් 65% පමණ  සිදු වනුයේ ඉන්ධන බලාගාර ආශ්‍රිතවයි.30% පමණ ජල විදුලි බලාගාර ආශ්‍රිතව ද ඉතිරි 5% විකල්ප බල ශක්ති මාධ්‍යන් මගින් ද නිෂ්පාදනය කරනු ලබයි.ලංකාවේ විකල්ප විදුලි බල නිෂ්පාදන මාධ්‍යක් ලෙස බහුලව භාවිතා වන්නේ සූර්ය ශක්තියයි.නමුත් එය මුළු විදුලි බල නිෂ්පාදනයෙන් ඉතා සුළු ප්‍රතිශතයක් පමණි.මිලියන 19.5 ක් වන  ශ්‍රි ලංකාවේ  ජනගහණයෙන් 40% පමණ විදුලි බල පහසුකම් නොමැත.රජයේ දත්ත අනුව ඉන් 50%  ආසන්න ප්‍රමාණයකට ජාතික විදුලි බල පද්ධතියෙන් විදුලි බලය ලබා ගැනීමට ප්‍රවේශ විය නොහැක.වාර්ෂිකව ලංකාවේ විදුලි බල ඉල්ලුම 8% ප්‍රතිශතයකින් ඉහළ නගිනු ලබන බව හා 2010 වන විට එය දෙගුණ වන බව මහ බැංකු වාර්තා අනුව පෙනී ගොස් තිබේ.නමුත් මේ වන විට වාර්ෂිකව ජාතික විදුලි බල පද්ධතිය මගින් සපයනුයේ 1% ප්‍රමාණයක් පමණි.මේ තත්වය තුළ සූර්ය විදුලි බලය කෙරේ ලංකාව ඉහළ අවධානයක් යොමු කළ යුතුව ඇත.

සූර්ය විදුලිය පිළිබඳ තාක්ෂණය

සූර්ය විදුලි බල නිෂ්පාදනය ඉතා සරල තාක්ෂණයක් භාවිතා කොට සිදු කරන්නකි.එහිදී සිලිකන්([[silicon]),බෝ‍රෝන්(borown) වැනි ද්‍රව්‍ය භාවිතා කර සකස් කරන ලද පැනලය (panel) මත සූර්ය කිරණ පතිත කළ විට විද්‍යුතය නිෂ්පාදනය වේ.නිෂ්පාදිත විද්‍යුතය පාලකයක්(controller) හරහා ගමන් කරවා බැටරියක් (battery)තුළ තැන්පත් කරනු ලබන අතර නැවත පාලකයක් හරහා ගමන් කරවා අවශ්‍යතා සඳහා විදුලිය බෙදා හැරේ.මෙම පැනල් විවිධ ධාරිතාවලින් සීමාවකින් තොරව සකස් ගගුලැලි හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් 40w (වොට්),50w,60w,70w,80 w ,100ආදී වශයෙන් ගෘහස්ථ භාවිතය සඳහා සකස් කර තිබේ. සූර්ය විදුලි බල භාවිතයෙන් විශාල කර්මාන්ත ශාලාවන්හි විදුලි අවශ්‍යතාවය වුවද සපුරාලිය හැක.සූර්ය විදුලිය භාවිතයෙන් තම සම්පුර්ණ විදුලි අවශ්‍යතා සපුරා ගනු ලබන පරිසර හිතකාමී පළමු කර්මාන්ත ශාලාව මේ වන විට කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ ඉදි වෙමින් පවතී.

තාක්ෂණය දියුණු කිරීම

සූර්ය විදුලි බලය මගින් සාමාන්‍ය ගෘහස්ථ පාරිභෝජන අවශ්‍යතා එනම් ආලෝකය ලබා ගැනීම,ගුවන් විදුලි යන්ත්‍ර,කළු සුදු රූපවාහිනී භාවිතය (DC විදුලි උපකරණ) ආදිය ඉටු කර ගත හැක.නමුත් දියුණු කරන ලද ඉන්වර්ටර් (Invertor) තාක්ෂණය භාවිතයෙන් සූර්ය විදුලි බල පද්ධතියක් මගින් ඕනෑම විදුලි බල අවශ්‍යතාවක් ඉටු කර ගත හැකි සේ සකස් කළ හැක.ඒ වැනි පද්ධතියක් මගින් ශීතකරණ,පරිඝනක,වර්ණ රූපවාහිනී වැනි (AC විදුලි උපකරණ) උපකරණද භාවිතා කළ හැක.මෙහිදී දැරිය යුතු මූලික පිරිවැය ඉහළ වීම නිසා මෙම ක්‍රමය ලංකාව තුළ ව්‍යාප්ත   වී නොමැත.සාමාන්‍ය ගෘහස්ථ අවශ්‍යතා ඉටු කරන සූර්ය විදුලි පද්ධතියක මිල රුපියල් 50 000 ඉක්මවා තිබෙ.මෙම මිල සාමාන්‍ය ජනතාවට දරා ගත හැකි මිලක් යැයි කිව නොහැක.මූලික අවශ්‍යතා ඉටු කරන සූර්ය විදුලි බල පද්ධතියක මිල එතරම් අධික නම් දියුණු කළ පද්ධතියක මිල කෙසේවත් ජනතාවට දරා ගත නොහැකිවනු ඇත.
සූර්ය පැනල නිෂ්පාදනයද ඉතා සරල තාත්ෂණයක් භාවිතා කරනු ලබන්නකි.නමුත් ලංකාවේ සූර්ය විදුලි පද්ධති නිෂ්පාදනය නොකරන අතර ඉන්දියාව,චීනය,ඕස්ටේලියාව වැනි රටවලින් ආනයනය කරනු ලැබේ.මෙහිදී අවධානයට ලක් කළ යුතු ප්‍රධාන කරුණ සුර්ය පැනල් නිෂ්පාදනය සඳහා යොදා ගන්නා ප්‍රධාන අමුද්‍රව්‍ය වන බෝරෝන්.සිලිකන් වැනි ද්‍රව්‍ය ලංකාවේ පැවතීමයි.එම අමුද්‍රව්‍ය භාවිතා කොට ලංකාව තුළ පැනල් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නම් සූර්ය විදුලි පද්ධති වල මිල ඉතා පහළ මට්ටමකට අඩු කළ හැක.

රාජ්‍ය මැදිහත්වීම

සූර්ය විදුලිය නිෂ්පාදනය සම්බන්ධයෙන් ලංකාවේ රාජ්‍ය අංශයේ මැදිහත් වීම ඉතාම පහළ මට්ටමක පවතින අතර මෙම කාර්ය සම්පූර්ණයෙන්ම පෞද්ගලික අංශය වෙත පැවරී ඇත.රජය මගින් ලෝක බැංකු ආධාර මත රුපියල් 10000 ප්‍රතිදානයක් සූර්ය විදුලි බල පද්ධතියක් මිල දී ගන්නා ප්‍රධාන විදුලිය නොමැති පාරිභෝගිකයන් වෙත ලබා දුන්නද එය ප්‍රමාණවත් මැදිහත් වීමක් නොවේ.සර්වෝදය වැනි රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන මගින්ද පාරිභෝගිකයන් වෙත ණය පහසුකම් සපයනු ලැබේ.ලංකාවේ සූර්ය විදුලිය සම්බන්ධව Solar Industrial association යන ආයතනය(SIA)  ක්‍රියාත්මක වන අතර සූර්ය විදුලි බලය ලබා දීම සම්බන්ධ ආයතන මෙහි ලියාපදිංචි විය යුතුය.දැනට ආයතන 18 පමණ මෙහි ලියාපදිංචි කර තිබේ.

නව ප්‍රවනතා

ලංකාවේ සූර්ය විදුලිය දඹුල්ල, කතරගම, ඇඹ්ලිපිටිය, රත්නපුරය, දැරණියගල, යටියන්තොට ආදී ප්‍රදේශවල බහුලව භාවිතා වනු දැකිය හැක.නාගරික ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතවද සූර්ය විදුලිය ක්‍රමයෙන් ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතිනු දැකිය හැක.නගර ආශ්‍රිතව සූර්ය උණු ජල පද්ධතිවලට ඉහළ ඉල්ලුමක් ඇති වී තිබේ.ලෝකයේ ඇතැම් රටවල සූර්ය විදුලි බලය මගින් ධාවනය වන මෝටර් රථ,බෝට්ටු ආදියද නිපදවා තිබේ. ජර්මනිය තුළ සූර්ය විදුලිය ඉතා කාර්යක්ෂම හා ඵලදායි ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ.එරට නිවෙස්වල සවි කරන ලද සූර්ය විදුලි පද්ධතිවල අතිරික්ත විදුලි බලය ජාතික පද්ධතිය වෙත එකතු කරනු ලබන අතර ඒ වෙනුවෙන් රජය විසින් නිවැසියන් වෙත ගෙවීමක්ද කරනු ලබයි.
ලංකාවේද ඉතාම මෑතදී බත්තරමුල්ල, තලවතුගොඩ ප්‍රධාන මාර්ගය තුළ මාර්ග ආලෝකරණ සූර්ය විදුලි ව්‍යාපෘතියක් සකසා තිබේ.මෙම නව නැඹුරුව අගය කළ හැකි තත්වයක් වන අතර එය රට පුරා ව්‍යාප්ත කළ හැකි නම් අගනේය.වර්තමාන විදුලි අර්බුධය ජය ගැනීම‍ට විකල්ප බල ශක්ති මාධ්‍යක් ලෙස සූර්ය විදුලි බලය ඉතා වැදගත් වනු ඇත.

මූලාශ්‍ර

සූර්ය විදුලිය - ශ්‍රී ලංකා


Popis najvažnijih internetskih šahovskih poslužitelja.

Chess.com
Lichess
Chess24
ChessCube
Chess Live
FIDE Online Arena
Free Internet Chess Server (FICS)
Internet Chess Club (ICC)
Playchess.com
SchemingMind
World Chess Network
Chesstempo

Izvori

Popis internetskih šahovskih poslužitelja


El Escalda Oriental () es un estuario situado en la provincia neerlandesa de Zelanda, entre la isla y municipio de Schouwen-Duiveland y el municipio de Tholen al norte y los municipios de Noord-Beveland y Zuid-Beveland al sur. En época del Imperio romano era la mayor desembocadura del río Escalda, pero en 1530 la inundación de San Félix anegó grandes zonas del Flandes zelandés.

En 2002 todo el estuario fue designado parque nacional.

Enlaces externos
Página oficial del parque.
http://library.thinkquest.org/C001635F/engoosterschelde_kering.htm
http://www.nioo.knaw.nl/cemo/phase/oosterschelde.htm (Mapas 1.º y 2.º).
Vista satélite en Google Maps.

Distributarios del río Escalda de los Países Bajos
Lagos artificiales de los Países Bajos
Sitios Ramsar en los Países Bajos
Áreas protegidas establecidas en 2002
Países Bajos en 2002
Mar del Norte
Lagos de la provincia de Zelanda

Escalda Oriental


Rovňany este o comună slovacă, aflată în districtul Poltár din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 257 de locuitori.

Istoric
Localitatea Rovňany este atestată documentar din 1264.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Rovňany


Opfenried ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Röckingen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Beim Dorf entspringt der Ganswasengraben, der ein linker Zufluss der Wörnitz ist. Unmittelbar nordöstlich fließt der Uhlagraben vorbei, der ebenfalls in linker Zufluss der Wörnitz ist. Im Nordosten liegt das Opfenrieder Hölzlein. Ansonsten ist der Ort von Acker- und Grünland umgeben. Im Westen wird die Flur Hohnbuck genannt. Im Süden, am Brechhausweg, befindet sich eine Eiche, die als Naturdenkmal geschützt ist. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Röckingen zur Kreisstraße AN 47 (1,3 km nordwestlich) bzw. nach Wassertrüdingen zur Staatsstraße 2218 (0,9 km östlich), eine weitere führt ebenfalls zur St 2218 (0,5 km südlich).

Geschichte
Opfenried lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Wassertrüdingen. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft hatte das ansbachische Verwalteramt Röckingen. Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es in Opfenried 25 Anwesen und ein Gemeindehirtenhaus. Grundherren waren
 ansbachische Ämter (16 Anwesen; Verwalteramt Röckingen: 5 Güter, 2 Gütlein, 2 Häuser, 1 Häuslein; Kastenamt Wassertrüdingen: 1 Gut; Bürgermeister und Rat zu Wassertrüdingen: 2 Güter; Vogtamt Wittelshofen: 1 Söldengut, 2 halbe Sölden)
 das Fürstentum Oettingen-Spielberg (Oberamt Aufkirchen: 2 halbe Sölden)
 das Herzogtum Württemberg (Oberamt Weiltingen: 1 halbes Gut, 2 Häuser)
 die evangelische Kirche St. Jacob und die katholische Kirche St. Sebastian zu Oettingen (1 Söldengut, 1 Haus)
 Freieigen (2 Güter).

Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Wassertrüdingen.

Infolge des Gemeindeedikts wurde Opfenried dem 1809 gebildeten Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Röckingen zugewiesen.

Baudenkmäler
 Hauptstraße 19: Erdgeschossiges Wohnstallhaus, Massivbau, erstes Viertel des 19. Jahrhunderts
 Hauptstraße 21: Wappenstein, wohl 16. Jahrhundert

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Laurentius (Röckingen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach Heilig Geist (Wassertrüdingen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Röckingen
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf

Opfenried


Reception er en dansk kortfilm fra 2013 instrueret af Kristian Håskjold.

Handling
Den unge mand Victor arbejder om natten som receptionist på et hotel tæt på Københavns Lufthavn. En utilregnelig udenlandsk gæst, Dr. Ackerman, tjekker ind og sætter Victor på en prøve. Det ene øjeblik presser han Victor til en gratis værelsesopgradering, og det næste spørger han høfligt og i højt humør efter en blomstervase. Samtidig dukker Victors store kærlighed Sofia op, og Victors egne indestængte følelser bobler pludseligt og voldsomt op til overfladen.

Medvirkende

 Mads Reuther, Victor
 David Rousing, Dr. Ackerman
 Stephania Potalivo, Sofia
 Suzanne Darmer, Marion
 Linda Elvira, Stewardessen

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

Reception (film fra 2013)


An Dracontium iquitense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni E.C.Morgan ngan J.A.Sperling. An Dracontium iquitense in nahilalakip ha genus nga Dracontium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracontium

Dracontium iquitense


Thaisaurus es un género extinto de ictiopterigios que vivió en el Triásico inferior de lo que ahora es Asia.
En 2010 Maisch creó la familia Thaisauridae para este género encontrado en Tailandia.

Referencias

Ichthyosauria
Ictiosaurios de Asia
Ictiosaurios del Triásico Inferior

Thaisaurus


Alexandria Township may refer to:

 Alexandria Township, Leavenworth County, Kansas, in Leavenworth County, Kansas
 Alexandria Township, Douglas County, Minnesota
 Alexandria Township, New Jersey
 Alexandria township, Divide County, North Dakota, in Divide County, North Dakota

Township name disambiguation pages

Alexandria Township