Dört Oda (Orijinal isim, İngilizce: Four Rooms), dört ayrı yönetmenin bir araya gelerek oluşturduğu, 1995 yapımı fars-komedi türünde bir filmdir.

Konusu
Ted (Tim Roth) küçük ve lüks bir otelde servis elemanı olarak işe girer. İşinde henüz ilk gecesi olan yılbaşı başı arifesinde, Ted'in oteldeki birbirinden ilginç müşterilerden henüz haberi yoktur. Hizmet vereceği odaların birinde, cadılardan oluşmuş bir grup, cadı tanrıçasının üzerindeki büyüyü kaldırmak için ayin yaparken, diğerinde bir mafya babası Ted'den çocuklarına bakıcılık yapmasını istemekte, üçüncü odada bir karı kocanın rehine fantezisi ile karşılaşmakta, dördüncü ve son odada ise kendisini ilginç bir iddianın ortasında bulmaktadır.

Filmdeki Hikayelere Kısa Bakış
  Dört Oda, dört yönetmenin her birinin, kendi yazdığı ve yönettiği dört kısa filmden oluşmaktadır.
 İlk film olan "Eksik Tarif" (İngilizce: The Missing Ingredient), balayı dairesinde geçmektedir. Film, Allison Anders tarafından yazılmış ve yönetilmiştir. Daireye giden Ted, burada 40 yıl önce cadı tanrıçasına yapılan büyüyü kaldırmak için iksir hazırlayan bir grup cadı ile karşılaşır. Ted ise iksirin son malzemesi olan erkek spermini karşılayacak kişidir.
 İkinci film, "Yanlış Adam" (İngilizce: The Wrong Man), Alexandre Rockwell tarafından yazılmış ve yönetilmiştir. 404 numaralı oda buz istemiştir ve Ted buzu bırakıp gideceğini sanmaktadır. Ancak oda sahipleri onu kiralanmış bir jigalo sanmaktadır. Ted ise karısına silah doğrultmuş koca da dahil olmak üzere her şeyin gerçek olduğu sanmaktadır.
 Robert Rodriguez üçüncü film olan, "Yaramazlar" (İngilizce: The Misbehavers) filmini yazmış ve yönetmiştir. 309 numaralı oda da bir mafya babası ve karısı, yılbaşı arifesinde dışarı çıkmak istemekte, ancak çocuklarına bakacak birini aramaktadırlar. Çocuk bakısı ise tabii ki Ted'den başkası değildir. Ted'in sorumluluğundaki çocuklar, Ted'i çıldırtmanın yanı sıra, şampanya alemi yapacak, odada bir ceset bulacak ve neredeyse oteli yakacaklardır.
 Son filmde usta yönetmen Quentin Tarantino sahneye çıkıyor, hem senaryoyu yazıyor, hem filmi yönetiyor hem de oynuyor. Kısa ama bir o kadar da eğlenceli, göndermeler dolu bir hikâye anlatıyor. "Hollywood'dan Gelen Adam" (İngilizce: The Man from Hollywood, çatı katında kendini beğenmiş bir film yıldızı ile arkadaşlarının partisine, Ted'in dahil olması ile başlıyor. Ortada bir başka filmde görülmüş bir iddia vardır ve filmdeki iddia gerçeğe dönüştürülmek istenmektedir. Konuklardan biri Zippo çakmağını 10 kez arka arkaya yakmak zorundadır, eğer yakamazsa Ted elindeki satır ile iddiaya giren konuğun diğer parmağını kesecektir.

Filme İlişkin Notlar

 "Yaramazlar" filminde, çocuklar porno kanalı çevirmeden önce, ekranda Robert Rodriguez'in senaryosunu yazdığı ve yönettiği 1991 yapımı "Bedhead" isimli kısa filmi görülmektedir.
 "Yaramazlar" filminde, çocukların izlediği çizgi film, yine Robert Rodriguez'in yönettiği "Gün Batımından Şafağa (1996) filminde, Ritche karakterinin izlediği çizgi filmdir.
 Ted, Betty'i aramadan önce santralin yanında "Red Apples" marka sigara göze çarpmaktadır. Bu marka Quentin Tarantino tarafından oluşturulmuş ve yönetmenin diğer filmlerinde de görülen hayali bir sigara markasıdır.
 Dördüncü filmde Quentin Tarantino'nun, Tim Roth'a gösterdiği derginin kapağındaki araba, John Travolta'nın, 1994 Quentin Tarantino  yapımı "Ucuz Roman" filminde kullandığı arabanın aynısıdır.
 Dördüncü film, Roald Dahl'ın iddialara giren deli bir adamı anlattığı "Güneyden Gelen Adam" (İngilizce: Man From the South) adlı kısa hikâyesinden esinlenerek yapılmıştır.
 "Hollywood'dan Gelen Adam" filminde, İngilizce küfür olan "fuck" kelimesi ve türevleri tam 193 kere kullanılmıştır.
 Film ilk olarak "Beş Oda" (İngilizce: Five Rooms) olarak adlandırılmıştı. Bir başka usta yönetmen olan Richard Linklater film çalışmaları başlamadan önce kararından vazgeçti ve film "Dört Oda" ismini aldı.
 Bruce Willis filmde oynamasına rağmen, oyuncu kadrosunda gösterilmedi. Nedeni ise "Beyazperde Oyuncuları Cemiyeti" (İngilizce: Screen Actors Guild - SAG) kurallarına göre, cemiyete üye bir oyuncu para almadan bir filmde oynayamazdı. Oysa Bruce Willis, filmde sadece eğlence ve Quentin Tarantino'nun ricası için para almadan küçük bir rol oynamıştı. SAG ise Bruce Willis'i ancak oyuncu kadrosunda gösterilmezse dava etmeyeceğini belirtmiş ve kendisi bu nedenle oyuncu kadrosunda gösterilmemişti.

Çekim ve Mantık Hataları
 Ted, Margeret ile telefonda konuşurken, arkada yürüyen biri görülmektedir. Ted, o gece oteldeki tek çalışan olduğundan, bu kişi başka bir otel çalışanı değil, çekim ekibinden biridir.
 Betty telefonda Ted ile konuşurken, Betty etrafında dönüp tekrar sola doğru yürümeye başladığında, çekimde olan kamera görülmektedir.
 Ted evli çift ile birlikte odayı terk ederken, saçı odadaki haline nazaran belirgin bir şekilde kısadır.
 Betty, oda da arkadaşları ile Sega Genesis konsolunda "Rambo III" oyununu oynamaktadır. Ancak oyunun bazı sahnelerinde, Betty'nin elinde Sega Genesis kontrolörü olmasına rağme, Nintendo konsolundaki "Rambo" oyunu görülmektedir.
 Jerry Lewis'in konuşmasının ardından, kameramanın gölgesi arkadaki duvarda görülmektedir.
 Otelin eski tip santralı bir güldürü unsuru olarak filme eklenmesine rağmen her zaman kullanılmamaktadır. Ted telefonları, hat kablosunu ilgili odanın deliğine sokarak bağlamaktadır. Ancak "Yaramazlar" bölümünde Sarah, bir başka odayı direkt olarak aramaktadır. Ayrıca parti yapan adamlar, Ted'i arayıp da hangi odada olduklarını bilmediklerini söylediklerinde, Ted santralden oda numarasını rahatça görebilirdi.

Ödüller

Allison Anders'ın yönettiği filmler
Quentin Tarantino'nun yönettiği filmler
Robert Rodriguez'in yönettiği filmler
Robert Rodriguez'in senaryosunu yazdığı filmler
Amerika Birleşik Devletleri kara komedi filmleri
Amerika Birleşik Devletleri antolojik filmleri
Amerika Birleşik Devletleri bağımsız filmleri
Konusu otelde geçen filmler
1990'larda bağımsız filmler
1990'larda İngilizce filmler
1995 çıkışlı dramatik filmler
1995 çıkışlı komedi filmleri

Dört Oda


Toponymie
 La Frontière (conquête de l'Ouest)

Œuvres

 La Frontière (roman) ;
 La Frontière (Star Trek) ;
 La Frontière (opéra) ;
 La Frontière, film français de 1961.
Frontière

La Frontière


අගනුවර සහ විශාලම නගරය - හෙල්සින්කි-  600 101 N 02410 561E

රාජ්‍ය භාෂාව - ෆින්නිෂ්, ස්‍වෙඩීෂ්

පිළිගත් ප්‍රාදේශිය භාෂා - සාමි

රාජ්‍යය - අර්ධ ජනාධිපති සමුහාන්ඩුව

ජනාධිපති- සර්ජා මැලොනෙන්	(SDP)

අගමැති - මැටි වැන්නනෙන්  (CP)

පාර්ලිමේන්තු කථානායක - සෝලි නිනිස්ටෝ   (NCP)

නිදහස - රැසියානු අධිරාජ්‍යයේ සිට

ස්වාධිරාජ්‍ය	-	මාර්තු 29, 1809

ප්‍රකාශයට පත් කිරිම  -දෙසැම්බර් 6, 1917

පිළිගැනීම - ජනවාරි 4,1918

වර්‍ග ප්‍රමාණය - එකතුව - 17.364/km2

6,704/sqmi

ජලය (%) 1.9

ජන ගහණය - 2009 තක්සේරැව - 1,185,000

2007 ජන සංඛ්‍යාංකය - 1,018,449

ඝනත්වය 	- 68.2 km2

175.8 /sq mi

GDP (PPP) - 	2008 තක්සේරැව

එකතුව	-	$ US 5,878 බිලියන

ඒක පුද්ගල අදායම - $US 5,749

GDP (සාමාන්‍ය) - 	2008 තක්සේරැව

එකතුව	-	$ US 2,840 බිලියන

ඒක පුද්ගල අදායම - $US 2,778

ගිනි (1994) – 60.9 (ඉහළ)

HDI  (2007) – 0.547 (මධ්‍යය)

මුදල් - ලිලැන්ගෙනි (SZL)

කාල මණ්ඩලය  (UTC+ 2)

මං තීරැව - වම

අන්තර් ජාලය -TLD – 52

දුරකථන සංකේත - 268

ෆින්ලන්තය සමූහාණ්ඩුව උතුරැ යුරෝපයේ පිහිටි නෝර්සික් රටකි. මායිම් බටහිර ස්වීඩන් උතුරැ නෝර්වේ නැගෙනහිර රැසියාව  දකුණු එස්කෝනියාවට මායිම් වේ. අගනුවර වන්නේ හෙල්සින්තිය. ජනගහනය මිලියන 5.4 ක් වන අතර යුරෝපයේ වර්ගඵලයෙන් 8 වන විශාලම රටයි. එහි භාෂාව වනනේ ෆිනිෂ්ය දෙවන නිල භාෂාව වන්නේ ස්වීඩන්ට. සභා 342 ඇත. මිලියනයක්  පමණ ජනතාව හෙල්සින්කි  වල ජිවත් වන අතර අනෙක් ප්‍රධාන නගර වන ටෙමිපේ ටර්කු, ඕලු, ජ්වැස්ක්ලා කූපියෝ සහ ලාමිවල වේ.1955 යුරෝපානු සංගමය හා යුරෝ‍සෝන් සංගමය ආරම්භයේ සිට සාමාජිකත්වය දරයි. මෙහි කාර්මීකරණය මෑතක සිදුවූවකි. 1950 තෙක් කෘෂිකර්මය පැවතැනි. ඉන්පසු ආර්ථික වර්ධනය වූ අතර  1970 සිට 1990 කාලයේ සුභ සාධන රාජ්‍යයක් විය. සාර්ථක රජයන්  මෙහි  ආර්ථික පද්ධිතිය පුද්ගලීකරණය සහ  ආදායම් කැපීම සිදුකරන ලදි.

ෆිනිලන්ත සමූහාණ්ඩුව


Ekonomija Betanija bila je gospodarsko imanje (ekonomija) Kćeri Božje ljubavi u Sarajevu. Danas je to velika parkovna površina.

Zemljopisni položaj
S jugozapadne strane omeđuje ju cesta M223. S druge strane ceste su groblje Bare, Bosnalijek, Hum, Velešići i Koševsko brdo, a s iste strane ceste su Šip, Pionirska dolina, Jezero, Olimpijski stadion Koševo, športski kompleks Zetra, Koševo i nekoliko manjih gradskih groblja, kao rimokatolička groblja sv. Josip, sv. Mihovil, groblja Lav, Stadion itd. Toponim Slatine sačuvao se u ulici koja je sjeverna granica parka.

Povijest
Osnovala ju je s. Franziska Lechner, osnivačica Družbe, na Slatini u Sarajevu. Betanija je bila domom dom časnih sestara. Osim kuće za časne sestre, na ovom poljodjelskome gospodarskom imanju bili su objekti za stočarstvo, povrtlarstvo i voćarstvo. U stajam su držale stoku. Imale su njime na kojima su sadile voće i povrće. Od uzgojenog su nesebično prehranjivale brojna gledne, pa su često i same bile gladne. Do 1947/1948. godine Betanija je bila dom časnih sestara iz Družbe Kćeri Božje ljubavi, a onda im je nacionalizacijom sve oduzeto. Vlasti su im naložile da se isele u roku od 24 sata. Protjerane časne otišle su svakamo. Jedne su pošle na druga mjesta u Sarajevu, druge pak kućama u BiH, Hrvatskoj, Austriji, Njemačkoj.

Od cijele ekonomije danas je ostalo samo groblje časnih sestara, svjedok da su nekada bile tu. Na tom su groblju pokopane 82 sestre i pet kandidatica. Križevi su identični. Posljednja je pokopana časna sestra 24. ožujka 1948. godine. Taj dio Betanije gdje je bio dom časnih sestara danas je od vremena nacionalizacije ruševina prekrivena grmljem i visokom travom. Groblje, koje je uz ime lokacije jedini trag da su ovdje nekad bile časne, prije nekoliko godina oskvrnuli su vandali.
Na Betaniji je pokopana sestra Luka, čiji grob hodočaste ljudi svih vjera, i na njemu ostavljaju pisma u kojima mole i zahvaljuju za ozdravljenje, potomstvo, posao, ljubavnu sreću. Pisma se čuvaju u crkvi Kraljice sv. Krunice na Banjskom brijegu u Sarajevu.

Posjed je nacionalizacijom oduzet, ali i danas nosi ime Betanija. Od 1950-ih postao je omiljenim mjestom za rekreaciju građana Sarajeva.
Velika površina Betanije jedna je od najpoželjnijih mjesta za gradnju. Stambene zgrade već su na jednom dijelu. Podignut je i park. Planiraju na njemu smjestiti hotel s apartmanima, multifunkcionalne dvorane, specijalizirane trgovine, multipleks, prostorije za fitness, kasino, diskoteke.
Danas je jedna velika zelena oaza koja se prostire na 7 ha. Za rekreativce je napravljena pješačka staza, trim i biciklistička staza duga 1.200 m, dječje igralište s klackalicama i toboganom, klupe za odmor. Hortikulturni sadržaj je nekoliko stotina posađenih sadnica raznovrsnog grmlja, srednjeg i visokog rastinja: hrasta, graba, kestena, bukve, javora, jasena i lipe. Travnjak je posađen na površini od skoro 4.000 četvornih metara zasađena je i trava. Osim za rekreaciju, posjetitelj dolaze ovdje uživati u prirodi, napraviti si piknik, roštilj.

Premda je park na mjestu imovine otete Katoličkoj crkvi, iz Stranke demokratske akcije pokrenuli su inicijativu da se park Betanija preimenuje u park Alije Izetbegovića.

Izvori

Sarajevo
Družba Kćeri Božje ljubavi

Ekonomija Kćeri Božje ljubavi Betanija u Sarajevu


Tozkoparan, Tunceli ilinin Pertek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Eski ismi Tanz olan yerleşim, 16. yüzyıl kayıtlarında Vasgirt nahiyesine bağlı ve sadece Müslümanların yaşadığı bir köy olarak görülmektedir.

Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Tanz adıyla görülen yerleşimin ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımıyla birlikte günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli iline 31 km, Pertek ilçesine 22 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Pertek belde ve köyleri

Tozkoparan, Pertek


دانا جبر (15 مارس 1989 -)، ممثلة سورية.

حياتها الفنية
هي ابنة أسرة فنية كبيرة حيث أنها حفيدة الفنان محمود جبر والفنانة هيفاء واصف شقيقة الفنانة منى واصف، كما أنها ابنة شقيقة الفنانات ليلى ومرح جبر، لذلك كان دخولها للمجال الفني سهلًا حيث كانت تعمل في المسرح منذ أن كانت بسن السادسة من عمرها، ولكن انتقلت للتمثيل في  الأعمال التلفزيونية، بتقديم أدوارها بقوة في العديد من الأعمال.

حياتها الشخصية
تزوجت في سن الثامنة عشرة ولم يستمر هذا الزواج طويلا وانتهى بالطلاق.

أعمالها

من أعمال السينما

من أعمال التلفزيون

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مواليد في دمشق
ممثلات أفلام سوريات
ممثلات تلفزيون سوريات
ممثلات سوريات في القرن 21
ممثلات من دمشق
مواليد 1409 هـ
مواليد 1989

دانا جبر


L'Audi V8 quattro DTM (R6 en interne) est une voiture de tourisme d'Audi qui a été utilisée dans le Deutsche Tourenwagen Meisterschaft de 1990 à 1992. La base était l'Audi V8 D11. Cela en fait la troisième voiture de course basée sur la plateforme C3, aux côtés de l'Audi 200 quattro Rallye et de l'Audi 200 quattro Trans-Am. Après des succès dans le championnat du monde des rallyes et aux États-Unis dans la série Trans-Am et IMSA-GTO, Audi a voulu démontrer les avantages de la transmission intégrale permanente quattro sur son sol à partir de 1990. L'Audi a roulée en concurrence avec des modèles des deux autres constructeurs allemands haut de gamme, BMW et Mercedes-Benz.

Transmission
Le moteur de la V8 quattro DTM est basé sur le moteur 8 cylindres en V d'une cylindrée de 3,6 litres de la voiture de série. Au début de la saison 1990, le moteur avait une puissance d'environ 309 kW (420 ch) et il a été continuellement développé au fil des ans. Entre autres choses, Audi a pu améliorer la réponse du moteur et augmenter le couple et la puissance grâce à un racleur d'huile pour le carter humide, qui empêche le vilebrequin de plonger dans l'huile et de le faire mousser sous une accélération latérale élevée. Lors de la dernière course, en 1992, 340 kW (462 ch) étaient disponibles. La puissance est transmise via une boîte manuelle à 6 rapports et, comme dans la voiture de série, via la transmission intégrale permanente quattro.

Carrosserie

En 1990, lors de sa première année de participation au DTM, Audi a utilisé la carrosserie de la V8 quattro de production. La voiture a été homologuée selon la réglementation du groupe A, ce qui signifie que l'apparence extérieure de la voiture est restée pratiquement inchangée. Cependant, sur des parcours à grande vitesse tels qu'à l'AVUS ou à la base aérienne de Wunstorf, la V8 quattro générait une portance, ce qui réduisait la vitesse de pointe. C'est pourquoi en 1991, Audi a fait homologuer un modèle évolué avec spoilers coulissants. Ces spoilers fournissaient beaucoup plus d'appui. À l'intérieur, le tableau de bord et les panneaux de porte de la voiture de série ont dû être conservés. Le poids minimum a varié au fil des ans, passant de 1 220 à 1 300 kg. La dernière année, la V8 quattro pesait 320 kg de plus que les modèles de la concurrence, les Mercedes 190E 2.5-16 Evo 2 et BMW M3 Sport Evolution.

Championnat DTM 1990
Lorsqu'Audi a annoncé qu'elle participerait au DTM en 1990, le choix du véhicule particulier a fait sensation. Presque personne ne s'attendait à une berline de luxe dans le DTM. Les moteurs turbo étant interdits en DTM depuis 1990, le moteur cinq cylindres en ligne turbo qui a fait ses preuves dans le sport automobile ne pouvait pas être utilisé. Il n'était donc pas possible pour Audi de commencer avec l'Audi 90 quattro, qui avait déjà été utilisée avec succès en course sous le nom de 90 quattro IMSA GTO.

Les véhicules de la saison 1990 ont été préparés par Konrad Schmidt Motorsport GmbH, SMS en abrégé. Au début de la saison, un seul véhicule était utilisé, conduit par Hans-Joachim Stuck. Stuck a déjà pu terminer sur le podium lors de la deuxième course de Zolder lors du premier week-end de course. À l'AVUS, il a pu remporter les deux manches et ainsi remporter les premières victoires d'Audi. Dès le huitième week-end de course au Norisring, il a reçu le soutien du double champion du monde des rallyes, Walter Röhrl, qui a piloté la deuxième V8 quattro DTM pour le reste de la saison. Dès sa première course, Röhrl a mené jusqu'au dernier tour puis a laissé passer Stuck en faveur du championnat. Lors du dernier week-end de course à Hockenheimring, quatre autres pilotes avaient une chance de remporter le titre aux côtés de Stuck. Chaque constructeur a engagé des pilotes invités pour les deux dernières courses. Frank Jelinski a alors conduit pour Audi, il a joué un rôle clé dans la lutte pour le titre avec ses deux deuxièmes places. Avec des triples victoires dans les deux courses, Audi a remporté le championnat avec Hans-Joachim Stuck. L'Audi V8 quattro DTM a ainsi remporté le titre dès sa première année d'exploitation.

Résultats

Classement des pilotes

Championnat DTM 1991
Au cours de la saison 1991, Audi a concouru avec quatre V8 quattro DTM dès le départ. Hans-Joachim Stuck et le jeune pilote Hubert Haupt ont conduit pour l'équipe SMS, Frank Biela et Frank Jelinski ont commencé la saison avec la nouvelle équipe Audi Zentrum Reutlingen (AZR). Les nouvelles V8 quattro étaient des modèles évolués avec des spoilers à l'avant et à l'arrière. Un duel pour le titre entre Stuck et Biela a émergé assez rapidement. Les deux ont réussi à gagner une course à l'AVUS. Lors du dernier week-end de course à Hockenheim, les deux pilotes n'étaient séparés que de quelques points. Pour ce week-end de course, Walter Röhrl s'est à nouveau engagé à remplacer Hubert Haupt. Dans la première manche, Stuck a eu un défaut dans le capteur de vitesse, ce qui l'a fait reculer de loin et lui a coûté ses chances pour le titre. Frank Biela a remporté les deux courses et a remporté le championnat. C'était la première défense de titre dans l'histoire du DTM.

Résultats

Classement des pilotes

Championnat DTM 1992
La réglementation a été ajustée pour la saison 1992 et la V8 quattro DTM est devenue encore plus lourde. Afin de pouvoir suivre la concurrence, Audi a développé un nouveau vilebrequin avec un décalage de tourillon de 180° au lieu des 90° de la V8 de série. Puisqu'un vilebrequin différent n'était pas autorisé selon les règles du groupe A, Audi a utilisé une astuce. Le vilebrequin d'origine avec un décalage de tourillon de 90° a été tordu à l'état brut, de sorte que la pièce de série a été conservée. BMW a déposé une plainte auprès de l'ONS, qui a déclaré la pièce légale. Mercedes a également protesté plus tard contre l'écart dans la réglementation. Même en deuxième instance, la pièce n'a pas été déclarée illégale. Audi a roulé avec ce vilebrequin lors des six premiers week-ends de course et a même réussi à remporter une triple victoire au Nürburgring. Cependant, en raison du poids élevé, il y avait plus de dommages aux pneus. De plus, la V8 quattro DTM de troisième année souffrait de problèmes de fiabilité. Après le week-end de course du Nordschleife, la cour d'appel de l'ONS a statué que le vilebrequin de l'Audi V8 quattro DTM n'était pas autorisé. En raison de cette décision, Audi s'est retirée du DTM avec effet immédiat. La V8 quattro DTM n'a plus été utilisé par la suite. Quelques semaines plus tard, Audi a commencé à développer une super voiture de tourisme basée sur l'Audi 80 B4.

Résultats

Classement des pilotes

Liens externes

 .

Notes et références

V8 quattro DTM
Automobile des années 1990
Berline

Audi V8 quattro DTM


Abdi Paşa, Osmanlı denizcisi. (? - 1734). III. Ahmed ve I. Mahmud saltanatlarında 28 Eylül 1730 - Mayıs 1731 ile Ağustos 1731 - 19 Aralık 1731 dönemlerinde iki kez kaptan-ı derya görevi yapmıştır.

Hayatı
Tersaneden yetişmiş ve kalyon kaptanı olmuştur.

III. Ahmed'in damadı olan Abdi Paşa, Patrona Halil İsyanı'nın başladığı 28 Eylül 1730 tarihinde kaptan-ı deryalığa getirilmiştir. Abdi Paşa daha önce Patrona Halil'i ölüm cezasından kurtarmıştı. Padişah III. Ahmed damadı olan Abdi Paşa'nın tersane kuvvetlerini kullanarak bu isyanı bastırabileceğini sanmaktaydı. Fakat Abdi Paşa tersaneye vardığında tersanenin de isyancıların elinde olduğunu görmüş ve zaten Damat İbrahim Paşa ile arası iyi olmadığı için görevinde kalmak şartıyla onlara katılmıştır.

Ayaklanmacılar I. Mahmud'u tahta geçirdikten sonra da bir müddet kaptan-ı deryalık yaptıktan sonra Resmo sancağına atanması sağlanarak İstanbul'dan uzaklaştırılmıştır.

1730'da Patrona Halil ve zorbalar elemine edildikten sonra ikinci kez 18 Mayıs 1731 tarihinde kaptan-i derya olmuş ve 29 Kasım 1731'e kadar bu görevde kalmıştır.

1734'te vefat ederek Kasımpaşa'da Gureba Mezarlığı'na defnedilmiştir.

Kaynakça

Kaptan-ı deryalar
Osmanlı denizcileri
Osmanlı paşaları
1734 yılında ölenler
Doğum tarihi bilinmeyenler
İstanbul'da defnedilenler

Abdi Paşa (kaptan-ı derya)


3CB es una feniletilamina psicodélica alucinógena de la familia 2C que es utilizada en ciertas ocasiones como un enteógeno. Fue sintetizado por primera vez en 1970 por un equipo científico del  Instituto de Investigación en Ciencias de la Salud Mental de Texas, y su actividad fue subsecuentemente investigada en humanos por Alexander Shulgin.

El nombre completo del compuesto químico es 3CB-dimetoxi-3-feniletilamina,es un enteogeneo altamente alucinógeno de la familia del 3-2cd, caracterizado por ser uno de los componentes más fuertes de todas las fenetilaminas mientras que las dosis recomendadas pueden oscilar entre 20 y 60 mg, e inclusive mayores; bajas dosis en tanto (generalmente menores o iguales a 10 mg) se han explorado como potencialmente nootrópicos, aunque con resultados mixtos. el 3CB es generalmente administrado vía oral, aunque también puede ser inhalado; en este último caso sin embargo, las dosis oscilan típicamente entre 1 y 15 mg, mientras que su inhalación puede causar dolor intenso.

Referencias

Enlaces externos
 LE-25; 2,5-DIMETHOXY-4-METHYLPHENETHYLAMINE
 #23 2C-D: LE-25; 2,5-Dimethoxy-4-methylphenethylamine
 Erowid 2C-D Vault
 Los libros PIHKAL y TIHKAL en español. En ellos Shulgin describe la síntesis del 2C-D

Fenetilaminas

2C-D


Ženska ejakulacija je povremeno ispuštanje sekreta na vrhuncu seksualnog uzbuđenja kod žena, što je povezano s intenzivnim iskustvom užitka. Ejakulat se izlučuje kroz izlaze iz parauretralne žlijezde (glandula paraurethralis, Skene žlijezda ili prostata feminina). Dugo je vremena ova seksualna reakcija žena podlijegala medicinskim i socijalnim tabuima. Potrebna su daljnja istraživanja, između ostalog, točnog sastava ejakulata, točnog anatomskog i fiziološkog porijekla i procesa koji pokreću ejakulaciju.

Ženska ejakulacija i takozvano prskanje ("ubrizgavanje" velike količine tekućine) dva su različita procesa koja se mogu istodobno dogoditi tijekom orgazma: Samo prskanje odnosi se, između ostalog, na vrenje tekućine u mjehuru, ima svojstva razrijeđenog urin. Ženska ejakulacija je izbacivanje bjelkastog do prozirnog ejakulata iz Skene žlijezde. Mišićna kontrakcija (mišićna snaga) i redoslijed kontrakcije pubococcygeus mišića uključeni su u žensku ejakulaciju.

Izvori

Vanjske poveznice

Seksualnost

Ženska ejakulacija


Uči-deši (内弟子; Uchi-deshi), japanski izraz za učenika koji živi i svakodnevno vježba u dođo. Ovaj izraz se koristi u raznim japanskim vještinama kao što su: kabuki, rakugo, shogi, igo, aikido, sumo, karate i ostalim japanskim borilačkim vještinama.

Izvori

Vanjske povezice
 Uchi-deshi

Vještine

Uči-deši


La Administración de las Naciones Unidas para el Auxilio y la Rehabilitación o Administración de las Naciones Unidas para el Socorro y la Reconstrucción (UNRRA, por las siglas en inglés de United Nations Relief and Rehabilitation Administration) era una institución de las Naciones Unidas que existió desde 1943 hasta 1947. Su principal función era la asistencia en la repatriación de las personas desplazadas por la Segunda Guerra Mundial.

Historia
La UNRRA se fundó el 9 de noviembre de 1943 en una reunión celebrada en Washington con asistencia de cuarenta y cuatro países. Su objetivo principal era coordinar la distribución de ayuda, sobre todo de alimentos y suministros médicos, en los territorios liberados de Europa al final de la Segunda Guerra Mundial. Aunque empezó a operar en los Balcanes, a partir de la primavera de 1945 y hasta 1947 extendió su radio de acción a gran parte del resto de Europa. Su presupuesto provenía casi en su totalidad de las aportaciones de Estados Unidos, Canadá y el Reino Unido y gastó unos 10 000 millones de dólares entre 1945 y 1947, año en el que gestionaba 762 campos de refugiados solo en Europa Occidental.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Organizaciones fundadas en 1943
Organismos fundados por la Organización de las Naciones Unidas


Ixia može označavati:
 Ixia (Animalia) Kerzhner, 1972, monotipski rod kukaca polukrilaca (Hemiptera) iz porodice Tingidae.
 Ixia (Plantae)  L., biljni rod iz porodice Iridaceae.

Ixia


Charles de Bancalis de Maurel d'Aragon (* 18. November 1945 in Saliès) ist ein ehemaliger französischer Diplomat.

Leben
Charles de Bancalis de Maurel d'Aragon war der Sohn von Diane d'Albon (* 25. Juni 1921 in Paris) und Charles de Bancalis de Maurel d'Aragon (* 10. November 1911 in Bourges; † 1986). Von 3. Februar 1997 bis 10. September 2002 war er Botschafter in Damaskus. Von 2004 bis 15. Mai 2007 war er Botschafter in Riad.

Einzelnachweise

Französischer Botschafter in Syrien
Französischer Botschafter in Saudi-Arabien
Französischer Botschafter in Luxemburg
Franzose
Geboren 1945
Mann

Charles de Bancalis de Maurel d’Aragon


Dímon getur átt við:
Dímon (Þjórsárdal)
Stóra-Dímon og Litla-Dímon á Markárfljótsaurum.

Aðgreiningarsíður

Dímon


El volcán Cleveland es un estratovolcán situado en el oeste de la isla Chuginadak, del grupo de las islas de los Cuatro Volcanes en el archipiélago de las islas Aleutianas, Alaska. Tiene una altura de 1730  y es uno de los 75 volcanes más activos del arco de las Aleutianas. Los nativos de las islas nombraron la isla como la diosa del fuego, «Chuginadak», ya que creían que habitaba en el volcán. En 1894 el «Servicio Nacional de Geodésica y costas de EE.UU.» nombró el volcán como «Cleveland» en honor al entonces presidente Grover Cleveland.

Referencias

Enlaces externos

Volcanes activos de Estados Unidos
Estratovolcanes de Alaska
Picos ultraprominentes de Alaska
Puntos culminantes de islas de las islas Aleutianas de Estados Unidos
Área censal de Aleutianas Occidentales

Volcán Cleveland


Efeağılı, Tunceli ilinin Pülümür ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Veremini" olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Tunceli iline 98 km, Pülümür ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Pülümür belde ve köyleri

Efeağılı, Pülümür


Le Duc Tho (vietnamesisk: Lê Đức Thọ; født Phan Đình Khải 14. oktober 1911 i Hà Nam-provinsen, død 13. oktober 1990 i Hanoi) var en vietnamesisk revolutionær, general, diplomat og politiker. Tho var en af de ledende fredsforhandlere for Nordvietnam under Vietnamkrigen og holdt hemmelige møder med USAs udenrigsminister Henry Kissinger fra februar 1970 og frem, hvilket resulterede i våbenhvilen og fredsaftalen, der blev indgået ved afslutningen af fredsforhandlingerne i Paris 27. januar 1973. For opnåelsen af dette resultat blev Kissinger og Tho tildelt Nobels fredspris samme år, men Tho afslog at modtage prisen, idet han påberåbte sig, at der ikke var fred i landet, og at Sydvietnam og USA ikke overholdt aftalen.

Politisk og diplomatisk løbebane
I 1930 var Tho medstifter af det Indokinesiske Kommunistparti. Det franske kolonistyre fængslede ham 1930-1936 og igen 1939-1944. Efter sin løsladelse blev han en af lederne af Viet Minh, den vietnamesiske løsrivelsesbevægelse, i dens kamp mod franskmændene indtil Geneveaftalen blev underskrevet i 1954. I 1955 gik han med i Lao Dong-politbureauet under Vietnams Arbejderparti (nu kommunistpartiet). Tho overvågede det kommunistiske oprør, der begyndte i 1956 mod den sydvietnamesiske regering. I 1963 støttede han udrensningerne i partiet.

USA gik aktivt ind i borgerkrigen på Sydvietnams side i begyndelsen af 1960'erne. Fra 1969 blev der afholdt en række forhandlinger (både officielle og hemmelige) i Paris. Xuan Thuy var leder af den officielle delegation for Nordvietnam, men parallelt hermed holdt Tho en række hemmelige møder med Kissinger. Da aftalen blev underskrevet i 1973, omfattede den følgende punkter:
 Løsladelse af krigsfanger inden for 80 dage
 Våbenhvile overvåget af Den Internationale Kommission for Kontrol og Overvågning
 Frie og demokratiske valg afholdt i Sydvietnam
 Amerikansk støtte til Sydvietnam fortsatte
 Nordvietnamesiske tropper kunne forblive i Sydvietnam

Skønt aftalen underskrevet 27. januar 1973 normalt regnes for at være ikrafttrædelsdatoen for fredsaftalen, fortsatte forhandlinger nødtvungent. Sporadiske kampe fandt fortsat sted i visse regioner. Skønt de amerikanske landtropper blev trukket hjem 29. marts, fortsatte luftbombardementerne af Nordvietnam. På grund af gensidige beskyldninger om overtrædelse af våbenhvilen mødtes Kissinger og Tho igen i maj og juni 1973 for at få gennemførelsen af fredsaftalen tilbage på sporet. 13. juni 1973 underskrev USA og Nordvietnam et fælles kommuniké med løfte om gensidig opbakning til Parisaftalen. Våbenhvilen holdt dog ikke, og krigen blev derpå afsluttet med Saigons fald 30. april 1975.

I perioden 1978-1982 blev Tho af Hanoi udnævnt til chefrådgiver for Kampucheas Forenede Front for National Frelse (FUNSK) og senere for det spirende Folkerepublikken Kampuchea. Le Duc Thos opgave var at sikre, at den khmeriske nationalisme ikke ville tilsidesætte Vietnams interesser i Cambodia, efter at De Røde Khmerer var blevet styrtet.

Tho var fast medlem af sekretariatet for det kommunistiske partis centralkomité 1982-1986, og senere blev han rådgiver for centralkomiteen.

Noter

Eksterne henvisninger
 Le Duc Tho på nobelprize.org

Politikere fra Vietnam
Revolutionære
Modtagere af Nobels fredspris

Le Duc Tho


Productores de Música de España (Spanske musikproducere) (forkortet som Promusicae, nogle gange stiliseret PROMUSICAE) er organisationen der er ansvarlig for den Spanske albumhitliste og andre musikhitlister. Det er en brancheorganisation der repræsenterer mere end 90 procent af den spanske musikindustri. Det er den spanske afdelingen af International Federation of the Phonographic Industry (IFPI).

Hitlister
Hitlisterne bliver udregnet en gang om ugen om søndagen. De er baseret på musiksalget inden for Spaniens grænser for weekenden fra den forudgående lørdag til fredag før udregningen. De nye hitlister bliver som regel uploadet til Promusiae-hjemmesiden søndag aften spansk tid. Siden januar 2015 er Top 100 Sange baseret på streaming og både download og fysiske salg.

Referencer

Hitlister

Productores de Música de España


Deception Island est le nom en anglais de :

 l'île de la Déception, une île de l'archipel des îles Shetland du Sud, située dans l'océan Austral.
 l'île Deception, une île au nord-ouest de l'État de Washington, aux États-Unis, située dans la Deception Pass.

Deception Island


A 24.ª edição da competição ciclista Tour de Ruanda foi uma competição de ciclismo de estrada por etapas que se celebrou entre 2 a 9 de maio em Ruanda com início e final na cidade de Kigali sobre um percurso de 913,3 quilómetros.

A corrida fez parte do UCI Africa Tour de 2021, calendário ciclístico dos Circuitos Continentais da UCI dentro da categoria 2.1 e foi vencida pelo espanhol Cristián Rodríguez do Total Direct Énergie. Completaram o pódio, como segundo e terceiro classificado respectivamente, o canadiano James Piccoli do Israel Start-Up Nation e o estado-unidense Alex Hoehn do Wildlife Generation.

Equipas participantes
Tomaram parte na corrida 15 equipas: 1 de categoria UCI WorldTeam convidado pela organização, 3 de categoria UCI ProTeam, 8 de categoria Continental e 3 seleções nacionais. Formaram assim um pelotão de 75 ciclistas dos que acabaram 61. As equipas participantes foram:

Percorrido
O Tour de Ruanda dispôs de oito etapas para um percurso total de 913,3 quilómetros.

Desenvolvimento da corrida

1.ª etapa

2.ª etapa

3.ª etapa

4.ª etapa

5.ª etapa

6.ª etapa

7.ª etapa

8.ª etapa

Classificações finais
 As classificações finalizaram da seguinte forma:

Classificação geral

Classificação da montanha

Classificação das metas volantes

Classificação dos jovens

Classificação por equipas

Evolução das classificações

UCI World Ranking
A Tour de Ruanda outorgou pontos para o UCI World Ranking para corredores das equipas nas categorias UCI WorldTeam, UCI ProTeam e Continental. As seguintes tabelas são o barómetro de pontuação e os 10 corredores que obtiveram mais pontos:

Ligações externas

 Página oficial

UCI Africa Tour de 2021
2021
2021 em Ruanda

Tour de Ruanda de 2021


USS Scamp (SS-277), a Gato-class submarine, was the first ship of the United States Navy to be named for the scamp grouper, a member of the family Serranidae.

Construction and commissioning
Scamp′s keel was laid down on 6 March 1942 at the Portsmouth Navy Yard in Kittery, Maine. She was launched on 20 July 1942, sponsored by Miss Katherine Eugenia McKee, and commissioned on 18 September 1942.

Service history
On 19 January 1943, after training from New London, Connecticut, Scamp set course for Pearl Harbor, Hawaii, via the Panama Canal. She arrived in Hawaii on 13 February 1943 and commenced final training in the local operating area.

First war patrol

Scamp began her first war patrol by departing Pearl Harbor on 1 March 1943. She stopped at Midway Atoll in the Northwestern Hawaiian Islands on 5 March 1943, debarked her passenger, Rear Admiral Charles A. Lockwood, Jr., Commander, Submarine Force, Pacific Fleet, fueled, and then headed for the coast of Honshū,Japan.

Her first two attacks on the Japanese were doomed to failure by the faulty magnetic exploders in her torpedoes. After the inactivating of the magnetic features on her remaining torpedoes, Scamp scored two hits, one on an unidentified ship on the night of 20 March 1943 and one which damaged the merchant ship Manju Maru early on the morning of 21 March 1943. The submarine stopped at Midway Atoll again on 26 March 1943 and returned to Pearl Harbor on 7 April 1943.

Second war patrol
Scamp put to sea again on 19 April 1943, bound for the Southwest Pacific. She took on fuel at Johnston Atoll, then slipped between the Marshall Islands and the Gilbert Islands to reconnoiter Ocean Island and Nauru Island. She completed this reconnaissance on 27 and 28 April 1943 and then shaped a course for the Bismarck Archipelago. She had to hold fire on each of her first three enemy contacts because they were hospital ships. However, on the afternoon of 28 May 1943, she succeeded in pumping three torpedoes into the converted seaplane tender , which already had been damaged in an attack by the submarine  on 4 May 1943. Scamp evaded the Japanese escorts and came up to periscope depth to observe the results of her attack. Kamikawa Maru was down by the stern and loading men into boats. A little after midnight, Scamp finished off Kamikawa Maru with two more torpedoes. Scamp ended her second war patrol at Brisbane, Australia, on 4 June 1943.

Third war patrol

From Brisbane, Scamp departed on her third war patrol on 22 June 1943. She patrolled a scouting line off the Solomon Islands and north to the Bismarck Sea. She passed the Shortland Islands on 14 July 1943, and on 27 July 1943 encountered a Japanese convoy. During her approach, a Japanese destroyer passed over her and dropped two depth charges some distance from her. Scamp continued her approach and loosed a spread of six torpedoes at a Japanese tanker. She scored a hit but had to dive in order to escape the escorts. When she surfaced a little over an hour later, all Japanese ships were out of sight.

Continuing her patrol into the Bismarck Archipelago, Scamp patrolled to the southeast of Steffen Strait, between New Ireland and New Hanover. At 17:54 on 27 July 1943, the same day she had attacked the convoy, she sighted a submarine, which launched a torpedo at Scamp. Scamp went ahead full, crash-dived, and leveled off at , letting the torpedo pass above her. Less than ten minutes later, she returned to periscope depth to engage the Japanese submarine. At 18:12, she launched four torpedoes, and the Japanese submarine erupted in a tremendous explosion. At the time, Allied analysts believed that the submarine she sank was  , but postwar analysis of Japanese records indicated that it instead was , which had sunk the disabled aircraft carrier  and the destroyer  during the Battle of Midway on 7 June 1942. On 8 August 1943, Scamp returned to Brisbane.

Fourth war patrol
After almost a month in port at Brisbane, Scamp stood out on her fourth war patrol. She again patrolled off the Solomon Islands and into the Bismarck Sea. On 18 September 1943, she attacked a Japanese three-ship convoy and crippled the 8,614-gross register ton passenger-cargo ship Kansai Maru. Another ship changed course and avoided her torpedoes. Scamp passed close under the stricken Kansai Maru, trying to evade the Japanese escorts, and came under machine gun fire from Kansai Maru. She escaped the escorting Japanese destroyers, but lost the undamaged ship in a rain squall. She returned to finish off Kansai Maru late that night.

On the morning of 21 September 21, 1943, Scamp happened upon a heavily guarded Japanese convoy and began to stalk it. After dark, she moved in, launched three torpedoes and heard two double explosions. Her second attack was foiled by a severe rain squall. However, Scamp hounded the convoy all through the day on 22 September 1943, and at around 03:00 on 23 September fired four torpedoes at the convoy. While still maneuvering to attack the convoy, she passed through the wreckage of Kansai Maru and came upon an empty boat containing the sunken ship's logs and other documents. She took these on board and later turned them over to intelligence. Scamp made one more attempt on the convoy, but was driven off by Japanese planes and kept down by aerial bombs. On 24 September 1943, she was ordered to terminate her patrol, and she arrived at Brisbane on 1 October 1943.

Fifth war patrol

Scamp cleared port again on 22 October 1943 and began her fifth war patrol with a mission in support of the invasion of Treasury Island from 28 to 30 October 1943. From there, she moved to her patrol area, between Kavieng and Truk. On 4 November 1943, she launched three torpedoes at a passenger-cargo ship. One exploded prematurely, but one reached its mark. By the time of the explosion indicating success, Scamp was already in a dive evading a depth charge attack. On 10 November 1943, she disabled the 6,481-gross register ton merchant ship Tokyo Maru, then, after evading the escorts, fired three more torpedoes into the listing ship. At about 21:00, Scamp observed the Japanese towing away the crippled Tokyo Maru; later it was learned that Tokyo Maru sank before daybreak. On 12 November 1943, Scamp damaged the Japanese  so severely that Agano remained in repair at Truk until Operation Hailstone, the American strike on Truk of 16–17 February 1944. On 18 November 1943, Scamp suffered minor shrapnel damage from two bombs dropped by a Japanese floatplane. On 26 November 1943, she reurned to Brisbane.

Sixth war patrol
On 16 December 1943, Scamp left Brisbane and headed back to the Bismarck Archipelago for her sixth war patrol. On the night of 6 January 1944, she fired at but missed a small Japanese tanker and was boxed in by the sound search of two Japanese destroyers. At 2323, she surfaced and cleared the area while the convoy escorts hunted for her about  astern. On 14 January 1944, she slipped by two destroyers to launch six torpedoes at the 9,975-gross register ton tanker Nippon Maru. Nippon Maru sank as Scamp made her escape. Foiled in an attempt to return to the area, she headed south to act as plane guard north of Lyra Reef for United States Army Air Forces B-24 Liberator bombers. On 6 February 1944, she put into Milne Bay, New Guinea, for refit.

Seventh war patrol

Scamp spent her seventh war patrol searching the shipping lanes between New Guinea, Palau, and Mindanao in the Philippines. She departed Milne Bay on 3 March 1944 and, after uneventful patrolling, put in at Langemak Bay from 29 to 31 March 1944 for repairs to her Torpedo Data Computer. Following her resumption of patrol, she battle-surfaced on 4 April 1944 and set fire to a 200-gross register ton trawler, but broke off the action when her deck gun failed.

On 7 April 1944 Scamp encountered six Japanese cruisers escorted by destroyers and planes south of Davao Gulf,. She dived to  and the destroyers passed overhead without noticing her. She returned to the surface at 1405 but was forced down by a plane. A little later, she tried to surface again but was attacked by a diving floatplane. As she crash-dived to escape the floatplane, an aerial bomb exploded. All hands were knocked off their feet by the explosion and all power was lost. Scamp began to take an up angle and started to settle rapidly. At just below , she began to hang on, then started up. The diving officer reported that the hydraulic controller had been jarred to "off" in the attack and that the hydraulic plant started closing all the main vents as fire started filling the maneuvering and after torpedo rooms with a thick, toxic smoke.

Fortunately, Scamp caught at , the decision having been made to surface and fight it out with the Japanese using the deck gun if she could not be held below . Scamp started down again, "see-sawed" three times, and started down a third time before power was regained. Soon Scamp was making two-thirds speed on each shaft and had leveled off at . She released oil and air bubbles to appear to have sunk and then headed for the Admiralty Islands. At 21:06, she surfaced and, with a 17-degree list, made for Seeadler Harbor on Manus Island, where she arrived on 16 April 1944.

Scamp made emergency repairs at Manus, shifted to Milne Bay on 22 April 1944, and then moved on to Pearl Harbor for a thorough overhaul at the Pearl Harbor Navy Yard.

Eighth war patrol and loss

Scamp set out on her eighth war patrol on 16 October 1944. She fueled at Midway Atoll on 20 October 1944, then set course for the Bonin Islands. On 9 November 1944, she acknowledged a message changing her patrol area. She reported her position to be about  north of the Bonin Islands with all 24 torpedoes aboard and  of fuel remaining. Scamp was never heard from again. On 14 November 1944,Scamp was ordered to take up the life guard station off Tokyo Bay in support of U.S. Army Air Forces B-29 Superfortress bomber strikes, but failed to acknowledge the message.

From an examination of Japanese records after World War II, it appears that Scamp was sighted by Japanese planes and depth-charged by the Japanese kaibōkan CD-4 to the south of Tokyo Bay on 11 November 1944. CD-4 expended some 70 depth charges against Scamp and apparently sank her.

Scamp was struck from the Naval Vessel Register on 28 April 1945.

Honors and awards
Scamp received seven battle stars for World War II service.

References

Further reading

External links

 On Eternal Patrol: USS Scamp

Gato-class submarines
World War II submarines of the United States
Lost submarines of the United States
World War II shipwrecks in the Pacific Ocean
Ships built in Kittery, Maine
1942 ships
Submarines lost with all hands
Maritime incidents in November 1944
Submarines sunk by Japanese warships

USS Scamp (SS-277)


Olaylar
 451 - Hristiyanlıktaki önemli doktriner ayrılıkların tartışıldığı "Konsil"lerin 4.sü Kalkedon (Kadıköy) Konsili toplandı.
 1480 - Moskova Büyük Prensi III. İvan, Uğra Çarpışması'nı kazanarak ülkesini Altın Orda (Tatar) egemenliğinden kurtardı.
 1600 - San Marino'da geçerliliği hâlen büyük ölçüde devam eden Anayasa kabul edildi.
 1690 - Belgrad, II. Süleyman tarafından iki yıllık aranın ardından geri alınarak, yeniden Osmanlı egemenliğine girdi.
 1804 - Fransız Sömürgeciliğine isyan eden kölelerin (Haiti Devrimi) lideri Jean-Jacques Dessalines, kendisini Haiti İmparatoru ilan ederek, "İmparator I. Jacques" olarak taç giydi.
 1838 - Osmanlı-İngiliz Ticaret Antlaşması (Baltalimanı Antlaşması), Kraliçe Viktorya tarafından onaylandı.
 1862 - Otto von Bismarck, Prusya Dış İşleri Bakanı oldu.
 1871 - Tarihe "Büyük Chicago Yangını" olarak geçen felakette, şehrin tamamına yakını yandı.
 1906 - Rus yazar Lev Tolstoy, Nobel Edebiyat Ödülü adaylığına karşı çıktı.
 1908 - Sendika ve grev yasağının getirildiği Tatil-i Eşgaal Kanunu'nun önceli "geçici kanun" çıkarıldı.
 1912 - Bulgaristan, Yunanistan, Sırbistan ve Karadağ'dan oluşan Balkan Birliği'nin, Osmanlı Devleti'ne karşı savaş ilan etmesiyle I. Balkan Savaşı başladı.
 1918 - İttihat ve Terakki Partisi iktidardan uzaklaştırıldı.
 1920 - Buhara Sovyet Halk Cumhuriyeti kuruldu.
 1923 - Çatalca, İtilaf Devletleri'nin işgalinden kurtuldu.
 1933 - Beş Türk ressamın (Zeki Faik İzer, Nurullah Berk, Elif Naci, Cemal Tollu, Abidin Dino) oluşturduğu D Grubu ilk sergisini açtı.
 1952 - Londra'da üç trenin karıştığı kazada 112 kişi öldü.
 1958 - Pakistan'da Muhammed Eyüb Han darbeyle iktidarı ele geçirdi.
 1962 - Cezayir, Birleşmiş Milletler üyesi oldu.
 1967 - Gerilla lideri Che Guevara, Bolivya'da La Higuera çatışmasında yakalandı.
 1970 - Rus yazar Aleksandr Soljenitsin, Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
 1978 - Bahçelievler katliamı: Ankara, Bahçelievler'de 7 TİP'li öğrenci öldürüldü.
 1980 - Bob Marley son konserini bayıldığı için tamamlayamadı, daha sonra kanser olduğu açıklandı.
 1982 - Komünist Polonya yönetimi, Solidarność (Dayanışma Sendikası) ve diğer işçi sendikalarını yasaklandı.
 1987 - 24. Altın Portakal Film Festivali sonuçlandı. Altın Portakal'ı Yavuz Turgul'un yönettiği Muhsin Bey filmi aldı. En İyi Erkek Oyuncu Şener Şen, En İyi Kadın Oyuncu Türkân Şoray seçildi.
 1991 - Hırvatistan, Yugoslavya'dan ayrıldığını ilan etti.
 1993 - Gürcistan, Bağımsız Devletler Topluluğu'na (BDT) katıldı.
 1997 - Kuzey Kore'de Kim Jong-il, babası Kim Il-sung'un 1994'teki ölümünün ardından Kore İşçi Partisi Genel Sekreteri seçildi.
 1998 - Nobel Edebiyat Ödülü, Portekizli yazar Jose Saramago'ya verildi.
 2001 - İki motorlu bir Cessna ile bir yolcu uçağı, Milano'da kalkış sırasında yoğun sis nedeniyle çarpıştı; 118 kişi öldü.
 2002 - Bağımsız Devletler Topluluğu üyesi altı ülke Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü adında bir askeri ittifak kurdu.
 2005 - 7,6 büyüklüğündeki Keşmir depreminde (Pakistan) yaklaşık 75.000 kişi öldü, 106.000 kişi de yaralandı.
 2020 - Kıbrıs Harekâtı'ndan bu yana kapalı olan Maraş (Kapalı Maraş, KKTC), Cumhurbaşkanı Ersin Tatar'ın isteği üzerine 46 yıl aradan sonra açıldı.

Doğumlar
 MÖ 318 - Pirus, Antik çağda yaşamış Epir kralı (ö. MÖ 272)
 1789 - William John Swainson, İngiliz ornitolog, malakolog, konkolog, entomolog ve ressam (ö. 1855)
 1807 - Harriet Taylor Mill, İngiliz filozof ve kadın hakları savunucusu (ö. 1858)
 1823 - İvan Aksakov, Rus gazeteci ve politika yazarı (ö. 1886)
 1842 - Nikolay Yadrintsev, Rus kaşif, arkeolog ve Türkolog (ö. 1894)
 1848 - Pierre De Geyter, Enternasyonal marşının yazarı Belçikalı besteci (ö. 1932)
 1850 - Henry Louis Le Chatelier, Fransız kimyager (ö. 1936)
 1873 - Ejnar Hertzsprung, Danimarkalı astronom ve kimyager (ö. 1967)
 1873 - Aleksey Şçusev, Rus mimar (ö. 1949)
 1876 - Willie Smith, İskoç golfçü (ö. 1916)
 1883 - Otto Heinrich Warburg, Alman fizyolog, tıp doktoru ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1970)
 1884 - Walter von Reichenau, Alman subay ve Nazi Almanyası mareşali (ö. 1942)
 1889 - Philippe Thys, Belçikalı eski profesyonel yol bisikletçisi (ö. 1971)
 1890 - Eddie Rickenbacker, I. Dünya Savaşı'nda As pilot olarak Onur madalyası almış Amerikalı (ö. 1973)
 1892 - Marina Tsvetayeva, Rus şair (ö. 1941)
 1893 - Clarence Williams, Amerikalı caz piyanisti, besteci, vokalist ve editör (ö. 1965)
 1895 - Ahmet Zogoğlu, Arnavutluk Kralı (ö. 1961)
 1895 - Juan Peron, Arjantinli asker, siyasetçi ve Arjantin Devlet Başkanı (ö. 1974)
 1897 - Rouben Mamoulian, Amerikalı sinema yönetmeni (ö. 1987)
 1901 - Mark Oliphant, Avustralyalı fizikçi ve hümanist (ö. 2000)
 1917 - Rodney Robert Porter, İngiliz biyokimyacı. 1972 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1985)
 1918 - Jens Skou, Danimarkalı kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (ö. 2018)
 1919 - Kiichi Miyazawa, 1991-1993 yılları arasında Japonya'nın 49. başbakanı olarak görev yapmış Japon siyasetçi (ö. 2007)
 1920 - Frank Herbert, Amerikalı yazar (ö. 1986)
 1922 - Nils Liedholm, İsveçli eski millî futbolcu ve teknik direktör (ö. 2007)
 1927 - César Milstein, Arjantinli biyokimyacı (ö. 2002)
 1928 - Didi, Brezilyalı futbolcu (ö. 2001)
 1928 - Bill Maynard, İngiliz oyuncu ve komedyen (ö. 2018)
 1930 - Toru Takemitsu, Japon besteci ve müzik kuramcısı (ö. 1996)
 1934 - Gerry Hitchens, İngiliz eski millî futbolcu (ö. 1983)
 1939 - Elvīra Ozoliņa, Leton-Sovyet cirit atıcı
 1939 - Lynne Stewart, Amerikalı savunma avukatı (ö. 2017)
 1940 - Paul Hogan, Avustralyalı aktör, komedyen, yazar ve televizyon sunucusu
 1941 - George Bellamy, İngiliz müzisyen
 1941 - Jesse Jackson, Amerikalı politikacı, insan hakları aktivisti ve papaz
 1943 - Chevy Chase, Amerikalı komedyen ve sinema oyuncusu
 1943 - RL Stine, Amerikalı yazar
 1945 - Nurullah Ankut, Türk öğretmen, yazar ve Halkın Kurtuluş Partisi Genel Başkanı
 1946 - Hanan Aşravi, Filistinli siyasetçi, düşünür ve aktivist
 1946 - Jean-Jacques Beineix, Fransız film yönetmeni
 1946 - Dennis Kucinich, Amerikalı siyasetçi
 1948 - Claude Jade, Fransız oyuncu (ö. 2006)
 1949 - Sigourney Weaver, Amerikalı sinema oyuncusu
 1952 - Edward Zwick, Amerikalı yönetmen ve yapımcı
 1953 - Nabi Avcı, Türk akademisyen, yazar ve siyasetçi
 1956 - Erman Kunter, Türk basketbolcu ve antrenör
 1957 - Antonio Cabrini, İtalyan millî futbolcu ve teknik direktör
 1958 - Steve Coll, Amerikalı akademisyen, gazeteci, yazar ve yönetici
 1958 - Ursula von der Leyen, Alman siyasetçi
 1959 - Nick Bakay, Amerikalı oyuncu seslendirme sanatçısı, yazar, komedyen ve spor muhabiri
 1960 - Reed Hastings, Amerikalı iş insanı
 1966 - Felipe Camiroaga, Şilili radyo ve televizyon sunucusu (ö. 2011)
 1966 - Karyn Parsons, Amerikalı kadın oyuncu
 1966 - Teddy Riley, Amerikalı prodüktör, şarkıcı-söz yazarı ve müzisyen
 1968 - Zvonimir Boban, Hırvat eski millî futbolcu
 1968 - CL Smooth, Amerikalı rapçi
 1968 - Leeroy Thornhill, İngiliz DJ. The Prodigy adlı grubun eski üyesi
 1969 - Julia Ann, Amerikalı porno yıldızı
 1969 - Jeremy Davies, Amerikalı oyuncu
 1969 - Dylan Neal, Kanadalı aktör
 1969 - Hagen Rether, Alman kabare sanatçısı ve müzisyen
 1970 - Matt Damon, Amerikalı sinema oyuncusu
 1970 - Anne-Marie Duff, İngiliz oyuncu
 1970 - Sadiq Khan, Pakistan asıllı İngiliz siyasetçi
 1971 - Pınar Selek, Türk sosyolog ve yazar
 1973 - Terry Balsamo, Amerikalı müzisyen
 1974 - Koji Murofushi, Japon çekiç atıcı
 1977 - Erna Siikavirta, Fin müzisyen
 1979 - Kristanna Loken, Amerikalı sinema oyuncusu
 1980 - Nick Cannon, Amerikalı aktör, komedyen, rapçi, yönetmen, yazar, yapımcı ve televizyon sunucusu
 1982 - Annemiek van Vleuten, Hollandalı yol bisikleti yarışı bisikletçisi
 1983 - Gamze Topuz, Türk oyuncu
 1985 - Elliphant, İsveçli şarkıcı, söz yazarı ve rapçi
 1985 - Bruno Mars, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve prodüktörü
 1987 - Aya Hirano, Japon kadın seslendirme sanatçısı ve şarkıcı
 1989 - Mahmut Temür, Türk-Alman futbolcu
 1989 - Armand Traoré, Senegal kökenli Fransız futbolcu
 1993 - Barbara Palvin, Macar model
 1993 - Garbiñe Muguruza, İspanyol tenisçi
 1993 - Barbara Palvin, Macar model
 1993 - Molly Quinn, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1997 - Bella Thorne, Amerikalı oyuncu, dansçı ve şarkıcı
 2003 - Ángela Aguilar, Meksikalı-Amerikalı şarkıcı

Ölümler
 705 - Abdülmelik, Emeviler'in 5. Halifesi (d. 646)
 1317 - Fushimi, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 92. imparatoru (d. 1265)
 1469 - Fra Filippo Lippi, Erken rönesans dönemi İtalyan ressam (d. 1406)
 1735 - Yongzheng, Çin'in Qing Hanedanı'nın beşinci imparatoru (d. 1678)
 1754 - Henry Fielding, İngiliz yazar (d. 1707)
 1793 - John Hancock, Amerikalı tüccar ve devlet adamı (d. 1737)
 1803 - Vittorio Alfieri, İtalyan drama yazarı (d. 1749)
 1834 - François-Adrien Boieldieu, Fransız besteci ve müzik öğretmeni (d. 1775)
 1869 - Franklin Pierce, ABD'nin 14. Başkanı (d. 1804)
 1934 - Willi Bang-Kaup, Alman Türkolog (d. 1869)
 1936 - Ahmet Tevfik Okday, Osmanlı'nın son Sadrazamı (d. 1845)
 1936 - Munshi Premchad, Modern Hintçe ve Urduca edebiyatının en önemli yazarlarından biri (d. 1880)
 1953 - Chojun Miyagi, Japon sporcu ve karateci (d. 1888)
 1967 - Clement Attlee, İngiliz siyasetçi (d. 1883)
 1973 - Gabriel Marcel, Fransız varoluşçu filozof, oyun yazarı ve eleştirmen (d. 1889)
 1982 - Philip Noel-Baker, İngiliz devlet adamı ve Nobel Barış Ödülü sahibi (d. 1889)
 1983 - Joan Hackett, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1934)
 1984 - Paul Baumgarten, Alman mimar (d. 1900)
 1987 - Konstantinos Çaços, Yunan Diplomat, Hukuk Profesörü, siyasetçi (d. 1899)
 1987 - İsmet Sıral, Türk müzisyen, saksofonist, flütist ve neyzen (Türkiye'nin ilk caz orkestrası şeflerinden) (d. 1927)
 1990 - B.J. Wilson, İngiliz müzisyen ve Procol Harum'un davulcusu (d. 1947)
 1992 - Willy Brandt, Alman siyasetçi (d. 1913)
 1993 - Cemal Bingöl, Türk ressam ve resim öğretmeni (d. 1912)
 1996 - Maurice Aydalot Fransız yargıç (d. 1905)
 2000 - Şükriye Atav, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (Altın Portakal ödüllü) (d. 1917)
 2004 - Jacques Derrida, Fransız filozof (d. 1930)
 2007 - Constantine Andreou, Yunan kökenli ressam ve heykeltıraş (d. 1917)
 2008 - George Emil Palade, Romanya doğumlu hücre biyoloğu (d. 1912)
 2011 - Roger Williams, Amerikalı klasik pop piyanisti (d. 1924)
 2011 - Ingvar Wixell, İsveçli bariton (d. 1931)
 2012 - John Tchicai, Danimarkalı caz müzisyeni ve saksafoncu (d. 1936)
 2014 - Volkan Saraçoğlu, Türk sinema, dizi ve tiyatro sanatçısı (d. 1954)
 2015 - Sırrı Elitaş, Türk sinema oyuncusu, senaryo yazarı ve yönetmen (d. 1944)
 2016 - Giovanni Scognamillo, Türk yazar, sinema tarihçisi, araştırmacı, eleştirmen, çevirmen, eğitmen ve ressam (d. 1929)
 2017 - László Aradszky, Macar pop şarkıcısı (d. 1935)
 2017 - Gianni Bonagura, İtalyan radyo, televizyon, sinema, tiyatro ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı (d. 1925)
 2017 - Selim Şakir, Tunuslu siyasetçi (d. 1932)
 2017 - Grady Tate, Amerikalı hard bop caz-soul müziği şarkıcısı, müzisyen ve bateristi (d. 1932)
 2017 - Birgitta Ulfsson, Fin-İsveçli oyuncu ve tiyatro yönetmeni (d. 1928)
 2018 - Dina Haroun, Suriyeli oyuncu (d. 1973)
 2018 - Juan Heredia, İspanyol futbolcu (d. 1942)
 2018 - Arnold Kopelson, Amerikalı film yapımcısı (d. 1935)
 2018 - Joseph Tydings, Amerikalı siyasetçi (d. 1928)
 2019 - Eduard Admetlla i Lázaro, İspanyol fotoğrafçı (d. 1924)
 2019 - Helen Shingler, İngiliz oyuncu (d. 1919)
 2019 - Talat Zekeriya, Mısırlı komedyen ve oyuncu (d. 1960)
 2020 - Jim Dwyer, Amerikalı gazeteci ve yazar (d. 1957)
 2020 - Whitey Ford, Amerikalı eski profesyonel beyzbol oyuncusu (d. 1928)
 2020 - Shlomo Gazit, Türkiye doğumlu İsrailli rütbeli asker, eğitimci ve akademisyen (d. 1926)
 2020 - Ram Vilas Paswan, Hint siyasetçi (d. 1946)
 2020 - Muhammed Rıza Şeceryan, İranlı hanende, bestekâr, hünerî musiki üstadı ve hattat (d. 1940)
 2020 - Jan Szarek, Polonyalı Lüteriyen başpiskopos (d. 1936)
 2020 - Erin Wall, Kanadalı-Amerikalı opera sanatçısı (d. 1975)
 2022 - İzzettin İyigün, Türk asker. Eski Eğitim ve Doktrin Komutanı (d. 1938)
 2023 - László Sólyom, Macar siyasetçi ve eski Macaristan cumhurbaşkanı (d. 1942)
 2023 - Burt Young, Amerikalı oyuncu, yazar ve ressam (d. 1940)

Tatiller ve özel günler
Gaziler Günü (Güney Kore)

Kaynakça

1008
08

8 Ekim


74P/Smirnova-Černyh, komet Enckeove vrste, zbog vrijednosti Tisserandovog parametra. Također ga se svrstava u komet kvazi-Hildine obitelji.

Izvori

Kometi

74P/Smirnova-Černyh


Laudium () is an Indian township southwest of central Pretoria, in the City of Tshwane Metropolitan Municipality. Claudius is a residential suburb that is effectively an extension of Laudium.

History
Older aerial photographs show remains of circular type dwellings to the west of Laudium, built by its earliest inhabitants.

The original name for Laudium was Claudius, and it was initially planned as a white area, named after Claudius Marais de Vries who owned a farm called Mooiplats and was a former mayor of Pretoria.

Laudium was created by the Apartheid government as part of their policy aimed at moving ethnic groups out of Marabastad and central Pretoria, which were zoned as 'White Areas' following the passage of the Group Areas Act. Laudium was proclaimed as an Indian township in 1961.

The eastern portion of the original Claudius retained its name and white population for a time, but the white population of Claudius has been displaced by Indians (it was eventually also declared an Indian area by the Apartheid government, to reduce housing shortages in Laudium), and Claudius had effectively become an extension of Laudium by 1980.

Claudius straddles the R55 (Quagga Road), and parts of Second Avenue, Third Avenue, and Cuprene Street technically are part of Claudius, along with Sunrise School , however this smaller part of Cladius, west of the R55 is often regarded as part of Laudium, with the R55 being commonly thought of as the dividing line.

Extensions 2 and 3 are hilly and lie north of a railway line that linked the PPC dolomite quarry near Erasmia with Iscor's Pretoria Works. The railway line was abandoned by the mid-2000s, however, the railway right-of-way is still clearly visible, and it limits the road linkages between the upper and lower parts of Laudium to a bridge connecting Bengal Street to First Avenue, and a link between 19th Avenue and 33rd Avenue that was constructed in the early 1990s.
In 1981, an Umkhonto weSizwe rocket attack on the Voortrekkerhoogte (now Thaba Tshwane) military base was launched from Laudium. The homes of local politicians who supported Apartheid were also bombed in the 1980s.

In 2012, Claudius east of the R55 had a wall and security gate system (road closure) installed, which residents have free access to as every resident paid a small portion of the cost of building the wall however, visitors have to fill out an entry/visitors book before entering, making it a gated community.

Although Laudium was initially part of Pretoria, it was incorporated into Centurion following the end of apartheid. Centurion, including Laudium, was incorporated into the City of Tshwane Metropolitan Municipality in 2000.

Dolomitic sinkholes occasionally cause significant damage to property and streets in Laudium.  The dolomite risk area extends southwards from the railway line.  Decaying water, sewerage and storm-water infrastructure has seen a rise in sinkhole formations.

Demographics
Laudium has a large number of Hindu and Muslim residents, with a large number of temples and mosques, the oldest temple being the Shree Pretoria Hindu Seva Samaj and mosque PMT Jumma Masjid in Jewel Street. Many of the Hindu residents are Gujarati (mostly from Gujarat) or Tamils (from South India). Many of the Muslim residents are Memons, Kokanis or Surtis. There are also many recent South Asian (Indian and Pakistani) residents, who immigrated to South Africa after the end of Apartheid.  Probably due to its visible Muslim population, it is also a destination for many Muslim refugees from other African countries.

Laudium was a relatively wealthy area (which was unusual for a township), with very large mansions visible from the R55 road. However, due to the crime in the area many residents have abandoned the area for the safer greener southern or eastern gated communities in the suburbs of Centurion. Most of the large bungalows are subdivided and rented out to immigrants (Indian, Pakistani, Egyptians, Moroccans and Somalians).
The area is in decline, mainly due to crime, unemployment and drugs.

An economically deprived area of Laudium (described in an academic paper as a "ghetto"), informally called White Blocks (named after their paint colour), with single and multi-family government-built dwelling units is situated in the western part of Laudium. However, the Indian township of Lotus Gardens was established in the early 1990s, north of Church Street, and many Indian families from White Blocks were relocated there, and some old units were torn down. Lotus Gardens developed into a multiracial suburb. White Blocks continues to exist though the units are no longer exclusively painted white. The Laudium Police Station is in White Blocks, in a converted unit.

Another public housing development, in Extension 2, consisting of council flats, was later sold to residents and is now called Himalaya Heights and Bangladesh Heights.

After the end of Apartheid, many residents of Laudium moved to the neighbouring (formerly whites-only) suburbs of Erasmia and Christoburg which lie directly south of Laudium, relieving housing pressure caused by segregation, and, eventually, a link road was constructed, and later tarred, allowing for direct travel between the suburbs (previously, the only way to travel between Laudium and Erasmia was a circuitous route via the R55 and M26), and by the time of the 2001 census, Indians made up almost 66% of the population of Erasmia and Christoburg, having largely displaced their white residents in the preceding ten years. Significant numbers of more affluent Indian residents began relocating out of Laudium, to newly established nearby security estates in western Centurion in the late 2000s. Indians who reside in these areas often maintain religious, commercial and educational ties to Laudium itself.

The black township of Atteridgeville lies directly north of Laudium, although the two areas are separated by a series of hills, and no direct tarred road link exists between the two.

Laudium has 3 extensions which were completed in 1976, 1978 and 1983, respectively. Extension 1 consists of the western part of White Blocks, Extension 2 lies on the eastern portion of the hills north of the original suburb, and Extension 3 is west of Extension 2. The municipal Geographic Information System also lists and Extension 4, which is west of the suburb, and consists of non-residential land, including the Laudium Cemetery, the Laudium Stadium, Hindu Seva Samaj school, and Tshwane Muslim School.

A squatter camp established post-apartheid, called Itireleng lies south of the area called Kathmandu, a part of Extension 3.

Education
Laudium has a large number of government schools. However, since the end of Apartheid, most Indian children from Laudium have begun attending newly established private religious schools, or schools in formerly white areas ("ex-model C schools" and private schools). While the government schools continue to be staffed mostly by Indian teachers, most of the pupils in these schools are black and commute daily from black townships.

Public Schools

 Andrew Anthony Primary School
 Hillside Primary School
 Himalaya Secondary School
 Jacaranda Primary School
 Laudium Heights Primary School
 Laudium Primary School
 Laudium Secondary School (Laudium High)
 Rosina Sedibane Sports School
 Sunrise School

Private schools

 Pretoria Hindu School (now Amity International School, Erasmia)
 PMT Sunni School
 Central Islamic School
 Pretoria Muslim School
 Al Ghazali College (in Erasmia)
 Al-Asr Educational Institute (in Claudius)

There are many Islamic educational institutes which specializes in teaching Islamic Sciences
namely the Sunni Darul Uloom Pretoria

The Transvaal College of Education, which trained Indian teachers in the former Transvaal province was moved to a large campus in Laudium. However, after the end of apartheid, the college was deemed redundant and closed down (Indian teachers were no longer barred from colleges formerly used by white teachers). The college campus is now used by the Rosina Sedibane Sports School.

Healthcare
The Laudium Hospital, a state hospital created under apartheid for Indians from Laudium and surrounding areas, closed down, and is now the Laudium Community Health Centre. This is controlled by the provincial department of health. Most if not all of the residents of the informal settlement (Itirileng) make use of the community health care centre. The facility is staffed mainly by foreign Cuban, Nigerian or Congolese doctors.
In addition to the community healthcare centre a clinic operates at the heart in the CBD of Laudium which is a municipal clinic controlled by the municipality. This clinic offers primary healthcare. It has no beds and is strictly a day clinic.
Laudium has a number of private medical practitioners and pharmacies.
Laudium does not have a healthcare facility with radiological services (x-ray, CT scan, MRI or ultrasound).

Religion

Multiple religions are followed in Laudium. This includes Christianity, Hinduism and Islam

Transport

Roads
As with most townships under apartheid, road access was limited to allow for easy control by the security forces. Laudium also had only one entrance west of the R55 road, which links Laudium to central Pretoria as well as Centurion. It now has four access points.  A dual carriageway, which is part of the R55, links Laudium with central Pretoria, while the deteriorated single-carriageway link to Centurion, which is also part of the R55, was upgraded to a dual carriageway by 2013. Freeway access is served by the N14, which is accessed via the R55 a few kilometers south. The N14 westbound from the R55 connects Laudium and surrounding areas to the West Rand, and the eastbound lanes are used to access the N1 to Johannesburg, via the Brakfontein interchange in Centurion.

Road links to the economically and academically important eastern suburbs of Pretoria are poor, usually requiring drivers to traverse the city centre or rat run across the Thaba Tshwane military base.

Although not a strict street grid, Laudium's street names follow a pattern, with north–south streets being numbered "Avenues" (with a few exceptions in Extension 3 where some avenues are named after cities in South Asia), while east–west streets are named, often after minerals and gemstones, colours (Extension 1, white blocks) or South Asian geographical features (Extensions 2 and 3).

Public transport
Public transport links are limited, and, although limited municipal bus services were introduced following the end of apartheid, minibus taxis remain the primary mode of public transport. Bus services to Johannesburg were available during the apartheid era (The Laudium Bus Service), but are no longer available. Tuktuks are also available at relatively low prices.

Economics
Laudium originally had shops with limited items.  Most of the shopping was done outside of Laudium.  Post 1994, possibly coinciding with the rise of new residents, the increase in formal and informal retail has been noticeable.  Many residences around the CBD have been converted to commercial.

Prior to 1994, there were no sit-down restaurants in Laudium.  The few that attempted, including Nawab's eventually closed down.  As of 2017, there were at least five restaurants and a number of fast food franchise outlets. Almost all of the restaurants are foreign Pakistani, Indian or Bangladeshi restaurants. This is also reflected in the majority of businesses in Laudium which are by far foreign owned. Again this is a further reflection of the greater picture in the country in which the majority of small business in all suburbs, townships and metropolitan areas are foreign owned.

References

External links
 A description of Laudium
 Laudium business directory, community, free classifieds
 Laudium Sun
 Laudium Today

Suburbs of Centurion, Gauteng
Former Indian townships in South Africa
Townships in Gauteng
1961 establishments in South Africa

Laudium


Dibekli, Samsun ilinin Terme ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Samsun il merkezine 66 km, Terme ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Terme'nin mahalleleri

Dibekli, Terme


La torre das Cabaças o torre do Relógio (en portugués: torre de las Calabazas o torre del Reloj) es una torre de mediados del  ubicada en la freguesia de Marvila, en Santarém (Portugal). Fue levantada en tiempos de Manuel I de Portugal sobre una estructura defensiva aneja a las murallas del castillo de Santarém. Es monumento nacional desde 1928. Actualmente alberga un museo.

El nombre das Cabaças se popularizó a finales del  debido a la colocación de ocho calabazas de barro sobre un soporte de hierro que aguanta una campana de bronce de grandes dimensiones, fundida en 1604. El pueblo identificó las cabezas huecas con las de sus concejales.

La torre es de planta cuadrada y estilo manierista. Posee 26,80 metros de altura y tan sólo 8 ventanas. El citado remate amplifica el sonido de la campana, que suena de acuerdo a las horas que marca el reloj.

Enlaces externos
 (En portugués) Torre das Cabaças en IGESPAR.

Monumentos nacionales de Portugal
Santarém
Arquitectura de Portugal del siglo XV
Torres del reloj de Portugal

Torre das Cabaças


Agrilus insolitus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Curletti, em 2002.

Referências

insolitus

Agrilus insolitus


Wilhelm Tieke (* 16. Januar  1923 in Görike; † 15. September 2012 in Gummersbach) war ein deutscher Militärschriftsteller.

Leben

Erlernt hatte der aus dem westlichen Brandenburg stammende Tieke das Sattlerhandwerk. Am Zweiten Weltkrieg nahm er als Angehöriger der Waffen-SS teil. Bis 1959 bewirtschaftete er den schwiegerelterlichen Hof in Görike. Dann siedelte er in den Oberbergischen Kreis über und arbeitete bei dem Automobil-Zulieferer Teves in Bergneustadt. Nebenberuflich und nach seinem Ruhestand 1986 schrieb Tieke militärgeschichtliche Bücher mit dem Schwerpunkt Zweiter Weltkrieg für rechtsextreme Verlage wie den Winkelried-Verlag, den Munin-Verlag und dem Pour le Mérite-Verlag. Daneben schrieb Tieke 1966 auch einen Band für die Reihe Der Landser und veröffentlichte in Der Freiwillige, der Zeitschrift der Veteranen  der Waffen-SS.
Zur autobiographischen Literatur gehört "Ein ruheloser Marsch war unser Leben" Munin-Verlag, 1977.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 An den Brennpunkten der Ostfront, 2007.
 Im Feuersturm letzter Kriegsjahre, 2006.
 Das Ende zwischen Weichsel und Elbe 1944/45, Stuttgart : Motorbuch-Verl., 2003
 …im letzten Aufgebot 1944-1945, (Ungarn-Galizien-Slowakei-Schlesien) (SS PG - Division Horst Wessel), Truppenkameradschaft 18/33 (2002)
 Nach der Stunde Null, Gronenberg, 1987.
 Bis zur Stunde Null, Gronenberg, 1987.
 Das Ende zwischen Oder und Elbe, 1981.
 Das finnische Freiwilligen-Bataillon der Waffen-SS, Munin-Verlag, 1979.
 Ein ruheloser Marsch war unser Leben, Munin-Verlag, 1977.
 Im Feuersturm letzter Kriegsjahre, Munin-Verlag, 1975.
 Im Lufttransport an Brennpunkte der Ostfront, Munin-Verl., 1971.
 Der Kaukasus und das Öl, Munin-Verl., 1970.
 Tragödie um die Treue, Munin-Verl., 1968.
 Der Landser / Nr. 422. Sturmfahrten ins Niemandsland, 1966.

Literatur
 Anke Mortsiefer:  Das Manuskript zufällig auf dem Dachboden wieder gefunden. In: Kölner Stadt-Anzeiger, 2. August 2002.

Weblinks

Einzelnachweise

Militärschriftsteller
Angehöriger der Waffen-SS
Deutscher
Geboren 1923
Gestorben 2012
Mann

Wilhelm Tieke


සමහර විශ්වවිද්‍යාලයන් සතුව චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තු ඇති අතර ඒවා 'ටෙක්සිකානු - ඇමෙරිකානූ අධ්‍යයනයන්  ,   චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයනයන්,  චිකානො අධ්‍යයනයන් යන නම් වලින් ද  හදුන්වයි.  අනෙකුත් විශ්වවිද්‍යාලයන්,  ඉහත කී දෙපාර්ත‍මේන්තු වල අනුබද්ධයෙන්  චිකානො අධ්‍යයනයන් පිළිබඳ වැඩසටහන් සහ පාඨමාලා පවත්වාගෙන යයි.

චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තුව - ඇරිසෝනා ප්‍රාන්ත විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො අධ්‍යයනය - කැලි‍ෆෝනියා ප්‍රාන්ත විශ්වවිද්‍යාල -  බේකර්ස් ෆීල්ඩ්"
චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තුව - කැලිෆෝනියා ප්‍රාන්ත විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන වැඩසටහන - ඩොමින්ගුස් හිල්ස්, කැලිෆෝනියා ප්‍රාන්ත විශ්වවිද්‍යාලය, ෆ්ලර්ටන්
චිකානො අධ්‍යයන දොපර්තමේන්තුව -  CSULA
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්ත‍මේන්තුව - CSUN
චිකානො අධ්‍යයනය - ක්ලේයාමොන්ට් මැක්කෙනා විද්‍යාලය
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තුව -   ලෝයල් මැරි මවුන්ට් විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන  දෙපාර්තමේන්තුව -  සැන් ඩියොගො ප්‍රාන්ත විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො අධ්‍යයනය - ස්ක්‍රරිප්ස් විද්‍යාලය
චිකානො සහ   චිකානො ප්‍රධාන අධ්‍යනය - ස්ටැන්ෆොර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො අධ්‍යයනය - UC  බර්ක්ලි
චිකානො අධ්‍යනය වැඩසටහන - කැලිෆෝනියා විශ්වවිද්‍යාල -  Davis
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තුව සහ අන්තර්විනය පිළිබඳ අධ්‍යාපනය  සඳහා වූ Cesar E චාවේස් මධ්‍යස්ථානය සහ චිකානො අධ්‍යයනය පිළිබඳව ගවේෂණ මධ්‍යස්ථානය, UCLA,
චිකානො සහ චිකානො අධ්‍යයන දෙපාර්තමේන්තුව සහ චිකානො අධ්‍යයන මධ්‍යස්ථානය - UCSB
චිකානො හිස්පානො මැක්සිකානො අධ්‍යයනය - නිව් මැක්සිකො විශ්වවිද්‍යාලය
ඇමෙරිකානූ - මෙක්සිකානු අධ්‍යයන මධ්‍යස්ථානය, ඔස්ටින් ටෙක්සාස් විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො අධ්‍යයනය - වොෂිංටන් විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො Latin@ අධ්‍යනයන් Wisconsin - මොඩිසන් විශ්වවිද්‍යාලය
චිකානො අධ්‍යයනය වැඩසටහන - යොමින්ග් විශ්වවිද්‍යාලය

සටහන්

{|

|-

|Chicano_studies Programs_and_departments
|-

චිකානො අධ්‍යයනයන් - වැඩසටහන් සහ දෙපාර්තමේන්තු


Diegesis, Gerald Prince'ın A Dictionary of Narratology çalışmasına göre, "(1) Anlatılan durumlar ve olayların gerçekleştiği (kurgusal) bir dünyadır; (2) Göstermenin, canlandırmanın karşıtı olarak anlatma, aktarmadır."

Diegesiste anlatıcı öyküyü anlatır. Anlatıcı dinleyiciye ya da örtük bir okura karakterlerin eylemlerini (ve belki de) düşüncelerini sunar (zorunlu olmamakla birlikte, karakterlerin imgelemlerinde, fantezilerinde ve düşlerinde bulunan her şey de buna dahil olabilir).

Film teorileri
Anlatıbilim

Diegesis


محمد خير بن رمضان بن إسماعيل يوسف، كاتب ومؤرخ سوري له عدة مؤلفات وتصانيف في فنون عدة.

سيرته الذاتية
سيرته بقلمه يقول: وُلدت في قرية «كري بري» وتعني «تل الجسر» التابعة لناحية تربَ سبي (قبور البيض) القحطانية حاليًّا، من منطقة القامشلي – محافظة الحسكة - سورية، عام 1376 هـ، 1956م، وفي السنة الخامسة من عمري انتقلنا إلى الناحية المذكورة، وعشت فيها نحو ربع قرن من حياتي الأولى.

حصلت على الشهادة الابتدائية من مدرسة خالد بن الوليد الريفية بالقحطانية عام 1388 هـ، 1968 م ثم على الشهادة الإعدادية من إعدادية فايز منصور بالقحطانية عام 1391 هـ، 1971م، ودرست في ثانويتها حتى الثاني الثانوي العلمي ثم على الشهادة الثانوية الأدبية من ثانوية عربستان بالقامشلي عام 1394 هـ، 1974 م ثم على شهادة الإجازة (ليسانس) من كلية الشريعة بجامعة دمشق عام 1398 هـ، 1978م بدرجة جيد، وكنت من العشر الأوائل فيها ثم على شهادة الماجستير في الإعلام من كلية الدعوة والإعلام بالرياض (تخصص إذاعة وتلفزيون) – جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية، عام 1405 هـ، بدرجة جيد جدًّا.

قمت بالتدريس نحو سبع سنوات، في فترات متقطعة، للمراحل الابتدائية والإعدادية والثانوية في محافظة الحسكة والعاصمة دمشق بين 1394 – 1401 هـ (1974 – 1981 م). عملت إماماً، ثم إماماً وخطيباً في جامع زين العابدين، بمدينة القامشلي مدة عام ونصف العام، بين 1400 – 1401 هـ، وصاحبت أثناءها علماء، وحضرت مجالس عِلم، واستفدت من شيخي علوان حقي – تعالى – خاصة، قبل هذه المدَّة وبعدَها. وقرأت «مغني المحتاج» في الفقه الشافعي على الملا صالح الحرباوي، وقمت بأعمال دعويَّة في بلدتي، وألقيت دروساً.

حصلت على منحة دراسية من جامعة الإمام عام 1402 هـ لتكملة دراساتي العليا، وأقمت في الرياض منذ ذلك التاريخ. عملت مصححاً للغة العربية في جريدة الجزيرة بالرياض (متعاوناً) مدة سنتين، من أوَّل 1402 هـ حتى نهاية 1403 هـ. عملت متعاوناً لفترات متقطعة بين 1404 – 1408 هـ في مركز شؤون المكفوفين للشرق الأوسط، قارئاً، سجلت أثناءها كتباً إسلامية عديدة، منها صحيحا البخاري ومسلم وسنن الترمذي، والمطلوبُ في هذا العمل: الصوتُ الحسن، والأداءُ الجيِّد، واللغةُ السليمة. ولم أكنْ بذاكَ كلِّه ثم عملت في دار الرفاعي للنشر بالرياض، مصححاً مع أعمال إدارية أخرى مدة سنتين 1405 – 1407 هـ.

عملت محرراً ومصححاً في مجلة «عالم الكتب» السعودية منذ شهر ربيع الأول 1407 هـ حتى نهاية شهر جمادى الأولى من عام 1412 هـ، متفرغاً ثم متعاوناً. وكنت أقوم بتحرير معظَم الأبواب الثابتة فيها، مثل باب «كتب حديثة»، وباب «رسائل جامعية» وباب «الأخبار الثقافية»... بل كنت المصحح والمحرر الوحيد فيها طوال تلك المدة، وكانت تحوَّل إليَّ مقالات للنظر فيها ومدى صلاحيتها للنشر. عملت محكِّماً في مجلة «التوباد» بالرياض لعدة أشهر عام 1409 هـ. كنت مندوباً لمجلة «المسلم المعاصر» في السعودية من 1407 – 1409 هـ، أزوِّدها بالنشرة المكتبية شهريًّا في تلك المدة.

عملت في مكتبة الملك فهد الوطنية منذ بداية إنشائها عام 1409 هـ، وتعيَّنتُ مديراً لإدارة الاقتناء وتنظيم المعلومات من محرَّم 1411 هـ، حتى شهر صفر من عام 1413 هـ، واستقرَّ عملي في إدارة التصنيف والفهرسة مفهرساً ومصنفاً للكتب ومراجعاً لهما. صدرت لي بحوث ومقالات قليلة في دوريات عربية مثل «عالم الكتب» و«التوباد» و«المجلة العربية» و«المستقبل الإسلامي» و«المجتمع» و«الشقائق» و«العالم الإ» سلامي.

المؤلفات والتحقيقات المطبوعة مرتبة حسب تاريخ الصدور
 الخَضِر بين الواقع والتهويل، دمشق: دار المصحف، 1404هـ، 368 ص، سلسلة أعلام قرآنية؛ 2.ط 2.ـ دمشق: دار القلم؛ بيروت: الدار الشامية، 1415هـ، 258 ص.ـ (سلسلة أعلام القصص القرآني؛ 1). ط، مزيدة منقحة معدلة.ـ زيادة في العنوان الشارح: دراسة تحليلية مقارنة على ضوء القرآن والسنة والتاريخ.ط 3 ……، 1420هـ.
 لقمان الحكيم وحكمه، دمشق: دار المصحف، 1404هـ، 195ص. سلسلة أعلام قرآنية؛1.ط 2.ـ دمشق: دار القلم؛ بيروت: الدار الشامية، 1415هـ، 216 ص.ـ (سلسلة أعلام القصص القرآني؛ 2) ط، [مزيدة معدلة] زيادة في العنوان الشارح: دراسة تحليلية مقارنة على ضوء القرآن والسنة والتاريخ.ط 3……، 1420هـ.
 ذو القرنين القائد الفاتح والحاكم الصالح: دراسة تحليلية مقارنة على ضوء القرآن والسنة والتاريخ.ـ دمشق: دار القلم، 1406هـ، 412 ص.ط 2.ـ دمشق: دار القلم؛ بيروت: الدار الشامية، 1415هـ، 412 ص.ـ ط، [مصححة، بها مقدمة جديدة].ـ (سلسلة أعلام القصص القرآني؛ 3).ط 3……، 1420هـ.
 صفات مقدمي البرامج الإسلامية في الإذاعة والتلفزيون.ـ الرياض: المؤلف: مطابع الفرزدق: توزيع مؤسسة الجريسي للتوزيع والإعلان، 1406هـ، 136ص. وأصله قسم من رسالة الماجستير
 فهرس الكتب المطبوعة بمكتبة محمد بن عبد الرحمن العبيكان الخاصة، الرياض: صاحب المكتبة، 1407هـ، 138ص.
 الدعوة الإسلامية: مفهومها وحاجة المجتمعات إليها، الرياض: المؤلف: مطابع الفرزدق، 1407هـ، 136ص، مع الدعوة؛ 1. ط 2، مزيدة منقحة، الرياض: دار طويق، 1414هـ،155 ص.
 الدعوة الإسلامية: الوسائل والأساليب، الرياض: المؤلف؛ مطابع الفرزدق، 1407هـ، 136ص.ـ (مع الدعوة؛ 3). ط2، منقحة، الرياض: دار طويق، 1414هـ، 136ص.وهذا وسابقه أصلهما قسم من رسالة الماجستير
 من خصائص الإعلام الإسلامي، مكة المكرمة: رابطة العالم الإسلامي، 1410هـ، 190ص.ـ (دعوة الحق؛ 97).ط2، بعنوان: خصائص الإعلام الإسلامي.ـ جدة: دار العمير، 1412هـ، 158ص.ـ بآخره ميثاق الشرف الإعلامي، قرارات وتوصيات المؤتمر الإسلامي الأول لوزراء الإعلام.وإضافة الملحق من قبل الناشر الأخير، لم أره، ولست موافقاً عليه، ولا يُنشرُ مرة أخرى مع الكتاب.
 جولة بين كتب غريبة، الرياض: المؤلف: مطابع الشريف، 1410هـ، 111ص. ط2، مصححة.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 111ص. وهو الرقم (1) من موسوعة الكتب النادرة.
 الحذر في أمر الخضر/ الملا علي بن سلطان محمد القاري الهروي (تحقيق)، دمشق: دار القلم؛ بيروت: الدار الشامية، 1411هـ، 212ص.
 المرأة الكردية في التاريخ الإسلامي: تراجم لأميرات كرديات ومحدثات عالمات، الرياض: المؤلف؛ بيروت: دار القادري، 1412هـ، 89ص. ترجم إلى الفارسية بقلم فائز إبراهيم محمد، بدون معرفة ولا استئذان، رأيته في الإنترنت سنة 1425 هـ، عنوانه: زنان كرد در تاريخ إسلامي، في 66 ص من الحجم الكبير.
 تاج التراجم/ قاسم بن قطلوبغا الحنفي (ت 879هـ). (تحقيق).ـ دمشق: دار القلم، 1413هـ،568ص.
 دليل المؤلفات الإسلامية في المملكة العربية السعودية (1400 ـ 1409هـ)، الرياض: دار الفيصل الثقافية، 1413هـ، 781ص. عليه مستدرك لم يُطبع
 نساء زاهدات، الرياض: دار الوطن، 1413هـ، 40ص.
 مؤلفات الشيخ ابن باز، الرياض: دار ابن خزيمة، 1413هـ، 79ص.
 قارئات حافظات، الرياض: دار ابن خزيمة، 1413هـ، 125ص.
 الإعلام الإسلامي: ببليوجرافيا بالكتب والرسائل والبحوث الجامعية، الرياض: دار طويق، 1414هـ، 117ص.
 كتب نادرة من التراث الإسلامي، الرياض: دار طويق، 1414هـ، 175ص. موسوعة الكتب النادرة؛ 2.
 الأجر الكبير على العمل اليسير: مختارات من الأحاديث الصحيحة مع شرحها.ـ الرياض: دار طويق، 1414هـ، 96ص. ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 79ص.
 مؤلفات الشيخ محمد بن صالح العثيمين، الرياض: دار طويق، 1414هـ، 94ص.
 فقيهات عالمات.ـ الرياض: دار طويق، 1414هـ، 120ص.
 المؤلفات من النساء ومؤلفاتهن.ـ الرياض: دار طويق، 1414هـ، 112ص. ط2، مزيدة ومنقحة، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 116ص.
 كتاب الحيطان: أحكام الطرق والسطوح والأبواب ومسيل المياه والحيطان في الفقه الإسلامي/ المرجي الثقفي، مع شرحه وتهذيبه والزيادات عليه (تحقيق).ـ دبي: مركز جمعة الماجد للثقافة والتراث؛ بيروت: دار الفكر المعاصر، 1414هـ، 208ص. الكتاب بزياداته وتعليقاته هو لابن قطلوبغا، والتصرف الخطأ من قِبَل الناشر.
 حكم الإسلام في لحوم الخيل/ قاسم بن قطلوبغا الحنفي (ت 879هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1414هـ، 120ص. عنوانه على المخطوطة: رسالة في لحم الفرس.
 الحسن البصري: الواعظ البكَّاء.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1414هـ، 53ص.
 المفاضلة بين الغني الشاكر والفقير الصابر/ تأليف محمد بن بير علي البيركلي (ت 981هـ) (تحقيق)، ويليه رأي الإمامين ابن تيمية وابن القيم.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1414هـ، 112ص.
 فهرس الأحاديث التي رواها ابن أبي الدنيا: يشمل فهرسة أطراف أحاديث تسعة وثلاثين كتابا من كتبه.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 158ص.
 اللمعات البرقية في النكت التاريخية/ تأليف شمس الدين محمد بن علي بن طولون الصالحي (ت 953هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 176ص.
 رفع الريبة عما يجوز وما لا يجوز من الغيبة/ محمد بن علي الشوكاني (ت 1250هـ) (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 63ص.
 تاج الدين فيما يجب على الملوك والسلاطين/ تأليف محمد بن عبد الكريم المغيلي التلمساني (ت 909هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 62ص.
 الرقة والبكاء/ تأليف موفق الدين عبد الله بن أحمد بن قدامة المقدسي (ت 620هـ) (تحقيق).ـ دمشق: دار القلم، بيروت: الدار الشامية، 1415هـ، 534 ص. طـ2 …، 1422 هـ.
 نوادر الكتب: غريبها وطريفها، الرياض: مكتبة العبيكان، 1415هـ، 247ص.ـ (موسوعة الكتب النادرة؛ 3). ط2... 1421هـ...(لم يذكر رقم الطبعة)
 أمير المؤمنين عمر بن الخطاب وسر عدالته، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 48ص.ـ (القدوة الحسنة ؛2).ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ....
 عمر بن عبد العزيز: الخليفة الزاهد، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 47ص.ـ (القدوة الحسنة ؛3).ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ…
 سفيان بن عيينة: شيخ الإسلام وحافظ العصر، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 35ص.ـ (القدوة الحسنة؛ 4). ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ…
 موفق الدين بن قدامة المقدسي: صاحب المغني، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 29ص.ـ (القدوة الحسنة ؛7). ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ…
 قصيدة يوم الحشر/ محمد بن زين النحراري (ت 845هـ) (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 45ص.
 دعوة الأصحاب إلى التحلي بحلى الآداب/ أرجوزة من نظم محمد سعيد بن محمد إياس الدمشقي (كان حيًّا سنة 1329هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415، 48ص. سجِّل في «لحن» جميل على شريط كاسيت من قبلِ شركة إنتاجية إعلامية بالسعودية دون إذن مني
 الرقة والبكاء/ أبو بكر عبد الله بن محمد بن أبي الدنيا (ت 281 هـ) (تحقيق)، الرياض: مكتبة العبيكان، 1415هـ، 447 ص. [ط2].ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 370ص. ط3، [مصححة معدلة].ـ بيروت: دار ابن حزم، 1419هـ، 369ص. ط4... 1426هـ.
 فتح العلام في أحكام السلام/ تأليف علوي بن أحمد السقاف الشافعي (ت 1335هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1415هـ، 58ص.
 قصر الأمل/ تأليف أبي بكر عبد الله بن محمد بن أبي الدنيا (ت 281هـ)، بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 312ص. ط2.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1417هـ، 312ص.
 دليل مؤلفات الحديث الشريف المطبوعة: القديمة والحديثة (بالاشتراك مع محيي الدين عطية وصلاح الدين حفني)، بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 2مج (977ص). ط2... 1418هـ...
 الكلام المنتقى مما يتعلق بكلمة التقوى (لا إله إلاَّ اللّه)/ ألفه سعيد بن حجي الحنبلي (ت 1229هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 100ص.
 كتاب الأربعين في فضل الرحمة والراحمين/ تأليف شمس الدين محمد بن علي بن طولون الصالحي (ت 953هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ،175ص.
 تكملة أعلام النساء: وفيات 1397- 1415هـ.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 116ص.
 أعلام أجانب: مستشرقون ـ مؤلفون ـ مشاهير: وفيات 1397- 1415هـ، بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 144ص.
 الغريب النادر من كتب التراث الإسلامي، بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 176ص.ـ (سلسلة الكتب النادرة؛ 4).
 العقوبات (العقوبات الإلهية للأفراد والجماعات والأمم)/ ابن أبي الدنيا؛ (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 309ص. ط2….. 1419هـ.
 حكم وآداب لأمير المؤمنين علي بن أبي طالب مرتبة على الحروف الهجائية/ لمؤلف مجهول؛ (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 87 ص. (تبين أنه قطعة من كتاب «غرر الحكم ودرر الكَلِم» للقاضي ناصح الدين عبد الواحد بن محمد الآمدي، ت 550 هـ).
 الفُلك المشحون في أحوال محمد بن طولون: سيرة ذاتية للمؤلف وبيان بمؤلفاته البالغة (753) كتاباً / تأليف شمس الدين محمد بن طولون الصالحي (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 226ص.
 أسرار خزانة المكتبة التراثية: عرض مجموعة كتب نادرة، بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 233ص.ـ (سلسلة الكتب النادرة؛ 5).
 أمهات النبي صلى الله عليه وسلم/ لأبي جعفر محمد بن حبيب البغدادي (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1416هـ، 40ص.
 رسالة في تفسير قوله تعالى: (إن إبراهيم كان أمة)/ ابن طولون (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1417هـ، 96ص.(تبين أن هذا الكتاب وُجد بخط ابن طولون وليس من تأليفه، وغالب الظن أنه للعلاء الكيكلدي].
 الجوع/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1417هـ، 271ص. طـ 2... 1421 هـ.
 كتاب المحتضرين/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1417هـ، 336ص. طـ 2... 1421 هـ.
 وصية العالم الجليل موفق الدين بن قدامة المقدسي (صاحب المغني) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 78ص.
 القول المعتمد في تفسير قل هو الله أحد/ جمال الدين يوسف بن عبد الله الأرميوني الشافعي (ت 958هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 138ص.
 الأربعون حديثاً في الرقة والبكاء.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 99ص.
 العقود الدرِّية السلطانية فيما ينسب إلى الأيام النيروزية/ محمد سلطان بن محمد أورون الخجندي (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 111ص.
 صفة النار/ ابن أبي الدنيا (تحقيق)، بيروت، دار ابن حزم، 1417هـ، 214ص. ط2: بيروت، دار ابن حزم، 1421هـ، 214ص.
 الصبر والثواب عليه/ ابن أبي الدنيا (تحقيق)، بيروت، دار ابن حزم، 1418هـ، 194ص. طـ 2... 1423 هـ.
 كتاب المتمنين/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت، دار ابن حزم، 1418هـ، 144ص.
 كلام الليالي والأيام لابن آدم/ ابن أبي الدنيا (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 77ص.
 الوجل والتوثق بالعمل؛ ومعه حديث أنطونس السائح ومواعظه وأمثاله/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 68ص.
 تكملة معجم المؤلفين: وفيات 1397- 1415هـ.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 794ص.
 تتمة الأعلام للزركلي: وفيات 1397- 1415هـ.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 2مج. طـ2 (وفيات 1396- 1415 هـ) يليه مستدرك جديد في مجلد (جـ3)... دار ابن حزم، 1422 هـ.
 جزء فيه: تحرير الجواب عن ضرب الدواب (من أحكام الرفق بالحيوان في السنة النبوية)/ للسخاوي (تحقيق) بيروت: توزيع دار ابن حزم، 1418هـ، 103ص.
 كذبة نيسان في الميزان، بيروت، توزيع دار ابن حزم، 1418هـ، 129ص.
 دلالة الشكل على كمية الأكل (حدود الشبع)/ محمد بن علي بن طولون (تحقيق)، بيروت، توزيع دار ابن حزم، 1418هـ، 44ص.
 تأييد الإنكار لإتيان الطيور ونحوها في الأوكار/ محمد بن علي بن طولون (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 30ص.
 مداراة الناس/ ابن أبي الدنيا (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1418هـ، 214ص.
 دكانة الكتب: رحلة إلى جزر التراث، بيروت: دار ابن حزم، 1419هـ، 1998م، 263ص.ـ (موسوعة الكتب النادرة؛ 8).
 المروءة وما جاء في ذلك عن النبي وعن الصحابة والتابعين/ تصنيف أبي بكر محمد بن خلف المرزباني؛ (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1420هـ، 183ص.
 نوادر الشوارد: فوائد في التحقيق والتدقيق: لثقافة عالية.ـ بيروت: المكتب الإسلامي: دار ابن حزم، 1420هـ، 412ص.
 أعجب العجب: كتاب وضع لمن لا يعجبه العجب، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 2000م، 206ص. ط2... 1425هـ... ط3... 1425هـ...
 الجواهر المجموعة والنوادر المسموعة (الجود والبخل، قضاء الحوائج، اصطناع المعروف وشكره، الصدقة وإطعام الطعام)/ تصنيف شمس الدين محمد بن عبد الرحمن السخاوي، ت 902هـ (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 2000م، 454ص.
 إفادة الأنام بما ورد في المنام/ تصنيف قطب الدين مصطفى بن كمال الدين البكري، ت 1162هـ؛ (تحقيق). يليه:
 الأربعون حديثاً في آداب النوم/ جمعها وخرجها المحقق.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 74ص.
 القول التمام في آداب دخول الحمام (أحكام دور الاستحمام في الفقه الإسلامي)/ تأليف شهاب الدين أحمد بن عماد الأقفهسي، ت 808هـ (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 161ص.
 الأربعون الصحيحة فيما دون أجر المنيحة/ تأليف يوسف بن محمد بن مسعود السُّرَّمَرِّي ت 776هـ (تحقيق وتخريج)، بيروت: المكتب الإسلامي: دار ابن حزم، 1421هـ، 200ص.
 الفوائد البارزة والكامنة في النعم الظاهرة والباطنة/ عبد الرحمن بن أبي بكر السيوطي ت 911هـ (تحقيق)، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 52ص.
 عجائب الفكر وذخائر العبر، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 211ص.
 تهذيب خالصة الحقائق ونصاب غاية الدقائق/ ألفه محمود بن أحمد الفاريابي، ت 607هـ؛ (تهذيب وتخريج أحاديث)، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 2مج (1407ص).
 حلم الأحنف: سيرة وأخلاق، بيروت، دار ابن حزم، 1421هـ، 100ص، المتميزون؛ 1.
 ذكاء إياس: ذكاء خارق وفراسة عجيبة، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 139ص، المتميزون؛ 2.
 صيد الكتب، بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 250ص، موسوعة الكتب النادرة؛ 9.
 المكثرون من التصنيف في القديم والحديث: من صنّف مائة كتاب… فألفاً… فأكثر.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1421هـ، 175 ص.
 الكشكول المفيد، بيروت: دار ابن حزم، 1421 هـ، 333ص.
 اصطناع المعروف/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1422 هـ، 205ص.
 قضاء الحوائج/ ابن أبي الدنيا (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1422 هـ، 148ص.
 المعجم المصنف لمؤلفات الحديث الشريف: وهو تكملة ومستدرك على «دليل مؤلفات الحديث».ـ الرياض: مكتبة الرشد، 1423 هـ، 3 مج (1379 ص).
 يا بني، الرياض: دار الوطن، 1423 هـ، 64 ص.
 يا بنتي، الرياض: دار الوطن، 1423 هـ، 64 ص.
 أربعون حديثاً في فضائل الحج والعمرة/ لأبي الطيب محمد صديق خان القِنّوجي (ت 1307هـ) (تحقيق).ـ الرياض: دار الوطن، 1423 هـ، 56 ص.
 الكلمات البينات في قوله تعالى: (وبشِّر الذين آمنوا وعمِلوا الصالحات أنَّ لهمْ جَنَّات)/ تأليف مرعي بن يوسف الكرمي المقدسي (ت 1033 هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1425هـ... (لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام؛ 62).
 الغُرَر على الطُّرَر: غُرر الفوائد على طرر المخطوطات والنوادر.ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1425هـ، 2 مج في 1 (360، 341ص).
 معجم المؤلفين المعاصرين في آثارهم المخطوطة والمفقودة وما طُبع منها أو حُقِّق بعد وفاتهم: وفيات 1315 – 1424 هـ، الرياض: مكتبة الملك فهد الوطنية، 1425هـ، 2 مج (934 ص).ـ السلسلة الثالثة (55).
 مراقي الجنان بالسخاء وقضاء حوائج الإخوان/ جمال الدين يوسف بن عبد الهادي المقدسي (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1424 هـ، 508 ص.
 طرح المدر لحل اللألاء والدرر/ يوسف بن محمد الشربيني (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1424 هـ، 75 ص.ـ (كتاب.. كلُّ حروفه بدون نقط).
 السرُّ المصون على كشف الظنون/ جميل بن مصطفى العظم (ت 1352 هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1425هـ، (جـ1: أ-ب فقط، 438 ص).
 سفينة الفرج فيما هبَّ ودَبَّ ودَرَج/ محمد سعيد بن قاسم القاسمي (ت 1317هـ) (تهذيب واعتناء).ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية 1425هـ، 712ص
 الأربعون الرياضيّة: أربعون حديثاً في فضائل الرياضة..-الرياض: دار طيبة، 1425هـ، 115ص.
 مرآة المروءات/ أبو منصور عبد الملك بن محمد الثعالبي (ت 430هـ) (تحقيق).- بيروت: دار ابن حزم، 1425هـ، 104ص.
 هكذا قلت في الدين والنفس والمجتمع.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 200ص.
 آخر لقاء مع (20) عالماً ومفكراً إسلامياً (جمع وإعداد).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 266ص.
 كشف الأسرار عما خفي عن الأفكار (حكمة التشريع في سؤال وجواب)/ شهاب الدين أحمد بن عماد الأقفهسي (ت 808هـ) (تحقيق)، بيروت، دار ابن حزم، 1426هـ، 422ص.
 البينات في بيان بعض الآيات/ الملا علي بن سلطان محمد القاري الهروي (ت 1014هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 48ص.ـ (لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام؛ 72).
 دور الفلك في حكم الماء المستعمل في البِرَك/ شمس الدين محمد بن علي بن طولون الصالحي (ت 953 هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1426هـ، 63ص، ـ (لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام؛ 77).
 حِكَمُ القرآن: فصل من علوم القرآن، بحث في التفسير الموضوعي.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 240ص.
 دوافع البحث والتأليف عند المسلمين، بيروت، دار ابن حزم، 1426هـ، 166ص.
 الكوكب الحثيث شرح درَّة الحديث/ نظم وشرح محمد أمين بن محمد السفرجلاني (ت1335هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 83ص.
 آداب إعارة الكتاب في التراث الإسلامي.ـ بيروت: دار ابن حزم.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 146ص. يليه:
 جزء فيه عاريَّة الكتب/ لأبي بكر أحمد بن محمد اليزدي، ت بعد 429هـ. يليه:
 بذل المجهود في خزانة محمود/ جلال الدين عبد الرحمن بن أبي بكر السيوطي، ت 911هـ.
 أربعون حديثاً قدسيًّا
 وأربعون حديثاً نبويًّا في الثناء على الله/ يوسف بن إسماعيل النبهاني (ت 1350هـ) (تحقيق).ـ بيروت: دار ابن حزم، 1426هـ، 125ص.
 100 فائدة وفائدة، بيروت: دار ابن حزم، 1427هـ، 218ص.
 لحظات قبل الموت ﴿وجاءت سكرة الموت بالحق ذلك ما كنت منه تحيد﴾.ـ بيروت: دار ابن حزم، 1427هـ، 378ص.
 سفينة الذهب من الثقافة والأدب، بيروت: دار ابن حزم، 1427هـ، 320ص.
 الأربعون العددية: في كل حديث عدد، بيروت: دار ابن حزم، 1427هـ، 105ص.
 ابن سحمان: سليمان بن سحمان بن مصلح الخثعمي العسيري النجدي 1266-1349هـ: تاريخ حياته وعلمه وتحقيق شعره عقود الجوهر المنضدة الحسان/ تحقيق أبي عبد الرحمن بن عقيل الظاهري: محمد بن عبد الرحمن العقيل؛ شارك في تصحيحه والتعليق عليه محمد خير رمضان يوسف، عبد المحسن بن عبد العزيز العسكر.ـ الرياض: مكتبة الرشد، 1427هـ، 4جـ في 2مج.
 منظومة الأقفهسي فيما يحل ويحرم من الحيوان. (تحقيق).ـ بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1427هـ، 64 ص (لقاء العشر الأواخر بالمسجد الحرام؛ 85)
 الجواهر والدرر فيما نفع وندر.- بيروت: دار البشائر الإسلامية، 1428 هـ، 496 ص.

المراجع

المصادر
 مقالات المترجَم
 الموقع الخاص

أشخاص على قيد الحياة
الإسلام
خريجو جامعة دمشق
كتاب وكاتبات سوريون
كتب
محققون
مواليد 1376 هـ
مواليد 1956
مؤرخون سوريون

محمد خير رمضان يوسف


Les Tribonematales sont un ordre d'algues de la classe des Xanthophyceae.

Liste des familles
Selon  :
 Heterococcaceae P.C.Silva
 Heterodendraceae Pascher
 Neonemataceae Pascher
 Tribonemataceae G.S.West

Notes et références

Liens externes

Ordre d'algues (nom scientifique)
Xanthophyceae*

Tribonematales


Riva Celso (* 1974) es un diseñador de videojuegos independiente italiano que ha creado juegos como The Goalkeeper, Universal Boxing Manager, Magic Stones, Heileen y Bionic Heart. Fundó las empresas Winter Wolves y Tycoon Games. También es un socio de SakeVisual y Hanako Games.

Premios
En 2004, sus juegos The Goalkeeper y Universal Boxing Manager fueron nominados para los 5 mejores juegos deportivos del año.

Juegos
 Universal Soccer Manager (septiembre de 2003)
 Spin Around (enero de 2004)
 Ignazio The Frog (febrero de 2004)
 Universal Boxing Manager (abril de 2004)
 Quizland (julio de 2004)
 The Goalkeeper (septiembre de 2004)
 Supernova: Galactic Wars (enero de 2005)
 Magic Stones (octubre de 2005)
 Universal Soccer Manager 2 (diciembre de 2006)
 TV Station Manager (abril de 2007)
 Supernova 2: Spacewar (mayo de 2008)
 Summer Session (julio de 2008)
 Heileen (octubre de 2008)
 College Romance: Rise Of The Little Brother (abril de 2009)
 Spirited Heart (abril de 2009)
 Bionic Heart (julio de 2009)
 Heileen 2: The Hands of Fate (diciembre de 2009)
 The Flower Shop (febrero de 2010)
 Vera Blanc: Full Moon (julio de 2010)
 Vera Blanc: Ghost In The Castle (septiembre de 2010)
 Love & Order (febrero de 2011) con Christine Love, autor de Digital: A Love Story
 Planet Stronghold (febrero de 2011)
 Always Remember Me (abril de 2011) con un tema musical por Cristina Vee
 Spirited Heart Girl's Love (septiembre de 2011)
 The Flower Shop: Winter in Fairbrook (diciembre de 2011)
 Loren The Amazon Princess (abril de 2012)
 Heileen 3: New Horizons (diciembre de 2012)
 Heileen 3: Sea Maidens (enero de 2013)
 Bionic Heart 2 (abril de 2013)
 Nicole (octubre de 2013)
 Roommates (marzo de 2014)
 Seasons of the Wolf (octubre de 2014)
 Bad Blood (abril de 2015)
 Dead But Alive! Southern England (septiembre de 2015)
 Planet Stronghold: Colonial Defense (enero de 2016)
 C14 Dating (marzo de 2016)
 Heirs And Graces (junio de 2016)
 Queen of Thieves (septiembre de 2016)
 Never Forget Me (noviembre de 2016)
 Amber's Magic Shop (mayo de 2017)
 Cursed Lands (abril de 2018)
 Love Bites (mayo de 2018)
 Corona Borealis (abril de 2019)
 Planet Stronghold 2 (marzo de 2020)
 Volleyball Heaven (julio de 2020)
 Tales Of The Under-Realm: Hazel (febrero de 2021)
 At Your Feet (agosto de 2021)
 Summer In Trigue (octubre de 2021)
 Love Notes (diciembre de 2021)
 The Curse Of Mantras (febrero de 2022)

Enlaces externos
 Página oficial de Winter Wolves (en Inglés)
 Página oficial de de Tycoon Games (en Inglés)

Referencias

Diseñadores de videojuegos
Italianos del siglo XXI

Riva Celso