Kamshybek Kunkabayev (Qyzylorda, 18 de novembro de 1991) é um boxeador cazaque, medalhista olímpico.

Carreira

Kunkabayev conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após confronto na semifinal contra o estadunidense Richard Torrez na categoria peso superpesado. Como amador, ele ganhou a medalha de prata nos Campeonatos Mundiais de 2017 e 2019.

Pugilistas olímpicos do Cazaquistão
Pugilistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Kamshybek Kunkabayev


ශාක වල වැදගත්කම.

අර්තාපල් ශාකය:-යුරෝපීය ජාතිකයන් 1400 අග සහ 1500යේ මුල භාගයේදී ඇමරිකනුවන් සමඟ සම්බන්ධවීමෙන් පසුව අර්තාපල් ලෝකයේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ වෙත ද ව්‍යාප්තවූ අතර එතැන් පටන් එය වැදගත් ක්ෂේත්‍ර බෝගයක් බවට පත් වී ඇත.

දැව දඬු පසුව සැකසීම සඳහා ගබඩාකර ඇති අයුරු.

යෙව් ගසක අත්තක වාර්ෂික වර්ධක වළලු 27ක් ලා වර්ණයෙන් එළය  හා තද වර්ණයෙන් යුතු අරටුව සහ මජ්ජාව (මැද පිහිටි තද පැහැති තිත) දැක්වෙන හරස්කඩක්

මිනිසා විසින් ප්‍රයෝජනයට ගන්නා ශාක පිළිබඳව අධ්‍යයනය කිරීම.ආර්ථික උද්භිද විද්‍යාව හෙවත් මානවවංශ උද්භිද විද්‍යාව ලෙස හැඳින්වේ.මේවා බොහෝවිට සමානාර්ථපද ලෙස භාවිත කළත්, ඇතැමුන් ආර්ථික උද්භිද විද්‍යාව ප්‍රධානවශයෙන් නවීන වගාකල ශාක පිළිබඳ මානව වංශ උද්භිද විද්‍යා අධ‍්‍යයනයන් පාරම්පරික ශාක වර්ග දේශීය ජනයා විසින් භාවිත කිරීම පිළිබඳ යොමුවී ඇතිබව සලකනු ලබයි.මානවයා විසින් ශාක වගාකිරීම  මිනිස් ශිෂ්ටාචාරයේ පදනම  වූ කෘෂිකර්මයෙහි කොටසකි.ශාක කෘෂිකර්මය, සශ්‍ය විද්‍යාව, උද්‍යාන පාලනය හා වන විද්‍යාව ලෙස කොටස් වලට බෙදී ඇත.

අහාර
අථත්‍යයෙන් සියළු මානව පෝෂණය කෙළින්ම  හෝ වක්‍රව ගොඩබිම් ශාක මත රඳාපවතී.බොහෝ මානව පෝෂණය  ධාන්‍ය වර්ග විශේෂයෙන් බඩ ඉරිඟු ,තිරිඟු සහ සහල් මත හෝ වෙනත් ප්‍රධාන ආහාර බෝග වන අර්තාපල් මඤ්ඤොක්කා සහ රනිල මත රඳා පවතී.ශාකවල ආහාරයට ගන්නා වෙනත් කොටස් අතරට පළතුරු, එළවළු, කජු, ඖෂධ, කුළු බඩු සහ ආහාරයට ගතහැකි මල් වර්ග අයත් වේ.ශාක වලින් ලබාගන්නා බීම වර්ග වලට කෝපි,තේ, වයින්, බියර් සහ මධ්‍යසාර අයත්වේ. ප්‍රධාන වශයෙන්ම සීනි ලබාගන්නේ උක් සහ බීට් වළිනි. අහාර පිසින තෙල් සහ මාගරින් ලබාගන්නේ බඩඉරිඟු, සොයා බෝංචි, කැනෝලා, සැෆ් මල් , සූරියකාන්ත, ඔලිව් සහ වෙනත් ශාක වලින්ය.අහාර ආකලන වලට ගම් ඇරබික්, ගුවාගම්,  ලොඅකස්ට් බෝංචි ගම්, පිෂ්ඨය සහ පෙක්ටීන් අයත් වේ.

අහාර නොවන නිෂ්පාදනය

දැව ගොඩනැගිලි තැනීමට්, ලී බඩු, කඩදාසි, කාඩ්බෝඩ්,සංගීත භාණ්ඩ සහ ක්‍රීඩාභාණ්ඩ සෑදීමට උපයෝගී කොට ගනී.බොහෝ විට රෙදි සෑදීමට කපු,තණ, හෝ සෙලියුලෝස් වලින් වෙන්කරගත් රෙයෝන් සහ ඇසිටේට් වැනි කෘතිම කෙඳි යොදාගනි.ශාක වලින් ලබාගන්නා පුනර්ජනනය කළ හැකි ඉන්ධන වලට දර, පීට් සහ අනෙකුත් ජෛව ඉන්ධන අයත් වේ. ගල් අඟුරු සහ පෙට්‍රෝලියම් ශාක වලින් ව්‍යුත්පන්නවූ පොසිල ඉන්ධන වලට අයත් වේ. ශාක වලින් ලබාගන්නා ඖෂධ අතරට ඇස්ප්‍රීන්, ටැක්සොඅල්, මොර්ෆීන් ,ක්වීනීන්, රෙසර්පින්, කොල්චිසීන්, ඩිජිටාලිස් සහ වින්ක්‍රිස්ටීන් අයත්වේ. ගින්කෝ, එකිනසියා, ෆීවර්ෆිව් සහ සෙන්ට් ජෝන්ස්වර්ට් වැනි ඖෂධීය පරිපූරක සිය ගණනක් ඇත.ශාක වලින් ලබගන්නා කෘමිනාශක අතරට නිකොටීන්, රොටෙනොඅන්, ස්ට්‍රිච්නීන් සහ පයිරත්‍රීන් අයත්වේ. ශාක වලින් ලබගන්නා මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඕපියම්,කොකේන් සහ මරිජුවනා ඇතුලත්වේ. ශාක වලින් ගන්නා විශ අතරට රිසීන්, හෙම්ලොක් ක්‍යුරෙයා අයත්ය.ශාක කෙඳි වර්ග ,සගන්ධ තෙල්, ඩයි වර්ග, වර්ණක ,ඓටිවර්ග, ටැනින්, ගස් වලින් ගන්නා කිරි වර්ග,ගම්, රෙසින්, ඇල්කොලොයිඩ, ඇම්බර් සහ වල්ක වැනි බොහෝ ස්වාභාවික නිශ්පාදන වල ප්‍රභවයන් ශාකවේ.ශාක වලින් නිපදවාගන්නා නිෂ්පාදන අතරට සබන්,ආලේප,ෂැම්පු,සුවඳ විළවුන්, රූපලාවන්‍ය ද්‍රව‍ය, ටර්පන්ටයින්, රබර් ,වාර්නිෂ්, ලිහිසි තෙල්,ලිනොලියම්, ප්ලාස්ටික්,තීන්ත,චුයින්ගම්, සහ හණ කඹ අයත් වේ.අපරිමිත ප්‍රමාණයක්වූ කාර්මිකව නිපදවන කාබනික රසායන ද්‍රව්‍ය වල,මූලික රසයන ද්‍රව්‍ය වල ප්‍රාථමික ප්‍රභවය වන්නේද ශාකය මෙම රසායනික ද්‍රව්‍ය විශාල විවිධත්වයකින් යුතු පර්යේෂණ හා     අධ්‍යයනයන්ට උපයෝගීකොට ගනී.

සෞන්දර්යාත්මක ප්‍රයෝජන.
දහස් ගණන් ශාක විශේෂ මිනිසාගේ අවට පරිසරය අලංකාර කිරීමට වගාකරනු ලබන අතර ඒවා සෙවණ ලබාදීම, උෂ්ණත්වය අඩුකර ගැනීමට, සුළඟේ වේගය අඩුකර ගැනීමට, ඝෝෂාව අඩුකිරීමට, පෞද්ගලිකත්වය සලසා ගැනීමට සහ පාංශු ඛාදනය වලක්වා ගැනීම ආදියටද යොදාගනී.මිනිසුන් කැපූමල්, වේලන ලද මල් සහ ගෘහාශ්‍රිත ශාක වර්ග ගෘහස්ථව ප්‍රයෝජනයට ගනී.එළිමහනේදී ඔවුන් තණකොළ පිට්ටනි සැදීම සඳහා තණකොළ , සෙවණ ලබාදෙන ගස්, අලංකරණය සඳහා වූ ගස් වර්ග.පඳුරු , වැල් ,පළාවර්ගයට අයත් බහුවාර්ෂිකයෝ සහ පාත්තිවලට යොදාගන්නා ශාක අදිය ප්‍රයෝජනයට  ගනී.ශාකවල අනුරූ බොහෝ විට චිත්‍ර කලාව ,ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය , රසවින්ධනය,භාෂාව සහ ඡායාරූපකරණයට සහ රෙදිපිළිමත මුදල් ,මුද්දර, කොඩිමත හා වංශවතුන්ගේ ලාංඡන ලෙසද යොදාගනී.ජීවී ශාක කලාවට යොදාගන්නා ක්‍රම අතරට පඳුරු නොයෙක් හැඩ වලට කැපීම, බොන්සායි, ඉකෙබානා සහ විවිධ ආධාරක මත වැවීම අයත් වේ.අලංකාර ශාක ටියුලිප් මේනියාවේදී මෙන් ඇතැම් විට ඉතිහාසයේ ගමන් මඟ වෙනස්කර ඇත.සංචාරක ව්‍යාපාරයේදී ශාක වසරාත ඩොලර් බිලියන ගණනින් ලබාදෙන පදනම වී ඇත්තේ වෘක්ෂ උද්‍යාන, උද්භිද උද්‍යාන, ඓතිහාසික උද්‍යාන, වන උද්‍යාන, ටියුලිප් සැණකෙළි, වැසිවනාන්තර,වර්ණවත් ශරත් පත්‍ර ඇති වනාන්තර සහ සකුරා මල් පිපෙන කාලයට පවත්වන සැණකෙළි ආදියට සංචාරකයන් අකර්ශනය වන නිසාය.වීනස්     ෆ්ලයිට්‍රැප් සංවෙදී ශාකය සහ පුනර්ජීවන ශාකය ආදිය ඒවයේ අපූරුබව නිසා විකිණුන ශාක වලට උදාහණයන්ය.

විද්‍යාත්මක සහ සංස්කෘතිකමය ප්‍රයෝජන.

වෘක්ෂ වල වර්ධක වලලු පුරා විද්‍යාවේදී කාළ නිර්ණය සඳහා සහ අතීතයේ පැවැති දේශගුණය පිළිබඳව දැනගැනීම සඳහා වූ වැදගත් ක්‍රමයකි. මූලික ජීව විද්‍යාත්මක පර්යෙෂණ ශාක යොදාගෙන සිදුකර ඇත.උදාහරණයක් ලෙස ජාන විද්‍යාවේ ග්‍රෙගරි මෙන්ඩල්ගේ නීතිය සොයාගෙන ඇත්තේ පී ශාක උපයෝගී කොටගෙනය. අභ‍යවකාශ නැවතුම් පොළවල්,අභ‍යවකාශ  ජනපද යම් දිනක ජීවිතය රැකගැනීමට ශාකමත විශ්වාසය තබනු ඇත.ශාක ජාතික හා ජනපද ලාංඡන ලෙස යොදාගන්නා අතර එයට ජනපද පුෂ්පය, ජනපද ගස ඇතුලත් වේ. ඓතිහාසික වෘක්ෂ වලට ගරුකරනු ලබන අතර බොහෝ ඒවා ජනප්‍රියය.ශාක විසින් ලෝක වර්තා ගණනාවක්ම දරනු ලැබේ.සිහිවටන ත්‍යාග සහ උපත්, මරණ, විවාහ සහ නිවාඩු දින සැමරීමට ශාක සිටුවනු ලැබේ.ශාක පුරාණ ප්‍රවාද වල , ආගම් වල සහ සාහිත්‍යයේ ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් ගනී. මානව උද්භිද විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයේ පාරම්පරික සංස්කෘතීන් ශාක භාවිතා කල ආකාරය අධ්‍යයනය කරන අතර එය තර්ජනයට ලක්වූ ශාක සංරක්ෂණයට සහ නව ඖෂදීය ශාක සොයා ගැනීමට උපකාරී වේ. උද්‍යාන කරණය එක්සත් ජනපදයේ වඩාම ජනප්‍රිය විවේක කාලයට කරන ක්‍රියකාරකමයි ශාක සමඟ වැඩකිරීම හෙවත් උද්‍යාන විද්‍යා චිකිත්සාව දියවැඩියා රෝගීන් පුනරුප්ථාපනය කිරීමට උපකාරී වේ. දුම්කොළ ,මරිජුවානා සහ ඕපියම් වැනි ශාක මානසික තත්වයට බලපාන රසායන ද්‍රව්‍ය දරන අතර ඒවා නිස්සාරණය කරගනී.

සෘණාත්මක බලපෑම

වල් පැළෑටි යනු මිනිසාට අනවශ්‍ය ස්ථාන වල වැඩෙන ශාකයන්ය.මිනිසුන් විසින් ශාක ඔවුන්ගේ උපන් භූමියට වඩා බොහෝ ඈත ප්‍රදේශ වලට පතුරුවාහරිනු ලබන අතර මෙසේ හඳුන්වාදුන් ශාකවලින් සමහරක් ආක්‍රමණකාරී ශාක බවට පත්ව දේශීය විශේෂ ඉවත්කරමින් පවතින පරිසර පද්ධතියට හානි සිදුකරයි.ආක්‍රමණකාරී ශාක  විසින් වගාකල බෝග වර්ග විස්ථාපනය කිරීම නිසා වාර්ෂිකව ඩොලර් මිලියන ගණනින් පාඩු සිදුවේ.ඒවා නිෂ්පාදන වියදම ඉහල දමන අතර විනාශ කිරීමට රසායන ද්‍රව්‍ය භාවිතාකිරීමෙන් පරිසරයට බලපෑම් එල්ලවේ.

පැළෑටි මිනිසාටද හානිදායක වේ. ශාක විසින් නිපදවන සුලඟේ පාවී යන පරාග නිසා පීනස් රෝගීන් හට ආසාත්මිකත ඇතිවේ. විෂ සහිත ශාක වර්ග පුළුළ් විවිධත්වයකින් පැතිර ඇත. විෂ සහිත අයිවි වැනි ශාක වර්ග සමෙහි ගැටුන විට කැසීම් ඇතිකරයි. දුම්කොළ, මරිජුවානා, කොකේන් සහ ඕපියම් වැනි ඇතැම් ශාක වල මානසිකත්වයට බලපාන රසායන ද්‍රව්‍ය උකහා ගැනීම හෝ දුම් පානයෙන් සෞඛ්‍යට හානි සිදුවන අතර මරණය පවාසිදුවේ.ශාක වලින් උපදවාගන්නා නීත්‍යානුකූල හෝ නීත්‍යානුකූල නොවන මත්ද්‍රව්‍ය         ආර්තිකය  කෙරෙහි සෘණාත්මකව බලපාන අතර එය වැඩකරන්නාගේ නිෂ්පදිතතාවට හා බලාත්මක කිරීමේ වියදම් අඩුකිරීම කෙරෙහි බලපායි.ඇතැම් ශාක වර්ග ශරීරයට උකහාගත් විට මිනිසාට හා සතුන්ට ආසාත්මික ප්‍රතික්‍රියා ඇතිකරන අතර තවත් ශාක ආහාර අපත්‍ය වීමක් ඇතිකරයි.එය සෘණාත්මක සෞඛ්‍ය බලපෑමකි.

පාරිසරික විද්‍යාව-ශාක වල වැදගත්කම.


Napoleonova bolnica u Jastrebarskom, zgrada u gradu Jastrebarsko, zaštićeno kulturno dobro.

Opis
Napoleonova bolnica, klasicistička zgrada iznimne kulturne važnosti za grad Jastrebarsko i njegove stanovnike, datira iz vremena Napoleonove Ilirije, početka 19. stoljeća. Nalazi se na šetalištu braće Kazić 30.

Zaštita
Pod oznakom Z-1880 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Zagrebačkoj županiji
Građevine u Jastrebarskom

Napoleonova bolnica u Jastrebarskom


Özhan Canaydın (d. 23 Ocak 1943; Mudanya, Bursa - ö. 22 Mart 2010; Nilüfer, Bursa) Galatasaray Spor Kulübü'nün eski başkanı, eski basketbolcu ve iş insanı.

1958 yılından 1964 yılına kadar aktif olarak basketbol oynamıştır. 1957 yılında 155 sicil numarasıyla Galatasaray Spor Kulübü üyesi olan Özhan Canaydın, bu dönemde 14 yaşındaydı ve kulübün en küçük üyesi olmuştur. Basketbol oynadığı dönemde, 1962 yılında Genç Millî Takım'da Avrupa Gençler Şampiyonası'na katılmıştır. Galatasaray Basketbol Yıldız ve Genç takımlarında da oynamış olan Canaydın, 1963'te Türkiye Şampiyonu olan Galatasaray'daki 8 kişiden biri olmuştur.

1965 yılında Asuman Canaydın ile evlenmiş ve mutlu bir evliliği olan Canaydın, 2 çocuk ve 4 torun sahibi olmuştur. Oğlu Murat Canaydın da 1989 yılı Galatasaray Lisesi mezunudur.

1963 yılında, babasının mesleği olan tekstil sektöründe iş hayatına başlamıştır. Kısa bir süre sonra babasından ayrılarak kendi işini kurmuştur ve 1984 yılında İtalyanlarla ortaklığa girerek dokuma, tekstil, örgü, boya ve konfeksiyon alanında yatırımlarda bulunmuştur. Türkiye'de Bursa'da Nilüfer'de Canaydın İlköğretim Okulu ve organize sanayide fabrikası bulunmaktadır. Biesseci adıyla ismini duyurmuş bu fabrika 47.500 m² kapalı alan üzerine kuruludur ve 1.300 çalışanı vardır. Bu fabrikada Kappa, Nike, Next, Lacoste, Fila, Adidas, Mavi Jeans için ihracata yönelik üretim yapılmaktadır. Özhan Canaydın, Galatasaray Spor Kulübü Başkanlığı' na aday olması dolayısıyla o dönem tüm işlerini profesyonel yöneticilere devretmiştir.

Galatasaray Spor Kulübü'nde çeşitli yöneticilik görevlerinde bulunan Canaydın, Ali Tanrıyar, Alp Yalman ve Faruk Süren yönetimlerinde aktif olarak yer almıştır. Mart 2002 seçimlerinde Galatasaray Spor Kulübü Başkanlığı'na adaylığını koyan Özhan Canaydın, bu seçimi kazanarak Galatasaray Spor Kulübü'nün 33. başkanı olmuştur. Mart 2004 ve Mart 2006 seçimlerinde de başarılı olan Özhan Canaydın, Galatasaray Spor Kulübü'nün, üç dönem üst üste başkanlığını yapmıştır.

Galatasaray Spor Kulübü başkanlığını yürütürken aynı zamanda bir dönem de Türkiye Kulüpler Birliği başkanlığı yaptı. Türk Sporunda fair play anlayışının en büyük temsilcilerinden biri olmuş olan Canaydın, 2 yıldır Pankreas kanseri nedeniyle tedavi görmekte iken durumu ağırlaştı ve 22 Mart 2010 günü saat 23.30 civarında, tedavi gördüğü Bursa Acıbadem Hastanesi'nde öldü.

Kaynakça

1943 doğumlular
Mudanya doğumlular
Türk erkek basketbolcular
20. yüzyıl Türk iş insanları
21. yüzyıl Türk iş insanları
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Galatasaray SK basketbolcuları
2010 yılında ölenler
Türk spor yöneticileri
Pankreas kanserinden ölenler
Bursa'da ölenler
Galatasaray SK başkanları
Galatasaray SK yöneticileri
Bursa'da defnedilenler

Özhan Canaydın


Melanociti su tjelesne stanice. Smjestile su se između bazalnih stanica epiderme kože.

Uloga
U ovim se stanicama sintetiziraju pigmenti melanin i feomelanin. Melanin je crn, a feomelanin crveno-smeđ ili žut. Pigmenti koži daju boju. Melanocit stimulacijski hormon (MSH) kontrolira proizvodnju pigmenta u koži. Taj hormon luči žlijezda hipofiza, njen srednji režanj.

Kemijski procesi
U melanocitima se zbivaju kemijske reakcije. Pomoću enzima fenol-oksidaze i drugih se iz aminokiselina tirozina sintetiziraju pigmenti.

Građa
Unutar melanocita su melanosomi unutar kojih je pigment. Oni štite kožu od štetnog djelovanja ultraljubičastih zraka.

Izvori

Stanična biologija

Melanociti


Askin peut faire référence à :
 Leon Askin (1907-2005), acteur autrichien ;
 Peter Askin (né en 1946), réalisateur, scénariste et metteur en scène américain ;
 Robert Askin (1907-1981), homme politique australien ;
 Rosemary Askin (née en 1949), géologue néo-zélandaise.

Askin


Holoregmia, monotipski biljni rod iz porodice martinijevki. Jedina vrsta, H. viscida, brazilski je endem iz države Bahia

Tipski uzorak sakupljen je 1817., a opisana 1821. Tek godine 2003. otkriveno je da u američkom National Herbarium–u postoje dva materijala o njoj, jedna zbirka sakupljena 1979 (Mori & dos Santos 11844), i druga iz 1985. godine (Hatschbach & Silva 50071), obje su identificirane kao Holoregmia viscida.

U članku o njoj ne spominje se nikakva medicinska uporaba niti narodni nazivi, ali prema uzorku Mori, sjemenke se koriste medicinski, a narodni je naziv "fruto de São Cipriano"

Izvori

Martinijevke
Flora Bahie
Endemska flora Brazila

Holoregmia


Olaylar
 632 - İslam peygamberi Muhammed'in ölümü.
 632 - Ebu Bekir ilk halife seçildi.
 793 - Vikinglerin Lindisfarne Adası'nı yağmalamasıyla Viking Çağı başlamıştır.
 1624 - Deprem, Peru'yu vurdu.
 1783 - İzlanda'daki Laki Yanardağı sekiz ay sürecek püskürme faaliyetine başladı. 9000 den fazla kişi öldü, yedi yıl sürecek açlık dönemi başladı.
 1866 - Kanada Parlamentosu ilk toplantısını Ottawa'da yaptı.
 1887 - Herman Hollerith, geliştirdiği kart basmalı hesap makinesinin patentini aldı.
 1912 - Carl Laemmle, Universal Pictures film yapım şirketini kurdu.
 1949 - George Orwell'in 1984 adlı romanı yayımlandı.
 1949 - FBI'ın bir raporunda, Hollywood'un ünlülerinden Helen Keller, Dorothy Parker, Danny Kaye, Fredric March, John Garfield, Paul Muni ve Edward G. Robinson'ın adları Komünist Parti üyeleri olarak yer aldı.
 1950 - Sir Thomas Blamey, Avustralya tarihinin ilk ve tek Mareşali oldu.
 1951 - Türkiye'de ilk kalp ameliyatı, Gülhane Askerî Tıp Akademisi'nde yapıldı.
 1952 - Yunanistan Kralı I. Paulos ve Kraliçe Frederika Türkiye'ye geldi.
 1953 - ABD Anayasa Mahkemesi, Washington'daki restoranların siyahlara servis yapmayı reddedemeyeceğine karar verdi.
 1968 - James Earl Ray, Martin Luther King Jr.'u öldürmek suçundan tutuklandı.
 1968 - Bir suikast sonucu hayatını kaybeden ABD senatörü Robert F. Kennedy'nin cenazesi Arlington Millî Mezarlığı'nda toprağa verildi.
 1975 - Kıbrıs Türk Federe Devleti Anayasası halk oylamasına sunuldu ve onaylandı.
 1986 - Avusturya Cumhurbaşkanlığı seçimlerini Kurt Waldheim kazandı.
 1993 - Devlet Bakanı Tansu Çiller görevinden istifa etti ve DYP Genel Başkanlığı'na aday olduğunu açıkladı.
 1995 - Rasmus Lerdorf, PHP dilinin ilk sürümünü yayımladı.
 1995 - TBMM, Ege'de karasularını 12 mile çıkarma hazırlıkları yapan Yunanistan'a karşı Hükûmet'e savaş yetkisi verdi.
 2000 - NATO-Ukrayna Komisyonu, Savunma Bakanları düzeyinde Brüksel'de toplandı.
 2004 - Venüs, Güneş'in önünden 223 yıl sonra ilk defa geçti.
 2012 - Avrupa Futbol Şampiyonası, Polonya ile Yunanistan arasında oynanan ve 1-1'lik skorla sonuçlanan açılış maçı ile başladı.
 2021 - El Salvador, senatodan geçen tasarı ile birlikte Bitcoin'i resmî para birimi ilan eden ilk ülke oldu.

Doğumlar
 1625 - Giovanni Domenico Cassini, İtalyan matematikçi ve astronom (ö. 1712)
 1671 - Tomaso Albinoni, İtalyan besteci (ö. 1751)
 1810 - Robert Schumann, Alman romantik besteci ve eleştirmen (ö. 1856)
 1825 - Charles Joshua Chaplin, Fransız manzara, portre ressamı ve grafiker (ö. 1891)
 1829 - John Everett Millais, İngiliz ressam ve çizer (ö. 1896)
 1867 - Frank Lloyd Wright, Amerikalı mimar (ö. 1959)
 1897 - John Godolphin Bennett, İngiliz asker (ö. 1974)
 1899 - Ernst-Robert Grawitz, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nda doktor ve SS-Reichsarzt (ö. 1945)
 1903 - Marguerite Yourcenar, Belçika kökenli Amerikalı yazar (ö. 1987)

 1907 - Aleš Bebler, Sloven, Yugoslav hukukçu, diplomat (ö. 1981)
 1916 - Francis Crick, İngiliz bilim insanı ve Nobel Tıp veya Fizyoloji Ödülü sahibi (ö. 2004)
 1918 - Robert Preston, Amerikalı tiyatro ve sinema oyuncusu ve şarkıcısı (ö. 1987)
 1921 - Suharto, Endonezya Devlet Başkanı (ö. 2008)
 1924 - Kenneth Waltz, Amerikalı siyasetçi (ö. 2013)
 1925 - Barbara Bush, Amerika Birleşik Devletleri'nin 41. Başkanı George H. W. Bush'un eşi (ö. 2018)
 1927 - Jerry Stiller, Amerikalı komedyen ve aktör (ö. 2020)
 1930 - Robert J. Aumann, 2005 yılı Nobel Ekonomi Ödülü sahibi matematikçi ve ekonomist
 1931 - Dana Wynter, Alman asıllı Amerikalı oyuncudur (ö. 2011)
 1933 - Joan Rivers, Amerikalı oyuncu, komedyen, yazar, yapımcı ve sunucu (ö. 2014)
 1933 - Ertuğrul Yeşiltepe, Türk gazeteci (ö. 1986)
 1936 - Kenneth Wilson, Amerikalı teorik fizikçi (ö. 2013)
 1937 - Bruce McCandless II, Amerikalı astronot (ö. 2017)
 1940 - Nancy Sinatra, Amerikalı şarkıcı
 1941 - George Pell, Avustralya kardinali (ö. 2023)
 1943 - Colin Baker, İngiliz oyuncudur
 1943 - William Calley, Amerikan asker
 1947 - Eric F. Wieschaus, Amerikalı gelişimsel biyolog
 1950 - Kathy Baker, Amerikalı bir aktris
 1950 - Sônia Braga, Brezilyalı-Amerikalı oyuncu
 1951 - Bonnie Tyler, Galli şarkıcı
 1953 - Ivo Sanader, Hırvatistan eski Başbakanı
 1955 - José Antonio Camacho, İspanyol millî futbolcu ve teknik direktör
 1955 - Tim Berners-Lee, İngiliz bilgisayar programcısı (Dünya Çapında Ağ (www) bilgi paylaşım sistemini kuran)
 1955 - Merete Armand, Norveçli oyuncu (ö. 2017)
 1958 - İskender Pala, Türk akademisyen, yazar ve Divan Edebiyatı araştırmacısı
 1961 - Janina Hartwig, Alman oyuncu
 1963 - Frank Grillo, Amerikalı aktör
 1965 - Karin Alvtegen, İsveçli polisiye yazarı
 1965 - İsmail Türüt, Türk halk müziği sanatçısı
 1965 - Stanley G. Love, Amerikan astronot
 1967 - Jasmin Tabatabai, İran asıllı Alman şarkıcı ve aktris
 1969 - Jörg Hartmann, Alman oyuncu
 1976 - Lindsay Davenport, Amerikalı tenisçi
 1977 - Kanye West, Amerikalı prodüktör ve hiphop şarkıcısı
 1979 - İpek Şenoğlu, Türk millî tenisçi
 1982 - Nadia Petrova, Rus tenisçi
 1983 - Kim Clijsters, Belçikalı tenisçi
 1984 - Javier Mascherano, Arjantinli futbolcu
 1987 - Issiar Dia, Fransa doğumlu Senegalli futbolcu
 1989 - Timea Bacsinszky, İsviçreli tenisçi
 1989 - Amaury Vassili, Fransız şarkıcı
 1994
Song Yoo-jung,Güney Koreli Aktris ve model
Allison Reed, Amerikalı buz patencisi
Kemal Mert Özyiğit, Türk futbolcu
Liv Morgan, Amerikalı güreşçi
Brian Lenihan, İrlandalı futbolcu
 1996 - Doğanay Kılıç, Türk futbolcu
 1997 - Jeļena Ostapenko, Leton tenisçi
 1998 - Begüm Dalgalar, Türk basketbolcu

Ölümler
 62 - Claudia Octavia, Roma İmparatoru Nero'nun üvey kızkardeşi ve ilk karısı olan Roma İmparatoriçesi
 632 - Muhammed, İslam peygamberi (d. 570/571)
 1042 - Harthacnut, 1035 ile 1042 yılları arası Danimarka Kralı ve 1040 ile 1042 yılları arası İngiltere Kralı
 1505 - Hongzhi, Çin'in Ming Hanedanı'nın dokuzuncu imparatoru (d. 1470)
 1795 - XVII. Louis, Kral XVI. Louis ile Kraliçe Marie Antoinette'nin ikinci oğlu (d. 1785)
 1809 - Thomas Paine, Amerikalı siyasetçi (d. 1737)
 1845 - Andrew Jackson, ABD'nin 7. Başkanı (d. 1767)
 1846 - Rodolphe Töpffer, İsviçreli yazar, öğretmen, ressam, karikatürist ve çizgi romancı (d. 1799)
 1876 - George Sand, Fransız yazar (d. 1804)
 1895 - Johann Josef Loschmidt, Avusturyalı bilim insanı (d. 1821)
 1896 - Jules Simon, Fransız siyasetçi (d. 1814)
 1869 - John Campbell, İngiliz eski futbolcu (d. 1869)
 1945 - Karl Hanke, Nazi Almanyası siyasetçisi ve SS subayı ("Breslau cellatı" lakaplı) (d. 1903)
 1945 - Robert Desnos, Fransız şair (d. 1900)
 1959 - Pietro Canonica, İtalyan heykeltıraş, ressam ve besteci (d. 1869)
 1964 - Şerif Güralp, Türk yazar (d. 1885)
 1967 - Sergei Gorodetsky, Rus şair (d. 1884)
 1970 - Abraham Maslow, Amerikalı bilim insanı (d. 1908)
 1973 - Emmy Göring, Alman aktris ve sahne sanatçısı (d. 1893)
 1979 - Reinhard Gehlen, Alman asker ve casus (d. 1902)
 1980 - Ernst Busch, Alman şarkıcı, oyuncu ve yönetmen (d. 1900)
 1985 - Afet İnan, Türk tarihçi ve sosyoloji profesörü (Atatürk'ün manevi kızı) (d. 1908)
 1991 - Heidi Brühl, Alman şarkıcı (d. 1942)
 1998 - Maria Reiche, Alman matematikçi ve arkeolog (d. 1903)
 2007 - Richard Rorty, Amerikalı düşünür (d. 1931)
 2008 - Şaban Bayramoviç, Sırp müzisyen (d. 1936)
 2009 - Omar Bongo, Gabonlu siyasetçi (d. 1935)
 2013 - Yoram Kaniuk, İsrailli yazar, ressam, gazeteci ve tiyatro eleştirmeni (d. 1930)
 2014 - Alexander Imich, Amerikalı parapsikolojist (d. 1903)
 2017 - Rıdvan Ege, Türk akademisyen ve genel cerrahi uzmanı (d. 1925)
 2017 - Glenne Headly, Amerikalı oyuncu (d. 1955)
 2017 - Jan Notermans, Hollandalı futbolcu ve çalıştırıcı (d. 1932)
 2018 - Anthony Bourdain, Amerikalı yazar (d. 1956)
 2018 - Per Ahlmark, İsveçli siyasetçi ve yazar (d. 1939)
 2018 - Maria Bueno, Brezilyalı tenis oyuncusu (d. 1939)
 2018 - Erdoğan Demirören, Türk sanayici ve Demirören Holding'in kurucusu (d. 1938)
 2018 - Eunice Gayson, İngiliz oyuncu (d. 1928)
 2018 - Danny Kirwan, İngiliz blues-rock gitaristi, şarkıcı ve söz yazarı (d. 1950)
 2019 - Lucho Avilés, Uruguay doğumlu Arjantinli yazar, televizyon sunucusu ve gazeteci (d. 1938)
 2019 - Wim Betz, Belçikalı fizikçi, eğitimci ve bilim insanı (d. 1943)
 2019 - Spencer Bohren, Amerikalı müzisyen, şarkıcı, söz yazarı, eğitimci ve sanatçı (d. 1950)
 2019 - Jorge Brovetto, Uruguaylı kimya mühendisi, akademisyen ve siyasetçi (d. 1933)
 2019 - Andre Matos, Brezilyalı şarkıcı, müzisyen ve besteci (d. 1971)
 2020 - Klaus Berger, Alman akademisyen ve ilahiyatçı (d. 1940)
 2020 - Manuel Felguérez, Meksikalı soyut sanatçı (d. 1928)
 2020 - Marion Hänsel, Fransız-Belçikalı film yapımcısı, yönetmeni, senarist ve oyuncu (d. 1949)
 2020 - Serdar Dur Muhammed Nasır, Pakistanlı politikacı (d. 1958)
 2020 - Pierre Nkurunziza, Burundili öğretim görevlisi, asker ve siyasetçi (d. 1963)
 2020 - Bonnie Pointer, Amerikalı siyahi kadın şarkıcı (d. 1950)
 2021 - Sylvain Ducange, Haitili bir Roma Katolik yardım piskoposu (d. 1963)
 2021 - Édith Moskovic, Macaristan doğumlu Fransız Holokost soykırımı mağduru kadın aktivist (d. 1931)
 2021 - Kamla Verma, Hint siyasetçi (d. 1928)
 2022 - Tarhan Erdem, Türk siyasetçi, araştırmacı, yazar (d. 1933)
 2022 - Julio Jiménez, İspanyol profesyonel bisikletçi (d. 1934)
 2022 - Paula Rego, Portekizli ressam ve desinatör (d. 1935)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Okyanus Günü

0608
08

8 Haziran


Šančių šaulių futbolo komanda "Kovas" var en fodboldklub fra den litauiske by Kaunas. Kovas oversat fra litauisk betyder marts måned.

Historie
Klubben blev stiftet i 11. marts 1923 (ŠŠ Kovas) og gik konkurs i 1944.

 1921 – LFLS Šančiai
 1923 – ŠŠ Kovas Kaunas

Titler

Nationalt
 A Lyga
 Vindere (6): 1924, 1925, 1926, 1933, 1935, 1936.
 Andenplads (4): 1922, 1931, 1937, 1939.

Klub farver
 Hvid, rød, sort.

Bane farver

Noter

Eksterne kilder/henvisninger
 futbolinis.lt
 RSSSF

Fodboldklubber i Litauen
Etableret i 1923
Ophørt i 1944
Tidligere fodboldklubber i Litauen

Kovas Kaunas


Reasonable Doubt  é uma série de televisão via streaming americana de drama jurídico criada por Raamla Mohamed para o Hulu. A série é estrelada por Emayatzy Corinealdi como uma advogada de defesa corporativa navegando em casos desafiadores de alto perfil. A série também é estrelada por McKinley Freeman, Tim Jo, Angela Grovey, Thaddeus J. Mixson, Aderinsola Olabode e Michael Ealy. Estreou em 27 de setembro de 2022.

Enredo
Jax Stewart é uma advogada de defesa de sucesso em um escritório de advocacia de Los Angeles. Ela lida com casos difíceis em meio à separação do marido e ao reaparecimento de um ex-cliente com quem trabalhou em seu emprego anterior como defensora pública.

Elenco
 Emayatzy Corinealdi como Jacqueline "Jax" Stewart, advogada de defesa, mãe de dois filhos e esposa atualmente separada de seu marido, Lewis
 McKinley Freeman como Lewis, marido de Jax
 Tim Jo as Daniel, Jax's investigator
 Christopher Cassarino como Rich Reed, um colega de Jax
 Angela Grovey como Krystal Walters
 Aderinsola Olabode como Naima, filha adolescente de Jax
 Michael Ealy como Damon Cooke, um cliente anterior de Jax recentemente libertado da prisão
 Thaddeus J. Mixson como Spenser, filho adolescente de Jax
 Sean Patrick Thomas como Brayden Miller, um bilionário e novo cliente de Jax
 Perri Camper como Kaleesha Moore, uma vítima de assassinato que acusou Brayden Miller de agressão sexual
 Tiffany Yvonne Cox, Nefetari Spencer, e Shannon Kane como Autumn, Sally e Shanelle, as amigas mais próximas de Jax

Episódios

Produção
A série foi criada por Raamla Mohamed, uma ex-escritora de Scandal. É vagamente baseado nas experiências do advogado de celebridades Shawn Holley, que também é produtor do programa. Kerry Washington dirigiu o piloto da série.

Reasonable Doubt foi produzida através da Onyx Collective, da Walt Disney Television. A série estreou em 27 de setembro de 2022 no Hulu e a temporada contará com nove episódios.

Recepção crítica
Reasonable Doubt recebeu recepção crítica positiva. Ela detém 100% de aprovação no Rotten Tomatoes com uma classificação média de 7,8/10 com base em sete críticas. Em uma crítica principalmente positiva, Daniel D'Addario descreveu a série na Variety: "Reasonable Doubt joga como a novela suculenta que Shonda Rhimes nunca escreveria; seus excessos, muitas vezes, agarram e prendem nossa atenção." Kristen Baldwin classificou o programa como B+ na EW e declarou: "Reasonable Doubt é agradavelmente como o estilo Shonda, pois é uma novela fumegante e rápida construída em torno de uma jogadora de poder feminino moralmente ambígua cuja vida está cheia de homens ridiculamente atraentes. Mas Mohamed também tece histórias francas e cheias de nuances sobre casamento, paternidade e a importância (e desafios com) amizades femininas." Angie Han, do The Hollywood Reporter, elogiou o desempenho da atriz principal: "Corinealdi é muito divertida de assistir como Jax, e ela é abençoada com roteiros que permitem que ela incorpore multidões. Dependendo da cena, Jax pode ser espinhosa ou terna, sensual ou engraçada, e Corinealdi interpreta todas as suas muitas facetas com igual entusiasmo. Ela também é, importante, capaz de gerar química com aparentemente todos no conjunto."

Referências

Ligações externas

Programas de televisão dos Estados Unidos que estrearam em 2022
Séries de televisão de drama da década de 2020
Séries de televisão de drama dos Estados Unidos
Programas de televisão em língua inglesa
Séries de televisão ambientadas em Los Angeles
Televisão afro-americana
Programas do Hulu

Reasonable Doubt (série de televisão)


An Eleocharis ramboii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni H.E.Hess. An Eleocharis ramboii in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis ramboii


Louis  dans l'art et la culture correspond à très nombreuses représentations artistiques et culturelles de ce roi.

Représentations littéraires

 Louis  est un personnage des Trois mousquetaires d'Alexandre Dumas
 Robert Merle, Fortune de France (les tomes 7 à 13 du cycle retracent la vie de Louis ).
 Victor Hugo, Marion de Lorme (À partir de l'acte ).
 Jean Hautepierre, Louis  (tragédie en vers).
  Louis  est un personnage des Aventures et exploits du comte de Chavagnac de Georges Omry.
 Pierre Corneille, Sur la mort du roi Louis  (sonnet), poésies diverses, texte établi par Charles Marty-Laveaux, 1862, 10 (p. 87-91).

Statuaire

 Une statue équestre de Louis  est située, place des Vosges à Paris dans le square portant son nom. Ce monument a été élevé le 4 novembre 1829 en remplacement de l'ancienne statue de bronze érigée en 1639.
 Le Vœu de Louis .
 Un buste de Louis  de Guillaume Bertelot surmontait le pavillon d'entrée du Château de Richelieu en 1635. Cette statue en marbre représentait le roi en « Imperator ». L'œuvre fut conservée sur place jusqu'en 1791, date à laquelle elle subit les ravages de certains spéculateurs et fut détruite en plusieurs morceaux. En 1844, le torse et la tête de Louis  furent retrouvés et remis à la Société des Antiquaires de l'Ouest. L'œuvre est aujourd'hui conservée au musée de Poitiers. Artus Legoust, Louis , 1620, musée des Augustins.
 Une statue de Louis  réalisée par Artus Legoust en 1620 pour surmonter le portail de l'Arsenal de l'Artillerie à Toulouse. Figuré en guerrier vainqueur, Louis  est assimilé à Mars comme l'attestent les inscriptions (c'est ici le temple de Mars ; ici les armes reposent. Puissent la fureur n'en ouvrir jamais les portes) située au-dessus du portail monumental et la présence de trophées encadrant la niche sculptée. Mise à mal lors de l'incendie de l'Arsenal en 1772, il ne reste aujourd'hui de cette représentation originelle que la tête. Le buste fut associé ultérieurement et n'est en rien l'œuvre du sculpteur Artus Legoust. L'œuvre est aujourd'hui visible au musée des Augustins.
 Une statue équestre de Louis  terrassant l'Hérésie en 1620. Exécutée par Artus Legoust, elle surmontait le portail édifié par Pierre Monge en 1620, qui donnait sur la rue Lafayette. En 1672, Pierre Mercier rajoute deux statues de la Force et la Justice. L'œuvre fut détruite par un arrêté administratif du 24 août 1792.
 Un bas-relief de Louis  au Pont-Neuf à Toulouse réalisé en 1643 par Pierre Affre.
 Une statue équestre de Louis  surmonte la façade de l'Hôtel de ville de Reims.
 Plusieurs architectures éphémères avaient été créées pour les diverses entrées triomphales que le souverain effectua dans plusieurs villes du Royaume (Paris, Lyon, Toulouse, Marseille, Bordeaux, Aix-en-Provence, Avignon par exemple) pour célébrer la victoire des troupes royales sur les huguenots. Les livrets d'entrées édités pour commémorer ces événements fournissent des importantes descriptions iconographiques et dans certains cas de gravures témoignant de ces architectures perdues.

Peinture

  La reddition de la Rochelle', anonyme.
 l Entrée du roi Louis XIII à La Rochelle, Pierre Courtilleau.
  La Réception duc de longueville, anonyme.
 du Cycle de Marie de Medici par Peter Paul Rubens :
La La passation de la régence au Dauphin
 Réconciliation de Louis et Marie.

 Cinéma et télévision
Le personnage de ce roi apparaît dans de nombreux films, essentiellement grâce aux diverses adaptations du roman d'Alexandre Dumas, Les Trois Mousquetaires. Le roi y apparaît souvent comme un personnage triste et infortuné. Certaines adaptations de Dumas, comme celles de George Sidney ou de Richard Lester, font de Louis  un personnage comique, en le dépeignant comme un benêt ou un maladroit. Le règne de Louis  donne au cinéma de cape et d'épée, notamment dans les années cinquante et soixante, ses heures de gloire.
 1910 : La Vengeance de Louis XIII d'André Calmettes avec Henri Debray.
 1912 :
 Les Ferrets de la reine de David Wark Griffith avec Wilfred Lucas.
 Les Trois Mousquetaires de André Calmettes et Henri Pouctal avec Marcel Marquet.
 1914 : Richelieu de Allan Dwan avec James Neill.
 1916 : Les Trois Mousquetaires de Charles Swickard avec George Fisher.
 1921 : Les Trois Mousquetaires de Fred Niblo avec Adolphe Menjou.
 1922 :
 La Bouquetière des Innocents de Jacques Robert avec Robby Guichard.
 L'Étroit Mousquetaire de Max Linder avec Frank Cooke.
 1923 : Under the Red Robe de Alan Crosland avec Ian Maclaren.
 1926 : Bardelys le magnifique de King Vidor avec Arthur Lubin.
 1929 : Le Masque de fer de Allan Dwan avec Rolfe Sedan.
 1932 : Les Trois mousquetaires de Henri Diamant-Berger avec Fernand Francell.
 1934 : Les Quatre Mousquetaires de Gaston Schoukens avec Max Moreau.
 1935 :
 Cardinal Richelieu de Rowland V. Lee avec Edward Arnold.
 Les Trois Mousquetaires de Rowland V. Lee avec Miles Mander.
 1939 :
 Les Trois Louf'quetaires de Allan Dwan avec Joseph Schildkraut.
 L'Homme au masque de fer de James Whale avec Albert Dekker.
 1942 : Los tres mosqueteros de Miguel M. Delgado avec Julio Villarreal.
 1946 : Le Capitan de Robert Vernay avec Serge Emrich.
 1948 : Les Trois Mousquetaires de George Sidney avec Frank Morgan.
 1950 : Les Trois Mousquetaires de Budd Boetticher avec Don Beddoe.
 1952 : La Femme au masque de fer de Ralph Murphy avec Gavin Muir.
 1953 :
 Les Quatre Mousquetaires de Gilles Margaritis avec Joseph Rovillain.
 Les Trois Mousquetaires d'André Hunebelle avec Louis Arbessier.
 1954 :
 D'Artagnan chevalier de la reine de Mauro Bolognini avec Carlo Rizzo.
 Si Versailles m'était conté… de Sacha Guitry avec Louis Arbessier (adulte) et Claudy Chapeland (enfant).
 Gli sparvieri del re de Joseph Lerner avec Victor De La Fosse.
 1956 : Si Paris nous était conté de Sacha Guitry avec Claudy Chapeland (enfant) et Louis Arbessier (adulte).
 1957 : Les Trois Mousquetaires et demi de Gilberto Martínez Solares, avec Óscar Pulido.
 1959 : Les Trois Mousquetaires de Claude Barma avec Georges Lannes.
 1960 :Le Capitan d'André Hunebelle avec Christian Fourcade.
 1961 :
 Le Capitaine Fracasse de Pierre Gaspard-Huit avec René Charvey.
 Les Trois Mousquetaires de Bernard Borderie avec Guy Tréjan.
 Si Paris nous était conté de Sacha Guitry avec Louis Arbessier.
 1962 :
 La Caméra explore le temps de Stellio Lorenzi avec Jean-Pierre Marielle.
 Le Secret de d'Artagnan de Siro Marcellini avec Giulio Marchetti.
 1964 : Cyrano et d'Artagnan d'Abel Gance avec Philippe Noiret.
 1965 : Un duel sous Richelieu de Jean Pignol avec Alain MacMoy.
 1969 : D'Artagnan de Claude Barma avec Edoardo Toniolo.
 1971 : Les Diables de Ken Russell avec Graham Armitage.
 1972 : L'Évasion du Duc de Beaufort de Christian-Jaque avec Robert Party.
 1973 : Les Trois Mousquetaires de Richard Lester avec Jean-Pierre Cassel.
 1974 :
 D'Artagnan l'Intrépide de John Halas et Franco Cristofani, avec Fred Pasquali.
 Les Quatre Charlots mousquetaires et À nous quatre, Cardinal ! de André Hunebelle avec Daniel Ceccaldi.
 On l'appelait Milady de Richard Lester avec Jean-Pierre Cassel.
 La Cité crucifiée de Jean-Paul Roux avec Simon Heine.
 1976 : Panache de Gary Nelson avec Harvey Solin.
 1977 :
 D'Artagnan amoureux de Yannick Andréi avec Gabriel Cattand.
 Richelieu, le Cardinal de Velours de Jean-Pierre Decourt avec Jacques Rosny.
 Les Grandes Batailles du passé de Henri de Turenne et Daniel Costelle, épisode le Siège de la Rochelle de Jean-François Delassus avec Jérôme Deschamps.
 1978 :
 Mazarin, le roi est mort vive le cardinal, de Pierre Moinot avec Jacques Rosny.
 D'Artagnan et les Trois Mousquetaires de Gueorgui Jungwald-Khilkevitch avec Oleg Tabakov.
 1981 :
 Cinq-Mars de Jean-Claude Brialy avec Pierre Vaneck.
 Les Trois Mousquetaires de Claudio Biern Boyd avec Philippe Dumat.
 1983 :
 Richelieu ou la Journée des dupes de Jean-Dominique de La Rochefoucauld avec Patrick Raynal.
 La loca historia de los tres mosqueteros de Mariano Ozores avec Juanjo Menéndez.
 1986 : The Three Musketeers de Geoff Collins avec un acteur inconnu.
 1987 : Sous le signe des Mousquetaires des studios Gakken avec Maurice Decoster.
 1989 : The Return of Dogtanian de Wang Yaquan avec Simon Prescott.
 1993 :
 Louis, enfant roi de Roger Planchon avec Marcel Bozonnet.
 Les Trois Mousquetaires de Stephen Herek avec Hugh O'Conor.
 1994 : Albert le cinquième mousquetaire de Christophe Izard avec Christian Alers.
 2000 : La Jeunesse des trois Mousquetaires de Mario Andreacchio avec McCosker.
 2001 : D'Artagnan de Peter Hyams avec Daniel Mesguich.
 2005 : D'Artagnan et les Trois Mousquetaires de Pierre Aknine avec Tristán Ulloa.
 2009 : La Reine et le Cardinal de Marc Rivière avec Philippe du Janerand.
 2011 : Les Trois Mousquetaires de Paul W. S. Anderson avec Freddie Fox.
 2013 : Les Trois Mousquetaires de Sergei Zhigunov avec Philip Yankovski.
 2014 :
 Richelieu, la Pourpre et le Sang de Henri Helman avec Stéphan Guérin-Tillié.
 Les Mousquetaires de Adrian Hodges avec Ryan Gage.
 2015 : Louis XIV, l'homme et le Roi de Guillaume de Lestrange avec Sébastien Gill.
 2016 :
 La Grande Mademoiselle, une rebelle sous Louis XIV de Benjamin Lehrer avec Sébastien Gill.
 Legends of Tomorrow de Andrew Kreisberg, Greg Berlanti et Marc Guggenheim avec Christiaan Weterveld.
 2018 : Marie de Médicis ou l'obsession du pouvoir de Benjamin Lehrer avec Paul Granier.
 2019 : La Guerre des trônes, la véritable histoire de l'Europe de Christopher Holt, Vanessa Pontet et Alain Brunard  avec Florian Colas (enfant) et Vincent Desprat (adulte).
 2023 : Les Trois Mousquetaires : D'Artagnan et Les Trois Mousquetaires : Milady'' de Martin Bourboulon, interprété par Louis Garrel.

Notes et références

Louis XIII

Louis XIII dans l'art et la culture


José Oscar Herrera Corominas (født 17. juni 1965 i Tala, Uruguay) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (forsvarer).

Herrera spillede gennem sin karriere 56 kampe og scorede fire mål for Uruguays landshold. Han debuterede for holdet 12. oktober 1988 i en venskabskamp mod Paraguay. Han var en del af den uruguayanske trup til VM 1990 i Italien, og spillede tre af landets fire kampe i turneringen, hvor holdet blev slået ud i 1/8-finalen. Han var også med til at vinde Copa América med holdet i 1995.

På klubplan spillede Herrera blandt andet for Peñarol og Montevideo Wanderers i hjemlandet, for Cagliari og Atalanta i Italien, samt for Newell's Old Boys i Argentina. Hos Peñarol var han med til at vinde to uruguayanske mesterskaber og en udgave af Copa Libertadores.

Titler
Primera División Uruguaya
 1985 og 1986 med Peñarol

Copa Libertadores
 1987 med Peñarol

Copa América
 1995 med Uruguay

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Fodboldspillere fra Cruz Azul
Fodboldspillere fra Atalanta BC
Fodboldspillere fra Cagliari Calcio
Fodboldspillere fra Newell's Old Boys
Fodboldspillere fra Club Atlético Peñarol
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1990

José Oscar Herrera


An Otachyrium seminudum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tatiana Sendulsky ngan Thomas Robert Soderstrom. An Otachyrium seminudum in nahilalakip ha genus nga Otachyrium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Otachyrium

Otachyrium seminudum


Benjamin Disraeli, prvi earl od Beaconsfielda (London, 21. prosinca 1804. — London, 19. travnja 1881.) - britanski konzervativni državnik i književnik.

Njegov otac Isaac D'Israeli bio je književni kritičar i povjesničar, porijeklom od talijanskih Židova.

Bio je član raznih britanskih vlada tijekom tri desetljeća u dva navrata premijer, prvi židovskoga porijekla (iako je Disraeli kršten u Anglikanskoj Crkvi kada je imao 13 godina). Među njegove najveće političke uspjehe ubraja se nastanak moderne konzervativne stranke nakon podjele oko Zakona o kukuruzu 1846. godine.

Iako je bio vodeća osoba protekcionističkoga krila Konzervativne stranke Disraelijevi odnosi s drugim liderima stranke, naročito s lordom Derbijem, bili su često napeti. Njihova politička mišljenja približila su se tek 1850.-ih godina. Od 1852. godine Disraelijeva karijera obilježena je rivalitetom s Williamom Ewartom Gladstoneom, koji je postao vođa Liberalne stranke. U ovom sukobu, Disraeliju je podršku pružila kraljica Viktorija koja nije bila naklonjena Gladstoneu od njegova prvoga premijerskoga mandata 1870,-ih godina. Godine 1876. Disraeli je od kraljice Viktorije dobio titulu earl od Beaconsfielda. Bio je i član Donjeg doma Britanskog parlamenta gotovo 40 godina.

Prije i tijekom političke karijere, Disraeli je bio poznat i kao književnik i značajna figura tadašnjega britanskoga društva. Ipak njegovi romani ne ubrajaju se u klasike viktorijanske književnosti. Uglavnom je pisao romanse kao što su: "Sybil" i "Vivian Grey".

Izvori

Britanski političari
Premijeri Ujedinjenog Kraljevstva
Britanski književnici

Benjamin Disraeli


This is a list of halls of residence on the various campuses of the University of Nottingham in Nottingham, England.

The University of Nottingham has a particularly well developed system of halls located on its campus. The halls acts a microcosms of the university at large and provide a community-level forum for the interaction of undergraduates, postgraduates and senior academics.

As of 2020, incoming undergraduate students do not apply for a specific hall but a room type and a 'zone'; they can be allocated into any of the halls in that zone. The zones are as follows:

Central Zone: Derby and Hugh Stewart

North Zone: Cripps and Lenton & Wortley

Sports Zone: Ancaster, Beeston, Nightingale, Rutland and Sherwood

West Zone: Cavendish, Florence Boot and Willoughby

Quiet Zone: Lincoln (part of a trial for 2020, aimed at students in search of a quieter lifestyle with no alcohol and earlier quiet hours.)

The halls are generally named either after counties, districts or places in the English East Midlands (Nottingham having been originally conceived as a regional university for this area) or significant people associated with the university. Beeston, Lenton, Lincoln, Derby, Rutland, Sherwood, Newark, Southwell, Ancaster and Melton halls fall into the former category; Hugh Stewart, Cripps, Cavendish, Nightingale, Florence Boot, Wortley and Willoughby into the latter.

University Park Campus

All halls of residence on University Park Campus are of mixed-sex undergraduate type.

Ancaster

Ancaster Hall () provides accommodation for about 270 students. The current warden is Professor Svenja Adolphs. It has a particularly high proportion of ensuite rooms.
Ancaster Hall was the first "mixed sex" hall of residence at Nottingham University - and had a vibrant reputation very much managed by its first Warden - Dr Virginia van der Lande.

Notable alumni
 London Grammar – British trip hop trio. The band are said to have practised using the piano that was located in the bar/study area, now located in the dining area.

Beeston
Beeston Hall provides accommodation for 225 students. It is the newest hall, which opened in the 2018–19 academic year owing to an accommodation shortage. Built on the site of the old sports centre, which preceded the new David Ross Sports Village, it is constructed of a modular buildings, provided by Portakabin. The first intake of students werenotably housed in hotels across the city until November 2018, as the building was not complete in time for the start of the academic year. It has a JCR (junior common room) but no dining room; residents are expected to dine at the nearby Rutland Hall.

Cavendish

Cavendish Hall () provides accommodation for 278 students. The hall is named after the Cavendish family or, more specifically, the Duke of Devonshire. The hall surrounds a lawn quadrangle, with its own rose garden and is reached via a bridge over a grass moat.  A short walk brings guests to the university boating lake.

Cripps

Cripps Hall () provides accommodation for over 300 students. The hall is named after its benefactor, Sir Cyril Cripps. It opened in 1959 and was originally all male, but has been mixed sex since 2000. Cripps Hall was designed by the architects Donald McMorran and George Whitby, and is Grade II listed (one of only relatively few post-war buildings to be given such status).

Built around traditional quads, the Dining Hall is notable in being wood-panelled with several paintings of former Wardens above it a Library and functional bell tower. There is also a junior common room and a bar room with pool table, though it does not serve drinks; the nearest licensed Campus Bar being at neighbouring Hugh Stewart Hall.

Owing to a substantial donation from the Cripps Foundation to build a brand new Health Centre opposite the hall, the old Cripps Health Centre was converted into an extra accommodation block for Cripps Hall for the start of the 2018–19 academic year; it is named 'Lower Cripps' and added a further 55 rooms to the hall. This brings the total number of rooms to 368, making it the largest catered hall on the University Park campus.

Alumni and current students resident in Cripps Hall can join the Cripps Hall Association which is the membership arm of the Cripps Hall Trust.  The Association reflects the original Hall Founder's principles of community and fellowship, allowing former students to remain connected and offer something back to the Hall.  The Cripps Hall Trust (Registered Charity No: 528348) exists to support existing and past members of Cripps Hall through the provision of travel scholarships to encourage personal development and benefits to the wider community, discretionary grants for additional Hall facilities, support for cases of individual hardship, and on-going membership / communication services.  These include the Harry Lucas Travel Scholarships assisting students travelling to expand their education.

Derby

Derby Hall () provides accommodation for over 300 students. The hall is named after the local city of Derby. The hall, completed in 1963, was designed by the New Zealand architect, Brian O'Rorke, in classical style around a central quad. An extension block named Matlock was later added, greatly increasing accommodation by adding 96 rooms.

Florence Boot

Florence Boot Hall () provides accommodation for just under 200 students. The hall is named after Florence Boot, the wife of Jesse Boot, the first Lord Trent, a major benefactor to the university. The hall was designed by Percy Richard Morley Horder. It was opened in 1928, making it the oldest hall on the campus (Hugh Stewart Hall has existed for longer as Lenton Hall, but Florence Boot has been designated as a hall for longer). It was originally all female, but has been mixed sex since 2000.

Hugh Stewart

Hugh Stewart Hall () is the largest hall on University Park Campus (the third largest at the university), providing accommodation for around 340 students. The hall is named after Hugh Stewart (1884–1934), who was Principal of University College Nottingham from 1929 until his death. Until 2000, the hall was all male. The oldest part of Hugh Stewart Hall was originally called Lenton Hall and was built in about 1792, by the architect William Stretton, as a home for Nottingham banker and owner of the Butterley Company, John Wright. This oldest part is known as Warden's House and is Grade II listed. The hall was extended in 1937, at which time it was renamed Hugh Stewart. It was extended again in 1969.

The Hall's Warden is Professor Glenn McDowell. He is also Warden of Lenton & Wortley and Cripps Halls, and Head of the Department of Civil Engineering. The Deputy Warden is Ms Stacy Johnson of the School of Nursing, who was Warden from September 2005 – 2010 and took over from archaeologist Dr Jon Henderson; he unexpectedly had to resign due to academic commitments, having been warden for only a year. He was preceded by Dr. Don Rees, who had been Warden of the hall for 29 years, and after whom the hall library is named. The hall features 'Latitude', one of four licensed hall bars on campus.

Lenton & Wortley

Lenton and Wortley Hall () is a mixed undergraduate hall of residence. Like Cripps Hall, it was designed by Donald McMorran and George Whitby. It provides accommodation for around 283 students, making it the third largest hall on campus. Lenton and Wortley Hall is located in the 'North Zone', along with Cripps Hall, and lies between Derby Road and Beeston Lane. The Hall consists of blocks 1-12 and one en-suite block, Wortley House.

The hall results from the amalgamation of two previous halls of residence, New Lenton Hall and Wortley Hall, named after the local district of Lenton and Professor Harry Almond Saville Wortley, Principal of University College Nottingham from 1935 to 1947, as well as Lenton Hurst. Lenton Hurst, a large old house by the architect Arthur George Marshall next to the Lenton Hall (then so called), was until the 1970s used for student accommodation. The Hall is home to Hops, one of the four cafe-bars on campus. Between 1980 and 2006, the Warden was Mr William Hooker. Professor Glenn McDowell, who was previously warden of Nightingale Hall, was Warden until 2019.

The hall is represented by its crest, which notably features the hall's symbolic animal, a squirrel, and a fir tree designed to represent the nearby fir trees; the large fir tree provides a focal point to the hall's main quad. The crest is believed to be designed around the conception of the halls and has the Latin motto "Desiderium nostrum servire", which translates to "Our desire to serve".

Lincoln

Lincoln Hall () is a mixed undergraduate hall of residence. It provides accommodation for about 221 students. The hall is named after the nearby East Midlands city of Lincoln. The current Hall Warden is Prof Vicky Chapman.

The Hall was designed by the Nottingham architect F.E. Wooley and opened in 1962; until 1997, it was an all-male hall. The buildings overlook parkland at the rear and form two main courts. The rectangular lower court consists of 12 self-contained accommodation blocks, each named after places found in the county of Lincolnshire. The upper court features the dining hall, the Coveney Library, the Senior Common Room and the gatehouse, all enclosing a circular lawn. Two gilded herons, the Hall's emblem, adorn the wrought iron gates leading to the park.

Notable alumni
 John Henry Hayes – MP for South Holland and the Deepings in Lincolnshire since 1997 and former Minister of State for Transport; President of Lincoln JCR
 Levison Wood – explorer and writer

Nightingale

Nightingale Hall () is the smallest hall of residence on campus with accommodation for 150 students. The hall opened in 1950. The first warden was the historian and poet Audrey Beecham. The hall was refurbished in 1998 and again in 2007.

It is named after the nursing pioneer Florence Nightingale, and originally stored the university's collection of documents and memorabilia associated with her, although this is now stored in the Hallward Library and the Florence Nightingale Museum in Southwark, London. Until 2000, the hall was all female, but it is now mixed. The Hall was one of the first to offer students 'large study bedroom' accommodation in September 2007, in which the rooms are fitted with three-quarter sized beds and a mini fridge; this is now common across all of University Park. The present warden is Professor Jan Bradley.

Rutland

Rutland Hall () provides accommodation for 284 students. It is named after both the East Midlands county of Rutland and the Duke of Rutland himself. The hall was originally opened in 1964, as part of a large expansion of the university during that period. It was originally a men's hall, but it and Ancaster became the university's first mixed halls in 1970. By the 1990s, it was clear that more accommodation was needed. Therefore, in 1993, a new, en suite wing was built—K Block. The building was completely refurbished in the summer of 1999. A particularly notable feature of the building is the unusual shape of its library, which is an octagon.

Sherwood

Sherwood Hall () is a mixed undergraduate hall of residence. It provides accommodation for about 267 students. The hall was designed by the architects J Fletcher Watson as part of the 1960s expansion programme on University Park. Building work started in March 1963 and the hall opened, as a male hall of residence, in October 1964.

Sherwood Hall was designed as an interpretation of the traditional collegiate quadrangle, but using contemporary forms and materials. A distinctive feature is the white painted shiplap weatherboarding, which gives the hall something of a North American feel. As originally built, the hall had a single quadrangle of accommodation blocks, with a further accommodation block and the main hall and library forming a second, but open-ended, court. Subsequent extensions have transformed this into a second quadrangle. For the first twenty-two years of its life, the warden was the late W. R. "Bunny" Chalmers; he was succeeded in 2006 by Dr. Antonino La Rocca.

Willoughby

Willoughby Hall () is a mixed undergraduate hall of residence, built in 1964, and was a female hall at its inception, though now mixed for some time. It provides accommodation for around 260 students. The hall is named after the local Willoughby (or Willughby) family, whose family home Wollaton Hall is adjacent to the university campus. 2007 saw the addition of The Mix, now named Vesper, the largest of the 4 remaining hall bars on campus. It also features a TV room alongside the JCR; in addition to a study room, it also features a centrally timetabled seminar room known as the Machicado Suite and boardroom (Morton Colville Suite). The hall is located near the west entrance of the university, close to Broadgate Park. The current warden is Dr Stephen Greedy, from the Engineering faculty. The current chairman of Willoughby Hall is Hamza Nouman. Famous previous residents of Willoughby hall include Freya Amelia and Lucy May (class of 1994).

Jubilee Campus
As of September 2011 all of the Jubilee Campus halls fall under the authority of a single warden. At present the Jubilee Campus halls warden is Dr Slawomir Sujeki.

Melton

Melton Hall is the university's only postgraduate hall of residence, and is named after the local town of Melton Mowbray. It provides accommodation for roughly 140 students in en-suite bedrooms and, along with the rest of the first stage of the campus, was designed by Sir Michael Hopkins. The hall is self-catered, with each kitchen shared by up to thirteen students. There are two common rooms and one study room.

Newark

Newark Hall is an undergraduate hall of residence named after the local town of Newark, sharing its coat of arms and motto "Deo Fretus Erumpe" ("Trust in God and Sally Forth"). Housing about 400 students, this makes it the second largest hall of residence in the university (after Bonington Hall). As the rest of the campus, it was designed by Sir Michael Hopkins in the shape of an eight framing two quads surrounded by the building. The current warden is Dr Slawomir Sujecki. Unlike University Park halls, Newark does not have its own catering facilities, residents instead eat in the nearby Atrium restaurant with Southwell residents.

Southwell

Southwell Hall is an undergraduate hall of residence named after the local town of Southwell. It houses about 200 students, and along with the rest of the first stage of the campus, was designed by Sir Michael Hopkins. The administrative team also cover Melton Hall. Unlike University Park halls, Southwell does not have its own catering facilities, residents instead eat in the nearby Atrium restaurant with Newark residents.

Sutton Bonington Campus

Bonington Halls is the name given by the university to the student accommodation (halls of residence) at Sutton Bonington Campus. It is a mixed-sex hall holding both undergraduates and postgraduates. In reality, it is not really a single hall, but a number of small separate "halls" and "houses" of varying age and design, holding between eight and sixty people, in addition to a shared dining room, laundry and bar. Bonington Halls house approximately 650 students. This makes it the university's largest hall of residence (regaining the title from Jubilee's Newark hall). The halls have a single JCR committee, but this operates more along the lines of the entertainment committee of the Student Guild as it arranges activities for both the residents of Bonington Halls and those students studying at Sutton Bonington but living off campus. The houses and halls at Sutton Bonington are named after local villages and are as follows:

 Kingston – the oldest hall, built just before the First World War and used to house German POWs during the war; until recently it was an all-male hall
 Normanton – originally built as an all-female hall, and remained so until recently
 Wymeswold
 Ratcliffe
 Rempstone
 Kegworth
 Dishley
 Hathern
 Lockington
 Zouch
 Stanford
 Barton
 Costock
 Thrumpton
 Eviton House – postgraduate-only house at the far end of the arboretum
 St. Michaels Flats – located nearer the village itself, these house students with families, mainly international students

University-arranged self-catering accommodation

Broadgate Park is a collection of self catered student accommodation of some 2400 undergraduate and postgraduate students. It is operated privately by UPP (Broadgate Park) Ltd and is situated immediately to the southwest of University Park, between the campus and the town of Beeston. The current Warden is Dr Anna Pelekanou.
Raleigh Park is a self-catering hall located close to Jubilee Campus, though not very close to the university campus. It is owned and operated by Derwent Living. It consists of five courts: Sillitoe, Madison, Roddice, Byron and Chatterley.
St. Peter's Court is a self-catering hall, owned and managed by Unite, who run numerous other third party halls across the country. Recently extended it can now house over 800 students all with en suite rooms.
Cloister House is a self-catering hall, owned and managed by UPP (Broadgate Park) Ltd, housing almost 70 postgraduate students outside the south east corner of University Park in the Dunkirk area.
Albion House is a self-catering hall, owned and managed by UPP (Broadgate Park) Ltd, housing mainly undergraduate students and situated in the town of Beeston.

Defunct Halls

University Hall was a hall-grouping to which all off-campus students belonged in the days before such a group became so large that it was meaningless to attempt to make it conform with the halls system. The hall was dissolved in the 1990s.

Wortley Hall was a hall named after the last Principal of University College Nottingham, Harry Wortley. It was located in the extreme north of University Park in Lenton Firs House. The hall was subsumed by New Lenton Hall in the 1980s, with the School of Architecture (now the School of the Built Environment) taking over the occupation of Lenton Firs.

Facilities

Facilities vary by hall, but most halls have a bar, common room, study room, pantries (with kettle, sink, fridge/freezer and microwave) and laundry facilities. Melton Hall is self-catered, and has full kitchens rather than pantries. Rooms vary in size and equipment; most rooms on University Park have shared bathroom facilities, while all rooms on Jubilee Campus have en-suite bathrooms. The basic equipment provided with a bedroom includes a bed (usually a half-double), wardrobe, bedside table, desk, chair, lamp, pinboard and mirror. Internet access is provided, with both wired and wireless connections available. Undergraduate rooms include a small fridge.

References

External links

 External views of many Nottingham Halls
 Nottingham Hospitality at The University of Nottingham
 Official Website of the University of Nottingham

Halls of Residence
Nottingham
Grade II listed buildings in Nottinghamshire


Caravaggio (1571–1610) - un  pictor italian considerat precursor al stilului baroc.

Caravaggio se mai poate referi lq:
 Caravaggio, Lombardia, Italia, o comună din  provincia Bergamo
 Polidoro da Caravaggio ( – 1543), pictor cel mai bine cunoscut pentru picturile sale de pe fațadele caselor romane (fără legătură cu cel de mai sus)
 Caravaggio (film din 1941), un film italian regizat de Goffredo Alessandrini
 Caravaggio (film din 1986), un film britanic despre pictor în regia lui Derek Jarman
 Caravaggio (film din 2007), un film de televiziune italian din 2007
 Caravaggio (restaurant), un restaurant italian din New York City
 "Caravaggio", un cântec al cântăreței Claudia Faniello pentru Malta Song for Europe 2008
 David Caravaggio, a character from the novels In the Skin of a Lion and The English Patient
 Caravaggio, un personaj din serialul science fiction canadian de televiziune Starhunter și Starhunter 2300
 Caravaggio, un balet al coregrafului italian Mauro Bigonzetti, cu muzică de Bruno Moretti

Caravaggio (dezambiguizare)


Die Mauerkrone, auch Mauerkopf genannt, ist der obere Abschluss einer Mauer. Sie hat verschiedene Funktionen und Erscheinungsformen.

Technik
Technisch soll die Mauerkrone die darunterliegende Mauer vor eindringender Feuchtigkeit schützen. Dazu werden nach Möglichkeit größere flachere Steinformen benutzt, um die Anzahl der Fugen möglichst gering zu halten. Die Fugen müssen dabei besonders sorgfältig und dicht gearbeitet sein. Als zusätzlicher Schutz steht die Mauerkrone oft einige Zentimeter über und hat einen Traufrand. Eine Mauerkrone kann ganz einfach aus unbearbeiteten Decksteinen oder auch künstlerisch gestaltet sein.

Bei Trockenmauern aus Sedimentgestein wird die Mauerkrone üblicherweise aus hochkant gestellten Steinen hergestellt (sogenannte Rollschicht). Dies  erhöht die Haltbarkeit der Mauer ganz erheblich: Aus der Rollschicht selbst können z. B. durch übersteigende Personen oder Tiere nicht so einfach Steine herausgeworfen werden, da sich die Steine ineinander verkeilen. Für die darunter liegenden Steine bildet die Rollschicht eine Auflast und stabilisiert sie damit.

Funktionen
Besondere Bedeutung hat die Mauerkrone bei:
 Befestigungsanlagen, wo sie militärischem Zweck dient
 Staumauern, wo sie neben der Stabilität auch als Verkehrsweg dient

Mauerwerksbau

Mauerkrone (Bauteil)


Sidhi (en hindi; सिधी जिला) es un distrito de la India en el estado de Madhya Pradesh. Código ISO: IN.MP.SI.

Comprende una superficie de 10 520 km².

El centro administrativo es la ciudad de Sidhi.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 1 126 515 habitantes, de los cuales 549 424 eran mujeres y 577 091 varones.

Localidades
 Churhat

Referencias

Enlaces externos

Sidhi

Distrito de Sidhi


Earl of Wilton, of Wilton Castle in the County of Herefordshire, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1801 for Thomas Egerton, 1st Baron Grey de Wilton, along with the subsidiary title of Viscount Grey de Wilton, also in the Peerage of the United Kingdom. Both titles were created with remainder to the second and all younger sons successively of his daughter Eleanor, wife of Robert Grosvenor, 1st Marquess of Westminster.

History

The 1st Earl of Wilton was a member of the Egerton family and the eldest son of Sir Thomas Grey Egerton, 6th Baronet of Egerton and Oulton. He had earlier resided at Heaton Hall near Manchester and represented Lancashire in Parliament.

He was a descendant of Sir Roland Egerton, 1st Baronet, who had married Bridget Grey, sister and co-heir of Thomas Grey, 15th Baron Grey de Wilton, who was attainted in 1603 and forfeited his title. In 1756, Thomas Egerton succeeded his father as 7th Baronet and in 1784 was created Baron Grey de Wilton, of Wilton Castle in the County Hereford, in the Peerage of Great Britain, with remainder to the heirs male of his body.

When the 1st Earl of Wilton died in 1814, the Grey de Wilton barony became extinct as he had no male heirs, while the Grey Egerton baronetcy passed to his kinsman John Grey Egerton, who became the 8th Baronet. The titles of Earl of Wilton and Viscount Grey de Wilton passed, according to the special remainder, to the 1st Earl's grandson Thomas Grosvenor, who adopted the surname of Egerton and became the 2nd Earl. He was the second son of Lady Eleanor Egerton (and her husband, the 1st Marquess of Westminster), the younger brother of Richard Grosvenor, 2nd Marquess of Westminster, and the elder brother of Lord Robert Grosvenor, who was created Baron Ebury in 1857. The 2nd Earl notably served as Lord Steward of the Household in 1835, in the Tory administration of Sir Robert Peel.

His eldest son, who became the 3rd Earl of Wilton, had represented Weymouth and Bath in Parliament as a Conservative. In 1875, seven years before the 3rd Earl had succeeded his father, he was raised to the peerage as Baron Grey de Radcliffe, in the County Palatine of Lancaster. However, the 3rd Earl was childless, and on his death in 1885, this barony became extinct. He was succeeded in his other titles by his younger brother, who became the 4th Earl of Wilton.

On the death in 1999 of his great-grandson, the 7th Earl of Wilton, the line of the 2nd Earl failed. He was succeeded according to the special remainder by his kinsman Francis Egerton Grosvenor, 6th Baron Ebury (a great-great-grandson of Robert Grosvenor, 1st Baron Ebury, younger brother of the second Earl), who became the 8th Earl of Wilton.

Earls of Wilton (1801)
Thomas Egerton, 1st Earl of Wilton (1749–1814)
Thomas Egerton, 2nd Earl of Wilton (1799–1882)
Arthur Edward Holland Grey Egerton, 3rd Earl of Wilton (1833–1885)
Seymour John Grey Egerton, 4th Earl of Wilton (1839–1898)
Arthur George Egerton, 5th Earl of Wilton (1863–1915)
Seymour Edward Frederick Egerton, 6th Earl of Wilton (1896–1927)
Seymour William Arthur John Egerton, 7th Earl of Wilton (1921–1999), succeeded to the earldom at the age of 6. Having no children, he was succeeded by his kinsman, Francis Egerton Grosvenor.
Francis Egerton Grosvenor, 8th Earl of Wilton (b. 1934), son of Robert Egerton Grosvenor, 5th Baron Ebury.

The heir apparent is the present holder's only son, Julian Francis Martin Grosvenor, Viscount Grey de Wilton (b. 1959).

Family tree

Line of succession

 Thomas Egerton, 1st Earl of Wilton (1749–1814)
Lady Eleanor Egerton (1770–1846)
 Richard Grosvenor, 2nd Marquess of Westminster (1795–1869)
 Hugh Grosvenor, 1st Duke of Westminster (1825–1899)Dukes of Westminster
 Robert Grosvenor, 1st Baron Ebury (1801–1883)  Robert Wellesley Grosvenor, 2nd Baron Ebury (1834 - 1918)  Robert Victor Grosvenor, 3rd Baron Ebury (1868 - 1921)  Francis Egerton Grosvenor, 4th Baron Ebury (1883 - 1932)  Robert Egerton Grosvenor, 5th Baron Ebury (1914 - 1957)  The Right Honourable Francis Egerton Grosvenor, 8th Earl of Wilton (born 1934)
 (1) Julian Francis Martin Grosvenor, Viscount Grey de Wilton (b. 1959)
 The Hon. William Wellesley Grosvenor (1942 - 2002) (2) Alexander Egerton Grosvenor (b. 1968)
 (3) The Hon. Richard Alexander Grosvenor (b. 1946)
 (4) Bendor Robert Gerard Grosvenor (b. 1977)
 The Hon. Hugh Richard Grosvenor (1919 - 2002)''
 (5) William Peter Wellesley Grosvenor (b. 1959)

See also
Baron Ebury
Duke of Westminster
Baron Stalbridge

References

Debrett's Baronetage of England

External links

Earldoms in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1801
Peerages created with special remainders

Earl of Wilton


Live Licks es el noveno álbum en vivo de la banda británica de rock The Rolling Stones, publicado en 2004. Después de seis años de No Security este es el séptimo álbum oficial en vivo que recoge las actuaciones de la banda a lo largo de los años 2002 y 2003, en el marco del Licks Tour que vino gracias al lanzamiento del álbum compilatorio Forty Licks que celebraba los cuarenta años de la banda.

Historia
Aparecen varios invitados especiales: Sheryl Crow aparece en "Honky Tonk Women", mientras que Solomon Burke canta en "Everybody Needs Somebody to Love", canción que The Rolling Stones registraron originalmente en el álbum The Rolling Stones No.2 de 1965.

El álbum fue lanzado con dos versiones diferentes de portada; aunque ambos tienen la lengua de los Rolling Stones en un contexto muy llamativo, la versión británica cuenta con la mujer sin su parte superior del bikini.

Live Licks alcanzó el puesto 38 en el Reino Unido y el 50 en los Estados Unidos. Recibió entrega del disco de oro.

Lista de canciones
Todas las canciones de Mick Jagger y Keith Richards, excepto donde lo indica.

Disco uno
 "Brown Sugar" – 3:50 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Street Fighting Man" – 3:43 (Twickenham, 24 de agosto de 2003)
 "Paint It, Black" – 3:45 (Twickenham, 24 de agosto de 2003)
 "You Can't Always Get What You Want" – 6:46 (Twickenham, 24 de agosto de 2003)
 "Start Me Up" – 4:02 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "It's Only Rock 'n Roll (But I Like It)" – 4:54 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Angie" – 3:29 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Honky Tonk Women" – 3:24 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Happy" – 3:38 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Gimme Shelter" – 6:50 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "(I Can't Get No) Satisfaction" – 4:55 (Nueva York, 18 de enero de 2003)

Disco dos
 "Neighbours" – 3:41 (París, 11 de julio de 2003)
 "Monkey Man" – 3:41 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Rocks Off" – 3:42 (Twickenham, 24 de agosto de 2003)
 "Can't You Hear Me Knocking" – 10:02 (Los Ángeles, 4 de noviembre de 2002)
 "That's How Strong My Love Is" (Roosevelt Jamison) – 4:45 (París, 11 de julio de 2003)
 "The Nearness of You" (Hoagy Carmichael/Ned Washington) – 4:34 (París, 11 de julio de 2003)
 "Beast of Burden" – 4:09 (Los Ángeles, 4 de noviembre de 2002)
 "When the Whip Comes Down" – 4:28 (Nueva York, 18 de enero de 2003)
 "Rock Me Baby" (B. B. King/Joe Bihari) – 3:50 (Los Ángeles, 4 de noviembre de 2002)
 "You Don't Have to Mean It" – 4:35 (Los Ángeles, 4 de noviembre de 2002)
 "Worried About You" – 6:01 (París, 11 de julio de 2003)
 "Everybody Needs Somebody to Love" (Solomon Burke/Jerry Wexler/Bert Russell) – 6:35 (Los Ángeles, 4 de noviembre de 2002)

Pista adicional en versión japonesa
 "If You Can't Rock Me" - 2:48 (Nueva York, 18 de enero de 2003)

Personal

The Rolling Stones
 Mick Jagger –  voz principal
 Keith Richards – guitarras, coros, voz principal en "Happy", "The Nearness of You" y "You Don't Have to Mean It"
 Charlie Watts – batería y percusión
 Ron Wood – guitarras

Músicos adicionales
 Darryl Jones – bajo
 Chuck Leavell – teclados
 Bernard Fowler – coros y percusión
 Lisa Fischer – coros
 Blondie Chaplin – coros y percusión
 Bobby Keys – saxofón
 Tim Ries – saxofón y teclados
 Michael Davids – trombón
 Kent Smith – trompeta

Invitados especiales
 Solomon Burke – dueto en "Everybody Needs Somebody to Love"
 Sheryl Crow – dueto en "Honky Tonk Women"

Referencias
 Rollongi Stones La Higuera.net
 Rolling Stones Uncut.co.uk

Enlaces externos

Álbumes de The Rolling Stones
Álbumes en vivo de The Rolling Stones
Álbumes de 2004
Álbumes en vivo de 2004

Live Licks


An Piptochaetium cucullatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bernardo Rosengurtt ngan Primavera Izaguirre de Artucio. An Piptochaetium cucullatum in nahilalakip ha genus nga Piptochaetium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Piptochaetium

Piptochaetium cucullatum


Freiherr Alexander Wassilko von Serecki (* 17. Dezember 1827 in Berhometh; † 20. August 1893 in Lopuszna/Lăpuşna) war ein österreichisch-ungarischer Politiker rumänischer Herkunft. Er war k.u.k. Wirklicher Geheimer Rat, Mitglied des Herrenhauses des österreichischen Reichsrats auf Lebenszeit, langjähriger Abgeordneter des Bukowiner Landtags sowie Landeshauptmann des Herzogtums Bukowina. Er entstammte dem Hochadelsgeschlecht Wassilko von Serecki.

Biographie

Alexander studierte nach seinem Abitur, das er 1846 mit Auszeichnung abschloss, Philosophie in Czernowitz und Rechtswissenschaft in Lemberg. Ab 1850 wirkte er als Advokat in Czernowitz. Seit dem Jahr 1859 verwaltete Alexander die Güter seines erkrankten Vaters, Jordaki.

Politische Karriere

Alexander, Großgrundbesitzer und Mitglied der autonomistischen Rumänischen Konservativen Partei, begann seine politische Karriere 1862, als er zum Abgeordneten in den Bukowiner Landtag gewählt wurde. Hier besetzte er als einer der wichtigsten Führer der föderalistischen Fraktion des rumänischen Adels die Position des Landeshauptmanns des Herzogtums Bukowina zwischen 1870–1871 und 1884–1892. Dort sorgte er für Aufsehen, weil er sich zusammen mit anderen Abgeordneten (unter anderem Eudoxius von Hormuzaki, von Costin, von Flondor) mit erfolgreichen Petitionen nach Wien für die Einschränkung "des Monopols und der Autokratie der Geistlichen der [orthodoxen] Kirche" einsetzte. Ab 1867 zog er erstmals für den Bezirk Wisznitz in den Landtag ein, für den er von dortigen rumänischen, huzulischen und ruthenische Bevölkerung periodisch wiedergewählt wurde.

1863 war er Mitbegründer, später Ehrenmitglied und Förderer der rumänische Gesellschaft "Junimea", der einflussreichsten geistigen, kulturellen und politischen rumänischen Vereinigung des 19. Jahrhunderts.

Am 24. Februar 1867 übernahm er, wie auch sein Vater zuvor, das Bukowiner Mandat im Herrenhaus, dem Oberhaus des österreichischen Reichsrates, "auf Lebenszeit". Er war 13 Jahre lang der einzige Vertreter des Herzogtums Bukowina im Herrenhaus. 1880 wurde auch der Metropolit der Bukowina und Dalmatiens Sylvester Morariu-Andriewicz in dieses Gremium bestimmt.

Am 16. August 1870 wurde er erstmals durch kaiserliche Entschließung zum Landeshauptmann des Herzogtums Bukowina bestimmt.

Durch seine Beziehungen zum Wiener Hof konnte er erreichen, dass ab 1876 die rumänische Sprache als Unterrichtssprache am Lyzeum von Suczawa (vgl. Suceava) zugelassen wurde. Einige Jahre später folgte "die Zulassung der Unterrichtung auf Rumänisch in besonderen Klassen am Gymnasium von Czernowitz". Trotz seiner Führungsposition in der föderalistischen Fraktion des rumänischen Adels setzte er sich als Landeshauptmanns der Bukowina für das Recht aller Bürger auf freie Ausübung ihrer eigenen Kultur und Religion, sowie Anerkennung ihrer Muttersprache unter dem Dach der Donaumonarchie unter Führung des Kaisers ein.

1881 wurde das Königreich Rumänien gegründet, wonach Alexander sich als strikter Gegner der immer zahlreicher werdenden Befürworter für einen Anschluss der Bukowina an Rumänien erwies. Er galt als früher Vordenker der Idee des Vereinten Europas der Vaterländer.

Am 19. Juli 1884 (sodann am 31. März 1887 und am 21. September 1890) durch Allerhöchste Entschließung erneut zum Landeshauptmann installiert, rief er in seiner in deutscher Sprache gehaltenen Eröffnungsrede im Bukowiner Landtag vom 22. Juli 1884  die Abgeordneten dazu auf, bei der Wahrung der Autonomie und der provinziellen Selbständigkeit innerhalb des österreichischen Staatsgedankens einmütig vorzugehen. Er setzte sich für die gesetzliche Anerkennung der deutschen, rumänischen und ruthenischen Sprachen ein, betonte allerdings, dass die deutsche Sprache das gemeinsame Band aller Völker der Monarchie sei. Diese habe sich faktisch und historisch als einzige Staatssprache herausgebildet und sei deshalb von jedem zu beherrschen.

Nachdem der Freiherr bereits am 1. Mai 1881 von Seiner k.u.k. Apostolischen Kaiserlichen Majestät mit dem Orden der Eisernen Krone 2. Klasse ausgezeichnet worden war, geruhte der Monarch ihm aus Anlass seiner erneuten Ernennung zum Landeshauptmann am 19. Juli 1888 die Würde eines k. u. k. Wirklichen Geheimen Rates zu verleihen. Am 13. Oktober 1888 konstituierte sich unter Vorsitz des Landeshauptmanns Wassilko der Landesverband der Bukowina der Österreichischen Gesellschaft vom Weißen Kreuze zu deren Präsidenten er in der Folge einstimmig gewählt wurde. Bereits zu Beginn seiner zweiten Amtszeit (1888–1891) sorgte er für den Beginn der Elektrifizierung von Czernowitz und der Region. Sein Stammsitz Berhometh profitierte als einer der ersten Orte außerhalb der Hauptstadt davon.

Beeinflusst von deutschsprachigen und polnischen Kreisen hatte der Landespräsident Anton Graf Pace von Friedensberg begonnen, den Gebrauch der rumänischen Sprache in Verwaltung und Justiz einzuschränken. Weiters hatte er sich öffentlich, trotz vorheriger Zusagen, dem rumänisch-nationalen Programm des Erzbischofs von Czernowitz sowie Metropoliten der Bukowina und Dalmatiens, Sylvester Morariu-Andriewicz, und seinen Bestrebungen um die kirchliche Autonomie widersetzt. Das führte dazu, dass der Bukowiner Adel und der orthodoxe Patriarch dem vom Landespräsidenten gegebenen Ballfest im Februar 1892 fernblieben. In der Begründung bezichtigte Landeshauptmann Wassilko Pace des inkorrekten sozialen Verhaltens. Obwohl sich die beiden Politiker danach ausgesprochen und den Konflikt beigelegt hatten, war Pace nicht mehr auf dem Posten zu halten und wurde im Mai 1892 abberufen. Interessanterweise erhielt er von dem überwiegend nichtrumänischen Czernowitzer Stadtrat die Ehrenbürgerschaft. Daraufhin erklärte auch Alexander zukünftig nicht mehr als Landeshauptmann zur Verfügung zu stehen, blieb jedoch bis zu den Neuwahlen im Herbst 1892 im Amt. Infolge der Ereignisse schlossen sich die Rumänen aller politischen Strömungen und sozialer Herkunft im Partidul Naţional Român din Bucovina (P.N.R.B.) zusammen. Unter erschwerten Bedingungen erreichte Alexander zusammen mit der Rumänischen Nationalpartei und mit Hilfe zweier ruthenischer Abgeordneter die Regierungsmehrheit. Ebenso fand er Unterstützung durch den neuen Landespräsidenten der Bukowina, Franz von Krauß, den späteren Schwiegervater seines Sohnes Stephan. Alexander blieb bis zu seinem Ableben weiterhin Präsident des Clubul Naţional, der stärksten Fraktion im Landtag.

Alexander bekleidete für Jahrzehnte auch die Position des Präsidenten der Geschworenenkammer am Czernowitzer Gericht. Er war bis zu seinem Tod auch Obmann des 20-köpfigen Kuratoriums der Anthropologischen Gesellschaft in Wien. Er war gleichfalls Mitglied der Österreichischen Akademie der Wissenschaften (Philosophisch-Historische Klasse).

Ökonomie und Besitztümer
Zur Kultivierung des Brachlandes auf seinem Besitz gründete Alexander die zwei nach ihm und seiner Gattin benannten Ortschaften Alexanderdorf (1863) und Katharinendorf (1869), wo er deutsch-lutheranische Bauern aus der Umgebung und aus Brigidau in Galizien, insgesamt 50 Familien, ansiedelte. Jeder Familie stellte er bis zu 18 ha Grund, sowie Holzrechte zum Bau von Häusern und zu Feuerzwecken kostenlos zur Verfügung. Die Siedler erhielten ein Grundstück von je 1,15 Hektar zum Bau ihres Hauses, der Stallungen und als Garten. Vorerst wurden Erbpachtverträge über 25 Jahre geschlossen, die um weitere 25 Jahre verlängert werden konnten. In beiden Orten ließ er deutsche Schulen errichten (Katharinendorf 1875), für deren Erhalt den Familien eine regelmäßige, geringfügige Taxe abverlangt wurde. Die nächste lutherische Kirche lag 70 km entfernt in Czernowitz, daher ließ Alexander eine lutherische Kirche für die beiden Dörfer bauen.

Der k. k. Minister des Inneren erteilte im Einvernehmen mit den anderen beteiligten Ministern am 1. Juni 1869 dem Freiherrn sowie unter anderem dem Großgrundbesitzer Jacob Ritter von Petrowicz, dem Handelskammerpräsidenten Wilhelm Alth und der k. k. "Privaten Oesterreichischen Vereinsbank" die Bewilligung der Errichtung einer "Aktiengesellschaft für Handelsgeschäfte" in Czernowitz unter dem Namen "Bukowinaer Landesbank" und genehmigte deren Statuten. Wassilko besaß die Aktienmehrheit.

Bereits im Juli 1869 genehmigte ihm das k. k. Handelsministerium in Verbindung mit dem k. k. Ingenieur Anton Pawlowski das Ansuchen zum Betrieb einer mit Pferdekraft einzurichtenden Eisenbahn, ausgehend von der privaten Lemberg-Czernowitz-Jassy-Eisenbahn bei Hliboka und im Serethtal über Storosynetz, Komanestie, Zadowa, dann Lukawetz nach Berhometh und Lopuszna führend.

Der Ministerpräsident, als Leiter des Ministeriums des Inneren, erteilte am 15. Oktober 1883 im Einvernehmen mit den beteiligten Ministerien der Güterdirektion des Bukowiner griechisch orthodoxen Religionsfonds sowie Alexander Baron Wassilko, Victor und seinem Vater Eugen Barone Styrcea, Dr. Nikolaus Ritter von Grigorcea, Dr. Johann Ritter von Zotta, Nikolaus Baron Hormuzaki und anderen, die Bewilligung zur Errichtung einer Aktiengesellschaft unter der Firma "Bukowinaer Erdölverein" mit dem Sitz in Czernowitz und genehmigte dessen Statuten.

Einige Jahre später planten zwei Konsortien den Bau zweier dampfbetriebenen Lokalbahnlinien. Alexander förderte den Ausbau des Streckennetzes, so den Bau der 57 km langen Strecke Hliboka–Berhometh, die am 30. November 1886 eröffnet wurde. Die Bahnlinie nutzte er zum Transport von Holz aus seinen Wäldern. Unter seinem Namen lief auch eine Lokomotive, die Aleco (auch Wassilko I). Zusätzlich ließ er Holzbringungsanstalten und Industriewerke errichten. Alexanders Vater hatte den Besitz in Lopuszna (Lăpușna) zu einem Luftkurort ausbauen lassen. Er versuchte diesen durch eine Bahnverbindung von Berhometh aufzuwerten. Diese Trasse wurde jedoch erst 1909 mit Unterstützung seines Sohnes Georg Graf Wassilko von Serecki gebaut und in Betrieb genommen.

Alexander erwarb 1886 das "Wassilko-Palais" genannte Anwesen in der Herrengasse 38 in Czernowitz (heute Olga-Kobyljanska-Straße 34). Er ließ Schloss Berhometh fertigstellen, das 1915 während der russischen Offensive den Flammen zum Opfer fiel und gab 1889 den Bau einer neuen Kirche in Berhometh in Auftrag. Deswegen ließ er die von seinem Urgroßvater 1773 erbaute versetzen, und zwar in ein auch ihm gehörendes Dorf, nämlich Szypot (Șipotele pe Siret). Er war mit Abstand der größte Grundbesitzer der Bukowina und zählte auch in der Österreich-Ungarischen Monarchie zu den größten. Da seine Brüder, der k. k. Major Michael (* 28. Januar 1836; † 22. Februar 1870) und Georg (* 1840; † 20. August 1871), kinderlos verstorben waren, bewilligte ihm 1888 Kaiser Franz Joseph I. mit Zustimmung beider Häuser des Reichsrates die Einrichtung und Führung eines Realfideikommisses.

Die nach der Familie benannte Wassilkogasse in Czernowitz, eine Seitenstraße der Herrengasse, hieß ihm zu Ehren ab 1924 Strada Alexandru Vasilco (heute Saksahanskyj-Straße). In dieser Straße, Hausnummer 5, wuchs der deutsch-jüdische Autor Paul Celan auf.

Familie
Der Baron war der älteste Sohn des Jordaki (1795–1861) und der Pulcheria von Kalmucki (1811–1896). Er heiratete am 16. Juni 1859 auf Schloss Hliniţa Katharina von Flondor (* 21. Juli 1843 in Hlinitza; † 27. Dezember 1920 auf Schloss Mihowa), die Tochter des Großgrundbesitzers und Eigners von Hliniţa, Jordaki Ritter von Flondor (1798–1868). Die Ehe brachte vier Söhne hervor: Georg (1864–1940), erbliches Herrenhausmitglied und Landeshauptmann der Bukowina, Stephan (1869–1933), k. u. k. Ministerialrat im Innenministerium und Rittmeister d. R., Alexander (1871–1920), Oberstleutnant und Kammervorsteher des Erzherzogs Heinrich Ferdinand sowie Viktor (1872–1934), rumänisch-orthodoxer Erzpriester, die späteren Kämmerer und Grafen.

Alexanders überraschender Tod 1893 führte zu "tiefer Bestürzung und Trauer" in der Bevölkerung, sowie auch fraktionsübergreifend bei seinen politischen Freunden und Gegnern.

Wappen
1855: "Ein blauer Schild, in welchem ein aufgerichteter Pfeil von einem mit der Sichel abwärtsgekehrten, und an jeder seiner Spitzen mit einem Sterne besetzten Halbmonde, alles golden. Auf dem Hauptrande des Schildes ruhet die goldene Freyherrnkrone auf welcher ein Turnierhelm ins Visier gestellt ist, von dem blaue, mit Gold unterlegte Helmdecken herabhängen. Den Helm ziert eine goldene Krone aus welchem ein natürlicher Pfauenwedel, zwei Reihen zu je fünf Federn, hervorgeht, welcher von einem goldenen Pfeil quer nach rechts hinter der mittelsten durchschossen ist."

Bildergalerie

Literatur
 Justus Perthes: Die Gothaschen Genealogischen Taschenbücher des Adels S-Z. GB 1919, S. 606.
 Justus Perthes: Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Gräflichen Häuser, Teil B, Perthes, 1868, 114. Jahrgang 1941, S. 536–537.
 Ion Nistor: Istoria Bucovinei. Ed. Humanitas, Bukarest, 1991, S. 128, S. 260, in rumänischer Sprache
 Erich Prokopowitsch: Der Adel in der Bukowina. Südostdeutscher Verlag, München, 1983, S. 141–147
 Almanach der Zeitschrift für Literatur Junimea. Iaşi, 1926.
 Ion Drăguşanul: Bucovina faptului divers, Vol. 1,2. Editura Bucovina Viitoare, Suceava, 2002.

Weblinks

Einzelnachweise

Alexander
Politiker (19. Jahrhundert)
Landtagsabgeordneter (Kaisertum Österreich)
Mitglied des Herrenhauses (Österreich)
Landeshauptmann (Österreich-Ungarn)
Geheimer Rat (Habsburgermonarchie)
Landeshauptmann (Bukowina)
Landtagsabgeordneter (Cisleithanien)
Landtagsabgeordneter (Bukowina)
Wirtschaftsjurist
Rechtsanwalt (Österreich-Ungarn)
Freiherr
Person (Czernowitz)
Träger des Ordens der Eisernen Krone (II. Klasse)
Person (Kronland Bukowina)
Rumäne
Geboren 1827
Gestorben 1893
Mann

Alexander Wassilko von Serecki (Politiker)


Die Saison 1922/23 war die achte reguläre Austragung der Internationalen Schweizer  Eishockeymeisterschaft. Meister wurde der EHC St. Moritz.

Hauptrunde

Serie Ost
 EHC St. Moritz – HC Davos 6:2

Der EHC St. Moritz qualifizierte sich für den Meisterschaftsfinal.

Serie West
 HC Château-d'Oex – HC Rosey Gstaad 2:1

Der HC Château-d'Oex qualifizierte sich für den Meisterschaftsfinal.

Meisterschaftsfinal
11. Februar 1923 in Davos
 EHC St. Moritz – HC Château-d'Oex 8:2

Weblinks
  (PDF; 547 kB)

1922
Eishockeysaison 1922/23

Internationale Schweizer Eishockeymeisterschaft 1922/23


Islama köfte, Adapazarı'nın yöresel lezzetlerinden olan bir yemektir. Dilimlenmiş ekmekler biberli ve yağlı et suyuna batırılır ve köftelerle birlikte ızgaralanır. Adapazarı Islama Köftesi 08.01.2013 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Galeri

Kaynakça

Türk mutfağındaki köfteler
Sakarya mutfağı

Islama köfte


Netrodera es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Netrodera formicaria (Erichson, 1843)
 Netrodera malangana Strohmeyer, 1928
 Netrodera vethi (Bates, 1889)

Referencias

Enlaces externos
 Netrodera en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Anthiini

Netrodera


Dolbazlar, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 84 km, Manavgat ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Manavgat'ın mahalleleri

Dolbazlar, Manavgat


Die Tapleys Hill Road ist eine Hauptverkehrsstraße in Adelaide im Zentrum des australischen Bundesstaates South Australia. Sie verbindet die westlichen Vororte der Stadt von Port Adelaide bis Glenelg.

Verlauf
Sie verläuft durch die Local Government Areas Port Adelaide Enfield City, Charles Sturt City, West Torrens City und Holdfast Bay City.

Die Straße zweigt von der Port Road (A7) in Atherton nach Südwesten ab und kreuzt nach wenigen hundert Metern die Old Port Road, wo sie nach Süden abbiegt. Sie kreuzt die West Lakes Road, die Trimmer Parade, die Grange Road und die Henley Beach Road. Dann überquert sie den River Torrens und die Burbridge Road / Sir Donald Bradman Drive (A6). Anschließend bildet sie die westliche Begrenzung des Flughafens von Adelaide. Nach Querung des Sturt River erreicht sie den Anzac Highway (A5) in Glenelg und endet. Die Brighton Road (A15) ist ihre Fortsetzung nach Süden.

Ausbau des Anzac Highway
Vor dem Ausbau des Anzac Highway in den 1990er-Jahren war das südliche Ende der Tapleys Hill Road an den Anzac Highway angebunden und lag etwa 100 m westlich des heutigen Endes. Der Ausbau umfasste eine Neutrassierung der Tapleys Hill Road in diesem Bereich und band sie an das Nordende der Brighton Road an. Dadurch wurden Verkehrsstaus in diesem verkehrsreichen Gebiet vermieden. Die alte Trasse existiert noch heute und heißt Old Tapleys Hill Road. Sie dient nur noch als Wohnstraße.

Literatur
Steve Parish: Australian Touring Atlas. Steve Parish Publishing. Archerfield QLD 2007. ISBN 978-1-74193-232-4. S. 64

Einzelnachweise

Straße in South Australia
Straße in Australien und Ozeanien

Tapleys Hill Road


Carl Ernst Konrad Burdach (født 29. maj 1859 i Königsberg, død 18. september 1936 i Berlin) var en tysk germanist. Han var sønnesøns søn af Friedrich Burdach.

Burdach blev 1887 ekstraordinær och 1894 ordentlig professor i tysk filologi i Halle. Han kaldtes 1902 af Vilhelm II til medlem af Videnskabsakademiet i Berlin, hvor han desuden virkede som universitetsprofessor. Burdach bearbejdede frem for alt det tyske skriftsprogs, den middelalderlige og nyare tyske litteraturs historie. Burdach var også meget virksom som udgiver, af blandt andre Goethe.

Blandt hans mange arbejder kan nævnes Reinmar der Alte (1880), Vom Mittelalter zur Reformation (I,
1893), Walther von der Vogelweide (I, 1900), Satzrhythmus der deutschen Prosa (I, 1909), Renaissance, Reformation, Humanismus (1916; 2. oplag 1918), Deutsche Renaissance (1916), Die Entdeckung des Minnesangs und der deutschen Sprache (1918) och Über den Ursprung des mittelalterlichen Minnesangs, Liebesromans und Frauendienstes (samme år).

Kilder

Germanister
Filologer fra Tyskland
Litteraturhistorikere fra Tyskland
Ansatte ved Humboldt-Universität zu Berlin
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1800-tallet
Tyskere i 1900-tallet
Personer fra Königsberg
Ugglan

Konrad Burdach


පරිගණක වක්ත්‍ර සජීවනය යනු ප්‍රාථමික වශයෙන්  පරිගණක චිත්‍රක හා බැඳි එක් ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර එහි අඩංගු වන්නේ මානව හිසෙහි සහ මුහුණෙහි අනුරූ නිමැවීමෙහි හා සජීවනයෙහි  ආකෘති සහ ශිල්පක්‍රම වෙති. එහි විෂය ක්ෂේත්‍රය හා ප්‍රතිදාන ආකාරය හේතුවෙන් එය, මනෝවිද්‍යාවෙහි සිට සාම්ප්‍රදායික සජීවනය දක්වා පරාසය තුල පවතින වෙනත් බොහෝ විද්‍යාත්මක සහ කලාත්මක ක්ෂේත්‍රයන්ට ආශ්‍රිතව පවතියි. වාචික සහ අවාචික සන්නිවේදනයෙහිදී මිනිස් මුහුණෙහි වැදගත් බව නිසාවෙන් හා  පරිගණක චිත්‍රක දෘඪාංගයන්හී සහ මෘදුකාංගයන්හී අභිවර්ධනයන් නිසාවෙන් පරිගණක වක්ත්‍ර සජීවනය කෙරෙහි සැලකිය යුතු තරම් විද්‍යාත්මක, තාක්ෂණික හා කලාත්මක සැලකිල්ලක් යොමුවී ඇත.

වක්ත්‍ර සජීවනය සඳහා පරිගණක චිත්‍රක ක්‍රම ප්‍රවර්ධනය කිරීම  1970 ගණන්වල මුල් භාගයෙහි ඇරඹුනද, මෙම ක්ෂේත්‍රයෙහි ප්‍රධාන සාධනයන් මෑතදී සිදුවී ඇති අතර 1980 ගණන් වල අග භාගයෙන් පසුව සිදුවී ඇත.

රූපජනනයෙහි සිට ත්‍රිමාන  ආකෘතිකරණය සහ විදැහුම දක්වා දිගු පරාසයක විවිධ ශිල්පක්‍රම මාලාවක් පරිගණක වක්ත්‍ර සජීවනයට අයත් වෙයි. සජීවනකෘත වෘත්තාන්ත චිත්‍රපට හා  පරිගණක ක්‍රීඩා විෂයයෙහි එහි භාවිතය චීරප්‍රකට හා ජනප්‍රිය වුවද  සන්නිවේදනය, අධ්‍යාපනය, විද්‍යාත්මක විලම්බනය, සහ  කාරක-පාදක පද්ධතීන් (නිදසුනක් ලෙසින්  සබැඳි පාරිභෝගික සේවා නියෝජකයන්) වැනි තවත් බොහෝ ක්ෂේත්‍රයන්හී එහි යෙදුම් පැතිර පවතියි.

ඉතිහාසය
අවුරුදු සිය ගණනක සිටම විද්‍යාත්මක අන්වේශණයට ලක් වු විෂයක් ලෙස මනුෂ්‍ය වස්ත්‍ර අභිනය හැදින්විය හැක. චක්ත්‍ර සංචලනය සහ අබිනය පිළිබද අධ්‍යනයක් ඇරඹු‍වේ ජෛව විද්‍යාත්මක දෘෂ්ටි කෝණයකිනි. 1640 දී පමණ සිදු කෙරැණු John Bulwer ගේ අධ්‍යනයන්ට පසුව චාල්ස් ඩාවින්ගේ කෘතියක් වන  The Expressions of the Emotions in Men and Animals  යන කෘතිය චර්යාත්මක ජීව විද්‍යාවේ නුතන පර්යේෂණ වලට මහත් ඉවහලක් විය.

මෑතක දී වක්ක්‍ර සංචලනයන් විස්තර කිරිමට ගන්නා ලද වැදගත් උත්සහයක් ලෙස  Facial Action Coding System (FACS) හැදින්විය හැක. Ekman  සහ Friesen  විසින් 1978 දදී හදුන්වාදෙනු ලැබු FACS මුලික වක්ත්‍ර ක්‍රියා ඒකක 64 නිර්වචනය කරයි. මෙම ක්‍රියා ඒකක අතුරින් ප්‍රධාන කොටසක නිරැපණය කරන්නේ ඇස් බැමි ඉහල දැම්ම, ඇස් ගැසීමේ දී, කතා කිරිමේ දී වක්ත්‍ර පේශින්ගේ මුලික සංචලනයන්ය. ක්‍රියා ඒකකයන්ගේ 8 ක් වෙන් වී ඇත්තේ දැඩි, ත්‍රිමාන, හිසෙහි සංචලනයන්ටය. එනම් දකුණට සහ වමට හිස කැරකවි‍ම සහ ඇඹරවීම හා උඩ පහළ, ඉදිරියට සහ පසුපසට චලනය කිරිම,  කෘතිම මුහුණු වල සංචලනයන් විස්තර කිරිමට සහ වක්ත්‍ර ක්‍රියාන් ගැන විමසිලිමත් වීමට FACS සාර්ථකව යොදා ඇත.

පර්ඝනක මුල වක්ත්‍ර අභිනය ආදර්ශනය සහ සජීවනයට නුපුරැදු වෑයමක් නොවේ. 1970 ගණන් වල මුල සිටම පාහේ පරිගණක මුල වක්ත්‍ර අභිනය නිරෑපණය සිදු විය. ප්‍රථම ත්‍රිමාන වක්ත්‍ර සජීවනය නිර්මාණය කරනු ලැබුවේ 1972 දී  Parke විසිනි. 1973 දී  Gillenson විසින් ඉරි මගින් අදින ලද වක්ත්‍ර අනුරෑ එක්ලස් කොට සංස්කරණය කිරිමේ පද්ධතියක් සොයා ගන්නා ලදි. 1974 දී Parke  විසින් පරාචිතිකකරණය වු ත්‍රිමාන වක්ත්‍ර අකෘතියක් වැඩි දියුණු කරන ලදි.

1980 වසරේ මුල් භාගය වන විට Platt විසින් ප්‍රථම වරට ශරිරික මුල, පේශි මගින් පාලනය කල හැකි වක්ත්‍ර ආකෘතිය දියුණු කිරිම සහ Brennan  විසින්  විකට වක්ත්‍ර නිරෑපණය සදහා ක්‍රම විධි දියුණු විම ආදිය සිදු විය. වක්ත්‍ර සහජීවනයේ සන්ධිස්ථානයක් ලෙසන  1985 දී නිර්මාණය වු Tony de Peltrie  චිත්‍රපටය හැදින්විය හැක. මෙහිදි ප්‍රථම වරට කථාවස්තුව දිග හැරීමේද පරිගණක වක්ත්‍ර අභිනය සහ කථන සජීවනය වැදගත් අංගයක් ලෙස සලකා තිබිණි.

1980 හි අගභාගය වන විට මාංශ පේශි මුලික ආකෘතියක් වැඩි දියුණු කිරිමටWaters  ට හැකි විය. තවද මෙම කාලය තුල දීම Maegnenat Thalmannසහ සෙහයකයින් විසින් විසංයුක්ත පේශි ක්‍රියා ආකෘතියක් වැඩි දියුණු කිරිම සහ ස්වයං පාලිත කථන සමමුහුර්ථකරණයකරා  Lewis  සහ Hill  ළගා වීම යන සිදුවීම් ද ඇති විය. Toy story, Antz shrek, සහ Monsters. Inc  ආදි සිජීවනය චිත්‍රපටය සහ Sims  වැනි පරිගණක ක්‍රිඩා වලදී නිරෑපිත අයුරින් කථාව දිග හැරිමේ ප්‍රධානතම සංචරචකයක් ලෙස වක්ත්‍ර සජීවන ක්‍රමවේද වැඩි දියුණු විම මෙන්ම පරිගණක වක්ත්‍ර සජීවනය භාවිය සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකම් 1990 දශකයේදී බොහෝ සෙයින් දක්නට ලැබිණි. 1995 දී තිරගත වු  මෙම කාල සීමාව තුල වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් ලෙස හැදින්විය හැක. මෙයට හේතුව වන්නේ මෙහි ප්‍රධාන චරිතය විශේෂුයෙන්ම ඩිජිටල් වක්ත්‍ර සජීවනය උපයෝගී කර ගනිමිනි නිපද වු ප්‍රථම චිත්‍රපටය වීමය. (Toy story චිත්‍රපටය තිරගත වුනේ ද එම වසරේ අග භාගයේදී ය)

චිත්‍රපට වල විදග්ධතාව ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වුයේ 2000 වස‍රින් පසුවය.The matrix Reloaded and Matrix Revolutions යන චිත්‍රපටයන්හි මුහුණෙහි සැම ස්ථානයකම වක්ත්‍ර සංචලනය තාත්වික ලෙස ග්‍රහණය කර ගැනීම සදහා අධි තාක්ෂණික කැමරා කිහිපයක් මගින් ඝනත්වයෙන් ඉහල ප්‍රකාශ ප්‍රවාහයක් යොදා ගැනිනි. Polar Express චිත්‍රපටයෙහි එවැනි ලකුණු 150 ක් පමණ ග්‍රහණය කර ගැනීම සදහා විශාල Vicon  පද්ධතියක් යොද ගෙන ඇත. මෙම පද්ධතින් ස්වයංක්‍රිය වුව ද දත්ත පරිහරණය කල හැකි මට්ටමක ගෙන ඒමට විශාල හස්තිය වැයමක් දැරිය යුත= වේ. වක්ත්‍ර සජීවිකරණයේ තවත් සන්ධිස්ථානයක් ලෙස Lord of the  Rings දැක්විය හැක. මෙහිදි චරිතයට විශේෂිත වු හැඩතල මුලික කර ගත් පද්ධතියක් වැඩි දියුණු කොට ගෙන තිබිණි. Mark පුරො‍්ගාමිත්වයෙන් විනෝදාත්මක වක්ත්‍ර සජීවනයේ FACS  භාවිතය ඇරඹුනු අතර FACS මුලික පද්ධතින් යොදා ගෙන  Monster House, Kinkong වැනි චිත්‍රපට නිශ්පාදනය විය.

ශිල්පක්‍රම

ද්වීමාන සජීවනය

නිශ්චල ඡායාරූපකරණයෙහි හා සදෘශ්‍ය පටිපාටින්හී රූපයන් ඇතුළු රූප මත රූපාන්තරණය සිදු කෙරුම ද්වීමාන වක්ත්‍ර සජීවනය සාමාන්‍යයෙන් පාදක කර ගනියි. රූප මත රූපජනනය කෙරුම වනාහී නිශ්චල රූප යුගලයක් අතරතුර හෝ සදෘශ්‍ය පටිපාටීන් වෙතින් වූ රූප රාමු අතරතුර හෝ  අතරමැදි සංක්‍රාන්තිමය රූපයන් නිමැවීම සඳහා අවකාශ සලසන ශිල්පක්‍රමයකි. මෙම රූපජනන ශිල්පක්‍රම සාමාන්‍යයෙන් සමන්විත වන්නේ ඉලක්ක රූප පෙලගස්වන්නාවූ ජ්‍යාමිතික විරූපණ ශිල්පක්‍රම සංයුක්තයකින් සහ, රූප වයනයෙහි සුමුදු සංක්‍රාන්තිය නිමවන අතුරු-මලැයීමකිනි. මයිකල් ජැක්සන්ගේ "බ්ලැක් ඕ වයිට්" නමැති සදෘශ්‍යය තුල රූප විෂයයෙහි  රූපජනනය කිරීම පිළිබඳ මුල් නිදසුනක් හමුවෙයි. ජීවවිද්‍යාත්මක සහ පරිගණනමය අධ්‍යයනය පිළිබඳ  එම්අයිටී කේන්ද්‍රයෙහි සේවය කල එසාට් සහ පොගියෝ විසින්  1997 දී මයික්ටෝක් නම් පද්ධතියක් නිර්මාණය කල අතර එය විසින් රූපාණු නිරූපණය කරමින් රූප වල ප්‍රධාන රාමු  අතර රූපජනනය සිදුකරන්නේ කථන සජීවනය තැනීමටයි.

රූප මගින් සජීවනය සිදු කිරීමෙහි තවත් අයුරක් සමන්විත වන්නේ සදෘශ්‍යයකින් අත්පත් කරගත් පටිපාටි එකිනෙක  සංදාමායනය කිරීමෙනි.

ත්‍රිමාන සජීවනය
පරිගණකගත මුහුණු සජිවීකරණයේ ප්‍රධානතම ක්‍රමවේදයක් ලෙස ත්‍රිමාණ හිස් ආකෘති දැක්විය හැක. මුල් කාලීනව සජිවිකරණ ය සඳහා පරිගණකගත හිස් ආකෘති කරන ලද්දේ පාකේ (parke) විසිනි. මෙම ආකෘතිය පාලනය වුයේ හදුනාගත් ප්‍රකාශක හා අනුගතයන් සමූහකිනි. ප්‍රධාන  ලක්ෂණ වන ඇස්,තොල්, පෙර සඳහන් කළ කණ්ඩායම විසින් පාලනය කරනු ලබයි.  මෙම අංග  ලක්ෂණ (facial actions) වෙනස් කිරීම තුළින් හිස් ආකෘතියට නව පෙනුමක් ලබා දිය හැක. පසුව සඳහන් කළ අංග ලක්ෂණ මඟින් තොල් විහිදුවීම හෝ ඇස් වැසීම වැනි ක්‍රියාකාරකම් කල හැක. පසුව අනෙක් පර්යේෂකයන් විසින් වැඩි අංග ලක්ෂණ හා නම්‍යශීලීතාවක් ලබා දෙන ලදී.  සාමාන්‍ය ආකෘති ඇරඹීමේ විවිධ ක්‍රම හඳුන්වාදී ඇති අතරම ඒවා සාර්ථක ලෙස  නිෂ්පාදනය කර ඇත. ජ්‍යාමිතික ආකෘති ක්‍රම භාවිතා කිරීම සාර්ථක ක්‍රමයක් වන්නේ එහි දී සීමිත පරිමාණ කිහිපයක් අංක ලක්ෂණ මුහුණු යෙදීම සඳහා භාවිතා කිරීම නිසාය. MPEG 4 සම්මතයට අනුව අවම පරිමාන සංඛ්‍යාවක් නියම කරයි.

සජිවීකරණය කරනු ලබනනේ කාලානුරූපව පරිමාන වෙනස් කිරීම තුළිනි මුහුණත් සජිවීකරණයේ සම්ප්‍රදායික ක්‍රම පහත පරිදි වේ.

1. Shapes/morph targets

2. bones/cages

3. skeleton - muscle system

4. Motion capitul an points on the face

5. knowledge based solver deformations

1.	Shape based systems මඟින් ක්ෂණික මාරු වීම මෙන්ම වැඩි හැගීම් ප්‍රකාශ කිරීමේ  හැකියාවක් ද ඇත. මෙම ක්‍රමවේදය මුහුණේ කොටස් වල හැගීම් එක්කර එනම් තවත් කුඩා දැල් වලට සම්පූර්ණ  මුහුණත දැල බෙදා වෙන්කිරීමක් සිදුකරයි. මෙලෙස ඉදිරිපත් කල සාර්ථක චරිතය ලෙස ලෝර්ඩ් ඔෆ් ද රින්ග්  (Lord of the Rings) චිත්‍රපටයේ ගොලමි (Gollum) චරිතය හඳුන්වා දිය හැක. මෙම ක්‍රමයේ අවාසිය වන්නේ සාර්ථක නිර්මාණයක් කිරීමට අධික ශ්‍රම පිරිසක් යොදා ගැනීමට සිදුවීමයි.

2.	Skeletal Muscle  system මඟින් හිසේ හා මුහුණෙහි ආකෘති ඇඹීමට වෙනත් ක්‍රමවේදයක් භාවිතා කරයි. මෙහි දී ශරීර ස්ථාන හා අවයව ජීවමය ස්වරූපයක් ගැනීම සඳහා සම,  ඇටසැකිලි නිරූපණය කිරීමක් සිදුකරයි. මෙම ක්‍රමවේදය භාවිතා කිරීම තුළින් ජීවමය පෙනුමක් ලබා ගත හැකි මුත්  ඉතා සංකීර්ණ ක්‍රියාදාම සිදුකිරීම සිදුවන නිසා පරිගණකය වියදම අධික වන අතරම අසීරුතාවය වැඩි වීමක් ද  සිදුවේ.  Parametanied  ක්‍රමය හා සසදන විට වැඩි පිරිසකගේ මතය වන්නේ මෙම ක්‍රමය වඩා කාර්යක්ෂම තේරීමක් නොවන බවයි. නමුත් මෙමඟින් ඇති වාසිදායක අංග වන වැඩි අංගලක්ෂණ පෙන්වීමට ඇති හැකියාව නිසා අවස්ථානුකූලව යොදාගත හැක. වෝටර්ස්  (waters)  ටෙස් පොලොයුස් (Terxopoulos) කේලාර් (Kehler)හා සිඩෙල් (Seidel) යන නිර්මාණකරුවන් මුහුණත සජිවිකරණ ක්‍රමවේද නිර්මාණය කර ඇත.

3.	Envelope Bones හෝ Cage බොහෝ විට පරිගණක ක්‍රිඩා වල භාවිතා කර ඇත. එයට හේතුව ඒවා සරල මෙන්ම වේගවත් ආකෘති නිපදවීමට ඇති හැකියාවයි.

4.	Mation capture ක්‍රමය වස්තුව වටා කැමාවන් යෙදීමක් සිදුකරයි. සාමාන්‍යයෙන් වස්තුව වටා දර්ශන තැටි හා චල යන්ත්‍ර සවිකර අවකාශයෙන් අදාල වස්තුවට අයිති ප්‍රමාණය ඉහතා නිවැරදි  ලෙස ගණනය කරනු ලබයි. පසුව කැමරාවන් වලින් හසුකරගන්නා ත්‍රිමාණ පරිගණක වැඩසටහනට පරිවර්තනය කිරීමක් සිදු කරයි.  මෑතක් වන තුරු දත්ත ලබා ගන්නා යන්ත්‍ර වල ඇති විශාල බව නිසා   Motion capture තාක්ෂණය මුහුණත සජිවීකරණයට නුසුදුසු විය.  නමුත් පසුකාලයේ  දී උපාංග කුඩා වන විටක් සමඟ මෙම ක්‍රමය මුහුණත සජිවිකරණයට යෙදීම පහසු විය.   facial motion capture ක්‍රමය  පෝලර් එක්ස්ප්‍රස්  (polar Expresc) චිත්‍රපටියේ දී යොදාගන්නා ලදී. මෙම චිත්‍රපටියට  සාර්ථක වූ නමුත්  විචාරකයන් පවසන ලද්දේ මෙහි චරිත වලට ජීවමාන ස්වාභාවයක් ලබා දීමට  නොහැකි වී ඇති බවයි.  එනම් මිනිස් ඇසට පෙනෙන  මානයේ  ජීවමය ස්වරූපයක් තිබුණත් හැගීම්  ප්‍රකාශ කිරීමට අපොහොසත් වී ඇති බවයි. Motion capture ක්‍රමයේ දී ඇති වන අසීරු බව වන්නේ ලබා ගන්නා දත්ත එතරම් උසස් තත්වයේ නොතිබීමයි.

5.	Deformation Solver ක්‍රියාදාමයට  උදාහරණයක් ලෙස  හැඳින්විය හැක.   face robot

කථන සජීවනය
වාචික පණගැන්වීමත්, වක්ත්‍ර අභිනයයන් පණගැන්වීමත් එකිනෙකට වෙනස්ය. මක් නිසාද යත් සජීවිකරණට එළැඹීමට ඇති සරල ප්‍රධාන රාමුවන්, සැබෑ වාචික  ගති විද්‍යාවන්  වලට දුර්වල පිවිසුම් සපයන බැවිනි. කමනයන් ලබා ගැනිමේ ප්‍රධාන මාර්‍ගය  ලෙස  Visemes  යොදා ගනී. (නියමිත ශබ්ද කොටසක් නිර්මාණය කිරිමේ දී තොල්, හක්ක සහ දිව පිහිටන ස්ථානය) කෙසේ වෙතත් ස්වාභාවික ශබ්දයන් නිර්මාණය කිරීමේ දී, වටිනා වෙනස් ප්‍රභේදයක්  කිහිපයක් Visemes තුළ ඇත. මෙම වෙනස් ප්‍රභේදයන් වල මූලය     Coarticulation ලෙස හඳුන්වන අතර එය Visemes වල පිහිටා ඇති ආකාරය  නිසා ඇතිවූ බලපෑමකි.

Coarticulation වලට ගණන් තැබීමේ දී දැනට පවතින පද්ධතීන්,  Visemes  හි ප්‍රධාන රාමුන් යොදා ඇති ආකාරය හෝ වචන, වැනි යොදා ඇති ආකාරය මෙන්ම diphone, triphone, syllable වැනි පද්ධතීන් යොදාගෙන ඇති ආකාරයද සැලකිල්ලට ගනී.

chen සහ  Massaro විසින් හදුන්වා දෙන ලද ප්‍රමුඛ මෙවලම් භාවිතය මඟින් වාචික සජිවිකරණයට මූලික අඩිතාලමක් විය. වාචික උච්චාරණය කෙරෙහි  viseme හි බලපෑම මෙම සෑම මෙවලමක් මඟින්ම පාලනය කරයි. viseme හි මධ්‍යයේ දී මෙම බලපෑම විශාල විය හැකි අතර එමඟින් viseme මධ්‍යය තෙක් ඇති දුර අඩු කරයි.  වාචික පරාවක්‍ර ගොඩනැගීමට රේඛා එකතු වී ඇති  ආකාරය එයට  උදාහරණයක් ලෙස පෙන්වා දිය හැකිය. මෙම සෑම මෙවලමකම හැඩය එමඟින් පාලනය කරන්නා වූ මුහුණේ ආකාරය මතත්, එහි ඇති viseme මතත් රඳා පවති. මෙම පරිගණකයෙන් සිදුකරන්නා වූ වාචික සජිවිකරණය  Baldi නමැති කතා කරන හිස තුළ දක්නට ඇත.

අනෙකුත් වාචික මොඩියුල viseme වෙනුවට පද සම්බන්ධයක් ඇති මූලික ඒකක යොදාගනි. සබඳතාවය අනුව සෑම viseme හිම  වෙනස්වීමෙ මූලික ඒකකයන්හි අන්තර්ගත කර ඇති අතර viseme හි සමහර ඒකකයන් සඳහා Coarticulation මොඩියුල අවශ්‍ය නොවේ. දත්ත පද්ධතියන් මඟින් සුදුසු ඒකකයක් තෝරා ගෙන කතනය ගොඩනඟා ඇති අතර මෙය වාචික සංකලනයට අනුබද්ධ නොයෙකුත් තාක්ෂණික ක්‍රමශිල්ප වලට සමානවේ. මෙම ඒකකයන්හි ඇති අවාසියක් නම් ස්වාභාවික ප්‍රතිඵලයන් ලබාදීම සඳහා එකතු කරගත් දත්ත විශාල ලෙස අවශ්‍ය වීමයි. මෙයට අවශ්‍ය දත්ත ගබඩාවේ  ප්‍රමාණය එම ඒකකයන්හි ප්‍රමාණයන් මත රඳා පවතී.

අවසාන වශයෙන් සමහර ඒකකයන්   විසින් වාචික සජිවීකරණය සෘජු ලෙසම ශබ්ද මඟින් නිෂ්පාදනය කරයි. මෙම පද්ධතින් බොහෝ විට hidden marker   මොඩියුල හෝ ස්නායු ජාලයන් ශබ්ද පරාමිතීන් වක්ත්‍රීය මොඩියුල බවට පරිවර්තනය කිරිමට යොදා ගනි. මෙම ක්‍රමයේ ඇති වාසින් නම් සංකීර්ණ ඇල්ගෝරිතම භාවිතයෙන් තොරව ශබ්ද පාලනයට ඇති හැකියාවත්, රිද්මය, තාල වේගය පාලනය කිරිමට ඇති  හැකියාවත්ය. phoneme  හෝ  viseme අවශ්‍ය නොවන  නිසා  මෙයට දත්ත ගබඩාවක් ද අවශ්‍යවන්නේ නැත. මෙයට අවශ්‍ය  එකම දත්තය වන්නේ ශබ්ද හා සජීවිකරණ පරාමිතීන්ය. මෙයට නිදසුනක් ලෙස  Johnie කථන පද්ධතිය පෙන්වා දිය හැකිය.

පරිගණක වක්ත්‍ර සජීවනය


A Taça dos Vencedores de Taças de Hóquei em Patins de 1991-92 foi a 16.ª edição da Taça das Taças.

Os italianos do Roller Monza venceram o troféu pela segunda vez, derrotando os espanhóis do CP Voltregà na final.

Equipas participantes

Jogos

1.ª Eliminatória

Fase final

Quartos-de-final

Meias-finais

Final

Competições de hóquei sobre patins
1992 no desporto


Tatar kelimesi (etimoloji)
 Tatarlar
 Tatar, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Tatar, Tomarza - Kayseri ili Tomarza ilçesine bağlı mahalle
 Tatar, Suşehri - Sivas ili Suşehri ilçesine bağlı köy
 Tatar, Sivaslı - Uşak ili Sivaslı ilçesine bağlı belde

Tatar (anlam ayrımı)