ටු ඕටම් () යනු ඉංග්‍රීසි ජාතික ප්‍රේමාන්විත කාව්‍යය රචකයෙකු වූ ජෝන් කීට්ස් (1795 ඔක්තෝම්බර් 31 සිට 1821 පෙබරවාරි 23) විසින් රචිත පද්‍යය කාව්‍යයකි. මෙය රචනා කරන ලද්දේ 1819 සැප්තැම්බර් 19 වන දින වන අතර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ 1820 වසරේදී කීට්ස්ගේම ලමියා සහ ශාන්ත ඇග්නස් හි ඊවා නම් පද්‍යය න් අඩංගු වන කාව්‍යය කලාපය තුලිනි. සරත් ඍතුව වෙත යනු කීට්ස්ගේ 1819 ගීත කාව්‍යයන් ලෙස හැදින්වුන කාව්‍යය රචනා කාණ්ඩයේ අවසන් කර්තව්‍යයයි. පුද්ගලික ගැටළු නිසා 1819 වසර තුලදී කාව්‍යය රචනයන් සඳහා සම්පූර්ණයෙන්ම කැප කිරීමට තරම් ඔහුට ලැබුනේ ඉතා සුළු කාලයක් වූ නමුත් සරත් සමයේ සැන්දෑවක වින්චෙස්ටර් ප්‍රදේශය අසලින් ඇවිද යාමෙන් අනතුරුව සරත් ඍතුව වෙත නම් කාව්‍යය රචනා කිරීමට ඔහුට හැකියාව ලැබුණි. මෙම කර්තව්‍යය ඔහුගේ කවිත්වයේ අවසානය වශයෙන් සනිටුහන් වනුයේ මුදල් ඉපයීමට සිදු වීම නිසා තවදුරටත් කවියෙකු ලෙස තම ජීවිතය කැප කිරීමට ඔහුට නොහැකි වූ නිසාය. සරත් ඍතුව වෙත  ප්‍රකාශයට පත් වීමෙන් වසරකුත් ටික කලක් ගත වීමෙන් පසු කීට්ස් රෝමයේදී අවසන් හුස්ම හෙලීය.

ඍතූන්ගේ ක්‍රමික වර්ධනය පිලිබඳ කියවෙන පේලි එකොලොසක් බැගින් වූ කවි තුනකින් මෙම කවි පන්තිය සමන්විතය.අස්වනු මෙරීමේ අවසන් භාගයේ සිට සරත් ඍතුවේ අවසන් භාගය වන ශීත ඍතුවේ ආරම්භය දක්වා මෙම පද පේලි වලින් විස්තර කර තිබේ.සරත් සමයේ විවිධ කර්තව්‍යයන්හි නියුතු පිරිස විස්තර කිරීම, එහි සෞභාග්‍යවත්බව, දර්ශනයන් සහ විවිධ ශබ්දයන් මගින් මෙම පද්‍ය පන්තිය මනඃකල්පිතයන්ගෙන් සාරවත් කර ඇත. එයටම සමාන්තරව කීට්ස් විසින් දුටු ගොයම් ඉපනැලි චිත්‍රයක් මගින් පසුව විස්තර කර තිබේ.

කීට්ස්ගේ මෙම කර්තව්‍යය මරණානුස්සති භාවනාවක් ලෙසත්, කලාත්මක නිර්මාණයන් සඳහා උපමාවක් ලෙසත්,එම වසරේදීම සිදුවන ලද පෙටර්ලු මසාක්රි නමින් හැඳින්වුන ජනතා විරෝධය සඳහා වන කීට්ස්ගේ ප්‍රතිචාරය ලෙසත්, ජාතික මතය ප්‍රකාශ කිරීමක් ලෙසත් අර්ථ දක්වන ලදී. ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් රචිත, කාව්‍යය රසය බහුලවම අඩංගු පද්‍යයන්ගෙන් එකක් ලෙස මෙය සලකනු ලබන අතර විචාරකයන් මෙය සලකනු ලබන්නේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ ඇති ඉතා සර්ව සම්පූර්ණ කෙටි පද්‍යයන්ගෙන් එකක් ලෙසය.

පසුබිම

1819 වසරේ වසන්ත කාලය තුලදී, කීට්ස් විසින් බොහෝ ගීත කාව්‍යයන් රචනා කරන ලදී. ග්‍රීකයන්ගේ අළු බඳුන නම් ගීත කාව්‍යය, උදාසීන නම් ගීත කාව්‍යය, රෑ කොවුලා ගීත කාව්‍යය, ආත්මය නම් ගීත කාව්‍යය, ඒවා අතර වේ. මැයි මාසයෙන් පසු ඔහු කාව්‍යකරණයේ අනෙකුත් මානයන් හඹා යන්නට පටන් ගත්තේය. ශෝකාන්තයක් වූ විශිෂ්ට ඕතෝ නම් නිසදසට හවුල්කරුවකු වූ ඔහු කාමර සහකරු චාලෙස් බ්‍රවුන්, ලමියා හි දෙවන කොටස, රචිත අතර ඔහුගේ නොනිමවූ මහා කාව්‍යය හයිපේරියන් වෙත නැවත පිවිසුමක්ද එක කළේය. වසන්ත සමයේ සිට සරත් සමය දක්වා ඔහුගේ සම්පූර්ණ ශ්‍රමයම වෙන් වී තිබුනේ කාව්‍යකරණය උදෙසාත්, දීර්ඝ කාව්‍යයන් හා කෙටි කාව්‍යයන් ප්‍රතයාවර්තීව රචනා කිරීම උදෙසාත්, දිනකට පේලි පහක් බැගින් වූ නිසදැස් නිර්මාණය කිරීම සඳහා තමාටම අරමුණක් ඇතිකරගැනීම උදෙසාත්ය. එසේම ඔහුගේ විවේක කාලයන්හිදී රොබර්ට් බර්ටන්ගේ වේදනා විච්චේදනය,  තෝමස් චැටර්න් ගේ කාව්‍යයන් සහ ලී හන්ට් ගේ ගද්‍යයන් ආදී හැකි පමණ වෙනස් වූ දේ කියවීය.

1819 වසරේදී කාව්‍යයන් විශාල සංඛ්‍යාවක් රචනා කිරීමට කීට්ස්ට හැකියාව ලැබුනත් මුළු වසර මුළුල්ලේම විවිධාකාරයේ මූල්‍යමය ගැටළු විශාල සංඛ්‍යාවකින් පීඩා විඳීමට ඔහුට සිදු විය. අධික මුදල් අවශ්‍යතාවයන් තිබූ ඔහුගේ සොහොයුරු ජෝජ් ඇමෙරිකාවට සංක්‍රමණය වීමෙන් අනතුරුව ඔහු ගැන සොයා බලන්නට සිදු වීම ඉන් එකක් විය. මේ ව්‍යකූලත්වයන් නොසලකා හරිමින් 1819 සැප්තැම්බර් 19 වන දින ටු ඕටම් කාව්‍යය රචනා කිරීමට ඔහුට අවස්තාව සැලසිනි. මෙම කාව්‍යය ඔහුගේ කාව්‍යකරණ වෘත්තියේ අවසානය සනිටුහන් කරයි. තවදුරටත් කවිත්වය සඳහා කාලය කැප කිරීමට ඔහුට හැකියාවක් නොතිබුණු අතර ලාභ උපයන ව්‍යාපෘතීන් සඳහා ඔහු වෙහෙස වන්නට විය. කීට්ස්ගේ පිරිහුණු සෞඛ්‍යය තත්වය මෙන්ම ඔහු වෙත පැවරී  තිබුණු වගකීමද ඔහුගේ කාව්‍යකරණ ව්‍යායාමයන් දිගින් දිගටම පවත්වා ගැනීම සඳහා බාධා ඇති කළේය.

1819 වසරේ සැප්තැම්බර් 19 වන දින කීට්ස් වින්චෙස්ටර් අසල ඉචන් ගං ඉවුර දිගේ ඇවිදින්නට ගියේය. සැප්තැම්බර් 21 වන දින කීට්ස් විසින් ඔහුගේ මිතුරු ජෝන් හැමිල්ටන් රෙනොල්ඩ් වෙත ලියන ලද ලියුමක් මගින් එහිදී දුටු සුන්දර දසුන ඔහුගේ සිතුවිලි පුබුදුවාලූ ආකාරයත් එමගින් ටු ඕටම් රචනය සඳහා ඔහු තුල පෙළඹවීමක් ඇති කල ආකාරයත් විස්තර කර ඇත්තේ මෙසේය. "මේ ඍතුව කොතරම් අලංකාරද? සුළඟ කොතරම් සුවදායකද? උණුසුම එය තවත් වැඩි කරයි.මම ඉපනැලි වලට කිසි දිනක මෙතරම් ඇලුම් නොකලෙමි. කෙසේ නමුත් ඉපනැලි සමූහය උණුසුම් පෙනුමක් ගනී. හරියටම සමහර පින්තූර එසේ උණුසුම් පෙනුමක් ගන්න සේය. මගේ රචනයන්ට හේතු පාදක වන්න වූ ඉරිදා සංචාරය තුල මා සිර කර තැබීමට මෙය සමත් විය". කීට්ස්ගේ මනසේ ඒ මොහොතේ තිබු සියල්ලක්ම ඉතා පැහැදිලි නොවීය.එම සැප්තැම්බරයේදී අවසානයේ හයිපෙරියන් අත් හැර දැමීමට සිදුවන බව ඔහු දැන සිටියේය. එබැවින් ඔහු රෙනොල්ඩ්ස් වෙත් ලියූ ලියුමේ ඔහු තම මහා කාව්‍යය ඇත හැර දැමීම පිළිබඳව වූ සටහනක්ද ඇතුලත් කළේය. කීට්ස් රෙනොල්ඩ්ස් වෙත ටු ඕටම් නොයැවීය.නමුත් ඔහුගේ ප්‍රකාශකයා මෙන්ම මිතුරාද වූ රිචඩ් වුඩ්හවුස් වෙත යැවූ ලිපියක් සමග එදිනම දිනය යොදා ටු ඕටම් කවියද යවන ලදී.

මෙම කවි පන්තිය සංශෝධනය කොට ලමියා, ඉසබෙලා,ශාන්ත අග්නස්හි ඊවා, සහ තවත් කවි ආදී කවි පන්ති කිහිපයකම එකතුවක් වූ කීට්ස්ගේ 1820 එකතුව නම් නිර්මාණ ගොන්නට එක කරන ලදී.අසුභවාදී ගුණදොස් විචාරයන්ගෙන් නිතර පීඩාවට පත් කීට්ස්ගේ 1818 එන්ඩිමියන් සංස්කරණය පිලිබඳ ටේලර් සහ හැරිස් ප්‍රකාශකයන් බියපත්ව සිටියත් දේශපාලනමය අසම්භාවනීය විචාරයන් සඳහා තුඩු දිය හැකි ශක්තිමත් වාදයට හේතු වන කවි පන්ති කීපයක් ඉවත් කිරීමෙන් අනතුරුව එම නිර්මාණ ගොන්න ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට ඔවුහු කැමති වූහ.

පබැඳුම

වියපත් සූර්යයාගේ ලඟම අඹ යහළුවා වන
මීදුම සහ ඉදුණු පලතුරු පිරුණු ඍතුව
ආශිංෂණයන් දෙන ආකාරය පිලිබඳ ඔහුත් සමග කුමන්ත්‍රණයක යෙදෙයි
මිදිවැල් අනෙක් පලතුරු සමඟ එක් වී කුකුළු කොටුවේ පියස්සේ පහල කෙලවර සෙවිලි කරයි
ඇපල් සමඟ නැමීමට පාසි බැඳුනු කුඩා ගස්
අන්තයටම ඉදුණු පලතුරින් පිරී තිබේ.
වට්ටක්ක වැනි ගෙඩි තර වීමත්
ඇතුලත ඉතා රසවත් මද ඇති හේසල් ගෙඩි විශාල වීමත්
දළු ලැමත් වැඩි වැඩියෙන් සිදු වේ
තවමත් එය එසේම වර්ධනය වන අතර ,පසුව මී මැස්සන් සඳහා මල් හටගනී
නමුත් එය පවතින්නේ මෙම ඍතුව කෙසේවත් අවසන් නොවන බව ඔවුන් සිතන තුරු පමණි
ඉන්පසු ගිම්හානය සඳහා ඔවුන් ඔවුන්ගේ කෝෂ තෙතබත් කරගනිති

කවුද තවමත් නුඹේ ගබඩාව නිතර නොදකින්නේ?
සමහර විට පිට රටවල අයත් සොයා ගනීවි
නුඹ නොසැලකිලිමත්ව අටුව මත හිඳ සිටියි
නුඹේ හිසකෙස් සුලන්ගේ ලේලවෙද්දී
බාගෙට පැසුණු පසු පුරන් කෙටීම නිදිබර ගතියක් දනවයි
පොපි මල් වල සුගන්ධය දසත පැතිරෙද්දී
නුඹේ කුරුමානම නම්
තණකොළ කැපූ තීරය සහ එහි පිපුණු මල් අතර ආරවුලක් ඇති කිරීමටයි
ඇතැම් විට නුඹ හිගන්නෙක් වගේ හැමදේම තියාගන්නවා
ස්ථාවරව බරින් පිරුණු හිස කෙලින් තබාගෙන ඉවසනවා
නුඹ අවසන් විගලන පය කිහිපය දෙස බලන් ඉන්නවා

කොහෙද මේ වසන්ත ගීතයන්?ඔවුන් කොහෙද දැන්?
ඔවුන් ගැන නොසොයා ඔබේ රිද්මය ගැන සොයන්න
සෞම්‍ය මිය යන දිනය වලාකුළු වලින් අවහිර වන අතර
ඉපනැලි ගොන්නට රෝස පැහැයක් මුසු වේ
ඉන්පසු කීරි ගැහෙන මදුරු නාදය ඇසෙන අතර
ගඟ ඉහලින් ලිහිණියන් පියාසර කරති
සැහැල්ලු සුලන්ගේ ඔවුන් කිමිදෙන්නේ ජීවිතය හෝ මරණයටයි
කඳුකර දිය පාරවල් අසල කුඩා බැටළු පැටවුන්ගේ කෑගැසීම ඇසෙන අතර
හෙජ් ක්‍රිකට් කුරුල්ලා දැන් ගී ගයන්නේ තීව්ර මෘදු හඬකිනි
වතු පෙදෙසින් රතු පැහැති කුරුල්ලන්ගේ ගී හඬ ඇසෙන අතර
පියාසැලු ලිහිණියන් අහසේදී එකතු වෙති

තේමාවන්
ටු ඔටම් එහි පදය කාණ්ඩ ත්‍රිත්වය මගින් ඍතුවේ විවිධ කෝණයන් තුනක් විස්තර කරයි. එහි සෞභාග්‍යවත්බව, එහි මහන්සි වී කල යුතු කර්තව්‍යයන් සහ එහි අවසාන භාගයයි. මෙම පදය ඛාණ්ඩ හරහා සරත් ඍතුවේ ආරම්භයේ සිට මධ්‍යය දක්වාත් එතැන් සිට ශීත ඍතුවේ මූලාරම්භය දක්වාත් වර්ධනය විදහා දක්වයි. එයටම සමාන්තරගතව මෙම කාව්‍යය දවසේ අලුයම සිට මධ්‍යහ්නය දක්වාත් එතැන් සිට අඳුරු වැටීම දක්වාත් කාලය පදාරුත් ගන්වා ඇත. මෙම වර්ධනයන් පළමුව දර්ශනයත් දෙවනුව ශබ්ධයත් ප්‍රත්යාවර්තීව ස්පර්ශකරමින් එකට ඇඳෙන්නේ කීට්ස්ගේ අනෙකුත් ගීත රචනයන්හි නොතිබෙන තුන් ඇඳුන සමමිතිකත්වයක් නිර්මාණය කරමිනි.

කාව්‍යයේ වර්ධනයත් සමඟම කුමන්ත්‍රණ කරුවෙක්, පලතුරු ඉදවන මායාකරුවෙක්,අස්වැන්න ලබාදෙන්නෙක් මෙන්ම සංගීතය පතුරුවන්නෙක් ආදී ලෙස ව්‍යංගව හඳුන්වමින් සරත් ඍතුව විස්තර කර තිබේ.ප්‍රථම කවි පන්තිය ඉදිරිපත් කරන්නේ සරත් ඍතුව ස්වභාවික ක්‍රියාවලීන් සඳහා දායක වන ආකාරය, එහි වර්ධනය සහ උපරිම පරිනතියට පත් වීම, ස්වභාව ධර්මයේ ප්‍රතිවිරුද්ධ බලයන් ද්විත්වය ආදිය වන නමුත් සමස්තයක් ලෙස ඍතුව අවසානයට පත් නොවන බව ඇඟවීමක් කරයි. මෙම කවි පන්තියේදී පලතුරු තවමත් ඉදෙමින් පවතින අතර මල් පොහොට්ටු තවමත් උණුසුම් කාලගුණය තුල දිගහැරෙමින් පවතී. ස්ටුවර්ට් ස්පෙරි අවධාරණය කරන පරිදි වර්ධනයේ සහ සුමුදු චලිතයන් වන ඉල්පීමේ, ඉදිමීමේ, සහ දොලනයන්ගේ මනඃකල්පිත විස්තරකිරීම මඟින් සුවදායක ස්පර්ශයක හැගීමක් ඇති කරවයි.

දෙවන කවි පන්තියේදී සරත් ඍතුවට අස්වැන්න නෙලන්නෙකු ලෙස පන පොවා තිබේ.ඉදිරි වසර සඳහා ආහාර සැපයීමට අත්‍යාවශ්‍ය බැවින් මහන්සි වී වැඩ කරන විට ඇති වන විවිධ අසාමාන්‍ය හැසිරීම් පාඨකයාට හොඳින් පෙනෙන පරිදි එය විස්තර කර තිබේ. සෑම චලනයක්ම සෞම්‍යව විස්තර වන පරිදි අසංක්ෂිප්ත සාරාංෂයක අඩු වීමක් මෙහි ඇත. සැබෑ අස්වනු නෙලීමක් ලෙස නොව එදෙස බලා සිටීමක්, විවේක ගැනීමක්, විඩා නිවා ගැනීමට හිඳ සිටීමක් ලෙස සරත් ඍතුව පිළිඹිබු කර තිබේ. පේලි  අංක 14-15 දී ඉතා වෙහෙස වී වැඩ කරන කම්කරුවෙකුට සරත් ඍතුව උපමා කර තිබේ. කවි පන්තිය අවසානය අසලදී පේලි අංක 19-20 දී නැවතත් කවියාගේ ස්ථාවරත්වයක්, අසංවෙදිබවක් අවධාරණයට ලක් වේ. දිවා කාලය පුරා සිදුවන නිදිබර ගතිය ආදිය විස්තර කරමින් කවි පන්තියේ ඉදිරි ගලායාම සිදුවන අතර අස්වැන්නෙන් ධාන්‍ය වෙන් කිරීම,අස්වැන්න නිවසට ගැනීම, ඇපල් ස්ප්‍රීතු පෙරීම ආදිය එම ක්‍රියාකාරකම් වලට ඇතුලත් වේ.

අවසන් කවි පන්තිය සරත් ඍතුවේ ශබ්දයත් වසන්ත සමයත් සමඟ සංසන්දනයක යෙදෙයි.මෙහිදී ඉදිරිපත් කර ඇති නාදයන් සරත් ඍතුවට පමණක් ආවේනික වූ ඒවා නොව සන්ධ්‍යා කාලය තුල අනිවාර්යෙන්ම අන්තර්ගත වන සෞම්‍ය නාද රටාවන්ය. හිරු බැස යන විට ඇසෙන මදුරුවන්ගේ තීව්‍ර නාදයත්, කුඩා බැටළු පැටවුන්ගේ කෑගැසීමත් එයට ඇතුලත්ය. වර්ෂය අවසානයේ මරණය පිලිබඳ හැගීම ක්‍රමයෙන් ඇති වන්නා සේම ගීතය අවසානයේදී රාත්‍රිය ක්‍රමයෙන් ලඟා වේ. හොඳින් වැඩුණු බැටළුවන්, මෙන්ම ග්‍රවුඩ් ගෙඩි, හේසල් ගෙඩි, මිදී ශීත ඍතුව සඳහා නෙලා ගනු ලැබේ.

රතු පැහැ සිරුරැති කුඩා කුරුල්ලාගේ සිවුරුහන් කිරීම, ක්‍රිකට් කුරුල්ලාගේ ගීත නාදය ශීත ඍතුවේ සාමාන්‍ය ශබ්දයන්ය. වසන්ත ඍතුව ගැන සොයා බැලීමේදී වැඩෙන බැටළුවන්, සංක්‍රමණික ලිහිණියන් පාඨකයාට සිහිපත් කර දෙන්නේ, ඍතුන් නිතරම අනුවර්තීය ව වෙනස් වන බවයි. එමගින් මෙම කවි පන්තියේ දර්ශනය එක් ඍතුවක සිට මුළු ජීවිත කාලය දක්වාම පුළුල් වේ.
කීට්ස්ගේ සියලුම පද්‍ය අතුරින් ටූ ඕටම් එහි ගලායාම, ස්ථාවර රූප රාමුන්, සමීපව විස්තර කර ඇති අතර, ඍතූන්ගේ සර්ව සම්පූර්ණ සංකේතයන් එකට ඇදීම මගින් මිහිමත මැවෙන පාරාදීසයක් විස්තර කර තිබේ. මෙම කවි පන්තිය තුල දී සරත් ඍතුව ඉදිරිපත් කරන්නේ වර්ධනය, මේරීම සහ අවසානයේ මරණයට පත් වීමයි.මෙහිදී සැබෑ ජීවිතය සහ කල්පිතය අතර එකගතාවක් ඇති කර තිබේ.

ක්ෂේත්‍රයේ රැඳී සිටින්නන් පවසන පරිදි ඔ ඕටම් සඳහා කීට්ස් වෙත සාහිත්‍යමය පුබුදුවාලීම් රැසක් ඇති වී තිබෙන්නේ ඔහු විසින් ඒ වකවානුව තුලදී කියවීමට යෙදුනු වර්ජිල්ගේ ජෝර්ජික්ස්, එඩ්මන්ඩ් ස්පෙන්සර්ගේ මුටාබිලිටි කැන්ටොස්, තෝමස් චටර්න්ගේ භාෂාව සහ සැමුවෙල් ටේලර් කොලිරිජ්ගේ ෆ්රෝස්ට්  ඇට්  මිඩ්නයිට්  සහ ලී හන්ට්ගේ සරත් ඍතුව පිලිබඳ ගද්‍යයන් මගින් සිදු වී ඇති බවයි.

ටු ඕටම් තෙමාන්විතව කීට්ස් විසින් 1819 දී රචිත අනෙකුත් ගීත රචනා සමඟ සම්බන්ධ වේ. උදාහරණයක් ලෙස ඔහුගේ මිලන්කොලීට ලියු ගීතය නම් කාව්‍යයේ ප්‍රධාන තේමාව වන්නේ ජීවිත ක්‍රියාවලියේ පිළිගැනීමයි.මෙම තේමාව පසු කාලීනව ටු ඕටම්හි දිස් වූ අතර ඉතා සුළු වෙනස්කම් කීපයක් පමණක් තිබිණි. මෙම අවස්තාව වන විට කවියාගේ භූමිකාව අතුරුදහන් වී තිබූ අතර මනඃකල්පිත පාඨකයෙක් වීමටද ඔහුට වුවමනාවක් නොවීය. මෙහි විවෘත මත වාදයක් නොතිබු අතර නාට්‍යානුසාර විවාදයක්, විරෝධයක් ද නොතිබුණි. මෙම ක්‍රියාවලියේදී අවසානය හෙවත් මරණය සහ ජීවිතයේ නැවත අලුත් වීම පිලිබඳ ඉඟි අතර සමාදානයක් පවතින සේම ඍතූන්ගේ පුනරාවර්තනය සහ දවසේ නැවත උදා වීම අතර සමානත්වයක් පෙන්නුම් කරයි. මෙම ක්‍රියාවලියේ විවිද පැතිකඩයන් අවධාරණය කිරීමට විවේචකයන්ට පෙළඹවීමක් ඇත.සමහර අවස්ථා වලදී වොල්ටෙර් ජැක්සන් බෙට්ගේ කරුණු වලට ප්‍රති විරුද්ධ දෙසකට ඔහුගේ පුනරුත්පත්තියේ විග්‍රහය යොමු වී ඇත. මෙහිදී මරණය අන්තර්ගත වූවත් එය වක්‍රනුකුල සහ පුනරුත්පත්තියක් අඩංගුද වේ. බෙට් සහ ජෙනිෆෙර් වග්නර් යන දෙදෙනාම සඳහන් කරන පරිදි මෙම නිසදසේ ආකෘතිය යමක් පැමිණීම පිලිබඳ බලාපොරොත්තු සහගත හැගීම් තීව්‍ර කරයි.සෑම පද්‍ය පන්තියකම ආරම්භයේ සහ අවසානයේ අනුගාමි පද පේලි දෙකක් යෙදීමෙන් යමක් වෙනුවෙන් ප්‍රමාද කිරීමක් හෝ මතුසම්බන්ධයක් උලුපුවා දැක්වීමක් පෙන්නුම් කරයි.

හැරල්ඩ් බ්ලූම් ඇතුළු අනෙකුත් නිර්මාණකරුවන් අවධාරණය කරන පරිදි සම්පූර්ණ වීම,අවසානයේ මරණය, පහල වැටීම ආදිය නිරූපණය කරන්නේ ශීත ඍතුව මගිනි. මරණය යනු එහිම අවසානය වූ නමුත් මෙහිදී එය පැමිණෙන්නේ ආලෝකයක්, මෘදු බවක්,සමගම ජීවිත ක්‍රියාවලියට ඛේදාන්තයක් පිළිගැනීමට කරුනක්ද සපයමිනි. වර්ධනය වීමේ වැඩි වීම තවදුරටත් අවශ්‍යය නොවේ. මේරීම අවසන් වී ඇත. එසේම ජීවිතය සහ මරණය අතර අන්තර් සහයෝගීතාවක් ඇත. අනුවර්තී ඍතු විපර්යාසය පිළිබඳව හොඳින් කර ඇති විග්‍රහය මගින් පාඨකයාට ආත්මාර්ථයට වඩා යමක් ඇති බව සිහිපත් කරවයි.ජේම්ස් ඔඔරුක් පවසන පරිදි මෙම ආවර්තය අවසානයේ වසර අවසානයට පැමිණියත් එය ශබ්දාර්ථය දනවන්නේ එක ජීවිතයක් අවසානය ලෙසය.ඔඔරුක් යෝජනා කරන පරිදි මෙම කවි පන්තිය අවසානයේ ජීවිතයේ අවසානය පිළිබඳව වන සියුම් භීතිකාවක් ද අන්තර්ගත වී ඇත.අනෙක් විශිෂ්ඨ ගීත රචනයන් මෙන් නොව මෙම කාව්‍යයේදී කවියා එහි අතුලාංතයටම කිඳා බැසීමක් සිදු කර තිබේ. එබැවින් කීට්ස් තුල ඔහු පිළිබඳවම වූ භීත්කාවක ඉඟියක් පෙන්නුම් කරයි.

ආකෘතිය
ටු ඔටම් යනු පේලි එකොලොස බැගින් වන කවි පන්ති තුනකින් සමන්විත පද්‍ය පන්තියකි. කීට්ස් විසින් 1819 දී රචිත අනෙකුත් ගීත රචනා මෙන්ම ගීතිකාවක ආකෘතිය වන පැහැදිලිව අර්ථ දක්වූ ආරම්භය, මාධ්‍යය සහ අවසානය ලෙස කොටස් තුනකින් මෙම පද්‍ය පන්තිය සමන්විත වේ. අනෙකුත් ගීත රචනා වලින් මෙය වෙනස් වන්නේ පේලි දහයක් වෙනුවට එක පද්‍ය පන්තියක පේලි එකොලොසක් අඩංගු වීම නිසාය. එසේම එක පද්‍ය පන්තියක ආරම්භය සහ අවසානයේ අන්තර් සම්භාන්දිත පද පේලි දෙකකින් මෙම කාව්‍යය සමන්විතය.

එම වසරේම වසන්ත ඍතුවේදී කීට්ස් විසින් ලියන ලද පද්‍ය රචනා පහකදීම ඔහු විසින් භාවිතා කරන ලද කාව්‍යමය තාක්ෂනයන් ටු ඔටම්හි ද භාවිත කර තිබේ. නමුත් එයින්ද බැහැරව තවත් පැතිකඩයන් කිහිපයකින්ම සහ කතාවක් කියන්නෙකු ගේ ආකාරයෙන් ප්‍රසිද්ධ කිරීම මගින් මෙම පද්‍යය අනෙකුත් පද්‍යයන්ගෙන් වෙනස් වේ. ඔහුගේ පෙර පද්‍ය පන්ති වල තිබු පරිදි ටු ඔටම්හි නාට්‍යනුසාරයන් අඩංගු නොවේ. පද්‍ය පන්තිය ඉදිරියට ගලා යන්නේ එයට සම්බන්ධ වූ අයිතමයන්ගේ සුළු සුළු වෙනස්වීම්ද සමග ය. වෝල්ටර් ජැක්සන් බෙට්ස්ගේ වචන වලින් කිවතොත් ක්‍රම වේදයේ නොවෙනස් බව සහ ඒකමතික බව නැවත සංස්කරණයේදී ඇති වූ ජවය ආදියෙන් හැදින්වුණු කීට්ස් විසින් තමාම හදුන්වා ගන්න පරිදි රන්දී සිටීම මෙහි ඇතුලත්ව ඇත. තුන් වන පද්‍ය පන්තිය ආරම්භයේදී කවියට නාට්‍යානුසාරයන් ආදේශ කර ඇති අතරම ඒ සමඟම වසන්තයේ මියුරු ගීතයන් කොහෙද? අපිට කලින් එය විදගත්තෝ කවරහුද?ආදිය පාදක කරගනිමින් නාට්‍යානුසාරය ඉදිරිපත් කර ඇත.

අනෙකුත් ගීත රචනයන්හි මෙන්ම ටු ඔටම් රචනා කර ඇත්තේද අසම්බික් පෙන්ටමිටර් නම් ක්‍රමයෙනි.(නමුත් ආරම්භයේ සිටම සියුම්ව නව්‍යකරණය කර ඇත.) එසේම සාම පද පේලියකම අවධාරනාත්මක ක්‍රියාවන් පහක් බැගින් සහ අනවධාරත්මක ක්‍රියා එකක් බැගින් යොදා සකසා ඇත. කීට්ස් මෙය වෙනස් කර ඇත්තේ ඔගස්ටන් ඉන්වර්ශන් ඇතුලත් කිරීමෙනි. උදාහරණ ලෙස Season of mists and mellow fruitfulness යන පේලිය මගින් පද්‍ය පන්ති දෙකකම ආරම්භයේ අවධාරනාත්මක ක්‍රියාවන් දෙකක් යොදා තිබේ. එසේම Who hath not seen thee...සහ Where are the songs...? යන පේලි දෙකෙන් ප්‍රශ්නාර්ථයක් අවධාරණය කර තිබේ.

ටු ඔටම්හි පද්‍ය පන්ති තුනම ආරභයේදී ABAB ආකාරයේ එළිවැටක් ආරක්ෂා කරන අතර පළමු පද්‍ය පන්තිය පසුව CDEDCCE ආකාරයත් දෙවන සහ තෙවන පද්‍ය පන්ති පසුව CDECDDE එලි වැට ආකාරය ගනී. සෑම අවස්ථාවකදීම අවසාන පද පේලියට කලින් සංයෝජිත පද පේලි දෙකක් අඩංගු වේ. 'එන්ඩිමියන්', 'නින්ද සහ කවිත්වය' සහ 'කැලිඩෝ' ආදී පද්‍ය පන්ති වල අඩංගු සමහර පද්‍ය කොටස් ද ඇතැම් අවස්ථා වලදී ටු ඔටම්හි අන්තර්ගතව ඇත. how to load and bless with fruit the vines that round the thatch-eaves run හි අඩංගු පරිදි කීට්ස් ලාක්ෂණික ලෙස තනි අවධාරනාත්මක වචන භාවිතයේ දී ඇත. එසේම for Summer has o'er-brimm'd their clammy cells ආදියෙහි අඩංගු පරිදි බිලාබියල් ගාත්‍රාක්ෂර සහිතව අවධාරනාත්මකව වචන බර තබා ඇත.  එසේම දීර්ඝ ගාත්‍රාක්ෂර මගින් මෙම පද්‍යයේ ගලා යාම වෙනස් කර තිබේ. උදාහරණ ලෙස while barred clouds bloom the soft dying day හි අඩංගු පරිදි මන්දගාමී ගලායාමක් සපයා තිබේ.

උපුටා ගැනීම්

 Abrams, M. H. "Keats's Poems: The Material Dimensions". In The Persistence of Poetry. Ed. Robert Ryan and Ronald Sharp. Amherst: University of Mass. Press, 1998. ISBN 1-55849-175-9
 Arnold, Matthew. Lectures and Essays in Criticism. Ed. R.H. Super. Ann Arbor: The University of Michigan Press, 1962.
 Bate, Walter Jackson. John Keats. Cambridge, Mass.: Belknap Press of Harvard University Press, 1963.
 Bate, Walter Jackson. The Stylistic Development of Keats. New York: Humanities Press, 1962. (Originally published 1945.)
 Baynes, Thomas (Ed.). Encyclopædia Britannica Vol XIV. Cambridge: Cambridge University Press, 1888.
 Bennett, Andrew. Keats, Narrative and Audience. Cambridge, New York, and Melbourne: Cambridge University Press, 1994. ISBN 0-521-44565-5
 Bewell, Alan. Romanticism and Colonial Disease. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1999. ISBN 0-8018-6225-6
 Blades, John. John Keats: the poems. Macmillan, 2002. ISBN 978-0-333-94895-8
 Bloom, Harold. The Visionary Company. Ithaca: Cornell University Press, 1993. (Originally published 1961; revised and enlarged edition 1971.) ISBN 0-8014-0622-6
 Bloom, Harold. "The Ode To Autumn". In Keats's Odes. Ed. Jack Stillinger. Englewood, NJ: Prentice-Hall, 1968, pp. 44–47.
 Chandler, James. England in 1819. Chicago: University of Chicago Press, 1998. ISBN 0-226-10108-8
 Colvin, Sidney. John Keats: His Life and Poetry. London: Macmillan, 1917.
 Corrigan, Timothy. "Keats, Hazlitt and Public Character". In Challenge of Keats. Ed. Allan Christensen, Lilla Jones, Giuseppe Galigani, and Anthony Johnson. Atlanta: Rodopi, 2000. ISBN 90-420-0509-2
 Dennis, John. Heroes of Literature, English Poets. New York: E. & J. B. Young, 1883. .
 Evert, Walter. Aesthetics and Myth in the Poetry of Keats. Princeton: Princeton University Press, 1965. {{OCLC[291999}}
 Flesch, William. Companion to British Poetry, 19th Century. Facts on File, 2009. ISBN 978-0816058969
 Fry, Paul. A Defense of Poetry. Stanford: Stanford University Press, 1995. ISBN 0-8047-2452-0
 Gittings, Robert. John Keats. London: Heinemann, 1968.
 Gwynn, Stephen. The Masters of English Literature. London: Macmillan, 1904.
 Hartman, Geoffrey. "Poem and Ideology: A Study of 'To Autumn (1975), in John Keats: Modern Critical Views. Ed. Harold Bloom. New York: Chelsea House, 1985, pp. 87–104. ISBN 0-87754-608-8
 Keats, John. The Life and Letters of John Keats. Ed. Richard Houghton (reprint). Read Books, 2008.
 Matthews, G. M. (ed.). Keats: The Critical Heritage. London: Routledge, 1971. ISBN 0-7100-7147-7
 McFarland, Thomas. The Masks of Keats: The Endeavour of a Poet. Oxford: Oxford University Press, 2000. ISBN 0-19-818645-2
 McGann, Jerome. "Keats and the Historical Method in Literary Criticism". MLN 94 (1979): 988–1032.
 Motion, Andrew. Keats. Chicago: University of Chicago Press, 1999. ISBN 0-226-54240-8
 O'Rourke, James. Keats's Odes and Contemporary Criticism. Gainesville: University Press of Florida, 1998. ISBN 0-8130-1590-1
 Plumly, Stanley. Posthumous Keats. New York: W. W. Norton, 2008. ISBN 978-0-393-06573-2
 Ridley, Maurice. Keats' Craftsmanship. Oxford: Clarendon Press, 1933.
 Sherwood, Margaret. Undercurrents of Influence in English Romantic Poetry. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1934.
 Sperry, Stuart. Keats the Poet. Princeton: Princeton University Press, 1973. ISBN 0-691-06220-X
 Strachan, John. A Routledge Literary Sourcebook on the Poems of John Keats. London: Routledge, 2003. ISBN 0-415-23477-8
 Vendler, Helen. The Music of What Happens. Cambridge, Mass: Harvard University Press, 1988. ISBN 0-674-59152-6
 Wagner, Jennifer. A Moment's Monument. Madison: Fairleigh Dickinson University Press, 1996. ISBN 0-8386-3630-6
 Walsh, William. Introduction to Keats. London: Methuen, 1981. ISBN 0-416-30490-7

බාහිර ඈඳුම්

 ශබ්ද පටය : රොබර්ට් පින්ස්කි ටු ඔටම් කියවන ආකාරය ඇසීමට ජෝන් කීට්ස් විසින් රචිතය. (poemsoutloud.netහරහා )

British poems
Poetry by John Keats
1819 poems

ටු ඕටම්


Bethausen (, , umgangssprachlich Bethlenhaas) ist eine Gemeinde im Nordosten des Kreises Timiș, in der Region Banat, im Südwesten Rumäniens.

Lage
Bethausen befindet sich 23 km nordöstlich von Lugoj. Die Nachbardörfer sind Cladova im Norden,  Leucușești im Osten, Cliciova im Süden und Cutina im Westen.

Nachbarorte

Geschichte
Bethausen wurde 1883 von deutschen Siedlern, die aus der Großgemeinde Zichydorf (heute Plandište) im Komitat Torontál kamen, gegründet. Bei der Gründung erhielt der Ort den Namen Bethlenháza nach dem Güterdirektor Graf Bethlen, der den Siedlern Feld neben der Gemeinde Cladova gab.  Die Siedler stammten hauptsächlich aus Schwaben, dem Elsass, aus Lothringen und aus Böhmen. Anfangs war Bethlenháza ausschließlich von Deutschen bewohnt, später kamen auch Ungarn hinzu und nach der Dreiteilung des Banats infolge des Vertrags von Trianon (1920) auch Rumänen aus dem Komitat Arad. Als Bethlenháza 1920 infolge des Vertrags von Trianon an Rumänien fiel, sollte der Ort in Beclita umbenannt werden. Die deutschen Bewohner stellten jedoch einen Antrag zur Umbenennung in Bethausen. Mit Unterstützung des Abgeordneten Heinrich Anwender aus Lugoj erfolgte der  Gemeinderatsbeschluss, dem zufolge die Gemeinde in Bethausen umbenannt wurde. Der damalige Subpräfekt des Komitats Cornel Groșovean unterstützte diesen Beschluss und das Ministerium bewilligte amtlich die Umbenennung.

Infolge des Waffen-SS Abkommens vom 12. Mai 1943 zwischen der Antonescu-Regierung und Hitler-Deutschland wurden alle deutschstämmigen wehrpflichtigen Männer in die deutsche Armee eingezogen.
Noch vor Kriegsende, im Januar 1945, wurden alle deutschstämmigen Frauen zwischen 18 und 30 und Männer im Alter von 16 bis 45  zur Aufbauarbeit in die Sowjetunion verschleppt. Das Bodenreformgesetz vom 23. März 1945, das die Enteignung der deutschen Bauern in Rumänien vorsah, entzog der ländlichen Bevölkerung die Lebensgrundlage.

Kirche und Schule
Zu den ersten Dringlichkeiten nach der Ansiedlung gehörte der Bau einer Schule. Bis zur Vollendung der Bauarbeiten 1884 fand der Unterricht in einem Privathaus statt. Im Jahr 1912 wurde die heutige Schule erbaut, die in den Jahren 1965/66 erweitert wurde.

Die erste Kirche in Bethausen wurde Ende 1885 fertiggestellt. Im Jahr 1937 wurde die heutige Kirche gebaut und am 24. Oktober von Bischof Augustin Pacha geweiht. Der Hauptaltar stellt den heiligen Wendelin, den Schutzpatron der Kirche, dar. Auf der linken Seite befindet sich der Seitenaltar mit dem heiligen Antonius und rechts die Kanzel. Bis nach 1900 waren alle Einwohner von Bethausen römisch-katholischen Glaubens.

Wirtschaft
Die Bevölkerung beschäftigte sich mit dem Ackerbau und der Viehzucht. Außerdem waren Handwerker in durchschnittlich hoher Zahl vertreten. Jahre 1924 erreichte der Gemeindenotar Adolf Dobrov die Bewilligung, dreimal im Jahr einen Jahrmarkt abzuhalten. In der Zwischenkriegszeit erreichte das wirtschaftliche und geistliche Leben im Dorf seinen Höhepunkt.

Durch die Agrarreform von 1945 begann der Niedergang der Bauerngemeinschaft. In den Folgejahren kam es zur Kollektivierung der Landwirtschaft. Im Jahr 1952 wurde die Landwirtschaftliche Produktionsgenossenschaft (LPG) gegründet, nachdem 1951 bereits die Maschinen und Traktorenstation (S.M.T.) entstanden war. Der verbleibende Grund und Boden wurde von dem Staatsunternehmen G.A.S. verwaltet. Es entstand eine Berufsschule zur Ausbildung der Mechaniker. Im Jahr 1954 wurde die Gemeinde elektrifiziert.

Demografie

Siehe auch
 Liste deutscher und ungarischer Bezeichnungen rumänischer Orte
 Portal:Rumänien/Liste der Ortschaften im Banat

Literatur
 Elke Hoffmann, Peter-Dietmar Leber und Walter Wolf: Das Banat und die Banater Schwaben. Band 5. Städte und Dörfer, Mediengruppe Universal Grafische Betriebe München, München 2011, ISBN 3-922979-63-7.
 Michael Griffel: Ansiedlungsgeschichte der Gemeinde Bethausen, Lugoj 1927.

Weblinks
 Die Heimatortsgemeinschaft Bethausen auf der Website der Banater Landsmannschaft
 Bethausen bei cjtimis.ro

Einzelnachweise

Ort im Banat (Rumänien)
Gegründet 1883

Bethausen


Bull Lea (1935–1964) est un cheval de course pur-sang né aux États-Unis. Il est surtout connu comme étalon, l'un des plus importants du  dans l'élevage américain.

Carrière de courses
Élevé dans le Kentucky, Bull Lea est acquis pour $  par Warren Wright, le propriétaire de Calumet Farm. Il s'affirme comme l'un des meilleurs poulains de sa génération à 2 ans. Même s'il ne gagne que deux de ses neuf courses, ses accessits dans les Hopeful Stakes et les Champagne Stakes le placent en haut de la hiérarchie. À 3 ans, il remporte les Blue Grass Stakes, avec un record de la piste à la clé, en guise de préparatoire aux classiques du printemps dont il est l'un des favoris. Néanmoins il doit se contenter d'un rôle de figurant, tant dans le Kentucky Derby (huitième) que dans les Preakness Stakes (sixième). Il remporte cependant une autre course importante les Kenner Stakes à Saratoga. À 4 ans, il ne remporte qu'une course importante, le Widener Handicap, avant de se retirer au haras, où il s'ouvrira les portes de la postérité.

Palmarès
Blue Grass Stakes (1938)
Widener Handicap (1939)
 Hopeful Stakes (1937)
 Champagne Stakes (1937)

Au haras
Bull Lea est le premier étalon à s'installer à Calumet Farm, qui va devenir grâce à lui l'un des plus grands haras américains. Il s'affirme rapidement comme un étalon exceptionnel. Cinq fois tête de liste des étalons entre 1947 et 1953, quatre fois tête de liste des pères de mères de 1958 à 1961, il a produit pas moins de sept membres du Hall of Fame des courses américaines, un record absolu. Il devient également le premier étalon américain dont les produits amassent plus d'un million de dollars de gains en une seule année.

Parmi ses meilleurs produits, citons :
 Citation : Cheval de l'année en 1948, membre du Hall of Fame, vainqueur de la Triple Couronne, classé numéro 3 sur la liste des 100 meilleurs chevaux de sport hippique américain du  siècle.
Coaltown : Cheval de l'année en 1949, membre du Hall of Fame, classé numéro 47 sur la liste des 100 meilleurs chevaux de sport hippique américain du  siècle.
Armed : Cheval de l'année en 1947, membre du Hall of Fame.
Twilight Tear : Première pouliche à obtenir le titre de cheval de l'année en 1944, membre du Hall of Fame.
Bewitch : Pouliche de 2 ans de l'année en 1947, jument d'âge de l'année en 1949, membre du Hall of Fame.
Two Lea : Pouliche de 3 ans de l'année en 1949, jument d'âge de l'année en 1950, membre du Hall of Fame.
Real Delight : Pouliche de 3 ans de l'année en 1952, membre du Hall of Fame.
Next Move : Pouliche de 3 ans de l'année en 1950, jument d'âge de l'année en 1951
Bull Page : Cheval de l'année au Canada en 1951, membre du Hall of Fame des courses canadiennes. Père de Flaming Page, membre du Hall of Fame canadien et mère du légendaire crack britannique Nijinsky.
Hill Gail : Santa Anita Derby, Kentucky Derby
Iron Liege : Kentucky Derby.
 Faultless : Preakness Stakes, Flamingo Stakes, Withers Stakes.
 Mark-Ye-Well : Arlington Classic, American Derby, Lawrence Realization Stakes, Santa Anita Handicap
 Gen. Duke : Everglades Stakes, Florida Derby, Fountain of Youth Stakes

Bull Lea est aussi le père de mères de nombreux champions, parmi lesquels Tim Tam, membre du Hall of Fame, vainqueur du Kentucky Derby et des Preakness Stakes, Idun, pouliche de l'année à 2 et 3 ans. Il est également le père de la deuxième mère de Forego et Roberto.

Bull Lea meurt d'un arrêt cardiaque en 1964 à 29 ans. Il est enterré à Calumet Farm.

Origines
Bull Lea est d'ascendance paternelle française, puisque son père, Bull Dog, est né au haras de Bois-Roussel en Normandie, des œuvres de Teddy, un étalon qui a largement influé sur l'élevage américain puisqu'il a produit le propre frère de Bull Dog, Sir Gallahad, champion en France avant de devenir un immense étalon outre-Atlantique, mais aussi l'incontournable poulinière La Troienne. Et c'est au vu des succès de son frère aîné que Bull Dog a été importé aux États-Unis en 1930. Il y a très bien réussi puisqu'il obtient un titre de champion sire en 1953 et trois titres de champion broodmares sire en 1953, 1954 et 1956.

Sa mère, Rose Leaves, fut une exceptionnelle poulinière puisqu'elle donna également Espino (par un autre étalon français importé, Negofol), deuxième des Belmont Stakes, des Champagne Stakes et de la Jockey Club Gold Cup, Bois de Rose (par Négofol), lui aussi deuxième des Belmont Stakes, ou encore Dogpatch (par Bull Dog), l'un des bons éléments de sa génération.

Pedigree

Références

Cheval de course
Animal né en 1935
Cheval de course né en 1935
Animal mort en 1964
Étalon pur-sang anglais
Famille 9-f

Bull Lea


Foreclosure is a legal process in which a lender attempts to recover the balance of a loan from a borrower who has stopped making payments to the lender by forcing the sale of the asset used as the collateral for the loan.

Formally, a mortgage lender (mortgagee), or other lienholder, obtains a termination of a mortgage borrower (mortgagor)'s equitable right of redemption, either by court order or by operation of law (after following a specific statutory procedure).

Usually, a lender obtains a security interest from a borrower who mortgages or pledges an asset like a house to secure the loan. If the borrower defaults and the lender tries to repossess the property, courts of equity can grant the borrower the equitable right of redemption if the borrower repays the debt. While this equitable right exists, it is a cloud on title and the lender cannot be sure that they can repossess the property. Therefore, through the process of foreclosure, the lender seeks to immediately terminate (that is, literally foreclose any future use of) the equitable right of redemption and take both legal and equitable title to the property in fee simple. Other lien holders can also foreclose the owner's right of redemption for other debts, such as for overdue taxes, unpaid contractors' bills or overdue homeowner association dues or assessments.

The foreclosure process as applied to residential mortgage loans is a bank or other secured creditor selling or repossessing a parcel of real property after the owner has failed to comply with an agreement between the lender and borrower called a "mortgage" or "deed of trust". Commonly, the violation of the mortgage is a default in payment of a promissory note, secured by a lien on the property. When the process is complete, the lender can sell the property and keep the proceeds to pay off its mortgage and any legal costs, and it is typically said that "the lender has foreclosed its mortgage or lien". If the promissory note was made with a recourse clause and if the sale does not bring enough to pay the existing balance of principal and fees, then the mortgagee can file a claim for a deficiency judgment. In many states in the United States, items included to calculate the amount of a deficiency judgment include the loan principal, accrued interest and attorney fees less the amount the lender bid at the foreclosure sale.

Types

The mortgage holder can usually initiate foreclosure at a time specified in the mortgage documents, typically some period of time after a default condition occurs. In the United States, Canada and many other countries, several types of foreclosure exist. In the US for example, two of themnamely, by judicial sale and by power of saleare widely used, but other modes are possible in a few other U.S. states.

Judicial
Foreclosure by judicial sale, commonly called judicial foreclosure, involves the sale of the mortgaged property under the supervision of a court. The proceeds go first to satisfy the mortgage, then other lien holders, and finally the mortgagor/borrower if any proceeds are left. Judicial foreclosure is available in every US state and required in many (Florida requires judicial foreclosure). The lender initiates judicial foreclosure by filing a lawsuit against the borrower. As with all other legal actions, all parties must be notified of the foreclosure, but notification requirements vary significantly from state to state in the US. A judicial decision is announced after the exchange of pleadings at a (usually short) hearing in a state or local court in the US. In some rather rare instances, foreclosures are filed in US federal courts.

A judicial officer supervises the sale and executes the legal papers and deed if any. This may be done by a superior court judge or a referee specially appointed by a court of judicial privacy.

Nonjudicial
Foreclosure by power of sale, also called nonjudicial foreclosure, and is authorized by many states if a power of sale clause is included in the mortgage or if a deed of trust with such a clause was used, instead of an actual mortgage. In some US states, like California and Texas, nearly all so-called mortgages are actually deeds of trust. This process involves the sale of the property by the mortgage holder without court supervision (as elaborated upon below). This process is generally much faster and cheaper than foreclosure by judicial sale. As in judicial sale, the mortgage holder and other lien holders are respectively first and second claimants to the proceeds from the sale.

Strict
Other types of foreclosure are considered minor because of their limited availability. Under strict foreclosure, which is available in a few states including Connecticut, New Hampshire and Vermont, if the mortgagee wins the court case, the court orders the defaulted mortgagor to pay the mortgage within a specified period of time. Should the mortgagor fail to do so, the mortgage holder gains the title to the property with no obligation to sell it. This type of foreclosure is generally available only when the value of the property is less than the debt ("under water"). Historically, strict foreclosure was the original method of foreclosure.

Acceleration
Acceleration is a clause that is usually found in Sections 16, 17, or 18 of a typical mortgage in the US. Not all accelerations are the same for each mortgage, as it depends on the terms and conditions between lender and obligated mortgagor(s). When a term in the mortgage has been broken, the acceleration clause goes into effect. It can declare the entire payable debt to the lender if the borrower(s) were to transfer the title at a future date to a purchaser. The clause in the mortgage also instructs that a notice of acceleration must be served to the obligated mortgagor(s) who signed the Note. Each mortgage gives a time period for the debtor(s) to cure their loan. The most common time periods allot to debtor(s) is usually 30 days, but for commercial property it can be 10 days. The notice of acceleration is called a Demand and/or Breach Letter. In the letter it informs the Borrower(s) that they have 10 or 30 days from the date on the letter to reinstate their loan. Demand/Breach letters are sent out by Certified and Regular mail to all notable addresses of the Borrower(s). Also in the acceleration of the mortgage the lender must provide a payoff quote that is estimated 30 days from the date of the letter. This letter is called an FDCPA (Fair Debt Collections Practices Acts) letter and/or Initial Communication Letter. Once the Borrower(s) receives the two letters providing a time period to reinstate or pay off their loan the lender must wait until that time expires in to take further action. When the 10 or 30 days have passed that means that the acceleration has expired and the Lender can move forward with foreclosing on the property.

The lender will also include any unpaid property taxes and delinquent payments in this amount, so if the borrower does not have significant equity they will owe more than the original amount of the mortgage.

Lenders may also accelerate a loan if there is a transfer clause, obligating the mortgagor to notify the lender of any transfer, whether; a lease-option, lease-hold of 3 years or more, land contracts, agreement for deed, transfer of title or interest in the property.

The vast majority (but not all) of mortgages today have acceleration clauses. The holder of a mortgage without this clause has only two options: either to wait until all of the payments come due or convince a court to compel a sale of some parts of the property in lieu of the past due payments. Alternatively, the court may order the property sold subject to the mortgage, with the proceeds from the sale going to the payments owed the mortgage holder.

Process
The process of foreclosure can be rapid or lengthy and varies from state to state. Other options such as refinancing, a short sale, alternate financing, temporary arrangements with the lender, or even bankruptcy may present homeowners with ways to avoid foreclosure. Websites which can connect individual borrowers and homeowners to lenders are increasingly offered as mechanisms to bypass traditional lenders while meeting payment obligations for mortgage providers. Although there are slight differences between the states, the foreclosure process generally follows a timeline beginning with initial missed payments, moving to a sale being scheduled and finally a redemption period (if available).

Strict and judicial
In the United States, there are two types of foreclosure in most states described by common law. Using a "deed in lieu of foreclosure," or "strict foreclosure", the noteholder claims the title and possession of the property back in full satisfaction of a debt, usually on contract.

In the proceeding simply known as foreclosure (or, perhaps, distinguished as "judicial foreclosure"), the lender must sue the defaulting borrower in state court. Upon final judgment (usually summary judgment) in the lender's favor, the property is subject to auction by the county sheriff or some other officer of the court. Many states require this sort of proceeding in some or all cases of foreclosure to protect any equity the debtor may have in the property, in case the value of the debt being foreclosed on is substantially less than the market value of the real property; this also discourages a strategic foreclosure by a lender who wants to obtain the property. In this foreclosure, the sheriff then issues a deed to the winning bidder at auction. Banks and other institutional lenders may bid in the amount of the owed debt at the sale but there are a number of other factors that may influence the bid, and if no other buyers step forward the lender receives title to the real property in return.

Nonjudicial
Historically, the vast majority of judicial foreclosures have been unopposed, since most defaulting borrowers have no money to hire counsel. Therefore, the U.S. financial services industry has lobbied since the mid-19th century for faster foreclosure procedures that would not clog up state courts with uncontested cases, and would lower the cost of credit (because it must always have the cost of recovering collateral built-in). Lenders have also argued that taking foreclosures out of the courts is actually kinder and less traumatic to defaulting borrowers, as it avoids the in terrorem effects of being sued.

In response, a slight majority of U.S. states have adopted nonjudicial foreclosure procedures in which the mortgagee (or more commonly the mortgagee's servicer's attorney, designated agent, or trustee) gives the debtor a notice of default (NOD) and the mortgagee's intent to sell the real property in a form prescribed by state statute; the NOD in some states must also be recorded against the property. This type of foreclosure is commonly called "statutory" or "nonjudicial" foreclosure, as opposed to "judicial", because the mortgagee does not need to file an actual lawsuit to initiate the foreclosure. A few states impose additional procedural requirements such as having documents stamped by a court clerk; Colorado requires the use of a county "public trustee," a government official, rather than a private trustee specializing in carrying out foreclosures. However, in most states, the only government official involved in a nonjudicial foreclosure is the county recorder, who merely records any pre-sale notices and the trustee's deed upon sale.

In this "power-of-sale" type of foreclosure, if the debtor fails to cure the default, or use other lawful means (such as filing for bankruptcy to temporarily stay the foreclosure) to stop the sale, the mortgagee or its representative conduct a public auction in a manner similar to the sheriff's auction. Notably, the lender itself can bid for the property at the auction, and is the only bidder that can make a "credit bid" (a bid based on the outstanding debt itself) while all other bidders must be able to immediately (or within a very short period of time) present the auctioneer with cash or a cash equivalent like a cashier's check.

The highest bidder at the auction becomes the owner of the real property, free and clear of interest of the former owner, but possibly encumbered by liens superior to the foreclosed mortgage (e.g., a senior mortgage, unpaid property taxes, weed/demolition liens). Further legal action, such as an eviction, may be necessary to obtain possession of the premises if the former occupant fails to voluntarily vacate.

Defenses
In some US states, particularly those where only judicial foreclosure is available, the constitutional issue of due process has affected the ability of some lenders to foreclose. In Ohio, the US federal district court for the Northern District of Ohio has dismissed numerous foreclosure actions by lenders because of the inability of the alleged lender to prove that they are the real party in interest. The same happened in a Colorado district court case in June 2008.

In contrast, in six federal judicial circuits and the majority of nonjudicial foreclosure states (like California), due process has already been judicially determined to be a frivolous defense. The entire point of nonjudicial foreclosure is that there is no state actor (i.e., a court) involved. The constitutional right of due process protects people only from violations of their civil rights by state actors, not private actors. (The involvement of the county clerk or recorder in recording the necessary documents has been held to be insufficient to invoke due process, since they are required by statute to record all documents presented that meet minimum formatting requirements and are denied the discretion to decide whether a particular foreclosure should proceed.)

A further rationale is that under the principle of freedom of contract, if debtors wish to enjoy the additional protection of the formalities of judicial foreclosure, it is their burden to find a lender willing to provide a loan secured by a traditional conventional mortgage instead of a deed of trust with a power of sale. Courts have also rejected as frivolous the argument that the mere legislative act of authorizing or regulating the nonjudicial foreclosure process thereby transforms the process itself into state action.

In turn, since there is no right to due process in nonjudicial foreclosure, it has been held that it is irrelevant whether the borrower had actual notice (i.e., subjective awareness) of the foreclosure, as long as the foreclosure trustee performed the tasks prescribed by statute in an attempt to give notice.

Equitable foreclosure
"Strict foreclosure" available in some states is an equitable right of the foreclosure sale purchaser. The purchaser must petition a court for a decree that cancels any junior lien holder's rights to the senior debt. If the junior lien holder fails to object within the judicially established time frame, his lien is canceled and the purchaser's title is cleared. This effect is the same as the strict foreclosure that occurred in English common law of equity as a response to the development of the equity of redemption.

Title search and tax lien issues
In most jurisdictions, it is customary for the foreclosing lender to obtain a title search of the real property and to notify all other persons who may have liens on the property, whether by judgment, by contract, or by statute or other law, so that they may appear and assert their interest in the foreclosure litigation. This is accomplished through the filing of a lis pendens as part of the lawsuit and recordation of it in order to provide public notice of the pendency of the foreclosure action. In all U.S. jurisdictions, a lender who conducts a foreclosure sale of real property that has a federal tax lien must give 25 days notice of the sale to the Internal Revenue Service. Failure to give notice results in the lien remaining attached to the real property after the sale. Therefore, it is imperative the lender search local federal tax liens, so that if parties to the foreclosure have a federal tax lien filed against them, the proper notice to the IRS is given. A detailed explanation by the IRS of the federal tax lien process can be found.

Contesting a foreclosure
Because the right of redemption is an equitable right, foreclosure is an action in equity. To keep the right of redemption, the debtor may be able to petition the court for an injunction. If repossession is imminent, the debtor must seek a temporary restraining order. However, the debtor may have to post a bond in the amount of the debt. This protects the creditor if the attempt to stop foreclosure is simply an attempt to escape the debt.

A debtor may also challenge the validity of the debt in a claim against the bank to stop the foreclosure and sue for damages. In a foreclosure proceeding, the lender also bears the burden of proving they have standing to foreclose.

Several U.S. states, including California, Georgia, and Texas impose a "tender" condition precedent upon borrowers seeking to challenge a wrongful foreclosure, which is rooted in the maxim of equity principle that "he who seeks equity must first do equity", as well as the common law rule that the party seeking rescission of a contract must first return all benefits received under the contract.

In other words, to challenge an allegedly wrongful foreclosure, the borrower must make legal tender of the entire remaining balance of the debt prior to the foreclosure sale. California has one of the strictest forms of this rule, in that the funds must be received by the lender before the sale. One tender attempt was held inadequate when the check arrived via FedEx on a Monday, three days after the foreclosure sale had already occurred on Friday.

At least one textbook has attacked the paradox inherent in the tender rule—namely, if the borrower actually had enough cash to promptly pay the entire balance, they would have already paid it off and the lender would not be trying to foreclose upon them in the first place—but it continues to be the law in the aforementioned states.

Occasionally, borrowers have raised enough cash at the last minute (usually through desperate fire sales of other unencumbered assets) to offer good tender and have thereby preserved their rights to challenge the foreclosure process. Courts have been unsympathetic to attempts by such borrowers to recover fire sale losses from foreclosing lenders.

One noteworthy court case questions the legality of the foreclosure practice is sometimes cited as proof of various claims regarding lending. In the case First National Bank of Montgomery v. Jerome Daly, Jerome Daly claimed that the bank did not offer a legal form of consideration because the money loaned to him was created upon signing of the loan contract. The myth reports that Daly won, did not have to repay the loan, and the bank could not repossess his property. In fact, the "ruling" (widely referred to as the "Credit River Decision") was ruled a nullity by the courts.

In a recent New York case, the Court rejected a lender's attempt to foreclose on summary judgment because the lender failed to submit proper affidavits and papers in support of its foreclosure action and also, the papers and affidavits that were submitted were not prepared in the ordinary course of business. Many borrowers' attorneys will establish a lender proof of compliance with the 90-day pre-foreclosure notice requirement in order to delay and prolong forecosure proceedings giving the borrower an extra 3 months to clean their record and pay off debt.

Foreclosure auction
When the entity (in the US, typically a county sheriff or designee) auctions a foreclosed property the noteholder may set the starting price as the remaining balance on the mortgage loan. However, there are a number of issues that affect how pricing for properties is considered, including bankruptcy rulings. In a weak market, the foreclosing party may set the starting price at a lower amount if it believes the real estate securing the loan is worth less than the remaining principal of the loan. Time from notice of foreclosures to actual property sales depends on many factors, such as the method of foreclosure (judicial or non-judicial).

When the remaining mortgage balance is higher than the actual home value, the foreclosing party is unlikely to attract auction bids at this price level. A house that has gone through a foreclosure auction and failed to attract any acceptable bids may remain the property of the owner of the mortgage. That inventory is called REO (real estate owned). In these situations, the owner/servicer tries to sell it through standard real estate channels.

Further borrower's obligations
The mortgagor may be required to pay for Private Mortgage Insurance, or PMI, for as long as the principal of his or her primary mortgage is above 80% of the value of his or her property. In most situations, insurance requirements guarantee that the lender gets back some pre-defined proportion of the loan value, either from foreclosure auction proceeds or from PMI or a combination of those.

Nevertheless, in an illiquid real estate market or if real estate prices drop, the property being foreclosed could be sold for less than the remaining balance on the primary mortgage loan, and there may be no insurance to cover the loss. In this case, the court overseeing the foreclosure process may enter a deficiency judgment against the mortgagor. Deficiency judgments can be used to place a lien on the borrower's other property that obligates the mortgagor to repay the difference. It gives lender a legal right to collect the remainder of debt out of mortgagor's other assets (if any).

There are exceptions to this rule. If the mortgage is a non-recourse debt (which is often the case with owner-occupied residential mortgages in the U.S.), lender may not go after borrower's assets to recoup his losses. Lender's ability to pursue deficiency judgment may be restricted by state laws. In California and some other US states, original mortgages (the ones taken out at the time of purchase) are typically non-recourse loans; however, refinanced loans and home equity lines of credit are not.

If the lender chooses not to pursue deficiency judgment—or cannot because the mortgage is non-recourse—and accepts the loss, the borrower may have to pay income taxes on the unrepaid amount if it can be considered "forgiven debt". However, recent changes in tax laws may change the way these amounts are reported.

Any liens resulting from other loans against the property being foreclosed (second mortgages, HELOCs) are "wiped out" by foreclosure.

Renegotiation alternative
In the wake of the United States housing bubble and the subsequent subprime mortgage crisis there has been increased interest in renegotiation or modification of the mortgage loans rather than foreclosure, and some commentators have speculated that the crisis was exacerbated by the "unwillingness of lenders to renegotiate mortgages". Several policies, including the U.S. Treasury sponsored Hope Now initiative and the 2009 "Making Home Affordable" plan have offered incentives to renegotiate mortgages. Renegotiations can include lowering the principal due or temporarily reducing the interest rate. A 2009 study by Federal Reserve economists found that even using a broad definition of renegotiation, only 3% of "seriously delinquent borrowers" received a modification. The leading theory attributes the lack of renegotiation to securitization and a large number of claimants with security interest in the mortgage. There is some support behind this theory, but an analysis of the data found that renegotiation rates were similar among unsecuritized and securitized mortgages. The authors of the analysis argue that banks don't typically renegotiate because they expect to make more money with a foreclosure, as renegotiation imposes "self-cure" and "redefault" risks.
Government supported programs such as Home Affordable Refinance Program (HARP) may provide homeowners the ability to refinance their mortgages if they are unable to obtain a traditional refinance due to their declined home value.

A dual-tracking process appeared to be in use by many lenders, however, where the lender would simultaneously talk to the borrower about a "loan modification", but also move ahead with a foreclosure sale of the borrower's property. Borrowers were heard to complain that they were misled by these practices and would often be "surprised" that their home had been sold at foreclosure auction, as they believed they were in a "loan modification process". California has enacted legislation to eliminate this type of "dual-tracking" – The Homeowner Bill of Rights – AB 278, SB 900, That went into effect on January 1, 2013.

Experiences of households post-foreclosure
A 2011 research paper by the Federal Reserve Board, "The Post-Foreclosure Experience of U.S. Households," used credit reports from more than 37 million individuals between 1999 and 2010 to measure post-foreclosure behavior, especially in regard to future borrowing and housing consumption. The study found that: 1) On average 23% of people experiencing foreclosure had moved within a year of the foreclosure process starting. In the same time, a control group (not facing foreclosure) had only a 12% migration rate; 2) Only 30% of post-foreclosure borrowers moved to neighborhoods with median income at least 25% lower than their previous neighborhood; 3) The majority of post-foreclosure migrants do not end up in substantially less-desirable neighborhoods or more crowded living conditions; 4) There was no significant difference in household size between the post-foreclosure and control groups. However, only 17% of the post-foreclosure individuals had the same number and composition of household members after a foreclosure than before. By comparison, the control group maintained the same household companions in 46% of cases; and, 5) Only about 20% of post-foreclosure individuals chose to live in households where one person maintained a mortgage. Overall, the authors conclude that it is "difficult to say whether this small effect is because the shock that leads to foreclosure is not long-lasting, because the credit constraints imposed by having a foreclosure on one's credit report are not large, or because housing services are more inelastic than other forms of consumption."

Affected demographics
Recent housing studies indicate that minority households disproportionately experience foreclosures. Other overly represented groups include African Americans, renter households, households with children, and foreign-born homeowners. For example, statistics show that African American buyers are 3.3 times more likely than white buyers to be in foreclosure, while Latino and Asian buyers are 2.5 and 1.6 times more likely, respectively. As another statistical example, over 60 per cent of the foreclosures that occurred in New York City in 2007 involved rental properties. Twenty percent of the foreclosures nationwide were from rental properties. One reason for this is that the majority of these people have borrowed with risky subprime loans. There is a major lack of research done in this area posing problems for three reasons. One, not being able to describe who experiences foreclosure makes it challenging to develop policies and programs that can prevent/reduce this trend for the future. Second, researchers cannot tell the extent to which recent foreclosures have reversed the advances in homeownership that some groups, historically lacking equal access, have made. Third, research is focused too much on community-level effects even though it is the individual households that are most strongly affected. Many people cite their own or their family members medical conditions as the primary reason for undergoing a foreclosure. Many do not have health insurance and are unable to adequately provide for their medical needs. This again points to the fact that foreclosures affects already vulnerable populations.
Credit scores are greatly impacted after a foreclosure. The average number of points reduced when you are 30 days late on your mortgage payment is 40 – 110 points, 90 days late is 70 – 135 points, and a finalized foreclosure, short sale or deed-in-lieu is 85 – 160 points.

Recent trends
In 2009, the United States Congress tried to rescue the economy with a $700 billion bailout for the financial industry; however, there was a growing consensus that the deepening collapse of the housing market was at the heart of the country's acute economic downturn. After spending billions of dollars rescuing financial institutions only to see the economy spiral even deeper into crisis, both liberal and conservative economists and lawmakers pushed to redirect an economic stimulus bill to what they saw as the core problem: the housing market. But beneath the consensus over helping the housing market, there were huge differences over who should benefit under the competing plans. Democrats wanted to aim money directly at people in the greatest distress; and Republicans wanted to aim money at almost all homebuyers, on the theory that a rising tide would eventually lift all boats.

In 2010, there was a 14% increase in the number of homes receiving a default notice between July and September. In that year one in every 45 homes received a foreclosure filing and the problem has become more widespread with the increasing rates of unemployment across the nation. Banks have become extremely aggressive without much patience for those who have fallen behind on their mortgage payments, and there are more families entering the foreclosure process sooner than ever. In 2011, banks were on track to repossess over 800,000 homes. In 2010, the highest rates of foreclosure filings were in Las Vegas, Nevada; Fort Myers, Florida; Modesto, California; Scottsdale, Arizona; Miami, Florida; and Ontario, California. The geographic diversity of these cities is made up for by the fact they these are all relatively metropolitan areas. Big cities like Houston, Texas saw a 26% increase in 2010, 23% in Seattle, Washington and 21% in Atlanta, Georgia. These cities had the lowest rates of unemployment. On the opposite end of the spectrum, the cities with the lowest rates of foreclosure were Rome, NY; South Burlington, VT; Charleston, WV; Bryan, TX; and Tuscaloosa, AL. Not surprisingly, these areas had some of the highest nationwide rates of unemployment, helping to further demonstrate this correlation. A quote from RealtyTrac CEO James Saccacio summarizes the recent trends:
"Foreclosure floodwaters receded somewhat in 2010 in the nation's hardest-hit housing markets. Even so, foreclosure levels remained five to 10 times higher than historic norms in most of those hard-hit markets, where deep fault-lines of risk remain and could potentially trigger more waves of foreclosure activity in 2011 and beyond."

As per the foreclosure data report of RealtyTrac for January 2014, 1 in every 1,058 homes in U.S received a foreclosure filing. This figure falls in the higher spectrum of foreclosure frequency. As of August 2014, the foreclosure rate was 33.7%, 1.7% up from the last year. The rise in foreclosure activity has been most significant in New York and New Jersey, the two most densely populated areas in U.S. Closely following them is Florida.

Impact of foreclosure

The impact of foreclosure goes beyond just homeowners but also expands to towns and neighborhoods as a whole. Cities with high foreclosure rates often experience more crime and thefts with abandoned houses being broken into, garbage collecting on lawns, and an increase in prostitution. Foreclosures also impact neighboring housing sales on two levels—space and time. For any given time frame, foreclosures have a greater negative impact when they are closer to the property attempting to be sold. The conventional view suggested is that the increase in foreclosures will cause declines in the sales value of neighboring properties, which, in turn, will lead to an extension of the housing crisis. Another significant impact from increased foreclosure rates is on school mobility of children. In general, research suggests that switching schools is damaging for children, although this does significantly depend on the quality of the origin and destination schools. A study done in New York City revealed that students who changed schools most often entered a school with lower, on average, test scores and overall school performance. The effect of these moves on academic performance for individual students requires further research. Foreclosures also have an emotional and physical effect on people. In one particular study of 250 recruited participants who had experienced foreclosure, 36.7% met screening criteria for major depression.

By country

Australia and New Zealand

Foreclosure has been prohibited by law in New Zealand for well over a century. Instead the mortgagee realises the security through sale, the exercise of the power of sale also being regulated by statute.

In both of these countries statutory reform has altered the manner in which real property dealings are conducted. What is termed a "mortgage" is a legal interest that is registered against the fee simple title of the property. Since in both countries, the Torrens title system of land registration is used, being registered as proprietor or as a mortgagee creates an indefeasible interest (unless the acquisition of the registration was by land transfer fraud). The mortgagee therefore never holds the fee simple, and there is a statutory process for initiating and conducting a mortgagee sale in the event that the mortgagor defaults. In New Zealand, as in England, say, the land title database is now electronic so there are no paper "title documents".

Ireland
In Ireland, foreclosure has been abolished by the Land and Conveyancing Reform Act 2009 but Chapter 4 of Part 9 of the National Asset Management Agency Act 2009 provides for vesting orders that are equivalent to foreclosure but may only be used by NAMA.

People's Republic of China
Foreclosure in the People's Republic of China takes place as a form of debt enforcement proceedings under strict judicial foreclosure, which is only allowed by law of guarantee and law of property right.

China amended the Constitution of the Peoples's Republic of China (adopted April 12, 1988), to allow transfer of land rights, from "granted land rights" to "allocated land rights" thus paving the way for private land ownership, allowing for the renting, leasing, and mortgage of land. The 1990 Regulations on Granting Land Use Rights dealt further with this followed by the Urban Real Estate Law (adopted July 5, 1994), the "Security Law of the People's Republic of China" (adopted June 30, 1995), and then the "Urban Mortgage Measures" (issued May 9, 1997) resulting in land privatization and mortgage lending practices.

Mortgages and foreclosure
Chinese law and mortgage practices have progressed with safeguards to prevent foreclosures as much as possible. These include mandatory secondary security, rescission (Chinese Contract Law), and maintaining accounts at the lending bank to cover any defaults without prior notice to the
borrower. A mortgagee may sue on a note without foreclosing, obtain a general judgment, and collect that judgment against other property of the mortgagor, without foreclosing. When all other avenues have failed a lender may seek a judgement of foreclosure. Under the "Civil Procedure Law", foreclosures should be finalized in a six-month time frame but this is dependent on several things including if the mortgager applies to the court for execution of the judgment. Mortgages are formally foreclosed at auction by a licensed auction specialist.

Philippines
There are two modes of foreclosure in the Philippines. A mortgagee may foreclose either judicially or extrajudicially, as governed by Rule 68 of the 1997 Revised Rules of Civil Procedure and Act. No. 3135, respectively. A judicial foreclosure is done by filing a complaint in the Regional Trial Court of the place where the property is located. The judge renders judgment, ordering the mortgagor to pay the debt within a period of 90–120 days. If the debt is not paid within the said period, a foreclosure sale satisfies the judgment. In an extrajudicial foreclosure, the mortgagee need not initiate an action in court but may simply file an application before the Clerk of Court to secure attendance of the Sheriff who conducts the public sale. This is done pursuant to a power of sale. Note that these two modes specifically apply to real estate mortgages. Foreclosure of chattel mortgages (mortgage of movable property) are governed by Sec. 14 of Act No. 1506, which gives the mortgagee the right to sell the chattel at a public sale. It has also been held that as regards chattel mortgages, the law does not prohibit that the foreclosure sale be done privately if it is agreed upon by the parties.

Spain
Unlike in the United States, where a foreclosure means the end of the line, the foreclosure hearing in Spain is just the beginning of the homeowner's troubles. They will have to work for the bank for many years and will be unable to ever own anything—even a car. Spanish mortgage holders are responsible for the full amount of the loan to the bank in addition to penalty interest charges, and court fees. Much of this can be attributed to Spain having the highest unemployment rate in the "euro zone". Unlike in the US, bankruptcy is not an adequate solution since mortgage debt is specifically excluded. Unlike other European countries, you cannot go to the courts for any sort of debt relief. There has been much contention over these policies in the Spanish Parliament but the government is convinced that keeping these policies will prevent Spanish banks from ever experiencing something similar to the US mayhem. With repossessed real estate properties on their books worth about €100 billion the banks in Spain are eager to get rid of foreclosures.

South Africa
For a developing country, there is a high rate of foreclosures in South Africa because of the privatisation of housing delivery. One of the biggest opponents of foreclosures is the Western Cape Anti-Eviction Campaign which sees foreclosures as unconstitutional and a particular burden on vulnerable poor populations.

Switzerland
In Switzerland, foreclosure takes place as a form of debt enforcement which is served by the overlord of debt (currently Lord Overton Sheraton) proceedings under Swiss insolvency law.

United Kingdom

In the United Kingdom, foreclosure is a little-used remedy which vests the property in the mortgagee with the mortgagor having neither the right to any surplus from the sale nor liability for any shortfall. Because this remedy can be harsh, courts almost never allow it especially if a large surplus is likely to be realised, furthermore when a substantial surplus is unlikely to be realised then mortgagees are disinclined to seek foreclosure in the first place since that remedy leaves them no recourse to recover a shortfall. Instead, the courts usually grant an order for possession and an order for sale, which both mitigates some of the harshness of the repossession by allowing the sale while allowing lenders further recourse to recover any balance owing following a sale.

The United Kingdom foreclosure system is unique and true foreclosures are quite uncommon. More commonly, lenders pursue a process called mortgage possession (or alternatively, "repossession" in cases where the bank originally sold the property too).

Both mortgage (re)possession and foreclosure are quite similar, with the main differences being the treatment of any funds that exceed the amount borrowed and liability for any shortfall. In the case of mortgage possession or repossession, if the home is sold or auctioned for a price that exceeds the loan balance, those funds are returned to the consumer. If the proceeds from a mortgage possession are insufficient to cover the loan then the debtor remains liable for the balance, although in most cases this will become an unsecured debt and the mortgage company will be treated on an equitable basis with the debtor's other unsecured creditors (particularly if the debtor simultaneously or subsequently becomes bankrupt or enters into a voluntary arrangement with creditors). By contrast, in the case of foreclosure the mortgage company retains all rights to proceeds from a sale or auction but the debtor is not liable for any shortfall.

The UK foreclosure and mortgage possession/repossession system favors consumers over lenders, as the United Kingdom has some pre-action protocols in place. Mortgage companies are required to work with homeowners to arrive at a resolution and it is possible to delay court action (ultimately, enabling many to avoid the loss of their home) in situations where the borrower has enrolled in individual programs or if the borrower's income is about to improve significantly with a new job or other measures that would allow them to pay off the arrears.

There is no precise parallel to an American short sale, although the UK does have a process known as Assisted Voluntary Sale. An Assisted Voluntary Sale does have some negative credit impact for the consumer, but the adverse effect is less pronounced than one might suffer if the case were to proceed to the courts.

Canada (Alberta)
In Alberta, Canada, there are three steps to foreclosure. First, the owner is behind in mortgage payments but still retains full control of the property. Then, the owner is still on title but has lost control of the property to the Court of Queens Bench of Alberta. Last, the legal title has been transferred by the courts to the banks.

The entire foreclosure process in Alberta can take a year or longer. The original owners try to sell over the value to solve their financial problems. The courts favour the owners over the banks and so rarely sell under value. The banks have the money and so never sell under value.

Foreclosures are also sold as is with no recourse for buyers if something goes wrong. That makes foreclosures generally overpriced and risky.

See also

 2010 United States foreclosure crisis
 Conditional dismissal
 Deed in lieu of foreclosure
 Drive-by inspection
 Equity stripping
 Eviction
 Financial crisis of 2007–2010
 Forbearance
 Foreclosure Stripping
 Home Affordable Modification Program (HAMP)
 Home Affordable Refinance Program (HARP)
 HUD auction
 Loss mitigation
 Occupy Homes
 Repossession
 Real estate trends
 Short sale (real estate)
 Strategic default
 Tax taking – Tax Sales, Tax Auctions, Tax Foreclosures
 Vacant property

References

Further reading

 Jones, Katie. Preserving Homeownership: Foreclosure Prevention Initiatives Congressional Research Service
 Rhodes, Trevor. American Foreclosure: Everything U Need to Know about Preventing and Buying. 348 pages. McGraw-Hill, April, 2008.

External links

 Americans Against Foreclosures

Mortgage
Financial problems
United States housing bubble
Urban decay
Real property law
Governmental auctions

Foreclosure


Kommuneblok (kommunblock) var et begreb, der blev indført i Sverige i 1964, og som blev afskaffet i 1980.

I 1964 blev Sveriges daværende 1006 kommuner samlede i 282 kommuneblokke. Ved udgangen af 1973 blev 268 af de tilbageværende 271 kommuneblokke opløste. Malmö og Bengtsfors kommuneblokke blev nedlagte ved udgangen af 1977, mens Habo-Mullsjö kommunblock blev opløst ved udgangen af 1980.

Meningen med kommuneblokkene var, at kommunerne i en blok skulle "lære hinanden at kende", inden at de blev slået sammen til større kommuner.

Tre svenske  kommunalreformer
Sverige har haft tre større kommunalreformer i 1863, 1952 og 1971. I løbet af disse knapt 110 år skete der også en løbende tilpasning af kommunestrukturen.

Planer fra 1959
Ganske hurtigt efter reformen af landskommunerne i 1952 indså man, at reformen ikke havde været tilstrækkeligt gennemgribende.  Man begyndte nu at overveje hovedbysprincippet.  Købstæder og landsbyer skulle danne ensartede kommuner, hvor staden eller et andet større byområde skulle udgøre hovedbyen for det omgivende område.  1959 års indelningssakkunniga forslog en ny kommunalreform.  Denne gang skulle köpingerne og købstæderne deltage, og de forskellige kommunetyper skulle helt afskaffes.  Samtidig var der forberedelser til andre reformer i gang, der også skulle føre til en mere ensartet, lokal forvaltning af Sverige, som eksempel reformen af underretterne, (hvor visse købstæders egen jurisdiktion blev afskaffet) og politietatens statsliggørelse, samt forandringer på skatteforvaltningsområdet.

Blokkommuner fra 1964
Riksdagen vedtog kommunalreformen i 1962.  Tanken var at sammenlægningerne skulle ske frivilligt.  Reformprocessen blev indledt 1. januar 1964, hvor Sveriges kommuner blev inddelt i 282 såkaldte kommuneblokke (kommunblock).  Inden for disse blokke skulle de involverede kommuner samarbejde og "lære hinanden at kende" i årene frem til, at de nye "blokkommuner" kunne dannes.  Man sigtede efter en afsluttet reform i 1971.  Blokkommune var et nyt begreb, som var opstået for at beskrive de nye kommuner, der som ved den tidligere reform ofte tog navn fra en af de kommuner, der skulle lægges sammen.  Det indgik dog ikke i navnet på de nye kommuner og faldt snart ud af brug.  I folkemunde blev blokkommunerne en overgang kaldt storkommuner.

Frivillige sammenlægninger i 1965-1969
I nogle tilfælde gik reformen hurtigt; en række sammenlægninger fandt sted i 1965, 1967 og 1969.  I andre tilfælde var der modsætninger inden for kommuneblokken.  Riksdagen besluttede i 1969, at reformarbejdet skulle fremskyndes, og frivilligheden kan dermed anses for at være ophørt.

Tvungne sammenlægninger i 1971
Det ensartede kommunebegreb blev indført 1. januar 1971, hvor samtlige tidligere landskommuner, købstæder og köpinger blev omdannet til udelukkende kommuner.  Samtidig ophørte de få tilbageværende municipalsamfund .  Ved at de fleste kommuner omfattede både land- og byområder, og alle havde samme juridiske stilling, var der ingen grund til bevare særskilte benævnelser.  Som en konsekvens af det ensartede kommunebegreb, fik to kommuner provisorisk særlige navne for at skelne dem fra andre kommuner med samme navn, nemlig Vinslövs centralkommun (den tidligere Vinslövs köping) for at skelne den fra Vinslövs (land)kommune samt Tierpsbygdens kommun (tidligere Tierps landskommun) for at skelne den fra Tierps kommun (tidligere Tierps köping).

Sammenlægninger efter 1971
Først i 1974 var reformen stort set gennemført, eftersom de fleste nye kommuner var dannet.  Tilbage var tre kommuneblokke.  Den sidste kommunesammenlægning fandt sted i 1977, hvor Bara kommun blev en del af Svedala kommun. Nogle kommuneblokke var mindre egnede og blev opløst uden dannelse af kommuner.  Eksempelvis Solna-Sundbyberg og Habo-Mullsjö.  I 1977-79 var antallet af kommuner i Sverige det hidtil laveste med 277, i modsætning til 2532 i 1930.  I 1980 ophørte den sidste kommuneblok.

Kommunedelinger fra 1977 og derefter
Det tog en årrække at konsolidere de nye kommuner.  I nogle tilfælde mislykkedes det, og allerede i 1977 og 1979 fandt nogle "skilsmisser" sted.  Eksempelvis Norsjö-Malå og Motala-Vadstena.  Antallet af kommuner var i 1992 kommet op på 286, og var i 2008 oppe på 290.

Kommuner i Sverige
Sverige i 1900-tallet

Kommuneblokke i Sverige


Ice Age: Scrat Tales  é uma série americana de curtas animados por computador produzida pela Blue Sky Studios que estreou no Disney+ em 13 de abril de 2022. É um spin-off da franquia Ice Age e a primeira série de curtas da franquia. É também a produção final da Blue Sky Studios a ser lançada pela 20th Century Studios após o fechamento do estúdio em 10 de abril de 2021. A série se concentra em Scrat, um esquilo dente de sabre que descobre que tem um filho.

Elenco
 Chris Wedge como Scrat
 Kari Wahlgren como Bebê Scrat

Episódios
Cada curta é dirigido por Donnie Long, mas os co-diretores são creditados ao lado dele.

Produção

Desenvolvimento
Em 22 de fevereiro de 2022 (35º aniversário da Blue Sky Studios), a Disney anunciou oficialmente a série e revelou o pôster teaser, a data de lançamento, o elenco e a equipe, além de fornecer algumas fotos promocionais nas reportagens da imprensa.

Animação
De acordo com uma entrevista da Paste, ao contrário da maioria dos projetos da Blue Sky Studios que usam o software interno do estúdio CGI Studio, a série foi produzida usando o Pixar RenderMan, tornando-se a primeira e única produção confirmada da Blue Sky Studios a utilizar o software, como o CGI Studio estava sendo eliminado em favor do RenderMan. Na entrevista, Michael Knapp acrescentou que, como resultado, eles tiveram que remodelar Scrat refazendo a pelagem, rematerializando e reajustando o personagem. A produção também foi impactada pela pandemia de COVID-19, forçando os animadores a trabalhar remotamente. Ele também afirmou que eles estavam cientes de que The Ice Age Adventures of Buck Wild estava sendo produzido sem o envolvimento do estúdio na mesma época em que a produção da série ocorreu.

Música
Batu Sener compôs a trilha musical, com John Powell compondo os títulos finais; da franquia Ice Age, Sener também foi compositor do filme The Ice Age Adventures of Buck Wild (2022), enquanto Powell compôs os filmes The Meltdown (2006), Dawn of the Dinosaurs (2009) e Continental Drift (2012). A trilha sonora foi lançada em 25 de março de 2022 pela Hollywood Records.

Lançamento
A série foi lançada como uma série original do Disney+ em 13 de abril de 2022.

Marketing
Em 13 de abril, a mesma data de lançamento anunciada para a série, um vídeo não listado, simplesmente intitulado The End, foi enviado por um ex-funcionário da Blue Sky Studios no YouTube, cuja conta foi chamada de Finale. O curta, que era separado da série, encerrou a infame piada de corrida apresentando Scrat finalmente alcançando seu sonho de comer uma bolota sem capturas e depois correndo para fora da tela, presumivelmente para encontrar aventura em outro lugar. O curta foi supostamente a peça final de animação feita pela Blue Sky Studios antes de seu fechamento em 2021, feita por uma pequena equipe de animadores para servir como "uma despedida em seus próprios termos." A cena rapidamente se tornou viral na internet, o que levou a muitos sites de notícias cobrindo o curta, pois deixou o encerramento da batalha de 20 anos de Scrat na tela para finalmente atingir seu objetivo.

Recepção
Em contraste com as críticas recentemente ruins da mídia de Ice Age, a recepção de Scrat Tales tem sido muito bem recebida. Joel Keller, do Decider, deu uma crítica positiva à série, dizendo que "há momentos engraçados suficientes em Ice Age: Scrat Tales para valer a pena o breve compromisso de tempo, especialmente se você estiver assistindo com seus filhos."

Ligações externas

Referências

Desenhos animados dos Estados Unidos
Desenhos animados da década de 2020
Programas de televisão dos Estados Unidos que estrearam em 2022
Programas de televisão dos Estados Unidos encerrados em 2022
Séries de televisão de comédia infantis dos Estados Unidos
Séries de animação computadorizada
Programas de televisão derivados
Séries de televisão baseadas em filmes
Programas originais do Disney+
Séries de televisão de animação da Disney
Programas de televisão em língua inglesa
Scrat Tales
Programas de televisão impactados pela pandemia de COVID-19

Ice Age: Scrat Tales


Antonio Moreno Garza (Villa de Santiago, Nuevo León; 29 de diciembre de 1880 - Rochester, Nueva York; 7 de agosto de 1954) fue un destacado profesor, político y militar mexicano. Participó en la Revolución Mexicana, y posteriormente desempeñó diversos cargos públicos, como alcalde interino de la ciudad de Monterrey y rector de la Universidad de Nuevo León.

Biografía
Nació en la Hacienda Los Rodríguez, jurisdicción de Villa de Santiago, Nuevo León, el 29 de diciembre de 1880, siendo sus padres Don Gil Moreno y Doña Apolonia Garza. Realizó sus estudios primarios en su pueblo natal y después en Monterrey, donde llevó a cabo estudios comerciales, los cuales finalizó en 1896. Después  trabajó por algún tiempo como empleado en varias casas comerciales regiomontanas.

Al mismo tiempo en que trabajaba, estudió por las noches en la Escuela Normal de Monterrey, donde adquirió su título de profesor en 1902; en ese mismo año fungió como director de la Escuela Garza Ayala, y al año siguiente (1903) fue inspector local de las escuelas de Villaldama. A partir de ese año hasta 1908 fue director de la "Escuela de la Calzada" que después se llamaría "Leon Tolstoi".

De 1904 a 1910 fue catedrático de las dos Escuelas Normales de Monterrey, y de 1910 a 1914 trabajó como empleado en los Ferrocarriles Nacionales de México, en Monterrey, en la Ciudad de México y en Veracruz

Bibliografía

Nacidos en Santiago (Nuevo León)
Profesores de México
Militares de la Revolución mexicana
Políticos de Nuevo León
Políticos de Tabasco
Presidentes municipales de Monterrey
Rectores de la Universidad Autónoma de Nuevo León
Fallecidos en Estados Unidos

Antonio Moreno Garza


Flore des Serres et des Jardins de l'Europe, (abreviado Fl. Serres Jard. Eur.) (1845-1888) fue una de las mejores revistas de horticultura que se editaron en Europa durante el , abarca 23 volúmenes y más de 2000 placas de colores con el texto en francés, alemán e inglés. Fue fundada por Louis Van Houtte y editada, junto con Charles Antoine Lemaire, Jules Émile Planchon y Michael Joseph François Scheidweiler, era un escaparate para los lujosos grabados y litografías acabadas a mano con la descripción de curiosidades botánicas y tesoros de todo el mundo.

La obra es notable por el nivel de la artesanía de impresión en color que muestra los litógrafos belgas Severeyns, Stroobant y de Pannemaker. Louis-Constantin Stroobant (1814-1872), imprimió muchas de las ilustraciones para los primeros 10 volúmenes. De Pannemaeker durante su carrera produjo alrededor de 3000 ilustraciones para revistas y libros de botánica, y también fue un pintor de paisajes. La mayoría de las plantas representadas en "Flore des Serres" estaban disponibles para la venta en el vivero van Houtte, de modo que en cierto sentido, la revista se duplicó en un catálogo.

El  fue una época de descubrimientos, y las revistas botánicas los publicaron en Europa y América para documentar la belleza de las plantas recién descubiertas y atender el creciente interés en la horticultura. Los editores fueron experimentados grabadores botánicos y horticultores, combinando sus conocimientos y habilidades para crear una obra maestra de especies exóticas nuevas y de las conocidas plantas cultivadas. Charles Lemaire llegó de ser un grabador de Redoute's con las grandes obras Les Liliaces y Les Roses. Louis Van Houtte, propietario del vivero de mayor éxito en el continente en ese momento, envió a sus propios exploradores para encontrar orquídeas desconocidas y otras especies exóticas, y para llevar a Gante para el cultivo en su vivero y posterior publicación en su "Flore des Serres ".

Referencias

Enlaces externos

online Flore des Serres et des Jardins de l'Europe

Revistas de botánica


Dünyanın en ünlü vokal toplululuklarından birisi olan Britan akapella topluluk.

İlk defa 1963'te Fransa'da Ward Swingle tarafından kurulan Swingle Singers, 10 yıl sonra dağıldı ancak aynı yıl Birleşik Krallık'ta yine Ward Swingle tarafından yenisi kuruldu ve popülaritesini hiç kaybetmedi. Başlangıçta Barok müzik seslendiren grup, zamanla repertuvarına orkestra uvertürleri, pop klasikleri, film müzikleri, halk şarkıları gibi türleri de ekledi. Geniş repertuvarı sayesinde çok geniş bir dinleyici kitlesine kendisini dinletmeyi başaran grup, 40 yılda 50 albüm çıkardı ve yaklaşık 4000 konser verdi.

Seslerini enstrüman gibi kullanan 8 şarkıcıdan oluşan topluluk, 4 Grammy Ödülü (1963, 1964, 1965, 1969 yıllarında) kazanmıştır.

Aldıkları Ödüller
 Grammy Ödülü aldıkları yıllar
 1963
 1964
 1965
 1969

İngiliz müzik grupları
En İyi Yeni Sanatçı Grammy Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri

The Swingle Singers


An Eragrostis thollonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adrien René Franchet. An Eragrostis thollonii in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis thollonii


British Eagle International Airlines ou simplement Bristish Eagle et entre 1960 et 1963 Curnard-Eagle, est une ancienne compagnie aérienne britannique, active de 1948 à 1968.

Origine

British eagle a été constituée en 1948. Comme d'autres compagnies créées à la même époque, elle s'appuyait sur des avions de la seconde guerre mondiale, disponibles à très bas prix. Son fondateur, Harold Bamberg, était lui même un ancien combattant de la RAF. Ses premières activités utilisaient des Handley Page Halifax converti comme avion cargo, qui furent par exemple affrétés par le gouvernement pour participer au Pont aérien de Berlin.

Curnard-Eagle

À partir de 1953, la compagnie utilise des Douglas DC-3 sur ders vols charters, puis réguliers. Elle achète ensuite des Vickers VC.1 Viking et étend son réseau en Europe. En 1960, elle est racheté par Cunard Line dont elle devient la branche aérienne. British Eagle, renommée Curnard-Eagle connait une phase de forte croissance, et prend livraison d'avion long-courrier : Douglas DC-6, Bristol Britannia, et Boeing 707.

Dernières années

En 1962, Cunard signe un partenariat avec la British Overseas Airways Corporation, et dépouille Cunard-eagle de ses 707 et de ses lignes long-courrier les plus prestigieuses et lucratives. Harold Bamberg reprend le contrôle de la société en 1963, mais ne parvient à relancer durablement la compagnie, qui disparait en 1968.

Accidents
 Vol British Eagle International Airlines 802 en 1964

Références

Compagnie aérienne britannique disparue
Entreprise fondée en 1960
Entreprise disparue en 1970

British Eagle International Airlines


César Chesneau Dumarsais ou Du Marsais, (Marselha, 17 de julho de 1676 - Paris, 11 de junho de 1756), foi um gramático e filósofo francês.

Depois de estudar com os oratorianos de Marselha, ingressou nessa congregação, embora logo a tenha deixado para estudar direito em Paris. Suas dificuldades financeiras o forçaram a abandonar a escola e ele trabalhou como tutor em várias casas ricas, incluindo a do economista John Law e a do Marquês de Beaufremont.

D'Alembert chamou-lhe "A Fonte dos Filósofos". Em suas obras mostrava sinais de especial força espiritual, notável senso comum e ampla erudição.

Obra

 Tratado sobre Tropes ("Traité des Tropes"), 1730, sua principal obra, que se tornou um clássico;
 Método racional para aprender a língua latina ("Méthode raisonné pour apprendre la langue latine") (1722);
 Princípios de Gramática ("Principes de Grammaire"), 1769, onde aborda a gramática a partir da perspectiva do filósofo;
 Lógica clássica ("Logique classique").

Ele escreveu artigos sobre gramática, bem como o artigo "Filósofo" na Encyclopédie de Diderot e deixou a Exposição da Igreja Gallicana (publicada em 1757) que foi anotada no Índice de Livros Proibidos da Igreja Católica naquele mesmo ano.

A par dos seus textos filológicos, é também autor de obras filosóficas editadas clandestinamente, tais como:

 O Filósofo ("Le Philosophe") (1730);
 As Novas liberdades de pensamento ("Nouvelles Libertés de penser") (1743);
 O Exame da religião cristã ("Examen de la religion chrétienne") (1745).

Alguns escritos anti-religiosos são atribuídos a ele que não parecem ser seus.

Ele propôs reformas ortográficas que não foram aceitas. Suas obras ("Œuvres") foram publicadas em 1797, em sete volumes.

D'Alembert escreveu seu Louvor na Enciclopédia. Nela, ele destacou que "viveu pobre e ignorado no seio de um país que ele havia instruído".

Trabalhos online

 Exposition d'une méthode raisonnée pour apprendre la langue latine, Paris, Étienne Ganeau, 1722
 TDes tropes ou Des diferens sens dans lesquels on peut prendre un mème mot dans une mème langue, Paris, chez la Veuve de Jean-Batiste Brocas, 1730
 Nouvelles libertés de penser, Amsterdã, Piget, 1743
 De l'ame, et de son immortalité, Paris, Briasson, 1751
 Opúsculos filosóficos e literários, a maioria póstumos ou inéditos, Paris, Impr. nationale, 1796
 Le philosophe, PParis, Pougin, 1797
 Les tropes de Dumarsais París, Belin-le-Prieur, 1818
 Les véritables príncipes de la grammaire ou Nouvelle grammaire raisonnée pour apprendre la langue latine, Paris, Hachette, 1971
 Analyse de la religion chretienne, Paris, Hachette, 1972

Fontes

 Gustave Vapereau, Dictionnaire universel des littératures, París, Hachette, 1876, p. 671-2

Referências

Filósofos da França

César Chesneau Dumarsais


, ou Stargirl à Hollywood au Québec, est un drame musical américain réalisé et co-écrit par Julia Hart, sorti en 2022 sur le service Disney+.

Il s'agit d'une suite au film Stargirl de la même réalisatrice, sorti en 2020, et lui même adapté du roman de l'auteur américain Jerry Spinelli. Il s'agit également de la première suite d'un film original du service Disney+ à être produite.

Synopsis

Fiche technique

 Titre original :
 Titre québécois : Stargirl à Hollywood
 Réalisation : Julia Hart
 Scénario : Julia Hart et Jordan Horowitz
 Direction artistique : Christina Eunji Kim
 Décors : Gae S. Buckley
 Costumes : Natalie O'Brien
 Photographie : Bryce Fortner
 Montage : Shayar Bhansali et Tracey Wadmore-Smith
 Musique : Michael Penn
 Production : Ellen Goldsmith-Vein, Jordan Horowitz et Lee Stollman
 Producteurs délégués : Kristin Hahn, Nathan Kelly et Jerry Spinelli
 Sociétés de production : Walt Disney Pictures et Gotham Group
 Société de distribution : Disney+ (streaming) / Walt Disney Studios Motion Pictures (globale)

 Pays d'origine :
 Langues originales : anglais
 Format : couleur - 2.05 : 1 - son Dolby Digital
 Genre : Drame musical

 Dates de sortie :
  :  sur Disney+

Distribution
 Grace VanderWaal  : Susan « Stargirl » Caraway
 Elijah Richardson  : Evan
 Uma Thurman  : Roxanne Martel
 Judy Greer  : Ana Caraway
 Judd Hirsch  : Mr. Mitchell
 Tyrel Jackson Williams  : Terrell
   : Iggy
 Sarayu Rao  : Priya Collins
 Chris Williams  : George
 Nija Okoro  : Daphne

Développement

Production
En 2021, il est annoncé qu'une suite au film Stargirl est en développement. Julia Hart est confirmée à la réalisation ainsi que le retour de Grace VanderWaal dans le rôle titre. Elijah Richardson et Judy Greer sont ensuite annoncés à la distribution, avec Greer qui signe pour remplacer Sara Arrington dans le rôle de la mère de Stargirl qu'elle tenait dans le premier film.

Quelques mois plus tard, Uma Thurman signe pour le rôle de Roxanne Martel. Elle est suivie par Judd Hirsch et Tyrel Jackson Williams. Michael Penn est ensuite confirmé en tant que compositeur.

Tournage
Le tournage du film a débuté en  dans le comté d'Orange en Californie et s'est terminé en .

Références

Liens externes

Film américain sorti en 2022
Film musical dramatique américain
Film musical romantique américain
Suite de film américain
Film tourné en 2021
Film distribué sur Disney+
Film de Walt Disney Pictures
Adaptation d'un roman américain au cinéma
Film au récit initiatique
Film sur l'adolescence
Teen movie
Film mettant en scène un enfant musicien
Film se déroulant en Californie
Film tourné en Californie
Film en anglais américain
Film musical américain des années 2020

Hollywood Stargirl


Indigofera tinctoria bears the common name true indigo. The plant was one of the original sources of indigo dye. It has been naturalized to tropical and temperate ආසියාව, as well as parts of Africa, but its native habitat is unknown since it has been in cultivation worldwide for many centuries. Today most dye is synthetic, but dye from I. tinctoria is still available, marketed as natural coloring. The plant is also widely grown as a soil-improving groundcover.

True indigo is a shrub one to two meters high. It may be an annual, biennial, or perennial, depending on the climate in which it is grown. It has light green pinnate leaves and sheafs of pink or violet flowers. The plant is a legume, so it is rotated into fields to improve the soil in the same way that other legume crops such as alfalfa and beans are.

Dye is obtained from the processing of the plant's leaves. They are soaked in water and fermented in order to convert the glycoside indican naturally present in the plant to the blue dye indigotin. The precipitate from the fermented leaf solution is mixed with a strong base such as lye, pressed into cakes, dried, and powdered. The powder is then mixed with various other substances to produce different shades of blue and purple.
නිල් අවරිය ඖෂධීය ශාකයකි. කෘති‍්‍රම නිල් පැහැති ඩයි වර්ග සොයා ගැනීමට පෙර රෙදිපිළි වර්ණවත් කිරීම සඳහා යොදාගත් ශාකයකි.

දේශීය වෙදැදුරන් හිස ගල්වන තෙල් සඳහා බහුලව ම යොදාගන්නා නිල් අවරිය විවිධ රෝග සමනය සඳහා ද ප‍්‍රත්‍යක්ෂ ඖෂධයකි.

පඳුරක් ලෙසින් මීටර 1-2 ක් පමණ උසට වැඩේ. රෝස පැහැති පොකුරු වශයෙන් හටගන්නා කුඩා මල් වසර පුරාම දැකගත හැකිය. නිල්අවරිය කරල් සෙ.මී. 2-3 ක් පමණ දිගවේ. වකුටු වී ඇත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ තෙත් හා අතරමැදි කලාපයේ වගා කරන මෙම ශාකය ඇතැම් විට මඟ දෙපස වල් පැළෑටියක් ලෙසින් වැවී තිබෙනු දැකගත හැකිය. පස සංරක්ෂණය සඳහා පුරන් කුඹුරුවල ද කන්න දෙකක් අතර වෙනත් ගොවි බිම්වල ද වගා කළ හැකිය.

නිල් අවරිය ශාකයේ කොළ, මුල්, මල්, පොතු, ගෙඩි (පංචාංගය) ආදී සෑම අංශයක්ම ඖෂධ ගුණයෙන් අනූන වේ. ඖෂධ සඳහා විශේෂයෙන් ම අමු කොළ ප‍්‍රයෝජනයට ගැනේ.

සෙම හා වාතය සමනය කිරීමේ ඖෂධීය ගුණයෙන් සතු නිල් අවරිය ශාකය වේදනා නාශකයකි. වණ සුව කිරීමටත්, පණුවන් හා විස නැසීමටත්, කෙස් කළු කිරීමටත්, කුෂ්ඨ සුව කිරීමත්, ලේ පිරිසුදු කිරීමටත්, ඉදිමුම නැසීමටත් සමත් නිල් අවරිය ශාකය අත් බේතක් ලෙස ද ගම්මුන් අතර ජනප‍්‍රිය ය.

නිල් අවරිය කොළ යුෂ යොදා සිඳගත් තෙල් හිස ගැල්වීමෙන් කෙස් වැඩීමට හා කළුවීමට මඟ පෑදේ. නිල් අවරිය කොළ තම්බා එම කොළ සෝදා ඇල්දියෙන් අඹරා ගෑමෙන් රතගාය සුවපත් වේ.

නිල් අවරිය දත් කැක්කුමට ද මහඟු ඖෂධයකි. මුල් සපා කෙළ ගිලීමෙන් දත් කැක්කුම පහවී යයි. කම්මුල්ගාය වැලඳුණු රෝගීන්ට නිල් අවරිය කොළ අඹරා ගෑම සිදුකරයි.

මෙවැනි ඖෂධීය ගුණයෙන් පිරිපුන් නිල් අවරිය ශාකය ඉන්ඩිගෝ ඩයි වර්ගය නිපදවීමට ද භාවිතා කරයි. එසේම එම ශාකය ගෙවතු අලංකාරයට ද යොදා ගත හැක්කේ ඇසට ප‍්‍රිය උපදවන හරිත වර්ණයකින් හා අලංකාර පෙනුමකින් යුත් ශාකයක් බැවිනි.

තවාන් වල බීජ රෝපණය කරගත හැකි අතර තවාන් කළ බීජ පැළවීමෙන් මාසයක් පමණ ගත වූ පසු සිටුවීම සුදුසුය. මඳ වැසි සහිත කාලගුණයකදී එම පැළ සිටුවීම වඩාත් උචිත වන්නේ වැඩි අස්වැන්නක් ලබාගත හැකි හෙයිනි.

අග‍්‍රස්ථ අංකුරය අඩි 1 – 1 1/2 ක් පමණ උස පැළවලින් ඉවත් කිරීමෙන් පහළින් ඇති අංකුරය වැඩී අතු පතරින් ගහන පඳුරක් ලබාගත හැකිය. මාස 5ක පමණ සිට අස්වනු නෙළිය හැකි අතර අමුකොළ හා ළපටි කඳ කොටසින් අස්වැන්න ලෙස ගැනේ.

ස්තූතිය - හර්ෂනී රුද්‍රිගු සහ සිළුමින පුවත්පත

Tinctoria
ඖෂධීය ශාක
ශාක

නිල් අවරිය


Ulysse Besnard est un artiste français, né à Blois (Loir-et-Cher) en 1826 et mort en 1899.

Il fut successivement : artiste peintre, directeur du musée municipal de Blois, puis céramiste et entrepreneur.

Biographie

Natif de Blois, Ulysse Besnard déménage à Paris où il étudie le dessin ainsi que la peinture auprès du peintre Victor Chavet.

Il revient en province en 1858, et prend la direction du musée municipal de Blois (alors au sein du château), tout en continuant de peindre et en donnant des cours de dessin. Il s'initie à la céramique à partir de 1861, et fonde sa faïencerie en bord de Loire, sur le quai des Imberts.

Disciples

Une fois devenu céramiste, Ulysse Besnard a, à son tour, formé de nombreux artistes, dont :
 Émile Balon ;
 Alexandre Bigot ;
 Gaston Bruneau ;
 Jules-Auguste Habert-Dys ;
 Josaphat Tortat ;
 Adrien Thibault.

Notes et références

Liens externes

Céramiste français

Ulysse Besnard


محمد مغلاوي (5 مايو 1944 في سكيكدة. - 7 مايو 2009 في الجزائر العاصمة) كان سياسياً ووزيراً في الحكومة الجزائرية.

ولد محمد مغلاوي في مدينة سكيكدة شرق الجزائر. سافر إلى كندا لإكمال دراسته وتحصل على شهادة من مدرسة التسيير في مونريال. اشتغل بعدها بين عامي 1976 و1981 مديراً للشركة الجزائرية للحديد والصلب. انتقل بعدها لإدارة شركة ريالسيدار. في عام 1987 التحق بالمجلس الشعبي الوطني الجزائري كنائب عن ولاية عنابة وبقي إلى غاية عام 1990. في عام 1991 تم تعينه وزيرا منتدبا مكلفا بالسكن إلى غاية عام 1992 وفي نفس السنة تم تعينه الوالي العام للعاصمة الجزائرية، وفي عام 1993 أصبح وزيراً للسكن. في عام 1997 تم انتخابه في البرلمان الجزائري كنائب عن ولاية سكيكدة إلى غاية 1999 بعدها عين وزيرا للبريد والاتصالات قبل أن يلتحق بقطاع النقل الذي كان آخر حقيبة وزارية يشرف عليها من عام 2004 حتى 2008.

مراجع

جزائريون في القرن 21
سياسيون جزائريون
مواليد 1363 هـ
مواليد 1944
وفيات 1430 هـ
وفيات 2009
وفيات في مدينة الجزائر

محمد مغلاوي