Kargo, 1993 yılında kurulmuş Türk rock grubudur. Selim Öztürk ve Mehmet Şenol Şişli tarafından kurulan grup, 1993 yılında ilk albümleri Sil Baştan'ı çıkardıktan sonra gitarda Selim Öztürk, vokalde Koray Candemir, klavyede Serkan Çeliköz ve davulda Burak Karataş'tan oluşan kadrosu ile 1990'ların ikinci yarısında ana akımda yer bulmaya başlayan alternatif Türkçe rock'ın en popüler isimlerinden oldu. "Yüzleşme", "Son Defa", "Şairin Elinde", "Boğaziçi", "Renklerin İçinde" gibi dikkat çeken şarkılar yapan grup 2000 yılında çıkardıkları Sen Bir Meleksin'den sonra üç yıllık bir ara verdi. 2003'te geri dönen grup yoluna Şişli'siz devam etti. 2008'de Candemir ve Karataş'ın da gruptan ayrılmasının ardından farklı formasyonlarla - biri Mirkelam ile birlikte olmak üzere - üç stüdyo albümü yayınladı. Kargo, 2015'ten beri Öztürk, Şişli, Karataş ve Haluk Babadoğan'dan oluşmaktadır.

Tarihçe

Kuruluş
Kargo grubu Selim Öztürk (gitar) ve Mehmet Şenol Şişli (bas gitar) tarafından kuruldu. Vokalde Deniz Aytekin, davulda Aykan İlkan, klavyede de Atilla Yüksel'in bulunduğu grup "Kargo" adını aldı. Grup 1993 yılında Sil Baştan albümünü yayınladı. "Yıllar Sonra" adlı şarkıya Selim Öztürk'ün lisesi olan Kadıköy Anadolu Lisesinde bir video klip çekildi ancak pop müziğin yükselişte olması yüzünden büyük satış rakamlarına ulaşamadılar.

İlk albümler
1996 yılında Selim Öztürk ve Mehmet Şenol Şişli hariç grubun diğer üyelerinin ayrılmasıyla beraber gruba klavyede Serkan Çeliköz, vokalde Koray Candemir ve davulda Burak Karataş eklendi. Yeni kadroyla ilk albüm Yarına Ne Kaldı? 1996 yılında çıktı. Başta "Yüzleşme" olmak üzere "Son Defa" ve "Adımı Çağır" şarkılarının başarılı olduğu albüm, içinde bulunan deneysel çalışmalarla da Türkçe rock müziğin piyasada yerini almasında büyük bir rol oynadı.

1997'de grubun ikinci albümü Sevmek Zor yayınlandı. Albüm ilk klip parçası "Şairin Elinde" ile büyük kitlelere ulaştı. Şarkı, farklı sözleri ve klibiyle ilgi çekmekteydi. Şarkıyı "Sen Her Zaman" ikinci klip parçası olarak takip etti.

Müzikal zirve
Albüm iyi satışlar yakalamasına karşı grubun organizasyonlarında plak şirketleri yüzünden birçok sorun yaşanıyordu. Bu da Kargo üyelerini rahatsız ediyordu. Grup, dördüncü albümleri için stüdyoya girerken bu sorunlarla uğraşıyordu. 1998'de sözlerin hepsinin Mehmet Şenol Şişli'ye ait olduğu Yalnızlık Mevsimi albümü yayınlandı. Bu çalışma bir konsept albümdü. Grup, plak şirketlerine karşı duruşunu Türkiye'de ender görülen bir şekilde albüm kapağına grup resmini koymayarak göstermişti.

İlk klip "Arabic Fahişe" adlı şarkıya çekildi ancak adı dolayısıyla TRT tarafından yasaklandı. İkinci klip ise plak şirketi yüzünden bir türlü gerçekleştirilemiyordu.  Bu yüzden grup, plak şirketini değiştirdi ve ikinci klibi Şebnem Ferah'ın vokal yaptığı "Kalamış Parkı" şarkısına çekti. Kargo'nun ilk slow klibi olan şarkıdan sonra üçüncü klip "Boğaziçi" şarkısına geldi. 1998 yılında bir başka alternatif rock grubu olan Athena'nın ilk Türkçe albümü Holigan'a geri vokal, söz-beste ve enstrümanist olarak destek verdiler ve "Şairin Elinde" şarkısını beraber kaydettiler.

Grubun söz yazarı Mehmet Şenol Şişli'nin 1999'da askerde olması nedeniyle grup, çalışmalara bir süre onsuz devam etti ve 2000'de Sen Bir Meleksin albümünü çıkardı. Şişli'nin askerliği nedeniyle geri planda kalması ve söz ve müziklerde dikkat çeken Candemir ve Öztürk imzaları nedeniyle bu albüm Yalnızlık Mevsimi'ne göre daha aydınlık, soft bir albüm oldu. Bu da grubun hayran kitlesinde artışa neden oldu. "Renklerin İçinde" şarkısı ilk klip şarkısı oldu ve daha önce Sil Baştan albümünde bulunan "Yanımda Sen Olmayınca" ve "Yıllar Sonra" şarkılarının yeni yorumlarına da klip çekildi. Grup konserlere Efes Dark sponsorluğunda çıktı ve şirket için özel bir single hazırladı.

Duraklama dönemi ve dört kişilik Kargo
Sen Bir Meleksin sonrası grup üyeleri Kargo adı altında çalışmalarına ara verdiler. Vokalist Koray, Sade adlı bir solo albüm çıkardı, Cahil Periler filminde oynadı ve "Sing your Song" yarışmasını sundu. Mehmet Şenol Şişli, iki adet şiir kitabı yazdı ve kendi müzik çalışmalarına devam etti. Selim ve Serkan ise Aslı, Yalın gibi sanatçılara prodüktörlük yaptılar. Bu sırada grubun toplama albümü Best of Kargo 2001'de yayınlandı.

2003'te grup yeni çalışmalar için bir araya gelme kararı aldı ancak grubun kurucu üyeleri Öztürk ve Şişli'nin görüşmeleri sırasında anlaşmazlıklar su yüzüne çıkınca Mehmet Şenol Şişli grubun yeni çalışmalarına katılmama kararı aldı. Grup ise dört kişiyle yoluna devam etmeyi seçti. 2004'te Ateş ve Su albümü ile müzik piyasasına geri döndüler. Albümde bas gitarları Canay Cengen çaldı. Albümün tek klibi "Ateş ve Su" şarkısına çekildi. Albüm ticari anlamda büyük bir başarı kazanmasa da grubun hayranları tarafından beğenildi.

Grup 2005'te Yıldızların Altında adlı cover albümlerini yayınladı. Albümde "Ateş ve Su" albümünden de üç şarkının remix'i bulunmaktaydı. "Sonbahar"ın yeni yorumunda gruba maNga grubundan Ferman Akgül eşlik etti. "Yıldızların Altında" ve "Sen Ağlama" şarkılarına klip çeken grup sıkı hayranlarını tatmin etmese de genel anlamda başarılı bulundu. Grubun, bu dört kişilik kadrosu ile yaptığı sonraki şarkı sadece konserlerde çalınan "Adem ile Havva" oldu.

Mirkelam & Kargo ve yeni vokalistler
Grubun solisti Koray Candemir ve klavyecisi Serkan Çeliköz tarafından Aralık 2008 tarihinde yapılan açıklamada bu iki üyenin artık grupta yer almadığı ilan edildi. Bu açıklamanın ardından grubun dağılacağı dedikoduları ayyuka çıksa da grubun gitaristi ve kurucu üyelerinden biri olan Selim Öztürk tarafından bas gitarist Mehmet Şenol Şişli'nin gruba uzun bir aradan sonra tekrar dâhil olduğu ilan edildi. Ayrıca grubun vokalistliğine Reha Hendem getirildi. Grup, yeni şarkılar üzerinde çalışmaya başladıktan sonra grubun menajerinin, yazılan bir şarkının Mirkelam'a uyacağını önermesinden sonra grup ve Mirkelam bir araya geldi ve yeni fikirlerin ortaya çıkması nedeniyle yeni bir projeye adım atmaya karar verdiler. Grup, 2010 yılında Mirkelam ile birlikte RRDP (Rakın Rol Disko Parti) isimli bir albüm yayınladı. Sözler Mirkelam imzasını taşırken, müzikler ise Mirkelam ve Kargo tarafından bestelendi. Albümün tek klip parçası "Yollar" oldu. Albümü takip eden konserlerde Mirkelam & Kargo, hem albümdeki hem de kendi solo kariyerlerindeki şarkıları yorumladılar.

Bu projeden sonra 2011 yılında Ozan Anlaş'ın, Kargo'nun yeni solisti olduğunu açıklandı. Kısa bir süre sonra Mehmet Şenol Şişli'nin tekrar gruptan ayrılmaya karar vermesi nedeniyle yollarına ilk kez 3 kişi olarak devam edeceklerini duyurdular. Bu üçlünün piyasaya sürülen ilk şarkısı "Kehribar" single'ı oldu. Şubat 2013'te bu kadronun ilk ürünü Gelecekle Randevum Var piyasaya sürüldü. Diğer albümlerinden farklı olarak düetlere ağırlık veren grup; Zuhal Olcay, Deniz Özbey, Özge Fışkın ve Ömer Ahunbay ile düet yaptı. Aynı dönemde yayınlanan Nilüfer albümü 13 Düet'te de sanatçı ile düet yaptılar.

Ağustos 2014'te Ozan Anlaş, grup ile yollarını ayırdı. Kısa süre sonra grubun vokaline Haluk Babadoğan geçti. Bir yıl sonra bas gitarda Canay Cengen'in de olduğu bir dört olarak Türk müziği klasiklerinden "Mazi Kalbimde Bir Yaradır"'ı Dilek Türkan ile yorumladıkları bir single çıkardılar. Bu çalışmadan sonra yeni albüm için kolları sıvadılar. Albüm çalışmaları sırasında gruba eski üyeler Mehmet Şenol Şişli ve Serkan Çeliköz de kayıtlarda destek verdi. 25 Mart 2016 tarihinde, 25. yıllarını kutlamak için Değiştir Dünyayı isimli albümü yayınladılar. Bu albüm ile kurucu üyelerden Mehmet Şenol Şişli de gruba resmî olarak geri dönmüş oldu. "Böyle Daha Güzelsin" şarkısı albümün video klip çekilen ilk şarkısı oldu.

Üyeleri

Şimdiki üyeler
 Haluk Babadoğan - Vokal (2014-günümüz)
 Selim Öztürk - Gitar (1993-günümüz)
 Burak Karataş - Bateri (1996-günümüz)
 Mehmet Şenol Şişli - Bas gitar (1993-2001, 2008-2010, 2015-günümüz)

Eski üyeleri
 Deniz Aytekin - Vokal (1993-1994)
 Aykan İlkan - Bateri (1993-1994)
 Atilla Yüksel - Klavye (1993-1994)
 Koray Candemir - Vokal (1994-2008)
 Serkan Çeliköz - Klavye (1994-2008)
 Reha Hendem - Vokal (2008-2010)
 Ozan Anlaş - Vokal (2011-2014)

Zaman çizelgesi

<div align="center" >

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Sil Baştan (1993)
 Yarına Ne Kaldı (1996)
 Sevmek Zor (1997)
 Yalnızlık Mevsimi (1998)
 Sen Bir Meleksin (2000)
 Ateş ve Su (2004)
 Gelecekle Randevum Var (2013)
 Değiştir Dünyayı (2016)

Diğer albümler
 Best of Kargo (2001) - Toplama albüm
 Yıldızların Altında (2005) - Cover albüm
 RRDP (2010) - Mirkelam & Kargo projesi

Single'lar
 Herkesin Geçtiği Yoldan Geçme (2000)
 Kehribar (2012)
 Mazi Kalbimde Bir Yaradır (2014) - (Dilek Türkan ile)

Katkıda bulundukları albümler
 Athena (1998) - Şairin Elinde (Athena ile)
 Erkekler Kadınlar İçin Söylüyor (2010) - Yollar (Mirkelam & Kargo olarak)
 13 Düet (2013) - Yaşamak Ne Güzel Şey (Nilüfer ile)
 Baba Şarkılar 2 (2014) - Beterin Beteri Var

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Myspace'de Kargo
 Facebook'ta Kargo
 Spotify'da Kargo

Türk rock müzik grupları
İstanbul kökenli müzik grupları
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Avrupa Müzik sanatçıları
Sony BMG sanatçıları
Raks Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
1993'te kurulan müzik grupları
Universal Müzik sanatçıları

Kargo (müzik grubu)


An Octomeria caldensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederico Carlos Hoehne. An Octomeria caldensis in nahilalakip ha genus nga Octomeria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Octomeria

Octomeria caldensis


Les Forces de défense de l'Ambazonie (FDA ; en anglais , ADF) sont une organisation armée luttant pour l'indépendance des régions anglophones du Cameroun – le Nord-Ouest et le Sud-Ouest. Les FDA prônent la constitution de la République fédérale d'Ambazonie, république autoproclamée dans ces régions. Elle est officiellement créée par le Conseil de gouvernement de l'Ambazonie (AGovC) le , le même jour que le groupe armé déclare une guerre d'indépendance.

Alors que d'autres milices séparatistes se sont abstenues de porter la lutte armée en dehors des régions anglophones du Cameroun, les FDA adoptent une position différente. Depuis , les FDA sont alliées au Peuple indigène du Biafra et à sa branche armée, l'Eastern Security Network. En outre, le chef des FDA Lucas Ayaba Cho déclare que si les Camerounais se soulèvent contre le gouvernement du président Paul Biya, les FDA les soutiendront.

Histoire
Les FDA mènent une guérilla contre l'armée camerounaise dans les régions anglophones du pays depuis . En , elles affirment avoir  sous leur commandement, répartis dans  à travers les régions anglophones.

Numériquement et matériellement inférieurs à leur adversaire, ils s'appuient sur des tactiques du hit-and-run, des embuscades et des raids, profitant de leur familiarité avec le terrain. Les FDA ont pour objectif d'élever le coût de la présence militaire du Cameroun, dans les régions anglophones à un niveau supérieur aux bénéfices que le pays en tire. Les autorités camerounaises reconnaissent qu'elles ont peu de contrôle en dehors des villes des régions anglophones. Selon Emmanuel Freudenthal, un journaliste étranger qui a passé du temps avec les FDA, cela est dû en partie à la mauvaise infrastructure des régions, qui rend difficile la traque des guérilleros.

Les FDA sont fidèles au Conseil de gouvernement de l'Ambazonie (AGovC), qui ne fait pas partie du gouvernement intérimaire de l'Ambazonie. Cela engendre une relation compliquée avec le gouvernement intérimaire, qui n'a initialement pas approuvé une lutte armée.

Le , le gouvernement intérimaire condamne les attaques des FDA qui tuent trois gendarmes.

Début 2018, la position non-violente du gouvernement intérimaire évolue, ouvrant la possibilité d'une coopération entre lui et les FDA. Les FDA déclinent les offres d'intégration dans le Conseil d'autodéfense de l'Ambazonie, une organisation parapluie, créée par le gouvernement intérimaire afin d'unir toutes les milices séparatistes sous une seule bannière.

À la suite de la mort du commandant des FDA, Ivo Mbah en , Samuel Ikome Sako, président de l'Ambazonie non reconnue fait l'éloge du séparatiste et exhorte toutes les milices séparatistes à  et à s'unir.

En mars 2019, un dirigeant des FDA annonce qu'elles vont exporter la lutte armée dans les régions francophones du Cameroun. Une semaine plus tard, des séparatistes, peut-être membres des FDA, mènent un raid à Penda Mboko, dans la région du Littoral, et blessent trois gendarmes, au mépris de la politique du gouvernement intérimaire, qui affirme que le conflit doit se dérouler uniquement dans les régions anglophones.

À la fin du mois d', les FDA annoncent qu'un couvre-feu d'un semestre est décrété. Celui-ci fait suite aux peines de prison à vie qui sont prononcées à l'encontre de Sisiku Julius Ayuk Tabe et de neuf autres leaders séparatistes, détenus par le tribunal militaire de Yaoundé.

En , des villageois en colère attaquent des camps séparatistes à la suite de cinq opérations les visant. Les FDA condamnent alors ouvertement les crimes de guerre commis par des éléments séparatistes. Les combattants des FDA reçoient l'ordre d'arrêter toute personne prise en train de terroriser des civils, y compris des combattants séparatistes. Plus tard dans le mois, les Forces de restauration de l'Ambazonie, dirigées par le général Chacha, enlèvent 40 combattants des FDA, dont six sont exécutés.

Lorsque les Forces de défense du Cameroun méridional déclarent un cessez-le-feu de quatorze jours fin , en raison de la pandémie de Covid-19, l'AGovC déclare que les FDA vont également en prononcer un à condition que les forces camerounaises soient confinées dans leurs bases, pour la durée du cessez-le-feu.

En réponse à l'opération Bamenda Clean, les FDA appelent la population locale à se soulever contre l'armée camerounaise.

En , le « Général Efang » des FDA présente ses excuses à la population pour les crimes de guerre, commis par certains éléments séparatistes. Il affirme que les combattants séparatistes qui violentent des civils sont souvent sous l'emprise de drogue, et déplore que cela a conduit à la création de milices paramilitaires locales pro-gouvernementales.

Le , l'AGovC conclue officiellement une alliance avec le Peuple autochtone du Biafra. Selon le chef adjoint de la défense des FDA, Daniel Caapo, cela implique des opérations militaires ainsi que des bases d'entraînement conjointes pour s'emparer de la frontière mutuelle et assurer une libre circulation des armes. L'alliance est dénoncée par le gouvernement intérimaire de l'Ambazonie ainsi que par d'autres groupes séparatistes pro-Biafra.

En avril 2023, Capo Daniel démissionne de l'AGovC et par extension des FDA afin de poursuivre un activisme indépendant. Lucas Ayaba Cho prend acte de sa démission et le remercie pour ses années de travail. En mai, Capo Daniel crée un nouveau groupe séparatiste, les Forces obscures de l'Ambazonie, et a ouvertement appelé ses combattants à enlever des journalistes pour obtenir une rançon.

En juillet 2023, à la suite du massacre de Bamenda, Lucas Ayaba Cho déclare que désormais, chaque fois que l'armée camerounaise tuera des civils anglophones, les FDA tueraient des civils francophones. Le leader de l'AGovC ajoute que .

Idéologie et objectifs
Les FDA sont séparatistes et indépendantistes. Ils prônent l'indépendance des régions du Nord-Ouest et du Sud-Ouest du Cameroun, où vit la minorité anglophone du pays, avec la création de la République fédérale d'Ambazonie. Les militants séparatistes prônent d'abord la non-violence entre 2016 et 2017, mais cette posture disparaît à la suite de la répression des manifestations camerounaises de 2016-17 par le gouvernement. En conséquence, les FDA et d'autres groupes adoptent une doctrine plus radicale, prônant la sécession par la violence. Les FDA considèrent les protestations pacifiques et la désobéissance civile comme étant inefficaces pour protéger les intérêts des régions anglophones du Cameroun. Les objectifs les plus immédiats de l'organisation comprennent la protection des anglophones du Cameroun contre la répression du gouvernement.

Largement dépassées en nombre, en armement et en approvisionnement dans le conflit qui l'oppose au gouvernement camerounais, les FDA se tournent vers les pratiques traditionnelles de sorcellerie. Les membres des FDA croient en une magie connue sous le nom d'Odeshi, dans laquelle les amulettes et les colliers sont considérés comme ayant un pouvoir protecteur. Les amulettes sont généralement fabriquées par des guérisseurs traditionnels et sont conçues pour protéger les combattants des FDA peu armés contre les balles des forces armées camerounaises. Chaque amulette est censée produire un effet spécifique, telle que l'invisibilité du porteur ou le blocage de l'arme de l'adversaire. Pour que l'Odeshi soit efficace, les croyants doivent suivre un ensemble de règles, comme se battre pour une cause juste ou adopter un régime alimentaire particulier. Le système de croyance des militants des FDA comprend également une potion connue sous le nom de juju, qui est censée conférer une protection similaire au combat.

Voir aussi

Article connexe
 Liste des groupes armés séparatistes pro-Ambazonie dans la crise anglophone au Cameroun

Bibliographie

Notes et références

Histoire militaire du Cameroun
Faction armée en Afrique
Organisation indépendantiste
Faction armée indépendantiste
Ambazonie
Mouvement guérillero

Forces de défense de l'Ambazonie


وهو سياسي أمريكي ينتمي إلى الحزب الديمقراطي ولد ديف فرودنثال في 12 من شهر تشرين الأول - أكتوبر من سنة 1950 في ولاية وايومنغ وفي سنة 1973 حصل على شهادة الاقتصاد من جامعة امهرست وفي سنة 1980 نال على شهادة القانون من جامعة وايومنغ وعمل ما بين الأعوام 1994 إلى عام 2001 في منصب المدعي عام ويشغل ديف فرودنثال منصب حاكم ولاية وايومنغ منذ عام 2003.

مراجع

أسقفيون أمريكيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ثيرموبوليس
أعضاء مجلس وزراء وايومنغ
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية وايومنغ
خريجو كلية أمهرست
ديمقراطيون من ولاية وايومنغ
سياسيون أمريكيون
محامون من ولاية وايومنغ
مواليد 1950
مواليد في ثيرموبوليس (وايومنغ)
أسقفيون من وايومنغ

ديف فرودنثال


Moderatör, Türkçede tam karşılığı yönlendirici, olay yöneticisidir. İnternette sıkça karşılaştığımız bu mevki standart olarak User/Kullanıcıdan 1 kademe üsttedir. En çok kullanım alanı forumlar ve IRC kanallarıdır. Forumlarda konu silme, düzenleme, kilitleme vs yetkileri bulunur.

Mevki sıralamasına göre
 Admin
 Co Admin
 Yönetici
 Süper Moderatör
 Moderatör
 Üye

İnternet terimleri
İnternet dili
İnternet kültürü

Moderatör


På gensyn med Tafo er en dokumentarfilm instrueret af Erik Knudsen efter eget manuskript.

Handling
Instruktøren, der har en dansk far og en sort ghanesisk mor, fortæller om sit gensyn med Ghana, hvor han ikke har været siden sin tidlige barndom. Nyoplevede dokumentariske indtryk veksler med erindringsbilleder fra Tafo, hvor faren var læge, og familien levede et overklasseliv. Den voksne, sorte mands tanker om at have rod i to meget forskellige kulturer er filmens hovedtema. Filmen indeholder optagelser, som faren (nu død) har foretaget i Ghana – og interviews af i dag med moren.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1990
Dokumentarfilm fra Danmark

På gensyn med Tafo


Sarnıç, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 53 km, Gerze ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Köy sınırlarında bir tümülüs bulunur.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Sarnıç, Gerze


El ciprés del Tibet o Cupressus gigantea es una especie de conífera de la familia Cupressaceae, que se encuentra en Asia. Es endémica del Tíbet - China.

Descripción
Es un árbol de hasta 45 m de altura, tronco de 3 (-6) m de diámetro; ramillas densamente dispuestas, a menudo no glaucas y robustas, por lo general de 4 ángulos, rara vez cilíndricas, las últimas caídas, 1.5-2 mm de diam. Hojas estrechas, en 4 filas, glaucas, escamosas, en camellones o arqueadas (menguante) y con una glándula redondeada abaxial central. Conos de semillas usualmente glaucos, oblongo-globoso, 1.5-2 × 1.3-1.6 cm; escamas de las piñas con alrededor de 12, con numerosas semillas; brácteas con un prominente mucrón grande, libre en el ápice. Tiene un número de cromosomas de 2 n = 22.

Distribución y hábitat
Se encuentra en las pistas de montaña, a lo largo de los ríos, a una altitud de 3000-3400 metros en Xizang.

Ciprés Rey
El mayor ejemplar conocido es el famoso Ciprés Rey, de unos 50 metros de altura, 5,8 metros de diámetro, 670 m² en el área de proyección la corona, y con una edad calculada de 2.600 años.

Taxonomía
Cupressus gigantea fue descrita por W.C.Cheng & L.K.Fu y publicado en Acta Phytotaxonomica Sinica 13(4): 85–86, pl. 16, f. 1. 1975.
Etimología
Cupressus es el nombre latino del ciprés que de acuerdo con algunos autores proviene de "Cyprus" (Chipre), de donde es nativo y crece silvestre.

gigantea: epíteto latín que significa "enorme, gigante".
Sinonimia
 Cupressus torulosa var. gigantea (W.C.Cheng & L.K.Fu) Farjon

Referencias

Bibliografía
 Flora of China Editorial Committee. 1999. Fl. China 4: 1–453. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.

gigantea
Árboles de China
Plantas descritas en 1975
Plantas descritas por W.C.Cheng
Plantas descritas por L.K.Fu

Cupressus gigantea


رامز أمير (1 ديسمبر 1988 -)، ممثل مصري.

حياته
كانت بدايتة الفنية من خلال الإعلانات ثم شارك في مسلسل ((شرف فتح الباب)) مع الفنان يحيى الفخراني، لتتوالى مشاركاته الفنية بعد ذلك بفيلم الفرح رفقة نخبة من ألمع النجوم: صلاح عبد الله، ياسر جلال، ماجد الكدواني وغيرهم من النجوم، ثم فيلم سفارى وكف القمر والمركب.
كما شارك في عدة مسلسلات بارزة رفقة كبار النجوم المخضرمين، كمسلسل كريمة كريمة ومسلسل حقي برقبتي مع النجمة ماجدة زكي والنجم حسن حسني ومسلسل أنا قلبى دليلي عن سيرة الفنانة ليلى مراد حيث يؤدي دور الفنان الراحل صاحب المواهب والإبداع الفنان منير مراد.

أعماله

الأفلام
 2004: فرح
 2005: علمني حبك
 2009: الفرح
 2010: سفاري
 2011: كف القمر
 2011: المركب
 2014: النبطشي
 2015: برد الشتا
 2016: خانة اليك
 2016: حسن وبقلظ
 2017: يوم من الأيام
 2019: حملة فرعون

المسلسلات
 2003: كناريا وشركاه
 2003: الليل وآخره
 2004: محمود المصري
 2004: أوراق مصرية ج3
 2004: الإمام النسائي
 2005: الظاهر بيبرس
 2005: أريد حلا
 2006: نصر السماء
 2006: رجل وامرأتان
 2007: نقطة نظام
 2008: شرف فتح الباب
 2008: الهاي سكول
 2008: ثورة وحكاية
 2009: كريمة كريمة
 2009: حقي برقبتي
 2009: أنا قلبي دليلي
 2010: مطلوب رجال
 2010: شاهد اثبات
 2010: بيت الباشا
 2010: الجماعة
 2010: أزمة سكر
 2012: رقم مجهول
 2012: الزوجة الرابعة
 2013: اسم مؤقت
 2013: أحلى أيام
 2015: حالة عشق
 2017: كفر دلهاب
 2017: غرابيب سود
 2018: مليكة
 2018: رسايل
 2020: الاختيار
 2021: نجيب زاهي زركش

الكليبات المصورة
 المشاركة في كليب نشيد طلع البدر علينا لمشاري راشد العفاسي

المسرحيات
 2017: صبح صبح

مراجع

وصلات خارجية

 صفحة رامز أمير على السينما دوت كوم
 رامز أمير في فيلم حظر تجول
 اليوم السابع : رامز أمير يحكي عن دوره في كفر دلهاب

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون مصريون
مواليد 1409 هـ
مواليد 1988

رامز أمير


لجنة المتابعة العليا للجماهير العربية في إسرائيل  هي كيان سياسي لا حزبي أقيم عام 1982 بهدف شمل وتركيز العمل السياسي للعرب الفلسطينيين في إسرائيل والتنسيق بين مؤسساته. يشارك في لجنة المتابعة رؤساء السطات المحلية العرب وأعضاء الكنيست العرب من الأحزاب التي تمثل القضايا العربية وممثلين عن أحزاب سياسية وتنظيمات عربية غير برلمانية.

لجنة المتابعة هي تطوير وتوسيع الإطار التمثيلي للعرب في إسرائيل. بعد إقامة لجنة رؤساء السلطات المحلية العربية عام 1974 بدأت مداولات ونقاشات للاتفاق على هيئة سياسية تشمل ممثلي الأقلية الفلسطينية في إسرائيل.

لم تحصل لجنة المتابعة على اعتراف رسمي من دولة إسرائيل، رغم التعامل معها بشكل غير رسمي كجسم له أهميته. ومع ذلك تمت اجتماعات بين رئيس حكومة إسرائيلي ولجنة المتابعة أحدها كان بعد مجزرة الحرم الإبراهيمي في الخليل والثانية خلال انتفاضة أكتوبر 2000.

تعريف لجنة المتابعة
«لجنة المتابعة العليا لشؤون الجماهير العربية في إسرائيل هي الهيئة التمثيلية – القيادية – الوحدوية الأعلى للجماهير العربية الفلسطينية مواطني دولة إسرائيل، ممن بقوا وصمدوا في وطنهم ما بعد النكبة الفلسطينية وإقامة دولة إسرائيل عام 1948، وهي من حيث شمولية تركيبتها وتنظيمها إنما تمثل المواقف والاهداف والمصالح الجماعية لهذه الجماهير في مختلف جوانب الحياة وعلى جميع المستويات، كما تعتبر الجسم القيادي الذي ينظم ويفعل ويوحد ويقود النضال الجماعي الوحدوي للأقلية القومية الفلسطينية من اجل البقاء والتطور على أرض وطنها، ومن اجل حقوقها القومية والمدنية في البلاد، ونحو تحقيق المساواة والعدل الاجتماعي والسلام العادل والشامل والتعايش السلمي على أساس الاحترام المتبادل.... وتستمد لجنة المتابعة العليا شرعية وجودها وتمثيلها الشعبي من كونها تضم جميع قيادات الاحزاب والحركات السياسية والشعبية الفاعلة قطريا والتي تمثل قضايا الجماهير العربية في إسرائيل بمن فيهم النواب أعضاء الكنيست العرب، إضافة إلى رؤساء السلطات المحلية العربية والهيئات التمثيلية الوحدوية القطرية المنتخبة...»

الاهداف والمبادئ
تحدد اللجنة أهدافها ولائحة مبادئها انطلاقا من الوجود العربي في إسرائيل منذ حرب 1948، في الجليل والمثلث والنقب والمدن الساحلية المختلطة، كجزء من الشعب العربي الفلسطيني تاريخيا وقوميا وثقافيا، وكمواطنيي دولة إسرائيل مدنيا، وكأقلية قومية في وطنها على النحو التالي:

 1. الدفاع عن الحق الجماعي والفردي للمواطنين العرب
 2. تحقيق السلام العادل والشامل والحقيقي في المنطقة
 3. العمل من اجل إلغاء كافة اشكال وأسس وقوانين التمييز العنصري
 4. العمل على وقف وإلغاء مصادرة الأراضي العربية وسياسة هدم البيوت
 5. تحرير الأوقاف والمقدسات الإسلامية من سيطرة سلطات الدولة
 6. العمل على ايجاد الحل العادل لقضية المهجرين في وطنهم
 7. رفع مستوى تنظيم الجماهير العربية في إسرائيل
 8. التعاون مع القوى والحركات الديمقراطية التقدمية والسلامية اليهودية
 9. العمل لالغاء التجنيد العسكري الإجباري

مراجع أخرى

سياسة فلسطين
عرب 48
منظمات سياسية في إسرائيل
مؤسسات نفع عام


Bitschin ist

 der deutsche Name der Ortschaft Bycina in der Gmina Rudziniec (eine Gmina im Powiat Gliwicki in der Woiwodschaft Schlesien), siehe Bycina

Bitschin ist der Familienname folgender Personen:
 Konrad Bitschin (* um 1400; † nach 1464), deutscher Theologe, Jurist und Chronist

Bitschin


Le jardin Nusch Éluard est un espace vert du  de Paris (France), situé au  impasse de la Chapelle, face au  rue de la Chapelle.

Situation et accès
Le jardin Nusch Éluard est desservi par la ligne  à la station Marx Dormoy, par les lignes de bus RATP  et par le Noctilien .

Origine du nom
Il porte le nom de l'artiste Nusch Éluard (1906-1946), alias Maria Benz, qui vivait dans le quartier.

Historique
Le jardin est inauguré en 2021.

Bâtiment remarquable et lieux de mémoire

 Le quartier de Chapelle international
 Le parc Chapelle-Charbon
 La place Paul-Éluard
 Le square de la Madone

Références

Annexes

Articles connexes

  de Paris
 Liste des espaces verts de Paris

Liens externes
 Jardin Nusch-Eluard sur le site de la mairie de Paris

Nusch-Éluard
Nusch-Éluard
Fondation en 2021

Jardin Nusch-Éluard


هنا قائمة ببطولات ويمبلدون سنة 2001:

الكبار

فردي رجال

 غوران إيفانيسيفيش هزم  باتريك رافتر 6-3 3-6 6-3 2-6 9-7

فردي سيدات

 فينوس ويليامز هزمت  جوستين هينان 6-1 3-6 6-0

زوجي رجال

 دونالد جونسون و جاريد بالمر هزما  جيري نوفاك و ديفيد رايكل 6-4 4-6 6-3 7-6(8-6)

زوجي سيدات

 ليزا رايموند و ريني ستابز هزمتا  كيم كلايسترز و أي سوجياما 6-4 6-3

زوجي مختلط

 لوكس فريدل و دانيلا هانتشوفا هزما  مايك براين و لايزل هوبر 4-6 6-3 6-2

الشباب

فردي أولاد
 رومان فالنت هزم  غيلس مولر 3-6 7-5 6-3

فردي بنات
 أنجيليك ويدجاجا هزم  دينارا سافينا 6-4 0-6 7-5

زوجي أولاد
 فرانك دانسيفيك و جيوفاني لابنتي هزم  برونو إيشاجاراي و سانتياغو غونزاليس 6-1 6-4

زوجي بنات
 جيزيلا دولكو و أشلي هاركلرود هزم  كريستينا هورياتوبولوس و بيثاناي ماتك 6-3 6-1

مراجع

بطولة ويمبلدون 2001
أحداث 2001 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 2001 الرياضية في المملكة المتحدة
أحداث يونيو 2001 الرياضية في المملكة المتحدة
كرة المضرب في 2001

بطولة ويمبلدون 2001


හැදින්වීම

නව ධනේෂ්වරවාදී පද්ධතියක් තුළ ගොඩනැගුණු ජාතික රාජ්‍යයන් තුළ සංවිධානය වූ නිෂ්පාදනය පිළිබඳ තත්වයන් අධ්‍යනය කිරීම දේශපාලන මඟින් දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව ප්‍රභවය ලැබීය. මෙම වචනය මුලින්ම භාවිතා කරනු ලැබුවේ 18 වන සියවසේදීය. දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව පිළිබඳ ප්‍රධාන දාර්ශනිකයන් වන්නේ ඇඩම්ස්මිත්, ඩේවිඩ් රිකාඩෝ සහ කාල් මාක්ස්ය.

දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව යනු රාජ්‍ය කළමණා කිරීමේ ක්‍රයාවලියක් ලෙස හැදින්විය හැකිය. ඒ අනුව දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව වනාහි නිෂ්පාදනය, විකිණීම හා මිලට ගැනීම පිළිබඳ පනත් හා නීතිය චාරිත්‍ර හා ආණ්ඩුවට ඇති සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ අධ්‍යනයකි.

Political Economy යන ඉංග්‍රීසි ව්‍යවහාරයට ප්‍රධාන අර්ථ දෙකක් පවතියි. එනම් රටක දේශපාලන අර්ථ ක්‍රමය හා දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය යනුවෙනනි. කාර්මික විප්ලවයට පෙර දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය යන වචනය භාවිතා කළද කාර්මික විප්ලව‍යෙන් පසුව ආර්ථික විද්‍යාව යන වචනය භාවිතා කළ නමුත් මෑත කාලයේදී මෙම විශේෂඥ බේදීම්වල දුර්වලතාවයන් අවබෝධ කරගන්නා විද්වතුන් පැරණි දේශපාලන අර්ථශාස්ත්‍රයේ සමහර ප්‍රවේශයන් නැවත භාවිතා කිරීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කරනු ලබයි.අද වන විට දේශපාලන අර්ථශාස්ත්‍රීය විෂය දේශපාලන සීමාවන් ඉක්මවා යමින් ජාත්‍යන්තර දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය බවට පත්ව තිබේ. තවද දේශපාලන අර්ථශාස්ත්‍රය ලෙස අද හදුන්වන්නේ සාර්ව ආර්ථික විද්‍යාවයි. මෙයින් ප්‍රධාන වශයෙන් අදහස් කරන්නේ රටක ආර්ථිකයක් සමස්ථ වශයෙන් භාවිතා කිරීමයි. එනම් එහි වර්ධනය, වෙළදාම, මූල්‍ය භාවිතය,නිෂ්පාදනය, බැංකු ක්‍රමය හා ඒ සියල්ලගෙන්ම සැදුණු සංවර්ධනය සමස්ථ වශයෙන් ගෙන කරන විග්‍රහය දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය ලෙස එක් අතකට ගැනේ. එමෙන්ම රටක ආර්ථික සංවර්ධනය පිළිබඳ කරන සාකච්ඡාවේදී එරට සමාජ ගැටුම් පවතිනවාද නැද්ද යන වග හා නවීකරණය යන තත්වයන් ඔස්සේ හැදැරීමයි. දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රය යනු රටක සංවර්ධනය හැදැරීම බව ඒ අනුව ගම්‍ය වේ. එනම් දේශපාලන අර්ථ ශාස්‍ත්‍රඥයින් කල්පනා කරන්නේ සංවර්ධන නැමැති කාරණයේදී ආර්ථික, සමාජ, දේශපාලන, නීතිමය කරැණු ගණනාවක් වැදගත් වන අතර ඒවායේ අන්තර් සම්බන්ධතා තුළ ආර්ථික සංවර්ධනය සිදුවන බවයි.

දේශපාලන අර්ථශාස්ත්‍රීය විග්‍රහයන් කිරීමට ජපානය තෝරාගනු ලැබුවේ, ජපානය අවස්ථා දෙකකදී ආර්ථික අවපාතයක් ඇති වී ආර්ථික වර්ධනයක් අත්පත්කරගත් අතර අද වන විට ආර්ථික වශෙයන් ලොව බලවත්ම රටක් ලෙස පත්ව තිබීමයි. බටහිර රටවලින් පිටස්තරව ඉහළම ආර්ථික සංවර්ධනයක් ලබාගත් මුල්ම රට වන්නේ ජපානයයි. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙදී ලොව ප්‍රථම පරමාණු බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් විනාශ වී ගියද ජපානයට අද නැවත වරක් ලොව ප්‍රධාන ආර්ථික බලවේගයක් බවට පත්වීමට හැකි වී ඇත. මෙම කරුණු හේතු කොටගෙන ජපානයේ දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව විශ්ලේෂණය කිරීම වැදගත් වේ.

නැගෙනහිර ආසියා සමුද්‍ර තීරයෙහි පිහිටි ජපානය ප්‍රධාන දූපත් හතරකින්ද ආසන්නව පිහිටා ඇති කුඩා  දූපත් 3000කින් පමණද සමන්විත රටකි. හොන්ෂු, හොකයිඩො, කියුෂු සහ ෂිකොකු ප්‍රධාන දූපත් සතර වන අතර විශාලම දූපත හොෂුහි රටේ අගනුවර වන තෝකියෝ නගරය පිහිටා ඇත. ජපානයේ විශාලත්වය වර්ග කි.මී. 3,77619 කි. ඒනම් ඒය මුළු බිම් ප්‍රමාණයෙන් 72%කි. ප්‍රයෝජනයට ගතහැකි බිම් ප්‍රමාණය 25%කි. වගා කර ඇති බිම් ප්‍රමාණය 16%කි. අවුරැද්ද ශීත, වසන්ත, ගිම්හාන සහ සරත් වශයෙන් ඍතු හතරකට බෙදෙන අතර ඍතු අනුව වෙනස් වූ දේශගුණික තත්වයන්ට මුහුණ දීමට ද ජපන් ජනතාවට සිදුවේ.

ස්වාභාවික සම්පත් අඩුම කාර්මික රට ජපානයයි. ඛනිජ තෙල් අවශ්‍යතාවය 100%කින්ද ඉන්ධන අවශ්‍යතාවලින් 60%ක්ද කර්මාන්ත සඳහා අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍යවලින් 60%ක්ද ආනයනය මගින් සපුරා ගැනීමට සිදුව ඇති ලොව එකම කාර්මික රට වන්නේද ජපානයයි. ජපානයේ ප්‍රධානතම ස්වාභාවික සම්පත වන වැසි වනාන්තර සහ මුහුදු වුවත් රටේ අවශ්‍යතා සඳහා දැව හා මාළුද විදේශ වලින් ආනයනය කිරීමට ජපානයට සිදුව ඇත.

ජපාන සංස්කෘතික අංගයන් බොහෝමයක් උකහා ගත්තේ චීනයෙනි. එනම් අධ්‍යාපනය, දේශපාලනය, කලාව සහ ආගම ආදී සෑම දෙයක්ම උකහා ගත්තේ චීනයෙනි. නමුත් මේ සියල්ලම තුලින් තමන්ගේම සංස්කෘතියක් ගොඩනැගීමට ද අමතක නොකළේය. ජපන් ජාතිකයන් බොහෝ දෙනෙක් බුද්ධාගම අදහති. 1600දී පමණ කොන්ෆියුසියස් ඉගැන්වීම් ජපානයේ බෙහෙවින් ප්‍රචලිත වූ අතර ආර්ථික ජීවිතයේදී අද දක්නට ලැබෙන බොහෝ පැවතුම් වලට මුල්වී ඇත්තේ කොන්ෆියුසියස් දහමෙන් ලබන ලද ආභාසයන්ය.

1946 මැයි මස 3 වන දින සිට ජපානයේ වර්ථමාන ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ක්‍රියාත්මක වේ. එම ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව අධිරාජ්‍යයා ජපන් රාජ්‍ය මූර්තිමත් කරන සංකේතයක් වන අතර ජනතාවටග් එකමුතු භාවයේ සංෙක්තයද වේ. එසේ වුවද ඔහුට රාජ්‍ය පාලනය සම්බන්ධයෙන් කිසිදු බලයක් හිමි නොවේ.

ජපානය පිළිබඳ පසුබිම් දැනුම පදනම් කරගෙන ජපානයේ දේශපාලන ආර්ථිකය විග්‍රහ කිරීමට මෙම ලිපියෙන් බලාපොරොත්තු වේ. මෙම විග්‍රහය ප්‍රධාන වශයෙන් කරනු ලබන්නේ 1868 මෙයිජි ප්‍රතිසංස්කරණය හා 1960 ආර්ථික වර්ධනය බදනම් කරගෙනය. නැතහොත් ජපානයේ හාස්කහ් දෙක මූලික වශයෙන් විග්‍රහ කිරීමට මෙමගින් බලාපොරොත්තු වේ. එනම් ජපානයේ සංවර්ධන ගමන් මඟ පැහැදිලිවන අයුරින් එරට ආර්ථිකයේ ස්වාභාවය, එය දියුණුවට පත්වූ ආකාරය, ආර්ථිකය මුහුණ දුන් අර්බුද සහ අභියෝග, යුද අවධියේ හා ඉන්පසු ආර්ථික තත්වය, ආර්ථික වර්ධනයට බලපෑ හේතු සහ ඒවා බටහිර රටවලින් වෙනස්වන ආකාරය ආදිය මෙම නිබන්ධනයෙන් විස්තර වේ.

තොකුගාවා පාලන යුගය හෙවත් ජපානයේ වැඩවසම් ආර්ථික ක්‍රමය තහවුරු වීම

නූතන ආර්ථික ක්‍රමයකට ප්‍රවිශ්ට වීම සඳහා අවශ්‍ය පසුබිම සකස් වූයේ තොකුගාවා යුගයේදීය.මෙම යුගය 1600 සිට 1868 දක්වා ක්‍රියාත්මක විය.මෙම යුගය තුළ අභ්‍යන්තරික සාමයද දේශපාලන ඒකාබද්ධතාවය ද තහවුරු වූ අතර සියවස් දෙකහාමාරකට ආසන්න කාලයක් ජපානය වැඩවසම් ක්‍රමයක් යටතේ පවත්වාගෙන ගියේය.මෙය එම කාලය තුළදී නවීන ආර්ථික ක්‍රමයක් ගොඩනැංවීම සඳහා වූ පදනම සකස් කර ගැනීමට හැකිවිය.තොකුගාවා ඉඵයසු විසින් ආරම්භ කළ පාලන ක්‍රමය 1600 සිට 1868 දක්වා අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාමට හැකි වූයේ ඉඵයසුගේ ඇවැමෙන් පසු ඔහුගේම පවුලේ අයෙකුට අඛණ්ඩව බලය හිමිවන ක්‍රමයක් සැකසීම නිසා පාලනය ස්ථාවර තත්වයකට පත්විය.ඉඵයසු බලයට පත්වන අවස්ථාවේදී ජපන් සමාජ ක්‍රමය තුළ නැගී එන මධ්‍යම පන්තියක් දක්නට ලැබීම සුවිශේෂි විය. එසේවුවද මෙම පාලනය යටතේ වැඩවසම් පන්ති ක්‍රමයන් තහවුරු කරනු ලැබීය. චීනයේ පවතින ක්‍රමයට අනුව යමින් සමාජය තුළ පන්ති ස්ථරයක් ස්ථානගත විය.

සමුරායි පන්තිය (යුධ සහ පාලක පන්තිය)
ගොවීන්
කාර්මික ශිල්පීන්
වෙළෙන්දන්

ගොවීන්ට හමුදා සේවයට බැදීමට තහනම් විය. උපතින්ම වෘත්තියක් හිමිවන ආකාරයටත් එය වෙනස් කළ නොහැකි ආකාරයටත් නීති පනවනු ලැබීය. දේශපාලන ඒකාබද්ධතාවය තහවුරු කිරීම සඳහා තොකුගාවා පාලනය ගත් තවත් පියවරක් නම් විදේශ සම්බන්ධතා සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් කිරීමයි. මෙය ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරයන් නම්,

කිතු දහම ඇදහිය තහනම් කිරීම
විදේශිකයන් ජපානයට පැමිණීමද ජපන් ජාතිකයන් විදේශවලට යාමද විදේශවලට යාමද     විදේශවල සිටින ජපන් ජාතිකයන් නැවත ජපානයට පැමිණීමද 1636 දී තහනම් කළේය.
විදේශ වෙළෙදාමට යෝග්‍ය වන ආකාරයේ වැව් තැනීමද තහනම් කරනු ලැබීය.

බටහිර රටවලින් තොකුගාවා යුගය වෙනස්වන ආකාරයක් නම් යුරෝපා රටවල කෘෂිකාර්මික අංශයේ බිඳවැටීමත් සමඟය. නමුත් ජපානයේ සිදු වූයේ කෘෂිකාර්මික අංශය වාණිජ අරමුණු කරා යොමු වීම වැඩවසම් ක්‍රමයතහවුරු වීමත් සමඟම සිදු විය.

මෙම ක්‍රියාදාමය ඔස්සේ සිදුවුයේ පන්ති ක්‍රමයට බලවත් පහරක් වැදීම හා පන්ති ක්‍රමය වෙනුවට ධනය මූලික කරගත් පන්ති ක්‍රමයක් ගොඩනැංවීමයි.

මෙයිජී ප්‍රතිසංස්කරණය හා ආර්ථික සංවර්ධනය

තොකුගාවා යුගයේ අවසන් දශක කිහිපය තුළ ඇති වූ කාර්මික හා සමාජ පරිවර්ථනයන් හේතුවෙන් එම යුගයට පදනම්ව පැවති වැඩවසම් ක්‍රමය දෙදරා යන වාතාවරණයක් උදා වීමට මූලික හේතුව වූ බව පෙනේ. ඒ අනුව ආර්ථිකය තුළ ඇති වූ වෙනස්කම්වලට අනුකූල වන අයුරින් සමාජ ක්‍රමය තුළද වෙනස්කම් හඳුන්වා දුන්නේය. මේ හේතුවෙන් ශක්තිමත් ආර්ථිකයක් හා ආර්ථික සංවර්ධනයක් සඳහා සෑම අංශයක් තුළම ප්‍රතිසංස්කරණ ඇති කළේය. නවීන සමාජයකට අවශ්‍ය වන අන්දමින් සමාජ සංස්ථාවන්ගේ පරිවර්ථනයක් ඇති කිරීමට මෙයිජි පාලනය මුලින්ම බලාපොරොත්තු විය. එනම් ප්‍රාදේශීය පාලනයට වැඩි බලතල ලැබෙන ප්‍රාදේශීය ඒකක ක්‍රමය අහෝසි කළ අතර දයිම්යෝවරුන්ට තමන්ගේම ඉඩම් සහ ප්‍රදේශ මධ්‍යම පාලනයට පවරා දීමට සිදුවිය. මෙහිදි වසර ගණනාවක් පැවති ප්‍රාදේශීය ඒකක ඇති කරනු ලැබීය.

මෙයිජි ප්‍රතිසංස්කරණ තුළ සිදි වූ තවත් වැදගත් ප්‍රතිසංස්කරණයක් නම් පන්ති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමයි. එනම් පන්ති ක්‍රමයක් තුළ ආර්ථිකආර්ථික සංවර්ධනයක් අත් කරගත නොහැකි බව මෙයිජි පාලකයන් තේරැම්ගත් බව මෙයින් ගම්‍ය වේ. මෙයිජි පාලනය විසින් සහල් බදු ක්‍රමය සම්පූර්ණයෙන් අහෝසි කර දමා ඒ වෙනුවට ඉඩම් බදු ක්‍රමය හදුන්වා දුන්නේය.මෙය සහල් බදු ක්‍රමයට වඩා ක්‍රමවත් විධිමත් සහ ප්‍රායෝගික වු එකකි. මේ හේතුව නිසා රජයේ ආදායමද විශාල වශයෙන් ඉහළ ගියේය. එමෙන්ම මුදල් නිකුත් කිරීමේ බලය මධ්‍යම රජයට පවරා ගත්තේය. 1882 දී ජපන් මහ බැංකුව පිහිටු වන ලද අතර 1872 දී ජාතික බැංකුව නම් වූ බැංකු ආයතන පිහිටු වීමට රාජ්‍ය අවසර ලබා දුන්නේය.1876 දී බැංකු ආරම්භ කිරීම පිළිබඳ නීති තව දුරටත් ලිහිල් කිරීම නිසා වාණිජ බැංකු රැසක් බිහිවිය.

ජපානය නවීකරණය කිරීම සඳහා ඇති කළ යුතු සමාජ හා ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ අතර අධ්‍යාපනයට මුලික තැනක් ලැබිය යුතුය යන්න මෙයිජි නායකයන්ගේ විශ්වාසය විය. මෙම අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ දීර්ඝ කාලීන වැඩ පිළිවෙළක් වන අතර එයින් ගම්‍ය වන්නේ ජපානයේ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ දුරදෘෂ්ටිකත්වයෙන් ගත් ඒවා බවයි. බටහිර රටවල් හා සමාන ආකාරයේ දියුණුවක් ලබා ගැනීමට එම රටවල පවත්නා අධ්‍යාපන ක්‍රමයන් හදුන්වා දුන්නේය.1871 දී අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයක් ඇති කළ අතර 1872 ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කළේය. ඉන්පසු උසස් අධ්‍යයන ආයතන හා කාර්මික ආයතන ඇති කළේය.

මෙයිජි පාලනය විසින් ප්‍රවාහනය හා සන්නිවේදනය සඳහා පනවා තිබු සියලු බාධක ඉවත් කොට රට පුරා නිදහස් ගමනාගමනයට ඉඩ සැලසුණි. මන්දයත් යහපත් ආර්ථිකයක් පැවතීමට නම් හොඳ ප්‍රවාහනය හා සන්නිවේදන සේවාවක් පැවතීම අනිවාර්ය වන හෙයිනි. ඒ අනුව 1872 දී දුම්රිය සේවාවත් 1870 දී විදුලි සංදේශ සේවාවත් 1871 දී තැපැල් සේවාවත් ආරම්භ කළේය. මෙමඟින් මුළු රටම එක් භාණ්ඩ වෙළෙඳපොළක් ඇති කර ගැනීමත් නවීන කාර්මික අංශයක් ගොඩ නැගීමට ආධාර වන ආකාරයේ ශ්‍රම වෙළෙඳපොළක් බිහි කර ගැනීමටත් හැකි විය.

මෙයිජි ප්‍රතිසංස්කරණ දුරදක්නා නුවණින් ඇති කළ ඒවා බවට තවත් නිදසුනක් ලෙස දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ දැක්විය හැකිය. බටහිර රටවල ආර්ථික සංවර්ධනය ලගා කරගෙන ඇත්තේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමයක් යටතේ යැයි අවබෝධ කරගත් මොවුන් කිසියම් දුරකට මහජනතාවට පලෙන බලය ලැබෙන අයුරින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන ක්‍රමයක් හඳුන්වා දුන්නේය. 1889දී ජපානයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හදුන්වා දෙනු ලැබීය.
1871දී ගොවීන් තමන් කැමති ආකාරයට වගා කිරීමටත් අස්වැන්න විකිණිමටත් අවසර ලබා දුන් අතරම ගොවි ඉඩම් විකිණීම තහනම් කරමින් පනවා තිබු නීතිය 1872 දී ඉවත් කරනු ලැබීය.එසේම ගොවීන්ට ගොවි වෘත්තියෙන් ඉවත් වීමටත් තමන්ගේ කැමැත්ත පරිදි වාණිජ සහ කාර්මික කටයුතුවල නියැලීමටත් අවසර දෙන ලදී. තවද බටහිර තාක්‍ෂණික ක්‍රම හදුන්වා දෙමින් කෘෂිකාර්මික අංශයෙන් ප්‍රතිසංස්කරණ ඇති කළේය.

මෙයිජි රජය කාර්මික අංශය දියුණු කිරීම සඳහා ප්‍රමුඛත්වයක් ලබා දුන්නේය. කාර්මික අංශය දියුණු කිරීම සඳහා පුද්ගලික අංශයට ආධාර ලබා දුන් අතර පුද්ගලික අංශය ඒ සඳහා හැඩගැසෙන තුරු රජයේ මුලිකත්වයෙන් කර්මාන්ත ආරම්භ කිරීම සඳහා කටයුතු කළේය. රජය මුලින්ම අවධානය යොමු කළේ රෙදි පිළි කර්මාන්තය දියුණු කිරීම සඳහාය. ඒ අනුව බටහිර තාක්‍ෂණය යොදා ගෙන නූල් කටින ක්‍රම දියුණු කිරීමට රජයේ කර්මාන්ත ශාලා ආරම්භ කළේය. සමහර කර්මාන්ත බටහිර තාක්‍ෂණය යොද‍වා ඒවා ආදර්ශ කර්මාන්ත වශයෙන් පවත්වාගෙන ගියේය. බටහිරින් නවීන යන්ත්‍ර සූත්‍ර ගෙන්වා අලෙවි කිරීමට හෝ සහනදායි කොන්දේසි මත ණයට දීමටද කටයුතු කළ අතරම පුද්ගලින අංශය විසින් ආරම්භ කිරීමට අපොහොසත් කර්මාන්ත රජය විසින් ආරම්භ කරනු ලැබීය.නිදසුනක් ලෙස 1874 සිමෙන්ති නිෂ්පාදනය හා 1876 වීදුරු නිෂ්පාදනය ලෙන්වා දිය හැකිය. පුද්ගලික ව්‍යවසාය දියුණු කිරීම සඳහා රාජ්‍ය ගත් පියවරක් වන්නේ බද්ධ ව්‍යාපාර වස්තු සමාගම් ඇති කිරීමයි.මෙය 1871 දී ආරම්භ කළ අතර මේවා බොහෝ විට ප්‍රවාහන හා බැංකු යන ක්‍ෂේත්‍රවලට සම්බන්ධ සමාගම් විය.

නිෂ්පාදන අංශයේ ප්‍රසාරණයත් සමඟම විදේශ වෙළදාම ව්‍යාප්ත කිරීමේ අවශ්‍යතාවය පැන නැගුණි. මෙහිදී ජපන් ජාතිකයන්ට ඍජුවම විදේශ වෙළදාමෙහි යෙදීමට හැකිවන අයුරින් තමන්ගේම ඒජන්සි ආයතන පිහිටුවා ගැනීමට ආධාර ලබා දුන් අතර මීට නිදසුනක් ලෙස 1876දී ආරම්භ කළ මිත්සුයි සයිබත්සු ආයතනය පෙන්වා දිය හැකිය.

පශ්චාත් යුධ කාලීන දේශපාලන ආර්ථිකය (1960 ආර්ථික සංවර්ධනය)

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් 1945 වන විට ජපානය දේශපාලන වශයෙන් අතීශයින් අසීරු තත්වයකට පත්විය. නමුත් ජපානය දෙවන ලෝක යුද්ධයට ප්‍රවේශ වූයේ අධික බලාපොරොත්තු ඇතිවයි. 1945 ඇමරිකාව විසින් හිරෝෂිමා හා නාගසාකි වලට පරමාණු බෝම්බ 2 ක් හෙළීය. යුද්ධයේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ජපාන ආර්ථිකය විශාල කඩා වැටීමකට ලක්විය. 1945 වන විට නිෂ්පාදනය 60% දක්වා පහත වැටුණි. කියෝතෝ නගරය හැර සියලුම නගරයන් මත බෝම්බ හෙළීමෙන් ඇමරිකාව විසින්ජපානය ආක්‍රමණය කළේය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස යටිතල පහසුකම්, වරායවල්,ගමනාගමනය,පාලම්, ප්‍රධාන ගොඩනැගිලි සියල්ලම 25% අධික ප්‍රමාණයක් විනාශ විය. ආර්ථික විනාශය නිසා ඉහළ උද්ධමනයක් රැකියා වියුක්තියක් ඇති විය.
යුද්ධය තුළින් ජපන් ජාතිකයන්ට ලැබුණු පාඩම වෙස්වලාගත් ආශිර්වාදයක් කර ගනිමින් යථාර්ථවාදී දේශපාලන දැක්මකට එළ‍ඹෙමින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ගමන් මඟකට අවතීර්ණ වීමෙන් ජපානයට නැවත නැගිටීමට හැකි විය.
මෙම නැගිටීම 1960 වන විට පැහැදිලිව දක්නට ලැබෙන අතර ආර්ථික වර්ධන වේගය 14% පමණ වීමටත් ඒක පුද්ගල ආදායම බටහිර මට්ටමට ගෙන ඒමටත් ජාතික ආර්ථිකය ලෝකයේ ප්‍රධාන ආර්ථිකය බවට පත් කිරීමටත් මෙම නැවත නැගිටීම හේතු වී තිබේ. එබැවින් මෙය දෙවන හාස්කම නැතිනම් ආශ්චර්යක් ලෙස හැදින් වේ.

පශ්චාත් යුධ කාලීන ජපානයේ දේශපාලන ආර්ථිකය යුග කිහිපයකට වෙන් කිරීමකට හැකියාව ඇත. එක් යුගයක් ලෙස ඇමරිකාව  ජපානය ඍජු වශයෙන් පාලනය කිරීම දැක්විය හැකිය.1947 දී ඇ මරිකාව විසින් ජපානයට අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් හදුන්වා දුන් අතර මෙම ව්‍යවස්ථාව මෙයිජි ව්‍යවස්ථාවට වඩා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී එකක් විය.මෙහිදී ප්‍රථම වරට සර්වජන ඡන්ද බලය හා මානව අයිතිවාසිකම් අන්තර්ගත කර තිබුණි.මෙම කාලය තුළ ඇමරිකාව ජපානයට විශාල ලෙස විදේශ ආධාර ලබා දුන්නේය. පාරිභෝගික ආධාර ලෙස දුන් මෙම ආධාර පසුව සංවර්ධන ආධාර ලෙස ලබා දුන්නේය.
මැක් ආතර්ගේ නායකත්වයෙන් ඉඩම්, අධ්‍යාපනය, කාර්මික හා සමාගම් ප්‍රතිසංස්කරණ ලබා දුන්නේය. ඉඩම් අයිතිය අහෝසි කිරීමෙන්ඉඩම් අයිතිකරුවන්ගේ දේශපාලන හා ආර්ථික බලය සීමා කරනු ලැබීය. ජාතිවාදී අධ්‍යාපනයක් වෙනුවට ලිබරල්වාදී අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ලබා දුන් අතර සයිබත්සු ක්‍රමය අහෝසි කිරීම හේතුවෙන් මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ සහ ස්වාධීන ව්‍යාපාර ආයතනවලට ඉදිරියට ඒමට අවස්ථාව ලැබුණි.
මීට අමතරව ජපානයේ ආර්ථික සැලසුම් මෙහෙය වීමට ජපන් පාලකයින්ට හැකි විය.මෙහිදි ප්‍රධාන ස්ථානයක් ගත්තේ ජාත්‍යන්තර වෙළෙදාම හා කර්මාන්ත පිළිබඳ අමාත්‍යංශයයි(MITI- Ministry of International Trade Industry). මෙම ආයතනයේ මූලික කාර්ය භාරය වූයේ කර්මාන්ත දියුණු කිරීම හා එම නිෂ්පාදන විදේශවලට අලෙවි කිරීමයි.මෙම ආයතන තුළ ඊළඟ විහශ්ෂ අවස්ථාව වූයේ ජපන් බැංකු පිහිටු වීමයි. මින් පසුව නගර මට්ටමින් බැංකු හදුන්වා දුන් අතර මෙය 1950 වන විට බැංකු ජාලයක් බවට පත්විය. මෙම බැංකුවල පෙළඹවීම වූයේ අධික ලෙස ණය දීමයි. මොවුන්ගේ කාර්ය වූයේ කඩිනමින් අඩු පොළියට අවම කොන්දේසී යටතේ ණය දීමයි.මෙයින් පිළිබිඹු වන්නේ මෙම ලිහිල් බැංකු ක්‍රමය යටතේ ණය ගැනීමට පෙළඹවීමක් ඇති කිරීමයි.

ජපන් ආණ්ඩු ක්‍රමයේ සඳහන්ව තිබු ස්ථාවර හමුදාවක් පවත්වාගෙන යාම තහනම් කිරීම හා යුද්ධයකට සම්බන්ධ නොවිය යුතු බව මඟින් අද දක්වා ජාතික ආදායමෙන් 1% යුධ වියදම් සඳහා ඉක්මවා නැත. ඒ වියදම් වලින් විශාල ප්‍රමාණයක් ඉක්මවන්නේ ඇමරිකාවයි.
මෙම යුගයේ දක්නට ලැබෙන තවත් ලක්‍ෂණයක් නම් තෘතිය අංශයේ වර්ධනයයි. 1960දී මෙම අංශයේ වර්ධනය 30% ඉක්මවන විට 1970 එය 58% දක්වා ඉහළ ගියේය. ජපානයේ ආර්ථික වර්ධනය හේතු කොට ගෙන උද්ධමනය පහළ මට්ටමකත් ඉතිරි කිරීම ඉහළ මට්ටමකත් තිබිණි. මෙහිදී රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති වැදගත් වේ. නිර්යාථ දිරි ගැන්වීම සඳහා සමහර සමාගම් රාජ්‍ය විසින් යොමු කරවනු ලැබීය. මෙම සමාගම් සෝගේ සෝෂාන් ලෙස හදුන්වයි.මෙම ආයතන 1980 ගණන්වලදී රටේ නිර්යාථ ආයාථ මෙහෙය වන ලදී. නිර්යාථ වලින් 50% හා ආයාථ වලින් 60% මෙම ආයතන මෙහෙයවන ලදී.
ජපානයේ දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රීය ඥානයට නව කළමණාකරණයක් ඉදිරිපත් කළේය.එනම් මුල සිටම ජිවිතාන්තය දක්වාම රැකියා යන සංකල්පයයි. එනම් ජපන් ජාතිකයන් තම රටේ සංවර්ධනය සඳහා තමන්ගේ විවේකය පරිත්‍යාග කර තිබෙන බවයි.
රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති හා ජනතාව තුළ පවතින්නාවු කැපවීම මත ජපානය තුළ 1960දී ආර්ථික සංවර්ධනයක් අත්කරගත් ආකාරය මෙහිදි ගම්‍ය වේ. ඒ අනුව ජපානය අද වන විට ලෝකයේ දෙවන බලවතා බවට පත්ව තිබේ.

නිගමනය
ඉහත කරුණු සමාලෝචනය කිරීමේදී ගම්‍ය වන්නේ බටහිර ලෝකයෙන් පිටස්තරව බටහිර ලෝකයේ දියුණු රටවලට සමාන ආර්ථික සංවර්ධනයක් අත්කරගත් ප්‍රථම රට බවට ජපානය පත් වී ඇති බවයි. මීට දේශපාලනික හා සමාජීය සාධක බලපා තිබේ.

තොකුගාවා යුගයෙන් මෙයිජි ප්‍රතිසංස්කරණවලට පරිවර්ථනය වීමේදී ජපානය පුළුල් ස්ථිරසාර ආර්ථික සංවර්ධනයකට අවශ්‍ය පසුබිම සකස් කර ගත්තේය. එනම් පන්ති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම, ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ, අධ්‍යාපන ප්‍රත්සංස්කරණ හදුන්වාදීම පෙන්වාදිය හැකිය. මෙම ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා මූලික වශයෙන් සිදුකරනු ලැබුවේ.ධනවාදී පරිසරයකට අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කිරීමයි. හනම් ධනවාදී ක්‍රමය පන්ති ක්‍රමයක් තුළ ස්ථානගත කළ නොහැකිය.අනෙක් අතට උත්පත්තිය මත රැකියාව තීරණය වීම ආර්ථික වශයෙන් යම් ආකාරයකට සීමා කිරීමයි. මෙම සියලුම අවස්ථාවලින් නිදහස් කිරීම තුළින් ගම්‍ය වන්නේ ජපානය ධනවාදී ක්‍රමයක් සඳහා විවෘත වු බවයි.

අනෙක් අතට කාර්මීකරණයට විතැන් වීමට පෙර කෘෂිකාර්මික අංශයත් වාණිජ අංශයත් දියුණු වීම නිසා දේශීය වෙළෙඳපොළ තුළම කාර්මික භාණ්ඩවලට හොඳ ඉල්ලුමක් ලබාගත හැකිවිය. එනිසා ආයතන ආදේශන සාර්ථක වූ අතර එනිසාම අපනයන ව්‍යාප්තියද වර්ධනය විය. එනම් ජපානය දේශීය ආර්ථිකය තුළ ශක්තිමත් වීම පිළිබිඹු කිරීමෙන් දේශපාලන අර්ථ ශාස්ත්‍රයට නව මාවතක් ඉදිරිපත් කිරීමයි. තවද පෙද්ගලීකරණය කිරීමේදී රාජ්‍ය අංශයේ වැඩි දායකත්වයක් සැපයීමට හා දේශීය ආයෝජකයින්ට ප්‍රමුඛස්ථානය දීමත් සුවිශේෂිකරණයක් ලෙස දැක්විය හැකිය. ඒතුලින් ස්ථිරසාර සංවර්ධනයකට අවශ්‍ය මංපෙත විවර විය.

ධනවාදී මුල් පියවර ලෙස යටත් විජිතකරණය දැක්විය හැකිය. ජපානයද යටත් විජිත ඇති කරගන්නා ලද්දේ තමන්ගේම කාර්මික භාණ්ඩ අලෙවි කිරීම සඳහා වෙළෙඳපොළක් ලබා ගැනීම සඳහාය. මෙය බටහිර රටවල් අනුගමනය කළ යටත් විජිත ප්‍රතිපත්තියට දෙවෙනි නොවීය.

පළමු ලෝක සංග්‍රාම යුගයේදී ජපානයේ අපනයනය වර්ධනය වූයේ ලුහු කර්මාන්ත ආශ්‍රිතවය. එහෙත් දෙවන ලෝක යුද්ධයට පෙර වර්ෂවලදී ජපානය ක්‍රමයෙන් බැර කර්මාන්ත සඳහා යොමු විය. මේනිසා ජපානයට සිය නිෂ්පාදන ප්‍රතිපත්තිය අන්තර්ජාතික වෙළෙඳපොළේ පවත්නා තත්වයට අනුකූල වන අයුරින් හැඩගැස්වීමට සිදුවිය. ඒ අනුව 1960 මැද භාගය වන විට මෝටර් රථ, කෘතිම රෙදි සහ නව විද්‍යුත් නිෂ්පාදන ආදිය ජපානයේ ආයතනවල මූලිකත්වය බවට පත්විය. තවද දේශපාලන ආර්ථික ශාස්ත්‍රීය වශයෙන් ජපානය සජවර්ධනය විස්තර කිරීම ඉතා යහපත් චක්‍ර දෙකක් වන නිපදවීමේ චක්‍රය හා නිර්යාථ කිරීම් චක්‍රය අතර අන්තර් ක්‍රියාවලියක් වශයෙන් හදුන්වාදීමට කැමතිය. මෙම චක්‍ර දෙක තුලින් ආර්ථික වෘද්ධිය ඇති කර ගැනීමට හැකි විය.

පින්තූර ගැලරිය

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ
භග්වාන්, විශ්ණු, විද්‍යා භූෂාන්.2004. ලෝක ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා. අධ්‍යාපන ප්‍රකාශන දේපාර්තමේන්තුව
මද්දුම බණ්ඩාර, සුන්දර. 1998.ජපානයේ ආර්ථික සංවර්ධන. අභය මුද්‍රණ ශිල්පියෝ සහ ප්‍රකාශකයෝ
හේනනායක ආරච්චි, රංජිත්. 1999. නව නිදහස්වාදය තුළ ජගත්කරණය, විජේසුරිය ග්‍රන්ථ ප්‍රකාශකයෝ
Woronoff,Jon.1996. Asia's Miracle Economies. Seoul: Si-Sa-Yong-a-Sa-line
Economics Development and cultural changes, Volum 56, 2007 Octorber, The University of Chicargo press.
The Jurnal of Asians Studies, Volum66,2007 February, Cambrige University Press.

මේ අඩවිත් බලන්න
 ජපානය
 ජපන් භාෂාව

ජපානයේ දේශපාලන ආර්ථිකය


Divizia A de handbal feminin 2014-2015 a fost a 49-a ediție a eșalonului valoric secund al campionatului național de handbal feminin românesc. Competiția a purtat anterior numele Categoria B sau Divizia B, însă a fost redenumită în 1996, când fosta Divizie A a devenit Liga Națională. Întrecerea este organizată anual de Federația Română de Handbal (FRH).

La sfârșitul competiției, două echipe au promovat direct în Liga Națională 2015-2016, iar alte patru au primit dreptul de participare la un baraj de promovare. Național Râmnicu Vâlcea, clasată pe locul 3 în seria B, nu a avut drept de promovare în Liga Națională, locul ei fiind luat la turneul de baraj de următoarea clasată, CSM Slatina. CS Rapid București și HC Alba Sebeș sunt echipele care au promovat direct, iar CS Măgura Cisnădie a promovat în urma meciurilor de baraj.

Echipe participante
Precum în fiecare an, cele două serii au fost împărțite pe criterii geografice, cu scopul de a limita deplasările lungi și a reduce astfel costurile.

Seria A
În seria A au concurat 11 echipe. Acestea au fost:

 CS Știința Bacău
 CSM București II
 CS Rapid București
 CSU Știința București
 ACS Spartac București
 ACS Școala 181 București

 CS HM Buzău
 CSU Danubius Galați
 HCF Piatra Neamț
 HC Activ CSO Plopeni
 CSU Târgoviște

Seria B
În seria B au concurat 10 echipe. Acestea au fost:

 CSȘ 2 Baia Mare
 CSM Bistrița
 CS Măgura Cisnădie
 Național Râmnicu Vâlcea
 SCM Pitești

 CS Universitatea Reșița
 HC Alba Sebeș
 CSM Slatina
 CS Timișoara
 CSU de Vest Timișoara

Clasament

Seria A
Clasament valabil pe 6 mai 2015, la finalul competiției.

Seria B
Clasament valabil pe 6 mai 2015, la finalul competiției.

<div id="1">1) CSȘ 2 Baia Mare a fost penalizată cu trei puncte pentru neprezentare.

Referințe

Bibliografie
 Federația Română de Handbal: Pagina oficială

Sezoanele Diviziei A de handbal feminin
2014 în handbal
2015 în handbal

Divizia A de handbal feminin 2014-2015


50 har flere betydninger:

Årstal
 50 − et årstal
 50 f.Kr. − et årstal

Tal
 50 (tal) − et naturligt tal

Penge
 50-øre − den mindste nugældende danske mønt
 50-kroneseddel − den mindste nugældende danske pengeseddel

Biler
 Audi 50 − en minibil bygget af Audi i årene 1974 til 1978

Film
 50 First Dates − en amerikansk romantisk komedie fra 2004
 50 Timer − en dansk dokumentarfilm fra 2004

Musik
 50 Years − en opsamlingsalbum af The Dubliners fra 2012

Personer
 50 Cent (født 1975) − en amerikansk rapper og skuespiller

Se også
 50. breddegrad
 50. længdegrad

50 (flertydig)


El III Distrito Electoral Federal de Michoacán es uno de los 300 Distritos Electorales en los que se encuentra dividido el territorio de México para la elección de diputados federales y uno de los 12 en los que se divide el estado de Michoacán de Ocampo. Su cabecera es la ciudad de Heroica Zitácuaro. La Actual Diputada por este Distrito es Mary Carmen Bernal Martínez.

El III Distrito de Michoacán se ubica en la Región Zitácuaro del estado, y lo forman los municipios de Angangueo, Carácuaro, Huetamo, Juárez, Jungapeo, Ocampo, San Lucas, Susupuato, Tiquicheo de Nicolás Romero, Tuxpan, Tuzantla, Tzitzio y Zitácuaro.

Distritaciones anteriores

Distritación 1996 - 2005
Entre 1996 y 2005 el Distrito III se localizaba en la en el este de Michoacán pero su integración municipal era diferente, solo coincidiendo con la actual los municipios de Tuzantla, Susupuato, Juárez, Ocampo, Jungapeo, Tuxpan, Zitácuaro, Aporo y Angangueo, integrándolo además los de Contepec, Epitacio Huerta, Senguio y Tlalpujahua.

Diputados por el distrito
 XLVII Legislatura
 (1967 - 1970): José Encarnación Tellitud Reyes
 XLVIII Legislatura
 (1970 - 1973): Esvelia Calderón Corona
 XLIX Legislatura
 (1973 - 1976): Antonio Martínez Báez
 L Legislatura
 (1976 - 1979): Raúl Lemus García
 LI Legislatura
 (1979 - 1982): Norberto Mora Plancarte
 LII Legislatura
 (1982 - 1985): Raúl Lemus García
 LIII Legislatura
 (1985 - 1988): Fausto Vallejo Figueroa
 LIV Legislatura
 (1988 - 1994): Lorenzo Martínez Gómez
 LVI Legislatura
 (1994 - 1997): Froylán Velázquez Hernández
 LVII Legislatura
 (1997 - 2000): Jaime Castro López
 LVIII Legislatura
 (2000 - 2001): Silvano Aureoles Conejo
 (2001 - 2003): Donaldo Ortiz Colín
 LIX Legislatura
 (2003 - 2006): Pascual Sigala Páez
 LX Legislatura
 (2006 - 2009): Mario Vallejo Estévez
 LXI Legislatura
 (2009 - 2012): Dina Herrera Soto
 LXII Legislatura
 (2012 - 2015): Silvano Aureoles Conejo
 (2015): N/D
 LXIII Legislatura
 (2015 - 2018):Juan Antonio Ixtlahuac Orihuela
XLIV Legislatura
(2018 - 2021): Mary Carmen Bernal Martínez
XLV Legislatura
(2021 - 2024): Mary Carmen Bernal Martínez

Véase también
 Distritos Electorales Federales de México

Referencias

03

Distrito electoral federal 3 de Michoacán


USS Benjamin Stoddert (DDG-22), named for Benjamin Stoddert (1751–1813), Secretary of the Navy from 1798 to 1801, was a Charles F. Adams-class guided missile armed destroyer in the United States Navy.

She was laid down by the Puget Sound Bridge and Dry Dock Company at Seattle, Washington on 11 June 1962, launched on 8 January 1963; sponsored by Mrs. Nancee Ravenel, a great, great, great, granddaughter of the Honorable Benjamin Stoddert; and commissioned at the Puget Sound Naval Shipyard on 12 September 1964.

1960s
Over the next six weeks, Benjamin Stoddert fitted out at the Puget Sound Naval Shipyard, preparing for a series of weapon, sensor, and communication system tests. The guided-missile destroyer departed Bremerton for the first time on 7 November and, after brief stops at San Francisco and San Diego, arrived at Pearl Harbor to commence acceptance trials.

Since she was primarily designed to provide long-range antiaircraft cover for task forces at sea, Benjamin Stoddert conducted a two-month evaluation of her TARTAR antiaircraft missile system, concluding with a test firing off Kauai, Hawaii, in early February 1965. Other tests – including gunnery, torpedo, and engineering exercises – helped the crew tie her antisubmarine, antiair, and communications gear into a single integrated system. In May, the warship entered the Pearl Harbor Naval Shipyard for a two-month maintenance period. In July, Benjamin Stodderts crew took her through shakedown training, carrying out a variety of operational evolutions – from the complex tracking of aircraft and submarines, to underway refueling, down through the simple but important tasks of anchoring ship – under the watchful eyes of the Fleet Training Group, Pearl Harbor. Upon completing these exams, the warship officially joined the Pacific Fleet in August 1965.

Assigned to Destroyer Division (DesDiv) 112, Benjamin Stoddert conducted local operations in Hawaiian waters through October, when she began preparations for her first tour of duty with 7th Fleet in the western Pacific. Underway with Hancock (CV-19) in late November, she made a brief stop at Subic Bay in the Philippines before proceeding to the South China Sea for combat operations off Vietnam.

Upon arrival at "Yankee Station" on 16 December, Benjamin Stoddert joined Task Force (TF) 77 in support of Operation Rolling Thunder. This naval air campaign, begun the previous March, was intended to interdict North Vietnam's logistical pipeline through Laos and across the demilitarized zone (DMZ), cutting the flow of munitions and supplies to the Viet Cong in South Vietnam. The surface Navy's companion campaign – Operation Sea Dragon – supported this effort by targeting communist supply craft, shelling coastal batteries and radar sites, and bombarding coastal infiltration routes. Over the next six weeks, the guided-missile destroyer screened Hancock – providing antisubmarine and antiair protection for the carrier and carrying out planeguard services during flight operations. She also performed radar control duties to assist strike and combat air patrol (CAP) aircraft returning to the carrier. On 4 and 5 January 1966, in a change of pace from earlier tasks, the guided-missile destroyer also fired her 5-inch guns against Viet Cong targets ashore.

Released from TF 77 on 22 January 1966, Benjamin Stoddert proceeded north, arriving at Yokosuka, Japan, on the 28th. The warship spent a week of alongside Isle Royale (AD-29) to repair a broken steam blower before departing Japan on 6 February to return to the South China Sea. Six days later, the guided-missile destroyer resumed duty in TF 77 screening Hancock and remained so employed until setting out for the Philippines on 5 March. Benjamin Stoddert arrived at Subic Bay on the 7th for a five-day upkeep period alongside Ajax (AR-6). She then sailed to Hong Kong on 12 March for six days of rest and recreation. The warship returned to the South China Sea and rejoined TF 77 late that month. During the next two weeks, the guided-missile destroyer conducted radar picket duty in the Gulf of Tonkin before being relieved by Topeka (CLG-8). Steaming to Subic Bay on the 12th, she then began preparing for a visit to Australia and New Zealand.

Departing Subic Bay on 17 April, Benjamin Stoddert crossed the equator north of the Admiralty Islands and moored at Sydney, Australia, on 29 April. During the next three weeks her crew took part in the annual "Coral Sea Celebration" – in honor of the May 1942 Allied naval victory – and visited Sydney, Brisbane, and Melbourne in Australia as well as Wellington, New Zealand. Underway for Hawaii on 22 May, the guided-missile destroyer arrived at Pearl Harbor, via Suva in the Fiji Islands, on 30 May.

Except for a brief trip to Honolulu, Benjamin Stoddert remained in port until 16 July when she put to sea to participate in the Gemini 10 capsule recovery operation. Then, from 25 July to 5 August, the warship conducted several antisubmarine exercises in Hawaiian waters. She returned to mid-ocean operations on 16 August to participate in the recovery of an unmanned Apollo capsule. After a fuel stop at Kwajalein in the Marshalls on the 27th, the guided-missile destroyer returned to Pearl Harbor on 2 September. In addition to a limited availability alongside Prairie (AD-15), the warship divided the remainder of the year between various service inspections and local operations out of Pearl Harbor.

These local operations – which included shore bombardment, carrier screening, and ASW exercises – continued into early 1967 as the crew prepared for another 7th Fleet deployment. During this time, her engineers and technicians busied themselves maintaining and improving the warship's complex electronic and fire-control systems, a task abetted by a two-week availability alongside Frontier (AD-25) in mid-February.

After a final hull cleaning at Pearl Harbor in late March, Benjamin Stoddert got underway for the Far East on 6 April. The guided-missile destroyer crossed the central Pacific; and, after a short liberty at Yokosuka, Japan, the crew took the warship south to Subic Bay, arriving there on 23 April. Underway the following day, Benjamin Stoddert met Bon Homme Richard (CVA-31) in the Gulf of Tonkin on the 27th. Later that same day, she joined Saint Paul (CA-73) and Ault (DD-698) for a "Sea Dragon" patrol; and the task unit prowled the North Vietnamese coast at the 19th parallel, searching for enemy waterborne logistics craft. Early on 5 May, the warships found two such craft, sinking one with gunfire and damaging the other. That afternoon, the trio carried out a preplanned bombardment mission off North Vietnam. This pattern – small-craft searches in the morning followed by shore bombardment missions later in the day – became the daily routine of Benjamin Stodderts later "Sea Dragon" patrols.

Following a diversion to Subic Bay on 7 May to fix a broken forced-draft blower, the guided-missile destroyer rejoined Bon Homme Richard on 16 May for 10 days of planeguard duty. Steaming on her second "Sea Dragon" patrol on 26 May, Benjamin Stoddert came under enemy fire for the first time later that day. A North Vietnamese coastal battery unexpectedly opened fire, forcing her to shift fire onto the battery, to commence weaving, and to clear the area. During this patrol, Benjamin Stoddert also rescued the pilot who parachuted from a stricken Air Force F4C "Phantom" that crashed at sea on 30 May (the WSO was rescued by the USS Blue (DD-744)) and provided gunfire protection during the helicopter rescue of an Air Force F-105 "Thunderchief" pilot on 4 June. Returning to Bon Homme Richard the next day, the guided-missile destroyer alternated planeguard duties with "Sea Dragon" patrols through 12 July. At one point on 26 June, enemy counterbattery fire fell close enough to spray the ship with shell fragments, but the resulting damage was light and was quickly repaired. Next came a week of PIRAZ duty followed by four days of gunline operations, after which Benjamin Stoddert headed to Hong Kong for a week of rest and recreation. After an upkeep period at Subic Bay, the guided-missile destroyer returned to "Yankee Station" on 9 August. Once again, she alternated between carrier planeguard services and gunline duties through the end of the month. A boiler tube failure on 4 September, however, forced the warship to proceed to Yokosuka for temporary repairs.

Departing Japan on 21 August, she arrived at Pearl Harbor on 29 August, and spent the remainder of the year undergoing boiler repairs, conducting post-deployment maintenance, and preparing for various service inspections. This routine was broken only by a few days of underway combat training with Jenkins (DD-447) and Pickerel (SS-524) in mid-December. On 20 December, the guided-missile destroyer fired two Tartar missiles at the hulk of the former Fessenden (DE-142) about  south of Oahu. The old escort was damaged by one missile shot and was later sunk by combined gun and torpedo fire. It was during these exercises that the crew learned that Benjamin Stoddert had earned a meritorious unit commendation for the previous summer's combat operations in Southeast Asia.

The guided-missile destroyer continued local operations out of Hawaii until 5 March 1968 when she moved into the Pearl Harbor Naval Shipyard to begin a maintenance overhaul. Upon completion of these repairs on 29 August, the warship conducted four weeks of weapons system and sensor calibration tests. Departing Pearl Harbor on 1 October, Benjamin Stoddert steamed to San Diego, mooring there on the 7th. The next day, the warship began two weeks of training operations in the waters off southern California. Following a missile-firing exercise on the 24th, she put into Redwood City, California, for a port visit on 25 October. After departing there on the 29th, the warship returned home to Pearl Harbor on 2 November and spent the remainder of the year in port.

As part of her final post-overhaul refresher training, Benjamin Stoddert stood out of Pearl Harbor on 13 January 1969 for local operations with Enterprise (CVAN-65) and Rogers (DD-876). Early the next day, while she operated about nine miles (14 km) away, Benjamin Stoddert'''s crew saw a plume of black smoke rise from the carrier. The guided-missile destroyer closed the smoking carrier – which had suffered a severe flight deck fire – to assist firefighting efforts and search for survivors. By late afternoon, she had recovered one body from the sea and set course for Pearl Harbor.

On 20 January, the guided-missile destroyer began tactical exercises in preparation for "STRIKEX 1-69," a fleet exercise to be held the following month. Underway from Pearl Harbor on 10 February, Benjamin Stoddert conducted two weeks of screening, antiair warfare, gunnery, and antisubmarine exercises off San Diego. After these successful maneuvers, she loaded 10 Standard and 24 Tartar missiles at the ammunition depot at Concord, Calif., and returned to Hawaii. There, she moored alongside Isle Royal (AD-29) in Pearl Harbor for three weeks of boiler tube repairs in preparation for another western Pacific deployment.

On 14 April, Benjamin Stoddert loaded a final pallet of 5-inch ammunition before steaming northwest toward Yokosuka. One day after a brief fuel stop at Midway Island, however, the warship suffered yet another boiler tube failure. This did not prevent regular operations; however, and the guided-missile destroyer arrived in Japan on the 24th. The next day, after North Korean fighters shot down a Navy EC-121 reconnaissance plane over the Sea of Japan, Benjamin Stoddert put to sea for emergency operations in the Yellow Sea. During the tense days that followed, the warship's duties included antiair early warning, carrier screening, and electronic intelligence gathering to pinpoint radar and other installations in the Shantung province of eastern China.

When the crisis abated in mid-May, Benjamin Stoddert turned south, visiting Singapore and spending a day on "Yankee Station," before mooring at Subic Bay on 1 June. Fitted out with specialized reconnaissance equipment, the warship steamed to the Sea of Japan and relieved Dale (DLG-19) as Pacific Area Reconnaissance Program (PARPRO) picket ship on 4 June. The guided-missile destroyer, aside from a few upkeep periods at Sasebo, collected intelligence off the Korean peninsula for the next eight weeks. She moored at Yokosuka on 8 August, unloaded the PARPRO equipment, and then set off south for combat operations on the 10th. After a week of liberty in Hong Kong, Benjamin Stoddert reported to the gunline off South Vietnam on 22 August. There, she carried out fire missions in the Chu Lai area during the day and provided harassment and interdiction fire from Danang harbor during the night. During four weeks of operations, air and ground spotters directed her guns at enemy supply points, troop concentrations, rocket sites, and infiltration routes; and, by mid-September, she had fired over 5,000 5-inch rounds at these and other targets. To guard against enemy underwater swimmer attacks while at anchor in Danang harbor, Benjamin Stodderts crew assisted her marine sentries by frequently dropping concussion grenades in the water.

Departing Danang on the 18th, the warship steamed to Yokosuka for a second PARPRO cruise in the Sea of Japan. These duties included the difficult task of marshaling, routing, and refueling aircraft during large-scale intelligence gathering missions near North Korea. Relieved by Halsey (DLG-23) in mid-October, Benjamin Stoddert unloaded her PARPRO equipment and sailed for Pearl Harbor on 19 October. During the transit, however, a typhoon moved across her track, forcing the warship to reverse course; and she did not arrive in Pearl Harbor until 1 November.

1970s
The guided-missile destroyer remained in port until 12 January 1970, when she got underway for a three-day exercise at the Barking Sands Tactical Underwater Range (BARSTUR). The warship conducted a second such training mission between 9 and 13 February, firing exercise RUR-5 ASROC rockets and torpedoes at underwater targets both times. In addition to putting to sea for routine training, she also did so to serve as standby ship for the Apollo 13 recovery mission. In May, Benjamin Stoddert conducted a very successful nuclear submarine detection and tracking exercise with Epperson (DD-719), Knox (DE-1052), and Sargo (SSN-583). At the end of a short availability alongside Bryce Canyon (AD-36), the guided-missile destroyer passed her pre-deployment inspections in early June before joining the annual summer antisubmarine warfare exercise – conducted by American, Canadian, New Zealand, and Japanese warships – off Pearl Harbor at the end of the month. She followed up this exercise with a final tender availability in mid-July.

On 1 August, Benjamin Stoddert sailed for the western Pacific in company with Goldsborough (DDG-20); and, after stopping for fuel at Midway and Guam, the two warships arrived in Subic Bay on the 15th. Stoddert then moved on to "Yankee Station" where she provided planeguard and screen services for Bon Homme Richard between 22 and 30 August. The guided-missile destroyer then headed south for Indonesia, held "a rousing shellback initiation" when she crossed the Equator on 3 September and entered Surabaya harbor for a goodwill visit on the 4th. Departing Java on 7 September, Benjamin Stoddert traced a northerly course between Borneo and Celebes and arrived back at Subic Bay on the 11th.

Following a short upkeep period, the guided-missile destroyer headed for Danang and a tour on the northern search and rescue station (SAR) in the Gulf of Tonkin. Relieving  (DLGN-25) on 17 September, Benjamin Stoddert provided continuous radar and communications services for barrier combat air patrol (BARCAP) operations over the next 25 days. She then headed to Kaohsiung, Taiwan, where her crew received four days of liberty. Over the next five weeks, Stoddert conducted two more patrols on the north SAR station, the second of which was interrupted by a small fire in the forward fireroom. Although damage was minimal, the warship sailed to Sasebo, Japan, for minor repairs alongside Hector (AR-7). To make matters worse, she suffered another setback when a boiler pipe cracked on the return voyage, and she diverted to Subic Bay for repairs.

The warship finally returned to South Vietnam on the 13th, when she stood to on the gunline off Chu Lai. Once there, the warship settled into a pattern of sporadic call-fire missions during the day and night harassment and interdiction fire after dark. Over the next two weeks, her gun crews fired 2,200 rounds at targets ashore. Sailing for Hong Kong on 29 December, Benjamin Stodderts crew closed the year with liberty in that city. Underway again on 5 January 1971, the guided-missile destroyer commenced a final three days of lifeguard duty on "Yankee Station" before sailing for home on the 15th. After stops at Taiwan, Guam, and Midway, she finally returned to Pearl Harbor on 5 February.

Following preparations for a second shipyard overhaul – during which time Benjamin Stoddert was reassigned to Destroyer Squadron (DesRon) 33 – she entered the Pearl Harbor Naval Shipyard on 17 May. The warship received improvements to her missile and gun systems, and much-needed repairs to her hull, sonar dome, and engineering spaces. With shipyard work completed on 17 September, the crew began refresher training on 13 October. In the evening of 29 October, however, a fire broke out in sonar control in the forward part of the warship. In the darkness and heavy rain, it took damage control teams and the shipyard fire department just over four hours to extinguish the blaze. The crew then spent the next six weeks helping shipyard workers repair the fire damage and get the warship's ASW systems back in battery. It was not until 13 January 1972 that Stoddert could begin two months of refresher training and other local operations.

The warship finally got underway for deployment on 25 March, arriving in Subic Bay via Midway and Guam on 7 April. The next day, she sailed for the Tonkin Gulf and commenced gunline operations upon arrival off Vietnam on the 10th. She joined other 7th Fleet units in heavy attacks against North Vietnamese military units pushing south along the coast, firing numerous bombardment missions against enemy troops and tanks advancing towards Hue. Four days later, Benjamin Stoddert joined Task Unit (TU) 77.1.0 for Operation "Freedom Train" – a series of strikes against enemy forces and their logistical infrastructure in North Vietnam.

After rearming from ammunition ships Pyro (AE-24) and Haleakala (AE-25) early on 17 April, Benjamin Stoddert joined Oklahoma City (CLG-5) for a raid on Vinh, North Vietnam. As the warships closed the port, Stodderts electronic warfare unit registered signals from an enemy fire-control radar, followed almost immediately by the launch of two surface-to-surface missiles. Fortunately, both of the missiles missed her; one burst 50 yards to starboard while the other exploded well astern. When enemy gunfire started falling close aboard, including several air bursts that sprayed shell fragments near the warship, Benjamin Stoddert returned double salvos commencing an inconclusive gun duel that lasted about 13 minutes.

Over the next week, the guided-missile destroyer continued strikes against coastal targets, including daily bombardments of the shore as far north as Thanh Hoa. North Vietnamese shore batteries repeatedly took her under fire and finally scored on 23 April when a shell struck Benjamin Stoddert forward in the windlass room. Although put out quickly, the resulting fire destroyed the medical storeroom and the degaussing cable. Returning to gunline duty shortly thereafter, Stoddert steered south and provided defensive fire for South Vietnamese (ARVN) forces ashore – at one point firing 1,009 rounds in a 24-hour period.

After a two-week repair and refitting period at Subic Bay between 12 and 26 May, she reentered the Tonkin Gulf on the 29th for more missions against the enemy's coastal logistics pipeline. Once American mines shut down the major North Vietnamese harbors, many Chinese communist merchant ships sought refuge in strategic lagoons and inlets whence their cargoes were ferried ashore. One of the guided-missile destroyer's missions was to search out and destroy the small ferry craft and any nearby supply caches. On the night of 10 and 11 June, Benjamin Stoddert closed one such merchant ship, firing on several small craft trying to make a run for shore. When she hit one, and its crew abandoned ship; Stoddert sent a boarding party to inspect the sampan. The craft – loaded with seven tons of rice – was later sunk by 5-inch gun and machinegun fire.

Resuming gunline operations on the 14th, the warship fired at enemy troop formations attacking ARVN troops, helping to stall and then repulse this communist thrust into South Vietnam. During one such mission, at 09:10 on 26 June, the forward 5-inch mount suffered a misfire which left a live round hung up in the barrel. Sadly efforts to extract the live shell failed when it exploded, killing two sailors outright and mortally wounding two others. The blast also heavily damaged the gun mount and nearby living spaces. Departing immediately for Subic Bay, the guided-missile destroyer spent the next month in port, replacing the wrecked gun mount and repairing other damage.

According to the ship's Deck Logs, from April till the end of June when the gun mount
incident occurred, 10,476 rounds were fired. Many were not logged or recorded due to the intense combat situations.

Arriving back in the Tonkin Gulf on 30 July, Benjamin Stoddert spent the next three weeks conducting fire missions with TU 70.8.9 off North Vietnam. At this point, South Vietnamese forces had taken Quang Tri City, driving North Vietnamese forces back toward the DMZ; and the naval campaign against the North began to wind down. Coincidentally, Stoddert'''s deployment drew to a close at about the same time, and she headed for home on 27 September, mooring in Pearl Harbor on 6 October after a quick transit. Three days later, she entered the Pearl Harbor Naval Shipyard for a much needed 30-day standdown.Benjamin Stoddert remained in the Hawaiian area for the next seven months, conducting routine training operations in preparation for her next 7th Fleet deployment. During this time, a cease-fire agreement was signed in Paris on 27 January 1973, and American forces in South Vietnam began to withdraw. Underway for the Far East on 14 May, Stoddert stopped at Yokosuka, Japan, and Kaohsiung, Taiwan, before finally arriving off South Vietnam on 9 June. With combat operations over, the warship helped enforce the terms of the cease fire while on PIRAZ and antiair warfare picket duty in the Gulf of Tonkin.

Following liberty at Hong Kong in early August and two weeks of repairs at Subic Bay, Benjamin Stoddert received orders to sail for the Gulf of Thailand in response to a domestic crisis in Thailand. She arrived in the gulf on 29 August and operated for three days with Task Group (TG) 76.4, the contingency force assembled in case Americans had to be evacuated from Thailand. Once the crisis eased, Stoddert returned to the Gulf of Tonkin. Arriving on station on 11 September, the guided-missile destroyer spent the next six weeks patrolling off Vietnam. Her only diversion came in mid-October, when the warship conducted antisubmarine tactical training in the Subic Bay operating area. Then, on 30 October while steaming near Singapore to avoid a typhoon in the Gulf of Tonkin, she suffered a boiler breakdown which forced her back to Subic Bay.

Following three weeks of repairs, the warship sailed for Hawaii, arriving in Pearl Harbor, via Guam and Midway, on 7 December. Upon her return home, the guided-missile destroyer was greeted by a shrinking defense budget, lack of spare parts, and a shortage of fuel oil – the latter caused by the October 1973 Arab oil embargo – all of which cut back the operating tempo of the Pacific Fleet's surface ships. In response, the Navy concentrated on improving overall operational readiness, a routine markedly different from previous training which had concentrated on preparing warships for combat operations off Vietnam. Benjamin Stoddert spent the first three months of 1974 participating in a series of fleet-wide inspections and maintenance programs. She remained in the Pearl Harbor area through October, engaged in extensive propulsion repairs, improving her maintenance procedures, and conducting a few local training operations.

On 2 November, Benjamin Stoddert got underway for her sixth deployment to the Far East. After a stop at Midway to refuel, the guided-missile destroyer arrived at Yokosuka on the 12th. After putting to sea four days later, she conducted ASW operations with Sailfish (SS-572) near Okinawa before sailing for Jinhae, South Korea. Arriving at that port on 25 November, the warship then participated in a three-day antisubmarine operation called Exercise "Tae Kwon Do IV." After a two-week repair stop at Yokosuka in early December and a holiday port visit to Kaohsiung, Taiwan, she ended the year at Subic Bay.

In response to the growing Soviet Navy presence in the Indian Ocean, several American warships received orders to "show the flag" in the region. On 7 January 1975, Benjamin Stoddert got underway for the Indian Ocean in company with Enterprise. The warships conducted four weeks of training operations at sea before visiting Mombasa, Kenya, between 5 and 9 February. The task force sailed back to the Pacific in mid-February and arrived at Subic Bay on the 28th.

After four weeks of liberty and repairs, the warship was placed on 48-hour alert following the success of the North Vietnamese "Easter" offensive in South Vietnam. Two days later, on 5 April, the guided-missile destroyer sailed for Vung Tau, South Vietnam. Over the next two weeks, she cruised offshore with an amphibious ready group (ARG) and covered three Military Sealift Command (MSC) ships sent to the Vung Tau area on the 23d for evacuation duty. Soon the situation worsened, and the departure of Americans and South Vietnamese from Saigon began on 29 April. The guided-missile destroyer covered helicopter and boat lifts of refugees in the Vung Tau area. Then, on 3 May, she sailed to the location of a sinking South Vietnamese naval ship and rescued 19 people, including one woman and four children. Later that same day, the warship took on another 158 refugees picked up by a Korean fishing vessel.

With the end of the evacuation after the fall of Saigon, Benjamin Stoddert sailed for Hawaii on 9 May, arriving at Pearl Harbor, via Guam and Midway, on the 21st. The warship spent the summer conducting local operations and preparing for a regular overhaul, which she began at the Pearl Harbor Naval Shipyard on 1 October. Shifted out of drydock on 6 February 1976, she conducted a long series of full-power runs and sea trials before finishing her 10-month overhaul on 17 August. The crew then spent the remainder of the year conducting training evolutions, various inspections, and helicopter flight deck certifications. On 17 February 1977, the guided-missile destroyer got underway for "RIMPAC 77," a multinational naval exercise held in the Hawaiian Islands.

After finishing this exercise on 1 March, she sailed west for her first western Pacific cruise in almost two years. The end of the Vietnam War two years earlier meant that the guided-missile destroyer conducted different operations than during her previous deployments to the Far East. Instead of antiair or gunline combat operations aimed at the North Vietnamese, the warship concentrated on training to counter the threat of Soviet nuclear-powered submarines and guided-missile warships to the western Pacific region. After a stop in the Philippines in late March, Benjamin Stoddert steamed for Okinawa on 1 April and thence to the waters off Japan and South Korea for a series of exercises. She carried out an ASW exercise against Barb (SSN-596) on 6 April, a "war-at-sea" exercise with Coral Sea on the 20th, and another ASW drill with Sailfish on 5 May before returning to Subic Bay on the 17th. Over the next eight weeks, Stoddert trained in Philippine waters, practicing underway replenishment and other drills. On 6 July, she escorted Coral Sea north to Okinawa, and then participated in "MissileEx 4-77" before putting into Pusan, South Korea, on the 20th. After a week of liberty, she joined elements of the South Korean Navy for ASW exercise "Tae Kwon Do" on 30 July. The guided-missile destroyer then steamed south, stopping at Hong Kong in mid-August before returning to Subic Bay on the 21st.

For her trip home, which began on 6 September, Benjamin Stoddert detoured south, crossing the equator on the 10th, and mooring at Fremantle, Australia, on 17 September. Following a five-day port visit, the warship sailed on to Melbourne, Australia, and to Dunedin, New Zealand, before arriving at Pago Pago, American Samoa, on 14 September. Underway the next day, the warship visited Western Samoa before proceeding on to Hawaii, to arrive in Pearl Harbor on the 22d. She spent the remainder of the year engaged in post-deployment leave and upkeep. Starting on 9 January 1978, Stoddert began eight months of local operations in Hawaiian waters. These evolutions included several firings on the Pacific Missile Range, highlighted by the successful shootdown of two MQM 74C drones by RIM 66A Standard missiles on 29 July.

Following a series of inspections and ship surveys, the warship got underway for the South Pacific on 22 September. After crossing the equator on the 28th, Benjamin Stoddert anchored at Funafuti, Tuvalu, on 29 September. The next day, she fired a 21-gun salute in recognition of that country's independence. Proceeding westward on 2 October, the warship stopped at Suva, Fiji Islands, on the 4th; visited Cairns, Australia, on 10 October; and rendezvoused with Constellation (CV-64) south of Guam on the 21st. Delayed by the need to evade a typhoon near the Philippines, the warships did not put into Subic Bay until 30 October. Over the next seven weeks, Stoddert conducted operations similar to those of her most recent deployment. Attached to the Midway (CV-41) task group, she provided screen services to the carrier as the task group cruised as far south as Pattaya, Thailand, and as far north as Kyūshū, Japan. After arriving at the latter place on 22 December, she ended the year moored at the Naval Ordnance Facility, Sasebo.

Shifting to Yokosuka on 7 January 1979, the warship received four weeks of repairs there at the Naval Ship Repair Facility. Benjamin Stoddert then steamed to Okinawa on 10 February to participate in an antiair warfare exercise called "BuzzardEx 1–79." Moving on to Subic Bay, the guided-missile destroyer provided planeguard services for Constellation (CV-64) through the end of the month. Departing Philippine waters on 7 March, the warship returned to Pearl Harbor on the 19th to begin a seven-week maintenance availability.

1980s

Continued boiler trouble kept the guided-missile destroyer in port, save for a few local operations, for the remainder of the year. Then, following a series of tests and inspections, Benjamin Stoddert commenced a major overhaul at the Pearl Harbor Naval Shipyard on 3 January 1980. After five months in drydock, she moved to a berth for continued industrial work; and it was not until 30 November that the guided-missile destroyer got underway for her first sea trials. The crew spent the next five months putting the warship through full power exams, sonar tests, and weapons system acceptance trials. During the latter, on 31 March 1981, she successfully fired six Standard missiles on the Pacific missile range. The warship then conducted training and other local operations out of Pearl Harbor through the summer and into the fall. On 19 October, she set out for San Francisco, arriving there on the 29th. After a week of liberty, the guided-missile destroyer cruised south to San Diego, mooring at the naval station on 6 November. Benjamin Stoddert then participated in Exercise "ReadiEx 1-82", the highlight of which was a missile firing exercise held on 23 November. Steaming to Hawaii the next day, she moored alongside Jason (AR-8) in Pearl Harbor on 1 December for voyage repairs.

On 22 February 1982, Benjamin Stoddert departed Hawaii for her ninth western Pacific cruise. After a brief stop at Guam on 6 March, she proceeded on to the Philippines. While en route to Subic Bay, the warship conducted both antisubmarine and antiair warfare exercises, an underway routine she would continue throughout this deployment. Following a week in Subic Bay, the guided-missile destroyer steamed to Korea and, between 28 and 30 March, participated in amphibious Exercise "Team Spirit 82." She then sailed between Hong Kong, Subic Bay, and Yokosuka before anchoring in Shimoda, Japan, on 15 May. In the latter port, she took part in the Black Ship Festival, commemorating Commodore Matthew C. Perry's opening of Japan to foreign trade in 1854. Benjamin Stoddert returned to Subic Bay on the 24th.

Leaving the Philippines on 2 June, the guided-missile destroyer sailed to Pattaya, Thailand, anchoring there on the 6th. That same day, tension between the Soviet Union and the West increased after Israel invaded Lebanon. International friction notwithstanding, the warship joined the previously scheduled exercise "Cobra Gold 82" in the Gulf of Thailand on the 7th. Her participation included naval gunfire support for an amphibious landing exercise and ASW operations with three Royal Thai Navy warships. Still, heightened Cold War tension intruded when, just before midnight on 8 June, Aneroid – a Soviet intelligence gathering trawler – fired an illumination flare over Thai ship HTMS Khirirat.

Departing Thailand, on 19 June, Benjamin Stoddert, guided-missile cruiser Sterett (CG-31), and two other destroyers passed into the South China Sea on their way to Subic Bay. The next evening, Soviet aircraft – presumably from bases in Vietnam – began shadowing the American warships. At around 22:00, a Soviet aircraft dropped 16 flares over Turner Joy (DD-951). A few minutes later, Lynde McCormick (DDG-8) received .30-caliber machinegun fire from an unidentified ship in the vicinity. The warship responded in kind, deliberately aiming high; and the foreign ship ceased fire. Although tension remained high the rest of the night, no other incidents occurred; and the warships arrived at Subic Bay on 23 June. After that, however, Stoddert passed her remaining five weeks in the western Pacific without incident; and, following two "war-at-sea" exercises in the waters off Japan, she steamed for home on 6 August.

Mooring at Pearl Harbor on 12 August, the warship spent the rest of the year doing maintenance work on her boilers and standing several regular safety and readiness inspections. During the first three weeks of 1983, Benjamin Stoddert prepared for a joint Navy-Air Force exercise in the Hawaiian Islands. This refresher training included helicopter operations, naval gunfire support, damage control drills, and antisubmarine systems' tests. The highlight of Exercise "MidPacTraEx," held between 31 January and 3 February, was a defensive ASW operation with Harold E. Holt (FF-1074) and Willamette (AO-180). Later that month, she served as "surface deep dive safety ship" for Sargo (SSN-583).

In a scenery shift from her familiar operational zone, the guided-missile destroyer sailed from Pearl Harbor to the southern California operating area on 31 March. There, she conducted a "war at sea" exercise with DesRon 17 in early April. The warship then joined Ranger (CV-61) and operated with her battle group along the west coasts of California and Central America for the next four weeks. These evolutions were intended, in part, to demonstrate American resolve in checking the spread of communism in Central America.

Returning to Pearl Harbor on 25 May, the guided-missile destroyer remained in port for the next eight weeks. Between 21 and 24 July, the warship took part in a joint ASW exercise with Sample (FF-1048), Cochrane (DDG-21), Harold E. Holt, and three Japanese warships before getting ready to deploy overseas once more. On 26 August, Benjamin Stoddert put to sea with Rangers battle group and steered for the Philippines, arriving in Subic Bay on 14 September. Earlier in the year, and partly in response to the outbreak of the Iran–Iraq War in 1980, the United States had established Central Command (CentCom) in the western reaches of the Indian Ocean to protect American security interests in the Middle East; and Rangers group received orders to patrol the northern portion of the Arabian Sea in support of CentCom's mission.

Departing Subic Bay on 26 September, the battle group set course for the Strait of Malacca. The unit's transit of the South China Sea was interrupted on the 30th, however, when Benjamin Stoddert rescued 39 Vietnamese refugees from their sinking boat, an act that later brought her the Humanitarian Service Medal. Once the refugees had been passed along, the group continued on south and west, passing through the Strait of Malacca and entering the Indian Ocean on 4 October. Linking up with a British force built around , the warships sailed northwest and arrived on station in the Arabian Sea on 12 October. Stoddert remained in the Arabian Sea and the Persian Gulf through the end of the year, helping to assure Western access to oil and countering the spread of Soviet influence in the region. During this period, she paid two visits to El Masirah, Oman, and called at Karachi, Pakistan.

On 15 January 1984, the American task group turned east for the long voyage back to Hawaii. After stops in Singapore and Subic Bay, Benjamin Stoddert moored in Pearl Harbor on 22 February. Six days later, she entered the Pearl Harbor Naval Shipyard for a major equipment overhaul. During the ensuing 15-month shipyard period, the guided-missile destroyer received new radar and fire-control systems, the navy tactical data system (NTDS), the integrated automatic detection and tracking system (IADTS) and a modernized steam engineering plant. In addition to her combat systems' overhaul, she had her antiship capabilities enhanced by the installation of Harpoon missile launchers. Completing the overhaul on 9 July 1985, Stoddert occupied the rest of the year with a series of local operations and inspections. These ranged from a joint ASW exercise with Australian and New Zealand warships at sea to the more mundane propulsion plant and ordnance safety inspections while in port.

The warship's first exercise in the new year took place between 23 and 28 January 1986. Benjamin Stoddert operated as part of an "enemy" surface and submarine force that "attacked" the Enterprise battle group. Two more individual ship exercises followed in February. Then, after a command inspection in late March and a nuclear weapons certification inspection in early April, Stoddert got underway for "RimPac 86", an international naval exercise held in Hawaiian waters between 21 May and 12 June. As a unit of the "Blue Force," she served as communications link ship with the Japanese Maritime Self-Defense Force warships involved in the maneuvers. The guided-missile destroyer also covered a SEAL team insertion and extraction mission during the exercise. During rimpac86 the Stoddert had port calls in San Diego, San Francisco, Seattle and Vancouver BC, where crew members were able to attend the Vancouver Worlds Fair, before returning home.

After five more months of local training operations and other preparatory tasks, Benjamin Stoddert finally got underway for another Middle East deployment on 28 November. Steaming in company with Hepburn (FF-1055) and Mahlon S. Tisdale (FFG-27), she first sailed to the Philippines. After a week of upkeep at Subic Bay, Stoddert set out south on 21 December, stopping at Singapore on the 25th before passing the Strait of Malacca on the 26th and ending the year with a fuel stop at Colombo, Sri Lanka. The guided-missile destroyer continued on to the Middle East in the new year and relieved Goldsborough on station in the Persian Gulf on 6 January. Although Iranian and Iraqi attacks on neutral tankers had begun to increase in early 1987, no firm American policy regarding this "tanker war" had yet been established. This limited Stoddert'''s mission, therefore, to surveillance operations against Iranian forces, especially "Silkworm" missile sites in the Strait of Hormuz, and to the provision of communications and other data links to friendly aircraft in the region.

Relieved by Waddell (DDG-24) on 4 April after three months on station, the warship steamed toward home, passing into the Indian Ocean and stopping at Colombo on the 9th to refuel. Following port visits to Phuket, Thailand, between 13 and 16 April and at Hong Kong between 23 and 27 April, the guided-missile destroyer moored at Pearl Harbor on 9 May. After a four-week leave and upkeep standdown, Benjamin Stoddert resumed the familiar routine. This included various weapons and supply inspections, equipment alterations in the shipyard, and training ashore for crew members. In addition, the warship participated in a joint Navy-Coast Guard exercise in late June, took part in ASW drills in mid-August, and served as ready duty destroyer during the month of September. She then began a phased maintenance availability at the Pearl Harbor Naval Shipyard on 26 October.

With the repairs and upgrades to her engineering plant finished on 9 February 1988, Benjamin Stoddert began preparing for an upcoming fleet exercise. The warship set out for San Diego on 15 March, completing a transit exercise – including service as the target for simulated attacks by two attack submarines – before mooring in San Diego harbor on the 31st. On 8 April, she put to sea for "FleetEx 88-2", a carrier battle group exercise held off southern California, in which Stoddert's crew took "revenge" for the transit exercise by successfully engaging a target submarine with an exercise torpedo. Later, she joined the Carl Vinson (CVN-70) battle group and, in simulated air attacks, shot down three target drones with as many Standard SM-1 missiles. After more than two weeks of intensive training, the warship sailed for home, arriving in Pearl Harbor on 30 April.

Although originally scheduled for an overseas deployment in June, the warship delayed her departure until September so she could join the Nimitz (CVN-68) battle group. Her crew spent the summer testing new maintenance procedures, passing safety inspections, and taking the warship to sea for exercises such as the combined American, Australian, Canadian, and Japanese "RimPac 88" battle problems held between 7 and 17 July. Finally embarking on her deployment on 20 September, the warship joined Waddell, Hepburn, Barbey (FF-1088), Kiska (AE-35), and Willamette (AO-180) in Battle Group "Bravo" for the voyage west to the Persian Gulf. After a stop at Subic Bay between 7 and 11 October, the group conducted a few days of gunnery practice at the Tabones range in the Philippines before sailing to Hong Kong for liberty. Departing the British Crown Colony on the 20th, the battle group headed south, navigated the Malacca Strait, and passed into the Indian Ocean. From there, the warships took up station in the northern part of the Arabian Sea on 30 October.

Although the "tanker war" in the Persian Gulf had ended on 20 August with the cease-fire between Iran and Iraq, American warships still patrolled the region, replacing tanker-escort duty with general "zone defense." Benjamin Stoddert remained in the Arabian Sea for the first 10 days of this mission before receiving a brief availability alongside Prairie at the Masirah anchorage between 10 and 16 November. From there, she moved to the Strait of Hormuz and relieved Antietam (CG-54) as patrol ship there. Turning over that patrol station to California (CGN-36) on 2 December, the warship returned to the Arabian Sea for another 10 days with Battle Group "Bravo". After 56 days at sea, the crew displayed palpable relief when the guided-missile destroyer put into Abu Dhabi for a three-day port visit on 14 December. While returning to her unit on the 18th, Stoddert provided medical assistance to three injured crew members of the British merchant vessel British Trident. Shortly thereafter, the group sailed east, passing through the Malacca Strait and anchoring at Singapore on 31 December.

Following a six-day port visit, the group steamed back into the Indian Ocean for a quick drop south of the equator on 9 January 1989 before returning through the Strait of Malacca on the 19th. The warships then steamed north into the South China Sea for four days of ASW exercises with units of the Royal Thai Navy, followed by a three-day visit to Pattaya Beach, Thailand. Benjamin Stoddert then sailed independently for Subic Bay, arriving there on 1 February to begin a week-long upkeep and maintenance availability dedicated to main propulsion plant repairs. Departing the Philippines on 8 February, Stoddert steamed across the Pacific and moored in Pearl Harbor on 21 February.

At the end of a four-week post-deployment standdown, the guided-missile destroyer began preparations for a series of engineering and general survey inspections set for late spring. Those inspections ended late in June, and July passed relatively slowly, marked by an overnight "tiger cruise" for crew dependents on the 18th, and a port visit to Hilo, Hawaii, between 19 and 25 July. A week after that, Benjamin Stoddert departed Pearl Harbor for two weeks of law enforcement operations with the United States Coast Guard. The warship used her surface search radars and other equipment to spot small craft, which were then boarded by Coast Guard detachments in search of drug smugglers. Back in port on 11 August, Stoddert spent the next week training submarine prospective commanding officers.

1990s
Toward the end of August, Benjamin Stoddert started preparing for a phased maintenance availability, which she began on 12 September in the Pearl Harbor Naval Shipyard. During the ensuing five months, the warship received extensive equipment upgrades and regularly scheduled maintenance work on her propulsion plant. Pronounced ready for duty on 1 March, the warship conducted another Coast Guard law enforcement operation in Hawaiian waters. Then, on 16 April, she joined the familiar multinational exercise "RIMPAC 90". She conducted ASW and anti-surface ship exercises during this period, highlighted by a successful Standard missile shot in early May.

Back in Pearl Harbor on 12 May, Benjamin Stoddert did not leave Hawaii until 18 June when she set out for Central America and another Coast Guard law enforcement deployment. The warship began patrol operations off Baja California on the 27th and remained there – save for a single port visit to San Diego – through 11 August. After rendezvousing with Badger (FF-1071) and Kawishiwi (AO-146), the guided-missile destroyer sailed south for a drug interdiction patrol off Panama. These operations continued until 11 September, when the warship put into Rodman, Panama – the first landfall for the crew after 47 days at sea. Departing Panama on the 14th, the guided-missile destroyer returned to her patrol station, remaining there until 29 September when she was relieved by Waddell. Instead of sailing northwest for home, however, Stoddert passed through the Panama Canal on 3 October, entered the Caribbean Sea – the first and only arm of the Atlantic Ocean to wash her hull – and pulled into Willemstad, Curaçao, on the 6th. After a five-day port visit, she turned west for her transit home, arriving in Pearl Harbor on 29 October. The guided-missile destroyer spent the rest of the year in port undergoing routine inspections and maintenance.Benjamin Stoddert began her last year in service with a surface warfare exercise in late January 1991, and her crew remained busy with training through the end of March. Departing Hawaii on 3 April, the warship cruised in southern California waters for the next five weeks, conducting antisubmarine warfare (ASW) drills and naval gunfire practice off San Clemente in addition to readiness training with the Abraham Lincoln (CVN-72) battle group. She returned to Pearl Harbor on 15 May.

Following a series of inspections in June, the warship remained in port – save for a few days of local operations – as the crew prepared her for inactivation. On 3 September, the guided-missile destroyer began pre-inactivation procedures and unloaded all her fuel and ammunition. Benjamin Stoddert was decommissioned at Pearl Harbor on 20 December 1991, and her name was struck from the Navy list on 20 November 1992. On 7 September 1995, she was transferred to the Maritime Administration and was berthed with its National Defense Reserve Fleet at Suisun Bay, Calif., to await disposal. On 3 February 2001, while under tow to Brownsville, Texas, for scrapping, the old guided missile destroyer took on water and sank in the Pacific.

HonorsBenjamin Stoddert'' received nine battle stars for Vietnam service.
Combat Action Ribbon & Meritorious Unit Citation – 1972 WestPac

References

External links
MaritimeQuest USS Benjamin Stoddert DDG-22 pages

Cold War destroyers of the United States
1963 ships
Charles F. Adams-class destroyers
Ships built by Lockheed Shipbuilding and Construction Company

USS Benjamin Stoddert