ضاحية مبارك العبد الله الصباح، وتسمى أيضًا بغرب مشرف، هي إحدى مناطق محافظة حولي في الكويت. سميت بهذا الاسم نسبة إلى رئيس أركان الجيش الكويتي الأسبق الشيخ مبارك عبد الله الجابر الصباح. تحتوي المنطقة على 7 قطع منها 3 سكنية. يحد المنطقة من الشرق منطقة مشرف، ومن الغرب مناطق جنوب السرة، ومن الشمال منطقة بيان، ومن الجنوب ضاحية صباح السالم.

وفي القطع الإدارية في المنطقة يوجد مقر الكلية الأسترالية في الكويت، ومقر جامعة الخليج للعلوم والتكنولوجيا، ومركز الكويت للتوحد، وفرع مؤسسة التأمينات الاجتماعية، ومبنى اللجنة العليا لإستكمال تطبيق الشريعة الإسلامية، وفرع لبنك بيت التمويل الكويتي، وفرع بنك وربة.

أماكن مأهولة في الكويت

ضاحية مبارك العبد الله الجابر


An Eragrostis sterilis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karel Domin. An Eragrostis sterilis in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis sterilis


Doğu floryası (Carduelis sinica), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.

Erkeği orta büyüklükte; üst tarafı koyu gri kahverengi alt tarafı kahverengi ve kuyruk altı sarıdır. Göğsü zeytin yeşili, tepe ve ensesi giridir. Gaga pembedir. Kanatlar soluk beyaz kenarlı ortası parlak sarıdır. Kuyruğu çatallı dış tüyleri sarı üstü siyahtır. Dişi, daha soluk ve daha kahverengidir.

Doğu floryası iğne yapraklı ve genişli yapraklı ormanlık bölgeler ile nehir kenarlarında görülür.

sinica

Doğu floryası


වයිකින්ග් ඕබිටර් වල මුලික අරමුණ වුයේ අඟහරු කරා ගොඩබසින යානා , ගොඩ බෑම සිදුකර ප්‍රදේශ හදුනා ගැනීම හා තහවුරු කිරීමට මූලික සමීක්ෂණ සිදුකිරීම, ලැන්ඩර් සඳහා සන්නිවේදක පිළිවයන ලෙස ක්‍රියා කිරීම හා ඒවාට අදාල විද්‍යාත්මක පරික්ෂණ සිදුකිරීම ආදියයි.   ඔ(ර්)බ්ටර් පදනම් වී ඇත්තේ පැරණි මැරිනර් 9 ගගන යානය මතයි. අෂ්ඨාශ්‍රයක් වන මෙය දලවශයෙන්  2.5m දිගින් යුක්ත වේ. මුළු දියත් කිරීමේ බර 2328kg වු අතර ඉන් 1445 kg ක්ම ප්‍රචාලක හා උත්තනාංශ පාලක වායු විය. මුදුවක් වැනි ආකෘතියේ මුහුණත් අට 0.4572 m උසකින් යුක්ත වු අතර මාරුවෙන් මාරුවට 1.397m හා 0.508m පළලින් යුක්ති විය. පතුලෙහි වූ ලැන්ඩර් ඈදුම් ස්ථානයේ සිට ඉහළින්ම වූ නික්මී‍ෙම් යානාව සම්බන්ධ ස්ථානයට සම්පූර්ණ     උස 3.29m වේ. එහි නිදහස් ඒකක වලින් යුත් කාමර 16 ක් විය. දිග පැති 4 හි කාමර 3 බාගින්ද, කෙටි පැත්තක කාමරයක් බැගින්ද විය. සුර්යය පැනල 4 ක් ඕබිටර්හි අක්ෂ්‍යයෙන් පිටතට විහිදී ඇත. එක් පැනලයක අවසන් කෙළවරේ සිට ප්‍රතිවිරුද්ධ පැනලයේ කෙළවරට දුර 9.75m කි. ජවය සපයනු ලැබුවේ 1.37x 1.23m සුර්යය පැනල අටකිනි. සූර්යය පැනල සෑදී තිබුණේ සූර්යය කෝෂ 34800 කිනි. එය අඟහරු හීදි 640w ජවයක් නිපද විය. නිපද වූ ජවය නිකල් කැඩිමියම් 30-Ah බැටරි 2 ක කද ගබඩා කරන ලදී.

ප්‍රධාන ප්‍රචාලන ඒකකය ඕබිටර් බසයට උඩින් පිහිටුවා ඇත. ප්‍රචාලනය, ද්විප්‍රචාලන (මොනො‍මෙතිල් හයිඩ්‍රසීන් හා නයිට්‍රජන් ටෙට්‍රාමක්සයිඩ්) ද්‍රව ඉන්ධන භාවිතා කරන රොකට් එන්ජිමකින් යුක්ත විය. එන්ජිම 1323N (297 1bf) තෙරපුමක් සැපයීමේ හැකියාවක් ඇති අතර 1480m/s ක ඩෙල්ටා - v බවට පරිවර්තනය වේ. ස්ථායීතාව පාලනය කර ගෙන ඇත්තේ කුඩා නයිට්‍රජන් ජෙට් 12 ක් මගිනි. ඇක්වීසිෂන් සූර්ය සංවේදකයක්, ක්රූස් සූර්ය සංවේදකයක්, කැනෝපස් තාරකා හසුකර ගැනීමේ උපකරණයක් හා මිශ්‍ර මේක්ෂ 6 කින් සමන්විත අවස්ථිති සමුද්දේශ ඒකකයක් මගින් අක්ෂ 3 ම වටා ස්ථායීව පවත්වා ගනී. ත්වරණ මාපක දෙකක්ද මෙය තුළ අන්තර්ගත වේ. සන්නිවේදනය සිදු කරන ලද්දේ 20w TWTA දෙකක් මගිනි. ගුවන් විදුලි විද්‍යාව හා සන්නිවේදන පර්යේෂණ සිදුකිරීමට X - බෑන්ඩ් (8.4 GHz) ඩවුන්ලින්ක් එකක් ද අන්තර්ගත කර තිබිණි. අජ ලින්ක් අන්තර්ගත කර තිබුණේ S - බෑන්ඩ් (2.1 GHz) හරහාය. අක්ෂ 2 ක් වටා හැර විය හැකි 1.5m හා පරිධියකින්යුත් ලාභ පැරබොලික් ඇන්ටෙනාව ඕබිටර් පාදමේ එක් මුල්ලකට සවිකර ඇති අතර අඩු - ලාභ ඇන්ටනාව ඔස්සේ මුදුනින් එළියට විහිදී ඇත. ඒකක මෙගා බීටු 1280 ගබඩා කළ හැකි පටි පටිගත කිරීම් යන්ත්‍ර දෙකකින්ද A – 381 – Mltz රේඩියෝවකින් ද සමන්විත වේ.

http://en.wikipedia.org/wiki/Viking_program#Viking_Orbiters

වයිකින්ගේ ඕබිටර්ස්


Gloksinija (lat. Gloxinia), biljni rod iz porodice gesnerijevki sa 5 vrsta trajnica rasprostranjenih po tropskoji Južnoj Americi. Dio je podtribusa Gloxiniinae.

Vrste
 Gloxinia alterniflora A.O.Araujo & Chautems
 Gloxinia erinoides (DC.) Roalson & Boggan
 Gloxinia major (Fritsch) C.A.Zanotti & Lizarazu
 Gloxinia perennis (L.) Druce
 Gloxinia xanthophylla (Poepp.) Roalson & Boggan

Sinonimi
 Escheria Regel
 Eucolum Salisb.
 Fiebrigia Fritsch
 Fritschiantha Kuntze
 Koellikeria Regel
 Orthanthe Lem.
 Salisia Regel
 Anodiscus Benth.

Izvori

Vanjske poveznice

Gesnerijevke

Gloksinija


Lysbotn (nordsamisk: Liidditvuotna) er en fjord den nordøstlige del af  øen Senja i Troms og Finnmark   fylke  i Norge. Fjorden går ind mellem Lysnes og Årnes fra Gisundet i Lenvik kommune. Det er vej langs hele fjorden. På østsiden går en lokal vej ud mod Ydre Årnes, i sydvest går fylkesvej 861, som fortsætter mod vest over ejdet mod Stønnesbotn og fra Lysnes, på nordvestsiden går fylkesvej 271 (Troms) ud mot Vang.

Langs vestsiden af fjorden ligger  bygderne Lysnes, Vangshamn, Skardsvåg og Vang. I Lysnes er der butik og hurtigbådsforbindelse til Tromsø. Lysbotn tilhører Gibostadområdet og har knap 150 indbyggere.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Troms og Finnmark
Lenvik
Senja

Lysbotn


Sweet's Hortus Britannicus, (abreviado Hort. Brit. (Sweet)), es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por el botánico, horticultor y pteridólogo inglés; Robert Sweet. Fue  publicado en Londres en tres ediciones en los años 1826-1839.

Publicación
 1ª edición: 1826 Sweet's Hortus Britannicus: or a catalogue of plants cultivated in the gardens of Great Britain, arranged in natural orders ... / by Robert Sweet. London
 2ª edición: 1830 Sweet's Hortus Britannicus: or, A catalogue of all the plants indigenous or cultivated in the gardens of Great Britain. Edition: 2d ed. London
 3ª edición: 1839 Sweet's Hortus Britannicus: or, a catalogue of all the plants indigenous or cultivated in the gardens of Great Britain, arranged according to the natural system / by Robert Sweet. 3d. ed., greatly enl. and improved. Ed. by George Don, F. L. S. London

Referencias

Enlaces externos
en IPNI
en Harvard

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Sweet's Hortus Britannicus


Cykelhelten er en dansk børnefilm fra 1995 der er instrueret af Anker Li efter eget manuskript.

Handling
Far og søn fisker. De har det rart og tæt sammen. Og en dag kommer det helt store skridt frem mod den uundgåelige og naturlige løsrivelse. Junior får en cykel og skal lære at tæmme den tohjulede jernhingst ved egen hjælp. I begyndelsen med far trygt som ankermand, men gradvis mestrer man kunsten ved egen hjælp. Og en skønne dag er man klar til selv at besejre landskabets største bakke.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 1995

Cykelhelten


Damian Dawid Szymański (Kraśnik, 16 de junho de 1995) é um futebolista polonês que atua como meio-campo. Atualmente joga pelo AEK Atenas.

Carreira no clube
Szymański começou sua carreira no GKS Bełchatów.

Akhmat Grozny
Em 12 de janeiro de 2019, o Wisła Płock anunciou sua transferência para o FC Akhmat Grozny, clube da Premier League Russa. Três dias depois, Akhmat confirmou que o clube assinou um contrato de 4,5 anos com Szymański.

AEK Atenas
Em 13 de janeiro de 2020, Szymański viajou para Atenas para passar nos exames médicos e concluir a transferência para o AEK Atenas. O meio-campista polonês ingressou no clube grego por empréstimo inicial de seis meses, e o AEK manterá o direito de comprá-lo por € 1.500.000. Um dia depois, o negócio foi oficializado e Szymański foi apresentado ao seu novo clube.

Em 30 de junho de 2020, Szymański assinou um contrato de quatro anos com o AEK depois que sua transferência de Akhmat Grozny se tornou permanente. O clube grego pagou € 1.300.000 por seus serviços, enquanto o Akhmat manterá uma taxa de revenda de 15%. Cinco dias depois, Szymanski marcou seu primeiro gol pelo clube, selando uma vitória por 4 a 1 fora de casa contra o Aris Thessaloniki.

Em 20 de janeiro de 2021, ele marcou na vitória por 2 a 0 em casa contra o Apollon Smyrnis na partida de ida das oitavas de final da Copa da Grécia. Em 15 de fevereiro de 2021, ele selou uma dramática vitória fora de casa por 4–2 contra a AEL, após um cruzamento de Levi García. Na semana seguinte, Szymański marcou dois gols no empate em casa por 2 a 2 contra o Asteras Tripolis.

Carreira internacional
Szymański fez sua estreia na seleção da Polônia em 7 de setembro de 2018, em uma partida a Liga das Nações da UEFA de 2018–19 contra a Itália. Fez a sua estreia como titular no jogo de volta contra a Itália, em 14 de outubro. Marcou seu primeiro gol, um empate nos acréscimos do segundo tempo, em 8 de setembro de 2021 em uma partida das eliminatórias da Copa do Mundo FIFA de 2022 contra a Inglaterra realizada no Estádio Nacional em Varsóvia, que terminou com um empate 1–1.

Gols pela seleção
Placares e resultados listam a contagem de gols da Polônia primeiro.

Ligações externas

Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022
Futebolistas do AEK FC
Futebolistas do Respublikanskiy Futbolniy Klub Terek
Futebolistas do Wisła Płock
Futebolistas do Jagiellonia Białystok
Futebolistas do GKS Bełchatów
Jogadores da Seleção Polonesa de Futebol
Futebolistas da Polônia
Pessoas vivas
Nascidos em 1995

Damian Szymański


Mary Shaw (née en 1943) est une ingénieure en logiciel américaine et professeure d'informatique à la faculté d'informatique de l'université Carnegie Mellon, connue pour ses travaux dans le domaine de l'architecture logicielle.

Biographie

Jeunesse
Mary M. Shaw est née à Washington DC en 1943. Son père (Eldon Shaw) était ingénieur civil et économiste au département de l'Agriculture et sa mère (Mary Shaw) était femme au foyer. Shaw a fréquenté le lycée de Bethesda, dans le Maryland, à l'époque de la guerre froide Spoutnik.

Au lycée, Shaw a participé pendant deux étés au lycée à un programme parascolaire qui enseignait aux élèves l'informatique. Ce programme géré par International Business Machines (IBM) a été l'occasion pour les étudiants d'explorer des domaines en dehors du programme normal. C'était la première introduction de Shaw aux ordinateurs.

Études et carrière
Shaw a obtenu son BA de l'Université Rice vers 1965 et son doctorat en informatique de l'Université Carnegie Mellon en 1972.

Avec Marion Créhange (1937 – 2022), une informaticienne française qui a obtenu un doctorat en informatique en 1961 elle est considérée comme une pionnière de l'informatique.

Après avoir obtenu son diplôme à l'Université Rice, Shaw a commencé sa carrière dans l'industrie en travaillant comme programmeuse système à la Research Analysis Corporation. Elle a également continué à faire des recherches à l'Université Rice. En 1972, elle a rejoint la faculté de l'Université Carnegie Mellon, où elle a finalement été nommée professeur d'informatique. De 1984 à 1987, elle a également été scientifique en chef au Software Engineering Institute, de 1992 à 1999, vice-doyenne pour la formation professionnelle et, de 2001 à 2006, codirectrice du Sloan Software Industry Center .

En 2011, Mary Shaw et David Garlan ont reçu le prix de la recherche exceptionnelle de l', le groupe d'intérêt spécial sur le génie logiciel de l'Association of Computing Machinery, pour leurs « contributions significatives et durables à la recherche en génie logiciel grâce au développement et à la promotion de l'architecture logicielle ».

Le 3 octobre 2014, le président américain Barack Obama a décerné à Shaw la Médaille nationale de la technologie et de l'innovation . Elle a été nommée récipiendaire du prix en 2012 .

Travail
Le principal domaine de recherche de Shaw est le génie logiciel, y compris les aspects architecturaux, éducatifs et historiques. Shaw est l'autrice d'ouvrages fondateurs dans le domaine de l'architecture logicielle avec .

L'ouvrage le plus cité de Shaw Software Architecture: Perspectives on an Emerging Discipline, co-écrit avec David Garlan, examine le concept « d'architectures pour les systèmes logiciels ainsi que les meilleures façons de soutenir le développement de logiciels ». Le livre vise :  Dans cet ouvrage, Garlan et Shaw « décrivent l'architecture d'un système comme une collection de composants informatiques avec une description des interactions entre ces composants-les connecteurs ». Les composants sont simplement décrits comme « les éléments qui effectuent le calcul ».

Réception
En 2011, Shaw et Garlan ont reçu le prix de la recherche exceptionnelle pour 2011 de l'Université Carnegie Mellon (CMU) en l'honneur de leurs recherches pionnières dans le domaine de l'architecture logicielle. William Scherlis, directeur de l'Institute for Software Research de la CMU, a commenté la contribution de Shaw et Garlan :

Publications sélectionnées

Ouvrages
 Mary Shaw et Frank Hole, Analyse informatique de la sériation chronologique, 1967.
 Mary Shaw, Alan Perlis et Frederick Sayward (éd.), Métriques logicielles : une analyse et une évaluation, 1981.
 Mary Shaw (dir.), Programme Carnegie-Mellon pour l'informatique de premier cycle, 1985.
 Mary Shaw et , Architecture logicielle : perspectives sur une discipline émergente, Prentice Hall, 1996.
 Mary Shaw, Sufficient Correctness and Homeostasis in Open Resource Coalitions: How Much Can You Trust Your Software System, 2000.

Articles
 Marie Shaw, « Réduction des coûts de compilation grâce à la contraction de la langue », Communications de l'ACM, 17(5):245–250, 1974.
 Marie Shaw, « Les perspectives d'une discipline d'ingénierie du logiciel », IEEE Software, 7(6):15–24, 1990.
 Marie Shaw, « Comparer les styles de conception architecturale », IEEE Software, 12(6):27–41, 1995.

Références

Articles connexes
 Marion Créhange

Liens externes

Informaticienne américaine
Personnalité américaine de l'informatique
Professeur à l'université Carnegie-Mellon
Professeur à l'université Rice
Étudiant de l'université Carnegie-Mellon
Étudiant de l'université Rice
Naissance en septembre 1943
Naissance à Washington (Pennsylvanie)
Programmeuse informatique
Ingénieur américain du XXe siècle
Ingénieur américain du XXIe siècle

Mary Shaw (informaticienne)


Tomonobu Hayakawa (født 11. juli 1977) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Urawa Reds, Yokohama FC og JEF United Chiba.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tomonobu Hayakawa


An Panicum haenkeanum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jan Svatopluk Presl. An Panicum haenkeanum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum haenkeanum


Nelson Ferreira é um artista plástico português. Foi por duas vezes o artista convidado pela National Portrait Gallery para ensinar técnicas de desenho tardo-medievais e renascentistas, durante a exposição de desenhos dos artistas Hans Holbein, o Jovem, e de Leonardo da Vinci. Também ensina técnica clássica de desenho e pintura aos artistas da Walt Disney - Industrial Light & Magic.

Em 2021, apresentou as aulas de pintura online O Fungagá das Artes, criadas em colaboração com o MNAC - Museu Nacional de Arte Contemporânea.  Estas aulas foram galardoadas pela Associação Portuguesa de Museologia com o Prémio APOM 2022 de Melhor Projecto de Educação e Mediação Cultural.

Em 2022, colaborou com Gianmarco Donaggio na curta-metragem experimental Azul no Azul.   Foi artista residente no Museu Nacional de Arte Contemporânea, tendo exposto A pintura sublimou o espírito. Também expôs nas Capelas Imperfeitas do Mosteiro da Batalha.

Foi convidado pelo Museu Nacional Soares dos Reis a expor as suas aguarelas para comemorar os 150 anos da escultura O Desterrado de António Soares dos Reis.

Em 2023 foi convidado a expor em Cascais. no Museu Condes de Castro Guimarães, para celebrar o nonagésimo segundo aniversário do museu. Esta exposição mostrou ícones pintados por Nelson Ferreira, e premiados em Londres. As imagens foram criadas usando técnicas bizantinas medievais e também da escola Prosopon, com têmpera de ovo. O artista também restaurou várias coberturas de metal para ícones (oklad), usando metais preciosos como ouro de 24 quilates, paládio e platina.

A exposição "Caligem", no Mosteiro da Batalha, criou um diálogo entre estas técnicas históricas e do "futuro". Para criar a "pintura do futuro", o artista pintou as Capelas Imperfeitas à noite, usando uma técnica inventada por ele. Este método, com uma tinta especial sem pigmento, cria pinturas que aparentam ser de um cinzento liso, mas que se revelam quando o público acende a lanterna do telemóvel e a luz se refracta na superfície da tela.

Referências

Pintores de Portugal
Pintores de Portugal do século XXI

Nelson Ferreira (pintor)


විවාහය විශ්වීය සමාජ සංස්ථා අතරින් එකකි.මිනිසාගේ ලිංගික ජීවිතය පාලනය කිරීමටත් එය විධිමත්ව සංස්ථාපනය කිරීමටත් මානව සමාජයේ විවාහය නම් සංස්ථාව ගොඩ නැගී ඇත.පවුල නම් වන සංස්ථාව සමග ඉතා කිට්ටු සබදතාවයක් පවතී.සමාජ සංස්කෘතික ආගමික හා ආර්ථික පදනමක් මත විවාහය ක්‍රියාත්මක වෙයි.ෆෙඩ්රික් ඒංගල්ස් දක්වන පරිදි මනවයාගේ වර්ධනය අනුව ගොඩනැගුන විවාහ ක්‍රම තුනක් දක්වයි.
 වනචාරී මිනිසාට සමූහ විවාහ
 වැදි මිනිසාට ලිහිල් විවාහ
 ශිෂ්ට මිනිසාට ඒක පන්ති විවාහ
එංගල්ස් ගේ මෙම අදහස මානව සංවර්ධනයේ අදියරයන් කියාපායි.විවාහය යනු සමාජය පිළිගත් ආකාරයට ලිංගික සබදතා පවත්වන වැඩිහිටියන් දෙදනකු හෝ කිහිප දෙනකු ලෙස සරලව දැක්විය හැක.විවාහය සලකා බලන සංස්කෘතියට අදාල චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර වලට හා එම සමාජය පිළිගත් නෙෙතික රාමුවට යටත් වෙයි සරල සමාජ වල චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර හා සංස්කෘතික පිළිගැනීම් වලට මුල් තැන දෙන අතර සංකීර්ණ සමාජවල නෙෙතික ගිවිසුමට ප්‍රධාන තැනක් දෙයි.විවාහය අර්ථ දැක්වීමේ දී ඉතා සංකීර්ණ ගැටළවකට මුහුණ දීමට සිදුවතු නියතය.උදාහරණ ලෙස එක්සත් රාජධානියේ හෙවත් බ්‍රිතාන්‍ය රාජකීය   මානව විද්‍යා සංගමයේ  ප්‍රකාශයක සදහන් වන්නේ" විවාහය යනු එක් ම්නිසෙක් සහ එක් ගැහැනියක අතර ඇතිවන සම්බන්දතාවයේ ප්‍රතිඵල ලෙස ඒ ගැහැණිය බිහිකරන දරුවන් නීතියට අනුකූලයැයි පිළි ගැනීමයි.

මානව විදයාඥයෙකු වූ ජී·පී මර්ඩොක් විවාහය පිළිබඳව දැක්වූ නිර්වචනය (1846)  හේමන්ත කුමාර විසින් පවුල , විවාහය හා චාති ක්‍රමය පිළිබඳ සමාජ විද්‍යාව (2017) යන පොතේ මෙලෙස දක්වා ඇත.
 "සමලිංගික නොවන පුද්ගලයන් දෙදෙනකු අතර පවත්නා සාපේක්ෂ ලෙස ස්ථීර ලිංගික සම්බන්ධතාවයක් මෙන්ම ආර්ථිකමය වශයෙන් ශ්‍රම විභජනයක් අනුගමනය කිරීම විවාහයයි"

විවාහය පිළිබදව නිර්වචනයක් ඉදිරිපත් කරන කැතලින් ගොෆ් දක්වන්නේ මෙවැනි අදහසකි "එක් ස්ත්‍රියක් එක් පුරුෂයෙකු හෝ පුරුෂයන් එක් අයකුට වඩා වැඩි ගණනක් සමග ලිංගින සම්බන්ධකම් ගොඩනගා ගැනීම තුලින් සමාජය පිළිගත් දරුවන් ලබා ගැනීම විවාහයයි"බී මැලිනොවුස්කි සදහන් කරන්නේ විවාහට යනු දරුවන් උත්පාදනය හා නඩත්තු කිරීම පිළිබද ගිවිසුමක් බවයි.එහෙත් මේ සියලුම නිර්වචන මගින් විවාහය පිළිබද නිවැරදි හා සම්පූර්ණ අදහසක් පෙන්වා නොදෙයි.විවාහය නිර්වචන ඇසුරින් තේරුම් ගැනීමට සුදුසු පැහැදිලි නිර්වචනයක් බිහිවී නොමැති වීමෙන් මෙහි සංකීර්ණ බව වටහා ගත හැක.එඩ්මන් ලීචි පෙන්වාදෙන ආකාරයට විවාහය තුල අඩංගුවිය යුතු ලක්ෂණ කිහිපයක් මෙසේය.
 ගැහැණියගේ දරුවනට නෙෙතික පියකු ලැබීම
 පුරුෂයාගේ දරුවනට නෙෙතික මවක ලැබීම
 ස්ත්‍රියගේ ලිංගික ඒකාධිකාරය පුරුෂයාට ලැබීම
 පුරුෂයාගේ ලිංගික ඒකාධිකාරය ස්ත්‍රියට ලැබීම
 පුරුෂයාගේ ගෘහස්ථ හා අනෙකුත් ශ්‍රම සේවාවන්හි ඒකාධිකාරය ස්ත්‍රියට ලැබීම
 ස්ත්‍රිටගේ ගෘහස්ථ හා අනෙකුත් ශ්‍රම සේවාවන්හි ඒකාධිකාරය පුරුෂයාට ලැබීම
 පුරුෂයාට අයත් දේපල අයිතිය ස්ත්‍රියට ලැබීම
 ස්ත්‍රියට  අයත් දේපල අයිතිය පුරුෂයාට ලැබීම
 විවාහයෙන් උපදින දරුවන් වෙනුවෙන් සාමූහික දේපලක් ගොඩනැගීම
 පුරුෂයාගේ හා ස්ත්‍රියගේ නෑදෑයන් අතර ඥාතිත්ව බන්ධනයක් ගොඩනැගීම
ඊ ඒ වෙස්ටර් මාරක් තම මානව විවාහයේ ඉතිහාසය නම් ග්‍රක්තයෙන් සදහන් කරන්නේ පුරුෂයන් එක් අයකු හෝ වැඩි ගණනක් ස්ත්‍රීන් එක් අයකු හෝ වැඩි ගණනක් පවතින සමාජය අනුමත කරන ආකාරයෙන් ලිංගික සබදතා පවත්වා එයින් නෙෙතික හිමිකමක් සහිත දරුවන් බිහිකිරීම විවාහය බවයිමේ සියල්ල සලකා බැලූවිට විවාහය යනු යම් සමාජයක් පිළිගත් ආකාරයට චාරිත්‍රානුකූලව හෝ පිළිගත් නීතියට අනුකූලව ලිංගික සබදතා පැවැත්වීම විවාහය ලෙසයි.විවාහය විශ්වීය සමාජ සංස්ථාවකි.

විවාහ වර්ග
ලෝකයේ විවිධ සංස්කෘතීන් වල දක්නට ලැබෙන විවාහ ක්‍රම කිහිපයක් මෙසේය.

එක පුරුෂ ඒක භාර්‍යා විවාහ

එක් ගැහැනියක හා එක් පිරිමියෙකු සමග ඇති කරගන්නා විවාහය මේ නමින් හැදින්වෙයි.ලෝකයේ වැඩිපුරම දක්නට ලැබෙන විවාහ ක්‍රමයකි.නූතන ලෝකයේ බොහෝ සමාජයන්හි සම්මත විවාහ ක්‍රමය මෙයයි.

බහු භාර්‍යා විවාහ
එක් පුරුෂයෙකු ස්ත්‍රීන් කිහිප දෙනකු සමග ඇතිකර ගන්නා විවාහ ක්‍රමය මෙනමින් හැදින්වෙයි මෙම විවාහ ක්‍රමය ක‍්‍රෝ ඉන්දියන්වරු පොලිනීසියාවේ ටොන්ගා මැඩගස්කරයේ ටනාලා දකුණු ශාන්තිකරයේ සිවායිවරු කලහාරී කාන්තාරයේ බුෂ්මන්වරු නැමිබියාවේ හිම්බා වැනි ජන කොටස් අතර පවතී මීට අමතරව මුස්ළිම් ජනතාව අතර ද බහුභාර්‍යා විවාහ දැකිය හැක.අතීත දකුණු ආසියාතික සමාජයතුල බහුභාරයා විවාහ පැවතුනබව අතීත මූලාශ්‍ර ඇසුරෙන් අපට නිගමනය කළහැක.විෂ්ණු මිත්‍රියේ දක්වන ආකාරයට ටෙෙදික යුගයේ කුල භේදයට අනුව විවාහවිය හැකි කාන්තාවන් ගණන දක්වා ඇති බවයි.ඒ අනුව බ්‍රාහ්මණයන්ට ස්ත්‍රීන් 04 දෙනකුද ක්ෂත්‍රීයයන්ට ස්ත්‍රීන් 03 දෙනකුද වෙෙශයයන්ට ස්ත්‍රීන් දෙදෙනකුද ශුද්‍රයන්ට එක් ස්ත්‍රියක් පමණක්ද විවාහකරගත හැක බෟෙද්ධ ග්‍රන්තයක්වූ ජාතක කතා පොත තුලද අතීත ඉන්දියානු සමාජයතු බහු බාර්යා විවාහ සිදුවූබවට දැක්වේ උදාහරණ ලෙස කුලාවක ජාතකයේදී මඝ මානවකයන්හට හාර්යාවරුන් 4 දෙනෙක් සිටිබව දැක්වේ.පෙරදිග රජවරු බිසොවරුන් බොහෝ දෙනකු සරණපාවාගෙන සිටිබව දැක්වේ.අතීත රජවරුන් අවම වශයෙන් බිසෝවරු 500 පමණ සරණපාවාගෙන ඇත.

ඉංග්‍රීසියෙන් මෙය Polygamy ලෙස හදුන්වන අතර ලොව මෙම විවාහ ක්‍රමය තවමත් දුලබව දක්නට ලැබේ.

බහු පුරුෂ විවාහය
එක් ස්ත්‍රියක පුරුෂයන් කිහිප දෙනකු සමග විවාහ වීම මෙනමින් හදුන්වයි.මෙම විවාහ ක්‍රමයට ඉන්දියාවේ නායර් හා ටොඩාවරු දකුණු ඇමරිකාවේ ක්‍රෝ ජාතිකයන් උතුරු ඇමරිකාවේ හිඩැට්සාවරු උතුරු අර්ධගොලයේ ඇස්කිමෝවරු හා අතීත රජ දවස සිංහලයන් අතර පැවති එකගයෙි කෑම විවාහ ක්‍රමය ද මීට උදාහරණ ලෙස දැක්විය හැකශ්‍රි ලංකාවේ අතීතයේ පැවති එකගෙයි කෑම විවාහ ක්‍රමය බහු පුරුෂ විවාහ ක්‍රමයට උදාහරණයකි.එය සිදුවී ඇත්තේ මෙසේය.පවුලේ වැඩිමහල් සහෝදරයා විසින් මනාල මනාලි දෙපාර්ෂවයේ එකඟතාවයෙන් චාරිත්‍රානුකූල විවාහයකින් නිවසට කැදවාගෙන එන බිරිඳ ඔහුට බාල සහෝදරයන් 06 දෙනකු දක්වා තමාගේද බිරිඳ ලෙස සලකා තම වැඩිමල් සොයුරාගේ බිරිද සමග ලිංගික ඇසුර ලබාගැනීමට මෙම විවාහ ක්‍රමයේ අවසර ලැබිණ.එහෙත් පවුලේ 08 වන සාාමාජිකයෙකු සිටිය හොත් ඔහුට වෙනත් මනාලියක් කැදවාගෙන ඒමට සිදුවේ.මේ ආකාරයට එකම පවුලේ පිරිමි සහෝදරයන් 07 දෙනකු හා ඔවුනට පොදු එක් බිරිඳක් සමග විවාහ දිවිය ගත කිරීම මෙම විවාහ ක්‍රමයේ ලක්ෂණය විය.මෙම විවාහ ක්‍රමය වර්තමානයේ ශ්‍රි ලංකාව තුල දක්නට නොලැබේ.මෙම විවාහ ක්‍රමය බටහිර අධිරාජ්‍ය යුගයේදී තහනමට ලක්විය.බහු පුරුෂ විවාහ ක්‍රමයට තවත් උදාහරණයකි ඉන්දියාවේ නායර් ජනයා අතර පවතින විවාහ ක්‍රමය මෙම විවාහ ත්‍රමය සිදුවන්නේ මෙසේය නායර් ගෝත්‍රික වැඩිහිටියන් විසින් විවාහයට සුදුසු තරුණයන් හා තරුණියන් කැඳවා ඔවුනට සුදුසු සහකරුවන් තෝරා මෙම සියලු යුවලවල් සියල්ල එකම අවස්ථාවකදී එකම උස්සවයක් පවත්වා එකවර විවාහ කර දෙයි.එයින් පසු ඔවුන් දින කිහිපයක සංවාස කාලයක් සදහා පිටත්කර යවයි පසුව ඔවුන් කැදවා චාරිත්‍ර ඉටුකොට පිටත්කර යවයි මෙම චාරිත්‍රානුකූල විවාහයෙන් විවාවූ තරුණියට තමා පෙර විවාවූ තරුණයා සමග පමණක් නොව තම ගෝත්‍රයට අයත් ඕනෑම තරුණයෙකු හා ලිංගික සබදතා ඇතිකරගත හැක මෙසේ චාරිත්‍රානුකූලව විවාහවූ තරුණයා හැර ලිංගික සබදතා ඇතිකර ගන්නා පුරුෂයින් සම්භන්දන් යනුවෙන් හදුන්වයි.මෙම  විවාහ ක්‍රමය තාලිකට්ටු කල්‍යානම් නමින් හදුන්වයි.මෙයින් ලැබෙන දරුවන් පෝෂණය කිරීම පියා විසින් නොව මාමා විසින් සිදු කරයි.එනම් මනාලියගේ සොහොයුරන් විසින් දරුවන් පෝෂණය කරයි.ඇතම් මානව විද්‍යාඥයන් මෙම විවාහ ක්‍රමය සමූහ විවාහ ගනයෙහිලා සලකති.

සමූහ විවාහ

මෙම විවාහ ක්‍රමයේදී ස්ත්‍රීන් කිහිප දෙනකු හා පුරුෂයන් කිහිප දෙනකු එම සමූහයට අයත් විරුද්ධ ලිංගිකයන් හවුලේ බෙදා ගැනීමේ විවාහ ක්‍රමයකි.මෙහිදී එක් පාර්ෂවයකට පමනක් නොව දෙපාර්ෂවයටම තම සමූහයට අයත් කාලත්‍රයන් කිහිප දෙනකු සමග අඹුසැමි ඇසුර පැවැත්විය හැක. අතීතයේ ලංකාවේ පැති එකගෙයි කෑම විවාහ ක්‍රමය ඇතැම් අවස්ථාවලදී සමූහ විවාහ ක්‍රමයකට පරිවර්තනයවූ අවස්ථා හමූවූ බව ඇතඅම් විද්වතුන් පවසයි.මෙහිදී එකම පවුලේ පිරිමි සහොදරයන් කිහිප දෙනකු හා තවන් පවුලක ගැහැනූ සහොදරියන් කිහිපයක් වූවිට මේ පවුල් දෙක අතර සමූහ විවාහයක් ගොඩනැගේ.එවිට ඔවුනොවුන් තම සමූහයට අයත් සාමාජිකයන් ගෙන් තම ලිංගික වුවමනාවන් සපුරාගනී.මෙය තරමක් විරලව දක්නට ලැබිණ.මෙම විවාහ ක්‍රමය පවතින සමාජ වලට උදාහරණ ලෙස හවායි දූපත්වෘසීන් දැක්විය හැක.මෙහිදී එකම පවුලේ සහෝදරයින් කිහිප දෙනෙක් තම තමන් විවාහ කරගන්නා සහකාරියන් පොදුවේ තම අනෙකුත් සහොදරයන් සමගද හවුලේ බෙදාගැනීමේ ක්‍රමයක් ලෙස පැවතින.මේ ආකාරයටම එකම පවුලේ සහෝදරියන් තම තමන් විවාහ කරගත් සහකරුවන් තම පවුලේ අනකුත් සහෝදරියන් අතර හවුලේ බෙදාගැනීමේ ක්‍රමයකි.මෙම ක්‍රමය වර්තමාන හවායි දූපත්වාසීන් අතර නොපවතී.මීට අමතරව මෙලනීසියා ජාතිකයින් අතර දකුණු ඉන්දියාවේ ටෝඩාවරු අතර සමූහ විවාහ පවති මෙම විවාහ එකම පවුලක් කේන්ද්‍රකරගනිමින් පවතින සමූහ විවාහ ක්‍රමයි.මෙවැනි විවාහ ඇතිවීමට බොහෝවිට ඉඩම් භුක්තිය හා බැදුනු සාධක බලපා ඇත තම උරුම දේපල බෙදියාම වැලැක්වීම මෙහි අරමුණයි  මීට වෙනස් ක්‍රමද පවතී.උදාහරණ ලෙස උතුරු ඇමරිකාවේ ඔමහාස්වරු ඔස්ට්‍රේලියාවේ කුනන්දබර්වරු වකෙර්බුවා කුනායිවරු දැක්විය හැක.එසේමෙ ඇමරිකාවේ හිපි සංස්කෘතිය තුලද සමූහ විවාහ පැවතුනි.එහිදී තරුණයින් කණ්ඩායමක් හා තරුණියන් කණ්ඩායමක් සමූහ විවාහ ක්‍රමයට විවාහවී තම සමූහයට අයත් විරුද්ධ ලිංගිකයන් හවුලේ අසුරු කළහ.මොවුන් අතර සමූහ ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් හා සමලිංගික ක්‍රියාද පවතුනි.

භුත විවාහය

මෙම විවාහ ක්‍රමයේදී මියගිය ස්ත්‍රිය හෝ පුරුෂයා වෙනුවට වෙනත් අයකු සරණපාවා ගනී.එමගින් ලබන දරුවන් ගේ අයිතිය වර්ථමමාන කාලත්‍රයාට නොව මියගිය කාලත්‍රයාට හිමිබව සලකයි.මෙවන් විවාහයන්ට උදාහරණ ලෙස ඩොහොම් හා නූවර් සමාජ උදාහරණ ලෙස දැක්විය හැක.නූවර් සමාජයේ පවතින භුත විවාහය පිළිබද සලකා බැලීමේ දී බිරිඳට දරුවන් ලැබීමට පෙර සැමියා මියගිය විට මියගිය පුරුෂයා වෙනුවට ඇයව ගැබ් ගැන්වීම සැමියාගේ සහෝදරයෙකු විසින් සිදු කරයි.එ් අනුව මියගිය සහොදරයාගේ බිරිඳ හා ලිංගික ඇසුර පවත්වා ඇයට දරුවකු ලබා දෙයි.එහෙත් දෙවන සැමියාට දාව භුත විවාහයෙන් ලද දරුවාගේ පිය අයිතිය ඔහුට නොලැබේ.ඒ වෙනුවට මියගිය පුරුෂයා මෙම දරුවන්ගේ පියා ලෙස සලකනු ලබයි.එම දරුවනට මියගිය පුරුෂයාට අයත් ස්ථිර හා චංචල දේපල හිමිවේ.භූත විවාහයෙන් විවාහවූ දෙවන සැමියාට කිසිදු පිය අයිතියක් සාම්ප්‍රධායිකව නොලැබේ.ඔහුට දාව දරුවන් ලැබුවද දරුවන් ඔහුට නොව මියගිය පුරුෂයා පමණක් පියා යනුවෙන් හදුන්වයි.මෙම විවාහයේදී ජීව විද්‍යාත්මක පියා සහ සමාජ සම්මත පියා එකකු නොව දෙදෙනෙකි.

සමලිංගික විවාහ

මෙය ඇතැම් රටවල වර්ථමානයේ බිහිවෙමින් යන විවාහ ක්‍රමයකි.විශේෂයෙන් බටහිර රටවල ප්‍රචලිත වෙමින් යයි.මීට අමතරව ඇතැම් සමාජවල ව්‍යාජ සමලිංගික විවාහ සිදුකරයි උදාහරණ ලෙස ඇතැම් ගෝත්‍රික සමාජවල මෙම ක්‍රමය පවතී.එක් ක්‍රමයක් නම් විවාවූ ස්ත්‍රියකට දරුවන් නොමැතිවිට බිරිඳ විසින් තවත් ස්ත්‍රියක් මෙම ක්‍රමයට විවාහ කරගනී.එහි දී මෙම ව්‍යාජ සමලිංගික විවාහයෙන් විවාහපත්වන ස්ත්‍රිය ඇයව විවාහ කරගත් ස්ත්‍රියෙග් සැමියා හා ලිංගික ඇසුර පවත්වා ඔහුට දාව දෙවන නාන්තාව දරුවකු බිහිකල විට එම දරුවාගේ මවු අයිතිය පළමු විවාහක කාන්තාවට හිමිවේ මේ ආකාර විවිධ ව්‍යාජ සමලිංගික විවාහ නොයෙක් ගොත්‍රික සමාජයන්හි දක්නට ලැබේ එහෙත් ඔවුන් අතර සමලිංගික ක්‍රියාකාරකම් කිසිටිට සිදු නොවේ වර්ථමාන බටහිර සමාජවල පවතින විවාහ ගොත්‍රික සමාජවල මෙන් විශේෂ වුවමනාවන් මත නොව    හුදෙක් ලිංගික වුවමනාවන් සපුරාගැනීම උදෙසාම සකස්වී ඇත පුරුෂයින් දෙදෙනකු අතර ඇතිවන විවාහ වලදී මෙන් නොව සුත්‍රීන් දෙදෙනකු අතර ඇතිවන විවාහ වලදී ඇතැමුන් දරුවන් අරන් හදාගැනීමට පෙළඹේ

ළමා විවාහ
දරුවන් කුඩා වයෙස්දීම විවාහ කරදීම මෙම විවාහ ක්‍රමයේ දී සිදු කරයි.මෙම විවාහ බොහොවිට හින්දු හා මස්ලිම් අන්තවාදී සමාජවල සිදුවේ කුඩා දරුවන් දෙදෙනකු විවාහ කරදීම වැඩිහිටි පුරුෂයෙකුට කුඩා දැරියක් විවාහකර දීම මෙම ක්‍රමෙය්දී බොහෝවිට සිදුවේ.එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් ප්‍රඥප්තීන්ට අනුව ළමා විවාහ යනු මානව හිමිකම් කඩකිරීමකි ෂරියා නීතිය පවතින ඇතැම් ඉස්ලාමීය සමාජයන්හි වයස අවුරුදු 10 අඩු දරියන් විවාහයට සුදුසු බවට සඳහන්වේ.එයට හේතුව නබිතුමා තම තුන්වන බිරිඳ වන අයිෂා විවාහ කරගන්තේ ඇය වයස අවුරුදු 06 ව තිබියදීය.ඇතැම් දකුණු ආසියාතික රටවල පවා මුස්ළිම් විවාහ නීතිය යටතේ ළමා විවාහ නීතිගතවී පවතී.උදාහරණ ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ සාමාන්‍ය විවාහ නීතිය උඩරට විවාහ නීතිය හා මුස්ළිම් විවාහ නීතිය වශයෙන් විවාහය සම්බන්ධ නීති පද්ධති තුනක් ක්‍රියාත්මකවේ සාමාන්‍ය හා උඩරට විවාහ නීතිය අනුව විවාහ අපේක්ෂකයින් දෙදෙනා අනිවාර්‍යයෙන්ම වයස අවුරුදු 18 සම්පූර්ණවී තිබිය යුතුය.එහෙත් මුස්ළිම් විවාහ නීතිය අනුව විවාහවීමේ අවම වයස් සීමාව වන්නේ වයස අවුරුදු 12 සම්පූර්ණ වීමය.නමුත් ක්වාසි මණ්ඩලයේ අනුමැතිය ලබා ඇති අවස්ථාවක වයස අවුරුදු 12 අඩු උවද විවාහය සිදුකරගත හැක.හින්දු අන්තවාදී සමාජවලද මේ ආකාරෙයන් ළමා විවාහ සිදුවෙයි.මෙවන් විවාහ සදහා බිය දුප්පත්කම සමාජ පීඩනය දැරියන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිබද ප්‍රශ්න බලපායි.අරාබි හා අකුණු ආසියාතික රටවල ළමා අපයෝජන ඉහල මටිටමක පවතී.මෙම සංස්කෘතින්තුල ස්ත්‍රියකගේ පතිවෘතාව කන්‍යාභාවය වැනි සංකල්ප දැඩිව පවතී.විවාහයට පෙර ලිංගික ඇසුර විවාහයට පෙර ගැබ් ගැනීම වැනි ක්‍රියා දැරියකගේ පවුලට දැඩි අවනම්බුවක් ගෙනදෙන කාරණාවෙයි.මෙවන් සාධකමත දෙමාපියන් දැරියක් වැඩි කලක් තම භාරයේ තබා ගන්නවාට වඩා කාට හෝ විවාහ කරදීමට පෙළඹේන බව මේ සමාජ පිළිබද පර්යේෂණ සිදුකළ මානව හා සමාජ විද්‍යාඥයන් පවසයි.මේ අනුව ගතහොත් ළමා විවාහ සදහා ඔවුන් පොළඹවනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය විසිනි.

මීට අමතරව ඇතැම් රටවල මනුෂයෙකු හා තිරිසන්ගත සතකු හෝ වෘක්ෂයකට විවාහ කරදීමේ චාරිත්‍රයක්ද පවතී සාම්ප්‍රධායික ගතානුගතික අදහස් දරන ඇතැම් සමාජවල මෙය සිදුවේ ඉන්දියාව වැනි රටවල කුජ භෞම දෝෂය නම්වූ දෝෂයෙන් මිදීමට මෙම විවාහ සිදුකරන බව පැවසේ මෙම දෝෂය බලවත්ව යෙදුන විට විවාහ සහකරු හෝ සහකාරිය මියයන බව විශ්වාස කරනු ලබයි.එයින් මිදීමට තිරිසන් සතකුට හෝ ගසකට විවාහ කරදීම සිදුකරයි.මෙය තාවකාලික විවාහයකි.මෙම විවාහ ක්‍රමය යටතේ බොහෝවිව තරුණියන් විවාහ කර දෙයි සහකරු ලෙස බොහෝවිට බල්ලකු යොදා ගනී.

නිදහස් ආලය
මෙම ක්‍රමයේදී විවාහවීමක් සිදු නොවී ලිංගික සම්භන්දතා ඇතිකරගනු ලබයි.සාමාන්‍ය සම්ප්‍රධාය නම් චාරිත්‍රාණුකූලව හෝ නීතිමය ගිවිසුමක් මහින් එකට එක්වන යුවලක් හෝ පිරිසක් තම ලිංගික අවශ්‍යතාවයත් එම චාරිත්‍රාණුකූල හෝ නෛතික ගිවිසුමට යටත්ව සිදු කිරීමයි.එහෙත් මෙම ක්‍රමයේදී විවාහයට පත් නොවී ලිංගික සබදතා පවත්වයි.එහෙත් මේ සදහා නීතිමය අවසරයක් රජය විසින් අනුමතකල යුතුය.නිදහස් ආලය ඇතැම් රජයන් විසින් අනුමතකර නීතිගතකර ඇත.විශේෂයෙන් බටහිර රටවල මෙම ක්‍රමය ව්‍යාප්තව පවතී.

විවාහ සහකරු තෝරාගැනීම
ඇතැම් සංස්කෘතීන් තුල තම කාලත්‍රයා තෝරාගැනීමේ අයිතිය මනාලයාට හෝ මනාලියට හිමි අතර ඇතැම් සමාජවල කලත්‍රයා තොරාදීමේ සම්පූර්ණ අයිතිය දෙමාපියන්ට හෝ ඥාතීන්ට එසේත් නැතිනම් වැඩිහිටියන්ට පමණක් අයිති කාර්‍යයකි.2003 දී ප්‍රකාශයට පත්කළ එක්සත් ජනපද වාර්ථාවකට අනුව ලෝකයේ ජනගහනයෙන් 89%ක්ම වයස අවුරුදු 49 පෙර විවාහ වන බවයි.විවාහ

සමාජීය සාධක
සමහර පුද්ගලයින්ට තමාට වඩා උසස් තත්වයක හෝ පහත් තත්වයක සිටින සමකරුවකු තොරාගැනීමට කැමැත්තක් දක්වයි.තවත් අයට අවශ්‍ය තමා හා සමාන සමාජීය තත්වයත් ඇති පුද්ගලයන් හා විවාහවීමටයි.බොහෝ සමාජයන්හි කාන්තාවන් වැඩි කැමැත්තක් දක්වන්නේ තමාට වඩා උසස් සමාජ මට්ටමක් ඇති පුරුෂයන් හා විවාහ වීමටයි බොහෝ සමාජයන්හි මනාලියට වඩා මනාලයා වයසින් වැඩිවිය යුතුබව පිළිගනී.

අන්තර්ජන්‍යබව
තම සහකරුවා තම සමූහයෙන්ම තෝරා ගැනීම අන්තර්ජන්‍යබවයි එනම් තම කුලය ගෝත්‍රය පන්තිය ජාතිය ගම ප්‍රදේශය ආගම සමූහය තුලින් පමණක් කාලත්‍රයා තොරා ගැනීමයි සමාන්‍ය යෙන් අන්තර්ජන්‍යබව විද්‍යානුකූලව ගතහොත් ඉතා නොගැලපෙන විවාහ ක්‍රමයකි එයට හේතුව එකම ජාන පරම්පරාවකින් පැවතඒම තුල යම් රෝගාබාධයන්ට ගොදුරු වියහැකි නිලීන ජාන ඉස්මතු වීම මගින් ජානමය ආබාධ ඇතිවේ දිරිඝ කාලයක් තිස්සේ අන්තර්ජන්‍යබව පැවතුන සමාජ සතුව බොහෝ ජානගත ආබාධ පවතිනබව විද්‍යාඥයන් තහවුරු කරගෙන ඇත එසේම ඇතැම් ගෝත්‍රික සමාජ මිහිතලයෙන් සහමුලින්ම තුරන් වීමට අන්තර්ජන්‍යබව හේතුවී ඇත ඇතැම් වසංගත තත්ව වලදී ඔවුන්ට එම රෝගකාරක වෛරස හා සටන් කිරීමට ජානමය වශයෙන් ශක්තිමත් නොවීම හේතුවී ඇත.

අන්තර්ජන්‍ය බවේ ස්වරූප කිහිපයක් පවතී
 කුල අන්තර්ජන්‍යබව
 පන්ති අන්තර්ජන්‍යබව
 ජාති අන්තර්ජන්‍යබව
 ගොත්‍රික අන්තර්ජන්‍යබව
කුල අන්තර්ජන්‍යබව පිලීබද අවධානය යොමු කිරීමේ දී විශේෂයෙන් දකුණු ආසියාතික සමාජය සංවිධානය වැදගත් වෙයි වර්ථමානයේ පවා කුල භෙදය තදින් ක්‍රියාත්මකවන ඉන්දියාව වැනි රටවල් සැලකුවහොත් අන්තර්ජන්‍යබව විවාහයේදී ප්‍රදාන වශයෙන් සොයාබලයි හැමවිටහ යුවතිපතින් දෙදෙනා සමකුලවීම අනිවාර්‍ය වෙයි එසේ නොවන විවාහ මහාසමාජ සංස්කෘතියේ පිළිගැනීමට ලක් නොවේ අතීතයේ කුල අන්තර්ජන්‍ය නොවන විවාහයක් සිදුකරගැනීමක් සිදුවුහොත් එම යුවතිපති දෙනොටම මාරක සංග්‍රහයකට නතුවීමට සිදුවිය.වර්ථමාන ඉන්දියාවේ පවා ඇතැම් ග්‍රාමීය පෙදෙස්වල සංස්කෘතියට පටහැනිව විවාහවන යුවතිපතීන්ට සිදුවන්නේ ගම්මුන් අතින් මරණයට පත්වීමටයි.මෙය ක්‍රියාත්මක වෙයි   අතීතයේ ශ්‍රී ලංකාව තුලද කුල අන්තර්ජන්‍ය විවාහ පමණක් සිදුවූ අතර වරතමානයේ ඒ තත්වය ක්‍රමයෙන් වෙනස් වෙමින් පවතී.අතීත ශ්‍රී ලංකාවේ කුල අන්තර්ජන්‍ය නොවන විවාහ සිදුකර ගැනීම මරණ දඩුවමට හෝ රොඩී රැහැට පන්නා දැමීමවැනි බරපතල දඩුවමක් ලැබිය හැකි වරදක් විය. පංති අන්තර්ජන්‍යබව බොහෝවිට ධනවාදී අර්ථකම පවතින සමාජ අතර පවතී.ධනවාදී සමාජ ස්ථර කිහිපයකට බෙදී පවතී.ඉහළ පංතිය ඉහළ මධ්‍යම පංතිය මධ්‍යම පංතිය පහළ මධ්‍යම පංතිය තුන්වන පංතිය හෙවත් දුප්පත් ජනයා අදී වශයෙන් ආදායම් විෂමතාව පදනම් කරගෙන බෙදීමක් පවතී. බොහෝවිට ඔවුන් තම පංතියෙන් පිට විවාහ සිදුකර නොගනී.මෙය පංති අන්තර්ජන්‍යබවයි.ආර්ථික ශක්‍යතාව මෙහි ඇති ප්‍රධාන සාධකයයි.ජාති අන්තර්ජන්‍යබව යනු තමා අයත් ජාතියෙන් පිට විවාහ සම්භන්ධතා ඇතිකර නොගැනීමයි.එක් රටක විවිධ ජාතීන්ට අයත් මිනිසුන් ජීවත් වුද තම ජාතියෙන් පිට විවාහ බොහෝ දුරට අල්පය.විශේෂයෙන් දකුණු ආසියාව අරාබිකරය ආදී මෙය දක්නට ලැබේ.විශේෂයෙන් ජාතීන් අතර ගැටුම් පවතින සමාජවල තම ජාතියට සතුරු ජාතියක් හා විවාහ ප්‍රතික්ෂේප කරයි. ගොත්‍රික අන්තර්ජන්‍යබව බවයනු තම ගෝතත්‍ර යෙන් පිට විවාහ සබදතා ඇතිකර නොගැනීමයි.අප්‍රිකානු සමාජ අතර ඉන්දියානු ඇමරිකානු ඕස්ට්‍රේලියානු ආදී සමාජවල වෙසෙන ගොත්‍රිකයන් තම ගොත්‍රෙයන් පිට විවාහ සිදුකර නොගනී.අන්තර්ජන්‍ය බව හේතු කොටගෙන විවිධ ප්‍රශ්න ඇතිවනබව මානව හා සමාජ විද්‍යාඥයන් පවසයි.විශේෂයෙන් ජානමය වශයෙන් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට යන ඇතැම් ශාරීරික රෝග පමණක් නොව ඇතැම් මානසික රෝග පවා ජානමය සාධක මගින් ව්‍යාප්තවන බව පර්යේෂකයන් සනාථ කරයි..මවු පාර්ශවය හා පිය පාර්ශවය යන පාර්ශව දෙකේම එකම් ජානමය වශයෙන් ව්‍යප්තවන රෝගයක් තිබුනහොත් ඉදිරි පරපුරට එය උරුමවීමට ඇති සම්භාවිතාව අධිකය.දිගින් දිගටම අන්තරජන්‍ය විවාහ පමණක් සිදුවූ සමාජවල මේ ආකාරයට ජානමය වශයෙන් උරුමවන අබාධ බහුලබව විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ මගින් සනාතවී ඇත.ඇතැම් ප්‍රාථමික සමාජයන් මිහිමතින් සදහටම තුරන්වීමට හේතුව ද ඔවුන් අතර දිගින් දිගටම ඇතිවූ අන්තර්ජන්‍ය විවාහ නිසා බව මානව විද්‍යාඥයන් විශ්වාස කරයි.අන්තර්ජන්‍ය විවාහ නිසා ඇතිවන ඉදිරි පරම්පරාවන් බොහෝවිට පරිසරයේ ඇතිවන වෙනස්වීම් වලට හැඩගැසීමට අපහසුවීමෙන් ඉක්මනින් වඳවීයයි.

ව්‍යාභිචාර තසංචිය
ව්‍යාභිචාර තහංචිය යනු සමීපතම ලේ ඥාතීන් අතර විවාහ තහනම් වීමයි ලොකයේ දක්නට ලැබෙන සෑම සංස්කෘතියකම මෙය ක්‍රියාත්මක වෙයි
මෙ පිළිබදව අධ්‍යනය කිරීමේ දී එල් එච් මොගන් දක්වන්නේ මානව සමාජයේ මූලාරම්භයෙදී මානවයා එකම පවුලේ සහොදර සහොදරියන් මෙන්ම අනෙකුත් සමීපතම ඥාතීන් අතරපවා ලිංගික සබදතා පැවතුන බවයි මෙම සබදතානිසා බිහිවූ දරුවන් නොයෙකුත් අසාමාන්‍ය ශරීර ලක්ෂණ හා අසාමාන්‍ය මානසික ලක්ෂණ පෙන්නුම් කිරීමත් සමග මෙට හේතුව සමීප ඥාතීන් අතර ඇතිවන ලිංගික සම්බන්ධතාබව ඔවුන් වටහා ගන්නට ඇත ක්‍රමයෙන් මිනිසා මෙය අපචාරී ක්‍රියාවක් ලෙස සලකා ලිංගික සංතර්පය ලැබීම ලේ ඥාතීන්ගෙන් විනිර්මුක්තව ලැබීටල පෙළඹුනි ඒ අනුව ලේ ඥාතීන් අතර ලිංගික සබදතා අපචාරී හැසිරීමක් ලෙස පිළිගන්නට ඇත.සෑම සමාජයකම පාහේ ව්‍යාභිචාරය බිදීම මහා පාපකර්මයක් ලෙ සලකනු ලබයි

ප්‍රේම සබදතා
ප්‍රේම සම්භන්ධතා මගින් විවාහ සහකරු තෝරාගැනීම නූතන සංකීර්ණ සමාජවල බහුල වශයෙන් සිදුවේ.බොහෝවිට මෙම තත්වය සංවර්ධි රටවල බහුලය.මෙහිදී විවාහ අපේක්ෂිත තරුණිය හා තරුණයා තමා කැමති තමාට ගැලපේ යැයි සිතන සහකරු/සහකාරිය තම අභිමතය පදරිදි තෝරාගනී.සිදුකරයි.

යෝජිත විවාහ
යොජිත විවාහ ක්‍රමයේ දී විවාහ සහකරු සහකාරිය තොරාගැනීම සිදුකරන්නේ මනාල හා මනාලි පාර්ෂවයේ දෙමාපියන් ඥාතීන් හෝ භාරකරුවන් විසින්ය.මෙහිදී විවාහ අපේක්ෂිත ස්ත්‍රිය හෝ පුරුෂයාගේ අභිමතය සලකා බැලීම ඇතැම් සමාජවල ක්‍රියාත්මක වෙයි.කෙසේ වෙතත් මෙම ක්‍රමයේ දී වැඩි අවධානයට ලක්වන්නේ විවාහ අපේක්ෂිත ස්ත්‍රියගේ හෝ පුරුෂයාගේ දෙමාපියන් ගේ ඥාතීන් ගේ හෝ භාකරුවන්ගේ අභිමතයයි.

බලහත්කාර විවාහ
මෙම විවාහ ක්‍රමයේ දී විවාහ අපේක්ෂිත ස්ත්‍රියගේ හෝ පුරුෂයාගේ අභිමතයට පටහැනිව විවාහය සිදුකරයි.මෙය යොජික විවාහයට වඩා වෙනස් වන්නේ යොජිත විවාහ වලදී ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයේ දෙමාපියන්ගේ ඥාතීන්ගේ භාකරුවන්ගේ එකගත්වයකින් විවාහ අපේක්ෂක දෙපලගේද අනුමැතියට අනුව විවාහය සිදුවීමයි.එහෙත් බලහත්කාර විවාහ වලදී බොහෝවිට මනාලියගේ හෝ මනාලියගේ ඥාතිපාර්ශවයේද එකගත්වයකින් තොරව විවාහය සිදුවේ.මෙහි එක් ක්‍රමයක් වන්නේ ස්ත්‍රිය පැරගැනීමකට ලක්කර ඇගේ කැමැත්තේන් තොරව විවාහකර ගැනීමයි.ඇතැම් සමාජවල මෙය සංස්කෘතිකාංගයක් ලෙස පවතී.පුරුෂයෙක් විසින් තමා විවාහ කරගැනීමට අපේක්ෂිත තරුණිය පැහැරගෙන ගොස් ඇගේ කන්‍යාභාවය බිද පසුව විවාකර ගැනීමේ සිරිත් ඇතැම් ප්‍රාථමික සමාජවල සාම්ප්‍රායික අංගයක් ලෙස සිදුකරයි.කෙසේ වෙතත් මෙම බලහත්කාර විවාහ නූතන සංකීර්ණ සමාජ අනුමත නොකරන අතර නීතියෙන් දඩුවම් ලැබියහැකි වරදකි.

විවාහයේ ආර්ථික කාර්‍ය

අඹුමිල
පිරිමියකු පිට සමූහයකින් විවාහයක් කර ගැනීමේදී ඹහු විසින් කාන්තාවගේ සමුහයට කරනු ලබන ගෙවීම අඹුමිලයි මෙම ක්‍රමය ක්‍රියාත්මකවෙන සමාජ වලට උදාහරණ ලෙස ගුසී ඔබැම්හෝ විම්බු හෝපි අම්බා නූවර් නවාජෝ ටිවි නයාකුසා සමාජ දැක්විය හැත
 නූවර් සමාජයේ අඹුමිල ලෙස මනාලයාගේ පාර්ෂවයෙන් මනාලියගේ ඥාති සමූහයා වෙත ගවයින් 40ක් ලබා දෙයි එහිදී මනාලියගේ සමීප ඥාතීන්ට වැඩි ගවයන් ප්‍රමාණයකුත් දුර ඥාතීන්ට අඩු ගවයන් ප්‍රමාණයකුත් ලැබේ මේ ආකාරයට සෝමාලි නවහෝ ටිවී ජනයා අශ්වයින් මගින් අඹුමිල ගෙවයි නිව්ගිනියාවේ සියනි පිලිපීනයේ ඉෆුගාවෝවරු ඌරන්ගෙන් අඹුමිල ගෙවයි මීට අමතරව අම්බා ගොත්‍රිකයෝ මනාලියගේ පාර්ෂවයට මනාල පාර්ෂවයේන් ස්ත්‍රියක් ලබා දෙයි මෙම ක්‍රමය ටිවීවරු අතරත් පවතින ක්‍රමයකි

අඹුමිල ක්‍රමය මගින් විවාහය යනු ස්ත්‍රියක හා පුරුෂයෙකු අතර පමණක්වූ ගණුදෙනුවක් වෙනුවට ඥාති පාර්ෂව දෙකක් අතරවන ගණුදෙනුවක් බවට පත්වේ මෙම සාමූහික ගිවිසුම මගින් විවාහය බිද වැටීම නවතී එසෙම යුවතිපති දෙදෙනාට දෙපාර්ෂවයටම අයත් සමූහයන්ගෙන් උපකාර ලැබෙයි

අඹු කමුව
විවාහය කරගැනීමට අපේක්ෂිත තරුණයා විසින් තරුණිගේ පාර්ෂවය වෙත යම්කිසි කාලයක්තුල සේවය කර තරුණිය අපේක්ෂාවෙන් මනාලියගේ පාර්ශවය වෙත ශ්‍රමය සැපයීම අඹු කමුව නමින් හදුන්වයි මෙම ක්‍රමය අඹුමිල ක්‍රියාත්මකවන සමාජවල බොහෝදුරට සිදුවේ අඹුමිල ගෙවීමට මනාලයාට ආර්ථික ශක්තියක් නැති අවස්ථාවල මනාලිය අපේක්ෂාවෙන් මනාලියගේ පාර්ෂවය වෙත යම් නිශ්චිත කාලයක්තුල ශ්‍රමය සැපයීමෙන් අඹුමිල ගෙවීමකින් තොරව මනාලිය ලබාගත හැක උදාහරණ ලෙස නූවර් සමාජය හැදින්විය හැක

දෑවැද්ද
විවාහවන අවස්ථාවේ මනාලියගේ පාර්ෂවයෙන් යුවතිපතීන් හට ලබාදෙන තෑග්ගක් ලෙස සැළකිය හැක මෙම ක්‍රමය මගින් යුවතිපති දෙදෙනාගේ ඉදිරි ජීවිතය යහපත් කරගැනීමට රුකුල් වන ලෙස දෙනු ලබන ප්‍රාග්ධනයකි එසේම සැමියා මියයැමකදී බිරිදට තනිව නැගීසිටීමට මෙය රැකුලක් වේ මෙම ක්‍රමය ආසියාතික හා යුරොපීය රටවල දක්නට ලැබේ මෙම ක්‍රමය තරමක් පීඩාකාරී සංස්කෘතිකාංගයක් ලෙස අතීත ලාංකික සමාජයේ හා වර්ථමනයේ පවා ඉන්දියාවේ දක්නට ලැබේ මෙමගින් දැඩිලෙස මනාලියගේ පාර්ෂවයට පීඩා ගෙන දුනි ඉන්දියාව වැනි රටවල පොරොන්දු වූ ලෙස දෑවැද්ද නොලැබුන හොත් විවාහය කඩා දැමීමට හෝ මනාලිය මරා දැමීමට පවා පෙළඹෙන අවස්ථා දැකිය හැක

නීතිය

ආගම මුස්ලීම්

මූලාශ්‍ර
 හේමන්ත කුමාර, එන්.වී.ජී.ඒ. (2018). සමාජවිද්‍යව:  මූලික සංකල්ප න්‍යාය හා ක්‍රමවේදය, කොළඹ: විජේසූරිය ග්‍රන්ථ කේන්ද්‍රය.
හේමන්ත කුමාර, එන්.වී.ජී.ඒ. (2001). හා විවාහය: සමාජ විද්‍යාත්මක විමර්ශනයක්, කොළඹ විජේසූරිය ග්‍රන්ථ කේන්ද්‍රය
 පීරිස්, රැල්ෆ්. (1956).සිංහල සමාජ සංවිධානය මහනුවර යුගය, මහරගම: සමන් ප්‍රකාශකයෝ.
 රත්නපාල, නන්දසේන. (2001). මානව විද්‍යව, වරකාපොල:ආරිය ප්‍රකාශකයෝ.

බාහිර සබැදුම්

සමාජ විද්‍යාව
මානව විද්‍යාව

විවාහය


Murcia es una indicación geográfica protegida, utilizada para designar los vinos de la tierra elaborados con uvas producidas en las zonas vitícolas de la Región de Murcia, España, y que cumplan unos requisitos determinados. Los vinos designados con esta indicación geográfica proceden exclusivamente de viñedos inscritos en el Registro Vitícola de la Comunidad Autónoma de la Región de Murcia e incluidos en las zonas de producción de las Denominaciones de Origen Bullas, Jumilla y Yecla, así como de los vinos con derecho a las indicaciones geográficas Abanilla y Campo de Cartagena.

Los tipos de vinos acogidos a la indicación geográfica Murcia son: vinos de mesa, vinos de licor, vinos de uva sobremadura y vinos de aguja. Esta indicación geográfica fue reglamentada en 2009.

Variedades de uva
 Recomendadas: Airén, Garnacha Tinta, Merseguera, Monastrell, Moscatel de Alejandría, Pedro Ximénez, Tempranillo o Cencibel, Verdil, Viura o Macabeo.
 Autorizadas: Bonicaire, Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Forcallat Blanca, Forcallat Tinta, Garnacha Tintorera, Malvasía, Merlot, Moravia Dulce o Crujidera, Moscatel de Grano Menudo, Petit Verdot, Sauvignon Blanc, Syrah, y Viognier.

Véase también
 Vinos de España
 Vino de la Tierra

Referencias
 Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación: Disposiciones reglamentarias de los vinos de la Tierra de España, 28/01/2009

Murcia
Murcia

Murcia (vino)


Aechmea castanea, popularmente chamada gravatá, é uma espécie de planta do gênero Aechmea e da família das bromeliáceas (Bromeliaceae). Foi descrita em 1955 por Lyman Bradford Smith. É endêmica do estado do Espírito Santo, no Brasil, e foi registrada nos municípios de Cariacica e Santa Teresa. Ocorre no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial. É uma espécie epífita, terrícola e herbácea.

Em 2005, foi citada como em perigo na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo; em 2014, como em perigo na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira do Centro Nacional de Conservação da Flora (CNCFlora); e em 2022, como em perigo na Lista Oficial de Espécies da Flora Brasileira Ameaçadas de Extinção - Anexo 1 Portaria MMA N.º 148, de 7 de junho de 2022 (Parte 12). Considera-se que esteja quase ameaçada, pois o habitat onde está presente sofre os efeitos da agricultura, que causam declínio da qualidade do habitat.

Etimologia

O nome popular é um designativo comum das espécies de vários gêneros de bromeliáceas, incluindo Aechmea. Deriva do tupi karagwa'ta em sentido definido. O termo ocorreu em 1618 como garuatas e em 1782 como gravatá. Tem como variantes caraguatá (registrado em 1584 como caraguatâ, em 1594 como caraguata, em 1627 como caragatâ, em 1628 como caragoáta, e em 1631 como caraguoatha), caroatá (em 1675 caroátas e em 1761 caravatá), coroatá (em 1730 coroatâ), craguatá, crauatá (em 1781 crabatá, em 1817 acroatá e em 1875 crauatás) e curuatá.

Aechmea
Plantas descritas em 1955
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Portaria MMA N.º 148
Flora da Mata Atlântica

Aechmea castanea


රවින්ද්‍ර රන්දෙණිය ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින ප්‍රවීන රංගන ශිල්පියෙකු මෙන්ම දේශපාලකයෙකි. 1970 සහ 1980 දශක වලදී ඉතා ජනප්‍රිය තලයක සිටි ඔහු, 1972 දී රගපෑ ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්ගේ දෑස නිසා චිත්‍රපටයෙන් වඩාත් ජනාදරයට පාත්‍ර විය. වසර කීපයකදීම ඔහු සරසවිය සම්මාන උළෙලේදී හොඳම නළුවා ලෙස  සම්මානයට පාත්‍ර වුයේය ; 1984 (දඩයම), 1985(මායා), 1989 (සඳකඩ පහණ), 1990 (සිරි මැදුර).

ළමාවිය සහ තරුණ අවධිය
රන්දෙණිය උපත ලැබුවේ ශ්‍රී ලංකාවේ දළුගම ප්‍රදේශයේදීය. දළුගම වූ කලී මනරම් කෙත්වතු ද, කුඩා දිය දහරාද පිරි කුඩා ගම්මානයකි. කුඩා රන්දෙණිය තම උපන් ගමේ ස්වභාව සෞන්දර්ය උපරිමයෙන් රස වින්දේය. එමෙන්ම කුඩා කල සිට මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර, මුනිදාස කුමාරතුංග සහ විමලරත්න කුමාරගම වැනි විශිෂ්ඨයන්ගේ කෘති කියවීමට මහත් රුචියක් දැක්විය.

රන්දෙණිය අධ්‍යාපනය හැදෑරුවේ දළුගම ශාන්ත ෆැන්සිස් විද්‍යාලයෙනි. උසස් පෙළ අසමත් වීම නිසා උසස් අධ්‍යාපනය වරම් අහිමි වූ රන්දෙණිය පසුව තම පවුලේ ව්‍යාපාර කටයුතු සඳහා සම්බන්ධ වී කටයුතු කළේය.

සිනමාව

කාලය නොදනී සුදු පිරුවට

සම්මාන

සරසවිය සම්මාන
1984 - හොඳම නළුවා - දඩයම
1985 - හොඳම නළුවා - මායා
1989 - හොඳම නළුවා - සඳකඩ පහණ
1990 - හොඳම නළුවා - සිරි මැදුර

මූලාශ්‍ර

1945 උපත්
ජීවමාන ජනයා
ජීවත්වන්නෝ
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
සිංහල ජනයා
ලාංකික සිංහලයෝ
රංගන ශිල්පීන්
ශ්‍රී ලාංකීය නළුවන්
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
චරිත කතා

රවීන්ද්‍ර රන්දෙණිය


دير قوبل هي قرية لبنانية من قرى قضاء عاليه في محافظة جبل لبنان.

المراجع

أماكن مأهولة في محافظة جبل لبنان

دير قوبل


OTP banka d.d. četvrta je banka po veličini na hrvatskom bankarskom tržištu s ukupnom aktivom od 43 milijarde kuna. Preko 2000 zaposlenika banke posluje s više od 500.000 klijenata u sektoru građanstva i u sektoru gospodarstva te svojom ponudom banka osigurava klijentima visoku kvalitetu usluga i širok izbor proizvoda kroz razgranatu mrežu od gotovo 120 poslovnica i 500 bankomata diljem cijele Hrvatske.Sjedište banke je u Splitu s dijelom poslovnih i centralnih funkcija u Zadru i Zagrebu, kao i poslovnim centrima u Varaždinu, Puli, Dubrovniku i Osijeku.

Povijest
Nova banka nastala je 2002. godine spajanjem triju regionalnih banaka - Dalmatinske, Istarske i Sisačke banke te pripajanjem Dubrovačke banke u listopadu 2004. godine. Time je završen proces pravnog i operativnog spajanja te je stvorena stabilna i profitabilna bankarska institucija.

U ožujku 2005. godine većinski vlasnik banke postaje OTP banka, najsnažnija mađarska banka koja uz Mađarsku, posluje u Bugarskoj, Crnoj Gori, Hrvatskoj, Rumunjskoj, Rusiji, Slovačkoj, Srbiji i Ukrajini. Tada Nova banka mijenja ime u OTP banka Hrvatska.

U siječnju 2014. godine potpisan je ugovor kojim je OTP banka Hrvatska stekla 98,37 posto udjela u Banco Popolare Croatia, a postupak pripajanja ove banke završen je 1. prosinca 2014. godine.

Dana 5. svibnja 2017. godine OTP banka Hrvatska objavila je da je izvršenjem transakcija stekla stopostotni udio u Splitskoj banci. Istom je stekla i vlasništvo nad društvima SG Leasing, SB Nekretnine, SB Zgrada, dok je potpuno preuzimanje Société Générale Osiguranja bilo u trećem kvartalu 2017. godine.

Godinu dana Splitska banka je bila članica OTP grupe i radila  kao zasebna banka, a s danom 30. studenoga 2018. je prestala s radom te se pripojila OTP banci Hrvatska koja kao takva počinje djelovati od 4. prosinca 2018. godine.

Članice OTP grupe u Hrvatskoj (uz OTP banku d.d.)
OTP Invest d.o.o.
Osnovna djelatnost Društva je osnivanje i upravljanje UCITS fondovima i osnivanje i upravljanje alternativnim investicijskim fondovima.

 OTP Osiguranje d.d.

Tvrtka specijalizirana za proizvode životnog osiguranja, od pokrića za slučaj prijeloma i nezgode do planiranja osobne budućnosti štednjom i investicijskog životnog osiguranja.
 OTP Leasing d.d.
OTP Leasing osnovala je 2006. godine Merkantil banka iz Budimpešte koja je specijalizirana za poslove leasinga unutar OTP grupe i najjača je leasing tvrtka u Mađarskoj. Ova članica grupe nudi usluge operativnog i financijskog leasinga.
 OTP Nekretnine d.o.o.
Osnovano 2000., specijalizirano je trgovačko društvo za poslovanje nekretninama i pokretninama te izrade procjena vrijednosti.

Vanjske poveznice
 Službena web stranica OTP banke Hrvatska

Banke u Hrvatskoj

OTP banka d.d.


Brandstorps distrikt er et folkebogføringsdistrikt i Habo kommun, og det ligger i Västergötland og Jönköpings län i Sverige.

Distriktet ligger ved Vätterns vestbred og allerlængst mod nord i kommunen.

Distriktet blev oprettet den 1. januar 2016, og det består af det tidligere Brandstorps Sogn (Brandstorps socken). Geografisk har området den samme udstrækning, som Brandstorps Menighed (Brandstorps församling) havde ved årsskiftet 1999/2000.

Kommunal historie
Ved kommunalreformen i 1952 blev kommunerne Gustav Adolf og Habo lagt samman som storkommunen Habo. Brandstorps kommun kom samtidig til at indgå i storkommunen Fågelås.

Ved næste kommunalreform indgik Habo-Mullsjö i en såkaldt kommuneblok, men denne blev aldrig færdigdannet.

I 1973 blev Habo lagt sammen med Brandstorps församling (sogn) fra den opløste Fågelås kommun og dannede den nye Habo kommun.

Ved dannelsen af Västra Götalands län i 1998 blev kommunen og naboen Mullsjö overført fra Skaraborgs län til Jönköpings län, efter indbyggerne havde stemt for det i en vejledende folkeafstemning.

Folkebogføringsdistrikter i Jönköpings län

Brandstorps distrikt


Cécile Duflot (* 1. April 1975 in Villeneuve-Saint-Georges, Département Val-de-Marne) ist eine französische Politikerin der Europe Écologie-Les Verts (EELV, Europa Ökologie-Die Grünen). Sie war von 2006 bis 2012 Generalsekretärin von Les Verts bzw. EELV sowie von Mai 2012 bis März 2014 Ministerin für Wohnungswesen.

Im April 2018 verließ sie die Politik und wurde Generaldirektorin von Oxfam France.

Familie und Ausbildung
Sie ist Tochter eines Eisenbahners und einer Physik- und Chemie-Lehrerin, die beide gewerkschaftlich organisiert waren.
Sie ist geschieden und hat vier Kinder.

Nach dem Baccalauréat, das sie 1992 ablegte, studierte sie an der Université Paris Diderot (Paris VII) Geographie, schloss 1997 mit einer Licence und einem DEA ab. Parallel engagierte sich die Katholikin in der Christlichen Arbeiterjugend, der Vogelschutz-Liga und bei Genepi, einer Studentenorganisation, die sich für die Bildung von Gefängnisinsassen einsetzt. Zeitweilig arbeitete sie als öffentliche Schreiberin für die Häftlinge im Pariser Gefängnis La Santé. Sie nahm 1998 ein Aufbaustudium der Stadtökonomie an der Wirtschaftshochschule ESSEC auf, das sie nach zwei Jahren mit einer Maîtrise ès sciences (M.Sc.) abschloss. Anschließend arbeitete sie bei einer Immobiliengruppe, die Sozialwohnungen im Pariser Vorort Créteil vermietet.

Politik
Duflot trat 2001 der Partei Les Verts bei und wurde 2004 in den Gemeinderat ihrer Heimatstadt Villeneuve-Saint-Georges in der Pariser Banlieue gewählt. Im November 2006 wurde Duflot Generalsekretärin von Les Verts. Sie initiierte zur Europawahl 2009 zusammen mit Daniel Cohn-Bendit das Parteienbündnis Europe Écologie, mit dem Les Verts 2010 zur Partei Europe Écologie-Les Verts (EELV) verschmolzen. Deren Generalsekretärin blieb Duflot bis Juni 2012. Bei der Wahl zum Regionalrat der Region Île-de-France am 14. März 2010 war sie Spitzenkandidatin der grünen Liste, die mit 16,6 % der Stimmen im ersten Wahlgang einen Achtungserfolg erzielte. Für den zweiten Wahlgang ging sie eine Listenverbindung mit dem Linksbündnis des Regionalpräsidenten Jean-Paul Huchon ein und verhalf diesem zum Sieg. Duflot zog auch selbst in den Regionalrat ein.

Nach der Wahl des Sozialisten François Hollandes zum Staatspräsidenten ernannte er Duflot am 16. Mai 2012 zur Ministerin für Gleichheit der Territorien und Wohnungswesen (franz. Ministère de l'Égalité des Territoires et du Logement) im Kabinett Ayrault. Bei der Parlamentswahl im Juni 2012 gewann Duflot ein Abgeordnetenmandat im 6. Wahlkreis von Paris (sie erhielt im zweiten Wahlgang 72 % der Stimmen), auf das sie jedoch verzichtete, um Ministerin zu bleiben. Sie war für das im März 2014 beschlossene Gesetz für Zugang zu Wohnraum und eine erneuerte Stadtentwicklung (Loi pour l'accès au logement et un urbanisme rénové) zuständig.

Als Manuel Valls als Nachfolger Jean-Marc Ayraults zum Premierminister ernannt wurde, schied Duflot zum 31. März 2014 auf eigenen Wunsch aus der Regierung aus. Anschließend wurde sie wieder Abgeordnete in der Nationalversammlung. Dort übernahm sie im Oktober 2015 den Ko-Vorsitz der ökologistischen Fraktion (gemeinsam mit Barbara Pompili). Im Vorfeld der Präsidentschaftswahl 2017 bewarb sich Duflot um die Kandidatur der Grünen, schied aber schon im ersten Wahlgang der Vorwahl mit 24,4 Prozent aus. Bei der Parlamentswahl im Juni 2017 trat sie erneut im 6. Wahlkreis von Paris an, erhielt aber nur noch 14,7 Prozent der Stimmen.

Weblinks

Einzelnachweise

Minister (Frankreich)
Mitglied der Nationalversammlung (Frankreich)
Parteifunktionär (Frankreich)
EELV-Mitglied
Les-Verts-Mitglied
Politiker (21. Jahrhundert)
Franzose
Geboren 1975
Frau

Cécile Duflot


Rutger Fuchs (født 12. april 1682 i Malmö, død 10. april 1753 i Stockholm) var en svensk militær og embedsmand.

Fuchs trådte 1699 i krigstjeneste i Lifland og blev 1704 kaptajn. Han gjorde tjeneste til 1707, dels i Østersøprovinserne, dels i Finland, men derefter i Sverige, blev 1710 major ved Dalregementet og 1712 oberstløjtnant. Samme år fulgte han med Stenbock til Tyskland, kommanderede i slaget ved Gadebusch (9. december 1712) hele Dalregementet og bidrog i høj grad til svenskernes sejr, men såredes så hårdt i kampen, at han et helt år måtte gå på krykker. Fuchs deltog i Karl XII's første angreb på Norge (1716) og blev samme år for sin tapperhed adlet og forfremmet til oberst, først ved Dalregementet og senere ved Södermanlands regemente. Med en del af dette regiment alene — 700 mand — slog han 13. august 1719 en ved Södra Stäket landsat russisk afdeling på henved 6000 mand, der agtede at angribe Stockholm, og tvang dem til atter at indskibe sig. Fuchs var den eneste, som gjorde alvorlig modstand, og han ophøjedes derfor 1719 i friherrestanden og udnævntes til generalmajor. I frihedstiden hørte Fuchs til Huepartiet. I 1739 blev han overstatholder. Han fremmede, så vidt det stod i hans magt, sit partis interesser og arbejdede på at styrte Hattene og modarbejde deres krigsplaner, skønt han som ægte karolin blot længtes efter at genoprette Sveriges storhed.

Kilder

Militærfolk fra Sverige
Politikere fra Sverige
Embedsmænd fra Sverige
Friherrer fra Sverige
Personer i Den Store Nordiske Krig fra Sverige
Personer i frihedstiden
Svenskere i 1600-tallet
Svenskere i 1700-tallet
Personer fra Malmø
Riddere af Serafimerordenen

Rutger Fuchs


La gare de Barcelone-Passeig de Gràcia est une gare ferroviaire située au Passeig de Gràcia, à Barcelone en Catalogne.

Elle est en correspondance directe avec la station Passeig de Gràcia, desservie par la ligne 2, la ligne 3 et la ligne 4 du métro de Barcelone.

Situation ferroviaire

Histoire

Un arrêt Passeig de Gràcia est mis en service en 1902, il dispose d'un édicule dû à l'architecte Salvador Soteras i Taberner (1864-1925), la ligne est en tranchée. Un deuxième édicule est construit au-dessus de la gare au croisement de la rue d'Aragon et de la rue Pau Claris, son inauguration a lieu le . En 1960, la tranchée de la ligne est couverte, ce qui entraîne la démolition de la partie supérieure de l'édicule.

Service des voyageurs

Accueil
Gare souterraine dont l'entrée principale est une bouche située au sommet du Passeig de Gràcia, quatre autres bouches sont pour la gare des accès secondaires communs avec le métro.

Desserte
Barcelone-Passeig de Gràcia est desservie par trois lignes de trains de banlieue, six lignes régionales et une ligne inter-régionale.

Intermodalité
Elle est en correspondance directe, par des corridors souterrains avec la station du métro Passeig de Gràcia.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Passeig de Gràcia (métro de Barcelone)

Liens externes
 .
 Site de la Renfe

Passeig
Ligne R2 (Rodalia de Barcelone)
Ligne R11
Ligne R13
Ligne R14
Ligne R15
Ligne R16
Ligne R17
Gare mise en service en 1902

Gare de Barcelone-Passeig de Gràcia


Magie rose (Love at Stake) est un film américain réalisé par John Moffitt, sorti en 1987.

Synopsis
Le maire d'une ville condamne des innocents au motif de sorcellerie pour leur voler leurs biens, mais de véritables sorcières apparaissent.

Fiche technique
 Titre : Magie rose
 Titre original : Love at Stake
 Réalisation : John Moffitt
 Scénario : Lanier Laney et Terry Sweeney
 Musique : Charles Fox
 Photographie : Mark Irwin
 Montage : Danford B. Greene
 Production : Michael Gruskoff
 Société de production : Hemdale
 Société de distribution : TriStar Pictures (États-Unis)
 Pays :
 Genre : Comédie
 Durée : 86 minutes
 Dates de sortie :
 :

Distribution
 Patrick Cassidy : Miles Campbell
 Kelly Preston : Sara Lee
 Georgia Brown : Widow Chastity
 Barbara Carrera : Faith Stewart
 Bud Cort : Parson Babcock
 Annie Golden : Abigail
 David Graf : Nathaniel
 Audrie Neenan : Mme. Babcock
 Stuart Pankin : le juge Samuel John
 Dave Thomas : le maire Upton
 Anne Ramsey : la vieille sorcière
 Mary Hawkins : Priscilla Upton
 Jackie Mahon : Belinda Upton
 Norma MacMillan : tante Deliverance Jones
 Joyce Brothers : Dr. Joyce Brothers
 Marshall Perlmuter : M. Newberry
 Anna Ferguson : Mme. Newberry
 Catherine Gallant : Constance Van Buren
 Elaine Wood : Mme. Ogelthorpe

Accueil
Le film a reçu la note de 1,5/5 sur AllMovie.

Box-office
Le film a rapporté  dollars au box-office.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1987
Premier long métrage sorti en 1987
Comédie américaine
Film mettant en scène une sorcière
Film distribué par TriStar Pictures

Magie rose (film)


Ernst Friedrich Wrede (auch: Ernst Georg Friedrich Wrede; Erhard Georg Friedrich Wrede; Karl Friedrich Wrede;  * 4. März 1766 in Cantreck (Pommern); † 13. Juni 1826 in Königsberg (Preußen)) war ein deutscher evangelischer Theologe, Naturforscher, Mathematiker, Physiker, Geologe und Mitbegründer des Aktualismus.

Biographie
Über Wredes Herkunft und Bildungsweg ist nichts Verlässliches bekannt. Es wird vermutet, dass er aus einem dort ansässigen Adelsgeschlecht stammte und dass er in Greifswald, Halle und Berlin studiert hatte. Er war erst Pfarrer in Jasenitz in Vorpommern, erhielt 1797 den Professorentitel (mit einer Zusage einer Anstellung in Berlin) und war dann Professor am Friedrich-Wilhelm-Gymnasium in Berlin. Am 16. Januar 1801 wurde er Ehrenmitglied der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin. 1806 folgte er einem Ruf als Professor der Mathematik und Physik an der Universität Königsberg. Hier beteiligte er sich auch an den organisatorischen Aufgaben der Hochschule und war im Sommersemester 1810, sowie 1822, Prorektor der Alma Mater. In der Zeit der preußischen Bildungsreform war er zeitweise Mitglied  der 1810 gegründeten Wissenschaftlichen Deputation in Königsberg, die das Bildungswesen im Sinne des Neuhumanismus umgestalten sollte.
Am bedeutendsten und wegweisend ist die Arbeit Geologische Resultate aus Beobachtungen über einen Theil der südbaltischen Länder, der er eine umfangreiche und systematische Darstellung der Grundprinzipien des Aktualismus in der Geologie voranstellte.

Werke
 Antilogie des Realismus und Idealismus. Halle 1791
 Geologische Resultate aus Beobachtungen über einen Theil der südbaltischen Länder. Halle 1794
 Kurzer Entwurf der Naturwissenschaft für den ersten systematischen Unterricht, mit besonderer Hinsicht aufs gemeine Leben. Berlin 1801
 Über die Anwendbarkeit und Nützlichkeit der Hagelableiter. Berlin 1801
 Über die Excentricität des Schwerpunkts der Erde in physisch-geographischer und geologischer Hinsicht. Berlin 1801
 Beobachtung einer durch das Mondlicht bewirkten optischen Erscheinung in den Dünsten der Atmosphäre. Berlin 1801
 Über den sogenannten fliegenden Sommer. Berlin 1801
 Bemerkungen über ein an den Ringmauern von Berlin beobachtetes optisches Phänomen. Halle 1802
 Über die Gebirgs-Trümmer an der Stelle einer vorgeblichen, auf der Nordküste Usedoms von der See verschlungenen Stadt Vineta, in geologischer Hinsicht. 1. und 2. Teil. Gotha 1802
 Über die Gebirgs-Trümmer an der Stelle einer vorgeblichen, auf der Nordküste Usedoms von der See verschlungenen Stadt Vineta, in geologischer Hinsicht. 3. Teil. Gotha 1802
 Kritische Bemerkungen über einige neuere Hypothesen in der Hygrologie. Halle 1803
 Kritische Bemerkungen über die neuern Hypothesen, wodurch man die unter dem Namen der Feuerkugeln bekannten Lufterscheinungen zu erklären sucht. Halle 1803
 Darstellung des bisherigen Erfolgs aller neuern Untersuchungen, sowohl über die Natur, als auch über den Ursprung sogenannter Meteorgesteine, Feuerkugeln und Sternschnuppen. Berlin 1803
 Geognostische Untersuchungen über die Südbaltischen Länder, besonders über das untere Odergebiet. Berlin 1804
 Versuch einer Beantwortung der Preisfrage der Berliner Academie: Wirkt die Elektricität auf Stoffe, die gähren und wie? Befördert oder hindert sie die Gährung, und verändert sie die Produkte derselben? Wie liesse sich durch die elektrische Materie die Kunst Wein zu machen, das Bier- und Essigbrauen, und das Destillieren des Weingeistes vervollkomnen? Berlin 1804
 Beobachtung zweier merkwürdigen optischen Erscheinungen in den Dünsten der Atmosphäre. Halle 1804
 Beobachtung des Nordlichts am 22sten October. Halle 1804
 Wird beim Schalle Wärme frei? Halle 1804
 Versuch einer Erklärung von dem Steigen des Wassers im Stoßheber, (Belier hydraulique,) nach bekannten Gesetzen der Mechanik. Halle 1805
 Erklärung des Prof. E. F. Wrede in Berlin, seine Theorie des Stoßhebers betreffend. Halle 1805
 Berechnungen und fernere Bemerkungen über das grosse Nordlicht vom 22sten October 1804. Halle 1805
 J. B. Lamarck's Hydrogeologie oder Untersuchung über den Einfluss des Wassers auf die Veränderung der Erdoberfläche. Berlin 1805
 Anfangsgründe der Naturgeschichte, nach dem neuesten Zustande dieser Wissenschaft. Berlin 1806
 De calculo infinibilis argumento mere analytico. Teil I und II. Königsberg 1808
 Mineralogisch-geognostische Bemerkungen über die ostpreussische Provinz Samland. Königsberg 1811
 Nachtrag zu einer Anmerkung, über den Ursprung und die Bedeutung des samländischen Eigennamens Palmnicken. Königsberg 1811
 Grundriss einer Theorie des Stosshebers, nach Maasgabe der höhern Mechanik entworfen. Berlin 1815
 Gründliche Darstellung der Differenzial- und Integral-Rechnung nach der eigenen Idee ihres Erfinders. Königsberg 1817
 Naturwissenschaftliche Bemerkungen in Beziehung auf die Provinz Preußen. Königsberg 1819
 Über die Festigkeit der alten Mauerwerke in der Provinz Preußen. Königsberg 1819

Sekundärliteratur
 Georg Christoph Hamberger, Johann Georg Meusel (1800): Wrede (E. G. F.). In: Das gelehrte Teutschland oder Lexikon der jetzt lebenden teutschen Schriftsteller. 5. Ausgabe. Band 8. Lemgo (Meyer). S. 624. .
 Johann Georg Meusel (1812): Wrede (C. F., nicht E. G. F.). In: Das gelehrte Teutschland oder Lexikon der jetzt lebenden teutschen Schriftsteller. 5. Ausgabe. Band 16. Lemgo (Meyer). S. 281–283. .
 Johann Wilhelm Sigismund Lindner, Johann Samuel Ersch (1827): Wrede (E. G. F. lies: Ernst G. Friedrich). In: Das gelehrte Teutschland oder Lexikon der jetzt lebenden teutschen Schriftsteller. 5. Ausgabe. Band 21. Lemgo (Meyer). S. 710–711. .
 Johann Christian Poggendorff (1863): Wrede, Karl Friedrich. In: Biographisch literarisches Handwörterbuch der exakten Naturwissenschaften. Band 2 (M–Z). Leipzig (Barth). Spalte 1369. .

Einzelnachweise

Weblinks

Mathematiker (18. Jahrhundert)
Mathematiker (19. Jahrhundert)
Physiker (18. Jahrhundert)
Physiker (19. Jahrhundert)
Lutherischer Geistlicher (18. Jahrhundert)
Lutherischer Geistlicher (19. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Albertus-Universität Königsberg)
Deutscher
Mann
Geboren 1766
Gestorben 1826

Ernst Friedrich Wrede


T71 peut faire référence à :
 Asphyxie, d'après la classification internationale des maladies ;
 Basket T71 Dudelange, un club de basket-ball luxembourgeois.

Voir aussi
 Sigles d'une lettre suivie de deux chiffres

T71


Bandırma BK, tam adıyla Bandırma Basketbol İhtisas Kulübü ya da sponsorluk anlaşması gereğince Teksüt Bandırma, Balıkesir ilinin Bandırma ilçesinde et ürünleri firması Banvit tarafından kurulmuş olan basketbol kulübü. İç saha maçlarını 3000 seyirci kapasiteli Kara Ali Acar Spor Salonu'nda yapmaktadır.

1994 yılında Banvitspor adıyla kurulan kulüp, uzun süre Türkiye Basketbol 2. Ligi'nde üst sıralarını zorladıktan sonra 2004 yılında Türkiye Basketbol Ligi'ne yükselmiştir.

EuroCup 2014-15 sezonu çeyrek final rövanş mücadelesinde Paris-Levallois Basket takımını 74-71 mağlup ederek bu organizasyonda tarihinde ilk kez yarı finale yükselmiştir.

Banvit olan kulübün ismi 2019 yılında Bandırma Basketbol İhtisas Kulübü olarak değiştirildi, aynı zamanda kurumsal kimlik yenilenmesi ile logo ve armada da değişikliğe gidildi. Ayrıca Banvit'in kulübün ad sponsorluğundan ayrılması üzerine Teksüt ile anlaşıldı ve Teksüt Bandırma adı kullanılmaya başlandı.

Tarihçe

1994 yılında fabrika çalışanlarının oluşturduğu ilk yönetim kuruluyla kuruldu. 1994-1998 yılları arasında kampüs içerisinde yapılan spor tesisleri ile kulüp çatısı altında çalışanlara spor yaptırıldı.

Banvit Basketbol Kulübü, Mahalli Liglerde başlayan uzun soluklu mücadelesini, geçen on yılın ardından, güçlü yönetim kadrosu ve profesyonel oyunculardan oluşan Banvit Basketbol Takımı ile Beko Basketbol Ligi'ne taşıdı. Banvit Basketbol Takımı bugün 1.Lig'de mücadele veren, binlerce taraftarı bulunan güçlü bir takım halini aldı.

Bandırma'da ve bölgede gençleri spora teşvik etmek amacıyla ilçede, açık basketbol sahaları ve bir de kapalı spor salonu kazandıran Banvit Basketbol, gerçeleştirdiği yaz okulu ve sokak basketbolu uygulamalarıyla basketbol sporuna gönül vermiş amatörlere de kucak açarak bu spora olan ilgi ve sevginin artmasında büyük rol oynuyor. Kulübün A takımı dışında Genç Banvitliler adında Türkiye Basketbol 2. Ligi'nde yer alan pilot takımı ve altyapısında; gençler, yıldız, küçükler ve minikler grupları da dahil olmak üzere birçok profesyonel sporcu adayını Türk basketboluna kazandırıyor.

Özellikle yaz aylarında Bandırma ve Erdek ve Gönen'de ayrı ayrı organize edilen sokak basketbolu turnuvalarıyla gençlerimizin bedensel ve ruhsal gelişimlerine olduğu kadar sosyal gelişimlerine de olumlu katkılar sağlıyor. Neredeyse bir şenlik havası içerisinde geçen turnuvaların finalinde gerçekleştirilen paneller dans ve jimnastik gösterileri ile küçük yarışmalar, bu organizasyona ayrı bir renk katıyor.

Oyuncular

Takım kadrosu

Kadro dizilişi

Başarılar

Türkiye
 Türkiye Basketbol Ligi
 Finalist (1): 2013
 Türkiye Kupası
 Şampiyon (1): 2017
 Finalist (2): 2007, 2013

Avrupa

 Eurocup
 Yarı Final (1): 2014-2015
EuroCup Challenge
 Dördüncü (1): 2004-2005
Basketbol Şampiyonlar Ligi
 Finalist (1): 2016-2017
Çeyrek Final (1): 2017-2018

Sezon Performansı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Banvitspor resmî web sitesi
 Banvit web sitesi
 Bandırma basketbol külübü'nün Türkiye Basketbol Süper Ligi'nden çekildiği ile alakalı kaynak
 TBLStat.net Takım Profili

Bandırma
Bandırma BK
Balıkesir'de spor

Bandırma BK


Microarray-urile sunt teste în miniatură ale fragmentelor de gene atașate lamelor de sticlă.  Prezentarea a mii de fragmente de gene într-un singur test permite detectarea modificărilor expresiei genelor într-o fracțiune semnificativă din totalitatea genomului. Array-urile lineare de molecule sunt imobilizate în locații discrete, pe o suprafață inertă care permite analize simultane.
Tehnologia microarray este utilizată frecvent pentru că este ușor de pus în aplicare și este bine controlată.
Microarray -  este o lamelă de sticlă de dimensiunea unui timbru, care conține mii sau sute de mii de locuri. Fiecare loc conține o catenă de ADN sintetică cu o secvență cunoscută. Un microarray constă dintr-o porțiune (parțială) a unor gene specifice este creată prin plasarea unei secvențe de ADN cunoscută.

Bioinformatică
Genomică
Microtehnologie
Biotehnologie

Microarray


Congressional Debate (also known as Student Congress, Legislative Debate) is a competitive interscholastic high school debate event in the United States. The National Speech and Debate Association (NSDA), National Catholic Forensic League (NCFL) and many state associations and national invitational tournaments offer Congressional Debate as an event. Each organization and tournament offers its own rules, although the National Speech and Debate Association has championed standardization since 2007, when it began to ask its districts to use one of a number of procedures for qualification to its National Tournament.

In Congressional Debate, high school students emulate members of the United States Congress by debating pieces of legislation, including bills and resolutions. Before the event, each school submits mock legislation to each tournament. After the legislation has been compiled, it is distributed to each participating team. Each team attempts to research as many topics as possible, with each participant choosing to stand in affirmation or negation of the legislation being debated.

Legislation
Unlike other debate events, students drive the topics for discussion by drafting their own legislation for submission to tournaments. The bills and resolutions must be national in scope, and must either fall within jurisdiction for lawmaking by the United States Congress as a bill, or express a specific position and/or recommendation for further action outside of Congress' jurisdiction as a resolution. A popular type of resolution is to propose amendments to the United States Constitution, which requires action by state legislatures.

Tournaments may review legislation submitted before sharing the overall docket with all participating schools. Contestants from each school research and prepare arguments both in favor and against each legislation in the docket before arriving at the tournament. It is important that this happens.

Chambers and Sessions
Students attending each tournament are divided up into sections of 10-30 (usually 15–20, the NSDA recommendation is 18). These individual rooms are called chambers, and sometimes labeled as a "House", or "Senate," depending on the region and the tournament.

During each phase of a tournament (preliminary and elimination), there is at least one round, often referred to as a "session." The National Speech and Debate Association defines a session as having:
 Ten minutes of time allocated for each student (average is three hours for 18-20 contestants)
 Election of a presiding officer
 New seating chart (necessary accommodations for students with special needs may be made)
 Resetting of precedence/recency
 New legislation that has not been debated in a previous session at that tournament
 The same contestants stay in one chamber, until the tournament advances to the next level of elimination.

While larger tournaments may have preliminary rounds that precede elimination rounds (semifinals, finals, etc.), smaller tournaments may not have elimination rounds and may recognize and award students in individual chambers.

Setting the Agenda
Rounds usually begin with a method for determining which bills will be debated and in which order, referred to as the docket. This most commonly happens with a nominated docket at the tournament, although some areas have a system of informal caucusing or highly organized committees, which convene to review legislation that has been subdivided by the tournament to address a specific topic area, such as is done in the National Catholic Forensic League. A common committee structure includes: "Public welfare", "Economics," and "Foreign Affairs."

Speeches
Congressional Debate speeches last up to three minutes (with a 10-second grace period). The first speech on each legislation, known as the "authorship", goes to the person who wrote the legislation, or from the same school of the author. (However, many tournaments use legislation from the NSDA, in which case anyone can give the authorship.) If nobody from the author's school is present, another debater gives a sponsorship speech (sometimes called the first affirmative), which is functionally identical to an authorship. This first speech is followed by a two-minute questioning period. One three-minute speech in opposition (negation) follows it, with another mandatory two minutes of questioning. After these initial speeches, debate alternates in favor and opposition to the legislation with three-minute speeches and one minute of questioning. Within each speech, contestants develop two or three organized, logical arguments supported by credible evidence for why the chamber should vote for or against the given legislation. The general format of a speech is as follows:
 Introduction: Usually, speeches begin with some sort of attention-getting device, such as a quotation (which could be humorous, shocking, or sad) or statistic. The introduction is tied to the central thesis of the speech, as the speaker urges the chamber to vote in support or opposition. Sometimes, the two or three main lines of argument are previewed to give the audience an idea of where the speech is leading; however, some criticize this practice as a waste of limited time.
 Contentions: Two or three arguments for or against the legislation. Each contention is explained in the speaker's own words and supported by evidence from reputable and relevant sources.
 Conclusion: The speaker often restates his 2 or 3 contentions and returns to the attention-getting device from the introduction to give the speech thematic unity. Alternatively, conclusions can consist of merely 1 or 2 sentences, such as "For these reasons you must pass/defeat this bill/resolution/legislation."

Questioning
Questioning, traditionally, has been the standard set by the debate rules. One speaker at a time has an opportunity to ask one question at a time, moderated by the presiding officer. Typically, questions attempt to expose faults in the speech given. Sometimes speakers upholding the same side as the current speaker will ask a "friendly question," seeking agreement, although in some regions, this is discouraged. Questions, and their respective answers, are to be short and to the point, as delays will unfairly cut into other speakers' questioning time.

Rules do not allow for "prefacing," where students formulate a statement or argument as part of their question; rather, they must simply ask a question, and only a question, however this rule may not be present at some tournaments.

The debate rules also provides for direct questioning, if the standing rules of the organization allow for it, where the speaker and questioner can engage in direct dialogue without moderation from the chair. This is done in 30- or 60-second blocks of time, allowing the questioner to engage the floor speaker to greater depth. This is used to sometimes build arguments that the questioner uses in a later speech, similar to cross-examination in other competitive debate events. At tournaments where this is practiced, the presiding officer is either required or strongly advised to keep a separate questioning priority, to ensure equal opportunity for questioners. Several tournaments have piloted this method since the National Speech and Debate Association suggested this as a result of discussions with its Congressional Debate Rules and Recommendations Committee in 2009.

Some leagues and tournaments still use a protocol where the balanced of unused speaking time is reserved for questioning, rather than having a specific period.

While some student questioners feel the need to ask if the speaker yields, this is unnecessary under procedure, because the standing rules of the organizations and tournaments provide specific parameters for questioning periods that already establish when questioning begins.

Procedure and Presiding Officers
While all Congressional Debate competition rely upon parliamentary procedure as practiced in Congress (i.e. the Standing Rules of the United States Senate or the Procedures of the United States House of Representatives) as the underpinning for how sessions are conducted, there may be slight variations in how the competition itself is run. Each chamber has a presiding officer (PO) or chair. At the beginning of each session, contestants in the chamber nominate candidates. Usually, each nominee gives a brief candidacy speech introducing themselves and stating their qualifications. Contestants then elect a presiding officer by majority via individual, secret balloting.

The presiding officer's job is to facilitate fair, balanced, and efficient debate during the session in which they have been elected, primarily through recognition of speakers and questioners (see section below). At the end of many tournaments students in the chamber vote on which presiding officer was the best, and some tournaments have a separate means for judge recognition of presiding officers.

The most common duties of the presiding officer are:
 recognizing speakers
 recognizing contestants to ask questions of speakers
 recognizing contestants to move motions
 timing speeches (often done with an audible gavel signal)
 conducting votes on motions, including legislation
 keeping order in the chamber

Speaker Recognition
The presiding officer always calls for an author or sponsor for the first legislation in order, and the author always gets first right of refusal. When a session starts, there usually are not predetermined methods for selecting contestants for their first speech. Once speakers have been recognized, the universal rule in all leagues and tournaments is to first recognize those who have not spoken, or those who have spoken least (referred to as "precedence"). Beyond that, the National Forensic League and common practice have dictated that students also consider who spoke earlier (referred to as "recency"). Before precedence and recency are established, the presiding officer must recognize speakers fairly and equitably. The National Forensic League and many tournaments have (as of 2012) ruled the use of methods that tie the number of questions asked or motions made to speaker recognition, as well as how many times a student has stood, out of order, because they result in competitors simply "playing the game".

Often, coaches will instruct students who preside to call on contestants for early speeches that they do not know, and/or who are less experienced. Additionally, since debate becomes more complex after more arguments have been introduced, later speakers bear a higher burden for clash and refutation.

In some areas, before precedence and recency are established, priority cards are distributed or numbers are designated to each student, giving the presiding officer a clear and objective directive as to whom to recognize. This has been criticized by longtime National Forensic League Congress Coordinator Harold Keller for entirely removing the dynamism of the activity from students' hands.

Motions

The National Forensic League's Table of Parliamentary Motions is in use by almost every organization that conducts Congressional Debate competition, including the National Catholic Forensic League. The motions are similar, if not usually identical to those used in Congress with a few exceptions, including the one-thirds second required to amend a motion or legislation, to prevent abuse of that protocol.

The presiding officer never should call for motions; rather, contestants should rise and say "motion," and then that they move a specific motion.

Frequently Used Parliamentary Motions

The following motions are used at almost all Congressional Debate tournaments:

* Widely recognized to be an unnecessary motion. The rule in Congress states that the floor is opened by the presiding officer, not by a motion coming from the chamber.

These motions are allowed at some Congressional Debate tournaments, depending on the region and the style of debate:

This requires a suspension of the rules.*

Main Motion
The term "main motion" refers to the primary question before the assembly; in Congressional Debate, this is the legislation as presented on the agenda, so it is never necessary for a contestant to specifically move the main motion. Main motions can be changed or affected by a variety of subsidiary motions.

The following motions end debate on the pending main motion:
 Previous question (ends debate and moves to voting on the legislation).
 Lay on the Table (pauses debate until a motion to take from the table passes).
 Recess (pauses debate for the specified duration of the recess, debate resumes automatically on return)
 Adjourn (ends debate on the pending item and any items left on the table; any item not passed automatically fails without a vote)

Only one main motion is in order at any given time.  If the chamber wishes to change to another legislation while another is still being considered, the chamber must end debate (which could include pausing debate by laying on the table) before changing to the desired item. Some tournaments establish a minimum time before the previous question can be moved; others limit how long each legislation may be debated. When debate gets one-sided, or "stale," often a contestant will rise and move the previous question, which requires two-thirds of the chamber concurring. If this motion fails, the presiding officer would rule any immediate subsequent motion to "lay on the table" (requiring a simple majority vote) out of order, since that is an abusive way to circumvent the spirit of the rules to allow the minority a voice before majority rules.

Voting
After the previous question has been moved, the presiding officer calls for a vote on the legislation, and after counting votes, announces whether the ayes or noes have it, and the motion carries or is defeated. Note that "yay" and "nay" are archaic modes of voting expression that are no longer used in parliamentary parlance.

It is commonplace for students to move a recess following voting.

Amendments
Amendments are an important tool that can add nuance and perspective to debate on a particular issue, even though they are not practiced as often as they once were. To amend, a student will submit the amendment in writing to the head table (often rising to a point of personal privilege and seeking permission to approach the rostrum). The presiding officer (often in consultation with the parliamentarian) will first determine if the amendment is germane; or if it changes the original intent of the legislation, it is ruled dilatory. The author of the amendment then moves to amend, and if the presiding officer rules it germane, they read it aloud to the chamber and calls for a one-thirds second (usually by voice vote). If one-third of the chamber concurs to consider the amendment, the presiding officer then calls for a speech in support of the amendment. At most tournaments, the speech introducing or sponsoring the amendment is not guaranteed to its author, and in fact, it is common practice in some areas for a contestant to immediately move the previous question on the amendment. If that happens, it is not debated before the chamber passes or defeats the amendment. If the amendment passes, subsequent debate on the legislation must consider the legislation as amended.

Judging

Judges either serve as a scorers or parliamentarians. Scorers judge individual sessions.
 Evaluate individual speeches, awarding speaker points (usually on a 1-6 scale)
 Evaluate the presiding officer, awarding speaker points (usually on a 1-6 scale)
 Holistically rank the judge's eight most preferred contestants, considering the presiding officer for inclusion or exclusion among those eight.

Evaluating Speeches
While judging a speech is clearly, to a certain extent, subjective, there are certain key standards that distinguish effectiveness:
 Originality of Thought: advances debate rather than repeats previously stated ideas; refutes opposing arguments.
 Organization and Unity: cohesively links ideas.
 Evidence and Logic: cites credible sources, connecting to claims.
 Delivery: extemporaneous speaking vs. reciting a manuscript, seriousness of purpose, style and poise.
 Questioning: how well the debater defends her/his position and claims made.

Evaluating Presiding Officers
The presiding officer always is taken into consideration for recognition in the chamber by judges (usually through ranking at the end of the session), and some tournaments have both the scorers and parliamentarian evaluate the presiding officer, while others just have one or the other do so.  The following key standards distinguish effectiveness:
 Parliamentary Procedure: clearly explains protocols and procedures.
 Recognition: fairly and efficiently recognizes speakers and questioners, maintains appropriate speaker precedence and recency, and avoids "activity," "longest standing/standing time."
 Control: maintains decorum of delegates, and willing to rule motions out of order.
 Demeanor: fosters a respectful, professional, and collegial atmosphere.
 Communication: overall use of language, avoiding unnecessary verbiage.

Parliamentarian
In addition to judges who score speeches, most tournaments have a parliamentarian in each chamber. Unlike scorers, who generally rotate each session, the parliamentarian remains in one chamber for all sessions (preliminary, semifinal or final). The parliamentarian's role is a fairly passive one; their main purpose is to serve as a reference on parliamentary procedure in case there is confusion or a dispute the presiding officer cannot resolve. Unless either the presiding officer makes (or fails to correct) a major error in procedure or else the debate gets bogged down the parliamentarian will generally not intervene in the proceedings unless asked by someone in the chamber.

History
The first high school Congress was held in 1938 by the National Forensic League. Like other forms of debate, it emphasizes clash of ideas, and consideration of questions of policy (bills) and value (resolutions). It operates like a forensic speech event with sectioning of multiple entries per section and comparative ranking and rating by points (as opposed to pairing just two entries and wins/losses).  Since 2000, the event has been growing nationwide, added by several states as State Tournament event, and added to numerous large invitational tournaments.

National Trends
In the past decade, Congressional Debate has spread widely across the debate community. The first major tournament outside of NFL and NCFL nationals to hold Congressional Debate was the Harvard University Tournament traditionally held near President's Day weekend in February. Other major tournaments which host congress competitions include The Barkley Forum for High Schools at Emory University, The University of Florida Blue Key, Yale, Princeton, the Villiger tournament in Philadelphia, the Glenbrooks tournament in Chicago, the Crestian Classic in Florida, Pennsbury, Princeton, George Mason, the Minneapple Debate Tournament in Minnesota, Stanford, the California Invitational at UC Berkeley, the Sunvitational in Florida, and Nova Titan Invitational in Florida. In addition, Congress is now one of the official events at the debate Tournament of Champions, hosted by the University of Kentucky. Students who achieve a high level of competitive success at other national tournaments qualify to compete at the TOC, which brings together some of the best congresspersons from across the nation.  The nomenclature of "congressional debate" is also the result of a shift in recent times toward a more debate-oriented category. In the past, the category focused more on simulating the Congress through oratory skills, hence the name "student congress." The trend is to strike a balance between eloquent speech and reasoned debate.

See also
 Competitive debate in the United States
 Model Congress

References

External links
 National Forensic League
 National Catholic Forensic League
 Congressional Debate – Resources
 Congress Resources from Denver East HS
 Congressional Debate from Uncensored Forensics
 Congressional Debate Wiki on reddit

Debating
Public speaking
Educational organizations based in the United States

Congressional Debate


Bion es una opéra-comique en un acto, en verso, con música de Étienne Nicolas Méhul y libreto en francés de François Benoît Hoffmann, basado en Les Voyages d'Anténor ("Los viajes de Antenor") de Étienne-François de Lantier. Se estrenó el 27 de diciembre de 1800 en el teatro de la Opéra-Comique.

Argumento
Agénor (tenor), joven ateniense, viendo que Bion (tenor) está enamorado de Nisa (soprano), quiere quitársela. Bion, a quien este proyecto no engaña, se burla de Agenor, y al final acaba por unirle con su amada.

Fuente parcial
 Pierre Larousse, Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle.

Enlaces externos

Óperas de Étienne Nicolas Méhul
Óperas en francés
Óperas estrenadas en París
Óperas de 1800

Bion (ópera)


Collen Maduwapera es un escultor de Zimbabue, nacido en Ruwa el año 1967.

Datos biográficos
Nacido en una familia de ocho personas en Ruwa; Maduwapera completó sus estudios primarios en Ruwa antes de dirigirse a Bromley para la escuela secundaria. Cuando terminó, sus padres murieron, y encontró trabajo como profesor. Durante este tiempo conoció a Nicholas Mukomberanwa, convirtiéndose en un alumno en su taller. Mukomberanwa le animó a desarrollar su talento en la pintura y la escultura. Maduwapera trabajó para el Ministerio de Educación hasta el año 1994, dedicándose solo a la escultura en su tiempo libre. Con la ayuda de Mukomberanwa montó un taller junto con Itayi Tauzeni y Gerald Takawira; hoy en día trabaja a tiempo completo como artista.

Notas y referencias

Notas

Enlaces externos

Escultores de Zimbabue
Escultores del siglo XX
Escultores del siglo XXI
Zimbabuenses del siglo XX
Zimbabuenses del siglo XXI

Collen Maduwapera


Antonio Sanint Jaramillo (Bogotá, 25 de marzo de 1969) es un actor y comediante colombiano.

Carrera
Estudió publicidad en el Politécnico Grancolombiano. En el año noventa decide irse a Los Ángeles, California y empieza a buscar destino. Seis años después vuelve a Colombia con una carrera en Cine de Orange Coast College, un cortometraje ganador del Chicago International Film Festival y tres años de experiencia en Casanova y Pendrill, una de las agencias de publicidad hispana más exitosas de Estados Unidos.

Vuelve a Colombia a trabajar en la agencia de publicidad BBDO Colombia. Un año después escribe y monta Ríase el show en el Teatro Nacional con su amigo de infancia Julián Arango y entra al equipo de trabajo de la W Radio en el programa "La hora del regreso".

Ha sido actor de comerciales de diferentes marcas como Colpatria, Ducales, 007 Mundo, Shampoo Ego y AquaFresh. Asimismo, ha sido locutor y voz institucional de varios productos en Colombia.

En televisión se inició como presentador del programa de comerciales "Marca Registrada", así como "Ciudad X" de City TV; posteriormente incursionó en la actuación como antagonista en Alicia en el país de las mercancías (2000); actor de reparto en El inútil (2001), Todos quieren con Marilyn (2004), Dora, la celadora (2004) de Caracol Televisión, La hija del mariachi (2006), En los tacones de Eva (2006), y La Pola (2010) de RCN Televisión, Pobres Rico (2012), entre otros.

Hizo su incursión como actor de cine en una producción de Dago García Producciones, El paseo, dirigida por Harold Trompetero, que se estrenó el 25 de diciembre de 2010.

En el año 2008 estrena su Stand Up Comedy ¿Quién pidió pollo?, en el Teatro Nacional que viene presentándose con gran éxito en Colombia, Ecuador, Perú, Miami, Nueva York, Panamá y Toronto con una convocatoria de 500.000 personas en 800 funciones.

En 2021 se unió al elenco principal de Siempre fui yo, serie original de Disney+, interpretando a Lucas.

Filmografía

Televisión

Cine

Referencias

Enlaces externos
 http://www.antoniosanint.com
 Filmografía de Antonio Sanint

Nacidos en Bogotá
Actores de cine de Colombia
Humoristas de Colombia
Presentadores de televisión de Colombia

Antonio Sanint


Zena oder ZENA steht für:

 Zena Fabbrica Automobili, italienischer Hersteller von Automobilen (1906–1908)
 Zena (Fluss), italienischer Fluss
 ZENA (Sängerin) (* 2002), belarussische Sängerin, Moderatorin, Synchronsprecherin und Filmschauspielerin

Zena


Kandal (,  ; ) is a province of Cambodia located in the southeast portion of the country. It completely surrounds the Cambodian capital of Phnom Penh and borders the provinces of Kampong Speu and Takéo to the west, Kampong Chhnang and Kampong Cham to the north, Prey Veng to the east, and shares an international border with Vietnam (An Giang and Đồng Tháp) to the south. It is the second most populous province in Cambodia after the capital Phnom Penh.  Its capital and largest city is Ta Khmau, which is approximately  south of central Phnom Penh. Kandal is one of the wealthier provinces in the country.

Geography

Physical
Kandal province completely surrounds the capital Phnom Penh. The province is also a part of the greater Phnom Penh Metropolitan Area with more than a million people living in and around the province. While traveling out of Phnom Penh, the boundary between the two provinces is nearly unrecognizable.

The province consists of the typical plain wet area, covering rice fields and other agricultural plantations. The average altitude of the province is no more than 10 meters above sea level. The province also features two of the biggest rivers in the country, the Bassac and Mekong Rivers.

Climate
The province has a warm and humid tropical climate. The monsoon season normally begins in May and runs through October, while the rest of the year is the dry season. The warmest period of the year occurs between March and May, while the coolest period is from November through March.

Economy

Kandal province serves as an economic belt of the capital Phnom Penh. Farming and fishing are the two main industries of the province. Major products include palm oil, peanuts, rice, and pepper. In addition to farming and fishing, the province also supports thriving cottage industries that specialize in wood carving, silk, and handicrafts.

Many garment factories are located in Kandal province, which hires more than 500,000 workers.

Administrative divisions

The province is subdivided into 10 districts and 2 municipality. The districts are further subdivided into 146 communes (khum) and 1087 villages.

2 districts Khsach Kandal and Lvea Aem in east Mekong river

Parliament

References

Provinces of Cambodia

Kandal province


Alexgeorgea, biljni rod jednosupnica iz porodice Restionaceae. Postoje tri priznate vrsta iz Zapadne Australije.

Vrste
 Alexgeorgea ganopoda L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Alexgeorgea nitens (Nees) L.A.S.Johnson & B.G.Briggs
 Alexgeorgea subterranea Carlquist

Izvori

Restionaceae

Alexgeorgea


Auguste Walter (* 24. Dezember 1885 in Bielefeld; † 18. September 1948 ebenda) war eine deutsche Politikerin (SPD).

Leben
Auguste Walter besuchte von 1892 bis 1900 die Volksschule in Bielefeld. Sie arbeitete bis zu ihrer Heirat 1919 als Textilarbeiterin in einer Bielefelder Leinen- und Seidenweberei. 1909 heiratete sie den Transportarbeiter Georg Walter (* 16. Dezember 1882 in Wallstadt). Danach war sie Hausfrau. Walter trat in die SPD ein, betätigte sich in der kommunalen Wohlfahrtspflege und war von 1919 bis 1933 Stadtverordnete in Bielefeld. Sie nahm an mehreren SPD-Parteitagen teil. 1928 wurde sie in den Preußischen Landtag gewählt, dem sie bis 1932 und erneut 1933 angehörte. Nach dem Attentat vom 20. Juli 1944 wurde sie im Zuge der "Aktion Gitter" kurzzeitig inhaftiert.

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag, Ausgabe für die 5. Wahlperiode, Berlin 1933, S. 393.
 Martin Schumacher: M.d.L. Das Ende der Parlamente 1933 und die Abgeordneten der Landtage und Bürgerschaften der Weimarer Republik in der Zeit des Nationalsozialismus. Politische Verfolgung, Emigration und Ausbürgerung 1933–1945. Droste, Düsseldorf 1995, S. 170.
 Karin Jaspers, Wilfried Reininghaus: Westfälisch-lippische Kandidaten der Januarwahlen 1919. Eine biographische Dokumentation (= Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Westfalen, Neue Folge, Bd. 52). Aschendorff, Münster 2020, ISBN 978-3-402-15136-5, S. 197f.

Weblinks

Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
SPD-Mitglied
Deutscher
Geboren 1885
Gestorben 1948
Frau
Opfer der Aktion Gitter (1944)

Auguste Walter


'''، ويُعرف عند الفرنسيين باسم حملة المغرب (Campagne du Maroc) أو حرب المغرب (Guerre du Maroc) أو إحلال السلام بالمغرب''' (Pacification du Maroc)، هو حرب عسكرية استعمارية وسياسية خِيضت تحت قيادة الجنرال الفرنسي ليوطي في فترة حكم السلطان عبد العزيز. كان غرضها مكافحة المقاومة المغربية لإرساء الحماية الفرنسية على المغرب. مع أن الحوادث الأولى قد وقعت في 1907، إلا أن الحملة انطلقت في 1911 وواصلت حتى 1934 مع معركة بوڭافر في جبال الأطلس الكبير، آخر معاقل المقاومة.
منذ التوقيع على معاهدة مؤتمر الجزيرة الخضراء ومعاهدة فاس ازدادت كراهية المغاربة للمستعمر الفرنسي، المتغذية، بتكتم، من جانب السلطان مولاي عبد العزيز وبدعم من ألمانيا. انتشر العنف في أغلب مدن المغرب، في مارس 1907 تم اغتيال الدكتور موشوم في مراكش من جانب أشخاص اشتبهوا بأنه عميل لفرنسا، وفي الدار البيضاء ذبح 9 عمال على مرفق الميناء.

رفض الحماية

في الشمال ثار المجاهد محمد أمزيان بالريف عام 1909 ضد إرهاصات الحماية الإسبانية، فهزم ثلاث فرق إسبانية مات من رجالاتها جنرالان اثنان وعشرة آلاف جندي. وقد ثارت منطقة (جبالة) عام 1913 خاصة بين الشاون وتطوان.

كانت انتفاضة عارمة انطلقت من أقصى الجنوب في الصحراء المغربية تجمعت حشودها في الساقية الحمراء بزعامة الشيخ ماء العينين وولده الهيبة وانضمام المجاهدين من جبال الأطلس والسهول. وما كاد نبأ توقيع معاهدة الحماية بفاس يطرق الأسماع حتى هبت القبائل المجاورة للعاصمة الإدريسية، فطوقت المدينة وامتلأت الأسوار بآلاف المجاهدين بزعامة الحجام وثار الجيش السلطاني على ضباطه الفرنسيين، وكانت ملحمة دامية قتل فيها عدد من الفرنسيين فقنبلت فرنسا جانبا من المدينة وأعدمت عشرات السكان. وجمعت فرنسا السلطات في يد شخصية عسكرية هي الجنرال ليوطي الذي ورد على فاس يوم 28 مايو 1912 في خضم الاضطرابات الشعبية التي ما لبثت أن شملت المغرب عن بكرة أبيه.

الهجوم الفرنسي

تحت قيادة هوبير ليوطي المقيم العام، وبعد إنشاء الحماية الفرنسية على المغرب (1912)، قام الجيش الفرنسي بمكافحة القبائل المغربية، وذلك كحل جزئي لتهدئة الوضع. كان العقيد شارل مَنجان واحد من اللاعبين الأساسيين في هذه الحرب الاستعمارية. كان يقود الهجوم ضد المتمردين من قبائل الأطلس المتوسط الشرفاء السماعلة، والتي كانت تسعى للاستيلاء على الهضاب، تادلة وبني ملال، والتي يراها المجاهدون على أنها مصدر موارد هامة للمستوطنين الفرنسيين.

اعتمد شارل منجان إستراتيجية عزل القبائل من مسرح العمليات العسكرية مع تقدم قواته من تازة، مكناس، الدار البيضاء وتادلة:

الهجوم دعمته المدفعية 1 من فوج المدفعية الجبلية، وهبطت في الدار البيضاء في 13 سبتمبر 1913. استخدم الجيش الفرنسي كامل قوته من الأسلحة الجديدة التي كانت تحت تصرفه: الرشاشة والمدفعية والطيران... فسقطت معاقل المقاومة واحدة تلو الأخرى: مديونة، في 27 سبتمبر؛ في نوفمبر تادلة، بني ملال وواد زم الشرفاء السماعلة بالرغم من المقاومة الشديدة.

اتسمت الحملة بالعديد من الانتهاكات على أيدي القوات الاستعمارية من أخذ الرهائن والمسيرات القسرية، وصفها طبيب عسكري فرنسي أنها وصلت إلى حدود غير محتملة.

انظر أيضا
 معاهدة فاس
 حماية دولية في المغرب
 مؤتمر الجزيرة الخضراء
 معاهدة للا مغنية
 تاريخ المغرب
 عائشة البحرية
 الشيخ امربيه رب بن الشيخ ماء العينين
 الجريدة الرسمية للمملكة المغربية
 قائمة الحروب 1900–1944
 قائمة نزاعات الشرق الأوسط الحديثة
 بوعزة ولد موحى وحمو الزياني
 حسن بن محمد أمحزون

مراجع

المغرب في 1907
الحماية الفرنسية على المغرب
العلاقات الفرنسية المغربية العسكرية
تاريخ المغرب
حروب المغرب
حروب فرنسا
نزاعات في 1911
نزاعات في 1912

غزو فرنسا للمغرب


Boraria infesta é uma espécie pertencente ao gênero Boraria da família Xystodesmidae. É encontrado na América do Norte.

Referências

Leitura adicional

Polydesmida

Boraria infesta


Felipe Nery Guimarães (Belém, 25 de maio de 1910) foi um médico e pesquisador brasileiro, formado pela Faculdade de Medicina e Cirurgia do Pará em 1930.

Foi o responsável pela organização, em 1937, do Laboratório de Anatomia Patológica do Instituto de Patologia Experimental do Norte, atual Instituto Evandro Chagas. Em Belém, de 1937 a 1940 fez parte da comissão de estudos sobre leishmaniose que seria transformada em Serviço de Estudos das Grandes Endemias (SEGE), que posteriormente viria a se tornar a Superintendência de Campanhas de Saúde Pública (Sucam).

Em 1941 foi contratado como médico especialista do Instituto Oswaldo Cruz, no Rio de Janeiro, onde desenvolveu pesquisas sobre a toxoplasmose e, após concluir o curso de especialização do IOC, novas pesquisas sobre a ocorrência de triatomíneos nas matas do bairro de Santa Tereza. Entre 1945 e 1955 instalou e chefiou um núcleo de estudos do IOC na Baixada Fluminense, onde avançou nas pesquisas sobre bouba, sífilis rural, blastomicose, doença de Chagas e outras infecções. No período em que se dedicou a pesquisas no Centro de Estudos da Baixada, produziu dezenas de artigos científicos publicados em revistas prestigiadas, incluindo análises sobre o problema social representado pela bouba.

Nery Guimarães foi o responsável pelos primeiros testes com penicilina em dose única para o tratamento da bouba no Brasil, e futuramente veio a se tornar diretor do Programa de Erradicação da Bouba do governo Juscelino Kubitschek, Ocupou cargos no Ministério da Saúde até 1961, quando retornou ao IOC para realizar pesquisas e lecionar nas áreas de Bacteriologia e Protozoologia. Anos depois, tornou-se chefe da Secção de Protozoologia Médica do Instituto Oswaldo Cruz. Foi agraciado com a Ordem Nacional do Mérito Médico e laureado pela Academia Nacional de Medicina (ANM). Atuou como perito da Organização Mundial da Saúde (OMS) em doenças infecciosas e parasitárias.. Em 1975 alcançou a direção do IOC, cargo que ocupou por pouco tempo, pois faleceu poucos meses depois de assumi-lo.

Naturais de Belém (Pará)
Alunos da Universidade Federal do Pará
Médicos do Pará
Cientistas do Brasil
Bacteriologistas
Membros da Academia Nacional de Medicina

Felipe Nery Guimarães