"Force of Nature" is the 161st episode of the American science fiction television series Star Trek: The Next Generation. It is the ninth episode of the seventh season.

Set in the 24th century, the series follows the adventures of the Starfleet crew of the Federation starship Enterprise-D. In this episode, a pair of sibling scientists show that warp drive propulsion is harming the very fabric of space.  A sub-plot involves Data attempting to train his pet cat, Spot.

Plot
The Federation starship USS Enterprise is sent to the Hekaras Corridor, the only safe path through the sector, to investigate the disappearance of the medical ship USS Fleming. In the process they find a Ferengi ship, which is badly disabled. The Ferengi leader contends a Federation weapon disabled his ship.

The Enterprise crew learns that Hekaran brother and sister Rabal and Serova are responsible for sabotaging the ships by using ship-disabling mines disguised as signal buoys. These siblings contend that sustained warp drive is destroying the fabric of space near their homeworld, and will eventually destroy their planet. Data determines that the research has merit, but requires more study. Picard requests a more thorough investigation from the Federation Science Council.

However, Serova is not willing to wait for any more studies. In order to prove her theory, she causes a warp breach in her ship, killing herself in the process. A rift is formed, and the Fleming becomes trapped in the damaged space. The Enterprise crew manages to find a way to "coast" through the rift without using warp drive within it by initiating a short warp jump at maximum speed, then beams up the Fleming crew and escapes by "surfing" the disruption waves produced by the rift.

Later, the Federation Council issues a new directive limiting all Federation vessels to a speed of warp five except in extreme emergencies. In addition, they have informed every known species capable of warp travel of the newly discovered dangers of its use. Worf asserts that the Klingon Empire will agree to the limitations, but it is uncertain whether the Romulan Star Empire, Ferengi Alliance, and Cardassian Union will also follow suit.

Production
The premise of the episode is loosely based on environmental concerns of the early 1990s, such as the measures taken to prevent Ozone layer depletion.  Writers Naren Shankar and Brannon Braga discussed ideas for a Star Trek episode with an environmental watchdog group, and the result was "Force of Nature".

Releases
"Force of Nature" has been released as part of TNG Season 7 collections on DVD and Blu-Ray formats. Season seven of TNG, which contains this episode was released on Blu-ray disc in January 2015.

Reception
In a 2013 retrospective for Tor.com, author Keith R. A. DeCandido criticized the episode as poor, scoring it a 2/10 and calling it "a mess with no emotional core".  He noted that the Hekarans were invented for this episode, meaning the viewers would have no existing familiarity with them or reason to care about their fate, and we never see their planet which is in danger; nor is the Fleming ever actually shown.  The result is that all of the events take place via technobabble and on viewscreens, and he did not feel the result created any tension or danger.  DeCandido also noted that the plotline wherein warp travel was causing "pollution" of some sort was rapidly abandoned; it was mentioned in passing in two other episodes of the 7th season of The Next Generation (and once merely to verify it was okay to break the new prohibition), but spin-off works and later Star Trek shows essentially totally ignore the ramifications of this episode.

References

External links

Star Trek: The Next Generation (season 7) episodes
1993 American television episodes

Force of Nature (Star Trek: The Next Generation)


O Museu-Reserva Estatal Karpenko-Karyi "Khutir Nadia" é um sítio histórico nacional da Ucrânia que foi estabelecido em um território de propriedade que pertencia a Ivan Karpenko-Karyi, um dramaturgo e figura teatral do final do século XIX - início do século XX.

O pequeno complexo está localizado 29 km a oeste de Kropyvnytskyi (antigo Kirovohrad, Yelizavetgrad, Lyzavethrad) em uma vila de Mykolayivka e não muito longe da principal rota europeia E50.

História

Primeiros dias
A própria propriedade foi fundada em 1871 pelo pai do dramaturgo, Karpo Tobilevych, e nomeada em homenagem a sua esposa Nadiya Tarkovska. Mais tarde, Karpenko-Karyi escolheu esta propriedade como sua residência permanente.

No início, a família Tobilevych manteve a propriedade como uma modesta fazenda privada. Foi a partir dessa época que a "Cabana do Pai" e o antigo poço Chumak foram preservados. Depois de retornar de três anos de exílio político na primavera de 1887, Ivan Karpenko-Karyi se estabeleceu na fazenda e decidiu transformá-la em um canto pitoresco da natureza - em suas próprias palavras "um oásis no deserto".

tempos soviéticos
O Khutir Nadia foi declarado um museu de reserva do estado em 1956. Desde então, a instituição é mantida pelo Museu Regional Kirovohrad. Muitas figuras proeminentes da cultura ucraniana celebraram sua singularidade, incluindo Yuri Yanovsky, Petro Panch, Oles Honchar e Alexander Korneichuk.

Em 1982, antes do 100º aniversário dos luminares do teatro ucraniano, eles restauraram o teatro que havia sido destruído em 1944. Na véspera do aniversário de 150 anos do dramaturgo foi inaugurado um novo teatro e exposição literária e memorial.

Tobilevich escreveu 11 de suas 18 peças em Khutir Nadia. Isso incluiu "Sto tyciach" ("Cem mil"), "Hazyain" ("Mestre"), o drama histórico "Sava Chaly", "Gandzya" e outros.

Em várias ocasiões, Mykola Sadovsky, Panas Saksahansky e M. Sadovska-Barilotti também viveram na mansão. Os visitantes incluíram os artistas Zanjkovetska, M.Kropyvnytsky, Starytsky e muitas outras figuras teatrais proeminentes, escritores e artistas.

Coisas para ver
O complexo consiste na casa do pai de Tobilevich, um edifício memorial, o museu literário-memorial, um parque, uma área de arquitetura paisagística de 11 hectares, um lago e um busto de Karpenko-Kary. O tradicional festival de teatro "As joias de setembro" é realizado regularmente aqui.

O museu possui cerca de 2 mil exposições, muitas das quais pertencem a Tobylevych - Tarkovsky Arseny Aleksandrovich.

O cemitério de Karlyuzhynskii fica próximo, onde Ivan Karpovich e sua família estão enterrados.

O festival de joias de setembro
Em 1970, durante a celebração do 125º aniversário de Tobilevich, foi inaugurado o festival anual de teatro "The September Gems". Isso envolveu os maiores escritores e trabalhadores teatrais ucranianos modernos e tornou-se pan-ucraniano em 1990.

Turismo
Todos os anos, "Khutir Nadia" recebe mais de 4.000 visitantes de diferentes regiões da Ucrânia e do exterior. Foi nomeado para ser uma das Sete Maravilhas da Ucrânia embora não tenha feito parte da lista final.

Fontes
 Державний музей-заповідник І. Карпенка-Карого (Тобілевича) "Хутір Надія"
 Простіть, Андрію Юрійовичу, не вберегли. . . (Um artigo sobre a destruição de "khutir Nadia" por uma reconstrução radical)
 Приїжджайте на Хутір «Надія»!

Localidades da Ucrânia

Khutir Nadia


Fortaleza de Zvečan (en serbio: Тврђава Звечан tr.: Tvrđava Zvečan, Звечански Град Zvešanski grad) está situada al noroeste de la ciudad de Mitrovica Norte, en la región denominada Kosovo del Norte. Es un enorme castillo y una de las fortalezas más antiguas  del Sudeste de Europa. Construida en la parte superior de un volcán extinto, con vista al río Ibar.

La fortaleza de Zvečan fue declarada monumento de interés cultural de importancia excepcional en 1990, y está protegida por la República de Serbia.

Historia
Representa una de las más antiguas fortalezas medievales balcánicas, aunque se desconoce la fecha exacta de su construcción. Se cree que data de la época de la antigüedad clásica, y no es improbable que la ubicación hubiese estado fortificada previamente en tiempos prehistóricos.

Solo se la menciona a comienzos del , cuando fue reconstruida por el zar búlgaro Simeón I. A finales del mismo siglo se la conocía como fortaleza serbia de algunos príncipes de Raska, utilizada en su lucha contra los bizantinos.

La ciudad fue creciendo en importancia, a la vez que el estado serbio se expandía hacia el sur, en el conflicto con Bizancio. Como fortaleza estratégica, Zvečan es mencionada en 1092 y 1093, ya que las carreteras del norte y del sur se cruzaban en su área, jugando un papel importante en sentido militar y comercial. Durante el reinado del Gran Príncipe Vukan de Raška (finales ), el área de Mitrovica fue el campo de batalla de la campaña de Vukan contra los bizantinos, y su hermano Tihomir, finalmente resultó victorioso, cerca de la ciudad de Pantina.

Parte de la fortaleza fue designada como uno de los tribunales de la Cámara serbia de la dinastía Nemanjić, y fue el lugar donde Stefan Uroš III murió en 1331. En 1389 fue conquistada por los turcos otomanos después de la Batalla de Kosovo, y siguió siendo un fuerte militar en activo hasta bien entrado el , siendo abandonada después.

Véase también
 Historia de Serbia
 Historia de Kosovo

Referencias

Kosovo del Norte
Historia de Serbia
Historia de Kosovo
Zvecan
Serbia en el siglo XI
Monumentos de Kosovo

Fortaleza de Zvečan


Ole Matthiessen (14. juli 1946 i Gentofte, er en dansk jazzpianist, producer, komponist, orkesterleder, musikunderviser, journalist, foredragsholder, radiopræsentator, musikanmelder og forfatter.

Matthiessen har spillet med både danske og internationale musikere såsom Erling Kroner, Jens Winther, John Tchicai, Ted Curson, Charles Tolliver, Daniel Humair, Poul Ehlers, Jørn Elniff, Atilla Engin, Pierre Dørge, Carsten Meinert, Jens Søndergård, Rudy Smith, Dennis Drud, etc.

Han var producer for DR Big Bandet (1970-2007) og redaktør for DRs Jazz Live, hvor han har optaget og radiotransmitteret mange hundrede koncerter med jazzens største og dokumenteret den danske jazzscene. Han har undervist og deltaget i Brandbjerg og Vallekilde jazzstævnerne siden 1972, samt undervist i rytmisk musikhistorie på Det kgl. Danske Musikkonservatorium og Rytmisk Musikkonservatorium fra 1977 til 2007. Han har været formand for Dansk Jazzmusikerforening, medlem af Den danske Jazzkreds, boardmember i European Jazz Federation og i perioder medlem af Københavns Musikudvalg og Jazz Danmarks bestyrelse.Han har forfattet artikler og anmeldelser til tidskrifter samt bøger om rytmisk musik, feks.Trommernes Rejse (2007), som er en historisk gennemgang af den rytmiske musik fra sin start til i dag. Er desuden medforfatter på Jazz i Danmark 1950 - 2010 (2011) og We Came To Play - Historien om DR Big Band (2014). Han medvirker på omkring 20 lp´er og cd´er både i eget navn og som sideman. Har derudover produceret mere end 150 pladeindspilninger med både danske og udenlandske navne. Han er stadig aktiv som pianist i mange sammenhænge, og er stadig musikpolitisk aktiv bl.a. i Ben Webster Fonden og bestyrelsen for Radio Jazz.

Udvalgte Indspilninger

 Portraits Poems and Places - Ole Matthiessen
 Past and Present - Ole Matthiessen  Red Python - Ole Matthiessen Flashbacks and Dedications - Ole Matthiessen Still Around* - Rudy Smith Kvartet To You - Carsten Meinert Kvartet''

Eksterne henvisninger

Pianister fra Danmark
Komponister fra Danmark
Musikproducere fra Danmark
Lærere
Journalister fra Danmark

Ole Matthiessen


Nordisk kombination under vinter-OL 2018 er en konkurrence ved vinter-OL i Sydkorea.

Kampoversigt
Følgende er en oversigt over alle arrangementer vedrørende nordisk kombination.

Alle tider er i sydkoreanske tid (UTC+9).

Medaljer

Medaljefordeling

Referencer

Eksterne henvisninger
Official Results Book – Nordic combined

Sportsgrene under vinter-OL 2018

Nordisk kombineret under vinter-OL 2018


Kumi Yokoyama er en Japansk fodboldspiller, der spiller som angriber FFC Frankfurt, lejet fra AC Nagano Parceiro Ladies Hun er også medlem af Japans kvindefodboldlandshold.

Hæder
 Hold
 AFC U-19 Women's Championship
 Mester (1) : 2011

 Individuel
 U/17 VM i fodbold for kvinder: Sølvbolden, Bronzeskoen
 L. League 2. division 2014 : Topscorer

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Japan

Kumi Yokoyama


Cosmos Arena (også kendt som Samara Arena) er et stadion i Samara i Rusland. Stadionet blev bygget op til Ruslands værtsskab ved VM i fodbold 2018, og blev indviet 28. april 2018. Efter VM ventes stadion at blive hjemmebane for klubben Krylja Sovetov Samara.

Byggeriet af Cosmos Arena startede i 2014, og blev færdiggjort i 2018. Den samlede pris for stadionets etablering ventes at ligga på ca. 320 millioner dollars.

VM i 2018
Som et ud af i alt 12 stadioner blev Cosmos Arena udvalgt som spillested ved VM i fodbold 2018. Det blev besluttet, at stadion skulle lægge græs til fire gruppespilskampe (heriblandt Danmarks opgør mod Australien 21. juni), én 1/8-finale og én kvartfinale.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Cosmos Arena på stadiumguide.com

Fodboldstadioner i Rusland
Samara
Etableret i 2018
Stadioner til VM i fodbold 2018

Cosmos Arena


Haringača (lat. Lepiota cristata), poznata i kao smrdljiva suncobranka ili sleđevica, je otrovna gljiva iz porodice Agaricaceae (pečurke). Uobičajena je i raširena vrsta - jedna od najrasprostranjenijih gljiva iz roda Lepiota - zabilježena je u Europi, sjevernoj Aziji, sjevernoj Americi i Novom Zelandu.

Opis
 Klobuk haringače je širok od 2 do 5 centimetara, širok, najprije čunjasto zvonolik, uskoro raširen i tupo ispupčen, prekriven smeđecrvenim čehicama (ljuskicama) koje su prema sredini sve gušće tako da je ispupčenje izrazito smeđe.
 Listići su gusti, nejednako dugi, slobodni ili često odmaknuti od stručka, bijeli ili žućkasti; oštrica sitno pahuljasta.
 Stručak je visok od 4 do 6 centimetara, tanak, valjkast, na dnu zadebljan, šupalj, bijel, prema dnu crvenkast, što se osobito zapaža na zadebljanju; pri vrhu nosi tipičan kratkotrajan i slabašan vjenčić.
 Meso je bijelo i tanko, vrlo oštra i neugodna zadaha plina ili haringa.
 Spore su u masi bijele, pod mikroskopom bezbojne, klinaste, 6 – 7 x 3 – 3,5 μm.

Kemijske reakcije
Meso se s fenolanilinom oboji crveno, zatim postaje čokoladnosmeđe, a s gvajakolom za nekoliko minuta postane plavo.

Stanište
Raste u skupinama u travi ispod listopadnog i zimzelenog drveća ljeti i u jesen.

Upotrebljivost
Haringača je otrovna.

Sličnosti
Haringača je pravi predstavnik niza vrsta malog rasta iz roda Lepiota. Dobro je upamtiti da su sve neugledne gljive iz roda Lepiota nejestive ili otrovne. Smrtno otrovna vrsta Lepiota helveola Bres ima bodljikastočekinjast i mesnatocrvenkast klobuk i stručak. Lepiota lilacina Bres, ljubičaste je boje, potpuno bijelih listića, a meso nema odvratan miris. Lepiota felina Quel ima trajan vjenčić, meso nema nikakav miris i na klobuku ima obručasto postavljene čehice. Dosta može sličiti i vrsta Lepiota clypeolaria Bull. ex Fr. (štitarka), ali ona ima do vjenčića izrazito pahuljičasto bijeli stručak. Potrebno je još reći da gljive malog rasta iz roda Lepiota još nisu sve znanstveno poznate i da u današnjoj literaturi postoji velika zbrka. Dakle, važno je napomenuti da sve te vrste nisu jestive.

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Agaricales
Otrovne gljive

Haringača


Jacques Swaters (Brussels, Belgija, 30. listopada 1926. – Brussels, Belgija, 10. prosinca 2010.) je bio belgijski vozač automobilističkih utrka, te osnivač momčadi Écurie Francorchamps i Écurie Nationale Belge.

U Formuli 1 je nastupao od 1951. do 1954., no nije uspio osvojiti bodove. Pobjedio je na Internationales Avusrennen, utrci Formule 1 1953. koja se nije bodovala za prvenstvo.

Vanjske poveznice
Jacques Swaters - Stats F1
All Results of Jacques Swaters - Racing Sports Cars

Belgijski vozači Formule 1

Jacques Swaters


El glaciar Daugaard-Jensen es una corriente de hielo de Groenlandia se encuentra en la costa este y desemboca en el Nordvestfjord.

Geografía

El glaciar nace en la capa de hielo de Groenlandia, recibiendo el hielo que cubre un área de 48 900 km², se canaliza a través de las montañas llegando a varios glaciares. Su frente glaciar se encuentra en el Nordvestfjord donde forma acantilados de varios metros de altura desde donde se desprenden los icebergs. Estos son desplazados hacia Islandia en el sur por la Corriente de Groenlandia Oriental.

Balance hídrico
Según algunos estudios, el glaciar presentó un pequeño déficit de hielo durante el período 1950-2001. Sin embargo, otros muestran un balance de agua casi cero. Así, en 1996, el glaciar recibió 10,5 ± 1 km³/año de hielo y liberaba de 10,5 ± 0,6 km³/año, dejando un balance de 0 ± 1 km³/año.

Referencias

Daugaard-Jensen

Glaciar Daugaard-Jensen


قمران وزيتونة:فلم سوري، تأليف وإخراج: عبد اللطيف عبد الحميد، انتج في العام 2001، وتدول احداثه حول علاقة صديقين في سن المراهقة في الريف وهما (عادل) و (سعيد).

قصة الفلم
تدور قصة الفيلم عن طفل عنده مشاكل نفسية (عادل)، ورب الأسرة معاقاً جراء إصابة بليغة تعرض لها في حرب فلسطين، فأصبح مقعدا وعاجزا حتى عن تأدية واجباته الزوجية بحيث ظلت الزوجة تعاني من حرمان مزدوج، إذ بدأت تتحمل أعباء تربية طفليها، وتتحمل مسؤولية المنزل برمته، وتمارس دور الأب أيضاً، وتبرز أشكالاً غير مألوفة من القسوة المغلفة بنوع من الحب الأمومي الذي لا تستطع كبحه في أثناء حلاقة إبنها الذي يمص إبهامه، وينتف شعر رأسه، كما تعاقب إبنتها (أميرة) بحلاقة رأسها أيضاً لأنها تواطأت مع أخيها.

بطولة
حيان داؤد (سعيد)
أمجد زكريا (عادل)
رنيم فضة (أميرة)
أسعد فضة (مدير واستاذ مدرسة)
نورمان أسعد (والدة عادل وأميرة)
حسام عيد
ناهد حلبي
باسل خياط (أستاذ مدرسة)

الإنتاج
المؤسسة العامة للسينما وشركة الفيصل للإنتاج الفني سورية.

الجوائز
لقد حصل الفلم على الجائزة الفضية في مهرجان دمشق السينمائي الدولي، وكان الفلم هو القمر الذي لا يحتجب ضوءه والزيتونة التي لا يجف زيتها البراق ولا تضيع رائحتها واستحق الاسم والجائزة.

انه الفيلم العربي الوحيد الذي استطاع الصمود امام افلام جاءت من مختلف دول العالم تتنافس على جوائزمهرجان دمشق السينمائي الدولي الثاني عشر، وهذا يثبت أن الفيلم السوري أكد ان السينما العربية بوجه عام مهما قيدتها ضآلة الإمكانيات المادية وفداحة القيود الرقابية فإنها تستطيع ان تنفذ بجدارة إلى الجوائز وقد حققتها السينما السورية عدة مرات في مهرجانات مختلفة.

روابط خارجية

مراجع

أفلام إنتاج 2001
أفلام باللغة العربية
أفلام باللغة العربية في عقد 2000
أفلام سورية
أفلام سورية إنتاج سنة 2001
أفلام من إخراج عبد اللطيف عبد الحميد
أفلام دراما سورية

قمران وزيتونة (فيلم)


බුදු දහමේ දැක්වෙන ආකාරයට උපේක්ෂාව (පාලි - උපේක්ඛාව) යනු යමක් දෙස මැදහත් සිතින් බැලීමය.

පාලි අට්ඨ කතා වල බොහෝ තැන්හි කෙනෙකුගේ අධ්‍යාත්මික දියුණුව කෙරෙහි උපේක්ඛාවේ බලපෑම විස්තර කර ඇත.

	එය සතර බ්‍රහ්ම විහරණ වලින් එකකි.

භාවනාවෙන් සමාධිය ඇති කරගැනීමට උපේක්ෂාව අත්‍යවශ්‍ය වේ.

	නිර්වාණය සඳහා අවශ්‍ය කරුණු 7 (සප්ත බොජ්කධංග ධර්ම)

	දස පාරමිතා.

උපේක්‍ෂාව නම් පුද්ගල සිත් සතන් තුළ ඇතිවන නොසැලෙන මැදිහත් බව ලෙස දැක්විය හැකි ය. එය අලසකම, අඥාණභාවය ආදිය නිසා ඇතිවන, කිසිම දෙයක් ගණන් නොගෙන සිටීමේ ස්වභාවය නොවේ. ලෝක ස්වභාවය හා ජීවිත ස්වභාවය පිළිබඳ මනා වැටහීමකින් යුතුව, සිතෙහි සමබරතාව පවත්වා ගැනීම අපේක්‍ෂා කෙරේ. සමාජයේ දී දෛනිකව හමුවන විවිධ කරුණු සහ දුක්වන්නන් අනුව දුක්වීමටත්, සතුටට පත්වන්නත් අනුව සතුටුවීමටත් යාම නිසා සිතේ සමබරතාව විනාශ වී යයි. එක් එක් පුද්ගලයා කෙරෙහි, මෙන්ම එක් එක් වස්තූන් කෙරෙහි ඇති තද ඇල්ම, තද ආශාව නිසාද උපේක්‍ෂා ගුණය විනාශ වේ. එබැවින්, සැමවිටම ඇලීම්, ගැලීම් ගැටුම් අනුරෝධ, විරෝධ නොතකා අවබෝධයෙන් යුතුව, මධ්‍යස්ථ පැවැත්ම දියුණු කර ගැනීම තුළින්, උපේක්‍ෂා ගුණය වර්ධනය කර ගත හැකි වේ. සැමවිටම සමාජයේ සියලුදෙනා එකිනෙකා කෙරෙහි උපේක්‍ෂාවෙන් යුතුව කටයුතු කරන්නේ නම් එහි විරුද්ධවාදීන් හෝ ගැටුම් ඇති නොවේ. (එස්.ඩබ්ලිව්. ගුණරත්න
ශ්‍රී ලංකා පරිපාලන සේවය (විශ්‍රාමික))

බුදු දහම

උපේක්ෂාව


An Tridactyle in uska genus han Liliopsida. An Tridactyle in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

Ilarom nga taxa

 Tridactyle anthomaniaca
 Tridactyle armeniaca
 Tridactyle aurantiopunctata
 Tridactyle bicaudata
 Tridactyle brevicalcarata
 Tridactyle brevifolia
 Tridactyle citrina
 Tridactyle crassifolia
 Tridactyle cruciformis
 Tridactyle eggelingii
 Tridactyle exellii
 Tridactyle filifolia
 Tridactyle fimbriatipetala
 Tridactyle flabellata
 Tridactyle furcistipes
 Tridactyle fusifera
 Tridactyle gentilii
 Tridactyle inaequilonga
 Tridactyle inflata
 Tridactyle lagosensis
 Tridactyle latifolia
 Tridactyle laurentii
 Tridactyle lisowskii
 Tridactyle minuta
 Tridactyle muriculata
 Tridactyle nalaensis
 Tridactyle nigrescens
 Tridactyle oblongifolia
 Tridactyle pentalobata
 Tridactyle phaeocephala
 Tridactyle sarcodantha
 Tridactyle scottellii
 Tridactyle stevartiana
 Tridactyle stipulata
 Tridactyle tanneri
 Tridactyle thomensis
 Tridactyle translucens
 Tridactyle tricuspis
 Tridactyle tridactylites
 Tridactyle tridentata
 Tridactyle trimikeorum
 Tridactyle truncatiloba
 Tridactyle unguiculata
 Tridactyle vanderlaaniana
 Tridactyle verrucosa
 Tridactyle virginea
 Tridactyle virgula

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tridactyle

Tridactyle


Arthur Joseph O'Connell (født 29. marts 1908, død 18. maj 1981) var en amerikansk teater- og filmskuespiller. Han blev nomineret til en Oscar for bedste mandlige birolle for både Picnic (1955) og Et mord analyseres (1959). Han indspillede sin sidste film i The Hiding Place (1975), der skildrer en urmager, der gemmer jøder under 2. verdenskrig.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Personer fra New York City
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Arthur O'Connell


Finalen om verdensmesterskabet i fodbold 1990 var den 14. finale siden turneringens etablering i 1930. Den blev spillet den 8. juli 1990 foran 73.603 tilskuere på Stadio Olimpico i den italienske hovedstad Rom, og skulle finde vinderen af VM i fodbold 1990. De deltagende hold var  og . Det tyske hold vandt kampen med 1-0, på et mål af Andreas Brehme i den 85. minut. De to hold mødtes også i den seneste finale fire år før, hvor Argentina vandt med 3-2.

Kampen blev ledet af den mexicanske dommer Edgardo Codesal.

Kampen

Detaljer

Finalen
1990 - finalen
Tysklands fodboldlandshold
Argentinas fodboldlandshold
Sport i Rom

Verdensmesterskabet i fodbold 1990 - finalen


Stéphane Henchoz (; born 7 September 1974) is a Swiss football coach and a former professional player who played as a centre-back, most notably for the English club Liverpool. He was capped 72 times and played for the Switzerland national team from his debut in 1993, and played at Euro 1996 and Euro 2004.

Club career

Early career
Born in Billens, Switzerland, Henchoz first came to notice playing in the German Bundesliga for Hamburger SV.

Blackburn Rovers
In June 1997, he turned down an opportunity to join Manchester United, instead signing for Blackburn Rovers for a fee of £3 million. Henchoz enjoyed a very successful debut Premiership season as Rovers finished sixth in 1997–98, although they were then relegated at the end of the 1998–99 season. Henchoz remained a Premiership player after being purchased for £3.5 million by Liverpool.

Liverpool
At Liverpool, Henchoz became a regular member of the first team during his five-and-a-half year stay at Anfield. Henchoz proved to be an inspirational signing and was popular with the Liverpool fans. He formed an effective central defensive partnership with Sami Hyypiä. This partnership played an important part in Liverpool's historic cup treble in 2001, although it was Henchoz's clumsy challenge on Martin O'Connor in the 90th minute of the League Cup final against Birmingham City that led to extra time (the match itself was only settled on penalties). Henchoz is also remembered for inadvertently blocking a goalbound Thierry Henry shot with his arm in the 17th minute of that year's FA Cup final, Liverpool then went on to win the match with two Michael Owen finishes.

His last two seasons were interrupted due to spells of injury but he still surpassed the 200 mark of games for Liverpool in 2003–04.

With injury problems and Gerard Houllier preferring Igor Bišćan at centre half, Henchoz became something of a bit part player appearing as an occasional right back. Eventually, the Henchoz-Hyypiä partnership was rekindled in 2003–04, helping Liverpool to fourth place in the league.

Celtic
When Rafael Benítez replaced Gérard Houllier as manager, his decision to try versatile English defender Jamie Carragher in partnership with Hyypiä spelled an end to Henchoz's Anfield career. Carragher, previously employed as a full-back, was a revelation at centre back and Henchoz consequently joined Celtic on a six-month contract in January 2005.

Wigan Athletic
Upon the expiration of his Celtic contract, Henchoz opted to move back to the Premier League, signing a one-year contract with newly promoted Wigan Athletic. He made 26 league appearances during the 2005–06 season as the club exceeded expectations with a top half finish. Henchoz also started for Wigan in the 2006 Football League Cup Final.

Return to Blackburn Rovers
Henchoz left Wigan after only a year, signing a contract until the end of the 2006–07 season back with Blackburn Rovers. He was used sparingly during the season to fill in for injuries, but performed suitably. His second spell at Blackburn Rovers came to an end on 19 May, when he was released by Mark Hughes.

Henchoz ended his career on 13 October 2008.

International career
Henchoz earned 72 caps for the Switzerland national team from his debut in 1993. He played for the country at Euro 96 and Euro 2004. He was expected to play in the 2006 FIFA World Cup, but due to health problems he retired from international football on 31 March 2006.

Coaching career

After retiring, Henchoz became manager of Blackburn Rovers's U18 team which he was until June 2009. He then became manager of FC Bulle for the 2009–10 season.

In December 2015, he was appointed assistant manager of Neuchâtel Xamax FCS. On 6 February 2019, the club announced, that they had sacked Michel Decastel and Henchoz would take charge of the club for the rest of the season. At the end of March 2019 the club confirmed, that Henchoz would leave his position at the end of the season.

On 27 May 2019, Henchoz was appointed manager of FC Sion for the upcoming 2019–20 season. He resigned on 4 November 2019 following a 3–0 loss to FC St. Gallen, which was the fifth loss in six league games.

In July 2020, he returned to Neuchâtel Xamax.

Career statistics

Honours
Liverpool
 FA Cup: 2000–01
 League Cup: 2000–01, 2002–03
 FA Charity Shield: 2001; runner-up 2002
 UEFA Cup: 2000–01
 UEFA Super Cup: 2001

Celtic
 Scottish Cup: 2004–05

Individual
 Credit Suisse Player of the Year: 2001, 2002

References

External links

 Player profile at LFChistory.net

1974 births
Living people
Sportspeople from the canton of Fribourg
Swiss men's footballers
Men's association football central defenders
Switzerland men's international footballers
Neuchâtel Xamax FCS players
Blackburn Rovers F.C. players
Celtic F.C. players
Hamburger SV players
Liverpool F.C. players
Wigan Athletic F.C. players
Swiss Super League players
Bundesliga players
Premier League players
Scottish Premier League players
UEFA Euro 1996 players
UEFA Euro 2004 players
Swiss-French people
UEFA Cup winning players
Swiss football managers
FC Sion managers
Swiss expatriate men's footballers
Swiss expatriate sportspeople in Germany
Expatriate men's footballers in Germany
Swiss expatriate sportspeople in England
Expatriate men's footballers in England
Swiss expatriate sportspeople in Scotland
Expatriate men's footballers in Scotland

Stéphane Henchoz


Annegret Kramp-Karrenbauer () este o politiciană germană.

Biografie
Între 2011 și 2018 a fost președinta landului Saarland. Între 2019 și 2021 a fost ministru al apărării în al patrulea guvern condus de Angela Merkel.

2018-2021 a fost președintele Uniunii Creștin-Democrate (CDU, centru-dreapta) în locul cancelarului Angela Merkel, care nu a mai candidat pentru funcție. Annegret Kramp-Karrenbauer a obținut 517 din 999 de voturi.

Note

Nașteri în 1962
Politicieni CDU (Germania)
Romano-catolici germani
Oameni din Saarland
Miniștri ai apărării ai Germaniei

Annegret Kramp-Karrenbauer


Zorn lemması veya Kuratowski-Zorn lemması, seçme aksiyomuna eşdeğer bir önerme olup şunu ifade eder: Kısmî sıralanmış bir kümedeki her zincir için zincirin her elemanından daha büyük bir eleman kümede olsun. Bu durumda kümede kendisinden daha büyük eleman olmayan bir eleman vardır.

Sıra teorisi
Lemmalar

Zorn lemması


Este es mi mundo fue un programa infantil de televisión emitido entre 1974 y 1976 por Canal 13 de Buenos Aires, Argentina.

Conducido por Julieta Magaña, Horacio Peña, Perla Szuchmacher y Abel Gutman, comenzó en el verano de 1974 como un programa infantil "de relleno" para el horario de las 17.

Julieta Magaña ponía la cuota de diversión: en la promoción del programa salía disfrazada de gaucho, descalza y con poncho; cantaba y tocaba la guitarra. Fue el puntapié inicial de su carrera como animadora infantil, que continuó con Hola Julieta.

Perla Szuchmacher ya tenía experiencia en teatro para niños: después de una infancia de juegos teatrales, compartida con su hermano Rubén, estudió expresión corporal con Patricia Stokoe en la época dorada del Collegium Musicum de Buenos Aires, cuando se contaban entre sus pedagogos artistas de la talla de Violeta de Gainza, Marga Grajer y María Teresa Corral. Se formó como actriz en el Instituto de Teatro de la Universidad de Buenos Aires, dirigido —hasta la Noche de los Bastones Largos— por Oscar Fessler.

El programa se anunciaba como periodístico, educativo y de entretenimientos infantiles e incluía, entre otras secciones atípicas para los programas infantiles de entonces: La receta de Julieta (recetas de cocina), un curso de guitarra (con Juan Ángel Sozio, "el señor de la guitarrita"), y un curso de ajedrez (con Óscar Cuasnicú). También los conductores cantaban canciones del repertorio latinoamericano, preparados y acompañados en guitarra por Juan Ángel Sozio.

El golpe de Estado de marzo de 1976 significó el fin del programa y el despido de todos sus conductores, excepto Magaña que continuó con programa propio: Hola Julieta.

Ficha técnica
 Escenografía: Seijas
 Iluminación: Adolfo Abate
 Producción: María Inés Andrés
 Dirección: Edgardo Estévez

Referencias

Enlaces externos

Argentina en 1974
Argentina en 1975
Programas de televisión infantiles de Argentina

Este es mi mundo


Olaylar
 Emevi kuvvetleri Semerkant'ı aldı.

Doğumlar
 Aziz İoannis, Suriyeli Hristiyan azizi, kilise babası ve teolog (ö. 749)
 Muhammed el-Bakır, On İki İmâmlar'ın beşincisi (ö. 731)

Ölümler

676


Telnet, Internet ağı üzerindeki çok kullanıcılı bir makineye uzaktaki başka bir makineden bağlanmak için geliştirilen bir TCP/IP protokolü ve bu işi yapan programlara verilen genel isimdir. Telnet iki bileşenden oluşur: (1) iki tarafın nasıl iletişim kuracağını belirleyen protokolün kendisi ve (2) hizmeti sağlayan yazılım uygulaması.Kullanıcı verileri, İletim Kontrol Protokolü (TCP) üzerinden 8 bitlik bayt yönlendirmeli bir veri bağlantısında Telnet kontrol bilgisi ile bant içi serpiştirilir. Telnet, 1969'da RFC 15 ile başlayarak geliştirildi, RFC 855'te genişletildi ve ilk İnternet standartlarından biri olan İnternet Mühendisliği Görev Gücü (IETF) İnternet Standardı STD 8 olarak standartlaştırıldı. encryption sağlayan bazı Telnet eklentileri geliştirilmiştir. Bağlanılan makineye girebilmek (login) için orada bir kullanıcı isminizin (İng:username) ve bağlantının gerçekleşebilmesi için bir telnet erişim programınızın olması gereklidir. Fakat bazı kütüphane ve herkese açık telnet bazlı web servisleri, bağlantı sırasında kullanıcı ismi (numarası) istemeyebilirler; ya da, kullanıcı isim ve parola olarak ne yazmanız gerektiği bağlandığınızda otomatik olarak karşınıza çıkar. Telnet, BBS (Bulletin Board Systems) sistemlere İnternet üzerinden erişimde günümüzde yaygın olarak kullanılmaktadır. Telnet erişim programları, günümüzdeki işletim sistemlerinin çoğunda işletim sistemi ile birlikte gelmektedir. Çok kullanıcılı işletim sistemleri (UNIX ve VMS) genellikle kullanıcılara metin tabanlı bir arayüz sunar ve bu sistemlerde tüm işlemler klavye vasıtası ile komut isteminden (command prompt) gerçekleştirilir.

Telnet programı ile sanal sunucunuza (virtual server) bağlandığınızda, uzaktan UNIX işletim sistemine bağlanmış olursunuz. Bu, UNIX komutları yazabileceğiniz, programları çalıştırabileceğiniz, sanki makinenin karşısında oturuyormuş gibi web sitenizi düzenleyebileceğiniz anlamına gelir.

Telnet güvensiz bir protokoldür. Tüm veriler şifrelenmemiş olarak gönderilir. Bu yüzden telnet oturumundan, sniffer yardımıyla kolaylıkla önemli bilgilere ulaşılabilir.

Telnet protokolü kullanıcı adı (username) ve şifrenizi (password) bağlı bulunduğunuz ağda kolaylıkla görebilecek bir format olan PLAIN TEXT (düz metin) düzeninde göndermektedir. Bu kullanıcı isminizin ve şifrenizin ağı dinleyen herhangi biri tarafından kolaylıkla görülebileceği anlamına gelir. Eğer ağınızdaki herkese güveniyorsanız Telnet kullanmanızda bir sakınca yoktur. Fakat güvenlik hakkında en ufak bir endişeniz bile varsa, hesabınıza bağlanırken telnet kullanmamanız yararınıza olacaktır. Veri alışverişini şifreleyen uzaktan bağlantı protokolü olarak SSH'ı örnek verebiliriz.

Bileşenler
Telnet iki bileşenden oluşur: (1) protokolün kendisi ve (2) servis bileşeni. Telnet protokolü, güvenilir bağlantı yönelimli taşımaya (reliable connection-oriented transport) dayalı bir istemci-sunucu protokolüdür. Bu protokol, bir Telnet sunucu uygulamasının dinleme yaptığı 23 veya 2323 numaralı TCP bağlantı noktasına bağlantı kurmak için kullanılır. Telnet, TCP/IP'den öncesinde de mevcuttu ve ilk tanıtıldığında Network Control Protocol (NCP) üzerinden çalışıyordu.

Telnet Protokolü

Tarihçe
Telnet, 5 Mart 1973'e kadar resmi bir tanımı olmayan ad hoc bir protokol olmasına rağmen, aslında Telnet'te RFC 206 (NIC 7176) olarak Teletype Over Network Protocol olarak anılan ad, bağlantıyı netleştirir:

TELNET protokolü, 7 bitlik bir ASCII karakter seti kullanan sanal bir teletip kavramına dayanmaktadır. O halde                              bir Kullanıcı TELNET'inin birincil işlevi, kullanıcılarının o sanal teletip üzerindeki tüm tuşlara 'vurabileceği' araçları sağlamaktır.

Eklentiler
Pazarlık edilebilir opsiyon protokol mimarisi nedeniyle Telnet için birçok uzantı yapılmıştır. Bu uzantılardan bazıları İnternet standartları olarak benimsenmiştir, IETF, STD 27'den STD 32'ye kadar belgeler. Bazı uzantılar yaygın olarak uygulanmıştır ve diğerleri, IETF standartları yolunda önerilen standartlardır.

Telnet Servisi
Telnet hizmeti, Telnet protokolü üzerinden hizmet sağlayan uygulamadır. Çoğu işletim sistemi, istemcilere Telnet hizmetleri sağlamak için kurulabilen veya etkinleştirilebilen bir hizmet sağlar.

Kullanım

Tarihsel Kullanımı
Tarihsel olarak Telnet, uzak bir ana bilgisayarda bir komut satırı arabirimine erişim sağlıyordu. Ancak Telnet'i İnternet gibi açık bir ağ üzerinden kullanırken ciddi güvenlik endişeleri nedeniyle, bu amaçla kullanımı SSH lehine önemli ölçüde azaldı.Telnet'in uzaktan yönetim için kullanımı, özellikle halka açık İnternet'te Secure Shell (SSH) protokolü lehine hızla azaldı. SSH, parolalar gibi hassas verilerin ele geçirilmesini önlemek için güçlü şifreleme ve uzak bilgisayarın gerçekten iddia ettiği kişi olduğundan emin olmak için ortak anahtar kimlik doğrulaması ile telnet işlevselliğinin çoğunu sağlar.

Günümüzde Kullanımı
Telnet, bir sunucuya komutlar vermek ve yanıtları incelemek için SMTP, IRC, HTTP, FTP veya POP3 gibi ağ hizmetlerinde hata ayıklamada kullanılabilir. Örneğin, Telnet istemci uygulamaları, Telnet sunucusu bağlantı noktası dışındaki bir bağlantı noktasına etkileşimli bir TCP oturumu kurabilir. Örneğin, bir komut satırı telnet istemcisi, TCP bağlantı noktası 80'deki bir web sunucusuna aşağıdaki gibi bir HTTP isteği yapabilir:

$ telnet www.example.com 80
GET /path/to/file.html HTTP/1.1
Host: www.example.com
Connection: closeDaha eski protokol, bugünlerde yalnızca nadir durumlarda, daha modern protokolleri desteklemeyen onlarca yıllık eski ekipmanlara erişmek için kullanılıyor. Örneğin, çok sayıda endüstriyel ve bilimsel cihaz, iletişim seçeneği olarak yalnızca Telnet'e sahiptir. Bazıları yalnızca standart bir RS-232 bağlantı noktası ile oluşturulmuştur ve TCP/Telnet verileri ile RS-232 seri verileri arasında çeviri sağlamak için bir seri sunucu donanım aracı kullanır. Bu gibi durumlarda, arayüz aracı SSH için yapılandırılmadığı sürece (veya destekleyen bir SSH ile değiştirilmedikçe) SSH bir seçenek değildir. Telnet, amatör telsiz operatörleri tarafından halka açık bilgi sağlamak için yaygın olarak kullanılır. Tavsiye edilmemesine rağmen, güvenlik araştırmacıları internete bağlı 7.096.465 cihazın Telnet kullanmaya devam ettiğini tahmin ediyor, ancak tahminlerin çoğu yalnızca 23 numaralı TCP bağlantı noktasını taradığı için genellikle çok daha azı tahmin ediliyor.

Protokol detayları
 Telnet güvenli bağlantıya yönelik transfere dayanan bir istemci-sunucu protokolüdür.
 Genellikle bu protokol bir parola eşitleme programının dinlediği TCP port 23 te bağlantıyı tasdik etmek için kullanılır, bununla birlikte telnet TCP/IP'den daha eskidir ve ilk olarak NCP(Network Control Program) de çalışmıştır.
 5 Mart 1973'ten önce, Telnet'in resmî olmayan tanımı bir ad-hoc(router kullanmadan bilgisayarlar arasındaki direkt bağlantı kurma) protokolü olarak açıklanıyordu. Aslında Telnet 7 bitlik ASCII verisini göndermek için 8 bitlik kanal kullanıyordu.
 Yüksek bit setiyle her byte özel bir Telnet karakteriydi. 5 Mart 1973 tarihli UCLA toplantısında "Yeni Telnet" iki NIC dokümanıyla tanımlandı:
Telnet Protocol Spesification NIC #15372 ve Telnet Option Spesifications, NIC #15373. Şu anda kullanılan protokol eski telnet protokolü değil bu yeni protokoldür. Bu protokolün İnternet protokolü olarak benimsenen birçok eklentisi vardır.

Telnet Komutları
Telnet komutları en az iki bayttan oluşur. İlk bayt, IAC kaçış karakteridir (tipik olarak bayt 255), ardından belirli bir komut için bayt kodu gelir.

İlgili RFC'ler

Internet Standartları

 RFC 854, Telnet Protokol Spesifikasyonu
 RFC 855, Telnet Seçeneği Spesifikasyonları
 RFC 856, Telnet İkili İletim
 RFC 857, Telnet Yankı Seçeneği
 RFC 858, Telnet Devam Etme Seçeneğini Bastır
 RFC 859, Telnet Durumu Opsiyonu
 RFC 860, Telnet Zamanlama İşareti Opsiyonu
 RFC 861, Telnet Genişletilmiş Opsiyonlar: Liste Opsiyonu

Önerilen Standartlar

 RFC 885, Telnet Kayıt Sonu Seçeneği
 RFC 1073, Telnet Pencere Boyutu Seçeneği
 RFC 1079, Telnet Terminal Hızı Seçeneği
 RFC 1091, Telnet Terminal Tipi Seçeneği
 RFC 1096, Telnet X Görüntüleme Konumu Seçeneği
 RFC 1123, İnternet Sunucuları, Uygulamalar ve Destek için gereksinimler
 RFC 1184, Telnet Hat Modu Seçeneği
 RFC 1372, Telnet Uzaktan Akış Kontrolü
 RFC 1572, Telnet Ortamı Seçeneği
 RFC 2941, Telnet Kimlik Doğrulama Seçeneği
 RFC 2942, Telnet Kimlik Doğrulaması: Kerberos Sürüm 5
 RFC 2943, DSA Kullanarak TELNET Kimlik Doğrulaması
 RFC 2944, Telnet Kimlik Doğrulaması: SRP
 RFC 2946, Telnet Veri Şifreleme Seçeneği
 RFC 4248, telnet URI Şeması

Deneysel

 RFC 1143, TELNET Seçenek Pazarlığını Uygulamanın Q Metodu
 RFC 1571, Telnet Ortamı Seçeneği Birlikte Çalışabilirlik Sorunları

Diğer RFC'ler

 RFC 1041, Telnet 3270 Rejim Seçeneği
 RFC 1205, 5250 Telnet Arayüzü
 RFC 2217, Telnet İletişim Bağlantı Noktası Kontrol Seçeneği
 RFC 4777, IBM'in iSeries Telnet Geliştirmeleri

Güvenlik
Telnet 1969 da geliştirilmeye başlandığında, bir ağa bağlı olan bilgisayar kullanan kullanıcıların büyük kısmı, akademik kurumların bilgisayar departmanlarında ya da yüksek gizlilikteki devlet binalarındaydı. Bu ortamda güvenlik konusunda, İnternet kullanımının patlama yaptığı 90'lı yıllarda oldugu gibi endişe uyandıran bir şey değildi. İnternet kullanan insan sayısındaki büyük artış, kişilerin başka kişilere ait bilgilere, sunuculara ulaşma girişimlerini beraberinde getirdi ve bu durum şifrelenmiş alternatifler kullanma gereksinimi doğurdu.

SANS Institute ve comp.os.linux.security haber grubu üyeleri gibi bilgisayar güvenliği uzmanları aşağıdaki sebeplerden dolayı normal koşullarda, uzak oturumlarda Telnet kullanılmasına son verilmesini tavsiye etmişlerdir.

 Telnet varsayılan olarak, bilgileri şifrelemeden gönderir (parolalar buna dahildir). Bu durum iletişimin dinlenilebilmesine ve bu verilerin kötü amaçlar için kullanılmasına ortam sağlar. Ağ üzerinde router, switch veya gateway'e ulaşabilen herhangi birisi, tcpdump ve Wireshark gibi, piyasadaki birçok programı kullanarak, Telnetle iletişim kuran iki istemci arasında gönderilen bütün paketleri yakalayabilir, kullanıcı adı ve parola bilgileri dahil olmak üzere ağda gönderilen bütün veriye ulaşabilir.
 Telnet uygulamalarının çoğu bilginin iletişimin istenen iki host arasında doğru bir şekilde sağlandığını ve arada iletişimi dinleyen bir istemci olmadığını doğrulayacak bir yapıya sahip değildi.
 Sıkça kullanılan Telnet programlarının yıllar içinde birçok zayıf noktası tespit edildi.

Bu güvenlikle alakalı yetersizlikler, ssh protokolünün de 1995 yılında yayınlanması ve tutulmasıyla birlikte, özellikle İnternet üzerinde Telnet protokolü kullanımının hızla azalmasına sebep oldu.

Telnet Clientlar

 PuTTY ve plink komut satırı, Windows, Linux ve Unix için ücretsiz, açık kaynaklı bir SSH, Telnet, rlogin ve ham TCP istemcisidir.
 AbsoluteTelnet, Windows için bir telnet istemcisidir. Ayrıca SSH ve SFTP'yi destekler,
 RUMBA (Terminal Emülatörü)
 Line Mode Browser, bir komut satırı web tarayıcısı
 NCSA Telnet
 TeraTerm
 Van Dyke Software'den SecureCRT
 ZOC Terminal
 Telnet, SSHv2, RLogin, Serial, Windows, *nix ve Mac OS X platformlarını, X/Y/ZMODEM'i ve çeşitli BBS terminal öykünmelerini destekleyen SyncTERM BBS terminal programı
 Rtelnet, Telnet'in bir SOCKS istemci sürümüdür ve güvenlik duvarı ve NAT'ın arkasındaki ana bilgisayarlara benzer telnet işlevselliği sağlar.
 Inetutils bir telnet istemcisi ve sunucusu içerir ve birçok Linux dağıtımında varsayılan olarak kurulur.
 telnet.exe komut satırı yardımcı programı, Microsoft Windows'un birçok sürümünün varsayılan kurulumunda bulunur.

Güncel durum
2000'lerin ortalarına geldiğimizde Telnet protokolünün uzak oturum amaçlı kullanımı büyük oranda yürürlükten kalktı. Fakat hâlen nadiren de olsa bazı zorunlu durumlarda kullanılabilmektedir. Örneğin, sunucuya komut yollamanın ve gelen cevapları sınamanın kolay bir yolu oldugundan SMTP, IRC, HTTP, FTP veya POP3 gibi servislerdeki sorunları tespit ederken kullanılabilmektedir.

Kaynakça

 Telnet nedir
 Telnet

Uygulama katmanı protokolleri

Telnet


Robin Harper (* 4. August 1940 in Thurso) ist ein schottischer Politiker und Mitglied der Scottish Green Party.

Harper besuchte die St Marylebone Grammar School in London und die Elgin Academy in Elgin. Er studierte an der Universität Aberdeen und der Heriot-Watt University. Harper war lange Jahre als Lehrer unter anderem für Englisch, Wissenschaften und Dramaturgie an verschiedenen schottischen Schulen sowie in Kenia tätig. Zwischen 2000 und 2003 hatte er die Position des Rektors der Universität Edinburgh inne und wurde 2005 zum Rektor der Universität Aberdeen gewählt.

Politischer Werdegang
Erstmals trat Harper bei den Britischen Unterhauswahlen 1992 zu nationalen Wahlen an. Er bewarb sich um das Direktmandat des Wahlkreises Edinburgh Central, erhielt jedoch nur rund 1,6 % der Stimmen und verpasste damit den Einzug in das Britische Unterhaus deutlich. 1997 bewarb er sich um das Direktmandat des Wahlkreises Edinburgh Pentlands und erhielt 0,5 % der Stimmen. Zu den Neuwahlen für das Europaparlament im Wahlkreis North East Scotland im Jahre 1998 kandidierte er ebenfalls und konnte 1,7 % der Stimmen auf sich vereinen.

Schottisches Parlament
Zu den ersten Schottischen Parlamentswahlen 1999 bewarb sich Harper um ein Listenmandat der Wahlregion Lothians. Infolge des Wahlergebnisses zog er als einziger Grünen-Politiker in Schottland in das neugeschaffene Schottische Parlament ein. Ab 1999 fungierte Harper als Parteichef der Scottish Green Party, zunächst alleine, dann zusammen mit Shiona Baird beziehungsweise Alison Johnstone. Außerdem war er Parteisprecher für Bildung, Jugendliche und Sport. Bei den Parlamentswahlen 2003 und 2007 verteidigte Harper sein Mandat und schied dann zum Ende der Legislaturperiode aus dem Parlament aus.

Schriften

 Robin Harper (mit Fred Bridgland): Dear Mr. Harper – Britain's first Green parliamentarian. Birlinn, Edinburgh 2011, ISBN 978-1-84158-934-3

Weblinks
 Eigene Netzpräsenz
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Green Party
Rektor einer Universität
Schotte
Brite
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Geboren 1940
Mann

Robin Harper


A 18.ª edição da Paris-Roubaix teve lugar a 23 de março de 1913 e foi vencida pelo luxemburguês François Faber. Esta é a única vitória luxemburguesa até à data.

Classificação final

Referências

Ligações externas
Lugar oficial

1913
1913 na França
1913 no ciclismo

Paris-Roubaix de 1913


Guro Nestaker (født 15. august 1998) er en norsk håndboldspiller, som spiller i Storhamar HE.

Referencer

Håndboldspillere fra Norge

Guro Nestaker


Yazı sistemi, bir dildeki unsurları ve tarif edilebilir durumları temsil etmek için kullanılan bir çeşit semboller sistemidir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Alfabe

Dış bağlantılar
 Arch Chinese (Traditional & Simplified)  Çince karakterli yazı animasyonları ve doğal konuşmacı sesletimleri
 decodeunicode Unicode Wiki with all 98,884 Unicode 5.0 characters as gifs in three sizes
 Afrika Yazı Sistemleri
 Omniglot-Dünya Dilleri ve Yazı Sistemleri
 Ancient Scripts Farklı Yazı Sistemlerine Giriş
 Michael Everson's Avrupa Alfabeleri
 The Unicode Consortium

Yazı sistemi


Casa à beira dos trilhos é uma pintura a óleo de 1925 de Edward Hopper.

Contexto
A casa que supostamente inspirou a pintura é uma mansão vitoriana em estilo do Segundo Império em Haverstraw, Nova York, onde ainda hoje se encontra. É relatado que a pintura influenciou a casa dos Bates em Alfred Hitchcock 's Psycho, assim como uma das casas do filme Gigante, de 1956, dirigido por George Stevens, a casa que Charles Addams criou para A Família Addams, e também a casa em Days of Heaven.

Nos anos de 1929–30, a tela foi incluída em Paintings by 19 Living Americans, a mostra inicial do Museu de Arte Moderna exclusiva para pinturas americanas. Foi adquirido pelo MoMA em 1930, uma das peças inaugurais a fazer parte do acervo da então nova instituição de arte. A obra foi doada ao MoMA pelo herdeiro da empresa de máquinas de costura Singer, colecionador de arte e filantropo Stephen Clark.

Pinturas de Edward Hopper
Pinturas de 1925

Casa à beira dos trilhos


Artur Jorge ()

Note

Legături externe

Nașteri în 1994
Nașteri pe 14 august
Fotbaliști portughezi
Fotbaliști ai FC Steaua București
Portughezi expatriați în România

Artur Jorge Marques Amorim


La gare de Corneville - Saint-Paul est une gare ferroviaire, fermée, de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, située sur le territoire de la commune de Pont-Audemer, dans le département de l'Eure en région Normandie.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare de Corneville - Saint-Paul était située au point kilométrique (PK) 165,569 de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, entre la halte de Condé-sur-Risle et la gare de Pont-Audemer.

Elle disposait de deux voies et de deux quais.

Histoire
La section de Glos - Montfort à Pont-Audemer a été déclarée d'intérêt public le , et a été mise en service le , comprenant la gare de Corneville - Saint-Paul. La ligne fut prolongée jusqu'à Évreux en 1888. La ligne est fermée aux voyageurs le . Le trafic marchandises perdure jusqu'en décembre 2011 entre Glos-Montfort et Quetteville, toutefois la gare de Corneville - Saint-Paul semble avoir perdu son activité plus tôt.

La section n'a jamais été déclassée, ainsi l'infrastructure ferroviaire subsiste à Corneville - Saint-Paul, bien qu'en très mauvais état.

Patrimoine ferroviaire
Le bâtiment voyageurs d'origine est toujours présent, réaffecté, il est devenu une habitation privée.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en France
 Ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville

Liens externes
Le blog sur les gares SNCF : la gare de Corneville - Saint-Paul

Gare mise en service en 1867
Gare fermée dans l'Eure

Gare de Corneville - Saint-Paul


Leopold Joseph von Lamberg (* 13. Mai 1654; † 28. Juni 1706 in  Wien) war ein österreichischer Diplomat.

Leben
Leopold Joseph Lamberg bot 1694 vergeblich für das Amt eines Obersthofmarschalls am Hof von Kaiser Leopold I. 50 000 Gulden. Für den vornehmsten Posten der kaiserlichen Diplomatie, den des Botschafters beim Heiligen Stuhl zahlte er 1699 100 000 Gulden à fonds in die kaiserliche Kasse.
Darüber hinaus schoss er in den Jahren seiner Amtsführung nahezue eine halbe Million Gulden zu.
Das Gehalt des Botschafters betrug 18 000 Gulden. Er organisierte einen prunkvollen Einzug in Rom, hatte eine kostspielige Hofhaltung und eine Vorliebe für Kunstwerke, was sein beträchtliches Vermögen nahezu ausschöpfte. Als er 1705 zurückberufen wurde, glaubte er die Anwartschaft eines führenden Amtes erworben zu haben. Kaiser Joseph I. kooptierte ihn an führender Stelle in seinen Geheimen Rat, wo schon Johann Philipp von Lamberg (* 1652; † 1712) und Franz Joseph I. von Lamberg (* 1637; † 1712) saßen. Minister wurde er nicht.

Literatur

 Friedrich Polleroß: Die Kunst der Diplomatie. Auf den Spuren des kaiserlichen Botschafters Leopold Joseph Graf von Lamberg (1653–1706), Michael Imhof Verlag, Petersberg 2010

Einzelnachweise

Leopold Joseph
Botschafter (Habsburgermonarchie vor 1804)
Österreichischer Botschafter beim Heiligen Stuhl
Geboren 1654
Gestorben 1706
Mann

Leopold Joseph von Lamberg


Aimée de Heeren (1903-2006), personnalité brésilienne ;
 Arnold Hermann Ludwig Heeren (1760-1842), historien allemand ;
 Astrid Heeren (1940- ), actrice allemande ;
 Irma Heeren (1967- ), duathlète et triathlète professionnelle néerlandaise ;
 Juan Pardo Heeren (1910-1967), homme politique péruvien ;
 Veerle Heeren (1965- ), femme politique belge.

Autre
 Château de Heeren, un château en Allemagne.

Heeren


Yevhen Valentinovich Malyshev (Carcóvia, 10 de março de 2002 — Oblast de Carcóvia, 1 de março de 2022) foi um biatleta e soldado ucraniano que morreu durante a invasão russa da Ucrânia.

Biografia
Yevhen Malyshev nasceu em 2002.

Em 2018-2019 e 2019-2020, foi membro da equipe nacional júnior da Ucrânia no biatlo. Ele participou dos Jogos Olímpicos de Inverno da Juventude de 2020 em Lausanne, Suíça, com os treinadores SI Solodovnyk e VE Spitsyn.

Malyshev se aposentou do biatlo em 2020. Ele se alistou nas forças armadas da Ucrânia.

Malyshev morreu no dia 1 de março de 2022, em Kharkiv, defendendo sua cidade natal durante a invasão russa da Ucrânia.

Naturais de Carcóvia
Atletas da Ucrânia

Yevhen Malyshev


El Distrito Escolar Independiente de Longview (Longview Independent School District) es un distrito escolar de Texas. Tiene su sede en Longview. Tiene más de 8.400 estudiantes. El consejo escolar tiene un presidente y seis miembros.

Notas

Enlaces externos
 Distrito Escolar Independiente de Longview (en inglés)

Longview
Condado de Gregg


Ignacio López (Sevilla, 1658-El Puerto de Santa María, 1718), fue un escultor español perteneciente a la escuela sevillana de escultura.

Biografía
Nació en Sevilla en 1658, siendo hijo de Jerónimo López y María Barba. Debió de formarse en el entorno de Pedro Roldán. Se trasladó a El Puerto de Santa María donde contrajo matrimonio en 1681 con Tomasa Francisca Rendón. Desde esta ciudad desarrolló una fecunda actividad para diferentes localidades del entorno, como Jerez de la Frontera o Lebrija. Murió en 1718, siendo enterrado en la Capilla de Ánimas de la Iglesia Prioral de El Puerto de Santa María.

Obras documentadas
 Retablo de Ánimas de la Iglesia Prioral de El Puerto de Santa María, imaginería, (1680);
 Una Dolorosa y dos pasos, para la hermandad del Dulce Nombre de El Puerto de Santa María, desaparecidos (1683);
 Crucifijo para el púlpito de la Parroquia de Nuestra Señora de la O de Rota, hoy en el sagrario (1691);
 San Buenaventura, colección particular de Los Realejos, Santa Cruz de Tenerife (1691);
 Santa Ana, de la Parroquia de Nuestra Señora de la Oliva de Lebrija(1695);
 Santiago, de la cofradía de los Canteros de El Puerto de Santa María, desaparecido (finales del ).

Obras atribuidas

El Puerto de Sta. María:
 Jesús Nazareno, Hermandad del Nazareno, Iglesia Prioral (1702);
 Virgen del Mayor Dolor y San Juan, Hermandad de la Veracruz, Parroquial de San Joaquín.

Jerez de la Frontera:
 Retablo mayor del Convento de Santo Domingo, imaginería, terminado en 1690;
 Virgen de la Luz, Parroquia de San Marcos;
 Retablo de la Encarnación, relieves de la Encarnación y Padre Eterno, Iglesia de San Francisco;
 Virgen del Desconsuelo y San Juan, Hermandad del Desconsuelo, Iglesia de San Mateo, 1712;
 Señor de las Penas, Hermandad del Desconsuelo, Iglesia de San Mateo, 1713;
 Virgen de la Piedad, San Juan y las Tres Marías, Hermandad del Santo Entierro, Capilla del Calvario, 1718);
 Virgen del Mayor Dolor y San Bartolomé, Hermandad del Mayor Dolor, Parroquia de San Dionisio, ha. 1718.

Lebrija:
 Retablo de Santiago, imaginería, Parroquia de Nuestra Señora de la Oliva de Lebrija, ha. 1695.

Morón de la Frontera:
 Virgen y San José, del grupo de la Sagrada Familia, de la Iglesia de la Merced.

Estudio de su obra
En 2018 se celebraron unas jornadas sobre su obra y legado.

Referencias
 MORENO ARANA, José Manuel: "El escultor Ignacio López. Posible solución a una incógnita", Diario de Jerez, 11 de abril de 2006.
 MORENO ARANA, José Manuel: "La difusión del barroquismo sevillano en El Puerto y  su entorno: Ignacio López y Alonso de Morales", Revista de Historia de El Puerto, n.º 37, El Puerto de Santa María, 2006, pp. 47-80.
 MORENO ARANA, José Manuel: "El imaginero Ignacio López y la orden dominica", Diario de Jerez, 25 de marzo de 2009.
 ESPINOSA DE LOS MONTEROS SÁNCHEZ, Francisco: "Nuevas aportaciones a las vidas y obras de Ignacio Francisco López y Alonso de Morales", Revista de Historia de El Puerto, n.º 42, Aula de Historia "Menesteo", El Puerto de Santa María, 2009, pp. 63-83.
 GONZÁLEZ LUQUE, Francisco: "Un artista clave en el barroco local", Diario de Cádiz, 3 de abril de 2011.
 MORENO ARANA, José Manuel: "Ignacio López en el contexto de la escultura portuense de los siglos XVII y XVIII", Revista de Historia de El Puerto, n.º 51, El Puerto de Santa María, 2013, pp. 39-65.

Enlaces externos

Escultores de Sevilla
Escultores de España del siglo XVII
Escultores de España del siglo XVIII
Nacidos en Sevilla

Ignacio López (escultor)


Južna bukva (notofag, sjajna bukva; lat. Nothofagaceae), biljna porodica s jednim jedinim rodom, notofag ili južnom bukvom (sjajna bukva, antarktička bukva, Nothofagus), koji je nekada pripisivan porodici bukovki (Fagaceae). Ime joj dolazi iz grčkog νόϑος u značenju lažan + fagus = bukva). Porodici i rodu pripada oko 40 vrsta, a rod je opisao još 1850. nemačko-nizozemski botaničar Karl Ludwig von Blume, a porodicu Ludmila Kuprianova (Людмила Андреевна Куприянова).

Vrste ove porodice rastu na južnoj zemljinoj polutki u Južnoj Americi, Australija, Novom Zelandu i Tasmaniji. Drvo se kao i bukovo koristi u stolarstvu, bačvarstvu, izradi furnira, papira i drugoga.

Generička taksonomija Nothofagaceae je revidirana. Predstavljena je nova filogenetska analiza morfoloških obilježja i mapirano na nedavno objavljeno filogenetsko stablo dobiveno iz podataka sekvenci DNK. Rezultati ovih i prethodnih analiza snažno podržavaju monofiliju četiri klade Nothofagaceae koje se trenutno tretiraju kao podrodovi Nothofagus. Četiri klade Nothofagaceae su robusne i dobro oslonjene, s dubokim divergencijama stabljike, imaju evolucijsku ekvivalentnost s drugim rodovima Fagales i mogu se opisati morfološkim karakteristikama. Tvrdi se da su te morfološke i molekularne razlike dovoljne da se četiri klade Nothofagaceae prepoznaju na primarnom rangu roda i da će ova klasifikacija biti informativnija i učinkovitija od trenutno ograničenog Nothofagusa s četiri podroda.

Nothofagus je opisan tako da uključuje pet vrsta iz južne Južne Amerike, Lophozonia i Trisyngyne su vraćene, a novi rod Fuscospora je opisan. Fuscospora i Lophozonia, sa šest odnosno sedam vrsta, pojavljuju se na Novom Zelandu, južnoj Južnoj Americi i Australiji. Trisyngyne se sastoji od 25 vrsta iz Nove Kaledonije, Papue Nove Gvineje i Indonezije. U svakom od ovih rodova daju se nove kombinacije prema potrebi.

Rodovi
 Nothofagus Blume (5 spp.)
 Fuscospora (R. S. Hill & J. Read) Heenan & Smissen (6 spp.)
 Lophozonia Turcz. (7 spp.)
 Trisyngyne Baill. (21 spp.)

Vrste

 Nothofagus antarctica (G.Forst.) Oerst., antarktička bukva
 Nothofagus betuloides (Mirb.) Oerst.
 Nothofagus dombeyi (Mirb.) Oerst.
 Nothofagus nitida (Phil.) Krasser
 Nothofagus pumilio (Poepp. & Endl.) Krasser

Vrste navedene ispod ponekad se uključuju u rodove Lophozonia Turcz. (7 vrsta); Trisyngyne Baill. (21 spp); i Fuscospora (R. S. Hill & J. Read) Heenan & Smissen (6 spp.)
 Nothofagus aequilateralis (Baum.-Bod.) Steenis  = Trisyngyne aequilateralis Baum.-Bod.
 Nothofagus alessandrii Espinosa = Fuscospora alessandri (Espinosa) Heenan & Smissen
 Nothofagus alpina (Poepp. & Endl.) Oerst. = Lophozonia alpina (Poepp. & Endl.) Heenan & Smissen
 Nothofagus balansae (Baill.) Steenis = Trisyngyne balansae Baill.
 Nothofagus baumanniae (Baum.-Bod.) Steenis  = Trisyngyne baumanniae Baum.-Bod.
 Nothofagus brassii Steenis = Trisyngyne brassii (Steenis) Heenan & Smissen;
 Nothofagus carrii Steenis = Trisyngyne carrii (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus cliffortioides (Hook.f.) Oerst., planinska bukva = Fuscospora cliffortioides (Hook.f.) Heenan & Smissen
 Nothofagus codonandra (Baill.) Steenis = Trisyngyne codonandra Baill.
 Nothofagus crenata Steenis = Trisyngyne crenata (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus cunninghamii (Hook.) Oerst. = Lophozonia cunninghamii (Hook.) Heenan & Smissen
 Nothofagus discoidea (Baum.-Bod.) Steenis = Trisyngyne discoidea Baum.-Bod.
 Nothofagus flaviramea Steenis = Trisyngyne flaviramea (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus fusca (Hook.f.) Oerst., crvena bukva = Fuscospora fusca (Hook.f.) Heenan & Smissen
 Nothofagus glauca (Phil.) Krasser = Lophozonia glauca (Phil.) Heenan & Smissen
 Nothofagus grandis Steenis = Trisyngyne grandis (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus gunnii (Hook.f.) Oerst. = Fuscospora gunnii (Hook.f.) Heenan & Smissen
 Nothofagus ×leoni Espinosa
 Nothofagus macrocarpa (A.DC.) F.M.Vázquez & R.A.Rodr. = Lophozonia macrocarpa (A.DC.) Heenan & Smissen
 Nothofagus menziesii (Hook.f.) Oerst., srebrna bukva = Lophozonia menziesii (Hook.f.) Heenan & Smissen
 Nothofagus moorei (F.Muell.) Krasser, australska bukva = Lophozonia moorei (F.Muell.) Heenan & Smissen
 Nothofagus nuda Steenis = Trisyngyne nuda (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus obliqua (Mirb.) Oerst., Robinova bukva = Lophozonia obliqua (Mirb.) Heenan & Smissen
 Nothofagus perryi Steenis = Trisyngyne perryi (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus pseudoresinosa Steenis = Trisyngyne pseudoresinosa (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus pullei Steenis = Trisyngyne pullei (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus resinosa Steenis = Trisyngyne resinosa (Steenis) Baum.-Bod.
 Nothofagus rubra Steenis = Trisyngyne rubra (Steenis) Baum.-Bod.
 Nothofagus solandri (Hook.f.) Oerst., crna bukva = Fuscospora solandri (Hook.f.) Heenan & Smissen
 Nothofagus starkenborghiorum Steenis = Trisyngyne starkenborghiorum (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus stylosa Steenis = Trisyngyne stylosa (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus truncata (Colenso) Cockayne = Fuscospora truncata (Colenso) Heenan & Smissen
 Nothofagus womersleyi Steenis = Trisyngyne womersleyi (Steenis) Heenan & Smissen
 Nothofagus ×apiculata (Colenso) Cockayne = Fuscospora ×apiculata (Colenso) Heenan & Smissen
 Nothofagus ×blairii (Kirk) Cockayne = Fuscospora ×blairii (Kirk) Heenan & Smissen
 Nothofagus ×solfusca Allan =

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Bukvolike

Južna bukva


Olaylar
 1814 - I. Napolyon, Elba Adasının Portoferraio kasabasına vardı ve sürgün hayatı başladı.
 1865 - Abraham Lincoln suikast sonucu öldürülmesinden üç hafta sonra, Springfield, Illinois'da toprağa verildi.
 1904 - ABD tarafından Panama Kanalı'nın inşasına başlandı.
 1904 - Almanya'nın futbol kulübü olan FC Schalke 04 kuruldu.
 1912 - İtalya Krallığı, Rodos'u işgal etti.
 1919 - Çin Cumhuriyeti'nde yabancı malların boykot edilmesini savunan öğrenci ayaklanması.
 1924 - 1924 Yaz Olimpiyatları Paris'te başladı.
 1930 - Mahatma Gandi, İngilizler tarafından tutuklandı.
 1931 - Mustafa Kemal Atatürk, üçüncü kez Cumhurbaşkanı seçildi.
 1932 - Al Capone, vergi kaçırma suçundan Atlanta'da hapse girdi.
 1949 - İstiklal Mahkemeleri'ne ilişkin yasa yürürlükten kaldırıldı.
 1953 - Ernest Hemingway, Yaşlı Adam ve Deniz adlı romanıyla Pulitzer Ödülü aldı.
 1970 - ABD'de, Ohio Kent Üniversitesi'nde, ABD'nin Kamboçya'yı işgalini protesto eden öğrencilere müdahale eden güvenlik güçleri; dört öğrenciyi öldürdü, dokuzunu yaraladı.
 1979 - Margaret Thatcher, İngiltere Başbakanı olarak göreve başladı. Thatcher, İngiltere tarihinin ilk kadın Başbakanı oldu.
 1994 - Filistin Kurtuluş Örgütü ile İsrail, Batı Şeria ve Gazze'de yaşayan Filistinlilere özerklik verilmesini öngören antlaşmaya imza attı.
 1997 - Eurovision Şarkı Yarışması'nda, Şebnem Paker'in seslendirdiği Dinle adlı şarkı üçüncü oldu.
 1997 - Irak'tan Avrupa ülkelerine gitmek isteyen 25 kişiyi taşıyan iki tekne, Ege Denizi'nde battı. 17 kişi boğuldu, yedi kişi kayboldu.
 2002 - Nijerya'da bir yolcu uçağı kalkıştan hemen sonra düştü: 148 kişi öldü.
 2009 - Bilge Köyü Katliamı: Mardin'in Mazıdağı ilçesine bağlı Bilge köyünde yapılan bir düğün sırasında, düğündekilere ve aynı aileden olan insanlara ateş açıldı. Saldırıda; 3'ü hamile kadın ve 6'sı çocuk olmak üzere, toplamda 44 kişi öldü.

Doğumlar
 1006 - Hâce Abdullah Herevî, 11. yüzyılda yaşamış sufi ve din bilgini (d. 1089)
 1008 - I. Henri, 20 Temmuz 1031'den 4 Ağustos 1060'ta ölümüne kadar Fransa kralı (ö. 1060)
 1655 - Bartolomeo Cristofori, İtalyan müzik aletleri yapımcısı ve piyanonun mucidi (ö. 1731)
 1733 - Jean-Charles de Borda, Fransız matematikçi, fizikçi, sosyal bilimci ve denizci (ö. 1799)
 1770 - François Gérard, Fransız ressam (ö. 1837)
 1825 - Thomas Henry Huxley, İngiliz biyolog (ö. 1895)
 1825 - Augustus Le Plongeon, Britanyalı amatör arkeolog, eski eserler uzmanı ve fotoğrafçı (ö. 1908)
 1827 - John Hanning Speke, İngiliz kâşif (ö. 1864)
 1878 - Aleksandr Tamanian, Ermeni mimar ve kent bilimci (ö. 1936)
 1880 - Bruno Taut, Alman mimar (ö. 1938)
 1881 - Aleksandr Kerenski, Rus politikacı (ö. 1970)
 1899 - Fritz von Opel, Alman otomotiv sanayicisi (ö. 1971)
 1904 - Ümmü Gülsüm, Mısırlı Arap ses sanatkârı (ö. 1975)
 1922 - Eugenie Clark, Amerikalı ihtiyolog (ö. 2015)
 1923 - Assi Rahbani, Lübnanlı besteci ve müzisyen (ö. 1986)
 1928 - Muhammed Hüsnü Mübarek, Mısırlı politikacı ve Cumhurbaşkanı (ö. 2020)
 1928 - Wolfgang von Trips, Batı Almanyalı eski Formula 1 pilotu (ö. 1961)
 1929 - Audrey Hepburn, Belçikalı sinema oyuncusu ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 1993)
 1929 - Paige Rense, Amerikalı yazar ve editör (ö. 2021)
 1930 - Katherine Jackson, Amerikalı Jackson ailesi üyesi
 1930 - Roberta Peters, Amerikalı soprano ve opera şarkıcısı (ö. 2017)
 1934 - Mehmet Genç, Türk tarihçi (ö. 2021)
 1936 - Med Hondo, Moritanyalı film yönetmeni, yapımcı, senarist, oyuncu ve seslendirme sanatçısı (ö. 2019)
 1937 - Dick Dale, Amerikalı rock gitaristi ve müzisyeni (ö. 2019)
 1939 - Amos Oz, İsrailli yazar (ö. 2018)
 1940 - Robin Cook, Amerikalı doktor ve yazar
 1944 - Russi Taylor, Amerikalı seslendirme sanatçısı ve aktris (ö. 2019)
 1946 - John Watson, Kuzey İrlanda asıllı Britanyalı yarış pilotu
 1948 - V. George Tupou, Tonga'nın eski kralı (ö. 2012)
 1951 - Jackie Jackson, Amerikalı şarkıcı
 1954 - Hayri İnönü, Türk siyasetçi
 1956 - Michael L. Gernhardt, Amerikalı NASA astronotu
 1958 - Keith Haring, Amerikalı ressam, Graffiti sanatçısı ve sosyal aktivist (ö. 1990)
 1960 - Werner Faymann, Avusturyalı siyasetçi
 1960 - Sergey Kozlov, eski Sovyet ve Rus futbolcu ve teknik direktör
 1964 - Muharrem İnce, Türk öğretmen ve siyasetçi
 1964 - Rocco Siffredi, İtalyan film aktörü, yönetmeni ve yapımcısı
 1966 - Ekrem Buğra Ekinci, Türk hukukçu ve akademisyen
 1967 - Haydar Zorlu, Türk asıllı Alman oyuncu
 1968 - Shulamit Goldstein, İsrailli Olimpik ritmik jimnastikçi ve hakem (ö. 2022)
 1972 - Mike Dirnt, Amerikalı gitarist ve baterist
 1973 - Guillermo Barros Schelotto, eski Arjantinli millî futbolcu
 1974 - Andy Khachaturian, Ermeni asıllı Amerikalı besteci ve şarkıcı
 1974 - Tony McCoy, Kuzey İrlandalı jokey
 1975 - Murat Arkın, Türk oyuncu
 1978 - Igor Bišćan, Hırvat eski millî futbolcu
 1979 - Lance Bass, Amerikalı pop şarkıcısı, dansçı, oyuncu, film ve televizyon yapımcısı ve yazar
 1981 - Eric Djemba-Djemba, Kamerunlu millî futbolcu
 1981 - Derya Karadaş, Türk oyuncu
 1981 - Dallon Weekes, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve plak yapımcısı
 1983 - Brad Bufanda, Amerikalı oyuncu (ö. 2017)
 1983 - Ane Halsboe-Jørgensen, Danimarkalı siyasetçi
 1984 - Sarah Meier, İsviçreli buz patenci
 1985 - Canan Dağdeviren, Türk fizik mühendisi
 1985 - Fernandinho, Brezilyalı futbolcu
 1985 - Bo McCalebb, ABD kökenli Makedon millî profesyonel basketbolcu
 1986 - George Hill, Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu
 1987 - Cesc Fàbregas, İspanyol futbolcu
 1988 - Nycke Groot, Hollandalı hentbolcu
 1988 - Radja Nainggolan, Endonezya asıllı Belçikalı futbolcu
 1989 - Burcu Biricik, Türk dizi ve sinema oyuncusu
 1989 - Rory McIlroy, Kuzey İrlandalı profesyonel golfçü
 1991 - Yusuf Akyel, Türk futbolcu
 1992 - Victor Oladipo, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1997 - Bahar Şahin, Türk dizi ve sinema oyuncusu

Ölümler
 1406 - Coluccio Salutati, İtalyan hümanist (d. 1331)
 1481 - Karamanlı Mehmet Paşa, II. Mehmed saltanatında 1477-1481 yılları arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı
 1506 - Hüseyin Baykara, Timur İmparatorluğu Hükümdarı ve şair (d. 1438)
 1519 - Lorenzo di Piero de' Medici, Floransa yöneticisi ve Urbino Dükü (d. 1492)
 1811 - Nikolay Kamenski, Rus general (d. 1776)
 1903 - Gotse Delçev, Bulgar devrimci (d. 1872)
 1912 - Nettie Stevens, Amerikalı genetikçi (d. 1861)
 1924 - Edith Nesbit, İngiliz yazar ve şair (d. 1858)
 1937 - Mehmed Selim Efendi, II. Abdülhamid'in en büyük oğlu (d. 1870)
 1938 - Carl von Ossietzky, Alman yazar (d. 1889)
 1945 - Nadir Mutluay, Türk müftü (d. 1879)
 1945 - Fedor von Bock, Alman subay (d. 1880)
 1955 - George Enescu, Romanyalı besteci (d. 1881)
 1955 - Louis Charles Bréguet, Fransız pilot, uçak tasarımcısı ve sanayici, Air France'nin kurucusu (d. 1880)
 1962 - Cécile Vogt-Mugnier, Fransız nörolog (d. 1875)
 1966 - Wojciech Brydziński, Polonyalı tiyatro, radyo ve sinema oyuncusu (d. 1877)
 1972 - Edward Calvin Kendall, Amerikalı kimyager (d. 1886)
 1979 - Tezer Taşkıran, Türk öğretmen, siyasetçi, yazar ve ilk kadın milletvekillerinden (d. 1907)
 1980 - Josip Broz Tito, Yugoslavya Devlet Başkanı ve Mareşal (d. 1892)
 1983 - Shūji Terayama, Japon senarist ve film yapımcısı (d. 1935)
 1984 - Diana Dors, İngiliz aktris (d. 1931)
 1984 - László Rásonyi, Macar Türkolog (d. 1899)
 1985 - Fikri Sönmez (Terzi Fikri), Fatsa eski Belediye Başkanı (d. 1938)
 1988 - Stanley William Hayter, Britanyalı ressam (d. 1901)
 1991 - Muhammed Abdülvahab Mısırlı şarkıcısı ve bestecisi (d. 1900)
 1997 - Esin Engin, Türk müzisyen (d. 1945)
 2001 - Leman Bozkurt Altınçekiç, ilk Türk kadın jet pilotu (d. 1932)
 2009 - Dom DeLuise, Amerikalı aktör, komedyen yapımcı ve yönetmen (d. 1933)
 2010 - Brita Borg, İsveçli şarkıcı (d. 1916)
 2010 - Denis Obua, Ugandalı eski millî futbolcu (d. 1947)
 2011 - Bernard Stasi, Fransız siyasetçi, eski bakan (d. 1930)
 2011 - Sada Thompson, Amerikalı kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1927)
 2012 - Edward Short, İngiliz siyasetçi, İşçi Partisi milletvekili ve bakan (d. 1912)
 2012 - Adam Yauch, Amerikalı hip hop şarkıcısı ve yönetmen (d. 1964)
 2012 - Rashidi Yekini, Nijeryalı millî futbolcu (d. 1963)
 2013 - Christian de Duve, Belçikalı sitolog ve biyokimyacı (d. 1917)
 2014 - Elena Baltacha, Ukrayna asıllı İngiliz profesyonel tenisçi (d. 1983)
 2015 - Ellen Albertini Dow, Amerikalı aktris (d. 1913)
 2015 - Jivko Gospodinov, eski Bulgar millî futbolcu (d. 1957)
2015 - Joshua Ozersky, Amerikalı yemek uzmanı, yazar ve şef (d. 1967)
 2016 - Jean-Baptiste Bagaza, Burundili asker ve siyasetçi (d. 1946)
 2016 - Gültekin Çeki, Türk söz yazarı ve besteci (d. 1927)
 2016 - Ángel de Andrés López, İspanyol aktör (d. 1951)
 2017 - Victor Lanoux, Fransız oyuncu (d. 1936)
 2017 - Timo Mäkinen, Finlandiyalı otomobil yarışçısı (d. 1938)
 2018 - Nasır Çeşm Azer, İranlı piyanist, besteci ve aranjör (d. 1950)
 2018 - Renate Dorrestein, Hollandalı feminist, gazeteci ve yazar (d. 1954)
 2018 - Catherine Godbold, Avustralyalı aktris (d. 1974)
 2018 - André Le Dissez, Fransız erkek bisiklet yarışçısı (d. 1929)
 2018 - Abi Ofarim, İsrailli müzisyen, şarkıcı ve dansçı (d. 1937)
 2018 - Alexander Tschäppät, İsviçreli siyasetçi (d. 1952)
 2018 - Leman Şenalp, Türk kütüphaneci (d. 1924)
 2019 - Rachel Held Evans, Amerikalı gazeteci, köşe ve blog yazarı (d. 1981)
 2019 - Terje Moe Gustavsen, Norveçli siyasetçi ve bakan (d. 1954)
 2019 - Prospero Nograles, Filipinli siyasetçi ve hukukçu (d. 1947)
 2020 - Aldir Blanc, Brezilyalı gazeteci, şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen (d. 1946)
 2020 - Necef Deryabenderi, İranlı yazar ve çevirmen (d. 1929)
 2020 - Motoko Fujishiro Huthwaite, Güzel Sanatlar Amerikalı öğretmen (d. 1927)
 2020 - Flávio Migliaccio, Brezilyalı aktör, film yönetmeni ve senarist (d. 1934)
 2020 - Anna Mohr, İsveçli arkeolog (d. 1944)
 2020 - Lorne Munroe Kanadalı-Amerikalı çellist (d. 1924)
 2020 - Froilan Tenorio, Amerikalı siyasetçi ve bürokrat (d. 1939)
 2020 - Dragan Vučić, Makedon besteci, şarkıcı, bas gitarist, hayırsever ve TV sunucusu (d. 1955)

Tatiller ve özel günler
 1979 - Star Wars Günü
 Fırtına: Çiçek Fırtınası

0504
04

4 Mayıs


Good Morning Gorgeous é o décimo quarto álbum de estúdio da cantora e compositora americana Mary J. Blige. Foi lançado em 11 de Fevereiro de 2022 atráves de seu selo independente, Mary Jane Productions, Inc distribuído pela 300 Entertainment.

O álbum é precedido pelo singles "Good Morning Gorgeous", "Amazing", "Rent Money" e conta com as participações de Anderson .Paak, Dave East, DJ Khaled, Fivio Foreign e Usher.

Antecedentes
Em 25 de Julho de 2021, Blige lançou seu documentário "My Life" no Amazon Prime Video, que conta sua história e sua trajetória como artista. Em 1 de Outubro ela foi anunciada como atração principal do Super Bowl LVI Halftime Show (show do intervalo do Super Bowl), juntamente com Kendrick Lamar, Snoop Dogg, Dr. Dre e Eminem, que ocorreu em 13 de Fevereiro de 2022.

Em 6 de Dezembro de 2021 ela concedeu uma entrevista ao talk show de Tamron Hall, onde falou sobre o novo álbum pela primeira vez, afirmando que estava trabalhando em um novo material que está entre os melhores de sua carreira de mais de 30 anos. "Espere até ouvir, vai explodir a cabeça de todo mundo. É algo que eu tinha que fazer, e algo que eu tinha que dizer, quando eu estava em meus momentos mais sombrios. [Eu tive] que me construir para essa pessoa que eu posso ver e aceitar meu nariz, aceitar meus olhos, aceitar minhas bochechas, aceitar todas as coisas que eu costumava odiar."

Divulgação
Em 3 de Dezembro de 2021 lança os singles "Good Morning Gorgeous" e Amazing com a participação de DJ Khaled. Em 20 de Janeiro de 2022 lança um terceiro single, "Rent Money" com a participação de Dave East e revela a tracklist do álbum.

Em 11 de Fevereiro, data de seu lançamento promoveu uma festa de lançamento do álbum com uma entrevista exclusiva e performances em parceria com iHeartRadio.

Recepção da Crítica

Good Morning Gorgeous foi recebido com críticas em sua maioria positivas dos críticos. No Metacritic, que atribui uma classificação normalizada de 100 às resenhas de publicações profissionais, o álbum recebeu uma pontuação média de 75 com base em 7 resenhas.

Mosi Reeves da Rolling Stone elogiou dizendo que é "um álbum cheio de tumulto emocional, alegria, otimismo e que Blige continua se desafiando". Leah Greenblatt da Entertainment Weekly disse que "Good Morning Gorgeous é o som de um artista emergindo lentamente do outro lado, trazendo o amor e a dor e mergulhando na vida de solteira". AD Amorosi da Variety elogiou dizendo que "muitos dos experimentos discretos no som (uma leveza aberta, peculiaridades instrumentais muitas vezes excêntricas, vibrações de blues) removem Blige da zona de conforto de seus álbuns da era da gravadora Capitol e trazem vida nova à sua alma tempestuosa não tão quieta" e completou dizendo que Blige "parece mais confortável rindo do que nunca com o mesmo auto-respeito inquestionável que ela estava fazendo alusão, há 30 anos, quando se perguntou em voz alta sobre o "411".

Desempenho Comercial
O álbum estreou na posição 14 da Billboard Hot 100 com 25.000 cópias equivalentes, fazendo de Good Morning Gorgeous seu álbum de estúdio com menor desempenho e o primeiro a estrear fora do Top 10 da principal parada de vendas dos Estados Unidos. Na parada Top R&B/Hip-Hop Albums estreou em 9ª posição totalizando seu 10º álbum de estúdio a estrear no top 10. No Reino Unido estreou na posição 8 de álbuns de R&B e na posição 24 nas paradas de álbuns digitais e álbum independente, falhando em entrar na principal parada musical do país, a UK Albums Chart.

Faixas

Notas
 - denota co-produtores
 - "Falling in Love " contém participação não creditada de Sl!mWav
 - "Need Love" contém participação não creditada de Prince Charlez

Créditos de Demonstração
No Idea - Contém elementos de "When You Go (That's When You'll Know)" escrita por Adriana Flores, Bryan Ponce e performada por The Altons e contém uma demonstração não creditada da performance de Greg Kinnear de "Summertime" do filme Stuck on You.
Rent Money - Contém interpolações de "Fuck You Tonight" escrita por Sean Combs, R. Kelly, The Notorious B.I.G, Daron Jones e performada por The Notorious B.I.G. e R. Kelly.
Amazing - Contém elementos de "You Don't Love Me (No, No, No)" escrita por Willie Cobbs, Bo Diddley e performada por Dawn Penn.
On Top - Contém elementos de "Ready or Not Here I Come (Can't Hide from Love)" escrita por Thom Bell, William Hart e performada por The Delfonics.
Enough - Contém elementos de "My Lonely Room" escrita por Peter Skellern e performada por Dee Dee Bridgewater.
Tough Love - Contém elementos de "The Sweetest Pain" escrita por Cynthia De Mari Briggs, Dexter Wansel e performada por  Dexter Wansel.

Desempenho nas tabelas musicais

Posições

Histórico de lançamento

Álbuns de Mary J. Blige
Álbuns de 2022
Álbuns de R&B

Good Morning Gorgeous


Gao Xingjian () (d. 4 Ocak 1940) bir nesir yazarı, çevirmen, tiyatro yazarı, tiyatro yöneticisi, eleştirmen ve ressamdır.

Hayatı
Xingjian, Çin-Japon Savaşı'nın en şiddetli günlerinin yaşandığı bir sırada, Doğu Çin'in Ciangşi Eyaleti'nde, Ganzhou'da doğdu. Günümüzde Çin olarak anılan ülkesinin başkenti Pekin'de ilk, orta ve yükseköğrenimini tamamlayarak 1962'de Pekin Yabancı Diller Enstitüsü'nün Fransızca bölümünden mezun oldu. Sekiz yıl boyunca çevirmenlik yapan Gao, Çin Komünist Partisi'nin 1966-1976 yılları arasında uyguladığı "Kültür Devrimi" sırasında beş yıllığına "tarım işlerinde çalışmak üzere" kırsal bölgeye gönderildi.

Bu dönemde, çocukluğundan beri tuttuğu günlükler de içinde olmak üzere, on tiyatro oyunu, bir roman ve çok sayıda şiirini yok etmek zorunda kaldı. "Proleterleşme süreci"ni tamamlayan Gao, çevirmen ihtiyacı doğduğu için tekrar Pekin'e çağrıldı. Bu arada edebiyat dergilerinde denemeleri ve öyküleri de yayımlanan Gao'nun "Modern Roman Sanatı Üzerine İlk Deneme" adlı çalışması beklenmedik şiddette bir tartışmaya yol açtı. Bir yıl sonra sahnelenen ve Çin'de deneysel tiyatronun ilk örneği kabul edilen "Alarm İşareti" (Signal d'alarme) adlı tiyatro oyunu, yüzlerce kez kapalı gişe oynadı. Hakkında eleştiri yazısı yazılabilsin diye bir kez sahnelenmesine izin verilen "Otobüs Durağı" (Arrêt d'autobus) adlı tiyatro oyununu ise partinin kıdemli bir üyesi "Çin'in kuruluşundan beri kaleme alınmış en tehlikeli metin" ilan etti.

Vahşi Adam
"Vahşi Adam" (L'Homme sauvage) adlı tiyatro oyunuyla (1985) yeniden tartışmaların odağına oturdu. Deutscher Akademischer Austauschdienst ve Fransız Dışişleri Bakanlığı'nın davetlisi olarak Avrupa'da sekiz ay kaldı. "Öteki Kıyı" (L'autre rive) adlı tiyatro oyunu henüz prova aşamasındayken yasaklandı (1986). Baskılardan iyice bunalan Gao, Fransız Kültür Bakanlığı'nın davetlisi olarak Paris'e gitti (1987) ve 1982'de Çin'de başladığı romanı "Ruh Dağı"nı (La Montagne de l'Ame) yazmaya koyuldu. Tian An Men olaylarının patlak verdiği sırada romanını bitiren (1989) Gao'nun, yeni yazdığı "Kaçış" (La Fuite) adlı tiyatro oyununun da Çin'de basımı yasaklandı. "Devlet düşmanı" ilan edilerek Çin Komünist Partisi'nden atılan Gao'nun pek çok eseri polisin Pekin'deki evine düzenlediği baskın sırasında yok edildi. Yazar, Fransa'nın talebini kabul etmesi üzerine politik göçmen olarak Paris'e yerleşti.

1990'dan itibaren romanları Batı dillerinde yayımlanmaya, oyunları sahnelenmeye başlayan, Fransa ve Belçika'dan ödüller alan Gao, 1997'de Fransız vatandaşlığına kabul edildi. İlk baskısı, Taibei'de Fransızca yayımlanan (1998) "Ruh Dağı", Fransa'da iki yıl sonra piyasaya çıktı. İtalya'da Premio Letterario Feronia'yla ödüllendirilen roman, 2000 yılı Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü. Ayrıca Gao, Fransa cumhurbaşkanı tarafından Chevalier de l'Ordre de Légion d'Honneur unvanıyla ödüllendirildi.

Eserleri

 Yalnız bir Adamın Kitabı
 Ruh Dağı

Dış bağlantılar

 Gao Xingjian kitapları

Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Fransa vatandaşlığına kabul edilenler
1940 doğumlular
Yaşayan insanlar
Fransız Nobel Ödülü sahipleri

Gao Xingjian


Onthophagus peotoxus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Krikken & Huijbregts em 2012.

Referências

Ligações externas

peotoxus
Coleópteros descritos em 2012

Onthophagus peotoxus


Savel Neagu (n. 1 septembrie 1862 – d. secolul al XX-lea) a fost unul dintre ofițerii Armatei României, care a exercitat comanda unor mari unități și unități militare, pe timp de război, în perioada Primului Război Mondial și operațiilor militare postbelice.

A îndeplinit funcția de comandant de brigadă în anii 1918-1919.

Cariera militară
Savel Neagu a ocupat diferite poziții în cadrul unităților de infanterie ale armatei române, avansând până în anul 1913 la gradul de locotent-colonel. A fost locotenent-colonel în 1916 și colonel în 1917.

În perioada Primului Război Mondial, a îndeplinit funcțiile de comandant al Regimentului 58 Infanterie (1916), comandant al Regimentului 2 Infanterie (1917), comandant al Brigăzii 12 Infanterie (1918) și comandant al Brigăzii 33 Infanterie (1918).

În cadrul acțiunilor militare postbelice, a comandat Brigada 33 Infanterie (1919), luând parte la Bătălia de pe Tisa (20-26 iulie 1919).

Decorații
  Medalia "Serviciul Credincios" (1903)
  Ordinul "Coroana României", în grad de ofițer (1904)
  Ordinul "Steaua României", în timp de război (1913)

Note

Bibliografie
 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Nașteri în 1862
Decese în secolul al XX-lea
Comandanți români din operațiile militare postbelice (1918-1920)
Decorați cu Ordinul Coroana României
Decorați cu Ordinul Steaua României

Savel Neagu


Clitocybe (Elias Magnus Fries, 1821 ex Friedrich Staude, 1857) din încrengătura Basidiomycota în ordinul Agaricales și familia Tricholomataceae, este un gen de ciuperci saprofite foarte mare cu global în jur de 300, în Europa de 80 specii. În România, Basarabia și Bucovina de Nord este denumit pâlnioare. Numele generic este derivat din cuvintele greci (=pantă și ( = cap), adică cap povârnit, în formă de pâlnie. Ciupercile acestui gen sunt saprofite și se dezvoltă în grupuri cu multe exemplare precum  în cercuri de vrăjitoare în păduri de foioase și de conifere, prin luminișuri ierboase, de asemenea prin iarbă în grădini, livezi sau parcuri, de la câmpie până la munte. Timpul apariției depinde de specie. Se poate găsi din mai până în noiembrie (decembrie). Unele specii, în special cele galben-maronii, sunt comestibile, multe necomestibile, iar câteva, mai ales cele albicioase, uneori serios otrăvitoare, chiar letale. Toxina principală este muscarina. Tip de specie este Clitocybe nebularis.

Descriere

 Pălăria: incluse sunt specii cu corpuri fructifere mici și foarte mari, pălăriile având un diametru de 2-3 până 15 (20) cm. Ea este inițial mereu convexă cu marginea răsucită spre interior, ca apoi, la maturitate, să devină din ce în ce mai aplatizată și adâncită în centru până la formă de pâlnie adâncă respectiv ombilicală. Suprafața poate fi uscată și netedă, mată, fin pâslită sau solzoasă, exemplare de specii mari fiind în tinerețe adesea ușor brumate. Spectrul de culori variază de la predominant alb la gri până la nuanțe roșii ca carnea, gri-brune sau maronii. Specii higrofane (caracteristica unor ciuperci de a-și schimba culoarea atunci când pierd sau absorb apă) arată o canelură transparentă.
 Lamelele:  sunt apropiate, lungi, destul de subțiri câteodată inegale dar nu bifurcate precum arcuit decurente la picior (unele soiuri numai slab, altele foarte accentuat). La cele mai multe specii nu pot fi desprinse de trama pălăriei. Paleta de culori variază de la alb la crem-gălbui până la gri-maroniu. Sporii sunt elipsoidali, netezi și necolorați. Pulberea lor este albă, crem sau rozalie.
 Piciorul: este cilindric și se adaptează în înălțime și lățime mărimii pălăriei. La exemplarele mari este cărnos, moale ca carnea și ne-fragil, la început plin, la bătrânețe spongios și adesea aproape gol în interior, la cele mici elastic și plin. Nu arată niciodată un inel sau un văl la bază. Coloritul lui este alb sau albicios cu nuanțe gri-brune respectiv brun-roșiatice, ori de culoarea pălăriei, ori ceva mai deschis.
 Carnea: este, cu excepția tulpinilor ale speciilor mici destul de moale, fiind predominant albă sau albicioasă, fără a se decolora la tăiere. Specia Clitocybe nu poate fi identificată prin miros sau gust, fiind în acest domeniu foarte diverși.

Subspecii și secții ale genului
Marcel Bon a listat următoarele subspecii și secții pentru genul Clitocybe:
 Subspecia Clitocybe: specii nu higrofane, mai mult sau mai puțin cărnoase;
 Secția Hygroclitocybe: pălărie cărnoasă, cu lamele moale și destul de late cu tramă iregulară, formând vacuole, de exemplu C. clavipes, C. geotropa;
 Secția Infundibuliformes: pălărie mai puțin cărnoasă, în formă de pâlnie, lamele lung decurente, cu tramă regulară, de exemplu C. gibba, C. sinopica;
 Secția Disciformes: pălărie ne-ombilicală (sau numai la bătrânețe) în centru, carne tare și cărnoasă, cuticulă niciodată albă, lamele aproape orizontal decurente, de exemplu C. nebularis, C. odora;
 Secția Candicantes: specii cu carne subțire, cu pălărie albuie, brumată și/sau lăcuită, cele mai multe foarte otrăvitoare, de exemplu C. dealbata, C. rivulosa;
 Subspecia Pseudolyophyllum: specii higrofane, mici cu carne subțire;
 Secția Epruinatae: corp fructifer alb sau crem deschis, nu gri, de exemplu C. brumalis, C. diatreta;
 Secția Fragrantes: miros plăcut, în cele mai multe cazuri de anason, de exemplu C. fragans, C. obsoleta;
 Secția Ditopae: lamele gri, miros de făină, cu toate fără valoare culinară, de exemplu C. ditopa, C. vibecina;
 Secția Metachroae: lamele gri, fără miros sau cu cel de pământ, toate speciile necomestibile, de exemplu C. nitriolens, C. phaeophtalma;

Specii (mică selecție)
Următoarea listă conține numai cele mai cunoscute soiuri. Unele au fost clasificate nou și listate în genurile Ampulloclitocybe = A și Infundibulicybe = I. Dar nu toți micologii merg conform cu această modificare.

</div>

Genul în imagini

Note

Bibliografie
 Bruno Cetto: "Der große Pilzführer", vol. 1-3, Editura BLV Verlagsgesellschaft, München-Wien-Zürich 1976-1980
 Bruno Cetto: "I funghi dal vero", vol. 4-7, Editura Arte Grafiche Saturnia, Trento 1983-1993
 H. Clémençon: "Pilze im Wandel der Jahreszeiten", vol. 1, Editura Éditions Piantanida, Lausanne 1981
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "700 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau - Stuttgart 1979 și 1980, ISBN 3-85502-0450
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas" ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

Clitocybe
Ciuperci saprofite
1821 în știință

Clitocybe


Gökkuşağı alabalığı veya Çelikbaş (Oncorhynchus mykiss), 1882 yılında Kuzey Amerika'dan Avrupa'ya getirilmiş olan bir alabalık türü. Balık üretimi için Avrupalı alabalık türlerinden çok daha uygundur (25 derece su sıcaklığı bile sorunu olmaz).

Gökkuşağı alabalığı 80 cm uzunluğa ve 10 kilo ağırlığa varabilir. Karanlık bir manzaranın önünde durursa yan tarafındaki kızıl çizgisi ile göze çarpar, ama aydınlık bir manzaranın önünde neredeyse hiç görülmez. Dere alabalığına çok benzer ama kızıl noktaları onunkinden daha belirgindir, kafası daha kısadır ve çenesinin alt kısmı daha öne çıkıktır.

Yaşam şekli
Çelikbaşlar yavruyken sürü olarak yaşarlar. Ancak 3 kilo ağırlığa vardıklarından sonra tek başlarına, kendilerine ait olarak benimsedikleri bir alan içerisinde avlanmaya başlarlar. Ömürlerinin uzunluğu yaşadıkları suyun kalitesine bağlı olarak ortalama 7 senedir, ama Kaliforniya'da 11 yaşına varmış olanları ispatlanmıştır.

Üreme
Çelikbaş 2 yaşından itibaren yumurtlayabilir. Üreme zamanları Avrupa'da Aralık ayından Mayıs ayına kadar, Amerika'da ise Mart-Nisana arasıdır. Yumurtalarını çakıl taşları ve kum ile örterler. Yavruların yumurtadan çıkmaları suyun sıcaklığına bağlı olarak 32 ila 64 gün sürer. Yavruların çoğu daha büyük balıklar tarafından yenilir ve sadece ufak bir azınlığı hayatta kalmayı başarır.

Beslenme
Çelikbaşlar doğal ortamlarında böceklerden, küçük balıklardan, kurbağalardan, solucanlardan, kurbağa yavrularından ve hatta kendi türünün yavrularından beslenir. Böcekleri hem suyun altında hem suyun üstünde avlarlar. Suyun üstünde uçan bir sineği sudan atlayarak havada kapabilirler.

Yaşadığı yerler

Çelikbaşın gerçek memleketi ABD'nin kuzey batısı ve Kanada'nın güney batısıdır. 1882 yılında Amerika'dan Avrupa'ya getirilmiş ve 19. yüzyılın sonundan beri hiç durmaksızın sürekli yeni ülkelere ihraç edilmiştir. Irmaklarda ve göllerde de yaşarlar, ama aslında en çok berrak ve hızlı akan dereleri tercih ederler. Diğer alabalık türlerinden daha hızlı büyüdüğü ve daha çok gıdaya ihtiyacı olduğu için doğaya bırakılan çelikbaşlar diğer yerli alabalık türlerinin soylarının tükenmesine sebep olabilir ancak dere alabalığı çelikbaşın lezzetine "hayır" diyemez.

Dış bağlantılar
 DSI'nin internet sitesinde Gökkuşağı alabalığı
 Gökkuşağı alabalığı hakkinda daha ayrintili bilgiler  (Almanca)

Oncorhynchus
Büyük Okyanus faunası
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tatlı su balıkları
Kanada'daki balıklar
Kayalık Dağlar faunası
Yenilebilen tatlı su balıkları
İstilacı balık türleri
1792'de tanımlanan balıklar

Gökkuşağı alabalığı


Gökmenler, Adana ilinin Saimbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köyün adı cumhuriyetle birlikte Gökmenler olarak değişmiştir.

Coğrafya

Nüfus

Saimbeyli'nin mahalleleri

Gökmenler, Saimbeyli


Mario David Andreazza (Caxias do Sul, 20 de agosto de 1918 — São Paulo, 19 de abril de 1988), militar y político brasileño.

Fue ministro de transporte de los gobiernos de Artur da Costa e Silva y de Emilio Garrastazu Médici. Fue responsable de varias grandes obras de infraestructura como el puente Río-Niterói y la Transamazónica. También fue un gran impulsor de la marina mercante brasileña. Posteriormente fue ministro del Interior de João Baptista Figueiredo; fue responsable por el programa habitacional Promorar, que erradicó numerosas favelas.

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Caxias do Sul
Militares de Brasil
Ministros de Transporte de Brasil
Ministros del Interior de Brasil
Fallecidos en São Paulo

Mário Andreazza


La Naval Air Station Oceana ou NAS Oceana ( IATA : NTU , ICAO : KNTU , FAA LID : NTU) est une base aéronavale de l'US Navy située à Virginia Beach en Virginie. La base est sous la juridiction de la  et est le quartier général de la Strike Fighter Wing Atlantic et des Carrier Air Wings 1, 3, 7 et 8. En tant que foyer de tous les escadrons  de chasseurs d'attaque de la Côte est des États-Unis, la base aéronavale est classée comme . L'aérodrome est connu sous le nom d'Apollo Soucek Field, du nom du lieutenant (plus tard amiral) , un pilote d'essai de la marine qui a établi le record mondial d'altitude en 1930 en pilotant un biplan Curtiss P-1 Hawk à une altitude de 43.166 pieds.

Historique
Construit en 1941 et officiellement mis en service en 1943, le NAS Oceana abrite des avions embarqués depuis sa création.

Le terrain abrite 14 escadrons d'avions de combat déployables exploitant le F/A-18E/F Super Hornet, un escadron de remplacement de la flotte d'avions d'attaque, un escadron adverse et un escadron logistique.

De plus, NAS Oceana exploite le Dam Neck Annex (, une installation militaire distincte qui abrite d'autres commandements non volants, y compris diverses écoles, et le , un terrain d'atterrissage de porte-avions d'entraînement, à proximité de Chesapeake, en Virginie. La station aérienne n'est pas ouverte au public sauf un week-end par an, généralement en septembre, lorsqu'elle accueille le NAS Oceana Air Show.

Escadrons
Carrier Air Wings :
 Strike Fighter Wing Atlantic :

Strike Fighter Squadrons :

Autres commandemants locataires

 Strike Fighter Wing Atlantic
  (SFWSl)
 Landing signal officer School (LSO School)
 ...

Voir aussi

Notes et références

Liens externes
  [https://www.cnic.navy.mil/regions/cnrma/installatio
 Naval Air Station Lemoore

Liens internes

Oceana
Oceana
Base militaire en Virginie
Virginia Beach

Naval Air Station Oceana


Preternija, u klasičnoj priči iz franšize Gospodari svemira koju je početkom 1980-ih proizvela američka tvrtka za proizvodnju igračaka Mattel, povijesno razdoblje iz bliže ili dalje prošlosti izmišljenog planeta Eternije koje je postojalo prije Velikih ratova i prije propasti napredne visokotehnološke civilizacije na planetu. U toj dalekoj prošlosti živjeli su Ljudi zmije pod vodstvom kralja Hissa, koje je Vijeće mudraca otjeralo i zarobilo u drugu dimenziju, kako bi spasili Eterniju od njihovih zlih namjera. U isto to vrijeme Eternijom je harala i Zla Horda pod vodstvom zlog Hordaka, koja je također protjerana na planet Eteriju u drugoj dimenziji.

Prema priči iz animirane serije Gospodari svemira: Otkriće (2021.), Preternija je rajsko mjesto na koje nakon smrti odlaze junaci gdje pronalaze vječni mir. Najupečatljivije građevine na Preterniji su Tri tornja: Središnji toranj, Toranj Sive Lubanje i Zmijski toranj. U tom konceptu priče, Preternija predstavlja raj, dok Subternija predstavlja neku vrstu pakla.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Preternija - he-man.fandom.com
 Preternija (Otkriće) - he-man.fandom.com

Gospodari svemira
Izmišljene lokacije

Preternija


Mirko Culic (* 5. Februar 1963 in Kragujevac) ist ein ehemaliger jugoslawisch-deutscher Volleyballspieler und -trainer.

Karriere
Mirko Culic war als Spieler in den 1980er Jahren bei Bosna Sarajevo und OK Partizan Belgrad aktiv und bestritt 260 Länderspiele für Jugoslawien. 1991 wechselte der Zuspieler zum deutschen Bundesligisten Moerser SC. 1993 wurde er vom SCC Berlin verpflichtet. In der Hauptstadt stand er fünf Jahre lang auf dem Feld. Als Spieler gewann Culic vier Meisterschaften und sechs Pokalwettbewerbe.

In Berlin begann der gebürtige Serbe auch seine Karriere als Trainer bei den Frauen der Volley Cats. Zuvor hatte er bei einem Aufenthalt in den Vereinigten Staaten bereits ein College-Team betreut. Ab 2001 trainierte er die Männer des SCC. Mit den Charlottenburgern gewann er 2003 und 2004 die deutsche Meisterschaft. 2005 wurde er nach dem verlorenen Halbfinale gegen evivo Düren in Berlin entlassen. Ein Jahr später wurde er in Düren Nachfolger von Bernd Werscheck und führte evivo in der Saison 2006/07 zur dritten Vizemeisterschaft in Folge. 2008 erreichte er mit dem Verein das Finale im DVV-Pokal. Trotzdem wurde sein Vertrag nicht verlängert. Culic wechselte zu den Netzhoppers Königs Wusterhausen, um wieder näher an seiner Wahlheimat Berlin zu sein. In der Saison 2008/09 unterlagen die Brandenburger mit dem neuen Trainer erst im Playoff-Halbfinale gegen Generali Haching. Die folgenden drei Bundesliga-Spielzeiten endeten jeweils im Viertelfinale. 2020 hörte Culic nach zwölf Jahren als Trainer auf und wechselte ins Management der Netzhoppers.

Weblinks
 Profil bei den Netzhoppers
 Ranglisten: 1993 (PDF-Datei; 3,46 MB) - 1994 (PDF-Datei; 1,99 MB) - 1995 (PDF-Datei; 92 kB) -  (PDF-Datei; 67 kB) - 1997 (PDF-Datei; 110 kB) -  (PDF-Datei; 134 kB)

Einzelnachweise

Volleyballnationalspieler (Jugoslawien)
Volleyballspieler (Moerser SC)
Volleyballspieler (Berlin Recycling Volleys)
Deutscher Meister (Volleyball)
Deutscher Pokalsieger (Volleyball)
Volleyballtrainer (Berlin Recycling Volleys)
Volleyballtrainer (SWD Powervolleys Düren)
Volleyballtrainer (Netzhoppers Königs Wusterhausen)
Jugoslawe
Deutscher
Geboren 1963
Mann

Mirko Culic


Will-Bot - ven eller fjende er en børnefilm instrueret af Kim Hagen efter manuskript af Thomas Borch Nielsen.

Handling

Will-Bot er en lille robot, som er bange for alt - også selv om der slet ingenting sker på hans lille planet. Han patruljerer hver dag og holder sine overvågningskameraer funktionsdygtige. En dag lander et mørkt rumskib, og en farligt udseende kæmpe robot inviterer Will-Bot til et møde på et udvalgt sted. Af ren nervøsitet ænser den lille robot ikke, at den store robot har venlige intentioner og ender med at slynge sin nunchaku vildt omkring sig. Den store robot finder sit våben frem. Alt håb syntes ude, men måske er tvekamp ikke den eneste udvej.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011

Børnefilm fra Danmark

Will-Bot - friend or foe?