Anette Trettebergstuen (Hamar, 25 de maio de 1981) é uma política norueguesa. É ministra da Cultura e Igualdade de Gênero do governo do primeiro-ministro Jonas Gahr Støre, desde 2021. Foi eleita para o Storting (Parlamento norueguês), por Hedmark, em 2005. É a única parlamentar abertamente lésbica no Parlamento norueguês. Pertence ao Partido Trabalhista.

Vida pessoal e formação acadêmica

Anette Trettebergstuen nasceu em 25 de maio de 1981, em Hamar, condado de Hedmark, na Noruega. Seu pai era o chefe de departamento Steinar Trettebergstuen e sua mãe a enfermeira Irene Søberg.

É abertamente lésbica e tem um filho junto com um amigo que é gay.

Em 2001, fez o curso básico de ciência política e, entre 2002 e 2003, em administração pública, ambos na Oslo University College. Possui graduação básica em psicologia, pela Universidade de Oslo e estudou administração, direito trabalhista, recursos humanos e psicologia organizacional na Hedmark University College.

Carreira política

Anos inciais
Atuou no Europeisk Ungdom — ala jovem norueguesa do Movimento Europeu. Entre 1998 e 2000, foi presidente do movimento no condado de Hedmark. De 2000 a 2001, foi membro do Comitê Executivo nacional e, entre 2001 e 2002, vice-presidente para questões políticas.

Entre 2002 e 2004 foi presidente do Partido Trabalhista, no condado de Hedmark e, entre 2003 e 2005, assessora política do grupo Parlamentar Trabalhista.

Storting

Foi eleita para o Storting (Parlamento norueguês), em 2005, como quarta representante do condado de Hedmark. Ela também atuou como porta-voz do partido para assuntos culturais.

Desde então, vem sendo reeleita nas legislaturas seguintes: 2009 (segunda representante), 2013 (segunda representante), 2017 (primeira representante) e 2021 (primeira representante). Durante este período, foi membro da delegação para as Relações com o Parlamento Europeu (2005–2009) e da delegação do Storting à União Interparlamentar (UIP), entre 2013 e 2017. Entre 2005 e 2009 integrou as Comissões Permanente dos Negócios Estrangeiros e Ampliada de Relações Exteriores. Na Comissão Permanente de Trabalho e Assuntos Sociais, foi segunda vice-presidente (2009–2013) e membro (2013–2017). No Comitê Permanente de Família e Assuntos Culturais, foi segunda vice-presidente (2015–2017) e primeira vice-presidente (2017–2021). Foi delegada na Assembleia Geral das Nações Unidas (2009–2010 e 2013–2014).

É a única parlamentar abertamente lésbica no Storting.

Ao deixar o Parlamento para assumir o ministério, Even Eriksen assumiu sua vaga.

Ministério da Cultura e Igualdade de Gênero

Em 14 de outubro de 2021, foi indicada para o cargo de ministra da Cultura e Igualdade de Gênero no governo do primeiro-ministro Jonas Gahr Støre.

No dia seguinte à sua nomeação, compareceu à estreia do filme norueguês "Verdens verste menneske" (em tradução literal: "A Pior Pessoa do Mundo").

Participou de uma reunião do Congresso da Confederação dos Esportes e Comitê Olímpico e Paralímpico Norueguês, onde fez um discurso com várias declarações de promessas à indústria do esporte, notadamente para tomar medidas contra o acúmulo de instalações esportivas, dar compensação total do IVA e estaria disponível para ouvir e aprender entre outras coisas. Também alertou que o risco de fechamento devido a pandemia de COVID-19, era algo que ela esperava que não acontecesse e acrescentou que o perigo já havia passado.

No início de novembro de 2021, enquanto estava em Copenhague para o Conselho nórdico, pediu uma frente nórdica unida contra gigantes internacionais da tecnologia, como Google e Facebook. Citou que os gigantes da tecnologia removeram o que não gostavam e não pagam impostos, acrescentando ainda que também desafiaram a imprensa livre. Também fez um gesto para fazer como a França, que tributa os gigantes da tecnologia por meio da Organização para a Cooperação e Desenvolvimento Econômico (OCDE). Também disse que a proposta de Petter Stordalen, de um regime tributário nórdico, não era o caminho a seguir quando se tratava de outras soluções.

Em 16 de novembro, anunciou que analisaria a possibilidade de adicionar um terceiro gênero à identificação e documentos semelhantes em uma proposta de lei e prometeu que o trabalho sobre a proposta começaria o mais rápido possível, mas não tinha certeza de quanto tempo levaria.

Em 27 de novembro, afirmou que nenhum representante do estado ou governo norueguês compareceria à Copa do Mundo FIFA de 2022, no Catar. Também disse que recusaria um convite se recebesse um. Destacou a recente prisão de dois jornalistas da NRK, naquele país, como uma das razões e citou que o governo estaria fortemente envolvido no caso. Também expressou decepção com a reação da Federação Internacional de Futebol (FIFA) à prisão dos dois jornalistas.

Em 14 de dezembro, participou de uma coletiva de imprensa ao lado de Trygve Slagsvold Vedum, Jan Christian Vestre e Hadia Tajik para apresentar as medidas econômicas do governo para a COVID-19. Em relação ao seu campo de responsabilidade, afirmou que um extra de 1,1 bilhão de coroas norueguesas (NOK) seriam dados ao setor cultural como parte do esquema de compensação do governo.

Em 13 de janeiro de 2022, o governo anunciou o levantamento de algumas medidas para contenção da pandemia de COVID-19, que também incluíam algumas mudanças. Ela anunciou que o número de pessoas que podem participar de eventos ou reuniões será de 200. Isso inclui sem assentos fixos e em eventos ao ar livre, além de 200 pessoas, com assentos fixos, em eventos internos e afirmou: "Além disso, agora estamos trabalhando em soluções para melhor adaptar as restrições de número ao tamanho das instalações. O objetivo é que possamos receber mais pessoas em arenas de concertos ou em pavilhões esportivos".

Foi fundamental para as revelações de que o Governo Solberg — governo da primeira-ministra Erna Solberg (2013–2021) — concordou e assinou um acordo em nome da indústria esportiva norueguesa para treinar esquiadores chineses em preparação para os Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 (Pequim 2022). Afirmou: "Nós não usaríamos o esporte em tal coisa, em um jogo político. Foi pelo menos o caso de um acordo ter sido feito contra a vontade do esporte, então eu diria que lembra muito um jogo político".

Foi acusada de utilizar argumentos vagos para se livrar do X Games Norway por seu organizador Henning Andersen. Essa crítica resultou no adiamento do evento, antes da pandemia do COVID-19, quando havia sido prometido 15 milhões de coroas norueguesas. Andersen acusou o governo de Støre de subestimar o X Games porque é administrado de forma privada, em favor dos esportes organizados pelo estado. Em um e-mail em resposta ao Verdens Gang (VG) — tabloide norueguês — ela declarou: "Eu me dissocio dessas acusações. A única razão pela qual os X Games agora não têm a promessa de suporte no futuro é que eles receberam apoio do estado por muitos anos, e queremos poder priorizar outros. 15 milhões de NOK é muito dinheiro e ninguém tem suporte garantido ano após ano. Ao contrário, claro, não tenho nada contra os X Games ou este esporte".

Em 17 de março, parabenizou Vibeke Fürst Haugen, que foi nomeada como a nova diretora-geral da Norwegian Broadcasting Corporation (NRK; em norueguês: Norsk rikskringkasting), tornando-se a primeira mulher a ocupar o cargo. Sua nomeação veio depois que o titular, Thor Gjermund Eriksen, anunciou que deixaria o cargo ao longo do ano.

Marcando o 50º aniversário da abolição da legislação anti-homossexual, o governo emitiu um pedido de desculpas às pessoas queer.

{{Cquote|Este pedido de desculpas é importante, não apenas para destacar a injustiça que foi cometida, mas também para todas as lutas que ainda permanecem. Nosso objetivo é melhorar as condições de vida e a saúde mental das pessoas queer. Iremos rever e reforçar a oferta a pessoas com incongruência de gênero. Além disso, proibiremos a terapia de conversão, que sem dúvida tem grandes efeitos prejudiciais para aqueles que estão expostos a ela.|autor=Anette Trettebergstuen, sobre o pedido de desculpas emitido pelo governo norueguês|fonte=}}

Após a vitória da Ucrânia no Festival Eurovisão da Canção 2022, saiu em apoio à sugestão do presidente Volodymyr Zelensky, de Mariupol ser a cidade anfitriã do próximo concurso, na melhor medida possível. Ela estava aberta para a NRK sugerir que a Noruega poderia sediar o concurso e declarou: "Então acho que devemos lidar com isso. Se, no entanto, for relevante realizar a final em outro país, é a própria NRK que deve decidir se oferecerá a realização do evento".

Em 6 de junho, em conjunto com a ministra da Educação, Tonje Brenna, elas anunciaram um plano para ter mais homens trabalhando no setor de saúde, em colaboração com a Universidade de Tromsø, para lançar um projeto piloto. O objetivo do projeto piloto é incentivar os meninos a se candidatarem a uma educação dentro do serviço de saúde. Ela afirmou: "Devemos ajudar a abrir portas para meninos e homens, para que aqueles que realmente imaginam um trabalho na área da saúde, possam experimentar que essa opção está aberta".

Em 20 de junho, respondeu à seu colega ministra, Kjersti Toppe, sobre sua comparação da barriga de aluguel com o tráfico de pessoas, dizendo: "É uma comparação que eu não tenho noção. Eu também não tenho a sensação de que as pessoas chamem essas crianças de crianças substitutas. Eles são crianças, ponto. Ninguém deve desprezar a forma como eles vieram a nascer — é responsabilidade de todos nós". Também criticou o pedido de Toppe pela proibição da barriga de aluguel, observando que isso não funcionaria, na prática, junto com a punição: "Os pais que trazem seu bebê para o país devem ser presos? Certamente será contra o melhor interesse da criança. E mesmo que multas fossem impostas, muitos achariam que valeu a pena".

 Publicações
 Homo'', com Bård Nylund (2017, Pitch forlag),

Ligações externas

Ativistas dos direitos LGBT
Mulheres da Noruega na política
Naturais de Hamar
Pessoas LGBT da Noruega
Políticos LGBT da Noruega
!Mais Teoria da História na Wiki (LGBTQIA+)

Anette Trettebergstuen


An Microtis unifolia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Georg Adam Forster, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Microtis unifolia in nahilalakip ha genus nga Microtis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Microtis

Microtis unifolia


Frederick George Payne (July 24, 1904 – June 15, 1978) was an American businessman and politician. A member of the Republican Party, he served as a U.S. Senator from Maine from 1953 to 1959. He previously served as the 60th Governor of Maine from 1949 to 1952.

Early life and education
Frederick Payne was born in Lewiston, Maine, to Frederick and Nellie (née Smart) Payne. He received his early education at public schools in his native city, graduating from Jordan High School. As a child, he worked as a newsboy, grocery clerk, theater usher, and dishwasher. He studied at the Bentley School of Accounting and Finance in Boston, Massachusetts, graduating in 1925.

Early business and political career
Payne then worked as a financial manager and chief disbursing officer for the Maine & New Hampshire Theaters Company, which operated 132 movie theaters in New England. He began his political career as mayor of Augusta, serving from 1935 to 1941. In 1940, he unsuccessfully ran for the Republican nomination for Governor of Maine, losing to state Senator Sumner Sewall. After Sewall was elected governor, he named Payne as the state finance commissioner and budget director. He resigned in 1942 in order to serve with the U.S. Air Force during World War II, reaching the rank of a lieutenant colonel. Following his military service, he worked as manager of Waldoboro Garage Company from 1945 to 1949.

Governor of Maine
In 1948, Payne was elected the 60th Governor of Maine after defeating his Democratic opponent, Biddeford mayor Louis Lausier, by a margin of 66%-34%. He was later re-elected in 1950, defeating Democrat Earl Grant by 61%-39%. During his tenure, he created a two-percent sales tax, expanded the Maine Development Commission, and began a long-range highway modernization program financed by a $27 million bond issue.

During Payne's second term as governor, he was accused of accepting a bribe involving the state liquor industry. A wine bottler claimed he paid $12,000 to a Boston promotion man for the latter's supposed influence with Payne and the state liquor chairman. However, after testifying before a special investigating committee, Payne was cleared of all charges.

U.S. Senator
In 1952, Payne was elected to the U.S. Senate. He defeated incumbent Senator Owen Brewster in the Republican primary, and went on to defeat Democrat Roger P. Dube in the general election.

During the late 1950s, after a series of lurid magazine articles and Hollywood films helped to sensationalize youth gangs and violence, Payne supported legislation to ban automatic-opening or switchblade knives.  During congressional hearings, Payne suggested that he believed immigrants to be the source of gang violence: "Isn't it true that this type of knife, switchblade knife, in its several different forms, was developed, actually, abroad, and was developed by the so-called scum, if you want to call it, or the group who are always involved in crime?"  The ban on switchblade knives was eventually enacted into law as the Switchblade Knife Act of 1958.  Senator Payne and other congressmen supporting the Switchblade Knife Act believed that by stopping the importation and interstate sales of automatic knives (effectively halting sales of new switchblades), the law would reduce youth gang violence by blocking access to what had become a symbolic weapon.  However, while switchblade imports, domestic production, and sales to lawful owners soon ended, later legislative research demonstrated that youth gang violence rates had in fact rapidly increased, as gang members turned to firearms instead of knives. Payne did not vote on the Civil Rights Act of 1957.

Payne was soundly defeated for reelection in 1958 by Democratic Governor Ed Muskie. He died in 1978 in Waldoboro, Maine, aged 73.

References

External links

Political Graveyard

Republican Party governors of Maine
Republican Party United States senators from Maine
Mayors of Augusta, Maine
Politicians from Lewiston, Maine
People from Waldoboro, Maine
1904 births
1978 deaths
20th-century American politicians
United States Army Air Forces personnel of World War II
United States Army Air Forces officers
United States Army colonels

Frederick G. Payne


Stephen John Dillane (født. 27. marts 1957 i London, England) er en britisk filmskuespiller. Han er bl.a. kendt for sin rolle som Stannis Baratheon i HBO's serie Game of Thrones.

Filmografi

Film

Fjernsyn

Eksterne henvisninger

Teaterskuespillere fra England
Filmskuespillere fra England
Tv-skuespillere fra England
Personer fra London

Stephen Dillane


Die Marienwarte ist ein Aussichtsturm am Reinberg in der oberösterreichischen Gemeinde Thalheim bei Wels.

Geschichte
Im frühen Mittelalter soll sich auf dem Reinberg eine Wehranlage (deshalb der Flurname Purgkhstall = Burgstall) befunden haben.

Die Marienwarte wurde auf Initiative des Verschönerungsvereins für Wels und Umgebung erbaut. Zuerst wurden durch diesen Verein Wege auf den Reinberg angelegt (1873) und der Reinberg, der zuvor Wiesen- und Weideland war, mit Bäumen bepflanzt (1881). 1891 wurde von Johann Ploberger der Platz für den Turmbau gratis zur Verfügung gestellt. Der Bauentwurf stammt von Johann Schauer, dem Obmann des Verschönerungsvereins. Die Ausführung wurde dem Baumeister Kunz übertragen.

Der 22,8 m hohe Turm wurde auf eine 1 ½ m dicke Betonplatte gestellt. Nach Errichtung einer Materialseilbahn und einer Wasserleitung konnte der Turm zügig fertiggestellt werden. Aus Dank an den Grundstücksspender wurde der Aussichtsturm nach dem Namen der Gattin des Spenders benannt. Am 7. Juli 1892 konnte die Marienwarte eröffnet werden. Offensichtlich bildete diese eine Attraktion, denn unter den Besuchern befand sich auch Kaiserin Elisabeth am 21. September 1892 und kurz darauf auch Kaiser Franz Josef am 2. Dezember 1892.

Im Ersten Weltkrieg wurde auf der Marienwarte vorübergehend eine Fliegerwache eingerichtet.

Bau
Die Aussichtsplattform der Marienwarte liegt auf , der den Turm abschließende Turmknauf bei  Von der Aussichtsplattform ist eine Aussicht über die Stadt Wels, auf die Traun-Ebene, die Alpen, den Hausruck und den Böhmerwald möglich.

Seit 1942 ist die Stadt Wels Eigentümerin von über 4 ha Gesamtfläche des Reinbergs und der denkmalgeschützten Marienwarte. Im Jahre 1954 erfolgte die Beleuchtung bis zur Marienwarte.

Galerie

Literatur
 Hans Neubauer: Heimatbuch 2: Thalheim bei Wels als Mittelpunkt der überschaubaren Heimat. Gemeinde Thalheim bei Wels, 1988, S. 27–34.

Weblinks

 Der Reinberg und die Marienwarte

Aussichtsturm in Oberösterreich
Aussichtsturm in Europa
Thalheim bei Wels
Erbaut in den 1890er Jahren
Bauwerk aus Stein
Rundturm
Baudenkmal (Oberösterreich)
Nach der Haager Konvention geschütztes Kulturgut in Österreich
Bauwerk im Bezirk Wels-Land

Marienwarte


An Agrotrigia in uska genus han Liliopsida. An Agrotrigia in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Agrotrigia

Agrotrigia


Kydia, rod drveća iz porodice sljezovki, smješten u tribus Kydieae, dio potporodice Malvoideae. Postoje dvije priznate vrste rasprostranjene od Indijskog potkontinenta na nastok do Kine i Malajskog poluotoka

Vrste
 Kydia calycina Roxb.
 Kydia glabrescens Mast.

Izvori

Malvoideae

Kydia


FN's Internationale Pigedag (engelsk: International Day of the Girl) blev indført i 2012. Dagen er indført for at påpege de problemer, som piger har, fx børneægteskaber, men tillige for at arbejde for de rettigheder og muligheder, som umyndige kvinder har.

Eksterne henvisninger
 International Day of the Girl Child (FN)

Internationale Pigedag
Kvinder
Menneskerettigheder

FN's Internationale Pigedag


12329 Liebermann este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12329 Liebermann este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,39 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 4,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

12329 Liebermann


Mobutu Sese Seko Nkuku Ngbendu wa za Banga (d. 14 Ekim 1930 – ö. 7 Eylül 1997), daha çok Mobutu ya da Joseph Mobutu-Sese Seko olarak tanınır. Doğduğunda adı Joseph-Désiré Mobutu idi. 32 yıl boyunca (1965–1997) o zamanki adıyla Zaire, günümüzdeki adıyla Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin Devlet Başkanlığını yapmıştır. Bu göreve önceki Devlet Başkanı Joseph Kasavubu'yu devirdiği darbeden sonra gelmiştir. Toplam 32 yıl demir yumrukla ülkeyi yönetmiştir. Çok değerli yeraltı ve yer üstü kaynaklara sahip olan Kongo, (eski adıyla Zaire) yönetim zaafiyetleri ve zimmet suçlamalarıyla dünyanın en fakir ülkelerinden biri haline gelmiştir. Başlangıçta zengin batılı devletlerce iktidarı desteklenen ve hatta darbesi Amerikan destekli olan Mobutu, son zamanlarında bu desteği kaybetmiş ve bundan kısa bir süre sonra da iktidardan düşmüştür.

1949'da Belçika Kongosu Ordusu'nun Maliye Dairesi'nde memur olarak çalışmaya başladı. Ordudayken Leopoldville'de (Kinşasa) yayımlanan çeşitli gazetelerde makaleler yazdı. 1956'da ordudan ayrıldıktan sonra L'Avenir adlı günlük gazetede muhabir olarak çalıştı. Daha sonra haftalık Actualites Africaines dergisinin Yayın Yönetmeni oldu.

Gazetecilik yaptığı yıllarda Kongo'nun milliyetçi önderi Patrice Lumumba ile tanıştı. 1958'de Lumumba'nın kurduğu Kongo Ulusal Hareketi (MNC) adlı siyasi partiye katıldı. 1959'da Belçika'nın Kongo Haberalma Teşkilatı'nda (Inforcongo) çalışmak üzere gittiği Brüksel'de MNC'nin bürosunu açtı. Ertesi yıl, Kongo'nun bağımsızlığı konusunda toplanan Brüksel Yuvarlak Masa Konferansı'na katıldı. Konferansta hapiste bulunan Lumumba'yı temsil etti ve Lumumba'nın güçlü bir merkezi yönetime sahip bağımsız bir Kongo Devleti oluşturulması yolundaki görüşlerini savundu.

Kongo'nun 30 Haziran 1960'ta bağımsızlığını kazanmasından sonra Devlet Başkanı Joseph Kasavubu ile Başbakan Lumumba'nın Koalisyon Hükûmeti tarafından Genelkurmay Başkanlığı'na getirildi. Sekiz gün sonra ordu içinde çıkan ayaklanmayı, askerlere rütbe ve para dağıtarak denetimi altına almayı başarması konumunu daha da güçlendirdi.

Kasavubu ile Lumumba arasındaki iktidar mücadelesi sırasında, Lumumba'nın SSCB'den yardım aldığını öne süren Kasavubu'nun yanında yer aldı ve onun Lumumba'yı görevden almasına el altından yardımcı oldu. Lumumba, Eylül 1960'ta Kasavubu'yu devirmek için kuvvet toplamaya başlayınca, bir darbe düzenleyerek iktidarı ele geçirdi. Ama iki ay sonra yönetimi Kasavubu'ya devretti. Mobutu'nun, Lumuba'nın öldürülmesinden de sorumlu olduğuna inanılır.

1961'de Silahlı Kuvvetler Başkomutanı olan Mobutu, dört yıl sonra Kasavubu'yu bir darbeyle devirerek Devlet Başkanlığı görevini üstlendi. 1967'de Kongo ordusuna bağlı paralı askerlerin başlattığı ayaklanamyı bastırdı. Katanga bakır madenlerini devletleştirerek ve yabancı sermayeyi teşvik ederek ekonomiyi canlandırmaya çalıştı.

Öte yandan, yönetimine sivil bir görünüm kazandırmak amacıyla önemli devlet görevlerine asker kökenli olmayan kişileri getirdi. Ülkenin tek yasal partisi olan Devrimci Halk Hareketi - "Mouvement Populaire de la Revolution" (MRP) aracılığıyla halkın desteğini kazanmaya çalıştı. Bununla birlikte, daha önceki hükûmetlerde önemli roller üstlenen kabilelerin, ekonomik canlanmadan paylarını alamayan küçük çiftçilerin ve üniversite öğrencilerinin muhalefetiyle karşı karşıya kaldı. Karşılaştığı bir başka sorun da Angola'da üslenerek Shaba bölgesini sürekli olarak tehdit eden Katangalı ayaklanmacılar oldu.

Devlet Başkanlığı sırasında ülkedeki adları, Afrika dilindeki adlarla değiştirme kampanyası başlattı. Ekim 1971'de ülkenin adını Zaire olarak değiştirdi. Kendisi de Ocak 1972'de Sese Seko adını aldı.

1977'de Angola'nın desteklediği Katangalıların Zaire'yi işgal girişimini önlemek için Fransa'dan askerî müdahale talebinde bulundu. Başka adayın katılmadığı 1970, 1977 ve 1984 seçimlerinde Devlet Başkanlığı süresi uzatıldı. Mobutu, iç ayaklanmalar ve darbe girişimleri karşısında yönetimini sürdürmeyi başardıysa da, ekonomik büyüme ve kalkınma için gerekli koşulları oluşturmakta pek başarılı olamadı. Yolsuzluklar, kötü yönetim ve ihmalcilik, ülkedeki ulaşım ağının, tarımın ve temel sanayi kesimlerinin durumunun kötüleşmesine yol açtı. Buna karşılık Mobutu'nun dünyanın en zengin kişileri arasında sayılacak kadar büyük bir servet edindiği söyleniyordu.

1990'da Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve değişen şartlar nedeniyle yasaklanmış diğer siyasi partilere izin vererek içinde muhalif unsurlarında bulunduğu bir "Geçiş Hükûmeti" atadı, ama kolluk kuvvetleriyle önemli bakanlıkları elinde tutmayı sürdürdü. 1992'ye gelindiğinde Mobutu, ülke içinde gitgide güçlenen bir muhalefet karşısında artık Batılı ülkelerin de desteğini yitirmiş bulunuyordu. Bu arada sağlığı giderek bozulan Mobutu, tedavi için sık sık Avrupa'ya gittiğinden, giderek ülke yönetimindeki gücünü kaybetmeye başladı. Aynı dönemde Tutsiler, Zaire'nin doğusunu ele geçirmeye başladılar.

1994'te yaşanan Ruanda soykırımı sırasında Hutuları desteklediği için Tutsilerin tepkisini çeken Mobutu, Kasım 1996'da ülkenin doğusundaki Tutsileri sınır dışı etmeye çalışması üzerine Uganda ve Ruanda Hükûmetlerinin desteğini alan Laurent-Désiré Kabila liderliğindeki Tutsiler ve diğer Mobutu muhalifi gruplar, başkent Kinşasa'ya yürüyüşe geçti. Ne kanser hastası olan Mobutu, ne de emrindeki silahlı kuvvetler direnecek durumda olmadığından Mobutu'nın isteği üzerine başlayan barış görüşmeleri başarısızlıkla sonuçlandı. 16 Mayıs 1997'de Kinşasa'yı ele geçiren muhalif gruplar 32 yıllık Mobutu iktidarını devirdiler. Devrilen Mobutu sürgün olarak önce geçici olarak Togo'ya ardından  da Fas'a gitti. 7 Eylül 1997'de prostat kanseri'nden yaşamını yitirdi ve Fas'ta defnedildi.

1930 doğumlular
1997 yılında ölenler
Kongo Demokratik Cumhuriyeti devlet başkanları
Soğuk Savaş'ta liderler
Kongo Krizi'nde kişiler
Prostat kanserinden ölenler
Darbe ile iktidara gelenler
Soykırım failleri
Feldmareşaller

Mobutu Sese Seko


Dan Margalit (, born March 13, 1938) is an Israeli journalist, author and television host.

Biography
Dan Margalit was born and raised in Tel Aviv. His father, Israel, was a doctor, and his mother, Ora, was a psychologist. He studied international relations and modern Jewish history at the Hebrew University of Jerusalem. He began writing for the Israeli newspaper Haaretz in the 1960s.

Margalit was married to Eliora Lucci Margalit, with whom he had three daughters: Keren, Shira, and Noya. Shira is the deputy director general of the Reshet television network, while Keren is a television director and screenwriter. After divorcing Eliora, Margalit married Dana, a lecturer at Ariel University.

Journalism career
In 1977, while serving as Washington correspondent of Haaretz, he revealed that Leah Rabin, wife of prime minister Yitzhak Rabin, had a United States bank account, illegal in Israel at the time. The story, known as the Dollar Account affair, led to Rabin's resignation and the nomination of Shimon Peres as the Alignment's candidate for prime minister.

In 1992 he was appointed editor of Maariv by publisher Ofer Nimrodi, but he resigned six months later. In June 2007, Margalit began to write for Israel HaYom, a new free daily newspaper in Israel.
On 6 June 2017, Margalit informed the public via his Twitter account that he had been fired from Israel Hayom.

Television career

Margalit has been one of the regular hosts of the Israeli Educational Television's current affairs show "Erev Hadash" since its early days in 1982. During the 1990s he hosted current affairs panel shows on Channel 1 and later on commercial television. Since 2004 he has hosted a current affairs panel show on Channel 10.

Sexual harassment allegations
Newspaper Haaretz reported that five female co-workers accused Dan Margalit of sexual harassment made on them, individually, during the late 1980s and early 1990s.

One of the women who accused Margalit, Hannah Kim, a former journalist for "Ha'ir" "Hadashot" (news) and "Haaretz" revealed her story on her social media account. Margalit in return to those allegations said: "There is nothing to these claims about incidents that allegedly happened more than 30 years ago. I don't intend to devote my remaining years to an argument that has no chance at this moment, given the prevailing mood."

On 18 October 2018, Orly Azoulay told that Margalit sexually harassed her after a Popolitica talk show which he hosted. As a result, Margalit announced on the same day that he would cease journalistic work.

See also
Israeli television
Israeli journalism

References

External links
 "Flowers in the gun barrel", May 21, 2004
 Unnecessary excitement on the left, June 15, 2004

1938 births
Living people
Israeli columnists
Israeli journalists
Israeli television presenters
Hebrew University of Jerusalem alumni
Maariv (newspaper) editors
Channel 1 (Israel) people

Dan Margalit (journalist)


Falmer Stadium, cunoscut din motive de sponsorizare ca American Express Comunitate Stadion, sau colocvial ca Amex, este un stadion de fotbal din orașul Falmer, aproape de Brighton și Hove, Sussex, și este locul unde Brighton & Hove Albion FC își desfășoară meciurile pe teren propriu. Stadionul a fost predat clubului de către dezvoltatori pe data de 31 mai 2011. Primul joc competitiv jucat pe stadion a avut loc în sezonul 2010-11 finala din Sussex Senior Cup între Brighton și Eastbourne Borough pe 16 iulie 2011. Primul meci din ligă a fost împotriva celor de la Doncaster Rovers, care au fost, de asemenea, adversarii în ultimul meci jucat la Brighton fostul stadion, Goldstone Ground, meci disputat cu 14 ani mai devreme.

Falmer Stadium a găzduit primul meci de fotbal din Premier League în august 2017, în urma promovării la finalul sezonului 2016-17.

Stadionul a fost conceput pentru a permite găzduirea și pentru alte sporturi și evenimente. Acesta a găzduit unele meciuri de la Cupa Mondială de Rugby din 2015.

Istoria

Planuri
Planurile au fost inițiate de către Brighton & Hove Albion după ce stadionul anterioar, Goldstone Ground, a fost vândut de către fostul consiliu de administrație al clubului (format din Greg Stanley, Bill Archer și David Bellotti) către dezvoltatori, în 1995, fără să fi existat planuri pentru unul nou.

Atunci când clubul a fost evacuat la sfârșitul sezonului 1996-1997, a împărțit pentru două sezoane stadionul celor de la Gillingham Priestfield Stadium, aflat la o distanță de 50 de kilometri, în Kent.

Doi ani mai târziu, clubul a revenit la Brighton fiind chiriași ai Withdean Stadium, care a fost îmbunătățit pentru a îndeplini cerințele de capacitate ale Football League, fiind extins mai târziu atunci când Brighton a ajuns în Division One (actualmente Championship) în anul 2002, după două promovări succesive.

Localizarea pe Falmer fost identificată în sezonul 1998-99 și s-a sperat că stadionul va fi gata undeva între începutul și mijlocul anilor 2000. Cu toate acestea, întârzieri ulterioare în obținerea permisiunilor de planificare au dus la amânarea primelor meciuri până în luna august 2011, mai mult de un deceniu după ce primele propuneri de construire a acestuia.

Construcția

La 27 noiembrie 2008 Buckingham Group a semnat contractul de construire pentru noul stadion și a început pregătirea de lucru pe șantier pe pe 17 decembrie. Stadionul are trei etaje sub pământ. 138.000 de metri cubi de calcar au fost excavați în timpul construcției sale, calcar care a fost pus pe teren pe partea de sud a orașului.

Construcție pe șantier a început pe 17 decembrie 2008 și a fost finalizat în mai 2011. Stadionul a fost conceput cu posibilități de extindere, iar planurile au fost puse în aplicare pentru a crește capacitatea.

Stadionul a fost proiectat de la firma de arhitecți din Londra, KSS. Capacitatea stadionului a fost extinsă, cu un nivel instalat deasupra tribunei din est (tribuna familiei), ceea ce a crescut capacitatea până la 30.000 de locuri. Înțelegerea cu American Express Europa, cel mai mare angajator din sectorul privat din Brighton și Hove, pentru drepturile de numire al stadionului a fost anunțată pe data de 22 iunie 2010.

Stadionul folosește șoimi pentru a îndepărta pescărușii și porumbeii ceea ce a oprit porumbeii să își mai construiască cuiburi în interiorul acestei facilități.

Deschiderea

Stadionul a fost deschis oficial pe 30 iulie 2011, când a găzduit un meci amical împotriva echipei Tottenham Hotspur, fost echipă a managerului de atunci al celor de la Brighton, echipa gazdă a pierdut cu 3-2. Primul meci competitiv a avut loc pe 6 august 2011, când Brighton a învins pe Doncaster Rovers, scor 2-1.

Asistența medie

Premii
În mai 2012, stadionul a câștigat Premiul pentru un Stadion Nou la Stadion Business Awards.

Referințe

Stadioane de fotbal din Anglia

Falmer Stadium


Makkabi Hayfa (), İsrail'in Hayfa kentinde 1912 yılında kurulmuş olan çok takımlı spor kulübü. Yeşil siyah renklere sahip olan kulüp başta futbol, basketbol ve halter olmak üzere birçok branşta faaliyet göstermektedir. Futbol takımı ülkenin birinci seviye ligi Ligat ha'Al'da, basketbol takımı ise ülkenin aynı addaki birinci seviye ligi Ligat ha'Al'da oynamaktadır.

Makkabi Hayfa


Essex County may refer to:

Places
 Essex County, Ontario, Canada
 Essex County, Massachusetts, United States of America
 Essex County, New Jersey, United States of America (the most populous Essex County in the country)
 Essex County, New York, United States of America
 Essex County, Vermont, United States of America
 Essex County, Virginia, United States of America
 Essex, a county in England

Other uses
Essex County Trilogy, a trilogy of graphic novels by Jeff Lemire
Essex County (TV series), a television drama series adapted from the graphic novel

See also

Essex County


Agent wider Willen heißen die Filme
 Agent wider Willen (1980), US-amerikanische Spionagekomödie
 Agent wider Willen (1988), venezolanischer Kriminalfilm
 008 – Agent wider Willen, deutscher Kriminalfilm von Olaf Götz

Agent wider Willen


ميناء بنغازي في مدينة بنغازي الليبية على ساحل البحر المتوسط. أكبر الموانئ الليبية من حيث المساحة إذ تبلغ مساحته الاجمالية 4,400,000 متر مربع. لكنه ليس الأكبر من حيث المعاملات في البلاد. تديره وتقدم له الخدمات منذ العام 1986 الشركة الاشتراكية للموانئ التي تدير كافة الموانئ التجارية الليبية.

يوجد بالميناء 18 رصيفا بينها 11 رصيفا للبضائع العامة. وتبلغ القدرة الاستيعابية السنوية للميناء 4.000.000  طن للوردية الواحدة.

وفي عام 2014 تم توقف نشاط الميناء بسبب المعارك الي دارت في المدينة وسيطرة جماعات على المدينة، وفي 1 أكتوبر 2017 بدء الميناء عمله من جديد واستقبال أول سفينه بعد توقف 3 سنوات

تاريخ الميناء
تاريخيا يعتبر ميناء بنغازي أحد أقدم المواني ولكنه ليس الأقدم في ليبيا على ساحل البحر المتوسط، إذ يرجع تاريخ انشائه إلى تأسيس مدينة يوسيبريديس أو بنغازي الحالية
وهو ميناء بحري طبيعي أسسه اليونانيون القدماء في سيرينيكا باسم يوسبيريدس في القرن السادس قبل الميلاد. وبعد تسليمه إلى الفرعون المصري بطليموس الثالث، أُعيد تسميته بيرينيس تكريما لزوجته. اسم المدينة الحالي يكرم المحسن غازي.

وابتداء من القرن الثالث فصاعدا، تفوقت على بَرْس والسرقونة باعتبارهما المركز الرئيسي للمنطقة. وفي عهد ملوك ليبيا، كانت عاصمة مشتركة مع طرابلس، مما أدى اليوم إلى وجود مؤسسات على مستوى الدولة في المدينة الثانية. وأدى ذلك إلى احتدام المنافسة التي كانت تقع في مناطق قبلية مختلفة.وبعد فترة من الانحدار البطيء، أعيد تطويرها بعد احتلال الإيطاليين لها في عام 1912، حتى بداية حملة الحرب العالمية الثانية للصحراء الغربية منذ عام 1942. وأدى ذلك إلى تحولها إلى محور في الجزء الشرقي من السكك الحديدية الليبية الإيطالية، وربطها داخليا بسولوش وبارسي. الميناء تعرض لأضرار جسيمة في الحرب العالمية الثانية عندما تحرك بين المحور وسيطرة الحلفاء خمس مرات استولى الجيش البريطاني أخيراً على ميناء بنغازي في عام 1942 أثناء معركة الأغيلا.

الميناء في الوقت الحالي
تدير ميناء بنغازي اليوم شركة الموانئ الاشتراكية المملوكة للدولة. وقد تم تطويره كميناء حديث مع مرافق صناعية ومرافق صناعية مرتبطة ومرتبطة.

يخدم مرفق الميناء نفسه الشحنات العامة والحاويات السائبة، التي يتم التعامل معها من خلال ثمانية سقائف عبور تغطي 17,500 متر مربع (188,000 قدم مربع). تشمل الصادرات الرئيسية الصوف والجلود والأغنام والماعز وأقمشة الشعر وسجاد الصوف. تشمل الواردات الهامة المواد الغذائية والمنسوجات والفخار والتبغ والمنتجات الكيماوية.

تشمل الصناعات التي تم تطويرها داخل الميناء تكرير النفط، وتصنيع الأغذية والملح، وتصنيع الأسمنت، وصيد الأسماك، وتخمير، والدباغة. الميناء هو أيضا موقع واحد من أكبر محطات تحلية المياه في العالم.

الإمكنيات والمواصفات
وهنالك ستة ولادات رئيسية في الميناء (1) للسفن التي يصل طولها إلى 550 قدما وتمتد على مسافة تصل إلى 8.53 مترا (28.0قدما).

 الميناء الداخلي: الولادات الثلاث في رصيف ليبيا ورصيف جوليانا، يبلغ طولها الإجمالي 494 متراً (621 1 قدماً). يمكن التعامل مع التزلج/التفريغ، مع ولادتين مخصصتين لناقلات النفط:
 راصف ليبيا، عمق 4.8 أمتار (16 قدماً)
 راصف جوليانا، عمق 3.1 أمتار (10 أقدام). ويمكن لعوامة إضافية مناولة السفن حتى 107 أمتار (351 قدما) مع تيارات تصل إلى 7.3 ميتريسي (24 قدما)
 الميناء الخارجي: 3 مرفأ، 778 مترا (552 2 قدما) في عام
 الطول، العمق 8.2 امتار (27 قدما)
 والعمل جار لإضافة 000 3 متر (800 9 قدم) من الرصيف الإضافي والمرافق المتصلة به.

وصلات خارجية
مينا بنغازي-مصدر الميناء العالمي

ليبيا للشحن والخدمات البحرية

مصادر

ليبيا الإيطالية
موانئ ومرافئ ليبيا
مواقع الحرب العالمية الثانية في ليبيا

ميناء بنغازي


Believe es el tercer álbum de estudio del cantante y compositor canadiense Justin Bieber. El disco salió al mercado el 15 de junio de 2012. El 22 de febrero de 2012, el cantante anunció en su cuenta de Twitter que el primer sencillo sería lanzado en marzo. Este anuncio nuevamente lo confirmó el 1 de marzo durante una invitación al programa televisivo The Ellen DeGeneres Show donde declaró que el primer sencillo se lanzaría el 26 de marzo de 2012 y se llamaría «Boyfriend». La canción tuvo reseñas mixtas por parte de la crítica y consiguió una buena recepción comercial, de hecho, debutó en la segunda posición del Billboard Hot 100 en los Estados Unidos y se convirtió en el sencillo con más ventas en la primera semana de lanzamiento.

Durante 2012, Believe vendió 1 324 000 copias en Estados Unidos, donde fue el sexto álbum más vendido del año, según Nielsen SoundScan. Paralelamente, hasta junio de 2013 vendió 33 000 copias en Chile, donde se convirtió en el octavo álbum más vendido en formato físico durante el  y en el tercer título anglo más vendido durante dicho periodo, después de 21 de Adele (2011) y Take Me Home de One Direction (2012). De acuerdo a la Federación Internacional de la Industria Fonográfica, Believe fue el sexto álbum más vendido del 2012, con 3 millones de copias distribuidas globalmente.

Antecedentes y grabación
A finales de 2011 Justin Bieber reveló en una entrevista en la emisora Capital UK FM que se encontraba trabajando en su futuro álbum. Dijo también que Kanye West y Drake colaborarían en el disco y declaró: "estoy trabajando con mucha gente interesante. Estoy trabajando con Kanye. Drake va a trabajar en el álbum conmigo".  El 17 de diciembre de 2011, en un concierto en Los Ángeles, el cantante Drake confirmó que estaba trabajando en Believe. Dos meses más tarde el gerente de Bieber, Scooter Braun, escribió a través de Twitter que los dos cantantes —Drake y Kanye West— estaban programados para grabar en el estudio.

Promoción

Sencillos
 «Boyfriend»: es el primer sencillo del álbum. Bieber anunció en su cuenta de Twitter el 22 de febrero de 2012, que sería lanzado al mercado en marzo. Lo volvió a confirmar el 1 de marzo en el programa televisivo The Ellen DeGeneres Show donde anunció que el primer sencillo se llamaría «Boyfriend» y se publicaría el 26 de marzo de 2012. La canción recibió reseñas mixtas por parte de la crítica y tuvo una buena recepción comercial ya que debutó en la segunda posición del Billboard Hot 100 en los Estados Unidos y se convirtió en el sencillo con más ventas en la primera semana de 2012. También alcanzó el décimo puesto en la lista Pop Songs y debutó en el número uno en los conteos musicales de Canadá y en el Ultratop tanto de Flandes y Valonia en Bélgica, mientras que la consecución en los diez primeros en Australia, Nueva Zelanda y los Países Bajos, y los veinte primeros en Finlandia, Irlanda y Suiza.

Sencillos Promocionales
El primer sencillo promocional del álbum, es «Die in Your Arms» producida por Rodney Jerkins , Dennis Jenkins Aganee, Travis Sayles, fue lanzado en iTunes el 29 de mayo de 2012. La canción de tiene samples de «We Got a Good Thing Going» de Michael Jackson. El segundo sencillo promocional de «All Around the World» con la colaboración de Ludacris fue lanzado en iTunes el 4 de junio de 2012. «As Long as You Love Me», con la colaboración Big Sean fue puesto en libertad el 11 de junio de 2012, como el tercer sencillo promocional.

Otras canciones
«Turn to You (Mother's Day Dedication)» fue lanzado como un sencillo promocional para el Día de la Madre el 11 de mayo de 2012, en homenaje a su madre y con el propósito de recaudar fondos para las madres solteras, pero no fue puesto en el listado de canciones de Believe.

Lista de canciones

Edición estándar

Edición Deluxe

La edición Deluxe incluye Out Of Town Girl, She Don't Like The Lights y Maria.

La edición Deluxe de iTunes incluye Love Me Like You Do.

La edición Sueca incluye Fairytale con Jaden Smith.

Make You Believe, Just Like Them y Hey Girl fueron grabadas para el álbum, pero finalmente quedaron descartadas.

Believe Acoustic

Certificaciones
<center>
{| class="wikitable sortable" style="border-collapse: collapse; margin:0 auto;"
!align="center" style="width: 10em"|País
!align="center" style="width: 10em"|Organismocertificador
!align="center" style="width: 06em"|Certificación
!align="center" style="width: 06em"|Simbolización
!align="center" style="width: 10em"|Ventascertificadas
|-
| colspan=8 bgcolor="B0C4DD" align=center|Certificaciones de Believe
|-
|bgcolor="D8E2EE"|
|bgcolor="ECF1F7"|ABPD
|style="text-align:center;"|Platino
|style="text-align:center;"|▲
|style="text-align:center;"|40 000
|-
|}

Historial de lanzamientos

Referencias

Álbumes de 2012
Álbumes de Justin Bieber

Believe (álbum de Justin Bieber)


Discografia Blackpink conține 5 single-uri, 2 EP-uri și 5 videoclipuri. Grupul a fost format de agenția YG Entertainment în 2016. Blackpink a lansat primul single pe CD intitulat Square One pe 8 august 2016. Square One a atins poziția numărul unu în US World. Grupul a continuat cu lansarea primului disc EP intitulat Square Two pe 1 noiembrie 2016. Acesta a ajuns pe locul al doilea în topul Heatseekers și pe locul întâi în US World.

Discuri EP

Discuri single

Alte melodii ce au intrat în clasamente

Videoclipuri

Note

Formații K-pop
Trupe feminine
Cvartete muzicale

Discografia formației Blackpink


Notus, Yunan mitolojisinde güney rüzgârının tecessümü ve tanrısı. Eos ile Astraeus'un oğludur. Eurus (Doğu rüzgârı), Boreas (Kuzey rüzgârı) ve Zephyrus (Batı rüzgârı) erkek kardeşleridir. Erkek kardeşleriyle beraber Anemoi (Rüzgârlar) olarak anılırlar. Roma mitolojisinde ona Auster denirdi.

Yunan tanrıları
Doğa tanrıları

Notus


Etler, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Etler merkez Antalya il merkezine 60 km,  Serik ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Nüfus

Serik'in mahalleleri

Etler, Serik


ඉස්ලාමීය දේවස්ථාන යනු මුස්ලිම්හු දෙවියන් උදෙසා යාච්ඤා කිරීමට යොදා ගන්නා ස්ථානයි. එය අරාබියානු මස්ජිඩ් යන නමින්ද ව්‍යවහාර වේ. මොස්ක් (Mosque) යන ඉංග්‍රීසි වචනය ඉස්ලාම්හු දෙවියන් නැමදීමට යොදා ගන්නා සියලු ආකාරයේ ගොඩනැගිලි හැඳින්වීමට යොදා ගත්තද, අරාබියානු භෂාවේදී කුඩා සහ පෞද්ගලික හිමිකාරිත්වය ඇති දේවස්ථාන හා විශාල ඒවා වෙනස්කර හඳුන්වා දී ඇත. ඉස්ලාම් දේවස්ථාන අරාබි බසින් හඳුන්වන්නේ 'මස්පිඞ් ' යන නමිනි. මෙම දේවස්ථාන දෙවියන් යැදීම සඳහා පමණක් නොව එකිනෙකා හමු වීම් සහ අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා ද ඉස්ලාම් භක්තියකයන් විසින් භාවිතා කරනු ලබයි. නවින දේවස්ථානයන්හි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය ඇරඹුණේ 7 වන ශතවර්ෂයේදීය. මේවායෙහි විවිධ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්ප ක‍්‍රම භාවිතයට ගෙන ඇති අතර උස් කොත් නිර්මාණයද එවැනි අංගයකි.ඉස්ලාම් දේවස්ථාන අරාබි බසින් හඳුන්වන්නේ 'මස්පිඞ් ' යන නමිනි. මෙම දේවස්ථාන දෙවියන් යැදීම සඳහා පමණක් නොව එකිනෙකා හමු වීම් සහ අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා ද ඉස්ලාම් භක්තියකයන් විසින් භාවිතා කරනු ලබයි. නවින දේවස්ථානයන්හි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය ඇරඹුණේ 7 වන ශතවර්ෂයේදීය.

මුස්ලිම් පල්ලි

මුස්ලිම් පල්ලිය


En farlig Forbryder er en dansk stumfilm fra 1913, der er instrueret af August Blom efter manuskript af William Soelberg.

Handling

Medvirkende
 Carl Alstrup - James Brown
 Johannes Ring - Rentier Strix, James' onkel
 Emilian Erichsen - Kriminalretsassessor Holst
 Emilie Otterdahl - Edith
 Christian Schrøder - Baron von Silberstein
 Betzy Kofoed - Baronesse von Silberstein
 Maja Bjerre-Lind - Olivia, von Silbersteins datter
 Johanne Krum-Hunderup
 Ingeborg Jensen
 Charles Willumsen
 Agnes Andersen
 Vera Esbøll

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1913

En farlig Forbryder


The Journal of Economic History es una revista científica de historia económica que ha sido publicada desde 1941. Muchos de sus artículos son cuantitativos, a menudo siguen los enfoques formales que han sido denominados cliométricos para establecer estimados estadísticos.

La revista es publicada en nombre de la Economic History Association por Cambridge University Press. Sus editores son Jean-Laurent Rosenthal y Price V. Fishback. Su factor de impacto de 2009 fue 0.691.

Referencias

Revistas de economía
Revistas de historia
Historia económica
Publicaciones fundadas en 1941
Revistas publicadas por Cambridge University Press
Revistas científicas trimestrales
Revistas científicas en inglés

The Journal of Economic History


بلدية تورنافاكاس ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.334 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

انظر أيضاً
 إسبانيا

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

تورنافاكاس


Der Japanische Hummer (Metanephrops japonicus) ist eine Art der Zehnfußkrebse aus der Familie der Hummerartigen (Nephropidae). Sie ist an der Pazifikküste Japans heimisch und als Meeresfrucht Bestandteil der Japanischen Küche.

Merkmale
Japanische Hummer erreichen Körperlängen von 9 bis 12 cm, wobei die Länge des Carapax von 3 bis 7 cm reicht. Maximal möglich scheint eine Körperlänge von bis zu 20 cm. Seine Färbung ist gänzlich orange-rot. Albinismus wurde beobachtet. Die beiden Antennenpaare sind deutlich rot, die Scherenspitzen sowie Grate auf den Schreitbeinen sind weiß.

Das spitze Rostrum ragt weit über die Augen sowie die Basen der Antennen (antennal peduncle) hinaus und besitzt bis zu sechs asymmetrische, spitze Zähne. Der Carapax hat jeweils an den Flanken einen prominenten Stachel (upper hepatic spine). Die Scheren des ersten Schreitbeinpaares sind gewöhnlich ungleich. Sie haben eine länglich-schlanke Form und sind dicht gezahnt mit großen Stacheln.

Charakteristisches Merkmal der Japanischen Hummer sind die rückenseitig auffälligen Grate des Abdomens und ein bogenförmiges Horn (supraorbital horn) auf dem Rostrum. Generell ist die Strukturierung des Carapax und Abdomens im Vergleich zu anderen Arten der Gattung stark ausgeprägt. Der Japanische Hummer ist leicht mit Metanephrops sagamiensis zu verwechseln.

Die Eier haben eine grünlich-blaue Färbung und werden zum Schlupf hin weiß. Japanische Hummer schlüpfen als Präzoea-Larve und besitzen eine Carapaxlänge von etwa 3 mm und eine Gesamtkörperlänge von 9 mm. Carapax, Rostrum und Abdomen sind glatt und es fehlen noch die charakteristischen Dornen bzw. Grate. Allen Exopoditen der Schreitbeine fehlen die Setae. Ein Zoea-Larvenstadium fehlt, nach einer Häutung sind Japanische Hummer bereits als Post-Larve bzw. Megalopa anzusprechen.

Unter Laborbedingungen dauert ein Häutungsvorgang 23 Minuten, wobei die Längenzunahme des Carapax 12,8 % beträgt.

Verbreitung und Nutzung
Japanische Hummer sind an der Pazifikküste Japans endemisch. Das Verbreitungsgebiet reicht von Chōshi bis zur Insel Kyūshū, wobei die Art in Meerestiefen von 200 m bis 440 m lebt. Sie ist Teil des Benthos und vor allem auf schlammigen Meeresgrund zu finden.

Der Japanische Hummer wird in seinem gesamten Verbreitungsgebiet mit Trawlern befischt, da er als Delikatesse geschätzt wird. Trotz dieser Nutzung und einem regionalen Rückgang der Fangerträge ist eine Gefährdung aufgrund mangelnder Datenlage nicht bekannt. Aquakulturen werden nicht genutzt, eine Aufzucht von Larven und deren Aussetzen ist Gegenstand der Forschung.

Taxonomie
Erstbeschrieben wurde der Japanische Hummer von Cesare Maria Tapparone-Canefri im Jahr 1873 als Nephrops japonicus. Der Japanische Hummer ist Typspezies der Gattung Metanephrops.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Hummerartige

Japanischer Hummer


Hava Astsubay Meslek Yüksekokulu (HAMYO) Gaziemir, İzmir'de bulunan, Hava Kuvvetleri Komutanlığı'na astsubay yetiştiren, önlisans düzeyinde eğitim veren ve Milli Savunma Üniversitesi'ne bağlı bir askerî yüksekokuldur. Okul, Hava Eğitim Komutanlığı birliği Hava Teknik Okullar Komutanlığı yerleşkesi içerisinde Milli Savunma Üniversitesi'ne bağlı olarak eğitim-öğretim faaliyetlerini sürdürmektedir.

Tarihçe
Seydiköy'de ilk Hava Birliği 1916 yılında 5'inci Tayyare Bölüğü olarak kurulmuş, Kurtuluş Savaşı öncesinde Adana'ya, sonrasında ise yeniden Seydiköy'deki meydan ve civarındaki binalara taşınmış, bu tarihten sonra "Hava Uçuş Okulu" adı altında 1929 yılına kadar hizmet vermiştir.

İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesini müteakip, teknik alanda görev yapacak subay ve astsubayları eğitmek maksadıyla bu kez "Hava Makinist Okulu" adı altında önce 1947 yılında Eskişehir'e, bilahare 1949 yılı sonunda da Gaziemir'e tekrar nakledilen okul, 2 Ocak 1950 tarihinde yeniden teşkilatlandırılarak, önce "Hava Uçak Bakım Okulu" ve bilahare de "Hava Bakım Teknik Okul Komutanlığı" adı altında faaliyetine devam etmiştir. Yine aynı tarihlerde "Hava Muhabere Okulu" ve "Hava Meydan Tesis Bakım Teknik Okulu"nun da tesisiyle, Hava Kuvvetleri'nin uçuş eğitimi dışındaki diğer sınıf ve ihtisaslardaki eğitimleri bu üç okul bünyesinde sürdürülmüştür.

Söz konusu üç okula 1966 yılında Hava Savunma Okul Komutanlığı ilave edilmiş, Gaziemir'de konuşlu dört ayrı okul 13 Eylül 1969 tarihinde teşkil edilen Hava Teknik Okullar Komutanlığı bünyesinde toplanmıştır.

1998 yılına kadar geçen süreçte anılan dört okulun isimlerinde değişiklikler yapılmış, ihtiyaçlar doğrultusunda açılan yeni sınıf ve ihtisas eğitimlerini vermek ve çağın gerektirdiği eğitim/kurs ihtiyaçlarını karşılamak maksadıyla diğer okul komutanlıkları ve bağlı birlikler oluşturulmuştur.

Astsubay MYO'ların kurulması yönünde başlatılan çalışmalar sonucunda 11 Nisan 2002 tarihinde 4752 sayılı Astsubay Meslek Yüksek Okulları Kanunu TBMM tarafından kabul edilmiştir. Bu doğrultuda; Hava Astsubay Meslek Yüksek Okulu 2003 yılında kurularak, 2003-2004 Eğitim Öğretim Yılı'ndan itibaren eğitimlerine başlamıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Hava Astsubay Meslek Yüksekokulu

Türkiye'deki devlet meslek yüksekokulları
İzmir ilindeki okullar
Türkiye'deki havacılık okulları
Türk Hava Kuvvetleri
Astsubay meslek yüksekokulları
Hava Astsubay Meslek Yüksekokulu
Gaziemir

Hava Astsubay Meslek Yüksekokulu


Havsgamar (svensk: "Havgribbe") er en svensk dramafilm fra 1916, instrueret af Victor Sjöström.

Om filmen
Filmen havde premiere den 31. januar 1916 i biografen Cosmorama i Göteborg. Filmen blev indspillet i Svenske Biografteaterns atelier på Lidingö med eksteriører fra Landsort og Lidingö af Henrik Jaenzon. Som forlæg har filmen Emilie Flygare-Carléns gennembrudsroman Rosen på Tistelön som udkom 1842

Medvirkende
Blandt de medvirkende ses:
 Richard Lund - löjtnant Ejvind Arnold, toldchef/Arvid Arnold, hans søn
 Rasmus Rasmussen - Hornung, købmand
 Greta Almroth - Gabriele, hans datter
 John Ekman - Birger, hans søn
 Nils Elffors - Anton, hans yngre søn
 Jenny Tschernichin-Larsson - Fru Arnold
 Thure Holm - länsman
 Erland Colliander - länsmansbiträdet

Eksterne henvisninger

Svenske film fra 1916
Dramafilm fra Sverige
Kortfilm fra Sverige

Havsgamar


Miodrag Božović (født 22. juni 1968) er en montenegrinsk tidligere professionel fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Montenegro

Miodrag Božović


Testiranje na COVID-19 može identificirati virus SARS-CoV-2 i uključuje metode koje otkrivaju prisutnost samog virusa (RT-PCR) i metode koje otkrivaju antitijela nastala tijekom infekcije.
Otkrivanje protutijela može se koristiti i za dijagnozu i za praćenje populacije. Uzorci antitijela pokazuju koliko je ljudi imalo infekciju, uključujući one čiji su simptomi bili manje izraženi ili su bili asimptomatski. Točna smrtnost od bolesti i razina tzv. imunosti krda u populaciji mogu se odrediti iz rezultata ovog testa. Međutim, trajanje i učinkovitost ovog imunološkog rezultata još uvijek nisu jasni.

Zbog ograničenog testiranja do ožujka 2020. nijedna zemlja nije imala pouzdane podatke o prevalenciji virusa u njihovoj populaciji. Od 23. travnja, zemlje koje su objavile svoje podatke o testovima, u prosjeku su izvršile niz testova koji su odgovarali samo 1,3% njihove populacije, a niti jedna zemlja nije testirala uzorke koji odgovaraju više od 13,4% populacije. Postoje razlike u broju testova izvedenih u svakoj zemlji a ta će razlika također vjerojatno utjecati na prijavljenu stopu smrtnosti.

Genetski kod virusa poznat je od 7. siječnja 2020. Time je pojednostavljen razvoj testova.

Molekularni PCR test testira prisutnost virusa otkrivanjem ribonukleinske kiseline (RNK) iz virusa.

Provodi se primjenom testa lančane reakcije reverzne polimeraze u realnom vremenu (rRT-PCR) na uzorcima dišnih putova dobivenim raznim metodama, poput brisa nosne sluznice (uzorak nazofarinksa) ili uzoraka ispljuvka. Općenito, rezultati su dostupni u roku od sat do dva dana. Većinu virusa pacijenti izlučuju oko prvog dana bolesti. Čak i nakon što simptomi nestanu, ponekad se mogu pronaći ostaci virusa.

Uvijek postoji rizik od lažno pozitivnog ili lažno negativnog rezultata testa s PCR testom. Pozitivan rezultat testa ne daje rezultat o fazi bolesti, jer se virus smanjuje kad imunološki sustav počne raditi. U tu svrhu trebalo bi testirati nekoliko puta. "Visoke pozitivne vrijednosti" testa mogu igrati ulogu u određivanju prioriteta u istraživanju izvora i kontakata.

Serološki test pokazuje specifični imunoglobulin (antitijela) protiv virusa u krvi pacijenta.

Vanjske poveznice
Kriteriji za testiranje na SARS-CoV-2, prekid izolacije i karantene  Službena stranica Vlade RH za pravodobne i točne informacije o koronavirusu. 21. rujna 2020.
Uzimanje uzoraka (briseva) na koronu u Domovima zdravlja  Nastavni zavod za javno zdravstvo dr Andrija Štampar. 17. kolovoza 2020.

COVID-19

Testiranje na COVID-19


Francisco Samuel Gouveia, conhecido como Francisco Gouveia (Santo António da Serra, 1981) é um atleta madeirense. Em junho de 2022, Francisco Gouveia conseguiu sete medalhas no 6.º campeonato mundial para atletas com Síndrome de Down , de desporto adaptado, na República Checa.

Francisco Gouveia é natural de Santo António da Serra, sendo portador de Síndrome de Down - mosaicismo. Em fevereiro de 2022, Francisco Gouveia integrou os quadros do Governo Regional da Madeira, como funcionário da Secretaria Regional da Inclusão e Assuntos Sociais.

Carreira desportiva
É atleta do Clube Desportivo "Os Especiais", onde é treinado por Rui Neves. Gouveia tem integrado, por diversas vezes, a Seleção Nacional de Atletismo para atletas com Síndrome de Down.

Em 2013, bateu em Roma, na Itália, o recorde europeu de 1500 metros de marcha, com 6'20''88.

Em maio de 2015, integrou as provas oficiais da Associação de Atletismo da Madeira, no Campeonato Regional de Juvenis, numa prova extra, na disciplina dos 1500 metros, escalão séniores masculinos, batendo o seu próprio recorde europeu, conquistado em 2013, com 6'37''88.

No mesmo ano, sagrou-se campeão mundial nos 1500m metros marcha, no Campeonato do Mundo realizado em Bloemfontein, na África do Sul.

Em julho de 2016, foi recebido por Rubina Leal,  no âmbito da participação nos campeonatos europeus para atletas com Síndrome de Down.

Em abril de 2017, nos campeonatos nacionais individuais de atletismo ANDDI - Portugal, realizados na vila do Luso, conquistou os títulos nacionais nas disciplinas de 800 e 1500 metros, e de 1500 metros marcha, batendo um novo recorde mundial nesta última modalidade, com a marca 9'24'07, que pertencia ao atleta sul-africano Charles Mailula.

Em maio de 2019, conquistou duas medalhas de ouro nos 2.ºs Jogos ANDDI - Viseu 2019, realizados no Complexo Desportivo do Fontelo, que incluíram os Campeonatos Nacionais Individuais de Atletismo para atletas com Síndrome de Down. Gouveia conseguiu o primeiro lugar nos 1500 metros de marcha, com a marca 10.39,71, e o primeiro lugar na disciplina dos 1500 metros, com a marca 6.65,13, conquistando ainda a medalha de prata nos 800 metros, com a marca 3.35.22.

Em 2022, Francisco Gouveia arrecadou sete medalhas no 6.º campeonato mundial para atletas com Síndrome de Down , que teve lugar em Nymburk, na República Checa, entre 24 e 27 de junho - duas de ouro, duas de prata e três de bronze. O ouro foi obtido nos 200, 400, 800 e 1500 metros de marcha, e salto em comprimento, a prata na prova de triatlo, composta por 100 metros, salto em comprimento e lançamento do peso, e o bronze no lançamento do peso, na categoria mosaico.

Homenagens
Em 2 de dezembro de 2015, a presidência do Governo Regional da Madeira louvou Francisco Gouveia, pela conquista do título de campeão mundial nos 1500 metros marcha, no evento realizado na África do Sul.

A 10 de setembro de 2016, recebeu na Quinta Vigia um louvor do presidente do Governo Regional madeirense, Miguel Albuquerque.

Em julho de 2022, Francisco Gouveia foi homenageado pelo Governo Regional da Madeira "pelo excelente desempenho registado nos palcos internacionais do desporto adaptado". No mesmo sentido, o PSD-Madeira apresentou na Assembleia Legislativa da Madeira um voto de congratulação pelos títulos alcançados. A Câmara Municipal de Machico, concelho de onde o atleta é natural, congratulou Francisco Gouveia pelas vitórias obtidas na República Checa.

Desportistas da Madeira
Pessoas com síndrome de Down
Naturais de Machico

Francisco Gouveia


Unnatural Acts voru breskir gamanþættir eftir Julian Barratt, Seán Cullen, Rich Easter og Rich Fulcher sem voru sendir út árið 1998 á sjónvarpsstöðinni Paramount Comedy Channel, sem nú heitir Comedy Central.

Í dag eru þættirnir aðallega þekktir sem fyrirrennari gamanþáttanna Mighty Boosh sem voru sýndir á BBC Three frá 2004 til 2007. Hugmyndin að fyrstu þáttaröð Mighty Boosh, dýragarðsverðirnir sem leiknir eru af Julian Barratt og Noel Fielding, á upptök sín í þessum þáttum.

Breskir gamanþættir
1998

Unnatural Acts


David "Dave" Cunningham (* 19. Oktober 1928 in Brunswick, Victoria; † 20. Oktober 2020 in Melbourne) war ein australischer Eishockeyspieler.

Karriere
Dave Cunningham nahm für die australische Nationalmannschaft an den Olympischen Winterspielen 1960 in Squaw Valley teil. Mit seinem Team belegte er den neunten und somit letzten Platz. Er selbst kam im Turnierverlauf in allen sechs Spielen seiner Mannschaft zum Einsatz und erzielte dabei vier Tore und zwei Vorlagen.

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Australien)
Olympiateilnehmer (Australien)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1960
Australier
Geboren 1928
Gestorben 2020
Mann

Dave Cunningham


I'm a grrrl er en film instrueret af Bynke Maibøll.

Handling
En ung kvinde, halvt påklædt som nonne, kæler med et telefonrør, iscenesat a la Dreyers heltinde Jeanne d'Arc. En flok kvinder optræder på række foran en flok mænd i de samme halve nonnekostumer og mimer henført sangteksten: »Take what I have«. Og en creditliste skrevet med menstruationsblod... Bynke Maibøl har i løbet af 90'erne instrueret en række super 8 film, der i stiliserede sort/hvide tableauer sætter fokus på kønnene, det mandlige og det kvindelige. Scenerier, der på een gang er sanselige og distancerede, provokerende og sært humoristiske.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1994

Eksperimentalfilm fra Danmark

I'm a grrrl


FIA World Rally Championship-2 je automobilističko natjecanje u reliju koje Međunarodna autobilistička federacija (FIA) priznaje kao drugi jakosni razred međunarodnog relija. Kategorija R5 otvorena je za vozila proizvođača automobila koja udovoljavaju pravilima R5. Smiju se natjecati i privatne momčadi čije uvrštavanje u natjecanje podliježe odobrenju Međunarodne automobilističke federacije.

Partnersko je natjecanje Svjetskog prvenstva u reliju (WRC) i vozi se na istim stazama. Prijašnji naziv bio je Super 2000 World Rally Championship tj. S-WRC. WRC-2 je ograničen na produkcijski bazirana vozila homologirana prema pravilima Super 2000, N4 i R5 rules. Natjecanje se održavaju od 2010. i razdvojila su Production World Rally Championship (P-WRC), koji je prije bio otvoren automobilima iz skupina Super 2000 i Grupa N4, u dva odvojena natjecanja, kojima je Međunarodna automobilistička federacija dodijelila posebne naslove. Također postoji Svjetsko prvenstvo u reliju za momčadi (World Rally Championship Cup for Teams) unutar S-WRC ali se prestalo održavati poslije 2010. godine. Od 2013. godine WRC-2 zamijenio je S-WRC.

Godine 2018. stvorena je klasa World Rally Championship-2 Pro koja je unesena u natjecateljski kalendar WRC-2 za 2019. godinu radi ohrabrivanja ulazaka proizvođačkih momčadi u ovu kategoriju. Klasa Pro otvorena je za vozila proizvođača automobila koji su napravljeni prema specifikacijama R5, a momčadima je dopušteno dvije posade po priredbi. Sudionici klase Pro moraju se natjecati na barem osam relija, uključujući jedan izvan Europe. Samo osam najboljih rezultata uračunava se u prvenstvu klase Pro. Za privatne momčadi ostalo je natjecanje WRC-2, dok je WRC-2 Pro pridržano za sastave koje podupiru proizvođači. WRC 2 Pro za vozače, suvozače i proizvođače je stvoreno kao platforma za registrirano proizvođače vozila R5, a temeljem uspjeha automobila iz Grupe R5. Natjecatelji smiju se natjecati s dvama vozilima R5 po momčadi i moraju sudjelovati na barem sedam natjecanja jednim vozilom, od čega na jednoj priredbi izvan Europe. Za prvenstvo vozača i suvozača, bodovat će se najboljih osam rezultata u borbi za naslv, dok će najbolje plasirani automobil(i) iz svake momčadi donositi bodove u utrku proizvođača za naslov FIA WRC 2 Pro. Natjecatelji će imati status P2P, dopušten je jedan dan testiranja po priredbi po vozaču. Ista specifikacija vozila vrijedit će za natjecanje FIA WRC 2, koje će biti samo za privatne momčadi. Namjera je privući više vozača iz nacionalnih i regionalnih prvenstava. Ovdje nema minimalnom broja priredbi, premda će se najboljih šest od sedam sudjelovanja bodovati za naslov prvaka u natjecanju vozača i suvozača. WRC 3 je prestalo postojati 2019., iako je natjecateljima s vozilima na pogon na dva kotača dopušteno natjecati se na priredbama. 2019. godine uvedene su promjene u broju dodatnih motora po vozilu, izbora stalnog natjecateljskog broja na vozilu, dodatnog vremena na promičbene djelatnosti, duljina posebnih dionica, penaliziranja, broja guma i dr. Od 2019. godine su natjecanja FIA WRC za vozače, suvozače i proizvođače, FIA WRC 2 Pro za vozače, suvozače i proizvođače, FIA WRC 2 za vozače, suvozače i proizvođače, FIA Junior WRC za vozače, suvozače i proizvođače i FIA Junior WRC Trofej nacija. Pravila u FIA Junioru nisu se mijenjala radi potpore rasta broja mladih natjecatelja.

Izvori

Reli

World Rally Championship-2


سكيلت (بالإنجليزية:Skillet) هي فرقة كرستيان هارد روك تشكلت في ممفيس، تينيسي في سنة 1996.

الفرقة تَشْملُ جون كوبير (مطرب رئيسي، عازف قيثارة)، زوجته كوري كوبير (عازفة قيثارة إيقاع، غازفة بيانو، مطرب)، بن كاسيكا (عازف قيثارة رئيسي)، والعضوة الأحدث جن ليدجر (عازفة طبل، مطربة).

سكيلت اصدرت ثمانية البومات، اثنان رشحو لجائزة غرامي:Collide وComatose. خلال السَنَوات الـ15 الماضية، تغني سكيلت العديد مِنْ الأنواعِ المختلفةِ، تتضمن الهارد روك، اندستيريال روك، سيمفينيك روك. اعتبارا من مارس 2010 باعوا 1.6 مليون ألبوم في جميع أنحاء العالم.

الإصدارات

ألبوات الأستيديو
 سكيلت (1996)
 هاي يو (1998)
 Invincible (2000)
 Alien Youth (2001)
 Collide (2003)
 Comatose (2006)
 Awake (2009)
 I Tunes Session (2010)
 Rise (2013)
 Unleashed (2016)
 فيكتوريوس (2019)
 دومينيون (2022)

الألبومات المباشرة
 Ardent Worship (2000)
 Comatose Comes Alive  – (2008)

وسائل الاعلام

التلفزيون
 كومنتس كيم الايف جعلت من العالم التلفزيون العرض في 5 كانون الأول، 2008 على قناة موسيقى الإنجيل.
 ظَهرتْ سكيلت عندما على برنامج سي إم تي (CMT) التلفزيوني، (Mobile Home Disaster) في حلقة حيث الأطفالِ في العائلةِ كَانوا معجبين بالفرقة.
 أغانيهم "You Are My Hope" و"A Little More"، عُرِضَت في إثنتان مِنْ حلقات برنامج سي بي إس Joan of Arcadia.
 أغنيتهم "You Are My Hope" عُرِضَت مرّة في برنامج سي دبليو (America's Next Top Model).
 أغنية "Best Kept Secret" استعملت كأغنية رسمية لبرنامج المراهقين (New Jersey-based Christian)،Real Faith TV.
 أغنية "Rebirthing" هي الاغنية الرسمية لـ (Philadelphia Flyers) بينما يَدْخلونَ الثلجَ قبل اللعبةِ.
 WWE استخدمت أغنية "Monster" كالأغنية الرسمية لعرض هي ان ذا سيل 2009، وأيضاً أغنية "Hero"لعرض الرويال رمبل 2010
 ان اف ال (NFL) على ان بي سي (NBC) استخدمت أغنية "Hero" كاغنية خلفية في عرض تقديمي لمبارياتهم.
 "Hero" استخدمت كأغنية للورد سيريس.
 "Awake and Alive" استعملت في نوفمبر/تشرين الثّاني 2009 للترويج عن المسلسل التلفزيوني (One Life To Live).
 أغنية "Hero"استخدمت أيضاً في عرض الـدبليو دبليو إي تحية للقوات 2009 (WWE Tribute to the Troops 2009).
 استخدمت أغنية "feel invisible" في عرض دبليو دبليو إي باتل جراوند لعام 2016

العاب الفيديو
 أغنية "A Little More" يمكن اضافتها إلى لعبة الرقص المسيحية.
 اغاني "The Older I Get،" "Savior،" و"Rebirthing" يمكن تشغيلها في لعبة الفيديو المسيحية (Guitar Praise).
 كل من أغنية "Hero" و"Monster" في الموسيقى التصويرية للعبة سماك داون ضد راو 2010.

الافلام
 أغنية "Best Kept Secret" واغنية "Invincible" ظهرت في فيلم Carman: The Champion.
 أغنية "Come on to the Future" و"Invincible" عرضت في المسيقى التصويرية لفيلم Extreme Days

الجوائز

ترشيحات جائزة جائزة غرامي
 «أفضل البوم روك مسيحي» في 2005 (Collide)
 «أفضل روك أو راب مسيحي» في 2007 (Comatose)

جوائز GMA Dove
 «أغنية روك السنة» لأغنية "Comatose" في حفل جوائز GMA Dove التاسع والثلاثون في أبريل/نيسان 23، 2008.

روابط خارجية

مراجع

سكيلت
فرق روك بديل من تينيسي
فرق روك مسيحي من تينيسي
فرق روك مسيحية أمريكية
فرق موسيقى ميتال بديل أمريكية
فرق موسيقى ميتال سيمفوني أمريكية
فرق موسيقى ميتال مسيحية أمريكية
فرق موسيقى نيو ميتال أمريكية
فرق موسيقى هيفي ميتال من تينيسي
فرق موسيقية أسست في 1996
فرق موسيقية رباعية
فرق موسيقية من ممفيس (تينيسي)
فنانو تسجيلات أتلانتك
فنانو مجموعة وورنر الموسيقية

سكيلت (فرقة)


Dies ist eine Liste von Stichkanälen in Deutschland. In ihr sind die deutschen Stichkanäle aufgeführt, die abzweigende Schifffahrtskanäle ohne Anschluss an eine weitere Wasserstraße sind.

 Aalemannkanal
 Barmbeker Stichkanal
 Sehnder Stichkanal
 Spoykanal vom Rhein nach Kleve-Brienen
 Stichkanal Dörpen, siehe Küstenkanal
 Stichkanal in Emden, siehe Emder Hafen#Hafeninfrastruktur
 Hagenburger Kanal
 Stichkanal Hannover-Linden
 Stichkanal Herne
 Stichkanal Hildesheim
 Stichkanal Ibbenbüren
 Stichkanal Misburg
 Stichkanal Osnabrück
 Stichkanal Salzgitter
 Stichkanal des Wasser- und Schifffahrtsamtes Wesel am Wesel-Datteln-Kanal
 Langerhanskanal
 Veltener Stichkanal
 Zehlendorfer Stichkanal

!
Deutschland Stichkanale
Stichkanale in Deutschland

Liste von Stichkanälen in Deutschland


Athor can refer to several things:

 Alternative spelling of Hathor, an Egyptian goddess
 ʾAthor, the Syriac name for Assyria
 Asteroid 161 Athor
 George Athor Deng (1962 – 2011) South Sudanese General and Politician

See also
 Leucanopsis athor a moth

Athor


Georg Alexander Richter bzw. Georg Lüddeckens Alexander Richter (* 27. Dezember 1915 in Berlin; † 10. Mai 1972 in Oslo) war ein deutsch-norwegischer Schauspieler.

Werdegang
Richter wuchs in seiner Jugend in Deutschland auf und ging 1931 zusammen mit seiner Mutter, der norwegischen Schauspielerin Aud Egede-Nissen, nach dem Ende der Stummfilmzeit, nach Norwegen. Er begann dort eine Schauspielausbildung und debütierte 1938 zunächst als Theaterschauspieler am Søilen Teater in Oslo. Danach ging er an das Det Norske Teatret, Riksteatret, Folketeatret und Den Nationale Scene, wo er auch mehrere Hauptrollen spielte. 1939 bekam er seine erste Filmrolle in der Hauptperson des Waisenjungen Albert in dem norwegischen Film De vergeløse und 1940 spielte er in dem Film Tante Pose mit. Zu Beginn des Krieges gegen Norwegen im Zweiten Weltkrieg trat er trotz seiner deutschen Abstammung in die norwegische Armee ein und ging nach der norwegischen Kapitulation in das neutrale Schweden. Nach der deutschen Kapitulation ging er wieder zurück nach Norwegen und setzte dort seine Filmschauspielkarriere fort. Richter wirkte fortan in vielen bekannten norwegischen Filmen mit, so in dem Film Dødes tjern von 1958 und trat in zwei Filmen der norwegischen Olsenbande (1969 und 1970), als Polizeichef zusammen mit Sverre Wilberg auf, der dort als Polizeikommissar Hermansens auftrat. Richter starb am 10. Mai 1972 im Alter von 56 Jahren.

Familie
Richter war der Sohn der norwegischen Schauspielerin Aud Egede-Nissen (1893–1974) – später auch als Aud Richter bekannt – und des deutschen Schauspielers und Regisseur Georg Alexander (1888–1945). Er nahm den Namen seines Stiefvaters, des Schauspielers Paul Richter, zweiter Ehemann seiner Mutter, an. Des Weiteren war er der Enkel des deutschen Schauspielers Georg Lüddeckens.

Filmografie

Weblinks

 Georg Richter auf snl.no im Store norske leksikon (norwegisch)
 Georg Richter auf nbl.snl.no im Norsk biografisk leksikon (norwegisch)

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Norweger
Deutscher
Geboren 1915
Gestorben 1972
Mann

Georg Richter (Schauspieler)


Danilo Barbosa da Silva (født 28. februar 1996 i Simões Filho, Brasilien) eller bare kendt som Danilo er en brasiliansk fodboldspiller, der spiller på den defensive midtbane hos Braga i Portugal.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Spanien
Fodboldspillere fra Club de Regatas Vasco da Gama
Fodboldspillere fra S.C. Braga
Fodboldspillere fra Valencia CF

Danilo Barbosa


Sothis je EP poljskog death metal sastava Vader. Diskografska kuća Baron Records objavila ga je u ožujku 1994. Pjesme 2. i 4. pojavile su se u poslijednjem albumu De Profundis, a pjesma 7. pojavila se u albumu Future of the Past.

Popis pjesama

Osoblje

 Vader

 Peter – vokal, gitara, bas-gitara
 China – gitara
 Doc – bubnjevi

 Dodatni glazbenici

 Greg Skawiński – solo gitara (na pjesmi "Black Sabbath")

 Ostalo osoblje

 Mariusz Kmiołek – izvršna produkcija
 Tom Bonarowski – produkcija, inženjer zvuka, miks
 Marcin Ograbek – inženjer zvuka (asistent)
 Krzysztof Lutostański – naslovnica albuma

Izvori

Albumi sastava Vader
Albumi iz 1994.
EP

Sothis


Thank You este primul disc EP al cântăreței ucrainene de origine tătară Jamala. Materialul conține șase piese cu sonorități electronice, printre care se numără și single-ul "Заплуталась". Aleksey Mazhaev, reprezentant al agenției de știri Intermedia, a oferit o recenzie pozitivă discului, despre care a spus că "demonstrează potențialul uriaș al cântăreței".

Conținut
Ediție Standard:
 "Заплуталась" — 5:10
 "My Lover" — 3:38
 "Watch Over Me" — 5:47
 "Perfect Man" — 3:45
 "Песня о дружбе" — 5:10
 "Thank You" — 3:22

Albume din 2014
Albume ucrainene

Thank You (disc EP)


جبل قصة جبل يقع بشمال الجمهورية التونسية بولاية جندوبة، شمال شرقي مدينة عين دراهم. يبلغ ارتفاعه 805 م.

قصة

جبل قصة


الانشقاق العظيم للمسيحية الغربية أو الانشقاق الباباوي أو الغربي هو انشقاق في الكنيسة الرومانية الكاثوليكية بدءًا من العام 1305 وحتى عام 1417 اتخذ قسم من البابوات أفينيون في جنوب فرنسا مقرًا لهم في حين ظل القسم الآخر في روما، وتعترف الكنيسة الكاثوليكية اليوم بشرعية كلا البابوين خلال تلك الفترة، بيد أن بابوات روما كانوا فعليًا تحت سيطرة الأباطرة الرومانيين، ما أدى إلى إضعاف موقعهم. كذلك الحال بالنسبة للولايات البابوية، فعلى الرغم من أن الكيان لم يتم احتلاله وإتباعه للإمبراطورية الرومانية المقدسة، إلا أنّه قد أصبح بحكم الأمر الواقع تابعًا لها. تزامن ذلك مع انتشار الفقر والفوضى واستبداد حكم الإقطاع المحلي. شهدت تلك الفترة عدة محاولات لتحسين الأوضاع، غير أنها عمومًا كانت ذات أثر محدود. أبرز المحاولات الإصلاحية صدور المدونة القانونية أو دستور الخاص بالولايات البابوية  عام 1357، وظل العمل بهذا الدستور ساريًا حتى استبداله العام 1816. وبالتالي تكون الفاتيكان من أوائل دول العالم التي وضعت دستور منظم لحياتها السياسية والاجتماعية.

حاول بعض بابوات أفنيغون العودة إلى روما، منهم البابا أوربان الخامس عام 1367 لكن عملية إعادة الوحدة لم تكن قد نضجت بعد، فاضطر البابا إلى العودة إلى فرنسا عام 1370 واستقر مجددًا في أفنيغون التي كانت قد أعلنت جزءًا من الولايات البابوية، وقد ظلت تابعة لها حتى بعد عودة البابا إلى روما، ولم تعد لحكم الدولة الفرنسية إلا في أعقاب الثورة الفرنسية عام 1789.

بدءًا من عام 1378 تعددت محاولات السيطرة على الكرسي البابوي بين الأباطرة والطامعين في الحصول على الكرسي الرسولي، يطلق على هذه الفترة من تاريخ الفاتيكان عمومًا اسم «الجدل الكبير» الذي حُلّ أخيرًا عام 1417، من خلال مجمع كونستانس والذي انتخب في أعقابه البابا مارتن الخامس حبرًا للكنيسة الكاثوليكية جمعاء، منهيًا بذلك حوالي قرن من الانشقاق.

مراجع

الكنيسة الرومانية الكاثوليكية في القرن 14
الكنيسة الرومانية الكاثوليكية في القرن 15
انشقاقات في المسيحية
أوروبا في 1378
أوروبا في 1417
بابوية أفينيون
تاريخ البابوية
تاريخ الكاثوليكية في أوروبا
ثقافة غربية
جدالات مسيحية قديمة
عبارات مسيحية
المسيحية في عقد 1370
أوروبا في عقد 1370
المسيحية في عقد 1380
أوروبا في عقد 1380
المسيحية في عقد 1390
أوروبا في عقد 1390
المسيحية في عقد 1400
أوروبا في عقد 1400
المسيحية في عقد 1410
أوروبا في عقد 1410

الانشقاق الغربي


Java or Dzau ( ; , Dzaw;  Dzhava) is a town of approximately 1,500 people in the occupied territories of Georgia. According to Georgia's current official administrative division, Java is a main town of Java district in the north of Shida Kartli region. According to the South Ossetian side Dzau is an administrative center of Dzau district. The town is situated on the southern slopes of the Greater Caucasus, within the Greater Liakhvi Gorge,  above sea level.

Java is the second largest urban settlement in South Ossetia, after Tskhinvali. It is located outside the Organization for Security and Co-operation in Europe-defined boundaries of the Georgian-Ossetian conflict zone – an area within a 15-km radius of Tskhinvali.

The town played a major role in the Russo-Georgian War, with most of the South Ossetian military forces being located there at the time of the Georgian offensive. During the Battle of Tskhinvali, the government of South Ossetia relocated to Java.

Georgia had accused the Russian military of building a large military base in Java before the war. These concerns were brought by the President of Georgia, Mikheil Saakashvili, to the attention of the UN General Assembly on September 26, 2007. After the war, Russia announced it was constructing military bases in Java and Tskhinvali, which would be ready in 2010.

References

Populated places in Dzau District
Cities and towns in Shida Kartli
Tiflis Governorate

Java (town)


Françoise Pascals, née le  à Giffard est une artiste peintre québécoise.

Biographie
Née Françoise Marchand le 4 avril 1945 à Giffard, près de Québec, elle passe toute son enfance dans un milieu imprégné de créativité. Son père, Blaise Marchand, architecte, maquettiste et sculpteur lui permettra de grandir dans un environnement propice à découverte de l'art et de ses futurs inspirations, dont Louise Carrier, peintre portraitiste, qui eut une influence profonde sur son cheminement.

Enfant, elle admire les œuvres des grands maîtres de la Renaissance tels Willem Kalf, Pieter Claesz, Lubin Baugin ou Jan Davidszoon de Heem et tente vainement d'en apprendre les techniques quant aux couleurs, au dessin ou à la composition.
Elle prit alors le chemin de l'École des Beaux-Arts de Québec en 1963, mais l'expérience lui apparaitra décevante et son désir d'y parfaire son éducation quant au savoir-faire des maîtres du réalisme n'y sera pas comblé. Déphasée dans ses goûts et ses préoccupations par rapport aux courants de sa génération, c'est donc par un cheminement personnel et autodidacte qu'elle fit l'apprentissage du style lui permettant d'exprimer sa liberté.

De l'abstrait alors à la mode, elle passait au surréalisme, au paysage impressionniste, au paysage réaliste, au symbolisme et enfin  à la nature morte hyperréaliste et au trompe-l'oeil qui seront désormais pour elle la base fondamentale sur laquelle repose tout le sens de sa démarche artistique.

Expositions

Expositions individuelles
 1986 : Galerie Alexandre, Montréal
 2003 : Galerie Archambault, Lavaltrie
 2012 : Musée du Château Ramezay, Montréal
 2019 : Galerie d'art Mouvement Desjardins de l'UQAR, Rimouski

Expositions en duo
 1983, 1989, 2001 : Galerie Archambault, Montréal

Expositions en trio
 1981 : Galerie Archambault, Montréal

Expositions de groupe
 1979-1986 : Galerie Alexandre, Montréal
 1980-2006 : Galerie Archambault, Lavaltrie
 1982-1992 : Galerie Christos Klimantiris, Montréal
 1987 : Galerie d'art Du Château Frontenac, Québec
 1995-2016 : Galerie d'art Au P'tit Bonheur, Pointe au Pic
 1998-1999 : Galerie De Bellefeuille, Montréal
 1999 : Galerie d'art du Château, Mont-Tremblant
 2005 : Galerie Le Chien D'or, Québec
 2005 : Galerie d'art Michel Bigué, Saint-Sauveur
 2018- : Galerie d'art Vigneault, Repentigny
 2019 : Galerie d'art Mouvement Desjardins de l'UQAR, Rimouski

Exposition permanente
 2010- : Maison des Contes et Légendes de Lavaltrie (a également participé à la réalisation des décors)

Musée
 2004-2005 : Musée du Château Ramezay, Montréal

Symposiums
 Baie-Comeau : 1990, 1991, 1995, 1997
 Magog : 1995
 Lavaltrie : 2016 (présidente d'honneur)

Publications

Tableaux dans des livres
 Art actuel au Québec depuis 1970, Guy Robert, Iconia, 1983
 52 couleurs du Québec...52 peintres, Louis Bruens, Édition La Palette, 1987
 Investir dans les œuvres d'art, Louis Bruens, Édition La Palette, 1988
 Félix Leclerc, Éd. Henri Rivard Beaux Livres, 1994
 Légendes le Long du Saint-Laurent, Éd. Henri Rivard Beaux Livres, 1999
 Le Petit Prince de Saint-Éxupéry, Éd. Henri Rivard Beaux Livres, 2000
 Nelligan, Éd. Henri Rivard Beaux Livres, 2003

Livre sur l'artiste
 Des histoires racontées, F. Pascals, Galerie d'Art au P'tit Bonheur, 2013

Dont elle est l'auteure
 Légendes inventées et histoires presque vraies, F. Pascals, Éd. Lo-Ély, 2021

Revues
 Magazin'Art : 1990, 2006, 2020, 2021 (ISSN 0844-1707)
 Parcours
 Le Collectionneur

Collections
 Ville de Lavaltrie
 Ville de Contrecœur
 Musée du Château Ramezay
 Bombardier
 Courchesne et Larose
 Donald K. Donald
 Arlette Cousture
 Hochelaga Maisonneuve Pontiac Buick
 La Rôtisserie Victorienne

Notes et références

Liens externes

Naissance en avril 1945
Peintre québécois

Françoise Pascals


Point of Replacement oder Point of Reorder (POR) was so viel bedeutet wie "der Punkt, bei dem wieder bestellt werden soll", ist also ein Meldebestand.

Bei dieser Systemart der Materialwirtschaft ist beispielsweise die Lochkarte der wichtigste Bestandteil der Lagerverwaltung. Die Lochung der Lochkarte stellt in der Regel die Artikelnummer dar. Die Karte selbst ist mit diversen Informationen versehen wie z. B. der Artikelnummer, dem Preis, der Artikelfarbe und weitere; diese Daten werden oft aufgeklebt. Meistens ist entsprechend der Artikelmenge mindestens eine gleiche Anzahl von Lochkarten vorhanden, wobei sich diese in Form, Farbe oder Beschriftung unterscheiden können. Vor allem die Unterscheidung in der Farbe der Lochkarte dient zur einfachen Kenntlichmachung des Erreichens eines Mindestbestandes bzw. des letzten Artikels dieses Produktes im Sortiment.

Nutzung
Wird eine Karte entnommen, so wird diese an einer zentralen Stelle abgelegt, so dass der Artikel nachbestellt werden kann. Diese liest man mit einem Kartenlesegerät in den Computer ein und bestellt den Artikel neu. Hierbei errechnet der Computer aus der maximalen Lagerzeit und der verkauften Menge die neue Bestellmenge. Oft wird in der Nachbestellung aber auch eine Artikelmenge nach Gefühl/Erfahrung in Auftrag gegeben, dies ist allerdings sehr risikobehaftet denn die bestellten Artikel müssen natürlich bezahlt werden und können ggf. vor dem Abverkauf z. B. ablaufen.

Einsatzort Apotheke
In der Apotheken-Materialwirtschaft sind die ABDA-Lochkarten der wichtigste Bestandteil, sofern nicht PoS genutzt wird. Die Karte steckt im Schub jeweils vor einem Medikament. Eine ABDA-Karte unterstützt nur sieben Zeichen und enthält in diesem Sinne die Pharmazentralnummer. Da die Pharmazentralnummer auf acht Zeichen erweitert wurde, können künftig keine ABDA-Karten mehr eingesetzt werden wo die achtstellige Artikelnummer nicht mit einer null beginnt. Wenn ein Artikel nicht mehr vorhanden ist, so befindet sich im Kärtcheneinschub eine (letzte) gelbe Karte die das Auffinden des Lagerortes im Register/Hauptalphabet vereinfacht und auch gleichzeitig eine nötige Nachbestellung signalisiert.

Vorteile
 Bei einem möglichen Computerausfall muss die Arbeit nicht unterbrochen werden.
 Lediglich bei der Bestellung ist eine Dateneingabe notwendig.

Nachteile
 Es ist nie der genaue Lagerbestand bekannt.
 Es gibt womöglich Probleme bei einer Inventur.
 Ein EDV-System kann nicht schnell genug auf mögliche Bestandsänderungen reagieren (z. B. automatische Nachbestellungen).
 Statistische Auswertungen sind ungenau (z. B. Stoßzeiten von Abverkäufen oder Ermittlung von benötigten/geplanten Nachbestellungen und Mengen).

Siehe auch
 Materialwirtschaft
 Materialwirtschaftspolitik
 Materialeinkauf, Beschaffungswesen
 Beschaffungsprinzip
 Bestellpolitik
 Bedarfsträger
 (Computer-)Systeme:
 Warenwirtschaftssystem
 Enterprise-Resource-Planning
 Analyse-Methoden:
 ABC-Analyse
 XYZ-Analyse
 Wertanalyse
 Materialflussanalyse
 Bestandssegmentierung
 Apotheke:
 Pharmazentralnummer

Produktionswirtschaft
Material- und Lagerwirtschaft
Pharmaindustrie

Point of Replacement


Regmatodontaceae, porodica pravih mahovina u redu Hypnales. Postoje tri priznata rodova

Rodovi
 Anhymenium Griff.
 Regmatodon Brid.
 Yunnanobryon Shevock, Ochyra, S. He & D.G. Long

Izvori

Hypnales

Regmatodontaceae


සාර්ව ආර්ථික ක්‍රමයක කම්කරු වෙළඳපොළ

ශ්‍රම බලකාය ලෙස හඳුන්වන්නේ සේවය කරන මෙන්ම රැකියා විරහිත නමුත් රැකියා අපේක්ෂා කරන පිරිසේ එකතුයි. මෙහිදි වැඩිහිටි ජනගහනයෙන් අධ්‍යාපනයේ නිරත නොවන පිරිස සලකයි. ශ්‍රම බලකාවට අයත් නොවන පිරිස ලෙස උසස් අධ්‍යාපනයේ නිරත වන්නෙන්, රැකියා කිරීමට උවමනාවක් නැති පිරිස, සිරගෙදර පිරිස, මානසික අබාධිත පිරිස්, හමුදා සේවකයන්, ළමයින්, හා විවාහයට ගෙදර සිටින පිරිස් අයත් නොවේ. විරැකියාව ප්‍රමාණය යනු ශ්‍රම බලකායෙන් රැකියා ඇති පිරිස ඉවත් කල විට ඇති ඉතුරැ පිරිසයි. විරැකිය යනු විරැකියා පිරිස ශ්‍රම බලාකයෙන් බෙදු විට ලැබෙන අගයයි. රැකියා නියුක්තිකයන් අනුපාතය රැකියා ඇති පිරිස වැඩකරන වයසේ වැඩිහිටි ජනගහනයෙන් බෙදු විට ලැබේ. ස්වයං රැකියා කරන පිරිස් රැකියා නියුක්ති ලෙස සලකයි.

ශ්‍රම බලකාය, රැකියා නියුක්තිය, විරැකියා මට්ටම, රැකියා අවස්ථා ආදි විචල්‍යයක් "Stock Vorcbles" ලෙස හඳුන්වයි. එයට හේතුව මේවා එක් නිශ්චිත මොහොත ගණනය කර එම දත්ත කලක් යාදාගන්නා බැවිනි. මේවා නිශ්චිත කාලයකට වරක් යාවත්කාල (Update)  කරන "Flow Voreble"  වලින් වෙනස් වේ. මෙම "Flow Voreble" නිසා ශ්‍රම බලකයේ නෙස්විම් ලෙස ජනගහනය වර්ධනය, අමනයන්, ශ්‍රම බලකායට අළුතෙන් එකතුවන්නන් හා එම වයස පසුකරන්නන් අයත් වේ. අකහරින්නන්, රැකියා උමනා නොවුවන් රැකියා සෙවීමට, රැකියා කරමින් සිටි පිරිස් අස්විම,රැකියා පිරිස්වලට රැකියා ලැබීමට ආදි බොහොමයක් කරණු මත වෙනස් වේ. මෙහිදි අපි විවිධ වර්ගයේ විරැකියා වර්ග හඳුනගෙන ඇත.

සටහන්

කම්කරු ආර්ථිකය


Kufra or Kofra ( ), also spelled Cufra in Italian, is the largest district of Libya and the second largest such district in Africa. It is slightly smaller than the country of Turkmenistan. Its capital is Al Jawf, one of the oases in Kufra basin. There is a very large oil refinery near the capital. In the late 15th century, Leo Africanus reported an oasis in the land of the Berdoa, visited by a caravan coming from Awjila. It is possible that this oasis was identical with either the Al Jawf or the Taiserbo oasis, and on early modern maps, the Al Kufra region was often labelled as Berdoa based on this report.

History
The name Kufra (comes from Kufuh and Epher) itself is a derivation from kafir, the Arabic term for non-Muslims. Kufra did not fall under the dominion of either the Arabs or the Ottomans and was owned  by the Arab Bedouin tribe of the Zuwayya only in the mid 19th century, and eventually by the Italians by the 1930s. In 1931, during the campaign of Cyrenaica, General Rodolfo Graziani easily conquered Kufra, considered a strategic region, leading about 3,000 soldiers from infantry and artillery, supported by about twenty bombers.

Geography
Kufra's location in Libya's southeast places it on the country's border with Egypt, Sudan (unlike any other Libyan district), and Chad.  It borders the following regions of these countries, namely, New Valley Governorate, Egypt in the east, Shamaliyah State, Sudan in southeast, North Darfur State, Sudan in the far southeast, Bourkou-Ennedi-Tibesti Region, Chad in the south. Domestically, it borders the following districts, namely, Murzuq in west, Jufra in northwest and Al Wahat in north. Kufra is a part of Cyrenacian geographical subdivision, the largest region in Libya and which is mostly semi arid in nature. The region receives an annual rainfall of . There are no perennial rivers in the region, but the region is abundant with groundwater aquifers. All three regions of the county have mostly a flat undulating plain and occasional plateau, with an average elevation of around . Around 91 per cent of the land is covered by desert, with only 8.8 per cent agricultural land (with only 1% arable lands) and 0.1 per cent of forests. It is desert climate in all other parts of the region. Dust storms lasting four to eight days are fairly common during Spring.

Per 2006 census, there were totally 13,313 economically active people in the district. There were 6,295 government employees, 2,178 employers, 6,454 first level workers, and 1 second level worker. There were 85 workers in state administration, 85 in agriculture, animal husbandry and forestry, 2,445 in agriculture and hunting, 2,029 in education, 1,558 in private enterprises, 584 in health and social work, 85 in production, 2,214 in technical work, and 354 service workers. The total enrollment in schools was 17,364 and the number of people above secondary stage and less than graduation was 875.
As per the report from World Health Organization (WHO), there was one communicable disease centre, one dental clinic, one general clinic, three out-patient clinics, five pharmacies, 16 PHC centres, one rural clinic, and no specialized clinics.

Local administration
During 2007, the northern part of Kufra District was moved to the newly created Al Wahat District. Besides the main Oasis group of the Kufra basin, four more oases belong to the region, which lie northwest of Kufra basin are Rebiana, Buzema, Wadi Zighen and Tazirbu. The oasis-valleys of Jabal Arkanu and Jebel Uweinat lie southeast of the basin. Libya became independent in 1951 from the colonial empire and generally known for its oil rich resources. As a part of decentralization in 2012, the country is administratively split into 13 regions from the original 25 municipalities, which were further divided in 1,500 communes. As of 2016, there were 22 administrative divisions in the country in the form of districts.

Notes

References

Kufra
+

Kufra District


Auctorem fidei é uma bula papal emitida por Pio VI em 28 de agosto de 1794 para condenar a tendência ao galicanismo e às reformas jansenistas do Sínodo de Pistoia (1786).

A bula catalogou e condenou 85 artigos do Sínodo de Pistoia. Após a publicação da bula, Scipione de' Ricci submeteu-se. Em 1805, aproveitou a presença de Pio VII em Florença, a caminho de Roma do seu exílio na França, para pedir perdão pessoalmente em meio à reconciliação.

O documento foi citado como fonte de ortodoxia doutrinária quando papas posteriores foram chamados para combater erros doutrinários nos séculos XIX e XX. É mencionado em Indulgentiarum doctrina, Quo graviora, Commissum divinitus, Mysterium fidei e Pascendi dominici gregis.

Fontes

 Proposições Condenadas Auctorem fidei (inglês) parte 1 e parte 2
 Texto Introdutório Auctorem fidei (inglês) clique aqui
 Auctorem fidei Completo (italiano) clique aqui

Ligações externas

  CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Auctorem Fidei (newadvent.org)
Bulas pontifícias

Jansenismo

Auctorem fidei


Equinae je potporodica porodice Equidae koja je nastanjivala sve krajeve svijeta (osim Indonezije i Australije) od Hemingfordianske faze ranoga Miocena (prije 20 milijuna godina) sve do danas. Smatra se da su monofilijska skupina.

Popis rodova i tribusa
 rod Acritohippus
 tribus Calippini
 tribus Equini
 tribus Hipparionini
 rod Hippodon
 tribus Hippotheriini
 rod Merychippus
 tribus Protohippini
 rod Scaphohippus
 rod Stylonus

Sestrinski taksoni
 Anchitheriinae
 Hyracotheriinae

Izvori

Konji

Equinae


Aderus microphthalmus é uma espécie de Coleoptera|insecto  coleóptero pertencente à família Aderidae. Foi descrita cientificamente por George Charles Champion em 1920.

Distribuição geográfica
Habita em Índia.

Referências

microphthalmus
Coleópteros da Índia
Coleópteros descritos em 1920
Espécies descritas por George Charles Champion

Aderus microphthalmus


හැනිබල් (247 – 183 සහ 181 අතර), සම්පූර්ණ වශයෙන් හැනිබල් බාර්කා යනු,  පියුනික් කාර්තජේනියානු හමුදා සෙන්පතියෙක් වූ අතර, ඉතිහාසයේ ප්‍රමුඛතම හමුදා සෙන්පතීන් අතුරෙන් එක් අයෙක් ලෙසින් සාමාන්‍ය ලෙසින් සැලකෙයි. ඔහුගේ පියාණන්වූ  හැමිල්කර් බාර්කා පළමුවන පියුනික් යුද්ධය අතරතුරදී ප්‍රමුඛතම කාර්තජේනියානු ආඥාපතියෙකු විය. ඔහුගේ බාල සොහොයුරන් වූයේ  මාගෝ සහ  හස්ඩ්රුබල් වූ අතර, ඔහු   සාධාරණ හස්ඩ්රුබල්ගේ මස්සිනා විය.

සටහන්

ආශ්‍රිත

උපලක්ෂණය

තවදුරටත් කියවීම

 ක්‍රිපූ 183
 ක්‍රිපූ 247
සිය දිවි නසා ගත් පුරාතන ජනයා
කාර්තජේනියානු ජෙනරල්වරු
යුද්ධ ගමනය
සිය දිවි නසා ගත් හමුදාමය පුද්ගලයෝ
සිය දිවි නසා ගත් දේශපාලනඥයෝ
දෙවන පියුනික් යුද්ධයෙහි ආඥාපතියෝ
ක්‍රිපූ 3වන-සියවසෙහි ජනයා
ක්‍රිපූ 2වන-සියවසෙහි ජනයා

ක්‍රිපූ 240 ගණන් වල උපත්
ක්‍රිපූ 180 ගණන් වල මරණ
ක්‍රිපූ 247 උපත්

හැනිබල්


El desarrollo del pelo, un apéndice cutáneo como lo son las plumas y escamas, empieza con una serie de interacciones inductivas y recíprocas entre epitelio y mesénquima, mediadas por una compleja cascada de señalización en la que intervienen dos tipos de proteínas: Wnt y FGF. En los humanos el pelo tiene un complejo ciclo de vida, dependiendo de la parte del cuerpo en la que se desarrolla un folículo se va a dar una variación en la longitud de los pelos. Por ejemplo, el pelo de las pestañas crece corto y nunca sobrepasa cierta longitud mientas que el pelo en el cuero cabelludo crece indefinidamente. Los patrones de tamaño y grosor del pelo están determinados por factores paracrinos y endocrinos. Adicionalmente a esta variación normal, también existen mutaciones que interfieren con el desarrollo normal del pelo.

Desarrollo temprano

Células dermales bajo la epidermis del embrión inician el proceso de la formación de la "placode" que se da por una agregación de células que se elongan y se dividen hasta hundirse en la dermis por ingresión. Como respuesta a esto, las mismas células que dirigieron todo el proceso forman un nodo llamado papila dermal. Este nodo estimula la división de las células madre que posteriormente se van a diferenciar en un tallo de pelo keratinizado. Esta estructura termina por rodear completamente la papila dermal formando la raíz del pelo exactamente encima de la papila. Mientras se forman las glándulas sebáceas y aparecen los primeros gránulos de melanina, se va formando el canal del pelo (folículo) que se abre hasta atravesar toda la epidermis permitiendo que el pelo crezca hacia el exterior del cuerpo.

Glándulas sebáceas y melanocitos
Mientras las células madre se están diferenciando cerca a la papila dermal, empiezan a desarrollarse las glándulas sebáceas que secretan sebo, una sustancia aceitosa que ayuda a proteger el pelo y que además, mezclándose con otra sustancia recubre al feto en el momento del nacimiento.
Mientras el tallo keratinizado rodea la papila dermal, se forman los melanocitos: células encargadas de producir el pigmento que da color al pelo.

Crecimiento
En un lado del folículo piloso, se forma una estructura de origen epitelial que guarda 2 tipos de células madre adultas: las células multipotentes del folículo piloso y células madre productoras de pigmentos.
Estas células madre epiteliales forman la unidad básica de proliferación del tallo ya que regeneran el tallo del pelo de forma periódica y generan el pigmento que colorea el pelo.

Factores involucrados en el crecimiento

Fgf18 y BMP6 factores paracrinos producidos cerca del epitelio parecen ser responsables de aumentar el tiempo que dura el ciclo celular

Bibliografía

Pelo
Términos de biología

Desarrollo del pelo


Dosya aktarım iletişim kuralı, (İngilizce: File Transfer Protocol; FTP), bir veri yığınının - ASCII, EBCDIC, ve binary- bir uç aygıttan diğerine iletimi için kullanılmaktadır.

Bir dosyayı FTP kullanarak başka bir TCP/IP ağı üzerindeki kullanıcıya yollamak için o ağdaki bilgisayarda geçerli bir kullanıcı ismi ve şifresi gerekmektedir. Birçok FTP sunucusu, kullanıcı ismi ve parola olmadan erişim için "anonim FTP" (anonymous FTP) desteği verir, bu kullanım için kullanıcı adı olarak anonymous parola olarak ise bir e-mail adresi girilmesi gerekmektedir (Internet Explorer, e-mail olarak IEuser@ girer).

FTP, dosya transferi ve komut transferi için değişik portlar kullanır. Varsayılan konfigürasyonda, komut transferi (yani sisteme giriş, klasör değiştirme, dosya adı değiştirme veya "dosya yolluyorum" komutları) için kullanılan port numarası 21'dir. Dosyalar indirilir veya gönderilirken ise o an boş olan bir port numarası kullanılır.

Tarih
Dosya aktarım iletişim kuralı için orijinal tanımlama Abhay Bushan tarafından yazılmış ve 16 Nisan 1971'de RFC 114 olarak yayınlanmıştır. Daha sonra Haziran 1980'de RFC 765'e ve Ekim 1985'te RFC 959 olan bugünkü haline getirilmiştir. Teklif edilen son standartlar RFC 959'u geliştirmiştir, örneğin RFC 2228 (Haziran 1997) güvenlik geliştirmelerini önerir ve RFC 2428 (Eylül 1998) IPv6 için destek sağlar, yeni bir çeşit pasif mod tanımlar.

Çeşitleri
Ağ açısından bakıldığı zaman FTP' ni iki türü vardır. Bu FTP çeşitlerinden hangisinin kullanılacağını istemci tarafı belirler.

Aktif FTP
İstemci, sunucunun 21 numaralı portundan kontrol bağlantısı kurarak FTP sunucusuna bağlanır. Bu durumda istemci komut satırına düşer ve ls ve get komutlarını buradan gönderir. Tüm veri aktarım bağlantısı sunucu üzerinden 20 numaralı porttan gerçekleştirilir.

İstemci ls komutunu çalıştırdığında geri dönen cevap sunucunun 20 numaralı portundan değil, 21 numaralı portundan gerçekleşir. Daha sonra sunucu kaynak portunu 20 yapacak şekilde değiştirir ve dosya aktarımına devam eder.

Pasif FTP
Pasif FTP, değişik sebeplerden dolayı sistemde meydana gelen ftp problemlerine sunucu tarafında çözüm bulmak amacıyla çıkarılmış ftp çeşididir.

İstemci, 21 numaralı porttan önce kontrol bağlantısı kurarak FTP sunucusuna bağlanır. Aktif bağlantıdaki gibi istemci ne zaman veri aktarımı gerçekleştirmeye başlarsa istemciden yeni bir port açılır. İstemci, sunucuya PASV komutu gönderir. Bu komut sonucunda sunucuda da yeni bir port açılır.
Böylece veri aktarımı istemcinin en son açtığı port ile sunucunun en son açtığı port arasında gerçekleşir.

Bu yöntem genelde bağlantı filtreleme ve güvenlik duvarı gibi problemleri ortadan kaldırmaya yönelik geliştirilmiştir.

Güvenlik
FTP, güvenli bir protokol olarak dizayn edilmemişti -özellikle günümüz standartlarında- ve güvenlik açısından birçok zayıflığı vardı. Mayıs 1999'da RFC 2577'nin yazarları güvenlik zaaflarını listeledi. Bunlar;
Bounce saldırısı
,Spoof saldırısı
,Kaba kuvvet saldırı
,Kullanıcı adı korunumu
,Port hırsızlığı

FTP Alternatifleri

 SFTP (Secure File Transfer Protocol): SFTP, FTP'nin aksine verilerinizi şifreleyen bir dosya aktarma protokolüdür. Bu nedenle, veri transferi sırasında üçüncü şahıslar tarafından ele geçirilmesi veya okunması daha zordur. SFTP, SSH (Secure Shell) protokolü kullanarak çalışır ve birçok FTP istemcisinde desteklenir.
 SCP (Secure Copy): SCP, SSH protokolü kullanarak dosya kopyalamak için kullanılan bir protokoldür. SCP, SFTP gibi, verilerinizi şifreler ve güvenli bir şekilde aktarmanıza olanak tanır.
 WebDAV (Web Distributed Authoring and Versioning): WebDAV, web sunucuları üzerinden dosya aktarımı yapmak için kullanılan bir protokoldür. WebDAV, SFTP ve SCP gibi şifreleme ve güvenlik özellikleri sağlar.
 HTTPS (Hypertext Transfer Protocol Secure): HTTPS, web sitelerindeki veri aktarımlarını güvence altına almak için kullanılan bir protokoldür. HTTPS, SSL (Secure Socket Layer) protokolü kullanarak verilerinizi şifreler ve güvenli bir şekilde aktarır.
 AS2 (Applicability Statement 2): AS2, işletmeler arasında güvenli bir şekilde dosya aktarımı yapmak için kullanılan bir protokoldür. AS2, EDI (Electronic Data Interchange) belgeleri gibi işlem verilerinin güvenli bir şekilde aktarımı için tasarlanmıştır ve S/MIME (Secure/Multipurpose Internet Mail Extensions) protokolünü kullanarak verileri şifreler.

Dış bağlantılar
 RFC 959  - File Transfer Protocol
 RFC 2228  - FTP Security Extensions
 RFC 2640  - Internationalization of the File Transfer Protocol
 İnternet nedir?
 Ftp
 FTP Programları

Uygulama katmanı protokolleri
Bilişim terimleri

Dosya aktarım iletişim kuralı


Yaylaköy, Dazkırı - Afyonkarahisar ili Dazkırı ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Ağrı - Ağrı ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Bala - Ankara ili Balâ ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Kuşadası - Aydın ili Kuşadası ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Söke - Aydın ili Söke ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Manyas - Balıkesir ili Manyas ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Tefenni - Burdur ili Tefenni ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Keşan - Edirne ili Keşan ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Mihalıççık - Eskişehir ili Mihalıççık ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Karaburun - İzmir ili Karaburun ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Kınık - İzmir ili Kınık ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Cide - Kastamonu ili Cide ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Gediz - Kütahya ili Gediz ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Manisa - Manisa ili Yunusemre ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Artuklu - Mardin ili Artuklu ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Çamlıhemşin - Rize ili Çamlıhemşin ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Asarcık - Samsun ili Asarcık ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Salıpazarı - Samsun ili Salıpazarı ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy - Şırnak ili İdil ilçesine bağlı köy
 Yaylaköy, Malkara - Tekirdağ ili Malkara ilçesine bağlı mahalle
 Yaylaköy, Eşme - Uşak ili Eşme ilçesine bağlı köy

Yaylaköy


Rita Meurer (* 27. November 1956) ist eine ehemalige deutsche Weitspringerin.

1979 wurde sie Deutsche Vizemeisterin in der Halle und Fünfte bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in Wien.

Rita Meurer startete für den TuS 04 Leverkusen.

Persönliche Bestleistungen

 Weitsprung: 6,44 m, 26. Mai 1980, Fürth
 100 m: 11,83 s, 1. Juli 1978, Dormagen (handgestoppt: 11,4 s, 23. Juli 1978, Recklinghausen)
 200 m: 23,82 s, 27. Juli 1978, Dormagen

Weitspringer (Deutschland)
Frau
Geboren 1956
Deutscher

Rita Meurer