RT-2PM Topol (NATO naziv SS-25 Sickle ; GRAU oznaka:15Ž58 ("15Zh58"); START I oznaka: RS-12M Topol) je mobilna interkontinentalna balistička raketa dizajnirana u Sovjetskom Savezu i u službi ruskih strateških raketnih trupa. Rusija planira zamijeniti sve ICBM SS-25 inačicama Topol-M.

Razvoj
Trostupanjski RT-2PM Topol je poboljšani mobilni ICBM koji je zamijenio ranije zastarjele raketne komplekse. Nastao je na istoj liniji razvoja kao i mobilni projektili kao što su RT-21 Temp 2S i RSD-10 Pioneer, a raspoređen je kao zamjena za široko korišten UR-100. Sjedinjene Države razmatrale su razvoj vlastite cestovne mobilne ICBM nazvane Midgetman, ali program je otkazan krajem Hladnog rata.

Razvoj RT-2PM odobren je 19. srpnja 1977., a izveo ga je Moskovski institut za toplinsku tehnologiju na čelu s Alexanderom Nadiradzeom. Ispitivanja u letu provedena su na poligonu Pleseck od veljače do prosinca 1985. Nakon što je prva serija ispitivanja uspješno provedena u travnju 1985., prva pukovnija s raketama Topol stavljena je u pripravnost u srpnju 1985. Cijelo to vrijeme nastavljen je rad na poboljšanju sustava. Probna ispaljivanja projektila konačno su dovršena u prosincu 1987. Prva pukovnija raketa "Topol" s moderniziranim mobilnim zapovjednim centrom (na području Irkutska ) stavljena je u pripravnost 27. svibnja 1988. Nakon Nadiradzeove smrti 1988. Boris N. Lapygin nastavio je svoj rad na raketi Topol.

Dizajn
RT-2PM ICBM dizajniran je da bude pokretljiv na cesti i montiran je na teški kamion (MAZ-7310 ili MAZ-7917).

RT-2 je cestovni mobilni trostupanjski ICBM s jednom bojevom glavom. Njegova duljina od 21,5 metara i promjer od 1,7 metara približno su iste veličine i oblika kao američki Minuteman ICBM. Nosi jednu bojevu glavu snage 800 kt i točnost (CEP) od 200m.  Može se lansirati s mjesta razmještanja na terenu ili s baze s kliznim krovom. RT-2PM Topol pridružio se operativnim sovjetskim pukovnijama SRF-a 1985. Ukupno područje od približno 190.000 četvornih kilometara moglo bi biti potrebno za raspoređivanje snaga koje se sastoje od 500 cestovnih mobilnih Topol ICBM-a. Mobilne jedinice zahtijevaju mnogo veći broj osoblja za održavanje i rad od fiksnih sustava. Posljedično, RT-2PM Topol bio je znatno skuplji za održavanje i rad od sustava lansiranja iz silosa.

Sva tri stupnja izrađena su od kompozitnih materijala. Tijekom rada prvog stupnja upravljanje letom provodi se preko četiri aerodinamička i četiri mlazna krilca. Četiri slične rešetkaste aerodinamičke površine služe za stabilizaciju. Tijekom druge i treće faze leta plin se ubrizgava u divergentni dio mlaznice za kontrolu leta.

Projektil je raspoređen u spremnik postavljen na terensku šasiju sa 7 osovina na mobilnom lansirnom vozilu. Šasija sadrži dizalice, plinske i hidraulične pogone i cilindre, snage nekoliko stotina tona, za podizanje i niveliranje lansera, ubrzavanje (borbeno) i usporavanje (održavanje) elevacije kontejnera s projektilom u okomitom položaju. Popraćen je mobilnim zapovjednim mjestom koje nosi opremu za podršku postavljenu na šasiju s 4 osovine za terensku vožnju. Kompleks je opremljen ugrađenim inercijskim navigacijskim sustavom koji grupi daje mogućnost da provede lansiranje neovisno sa svojih mjesta raspoređivanja na terenu. Ovaj topo-geodetski potporni i navigacijski podsustav, koji je izradio Istraživački institut "Signal", osigurava brzo i visoko precizno vezivanje lansera na terenskom položaju i omogućuje njegovoj posadi da izvrši lansiranje projektila s bilo koje točke borbene ophodnje. Lansiranje se također može izvesti u bazama pukovnije iz gore spomenute garnizonske garaže.

Nedavna povijest
11. rujna 2016. - Ruske strateške raketne snage izvele su uspješno probno lansiranje interkontinentalne balističke rakete RS-12M Topol, priopćilo je u petak Ministarstvo obrane. Prema ministarstvu, projektil lansiran iz svemirskog centra Plesetsk u sjeverozapadnoj Rusiji pogodio je označeni cilj na poluotoku Kamčatka "s velikom preciznošću". RS-12M Topol (SS-25 Sickle) je interkontinentalna balistička raketa s jednom bojevom glavom, koja je ušla u službu 1985. godine. Ima maksimalni domet od 10.000 km i može nositi nuklearnu bojevu glavu snage do 550 kilotona.

Ruske strateške raketne trupe izvele su 28. studenoga 2019. raketni test suborbitalnim lansiranjem projektila RS-12M Topol iz Kapustin Jara. Test je bio uspješan.

Topol će s vremenom biti zamijenjen cestovnom mobilnom verzijom projektila Topol-M .

Nacionalni obavještajni centar za zrak i svemir američkih zračnih snaga procjenjuje da je od lipnja 2017. oko 100 lansera bilo operativno raspoređeno.

Izvori

Ruski interkontinentalni balistički projektili

RT-2PM Topol


Robert Ioan Licu () este un fost handbalist român și actual antrenor al echipei de handbal feminin CS Rapid București. Licu a fost component al echipe naționale a României, alături de care a participat la Jocurile Olimpice de vară din 1992 și a obținut medalia de bronz la Campionatul Mondial din 1990.

Aruncător de mână stângă, Robert Licu a evoluat pe postul de intermediar dreapta.

Carieră
După medalia de bronz obținută la Campionatul Mondial din 1990, Licu a făcut parte din echipa României care a participat la Olimpiada din 1992. Robert Licu a jucat în toate cele șase meciuri și a înscris 30 de goluri, terminând pe locul 4 în clasamentul marcatorilor, în timp ce România s-a clasat pe locul 8.

În 1993, după Jocurile Olimpice de la Barcelona, Licu s-a transferat la SC Magdeburg, în Handball Bundesliga, unde a rămas până în 1998 și a jucat un rol cheie în câștigarea Cupei DHB în 1996. Robert Licu s-a transferat apoi la ThSV Eisenach și SV Post Schwerin, iar în 2003 a revenit la SC Magdeburg, unde l-a înlocuit pe Ólafur Stefánsson.

În total, Robert Licu a jucat pentru România în 243 de meciuri oficiale, în care a înscris 1054 de goluri, fiind al doilea marcator din istoria echipei naționale după Vasile Stîngă.

La sfârșitul carierei active de jucător, Robert Licu a devenit antrenor pentru categoriile de juniori E, D și C la SC Magdeburg și SV Post Schwerin. Între anii 2007 și 2009 a activat în Federația Română de Handbal (FRH) ca antrenor federal pentru juniori. În 2009 a candidat pentru postul de președinte al FRH, dar a pierdut în fața lui Cristian Gațu, care a fost reales în funcție.

În 2011 și 2013 a fost antrenor al echipei masculine CSM București, iar în 2014 antrenorul secund al echipei naționale de handbal masculin a României. În februarie 2018 a candidat din nou pentru postul de președinte al FRH, fiind întrecut la voturi de președintele în exercițiu Alexandru Dedu și de fosta handbalistă Narcisa Lecușanu.

În noiembrie 2018 a devenit antrenorul echipei feminine de handbal a clubului Rapid București.

Palmares
Club
Liga Națională:
Câștigător: 1992, 1993

Cupa României:
 Câștigător: 1988, 1991

Cupa DHB:
 Câștigător: 1996

Supercupa DHB:
 Câștigător: 1996

Echipa națională
Campionatul Mondial:
 Medalie de bronz: 1990

Campionatul Mondial Universitar:
 Medalie de argint: 1990

Trofeul Carpați:
 Câștigător: 1991, 1995

Familie
Robert Licu este fiul dublului campion mondial și fostului antrenor al SC Magdeburg Gheorghe "Ghiță" Licu.

Note

Legături externe
 Academia de Handbal Robert Licu
 Robert Licu pe pagina EHF

Handbaliști români
Antrenori de handbal români
Handbaliști olimpici români
Handbaliști la Jocurile Olimpice de Vară 1992
Handbaliști expatriați
Români expatriați în Germania
Nașteri în 1969
Sportivi români în viață

Robert Licu


HMS St Vincent was the lead ship of her class of three dreadnought battleships built for the Royal Navy in the first decade of the 20th century. After commissioning in 1910, she spent her whole career assigned to the Home and Grand Fleets, often serving as a flagship. Aside from participating in the Battle of Jutland in May 1916, during which she damaged a German battlecruiser, and the inconclusive action of 19 August several months later, her service during World War I generally consisted of routine patrols and training in the North Sea. The ship was deemed obsolete after the war and was reduced to reserve and used as a training ship. St Vincent was sold for scrap in 1921 and broken up the following year.

Design and description
The design of the St Vincent class was derived from that of the previous , with more powerful guns and slight increases in size and protection. St Vincent had an overall length of , a beam of , and a normal draught of . She displaced  at normal load and  at deep load. Her crew numbered 756 officers and ratings in 1911, and 835 in 1915.

St Vincent was powered by two sets of Parsons direct-drive steam turbines each driving two propeller shafts using steam provided by 18 coal-burning Babcock & Wilcox boilers. The turbines were rated at  and were intended to give the ship a maximum speed of . During her sea trials on 17 December 1909, the ship reached a top speed of  from . St Vincent carried enough coal and fuel oil to give her a range of  at a cruising speed of .

Armament and armour

The St Vincent class was equipped with ten breech-loading (BL)  Mk XI guns in five twin-gun turrets, three along the centreline and the remaining two as wing turrets. The secondary, or anti-torpedo boat armament, comprised twenty BL  Mk VII guns. Two of these guns were each installed on the roofs of the fore and aft centreline turrets and the wing turrets in unshielded mounts, and the other ten were positioned in the superstructure. All guns were in single mounts. The ships were also fitted with three 18-inch (450 mm) torpedo tubes, one on each broadside and the third in the stern.

The St Vincent-class ships were protected by a waterline  armoured belt that extended between the end barbettes. Their decks ranged in thickness between  with the thickest portions protecting the steering gear in the stern. The main battery turret faces were  thick, and the turrets were supported by  barbettes.

Modifications
The guns on the forward turret roof were removed in 1911–1912 and the upper forward pair of guns in the superstructure were removed in 1913–1914. In addition, gun shields were fitted to all guns in the superstructure and the bridge structure was enlarged around the base of the forward tripod mast. During the first year of the war, a fire-control director was installed high on the forward tripod mast. Around the same time, the base of the forward superstructure was rebuilt to house 4 four-inch guns and the turret-top guns were removed, which reduced her secondary armament to a total of fourteen guns. In addition, a pair of three-inch (76 mm) anti-aircraft (AA) guns were added.

Approximately  of additional deck armour was added after the Battle of Jutland. By April 1917, St Vincent mounted 13 four-inch anti-torpedo boat guns as well as one four-inch and one three-inch AA gun, and the ship was modified to operate a kite balloon around the same time. In 1918 a high-angle rangefinder was fitted and the stern torpedo tube was removed before the end of the war.

Construction and career

St Vincent, named after Admiral of the Fleet John Jervis, 1st Earl of St Vincent (1735 – 1823), was ordered on 26 October 1907. She was laid down at HM Dockyard, Portsmouth, on the same date, launched on 10 September 1908 and completed in May 1909. Including her armament, her cost is variously quoted at £1,721,970 or £1,754,615. She was commissioned on 3 May 1910 and assigned as the junior flagship of the 1st Division of the Home Fleet. She was commanded by Captain Douglas Nicholson and was present in Torbay when King George V visited the fleet in late July. St Vincent also participated in the Coronation Fleet Review at Spithead on 24 June 1911. On 1 May 1912, the 1st Division was renamed the 1st Battle Squadron. The ship participated in the Parliamentary Naval Review on 9 July at Spithead before beginning a lengthy refit late in the year. On 21 April 1914, she was recommissioned and resumed her role as the flagship of the second-in-command of the 1st Battle Squadron, Rear-Admiral Hugh Evan-Thomas.

World War I
Between 17 and 20 July 1914, St Vincent took part in a test mobilisation and fleet review as part of the British response to the July Crisis. Arriving in Portland on 27 July, she was ordered to proceed with the rest of the Home Fleet to Scapa Flow two days later to safeguard the fleet from a possible surprise attack by the Imperial German Navy. In August 1914, following the outbreak of World War I, the Home Fleet was reorganised as the Grand Fleet, and placed under the command of Admiral John Jellicoe. On the evening of 22 November 1914, the Grand Fleet conducted a fruitless sweep in the southern half of the North Sea; St Vincent stood with the main body in support of Vice-Admiral David Beatty's 1st Battlecruiser Squadron. The fleet was back in port in Scapa Flow by 27 November. The 1st Battle Squadron cruised north-west of the Shetland Islands and conducted gunnery practice on 8–12 December. Four days later, the Grand Fleet sortied during the German raid on Scarborough, Hartlepool and Whitby, but failed to make contact with the High Seas Fleet. St Vincent and the rest of the Grand Fleet conducted another sweep of the North Sea on 25–27 December.

Jellicoe's ships, including St Vincent, conducted gunnery drills on 10–13 January 1915 west of the Orkney and Shetland Islands. On the evening of 23 January, the bulk of the Grand Fleet sailed in support of Beatty's battlecruisers, but the fleet was too far away to participate in the Battle of Dogger Bank the following day. On 7–10 March, the Grand Fleet conducted a sweep in the northern North Sea, during which it conducted training manoeuvres. Another such cruise took place on 16–19 March. On 11 April, the Grand Fleet conducted a patrol in the central North Sea and returned to port on 14 April; another patrol in the area took place on 17–19 April, followed by gunnery drills off Shetland on 20–21 April.

The Grand Fleet conducted sweeps into the central North Sea on 17–19 May and 29–31 May without encountering any German vessels. During 11–14 June the fleet conducted gunnery practice and battle exercises west of Shetland. King George V inspected all of the personnel of the 2nd Division aboard St Vincent during his visit to Scapa on 8 July and the Grand Fleet conducted training off Shetland beginning three days later. On 2–5 September, the fleet went on another cruise in the northern end of the North Sea and conducted gunnery drills. Throughout the rest of the month, the Grand Fleet conducted numerous training exercises. The ship, together with the majority of the Grand Fleet, conducted another sweep into the North Sea from 13 to 15 October. Almost three weeks later, St Vincent participated in another fleet training operation west of Orkney during 2–5 November. She became a private ship that month when she was relieved by  as flagship.

The fleet departed for a cruise in the North Sea on 26 February 1916; Jellicoe had intended to use the Harwich Force of cruisers and destroyers to sweep the Heligoland Bight, but bad weather prevented operations in the southern North Sea. As a result, the operation was confined to the northern end of the sea. Another sweep began on 6 March, but had to be abandoned the following day as the weather grew too severe for the escorting destroyers. On the night of 25 March, St Vincent and the rest of the fleet sailed from Scapa Flow to support Beatty's battlecruisers and other light forces raiding the German Zeppelin base at Tondern. By the time the Grand Fleet approached the area on 26 March, the British and German forces had already disengaged and a strong gale threatened the light craft, so the fleet was ordered to return to base. On 21 April, the Grand Fleet conducted a demonstration off Horns Reef to distract the Germans while the Imperial Russian Navy relaid its defensive minefields in the Baltic Sea. The fleet returned to Scapa Flow on 24 April and refuelled before proceeding south in response to intelligence reports that the Germans were about to launch a raid on Lowestoft, but only arrived in the area after the Germans had withdrawn. On 2–4 May, the fleet conducted another demonstration off Horns Reef to keep German attention focused on the North Sea.

Battle of Jutland

In an attempt to lure out and destroy a portion of the Grand Fleet, the High Seas Fleet, composed of 16 dreadnoughts, 6 pre-dreadnoughts, and supporting ships, departed the Jade Bight early on the morning of 31 May. The fleet sailed in concert with Rear Admiral Franz von Hipper's 5 battlecruisers. The Royal Navy's Room 40 had intercepted and decrypted German radio traffic containing plans of the operation. In response the Admiralty ordered the Grand Fleet, totalling some 28 dreadnoughts and 9 battlecruisers, to sortie the night before to cut off and destroy the High Seas Fleet. St Vincent, under the command of Captain William Fisher, was assigned to the 5th Division of the 1st Battle Squadron at this time. Shortly after 14:20, Fisher semaphored the Grand Fleet's flagship, , that his ship was monitoring strong radio signals on the frequency used by the High Seas Fleet that implied the Germans were nearby. Detection of further signals was communicated at 14:52.

As the Grand Fleet began deploying from columns into a line of battle beginning at 18:15, the 5th Division was near the rear. St Vincent, the twentieth ship from the head of the battle line after deployment, was briefly forced to stop to avoid overrunning ships further forward as the fleet had been forced to slow to  to allow the battlecruisers to assume their position at the head of the line. During the first stage of the general engagement, the ship began firing a few salvos from her main guns at the crippled light cruiser  at 18:33, although the number of hits made, if any, is unknown. Between 18:40 and 19:00 the ship turned away twice from what were thought to be torpedoes that stopped short of the ship. From 19:10 St Vincent began firing at what was initially identified as a German battleship, but proved to be the battlecruiser , hitting her target twice before she disappeared into the mist. The first armour-piercing, capped (APC) shell was probably a ricochet and struck the upper hull abreast the bridge. It wrecked the sickbay and slightly damaged the surrounding superstructure and hull, which caused some minor flooding. One man in the conning tower was wounded by a splinter. The second hit penetrated the rear armour of the superfiring turret at the rear of the ship, wrecking it and starting a small fire that was easily extinguished by the crew. This was the last time that St Vincent fired her guns during the battle. The ship fired a total of 98 twelve-inch shells (90 APC and 8 common-pointed, capped) during the battle.

Subsequent activity
After the battle, the ship was transferred to the 4th Battle Squadron. The Grand Fleet sortied on 18 August to ambush the High Seas Fleet while it advanced into the southern North Sea, but a series of miscommunications and mistakes prevented Jellicoe from intercepting the German fleet before it returned to port. Two light cruisers were sunk by German U-boats during the operation; Jellicoe decided not to risk the major units of the fleet south of 55° 30' North due to the threat from submarines and mines. The Admiralty concurred and stipulated that the Grand Fleet would not sortie unless the German fleet was attempting an invasion of Britain or there was a strong possibility it could be forced into an engagement under suitable conditions.

On 24 April 1918, St Vincent was under repair at Invergordon, Scotland, when she and the dreadnought  were ordered north to reinforce the forces based at Scapa Flow and the Orkneys when the High Seas Fleet sortied north for the last time to intercept a convoy to Norway. She was unable to leave port before the Germans turned back after Moltke suffered engine damage. The ship was present at Rosyth when the German fleet surrendered on 21 November. In March 1919, she was reduced to reserve and became a gunnery training ship at Portsmouth. St Vincent then became flagship of the Reserve Fleet in June and was relieved as gunnery training ship in December when she was transferred to Rosyth. There she remained until listed for disposal in March 1921 as obsolete. She was sold to the Stanlee Shipbreaking & Salvage Co. for scrap on 1 December 1921 and towed to Dover for demolition in March 1922.

Notes

Footnotes

Bibliography

External links

St Vincent on The Dreadnought Project
Battle of Jutland Crew Lists Project - HMS St.Vincent Crew List

St. Vincent-class battleships
Ships built in Plymouth, Devon
World War I battleships of the United Kingdom
1908 ships

HMS St Vincent (1908)


An Schismatoglottis cyria in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Peter Charles Boyce. An Schismatoglottis cyria in nahilalakip ha genus nga Schismatoglottis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schismatoglottis

Schismatoglottis cyria


5278 Polly este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5278 Polly este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Eleanor Francis Helin. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,22 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 4,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1988
Centura de asteroizi

5278 Polly


Olaylar

Doğumlar
 22 Ocak - İbn Teymiye, İslam alimi ve düşünür (ö. 1328)

Ölümler
 16 Ocak - Shinran, Japon millî Budist keşiş (d. 1173)
 Mart - I. Manuil, Trabzon İmparatorluğu imparatoru (d. y. 1218)
 14 Kasım - Aleksandr Nevskiy, Novgorod'un Büyük Prensi ve Rus savaş kahramanı (d. 1220)
 15 Aralık - IV. Haakon, Haakonsson, Norveç Kralı (d. 1204)
 tarihi bilinmeyen
 Mindaugas, Litvanya Kralı (d. y. 1203)

1263


Le numéro E303 peut désigner deux additifs alimentaires, listés parmi les antioxydants et tous deux interdits au sein de l'Union européenne :

 Diacétate d'ascorbyle ;
 Ascorbate de potassium, numéro CAS .

Homonymie

E303


El Departamento de Transporte del Distrito de Columbia (en inglés: District of Columbia Department of Transportation, DDOT) es la agencia estatal gubernamental encargada en la construcción y mantenimiento de toda la infraestructura ferroviaria, carretera, y aérea del Distrito de Columbia. La sede de la agencia se encuentra ubicada en Washington D. C. y su actual director es Terry Bellamy.

Estadísticas
El Departamento de Transporte del Distrito de Columbia es responsable para:
1,100 millas (1,770 kilómetros) de calles
241 puentes
1,600 millas (2,574 kilómetros) de aceras
453 millas (729 kilómetros) de callejones
144,000 de árboles adyacente a la ciudad

Referencias

Enlaces externos
Sitio oficial (en inglés)

Carreteras de Washington D. C.
Transporte de Washington D. C.
Agencias estatales de transporte de Estados Unidos


Sylvie Wieviorka (Paris, 3 de fevereiro de 1950) é uma psiquiatra, acadêmica e política francesa.

Família
Wieviorka é irmã da historiadora Annette Wieviorka, do sociólogo Michel Wieviorka e do historiador Olivier Wieviorka. Seus avós paternos, que eram judeus poloneses, foram presos em Nice durante a Segunda Guerra Mundial e assassinados em Auschwitz. Seu avô, Wolf Wiewiorka, nasceu em 10 de março de 1896, em Minsk, Belarus. Sua avó, Rosa Wiewiorka, nascida Feldman, nasceu em 10 de agosto de 1897, em Siedlce, Polônia. Seu último endereço em Nice foi na rua Reine Jeanne, número 16. Eles foram deportados no comboio nº 61, datado de 28 de outubro de 1943, do campo de internamento de Drancy para Auschwitz. Eles foram detidos anteriormente no Campo de Beaune-la-Rolande. Seu pai, um refugiado na Suíça, e sua mãe, uma refugiada em Grenoble, sobreviveram à guerra.

Carreira médica e acadêmica
Wieviorka é psiquiatra e diretora médica de um centro de tratamento de dependência química em Paris. Ela é autora de vários livros e inúmeros artigos sobre dependência química e leciona na Universidade de Paris VIII. Ela é casada com Alain Geismar, que foi líder do movimento de Maio de 1968 e conselheiro do prefeito de Paris, Bertrand Delanoë.

Histórico político
Em sua juventude, Wieviorka foi ativa em vários movimentos de esquerda neo-comunistas, incluindo movimentos maoístas. Em 1997, ela se juntou ao Partido Socialista da França (PS). Ela havia participado da comissão "drogas" do PS desde 1995 e passou vários anos depois como delegada nacional do partido para drogas e dependência química.

Em 2001, ela foi diretora de campanha de Pierre Schapira, que liderou a lista "change d'ère" para o segundo arrondissement de Paris durante a campanha municipal de 2001, e se tornou o primeiro vice-prefeito.

Em 2001, Wieviorka tornou-se Secretária da seção do Partido Socialista do 2º arrondissement de Paris, posição para a qual foi reeleita duas vezes, em 2002 e 2005. Em seguida, juntou-se ao Conselho Federal, ao Escritório Federal e ao Secretariado Federal do PS parisiense. Em 2005, ela liderou o partido na federação parisiense e conduziu os socialistas parisienses através da eleição municipal de 2008.

Wieviorka foi designada como líder da lista para as eleições municipais de 2008 no segundo arrondissement, um passo à frente de Bertrand Delanoë. Essa lista venceu o primeiro turno das eleições (32%), seguida pela lista do prefeito verde em exercício. Em virtude de um acordo entre o Partido Socialista e os Verdes, a lista do PS fundiu-se com a do candidato verde Jacques Boutault, deixando a liderança da lista para este último. A lista combinada obteve 68,34% dos votos no segundo turno. Ela tornou-se conselheira regional em maio de 2008, após a renúncia de um conselheiro regional, e em novembro de 2008, co-hospedou a moção D para o Congresso de Reims, apoiada por Laurent Fabius, Martine Aubry e pelo diretor-gerente do FMI, Dominique Strauss-Kahn.

Wieviorka permaneceria como vice-prefeita até as eleições municipais de 2014.

Políticos da França do século XXI
Psiquiatras da França
Professores da Universidade de Paris

Sylvie Wieviorka


Mac Pro Apple tarafından 7 Ağustos 2006 tarihinde duyurulan bilgisayardır. Apple'ın ürettiği bilgisayar serisinin en üstünde yer alır. Seride yerine geçtiği bilgisayar Power Mac Pro (Intel 2012 modelıne kadar)  dır.

Mac Pro'nun Apple'ın 2005 yılında başlattığı Intel'e geçişi tamamlayan bilgisayar olması açısından tarihi önemi vardır.

Apple donanımları
Ürün grubuna göre Macintosh bilgisayarları

Mac Pro


جامعة نوتردام أو جامعة نوتر دام هي جامعة كاثوليكية بحثية غير حكومية تقع في بلدة نوتر دام دو لاك مدينة ساوث بند في شمال ولاية انديانا الأمريكية، تأسست عام 1842 على يد المبشر السيد إدوارد سورين الذي كان أيضا أول رئيس للجامعة. في سنة 1972م سمح للطالبات الالتحاق بالجامعة لأول مرة، أما قبل ذلك فقد كانت أنشأت كمعهد مخصص للذكور فقط منذ 26 نوفمبر 1842م عندها تم تدشين بناية الجامعة على قطعة أرض تبرّع بها رئيس أساقفة أبرشية انديانابوليس بإنديانا؛ إن الخصيصة الكاثوليكية لجامعة نوتر دام ميزة يعكسها بوضوح الالتزام الجلي والصريح بالمعتقد الكاثوليكي إلى جانب تمويل رجال الكهنوت من طرف مؤسسة الجامعة كما يعكسها كذلك الهندسة المعمارية - ذات الطابع الديني الكاثوليكي - التي تحيط بالحرم الجامعي من كل جانب. هذا ويعتبر مجمع الصليب المقدس راعي المؤسسة منذ تأسيسها. إلى يومنا هذا، كثير من كهنة الصليب المقدس يواصلون العمل من أجل الجامعة بما في ذلك شغل مناصب رئاسة إدارة الجامعة.

لدى جامعة نوتر دام تاريخ طويل في فصل السكن الجامعي أو السكن الطلابي حسب الجنس وتحديد زيارة الجنس الآخر.

التسمية
جامعة نوتر دام دو لاك، واختصارا جامعة نوتر دام. بالإنجليزية: University of Notre Dame du Lac، واختصارا University of Notre Dame. نوتر دام دو لاك تعني بالفرنسية «سيدتنا عند البحيرة»، واختصارا تعني «سيدتنا» إشارة إلى القديسة الشفيعة للجامعة السيدة مريم العذراء. وتتجلى هذه الإشارة في إيحاءات الأغنية المرتبطة بالجامعة (مدرسة أم أو alma mater باللاتينية) وعنوان هذه الأغنية «سيدتنا، أمنا» وبالإنجليزية "Notre Dame, Our Mother" حيث تشير «سيدتنا» في أغنية الإخلاص هذه إلى الجامعة ذاتها كما تشير إلى قديستها الشفيعة وسميتها المتجانسة (من إسمها إسمكِ) مريم العذراء البتول. ألف هذه الأنشودة السيد يوسف كاساسانتا (Joseph Casasanta) الذي كان طالبا في جامعة نوتر دام وخريجها عام 1923، وتم أداءها لأول مرة عام 1931 أثناء جنازة المدرب الأسطوري الأمريكي نوت روكني.

التأسيس والموقع
تأسست جامعة نوتر دام التي تحمل شعار «الحياة، الجاذبية، الأمل» بتاريخ 26 نوفمبر 1842 على يد إدوارد سورين كمؤسسة لتدريب الأولاد. أسس إدوارد هذه المؤسسة في مكان كان قد أنشأ فيه أحد اليسوعيين عام 1686 ديرا للإرساليات البعثية.

أبرز الخريجين
 ويليام كافانو

مراجع

مصادر
 المقالة مترجمة جزئيا من المقالة الإنجليزية المقابلة لها.
 موقع جامعة نوتر دام

التعليم في مقاطعة سانت جوزيف (إنديانا)
السجل الوطني للأماكن التاريخية في مقاطعة سانت جوزيف (إنديانا)
المناطق التاريخية في إنديانا
المناطق التاريخية في السجل الوطني للأماكن التاريخية في إنديانا
تأسيسات سنة 1842 في إنديانا
تاريخ المسيحية في إنديانا
جامعات وكليات في إنديانا
جامعات وكليات الصليب المقدس
جامعة نوتر دام
رابطة الكليات والجامعات الكاثوليكية
مبان جامعات وكليات في السجل الوطني للأماكن التاريخية في إنديانا
مبان ومنشآت في مقاطعة سانت جوزيف (إنديانا)
مناطق تاريخية في الولايات المتحدة
مواقع جذب سياحي في مقاطعة سانت جوزيف (إنديانا)
نوتر دام دو لاك
هيئات تعليمية أسست في 1842

جامعة نوتر دام


Ivar Giaever, (d. 5 Nisan 1929), Norveçli fizikçi.

Ivar Giaever 1973 yılında Fizik Nobel Ödülü'nü almıştır. Lindau'daki Nobel Ödüllüler Toplantısı'nda Küresel Isınma'yı sözde-bilim olarak nitelemiştir.

Atıflar

Nobel Fizik Ödülü sahipleri
1929 doğumlular
Norveçli bilim insanları
Yaşayan insanlar
Norveçli ateistler
Norveçli Nobel Ödülü sahipleri
Norveç doğumlular

Ivar Giaever


An Sporobolus cordofanus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter ngan Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hérincq och Ernest Saint-Charles Cosson. An Sporobolus cordofanus in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus cordofanus


Les Campodeoidea sont une super-famille de diploures de l'ordre des Rhabdura. Ils comportent deux familles, les Campodeidae et les Procampodeidae.

Les diploures (Diplura) sont de petits invertébrés terrestres, arthropodes pancrustacés, hexapodes, longtemps considérés comme des insectes.

Description
Les Campodeoidea sont caractérisés par deux longs cerques filiformes et articulés. L'appareil buccal entognathe se compose de mandibules, de maxilles sans palpe et d'un labium permettant d'attraper et d'écraser la nourriture.

Ils ont un régime alimentaire omnivore, se nourrissant de racines, de champignons, de petits invertébrés ou de matière organique en décomposition.

Systématique
La super-famille des Campodeoidea a été décrite en 1873 par le naturaliste britannique Sir John Lubbock (1834-1913).

Liste des familles
Elle se divise en deux familles :
 Campodeidae Meinert, 1865
 Procampodeidae Silvestri, 1948

Selon EOL, on dénombre 84 espèces réparties dans 16 genres.

Publication originale
.

Notes et références

Liens externes

Diplura
Super-famille d'arthropodes (nom scientifique)

Campodeoidea


Burgonyaca, Burgonya bölgesinde konuşulan bir Latin dili.

Romen dilleri
Doğal diller
Bourgogne
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar

Burgonca


Foreningen Sport var formodede den første egentlige atletikforening i Danmark, den blev stiftet den 27. juni 1886 på Østerbro i København men findes ikke længere.

Referencer

Atletikklubber i Danmark
Sportsklubber i København
Idrætsklubber på Østerbro
Etableret i 1886
Idrætsforeninger i Danmark

Foreningen Sport


En go' ko er en dokumentarfilm fra 1999 instrueret af Eva Gjedsted efter manuskript af Laila Hodell.

Handling
»En go' ko« handler om kunsten at slagte en ko. Et ældgammelt håndværk, der har været udført i Danmark i århundreder, indtil masseproduktionen satte ind. Koen slagtes i det fri, i rolige omgivelser, uden at dyret føler angst eller stress, og filmen viser omhyggeligt slagtningens forskellige faser. Billederne bliver kommenteret af en forhenværende slagtermester, Svend Bagger og af Sofie, der som mange unge er skeptisk overfor fødevareindustrien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Slagtning
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1999

En go' ko


Heinrich von Handel-Mazzetti (fæddur 19da febrúar 1882 í Vín – látinn 1ta febrúar 1940), var austurrískur grasafræðingur sem var þekktastur fyrir útgáfur sínar um flóru Kína og leiðangra þangað (1914-1918). Frænka hans var rithöfundurinn Enrica von Handel-Mazzetti (1871-1955).

Nafn hans er stytt í "Hand.-Mazz." í nafngiftum.

Útgefið:
 Naturbilder aus Südwest-China: Erlebnisse und Eindrücke eines österreichischen Forschers während des Weltkrieges. Österreichischer Bundesverlag für Unterricht, Wissenschaft und Kunst, Wien 1927.
 Das nordostbirmanisch-west-yünnanesische Hochgebirgsgebiet. Gustav Fischer Verlag, Jena 1927.
 Anthophyta (= Symbolae Sinicae. Botanische Ergebnisse der Expedition der Akademie der Wissenschaften in Wien nach Südwest-China 1914/1918. Band 7). Springer, Wien 1929 bis 1936.
 Mesopotamien. Reihe Vegetationsbilder. Fischer, Jena 1912.
 Kurdistan. Reihe Vegetationsbilder. Fischer, Jena 1912.
 Mittel-China. Reihe Vegetationsbilder. Fischer, Jena 1922.
 Hochland und Hochgebirge von Yünnan und Südwest-Setschwan. Mehrere Bände. Fischer, Jena.
 Monographie der Gattung Taraxacum, 1907.
 Die Vegetationsverhältnisse von Mesopotamien und Kurdistan. In: Wissenschaftliche Ergebnisse der Expedition nach Mesopotamien, 1910 (= Annalen des Naturhistorischen Museums in Wien. 28), Wien 1914, S. 48–111 (PDF).

Tilvísanir

Tenglar
 Hand.-Mazz. IPNI

Austurrískir grasafræðingar

Heinrich von Handel-Mazzetti


Cumhuriyetçi Millet Partisi, 1954-1958 yılları arasında etkinlik gösteren siyasi parti. 27 Ocak 1954'te kapatılan Millet Partisinin yerine 10 Şubat 1954 tarihinde kurulmuştur. Kurucuları arasında Osman Bölükbaşı, Ahmet Tahtakılıç, Hasan Koçdemir, Enis Akaygen ve Suphi Batur yer alır. Genel başkanlığına Osman Bölükbaşı getirildi. 2 Mayıs 1954'te yapılan genel seçimlerde oyların 4,85'ini aldı ve yalnızca Kırşehir ilinde seçimleri kazanarak 5 milletvekili çıkardı. 27 Ekim 1957'de de 7,13 oy oranıyla 4 milletvekilliği kazandı. 16 Ekim 1958'de Türkiye Köylü Partisi ile birleşerek Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisinin (CKMP) kuruluşunda yer aldı.

Cumhuriyetçi Millet Partisi ve seçimler

Kaynakça

Türkiye'deki eski siyasi partiler
1954'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
1954'te kurulan siyasi partiler
1958'de kapatılan siyasi partiler

Cumhuriyetçi Millet Partisi


Mirko Deanović  (* 13. Mai 1890; † 16. Juni 1984) war ein jugoslawischer Romanist.

Leben

Deanović promovierte 1913 an der Universität Wien mit der Arbeit Die Übersetzungen des Antun Gleđević. Er wurde Professor an der Universität Zagreb und  begründete  die kroatische Italianistik. Auf ihn  folgte sein Schüler Josip Jernej.

Deanović hatte 1937 die Idee eines mediterranen Sprachatlas, dessen Planung 1956 begann (mit Gianfranco Folena). Zwischen 1959 und 1972 wurden in 165 Küstenorten 850 maritime Termini phonetisch transkribiert. Von 1959 bis 1993 erschien das Bollettino dell'Atlante linguistico mediterraneo (ALM). 1959 brachte Deanović auch die Idee eines slawischen Sprachatlas des Balkans (ALB) ins Spiel.

Deanović war Mitglied der Kroatischen Akademie der Wissenschaften und Künste, sowie der Slowenischen Akademie der Wissenschaften und Künste.

Werke

(Hrsg. mit Ante Petravić) Antologija savremene jugoslovenske lirike, Split 1922
Odrazi talijanske akademije "degli arcadi" preko jadrana, Zagreb 1934
Talijansko-hrvatski rjecnik [Italienisch-Kroatisches Wörterbuch], Zagreb 1942, 1948 (31+828 Seiten)
Anciens contacts entre la France et Raguse, Zagreb 1950
Avviamento allo studio del dialetto di Rovigno d'Istria. Grammatica. Testi. Glossario, Zagreb 1954
(mit Jean Dayre und Rudolf Maixner)  Dictionnaire serbocroate-français/Hrvatskosrpsko-francuski rječnik [Serbokroatisch-Französisches Wörterbuch],  Zagreb 1956 (948 Seiten); 1996 (960 Seiten)
(mit Josip Jernej) Hrvatskosrpsko-talijanski rječnik/Vocabolario croato-serbo italiano  [Serbokroatisch-Italienisches Wörterbuch], Zagreb 1956 (1168 Seiten); 9. Auflage 1994 (1134 Seiten)
(mit Josip Jernej) Rječnik talijansko-hrvatskosrpski/ Vocabolario italiano-croatoserbo [Italienisch-Serbokroatisches Wörterbuch], Zagreb 1960 (914 Seiten); 14. Auflage 2002 (1093 Seiten)
(Mitarbeiter) Petar Skok, Dictionnaire étymologique de la langue croate ou serbe, 4 Bde., Zagreb 1971–1974

Literatur

Fasciculus Mirko Deanovic oblatus, Zagreb 1960 (Studia Romanica et Anglica Zagrabiensia  9/10, Dezember 1960)
Studi offerti a Mirko Deanović, Florenz 1970 (Bollettino dell'atlante linguistico mediterraneo. Bulletin de l'atlas linguistique méditerranéen. Vol. 10/12, 1968/1970)
Mirko Deanović 1890-1984, hrsg. von Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti/Kroatische Akademie der Wissenschaften und Künste, Zagreb 1986
Žarko Muljačić, Aggiunte e rettifiche alle bibliografie di P. Skok e M. Deanović, in: Studia Romanica et Anglica Zagrabiensia 52, 2007, S. 65–85

Weblinks

Romanist
Hochschullehrer (Universität Zagreb)
Mitglied der Kroatischen Akademie der Wissenschaften und Künste
Mitglied der Slowenischen Akademie der Wissenschaften und Künste
Absolvent der Universität Wien
Jugoslawe
Geboren 1890
Gestorben 1984
Mann

Mirko Deanović


قرية أولاد حمام هي إحدى قرى مركز دمياط التابع لمحافظة دمياط بجمهورية مصر العربية، ومن أعلامها الدكتور شوقي ضيف الأمين العام السابق لمجمع اللغة العربية.

التاريخ
قرية أولاد حمام من القرى الحديثة، وأصلها من توابع نواحي الظهرة حيث فصلت عنها سنة 1259 هـ باسم «عزبة أولاد حمام»، وفي سنة 1275 هجرية عُرفت باسمها الحالي.

مراجع

الوحدة المحلية لقرية عزب النهضة (دمياط)

أولاد حمام


Šisandrovke (lat. Schisandraceae), manja biljna porodica iz reda Austrobaileyales. Sastoji se od osamdesetak vrsta, a ime je dobila po rodu šisandra (Schisandra). Ostala njezina dva roda su zvjezdasti anis (Illicium) i kadsura (Kadsura).

Šisandrovke su raširene po jugoistočnoj Aziji i Sjevernoj Americi. Zvjezdasti anisi su ljekovito grmlje i drveće s oko četrdesetak vrsta. Rod Kadsura (hrv. kadsura), 17 vrsta, su zimzelene grmaste penjačice, a šisandre (dvadesetak vrsta, listopadni i zimzeleni viseći grmovi.

Opis
Schisandraceae je porodica od tri roda i oko 90 vrsta cvjetnica primitivnog reda Austrobaileyales.Porodica se sastoji uglavnom od tropskih i suptropskih drvenastih biljaka. Svi imaju radijalno simetrične cvjetove, uglavnom oprašene kornjašima, kojima nedostaje razlika između vanjskih i unutarnjih cvjetnih vijuga (čašice i latice). Porodica je botanički značajna jer ima karakteristike koje pokazuju karakteristike drevnih skupina golosjemenjača, kao što je drvo s primitivnim posudama (stanice koje provode vodu). Schisandraceae i bivša porodica Illiciaceae prethodno su bile svrstane u red Illiciales, ali je taksonomiju skupine revidirala Filogena grupa kritosjemenjača prema sustavu APG III.

Rodovi Schisandra, s oko 25 vrsta, i Kadsura, s 22 vrste, uglavnom su penjačice s odvojenim muškim i ženskim cvjetovima koji se često nalaze na odvojenim biljkama. Plodovi daju po jednu do pet sjemenki. Nekoliko vrsta povremeno se uzgaja kao ukrasno bilje - na primjer, "loza magnolije" ili "bobica s pet okusa" (Schisandra chinensis), zbog svojih mirisnih bijelih ili ružičastih cvjetova i atraktivnih plodova, i loza kadsura (Kadsura japonica), zbog grozdova grimizno obojenih plodova.

Rod Illicium, s 42 vrste, prije je bio smješten u sada nepostojeću obitelj Illiciaceae. Sastoji se od grmlja i drveća sa zimzelenim, aromatičnim lišćem i dvospolnim cvjetovima, čije unutarnje latice postupno prelaze u prašnike (strukture koje proizvode muški pelud). Ženski dio cvijeta sastoji se od 7 do 15 karpela (struktura koje nose ovule), obično u jednom kolutu. U zrelosti cvijet proizvodi karakterističan drvenasti plod sastavljen od prstena od nekoliko spojenih mahunastih folikula, od kojih se svaki otvara duž jednog šava kako bi pustio jednu sjemenku. Zvjezdasti anis (Illicium verum), nazvan po ovom karakterističnom voću, grm je čiji su osušeni plodovi izvor ulja zvjezdastog anisa, hlapljivog, aromatičnog ulja koje se koristi za aromatiziranje bombona, likera i parfema.

Vanjske poveznice

Izvori

Austrobaileyales
Biljne porodice

Šisandrovke


Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi (kısaca ASAM), Avrasya Bir Vakfı bünyesinde 1999 yılında kurulmuş olan düşünce kuruluşudur. Özellikle Türkiye'nin çevre bölgesi hakkında çalışmalar yürütmüştür. Türkiye'de kurulan ilk düşünce kuruluşudur. Halen İstanbul  merkezli olarak araştırma faaliyetlerine devam etmektedir.

ASAM, millî çıkarlar doğrultusunda özgürlük içinde araştırmalar yapan bir düşünce kuruluşudur. ASAM'ın araştırma sahası Türkiye dâhil bütün dünya olup, araştırma alanları, politik, ekonomik, sosyal, teknolojik, demografik, güvenlik, hukuki ve tarihî altyapıları kapsamaktadır. Özellikle Türkiye'nin çevre bölgesi hakkında çalışmalar yürütür.

Cumhuriyet döneminin stratejik araştırmalar alanındaki ilk ve en büyük yatırımı olan ve gerek yurt içinde, gerek yurt dışında Türkiye'nin en önemli düşünce kuruluşu olarak kendini kabul ettirmiş olan ASAM, Türk bilim ve siyaset hayatına Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş ilkeleri temelinde özgün araştırmalar sunmak amacıyla çalışmalarını yürütmektedir. Hedefi ulusal güvenlik kültürünün oluşturulmasına, jeopolitik bilincin geliştirilmesine, kamu ve özel sektörün karar alma süreçlerine katkıda bulunmaktır.

Tarihçe
Türkiye'nin jeopolitik konumunu değerlendirmek, Türk toplumunun maddi ve manevi yönleriyle ekonomik, sosyal ve kültürel değerlerini araştırmak amacıyla 1993 yılında Şaban Gülbahar'ın başkanlığında İstanbul'da Avrupa Asya Birliği Türk Ekonomik-Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Vakfı (Avrasya-Bir Vakfı) kurulmuştur. Avrasya Dosyası ismi ile üç aylık bir stratejik araştırma dergisi, bir grup akademisyen tarafından 1994 senesinde Ankara'da yayımlanmaya başlamıştır.

Vakıf, 1999 yılından itibaren çalışmalarına stratejik, politik, ekonomik ve sosyal alanları da dâhil etme kararı alarak Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi'ni (ASAM) kurmuştur. ASAM Türkiye'deki ilk stratejik bilgi bankası ve stratejik araştırmalar merkezi olarak Aralık 1999'da dokuz ay süren bir ön çalışmadan sonra, faaliyetlerine Ankara'da kendi binasında başlamıştır.

Mayıs 2000'de Stratejik Analiz dergisinin ilk sayısı çıkmış ve o tarihten sonra her ay düzenli olarak yayımlanmıştır. İzleyen yıllarda çok sayıda telif ya da çeviri rapor, araştırma ve kitap Türk düşünce dünyasına kazandırılmıştır. 2001 yılı Şubat ayında ASAM bünyesinde, müstakil bir birim olarak Ermeni Araştırmaları Enstitüsü kurulmuştur. Enstitü, ilk sayısını 2001 Mayıs ayında çıkardığı üç aylık Ermeni Araştırmaları ve Review of Armenian Studies dergileri ile yayın hayatına devam etmektedir. 2006 Ocak ayında "İnsanlığa Karşı Suçlar Araştırma Enstitüsü" (İKSAREN) ASAM bünyesinde çalışmalarına başlamıştır.

2004-2005 yıllarında, yönetiminde bir nöbet değişimi olan ASAM, kuruluş amaçları doğrultusunda çalışmalarını sürdürmüş, 2008'de ana sponsor Ülker'in desteğini kesmesiyle faaliyetlerini sona erdirmiştir. Faaliyetleri sonlanmadan önce yıllık 1.5 milyon dolarlık bütçenin %90'ını Ülker karşılıyordu. ASAM Ermeni Araştırmaları Enstitüsü'nün faaliyetlerini ise AVİM üstlenmiştir.

Yayınları
Stratejik Analiz
2000 yılından beri yayımlanan, özellikle Orta Doğu ve Kafkaslar hakkında uzmanlaşmış uluslararası strateji ve politika dergisidir. Daha önce Ümit Özdağ, Emekli büyükelçi Gündüz Aktan başkanlığında çıkarılan dergi bir dönem ASAM başkanlığı yapan Emekli Büyükelçi Faruk Loğoğlu başkanlığında çıkarılmıştır. Danışma kurulunda birçok emekli asker, bilim insanı ve büyükelçi bulunmaktadır. Türkçe olarak yayımlanır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Resmî sitesi
 http://www.avrasyabir.org/
http://yenidunyagundemi.com/

1993'te kurulan kuruluşlar
Türkiye merkezli düşünce kuruluşları

Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi


Indie es un término inglés que significa independiente o independencia y puede referirse a:

Música

 Música independiente, asociada a la música independiente ciertas convenciones de lanzamiento, producción y promoción musical.
 Los sellos discográficos independientes, asociados con este concepto, ver :Categoría:Discográficas independientes
 Indie Recordings, sello discográfico independiente con base en Noruega.
 UK Indie Chart, lista de los lanzamientos independientes más vendidos en el Reino Unido.

 Género musical
 Indie rock
 Indie pop
 Indie folk
 Indietrónica
 Grindie
 Indie hip hop o indie rap, un estilo de hip hop.
 UK Indie Rock, Rock no muy conocido o de nueva procedencia cuyos temas se afliccionan a situaciones contemporáneas o de interés social y diferentes, con diversos instrumentos o sonidos únicos cuya producción es personal y no industrial.

Otros usos
 Indie (subcultura contemporánea).
 Cine independiente, películas producidas fuera de los grandes estudios cinematográficos.
 Cómics indie, historietas publicadas de manera independiente, creados por autores ajenos a las grandes editoriales.
 Indie Built, empresa desarrolladora de videojuegos.
 Indie games, término usado para los videojuegos de desarrollo independiente.
 Indie.cl, revista digital chilena.

Indie


An Rangaeris amaniensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Victor Samuel Summerhayes. An Rangaeris amaniensis in nahilalakip ha genus nga Rangaeris, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rangaeris

Rangaeris amaniensis


Scorpiops piceus est une espèce de scorpions de la famille des Scorpiopidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de la province de Khammouane au Laos. Elle se rencontre vers Ban Phondon.

Description
La femelle holotype mesure .

Étymologie
Son nom d'espèce lui a été donné en référence à sa couleur très sombre, presque noire.

Publication originale
 Lourenço & Ythier, 2022 : « A new species of the genus Scorpiops Peters, 1861, subgenus Euscorpiops Vachon, 1980 from Laos ( Scorpiones: Scorpiopidae) » Faunitaxys, , ,  (texte intégral).

Liens externes
 The Scorpion Files : Jan Ove Rein, Trondheim, Norwegian University of Science and Technology

Notes et références

Scorpiopidae
Espèce de scorpions (nom scientifique)
Faune endémique du Laos

Scorpiops piceus


La isla Łysa (en polaco: Łysa Wyspa; hasta 1945 en alemán: Kahleberg) es el nombre de una isla de Polonia localizada entre el lago Neuwarpersee o Nowowarpieńskie y la laguna de Szczecin. Tiene una extensión de  y se localiza en las coordenadas geográficas .
La isla es un lugar de nidificación de muchas especies raras de aves de humedales, y perteneció a Alemania hasta el final de la Segunda Guerra Mundial, encontrándose muy cerca de la frontera marítima polaca con ese país, y a 70 m del pueblo de Altwarp.

Referencias

Véase también
 Geografía de Polonia

Enlaces externos
 Mapa de la Isla en Wikimapia

Lysa
Geografía del voivodato de Pomerania Occidental
Lysa

Isla Łysa


Hillary Diane Rodham Clinton (d. 26 Ekim 1947), Amerikalı siyasetçi, Amerika Birleşik Devletleri'nin 67. Dışişleri bakanıdır. ABD'nin 42. devlet başkanı Bill Clinton'la evli olan Hillary Rodham Clinton, 1993-2001 yılları arasında eşinin başkanlığı sırasında First Lady olarak görev yapmıştır. Ardından 2001-2009 arasında ABD Senatosunda New York'u temsil etmiştir. 20 Ocak 2007 tarihinde 2008 ABD başkanlık seçimlerine adaylığını koymuş ancak ön seçimleri az farkla Barack Obama'ya kaybetmiştir. 2016 ABD başkanlık seçimleri için Demokrat Parti'den başkan adayı olmuş ve ön seçimleri kazanmıştır. Fakat seçimler sonucunda, ülke genelinde daha fazla oy almış olsa da, delege üstünlüğünü Donald Trump kazanmış ve Clinton seçimlerden yenilgi ile ayrılmıştır.

Çocukluk

Hillary Diane Rodham, ABD'nin Illinois eyaletindeki Chicago kentinde doğmuştur. Üç yaşında ailesi ile beraber Park Ridge, Illinois'e taşınmıştır. Babası Hugh Ellsworth Rodham İngiliz ve İrlandalı göçmenlerin bir çocuğudur ve tekstil endüstrisinde küçük ama başarılı bir işe sahiptir. Annesi Dorothy Emma Howell ise ev hanımıydı. Hugh ve Tony adında iki küçük kardeşi vardır.

Çocukken, kilisede ve okulda pek çok aktivitede görev almıştır. Tenis ve diğer spor dalları ile uğraşmış, Brownie ve Girl Scout gibi ödüller kazanmıştır. Marine East High School okulunda okumuş, öğrenci konseyi, müzakere takımı ve Ulusal Onur Topluluğu (National Honor Society) gibi gruplara katılmıştır. Daha sonra Marine South High School'a geçmiş ve burada Ulusal Hüner Finalist'i (National Merit Finalist) olmuş ve 1965 yılında da mezun olmuştur. Ailesi istediği alanda kariyer yapması için onu desteklemiştir.
Muhafazakâr bir ailede yetişmiş olan Hillary, 13 yaşında 1960 yılının Başkanlık seçimlerini yakından takip etmiş ve 1964 Başkanlık seçimlerinde Cumhuriyetçi aday Barry Goldwater için gönüllü olarak çalışmıştır. Politik kariyerinin başlarında, babası gibi komünist karşıtı olan lisedeki tarih öğretmeni ve annesi gibi sosyal adalet gibi konularla ilgilenen aynı zamanda da bir rahip olan akıl hocası onu çok etkilemiştir. 1962'de akıl hocası ile beraber sosyal haklara sahip çıkan lider Martin Luther King Jr. ile tanışma şansına erişmiştir.

Üniversite yılları

1965 yılında Rodham Wellesley Koleji'ne girmeye hak kazanmış ve burada Siyasal Bilimler üstüne eğitim görmeye başlamıştır. İlk yıllarında üniversitenin "Genç Cumhuriyetçiler" (Young Republicans) organizasyonunun başkanlığını yapmıştır. Amerikan Sivil Haklar Hareketi ve Vietnam Savaşı ile ilgili görüşlerinin değişmesi sebebi ile bu pozisyondan vazgeçmiş ve kendine özgü "bir muhafazakârın aklı ve bir liberalin kalbi" görüşünü benimsemiştir. Martin Luther King Jr.'ın ölümünden çok etkilenmiş ve savaş karşıtı Demokrat Eugene McCarthy'nin başkan adayı olmasını desteklemiştir. Üniversitedeki diğer siyahi öğrenciler ile işbirliği yaparak, üniversiteye daha çok siyahi öğrencinin alınması gibi değişiklikler yapabilmek için iki günlük bir kampanya düzenleyerek derslere girmeyi reddetmişlerdir.  Aynı yıl Wellesley Koleji Yönetim Topluluğu'na (Wellesley College Government Association) başkan olarak seçilmiştir. "Wellesley in Washington" adında üniversitenin yaz programına katılmış, ve profesörü Alan Schecter'in da yardımıyla Cumhuriyetçi Konferans Evi'nde (House Republican Conference) stajyer olarak işe başlamıştır. Böylece değişmekte olan politik görüşlerini daha iyi anlayabileceği düşünülmüştür. Cumhuriyetçi aday Nelson Rockefeller'ın kampanyası için çalışmaya davet edilmiştir. 1968'de Cumhuriyetçi Ulusal Konvansyionu'na (Republican National Convention) katılmış ve burada verilen ırkçı mesajlar yüzünden Cumhuriyetçi partiyi tamamen terk etmiştir.

Wellesley'e geri dönen Rodham bitirme tezini Profesör Schecter'in gözetmenliğinde, Saul Alinsky'nin radikal topluluk organizasyonu üstüne yapmıştır. 1969'da Siyasal Bilimler bölümünden derece ile mezun olmuştur. Bazı öğrencilerin baskısı ile, Wellesley'de mezuniyet töreninde konuşan ilk öğrenci olmuştur. Associated Press'e göre konuşma ayakta alkışlanmıştır. Life isimli dergide, ondan önce konuşan senatör Edward Brooke hakkındaki eleştirileri sayesinde, onunla ilgili bir makale yayınlanmıştır. Bazı yerel televizyon kanallarında ve yerel gazetelerde de adı anılmıştır. O yazı Alaska'da McKinley Dağı Ulusal Parkı'nda bulaşık yıkarak geçirmiştir. Sağlıklı koşullarda çalışılmadığından şikâyet edince buradan da kovulmuştur.

Hukuk Eğitimi

Rodham daha sonra Yale Üniversitesi'nde hukuk öğrenimi görmeye başlamıştır. Burada "Yale Review of Law and Social Action" isimli okul gazetesinin editör kurulunda yer almıştır. İkinci yılında Yale Çocuk Çalışma Merkezi'nde (Yale Child Study Center) küçük çocuklarda beynin gelişimi üstüne araştırmalara katılmıştır. Aynı zamanda çocukların suistimal edilmesi konusunda ve fakirlere hukuksal destek sağlayan hayır kurumlarında da çalışmıştır. Göçmenlerin çalışma, yaşama ve eğitim ve sağlık gibi sorunları üstüne Marian Wright Edelman ile beraber yaptığı araştırmalar ile ödül kazanmıştır. Zaman içerisinde Edelman onun akıl hocalığını da yapacaktır.

1971 ilkbaharında, Yale'de bir hukuk öğrencisi olan Bill Clinton ile flört etmeye başlayan Hillary, aynı zamanda sivil özgürlükler, anayasal haklar ve radikal amaçları desteklemesi ile tanınmış  bir hukuk bürosunda, çocukların vesayeti ile ilgili davalarla ilgileniyordu. Bu büronun kurucularından ikisi komünist partinin kurucu üyeleriydi. Clinton o yaz kendi ile ilgili işleri iptal ederek onunla Berkley, California'da yaşamaya başlamıştır. Kendini  işine ve hedeflerine atayan Clinton, Bill ile tanıştıktan sonra, kendini onunla yaşamaya adayacaktır. Okula geri dönene kadar da beraber yaşayacaklardır. Takip eden yazda Demokrat aday George McGovern için başarısız olacak bir kampanya yürütmüşlerdir. 1973'te yine derece ile mezun olan Rodham Clinton ile beraber olabilmek için orada bir yıl daha kalmıştır. Clinton mezun olduğu yıl ona evlenme teklif etmiştir ama bu teklif reddedilmiştir. Yale Çocuk Çalışma Merkezi'nde çalışmaya başlamış ve 1973'te yayınladığı "Hukuk Korumasında Çocuk" (Children Under the Law) makalesi "Harvard Educational Review"da yayınlanmış ve ilgili alanda pek çok kez referans olarak gösterilmiştir.

Evlilik
Richard Nixon'ı suçlayan bir komitede çalıştıktan sonra, büyük hukuk firmaları ile çalışmaktan vazgeçip, kalbini izleyerek, Bill Clinton'un peşinden Arkansas'a gitmiştir. 1975'te evlendikten sonra 1980'de ilk ve tek çocukları Chelsea doğmuştur. Arkansas'a yerleştikten sonra fakirler için hukuksal destek sağlayan bir klinik kurmuş ve çocukların suistimali ile ilgili davalarla ilgilenmiştir. Arkansas Advocates for Children and Families isimli bir grup kurmuş, otuz yaşına geldiğinde ise, Başkan Jimmy Carter tarafından Birleşmiş Eyaletler Hukuk Servisi Kurumu isimli, fakirlere hukuksal destek sağlayan ve kâr amacı gütmeyen bir kurumun yönetimine atanmıştır.

Bill, Arkansas valisi seçildikten sonra da çocukların korunması, eğitimi ve sağlığı ile ilgili çalışmalara devam etmiş ve çocuk haklarını koruyan pek çok ulusal sivil toplum örgütünde de yer almıştır.

Hukuk kariyerine de devam eden Hillary, Amerikan Barolar Birliği'ne Mensup Kadınlar (American Bar Association's Commission on Women in the Profession) grubuna liderlik etmiş ve cinsel taciz ve eşit ücret ödenmesi gibi konularda başı çekmiştir. Aynı zamanda iki kez Amerika'nın en etkili 100 avukatından biri seçilmiştir.

First Lady

Bill Clinton, 1992 yılında başkan seçildikten sonra Amerika'nın en önde gelen kadın hakları savunucularından biri olan Hillary dünya çapında da tanınmış ve hayranlık uyandırmıştır. Kadın haklarını ve kadının durumunu bütün dünyada savunan Hillary aynı zamanda göğüs kanseri ve Körfez Savaşı sendromuna yakalanan insanlara terapi uygulanması ile ilgili çalışmalarda da bulunmuştur. 1997'de Adoption and Safe Families Act (Evlat Edinme ve Güvenli Aileler Hareketi) ile evlat edinmeyi kolaylaştırmış ve genç yaşta hamile kalmanın önüne geçmeye çalışmıştır.

Evrensel sağlık ile ilgili çalışmaları başarısız olmasına rağmen, herkesin sağlıklı yaşaması için yaptığı çalışmalar ve bu işe kendini ne kadar adamış olduğunu hiçbir Amerikalı unutmamıştır. Çocukların sağlığı için de çok gayret göstermiş, başlattığı programlar ile her çocuğa sağlık güvencesi kazandırmıştır. Aynı zamanda, ilaç firmalarına baskı yaparak, çıkardıkları ilaçların çocuklar üstündeki etkilerinin de kontrol edilmesini sağlamaya çalışmıştır.

1995'te yayınlanan It Takes A Village (Bir Kasaba Gerekir) isimli kitabı, uluslararası alanda çok satanlar listelerinde yer almıştır. Çocukların başarısı için herkesin sorumlu olduğunu anlatan kitabın gelirlerini çocukların gelişimi için harcamıştır. Living History adlı otobiyografi kitabı da yine çok satanlar listelerinde yer almıştır.

Senatör

2000 yılında New York Senatörü olan Hillary çocuklarla ilgili konularda avukatlığa devam etmiş, aynı zamanda da ülkenin korunması ile ilgili ulusal bir kahraman olmuştur. 11 Eylül saldırılarında zarar gören ailelere yardım etmek, zarar gören KOBİ'lere destek olmak ve kurtarmada çalışan görevlilere sağlık ile ilgili konularda yardımcı olmak için çalışmalar yürütmüştür. New York veya başka bir yerde benzer bir olayın tekrar yaşanmaması için ülke güvenliğini korumak için çabalarda bulunmaktadır ve bunlar için kaynak sağlamaya çalışmaktadır.

New York, Irak ve Afganistan'daki askerleri gezerek güvenliğe ne kadar önem verdiğini gösteren davranışlarda bulunmuş ve Amerikan askerinin yaşadığı zorlukları ilk ağızdan öğrenmiştir. Askerlerin sağlık sorunlarını da yakından takip etmiş ve ikinci bir Körfez Savaşı Sendromu yaşanmaması için gayret göstermiştir. Aynı zamanda Irak'ta kurulmuş olan hükûmete karşı da ciddi eleştirileri bulunmaktadır.

Denizaşırı sorunların bulunmasına rağmen, ülkenin kendi iç sorunlarının görmezden gelinmesine karşı olan Hillary, ülke içinde de pek çok yasanın geçmesi ya da geçmemesi için çalışmalarda bulunmaktadır.  Çocukların sağlık güvencilerini artırmak için çalışmalar yapmaktadır, HIV/AIDS virüslerine karşı bir çözümün bulunması için yapılan araştırmaları desteklemekte ve bilişim teknolojileri kullanılarak sağlık evlerinde yönetim gibi giderlerin kısılması için uğraşmaktadır.

Senato'da çocukların güvenliği ve sağlığı ile ilgili çalışmalarına devam etmektedir. En büyük başarılarından biri, bütün ilaç firmalarını çocukların sağlığına uygun ilaçlar üretilmesi konusunda zorlayan bir yasa çıkarılmış olmasındadır. Aynı zamanda okullarda verilen eğitimde çevre kirliliğine değinilmesi ve çevrenin korunması ile ilgili çalışmalarda da bulunmuştur.

Kadın haklarının en önde gelen savunucularından biri olan Clinton, bu unvanını Senato'da da sürdürmekte, aile planlaması ve erken yaşta hamilelik gibi sorunların çözülmesi için çaba göstermektedir.

2005'te her oyun değerli olduğunu söyleyen Hillary, "Count Every Vote Act" (Her Oyu Say Hareketi) adı altında her oyun eşit derecede önemli olduğunu ve hepsinin sayılması gerektiğini söyleyen bir hareket başlatmıştır. 2006'da da yüzde 67 oranıyla tekrar Senato'da New York'u temsil eden kişi olarak seçilmiştir.

2008 ABD başkanlık seçimleri ve Dışişleri Bakanlığı

Hillary Rodham Clinton 20 Ocak 2007'de Demokratik Parti'den ABD başkanlığına adaylığını koydu. Demokratik Parti içinde yapılacak ön seçimlere adaylığı koyan diğer siyasetçiler arasında Barack Obama, John Edwards, Joe Biden, Christopher Dodd ve Bill Richardson bulunmaktaydı. Hillary Clinton 2007 yılı boyunca Demokratik Parti içindeki en şanslı aday olarak görülmekteydi.

Her eyalette değişik tarihlerde yapılan ön seçimlerden ilki Iowa eyaletinde 3 Ocak 2008 tarihinde gerçekleşti. Barack Obama'nın bu eyalette beklenmedik bir başarı elde ederek seçimi kazanması Hillary Clinton'un adaylık şansını olumsuz yönde etkiledi. Ancak Clinton 5 gün sonra New Hampshire eyaletindeki seçimleri kazanarak rekabeti sürdürdü. 2008'in Ocak ayı boyunca Demokratik Parti içinde Hillary Clinton ve Barack Obama dışındaki bütün adaylar adaylıktan çekildiklerini ilan ettiler. 5 Şubat 2008 günü 20 eyalette aynı günde yapılacak ön seçimlere kritik gözüyle bakılıyordu. Bu seçimlerde her iki aday da başarılı oldu. Ancak Obama'nın Clinton'a kıyasla az bir farkla öne geçtiği gözlendi. Haziran ayına kadar Demokratik Parti içindeki yarış başa baş devam etti. Hillary Clinton Obama'yı sonuna kadar az bir farkla takip etti. Ancak 3 Haziran 2008 tarihinde Güney Dakota ve Montana eyaletlerinde yapılan ön seçimlerden sonra Hillary Clinton'un Obama'nın açtığı küçük farkı kapatamayacağı anlaşılınca Barack Obama Demokratik Parti'nin 2008 ABD başkanlık seçimlerindeki adayı olarak ilan edildi. Böylece Hillary Clinton başkanlık yarışını kaybetmekle birlikte ABD tarihinde başkanlığa en çok yaklaşmış kadın aday olma özelliğini kazanmış oldu.

Alınan sonuçlar ardından 20 Ocak 2009'da 44. ABD başkanı olan Barack Obama'nın kadrosunda ABD'nin yeni Dışişleri bakanı oldu. 2013 yılında ise uluslararası ilişkilerde önemli katkılar veren kişilere verilen Chatham House Ödülü'nü kazandı.

2016 ABD başkanlık seçimleri

Eski Dışişleri bakanı olan Clinton, 12 Nisan 2015 tarihinde Demokratik Partiden ABD başkanlığına aday olacağını açıkladı. Clinton İnternet sayfasında video mesaj yöntemini kullanarak yaptığı açıklamada ilk olarak ekonomik düzensizliği düzelteceğini vadetti. Hazırlanan videoda kendisinin bir şeyler yapmaya hazır olduğunu belirterek, Amerikalıların ekonomik olarak zor günlerden çıkmak için mücadele verdiğini fakat hâlen daha en üsttekilerin ekonomik anlamda daha avantajlı olduğunu belirtti. Clinton Amerikalıların her gün yeni bir savunucu aradığını da belirterek, "İşte ben o savunucu olmak istiyorum" ifadelerini kullandı. Hillary Clinton seçim kampanyalarına ise Iowa'da başladı. İlk mitingini ise New York'ta yaptı. Clinton burada yaptığı açıklamalarda da ekonomi üzerine durarak orta sınıf refahını yükseltmek için çalışacağını söyledi. Buradaki diğer söylemleri ise demokrasinin sadece zenginler için olmadığı yönündeydi. 8 Temmuz 2015 gününde ise Clinton'un daha önceden yayınlanmamış e-postaları kamuoyuna paylaşıldı.  Bir gün sonra ise kendisinin özel doktoru Lisa Bardack, Clinton'un fiziksel durumunun mükemmel olduğunu açıklayarak başkanlık için uygun olduğunu belitti.  9 Eylül 2015 günü ise özel elektronik posta hesabı ve sunucusu kullanmadığından dolayı ilk kez özür diledi.  5 Ocak 2016 günü Bill Clinton, eşi Hillary Clinton için miting düzenledi. Bill, eşi için "Hillary inanılmaz bir insandır, dokunduğu her şeyi daha iyi yaptı" ifadelerini kullandı. Seçim çalışmaları devam ederken Cumhuriyetçi partiden Ted Cruz'un da yarışı bırakması sonrası bu partiden tek aday Donald Trump oldu. Trump 26 Mayıs 2016 tarihinde yeterli delegeye ulaşarak Cumhuriyetçi Parti'den başkan adayı oldu. 7 Haziran 2016 gününde ise Demokrat Parti'de yeterli delege sayısına ulaşan Clinton, ABD tarihindeki ilk kadın başkan adayı oldu. Daha sonra ise dönemin ABD başkanı Obama seçimlerde Clinton'u destekleyeceğini açıkladı ve Clinton'un mitingine katıldı. Obama Clinton için: "Onun ne kadar zeki ve olaylara hazırlıklı olduğunu biliyorum" ifadelerini kullandı. 7 Temmuz 2016'da ise Clinton e-mail skandalında suçsuz bulundu. İlerleyen dönemlerde ise daha önceden kendisi gibi Demokrat Parti'den başkan adayı olan ve bazı ön seçimlerde Clinton'u geçen Bernie Sanders'ın da desteğini aldı. Aynı yılın Eylül ayının başlarında ise Clinton'un maillerini servis eden "Guccifer" lakaplı Romanyalı internet korsanı 4 yıl 4 ay hapis cezası aldı. Clinton, başkanlık yarışındaki rakibi Trump'un destekçilerine yönelik olarak "'Yarısı acınacak halde insanlar.' (...)  "ırkçılar, cinsiyetçiler, yabancı düşmanılar, islamofoblar. Daha aklınıza ne gelirse…" şeklinde cümleler kullandı. Ardından da gelen tepkiler üzerine kullandığı ifadeler için özür diledi.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmî ABD Senatosu
 HillaryClinton.com
 Beyaz Saray sayfası

1947 doğumlular
Chicago doğumlular
Amerika Birleşik Devletleri başkan adayları
Amerikalı kadın siyasetçiler
Amerikalı siyasetçilerin eşleri
New York'un ABD senatörleri
Wellesley Kolejinde öğrenim görenler
Yale Law School'da öğrenim görenler
Yale Üniversitesinde öğrenim görenler
Chatham House Ödülü sahipleri
Amerika Birleşik Devletleri başbayanları
Kadın dışişleri bakanları
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri) mensubu siyasetçiler
Bill Clinton
Barack Obama'nın başkanlığı
Yaşayan insanlar
20. yüzyılda Amerikalı avukatlar
21. yüzyılda Amerikalı avukatlar
Amerikalı siyasetçiler
20. yüzyıl kurgusal olmayan eserler veren Amerikalı yazarları
20. yüzyıl Amerikalı siyasetçileri
20. yüzyıl Amerikalı kadın yazarlar
21. yüzyıl kurgusal olmayan eserler veren Amerikalı yazarları
21. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
21. yüzyıl Amerikalı siyasetçileri
21. yüzyıl Amerikalı kadın yazarlar
21. yüzyılda Metodistler
Amerikalı otobiyograflar
Amerikalı diplomatlar
Amerikalı feministler
Amerikalı hukuk yazarları
Amerikalı anı yazarları
Hollanda asıllı Amerikalılar
İngiliz asıllı Amerikalılar
İskoç asıllı Amerikalılar
Galler asıllı Amerikalılar
Amerikalı siyasi yazarlar
Amerikalı kadın hakları aktivistleri
Amerikalı kadın akademisyenler
Amerikalı kadın aktivistler
Amerikalı kadın diplomatlar
Çocuk hakları aktivistleri
Grammy Ödülü sahipleri
New York Demokratları
Amerikalı liberaller

Hillary Clinton


Geoffrey Rush (d. 6 Haziran 1951), Avustralyalı oyuncudur.

Hayatı
Queensland'ın Toowoomba kasabasında, Roy ve Merle Rush'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Oyunculuk kariyerine Brisbane'de bulunan Queensland Tiyatro Ortaklığında başladı. Queensland Üniversitesinin sanat bölümünü bitirdi. Üniversitede geçirdiği öğrencilik döneminde Mel Gibson ile aynı odayı paylaştı.

1996 yılında, Shine filminde oynadığı rol, Rush'a En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandırdı. Sonraki yıllarda Shakespeare in Love ve Quills filmlerinde gösterdiği performans ona iki Oscar adaylığı daha kazandırdı. Karayip Korsanları üçlüsünde Kaptan Barbossa rolünü canlandırdı. 2005 yılında, Peter Sellers'i canlandırdığı Peter Sellers'ın Yaşamı ve Ölümü filmindeki rolü Emmy ödülüne layık görüldü. 2010 yılında En İyi Film Akademi Ödülü kazanan Zoraki Kral filminde kendisine birçok ödül ve adaylık getiren yardımcı rolle birlikte aynı zamanda filmin yapımcılığını da üstlendi.

Filmografi

Dış bağlantılar

1951 doğumlular
Avustralyalı erkek sinema oyuncuları
Avustralyalı erkek dizi oyuncuları
Avustralyalı tiyatro oyuncuları
Avustralyalı seslendirme sanatçıları
En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
Emmy Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Mini Dizi veya Televizyon Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Tony Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Drama Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu SAG Ödülü sahipleri
En İyi Oyuncu Kadrosu SAG Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Başrolde Erkek Oyuncu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Satellite Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu AACTA Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu Tony Ödülü (Oyun) sahipleri

Geoffrey Rush


Safir (Gökyakut), alüminyum oksitin (Al2O3) kristal formudur. Doğal olarak bulunur ya da üretilebilir.  Sertliği Mohs sertlik skalasına göre 9'dur.Korindonun kırmızı renkli olanları (yakut) hariç bütün diğer çeşitlerine safir denir.

Dış bağlantılar

Değerli taşlar
Saydam malzemeler
Kuyumculuk

Safir


2016–17 sæsonen af Frauen-Bundesliga var den 27. sæson af Tysklands topfodboldliga for kvinder. Bayern München var forsvarende mestre.

VfL Wolfsburg vandt deres tredje titel.

Ligatabel

Topscorere

Hat-tricks

Referencer

Bundesliga (kvinder)
Fodboldsæson 2016-17

Bundesliga 2016-17 (kvinder)


El Team Lamonta (código UCI: TLM) fue un equipo ciclista alemán profesional de 3ª División posteriormente renombrada por Continental. Durante sus últimos dos años en activo cambió su nombre por el de Team 3C-Gruppe (código UCI: 3CG).

Historia del equipo

El equipo se creó en 2002 encuadrado en la 3.ª División. Aunque no consiguieron ningún puesto destacado hasta el año siguiente con la victoria de Jonas Owczarek en la 4.ª etapa del Giro del Capo; que junto a Björn Glasner, con tres segundos puestos, fueron los mejores del equipo en 2003.

Su Máxima estrella
Bastian Flores, apodado rodilla de bronce, causó revuelo en este equipo al ser el ciclista más rápido del lejano oeste, esto se debe a la rodilla de acero y bronce, la que le da mayor fuerza y agarre en la bici.

Kopp y Schumacher estrellas del equipo
En 2004 obtuvieron una de sus mejores temporadas con 9 victorias, 4 por parte de David Kopp y 2 por parte de Stefan Schumacher fichados del Team Telekom. Ellos obtuvieron 20 de los 34 puestos entre los tres primeros que obtuvo el equipo.

Continental
En 2005 se renombró la categoría donde estaba el equipo por la de Continental aunque en la práctica el equipo no sufrió ninguna variación en cuanto a su estructura.

Tras la marcha de sus estrellas, Schumacher al Shimano Memory Corp y Kopp al Team Wiesenhof, se volvió a los orígenes con solo 4 victorias con 4 corredores diferentes (Marcel Sieberg, Björn Papstein, Christoph Von Kleinsorgen y Stefan Cohnen) siendo el resto de puestos destacados igualmente repartidos entre varios miembros del equipo.

Fichaje de Danilo Hondo
En el mes de abril de la temporada 2006 ficharon ha experimentado esprínter Danilo Hondo, tras ver reducida su sanción por dopaje. Gracias a él obtuvieron su mejor temporada con 10 victorias, 8 de ellas conseguidas por Hondo, consiguiendo ese mismo corredor 23 de los 33 puestos entre los tres mejores que obtuvo el equipo. Siendo el resto de victorias para Hannes Blank y André Schulze. Hondo finalizó 2.º en el UCI Europe Tour a solo 21 puntos del ganador, Niko Eeckhout. Siendo hasta la fecha el mejor puesto para un corredor de un equipo de categoría Continental.

Como curiosidad destacar que ese año se incorporó a la dirección deportiva el veterano corredor Holger Sievers convirtiéndose en uno de los máximos responsables del equipo, haciendo la doble labor de director-corredor. Además de la labor de persona de contacto del equipo que ya estaba desempeñando anteriormente.

Últimos años: 3C patrocinador principal
De cara a 2007 se incorporó como patrocinador principal 3C, que un año antes ya había patrocinado al equipo italiano de categoría Profesional Continental Team 3C Casalinghi Jet Androni Giocattoli. llamándose el equipo Team 3C-Gruppe Lamonta y un año después simplemente Team 3C-Gruppe.

En 2007 solo consiguieron 3 victorias: 2 por parte de Erik Hoffmann y 1 por parte de Tobias Erler. Hofmann fue el mejor del equipo ya que además destacó con otros dos segundos puestos y un tercero.

De cara a 2008 apenas cambió el equipo, los únicos fichajes fueron Sebastian Forke del Continental Milram, Christian Leben del Team Wiesenhof Felt, Dennis Pohl del Heinz Von Heiden-Focus y Dennis Klemme neoprofesional como stagiaire; por su parte marcharon Ingmar Dassler al LKT Team Brandenburg y Erik Hoffman al Giant Asia Racing Team mientras que Sören Hoffmann y Elnathan Heizmann se quedaron sin equipo. Manteniendo así una plantilla de 15 corredores. Dominic Klemme se destapó obteniendo 6 de las 9 victorias del equipo siendo el resto de victorias para Matthias Friedemann, René Obst y Holger Sievers; del resto destacar a Paul Voss y Dennis Pohl con tres segundos y terceros puestos respectivamente.

Sede
Su sede estaba en Nienburg (Sonnenblumenweg 12, 31582).

Material ciclista
El equipo utilizó bicicletas Kocmo (2002), Stevens (2003-2005), Kuota (2006) y Look (2007-2008).

Clasificaciones UCI
La Unión Ciclista Internacional elaboraba el Ranking UCI de clasificación de los ciclistas y equipos profesionales.

A partir de 1999 y hasta 2004 la UCI estableció una clasificación por equipos divididos en tres categorías (primera, segunda y tercera). La clasificación del equipo y su ciclista más destacado fue la siguiente:

A partir de 2005 la UCI instauró los Circuitos Continentales UCI, donde el equipo estuvo desde que se creó dicha categoría, registrado dentro del UCI Europe Tour. Estando en las clasificaciones del UCI Europe Tour Ranking, UCI Africa Tour Ranking, UCI America Tour Ranking y UCI Asia Tour Ranking. Las clasificaciones del equipo y de su ciclista más destacado son las siguientes:

Palmarés
Para años anteriores, véase Palmarés del Team Lamonta

Palmarés 2008

Circuitos Continentales UCI

Plantilla
Para años anteriores, véase Plantillas del Team Lamonta

Plantilla 2008

Referencias

Enlaces externos

Lamonta
Lamonta

Team Lamonta


هوراكان هو نادي كرة قدم أرجنتيني وهو نادي أساسي في الأرجنتين. ملعبه الرئيسي هو ملعب توماس أدولفو ديكو. يقع في مدينة بوينس آيرس، الأرجنتين. تأسس في 1 نوفمبر 1908، في حي جديد في بومباي. ويتكون لون قميص النادي من اللون الأبيض مع الأحمر.

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1908
أندية كرة قدم في الأرجنتين
أندية كرة قدم في بوينس آيرس
أندية هوكي حقل أرجنتينية
أندية هوكي حقل في بوينس آيرس
أندية هوكي دحرجة أرجنتينية
تأسيسات سنة 1908 في الأرجنتين

هوراكان


Dans le nom hongrois Cey-Bert Róbert, le nom de famille précède le prénom, mais cet article utilise l'ordre habituel en français Róbert Cey-Bert, où le prénom précède le nom.

__

Róbert Gyula Cey-Bert né le , est un écrivain, psychosociologue, et historien de l'alimentation.

Premières années, études

Origine familiale
Cey-Bert né à Bárdudvarnok, en Hongrie, le 5 juillet 1938. Ses ancêtres étaient propriétaires, exploitant meunires de moulins à eau situés au sud du département de Somogy dans les régions de Barcs, Babócsa, Vízvár, Csurgó, Rinyaszentkirály et Lábod. Son père était le dernier représentant de la dynastie séculaire des meuniers du moulin à eau. En 1949 son moulin fut confisqué et fermé par le régime communiste.

Études
Après avoir terminé l'école primaire, il a commencé ses études secondaires au lycée Táncsics Mihály gimnázium à Kaposvár. Parallèlement à ses études, il était excellent sportif (football et athlétisme: champion junior en ).

1956, la révolution et la guerre d'indépendance hongroise
À la nouvelle du déclenchement de la révolution, le 25 octobre, il se rend à Budapest oú il rejoint les révolutionnaires de Corvin köz dirigé par Gergely Pongrátz. Après la chute de Budapest, il parvient à retourner à Kaposvár. Dans plusieurs classes de son école secondaire, il raconte à ses professeurs et ses camarades les luttes et les journées révolutionnaires   qu'il a vécues à Pest. Il est devenu de notoriété publique dans la ville qu'il avait participé activement aux luttes armées à Pest, ses professeurs l'ont averti que l'ÁVO se réorganisait et que s'il voulait survivre, il devrait fuir et quitter le pays.

Le 21 novembre, il s'est réfugié en Autriche et il a poursuivi ses études secondaires au lycée Ungarisches Realgimnazium à Kammer am Attersee.

Après avoir obtenu le baccalauréat en 1958, il s'est rendu en Suisse pour poursuivre des études à l'Université de Genève entre 1958 et 1965. À cette époque, environs  réfugiés hongrois poursuivaient des études universitaires à Genève. En 1960, il fut élu président de la Communauté des Étudiants Hongrois de l'Université de Genève. En 1962, il a obtenu une licence en commerce à la Faculté des sciences économiques et sociales de l'Université de Genève. Par la suite, il a préparé une thèse de doctorat Psychosociologie des cuisines nationales et des civilisations gastronomiques, sous la direction de Jean Cazeneuve, professeur à l'Université de Sorbonne à Paris. Il a défendu sa thèse à l'Université de Genève chez le professeur Robert Girod.

Carrière

Genève
Il s'est marié en 1966 et â la même année, il a fondé à Genève, l'Institut de recherches de Motivation et de Communication.

Son Institut s'est spécialisé dans la recherche de la psychologie de publicité et de marketing dans le demain de l'alimentation, de l'hôtellerie, de restauration, des voyages aériens, des loisirs et des produits de luxe.

Après cinq années de recherche en Allemagne, en Autriche, en Belgique, en France, aux Pays-Bas et en Suisse, son étude sur les nouvelles tendances alimentaires a été largement saluée.

À partir de 1972, il a développé des relations personnelles étroites avec cardinal Mindszenty qui vivait en exil à Vienne. Il a soutenu les activités du cardinal et à sa demande, il a participé à la rédaction d'un livre sur le premier roi canonisé de Hongrie, saint Étienne.

Extrême-Orient
À partir de 1981 il s'est installé en Extrême-Orient où il a fondé l'institut de recherches Gastronomy Research International dont l'activité s'est concentrée sur l'élaboration de stratégie de promotion gastronomiques des hôtels de luxe et des compagnies aériennes au Japon, à Hong Kong, en Thaïlande et à Singapour.

Parallèlement, il a conduit des recherches fondamentales sur l'évolution historiques de la gastronomie en développant la théorie de la différenciation culturelle de la civilisation gastronomiques orientale et occidentale. Grâce à ses recherches sur la sémantique dionysiaque de la signification culturelle du vin, il fut  admis à l'Académie Internationale du Vin en 1973.

Entre 1981 et 1996, il a organisé plusieurs importants Symposiums et Congrès internationaux touchant la gastronomie:

- Symposium International sur l'harmonisation des cuisines chinoises et des vins français – Hong Kong, Guandong, Pékin (1981)

- Symposium sur la stratégie gastronomique de la Nouvelle Cuisine française avec Henri Gault – Bangkok, The Oriental (1981)

- Symposium International sur l'harmonisation des cuisines japonaises et des vins français avec Shizuo Tsuji – Osaka (1982)

- Symposium sur l'harmonisation des chocolats et des vins avec Alain Senderens – Paris (1983)

- Conseil Mondial de la Gastronomie / World Gastronomic Council - Mandarin Oriental, Bangkok (1984)

 Présidé par Henry Gault (Président), Róbert Gyula Cey-Bert (Secrétaire général), Paul Bocuse, Thanadsri Svasti, Hiroyuki Yamagata, Willie Mark et Mercedes Giralt
 L'organisation a été fondée par certaines des plus grandes personnalités gastronomiques du monde dans le but de défendre les cuisines nationales et régionales et d'organiser des événements culturels, commerciaux et techniques.

- Symposium sur l'harmonisation des cuisines italiennes et des vins avec Federico d'Amato – Rome (1985)

- Symposium sur l'harmonisation de la cuisine thaïlandaise et des vins – Bangkok (1988)

- Premier congrès du Conseil Mondial de la Gastronomie - Mexico (1989)

 Président : Henry Gault, Secrétaire général : Róbert Cey-Bert

- Deuxième congrès du Conseil Mondial de la Gastronomie - Mexico (1996)

 Président : Róbert Cey-Bert, Vice-Président : Enrique Figueroa, Secrétaire Général : Mercedes Giralt

Cey-Bert a donc été élu secrétaire général du Conseil Mondial de la Gastronomie à Bangkok en 1984 et président du Conseil Mondial de la Gastronomie à Mexico en 1996.

Parallèlement à ses activités gastronomiques, il a conduit des recherches sur les religions chamanistes des tribus montagnards vivant dans les jungles de Myanmar et de Laos (chamanisme et animisme).

Pour approfondir ses connaissances des grandes religions oriental, il s'est fait ordonner moine bouddhiste en Thaïlande (Bangkok, monastère de Bovarnives) et moine shintoïste au Japon (Kyoto, Heian Jinja).

Parallèlement il a conduit des investigations approfondies en Mongolie-Intérieure, au Tibet, en Chine dans la région des Monts Altaï et de Tien Shan sur l'histoire des peuples de la culture équestrienne.

Ambassadeur de peuple Karen
Lors de ses voyages au Myanmar, il a fait la connaissance des dirigeants du peuple Karen, qui l'int nommés, ambassadeur international pour les représenter auprès des organisations Internationales.

En 1993 il a réussi à les faire admettre au sein de l'UNPO, l'Organisation des nations et des peuplés non représentés aux Nations Unies.

Retour en Hongrie
En 1993, il a fondé l'Académie du Vin de Hongrie et il a organisé le premier Festival du Vin de Budapest.

En 1996, il a retourné en Hongrie et il a fondé l'institut de recherches Cey-Bert Kutató Intézet et il est devenu conseiller des grands hôtels, des restaurants, des viticulteurs.

À partir de 2000, il a enseigné la gastronomie et la restauration à l'Université de Kodolányi pendant six ans.

À partir de 2021, il est conseiller principal de l'institut des études hongroises Magyarságkutató Intézet.

Il est membre de l'Académie internationale du vin et de l'Académie hongroise du vin; Ancien Président honoraire de la Fédération mondiale de la gastronomie.

Lors de sa carrière, il a publié un grand nombre de livres en français, en anglais, en allemand, en turc et en hongrois.

Famille
Il s'est marié en 1966. Il a eu deux enfants, Tünde (1966) et Tibor (1968).

Cey-bert a cinq petits-enfants: les filles de sa fille, Csenge (1998), Szinta (2000) et Tenke (2004), ainsi que les fils de son fils, Turul (2006) et Timur (2008).

Il est devenu veuf en 1981, il s'est remarié en 2006, sa femme  Éva Németh est neurologue à l'Hôpital de Siófok.

Il vit à Siófok et dans son manoir rénové à Bárdudvarnok.

Prix et distinctions
 Ordre du Mérite hongrois
 Croix de Chevalier de l'Ordre de St Lazarita
 Diplôme d'or du Symposium international de la cuisine chinoise et des vins français (Hong Kong)
 Prix du sommet des grandes puissances culinaires (Bangkok)
 Prix de la Fédération mondiale de la gastronomie (Mexico)
 Citoyen d'honneur de Bárdudvarnok
 Prix de Pro Comitatu Somogy
 Prix de Pesti Srác 1956

Livres, romans et poésies

Vin et gastronomie
 New pattern of food preferencies. IRCM, Genève 1972
 Nouvelle orientation alimentaire. IRCM, 1972
 Promotion gastronomique des compagnies aériennes. IRCM, Genève 1975
 Airlines gastronomic promotion. IRCM, Genève 1975
 Changement d'attitude des consommateurs envers le vin. IRCM, Genève 1977
 Yin-Yang mystery of the Chinese Gastronomy. HTA, Hong Kong 1985
 Taste harmony of the Thai cuisine. TAT, Bangkok 1987
 Magyar borok és ételek harmonizációja. Paginárum, Budapest 1999
 Das Hormonieren von ungarischen Weinen und Speisen. Paginárum, Budapest 2000
 Balatoni borgasztronómia. Paginárum, Budapest 2000
 A bor vallása. Szigtim, Budapest 2000
 Balaton Wine Gastronomy. Paginárum, Budapest 2000
 Tokaji borgasztronómia. Paginárum, Budapest 2001
 Tokajer Weingastronomie. Paginárum, Budapest 2001
 Harmony in Hungarian Food and Wine. Paginárum, Budapest 2001
 A magyar konyha ízei. Paginárum, Budapest 2002
 Japán konyha - Az Istenek világa. Paginárum, Budapest 2002
 A kínai konyha. Az erotika és a jin-jang filozófia titokzatos világa. Paginárum, Budapest 2002
 Hungaricum borgasztronómia. Paginárum, Budapest 2003
 A thai konyha, az ízek paradicsoma. Paginárum, Budapest 2003
 Hunok és magyarok konyhája. Mezőgazda, Budapest 2003
 Magyar halgasztronómia. Szigtim, Budapest 2003
 Magyar vadgasztronómia. Szigtim, Budapest 2003
 A szerelem gasztronómiája. Mezőgazda, Budapest 2004
 A magyar bor szellemisége. Hun-Idea, Budapest 2004
 A magyar konyha filozófiája. Püski, Budapest 2009
 Megszólalnak a jelképek. Püski, Budapest 2009

Romans
 A Sólyom embere útjai. Paginárum, Budapest 2001
 A fehér tigris szellemének harcosa. Kairosz, Budapest 2004
 A Sólyom népe. Püski, Budapest 2010
 Atilla, a Hun üzenet. Püski, Budapest 2012
 A Pozsonyi csata. Püski, Budapest 2013
 Koppány – A Fény harcosa. Püski, Budapest 2014
 1526: a végzetes mohácsi úttévesztés – Béke vagy 150 év háború! Püski, Budapest 2015
 Végvári oroszlánok – Élni és halni a hazáért. Püski, Budapest 2016
 Nincs más út, csak a szabadság – Bocskai–Bethlen szabadságharc török szövetséggel. Püski, Budapest 2017
 A szabadságharcos – Egy élet 1956 szellemében. Üdki, Budapest 2018
 Atilla, the Hun message, Püski, Budapest 2018
 Atilla – Gelecek Nesillere Mesaj. Ostanbul, Kabalci 2018
 A Székely Hadosztály – Erdélyért! A magyar szabadságért! Püski, Budapest 2019
 Atatürk magyarjai – Visszavágás Trianonért. Püski, Budapest 2020
 The Hungarian Freedomfighter 1956, Püski, Budapest 2021
 Fenn az égen hun Nap ragyog – Az Ázsiai Hun Birodalom felemelkedése. Püski, Budapest 2021
 Atilla Sólyma. Püski, Budapest 2022
 A szkíta turul dinasztia örökösei. Püski, Budapest 2023

Poésies
 "Adj szabadságot vagy halált!" Gerilla-líra. Hun-Idea, Budapest 2004
 Kép a fán – Szakrális szerelem a dzsungelháborúban – Gerilla-líra II. Hun-Idea, Budapest 2005

Notes et références

Naissance en juillet 1938
Écrivain hongrois du XXe siècle
Écrivain hongrois du XXIe siècle
Auteur hongrois de roman historique
Auteur culinaire
Pages avec des traductions non relues

Róbert Cey-Bert


An Trichocentrum bicallosum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark W. Chase och Norris Hagan Williams. An Trichocentrum bicallosum in nahilalakip ha genus nga Trichocentrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Trichocentrum

Trichocentrum bicallosum


The ear is the sense organ that detects sound.

Ear, EAR, or The Ear may also refer to:

Arts, entertainment, and media
 EAR (band) (Experimental Audio Research), a project by musician Peter Kember
 EAR Magazine, a monthly music magazine published 1973–1992
 The Ear, 1970 Czech film

Economics and finance
 Economic activity rate,  percentage of the population who constitutes the manpower supply of the labor market
 Effective annual rate of interest

Government and politics
 EAR, an acronym for the Greek Left party
 European Agency for Reconstruction or EAR, a European Union agency
 Export Administration Regulations or EAR, a short name for the US Code of Federal Regulations Title 15 chapter VII, subchapter C

Science
 Ear (botany), the seed-bearing part of a cereal plant, such as wheat
 Ear of corn, the grain-bearing part of the maize plant
 Ear moth or Amphipoea oculea, a moth in the family Noctuidae
 East African Rift or EAR, a tectonic rift zone
 eps-Associated RNA element (or EAR), a motif associated with exopolysaccharide biosynthesis
 Estimated Average Requirements (or EAR) for nutritional needs

Transport
 EAR, the FAA and IATA location identifier for Kearney Regional Airport, Nebraska, US
 EAR, the National Rail code for Earley railway station, Berkshire, UK

Other uses
 EAR (file format) ("Enterprise ARchive" format), a file format used to package Java programming language applications
 Ear (mathematics), a type of polygon vertex
 Ear (rune), rune of the Anglo-Saxon futhorc
 East Area Rapist, a serial killer and rapist active in California between 1974 and 1986
 Expired air resuscitation (or EAR), also known as rescue breathing

See also
 EARS (disambiguation)

Ear (disambiguation)


21685 Francomallia este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
21685 Francomallia este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ceccano de Gianluca Masi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,89 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 1,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 21001-22000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

21685 Francomallia


An Hydrocleys nymphoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Alexander von Humboldt, Aimé Bonpland ngan Carl Ludwig von Willdenow, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Franz Georg Philipp Buchenau. An Hydrocleys nymphoides in nahilalakip ha genus nga Hydrocleys, ngan familia nga Alismataceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hydrocleys

Hydrocleys nymphoides


Gümüşdamla, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 200 km, Akseki ilçesine 42 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Kaynakça

Akseki'nin mahalleleri

Gümüşdamla, Akseki


Nulpunkt er en eksperimentalfilm instrueret af Christian Braad Thomsen efter eget manuskript.

Handling
Et filmeksperiment, som ved hjælp af en monoton teknik skildrer et monotont udsnit af dagliglivet. Jf. i øvrigt m. spillefilmen Kære Irene.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1971
Film instrueret af Christian Braad Thomsen
Eksperimentalfilm fra Danmark

Nulpunkt (film)


Monsonia, biljni rod jednogodišnjeg raslinja i trajnica u porodici iglicovki. Sastoji se od dvadesetak vrsta iz Afrike i južne i jugozapadne azije. Sestrinski rod šumske svijeće nekada se smatrala njezinim sinonimom.

Vrste

 Monsonia angustifolia E.Mey. ex A.Rich.
 Monsonia attenuata Harv.
 Monsonia biflora DC.
 Monsonia brevirostrata R.Knuth
 Monsonia burkeana Planch. ex Harv.
 Monsonia deserticola Dinter ex R.Knuth
 Monsonia drudeana Schinz
 Monsonia emarginata (L.f.) L'Hér.
 Monsonia galpinii Schltr. ex R.Knuth
 Monsonia glauca R.Knuth
 Monsonia grandifolia R.Knuth
 Monsonia heliotropioides (Cav.) Boiss.
 Monsonia ignea Schinz
 Monsonia ignorata Merxm. & A.Schreib.
 Monsonia lanuginosa R.Knuth
 Monsonia lavrani (Halda) C.C.Walker
 Monsonia longipes R.Knuth
 Monsonia luederitziana Focke & Schinz
 Monsonia natalensis R.Knuth
 Monsonia nivea (Decne.) Webb
 Monsonia parvifolia Schinz
 Monsonia praemorsa E.Mey. ex R.Knuth
 Monsonia senegalensis Guill. & Perr.
 Monsonia speciosa L.
 Monsonia transvaalensis R.Knuth
 Monsonia trilobata Kers
 Monsonia umbellata Harv.

Izvori

Iglicovke

Monsonia