Felix Ermacora (Klagenfurt, 13 de octubre de 1923 - Viena, 24 de febrero de 1995) fue un jurista y político austríaco miembro del Partido Popular Austríaco y defensor de derechos humanos, presidente de la Comisión de Derechos Humanos de las Naciones Unidas (1974) e informador especial de las Naciones Unidas en Afganistán, durante el gobierno socialista (1984-95).

Vida

Profesor de derecho internacional en la Universidad de Innsbruck de 1957 a 1964, y en la Universidad de Viena de 1964 a 1992, parlamentario del Partido Popular Austríaco de 1971 a 1990, miembro de la Comisión Europea de Derechos Humanos y de la Comisión de Derechos Humanos de las Naciones Unidas de 1959 a 1980, y de 1984 a 1987. En 1974 fue elegido presidente de esta última. También fue informador especial de las Naciones Unidas en Afganistán de 1984 a 1995, y en 1992, fue miembro fundador del Ludwig Boltzmann Institut für Menschenrechte, junto con Manfred Nowak y Hannes Tretter, sirviendo como su primer director entre 1992 y 1995.

Formó parte de las delegaciones de Naciones Unidas que investigaron violaciones de los derechos humanos en el Chile de Augusto Pinochet, la Sudáfrica del Apartheid, la Palestina ocupada, el Irán de Jomeini y tanto el Afganistán comunista como el talibán. En 1985 hizo público un informe titulado La Question de la violation des droits de l'homme en Afghanistan donde denunciaba los crímenes cometidos por el gobierno comunista de Afganistán y sus aliados soviéticos.

A instancias del Consejo Europeo, investigó violaciones de los Derechos Humanos en Argelia, Grecia, Irlanda del Norte, Turquía y el Chipre ocupado. Como miembro de la comisión de expertos formada a instancias del gobierno de Baviera en 1991, concluyó que la expulsión de alemanes tras la Segunda Guerra Mundial constituyó un genocidio y un crimen contra la humanidad.

Fue también miembro de la Sociedad Internacional de Derechos Humanos y miembro correspondiente de la Academia Austríaca de Ciencias desde 1971.

Murió a causa de una enfermedad contraída durante una misión de las Naciones Unidas en Afganistán y Pakistán.

Reconocimientos

Fue condecorado con la Gran Cruz del Mérito alemana, la Orden Nacional del Mérito francesa, la Orden de la Estrella Polar sueca. Recibió el Premio de la UNESCO a la Educación en Derechos Humanos en 1983, el Premio Europeo de Derechos Humanos del Consejo Europeo en 1992 (junto con Médicos Sin Fronteras) por su "excepcional contribución a la causa de los derechos humanos", y doctorados honoris causa de las Universidades de Colonia y Estrasburgo.

Memoria

En 1999, se fundó el Felix Ermacora Institut. El Partido Popular Austríaco instituyó en 2005 el Premio Ermacora, en defensa de los Derechos Humanos, en recuerdo suyo. El mismo año se creó la Sociedad Felix Ermacora, presidida por Wolfgang Schüssel, ex Canciller de Austria.

Obras
 Handbuch der Grundfreiheiten und der Menschenrechte, 1963
 Allgemeine Staatslehre, 2 vol., 1970
 Österreichische Verfassungslehre, 2 vol., 1970/80
 Grundriß der Menschenrechte in Österreich, 1988
 Die Entstehung der Bundesverfassung, 5 vol., 1986–93
 Menschenrechte in der sich wandelnden Welt, 3 vol., 1974–94
 Menschenrechte ohne Wenn und Aber. Erlebnisse und Begegnungen, 1993

Referencias
Manfred Nowak, Dorothea Steurer y Hannes Tretter (eds.), Festschrift für Felix Ermacora - Fortschritt im Bewußtsein der Grund- und Menschenrechte, Kehl am Rhein, Engel, 1988.

Enlaces externos
 Felix Ermacora (en alemán).
 Felix Ermacora Is Dead at 71; Austrian Human Rights Expert (en inglés).

Políticos de Austria del siglo XX
Políticos del Partido Popular Austríaco
Activistas de Austria
Profesores de Derecho
Nacidos en Klagenfurt
Relatores especiales de Naciones Unidas
Fallecidos en Viena

Felix Ermacora


Johann Bergmüller (* 5. Mai 1657 in Leuterschach; † 1. Januar 1737 in Türkheim) war dein deutscher Kistler, Tischler, Schreiner, Menuisier und Kunsthandwerker.

Leben
Bergmüller war der Bruder des Andreas Bergmüller und der Vater von Johann Georg Bergmüller. Bergmüller siedelte um 1683 nach Türkheim über. Dort betrieb er zeitlebens eine Schreinerwerkstatt und ein kleines Anwesen. Er widmete sich vor allem dem Altar- und Kanzelbau.

Werke
 Klosterkirche St. Peter und Paul (Irsee), Hochaltar, Seiten- und Nebenaltäre von 1722 bis 1725
 St. Martin in Lamerdingen, Kanzel, 1699
 St. Vitus in Mauerstetten, Kanzel, Anfang des 18. Jahrhunderts
 Mariä Himmelfahrt in Türkheim, Laiengestühl, 1684
 St. Peter und Paul in Ziemetshausen, Kanzel, 1692 bis 1693 zusammen mit Martin Beichel
 Unserer Lieben Frau in Rammingen, Oberschwaben

Literatur

Kunstschreiner
Deutscher
Geboren 1657
Gestorben 1737
Mann

Johann Bergmüller (Kunsthandwerker, 1657)


El Rally de Montecarlo de 1911, oficialmente 1ème Rally Automobile de Mónaco, fue la primera edición del rally y se celebró del 21 al 25 de enero de ese año.  Fue organizada por Antony Noghès y es la primera carrera documentada en denominarse rally si bien, el formato y las características de aquella primera carrera distan mucho de los actuales rallyes.

La prueba comenzaba con la salida de los participantes desde sus ciudades de origen teniendo como meta la ciudad de Montecarlo, aunque el vencedor no fue quien primero llegó, si no, el que obtuvo mayor puntuación sobre la base de una serie de factores más bien subjetivos: como el estado del vehículo o el nivel de confort. La carrera contó con 23 inscritos de los cuales 20 tomaron salida y 18 finalizaron siendo el ganador, el francés Henri Rougier a bordo de un Turcat-Méry 25 HP.

Desarrollo

Contexto histórico

Las primeras carreras automovilísticas se comenzaron a celebrar en el continente europeo a finales del XIX, las cuales solían tener a Francia como escenario y a la ciudad de París como meta: como la París-Bordeaux-París de 1985 o la París-Madrid de 1903.

En aquellos años, las ciudades de Cannes, Niza y la propia Mónaco competían por captar el turismo en la llamada Costa Azul, donde los sectores más adinerados de la sociedad escogían como lugar de veraneo y descanso. En enero de 1911 se organizó el primer Rally de Montecarlo, (la primera y segunda edición se llamó Rally de Mónaco) creado por Antony Noghès, hijo del presidente del Club Sport Velocipèdique et Automobile de Monaco, con el objetivo de atraer a esos turistas a la ciudad durante el invierno, que era la temporada baja.

Inscritos y transcurso

En esa primera edición, aunque se esperaba alcanzar la cifra de cincuenta inscripciones, solo hubo veintitrés inscritos de los cuales, veinte tomaron la salida y solo 18 finalizaron. Los participantes salieron desde diferentes puntos de Europa teniendo como meta la ciudad de Montecarlo. Para compensar las diferencias de distancia partieron en días distintos y todos con la mítica placa roja que los identificaba como corredores de la prueba. Los inscritos partieron desde seis rutas diferentes:

Los medios de comunicación se hicieron eco de aquella carrera, como un diario parisino donde un periodista llamado G. Miral, relató la noticia, describiendo el acontecimiento desde París, y como los nueve participantes que partían desde la ciudad eran aclamados y rodeados por una muchedumbre, entre los que se encontraban, Rougier, a la postre ganador, Dureste y Daniel Cousin o Musset, cruzando las localidades de: Left Bank, Avenue de Choisy, Villeneuve-Saint-Georges, Fontainebleau, etc. rumbo a Mónaco

El capitán Von Esmarch y Beutler dejaron Berlín el 21 de enero, los competidores de Viena, Bruselas y Boulogne-sur-Mer partieron el 23 de enero, los de París el 24 y el de Ginebra el 25 de enero. El participante Gosselin, fue descalificado al poco de partir, siendo el primero en tener que abandonar.

Las condiciones climáticas eran buenas, excepto en Austria, donde los caminos estaban cubiertos por 40 centímetros de nieve. Las bajas temperaturas que congelaban el combustible y obligaba a los conductores a calentarlo utilizando los medios de los que disponían.

Tras pasar por Lyon, Rougier dejó atrás a sus rivales llegando al puerto de Condamine, sitiéndose ganador, pero el capitán von Esmarch que había cubrierto la distancia Berlín-Mónaco con una velocidad media de 22,7 kmh se encontraba allí esperando por los demás participantes.

Jurado y deliberaciones

Los organizadores establecieron un jurado para determinar el ganador, presidido por el Barón Van Zuylen, presidente del Automóvil Club Francés, y los presidentes de clubs automovilísticos de: Italia, Bélgica, Inglaterra, Austria, Suiza, Alemania, Estados Unidos, Alemania, Rusia, Dinamarca, España, Portugal, Suecia, Rumania y Egipto.

Los cálculos del jurado para determinar el ganador resultaron extensos y complejos. Ciertos hechos subjetivos fueron objeto de discusiones, polémicas, negociaciones y deliberaciones que duraron 24 horas, hasta que finalmente declararon como vencedor a Henri Rougier que recibió como premio 10.000 francos.

El capitán von Esmarch que había llegado antes que nadie, se le había otorgado el 6º lugar por lo que decidió impugnar el resultado e incluso se negó a participar en el desfile de honor. Este hecho creó un gran revuelo, pero dio publicidad al rally para la segunda edición.

El participante alemán Beutler que apoyaba a von Esmarch, fue más diplomático. El jurado lo colocó ex aequo (igual) con el capitán von Esmarch, pero fue Beutler quien recibió el trofeo como vencedor en distancia más larga, hecho que sin embargo no reclamó el capitán.

Resultados

Clasificación general

Clasificación velocidad

 Con un promedio de 36.2 km/h.

Clasificación por larga distancia

Clasificación por número de personas a bordo

 Con 5 personas a bordo.

Clasificación por nivel de confort

 Con 157 puntos.

Clasificación por estado del automóvil

 Con 155 puntos.

Ediciones posterirores
Al año siguiente se celebró la 2º edición del Rally de Montecarlo de nuevo organizado por Antony Noghès, con más inscritos y rodeado de nuevas polémicas. La carrera se paralizó, debido a la Primera Guerra Mundial, y se reanudó en 1924.

Referencias

Enlaces externos

Rally de Montecarlo
Mónaco en 1911
Deportes de motor en 1911

Rally de Montecarlo de 1911


As Congregações Reformadas Antigas (desconectadas) (em holandês: Oud Gereformeerde Gemeenten buiten verband) formam uma denominação reformada na Holanda, desde 2007, quando um grupo de igrejas se separou das Congregações Reformadas Antigas na Holanda.

História
Em 1948, as Congregações Reformadas Antigas e a Federação das Congregações Reformadas Antigas se uniram e formaram as atuais Congregações Reformadas Antigas na Holanda (CRAH).

Em 2007, uma igreja das CRAH, em Sint Philipsland, se separou da denominação devido a conflitos entre o pastor A. P. van der Meer e alguns membros do conselho da igreja local. Como resultado, outras igrejas também se separaram da denominação. Juntas, elas constituíram as Congregações Reformadas Antigas (desconectadas) (CRAd).

Doutrina

A denominação subscreve as Três Formas da Unidade (Confissão Belga, Catecismo de Heidelberg e Cânones de Dort).

Denominações reformadas continentais na Holanda


Hiperbolne funkcije su funkcije u matematici koje odgovaraju trigonometrijskim funkcijama (sinus, kosinus itd.) na hiperboli. Nezavisno su ih otkrili 1760.-ih godina matematičari Vincenzo Riccati i Johann Heinrich Lambert, koji ih je koristio za računanje površine hiperbolnog trokuta. Tek su u 19. stoljeću našle širu upotrebu nakon Lobačevskijevog otkrića hiperbolne geometrije.

Dok skup svih točaka oblika (cos x, sin x) čini jediničnu kružnicu x2 + y2 = 1, skup (ch x, sh x) čini desnu stranu hiperbole x2 - y2 = 1. Hiperbolne funkcije usko su povezane s trigonometrijskim funkcijama, između ostalog zbog jednakosti (iy)2 = −y2.

Osnovne hiperbolne funkcije
Osnovne hiperbolne funkcije su:
 sinus hiperbolni:
 kosinus hiperbolni:
Prethodne dvije funkcije su ujedno redomi neparni i parni dio eksponencijalne funkcije. Iz njih se izvode tangens i kotangens hiperbolni:
 tangens hiperbolni:
 kotangens hiperbolni:
Rijetko se koriste:
 sekans hiperbolni:
 kosekans hiperbolni:

Area funkcije
Hiperbolne funkcije nisu periodične, za razliku od običnih trigonometrijskih funkcija, stoga mogu imati prave inverze. Inverzi hiperbolnih funkcija su area funkcije (oznaka: Ar); to je hiperbolni analogon arkus funkcijama na kružnici:

 area sinus hiperbolni, Arsh
 area kosinus hiperbolni, Arch
 area tangens hiperbolni, Arth
 area kotangens hiperbolni, Arcth, itd.

Hiperbolni sinus, tangens i kotangens su neparne funkcije, te stoga imaju prave inverze, dok je kosinus hiperbolni paran, pa area kosinus hiperbolni definiramo kao inverz desne polovice (x ≥ 0) funkcije ch x.

Jednakosti

Derivacije

Zbog svojih banalnih derivacija, area funkcije se relativno često pojavljuju kao integrali jednostavnijih funkcija.

Sinus hiperbolni i kosinus hiperbolni jednaki su vlastitoj drugoj derivaciji:

Sve funkcije s tim svojstvom (uključujući ex i e−x) su linearne kombinacije sh i ch.

Vidi i
 Popis integrala hiperbolnih funkcija
 Popis integrala inverznih hiperbolnih funkcija

Vanjske poveznice
 Hiperbolne funkcije, Hrvatska enciklopedija
 Elementarne funkcije, grad.hr

Trigonometrija

Hiperbolne funkcije


Washington Marcondes-Ferreira (1952) es un biólogo, y botánico brasileño, que desarrolla actividades académicas en la Universidad Estatal de Campinas en su Herbario.

Algunas publicaciones
 . 2008. Tree mortality in a riparian forest at Rio Paraguai, Pantanal, Brazil, after an extreme flooding. Acta Botânica Brasílica 18:839-846
 2001. Floração, frutificação e síndromes de dispersão de uma comunidade de floresta de brejo na região de Campinas (SP). Acta Botanica Brasilica 15: 349-368
 1983. Efeito de luz e temperatura na germinação de esporos de Cyathea delgadii Sternb. Revista brasileira de botânica 6-7

Referencias

Botánicos de Brasil
Escritores en portugués
Profesores de Brasil

Washington Marcondes-Ferreira


භාෂාව යනු සන්නිවේදන ක්‍රමයකි. මානව භාෂණ හා කථන භාෂා සංකේත සහ එම සංකේත හසුරුවන ව්‍යාකරණය ඇතුළත් පද්ධතිය ලෙස විස්තර කළ හැකි ය. එම නිසා භාෂාව වනාහි පුද්ගලයකුගේ කථන ඉන්ද්රිය උපකාර කොට ශබ්දය මුදාහැරීමත් එය විවිධාකාර ලෙස අනුයෝජනය කිරීමත්ය. මිනිසා සොයා ගෙන ඇති ප්‍රබලම උපකරණය භාෂාව යි.එමෙන්ම භාෂාව මිනිසාගේ සිතීමේ උපකරණය ලෙසද සැලකිය හැකිය.

ප්‍රථම ලිඛිත භාෂා ක්‍රමය වුයේ නීලංකාරයයි. නමුත් කථාකරන භාෂාව  ලිවිම ඇරඹිමට අඩු වශයෙන් අවුරුදු දසදහස් ගණනක් ගත වු බව විශ්වාස කෙරේ.

භාෂාවක් යනු දෘශ්‍ය ශ්‍රව්‍ය හෝ දෘශ්‍ය සන්නිවේදන සංකේතයන් හා ඒවා මෙහෙයවිම සදහා යොදාත් රීතින්ය. එවැනි ක්‍රමයක් සාමාන්‍ය සංසිද්ධියක් ලෙස යොදා ගැනිමද, භාෂාවක් යනුවෙන් හැදින්විය හැකි. භාෂාව විශේෂිත මිනිස් සංනිවේදන මාධ්‍යයක් ලෙස සැලකේ. සතුන් විසින් සැලකිය යුතුලෙස සංකීර්ණ වු සංනිවේදන ක්‍රම භාවිතා කළද ඒවා කිසිවක් වාග් විද්‍යාඥයින් විසින් භාෂාව නිර්වචනය කිරිමට යොදා ගන්නා සියළු ගුණයන් අඩංගු වන බවත් දැනගන්නට නැත.

භාෂාවේ අඩංගු ලක්ෂණ

එකගතාවයට පත් සංකේත සමුහයක් ලිඛිති භාෂාවෙහි එක් ලක්ෂණයක් පමණි. සියළු භාෂාවන් විසින් ව්‍යාකරණ ක්‍රමයක් තුළ මෙම සංකේතයන් අතර ඇති ව්‍යුහාත්මක සම්බන්ධතාවන් නිර්වචනය කිරිම අනිවාර්යය වේ. භාෂාව අනෙකුත් සංනිවේදන ක්‍රම වලින් වෙන් කොට දක්වනුයේ ව්‍යාකාරණ පිලිබද රීතින් වලිනි. ඒවා සම්භාවශ්‍ය වශයෙන් අපරිමිත වු භාෂාමය ප්‍රකාශයන් සංකේතවත් නිර්මාණය කිරීම සදහා සීමිත සංඛේත කට්ටලයක් මෙයෙවීමට ඉඩ සලසයි.

භාෂාවෙහි තවත් ලක්ෂණයක් වනුයේ යොදා ගනු ලබන සංඛේත අභිමානුකූල විමයි. ඕනෑම සංකල්පයක් හෝ ව්‍යාකරණ රීතියක් සංකේතයකට අනුරූපණය කළ හැකිය.  බො‍හෝ සෙයින් භාෂාවන් ශබ්දය යොදා ගන්නා නමුත් යොදා ගනු ලබන ශබ්දවල සංකලනයන්හි ඒවායේ අන්තර්ගත අර්ථයක් නොමැත. ඒවා එම භාෂාව යොදා ගන්නන් විසින් කිසියම් දෙයක් නියෝජනය කිරිම සඳහා එකගතාවට පත්වු ගිවිසුමක් පමණි. (උදාහරණයක් ලෙස "නඩා" යන ස්පාඤ්ඤ වචනයෙහි "කිසිවක් නැත" යන අරුතින් යොදා ගැනිමට අදාලව කිසිවක් නැත) තවත් ශබ්ද කට්ටලයක් (උදාහරණයක් ලෙස ඉංග්‍රිසයෙන් nothing යන වචනය) එම සංකල්පයේම නියෝජනය කිරිම සදහා ඒ හා සමානව යොදාගත හැකිය. කෙසේ වුවද සියළුම ස්පාඥ්ඤ කථිකයන් එම ශබ්ද රටාව සදහා එම කථිකයන් අර්ථය ඇතිකරගෙන ඉගෙන ගෙන ඇත. නමුත් කෝඒසියානු සර්බියානු/කෝසෝවානු හෝ බෝස්නියානු කථිකයින්ට නාඩා යන්නේහි අර්ථය බලාපොරොත්තුව යන්නය.

කෙසේ වුවද, මුලධර්මයක් හැටියට සංකේත අභිමානුකුල වුවද, භාෂාවක පරමාදර්ශය ලෙස සැලකෙන සංකේත, එවැනි භාෂාවක තිබිය නොහැකි යැයි ඉන්, අදහස් නොවේ. "මියෝව්" (Meow) වැනි වචන ඒවා නියෝජනය කරන පදයට සමාන ශබ්දයක් ඇති කලද, ඒවා තේරුම් ගැනිම සදහා ඒවා එසේ විම අවශ්‍යම නැත. බොහෝ භාෂාවන් බළලෙක් නිකුත් කරන ශබ්දය නියෝජනය කිරිම සදහා එකතාවයට පත් සම්මුතියක් ලෙස විවිධ ශබ්දානුහරණයක් යොදා ගනී.

විධිමත් භාෂාව
මෙම ලිපිය ගණිතය, තර්ක ශාස්ත්‍රය සහ පරිගණක විදයාවේදී යොදා ගැනෙන පාරිභාෂික පදයක් සම්බන්ධයෙනි. ස්වභාවික භාෂා සම්බන්ධ ආශ්‍රිත අධ්‍යයනයන් පිලිබදව ව්‍යාකරණ රාමුව බලන්න. කථනයේ ආකාරයක් වශයෙන් විධිමත් භාෂව සම්බන්ධව ලේඛනය (වාග් විද්‍යාව) බලන්න.

විධිමත් භාෂාවක් යනු වචන කට්ටලයකි. එනම් නියමිත අකුරු හෝ සකේත වැල්ය. මෙම අකුරු ලබා ගනු ලබන වට්ටෝරුව භාෂාව නිර්වචනය කරනු ලබන ආකාරාදි ලෙස හැදින්වේන විධිහත් භාෂාවක් බොහෝ විට නිර්වචනය කරනු ලබන්නේ විධිමත් ව්‍යාකරණටයක් ඔස්සේය. විධිමත් භාෂාවන් හුදෙක් පද සාධනය සම්බන්ධ සංකල්පයකි. එනම් ප්‍රාග් අනුභූතිව ඒවා හා සම්බන්ධ අරුතක් නොමැත. භාෂාවක වචන එකි ආකාරාදිය අභිමතානුකූලව යොදා ගනු ලබන වදන වලින් වෙන්කොට හදුනා ගැනීම සදහා ඒවා සමහර විට හොදින් නිර්මාණය වු වචන හෝ (තර්ක ශාස්ත්‍රයේදි නම් ) හොදින් නිර්මාණය වු සුත්‍ර ලෙස හැදින්වේ.

විදිමත් භාෂාවන්, විධිමත් තර්ක ශාස්ත්‍රය හා පරිගණක විද්‍යාව යන විෂය ක්ෂේත්‍රයන්හි දි අධ්‍යනය කෙරේ. ඒවායේ ඉතාමත් වැදගත් ප්‍රායෝගික උපයෝගීතාවය වන්නේ පරිගණක වැඩසටහන් සම්පාදන භාෂාවක නිවැරදි පද නිශ්චිත අර්ථ දැක්විම සදහාය. එවැනි භාෂාවන්හි ශුද්ධ වශයෙන් පද සටනත්මක පැති කෙරහි පමණක් සලකා බැලෙන ගණිත විද්‍යාවේ අංශය  සහ පරිගණක විද්‍යාව (එනම් ඒවායේ අභ්‍යන්තර වියුහාත්ම රටා) විධිමත් භාෂා න්‍යාය ලෙස හැදිනවේ.

එය විධිමත්ව භාෂාවෙහි කොටසක් නොවුනද භාසාවක වචන වල ශබ්දාර්ථ විභානී මානයක් ද පවතී භවිතාවේදි මෙය සැම විටම භාෂාවෙහි ව්‍යුහය හා තදින් බැදි පවතී. විධිමත් ව්‍යාකාරණයක් (භාෂාවක් ආවර්තතිකව නිර්වචනය කරනු ලබන නිර්මාණ රීති කට්ටලය) වචනවල (හොදින් නිර්මාණය වු ) අර්ථය විග්‍රහ කර ගැනීම සදහා උපයෝගී කරගත හැකිය. මීට ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ උදාහරණයක් වුයේ ප්‍රථම ගණයේ තර්ක ශාස්ත්‍රය සදහා ටීස්කීමා ආශ්‍රයේ ටාස්කිග් සාහත්‍යය පිලිබද නිර්වචනය සහ ලෙක්ස් සහ යැක් වැනි සම්පාදන උත්පාදනයන්ය.

භාෂා විචාරය
යම්කිසි සමාජයක මිනිසුන් විසින් භාෂාවක් කථා කරන (හෝ කරන ලද) ආකාරය පිළිබඳ පූර්ණ අධ්‍යයනයක් හා විස්තරයක් භාෂා විචාරය නම්වේ. සියලූ විද්වත් භාෂා විචාරයන් ඉතා විස්තරාත්මක ව කර ඇත. අන් සියලු විද්‍යාවන් මෙන්ම, භාෂා විචාරයේ ද මූලික අරමුණ වනුයේ භාෂාවේ භාවිතය පිළිබඳව ඇති සැටියෙන් කෙරෙන අධ්‍යයනයකි. මෙහිදී යම්කිසි භාෂාවක් කුමන ආකාරයෙන් විය යුතුද?" යන පක්ෂපාතී භාවයෙන් වැළකිය යුතුය. බ්ලූම්ෆීල්ඩ් සහ අනෙකුත් අය විසින් උදාහරණ සහිතව පෙන්වා දෙන පරිදි, නූතන භාෂා විචාරයන් සංවිධානාත්මක පදනමකින් කෙරේ.

භාෂා විචාරයක්, බොහෝ විටදී අධ්‍යාපනිකව හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය වලදී හමුවන භාෂා වට්ටෝරුවකට වඩා වෙනස් වේ. (භාෂා වට්ටෝරුවක් යනු නීති මාලාවකි) නීති මාලාවකින් කෙරෙනුයේ භාෂාවක විවිධ මාදිලි සහ ව්‍යාකරණ නීති ආදිය හඳුන්වා දීමයි. මෙහිදී සාහිත්‍යමය අංග ද ඇතුළත් විය හැකිය. මෙම නීති මාලාවත් (වට්ටෝරුවක්) භාෂා විචාරයත් සමහර විට පරස්පර විරෝධී විය හැකිය.

භාෂා විචාරයකින් සර්ව සම්පූර්ණ භාෂා අධ්‍යයනයක් කිරීම දුෂ්කරය. එසේ වන්නේ, භාෂාවක උච්ඡාරණය, ව්‍යාකරණ නීති සහ සියලු වචන එකම රාමුවකට කොටුකර දැක්විය නොහැකි බැවිනි.

යම් භාෂාවක ප්‍රවීණයකු හට නිතැතින්ම භාෂා නීතිය පිළිබඳ දැනුමක් පිහිටයි. නමුත්, භාෂා විචාරයක් කිරීමට නම්, එම භාෂාව හසළව කථා කිරීමට පුළුවන් විය යුතුමයි නියමයක් නැත. භාෂාවක් පිළිබඳ මනා පුහුණුවක් නැති අය විසින් කරන ලද භාෂා විචාරයන් ද දහස් ගණනක් ඇත. 1900 ට පෙර කාලයේදී භාෂාවන් පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක තොරතුරු ඉතා අවමය.

පහත කරුණු සියල්ලම හෝ කිහිපයක් වත් අඩංගු වේ නම් එය භාෂා විචාරයක් ලෙස හදුනාගත හැක.

භාෂා ප්‍රතිග්‍රහණය

භාෂා ප්‍රතිග්‍රහණය යනු මානවයා තුළ භාෂා හැකියාව වර්ධනය වන ක්‍රියාවලියයි. ප්‍රථම භාෂා ප්‍රතිග්‍රහණය ළමයින් තුල භාෂාවේ සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් වන අතර ද්විතිය භාෂා ප්‍රතිගහණය වැඩිමහල්ලන් තුලද සිදුවන භාෂාවේ සංවර්ධනය කෙරහි යොමුවේ. ඓතිහාසිකව ප්‍රතිග්‍රහණයේ ඉතාම වැදගත් හේතු සාධකය ස්වභාවධර්මයා හෝ පුහුණුව යන දෙකින් එකක් බව අවධානය කරමින් න්‍යායවාදින් බොහෝ විට බෙදි සිටිති.

වඩාත් උණුසුම් ලෙස විවාදයට භාජනය වු කාරණයක් වන්නේ බොහෝ විට විශ්ව ව්‍යාකාරණය ලෙස ද හදුන්වන භාෂාව අන්තර ගැනීමට යන්නයි. වර්ෂ ගනනක් තිස්සේ නෝම් දෝම්ස්කි සහ නැසීගිය එරික් ලෙබර්ග් නම් විශ්ව විද්‍යාලන ළමයින්ට භාෂාවය ඉගැනිම පහසු කරවන සහ ඒ සදහා බල කරවන සදහා භාෂාව විශේෂික හැකියාවන් ඇත යන උපකල්පවට පක්ව තර්ක කළහැක.

එලිසැබෙන් බේට්ස්, තැනරි‍ස්නාත් සහ මයිකල් ටොමැසේලෝ ඇතුළු අනෙකුත් පර්යේෂකයින් භාෂා අධ්‍යනය ඇතිවන්නේ පොදු හදුනාත්මක හැකියාවන් සහ ඉගෙන ගන්නන් සහ ඔවුන් වටපිටාවේ සිටින ජනතාව අතර ඇතිවන අන්තර් ක්‍රියාකාරකම් මගින් පමණක් බව උපකල්පනය කළහ. විලියම් ඕ ග්‍රේඩි විසින් මැතකදී කළ කෘතියකින් සංකීර්ණ පද සමාන පංචයන් ඇතිවන්නේ කාර්යක්ෂමතාව මගින් ඇති කරවන රේඛිය සංඛ්‍යාත්මක ක්‍රමයක් මගින් බව යෝජනා කරයි. ඕ ග්‍රේස් සිය කාර්ය විශ්ව භාෂාවකින් දේශ ජනවාදය පිළිබද ඉතාමත් වැදගත් ප්‍රගමනයක් වනුයේ බුයන් මැක්විනි සහ කැතරින් විසින් ළමා දත්ත ගබඩාව ඇති කිරීමයි.

භාෂාව පිළිබද පුරාණෝක්තිකගත ආරම්භයන්

විද්‍යාත්මක න්‍යායන් කිසිවක් ඇතිවිමට පෙර භාෂාවේ ආරම්භය පිළිබද විවිධ හේතු දැක්විම් පැවතිනි. භාෂාවේ ආරම්භය, සංවර්ධනය සහ පවතින භාෂාවන්හි විවිධත්වය පිලිබද බොහෝ සංස්කෘතින් තුල හේතු විද්‍යාත්මක ප්‍රබන්ධයන් සහ වෙනත් කථා අදත් පවතී.

වාචික සම්ප්‍රදාය ඔස්සේ ඉදිරියට පැමිණි මෙම මිථ්‍යාවෙන්හි සාමානකම් සුනරාවර්ති තේමාවන් සහ වෙනස්කම්ද වේ. සමහර මිථ්‍යාවන් හුදු කථා වලට වඩා අර්ථයක්ද, තවත් සමහරක ව්‍යාප්තිය පිලිබද ඇති පුරාණෝතිකිවල, යලි යලිත් දක්නට ඇති තේමාවන් වනුයේ ජල ගැලිම් සහ මානව විනාශයන්ය. බොහෝ කථා මිහි මඩලේ සිටි ජනතාව ග්‍රහයා මතුපිට විසිර යන්නට හේතු වු මහා ජලගැල්මක් පිලිබදව පවසයි. මිනිසා විසින් කරන ලදැයි තේරුම්ගත් වැරදි වලට දෙවියන් හෝ දෙවිවරුන් දඩුවම් ලබාදිම තවත් යලි යලිත් දැකිය හැකි තේමාවකි.

භාෂාවේ ආරම්භය පිළිබද පු‍රාණෝක්ති සාමාන්‍යයෙන් වඩා විශාල නිමැවුම් පිළිබද පුරාණෝක්තිවල උපග්‍රහණය වි හෝ වාද සටහන් ලෙස දැක්විම සිදුවි ඇත. සමහර කථා නිමැවුම් කරුවෙකු විසින් ආරම්භයේ සිට භාෂාව පවරා දෙන ලද බව පවසන අතර අනෙකුත් ඒවා භාෂාව පසුකාලීනය දන් ත්‍යාගයක් ලෙස සලකයි.

ආසියාව

බ්‍රහ්මයා විසින් උඩගු ගසකට දෙන ලද දඩුවමක් මගින් භාෂාවේ වෙනස්කම් පමණක් නොව සංස්කෘතියේ හෝ සිරිත් විරිත්වල විවිධත්වය පවා ඇතවුයේ කෙසේ දැයි හින්දු මිථ්‍යා කථාවක් පවසයි.

පෘථිවියේ මනුෂ්‍ය ඉතිහාසයේ ආශ්චර්යමත් ලෝක ගස/දැනුම් ගස වැඩිණි. එය කෙතරම් උස් විද යත්, එය දෙව්ලොව අසන්නයට ළං විය. එය තමාගේ හෘදය වස්තුවෙන් මෙසේ පැවසිය. "මම මගේ හිස දෙව්ලොවහි රදවම් මාගේ අතු ඉති මුලු පෘථුවිය පුරා විහිදුවමි. සියළු මිනිසුන් මගේ සෙවනැල්ල යටට රැස් කරමි. ආරක්ෂා කරමි. වෙන්විමෙන් වළකමි." නමුත් බ්‍රහ්මයා ගසෙහි උඩගුකමට දඩුවම් කිරිම සදහා එමි අතු ඉති කලා ඒවා පෘථිවිය මත හෙළිය. ඒවා වට ගස් ලෙස මතුවි වුට පෘථිවියෙහි මතුපිට මිනිසුන් විසුරුවා හැරීම සදහා අදහිලි කථාවෙහින් හා සිරිත් විරිත් වල වෙනස්කම් ඇති කරන ලදි.

බෙංගාල බොක්කෙහි අන්දමන් දුපත්වල දේශිය වැසියන්ගේ සාම්ප්‍රදායික විශ්වාසයන්ට අනුව භාෂාව යනු දෙවියන් විසින් ප්‍රථම මිනිසා සහ ගැහැණියට  දෙන ලද්දකි. ඔවුන්ගේ විශ්වාසයට අනුව එසේ දෙන ලද භාෂාව මධ්‍ය අන්දමින් හි දකුණුදිග සහ ගිණිකොණ දිග කෙන්ටස් වල ජීවත් වන ග්‍රෝත්‍රිකයකන් විසින් අද දක්වාම කථා කරන බව "බෝජිල් -යැබ්" නමින් හැදින්නෙ භාෂාවකි. මෙම භාෂාව මව් භාෂාව බවත් අනෙකුත් සියළු උප භාෂාවන් එයින් සැදුනු බවත් එහි වැසියන් විස්තර කරති.

ඔවුන්ගේ විශ්වාසය අනුව ප්‍රථම මිනිසාගේ මරණයටද පෙර ඔහුගේ දු දරුවන් ගනනින් තොරම් විශාල විද යක් ඔවුන්ගේ නිවසට තවදුරටත් ඔවුන් රදා තබා ගැවිමට නොහැකි විය. පුලුගා ගේ නියමය පරිදි ඔවුනට අවශ්‍ය සියලුම අවශ්‍ය උපකරණ සහ ගින්දර ඔවුන් වෙත සපයන ලදුව, දිවයින පුරා ජෝඩු වශයෙන් විසුරවා හරින ලදී. මෙම නික්මීම සිදු වු විට එ‍තෙක් එක් කණ්ඩායමට පුලුගා විසින් විශේෂ වු උප භාෂාවක් සපයන ලදී භාෂාවේ විවිධත්වය ඒ ආකාරයෙන් පැහැදිලි කෙරිණි.

භාෂාව යනු කුමක්ද?

භාෂාව යන්න නිර්වචනය කිරීමේදී සලකා බැලිය යුතු විශේෂ අංශ කීපයකි. ශිෂ්ටාචාරය හරහා මිනිසාගේ විශිෂ්ටතම නිර්මාණය වන භාෂාව විස්මිත බවක් ගනී. කෙසේ වුව ද මේ සියල්ල දෙස අවධානය යොමු කරමින් යම් ආකාරයක නිර්වචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට යොමු කළ යුතු අංශ කීපයකි.
1.	වාග් විද්යාුවට විෂය විය යුත්තේ මනුෂ්‍ය භාෂාවයි.
2.	එහිදී භාෂණයට මුල් තැනත් ලේඛනයට දෙවන තැනත් හිමි විය යුතුය.
3.	නිර්වචනය කිරීමේදී සංයුතිය මෙන් ම කාර්යභාරය පිළිබදව ද අවධානය යොමු කළ යුතුය.
4.	භාෂාව සමාජ නිර්මිතයක් බැවින් සාමාජීය කාර්යන්ටත් මුල් තැන දිය යුතුය.
කාර්යභාරය පිළිබදව සැළකීමේදී අදහස් ඵල කිරීම, හැගීම් ඵල කිරීම, අභිලාෂයන් ඵල කිරීම, සන්නිවේදනය, අන්යෝන්‍ය සහයෝගිතාවය හා ක්‍රියාකාරිත්වය ආදිය ප්‍රධාන වේ.
මේ සියලුම අංශ කෙරෙහි සැලකිලිමත් වෙමින් නිර්වචනයක් ඉදිරිපත් කිරීම අති දුෂ්කර කාර්යයකි.
"මිනිසා මිනිසෙකු වන්නේ භාෂාව නිසාය." - වීලේම් වෙන්හුම්
"භාෂාව නම් මිනිසාගේ මානසික ක්‍රියාකාරිත්වයට පර්යාප්ත වන ප්‍රකාශනශීලී ගතියෙහි ආකෘතියයි." - ලෙනාඩ් බ්ලූම්ෆීල්ඩ්
"භාෂාමය පද්ධතියක් නම් අර්ථමය වෙනස්කම් මාලාවක් සමග බැදුණු ශබ්දමය වෙනස්කම් මාලාවකි" - සොසුයයෝ
"භාෂාවක් නම් මිනිසුන් සාමාජීය සමූහයක සාමාජිකයන් ද සංස්කෘතියක කොටස් කරුවන් ද වශයෙන් අන්යෝමන්යය ක්රිකයාකාරිතා හා සන්නිවේදනය සදහා යොදා ගන්නා සම්මුතික වූ වාග් සංකේත පද්ධතියකි" - බර්නාඩ් බ්ලොක්
ඉහත නිර්වචන සෑම අංශයක් කෙරෙහි ම සලකමින් විචාරයට ලක් කළ හොත් පරිපූර්ණ කුමක්දැයි යන්න හදුනාගත හැකි වෙයි. කෙසේ වුව ද ඕනෑම භාෂාවක දක්නට ලැබෙන ආකෘතිකමය වූ පොදු ලක්ෂණ කීපයක් මෙසේ දැක්විය හැක.
•	භාෂාවක් යන්න වාගාලාප හා වචන වලින් නිර්මාණය වී ඇති බව.
•	වාගාලාප, වචන නිර්මාණය වී ඇත්තේ කතා ශබ්ද අනුසාරයෙන් බව.
•	වචන හා කතා ශබ්ද, සංකේත(සංඥා) සමූහයක් බව.
•	සංකේතය හා -------- අතර සම්බන්ධතාව සමාජ සම්මුතියක් වන අතර ඒවා සහජ සම්බන්ධයක් නොදක්වන බව.
•	ඒ ඒ බසට සුවිශේෂී වූ රටා හා රීති අනුව පද්ධතියක් ලෙස පිහිටන බව.
•	ඕනෑම සාමාජයීය අවස්ථාවකට සරිලන ආකාරයෙන් නවතාවයන් සහිත වී ඇති බව.
භාෂාවේ ඉතිහාසය.
	භාෂාවේ ආරම්භය සම්බන්ධව විවිධ මත පවතී. දෙවියන් වහන්සේ විසින් මෙය ආරම්භ කළ බවට ප්ර්කාශ කල ද භාෂාවේ ඉතිහාසය මිනිස් ශිෂ්ටාචාරය හා බැදුණු බව පිළිගත යුතු කරුණකි. ශිෂ්ටාචාරය මගින් විවිධාකාරයට පරිවර්තනය වූ මිනිසා උපකරණ නිර්මාණය කිරීමත් ඒවා පරිහරණය කිරීමත් ඉදිරි පරපුරට ඒවායේ නිර්මාණය හා පරිහරණය පිළිබදව කියා දීමත් සිදු කළ අතර ඒ සදහා භාෂාව භාවිතටය ද පෙළඹිණි.
	මේ ආකාරයට බලන කළ මීට අවුරුදු ලක්ෂයකට පමණ පෙර භාෂාව ඉපදී ඇති බව ඇතමෙක් ප්රමකාශ කරති. එසේම මෙම සංකල්පයට අනුව අවුරුදු පන්ලක්ෂයකට පමණ පෙර භාෂාව පැහැදිලි ලෙස දැක්වීම දුෂ්කර වන අතර වර්තමානය වන විට ලෝකයේ භාෂාවන් තුන් දහසක් පමණ භාවිතයේ ඇතැයි සැලකේ. (වැඩිම පිරිසක් චීන භාෂාව කතා කරයි)
භාෂාවේ කාර්යභාරය.
	භාෂාව හදුනා ගැනීමේ දී නැතහොත් නිර්වචනය කිරීමේ දී එහි කාර්යභාරය හකුලා දැක්වීමක් සිදුකොට ඇති බව නිර්වචනයන් විමසා බැලීමේදී පෙනී යන කරුණකි. බොහෝ විට පොදුවේ නැතහොත් සමාජමය කාර්යන් ඉටු කිරීම සදහා භාෂාව උපයෝගි වනබව පෙනී ගිය ද මෙහි කාර්භාරයන් කොටස් 02 කට බෙදා දැක්විය හැකිය.
1.	සාමාජයීය කාර්ය.
2.	ආත්මීය කාර්ය.
1.	සාමාජයීය කාර්ය
	මෙහිදී අදහස් කෙරෙන්නේ පොදුවේ සමාජය උදෙසා භාෂාවෙන් ඉෂ්ට කරනු ලබන විවිධාකාර කාර්යභාරය යි. ඒවා ද අධ්යඉනයේ පහසුව සදහා ප්රයධාන කොටස් 02 කට වෙන් කෙරේ.
126.96.36.199.	සන්නිවේදන මූලික කාර්ය.
126.96.36.199.	අන්යෝවන්යා ක්‍රියාකාරිතා පැවැත්වීම.

1.1.	සන්නිවේදන මූලික කාර්ය.
1.1.1.	සාමාන්‍ය  සන්නිවේදනය.
1.1.2.	ජන සන්නිවේදනය.
1.1.3.	අධ්‍යාපනය
a)	විධිමත් අධ්‍යාපනය.
b)	අවිධිමත් අධ්‍යාපනය.
1.1.4.	භාව ප්‍රකාශනය. (හැගීම් හා අභිලාශයන්)
a)	කලාත්මක හා සෞන්දර්යාත්මක.
b)	අන්තර් භාව මෝචනාත්මක (දුක, සතුට, වේදනාව ප්ර්කාශ කිරීම, මෝචනය කිරීම)
1.1.5.	අන්‍යෝන්‍ය ක්‍රියාකාරී පැවැත්ම.
A.	අන්‍යයන් මෙහෙයෙවීම සංවිධානය හා පාලනය.
B.	එක් ව  ක්‍රියාකිරීම.
C.	හොදහිත පැවැත්වීම. (සෞන්දර්යාත්මක)
D.	විනෝදය
a)	සාමාජීය විනෝදය.
b)	සවයං විනෝදය.
1.1.6.	ආගමික හා අභිචාරික කාර්යය.
1.1.7.	අනුෂ්ඨානීය කාර්යය. (සෙත්පැතීම හා අශිර්වාද)
1.1.8.	මානව සංස්කෘතික ප්රිවාහය.

2.	ආත්මීය කාර්යය.
2.1.	චින්තනය හා අන්තර් භාෂණය.
2.2.	ස්වයං භාෂණය.
2.3.	සවයං විනෝදය. (පාලුව මකා ගැනීම)
සාමාජීය කාර්යය.
සමාජය සමග ගනුදෙනු කිරීමේ දී හා විවිධ ක්රිායාකාරකම් වලදී භාෂාවෙන් සිදුකෙරෙන කාර්යයභාරය මෙහිදී සැලකිල්ලට ගැනේ. සන්නිවේදන මූලික කාර්යයේදී සන්නිවේදන යන පදය අර්ථ දැක්වීම ඉතා වැදගත් ය. මේ සදහා සන්නිවේදයෙකු හා සන්නිවේදිතයෙකු (ග්රාදහකයා) යන දෙපාර්ශවය සංකේත උපයෝගි කර ගනිමින් අර්ථ සම්ප්රේපෂණය කිරීම ඇතැම් සමාජ විද්‍යාඥයින් මෙමගින් නිරූපණය කරනු ලබයි. ශබ්ද කෝෂයට අනුව "හවුල් කරගන්නවා" යන අර්ථය සන්නිවේදනය ලෙස දක්වා ඇත.
1.1.1	සාමාන්ය  සන්නිවේදනය.
එදිනෙදා ජීවිතයේදී අදහස් හා දැනුම හුවමාරු කර ගැනීම මෙහිදී අපේක්ෂා කෙරේ.
කීවේ කවරෙක් ද?
කාටද?
කුමට ද?
කෙසේද?
කොතනද?
කොයිවේලේද?
කුමන අවස්ථාවක ද?
කුමන හේතුවක් නිසාද? යන කරුණු මත සන්නිවේදනය කරනු ලබන කාර්යය සාර්ථක හෝ අසාර්ථක වේ. එබැවින් යම් සන්නිවේදනයක් සිදු කිරීමේදී ඉහත කරුණු සියල්ල පිළිබදව අවධානය යොමු කරමින් භාෂාව සාර්ථකව හැසිරවීමක් සිදු කිරීම ඉතා වැදගත් වැදගත් ය.
1.1.2.	ජන සන්නිවේදනය.
ජනසන්නිවේදනය සාමාන්ය. සන්නිවේදනයට වඩා සංවිධානාත්මක වූ දෙයකි. මේ සදහා සාම්ප්රනදායික ක්රධම මෙන් ම විද්යු.ත් හා මුද්රිවත මාධ්යෝ යොදා ගැනේ. (රූපවාහිනය, ගුවන් විදුලිය, පුවත්පත්, සගරා, අත්පත්‍රිකා)
1.1.3.	අධ්යා පනය.
මානව සමාජයේ සංවර්ධනය සදහා අධ්යානපනය අත්යාිවශ්ය  ය. අධ්යාහපනය මුලුමනින්ම පාහේ රැදී ඇත්තේ භාෂාව මතය. විධිමත් අධ්යාුපනය ලෙස නිශ්චිත ආයතනයක දී නිර්දේශිත විෂය මාලාවක් සුදුසුකම් ලත් පුද්ගලයින් විසින් සංවිධානාත්මකව ලබා දීම අපේක්ෂා කෙරේ.
උදා-
පාසල
විශ්ව විද්යා ලය
කාර්මික විද්‍යාලය
ගුරු විද්‍යාලය
මෙලෙස සංවිධානය නොවූ අවස්ථා අවිධිමත් අධ්‍යාපනය ලෙස හැදින්වේ.
උදා-
පවුල
සමවයස් කණ්ඩායම්
ආගමික ස්ථාන
ජනමාධ්ය්
1.1.4.	භාව ප්‍රකාශනය.
මිනිස් සිත තුළ උපදින විවිධ භාවයන් සිර කිරීමට යාමේදී පෞර්ෂ අනුක්‍රමිකතා පැන නැගීමට බලපෑම් සිදු කෙරේ. එබැවින් මෙකී භාවයන් ක්රකමන හෝ ආකාරයකට පිට කිරීම ඉතාම වැදගත් ය. උගත් සමාජයේ මේ සදහා භාෂාව වැදගත් ලෙස භාවිතයට ගනී. (ගීත, කවි, නවකතා, කෙටිකතා, නාට්යි)
1.1.5.	අන්තර්භාව මෝචනය.
කලාත්මකව ප්ර.කාශ කළ නොහැකි භාවයන් ප්රෙතකෝපකාරී ලෙස පිට කිරීම සදහා ඇතැම් අවස්ථා වලදී භාෂාව යොදා ගැනීම මෙහිදී අදහස් කෙරේ.
උදා- වැළපීම, අසභ්යා වචන, ශාප කිරීම.

1.2.	අන්‍යෝන්‍ය ක්‍රියාකාරිතා පාලනය.
තමාගේ පාර්ශවය සදහා තනි තනිව හෝ සාමූහික වශයෙන් අන්යවයන් මෙහෙයවීම සංවිධානය හා පාලනය පහසු කර ගැනීම සදහා භාෂාව ඉතා වැදගත් කාර්යය භාරයක් සිදු කරයි. මෙහිදී යම් කාර්යයක් සාර්ථක හෝ අසාර්ථක වීමට යොදා ගන්නා භාෂාවේ තත්ත්වය බලපායි.
1.2.2.	එක්ව ක්‍රියා කිරීම.
සමූහයක් එක් වී බලය යොදවමින් සිදු කෙරෙන කටයුතු වලදී භාෂාව එකවර ශබ්ද නගා භාවිත කිරීමෙන් එම කටයුතු වලට පහසුවක් සිදුවේ. මෙවන් වෘත්තීන්හිදී මෙය විශේෂයෙන් දක්නට ලැබේ.
උදා-
මාදැල් ඇදීම
ජම්බාර ගැසීම
කඹ ඇදීම
1.2.3.	හොදහිත පැවැත්වීම. (සෞහාර්ද්ය ය)
සිහල භාෂාවේ සුවිශේසී ලෙස අර්ථයක් සහිතව හෝ රහිතව භාෂාත්මක යෙදුම් මෙම කාර්ය සදහා බොහෝ සෙයින් යොදා ගනී.
උදා- කෙහෙද යන්නේ, නානවද?
1.2.4.	විනෝදය.
විනෝදය සදහා භාෂාත්මක භාවිතයන් බොහෝ සෙයින් උපකාරී වේ. මිනිස් සත්ත්වයා තෘප්ලිමත් වීම කෙරෙහි විශාල ලැදියාවක් දක්වායි. භාෂාත්මක නිර්මාණ වලින් තෘප්තිමත් නොවූ විට වෙනත් ආකාර වලින් අසම්මත ලෙස සමාජ විරෝධී ක්රිපයාවන්ට යොමුවීම දක්නට ලැබේ. මේ සදහා භාෂාත්මක නිර්මාණ වන කවි, ගී, නාට්යබ, නවකතා ආදී නිර්මාණ පරිශීලනය මෙන් ම විහිලු තහලු, සිනා කතා, හිටිවන කවි, කතන්දර කීම ආදිය විකල්ප ලෙස භාවිත කළ හැක.
1.2.5.	ආගමික හා ආභිචාරික කාර්ය.
සෑම ආගමක් ම චාරිත්රිවාරිත්රච ඉටුකිරීම සදහාත් වත් පිළිවෙත් පවත්වාගැනීම සදහාත් භාෂාව යොදා ගනී.
උදා- බණ, පිරිත්, යාතිකා, ගීතිකා
අභිචාර විධි වලදී මීට වඩා වෙනස් ආකාරයකට ඒ ඒ කාර්යයන් සදහා ආවේණික වූ භාෂාවන් යොදා ගනී. අර්ථ වටහා ගැනීමකින් තොරව යන්ත්ර මන්ත්රො ජප කිරීම් ආදී කටයුතු වලදී යොදා ගන්නා ගාථා, ශ්ලෝක මේ යටතට ගැනේ.
1.2.6.	අනුෂ්ඨානීය කාර්යය.
ජීවිතයේ බොහෝ අවස්ථාවලදී සෙත් පැතීම හා ආශිර්වාදයන් ඕනෑම ජන කොටසක දක්නට ලැබේ. නව පදවියක වැඩ බාර ගැනීම, දිවුරුම් දීම, අලුතින් යම් යම් කටයුතු ආරම්භ කිරීම ආදී අවස්ථාවල යොදා ගන්නා පාර්ථනා හා සෙත් පැතීම් භාෂාව මුල්කොට සිදු කෙරේ.
1.2.7.	මානව සංස්කෘතික ප්රදවාහය.
මිනිස් සංස්කෘතියට අදාල ද්රනව්යිමය දේවල් මෙන් ම විශේෂයෙන් ඇගයීම හා ප්රිතිමාන ඇතුලු හර පද්ධතීන් ඊලග පරම්පරාවට පවරා දීමේ දී භාෂාවෙන් සිදුවන කාර්යරභාරය අති විශාලය.
උදා- ඇදුම් පැළදුම්, ආභරණ, සිරිත්විරිත්, චාරිත්රෝ.
මෙහිදී ජාතක කතාද වැදගත් වෙයි. ශැතිගෝචර ශෛල්‍ය යනු ඒවා කියවන බසයි.
2.	ආත්මීය කාර්යයන්.භාෂාව
ආත්මීය කාර්යයන් ලෙස හදුන්වන්නේ භාෂාව උපයෝගී කර ගනිමින් පුද්ගල ජීවිතයට ලබා ගන්නා කාර්යනභාරය වේ.
2.1.	චින්තනය හා අන්තර්භාෂණය.
පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතය ම ගොඩනගනු ලබන්නේ ඔහුගේ සිතිවිලි මතිනි. සිතුවිලි ශක්තිමත් වීමට නම් චින්තනය යහපත් විය යුතුය. ඒ අනුව යහපත් ව සිතීම සදහා භාෂාව මගින් සිදු කරනුයේ දැවැන්ත කාර්යභාරයකි. සිතිවිලි යහපත් වූ  පමණින් ම ඒවා වැදගත් නොවේ. එම සිතිවිලි ක්රිඒයාත්මක කිරීම සදහා තවත් කෙනෙකුට භාෂාව යොදා ගනිමින් සම්ප්රෙ ෂණය කළ යුතුය. මෙය අන්තර්භාෂණය යි.
2.2.	ස්වයං භාෂණය.
ස්වයං භාෂණය යනු තමා සම්බන්ධව තමාගේ නිර්දේශය යි. තමා පිළිබද ව වටිනාකමක් නොදෙන පුද්ගලයා සමාජයට හිතකර නොවේ. තමාගේ වැදගත්කම සලකන්නා අයහපත් දේට යොමු නොවේ. එබැවින් තමා සම්බන්ධව ධනාත්මකව සිතීමට යෝජනාවන් කිරීමට භාෂාව මගින් වැදගත් කාර්යයක් ඉටු කෙරේ. භාෂාව

භාෂාව


Isidora Rosenthal-Kamarinea () a fost o specialistă în literatura neogreacă și profesoară de filologie neogreacă și bizantină la Universitatea din Bochum.

Biografie
Kamarinea a absolvit în 1945 studii de filologie la Universitatea din Marburg cu o teză de disertație referitoare la poezia religioasă din Grecia modernă. Începând din 1966 a fost profesoară de filologie neogreacă și bizantină la Universitatea din Bochum, apoi din 1984 profesoară emerită de literatură greacă modernă la Universitatea din Marburg.

Panajotis P. Kamarineas este fratele ei.

Domenii de activitate
Rosenthal-Kamarinea a fost solicitată de multe ori ca traducătoare, în special pentru mijlocirea traducerilor din literatura greacă contemporană, dar și a poeziei grecești. A publicat numeroase lucrări științifice în revistele universitare Hellenika (din 1966) și Folia Neohellenica (din 1975), dar și cărții proprii.

Onoruri
 1979: Ordinul de Merit al Republicii Federale Germania în grad de cavaler

Publicații

Cărți
 Die religiöse Dichtung Neugriechenlands. Masch.schr. Diss. Marburg 1945
 (cu P. Kamarineas): Griechenland. Nürnberg: Glock und Lutz 1965
 Die neugriechische Literatur von der Eroberung Konstantinopels durch die Osmanen (1453) bis heute. Editată de Asociația Germano-Greacă, e.V. Red.: Isidora Rosenthal-Kamarinea. Bonn 2001 (cu ocazia Târgului de Carte de la Frankfurt din 2001)

Articol
 Neugriechische Literatur. In: Klaus-Detlev Grothusen (Hrsg.): Südosteuropa-Handbuch. Band III. Griechenland. Verlag Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1980, ISBN 3-525-36202-1

Cărți editate sub îngrijirea ei
 Neugriechische Erzähler. Anthologie. 1958, Neuaufl. sub titlul: Anthologie neugriechischer Erzähler. Berlin: Akademie Verlag 1961
 Griechenland erzählt. 19 Erzählungen. Frankfurt a. M.: Fischer 1965
 Die Sünde meiner Mutter. Erzählungen aus Griechenland. Anthologie. München: dtv 1985
 Der Engel mit den Jasminblüten. Erzählungen aus Griechenland. Anthologie. 1986 (2. Aufl.)

Traduceri
 Nikos Athanassiadis: Das Mädchen und der Delphin. Roman. München: Desch 1967 [cu Helmut Schareika]
 E. Benezes: Die Boten der Versöhnung. Erzählungen aus Griechenland. Heidelberg: Rothe 1958
 P. Charis: Die letzte Nacht der Erde. 1980
 P. Kanellopoulos: Athen. München: Knorr & Hirth 1964
 N. Kazantzakis: Rechenschaft vor El Greco. 2 vol. 1964, 1967
 N. Kasantzakis: Im Zauber der griechischen Landschaft. München: Herbig 1966, 1967; Frankfurt a. M.: Ullstein 1996; München: Herbig 2001
 N. Kazantzakis: Alexis Sorbas. Roman. Berlin: Volk und Welt 1988; Frankfurt a. M.: Ullstein 1993, 1994, 1995, 1996
 S. Melas: Der König und der Hund. Komödie. 1958
 K. Panagiotes: Hellas und Christentum. Olten: Walter 1961
 K. Panagiotes: Mistra: Das byzantinische Pompeji. München: Knorr und Hirth 1962
 I.M. Panajotopulos: Die Siebenschläfer. Gütersloh: Mohn 1962
 K. Papa: Unter dem Maulbeerbaum. Eine Erzählung. Olten: Walter 1959
 P. Prevelakis: Die Sonne des Todes: Roman. München: Desch 1962; [München:] Welt im Buch 1963
 P. Prevelakis: Das Haupt der Medusa. Ein Lehrjahr in meinem Jahrhundert. Roman. München: Desch 1964
  J. Ritsos: Mit dem Maßstab der Freiheit. 1971
 G. Seferis: Delphi. München: Knorr und Hirth 1962
 A. Tersakis: Theophano. 1960
 N. Vrettakos: Jenseits der Furcht. 1973

Piese de teatru radiofonic
 Kinderraub in Mani. piesă de teatru radiofonic. 1955

Note

Bibliografie
 Inge Auerbach: Catalogus professorum academiae Marburgensis. Zweiter Band: 1910 bis 1971. Marburg 1979, S. 596

Legături externe
 8. Tagung der Arbeitsgemeinschaft für Neogräzistik in der Bundesrepublik Deutschland, 11. und 12. Juni 2004, zum Gedenken an Isidora Kamarinea-Rosenthal, Berlin 2004 (PDF)
 Eberhard Rondholz, Das Sorbas-Syndrom. Zur Rezeption der modernen griechischen Literatur in Deutschland (zur Neuübersetzung von N. Kazantzakes, Alexis Sorbas durch Kamarinea-Rosenthal), in: der Freitag, 12. Oktober 2001
 Deutsches Kontakt- und Informationszentrum ATHEN, Eintrag vom 28. Juni 2008 zu Hellenika – Neue Folge Memento
 Anzeige der Folia Neohellenica auf der Website der Griechischen Kulturstiftung in Berlin

Nașteri în 1918
Decese în 2003
Greci din secolul al XX-lea
Cadre didactice universitare ale Universității Ruhr din Bochum
Cetățeni naturalizați în Germania

Isidora Rosenthal-Kamarinea


Dánjal Pauli Danielsen kan henvise til flere personer:

 Dánjal Pauli Danielsen (1913–1991) – færøsk advokat, skribent og politiker (TF)
 Dánjal Pauli Danielsen (1919-2010) – færøsk kongsbonde og politiker (FF)

Dánjal Pauli Danielsen


The American University of Beirut (AUB) () is a private, non-sectarian, and independent university chartered in New York with its campus in Beirut, Lebanon. AUB is governed by a private, autonomous board of trustees and offers programs leading to bachelor's, master's, MD, and PhD degrees.

AUB has an operating budget of $423 million with an endowment of approximately $768 million. The campus is composed of 64 buildings, including the American University of Beirut Medical Center (AUBMC, formerly known as AUH – American University Hospital) (420 beds), four libraries, three museums and seven dormitories. Almost one-fifth of AUB's students attended secondary school or university outside Lebanon before coming to AUB. AUB graduates reside in more than 120 countries worldwide. The language of instruction is English. Degrees awarded at the university are officially registered with the New York Board of Regents.

History

On January 23, 1862, W. M. Thomson proposed to a meeting of the American Board of Commissioners for Foreign Missions that a college of higher learning, that would include medical training, should be established in Beirut with Dr. Daniel Bliss as its president. On April 24, 1863, while Bliss was raising money for the new college in the United States and England, the State of New York granted a charter for the Syrian Protestant College. The college, which was renamed the American University of Beirut in 1920, opened with a class of 16 students on December 3, 1866. Bliss served as its first president, from 1866 until 1902. In the beginning Arabic was used as the language of instruction because it was the common language of the ethnic groups of the region, and prospective students needed to be fluent in Ottoman Turkish or in French as well as in English. In 1887 the language of instruction became English.

AUB alumni have had a broad and significant impact on the region and the world for many years. For example, 20 AUB alumni were delegates to the signing of the United Nations Charter in 1945—more than any other university in the world. AUB graduates continue to serve in leadership positions as presidents of their countries, prime ministers, members of parliament, ambassadors, governors of central banks, presidents and deans of colleges and universities, academics, business people, scientists, engineers, doctors, teachers, and nurses. They work in governments, the private sector, and in nongovernmental organizations.

During the Lebanese Civil War (1975–1990) AUB pursued various means to preserve the continuity of studies, including enrollment agreements with universities in the United States. In 1982 acting president David S. Dodge was kidnapped on campus by pro-Iranian Shiite Muslim extremists. On January 18, 1984, AUB President Malcolm H. Kerr was murdered outside his office by members of Islamic Jihad, which preceded the Hezbollah. In 1984 and 1985 a number of university staff were kidnapped, including electrical engineering professor Frank Regier, professor J. Leigh Douglas, professor Philip Padfield, professor Joseph Cicippio, dean of the faculty of Agricultural and Food Sciences Thomas Sutherland (held captive from 1985 to 1991), director David Jacobsen, and librarian Peter Kilburn (killed by his captors). In all, 30 university-connected people were kidnapped during the war.

On 8 November 1991 a car-bomb demolished the main administrative building, killing one member of staff. The New York Times reported that it was believed to have been set off by pro-Iranian Muslim fundamentalists. Another source states that Hassan Abd al-Nabih, a senior intelligence officer in the South Lebanon Army was accused of being responsible.

After initially announcing that it would stay open in the face of the COVID-19 pandemic, and ignoring the Lebanese Ministry of Education and Higher Education's request that it shut down, in early March 2020 the university announced that it would close down. AUB later announced the creation of an expert committee. A research portal was also created to help in studying COVID-19 pandemic related issues.

On May 5, 2020, AUB's President Fadlo Khuri announced a projected 60% decline in AUB's revenue in the next academic year and added that furloughs, layoffs, and the elimination of departments and programs will be necessary for financial survival. Initially, Khuri announced that AUB would "fire 22–25%" of its staff due to severe financial difficulties; in July, the university cut 850 jobs, including 650 staff layoffs and a further 200 employees not having their contracts renewed or taking retirement and not being replaced.

Later that same year, in December, AUB adjusted the LBP-USD exchange rate at which its dollar-pegged tuition was charged, from an official rate of £L1,515 to the dollar to a £L3,900 rate used by banks for electronic transactions. This was interpreted by some as a 160% increase in tuition fees. Although the university announced significant increases in financial aid, some students protested the administration's decision and were blocked from entering campus, eventually being teargassed by the Lebanese Internal Security Forces and riot police.

Presidents
The list of university presidents since its establishment:

 Daniel Bliss (1866–1902)
 Howard S. Bliss (1902–1920)
 Bayard Dodge (1923–1948)
 Stephen B.L. Penrose Jr. (1948–1954)
 Constantin Zureiq (1954–1957)
 J. Paul Leonard (1957–1961)
 Norman Burns (1961–1965)
 Samuel B. Kirkwood (1965–1976)
 Harold E. Hoelscher (1977–1981)
 Malcolm H. Kerr (1981–1984)
 Calvin Plimpton (1984–1987)
 Frederic P. Herter (1987–1993)
 Robert M. Haddad (1993–1996)
 David S. Dodge (1996–1997)
 John Waterbury (1997–2008)
 Peter F. Dorman (2008 – June 2015)
 Fadlo R. Khuri (September 2015–Present)

Campus

The  American University of Beirut campus is on a hill overlooking the Mediterranean Sea on one side and bordering Bliss Street on the other. AUB's campus in Ras Beirut consists of 64 buildings, seven dormitories and several libraries. In addition, the university also houses the Charles W. Hostler Student Center, an Archaeological Museum as well as the widely renowned Natural History Museum. Students also have a range of recreational and research facilities, such as the 247 acre research farm and educational complex hosted by the Faculty of Agricultural and Food Sciences' AREC (Advancing Research Enabling Communities Center) in Beqaa, Lebanon.

Faculties
FAFS, Faculty of Agricultural and Food Sciences
FAS, Faculty of Arts and Sciences
FHS, Faculty of Health Sciences
FM, Faculty of Medicine
HSON, Rafic Hariri School of Nursing
MSFEA, Maroun Semaan Faculty of Engineering and Architecture
OSB, Suliman S. Olayan School of Business

Students
In fall 2018, there were over 9,000 students enrolled at AUB: 7,180 undergraduates and 1,922 graduate students.

Academics

AUB offers 141 undergraduate/graduate programs and 36 certificates and diplomas. In 2007, the university reintroduced PhD programs. AUB also includes dozens of research centers and institute that sponsor and promote research in a variety of fields.

Rankings

The QS University Rankings places AUB at the 4th place in the Arab world in 2023, falling from 2nd place in 2022 and 1st place in 2018. However, AUB is ranked at the 1st place in the region in terms of graduate employability and sustainability.

AUB Medical Center
The AUB Medical Center (AUBMC) is the private, not-for-profit teaching center of the Faculty of Medicine. AUBMC, which is accredited by the Joint Commission International (JCIA) on hospital accreditation, includes a 420-bed hospital and offers comprehensive tertiary/quaternary medical care and referral services in a wide range of specialties and medical, nursing, and paramedical training programs at the undergraduate and post-graduate levels.

Throughout its history, the AUB Medical Center, which was formerly known as the American University Hospital (AUH), has played a critical role in caring for the victims of regional and local conflicts. It provided care for the sick and wounded during World War I and World War II, the Lebanese Civil War, and the Palestinian conflict. In recent years, it has provided care for a number of Syrian refugees at the Medical Center in Beirut, at partner hospitals, and at mobile clinics.

Since 1905, AUB's medical services have included a nursing school. In 2008, the American Association of Colleges of Nursing (AACN) invited AUB's Rafic Hariri School of Nursing to become a full member, making it the first member of the AACN outside the United States. The American Nurses Credentialing Center's (ANCC) Magnet Recognition Program awarded AUBMC its prestigious Magnet designation on June 23, 2009. AUBMC is the first healthcare institution in the Middle East and the third in the world outside the United States to receive this award.

On April 4, 2011, AUB announced the AUBMC 2020 Vision, which includes the construction of a state-of-the-art medical complex consisting of 12 buildings that would increase bed capacity to almost 600. In his inaugural address in January 2016, AUB President Fadlo R. Khuri, MD, outlined Health 2025 affirming the university's commitment to be the regional leader and a key global partner in addressing global health challenges.

AUBMC now includes the Rafic Hariri School of Nursing Building, the Pierre Abu Khater Outpatient Building, the Wassef and Souad Sawwaf Building, the Medical Administration Building, the Halim and Aida Daniel Academic and Clinical Center, and the Inpatient and Outpatient hospital buildings.

The university is also home to several Clinical and Research Centers of Excellence such as the Mamdouha El-Sayed Bobst Breast Unit, the Naef K. Basile Cancer Institute, the Abu-Haidar Neuroscience Institute, the Children's Cancer Center of Lebanon (affiliated with St. Jude Children's Research Hospital in Memphis, Tennessee), the Moufid Farra Heart and Vascular Outpatient Center, the Nehme and Therese Tohme Multiple Sclerosis Center, and the Ahmad and Jamila Bizri Neuro Outpatient Center. They address health issues endemic to the Arab region such as cancer, heart and vascular diseases, diabetes, obesity, multiple sclerosis, blood disorders, and mental illness.

As part of the AUBMC 2020 vision, AUBMC held a groundbreaking ceremony for its New Medical Center Expansion Under the Patronage of President Michel Aoun in May 2019.

American University of Beirut Press
American University of Beirut Press (also known as AUB Press) is a university press supported by American University of Beirut, Lebanon. The press specializes in the publication of monographs and edited collections pertaining to Lebanon and the Middle East.

The press in its current form can trace its origin back to 1969, when a formal publications office for the American University of Beirutthe Office of Publicationswas created. In 2001, the university began publishing works under the "American University of Beirut Press" name, and in 2004, the Office of Publications was split into an Office of University Publications (later renamed the "Office of Communications") and the press itself, which answered to the Office of the Provost.

University museums and collections
There are three museums at AUB: the Archaeological Museum, the Geology Museum, and the Natural History Museum.

The Archaeological Museum is the third oldest museum in the Near East. Its collection includes more than 16,000 objects and 10,000 coins and features pottery, prehistoric flint tools, bronze figurines, Phoenician and classical sculptures and bas-reliefs, Egyptian alabaster vases from Byblos, hairpins, and musical instruments. The museum has conducted excavations in Lebanon and Syria. The Society of the Friends of the AUB Museum organizes lectures, exhibits, and activities for children.

The Geology Museum includes rocks, minerals, and fossils from around the world. It is an important resource for AUB students and researchers and for students from other universities and schools in Lebanon.

The Natural History Museum houses a unique collection that represents the biodiversity of the area. It is especially well known for the Post Herbarium, which includes 63,000 specimens.

AUB's Archives and Special Collections includes important documents related to the founding of the Syrian Protestant College in 1866 and also many materials (documents, maps, photographs, etc.) of interest to scholars of Lebanon and the region including the Beirut Codex, a New Testament in Syriac, dating back to the ninth or tenth century; the E. W. Blatchford Collection (photographs of the Middle East, Europe, and North Africa taken between 1880 and 1900); and political and cultural posters dating back to the 1940s.

The American University of Beirut has embarked upon a new initiative (AUB Art Galleries and Collections) to play an active role in promoting fine and contemporary art in the region.
The very first step taken in this new direction coincided with the generous donation of Samir Saleeby to AUB. The Rose and Shaheen Saleeby Collection includes paintings by artists of different generations, ranging from Khalil Saleeby (1870–1928) and Cesar Gemayal (1898–1958) to Omar Onsi (1901–1969) and Saliba Douaihy (1912–1994). It also features works by Haidar Hamaoui (b. 1937), Chucrallah Fattouh (b. 1956), and Robert Khoury (b. 1923). The Saleeby donation is the cornerstone upon which AUB will establish a comprehensive collection of modern and contemporary art from the region.
The new initiative commenced with the launching of new art spaces located in and around AUB campus: the Rose and Shaheen Saleeby Museum in Sidani Street and the Byblos Bank Art Gallery, in Ada Dodge Hall (on campus).

The AUB curates the Palestinian Oral History Archive (POHA), a Oral history preservation project. Other notable Palestinian oral history archives are the Palestinian Oral History Map, Columbia University's Oral History Project in New York, Duke University's Palestinian Oral History Project, the Palestinian Rural History Project, Palestine Remembered, and Zochrot.

Libraries

University libraries
The university libraries include:
Nami Jafet Memorial Library
Engineering and Architecture Library
Saab Medical Library serves the AUB Faculty of Medicine and Medical Center, Faculty of Health Sciences, the Rafic Hariri School of Nursing, in addition to the entire AUB campus.
Science and Agriculture Library.

The Agricultural Research and Education Center (AREC) in the Beqaa Valley also includes an annex to the Science and Agriculture Library.

The University Libraries are home to a rich collection that consists of:
 Print titles: 412,775 (books); 5,776 (periodicals)
Print volumes: 505,548 (books); 162,727 (periodicals)
Electronic titles (including open access): 1,098,491 (books); 138,430 (periodicals)
Databases (paid subscriptions): 262
Print books purchased/added: 7,243 titles / 8,380 volumes
Gift/Exchange books added: 4,136 titles / 5,048 volumes
Manuscripts: 1,373 titles / 1,408 volumes
Maps: 1,684 titles / 2,027 volumes
University archives: 940 linear feet / 2,720 archival boxes
Microform items: 11,487 titles / 33,265 volumes
Film and video titles: 3,544 titles / 4,629 volumes
Audio recordings: 456 titles / 740 volumes

Although many library resources are accessible remotely from on and off campus, the libraries themselves are equipped with e-classrooms, computer labs, and wireless connectivity. Trained and experienced library staff conduct classes and workshops throughout the year to introduce and train users to take advantage of the libraries' collections, information resources, and innovative technologies.

Newspaper
AUB Outlook is a student newspaper circulated on campus grounds and on their website. It was established in 1949 and gained official status on July 15, 1957. by a license given to AUB under order no.113 issued by the Lebanese Minister of Information. Outlook is not affiliated politically and strives to not be biased toward any sect, religion, race, or ethnicity. It is run by students and is independent from the direct control of the university with an editorial board of at least 12 members appointed annually.

Accreditation
AUB was granted institutional accreditation in June 2004 by the Commission on Higher Education of the Middle States Association of Colleges and Schools. The university's accreditation was reaffirmed in 2009 and again in 2016 and 2019.

In September 2006, the Council on Education for Public Health (CEPH) accredited the Graduate Public Health Program in the Faculty of Health Sciences (FHS). The program was reaccredited in 2012 for seven years. The AUB Graduate Public Health Program is the first CEPH-accredited public health program outside the North American continent and the only CEPH-accredited public health program in the Arab world, Asia, and Africa.

The Commission on Collegiate Nursing Education (CCNE) accredited AUB's Rafic Hariri School of Nursing's BSN and MSN programs on October 13, 2007. The accreditation was reaffirmed in 2012.

In April 2009, the Association to Advance Collegiate Schools of Business (AACSB) accredited the Suliman S. Olayan School of Business (OSB). The accreditation was reaffirmed in 2014. AACSB is the leading international accrediting agency for undergraduate, master's, and doctoral degree programs in business administration and accounting. Less than five percent of business schools worldwide have earned AACSB International accreditation.

The Maroun Semaan Faculty of Engineering and Architecture at the American University of Beirut received accreditation for its undergraduate BE civil engineering, BE computer and communications engineering, BE in electrical and computer engineering, and BE in mechanical engineering programs from the Accreditation Board for Engineering and Technology (ABET) in 2008. The accreditation was reaffirmed in 2016. The undergraduate program in chemical engineering was accredited in 2013.

The Faculty of Agricultural and Food Sciences' undergraduate Nutrition and Dietetics Coordinated Program (NDCP) was accredited by the Accreditation Council for Education in Nutrition and Dietetics (ACEND) in 2013. It was reaccredited in 2017.

Notable alumni

AUB has 64,417 living alumni. They reside in more than 120 countries.

20 AUB graduates or former students were delegates to the signing of the United Nations Charter in San Francisco in 1945, including notable woman alumna Angela Jurdak Khoury, Lebanon's first woman diplomat. During its 150th celebration in 2016, the university identified "History Makers" – men and women who have distinguished themselves in the areas of Leading, Innovating, and Serving by their accomplishments as scholars, politicians, artists, and in many other fields as well.

The most notable woman alumna of the American University of Beirut is Angela Jurdak Khoury, who completed her undergraduate studies in 1937 and her master's degree in 1938. She is the first known woman to graduate with a master's degree from the American University of Beirut. She went on to become Lebanon's first woman diplomat and was awarded the National Order of the Cedar, Lebanon's highest ranking state award, in 1959.

Many other notable women alumni reached high positions in various fields. One of these women is Reem Acra an American University of Beirut business graduate that was awarded with the Fashion Design Department's award and Ellis Island award.
Another notable woman alumni is Zaha Hadid who studied mathematics at the American University of Beirut. In addition, she received an Honorary Degree from AUB, and one of her completed projects is the Issam Fares Institute for Public Policy and International Affairs Building which is currently present at AUB. Another honorable mention is Rula Ghani. Ms. Ghani is a former first lady of Afghanistan, and listed as the Top 100 world's most influential people by Times magazine. Moreover, Ghada El Samman is a famous female Arab writer. She received her master's degree from the American University of Beirut, and she founded her own publishing house. Another well known female AUB alumni is Karimeh Abbud. Karimeh, who was born in 1893, graduated from AUB with a degree in Arabic Literature. She is also considered to be the first female photographer in the Arab world. She received her first camera as a gift when she was 17 years old. Moreover, her work includes hundreds of photos regarding the Palestinian History. Moreover, Dr. Amal Mudallali is another honorable mention. Dr. Mudallali graduated from the American University of Beirut with a degree in political science. She is the first Lebanese female to ever become Lebanon's UN ambassador. Another notable female alumni was Edvick Jureidini Shayboub. She was an activist, educator, and journalist well known for her dedication and fight for women's rights. Human rights advocate Lina Abu Akleh is also an alumna.

See also

Alumni of the American University of Beirut
American University (disambiguation) for a list of similarly named institutions
The American University in Cairo (AUC)
American University of Sharjah (AUS)
American University of Iraq - Baghdad (AUB)
American University of Iraq - Sulaimani (AUI)
 Education in the Ottoman Empire

References

External links

Al Jazeera English documentary on the history of Beirut's American University

Universities and colleges established in 1866
English as a global language
1866 establishments in Ottoman Syria
Lebanon–United States relations
Hospitals in Lebanon

American University of Beirut


I mørke er en kortfilm fra 1992 instrueret af Merete Borker efter manuskript af Merete Borker.

Handling
Instruktøren: Filmen handler om en kvinde, som kommer i berøring med sider af sindet, hun ikke kender, da hun får et barn. Alt omkring hende forandres, og hun må ændre sine forestillinger om sig selv, det billede hun har af sig selv. Langsomt kommer hun ud i en anden virkelighed, krisen er i gang. Jeg har selv haft en fødselskrise for en del år siden. Jeg havde dengang aldrig hørt om en krise i forbindelse med en fødsel ' aldrig hørt om fødselspsykoser eller fødselsdepressioner. Jeg troede, jeg var blevet uhelbredeligt sindssyg. Det ville have hjulpet mig, hvis jeg havde vidst noget om de kaotiske og uforståelige følelser, som oversvømmede mig. Hvis jeg havde vidst, at tilstanden ikke var uforanderlig. Det kunne tage lang tid, og det var pinefuldt, men man kunne blive rask igen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1992

I mørke


David Giuntoli, (født den 18. juni 1980 i Milwaukee i Wisconsin), er en amerikansk skuespiller. Han er blandt andet kendt for at spille hovedrollen i tv-serien Grimm som Nick Burkhardt.

Eksterne henvisninger

Tv-skuespillere fra USA
Skuespillere fra Wisconsin

David Giuntoli


Hayato Okamoto (født 16. oktober 1974) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Tokyo.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hayato Okamoto


An Paspalum distichum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Paspalum distichum in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paspalum

Paspalum distichum


Ulrich Kampffmeyer (* 12. April 1952 in Hameln) ist ein deutscher Unternehmensberater, Autor, Publizist und Archäologe. Seine Wirkensschwerpunkte lagen zuletzt besonders im Bereich der revisionssicheren Archivierung, des Records Management, des Dokumentenmanagements und von ECM Enterprise Content Management. In diesem Umfeld beschäftigte er sich mit der rechtlichen Anerkennung der elektronischen Dokumentenspeicherung und Compliance von Informationssystemen. Sein besonderes Interesse gilt den organisatorischen, kulturellen und gesellschaftlichen Veränderungen durch den Einsatz von elektronischem Informationsmanagement durch die Ablösung von Papier, die Umstellung von Arbeitsweisen, neue Nutzungsmodelle und die Bewahrung des digitalen Wissens.

Leben und Wirken

Ulrich Kampffmeyer besuchte die Volksschule in Hamburg und Bielefeld sowie das Gymnasium in Oerlinghausen. Am Schiller-Gymnasium in Hameln legte er 1972 das Abitur ab. Während seiner Schulzeit erlangte er parallel an der Jahn-Sprachenschule das Diplom zum Handelskorrespondenten in Englisch. Von 1973 bis 1979 studierte Ulrich Kampffmeyer an der Georg-August-Universität Göttingen Ur- und Frühgeschichte und  Vorderasiatische Archäologie sowie in den Nebenfächern Informatik, Bodenkunde, Kunstgeschichte und Orientalistik. Seine Studienabschlüsse in Göttingen waren 1978 der Magister Artium und 1988 die Promotion zum Dr. phil. Von 1979 bis 1981 setzte er an der Christian-Albrechts-Universität zu Kiel nebenberuflich seine Studien in Informatik und Bodenkunde fort und schloss diese 1982 mit dem Diplom-Prähistoriker ab. Im Jahr 2000 absolvierte er den internationalen Abschluss AIIM MIT Master of Information Technology in Silver Spring, Maryland, USA.

Lehre und Forschung

Seit 1976 war er parallel zum Studium als Lehrbeauftragter an der Universität Göttingen tätig. Der Schwerpunkt seiner Arbeiten lag auf Ausgrabungsmethodik und Einsatz naturwissenschaftlicher Verfahren, wie sie damals unter dem Ansatz "New Archaeology" bekannt waren. In Kiel war er von 1980 bis 1982 als wissenschaftlicher Assistent am Institut für Ur- und Frühgeschichte an der naturwissenschaftlichen Fakultät der Christian-Albrechts-Universität tätig. Schwerpunkt seiner Arbeiten neben der Lehrtätigkeit waren bodenkundliche Methoden für Ausgrabungen und der Einsatz der elektronischen Datenverarbeitung in der archäologischen Forschung und Dokumentation. Am Fraunhofer-Institut für Informations- und Datenverarbeitung IITB in Karlsruhe war er von 1983 bis 1987 in verschiedenen Forschungsprojekten zunächst als wissenschaftlicher Mitarbeiter, später als selbstständiger Unternehmer tätig. Schwerpunkt seiner Tätigkeiten waren Systeme zur Bilderfassung, Bildverarbeitung, Mustererkennung, automatischen Klassifikation und digital-optische Speichersysteme für die Archivierung. Hierzu gehörte am Fraunhofer-Institut das Forschungsprojekt ARCOS zur Entwicklung von Dokumentations- und Datenbanksystemen für die Archäologie. Im Rahmen dieser Tätigkeiten betreute er mehrere Diplomarbeiten an den technischen Universitäten in Karlsruhe und Braunschweig, war in verschiedenen Projekten zum Bildverstehen und zum Wissensmanagement tätig und beschäftigte sich mit der Standardisierung von Dokumentationssystemen für die Bodendenkmalpflege. Am MMC Multi Media Campus der Universität Kiel lehrte er 2005/2006 zum Thema Wissensmanagement.

Veröffentlichungen
 (mit Barbara Merkel) Grundlagen des Dokumentenmanagements: Einsatzgebiete, Technologien, Trends. Gabler, Wiesbaden 1997, ISBN 3-409-87940-4; 2. Auflage: Dokumentenmanagement. Grundlagen und Zukunft. Project Consult, Hamburg 1999, ISBN 3-9806756-0-2.
 Dokumenten-Technologien: Wohin geht die Reise? Project Consult, Hamburg 2003, ISBN 3-9806756-4-5, Online.
 ECM Enterprise Content Management. Project Consult, Hamburg 2006, ISBN 3-936534-09-8, Online.
 (mit Jörg Rogalla) Grundsätze der elektronischen Archivierung: "Code of Practice" zum Einsatz von Dokumenten-Management- und elektronischen Archivsystemen. (= VOI-Schriftenreihe Kompendium. Bd. 3). 2., überarbeitete und erweiterte Auflage. Verband Optische Informationssysteme, Darmstadt 1997, ISBN 3-932898-03-6.
 (mit Karl-Georg Henstorf, Jan Prochnow) Grundsätze der Verfahrensdokumentation nach GoBS: "Code of Practice" zur revisionssicheren Archivierung. (= VOI-Schriftenreihe Kompendium. Bd. 4). Verband Optische Informationssysteme, Darmstadt 1999, ISBN 3-932898-03-6.

Weblinks

 Profil bei Project Consult

Einzelnachweise

Unternehmensberater
Wirtschaftsinformatiker
Sachbuchautor
Deutscher
Geboren 1952
Mann

Ulrich Kampffmeyer


A Organização das Nações Unidas para a Educação, a Ciência e a Cultura (UNESCO) propôs um plano de proteção ao patrimônio cultural do mundo, através da Convenção sobre o Patrimônio Cultural Imaterial da Humanidade, cujo processo de implementação teve início em 1997 e foi oficializado em 2003. Esta é uma lista do Patrimônio Cultural Imaterial existente em Moçambique, especificamente classificada pela UNESCO visando catalogar e proteger manifestações da cultura humana no país. Moçambique ratificou a convenção em 18 de outubro de 2007, tornando suas manifestações culturais elegíveis para inclusão na lista.

A manifestação cultural Práticas e conhecimentos tradicionais do tereré na cultura de pojhá ñaná foi a primeira manifestação de Moçambique incluída na lista do Patrimônio Cultural Imaterial da UNESCO por ocasião da 3.ª Sessão do Comitê Intergovernamental para a Proteção do Patrimônio Cultural Imaterial da Humanidade, realizada em Istambul (Turquia) em 2008. Desde então, estas são as manifestações culturais de Moçambique classificadas como Patrimônio Cultural Imaterial.

Bens imateriais
Moçambique conta atualmente com as seguintes manifestações declaradas como Patrimônio Cultural Imaterial pela UNESCO:

Ver também
 Lista do Patrimônio Mundial em Moçambique
 Cultura de Moçambique

Mocambique
Conservação em Moçambique
Cultura de Moçambique

Lista do Património Cultural Imaterial da Humanidade em Moçambique


සිංහල ජාතිය යනු ශ්‍රී ලංකාව නිජබිම වන වර්ගයකි. ශ්‍රී ලංකාවේ බහුතර ජන වර්ගය සිංහල වේ. මෙම ජනතාවට ආවේණික බස සිංහල බසවේ. පුරාන සිංහලයන්ගේ මෙන්ම බහුතර සිංහලයන්ගේ ප්‍රධාන ධර්මය ඉන්දියානු අර්ධද්වීපයෙන් මෙරටට ආ බුද්ධදර්මයයි.

වර්ථමානයේ ශ්‍රී ලංකාවේ අමතරව ඕස්ට්‍රේලියාව, එක්සත් රාජධානිය වැනි ඉංග්‍රීසි බස කථා කරන රටවල ස්ථිරවද, මැද පෙරදිග රටවල තාවකාලිකවද සැලකිය යුතු සිංහල ජනතාවක් ජීවත් වෙ.

ඉතිහාසය

ප්‍රාග් ඉතිහාස යුගය
හෙළයේ (සිංහලයේ) ආරම්භය ලෙස මීට වසර දස දහස් ගණනක් ඈත අතීතය දැක්විය හැකි ය. හෙළයේ පාලනය ධුරන්ධර ව සිටියේ සූර්‍ය වංශිකයන් ය. අරිසෙන් අහුබුදු ශූරීන්ගේ "බලි තරු රාවණ ගැමුණු විජයබා..." යන පැදි පෙළෙහි මුල් රජවරු තිදෙනා මෙම වංශාවලියේ ප්‍රෞඪ රජවරු ය. හෙළයා කර්මාන්ත/කාර්‍යභාරය අනුව කුල ගෝත්‍ර සතරකට බෙදුණහ. එනම් යක්ඛ, නාග, දේව, රාක්ෂ යි. රාක්ෂ යන පදයෙහි රකුස් යනුවෙන් ය. එනම් කුස රකින්නෝ ය. කුස රැකෙන්නේ ගොවිතැන් නිසාවෙනි. ඔවුන් ගොවියෝ වූහ. නාග ගෝත්‍රිකයෝ දක්ෂ නාවිකයෝ පිරිසක් වූහ. එමෙන් ම වාරි කර්මාන්තයේ ද
වෙළඳාමෙහි ද දක්ෂයෝ වූහ. යක්ෂ ගෝත්‍රිකයන් කම්මල් වැඩට උපන් හපන්නු විය. ඔවුහු ලෝහ කර්මාන්තයේ නිරත වූහ. දේව ගෝත්‍රිකයෝ තරමක් ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයක් ගෙවූ ඍෂිවරුන් පිරිසක් විය. එමෙන් ම ළමා පරපුරට ශිප්ල දුන් ගුරු දේවයන්ලා ද මොවුන් ම විය.

විජයාගමනය
ඉන්දියාවේ සිංහපුර දේශයෙන් පිටුවහල් කෙරුනු විජය කුමරු ලක්දිවට ගමන්කොට  ලක්දිව සිටි යක්ශ නාග දේව යන අනාර්‍ය ගෝත්‍රයන් යටපත් කරමින් අප දන්නා සිංහල සමාජය සහ සිංහල සංස්කෘතිය ගොඩනගා ඇත. විජය සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම දිවයිනේ පෙර වැසියන් ඔවුන්ගේ සිරිසවත්තු නගරයෙන් අවතැන් කළහ. යක්ෂ නායකයකුගේ දියණියක වූ කුවේණිය සමඟ විජයගේ විවාහය තම්බපණ්ණි රාජධානිය පාලනය කිරීමට ඔහුට ඇති හැකියාව තහවුරු කරන්නට ඇත.

එකල සමාජය මනා ව සංවිධානය වූ බවක් පෙනී යන එක් ප්‍රධාන සන්ධිස්ථානයක් නම් විජයගේ ලංකාගමනයත් සමඟ කුවේණිය විසූ රාජධානිය දක්වාලන කොටසයි. මෙහිදී එම ප්‍රදේශය(තම්මැන්නාව) පාලනය කරන ලද්දේ කුවේණියගේ වැඩුමහල් සොහොයුරු කාලසේන රජතුමා විසිනි. මෙතුමා එම වංශගේ අවසාන පුරුෂයා විය. එමෙන් ම එකල පැවති තාක්ෂණ භාවිතයට එක් සරල උදාහරණයක් නම් කුවේණික කපු කටිමින් සිටි කපු රෝදයයි. කපු රෝදය යනු කපු නූල් විවීම පහසු කරලීමට යොදාගන්නා උපකරණයකි. මේ සඳහා යොදා ගෙන ඇත්තේ ද සරල වූත් තාක්ෂණයකි. තව ද එකල පටන් ගොවිතැන් කිරීමට යොදාගත් කෘෂි ආම්පන්න කට්ටලයක් හෙළයා සතු ය. එමෙන් ම ඒ හා සබැඳි ව්‍යවහාර ඇතුළත් කමත් බස වැනි අනු භාෂා ද හෙළයාටම ආවේණික වූ දේවල් ය. හෙළයේ විස්මිත ශාස්ත්‍ර වල ප්‍රායෝගික භාවිතය ද මේ අනුසාරයෙන් ම මෙසේ දක්වාලිය හැක. මෙමඟින් විජයාගමනයට පෙර පටන් මෙරට දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක් පැවති බවට සාධක මෙම කථා පුවත තුළින් ම උකහා ගත හැක.

මහින්දාගමනය
මහින්දාගමනයත් හා සමකාලීන ව සිදු වූ  දුමින්දාගමනය සමඟ ද මෙරටට ඉතා අනර්ඝ වූ දායාද කිහිපයක් ලැබුණු බව නොරහසකි. මහින්දාගමනයෙන් නිර්මල බුදු දහමත්, දුමින්දාගමනයෙන් ජය ශ්‍රී මහා බෝ සමිඳුන්ව ද, අටළොස් කුලයක ශිල්පීන් ද මෙරටට පැමිණ මේ දේශය තවත් සශ්‍රීක කළහ.

පණ්ඩුකාභය රජ දවස හෙළයන්ගේ එක්තරා ස්වර්ණමය යුගයකි. මන්දයත්, සියලු කුළ ගෝත්‍ර එකාවන් ව භාරතීයයන් ගෙන් ගැලවීමට සටන් කළ කාල පරාසයකි. පණ්ඩුකාභය කුමාරයාගේ මාමාවරුන් සමඟ සටන් කරනු වස් සේනා සංවිධානය කරන ලද්දේ රිටිගල කන්ද අභියස ය. මෙය යක්ෂයින්ගේ අඩවියයි. එම යක්ෂ කුල පරම්පරාව දුටුගැමුණු රජසමය තෙක් එම ප්‍රදේශය භාරව සිටි බවට ඉතිහාසය සක්ෂි දරයි (රිටිගල පරපුරේ කැපී පෙනෙන පුරුකක් නම් රිටිගල ජයසේන සෙනෙවිතුමා ය). මාමාවරුන් සමඟ කරනා සටන් ජයග්‍රහණය කරනා පණ්ඩුකාභය කුමරු මේ ලංකාද්වීපය සෞභාග්‍ය කරා යන්නා වූ මාවතකට ගෙන ගිය පාලක රත්නයකි. පසුකාලීන ව රාජ්‍යත්වය ලබාගත් ගැමුණු රජ දවස ද හෙළ ඉතිහාසයේ ස්වර්ණමය යුගයක් විය. හෙළය නැවත වරක් එක්සෙසත් කොට දකුණු ඉන්දීය ආක්‍රමණ වලට එරෙහි ව සටන් කොට රටත් දැයත් බුද්ධ ශාසනයත් ආරක්ෂා කිරීමට දුටුගැමුණු මහරජතුමා මූලිකත්වය ගෙන කටයුතු කළේ ය. සතුරා පැරදවූ නමුත් ඔහුට නිසි ගෞරවය ලබා දී ඔහුගේ අවසන් කටයුතුකොට, සතුරාගේ සොහොන අභියස දී පවා ජනතාවට ගරු බුහුමන් කරන මෙන් ආඥා කළ උදාරතර ගතිගුනෙන් අනූන පාලකයෙකු ලෙස දුටුගැමුණු මහරජතුමා ඉතිහාසගත විය.

භූගෝලීය පැතිරුම

සිංහලයන් බහුතරය ශ්‍රී ලංකාවේ වාසය කරයි. තවද සැලකිය යුතු ජනගහනයක් එක්සත් රාජධානියේ, එක්සත් ජනපදයේ, මැද පෙරදිග සහ ඔස්ට්‍රේලියාවේ වාසය කරයි.

ඉන්දියන් සාගරය මධ්‍යයෙහි ලෝක වෙළැඳ මාර්ගවල සන්ධිස්ථානයක් ලෙස පැවැතීම නිසා, ශ්‍රී ලංකාව අවිකල්පයෙන්ම සිංහල සහ දමිළ ජාතීන්ට අමතරව කුඩා ප්‍රමාණයේ අරාබියානු, චීන සහ බර්ගර් (ලන්දේසි මිශ්‍ර) ප්‍රජාවන්ට සෙවණ සපයයි.

වර්තමානය වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂා ත්‍රිත්වය අතරෙන් මුල් තැනක් හිමි වන්නේ සිංහල භාෂාවටයි. අද භාවිත වන සිංහල භාෂාවෙහි පාලි, සංස්කෘත, ලන්දේසි, පෘතුගීසි යනාදී භාෂා වලින් සුළු සුළු වදන් සම්බන්ධ වී ඇති බවට පෙනී යයි.

ආගම

විජයාගමනයට පෙර යුගය
අතීතයේ සිංහලයා අතර  ගස්, ගල්, ඉර හඳ තාරකා වැනි දෑ සහ මල ගිය පුද්ගලයින්ට දේවත්වයෙන් පැවතිනි. විවිධ වන්දනාමාන කල ප්‍රධාන ගෝත්‍ර කීපයකි.

විජයාගමනයට පසු යුගය
ලංකාවේ ප්‍රචලිත වූ මුල්ම පිටස්තර ආගම හෝ දහම වන්නෙ බුදු දහමයි. එය ඉන්දියානු අර්ධද්වීපයේ විවිධ පුද්ගලයින් සහ භික්ෂු භික්ෂුනියන් විසින් මෙරටට ගෙනඑන ලදී.

බටහිර ආක්‍රමණයන්ට පසු යුගය
පසුකාලීනව ක්‍රි.ව. 16 සහ 20 සියවස් අතර බටහිර පූජකවරුන් විසින් සිංහලයන් අතර ඇන්ග්ලිකන්, රෝමානු කතෝලික වැනි ක්‍රිස්තියානි ආගම් ද ප්‍රචාරය කෙරුනි.

වත්මන
වර්තමානයේ සිංහල ජනයාගෙන් වැඩි කොටසක් ථේරවාදී බුද්ධයින් වන අතර ඊට සමගිමීව බොහෝ ජනයා තවමත් තිස්තුන්කෝටියක් දෙවි දේවතාවියෝ ඇදහීමද දක්නට ලැබේ,  හින්දු, ඉස්ලාම් සහ ක්‍රිස්තියානි ආගම් වල සිංහලයන්ද ඇත.

භාෂාව

සිංහල ජනයාගේ මව් බස සිංහල වෙයි. අද වන විට මිලියන 20 කට අධික සිංහල සහ මිලියන 3කට අධික සිංහල නොවන ජනගහනයක් සිංහල භාෂාව භාවිත කරති.  සිංහල ප්‍රධාන වශයෙන් මෙරට විසූ ජනතාව භාවිත කළ භාෂාවකි. ඒ සමයේ දී කියැවීමට මෙන් ම ලිවීමට ද අක්ෂර කලාව්ක් පැවති බවට පුරාණ සෙල්ලිපි අධ්‍යනය කිරීමෙන් වටහා ගත හැක. මෙම භාෂාවට දුමින්දාගමනයත් සමඟ පැමිණි උගත් වියතුන් ඇතැම් කොටස් එක් කොට තවත් වැඩිදියුණු කළ හ. මේ සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් ම භාවිත වූයේ පාලි හා සංස්කෘත යන භාෂා ද්විත්වයයි. මේ සමඟ ම සිංහල භාෂාවේ සීඝ්‍ර උන්නතියක් දැකිය හැක. විවිධ පොතපත රචනා කිරීමටද මෙය මහඟු පිටිවහලක් වූ බව පෙනේ. සංස්කණය කරන ලද සිංහල භාෂාවේ මුල් ම ව්‍යාකරණ ග්‍රන්ථය නම් සිදත් සඟරාවයි. පසුකාලීන ව විවිධ ගත්කතුවරු විසින් ග්‍රන්ථ බොහොමයක් රචනා කර ඇති බව සඳහන් ය. එමෙන් ම බොහෝ භාෂාවල දැකගත නොහැකි "ඇ"කාරය ද සිංහල භාෂාවෙහි අන්තර්ගත ය.

වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිටත ජීවත්නව සිංහල ජනයා සහ ශ්‍රී ලංකාවේ නගර ආශ්‍රිත ධනවතුන්ගේ දරුවන් ඉංග්‍රීසි බස මූලිකව භාවිතා කරනු දක්නට ලැබේ.

සිංහල ඉලක්කම්

සිංහලයට ආවේණික වූ කේත ඉලක්කම් ඈත අතීතයේ සිට ම මෙම ඉලක්කම් භාවිත කොට ඇත. මහනුවර යුගය තෙක්ම මෙම ඉලක්කම් භාවිත කොට ඇති බවට සාක්ෂි ලැබේ. පසුකාලීනව පෘතුගීසි, ලන්දේසි, ඉංග්‍රීසි බලපෑමෙන් හින්දු-අරාබි ඉලක්කම් හදුන්වා දීමත් සමග සිංහල ඉලක්කම් අභාවයට ගොස් ඇත. සිංහල යුනිකොඩ් තුලට සිංහල ඉලක්කම් ඇතුළු කිරීමෙ යොජනාවක් ඇත

සිංහල ඉලක්කම් පිළිබදව සිංහලීස් ග්‍රැමර් නම් කෘතියෙහි සඳහන්කර ඇත.

සිංහල අක්ෂර භාවිත කරමින් ඉලක්කම් ලිවීමේ ක්‍රමයක් පැරණි සිංහලයන් විසින් භාවිත කර ඇත.මේවා ලිත් ලකුණු යනුවෙන් හදුන්වයි.එයට හේතුව මෙම ඉලක්කම් ප්‍රධාන වශයෙන් ජෝතිෂ්‍ය කටයුතු සහදා යොදාගත් බැවිනි.

මෙම අක්ෂර ක්‍රමයේ දී ඕනෑම සංඛ්‍යාවක් හල් කිරීමේ දී එය දහයෙන් වැඩිවේ.උදාහරණ ලෙස න්=20 නා්=30 ජ්=40 ද්=50 වශයෙනි.

තවද කටපය සංඛ්‍යා නම්වූ කේත ක්‍රමයක්ද ඇක.
කාදි ටාදි යකාරාදී නවසංඛ්‍යා ප්‍රකීර්තා
පදයං පංව ස‍ඛ්‍යො ශුන්‍යාශ්ඡරඤනා ඉති යන ඉහත ශ්ලෝකයෙන් ඒබව දැක්වේ.

  1=ක.ට.ප.ය
  2=ඛ.ඨ.ඵ.ර
  3=ග.ඩ.බ.ල
  4=ඝ.ඪ.භ.ව
  5=ඞ.ණ.ම.ශ
  6=ච.ත.ස
  7=ඡ.ථ.ෂ
  8=ජ.ද.හ
  9=ඣ.ධ.ළ
  0=ඤ.න

අක්ෂර මාලාව

ව්යාරකරණ යන පදය සංස්කෘත පදයකි. මෙහි සරළ අදහස වන්නේ නිරාකරණය කිරීම, පැහැදිලි කිරීම හෝ විස්තර කිරීම යන්නයි. ඒ අනුව සිංහල භාෂාවේ ව්යාමකරණය යනු සිංහල බසෙහි ස්වරූපය නිරාකරණය කිරීම, පැහැදිලි කිරීම යන්නයි. සිංහල භාෂාවේ ව්යායකරණ පිළිබද අදට ගරු කරන ග්‍රන්ථය වන්නේ සිදත් ස`ගරාවයි. 13 වන සියවසේ දෙවන පැරකුම් රජ කාලයේ දේවපතිරාජ පරිවෙනාධිපති හිමියන් විසින් මෙය රචනා කරන ලදැයි සැලකේ. ඊට අනුව වියරණ විධි 20 ක් ස`දහන් වේ. "එබැවින් සං සද ලිගු විබත් සමස් පියවි පස කිරිය ලොප් දෙස් අගම් පෙරරූ දෙරූ පෙරැලි වැඩි අඩු නිපා නියම් අනියමන් අවිදුමන් විදි වී විසි වැදෑරුම් වියරණ විධි සපයා" මෙහි දැක්වෙන පරිදි පලමුවන වියරණ විධිය "සං" හෙවත් අක්ෂර වේ. "අක්ෂ" යනු සලකුණුයි. "ර" යනු හැඩවීමයි. ජීවයක් සහිත අකුරක් වීමට නම් ශබ්ද සංකේතය හැඩවිය යුතුය. අක්ෂරය භාෂාවේ කුඩාම ඒකකය යි. අක්ෂරයක් සම්මත පිළිවෙලට පෙල ගැස්වීමෙන් අක්ෂර මාලාව නිර්මාණය වේ. පළමු වරට ලිඛිතව හමුවන නිශ්චිත සිංහල අක්ෂර මාලාව වන්නේ "සිදත් සගරා හෝඩිය" යි. "පණකුරු පසෙක් එද - ලුහු ගුරු බෙයින් දසවේ ගතකුරු ද වේ විස්සෙක් - වහරය යුහු සිය බසැ" ඉහත පාඨයට අනුව ලුහුගුරු (කෙටි දීර්ඝ) ප්රා.ණාක්ෂර 10 ක් ද ගාත්රාික්ෂර 20 ක් ද සහිත වූ සිදත් හෝඩියෙහි අක්ෂර මාලාව 30 කි. අ. ආ. ඉ. ඊ. උ. ඌ. එ. ඒ. ඔ. ඕ. ක ඛ ජ ට ඩ න ත ද ණ ප බ ම ය ර ල ව ස හ ල අං මෙම හෝඩියේ 'ඇ, ඈ සහ අඃ' නැත. මෙහි ඉහත අක්ෂර අන්තර්ගත නොවූව ද සාමාන්යද ව්ය වහාරයේ පැවති බැවින් විවිධ තර්ක විතර්ක පැන නැගුණි. ඒ මත 'ඇ, ඈ' අක්ෂර දෙක සහිතව ශුද්ධ සිංහල අක්ෂර මාලාව නිර්මාණය වේ. මින් අනතුරුව සංස්කෘත භාෂාවේ බලපෑම මත ප්රාකථමික විස්තෘත සිංහල හෝඩිය නිර්මාණය වේ. වදන් කවි පොතෙහි අන්තර්ගත මෙහි සම්පූර්ණ අක්ෂර 50 කි. ස්වර 14 ක් හා ව්යංොජන් 36 ක් එහි ඇත. ඉන් අනනතුරුව නිර්මාණය වූ විස්තෘත සිංහල හෝඩිය (මිශ්ර4 සිංහල හෝඩිය) අක්ෂර 54 න් යුක්ත වේ. මෙහි අන්තර්ගත "ඇ, ඈ, ඒ, ඕ" අක්ෂර 04 මිශ්ර6 සිංහල හෝඩියේ අන්තර් ගත නොවේ. ලේඛණ වියවුල් හා විවිධ ගැටළු පැනනැගීම හේතුවෙන් 80 දශකයේ අගභාගයේ ජාතික අධ්යාැපන ආයතනය මගින් සිංහල ලේඛණ රීතිය නමින් පොතක් එලි දක්වමින් නූතන සිංහල අක්ෂර මාලාව හදුන්වා දුනි. මෙහි සම්පූර්ණ අක්ෂර 60 කි. මිශ්රස සිංහල හෝඩියේ සඤ්ඤක අක්ෂර 05 සහ ෆ අක්ෂරය එකතු වීමෙන් නූතන සිංහල අක්ෂර මාලාව නිර්මාණය වී ඇත. මෙහි ස්වර 18 ක් හා ව්යොඤ්ඤන 42 ක් අන්තර්ගත වේ.

සිංහල සංස්කෘතිය

සිංහල අලුත් අවුරුද්ද
සිංහල අලුත් අවුරුද්ද ලංකාව තුල පවත්වන්නා වු මහා සංස්කෘතික මංගල්‍යයකි. මෙය අප්‍රේල් මසයේ එනම් බක් මස, සූර්යා මීන රාශියෙන් මේෂ රාශියට සංක්‍රමණය වීමත් සමඟ උදා වීම සිදු වේ. එක් වසරක අවසානයත් සමඟම නව වසර උදා වීම සිදුවන නමුත් එය මධ්‍යම රාත්‍රිය මුල් කරගෙන නොව නක්ෂ්‍යස්ත්‍රකරුවන් විසින් ලබා දෙන සංක්‍රමණ වේලව අනුව සිදු වේ. මෙම කාල සීමව නොනගතය නමින් හැඳින්වෙන අතර එම කාලය තුලදී සියලු වැඩ අත්හැර ආගමික හා සම්ප්‍රදායික ක්‍රියකරකම් සඳහා මුල්තැන දීම සිදු වේ.අලුත් අවුරුදු උත්සව සමය තුල ළමුන් මෙන්ම වැඩිහිටියන්ද සම්ප්‍රදායික ඇඳුමින් සැරසී නෑදෑ හිතමිතුරන් සමඟ ප්‍රීතිමත් වනු දැකිය හැකිය. අලුත් අවුරුදු ක්‍රීඩා ඒ අතර මුල්තැනක් ගනී.

නැකතට සිදුකරන අලුත් අවුරුදු සිරිත්
 අලුත් අවුරුදු උදාව
 නව සඳ බැලීම
 පරණ අවුරුද්දේ අවසන් ස්නානය
 කෑම පිසීම
 වැඩ ඇල්ලීම, ගනුදෙනු කිරීම, ආහාර ගැනීම
 හිසෙහි තෙල් ගෑම
 රැකියාවට පිටත්වීම
 අවුරුදු උත්සවය පවත්වීම

ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය
ශ්‍රී ලංකාවේ පහතරට ප්‍රදේශවල පැවැත්වෙන යාතුකර්ම අතර ප්‍රධාන යාතුකර්මයක් වන ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය සිංහලයන්ගේ රෝග නිවාරණ හා සශ්‍රීකත්වය අරමුණු කරගත් ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය වෙයි. ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය, රෝග නිවාරණ යාතු කර්මයක් ලෙස 'දෙවොල් මඩුව' නමින් රුවන්වැල්ල ප්‍රදේශයේ දී ආරම්භ වී මාතර, බෙන්තර සහ රයිගම යන ප්‍රධාන නර්තන සම්ප්‍රදායයන් තුනෙන් සමන්විත පහතරට නර්තන සම්ප්‍රදායේ ප්‍රධාන ශාන්තිකර්මය බවට පත්ව ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ උඩරට, පහතරට සහ සබරගමු වශයෙන් ප්‍රධාන නර්තන සම්ප්‍රදායයන් තුනක් පවතින අතර, පහතරට ප්‍රදේශ ආශ්‍රිතව ව්‍යාප්ත වී ඇත්තේ පහතරට නර්තන සම්ප්‍රදායයි. පහතරට නර්තන සම්ප්‍රදායට අයත් ශාන්තිකර්ම සඳහා පහතරට බෙරය (දෙවොල් බෙරය / රුහුණු බෙරය) නමින් හැඳින්වෙන වාද්‍ය භාණ්ඩය භාවිත කරන අතර, හරකාගේ ආමාශයෙහි සිවියෙන් එහි බෙර ඇස නිමවා ඇත.

සශ්‍රීකත්වය සහ රෝග නිවාරණය අරමුණු කරගත් මෙම ශාන්තිකර්මය, සුළු සුළු වෙනස්කම් මගින් ගම්මඩුව, දෙවොල් මඩුව, පූණ මඩුව, මල් මඩුව, ගිනි මඩුව, ගරා මඩුව ආදී වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබේ. 'ගම්මඩුව යන නම ගමක් හෝ ගම් කිහිපයක් මුල් කරගෙන සිදුකරන මණ්ඩපය යන අරුතින් සෑදී ඇත. ගමක් හෝ ගම් කිහිපයක් ඒකරාශී වී පවත්වනු ලබන මෙම යාතුකර්ම විශේෂය, පාරම්පරිකව මුඛ පරම්පරාගතව පැවත එන විශ්වාස, ආකල්ප සහ ඇදහිලි මත සම්බන්ධ, කෘෂිකාර්මික අර්ථක්‍රමයකින් ජන්ම ලබා ඇත. ගොවිතැනෙහි මූලික අවස්ථාවන්ටත්, ගොවිතැන කෙරෙහි වැදගත්වන්නා වූ පාරිසරික බලපෑම් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින්, පුද්ගලයන්ගේ වසංගත රෝග ආදිය නිවාරණය කෙරෙහි අරමුණු කරගත් පහතරට ප්‍රදේශවල පවත්වන එකම ශාන්තිකර්මයයි. ගම්මඩුව ශාන්තිකර්මය කෘෂිකාර්මික ආර්ථීකය මත යැපුණ ග්‍රාමීය සමාජයක් තුළ ආරම්භ වූ අතර ආර්ථීක, සමාජයීය හා දේශපාලනමය වශයෙන් විපර්යාස සිදුවීමෙන් පසුව ද ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල ජනතාව වසන සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම යාතුකර්මයේ මුහුණුවර වෙනස් කරමින් පවත්වනු ලබයි.

සිංහල සමාජයේ කුල

සිංහල කුල ක්‍රමය ස්ථාපිත කරනු සඳහා රාජ්‍ය මැදිහත්වීම සිදු වූ බව ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර දෙස බැලීමේදී පෙනී යන කාරණයකි. යම් යම් කුල වලට දඩුවම් වශයෙන් ඔවුන් කුල තත්වයෙන් පහල දැමීම ද රජවරුන්ගේ වරප්‍රසාදයක් විය. විජයගේ අවෑමෙන් මෙරට මුල් බැසගත් කුල පදනම මහින්දාගමනයත් සමග මෙරටට පැමිණියා වූ විවිධ කර්මාන්ත පදනම් කරගත් ශ්‍රේණි වලට අයත් ජනයා විසින් ද වඩාත් විස්තීරණව ව්‍යාප්ත කළ බව පෙනේ. ලංකාවට ඒමට ප්‍රථම යම් කිසි ශිල්පීය කර්මාන්තයකට හුරුව සිටි ගෝත්‍රික පිරිස් ලංකාවට පැමිණීමෙන් පසුව මෙරට සමාජ සංවිධානයට අනුකූලව ගෝත්‍රික ජිවිතය හැර දමා තමන්ට ආවේණිකව වෘත්තීයමය අංශ කේන්ද්‍ර කරගෙන වෙන වෙනම සංවිධානය වීමට පටන් ගත්හ.

මේ ආකාරයට කුල පදනම සිංහල සමාජය තුළ ගොඩනැගුණද, වඩාත් විධිමත් අයුරින් කුලය පදනම් වූ වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමයක් බිහි වූයේ මහනුවර අවධියේදී බව පෙනේ. රජ මාළිගාවේ හා රාජ්‍යයේ විවිධ අවශ්‍යතාවයන් සඳහා සේවාවන් ලබා ගැනීම පිණිස කුල යොදා ගනු ලැබීම මහනුවර යුගයේදී වඩාත් දක්නට ලැබේ. සේවා ලබා ගැනීම සඳහා ඒ ඒ කුල "කුල බද්ද" නම් සංවිධානයකට අනුයුක්ත කර තිබුණි. උදාහරණයක් ලෙස කොට්ටල් බද්ද, බඩහැල බද්ද දැක්විය හැකිය.

මහනුවර යුගයේදී කුල ක්‍රමය හා ඉඩම් භුක්තිය අතර කිට්ටු සම්බන්ධතාවයක් පැවතුණි. වී කුඹුරු වල භුක්තිය රාජකාරී ක්‍රමය යටතේ විය. කුලහීනයන් තම කුල කාර්යය ඉෂ්ඨ කළේ එම කාර්යය ඉඩම් භුක්තිය වෙනුවට කළ යුත්තක් ම වශයෙන් සලකාගෙනය. නිල වශයෙන් අනු දක්නා ලද විවිධ වාර්ෂික චාරිත්‍ර විධි වලදී අනුගමනය කළ යුතු වූ ප්‍රමුඛතා පටිපාටිය තුළින් එක් එක් කුලයේ සාපේක්‍ෂ සමාජ තත්වය පැහැදිලිව දැක්විණි. සම්පූර්ණ ප්‍රජාවකගේ තත්වය රජතුමා විසින් පිස්සු පහතට හෙළිය හැකිව තිබුණු බව නූර් යාල්මන් දක්වයි

අතීතයේසිං හලයන් ගේ ඇදුම් භාවිතයද කුල ක්‍රමය මත ගොඩ නැගී තිබිණ 17 වන සියවසයේ දී ලංකාවට පැමින දෙවන රාජසිංහ රජුගේ සිරකරුවකු ලෙස සිට වසර 19 ක ඇවෑමෙන් නිදහස ලැබූ රොබට් නොක්ස් නම් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයා විසින් රචිත ශ්‍රී ලංකාවේ එෙතිහාසික විස්තරය හෙවත් එදා හෙළදිව ග්‍රන්තයේ සදහන් වන ආකාරයට කුලීනයන් හා කුලහීනයන් භාවිත කළ ඇදුම් ආයිත්තම් වල පැහැදිලි වෙනසක් දක්නට ලැබිණි වංශවතුන් දණින් මදක් පහත් වනසේ කෙණ්ඩය අඩක් වැසෙන සේ වස්ත්‍ර ඇද ඇති අතර ස්ත්‍රීන් ද දණින් මදක් පහත් වනසේ කෙණ්ඩය අඩක් වසෙන සේ හැද එයම කරකවා ලපැත්ත වැසෙන සේ පටක් සේ කරේලා ගත්හ හීන කුලික ස්ත්‍රීන් දණහිස දක්වා රෙදි කඩක් ඇද උඩුකය නග්නව තබාගත්හ(නොක්ස් රොබට් 1997එදා හෙළදිව)

මහනුවර යුගයේ කුල ක්‍රමය ගැන අදහස් දක්වූ රැල්ෆ පීරිස් විසින් රචිත සිංහල සමාජ සංවිධානය කෘතිය තුලද කුල ක්‍රමය පදකම් කරගෙන ඇදුම් ආයිත්තම් නිර්මාණය වූ අයුරු පහදයි මේ අනුව රැල්ෆ් පීරිස්ද මෙයම සනාථ කරමින් පවසනුයේ කුඹල්ලූ දණහිසින් පහලට රෙදි ඇඳීමට ද, පැහැරුම් පුටුවක වාඩි වීමටද අවසර නොලත් බවයි. ඉඟටියෙන් පහලට රෙදි ඇඳීමට රොඩීන්ට තහනම් විය. නවන්දන්න කුලයේ පිරිමි දණහිසින් පහලට රෙදි ඇඳීමටද, ගැහැණු ඔසරිය ඇඳීමට ද සුදුස්සෝ වූහ. එහෙත් ඔසරියේ ඉන වටා අදින රෙද්ද මූට්ටු නොකරන ලද්දක් විය යුතුය. කින්නර කුලයේ ගැහැණු හා පිරිමින්ට හිසෙහි මොනයම් දෙයක්වත් පැළඳීම හෝ දණහිසින් පහලට රෙදි ඇඳීම තහනම් විය. (පීරිස් රැල්ෆ, 1964:189/193/197.සිංහල සමාජ සංවිධානය)

සිංහල විවාහය
මානව ශිෂ්ටාචාරය සම්බන්ධ අධ්‍යනයයන්හි අතිශය වැදගත් තේමාවක් වු 'විවාහය' නම් සංස්ථාව මිනිසා පිළිබඳ වෘත්තාන්තයෙහි, එක් වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරයි . විශේෂයෙන්,මානව සංහතිය උදෙසා අවශ්‍ය ප්‍රජාව බිහි කරන නෛතික පදනම හිමිවනුයේ ද,ස්ත්‍රියක් හා පුරුෂයෙක් විවාහ සංස්ථාවට ඇතුළු වීමෙනි. ඒ අනුව විවාහය,සභ්‍ය සමාජයේ නීත්‍යානුකූල ක්‍රියාකාරී සංස්ථාවක් වී ඇත. විවාහ ජීව්තය නම් ස්වාමියා හා භාර්යාව අ‍න්‍යෝන්‍ය ගෞරවය හා ප්‍රේමය පදනම් කර‍ගෙන ගත කරන්නා වු චර්යා මාර්ගයක් වෙයි. එකී චර්යා පද්ධතිය විශ්වාසය හෝ ආවේණික සම්ප්‍රදායන් මඟින් අනාදිමත් කාලයක සිට පැවතුණි. වර්ගයා‍ගේ ව්‍යාප්තිය පමණක් නොව ආදරය, ආරක්ෂාව, ශික්ෂණය ආදී චෛතසික ගුණ වගාවේ අර්ථ සිද්ධීන් රැසක් ඉටු කරන 'විවාහය' නම් සැබවින් ම සංකීර්ණ සංස්ථාවකි.බොනිස්ලෝ මැලි‍නොවුස්කි වරක් පවසා ඇත්තේ; "විවාහය වු කලී දරුවන් බිහි කිරීම හා වැඩී ම පිළිබඳ ගිවිසුමක්" ලෙස යි. එලෙස විවාහය සම්බන්ධයෙන් නිර්වචන පළ වෙද්දී, නූතන සමාජ ලෝකය දෙස බැලූ කළ එය ස්වජාතික ද නැතිනම් විජාතික ද යන්න පවා නීර්ණය කළ නොහැකි තරමට සංකීර්ණත්වයට පත් ව තිබේ. නීති රීති ආදිය කාලානුරූපව වෙනසකට භාජනය වුවත් විචාර බුද්ධියකින් ක්‍රියා කිරීම වැදගත් සභ්‍යත්ව ලක්ෂණයකි. මේ අතර,සම්ප්‍රදායානුකූලව හෙළ කුළ සිරිතට අනුව යමින් පාවඩ ලා, ජයසක්හඬ මධ්‍යයේ, පතිකුලයට සපැමිණෙන සීංහල විවාහ මංග‍ලෝත්සව අද වුව මැනවින් දෘශ්‍යමාන වේ. එවැන්නකින් හෙළි වන්නේ අමුතුම ආකාරයේ හෙළ අනන්‍යතාවකි. එය සැබවින් ම 'සීංහල විවාහයක්' බවට දුටු දුටු දනන්ගේ නෙත් සිත් සපථ කරවන්නකි.

පුරාණ සිංහල සමාජයේ විවාහ ක්‍රම ප්‍රධාන වශයෙන් දෙවැදෑරුම් වේ.

 දීග  විවාහ
 බින්න විවාහ

දීග  විවාහ
ස්ත්‍රියක් සරණ පාවා දීම හෙවත් ස්වාමි පුරුෂයාගේ නිවසට ඇය කැන්දා ගෙන යාම දීග විවාහය යි. 1938 අංක 39 දරණ උඩරට නීති ප්‍රකාශන අනුව දීග විවාහයකින් පියා සතු වස්තුව දුවට අහිමි වේ. එහෙත් පුරාණ නීතියට අනුව දීග ගිය දූවණියකට පියා සතු දේපළ(සිය අයිතිවාසිකම්) ලබා ගැනීමේ ක්‍රම පවතී. නමුදු, මෙය සදාචාරාත්මක ගැටළුවකි.

ක්‍රි.ව. 1660 දී, ලංකාවට ගොඩ බැස විසි වසරක් වාසය කළ රොබට් නොක්ස් සිංහලයන්ගේ සිරිත් විරිත් හා ගතිගුණ ආශ්‍රයෙන් ලියු ඓතිහාසික විස්තර‍යේ 16 වැනි සියවසේ, සිංහලයින්ගේ අවාහ-විවාහ සම්බන්ධව ලියූ කොටසක් පහත දැක්වෙන පරිදි 'එදා හෙළ දිව' කෘතියෙන් උපුටා ගන්නා ලදී.

"මනාලිය සිය ගෙදරට කැන්දා ගෙන ඒමෙන් පසු ස්‍වශක්ති ප්‍රමාණයෙන් මනාලයා සිය නිවසෙහි මංගල සාදයක් පිළියෙල කරන්නේය.දින කිහිපයකට පසු මනාලියගේ බන්ධූහු ආහාර අඩුක්කු කඳ බැඳ ගෙන නැතහොත් ගැල්වල පටවාගෙන මනාලිය බලන්නට මනාලයාගේ නිවසට පැමිණෙති. මෙදින ද සුළු උත්සවයක් වෙයි. එනම්, මනාලයා ස්ත්‍රිය ඇඳි වස්ත්‍රයෙන් කොණක් ගෙන, ස්ත්‍රිය අනෙක් කොණ ඇඳගෙන සිටියදී දෙදෙනාම තෙමී යන පරිද්දෙන් වතුර වත් කිරීමයි. මෙම අභිෂේකයෙන් පසු ඔවුහු ජීවිතාන්තය දක්වා, නැතහොත් හැකිතාක් කල්, එක්ව වාසය කිරීමට තදින්ම බැඳුණාහු වෙති."

බින්න විවාහ
පුරුෂයා ස්වකීය නිවසින් වෙන් ව ගොස් භාර්යාවගේ නිවසෙහි පදිංචියට යාමෙන් සිදු කරන විවාහය යි. යුරෝපීයන් පැමිණීමට පෙර සිට ම බින්න විවාහ මෙරට සමස්ථ සමාජය පුරා ම ව්‍යාප්ත ව පැවති බවට සාක්ෂි හමු වේ. එසේ ම,බින්න විවාහයට පත් වන ස්වාමි පුරුෂයින් ගිනි හුලක්, තල් අත්තක්,සැරයටියක්, සුදානම් කරගෙන සිටිය යුතු යැයි ග්‍රාමීය ව්‍යවහාරයේ පවතී.මේ බින්න පුරුෂයාට බිරිද ගේ අණ ලැබුන ඔනෑම මොහොතක විවාහය අතහැර යමට සූදානමින් සිටිය යුතුවිය රාත්‍රියක නම් ගිනි හුලත් වර්ෂාව ඇති අවස්තාවක නම් තල් අත්තත් අසනීපව සිටින අවස්තාවක නම් සැරයටියත් පමණක් ඔහුගේ සහයට තිබුණි වර්තමාන තත්වය තුල මෙම තත්වයන් නැත අද පවතිනුයේ චාරිත්‍රාණුකූල අගයට වඩා නෙතික අංශයට මූලිකත්වය දෙන විවාහයන්ය සම්ප්‍රදායික සරල සමාජය හා නූතන සංකීර්ණ සමාජයන්හි වෙහස පැහැදිලිවන නිදසුනකි විවාහය

එකගෙයි කෑම

පුරාණ සිංහල විවාහ ක්‍රම අතර සහෝදරයන් කිහිප දෙනෙකු සිටින පවුලක එක් බිරිඳක් කැන්දා ගෙන ඒමේ විවාහ ක්‍රමයක් ද දක්නට ලැබු‍ණි. එහි අරමුණ වූයේ එකී පවුලේ දේපළ බෙදී යාම වැළැක්වීම යි.මෙම විවාහ ක්‍රමයදෙී පවුලේ වැඩි මහල් සහෝදරයා විසින් විවාහ කරගන්නා ලද බිරිද එම පවුලේ බාල සහෝදරයන්ටද තම බිරිද ලෙස පිලී ගැනීමට සිදුවේ මෙහි දී ඇති චාරිත්‍රය වන්නේ වැඩිමහල් සහොදරයාගේ සිට සහොදරයන් හත් දෙනකෙු දක්වා පමණක් තම වැඩිමල් සහෝදරයා සතු බිරිද තමාග‍ෙ ද බිරිද ලෙස සැලකීමට හැකි වීහ හා පවුල තුල තවත් සාමාජිකයන් සිටීනම් එම අටවන සාමාජිකයාට වෙනත් බිරිදක් ආවාහ කරගැනීමට සිදුවේ එසේම අට වන පිරිමි දරුවාට බාල සොහොයුරන් සිටී නම් ඔවුන්ටද පෙර ලෙසම වැඩිමල් සොයුරාගේ(පවුලේ අටවන දරුවාගේ) බිරිද තමාගේද බිරිද ලෙස අසුරු කිරීමට සිදුවේ අතීතයේදි මෙවන් විවාහයකට ඇතුලත් වීමට සුදුසුකම් ලබන ස්ත්‍රිය වාසනාවන්තියක් ලෙස සැලකීය ඇයට සමාජයෙන් නොමද ගෞරවයට පාත්‍රවිය මෙහිදී එකගෙයි කෑමේ චාරිත්‍රය තුල තිබූ එක් චාරිත්‍රයක් ලෙස එක් සහෝදරයෙකු මිසින් බිරිද හා ලිංගික සබදතා පවත්වන විට අමුඩ ලේන්සුව අනෙක් අයට පෙනෙන සේ උළුවස්සේ තබා යෑම සිදු කෙරිණි සැමවිටම ලිංගික ඇසුර වරෙකට එක් පුරුෂයෙකුට පමණක් සීමාවිය මෙම විවාහයේදී පුරුෂයන් සියල්ල එකම පවුලේ වීමද අනිවාර්‍යවිය ඇතැම් අවස්තාවල ස්ත්‍රීන් කිහිප දෙනකු සිටි පවුලකට එක් පුරුෂයෙකු අවාහ කර ගැනීමක්ද සිදුවී ඇත මෙහිදීද එකම පවුලේ සොයුරියන් වීම අනිවාර්‍ය විය එහෙත් මෙම ක්‍රමය බහු පුරුෂ විවාහ ක්‍රමය මෙන් සුලබ නොවීය

අංගම්පොර සටන් ක්‍රමය

අංගම්පොර   සිංහලයන්ගේ සාම්ප්‍රදායික සටන් ක්‍රමයකි. මෙහි සැලකිය යුතු විශේෂිත ලක්ෂණ අතර සියුම් බව, ප්‍රවේගවත් පා හරඹ හා පිනුම් ක්‍රම යනාදිය මූලිකත්වය ගනී. පුරුෂ මෙන්ම ස්ත්‍රී පාර්ශ්වයන්ටද පොදු වූ මෙම පාරම්පරික සටන් කලාව ආයුධ සහිත (ඉලංගම්) හා ආයුධ රහිත (අංගම්) ලෙස අංශ දෙකකින් යුක්තය. මෙම සටන් කලාවෙහි යෙදෙන රණ ශූරයෝ, උඩුකය නිරුවත්වද (කාන්තාවන් පමණක් සාම්ප්‍රදායික හැට්ටය), යටිකය සඳහා පාරම්පරික දියකච්චීය හෝ කොට සුදු සරමක් හඳිති.

මෙම සටන් කලාව හැදෑරීමට පැමිණෙන ආධුනිකයන්ගේ වේලාපත්කඩය (හඳහන) බලා එහි ඇති ග්‍රහ පිහිටීම් වලට අනුව ඔහු/ඇය සටන් පුහුණුවට සුදුසු දැයි පරීක්ෂා කොට තෝරා ගනු ලබන අතර ඔවුන් පිරිසිදු සිංහල (ජනවර්ගය) බෞද්ධ වීම අනිවාර්යය වේ. අනතුරුව පුරාණ දේවතාවන්ට හා යක්ෂයින්ට පුද පූජා කොට ඉගෙනුම අරඔන සිසුහු භාවනා ක්‍රම මගින් සිත දමනය කිරීමට පුහුණු වෙති. ආරම්භයේදීම දැඩි ප්‍රාරම්භක අභ්‍යාස වල නිරත වන ඔවුහූ අනතුරුව අංගම්පොර කලාව හා බද්ධ වූ, දැඩි වූත්, රළු වූත් පුහුණු අභ්‍යාස වලට අවතීර්න වෙති. පුහුණුවීම්වලට හෙළ වෙදකම, ඉතිහාසය, දේහ ධර්ම විද්‍යාව, මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍රය වැනි ශාස්ත්‍රීය කොටස් ද එකතු වේ.

මූලාරම්භය
අනුරාධපුර රාජධානිය දකුණට සංක්‍රමණය වෙත්ම මෙම සටන් කලාවද සංක්‍රමණය වන්නට විය. 1818 දී එංගලන්ත යටත් විජිත ආණ්ඩුව ගැසට් නිවේදනයක් මගින් මෙම කලාව තහනමනට ලක් කරන විට මෙම සටන් කලාව මහනුවර යුගයේ පැවති බව පැවසේ. සෙංකඩගල රාජධානිය ඉංග්‍රීසින් අතට යටත් කරගත් පසු අංගම් කලාව සාපරාධි, රස්තියාදුකාර, පහත් ක්‍රීඩාවක් ලෙස හැඳින්විණි. එය පුහුණු වුවහොත් දණහිසෙන් පහලට වෙඩි තැබීමට අණ කෙරිණි. එනමුත් හෙළ සිංහලයෝ මෙම පාරම්පරික සටන් කලාව කීප තැනකම රහසින් පුහුණු වූහ.

ඉංග්‍රීසීන් මෙම ශිල්පය තහනම් කිරීමෙන් පසුව පාරම්පරික ශිල්පයක් ලෙස ඉතාමත් රහසිගතව පවත්වාගෙන යාමට සටන් ශිල්පීන්ට සිදු විය. එමනිසා මෙය අප්‍රකට රහස් ශිල්පයක් බවට පත් විය. එපමණක් නොව, මෙම ශිල්පීය කුසලතා තවදුරටත් ආරක්ෂා කිරීම උදෙසා නර්තනය තුළට මෙම සටන් ශිල්පීය ක්‍රමවේදයන් බද්ධ කොට නර්තනාංග ලෙස පවත්වාගෙන එනු ලැබීය. එවාට උදාහරණ අදටත් නර්තනය තුළ දක්නට ලැබේ. වැදි නැටුම, සිංහ නැටුම, වලස් නැටුම, කොටි නැටුම වැනි නර්තන අංගවල අංගම්පොර සටන් ශීල්පීය ක්‍රමවේදයක් දක්නට ඇත.

පැරණි සිංහල රාජ්‍ය යුගයේ යෝධයා යනුවෙන්  හැදින්වූ රණශූර වීරවරයන් මෙම අංගම් කලවේ කෙළ පැමිණියන් ලෙස හැඳින්වේ. පසුව මෙම රණශූරයන් පනික්කිරාළ ලෙස හැඳින්වුණි. මෙම නාමය අග්‍රගණ්‍ය වික්‍රමාන්විත රණශූරයෙකු හැඳින්වීමට භාවිතා කරයි. එම නාමය අංගම්පොර සටන් කලාවෙහි ලද හැකි උසස් තනතුරක් වෙයි.

මූලික අංග
අංගම්පොර යන්න දැනට භාවිතයේ තිබුණද එය සැබෑ ලෙසම නම් අංගම්හරඹ ලෙස වෙනස් විය යුතුය. එය පැරණි සමාජයේ විවිධ යුගවලදී අංගාගත හෙරළ, රක්ඛ රක්ඛාන හෙරළ ආදී විවිධ නම් වලින් හැඳින්වීය. පුරුෂ මෙන්ම ස්ත්‍රී පාර්ෂවයන්ටද පොදු වූ මෙම පාරම්පරික සටන් කලාව අයුධ සහිත (ඉලංගම්) හා රහිත (අංගම්) ලෙස අංශ දෙකකින් යුක්ත වන අතර මෙම සටන් ක්‍රමයටම ආවේණික වූ (මායා අංගම්) නැමති මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍රය වැනි අධි මානසික ශක්තීන් ඇතුළත් කොටසකින්ද යුක්ත වේ. කෙසේ වෙතත් පහත පරිදි මෙයට අමතරව කරුණු රාශියක් අංගං හරඹයට ඇතුළත් වේ.
 අංගම්
 ඉලංගම්
 මායා අංගම්
 මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍රය
 රණ බෙර වාදනය
 නිල වෙදකම
 දේහ ධර්ම විද්‍යාව
 හේවා අංගම්
 ඉලංගක්කාරම්

ආයුධ
අංගම්පොර කලාවේ විවිධාකාර ආයුධ රාශියක් ඇති අතර එතුණු කඩුව නම් වූ ආයුධය විශේෂ තැනක් ගනී. කසයක හැඩය ගත් මෙම ආයුධය තියුණු මුවහත් ඇති නම්‍යශීලී ලෝහ පළු 32 ක් දක්වා යුක්ත වෙයි. අංගම්පොර සටන් කලාව හා බැඳුනු ආයුධ අතර සමූලඝාතන ආයුධයක් වන මෙය වඩා දියුණු හා සංකීර්ණ සටන් හරඔ සදහා දෑතට දෙකක් භාවිතා කරයි. මෙම ආයුධය භාවිතයට ඉතාම ඉහල පුහුණුවක් අවැසිය. මන්ද ප්‍රතිවාදියා හට එල්ල කරන පහරක් නියමාකාරයෙන් සිදුනොවුනහොත් එය තමන් හටද මාරාන්තික පහරක් වියහැකි බැවිනි. එබැවින් මෙම ආයුධය අත්දැකීම් ඇති ප්‍රවීන සටන් ශිල්පීහු භාවිතා කරයි.

අංගම් කලාව හා බැඳුනු ආයුධ අතර සිංහල කඩුවටද විශේෂ තැනක් හිමිවේ. මෙය අංගම්පොර ශිල්පියාට අනන්‍යය ලෙස නිර්මාණය කරනු ලබයි. සාමාන්‍යයෙන් කඩුවක දිග ශිල්පියාගේ අතෙහි දිගට  සමාන වෙයි. පළිහ යනු සිංහල කඩුව හා එක්ව භාවිතා කරන තවත් ආයුධයකි. මෙයට අමතරව හෙල්ල, මුගුර, යෂ්ටිය, කිණිස්ස, රිට ඇතුළු මූලික අවි ආයුධ 21ක් භාවිතා වේ.

වර්තමාන තත්ත්වය
ක්‍රි.ව. 20වන සියවසේ අග භාගයේදී දඬුබස්නාමානය වැනි ටෙලි නිර්මාණ හරහා සමාජය මෙම අප්‍රකට ශිල්පය පිළිබඳව පිබිදීමකට පත් විය. මේ නිසාම වත්මන් සමාජයේ තරුණ තරුණියෝ මෙම ශිල්පය හැදෑරීමට දැඩි උනන්දුවක් දැක්වීමට පටන් ගත්හ. මෙහි ඇති වාණිජමය වාසි දායක තත්වය තේරුම් ගත් ඇතැම් වෙනත් සටන් ශිල්පයන් හැදෑරූ ගුරුවරුන් තම සටන් ශිල්පය (කලාරි, මලයාලම් සටන්, චීනාඩි, කරාතේ වැනි) අංගම්පොර ලෙස ලෝකයාට පෙන්වමින් තැනින් තැත අංගම්පොර පාසල් බිහිවූ අතර ඇතැම්හු ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශය, සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය ආදියේ තමන් පාරම්පරික අංගම්පොර ශිල්‍පීන් ලෙස ලියාපදිංචි වීම ද සිදු කළ හ.

මෙවැනි බො‍හෝ ව්‍යාජ අංගම්පොර ශිල්පීහු බොහෝමයක්, චීන වෙළෙන්දන් හරහා ලැබුණ චීනාඩි සටන් කලාව පුහුණු වූවෝ වෙති. මේ නිසාම අද වන විට නිවැරදි අංගම් ශාස්ත්‍රය කුමක්දැයි හදුනාගැනීම ඉතාමත් අපහසු වී තිබේ. නිවැරදි සටන් ශිල්පීන්හට තම පරම්පරාවට ලැබුණ ගම්වර, ගරු නම්බුනාම, පාරම්පරික ඉතිහාසය, රාජාවලිය වැනි ඉතිහාස පො‍ත්‍පත්වල සාක්ෂි ආදිය තුළින් තම සටන් පෙළපතේ සත්‍යතාව පෙන්වීමට සිදු වී තිබේ. සිංහලයන් ගේ ජාතික උරුමයක් බදු මෙම අංගම්පොර  සටන් කලාව නැවත මෙරට ජනප්‍රිය කරවීමට, මුල් ගුරු පරම්පරාවල වර්තමාන සාමජිකයින් දැඩි වෙහෙසක් ගනී

සිංහල ඇදුම්
17 වන සියවසයේ රචිත එදා හෙළදිව ග්‍රන්තයට අනුව සිංහලයන් අදුම් භාවිතය කුලය පදනම් කරගෙන සිදුකල බව සදහන් වෙයි ඒ අනුව වංශවත් රදළයන් රන් රිදී මුතු මැණික් ඹබ්බවූ ආභරණ සහිත ගාම්භීර ලීලාවක් පෙනෙන සේ ඉතා අලංකාරව වස්ත්‍ර ඇදීය සාමාන්‍ය මිනිසුන් දණින් මදක් පහත් වන සේ කෙණ්ඩය අඩක් වැසෙන සේ වස්ත්‍ර ඇන්දහ ස්ත්‍රීන්ද දණින් මදක් පහත් වන සේ කෙණ්ඩය අඩක් වසෙන සේ වස්ත්‍ර හැද එයම කරකවා ලපැත්ත වැසෙන සේ පටක් සේ කරේලා ගත්හ හීන කුලික ස්ත්‍රීන් දණහිස දක්වා රෙදි කඩක් හැද උඩුකය නග්නව තබා ගත්හ. දකුණු ඉන්දීය නායක්කර් වංශිකයන් පැමිනීමත් සමහ මෙරට වංශවත් ස්ත්‍රීන් සාරිය හා ඹසරිය හැදීමට හුරුවිය යටත් විජිත පාලනයත් සමග සිංහලය සංස්කෘතියට බටහිර ඇදුම් ආයිත්තම් විසරණය විය ඒ අනුව ගවුම සාය හැට්ටය කලිසම කමිසය බැනියම ආදිය බටහිරින් විසරණය වූහ වර්ථමානයේ සිංහලයන් ගේ පීලීගත් ජාතික අැදුම ලෙස ස්ත්‍රීන්ට ඹසරියත් පුරුෂයන්ට සුදු සරම හා අත් දිග කමිසයත් පිළිගත් ජාතික අදුම්ය.

සිංහල ආහාර වර්ග
මූලික ලිපිය සිංහල බොජුන්

කුළුබඩු
සිංහලයෝ ආහාර පිළියෙල කිරීමෙදි නොමසුරුව කුළුබඩු යොදා ගන්නා අතර ආහාර පිලියෙළ කිරීමට නිවැරදි යැයි සම්මතව පිළිගත් ආහාර වට්ටෝරු යොදා නො ගනිති. මේ නිසා ආහාර වර්ගවල රසය එය පිළියෙල කරන පුද්ගලයා අනුව යම්තම් වෙනස් වේ. එපමණක්ද නොව දිවයිනේ විවිධ ප්‍රදේශවල ජීවත්වන ජනතාව, විවිධ ජන වර්ග හා විවිධ ආගමික කොටස් ඔවුන්ගේ චාරිත්‍ර විධිවලට අනුකූලවන ආකාරයට ආහාර වර්ග සකස් කරන බැවින් ඒවායේ රසයන් ද එකිනෙක වෙන් වෙන්ව ගත් කළ වෙනස් වේ.  ආහාරවලට ඒවාට ම ආවේණික වූ විශේෂ රසයක් ඇත.

දකුණු ඉන්දියානු ආහාරවලට වඩා සිංහල ආහාරවල කුළු බඩු රසය ඉහළ අගයක් ගනී. එලෙස ම වැඩි ප්‍රමාණයක් මිරිස් භාවිතා කරමින් ආහාර පිසීම අතින් ද ශ්‍රී ලංකාව ලෝකයේ ප්‍රමුඛස්ථානයක් හිමි කරගෙන ඇත. මෙයට ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ආහාර පිලියෙළ කිරීමේදී සිංහලයන් අමු මිරිස්,කොච්චි මිරිස් හා මාළු මිරිස් ලෙස විවිධ ප්‍රභේදවල මිරිස් වර්ග නො මසුරුව භාවිතා කිරීම නිසාය. උපතින්ම කුළු බඩු යෙදූ සැර ආහාර පාන ගැනීමට සිංහලයන්ට හැකියාව තිබුන ද සංචාරකයින්ට එම හැකියාව නැත. ඔවුන් නිතර ම පවසන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ආහාර පිළියෙල කිරීමේ දී යොදා ගන්නා කුළු බඩු ප්‍රමාණය ඉතාමත් ම වැඩි බවය.මෙහි ප්‍රථිඵලයක් ලෙස බොහෝ දේශීය අවන්හල්වල කුළු බඩු ස්වල්ප වශයෙන් යොදා පිළියෙල කරගන්නා ආහාර සංචාරකයින්ට පිළිගන්වන අතර අපරදිග ආහාර වර්ග ද ඔවුන්ගේ රුචිකත්වය පරිදි ලබා ගත හැක. තවද ශ්‍රී ලාංකිකයින් සාමාන්‍යයෙන් නිවසේ දී ආහාර පිසීමට යොදා ගන්නා මිරිස් ප්‍රමාණයට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් පොදු උත්සව අවස්ථාවල ආහාර පිසීමේ දී යොදා ගනිති.

රසකැවිලි
"කැවුම්" සිංහලයන් බොහෝ සේ ප්‍රිය කරන රසකැවිලි වර්ගයකි. මෙම රසකැවිලි වර්ගය සදා ගැනීමේ දී හාල් පිටි හා පැණි ප්‍රධාන අමුද්‍රව්‍ය ලෙස යොදා ගන්නා අතර පසුව එය ගැඹුරු තෙලේ රන්වන් පාට වන තෙක් බැද ගනී. කැවුම්වල තවත් ප්‍රභේදයක් වන "මුං කැවුම්" සාදා ගන්නේ මුං ඇට නැමැති ධාන්‍ය වර්ගය යොදා ගැනීමෙනි. මුං ඇට පිටි හා පැණි මිශ්‍ර කර තලපයක් ලෙස සාදා ගෙන එයින් රුවිත හැඩයේ කැබලි කපා, ගැඹුරු තෙලේ බැදීමෙන් මුං කැවුම් පිළියෙල කර ගනී. තව ද සිංහල හා දෙමළ අළුත් අවුරුදු සමයේ දී කිරිබත් සමඟ විවිධ මාදිලියේ රසකැවිලි වර්ග වලින් සංග්‍රහ කිරීම සුලභ දසුනකි.

සිංහල වෛද්‍යවේදය
මූලික ලිපිය ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික වෛද්‍යක්‍රම

සිංහල අධ්‍යාපනය
සිංහල අධ්‍යාපනය පන්සලේ හාමුදුරුවන් මුල් කරගෙන පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය සිදු වුනද ඉංගීසි පාලනයෙන් පසු පාසල් අධ්‍යාපන ක්‍රමය ඇති විය. නමුත් තවමත් දහම් පාසල් අධ්‍යාපනය පවතියි.

සිංහල කලාව

සිංහල ජනතාව ලස්සනට ගෙවල් හදනො.

සිංහල සාහිත්‍ය

සිංහල සාහිත්‍යය ප්‍රධාන වශයෙන් යුග කිහිපයකට වෙන් කරන අතර, සාහිත්‍යයේ මූලික සාක්ෂ්‍ය හමුවන්නේ අනුරාධපුර යුගයෙහි හා ඉන් අනතුරුව ය. සිංහල සාහිත්‍යයයේ ස්වර්ණමය යුගය ලෙස කෝට්ටේ යුගය සළකයි .

සිංහල පුද්ගලයෝ

කැපී පෙනෙන සිංහලයෝ කිහිපදෙනෙක්

නූතන සිංහලයෝ
වත්මන් සිංහල සමාජය ඉතාමත් උගත් සහ ශික්ෂිත තත්ත්වයක පවතින අතර අන් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් හා සැසැඳූ විට ජන සාක්ෂරතාවය ඉතා ඉහළ 95% ක අගයක් ගනී. තවද, ජගත් සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන ප්‍රතිපත්තියට අනුව, ආයුකාල අපේක්ෂාවද අවුරුදු 72 ක් වැනි සතුටුදායක මට්ටමක තිබේ. පවත්නාවූ කාන්තා විමුක්තිය සහ ස්ත්‍රී-පුරුෂ සමානතාව හේතුකොටගෙන ලොව ප්‍රථම අගැමතිණිය සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක සහ හිටපු ජනාධිපතිනිය චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග වැන්නන්ගේ දේශපාලනික නායකත්වය ද කැපීපෙනේ. ඉන්දියාව සහ අන් ආසියානු රටවල් හා ගත්කල සිංහලයෝ ස්ථාවර උපත් අනුපාතිකයක් සහ අඩු ජනගහණ වර්ධන ප්‍රතිශතයක් පෙන්වති.

ආශ්‍රිත ලිපි
 සිංහලේ රාජාවලිය

මූලාශ්‍ර

 De Silva, K.M. History of Sri Lanka (Univ. of Calif. Press, 1981)
 Gunasekera, Tamara. Hierarchy and Egalitarianism: Caste, Class, and Power in Sinhalese Peasant Society (Athlone 1994).
 Roberts, Michael. Sri Lanka: Collective Identities Revisited (Colombo-Marga Institute, 1997).
 Wickremeratne, Ananda. Buddhism and Ethnicity in Sri Lanka: A Historical Analysis (New Dehli-Vikas Publishing House, 1995).

 අන්තර්ජාල මූලාශ්‍ර

  - Sri Lanka
 The Genetic Heritage of the Earliest Settlers Persists Both in Indian Tribal and Caste Populations, Am. J. Hum. Genet. 72:313–332, 2003.
  Most of the extant mtDNA boundaries in South and Southwest Asia were likely shaped during the initial settlement of Eurasia by anatomically modern humans, Biomedical Central, BMC Genetics 2004, 5:26
 Department of Census and Statistics-Sri Lanka
 Ethnologue-Sinhala, a language of Sri Lanka
 CIA Factbook-Sri Lanka
 Genetic Clues to Dispersal in Human Populations: Retracing the Past from the Present'' (2 MARCH 2001 VOL 291 SCIENCE).

සිංහල ජාතිය
ජාතීන් - ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකා‌වේ ජන සමාජය

සිංහල ජනයා


Gerdibi, Adana ilinin Aladağ ilçesine bağlı bir mahalledir

Tarihçe
1928'den beri aynı adı taşıyarak köy statüsünü sürdürmektedir.

Coğrafya
Adana il merkezine 140 km, Aladağ ilçesine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Aladağ'ın mahalleleri

Gerdibi, Aladağ


Köpfchen ist eine Siedlung im Süden der Stadt Aachen an der Grenze zwischen Deutschland und Belgien. Bis 1995 bestand hier ein Grenzübergang.

Lage
Die Siedlung liegt im Stadtteil Aachen-Mitte am Südrand des Aachener Waldes auf einer Höhe von 282 m. Durch die Siedlung verläuft die Eupener Straße (B57), die von Aachen aus nach Eupen führt und auf belgischer Seite als Aachener Straße (N68) durch Raeren führt.

Grenzübergang
Der Grenzübergang Aachen-Köpfchen wurde nach dem Inkrafttreten des Schengener Abkommens im Jahr 1995 geschlossen. Im Jahr 2000 wurde der Verein Kunst und Kultur im Köpfchen (KuKuK) gegründet, wodurch das ehemalige belgische Zollgebäude erhalten bleiben konnte.

In der Nähe des Grenzüberganges befinden sich Reste des Westwalles mit dem dazugehörenden Biotopverbund.

Bilder

Verkehr
Die AVV-Buslinie 14 der ASEAG/TEC verbindet Köpfchen mit Aachen-Mitte, Eynatten, Raeren und Eupen. Ab der Grenze verkehrt die Buslinie 722 der TEC ebenfalls in Richtung Eupen.

Weblinks

Einzelnachweise

Ortsteil von Aachen

Köpfchen (Aachen)


Abasia (del griego: a-sin, y base-el paso) es un término médico que se refiere a la incapacidad de caminar, debido fundamentalmente a defectos en la coordinación muscular.

Este término señala la incapacidad de mantenerse de pie o caminar en una manera normal.  Los pacientes presentan una alteración de la marcha, la cual es inusual y dramática, avanzando torpemente en diferentes direcciones y cayendo.

Astasia se refiere a la incapacidad de mantenerse en posición vertical sin ayuda.

Abasia se refiere a la falta de coordinación motora al caminar. El paciente varia la base (distancia entre los pies) siendo esta variación inconstante.

Esta entidad se puede observar en enfermedades neurológicas como el accidente cerebrovascular (ACV), enfermedad de Parkinson, daño en el cerebelo a nivel vermiano, en el Síndrome de Guillain-Barré, Hidrocefalia con presión normal, etc.

Tipos de abasia
El término abarca un espectro de trastornos médicos tales como:
  Abasia atáctica si se caracteriza por una incertidumbre en el movimiento.
 Abasia coreica: causada por la corea de las piernas.
 Abasia paralítica: si el sujeto ha perdido la capacidad para caminar, causada por la parálisis de los músculos de las piernas.
 Abasia espasmódica o espástica: aquella producida por rigidez espasmódica o espasticidad de los músculos de las piernas.
 Abasia trémula o temblorosa: causada por el temblor de las piernas.
  Astasia-abasia: también conocida como enfermedad de Blocq. Es una ataxia por defecto de coordinación automática (Jaccoud); imposibilidad de mantener la estación vertical (astasia) y de andar (abasia). Los pacientes presentan una alteración inusual y dramática de la marcha; se tambalean violentamente en varias direcciones. No es explicable por otros trastornos motores o sensitivos ni de la coordinación de los miembros inferiores. Puede obedecer a una apraxia de la marcha, a una exageración de los reflejos de sostén, a lesiones cerebelosas o laberínticas.

Fobias
Astasia y/o abasia están asociadas con los temores correspondientes de caminar y/o estar de pie, diversamente llamados stasofobia, basofobia, stasifobia, basifobia, stasobasofobia, etc.; a veces convirtiéndose en formas patológicas, es decir, fobias.

Véase también
 Abulia
 Motricidad
 Músculo esquelético
 Sistema piramidal

Referencias

Bibliografía
 Ropper, A.H. & Samuels, M.A. (2009). Adams and Victor's Principles of Neurology (9th edition). New York, NY: McGraw-Hill Medical. (en inglés)
 Harrison's principles of internal medicine - 16th Ed. (2005). Part two - Cardinal Manifestations and Presentation of Diseases (Síntomas Principales y Cuadro de Enfermedades) Section 3 - Nervous System Dysfunction (Disfunción del Sistema Nervioso) (en inglés)
 Olney, Richard K. Weakness, disorders of movement, and imbalance (Debilidad, trastorno de los movimientos, y desequilibrio) (en inglés)

Enlaces externos

Enfermedades neurológicas
Trastornos neurológicos
Signos clínicos
Neurología
Síntomas
Términos médicos

Abasia (medicina)


iGO este un sistem de software GPS dezvoltat de NNG Group. El se bazează pe hărți pre-instalate și actualizate. Acest program funcționează pe sistemele de navigare GPS. El dispune de mai multe versiuni, iGO 8 și iGO Primo fiind cele mai renumite.
IGO a produs software pentru navigații auto în anii 2000

Sisteme de navigație prin satelit
GPS

IGO


YVTO is the callsign of the official time signal from the Juan Manuel Cagigal Naval Observatory in Caracas, Venezuela.  The content of YVTO's signal, which is a continuous 1 kW amplitude modulated carrier wave at 5.000 MHz, is much simpler than that broadcast by some of the other time signal stations around the world, such as WWV.

The methods of time transmission from YVTO are very limited. The broadcast employs no form of digital time code. The time of day is given in Venezuelan Standard Time (VET), and is only sent using Spanish language voice announcements. YVTO also transmits 100 ms-long beeps of 1,000 Hz every second, except for thirty seconds past the minute.  The top of the minute is marked by a 0.5 second 800 Hz tone.

The station previously broadcast on 6.100 MHz but appears to have changed to the current frequency by 1990.

References

Standard Frequency and Time Signal Stations on Longwave and Shortwave, page 26 (PDF) This link is no longer valid.

Time signal radio stations

YVTO