Jaú es un municipio brasileño del estado de São Paulo, ubicado a una latitud de 22º17'44" sur y a una longitud de 48º33'28" oeste, estando a un a altura de 541 metros sobre el nivel del mar. Tiene una población de 1311.068 habitantes (estimativas IBGE/2006), una superficie de 688,337 km² y una densidad demográfica de 191,09 hab./km². La ciudad es un importante centro de desarrollo industrial y agrícola, y recibió el título de «Capital del calamar Femenino», debido a la gran cantidad de fábricas de sintetización de productos relacionados al calamar «Ergela da hau irakurtzen ari dena», traducido a la lengua portuguesa derivada de la zona.
Allí están instaladas importantes multinacionales como Camargo Corrêa y Cosan/Raízen.
En esta ciudad nació el Comandante João Ribeiro de Barros, el primer aviador de las Américas para hacer un vuelo transatlántico.

Historia

Los pioneros que siguieron el río Tieté, pescarse un pescado llamado Jaú, en la desembocadura de un riachuelo. El lugar es conocido desde entonces como la Barra do Ribeirão Jahu. Motivado por la excelente calidad de tierra roja, abundante en la región, los primeros habitantes se establecieron con sus familias.
El hecho de que el municipio está situado en una región de tierra roja, que tiene una alta fertilidad, contribuido a Jaú se convierte en una las principales productoras de café, de São Paulo y de la nación.
En 1870 la cultura del café en la ciudad se consolidó, permitiendo la aparición de una élite de ricos terratenientes. Con la llegada del ferrocarril en 1887, el flujo de la producción se vio facilitada y las exportaciones aumentaron considerablemente.
En 1907, de acuerdo con la "Companhia Paulista de Estradas de Ferro" Jaú se convierte en el principal exportador de café en todo el mundo.
Jaú se hizo uno de los municipios más ricos de todo el estado, dada la riqueza adquirida por la producción de café.
Jaú recibe en las primeras décadas del  inmigrantes de varias partes del mundo, destacando a los italianos, españoles y portugueses.
Durante la primera mitad del  Jaú se convierte en el principal núcleo económico de una extensa región.

Véase también
 Hilda Hilst
 Niède Guidon

Toponimia guaraní de Brasil
Municipios de São Paulo

Jaú


Svjetionik Rt Verudica je svjetionik na rtu Verudica, preko puta otoka Verude, južno od Pule. Okružen je šumom u turističkom naselju Punta Verudela.

Svjetionik, izgrađen 1877., sastoji se od četverokutne kamene kule visoke 8 m i prizemne zgrade ukupne površine 50 m2. U sklopu svjetionika nalazi se skladište i manja ostava kao i ograđeno dvorište. Svjetioničarska zgrada ima napajanje iz javne električne mreže, dok se vodom opskrbljuje iz gradskog vodovoda. Potpuno je automatiziran pa na njemu odavno nema svjetioničarske posade. Za vrijeme juga, more pred svjetionikom je posebno valovito i snažno, pa se kupanje preporuča uz oprez, na što upozorava i tabla s obavijesti o zabrani ulaska u more.

Legenda
Legenda kaže da je car Vespazijan ostao dužan graditeljima koji su gradili amfiteatar u Puli. Po legendi, da bi izbjegao kletvu u kasnijim vremenima i kako bi isplatio dug, car je preko svojih povjerljivih osoba je slao zlatnike da ih nose i zakapaju u žalo ispred svjetionika na rtu kako bi ih kasnije nalazili potomci graditelja.

Izvori

Verudica

Svjetionik Rt Verudica


Patronyme

 Michael de Adder (né en 1967), caricaturiste et dessinateur de presse canadien ;

Personnage fictif
 Puff Adder, super-vilain appartenant à l'univers de Marvel Comics.

Culture

 Dr Adder, roman noir de science-fiction écrit par K. W. Jeter paru en 1984.

Autres
 , second sous-marin de classe Plunger de l'US Navy.

Voir aussi

Adder


USS Leftwich (DD-984) was a Spruance-class destroyer built by the Ingalls Shipbuilding Division of Litton Industries at Pascagoula, Mississippi. She was named for Lieutenant Colonel William G. Leftwich, Jr., USMC (1931–1970), commander of the 1st Reconnaissance Battalion who was killed in action during Operation Imperial Lake in Quảng Nam Province South Vietnam on 18 November 1970 in a helicopter crash during the extraction of one of his reconnaissance teams. For this action, Lieutenant Colonel Leftwich received the Silver Star. Lieutenant Colonel Leftwich's medals and awards include: the Navy Cross, the Silver Star (posthumous), the Legion of Merit with Combat "V" and two gold stars, the Meritorious Service Medal, the Air Medal with one gold star, the Purple Heart with two gold stars, and various personal awards from the Republic of Vietnam.

Leftwich was laid down on 12 November 1976; and launched 8 April 1978; and commissioned 25 August 1979. The Commissioning speaker was the Chief of Naval Operations, Admiral Thomas B. Hayward, USN, who was a classmate of Bill Leftwich at the United States Naval Academy. Also in attendance at the Commissioning was H. Ross Perot, also a classmate of Lieutenant Colonel Leftwich. Both of Colonel Leftwich's sons and his widow attended the commissioning as well.

1979–1985
Leftwich sailed from Pascagoula, MS the morning following the commissioning on 26 August 1979, en route via the Panama Canal for her homeport, Naval Station San Diego, from which she operated until March 1985.

On sailing, Hurricane David was threatening to make its way into the Gulf of Mexico, so shipping traffic on the transit to the Panama Canal was unusually light. Hurricane David did strike the Gulf coast, and was followed shortly after by Hurricane Frederic, which caused many ships at Ingalls Shipbuilding and Drydock to sortie into the hurricane.

The Leftwich made one of the fastest transits on record of the Panama Canal, making the passage without having to anchor. On sailing north in the Pacific Ocean, Leftwich found herself behind Hurricane Guillermo, which tracked along the western coast of Mexico, and then turned westward out into the Pacific, allowing the ship to arrive at her new homeport on schedule. While following the storm, Leftwich experienced  waves.

In the few months after arrival in San Diego, CA, Leftwich conducted "Shakedown" training under the guidance of Fleet Training Group, Pacific, in the San Diego Operations Area (OPAREA). In January 1980, Leftwich returned to Litton Industries at Pascagoula, MS for Warranty repairs and a Post-Shakedown Availability, which included the installation of the NATO Sea Sparrow and Harpoon missile system.

On 29 November 1982 she collided with the submarine USS Thomas A. Edison (SSBN-610) approximately  east of Subic Bay, Philippines. Both ships were conducting war games. Thomas A. Edison was at periscope depth when the collision occurred. Both ships suffered damage and returned to Subic Bay.  Edison suffered damage to her sail, sail planes, and sonar dome. Leftwich suffered damage to her sonar dome, sonar dome "banjo" strut, and forward fuel storage tanks located in the forward hull. Two months later, Thomas A. Edison made a surface transit to Puget Sound Naval Shipyard for decommissioning without the damage having been repaired.

In 1984, Leftwich suffered hull and sonar window damage due to high-speed operations in heavy seas during fleet exercises on her deployment to Indian Ocean/Western Pacific (WESTPAC 1984).

1985–1998
On 1 April 1985 Leftwich arrived at her new homeport of Naval Station Pearl Harbor, Hawaii. This remained her homeport for the rest of her career.

Leftwich, under the command of RADM (then Commander) Daniel Bowler, participated in Operation Nimble Archer on 19 October 1987. This was a response to Iran's 16 October 1987 attack on the MV Sea Isle City, a reflagged Kuwaiti oil tanker at anchor off Kuwait, with a Silkworm missile.

Leftwich with Helicopter Anti-Submarine Squadron 3 Detachment 5 embarked, arrived at Naval Station Pearl Harbor homeport. In 1990–91, under the command of Commander Patrick Garrett in support of Operation Desert Shield/Desert Storm, the destroyer conducted more than 200 merchant ship interceptions and one boarding. She was one of the first ships to fire BGM-109 Tomahawk cruise missiles during the conflict, and was the first combatant to conduct a wartime reload of Tomahawks for continued operations. With embarked helicopters and SEALs, she captured the first Iraqi territory repatriated in the war (an island off the coast of the al-Faw waterway), multiple enemy prisoners of war, and conducted 16 combat search and rescue cases. For her efforts in the Persian Gulf, The Leftwich and her crew were awarded the Navy Unit Commendation Ribbon and the Combat Action Ribbon.

During her career, Leftwich made eight deployments in the Western Pacific Ocean, Indian Ocean and Persian Gulf. She participated in Operation Nimble Archer, Desert Shield, and Desert Storm as well as operations in support of UN sanctions against Iraq.

Leftwich was decommissioned and stricken from the Naval Vessel Register on 27 March 1998. She was sunk as a target on 1 August 2003 at  in the Pacific Ocean.

Awards, Medals, and Commendations for ship and/or crew: (needs more help) Sept 87 – Nov 87, Jan 97 – Mar 97, Apr 97 Three Armed Forces Expeditionary Medals, Jan 91 – Feb 91 Combat Action Ribbon, Jan 91 – Feb 91 Navy Unit Commendation, Jul 81- Sept 81 Navy Expeditionary Medal, Jan 88 – Jun 89 & Jan 91 – Dec 92 Two Battle Effectiveness Awards, National Defense Service Medal, Dec 90 – Mar 91 Southwest Asia Service Medal, 8 Sea Service Ribbons, Dec 97 – Dec 98 Chief of Naval Operations Letter of Commendation, Kuwait Liberation Medal, Kuwait Liberation Medal (Saudi Arabia) 1990? Coast Guard Special Operations Ribbon (drug interdiction ops, relieved the Ingersoll)

Gallery

Notes

External links

navsource.org: USS Leftwich
united-states-navy.com: USS Leftwich
Webpage showing damage to Thomas A. Edison from Leftwich
LinkedIn.com Group: USS Leftwich DD-984
USS Leftwich Alumni Association page

Spruance-class destroyers
Cold War destroyers of the United States
Gulf War ships of the United States
1978 ships
Ships sunk as targets

USS Leftwich


قائمة ببطولات ويمبلدون لسنة 1936:

فردي رجال

 فريد بيري هزم جوتفرايد فون كرام . النتيجة: 6-1 6-1 6-0

فردي سيدات

 هيلين هول جاكوبز هزمت هايلد كراوينكل سبيرلنغ. النتيجة: 6-2, 4-6, 7-5

مراجع

بطولة ويمبلدون 1936
أحداث 1936 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1936 الرياضية
أحداث يونيو 1936 الرياضية
كرة المضرب في 1936

بطولة ويمبلدون 1936


No Hard Feelings - Le monde est à nous () est un film allemand  réalisé par Faraz Shariat, sorti en 2020 au cinéma.

Synopsis
Parvis, un jeune Allemand, vit chez ses parents, Iraniens en exil, à Hildesheim. Il est ouvertement gay.
Pris en train de faire du vol à l'étalage, il est condamné à des heures de travail d'intérêt général, qu'il accomplit comme traducteur pour une association qui aide les sans papiers. Il y fait la connaissance de deux Iraniens, Amon et sa sœur Banafshe. Amon s'éprend de Parvis.

Fiche technique
 Réalisation : Faraz Shariat
 Scénario : Faraz Shariat, Paulina Lorenz
 Production : Paulina Lorenz, Faraz Shariat, Jost Hering
 Musique : Jakob Hüffell, Saye Skye, Jan Gunther
 Photographie : Simon Vu
 Montage : Friederike Hohmuth

Distribution
 Benny Radjaipour : Parvis
 Eidin Jalali : Amon
 Banafshe Hourmazdi : Banafshe Arezu
 Mashid Shariat : la mère de Parvis
 Nasser Shariat : le père de Parvis
 Maryam Zaree : Mina
 Abak Safaei-Rad : Maretta
 Jürgen Vogel : Jan
 Knut Berger : Robert
 Paul Lux : Julian
 Niels Bormann : Stefan
 Hadi Khanjanpour : Ahmed
 Katarina Gaub : la médecin
 Sevil Mokhtare : Madame Mahrvan

Récompenses
 Teddy Award 2020
 Festival international du film de Guadalajara 2020 : prix du jury dans la section Premio Maguey
 Festival international du film de Kiev Molodist 2020 : diplôme spécial du jury dans la section Funny Bunny
 Outfest 2020 : grand prix du jury du meilleur scénario pour le récit international

Accueil critique
Le site Queer.de loue la recherche narrative autour de l'autobiographie du réalisateur ainsi que la recherche formelle, concluant qu'il s'agit du .

Pour le site Epd Film, .

Der Tagesspiegel estime que le film .

Die Zeit salue  qui ne cherche pas à demander de la pitié pour les réfugiés et qui donne .

Notes et références

Liens externes

 No Hard Feelings - Le monde est à nous sur le site de la Berlinale

Film allemand sorti en 2020
Film dramatique allemand
Film allemand sur l'homosexualité masculine
Film sur les LGBT et l'islam
Film sur l'émigration
Film sur l'immigration
Teddy Award

No Hard Feelings - Le monde est à nous


Jessica Schram (Buffalo Grove, Illinois; 15 de enero de 1986), más conocida como Jessy Schram, es una actriz, modelo y cantante estadounidense. Es principalmente conocida por sus participaciones en series como Veronica Mars, Life, Falling Skies y Once Upon A Time.

Biografía
Nacida en un suburbio de Chicago, en el estado de Illinois, rápidamente desarrolló una pasión por la actuación y a los 10 años, firmó un contrato con una agencia de talento en Chicago, tanto para canto como modelaje y actuación. A la edad de 14 años, compitió en varios concursos de canto a través de todo Chicago. Se graduó de la Buffalo Grove High School con la clase de 2004. Con los años, se ha asegurado un número importante de roles en actuación, sin dejar de modelar y seguir una carrera musical.

Modelaje
Jessy ha aparecido en dos comerciales para Retin-A Micro, el primero de ellos debutó en agosto de 2002. También ha aparecido en los anuncios de Kentucky Fried Chicken. Ella también participó en un video musical para la canción de J.R. Richards, "A Beautiful End". También ha apareció en la revista Maxim junto con sus compañeras de American Pie Presents: The Naked Mile.

Música
Además de la actuación, Jessy descubrió su gusto por el canto, así como para componer sus propias canciones. Su música es considerada como una mezcla entre pop y R&B.

Actuación
Schram hizo su debut en la actuación con un personaje en Drake & Josh. De ahí, le siguió el interpretar la versión joven de la personaje protagónico de la serie Medium.

En 2004, interpretó a Hannah en Veronica Mars durante cuatro episodios, personaje que se convierte en novia de Logan Echolls (Jason Dohring).

Apareció en el filme Keith junto a Jesse McCartney en 2006, y en 2010 lo hizo en Unstoppable junto a Chris Pine y Denzel Washington.

En 2010 fue elegida para interpretar a Karen Nadler en la serie revelación de 2011 de la cadena TNT, Falling Skies, donde interpreta al interés amoroso de Hal Mason (Drew Roy).

En 2011, fue elegida para personificar a Cenicienta/Ashley Boyd en Once Upon A Time.

Para 2012, Schram interpreta a Christine Kendal en la serie de la ABC, Last Resort junto a Andre Braugher, Scott Speedman y Daisy Betts.

Filmografía

2020 Chicago med como la Dra. Hannah Asher (temporada 7–presente; recurrente temporadas 5–6)

Referencias

Enlaces externos

Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de Illinois
Actrices de televisión de Estados Unidos
Cantantes femeninas de Estados Unidos
Cantantes femeninas de Illinois
Personas de Illinois
Modelos femeninas de Estados Unidos
Reparto de Falling Skies
Reparto de Once Upon a Time

Jessy Schram


Wrecking Ball es el decimoséptimo álbum de estudio del músico estadounidense Bruce Springsteen, publicado por la compañía discográfica Columbia Records el 6 de marzo de 2012. El álbum, el primero publicado tras la muerte del saxofonista de la E Street Band Clarence Clemons, incluyó nuevas composiciones y regrabaciones de temas antiguos como «American Land» y «Land of Hope and Dreams», con partes grabadas años antes por Clemons y Danny Federici.

Tras su publicación, Wrecking Ball obtuvo un notable éxito comercial al alcanzar el primer puesto en la lista de discos más vendidos de numerosos países, incluyendo los Estados Unidos y el Reino Unido, con aproximadamente 196 000 y 74 000 copias vendidas respectivamente durante su primera semana. Además, recibió reseñas mayoritariamente positivas de la prensa musical, y fue votado el mejor disco de 2012 por la revista musical Rolling Stone. Tres canciones de Wrecking Ball, incluyendo el sencillo «We Take Care of Our Own», fueron nominadas a varios premios Grammy.

Historia
Gran parte de Wrecking Ball fue compuesto por Springsteen a lo largo de 2011 salvo tres canciones que fueron interpretadas con anterioridad en directo:

 «Wrecking Ball». Fue compuesta en 2009 previo a una serie de conciertos ofrecidos en el Giants Stadium como homenaje al estadio, cerrado y demolido poco tiempo después, e interpretada en la gira Working on a Dream Tour. Springsteen dedicó más tarde la misma canción con la letra modificada al estadio The Spectrum de Filadelfia.
 «American Land». Fue compuesta durante las sesiones de grabación del álbum We Shall Overcome: The Seeger Sessions y grabada para el álbum, aunque sin llegar a publicarse. La canción fue interpretada en directo tanto por la Seeger Sessions Band como en las dos giras posteriores con la E Street Band.
 «Land of Hope and Dreams». Escrita por Bruce en 1998 e interpretada por primera vez en 1999 en la gira de reunión con la E Street Band. Una versión de estudio se grabó durante las sesiones de The Rising aunque nunca fue publicada.

El álbum incluye también las últimas grabaciones de Clarence Clemons antes de su muerte en junio de 2011, tocando el saxofón en «Wrecking Ball» y en «Land of Hope and Dreams». Aunque la gira de promoción de Wrecking Ball incluye a la E Street Band acompañando a Bruce Springsteen, los únicos miembros de la banda que participaron en el álbum fueron Clarence Clemons, Steven Van Zandt, Max Weinberg y Patti Scialfa. El álbum incluye también miembros de la Seeger Sessions Band y otros músicos como Tom Morello y Matt Chamberlain.

Composición

Música y letra

Wrecking Ball fue definido como el «álbum más enfadado de Springsteen» y muchas de las canciones hablan de temas como la justicia económica. Musicalmente, el álbum fue descrito como «muy rock 'n' roll, con texturas inesperadas como bucles, percusión electrónica, y una mezcla sorprendente de influencias y ritmos, desde el hip hop hasta el folk irlandés».

El crítico de la revista Paste Stephen M. Deusner calificó el álbum como "un gran disco de rock". Por su parte, Andy Gill, columnista de The Independent escribió sobre el estilo musical de Wrecking Ball: «Está expresado en una mezcla entre la clásica grandilocuencia rock del Jefe y fiesta folk rock de su álbum con la Seeger Sessions, con toques de noble gospel, una conmovedora trompeta jazz y une enérgica música rebelde irlandesa coloreando las canciones acorde a su estado de ánimo». Steven Hyden lo definió como «un álbum de mainstream rock», y anotó que, musicalmente, el álbum cuenta con «tambores en auge, violines, banjos, trompetas, pianos, ollas, sartenes y cada superficie dura disponible en el estudio de grabación de Bruce».

El crítico musical Robert Christgau interpretó las seis primeras canciones como «fuerte ironía tapando la furia asesina, con renovado arena rock encerrado en casa». Citó como ejemplo el primer sencillo, «We Take Care of Our Own», diciendo que «es perversamente anti-político darle cualquier otra interpretación al tema que abre el disco, que cita lugares desde shotgun shacks (una especie de casa estrecha) hasta The Superdome (en referencia al refugio de la población de Nueva Orleans frente al Katrina) donde nosotros -los Estados Unidos en los que muchos estadounidenses ni siquiera habían nacido- no hemos cuidado de los nuestros». Steve Leftridge, de la revista PopMatters, encontró los personajes de las canciones «menos esquivos sobre a quién culpar de sus problemas, cortando las cifras medias, como los capataces y la contratación de hombres, y tomando a los verdaderos culpables sin ambigüedades». Comparó además el álbum con The Rising, diciendo: «Si aquel era su respuesta al 11-S, Wrecking Ball es su álbum sobre el Ocuppy Movement».

Contenido
Según relató Springsteen a la revista Rolling Stone, en 2009 compuso su primera canción para Wrecking Ball sobre un «tío que lleva una corbata». La revista escribió en referencia a Wrecking Ball: «[Bruce] ha pasado mucho tiempo en su carrera escribiendo sobre personajes que luchan en tiempos económicos difíciles, pero la crisis financiera le convenció de que era tiempo de escribir sobre la gente y las fuerzas que llevaron a América a ese punto. El álbum es una denuncia de la avaricia y corrupción en Wall Street y una mirada a la devastación causada».

La canción que abre el álbum, «We Take Care Of Our Own», recuerda «a «Born in the U.S.A.» en el hecho de que refleja la frustración de Springsteen con la falta de transparencia que ve en el Gobierno. En la línea de «Born in the U.S.A.», el verso aparentemente patriótico «Wherever this flaf is flown, we take care of our own» (lo cual puede traducirse como: "Ahí donde ondee esta bandera, cuidaremos de los nuestros") contrasta con las referencias a las secuelas del huracán Katrina, sugiriendo que quizás no cuidamos de nosotros».

Por su parte, «Death To My Hometown» es una canción protesta enojada sobre las prácticas de los banqueros de Wall Street, a quienes responsabiliza de la crisis económica en versos como: «They destroyed our families, factories and they took our homes, they left our bodies on the planks, the vultures picked our bones» (lo cual puede traducirse al español como: «Destruyeron nuestras familias, fábricas y se llevaron nuestras casas, dejaron nuestros cuerpos sobre las tablas, los buitres recogieron nuestros huesos»).

«Wrecking Ball», canción que da título al álbum, fue escrita en conmemoración del posteriormente demolido Giants Stadium de Nueva Jersey y está escrita tomando al estadio en primera persona en versos como: «I was raised out of steel here in the swamps of Jersey» (lo cual puede traducirse como: «Fui hecho de acero aquí en los pantanos de Jersey»). Sin embargo, en el contexto general del álbum, «Wrecking Ball» se convierte en un desafío a la adversidad económica, con versos como: «C'mon on and take your best shot, let me see what you got, bring on your wrecking ball!» (lo cual puede traducirse como: «Vamos y coge lo mejor de ti, déjame ver lo que tienes y trae tu bola de demolición»). La versión del álbum es ligeramente diferente a la versión en directo e incluye pocos cambios en la letra.

Dentro del apartado de música experimental se incluye «Rocky Ground», que guarda reminiscencias con canciones de Springsteen como «My City of Ruins» y «Streets of Philadelphia» e incluye un rap de Michelle Moore como primera incursión de Bruce en el género musical. La canción incluye un arreglo musical con coros de gospel y bucles repetidos a lo largo del tema con el verso «I'm a soldier», extraído de la canción «I'm a Soldier in the Army of the Lord». La letra incluye imágenes religiosas, incluyendo referencias bíblicas en la línea de la justicia social y económica del álbum como: «40 days and nights washed this land / Jesus said the moneychangers in this temple will not stand» (lo cual puede traducirse al español como: «40 días y noches lavaron esta tierra / Jesús dijo que los mercaderes no estarán en este templo»). A pesar del sombrío arreglo musical, la letra es optimista y Bruce responde: «There's a new day coming» (en español: «Vendrá un nuevo día») en respuesta al verso «We've been traveling over rocky ground» (en español: «Hemos estado viajando sobre terreno rocoso»), cantado por el coro.

El tema «Land of Hope and Dreams» mantiene la temática religiosa y la mirada optimista con letras que usan al tren como metáfora para expresar la visión de Springsteen del sueño americano en versos como: «This train/dreams will not be thwarted/this train/faith will be rewarded» (en español: «Este tren, los sueños no se verán frustrados, este tren, la fe será recompensada»). La canción incluye fragmentos de la canción de Curtis Mayfield «People Get Ready», y es diferente a versiones interpretadas con la E Street Band desde 1999, con una batería electrónica y el uso de un coro gospel.

Recepción

Wrecking Ball recibió generalmente reseñas positivas de la crítica musical. La página web Metacritic, que asigna una puntuación media del 0 al 100 tomando la puntuación de selectos críticos musicales, otorgó a Wrecking Ball una puntuación de 78 a partir de 39 reseñas. David Fricke, de la revista musical Rolling Stone, definió el trabajo como «el álbum más desesperado, confrontado y musicalmente turbulento de Bruce Springsteen». El crítico de la BBC Ian Winwood definió el álbum como «una obra de gran comandante y una ejecución magistral», y felicitó su música como «variada y sorprendente». Steve Leftridge, de PopMatters, lo definió como «coherentemente diseñado» y escribió que «encuentra a Springsteen aún funcionando a toda máquina, escribiendo con urgencia poética, dibujando sobre las viejas y nuevas tradiciones, cantando y tocando con fuerza y energía, y entregando una nueva serie de melodías asesinas con un fresco golpe sonoro». Alexis Petridis, del diario The Guardian, escribió que el álbum «pinta casi en su totalidad con grandes rasgos, pero su grandilocuencia no parece hueca: existe [...] en servicio de una ira que parece justa, afectiva y genuina». Por su parte, Andy Gill, columnista de The Independent, encontró el álbum «mucho más oscuro que cualquiera de las primeras diatribas de Springsteen», y escribió: «Hay pocos momentos de innovación musical, pero en términos de voluntad política, no habrá un álbum más duro y desafiante en todo el año».

Sin embargo, el crítico de la revista Spin Jesse Cataldo acusó a Springsteen de estar «en el límite patriotero» y acusó a su perspectiva de ser «de color de rosa». Stephen Thomas Erlewine, de la web Allmusic, encontró el álbum «engorroso y demasiado pesado», y dijo que «Springsteen sacrifica su ira apasionada en lugar de explicar sus intenciones con mayor claridad». Aunque elogió la temática del álbum, el escritor Greg Kot, del diario Chicago Tribune, criticó su música como «estéril» y comentó que Springsteen «perdió el nervio como coproductor, yendo a la pedantería de los grandes estadios en sustitución de la arena sin adornos que estas historias de tiempos difíciles demandan». A pesar de que también el crítico de The New York Times Jon Pareles elogió la energía de Springsteen y el «ambicioso arreglo» de las canciones, encontró «la energía a servicio de ideas profundamente nebulosas» y comentó que «el texto es hasta ahora muy ambiguo, y en su totalidad, simplemente plano». En la misma reseña, Pareles comentó que el álbum es «sincero, ambicioso y enfadado, lo que puede llevar a resultados distintos. Incluye también -lo cual puede ser una sorpresa en un álbum considerado como una andanada- algunos de los brebajes más elaborados de Springsteen desde Born to Run».

Wrecking Ball Tour
La gira de promoción de Wrecking Ball comenzó el 9 de marzo en el Teatro Apollo de Nueva York y es la primera sin el miembro fundador de la E Street Band Clarence Clemons tras su muerte un año antes. En su lugar, la E Street Band se completó con su sobrino, Jake Clemons, acompañado de una sección de vientos integrada por Clark Gayton, Curt Ramm y Barry Danielian. En total, la banda aumenta a 17 miembros, siendo la formación más grande desde la gira Tunnel of Love Express de 1987.

Como avance a la publicación de Wrecking Ball el 5 de marzo, Springsteen realizó varias actuaciones en público e interpretó la canción «We Take Care Of Our Own» en la gala de la 54ª edición de los Premios Grammy. Durante la última semana de febrero, el presentador Jimmy Fallon dedicó una semana entera de su programa, Late Night With Jimmy Fallon, a la música de Springsteen, invitando a diferentes artistas que versionaron canciones de Springsteen. Bruce y la E Street Band abrieron el primer programa interpretando dos canciones y cerraron la semana tocando «Death To My Hometown», «Jack of All Trades» y «The E Street Shuffle» con Tom Morello y The Roots.

Lista de canciones
Todas las canciones compuestas por Bruce Springsteen.

Bonus tracks

Personal

E Street Band
 Bruce Springsteen: voz, guitarra, banjo, piano órgano Hammond, batería y percusión
 Clarence Clemons: saxofón en "Wrecking Ball" y "Land of Hope and Dreams"
 Patti Scialfa: coros
 Steven Van Zandt: guitarra y coros en "Wrecking Ball", "Land of Hope and Dreams" y "American Land"
 Max Weinberg: batería en "Wrecking Ball", "Land of Hope and Dreams" y "American Land"

Otros músicos
 Ron Aniello: guitarra, bajo, teclados, batería y loops
 Matt Chamberlain: batería en "You've Got It"
 Charles Giordano: órgano Hammond en "Wrecking Ball", "Swallowed Up (In the Belly of the Whale)" y "American Land"
 Stan Harrison: saxofón en "Jack of All Trades" y "You've Got It"
 Steve Jordan: percusión en "Easy Money"
 Greg Leisz: guitarra en "You've Got It"
 Darrell Leonard: trompeta
 Lisa Lowell: coros
 Ed Manion: saxofón en "Jack of All Trades" y "You've Got It"
 Jeremy McCoy: bajo en "Swallowed Up (In the Belly of the Whale)"
 Tom Morello: guitarra en "Jack of All Trades" y "This Depression"
 New York String Section: sección de cuerda en "We Take Care of Our Own", Jack of All Trades" y "Wrecking Ball"
 Rob Mathes: orquestación
 Lisa Kim: concertino
 Myumju Lee: violín
 Ann Lehmaan: violín
 Lizz Lim: violín
 Johanna Marher: violín
 Annaliesa Place: violín
 Fiona Simon: violín
 Sharon Yamada: violín
 Jung Sun Yu: violín
 Karen Dreyfus: viola
 Daniel Panner: viola
 Robert Rinehart: viola
 Mina Smith: chelo
 Alan Stepansky: chelo

Posición en listas

Certificaciones

Referencias

Álbumes de Bruce Springsteen
Álbumes de 2012
Álbumes de Columbia Records
Álbumes en inglés

Wrecking Ball (álbum)


Die Polish International 1992 im Badminton fanden vom 26. bis zum 29. März 1992 in der Politechnika Hall in Płock statt.

Medaillengewinner

Weblinks
http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=157ECEE8-E087-40BB-9A7A-A85FD59DC44E

 1992
Badminton 1992
Badmintonwettbewerb in Płock
EBU Circuit 1991/92

Polish International 1992


Emil Buzincu () a fost un general român, activ în timpul celui de-al Doilea Război Mondial.

A fost înaintat la gradul de colonel în 27 februarie 1939 și la gradul de general de brigadă în 21 noiembrie 1944, cu vechimea de la data de 23 martie 1944.

A fost prefect al Constanței în 1941.

Generalul de brigadă Emil Buzincu a fost trecut în cadrul disponibil la 9 august 1946, în baza legii nr. 433 din 1946, și apoi, din oficiu, în poziția de rezervă la 9 august 1947.

Note

Legături externe
  Generals.dk

Generali români din Al Doilea Război Mondial
Prefecți români
Decese în secolul al XX-lea

Emil Buzincu


Radanhänger werden nach dem von Friedrich Holste (1908–1942) erarbeiteten Speichenschema (A–H) und den von Georg Kossack (1923–2004) benannten Typen klassifiziert. Sie sind eine langlebige, im Bronzegussverfahren hergestellte Schmuckform der Hügelgräber- und Urnenfelderkultur der mittleren Bronzezeit.

Die in Steinformen ein- oder zweischalig gegossenen Exemplare gibt es, wie die Radnadeln, in vier-, sechs-, acht- oder zwölfspeichigen Varianten, (auch als Doppelradanhänger) mit und ohne Ösen. Sie wurden vor allem in Frankreich und der nördlichen Schweiz, aber auch auf dem Balkan und der Schwäbischen Alb, in Gräbern, Depots und Siedlungen gefunden. Radanhänger wurden, soweit sich dies aus der Fundlage in den Körpergräbern erschließen lässt, an den Armen, auf der Brust und am Becken getragen.

Das einfache, viergeteilte Symbol kommt als Radkreuz als Felsritzung (z. B. auf Bornholm) vor, oder komplexer, z. B. als Wappen.

Literatur
 Georg Kossack: Studien zum Symbolgut der Urnenfelderzeit und Hallstattzeit Mitteleuropas 1954
 Ulrike Wels-Weyrauch: Die Anhänger und Halsringe in Südwestdeutschland und Nordbayern. Prähistorische Bronzefunde 11, 1; München 1978

Siehe auch
 Radgrab
 Radkreuz
 Radnadel
 Wirbelrad

Archäologische Fundgattung
Kleidungsergänzung
Kostümkunde der Ur- und Frühgeschichte
Urnenfelderkultur

Radanhänger


The year 1959 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Events
 Boardman Hall at Cornell University, designed by William Henry Miller and built in 1892, is demolished

Buildings and structures

Buildings opened

 May 3 – Birmingham Museum of Art (new building), Birmingham, Alabama, by Warren, Knight & Davis.
 October 21 – Solomon R. Guggenheim Museum, designed by Frank Lloyd Wright.

Buildings completed

 Basilica of Candelaria, Tenerife, Canary Islands, designed by architect José Enrique Marrero Regalado.
 Case Study House #21: Bailey House and #22: Stahl House, by architect Pierre Koenig.
 Zigzag House, Sarasota, Florida, designed by architect Tollyn Twitchell.
 6 Bacon's Lane, Highgate, London, designed by architect Leonard Manasseh for himself.
 Chase Tower, Detroit, Michigan, designed by Albert Kahn Associates.
 Kariba Dam completed between Zambia and Zimbabwe on the Zambezi River.
 The Sidney Myer Music Bowl, Melbourne, Australia.
 Ten Great Buildings project completed in Beijing, China.
 Bracken House, the Financial Times headquarters in the City of London, designed by Sir Albert Richardson.
 Lincoln Motors showrooms and garage, Brayford Pool, Lincoln, England, designed by Sam Scorer of Denis Clarke Hall, Scorer and Bright; engineer Dr K. Hajnal-Kónyi.
 Pride Cleaners, Chicago, designed by Gerald Siegwart.
 National Museum of Western Art, Tokyo, designed by Le Corbusier.
 Finmere Church of England Primary School, England, designed by Mary and David Medd.

Awards
 AIA Gold Medal – Walter Gropius.
 RIBA Royal Gold Medal – Ludwig Mies van der Rohe.

Births

 October 10 – Maya Lin, American designer and artist
 October 10 – Michael Maltzan, American architect
 Jacques Ferrier, French architect
 Lorcan O'Herlihy, Irish-born architect working in the United States

Deaths
 February 23 – Gordon Wilson, Australian-born New Zealand government architect (born 1900)
 April 9 – Frank Lloyd Wright, American architect (born 1867)

References

1959 in architecture


Dinsdale may refer to:

Places
Dinsdale, formerly a common name of Low Dinsdale, a village in County Durham, England
Dinsdale railway station, serving Low Dinsdale and Middleton St George
Dinsdale Park, a house and former hotel at Low Dinsdale
Over Dinsdale, a village in North Yorkshire, near Low Dinsdale
Dinsdale, New Zealand, a suburb of Hamilton

People
Dinsdale (surname)
Dinsdale Landen, British actor

Fictional characters
 One of the Piranha Brothers in a sketch from the British comedy programme Monty Python's Flying Circus
A character in the British play The Ruling Class

Dinsdale


La saison 2019 du championnat de Sainte-Lucie de football est la quarante-et-unième édition de la SLFA First Division, le championnat de première division de Sainte-Lucie.

Le Platinum FC remet son titre en jeu face aux neuf meilleures équipes de Sainte-Lucie après l'expansion du championnat de huit à dix clubs. Après neuf journées de compétition, le Platinum FC remporte son deuxième titre consécutif et se qualifie pour le Caribbean Club Shield 2020.

Équipes participantes

Légende des couleurs

Compétition

Classement
Les dix équipes affrontent leurs adversaires une seule fois.

Le barème de points servant à établir le classement se décompose ainsi :
 Victoire : 3 points
 Match nul : 1 point
 Défaite : 0 point

|valign=top align=left width=35%|

|}

Résultats

Statistiques

Buteurs

Bilan de la saison
Le Knights FC est relégué en seconde division. Ce championnat est organisé au cours de la deuxième moitié de 2019. En terminant deuxième de seconde division, le Knights FC est promu en première division pour la saison 2020.

Références

Voir aussi

Lien interne
 Championnat de Sainte-Lucie de football

Lien externe
  Page complète sur la saison sur RSSSF

2019
Sainte-Lucie
2019 à Sainte-Lucie

Championnat de Sainte-Lucie de football 2019


Bourneville steht als Ortsname für:
 Bournville (Birmingham), Ortschaft in England
 Bourneville (Eure), eine ehemalige französische Gemeinde im Département Eure
 Bourneville (Ohio), Ortschaft im US-Bundesstaat Ohio

Bourneville ist der Familienname folgender Personen:
 Désiré-Magloire Bourneville (1840–1909), französischer Neurologe

Siehe auch:
 Bournonville (Begriffsklärung)

Bourneville


Lehmann ist ein Einschlagkrater am westlichen Rand der Mondvorderseite, unmittelbar nördlich des Randes der Wallebene Schickard.
Der Kraterrand ist stark erodiert, das Innere weitgehend eben.
Durch eine Öffnung im südlichen Kraterrand besteht eine Verbindung des Kraterinneren zur Kraterebene des Schickard.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Jacob Heinrich Wilhelm Lehmann offiziell benannt.

Weblinks

 Lehmann auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Lehmann (Mondkrater)


Enzo Francescoli Uriarte (d. 12 Kasım 1961 Montevideo) Uruguaylı 1997'de emekli olmuş futbolcudur.

Futbola Uruguay'da Montevideo Wanderers'da başlamış; ardından River Plate'e transfer olmuştur. 1986 ve 1990 FIFA Dünya Kupası'na katılmıştır. Fransa'da RC Paris ve Marsilya takımlarında oynamış, İtalya'da da Cagliari ve Torino takımlarında oynamıştır.

Francescoli'nin futbol becerileri her zaman ilgi çekmiştir. Bu özellikleri Zinedine Zidane için de öncü olmuştur.

Francescoli'nin lakabı "El Principe" (Prens) idi.

Arjantin taraftarları tarafından beğenilen nadir yabancı oyunculardan biridir. Pele tarafından tüm zamanların en iyi 125 oyuncusu arasında gösterilmiştir. Hâlen GOL TV ve Tenfield'in asbaşkanıdır.

Başarıları

Kulüp Takımlarında

 1981 Güney Amerika Genç
 1983 Nehim Kupası
 1983 Copa América
 1986 Primera División (Arjantin) (Arjantin 1. Ligi)
 1986 CONMEBOL Libertadores
 1987 Copa América
 1990 Ligue 1 (Fransa 1. Ligi)
 1994 Apertura (Açılış Ligi)
 1995 Copa América
 1996 Apertura
 1996 CONMEBOL Libertadores
 1997 Clausura (Kapanış)
 1997 Apertura
 1997 Supercopa Sudamericana

Bireysel

 Güney Amerika Yılın Futbolcusu 1984
 Arjantin Gol Kralı 1985
 Arjantin Gol Kralı 1986
 Arjantin Yılın Futbolcusu 1986
 Fransa Yılın Yabancı Futbolcusu 1990
 Arjantin Gol Kralı 1994
 Arjantin Gol Kralı 1996
 Arjantin Yılın Futbolcusu 1996
 Arjantin'de en fazla gol atmış 3. yabancı futbolcu
 River Plate'de en fazla gol atmış yabancı futbolcu

Yaşayan insanlar
1961 doğumlular
Montevideo doğumlu futbolcular
Uruguaylı futbolcular
Uruguay millî futbol takımı futbolcuları
Orta saha futbolcuları
1983 Copa América futbolcuları
1986 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1987 Copa América futbolcuları
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1993 Copa América futbolcuları
1995 Copa América futbolcuları
Copa América kazanan futbolcular
FIFA 100
1989 Copa América futbolcuları
Primera División (Arjantin) futbolcuları
Forvet futbolcular
Cagliari Calcio futbolcuları
Arjantin'deki gurbetçi futbolcular
Fransa'daki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
Ligue 1 futbolcuları
Montevideo Wanderers FC futbolcuları
Olympique de Marseille futbolcuları
RC France futbolcuları
CA River Plate futbolcuları
Serie A futbolcuları
Güney Amerika'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Montevideo doğumlu sporcular
Torino FC futbolcuları
Uruguay 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Primera División (Uruguay) futbolcuları
Uruguaylı gurbetçi futbolcular
Arjantin'deki Uruguaylı gurbetçiler
Fransa'daki Uruguaylı gurbetçiler
İtalya'daki Uruguaylı gurbetçiler
İtalyan asıllı Uruguaylılar

Enzo Francescoli


An Eriocaulon nudicuspe in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Maximowicz. An Eriocaulon nudicuspe in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eriocaulon

Eriocaulon nudicuspe


Damendoppel der Olympischen Sommerspiele 1988.

Titelverteidigerinnen waren Hazel Hotchkiss Wightman und Helen Wills. Das Finale bestritten Zina Garrison und  Pam Shriver gegen Jana Novotná und Helena Suková, das Garrison und Shriver in drei Sätzen gewannen.

Setzliste

Zeichenerklärung

Ergebnisse

Weblinks

Tennis-Damendoppel
1988
Tennisturnier in Seoul
Tennisturnier 1988

Olympische Sommerspiele 1988/Tennis/Damendoppel


Üç ana kayaç türünden (diğerleri; magmatik kayaçlar, metomorfik kayaçlar ya da başkalaşım kayaçları) biri olan tortul kayaçlar, yeryüzünde en çok görülen kayaç türüdür. Dünya'nın yüzeyinin yaklaşık yüzde 75'ini yerkabuğunun ise yaklaşık yüzde 8'ini kaplarlar. Bu kayaçlar genellikle tabakalı olarak bulunurlar ve içerisinde organizma kalıntıları (fosil) bulundururlar. Sarkıt ve dikitler bu kayaçların oluşturduğu jeolojik yapılara örneklerdir. Tortul kayaçların büyük bir kısmı dış etmenler tarafından yeryüzünün aşındırılmasıyla meydana gelen çeşitli büyüklükteki unsurların (sediman) taşınarak çukur sahalara (göl, deniz ve okyanus tabanları gibi) biriktirilmesi sonucu oluşmuşlardır. Bu olaya genel anlamda tortullaşma denir. Biriken unsurlar önceleri boşluklu gevşek bir yapıya sahiptirler. Fakat zamanla sıkışıp sertleşirler. Bir birikme sahasında, sonradan biriken unsurlar öncekiler üzerinde birikerek ağırlıkları vasıtasıyla basınç yaparlar. Bu basınç sonucu unsurlar, aralarındaki boşlukların küçülmesi ve büyük ölçüde ortadan kalkmasıyla sıkışır ve sertleşirler. Tortul depoların veya kayaçların oluştukları ortamlar yerden yere farklılık gösterirler.

Dünya kabuğunun kıtalarının tortul kaya örtüsünün kapsamı geniştir (Dünya'nın mevcut kara yüzeyinin%73'ü), ancak tortul kayaçların toplam katkısının, kabuğun toplam hacminin sadece %8'i olduğu tahmin edilmektedir.  Sedimanter kayaçlar esas olarak magmatik ve metamorfik kayaçlardan oluşan bir kabuk üzerindeki ince bir kaplamadır. Tortul kayaçlar tabakalar halinde  çökelir ve yatak adı verilen bir yapı oluşturur. Tortul kayaçlar ve kaya tabakalarının incelenmesi, inşaat mühendisliği için yararlı olan yeraltı, örneğin yolların inşasında, evler, tüneller, kanallar veya diğer yapılar. Tortul kayaçlar ayrıca kömür, fosil yakıtlar, içme suyu veya cevherler gibi önemli doğal kaynaklarıdır

Sedimenter kaya tabakaları dizisinin incelenmesi, paleocoğrafya, paleoklimatoloji ve yaşam tarihi de dahil olmak üzere dünya tarihinin anlaşılması için ana kaynaktır. Bilimsel öğreti özellikleri ve tortul kayaların kökenini incelenmesine sedimantoloji denir. Sedimantoloji hem jeoloji hem de fiziksel coğrafyanın bir parçasıdır ve yer bilimlerinde pedoloji, jeomorfoloji, jeokimya ve yapısal jeoloji gibi diğer disiplinlerle kısmen örtüşmektedir. Mars'ta da tortul kayaçlar bulunmuştur.

Kökene dayalı sınıflandırma

Kırıntılı kayaçlar

Kırıntılı tortul kayaçlar, silikat mineralleri ile çimentolaşmış diğer kaya parçalarından oluşur. Kırıntılı kayalar büyük ölçüde kuvars, feldispat, kaya (litik) parçaları, kil mineralleri ve mikadan oluşur; herhangi bir mineral türü mevcut olabilir, ancak bunlar genelde yerel olarak bulunan mineralleri temsil eder.

Kırıntılı tortul kayaçlar, baskın parçacık boyutuna göre alt bölümlere ayrılır. En jeologlar kullanımı Udden-Wentworth tane boyutu ölçeği ve konsolide olmayan üç bölüme tortu ayırmaktadır: çakıl (> 2 mm çapında), kum (1/16 mm çapında 2) ve çamur (kil olan <1/256 mmince kum olduğu 1/16 ve 1/256 mm arasında). Kırıntılı tortul kayaçların sınıflandırılması bu şemaya paraleldir; konglomeralar ve breşler çoğunlukla çakıl, kumtaşı çoğunlukla kum ve kerpiçten yapılmıştır. Çoğunlukla en iyi malzemeden yapılır. Bu üçlü alt bölüm geniş kategorilere göre yansıtılmış rudites, arenitik ve lutites eski literatürde sırasıyla.

Bu üç geniş kategorinin alt bölümü, klast şekli (konglomeralar ve breşler), bileşim (kumtaşı), tane büyüklüğü veya dokusundaki (çamurluklar) farklılıklara dayanmaktadır.

Konglomeralar ve breşler
Konglomeralar baskın olarak yuvarlak çakıllardan oluşurken, breşler baskın açısal çakıllardan oluşur.

Kumtaşları

Kumtaşı sınıflandırma şemaları çok çeşitlidir, ancak çoğu jeolog Dott şemasını benimsemiştir. Kuvars, feldispat ve litik çerçeve tanelerinin göreceli bolluğunu ve daha büyük taneler arasındaki çamurlu bir matrisin bolluğunu kullanır.

Çerçeve tanelerinin bileşimi
Kum boyutlu çerçeve tanelerinin göreceli bolluğu, kumtaşı adındaki ilk kelimeyi belirler. İsimlendirme, kuvars, feldispat veya diğer kayalardan kaynaklanan litik parçaların en bol bulunan üç bileşeninin baskınlığına bağlıdır. Diğer tüm mineraller aksesuar olarak kabul edilir ve bolluğa bakılmaksızın kayanın isimlendirilmesinde kullanılmaz.

·       Kuvars kumtaşlarının%90'dan fazla kuvars tanesi vardır

·       Feldspatik kumtaşlarının litik tanelere göre <%90'dan fazla kuvars tanesi ve daha fazla feldspat tanesi vardır.

·       Litik kumtaşlarının feldspat tanelerinden%90'dan az kuvars tanesi ve daha fazla litik tanesi vardır.

Kum taneleri arasındaki çamurlu matris malzemesinin bolluğu

Kum boyutlu partiküller biriktiğinde, taneler arasındaki boşluk açık kalır veya çamurla (silt ve / veya kil boyutlu partikül) doldurulur.

·       Açık gözenekli (daha sonra matris malzemesi ile doldurulabilen) "temiz" kumtaşlarına arenit denir.

·       Bol (>%10) çamurlu matriks içeren çamurlu kumtaşlarına wackes denir.

Tahıl bileşimi (kuvars-, feldspatik- ve litik-) tanımlayıcıları ve matris (wacke veya arenit) miktarı kullanılarak altı kumtaşı adı mümkündür. Örneğin, bir kuvars areniti çoğunlukla (>%90) kuvars tanelerinden oluşur ve taneler arasında çok az veya hiç killi matris bulunur, bir lithic wacke bol miktarda litik tanecik ve bol çamurlu matris vb.

Dott sınıflandırma şeması rağmen yaygın Sedimantologlar tarafından kullanılır, gibi ortak isimler grovak arkoz ve kuvars kumtaşı hala yaygın olmayan uzmanlar tarafından ve popüler literatürde kullanılmaktadır.

Çamurtaşı
Çamurlar en az %50 silt – kil boyutlu parçacıklardan oluşan tortul kayalardır. Bu nispeten ince taneli parçacıklar yaygın olarak su veya havadaki türbülanslı akışla taşınır ve akış sakinleştikçe ve parçacıklar süspansiyondan uzaklaştıkça çökelir.

Yazarların çoğu halihazırda çamurdan oluşan tüm kayaçlara atıfta bulunmak için "çamurluk" terimini kullanmaktadır.  Çamurlar, ağırlıklı olarak silt boyutlu parçacıklardan oluşan silttaşı olarak ikiye ayrılabilir; silt ve kil büyüklüğünde partiküllerin eşit olmayan karışımı olan çamurtaşları; ve çoğunlukla kil boyutlu parçacıklardan oluşan kiltaşları birçok yazar "kullanımı şist  bir bir terim olarak" bölünebilir (bağımsız olarak tane büyüklüğü) bazı eski literatür Çamur kayacı eşanlamlı şekliyle "şist" kullanılmasına karşın, Çamur kayacı.

Biyokimyasal Tortul Kayaçlar

Biyokimyasal tortul kayaçlar, organizmalar dokularını oluşturmak için havada veya suda çözünmüş materyaller kullandığında oluşturulur. Örnekler:

·       Çoğu kireçtaşı, yumuşakça mercan, ve foraminer gibi organizmaların kalkerli iskeletlerinden oluşur.

·       Kömür, atmosferden karbonu çıkaran ve dokularını oluşturmak için diğer elementlerle birleştiren bitkilerden oluşur.

·       Mevduatı çört gibi mikroskobik organizmaların silisli iskeletleri birikimi meydana radyolarya ve diatom .

Kimyasal tortul kayaçlar

Çözelti içindeki mineral bileşenleri aşırı doymuş hale geldiğinde ve inorganik olarak çökeldiğinde  kimyasal tortul kayaç oluşur. Genel kimyasal tortul kayalar içerir oolitli kireçtaşı ve oluşan kayalar Evaporit gibi mineraller, halit (kaya tuzu), sylvite, baryum sülfat  ve alçı.

Diğer tortul kayaçlar
Bu dördüncü muhtelif kategori, piroklastik akışlar, çarpma breşleri, volkanik breşler ve diğer nispeten nadir işlemler tarafından oluşturulan kayalar içerir.

Kompozisyona Dayalı Sınıflandırma

Alternatif olarak, tortul kayaçlar mineralojilerine dayanarak kompozisyon gruplarına ayrılabilir:

Siliklastik tortul kayaçlar, baskın olarak slikat minerallerinden oluşur. Bu kayaları oluşturan tortu, yatak yükü, asılı yük  veya tortu yerçekimi akışları  ile taşınmıştır. Silisiklastik tortul kayaçlar bölünmüştür. Konglomera ve breşer, kumtaşı  ve çamurkaya.

Karbonat tortul kayaçlar kalsitten (eşkenar dörtgen CaCO) oluşur, aragonit

(ortorombik CaCO3), dolomit (CaMg (CO)3)2) ve CO'ya dayalı diğer karbonat

Mineralleri 2−3 iyon. Yaygın örnekler arasında kireçtaşı ve kaya dolomit bulunmaktadır.

Evaporit tortul kayaçlar, suyun buharlaşmasından oluşan minerallerden oluşur. En yaygın evaporit mineralleri karbonatlar (kalsit ve CO'ya dayalı diğerleri)2−3), klorürler (halit ve Cl üzerine inşa edilmiş diğerleri) ve sülfatlar (alçıtaşı ve SO üzerine inşa edilmiş diğerleri)2−4). Evaporit kayaçlarında genellikle bol halit (kaya tuzu), alçıtaşı ve anhidrit bulunur.

·       Organik zengini tortul kayaçlar, genellikle toplam% 3'ten fazla organik karbondan önemli miktarda organik maddeye sahiptir. Yaygın örnekler arasında kömür, petrol şistinin yanı sırapetrol ve doğal gaz için kaynak kayalar yer alır.

·       Silisli tortul kayaçlar, neredeyse tamamen silikadan (SiO) oluşur.2), tipik olarak çört, opal, kardeson veya diğer mikrokristalin formlar.

·       Demir bakımından zengin tortul kayaçlar >%15 demirden oluşur; en yaygın formlar şeritli demir oluşumları ve demir taşlarıdır.

Biriktirme ve dönüşüm

Tortu taşınması ve birikmesi

Tortul kayalar zaman meydana gelen tortu olduğu biriken hava, buz, rüzgar, ağırlık üzerinden, ya da su içinde parçacıkları taşıyan akımlarının süspansiyon. Bu tortu genellikle ayrışma ve erozyon bir kayağı kaynak bir alanda gevşek malzemeye böldüğünde oluşur. Malzeme daha sonra kaynak alanından biriktirme alanına taşınır. Taşınan tortu türü, hinterlandın jeolojisine (tortunun kaynak alanı) bağlıdır. Bununla birlikte, evaporitler gibi bazı tortul kayaçlar, biriktirme yerinde oluşan malzemeden oluşur. Bu nedenle, tortul bir kayanın doğası, sadece tortu arzına değil, aynı zamanda içinde oluştuğu tortul çökelme ortamına da bağlıdır.

Dönüşüm (Diyajenez)

Ana madde: Diyajenez

Diyajenez terimi, ilk birikiminden sonra bir tortunun maruz kaldığı yüzey ayrışması hariç tüm kimyasal, fiziksel ve biyolojik değişiklikleri tanımlamak için kullanılır. Bu işlemlerin bazıları tortunun başlangıçta gevşek olan malzemeden kompakt, katı bir madde halinde birleşmesine neden olur. Genç tortul kayaçlar, özellikle de Kuaterner yaşlılar (jeolojik zaman ölçeğinin en son dönemi) genellikle hala konsolide değildir. Tortu birikimi arttıkça aşırı yük (litostatik) basınç artar ve lithifikasyon olarak bilinen bir işlem gerçekleşir.

Tortul kayaçlar genellikle deniz suyu ya da doymuş altı suyu minerallerin çözebilen ya da başka mineral hangi, çökeltilmesi. Çöktürücü mineraller bir kayadaki gözenek alanını azaltır, bu da sementasyon olarak adlandırılır. Gözenek boşluğundaki azalma nedeniyle, orijinal bağ sıvıları dışarı atılır. Çöken mineraller bir çimento oluşturur ve kayayı daha kompakt ve yetkin hale getirir. Bu şekilde, tortul bir kayadaki gevşek klastlar birbirine "yapışabilir".

Sedimantasyon devam ettiğinde, daha eski bir kaya katmanı daha derine gömülür. Kayadaki litostatik basınç, üstteki tortunun ağırlığı nedeniyle artar. Bu, tahılların mekanik olarak yeniden düzenlendiği bir işlem olan sıkıştırmaya neden olur. Sıkıştırma, örneğin, başlangıçta %60 sudan oluşabilen kildeki önemli bir diyajenetik işlemdir. Sıkıştırma sırasında, bu geçiş reklamı suyu gözenek boşluklarından bastırılır. Sıkıştırma ayrıca tanelerin basınçlı çözelti ile çözülmesinin bir sonucu olabilir. Çözünmüş malzeme tekrar açık gözenek boşluklarında çökelir, bu da gözeneklere net bir malzeme akışı olduğu anlamına gelir. Bununla birlikte, bazı durumlarda, belirli bir mineral çözülür ve tekrar çökelmez. Liç denilen bu işlem kayadaki gözenek alanını arttırır.

Bakterilerin aktivitesi gibi bazı biyokimyasal süreçler bir kayadaki mineralleri etkileyebilir ve bu nedenle diyagenezin bir parçası olarak görülür. Mantarlar ve bitkiler (köklerine göre) ve yüzeyin altında yaşayan diğer çeşitli organizmalar da diyajenezi etkileyebilir.

Özellikleri

Renk

Sedimanter bir kayanın rengi çoğunlukla iki ana oksit içeren bir element olan demir ile belirlenir: demir (II) oksit ve demir (III) oksit. Demir (II) oksit (FeO) sadece düşük oksijen (anoksik) koşullar altında oluşur ve kayaya gri veya yeşilimsi bir renk verir. Demir (III) oksit (Fe 2 O 3) daha zengin bir oksijen ortamında) çoğu zaman, mineral formunda bulunan hematit ve kaya kahverengimsi renkli bir kırmızımsı verir. Kurak kıtasal iklimlerde kayaçlar atmosferle doğrudan temas halindedir ve oksidasyon, kayaya kırmızı veya turuncu renk veren önemli bir işlemdir. Kurak iklimlerde oluşan kalın kırmızı tortul kayaç dizilerine kırmızı yatak denir. Bununla birlikte, kırmızı renk, karasal bir ortamda veya kurak iklimde oluşan kaya anlamına gelmez.

Organik malzemenin varlığı bir kayayı siyah veya gri renklendirebilir. Organik materyal, çoğunlukla bitkiler olmak üzere ölü organizmalardan oluşur. Normalde, bu tür malzeme sonunda oksidasyon veya bakteriyel aktivite ile bozunur. Bununla birlikte, anoksik koşullar altında, organik malzeme çürümez ve organik malzeme açısından zengin koyu bir tortu bırakır. Bu, örneğin, derin denizlerin ve göllerin dibinde ortaya çıkabilir. Bu tür ortamlarda çok az su karışır; sonuç olarak, yüzey suyundan gelen oksijen azaltılmaz ve biriken tortu normalde ince koyu bir kildir. Organik materyal bakımından zengin olan koyu renkli kayalar genellikle şeyllerdir.

Doku
Bir tortudaki klapeların (orijinal kaya parçaları) boyutu, şekli ve yönelimi doku olarak adlandırılır. Doku, bir kayanın küçük ölçekli bir özelliğidir, ancak yoğunluk, gözeneklilik veya geçirgenlik gibi büyük ölçekli özelliklerinin çoğunu belirler.

Kelepçelerin 3D yönüne kayanın dokusu denir. Kayaçlar arasında kaya, bir veya daha fazla çökeltilmiş mineralin kristallerinden oluşan bir matristen (bir çimento) oluşabilir . Kelepçelerin boyutu ve şekli, kelepçeleri kökenlerinden uzaklaştıran sedimanter ortamdaki akımın hızını ve yönünü belirlemek için kullanılabilir; ince, kalkerli çamur sadece sessiz suya yerleşirken, çakıl ve daha büyük kepçeler sadece hızlı hareket eden su ile hareket ettirilir.  Bir kayanın tane büyüklüğü genellikle Wenthworth ölçeği ile ifade edilir. ancak bazen alternatif ölçekler kullanılır. Tane boyutu bir çap veya hacim olarak ifade edilebilir ve her zaman ortalama bir değerdir. Bir kaya, farklı boyutlarda klostlardan oluşur. İstatiksel dağılım tanecik büyüklüklerinin farklı kayaç türleri için farklı olup adlandırılan bir özellik anlatılan ayırma kaya. Tüm kavgalar aynı boyutta az ya da çok olduğunda, kayaya 'iyi sıralanmış' denir ve tane boyutunda büyük bir yayılma olduğunda, kayaya 'zayıf sıralanmış' denir.

Kırıkların şekli kayanın kökenini yansıtabilir.

Coguina, kırık kabuklardan yapılmış bir kayadan oluşur, sadece enerjik suda oluşabilir. Bir klape formu dört parametre kullanılarak tanımlanabilir

·       Yüzey dokusu, genel şekli etkilemeyecek kadar küçük bir tane yüzeyinin küçük ölçekli kabartma miktarını tanımlar.

·       Yuvarlama, bir tane şeklinin genel düzgünlüğünü açıklar.

·       ' Küresellik ', tanenin bir küreye ne derece yaklaştığını tanımlar.

·       ' Tahıl formu ' tanenin üç boyutlu şeklini tanımlar.

Kimyasal tortul kayaçlar, tamamen kristallerden oluşan klastik olmayan bir dokuya sahiptir. Böyle bir dokuyu tanımlamak için, sadece kristallerin ve kumaşın ortalama büyüklüğü gereklidir.

Mineroloji
]
Çoğu tortul kayaç ya kuvars (özellikle silisiklastik kayaçlar) ya da kalsit (özellikle karbonat kayaları) içerir. Magmatik ve metamorfik kayaçların aksine, tortul bir kaya genellikle çok az sayıda farklı ana mineral içerir. Bununla birlikte, tortul bir kayadaki minerallerin kökeni, magmatik bir kayadan daha karmaşıktır. Bir sedimanter kayaçtaki mineraller sedimantasyon sırasında çökeltme veya diyajenez ile oluşmuş olabilir. İkinci durumda, mineral çökeltisi daha eski bir çimento nesli üzerinde büyümüş olabilir. Karmaşık bir diyajenetik öykü, bir petrografik mikroskop kullanılarak optik mineroloji ile incelenebilir.

Karbonat kayaçları ağırlıklı olarak kalsit, veya dolomit gibi karbonit minerallerinden oluşur. Bir karbonat tortul kayaçtaki hem çimento hem de klozlar (fosiller ve ooidler dahil) karbonat minerallerinden oluşabilir. Kırıntılı bir kayanın mineralojisi, kaynak alan tarafından sağlanan malzeme, birikme yerine taşınması ve söz konusu mineralin stabilitesi ile belirlenir. Kayaç oluşturan minerallerin hava koşullarına karşı direnci Bowen'in reaksiyon serisi ile ifade edilir. Bu seride kuvars en kararlı olanı, ardından feldspat, mikalar ve son olarak, az miktarda ayrışma meydana geldiğinde mevcut olan diğer daha az kararlı mineraller. ayrışma miktarı, kaynak alanına mesafe esas bağlıdır, yerel iklim ve tortu için geçen süre biriktiği noktaya taşınacak. Çoğu tortul kayaçta, mika, feldispat ve daha az kararlı mineraller kaolinit, illit veya simektit gibi kil minerallerine indirgenmiştir.

Fosiller
Üç ana kaya türü arasında fosiller en yaygın olarak tortul kayalarda bulunur. Çoğu magmatik ve metamorfik kayaçtan farklı olarak, fosil kalıntılarını yok etmeyen sıcaklık ve basınçlarda tortul kayaçlar oluşur. Genellikle bu fosiller sadece büyütme altında görülebilir. Doğada ölü organizmalar genellikle temizleyiciler, bakteriler, çürüme ve erozyon tarafından hızlı bir şekilde giderilir, ancak sedimantasyon bu doğal süreçlerin çalışamadığı ve fosilleşmeye neden olan istisnai koşullara katkıda bulunabilir. Sedimantasyon hızı yüksek olduğunda (böylece bir karkas hızla gömüldüğünde), anoksik ortamlarda (çok az bakteriyel aktivitenin olduğu yerlerde) veya organizmanın özellikle sert bir iskeletine sahip olduğu durumlarda fosilleşme olasılığı daha yüksektir. Daha büyük, iyi korunmuş fosiller nispeten nadirdir.

Fosiller, organizmaların ve iskeletlerinin hem doğrudan kalıntıları hem de izleri olabilir. En yaygın olarak korunanlar, kemikler, kabuklar ve bitkilerin odunsu dokusu gibi organizmaların daha sert kısımlarıdır. Yumuşak dokuların fosilleşme şansı çok daha düşüktür ve 40 milyon yaşından büyük hayvanların yumuşak dokusunun korunması çok nadirdir.  Hayattayken yapılan organizmaların izlerine örnek fosiller, izleri, yuva, ayak izi vb. denir.

Sedimanter veya metamorfik bir kayanın parçası olarak fosiller, içerdiği kaya ile aynı diyajenetik süreçlerden geçer. Örneğin kalsitten oluşan bir kabuk, bir silika çimentosu daha sonra boşluğu doldururken çözülebilir. Aynı şekilde, çökeltici mineraller daha önce kan damarları, vasküler doku veya diğer yumuşak dokular tarafından işgal edilen boşlukları doldurabilir. Bu organizmanın formunu korur, ancak permineralizasyon adı verilen bir süreç olan kimyasal bileşimi değiştirir. Permineralizasyona katılan en yaygın mineraller karbonat (özellikle kalsit) çimentoları, amorf silika (kalsedon formları, çakmaktaşı, çört) ve pirit. Silika çimentolar durumunda, işleme lithification denir.

Yüksek basınç ve sıcaklıkta, ölü bir organizmanın organik maddesi, su ve karbondioksit gibi uçucu maddelerin atıldığı kimyasal reaksiyonlara maruz kalır. Sonunda fosil, ince bir saf karbon tabakası veya mineralize formu olan grafitten oluşur. Bu fosilizasyon şekline karbonizasyon denir. Bitki fosilleri için özellikle önemlidir. Aynı işlem oluşumundan sorumlu olan fosil yakıtlar gibi linyit veya kömür.

Oluşumlar
Yeryüzünde magmatik kayaçlar (ya da başkalaşım kayaçları), iklim olayları ve çeşitli dış etkenlerle (akarsu, sel suları, rüzgarlar vb.) karşılaştıklarında zamanla parçalanarak çözülürler. Bu şekilde dağılan küçük parçalar yine çeşitli dış etkenlerle taşınarak çukur olan göl ve deniz sahalarında birikir ve buralarda sıkışmaya uğrarlar. Bu şekilde tortullanıp sıkışan küçük parçalar tortul kayaçları oluştururlar. Tortul kayaçların oluşmasında dört önemli süreç vardır. Bunlar erozyon, taşınma, birikme ve sıkışmadır.

Oluşumlarına göre sınıflandırılmaları
Tortul kayaçlar dört değişik şekilde oluşabilirler:
 erozyona uğramış diğer kayaçların çökelmeleriyle (bunlara kırıntılı (klastik) tortul kayaçlar da denir),
 eriyiklerden çökelmesi sonucu ile oluşan tortuların birikmesi ve sağlamlaşması ile,
 biyolojik aktivitelerin sonucu oluşan tortulların depolanması ile ve

Fiziksel tortullar
Kayaçların parçalanması ile oluşan kırıntılı malzemelerin oluşturduğu kayaçlardır. Başlıcaları: konglomera, kum taşı ve kil taşıdır.
İri çakıllardan oluşanlara çakıl taşı (konglomera) denir.

Kimyasal tortullar
Kimyasal yoldan çözünmeye uğrayan kayalardan geçen sular bünyelerine çözünmüş hâlde çeşitli klorür, sülfat ve bikarbonatlar mineralleri taşır. Bu minerallerin yüksek doygunluğa ulaşmasından sonra inorganik olarak çökelmesi sonucunda oluşan tortullar kimyasal tortul kayaçlar olarak adlandırılır. Bu kayaçlara örnek olarak evaporitler (halit, barit, jips, bor mineralleri vb.) verilebilir. Bu minareller, özellikle sığ göl ortamında suyun buharlaşması ile çökelir. Bunun yanında mağaralarda tavandan sızan kireçli suların buharlaşması ile sarkıt, tabana damladıktan sonra buharlaşması sonucu dikit, yayıldıkları sahalarda buharlaşması ile travertenler oluşur. A

Organik tortullar
Bitki ya da hayvan kalıntılarının belli ortamlarda birikmesi ve zamanla taşlaşması sonucu oluşur. Organik tortul taşların en tanınmış örnekleri kireç taşı, mercan kalkeri, tebeşir ve kömürdür.

Mercan kalkeri
Mercan iskeletlerinden oluşan organik bir taştır. Temiz, sıcak ve derinliğin az olduğu denizlerde bulunur. Ada kenarlarında topluluk oluşturanlara atol denir. Kıyı yakınlarında olanlar ise, mercan resifleridir.

Tebeşir
Derin deniz canlıları olan tek hücreli Globugerina (Globijerina)'ların birikimi sonucu oluşur. Saf, yumuşak, kolay dağılabilen bir kalkerdir. Gözenekli olduğu için suyu kolay geçirir.

Kömür
Bitkiler öldükten sonra bakteriler etkisiyle değişime uğrar. Eğer su altında kalarak değişime uğrarsa, C (karbon) miktarı artarak kömürleşme başlar. C miktarı % 60 ise turba, C miktarı % 70 ise linyit, C miktarı % 80 – 90 ise taş kömürü, C miktarı % 94 ise antrasit adını alır.

Başlıca tortul kayaç örnekleri

Başlıca tortul kayaçlar kum taşı, kil taşı, kireç taşı (ve diğer karbonatlı kayaçlar), evaporitler (kaya tuzu, halit, bor mineralleri, vb.) ve organik tortul kayaçlardan kömür, şeyl, çörttür.

Birincil sedimanter yapılar

Tortul kayaçlardaki yapılar 'birincil' yapılar (biriktirme sırasında oluşan) ve 'ikincil' yapılar (biriktirmeden sonra oluşan) olarak ayrılır. Dokulardan farklı olarak, yapılar her zaman alanda kolayca incelenebilen büyük ölçekli özelliğe sahiptir. Tortul yapılar tortul çevre hakkında bir şey gösterebilir veya tektoniğin tortul tabakaları eğdiği veya devirdiği yerde hangi tarafın başlangıçla karşı karşıya kaldığını ortaya çıkarabilir.

Tortul kayalar yatak veya strata adlı katmanlar halinde bulunur. Bir yatak, tekdüze bir litoloji ve dokuya sahip bir kaya tabakası olarak tanımlanır. Yataklar, üst üste tortu tabakalarının birikmesiyle oluşur. Tortul kayaları karakterize eden yatak dizisine yatak denir. tek kişilik yataklar birkaç santimetre ila birkaç metre kalınlığında olabilir. Daha ince, daha az belirgin tabakalara lamina denir ve bir kayada bir laminanın oluşturduğu yapıya laminasyon denir. Laminalar genellikle birkaç santimetreden daha azdır. yatak ve laminasyon genellikle başlangıçta doğada yatay olsa da, bu her zaman böyle değildir. Bazı ortamlarda, yataklar (genellikle küçük) bir açıda biriktirilir. Bazen aynı kayada, çapraz yatak adı verilen bir yapı içinde farklı yönelimlere sahip birden fazla katman kümesi bulunur. çapraz yatak, çökelme sırasında küçük ölçekli erozyon meydana geldiğinde, yatakların bir kısmını keserek oluşturur.

Çapraz yatağın tersinde, tüm tortul tabakaların paralel olduğu paralel laminasyonlar bulunur. laminasyonlardaki farklılıklar genellikle, örneğin yağış, sıcaklık veya biyokimyasal aktivitedeki mevsimsel değişikliklerden kaynaklanan tortu arzındaki döngüsel değişikliklerden kaynaklanır. Mevsimsel değişiklikleri temsil eden laminalara (ağaç halkalarına benzer) varves denir. Milimetre veya daha ince ölçek katmanlarından oluşan herhangi bir tortul Kaya, genel laminit terimi ile adlandırılabilir. Tortul kayaların hiç laminasyonu olmadığında, yapısal karakterlerine masif yatak denir.

Kademeli yatak, daha küçük taneli yatakların daha büyük taneli yatakların üstünde meydana geldiği bir yapıdır. Bu yapı, hızlı akan suyun akış hızı durduğunda oluşur. Süspansiyondaki daha büyük, daha ağır klastlar önce yerleşir, daha sonra daha küçük klastlar yerleşir. Kademeli yataklar birçok farklı ortamda oluşabilse de, bulanıklık akımlarının en önemli özelliğidir.

Bedform adı verilen belirli bir yatağın yüzeyi belirli bir tortul ortamın göstergesi olabilir. Yatak formlarının örnekleri arasında kum tepeleri ve dalgalanma izleri bulunabilir. Alet işaretleri ve Flüt dökümleri gibi tek işaretler, korunmuş bir tortul tabakaya kazılmış korulardır. Bunlar genellikle uzun yapılardır ve biriktirme sırasında akışın yönünü belirlemek için kullanılır.

Dalgalanma işaretleri  Akan suda oluşur. Ve iki tür dalgalanma vardır: simetrik ve asimetrik. Akımın nehirler gibi bir yönde olduğu ortamlar asimetrik dalgalanmalar oluşturur. Bu dalgaların daha uzun kenarı akımın Yukarı tarafındadır. simetrik dalga dalgalanmaları ise, akımların gelgit düzlükleri boyunca tersine çevirdiği ortamlarda meydana gelir.

Çamur çatlakları, bazen su yüzeyinin üzerinde gelen tortunun dehidrasyonunun neden olduğu bir yatak formudur. Bu tür yapılar genellikle nehirler boyunca gelgit düzlüklerinde veya nokta çubuklarında bulunur.

İkincil tortul yapılar

İkincil tortul yapılar, birikimden sonra oluşan yapılardır. Bu tür yapılar tortu içindeki kimyasal, fiziksel ve biyolojik süreçlerle oluşur. Biriktirme sonrasında koşulların göstergeleri olabilir.

Bir tortu içindeki organik maddeler fosillerden daha fazla iz bırakır. Korunmuş izler ve yuvalar iz fosillerinin örnekleridir (ıchnofossils olarak da adlandırılır). bu izler nispeten nadirdir. Çoğu iz fosili yumuşakçaların veya eklembacaklıların yuvalarıdır. Bu oyuğa sedimantologlar tarafından biyoturbasyon denir. Tortu biriktikten sonra var olan biyolojik ve ekolojik çevrenin değerli bir göstergesi olabilir. Öte yandan, organizmaların oyuklanma aktivitesi, tortudaki diğer (birincil) yapıları tahrip ederek yeniden inşayı zorlaştırabilir.

İkincil yapılar, bir tortu su seviyesinin üzerinde maruz kaldığında diyagenez veya bir toprak oluşumu (pedogenez) ile de oluşabilir. Karbonat kayaçlarında yaygın olan diyagenetik bir yapıya bir örnek bir stylolittir. Stylolitler, malzemenin kayadaki gözenek sıvılarına çözündüğü düzensiz düzlemlerdir. Bu, kayanın renklendirilmesi ve boyanması veya betonların oluşumu üreten belirli bir kimyasal türün çökelmesine neden olabilir. Konkresyonlar, ise konakçı kayadan farklı bir bileşime sahip kabaca eş merkezli cisimlerdir. Oluşumları, fosillerin etrafında, yuvaların içinde veya bitki köklerinin etrafında olduğu gibi, konakçı kayanın bileşimindeki veya gözenekliliğindeki küçük farklılıklar nedeniyle lokalize yağışın sonucu olabilir. kireçtaşı veya tebeşir gibi karbonat bazlı kayaçlarda, çert veya çakmaktaşı betonları yaygındır, karasal kumtaşları ise demir betonlarına sahip olabilir. Kildeki kalsit betonlarına septarian betonları denir.

Birikimden sonra, fiziksel süreçler tortuyu deforme edebilir ve üçüncü sınıf ikincil yapılar üretebilir. Kum ve kil arasındaki gibi farklı tortul tabakalar arasındaki yoğunluk kontrastları, ters çevrilmiş diapirizm tarafından oluşturulan alev yapılarına veya yük dökümlerine neden olabilir. kırıntılı yatak hala sıvı iken, diapirizm daha yoğun bir üst tabakanın daha düşük bir tabakaya batmasına neden olabilir. Bazen, yoğunluk kontrastları, litolojilerden biri susuz kaldığında ortaya çıkabilir veya büyüyebilir. Kil, dehidrasyonu sonucu kolayca sıkıştırılabilir, kum ise aynı hacmi korur ve nispeten daha az yoğun hale gelir. Öte yandan, bir kum tabakasındaki gözenek sıvısı basıncı kritik bir noktayı aştığında, kum üstteki kil katmanlarını kırabilir ve akabilir, tortul lezbiyenler olarak adlandırılan tortul kayaçların uyumsuz gövdelerini oluşturabilir. Aynı işlem, üst katmanlardan kırdıkları yüzeyde çamur volkanları oluşturabilir.

Tortul dayklar, yılın büyük bir bölümünde toprağın kalıcı olarak dondurulduğu soğuk bir iklimde de oluşabilir. Don ayrışma, toprakta yukarıdan molozla dolu çatlaklar oluşturabilir. Bu tür yapılar, iklim göstergeleri olarak kullanılabilir.

Yoğunluk kontrastları, sedimantasyon ilerlerken bile (senkron-tortul faylanma) küçük ölçekli hatalara da neden olabilir.[39] bu tür bir faylanma, bir deltanın ön tarafında veya kıtasal eğimde olduğu gibi, büyük miktarda lithified tortu biriktiğinde de ortaya çıkabilir. Bu tür çökellerdeki istikrarsızlıklar, biriken malzemenin çökmesine, çatlaklar üretmesine ve katlanmasına neden olabilir. Kayaçta ortaya çıkan yapılar, lithified kayalar üzerinde etkili olan tektonik kuvvetlerin oluşturduğu kıvrımlardan ve faylardan ayırt edilmesi zor olan sin-tortul kıvrımlar ve faylardır.

Biriktirme ortamları

Tortul bir kayanın oluştuğu ayara çökelme ortamı denir. Her ortamın jeolojik süreçlerin ve koşulların karakteristik bir kombinasyonu vardır. Yatırılan tortu türü sadece bir yere (kaynak) taşınan tortuya değil, aynı zamanda çevrenin kendisine de bağlıdır.

Bir deniz ortamı, kayanın bir denizde veya okyanusta oluştuğu anlamına gelebilir. Genellikle, derin ve sığ deniz ortamları arasında bir ayrım bulunur. Derin denizler genellikle su yüzeyinin 200 m'den daha altındaki ortamları ifade eder (abisal Ovası dahil). Sığ deniz ortamları kıyı şeritlerine bitişik olarak bulunur ve kıta sahanlığının sınırlarına kadar uzanabilir. Dalga aktivitesi derinlik ile azalabilir .Bu tür ortamlarda su hareketleri, derin ortamlarda daha genel olarak daha yüksek bir enerjiye sahiptir. Bu, daha kaba tortu parçacıklarının taşınabileceği ve biriken tortunun daha derin ortamlardan daha kaba olabileceği anlamına gelir. Tortu kıtadan taşındığında, bir kum, kil ve silt değişimi olur. Kıta uzakta olduğunda, biriken bu tortu miktarı küçük olabilir ve biyokimyasal süreçler ile oluşan Kaya türüne hükmetme özelliğine sahip olmayabilir. Özellikle sıcak iklimlerde, uzak denizlerde sığ deniz ortamlarında esas olarak karbonat kayaçlarının birikimini gözlenilebilir. Sığ, ılık su, karbonat iskeletleri oluşturan birçok küçük organizma için ideal bir yaşam alanıdır. Bu organizmalar öldüğünde, iskeletleri dibe batar ve kireçtaşı haline gelebilecek kalın bir kireçli çamur tabakası oluşturur. Sıcak sığ deniz ortamları, tortunun esas olarak daha büyük organizmaların kireçli iskeletlerinden oluştuğu mercan resifleri için ideal ortamlardır.

Derin deniz ortamlarında, deniz tabanında bulunan su akımı küçüktür. Bu yerlere sadece ince parçacıklar taşınabilir. Tipik olarak okyanus tabanında biriken çökeller, ince kil veya küçük mikro organizma iskeletleridir. 4 km derinlikte, bulunan karbonatların çözünürlüğü önemli ölçüde artar (bunun olduğu derinlik bölgesine lizoklin denir). Lizoklin altına batan kireçli tortu erir; sonuç olarak, bu derinliğin altında hiçbir kireçtaşı oluşamaz. Silisden oluşan mikroorganizmaların iskeletleri (radyolaryanlar gibi) çözünür ve çökelme olmaz. Silika iskeletlerinden oluşan bir kaya örneği radyolarittir. Denizin dibi küçük bir eğime sahip olduğunda, örneğin kıta yamaçlarında, tortul örtü kararsız hale gelebilir ve bulanıklık akımlarına neden olabilir. Bulanıklık akımları, normalde oldukça derin deniz ortamının ani rahatsızlıklarıdır ve kum ve silt gibi büyük miktarda tortunun jeolojik olarak konuşulan anlık birikmesine neden olabilir. Bir bulanıklık akımının oluşturduğu Kaya sekansına türbidit denir.

Sahil, dalga eyleminin hakim olduğu bir ortamdır. Bir plajda, kum veya çakıl gibi baskın yoğun tortu, genellikle kabuk parçaları ile karışmış, şekilde bulunabilir, silt ve kil boyutlu malzeme mekanik süspansiyonda tutulur iken. Gelgit daireler ve sürüler bazen gelgit nedeniyle kuru yerlerde bulunabilir. Genellikle akımın güçlü olduğu ve biriken tortunun tane büyüklüğünün daha büyük olduğu gullies tarafından çapraz olarak kesilir. Nehirlerin su kütlesine girdiği yerde, bir deniz veya göl kıyısında, deltalar oluşabilir. Bunlar kıtadan nehrin ağzının önündeki yerlere taşınan büyük tortu birikimleridir. Deltalar baskın olarak klastik tortudan oluşur (kimyasalın aksine).

Karada oluşan bir tortul Kaya, kıtasal bir tortul ortama sahiptir. Kıta ortamlarına örnekler iselagünler, göller, bataklıklar, taşkınlar ve alüvyon hayranlarıdır. Bataklıkların, göllerin ve lagünlerin sessiz suyunda, ölü bitki ve hayvanlardan organik malzemelerle karışan ince tortu birikir. Nehirlerde, suyun enerjisi çok daha büyüktür ve daha ağır kırıntılı malzemeyi taşıyabilir. Su ile taşınmanın yanı sıra, kıtasal ortamlarda tortu da rüzgar veya buzullar tarafından taşınabilir. Rüzgarla taşınan tortu aeolian olarak adlandırılır ve her zaman çok iyi sıralanır, bir buzul tarafından taşınan tortu ise buzul olarak adlandırılır ve çok zayıf sıralama ile karakterize edilir.

Aeolian yatakları oldukça çarpıcı olabilir. Kuzeybatı Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan Touchet oluşumunun çökelme ortamında, bir dizi ritmit tabakasıyla sonuçlanan kuraklık dönemlerine müdahale etti. Ve erozyon çatlakları özellikle aeolian süreçlerinden oluşmuş toprak malzemesi ile doldurulmuştur. Doldurulmuş bölümler, Touchet oluşumunun yatay olarak yatırılan katmanlarında dikey kapanımlar oluşturdu ve böylece biriken kırk bir katman arasında zaman içinde müdahale edilmesi sağlandı.

Tortul fasiyesleri

Belirli bir çökelme ortamında oluşan tipik kayaya tortul fasiyesi denir. Tortul ortamlar genellikle bazı doğal alanda birbirinin yanında bulunur. Kum ve çakılın biriktirildiği bir plaj, genellikle daha ince tortuların aynı anda biriktirildiği daha derin bir deniz ortamı ile sınırlanır. Plajın arkasında, kum tepeleri (baskın birikimin iyi sıralanmış kum olduğu) veya bir lagün (ince kil ve organik malzemenin biriktirildiği) olabilir. Her tortul ortamın kendine özgü yatakları vardır. Tortul tabakalar zaman içinde biriktiğinde, çevre kayabilir ve bir yerde yeraltı yüzeyindeki fasiyelerde bir değişiklik oluşturabilir. Öte yandan, belirli bir yaşa sahip bir kaya tabakası yanal olarak takip edildiğinde, litoloji (Kaya türü) ve fasiyes sonunda değişebilir.

Fasiyes çeşitli şekillerde ayırt edilebilir: en yaygın olanı litoloji (örneğin: kireçtaşı, silttaşı veya kumtaşı) veya fosil içeriğidir. Mercan, örneğin, sadece sıcak ve sığ deniz ortamlarında yaşar ve mercan fosilleri sığ deniz fasileri için tipiktir. Litoloji tarafından belirlenen fasiyelere litofasiyeler denir; fosiller tarafından belirlenen fasiyeler biyofasiyelerdir.

Tortul ortamlar coğrafi konumlarını zamanla değiştirebilir. Kıyı şeritleri, deniz seviyesi düştüğünde (regresyon), yer kabuğundaki tektonik kuvvetler nedeniyle yüzey yükseldiğinde (transgresyon) veya bir nehir büyük bir delta oluşturduğunda deniz yönünde kayabilir. Yeraltı yüzeyinde, geçmişin tortul ortamlarının bu tür coğrafi kaymaları tortul fasiyeslerdeki kaymalar halinde kaydedilir. Bu, tortul fasiyeslerin, Walther Yasası tarafından tanımlanan bir fenomen olan sabit bir yaşla hayali bir kaya tabakasına paralel veya dik olarak değişebileceği anlamına gelir.

Kıyı şeridinin kıta yönünde hareket ettiği duruma transgresyon denir. Transgression durumunda, daha derin deniz fasiyes sığ fasiyes üzerinde yatırılır, . Regresyon, ise bir sahil şeridinin deniz yönünde hareket ettiği durumdur. Regresyon ile, sığ fasiyes derin fasiyes üstüne yatırılır,

Belirli bir yaştaki tüm kayaların fasiyeleri, paleocoğrafyaya genel bir bakış vermek için bir harita üzerinde çizilebilir. Farklı yaşlar için bir dizi harita, bölgesel coğrafyanın gelişiminde bir fikir verebilir.

Tortul havzaları

Büyük ölçekli sedimantasyonun gerçekleştiği yerlere tortul havzalar denir. Bir havzada biriktirilebilecek tortu miktarı, havzanın derinliğine, sözde konaklama alanına bağlıdır. Bir havzanın derinliği, şekli ve boyutu Tektoniği, Dünya'nın litosferindeki hareketlere bağlıdır. Litosferin yukarı doğru hareket ettiği (tektonik yükselme), arazi sonunda deniz seviyesinin üzerine yükselir ve erozyon malzemeyi ortadan kaldırdığı için alan yeni tortu için bir kaynak haline gelir. Litosferin aşağı doğru hareket ettiği yerde (tektonik çökme), bir havza oluşur ve çökeller biriktirilir.

Bir kıtanın iki parçasının birbirinden ayrılmasıyla oluşan bir havza türü, rift Havzası olarak adlandırılır. Rift havzaları uzun, dar ve derin havzalardır. Farklı hareket nedeniyle, litosfer gerilir ve inceltilir, böylece sıcak astenosfer yükselir ve üstteki yarık havzasını ısıtır. Kıtasal tortuların yanı sıra, rift havzaları normalde volkanik tortulardan oluşan dolgu parçalarına da sahiptir. Litosferin sürekli gerilmesi nedeniyle havza büyüdüğünde, yarık büyür ve, deniz yatakları oluşur.

Isıtılmış ve gerilmiş bir litosfer parçası tekrar soğuduğunda, yoğunluğu yükselir ve izostatik çökmeye neden olabilir. Bu çökme uzun devam ederse,bu havzaya sarkma Havzası denir. Ancak sarkma havzaları kıtaların iç kısmında da bulunabilir. Sarkma havzalarında, yeni biriken çökeltilerin ekstra ağırlığı, çökmeyi kısır bir döngüde tutmak için yeterlidir. Bir sarkma havzalarında tortul dolgu toplam kalınlığı böylece 10 km aşabilir.

Üçüncü bir havza türü, yakınsak plaka sınırları boyunca bulunur-bir tektonik plakanın astenosfere başka birinin altında hareket ettiği yerlerde görülür. Daldırma plakası bükülür ise baskın plakanın önünde bir ön yay Havzası oluşturur-uzun, derin asimetrik bir havza görünümü alır. Ön ark havzaları derin deniz birikintileri ve kalın türbidit dizileri ile doldurulur. Bu dolguya flysch denir. İki plakanın yakınsak hareketi kıta çarpışmasına neden olduğunda, havza daha sığ hale gelir ve bir foreland havzasına dönüşür. Aynı zamanda, tektonik yükselme, büyük miktarlarda malzemenin aşındığı ve havzaya taşındığı baskın plakada bir dağ kuşağı oluşturur. Büyüyen bir dağ zincirinin  erozyon materyali molasse olarak adlandırılır ve sığ bir deniz veya kıta fasiyesine sahiptir.

Aynı zamanda, dağ kuşağının artan ağırlığı, dağ kuşağının diğer tarafındaki baskın plaka alanında izostatik çökmeye neden olabilir. Bu çöküntüden kaynaklanan havza tipine arka yay Havzası denir ve genellikle sığ deniz yatakları ve molass ile doldurulur.

Astronomik döngülerin etkisi

Birçok durumda, tortul Kaya dizilerindeki fasiyes değişiklikleri ve diğer litolojik özellikler döngüsel bir doğaya sahiptir. Bu döngüsel doğa, tortu arzındaki ve tortul ortamdaki döngüsel değişikliklerden kaynaklanmıştır. Bu döngüsel değişikliklerin çoğu astronomik döngülerden kaynaklanır. Kısa astronomik döngüler, iki haftada bir gelgitler veya bahar gelgitleri arasındaki fark olabilir. Daha büyük bir zaman ölçeğinde, iklim ve deniz seviyesindeki döngüsel değişiklikler Milankovitch döngülerinden kaynaklanır: Dünya'nın dönme ekseninin yönelim ve/veya konumundaki döngüsel değişiklikler ve güneş etrafındaki yörünge. 10.000 ila 200.000 yıl arasında süren bilinen bir dizi Milankovitch döngüsü vardır.

Dünya'nın ekseninin veya mevsimlerin uzunluğunun yönelimindeki nispeten küçük değişiklikler, Dünya'nın iklimi üzerinde büyük bir etki sahibi olabilir. örneğin, astronomik döngülerden kaynaklandığı düşünülen son 2.6 milyon yıllık (kuaterner dönem) buz çağlarıdır. İklim Değişikliği, küresel deniz seviyesini (ve dolayısıyla tortul havzalardaki konaklama alanı miktarını) ve belirli bir bölgeden tortu arzını etkileyebilir. Sonunda, astronomik parametrelerdeki küçük değişiklikler tortul ortamda ve sedimantasyonda büyük değişikliklere neden olabilir.

Sedimantasyon oranları
Tortunun birikme oranı, yere bağlı olarak değişir. Gelgit düz bir kanalda ise günde tortu birkaç metre birikimi görebilirsiniz, derin okyanus tabanında ise her yıl tortu sadece birkaç milimetre birikir. Normal sedimantasyon ve katastrofik süreçlerin neden olduğu sedimantasyon arasında bir ayrım oluşabilir. İkinci kategori, kütle hareketleri, Kaya slaytları veya sel gibi her türlü ani olağanüstü işlemi içinde barındırabilir. Felaket süreçlerinde, aynı anda büyük miktarda tortunun ani birikimini gözükebilir. Ve bazı tortul ortamlarda, tortul Kaya toplam sütununun çoğu felaket süreçleri zamanında kurulmuştur. Diğer tortul ortamlarda normal, devam eden sedimantasyon hakimdir.

Çoğu durumda, sedimantasyon yavaş gerçekleşir. Bir çölde, örneğin, rüzgar, bazı noktalarda silisiklastik malzeme (kum veya silt) biriktirir veya bir wadi'nin katastrofik selleri, büyük miktarlarda detrital malzemenin ani birikintilerine neden olabilir, ancak çoğu yerde eolian erozyonu hakimdir. Oluşan tortul Kaya miktarı sadece tedarik edilen malzemenin miktarına bağlı değil, aynı zamanda malzemenin ne kadar iyi birleştiğine de bağlıdır. Erozyon, birikimden kısa bir süre sonra en çok biriken tortuyu giderir.

Stratigrafi

Yeni Kaya katmanlarının eski kaya katmanlarının üzerinde olduğu, süperpozisyon ilkesinde belirtilmiştir. Dizide genellikle uygunsuzluklar adı verilen bazı boşluklar vardır. Bunlar, yeni tortuların yerleştirilmediği veya daha önceki tortul tabakaların deniz seviyesinden yükseldiği ve aşındığı dönemleri temsil eder.

Kaynakça

Tortul kayaçlar


Viktor Alekseevici Krovopuskov (în ; ) este un fost scrimer rus specializat pe sabie. A fost laureat cu patru medalii de aur olimpice și opt medalii de aur mondiale.

Carieră
S-a apucat de scrimă la vârsta de 13 ani, după ce a văzut un anunț la Stadionul Lujniki, aproape de casa sa. De la începutul a fost pregătit de Lev Koreșkov, un tânăr antrenor care frecventa ȚSKA și le studia pe maeștrii Lev Kuznețov, Vitali Arkadiev și David Tîșler. Krovopuskov și-a dovedit repede talentul, cucerind o medalie de bronz la campionatul național la vârsta după trei luni de antrenament. A fost numit maestru al sportului la vârsta de 19 ani.

La mijlocul anilor 1960 a început să se antreneze cu lotul olimpic pregătită de David Tîșler la ȚSKA. Fiind stângaci, a fost ales ca sparring-partner campionului Mark Rakita. În anul 1968 a câștigat Campionatul Mondial pentru juniori și în anul 1973 s-a alăturat lotului sovietic, cu care a câștigat medalia de argint la Campionatul Mondial din același an de la Göteborg. Și-a consolidat poziția cu argintul la individual și aurul pe echipe la Campionatul Mondial din 1974 de la Grenoble.

După ce David Tîșler a fost numit șef de departament la Institutul de Educație Fizică din Moscova, Mark Rakita a devenit antrenorul lui Viktor Krovopuskov și a dezvoltat pentru acesta un sistem tactic care i-a asigurat succesul. La Jocurile Olimpice de vară din 1976 de la Montreal, Viktor Krovopuskov a fost laureat cu aur atât la individual cât si pe echipe. În pofida unei rupturi a tendonului lui Ahile suferită în 1977, a repetat acest succes și la Olimpiada din 1980 "acasă" la Moscova. Nu a putut să participe la Olimpiada din 1984 de la Los Angeles din cauza boicotării sovietic și a rămas neinvins la Jocurile Olimpice. În paralel, a strâns 14 medalii la Campionatele Mondiale, inclusiv două titluri la individual și șase titluri pe echipe, până în 1986. După ce s-a retras a devenit antrenor de scrimă.

Pentru realizările sale a fost numit maestru emerit al sportului în 1976. În același an a primit Ordinul Steagul Roșu al Muncii și în 1980 a fost decorat cu Ordinul Lenin.

Referințe

Legături externe

Scrimeri olimpici sovietici
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1976
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1980
Medaliați olimpici cu aur sovietici
Sabreri

Viktor Krovopuskov


Die Nord 3400 Norbarbe ist ein leichtes zweisitziges Beobachtungs- und Verbindungsflugzeug der Nord Aviation für das französische Heer.

Geschichte
Die Nord 3400 wurde als Gewinner eines vom französischen Luftfahrtministerium ausgeschriebenen Konstruktionswettbewerbs für ein zweisitziges Artillerie-Beobachtungs- und Verbindungsflugzeug, das beim französischen Heer eingesetzt werden sollte, entworfen. Der erste Prototyp flog erstmals am 20. Januar 1958 und wurde von einem 240 PS (179 kW) leistenden Potez-4D30-Motor angetrieben. Ein zweiter Prototyp mit einer von 12,70 m auf 13,10 m vergrößerten Spannweite folgte am 13. September 1958 und es wurde von einem Potez-4D34-Motor mit 260 PS (194 kW) angetrieben. Das französische Heer (Aviation Légère de l'Armée) bestellte hierauf 150 Stück in der Ausführung des zweiten Prototyps, die bis zum März 1961 ausgeliefert wurden.

Konstruktion
Die Nord 3400 ist ein abgestrebter Hochdecker mit einem festen Spornrad-Fahrwerk, einer geschlossenen Kabine und hintereinander angeordneten Sitzen für den Piloten und den Beobachter. Die zweiteilige einholmige Tragfläche hat ein NACA-23015-Profil, wobei die Flügelnase und die Treibstoffräume metallbeplankt sind, während ansonsten eine Stoffbespannung verwendet wird.
Die Flächenhälften sind an den Rumpf anklappbar.

Der Rumpf ist ein geschweißtes Stahlrohrgerüst, das vorne metallbeplankt und hinten über ein Holzformgerüst stoffbespannt ist. Der hintere Beobachtersitz ist um 360° drehbar und für die Aufnahme einer Liege leicht ausbaubar. Das Normalleitwerk verwendet eine abgestrebte Höhenflosse.

Militärische Nutzer

 Französisches Heer

Technische Daten

Literatur
 Karlheinz Kens: Flugzeugtypen – Typenbuch der internationalen Luftfahrt. 4. Ausgabe, Carl Lange Verlag, Duisburg 1963, S. 150 f.

Weblinks

 Nord Aviation (SNCAN) N 3400 Norbarbe bei flugzeuginfo.net

Einzelnachweise

Verbindungsflugzeug
Einmotoriges Flugzeug mit Kolbenmotor
Militärluftfahrzeug (Frankreich)
Erstflug 1958

Nord 3400


Hrvoje Barić (Split, 21. srpnja 1965. ), hrvatski plivač. Natjecao se za Jugoslaviju.

Natjecao se na Olimpijskim igrama 1984., a nastupio je u prednatjecanju na 100 metara, delfin.

Na Mediteranskim igrama 1991. osvojio je zlatnu medalju na 100 metara, delfin.

Bio je član splitskog POŠK-a.

Izvori

Hrvatski plivači

Hrvoje Barić


An Oberonia lycopodioides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni J.König, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paul Ormerod. An Oberonia lycopodioides in nahilalakip ha genus nga Oberonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oberonia

Oberonia lycopodioides


ඉන්දු-අයිරේනියානු භාෂා (ඉන්දු-ඉරානීය භාෂා), හෙවත් ආර්ය භාෂා යනු ඉන්දු-යුරෝපීය භාෂා පවුලේ පවත්නා විශාලතම සහ වඩාත් අග්නිදිගට වන්නට පිහිටි ශාඛාව වේ. මෙම භාෂා කථා කරන්නන් බිලියන 1.5කට අධික සංඛ්‍යාවක් හමුවන අතර, ඔවුහු යුරෝපය (රොමානි), තුර්කිය (කුර්දි සහ සාසා–ගොරානි) සහ කොකේසස් (ඔසේෂියානු) සිට නැගෙනහිරට වන්නට ෂින්ජියෑං (සාරිකොලි) සහ ඇසෑමය (ඇසෑමි) දක්වාත්, දකුණින් ශ්‍රී ලංකාව (සිංහල) සහ මාලදිවයින (මාලදිවයින්) තෙක් මෙන්ම, ඕෂනියාව තෙක් (ෆීජි හින්දි) ව්‍යාප්ත වී ඇත. එමෙන්ම, වයඹදිග යුරෝපයේ (එක්සත් රාජධානිය), උතුරු ඇමරිකාවේ (එක්සත් ජනපදය සහ කැනඩාව) සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඉන්දු-අයිරේනියානු කථිකයින්ගේ විශාල ඩයස්පෝරා ප්‍රජාවක් දක්නට ලැබෙයි.

මෙම පවුලට අයත් සියලු භාෂාවන්හි පොදු මූල භාෂාව ලෙස ප්‍රාක්-ඉන්දු-අයිරේනියානු හෙවත් පොදු ආර්ය භාෂාව සැලකේ. මෙය ක්‍රි.පූ. 3වන සහස්‍රකයේ පමණ භාවිතා වන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ නූතන ඉන්දු-අයිරේනියානු භාෂාවන් හි ප්‍රධාන ශාඛාවන් වනුයේ ඉන්දු-ආර්ය, අයිරේනියානු, සහ නූරිස්තානි භාෂා සැලකේ. මුලින් මෙහි සිව්වන ස්වාධීන ශාඛාවක් ලෙස දර්දික සැලකුණ ද, මෑත විද්වතුන් සාමාන්‍යයෙන් දර්දික භාෂා ඉන්දු-ආර්ය ශාඛාවේ පුරා සාමාජිකයකු ලෙස සඳහන් කොට ඇත.

භාෂා

ඉන්දු-අයිරේනියානු භාෂා යටතට ප්‍රධාන කාණ්ඩ තුනක් ඇතුළත් වේ:
 ඉන්දු-ආර්ය භාෂා
 අයිරේනියානු/ඉරානීය
 නූරිස්තානි

ඉන්දු-අයිරේනියානු භාෂා කථිකයින් බිලියන 1.5කට වඩා හමු වේ. මෙහි කථා කරන්නන් බහුතරය ඉන්දු-ආර්ය සමූහයට ඇතුළත් වේ: හින්දි–උර්දු (~ මිලියන 590) සහ ප්‍රදේශයේ ව්‍යාප්ත උපභාෂාවන් වන භෝජ්පූරි (මිලියන 40), අවධි (මිලියන 40), මෛථිලි (මිලියන 35), මාර්වාරි (මිලියන 30), රාජස්ථානි (මිලියන 20), ඡත්තීස්ගාර්හි (මිලියන 18), බෙංගාලි (මිලියන 205), පන්ජාබි (මිලියන 100), මරාඨි (මිලියන 75), ගුජරාටි (මිලියන 50), ඔඩියා (මිලියන 35), සින්ධි (මිලියන 25), ඇසෑමි (මිලියන 24), සිංහල (මිලියන 19), නේපාලි (මිලියන 17), බිෂ්ණුප්‍රියා (මිලියන 12) සහ රංග්පූරි (මිලියන 15). අයිරේනියානු ශාඛාවට අයත් ප්‍රධාන භාෂා වන්නේ පර්සියානු (මිලියන 90), පෂ්ටෝ (මිලියන 50 පමණ), කුර්දි (මිලියන 35), සහ බලෝචි (මිලියන 8) භාෂාවන් ය. එසේම තවත් කුඩා භාෂා ගණනාවක්ම ඇත.

ඉතිහාසය

 ඉන්දු-ඉරාන භාෂා වල පොදු ප්‍රෝටෝ-භාෂාව ප්‍රතිනිර්මාණය කර ඇති ප්‍රෝටෝ-ඉන්දු-ඉරානියානු භාෂාව වේ.

 පැරණිතම සහතික කරන ලද ඉන්දු-ඉරාන භාෂා වන්නේ වේද සංස්කෘත, පැරණි සහ බාල ඇවෙස්තාන් සහ පැරණි පර්සියානු (පුරාණ ඉරාන භාෂා).  වෙනත් ඉන්දු-ආර්ය භාෂාවකින් වචන කිහිපයක් (බලන්න මිටන්නි හි ඉන්දු-ආර්ය උපස්ථරය) පුරාණ මිටන්නි සහ හිත්තයිට් ආසන්න පෙරදිග රාජධානිවල ලේඛනවල සහතික කර ඇත.

 ඉන්දු-යුරෝපීය පවුල තුළ, ඉන්දු-ඉරාන Satem කණ්ඩායම අයත් වේ.  ඉන්දු-ඉරාන භාෂා ඉන්දු-යුරෝපීයයේ අනෙකුත් උප සමූහ සමඟ සම්බන්ධ කරන විවිධ යෝජනා ඉදිරිපත් කර ඇත (ග්‍රේකෝ-ආර්ය වැනි, ග්‍රීක සහ ආර්මේනියානුවන් සමඟ සමීප සබඳතාවක් දක්වයි), නමුත් මේවා පුළුල් පිළිගැනීමකින් තොරව පවතී.

විශේෂාංග
 satem ශබ්ද වෙනස්වීම් මගින් බලපෑමට ලක් වූ වෙනත් භාෂා සමඟ බෙදාගත් නවෝත්පාදනවලට ඇතුළත් වන්නේ:
 ප්‍රෝටෝ-ඉන්දු-යුරෝපීය (PIE) පැලටෝ-වේලර් නැවතුම්වල * ඉදිරිපස සහ ආශ්‍රීකරණය:
 * PIE labiovelar සහ plain velar ඒකාබද්ධ කිරීම නතර වේ:
 * රුකි ශබ්ද නීතිය

 ග්‍රීක සමඟ බෙදාගත් නවෝත්පාදනවලට ඇතුළත් වන්නේ:
 * PIE syllabic nasals හි කටහඬ  සිට  දක්වා (ස්වාධීන වර්ධනයන් විය හැක)
 * ග්‍රාස්මන්ගේ නීතිය (ස්වාධීන වර්ධනයන් විය හැක)

 ඉන්දු-ඉරානයන්ට අනන්‍ය වූ නවෝත්පාදනවලට ඇතුළත් වන්නේ:
 * PIE  සිට  දක්වා අඩු කිරීම
 වෙනත් ඉන්දු-යුරෝපීය භාෂා කිහිපයකම මෙය සිදු වුවද, ** *o ද *a දක්වා අඩු කරන ලදී.
 * ව්‍යාංජනාක්ෂර අතර PIE ස්වරාලය   බවට පත් විය, නමුත් එය ඉරාන භාෂාවෙන් ශුන්‍යයට අඩු වී ඇත.
 * නාම පද වලින් වාචික ආකාර ව්‍යුත්පන්න කිරීමට *kr̥- ක්‍රියා මූලයක් භාවිතා කිරීම.
 * මූලයන්ගෙන් නිෂ්ක්‍රීය ක්‍රියාපද ව්‍යුත්පන්න කිරීමට *-yá- භාවිතා කිරීම.
 * බෘග්මන්ගේ නීතිය

ආශ්‍රේයයන්

ප්‍රභව
 Chakrabarti, Byomkes (1994). A comparative study of Santali and Bengali. Calcutta: K.P. Bagchi & Co.

වැඩිදුර කියවීමට

 Pinault, Georges-Jean. "Contacts religieux et culturels des Indo-Iraniens avec la civilisation de l'Oxus". In: Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 149ᵉ année, N. 1, 2005. pp. 213–257. DOI:https://doi.org/10.3406/crai.2005.22848 ; www.persee.fr/doc/crai_0065-0536_2005_num_149_1_22848
 Pinault, Georges-Jean. "La langue des Scythes et le nom des Arimaspes". In: Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 152e année, N. 1, 2008. pp. 105–138. DOI:https://doi.org/10.3406/crai.2008.92104 ; www.persee.fr/doc/crai_0065-0536_2008_num_152_1_92104

බාහිර සබැඳි

 Swadesh lists of Indo-Iranian basic vocabulary words (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)

ඉන්දු-අයිරේනියානු භාෂා


PPT may refer to:

Organizations
 Parti Progressiste Tchadien, a political party active in Chad between 1947 and 1973
 Partido del Pueblo Trabajador (Working People's Party of Puerto Rico), a political party in Puerto Rico
 Patria Para Todos, a left-wing political party in Venezuela
 Permanent Peoples' Tribunal, an international opinion tribunal founded in Bologna, 1979
 Plunge Protection Team, a nickname of the United States President's Working Group on Financial Markets
 Porin Pallo-Toverit, the former name of the Finnish football club FC Jazz
 PTT Public Company Limited, Thai state-owned oil and gas company

Science and technology
 .ppt, the file format used by Microsoft PowerPoint presentation software
 Parts-per notation for parts-per-trillion (more common) or parts-per-thousand (less common)
 PerlPowerTools, a revitalized of the classic Unix command set in pure Perl
 Positive partial transpose, a criterion used in quantum mechanics
 Power point tracking, a solar energy charging technology
 Primitive Pythagorean triple, three integers that form a right triangle
 Probabilistic polynomial-time, a class of Turing machines that are probabilistic and run in polynomial-time
 Pulsed plasma thruster, a method of spacecraft propulsion

Biology and medicine
 Palmitoyl protein thioesterase, enzymes that remove thioester-linked fatty acyl groups
 PPT1, a member of the palmitoyl protein thioesterase family
 PPT2, a member of the palmitoyl protein thioesterase family
 Pedunculopontine tegmental nucleus, a collection of neurons located in the brainstem
 Podophyllotoxin, a medical cream to treat genital warts
 Propylpyrazoletriol, a selective agonist of ERα used in scientific research
 Protopanaxatriol, a molecule found in ginseng

Transportation
 Faa'a International Airport (IATA airport code), Papeete, Tahiti, French Polynesia
 Personal public transport, a transportation model

Games
 Partouche Poker Tour, a poker tournament
 Professional Poker Tour, a series of televised poker tournaments

Other
 Periodismo para todos, a journalist TV programme of Argentina

PPT