Hukuk () ya da tüze birey, toplum ve devletin hareketlerini, birbirleriyle olan ilişkilerini; yetkili organlar tarafından usulüne uygun olarak çıkarılan, kamu gücüyle desteklenen, muhatabına genel olarak nasıl davranması yahut nasıl davranmaması gerektiğini gösteren ve bunun için ilgili bütün olasılıkları yürürlükte olan normlarla düzenleyen normatif bir bilimdir. Ayrıca, toplumu düzen altına alan ve kişiler arası ilişkileri düzenleyen, ortak yaşamın huzur ve güven içinde akışını sağlayan, gerektiğinde adaleti yerine getiren, kamu gücü ile desteklenen ve devlet tarafından yaptırımlarla güvence altına alınan kurallar bütünüdür. Hukuk, birey-toplum-devlet ilişkilerinde ortak iyilik ve ortak menfaati gözetir.

Hukuk sistemindeki genel farklılık yasama organının hukuk yaptığı Kara Avrupası Hukuk Sistemi ve hakim kararlarının hukuku oluşturduğu Ortak Hukuk Hukuk Sistemi çevresinde oluşur. Tarihte dini hukuk, laiklik hususunun yerleşmesinde de dahil olmak üzere önemli bir rol oynamıştır ve hâlâ bazı dini ülkelerde uygulanmaya devam etmektedir. Şer'î Hukuk dünyada en çok kullanılan dini hukuktur ve İran, Suudi Arabistan gibi ülkelerde ana hukuk sistemi olarak uygulanır.

Hukuk, Felsefe, Maliye, Sosyoloji ve Hukuk Tarihi gibi derslerde kaynak olarak kullanılır. Ayrıca eşitlik, adalet ve hakkaniyet konularında önemli tartışmaların başlangıcına kaynaklık eder.

Etimoloji

Kelime anlamı
Hukuk kelimesi; Arapça "hak" (حق) kökünden gelir ve kelimenin çoğuludur. Türk Dil Kurumuna göre hukuk kelimesi, "Toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen yasaların bütünüdür". Bunun dışında hukukun "haklar" anlamı da vardır.

Teorik anlamı
Hukuk dönemden döneme değiştiği için hâlâ doyurucu bir tanım yapılamamıştır. Kant "Hukukçular hâlâ hukukun tanımını aramaktadırlar." der. Günümüzde en çok kabul edilen tanımı ise: "Belirli bir zamanda belirli bir toplumdaki ilişkileri düzenleyen ve uyulması devlet zoruna (müeyyide) bağlanmış kurallar bütünüdür."

Geniş bir kavramla ifade etmek istersek teknik anlamda hukuk; örgütlenmiş bir toplum içinde yaşayan insanların birbirleriyle veya kişilerin yine kendilerinin meydana getirdiği topluluklarla ve bu toplulukların birbirleriyle olan ilişkilerini düzenleyen, kişilerin güvencesini ve insan haklarını sağlamak amacıyla oluşturulan ve devlet gücü ile desteklenen bağlayıcı, genel, soyut ve devamlı kurallar bütünüdür.

Bilimsel bir disiplin olarak hukuk, kendi içinde temel olarak ikiye ayrılır. Genel olarak hukukun kişiler arası ilişkileri konu alan kısmına Özel Hukuk, kişiler ile devlet veya devleti oluşturan kurumlar arası ilişkileri düzenleyen kısmına ise Kamu Hukuku adı verilir. Bu ayrım roma hukukundan kalma bir ayrımdır (ius privatum-ius publicum). Medeni Hukuk, Ticaret Hukuku ve Devletler Özel Hukuku özel hukukun, buna karşılık Anayasa Hukuku, Ceza Hukuku ve İdare Hukuku kamu hukukunun başlıca alt dallarıdır.

Kamu hukuku, devletin ve diğer kamu, kurum ve kuruluşlarının örgütlenişine, işleyişine, gördükleri hizmetlere ilişkin kurallar içerir. Demokratik toplumlarda kamu hukukuna başlıca egemen olan ilkeler hukuki güvenlik ve kanunilik prensibidir. Özel hukuk ise dar anlamıyla kişilerin birbirleriyle olan ilişkilerini düzenler. Egemen olan ilkesi irade serbestisidir (Privatautonomie).

Tarihçe
Hukukun başlangıcı medeniyetin oluşumuna yakın bir şekilde ortaya çıkmıştır. M.Ö. 3000'lerde oluşmuş Antik Mısır hukuku, medeni kanunlar içeren ve yüksek olasılıkla 12 levhaya bölünmüş kitaplardan oluşmuştur. Ma'at baz alınarak hazırlanmış olan, kültürel özelliklerle karakterize edilmiş, eşitlik ve bölünemezlik konulu retorik söylev şeklindedir. M.Ö. 22. yüzyıllara gelindiğinde Sümer İmparatoru Ur-Nammu tarihteki ilk yasayı, ahlak kuralları ile ilgili beyanlardan oluşan bir yasayı hazırlatmıştır. M.Ö. 1760 yıllarında Kral Hammurabi, Babil kanunlarını yasalaştırıp tabletlere işlettirmiştir ve halkın görmesi için krallığın çeşitli bölgelerine stel olarak yerleştirtmiştir. Bu kanunlar Hammurabi Kanunları olarak bilinir. Bu kanunların en bozulmamış kopyası 19. yüzyılda İngiliz Asurolojist tarafından bulunmuştur ve harf çevirisi yapılarak farklı dillere çevrilmiştir.

Eski Ahit M.Ö 1280 yıllarında ortaya çıkmıştır. Ahlaki zorunluluklardan ve iyi bir toplumun sahip olması gereken özelliklerden bahseder. Milattan önce 8. yüzyıllarda, Antik Atina'dan küçük bir şehir devleti tarihteki ilk kadınlar ve köleler hariç geniş katılımı temel alan bir toplum oluşturmuştur. Buna rağmen Antik Atina'da hukuk bilimine ya da hukuka dair bir kelimeye rastlanmamıştır. Bunun yerine ilahi yasa (thémis), insan kararnameleri (nomos) ve törelerden (díkē) oluşan üçlü bir ayrıma başvurmuşlardır. Ancak Antik Yunan Hukuku, demokrasinin oluşumunda önemli anayasal yenilikler içermiştir.

Roma Hukuku ağırlıklı olarak Yunan filozoflarından etkilenmiştir ancak ayrıntılı kuralları profesyonel ve sofistike hakimleri tarafından oluşturulmuştur. Uzun zamanlar hüküm süren Roma İmparatorluğu değişen toplumsal şartlara uyum sağlayabilmek için hukuk değişimlere uğramıştır. Karanlık Çağ'da bu yasalar töre ve içtihatlarla değiştirilse de 11. yüzyılda Orta Çağ hukuk akademisyenleri Roma Hukukunu araştırmaya başlayınca yeniden keşfedilmiştir. Latince hukuk özdeyişleri rehberlik etmek için derlenmiştir. Orta Çağ İngiltere'sinde Kraliyet Mahkemeleri örnek davalardan oluşan bir bütün geliştirdiler. Bu bütün daha sonra Kara Avrupası Hukukuna kaynaklık etmiştir. Avrupa çapında geçerli olan bir Ticaret Hukuku, tüccarların ortak kurallara göre ticaret yapmalarına yarayacak ve farklı yerel hukuk kurallarına tabi olmamalarını sağlayacak şekilde oluşturulmuştur. Oluşturulan bu hukuk kuralları modern Ticaret Hukukunun habercisi olmuştur, sözleşme serbestisini ve mülkiyetin satılabilirliğini vurgulamıştır. 18. ve 19. yüzyılda milliyetçilik öne çıkınca Ticaret Hukuku ülkelerin yerel hukuklarına yeni kanunlarla birleştirilmiştir. Napolyon ve Alman yasaları en etkilileri olmuştur. Bu yasalar geniş ciltlerden oluşan İngiliz Ticaret yasalarına göre hakimlerce daha kolay uygulanabilir ve ihracat edilebilir olduklarından tercih edilmişlerdir.

Antik Hindistan ve Çin yasaları farklı hukuk geleneklerini temsil ederler ve tarihte bağımsız hukuk teorisi ve pratiği okullarına sahip olmuşlardır. M.S. 100 yıllarında Hindistan'da Arthashastra ve Manusmriti adlı kuruluş antlaşmaları emredici hukuki tedbirler içeren yazılardan oluşmuştur. Hindistan mitolojisi tipi olan Manu'nun felsefi görüşü tolerans ve çoğulculuk üzerinedir ve Güney Doğu Asya'da benimsenmiştir. Bu Hint kültür ve yanında İslam Hukuku, Hindistan İngiltere'nin bir parçası haline gelince terk edilmiştir ve yerine Kara Avrupası Hukuku uygulanmıştır. Doğu Asya hukuk gelenekleri ilahi ve dini unsurlarla özgün bir yapı oluşturmuştur. Japonya hukuk sistemini çoğunluğu Alman Medeni Hukuku olmak üzere batı hukuk sistemleri ışığında modernleştiren ilk ülke olmuştur. Çin de Çing Hanedanlığı'nın son yıllarında hukuk sistemini modernleştirmeye başlamıştır. Günümüz Çin Cumhuriyeti'nin hukuki altyapısı Sovyet Sosyalist hukukunun etkisi altında oluşturulmuştur. Hızlı endüstriyelleşmeden dolayı bugün Çin, ekonomik açıdan reform sürecine girmiştir.

Küreselleşme süreci; hukuk alanını da etkisi altına almış ve biçimlenmesinde etkili olmuştur. Hukuk, küreselleşme karşısında yalnızca biçimlenen bir nesne olarak yer almamış ayrıca küreselleşmenin taşıyıcısı da olmuştur. Küreselleşmenin hukuku birebir etkilediği alanlar; evrensel normlar fikri ve uluslararası hukuk olarak sıralanabilir.

Hukuk kuralları ve özellikleri
Hukuku diğer toplumu düzenleyici kurallar olan örf ve adetler, gelenekler ve dinlerden ayıran özellik devlet tarafından güvenceye alınmış ve cebrî yaptırımlara sahip olmasıdır. Hukuk kuralları insan davranışlarını düzenler ve bulunduğu toplumun değer yargılarını taşır. Soyutluk ve genellik özelliği sayesinde benzer nitelikteki bütün durumlarda uygulanması sağlanır.

 Genellik: Sadece belli bir kimseye değil, aynı durumda bulunan tüm kişilere uygulanmasıdır. Hukuk Kuralları herkes için geçerlidir. Ancak istisnalar bulunabilir. Örneğin, zihinsel yeterliliği bulunmayanlara ceza verilmez.
 Soyutluk: Hukuk kuralının belli ve tek bir olaya değil aynı özelliği gösteren tüm olaylara uygulanmasıdır.
 Süreklilik: Bir hukuk kuralının yürürlükte kaldığı süre boyunca uygulanmasıdır. (Süreklilik, asla değiştirilemezlik anlamına gelmez. Çünkü Hukuk kuralları kanun koyucu tarafından her zaman için değiştirilebilir, hatta kaldırılabilir.) İstisnai olarak bazı kanunların süreklilik niteliği yoktur. Bu tür kanunlar belli bir süre için çıkartılır ve sadece o süre içinde uygulanırlar. Ör: Her yıl çıkartılan ve 1 yıl boyunca yürürlükte kalan bütçe kanunları.
 Bağlayıcılık: Hukuk kurallarına uyulması gerektiği anlamına gelir.

Bağlayıcılıkta kişinin kurala uyması beklenir ve zorlamaya gerek olmadan kendisi de uyabilir. Hukuk kuralı toplumsal kabul gördükten sonra pek çok kişi zorlama olmaksızın ona uyar. Ancak Zorlayıcılıkta ise yalnızca uymayanlar zorlanır. (Uymama şartı vardır.)

Müeyyide
Bakınız: YaptırımHukuk alanında yaptırım kamu gücü ile uygulanır. Hukuka uymayı zorlama, uymayanları cezalandırma ve uyulmadığı durumlarda ortaya çıkan zararları telafi etmek için kullanılır. Hukuk düzenini sağlamayı ve korumayı amaçlayan yaptırımlar yine hukuk düzeninin öngördüğü şekilde yerine getirilir.

Maddi ve manevi yaptırımlar olarak ikiye saf ayrılır. Maddi yaptırımlar hukuka aykırı durumlarda uygulanırken manevi yaptırımlar bu durumları engellemek için kullanılır.

Ceza hukukunda ölüm, hapis ve para cezaları; anayasa hukukunda siyasetten men, parti kapatma; vergi hukukunda vergi ve kaçakçılık cezaları gibi değişik hukuk dallarında değişik yaptırımlar vardır.

Hukukun dayanağı
Hukukun dayanağı ile ilgili çeşitli dönemlerde kuramlar üretilmiştir. Bunları sıralamak gerekirse bunlar, hukukun dayanağını bilinçli bir irade olarak gören kuramlar, irade dışı olarak gören kuramlar ve pozitivist kuramlar. Bu kuramların bazılar felsefi değil ortaya çıktığı dönemin sorunlarını çözmek veya politik görüşleri hukuk bilimi içinde ifade etme ihtiyacından ortaya çıkmıştır.

Hukukun unsurları
Hukukun öğeleri (unsurları) üç tanedir: 1) Kural, 2) Yaptırım, 3) Devlet. (Bunlar olmadan hukuk olamaz.)

Hukukun işlevleri
Hukuk başlıca iki işlevi yerine getirir: 1. Düzeni sağlar, 2. Adaleti tesis eder. Adalet ve Düzen arasındaki ilişki Avustralyalı Prof. Hedley Bull tarafından kapsamlı olarak ele alınmıştır. Adalet ve Düzen birbirinin bütünleyicisi olduğu kadar aynı zamanda ilginç bir biçimde birbirlerine ters orantılı olarak etki eden iki kavramdır. Düzeni hızla sağlamak kesinlikle adaletin eksik kalmasına sebebiyet verecektir. Örneğin bir cinayet davasında, geçmiş çağlarda olduğu gibi çok kısa bir sürede karar verip, suçluyu idam etmek toplumsal düzeni hızla sağlayacak ve hukuk caydırıcı etkisini olabildiğince çabuk bir biçimde gösterecektir. Ama belki de yanlış bir karar verilmiş olacağı için adalet açısından geri dönülmez bir hata yapılmış olacaktır. İsyanlar bastırılırken yargılama yapılmaksızın elinde silah olan suçlu olduğu düşünülen herkesin infaz edilmesi yine benzeri bir örnektir. Tam aksine Adaleti mutlak anlamda yerine getirmeye çalışmak ise, en azından yaşanan zaman kaybı açısından düzenin bozulmasına neden olacaktır. Bu nedenledir ki, insanların hukuk sisteminin yavaşlığına ve adaletin gecikmesine olan güven eksikliği modern hukuk sistemlerinin başlıca problemlerinden birisidir. Örneğin; uzun yargılama süreleri adalete olan güveni sarsar. Delil yetersizliği nedeniyle serbest kalan suçlu aynı suçu işlemeye devam edebilir.
 Düzen, herhangi bir sistemin uyumlu ve amaca yönelik olarak işleyişidir. Düzen karmaşayı önler. Huzuru ve güveni sağlar. İnsanlar arasında barış ortamı oluşur.
 Adalet, insanlar arasında hakların korunmasının sağlanmasıdır. Fırsat Eşitliği, Hak Eşitliği gibi kavramların uygulanmasını gerçekleştirir. Adalet sistemine (mahkemelere) -bireysel anlamda olsa dahi- düzen bozulduğunda ihtiyaç duyulur.

Tarihteki en ilginç örneklerden birisi olarak Cengiz Han'ın Ölüm Yasası (Büyük Yasa) pek çok suçun cezasını ölüme bağlayarak toplumsal düzeni ve askeri disiplini hızla sağlamıştır. Ancak cezalar adil ve orantılı değildir. Örneğin at hırsızlığının cezası ölüm olarak belirlenmiştir. Bu o dönem için bile aşırı ve orantısız bir cezadır. Cengiz Han'ın amacı adaleti sağlamaktan çok disiplinsiz Moğol kabilelerindeki karmaşaya neden olan temel etkenleri ortadan kaldırarak onları hızla düzenli askeri birliklere dönüştürmektir. (Cengiz Han'a ait Büyük Yasa'nın günümüze ulaşan parçaları Mısırlı tarihçi Makrîzî'nin kitapları ile Arap gezgin İbni Battuta Seyahatnamesinde bulunmaktadır.)

Bilinçli irade kuramı
 Genel irade kuramı'na göre hukuk; toplumdaki insanların karşılıklı olarak birbirleriyle anlaşmalarını dayanak alır ve bunun sonucunda hukuka, toplumsal sözleşme olarak bakar. İnsanların anlaşarak ortaya çıkardığı bu toplumsal sözleşmeye uymaları kendileri için ödev olarak görülür.
 Tanrısal (İlahi) irade kuramı hukuku Tanrı'ya dayandırır ve ancak onun istemesi dahilinde ortadan kalkar. Hukuka uyma zorunluluğu, onu Tanrı'nın yansıması olarak gördükleri içindir.
 Kişisel irade kuramı ise Devletin iradesine dayandırır. Hukuk, devlet ve onu temsil eden güçler içindir.
 Her yaptığımızdan kendi öz ve hür iradelerimiz sorumludur. Ancak günümüze kadar bu kuramları tamamen çürüten ve yok sayan birçok olay olmuştur. Bu olaylardan ötürü yeni verilen hükümlerde iyi niyet şartına bakılmaktadır. Bir durum olduğunda kişinin ehliyeti bulunuyorsa ve ortada bir yanlışlık varsa en son olarak iyi niyet durumunun olup olmadığına bakılır ve gerekli duruma göre işlemler yapılır.

Bilinç dışı irade kuramı
 Tarihsel hukuk kuramı, hukuku ulusların tarihlerine dayandırır. Hukuk bir ulusla doğar yaşar ve gelişir, bir yasa koyucunun iradesine bağlı değildir.
 Doğal hukuk kuramı'na göre ise doğal hukukun insan var olmadan önce de var olduğunu ve insanların yaptığı hukukun bu doğal hukuka uygun olması gerekir. İnsan hakları doğal hukuk kuramına göre değerlendirilir. Örnek olarak insanların doğal olarak sahip olduğu yaşam hakkı değiştirilemez veya kaldırılamazlar.

Pozitivist kuramlar
Bazı pozitivistler; hukukun devlet iradesinden doğduğunu, bazıları ise sosyal bir durum olduğunu söylerler. Marx'ın hukuk alanındaki düşünceleri de pozitivist kuramlar arasına girer. Ona göre tüm toplumsal olaylar ekonomik olaylara dayanmakta, dolaylı olarak hukuku toplumsal olaylara dayandırmaktadır.

Eleştirel kuram
Eleştirel hukuk kuramına göre, akla ve mantığa dayalı evrensel bir hukuk düzeni ortaya konulmalıdır. Ne var ki hukuk mantığın ifadesi değil, siyasal gücün (iktidarın) yansımasıdır. Eleştirel hukukçular açısından hukuk, kurallar ve bütünle ifade edilmenin dışına çıkmıştır.

Hukuk sistemleri
Hukuk biliminde biçim, öncelikler ve ilkeler doğrultusunda bazı sistemler ortaya çıkmıştır.

Roma hukuku
Avrupa ülkelerinin yanında Türkiye'nin de kanun hazırlama sürecinde örnek aldığı hukuk sistemidir. Roma hukuku, tüm dünyada hukuk fakültelerinde en yaygın olarak öğretilen hukuk sistemidir ve birçok ülkede bugün uygulanan laik hukuk sistemlerinin kaynağıdır. Bu sistemde hukuk, kamu hukuku ve özel (medeni) hukuk diye iki ana bölüme ayrılır. Bu anlayış, özellikle yurttaşlar arasındaki ilişkileri düzenlemeyi öncelikli hale getirmiştir. Bu sebeple Medeni Hukuk diğer sistemlere göre çok daha ileri düzeydedir. Hukuku, yasa koyucular yapar.

İstanbul şehrinde Bizans İmparatoru I. Justinianus döneminde (M.S. 565) derlemesi yapılan "Corpus Iuris Civilis" ya da "Justinianus Kodeksi", Roma hukukunun Bizans dönemine uyarlanmış bir derlemesidir. Bu derleme, Roma hukukunun yaşatılması ve sonradan modern Avrupa'nın çağdaş hukuk sistemlerine kaynaklık etmesinde önemli rol oynamıştır.

Roma hukukundan günümüze birçok temel prensip ve özdeyiş kalmıştır. Masumiyet karinesi (hiç kimsenin suçu kanıtlanmadan suçlu sayılamayacağı), kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi (kanunen suç olarak tanımlanmamış bir eylemin suç olarak nitelenemeyeceği ve buna ceza verilemeyeceği), hukukun yönetim erkinden bağımsız olması ve hiç kimsenin kendi davasının yargıcı olamayacağı ilkeleri bunlardan en çok bilinenleridir.

 Omnes homines aequales sunt (Bütün insanlar eşittir)
 Nullum crimen, nulla poena sine lege (Kanunsuz suç, kanunsuz ceza olmaz)
 Actori incumbit onus probandi (İspat yükü davacıya aittir)
 In dubio pro reo (Şüpheden sanık yararlanır)
 İnfinita aestimatio est libertatis (Özgürlüğün değeri sonsuzdur)
 Iustitiae dilatio est quaedem negatio (Geciken adalet onun reddi demektir)
 Leges ab omnibus intellegi debent (Kanunlar herkes tarafından anlaşılabilir olmalıdır)
 Litorum usus publicus est (Kıyılar herkes tarafından kullanılabilir)
 Ne bis in idem crimen iudicetur (Aynı suça iki defa mahkûmiyet kararı verilemez)
 Nihil iniquis venali iustitia (Satın alınabilen adaletten daha kötü bir şey olamaz)
 Non servata forma corruit actus (Şekle uyulmamışsa muamele yıkılır)
 Poena corporalis maior qualibet poena pecuniaria (Bedeni ceza her türlü para cezasından daha ağırdır)
 Quilibet praesumitur bonus, usque dum probetur contrarium (Aksi kanıtlanıncaya kadar bir kimsenin iyi niyetli olduğu karinedir)

Kara Avrupası Hukuk Sistemi
Ana Madde: Kara Avrupası hukuk düzeniİngilizce diliyle "Civil Law" adı altında geçen Kara Avrupası hukuk sistemi bugün dünyadaki çoğu ülkenin kullandığı hukuk sistemidir. Kıta Avrupası hukuk sisteminde yetkili sayılan kaynaklar, başlıca, yürürlükteki yasalar —özellikle daha önce hükûmet tarafından kodifike edilmiş anayasalar veya tüzükler— ve törelerdir. Kodifikasyonlar binlerce yıl öncesine dayanır ve bunların en erken örneği Babil Kanunları'dır. Modern Kıta Avrupası hukuk sistemi aslen geç Orta Çağda Batı Avrupası tarafından keşfedilen 6. yüzyıl Doğu Roma İmparatorluğu hukuk pratikleri yazılarından türemiştir. M.S. 529-534'te Bizans İmparatoru I.Justinianus o zamana kadar oluşturulmuş Roma kanunlarını kodifike etmiştir ve birleştirmiştir. Oluşturulan bu bütüne Corpus Iuris Civilis adı verilmiştir. Justinianus Kodeksi Bizans İmparatorluğunun çöküşüne kadar ayakta kalmıştır. Bu sırada Batı Avrupa, Justinianus Kodeksi 11. yüzyılda keşfedilene kadar Theodosius kanunlarına ve Alman örf ve adet hukukuna başvurmuşlardır. Bologna Üniversitesi akademisyenleri bu kanunları kullanarak kendi hukuklarını yaratmışlardır. Kara Avrupası hukuk sistemi kodifike edilirken Roma Hukuku ve bunun yanında kilise fıkıhları gibi dini hukuk baz alınmıştır ve Aydınlanma Çağı'na kadar Avrupa'ya yayılmaya devam etmiştir. 19. yüzyılda Fransa, Kod Napolyon'la; Almanya, Bürgerliches Gesetzbuch'la kanunlarını modernleştirmiştir. Bu iki Kanun yalnızca Avrupa'nın hukuk sistemini değiştirmekle kalmamıştır, ayrıca Japon ve Kore hukuki geleneklerine de kaynaklık oluşturmuştur.Demirgüç-Kunt -Levine, Financial Structures and Economic Growth, 204 Bugün Kıta Avrupası hukuk sistemine sahip olan ülkeler Rusya'dan Çin'e uzanır.

Ortak hukuk
Ana Madde: Ortak hukukAnglo-Amerikan ülkelerinde uygulanan sistemdir. XI. yüzyılda İngiltere'de gelişmiştir. Orta Çağda İngiltere'de Norman Fethinden sonra hukuk eyaletten eyalete, her bir kabilenin törelerine göre farklılık göstermeye başlamıştır. "Ortak Hukuk" konsepti ise 12. yüzyılın sonlarında II. Henry'nin saltanatı zamanında, yetkisi olan yargıçları kurumsallaşmış ve birleşik, ülke için "ortakça" uygulanabilecek bir hukuk sitemi yaratmaları konusunda tayin ettiğinde ortaya çıkmıştır. Ortak Hukukun evrimleşmesindeki sonraki en önemli adım Kral John'un zamanın baronları tarafından hukuk kurallarını ihlal etme yetkisini sınırlayan bir belge imzalattırılmasıyla atılmıştır. Bu "büyük ferman" ya da Magna Carta ayrıca Kralın muhit hakimlerinin mahkemelerini ve yargılarını, ülke hakkında öngörülemeyen konularda despot kararlar vermek yerine, "kesin bir halde" tutmalarını emretmiştir. Fakat zamanla sistem fazla sistematik, katı ve değişmez hale gelmiştir ve bu vatandaşların krala Ortak Hukuku hükümsüz kılması için talepte bulunmasına yol açmıştır. Bunun sonucu Lord Şansölyeler Thomas More zamanında, Ortak Hukukun hakkaniyet eksikliklerini gidermek için yeni bir mahkemeler sistemi kurulmuştur. 19. yüzyılda İngiltere'de, 1937'de Amerika'da bu iki sistem birleştirilmiştir.

Ortak hukuk sistemleri; diğer ülkelere kıyasla daha liberal diyebileceğimiz özgürlükçü ekonomik sistemlere sahip ülkelerde daha yaygındır. Bu sistem "doğal hukuk" prensiplerine eğilimlidir. Hukuk sisteminin, "kendiliğinden ve dinamik bir şekilde"; sürekli değişim içerisinde olduğunu savunur. Doğal hukuka yakın ortak hukukun; teknolojik gelişmeler karşısında yetersiz kalan yasaların yaratacağı mağduriyetleri önleyebilmesi adına daha makul olduğunu söyleyen bir görüş son yıllarda daha ağır basmaktadır. Kodifikasyon yani uygulanacak kural üretme aşamasının yargıçlara değil de sadece yasama meclislerine verildiği ülkelerin; teknoloji karşısında hukuk sistemleri ile birlikte uyum sağlayabilmesi kabiliyeti giderek güçsüzleşmiştir.

Roma hukuk sistemi gibi hukuku bölümlere ayırmaz, ayrıca hukuk yaratıcısı olarak yargıçları görürler. Hukuk fakültelerinde Common-law adıyla anılır. İstisnai olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde Louisiana Eyaleti ve Kanada'da Quebec Eyaleti ortak hukuk ile yönetilmez.

Dini Hukuk
Dinî hukuk açıkça dini emirlere dayanır. Buna Yahudi yasa sistemi Halaha ve Müslüman yasa sistemi Şeriat örnek verilebilir. Bazı Hristiyan Kiliseleri Kanon Hukukunu kabul ederler ve uygularlar. Dinî hukuk çoğunlukla "değiştirilemezlik"e vurgu yapar çünkü Tanrının sözlerinin hükûmet ya da mahkemeler tarafından insanlara karşı yasalaştırılmaması ve değiştirilmemesi kabul edilir. Ancak tam ve detaylı bir hukuk sistemi insan detaylandırılmasına ihtiyaç duymuştur. Bu nedenle, örneğin İslam Hukukunda Kıyas, İcma ve İçtihat yöntemi kabul edilmiştir. Başka bir örnek olarak da Tevrat gösterilebilir. Bazı İsrail topluluklarının kullanmayı seçtiği basit kodlardan oluşan Yahudi Hukukunun yanında Halaha, Talmud'un yorumlamalarının özetlendiği yasalardır. Yahudi Hukukunda davacılara isterlerse dini hukuku da kullanabilmeleri izni verilmiştir.

İslam hukuku
İslam hukuku, İslam'ın ilkelerine dayanır ve hukukun kaynağı olarak Kur'an görülür. İslam hukukunda Kur'an'da hüküm bulunmaması halinde Peygamberin sözleri (hadis) ve davranışları (sünnet) dikkate alınır. Kıyas (analoji) ve İcma (mahkeme içtihatları ve din bilginlerinin görüşleri) hukukun oluşumunda önemli paya sahiptir. Osmanlı İmparatorluğu'nda da uygulanan İslam hukuku, Türkiye'de 1926'da yürürlüğe giren Medeni Kanun ile yürürlükten kalkmıştır.

Osmanlı İmparatorluğu'nda uygulanan hukuk sistemi bir padişahın varlığından dolayı Batı'daki gibi monarşik algılansa da şeyhülislamın bir padişahı görevden alabilme yetkisinin varlığı İslam hukukunun ne derece de uygulandığını gösterir. Günümüzde yasaları İslamî kurallar doğrultusunda belirlenmiş ülkeler vardır.

Sosyalist hukuk
Rusya komünist devriminden sonra sosyalist ülkelerde uygulanan sistemdir. Daha çok ekonomik koşullara dayanır ve en önemli dayanağı mülkiyet hakkının kişilere değil topluma ait olmasıdır. Bireyler arasındaki özel hukuktan çok toplum çıkarları gözetilmiştir. Ayrıca Marksist ve Leninist düşünceye göre sosyalist hukuk geçici bir durumdur ve toplumu düzenlemek içindir ve toplum komünist düzene geçtiği zaman yaptırıma dayanan bir hukuk sistemine gerek kalmayacaktır. Sosyalizmin Avrupa'da çökmesinden sonra sosyalist hukuk sistemi de olumsuz yönde etkilenmiştir.

Uluslararası hukuk
Uluslararası hukuk bir devletin diğer bir devlet veya devletlerle ve yahut bir devletin uluslararası örgütlerle ilişkilerini düzenleyen kamu hukuku dalıdır. Bir devletin ülkesinde vatandaşları arasındaki ilişkileri düzenleyen hukuk kurallarına "iç hukuk" denir. Bir devletin diğer devlet veya uluslararası örgütlerle ilişkilerini düzenleyen kurallar ise "dış hukuk"u meydana getirir. İç hukukta devlet üstün bir iradeye sahiptir. Fakat, uluslararası hukukta devlet gibi üstün bir iradeye sahip, yani devletlerin bağlı olacakları koyacak ve bunları uygulayacak bir otorite yoktur. Uluslararası hukukta devletler arasında eşitlik söz konusudur. Uluslararası toplum, eşit ve egemen devletlerin yan yana olduğu bir sistemdir. Bu sistemde, eşit ve egemen devletlerin yan yana olması, hem ayırt edici, hem de zayıf olan özelliğidir. Bu durum sistemi güçsüz kılar, çünkü kuralları oluşturan, uygulayan ve yorumunu yapan varlıklar, eşit ve egemen devletlerdir. Birbirine eşit ve egemen varlıklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hukuk kurallarının kaynağı olarak bir üst organ yoktur. Dolayısı ile bu sistem içinde, kuralları yaratanla, ona tâbi olacak olanlar aynıdır. Milletlerarası toplumda devletteki gibi merkezîleşme yoktur, teşkilâttan yoksun bir yapı sergiler. Yasama işlevi, devletler tarafından gerçekleştirilir.

Uluslararası hukukun kaynakları, andlaşmalar, örf ve adet hukuku, hukukun genel prensipleri, içtihatlar ve doktrindir. Uluslararası hukukun başlıca inceleme konuları şunlardır: Uluslararası hukukun kaynakları, uluslararası hukukun kişileri, uluslararası hukukun mekansal kuralları, kara, deniz, hava ülkesi, devletlerin tanınması, devletlerin halefiyeti, diplomasi ilişkileri, sorumluluk, uyuşmazlıkların çözümü, kuvvet kullanma.

Ayrıca bakınız
 Avukat
 Hakim (yargıç)
 Savcı

Kaynakça

Arapçadan Türkçeye geçen sözcükler
Ana madde konuları

Hukuk


كوكبة الهلبة أو الذُّؤَابة ؛ وباللاتينية: Comae Berenices.

برج الهلبة من أبراج نصف  الشمالي، ويظهر في فصلي الربيع والصيف.

يمكن تحديد برج الهلبة متموضعاً بين برجي العذراء والدب الأكبر).

وقد كان موقع برج الهلبة مجهولاً، وكان القدماء يحددونه في السماء متداخلاً، إما مع ذيل برج الأسد أو برج العذراء. وبقي الأمر على هذا الحال إلى أن جاء تايكو  سنة 1602م وقام بحل المشكلة بتسجيل موقع البرج الحالي.

وأما المجرات النجمية الموجودة في برج معمل النحات: M 64, M 85, M 88, M 91, M 98, M 99, M 100.

ومن التجمعات النجمية: M 53.

وأما النجوم المزدوجة: ألفا الهلبة، و24 الهلبة.

ومن أهم النجوم في برج الهلبة: ألفا الهلبة ( نجم دياديم).

معرض صور

اقرأ أيضا

مجموعة إن جي سي 4631

المصادر الخارجية
 موقع الكون

.

مراجع

الكوكبات الشمالية
المملكة البطلمية في الثقافة الشعبية
كوكبة الهلبة

الهلبة (كوكبة)


Scoliosorus, monotipski biljni rod iz porodice bujadovki (Pteridaceae) smješten je u potporodicu Vittarioideae. Jedina vrsta je S. ensiformis, rasprostranjena of južnog Meksika do Paname na jugu

Sinonimi
 Antrophyum subgen.Scoliosorus (T.Moore) Bened.
Sinonimi za vrstu:
 Antrophyum carnosum Liebm.
 Antrophyum discoideum Liebm.
 Antrophyum ensiforme Hook.
 Antrophyum falcatum M.Martens & Galeotti
 Antrophyum galeottii Fée
 Dictyogramme ensiformis (Hook.) Trevis.
 Polytaenium ensiforme (Hook.) Benedict

Izvori

Vittarioideae
Flora Meksika
Flora Gvatemale
Flora Belizea
Flora Salvadora
Flora Hondurasa
Flora Nikaragve
Flora Kostarike
Flora Paname

Scoliosorus


Parodia mueller-melchersii ist eine Pflanzenart aus der Gattung Parodia in der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton mueller-melchersii ehrt den aus Deutschland stammenden Kakteensammler Herrn Müller-Melchers, der die Gärtnerei Kakteen-Haage mit südamerikanischen Kakteen belieferte.

Beschreibung
Parodia mueller-melchersii wächst meist einzeln. Die mattgrünen, verlängert kugelförmigen Triebe erreichen Wuchshöhen von bis zu 8 Zentimeter und Durchmesser von 6 Zentimeter. Die 20 bis 24 Rippen sind spiralförmig angeordnet und nicht auffällig in Höcker untergliedert. Die auf ihnen befindlichen Areolen sind weiß. Die ein bis drei (selten vier) geraden Mitteldornen sind abstehend oder abwärts gerichtet. Sie sind hellbraun oder gelblich, besitzen eine dunklere Spitze und weisen eine Länge von 1,5 bis 2 Zentimeter auf. Die zwölf bis 18 spreizenden Randdornen sind gelblich weiß bis weiß und bis zu 1 Zentimeter lang.

Die hell goldgelben bis zitronengelben bis rötlichen Blüten erreichen Längen von bis zu 3 Zentimeter und Durchmesser von 5 Zentimeter. Ihr Perikarpell und die Blütenröhre sind mit weißer Wolle und dunklen Borsten bedeckt. Die Narben sind blasskarminfarben bis rosafarben. Die grünen Früchte sind bei Reife schlauchartig verlängert und weisen Längen von bis zu 2 Zentimeter (selten bis zu 3 Zentimeter) auf.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Parodia mueller-melchersii ist im brasilianischen Bundesstaat Rio Grande do Sul und in Uruguay verbreitet.

Die Erstbeschreibung als Notocactus mueller-melchersii durch Curt Backeberg wurde 1936 veröffentlicht. Nigel Paul Taylor stellte die Art 1987 in die Gattung Parodia. Ein weiteres nomenklatorisches Synonym  ist Ritterocactus mueller-melchersii  (1999).

Die Unterarten Parodia mueller-melchersii subsp. gutierrezii  und Parodia mueller-melchersii subsp. winkleri  werden nicht mehr akzeptiert.

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. als stark gefährdet geführt.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 Fotos von Parodia mueller-melchersii

Parodia (Kakteen)
Mueller-melchersii

Parodia mueller-melchersii


روابط إضافية

 Bolelli Recent Match Results
 Bolelli World Ranking History

مراجع

أبطال الجراند سلام في زوجي كرة المضرب
أبطال بطولة أستراليا المفتوحة
أشخاص على قيد الحياة
إيطاليون مغتربون في موناكو
رياضيون من بولونيا
فائزون بميداليات برونزية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة المضرب
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من إيطاليا
لاعبو كرة مضرب إيطاليون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2005
مواليد 1985
مواليد في بولونيا (إيطاليا)

سيموني بوليلي


දෙවිනුවර නගරය ලංකාවේ ඇති ඉතාමත් පෞරාණික නගර වලින් එකකි. එහි අතීතය ඉතාමත් ඈතට දිව යන අතර ක්‍රි.ව. 690 දෙවන දප්පුල රජුගේ රාජ්‍ය කාලය ආරම්භයද සමඟ සම්බන්ද වේ.

මෙම නගරය පැරණි රජවරු 30ක ගේ පමන රජ්‍යයන්ට අදාල වෙයි. දෙවිනුවර නගරය මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ වැල්ලබොඩපත්තුවේ ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු කෙළවරේ පිහිටා ඇති අතර වර්ග සැතපුම් 3ක් පමණ දක්වා විහිදේ.

දෙවිනුවර


Miguel Ángel López Moreno (født 4. februar 1994 i Pesca) er en colombiansk cykelrytter som cykler for .

Meritter

2014
  Samlet Tour de l'Avenir
 Bjergtrøje
6. etape
  Samlet Clásica de Samacá
1. og 2. etape
  Samlet Vuelta a Colombia U23
4. etape
 1. etape Clásica Fusagasugá
2015
 4. plads samlet Vuelta a Burgos 2015
 Ungdomstrøje
2. og 4. etape
 7. plads samlet Tour de Suisse 2015
  8. plads ved det nationale mesterskab i landevejscykling
2016
  Samlet Tour de Suisse 2016
 3. plads samlet Tour de Langkawi 2016
4. etape
 4. plads samlet Tour de San Luis 2016
 Ungdomstrøje
6. etape
  4. plads ved det nationale mesterskab i enkeltstart
2017
 1. plads, 11. etape Vuelta a España
 3. plads samlet Østrig Rundt
1. plads, 4. etape
 4. plads samlet Vuelta a Burgos
1. plads, 5. etape

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Colombia
Cykelryttere ved sommer-OL 2016
Deltagere for Colombia ved sommer-OL 2016

Miguel Ángel López (cykelrytter)


الكفارةهو تصرف أوجبه الشرع لمحو ذنب معين، كالإعتاق والصيام والاطعام، وغير ذلك .

تعريف الكفّارة
  لغة: جمعها كفارات، وأصلها الستر وتغطية الشيء، تقول كفرت القدر إذا غطيته وسميت بذلك لأنّها تستر الخطايا والذنوب الذي ارتكبها بفعله.
  اصطلاحًا :  الكَفّارة: ما يُكفَّرُ - أي يُغطَّى - به الاثم. وهو تصرف أوجبه الشرع لمحو ذنب معين، كالإعتاق والصيام والاطعام، وغير ذلك.

أقسام الكفارة
تنقسم الكفارة إلى معينة ومرتبة ومخيرة وما جمعت الوصفين الترتيب ثم إذا عجز التخيير وكفارة الجمع.
 - المعينة: ككفارات الإحرام في الحج والعمرة.
 - المرتبة: ثلاث كفارات كفارة الظهار، كفارة القتل الخطأ، وكفارة من أفطر في قضاء شهر رمضان.
 - المخيرة:
كفارة من افطر في شهر رمضان وخلف النذر، وفي بعض اقسام صيد المحرم
 - وما جمعت الترتيب فإذا عجز فالتخيير فهي كفارة حنث اليمين.
 - وكفارة الجمع: كفارة من أفطر شهر رمضان على محرّم. وكفارة من قتل مؤمنا عمدا وظلما.

مراتبها
يختلف ترتيبها والخيار بينها على حسب الذنب المُكَّفَرِ عنه.
 - العتق: عتق رقبة سالمة من العيوب، صغيرة كانت أو كبيرة، ذكرًا أو أنثى أيا كان نوعها ولو غير مؤمنة، واشترط الأحناف أن تكون مؤمنة.
 - الصيام: يجب عليه صوم شهرين متتابعين، ليس فيهما يوم عيد، ولا أيام تشريق، ويجب عليه التتابع إلا إذا أفطر ناسيًا أو لغلط في العدد. أما إذا تعمد، فيجب عليه أن يبدأ الصوم من جديد.
 - الإطعام: فإنه يطعم ستين مسكينًا، لكل مسكين غداء وعشاء، ومن عجز عن أي نوع من الكفارات، تلزمه في ذمته، وقضاؤها دين عليه متى استطاع، أو تيسر له.

أنواعها
فالكفارات المعهودة في الشرع خمسة أنواع: كفارة اليمين، وكفارة الحلق، وكفارة القتل، وكفارة الظهار، وكفارة الإفطار، والكل واجبة إلا أن أربعة منها عرف وجوبها بالكتاب العزيز، وواحدة منها عرف وجوبها بالسنة.

كفارة اليمين
إذا أقسم الإنسان على شيء، وحنث في حلفه، بأن فعل ما حلف على تركه، أو ترك ما حلف على فعله، فتجب عليه كفارة اليمين، وهي الإطعام أو الكسوة، أو عتق رقبة، فإن لم يستطع، فعليه صيام ثلاثة أيام سواء أكانت متتابعة أم منفردة، قال تعالى:(لَا یُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغۡوِ فِیۤ أَیۡمَـٰنِكُمۡ وَلَـٰكِن یُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ ٱلۡأَیۡمَـٰنَۖ فَكَفَّـٰرَتُهُۥۤ إِطۡعَامُ عَشَرَةِ مَسَـٰكِینَ مِنۡ أَوۡسَطِ مَا تُطۡعِمُونَ أَهۡلِیكُمۡ أَوۡ كِسۡوَتُهُمۡ أَوۡ تَحۡرِیرُ رَقَبَةࣲۖ فَمَن لَّمۡ یَجِدۡ فَصِیَامُ ثَلَـٰثَةِ أَیَّامࣲۚ ذَ ٰلِكَ كَفَّـٰرَةُ أَیۡمَـٰنِكُمۡ إِذَا حَلَفۡتُمۡۚ وَٱحۡفَظُوۤا۟ أَیۡمَـٰنَكُمۡۚ كَذَ ٰلِكَ یُبَیِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَایَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ)
[[[سورة المائدة]]:89].

واختلف في إخراج القيمة عن الإطعام والكسوة، فالجمهور على المنع، وأجازه أبو حنيفة، كما يرى الجمهور جواز تقديم الكفارة على الحنث وتأخيرها عليه، واستدلوا بقول النبي (: (من حلف على يمين، فرأى غيرها خيرًا منها، فليكفر عن يمينه وليفعل). مسلم وأبو داوود والترمذي.
وقالوا: إن تقديم الكفارة يجعل القدوم على الحنث لا يعتبر إقدامًا على غير مشروع أو إقدامًا في فعل الإثم، لأن تقديم الكفارة يجعل الشيء المحلوف عليه مباحًا، ولأن من قدَّم الحنث على الكفارة هو شارع في معصية، ولا يدري أن يتمكن قبل موته من الكفارة أم لا، ولا يمنع ذلك عندهم جواز تأخير الكفارة، لقوله النبي (:(من حلف على يمين فرأى غيرها خيرًا منها، فليأتها، وليكفر عن يمينه) [مسلم].
ويرى أبو حنيفة أن الكفارة لا تجب إلا بعد الحنث، لأن الكفارة سبب للحنث، لا تجب إلا بعد وقوعه، واستدل بقول النبي (:(فليكفر عن يمينه، وليفعل الذي هو خير) مسلم.

كفارة الحلق في الحج

قال تعالى: {وَلاَ تَحْلِقُواْ رُءوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْهَدْىُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مّن رَّأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ} [البقرة:196].

قال الحافظ ابن كثير: «وعامة العلماء أنه يخير في هذا المقام، إن شاء صام، وإن شاء تصدق بفَرْقٍ، وهو ثلاثة آصع، لكل مسكين صاع، وهو مُدّان، وإن شاء ذبح شاة وتصدق بها على الفقراء»([14]).

وعن كعب بن عجرة قال حُملتِ إلى النبي صلى الله عليه وسلم والقمل يتناثر على وجهي فقال: (ما كنت أرى أن الجهد قد بلغ بك هذا أما تجد شاةً؟!) قلت: لا، قال: (صُمْ ثلاثة أيام، أو أطعم ستة مساكين، لكل مسكين نصف صاع من طعام، واحلق رأسك).

قال الخطابي: «قلت: هذا إنما هو حكم من حلق رأسه لعذر مِنْ أذى يكون به، وهو رخصة له، فإذا فعل ذلك كان مخيراً بين الدم والصدقة والصيام».

كفارة القتل
تجب كفارة القتل في حالتين: في القتل الخطأ، وفي القتل العمد إذا عفا ولي الدم.
 أولا الكفارة في القتل الخطأ:

إذا فعل الإنسان شيءًا يُباح له، فقتل غيره خطأ، كأن يكون أراد الصيد فأصاب مسلمًا معصوم الدم، أو حفر حفرة، فتردى فيها إنسان غيره، أو فعل شيءًا كان السبب في قتل غيره، ولم يكن يقصد إيذاء. فضلا عن غرض القتل، فهو قتل الخطأ، ويلحق بالقتل الخطأ القتل العمد الصادر من غير المكلف، كالصبي والمجنون، فتجب الكفارة حينئذ، ويجب أن تكون الكفارة من مال القاتل، بالإضافة إلى الدية المخففة، إذا كان قادرًا.
وكفارة القتل الخطأ تحرير رقبة مؤمنة، ولم تعد هناك رقاب في زماننا، فتكون كفارة القتل الخطأ مقصورة على صيام شهرين متتابعين، فإذا وجد العبيد في زمن رجع الحكم؛ قال تعالى:{وما كان لمؤمن أن يقتل مؤمنًا إلا خطئًا ومن قتل مؤمنًا فتحرير رقبة مؤمنة ودية مسلمة إلي أهله إلا أن يصدقوا فإن كان من قوم عدو لكم وهو مؤمن فتحرير رقبة مؤمنة وإن كان من قوم بينكم وبينهم ميثاق فدية مسلمة إلي أهله وتحرير رقبة مؤمنة فمن لم يجد فصيام شهرين متتابعين توبة من الله وكان الله عليمًا حكيمًا} [النساء: 92].
وإذا اشترك اثنان فأكثر في قتل رجل واحد خطأ، قيل يجب الكفارة على كل واحد منهم، وقيل: يجب عليهم كلهم كفارة واحدة.
 الكفارة في القتل العمد:

إذا اقتص من القاتل العمد، فلا تجب عليه كفارة، فالقصاص كاف، أما إذا عفا أولياء القتيل، فتجب عليه الدية والكفارة.
وجمهور الفقهاء يرون أن القتل العمد ليس فيه كفارة؛ لأنه إثم كبير، تكفيره القصاص بقتل القاتل، قال تعالى: {ومن يقتل مؤمنًا متعمدًا فجزاؤه جهنم خالدًا فيها وغضب الله عليه ولعنه وأعد له عذابًا عظيمًا} [سورة النساء: 93].
ويرى الشافعية أن الكفارة تجب في القتل العمد، لأن الكفارة إن شرعت لتكفير الإثم في القتل الخطأ، فهي في القتل العمد أولى.

كفارة الظهار
الظهار هو قول الرجل لزوجته: أنت على كظهر أمي. وهو نوع من أنواع الطلاق في الجاهلية، لأن الرجل يقصد به تحريم زوجته عليه، كما حرم عليه أخته وأمه، ولقد ظاهر أوس بن الصامت من زوجته خولة بنت ثعلبة، فلما ذهبت تشتكي إلى رسول الله (نزل القرآن يوضح حكم الظهار في الإسلام، وأوضح كفارته.
وقد جاء القرآن بكفارة الظهار، قال تعالى: {والذين يظاهرون من نسائهم ثم يعودون لما قالوا فتحرير رقبة من قبل أن يتماسا ذلكم توعظون به والله بما تعملون خبير. فمن لم يجد فصيام شهرين متتابعين من قبل أن يتماسا فمن لم يستطع فإطعام ستين مسكينًا ذلك لتؤمنوا بالله ورسوله وتلك حدود الله وللكافرين عذاب أليم} سورة المجادلة: 3-4.
ولما جاءت خولة تشتكي إلى النبي (فقال النبي (: (يعتق رقبة). قالت للنبي (: لا يجد. فقال النبي (: (فيصوم شهرين متتابعين). قالت خولة: يا رسول الله (إنه شيخ كبير، ما به من صيام. قال النبي (: (فليطعم ستين مسكينًا). قالت خولة: ما عنده شيء يتصدق به، فأتى بعرق من تمر، فقالت خولة: فإني سأعينه بعرق آخر. فقال لها النبي (: (قد أحسنتِ، اذهبي، فأطعمي بهما عنه ستين مسكينًا، وارجعي إلى ابن عمك). يقصد زوجها. [أبو داود].

كفارة الإفطار
تجب الكفارة على من جامع زوجته في نهار رمضان عمدًا؛ لأنه إفساد صوم رمضان خاصة بغرض انتهاك حرمة الصوم، من غير سبب مبيح للفطر. فعن أبي هريرة—قال: جاء رجل إلى النبي (فقال: هلكتُ يا رسول الله. قال: (وما أهلكك ؟) قال: وقعت على امرأتي في رمضان. قال: (هل تجد ما تعتق رقبة ؟) قال: لا. قال:(فهل تستطيع أن تصوم شهرين متتابعين؟) قال: لا. قال:(فهل تجد ما تطعم ستين مسكينًا). قال: لا. قال أبو هريرة: ثم جلس فأتى النبي (بعرق (مكتل) فيه تمر. قال:(تصدق بهذا). قال: فما بين لا بتيها أهل بيت أحوج إليه من منا ؟! فضحك النبي (حتى بدت نواجذه، وقال: (اذهب، فأطعمه أهلك).رواه الجماعة.
 أنواع كفارة الصوم:
كفارة الجماع في نهار رمضان ثلاثة أنواع: العتق، والصيام، والإطعام.
 تكرر الكفارة:
وتكرار الكفارة له حالتان:
 - أن يجامع الرجل زوجته أكثر من مرة في يوم واحد، وهذا عليه كفارة واحدة باتفاق العلماء.
 - أن يتكرر الجماع في أكثر من يوم، وهذا عليه لكل يوم كفارة على الأرجح.

انظر أيضًا
 الاستمناء في الإسلام

مصادر
  كتاب بدائع الصنائع في ترتيب الشرائع - كتاب الكفارات - لأبو بكر مسعود بن أحمد الكاساني.

المراجع

الضرائب في الإسلام
زكاة
فقه إسلامي
مصطلحات إسلامية
مصطلحات عربية

كفارة


بلدية كولباتو (بالكاتالانية: Collbató) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 3.780 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في باش ليوبريغات

كولباتو


Ion Toboșaru (n. 1 noiembrie 1930, Constanța – d. 16 decembrie 2016, București) a fost un critic de film, estetician și teatrolog român.

Biografie
Profesorul universitar Ion Toboșaru, teatrolog și estetician de marcă în cultura română, s-a născut, la Constanța, la 1 noiembrie 1930.
A absolvit, în 1954, Facultatea de Filologie, secția Limba și Literatura Română, a Universității din București și din acel an funcționează în învățământul superior, domeniile de specialitate fiind Estetica, Estetica și Teoria teatrului și Teatrologie — Spectacologie.

Doctoratul l-a obținut, în 1963, în filosofie, specialitatea estetică.

În perioada 1968-2000, a fost profesor titular și șef de catedră de Estetică și Teatrologie, decan între anii 1967 și 1970, apoi prorector (1970-1974) al Universității Naționale de Artă Teatrală și Cinematografică "I. L. Caragiale" din București. Din 1990 conduce doctorate de Estetică și Teorie a teatrului în cadrul acestei universități. În anul 1992 a devenit membru al Consiliului Național de Atestare a Titlurilor, Diplomelor și Certificatelor Universitare din cadrul Ministerului Educației Naționale.

Printre funcțiile onorifice pot fi enumerate: membru al Uniunii Scriitorilor, al UNITER, al Asociației Internaționale a Criticilor de Teatru, în colegiile de redacție ale revistelor Studii și cercetări de Istoria Artei și Revue d'Histoire de l'Art ale Academiei Române.

Opera
 Principii generale de estetica. Editura Dacia, 1978
 Introducere în estetica teatrului contemporan. Bucuresti, Asociatia Oamenilor de Arta din Institutiile Teatrale si Muzicale din R. S. România, 1981
 Consemnari: arta teatrului contemporan, vol. 1-4. Bucuresti, Asociatia Oamenilor de Arta din Institutiile Teatrale si Muzicale din România, 1982-1990
 Autumnale, poezii. Iasi, Junimea, 1985
 Ostrovul iubirii, poezii. Bucuresti, Eminescu, 1986
 Essais sur les arts du spectacle contemporain. Bucarest, Association des Gens d'Art des Institutions Théâtrales et Musicales de la République Socialiste Roumanie, 1988
 Ducatul cedrilor de seara, poezii. Bucuresti, Eminescu, 1988
 Lebedele asfintirii, poezii. Bucuresti, Editura Papag, 1990
 Esti tu, azurul invierii, poezii. Editura Fundatiei Culturale Libra, 1991
 Cu zenitul somnului rodirii, poezii. Graphics, 1992
 Octavian Cotescu, vol. îngrijit de Ileana Berlogea si Ion Tobosaru. Bucuresti, Meridiane, 1993
 Tu, monolog liric, poezii. Editura Attis, 1993
 Retorica iubirii, poezii. Editura Didactica si pedagogica, 1993
 Somnul si plutirea invierii, poezii. Editura Didactica si pedagogica, 1994
 Si nourii edenelor plutiri, poezii. Mehedinti, Centrul Creatiei, 1995
 Ducatul artemizelor nuntiri, poezii. Bucuresti, Editura Athena, 1996
 Roua si nuntirea invierii, poezii. Editura Graphix, 1997
 Contururi spectacologice, poezii. Editura Attis, 1998
 Rondeluri crepusculare, poezii. Editura Conphys, 1998
 Azurul paltinilor verii, poezii. Editura Olimpic, 1999
 Cu somnul cerbilor nomazi, poezii. Constanta, Editura Europolis, 1999
 Dumbrava heruvimelor dormiri, poezii. Muntenia, Editura LEDA, 2000
 Regatul mirilor rubini, poezii. Constanta, Editura Muntenia&Leda, 2001
 Rondeluri antume: epilog redundant : Telega 13 iulie-14 august 2002. Constanta, Muntenia, 2003
 Contururi spectacologice crepusculare, vol. 1-2. Ploiesti, Tempus, 2004
 Testament: ritmuri si rime redundante, poezii. Ploiesti, Editura Buratino, 2005
 Amurguri autumnale, vol. 1-4, Ploiesti, Editura Buratino, 2006
 Livada juvenilei senectuti, poezii. Ploiesti, Editura Buratino, 2009
 Crugul venerelor nopti, poezii. Editura Athena

Distincții
La 4 decembrie 2013, președintele României semnează Decretul prin care îi este conferit profesorului universitar Ion Toboșaru, Ordinul Național Serviciul Credincios în grad de Ofițer, în semn de apreciere deosebită pentru întreaga sa activitate de cercetare și de cadru didactic, fiind un model pentru tânăra generație.

Moartea
A murit pe 16 decembrie 2016, la vârsta de 86 de ani.

Nașteri în 1930
Decese în 2016
Critici de film români
Istorici de film români
Profesori universitari români
Constănțeni
Cetățeni de onoare ai Bucureștiului

Ion Toboșaru


Olaylar
Kaşgarlı Mecdeddin Mehmed isimli şair-yazar, dönemin hükümdarı İbrahim Han'a günümüze kopyası ulaşamamış Târih-i Türkistan ve Hıtay eserini sundu.

Doğumlar
 I. Baudouin, Kudüs kralı (ö. 1118)
 El Gazali - Büyük Selçuklu Devleti devrinin İslâm âlimi, filozofu, mutasavvıfı ve müderrisi (ö. 1111)
 Theodora Anna Dukena Selvo - Bizans İmparatoru X. Konstantinos'un ve ikinci karısı Eudokia Makrembolitissa'nın kızı, Bizans prensesi (ö. 1083)

Ölümler
 Ebu'l Âlâ el-Maarrî, Suriyeli Arap filozof, şair ve yazar (d. 973)

1058


اتحاد الجامعات الأفريقية هي منظمة غير ربحية تأسست في الرباط بالمغرب عام1967 من قبل الجامعات الأفريقية لتشجيع التعاون في ما بينها وبين المجتمع الأكاديمي الدولي. وتضم في عضويتها حاليا 208 مؤسسة تعنى بالتعليم العالي والبحث العلمي من كامل أقاليم القارة ومجموعاتها اللغوية، ويطمح الاتحاد أن يكون صوت مجتمع التعليم العالي الأفريقي.

رسالة الاتحاد

هي الرفع من جودة التعليم العالي في أفريقيا وتقوية مساهمته في جهود التنمية بها وذلك بتشجيع التعاون بين أعضائه بتوفير الدعم لمهامها الجوهرية المتمثلة في التدريس والتعلم والبحث والانخراط في المجتمع وتشجيع التفكير البناء وبناء الإجماع والتوافق حول القضايا التي تؤثر في التعليم العالي والتنمية في أفريقيا.

مكونات الاتحاد الدستورية

مجلس الرؤساء والعمداء والعمداء المساعدين للجامعات الأفريقية الذي يتكون من الروؤساءوالمدراء التنفيديين للمؤسسات الأعضاء أو من يمثلهم، إضافة إلى المدعوين من قادة التعليم العالي وصناع القرار. ويجتمع المجلس كل سنتين للتداول حول القضايا والموضوعات التي تهتم بتطوير التعليم العالي في أفريقيا، وابداء التوصيات والتوجيهات بشأنها لأعضائه وإلى المهتمين بقضايا التعليم العالي.

مراجع

منظمات أسست في 1967
منظمات تعليمية في غانا
منظمات جامعية
منظمات مقرها في الرباط

اتحاد الجامعات الإفريقية


Die Trinkhalle in Bad Soden am Taunus ist ein ehemaliges Gebäude am Rande des Quellenparks, in dem zu Kurzeiten Wasser der Heilquellen ausgeschenkt wurde. Heute wird das Gebäude von einer Tanzschule genutzt.

Geschichte

Bei der alten Trinkhalle handelt es sich um eine hölzerne Sommerhalle am Rande des Quellenparks. Der Bau stammt aus dem Jahr 1887 und erfolgte auf Initiative von Dr. H. Köhler, welcher zur damaligen Zeit als Brunnenarzt in Bad Soden tätig war. Nach dessen Tod 1890 wurde ihm zu Ehren ein Denkmal aufgestellt, welches bereits 1890 in der Trinkhalle aufgestellt wurde. Seit 1954 steht dieses im Quellenpark.

Die Trinkhalle öffnete sich in Richtung des Quellenparks. Sie war 51 m lang, 9 m breit, 7 m hoch und kostete 27.000 Mark.
Im Inneren der Trinkhalle traten zwei Quellen aus, Quelle I und III, welche der Milch- und der Warmbrunnen waren. Diese traten ebenfalls außerhalb der Halle, für die Sodener Bevölkerung aus. Des Weiteren befanden sich im Inneren zwei Figuren. Dabei handelte es sich um die Darstellung von Hygeia und der Sodenia.

1954 wurde dieser hölzerne Bau abgerissen. 1955 konnte bereits der Neubau eröffnet werden, welcher noch heute steht. Beim Bau dieser wurde die Quelle XIXb gefunden. Bis zur Auflösung der Kur GmbH wurde hier das Wasser der Quellen ausgeschenkt. Der Auslauf dieser befindet sich heute auf dem Franzenbader Platz. Des Weiteren zog nach der Auflösung eine Tanzschule in das Gebäude. Der Verbleib der Statuen ist auch nicht bekannt.

Literatur
 Rudolf von Nolting: Bad Soden am Taunus in alten Ansichten. Band 2, 1980.
 Gunther Krauskopf: Archivbilder Bad Soden am Taunus. Sutton Verlag, Erfurt 2009, ISBN 978-3-86680-386-2.

Bauwerk in Bad Soden am Taunus
Bad Soden
Erbaut in den 1950er Jahren
Umgenutztes Bauwerk im Main-Taunus-Kreis

Trinkhalle (Bad Soden)


Marie Oesterley (* 1. Oktober 1842 in Göttingen; † 16. August 1917 in Hannover) war eine deutsche Malerin.

Leben und Werk

Marie Oesterley absolvierte ihre Ausbildung bei ihrem Vater, Carl Oesterley senior, und bei ihrem älteren Bruder, Carl Oesterley junior Ihre jüngere Schwester Luise Oesterley (1845–1925) durchlief ihre Ausbildung ebenfalls im familiären Umfeld.

Marie Oesterley lebte und arbeitete anfangs in Karlsruhe, in späteren Jahren in München. Sie malte insbesondere Porträts und Stillleben.

Ehrungen
Nachdem der Rat der Stadt Hannover 1999 beschlossen hatte, neue Straßen überwiegend nach Frauen zu benennen, die in der Geschichte der Stadt eine bedeutende Rolle gespielt haben, wurde im August 2011 eine Broschüre herausgegeben, die Angaben über bisherige Straßenbenennungen nach weiblichen Persönlichkeiten gibt und eine Reihe von Personen listet, nach denen zukünftig Straßenbenennungen erfolgen sollten. Unter letzteren ist auch eine Kurzbiographie zu Marie Osterley enthalten. Ein schon 1745 als Teil der Große Barlinge existierender Weg im (heutigen) Stadtteil Südstadt, der 1899 in Oesterleystraße umbenannt wurde, bezieht sich auf den Vater und Hofmaler Carl Oesterley.

Literatur
 Hiltrud Schroeder (Hrsg.): Sophie & Co. Bedeutende Frauen Hannovers. Biographische Portraits, Hannover: Fackelträger-Verlag, 1991, ISBN 3-7716-1521-6, S. 251
 Hugo Thielen: Oesterley, (3) Marie. In: Dirk Böttcher, Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein, Hugo Thielen: Hannoversches Biographisches Lexikon. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2002, ISBN 3-87706-706-9, S. 274 ().
 Hugo Thielen: Oesterley, (3) Marie. In: Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein (Hrsg.) u. a.: Stadtlexikon Hannover. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2009, ISBN 978-3-89993-662-9, S. 486.
 Christine Kannenberg, Sabine Poppe (Redaktion), Petra Utgenannt (Gestaltung): Bedeutende Frauen in Hannover. Eine Hilfe für künftige Benennungen von Straßen, Wegen, Plätzen und Brücken nach weiblichen Persönlichkeiten, Broschüre, hrsg. vom Referat für Frauengleichstellung sowie vom Fachverband Planen und Stadtentwicklung, Landeshauptstadt Hannover, Juni 2013 (Online, PDF, 736 kB).

Weblinks

Einzelnachweise

Maler (Deutschland)
Person (Göttingen)
Person (Karlsruhe)
Person (München)
Person (Hannover)
Deutscher
Geboren 1842
Gestorben 1917
Frau

Marie Oesterley


The Convair XC-99, AF Ser. No. 43-52436, is a prototype heavy cargo aircraft built by Convair for the United States Air Force. It was the largest piston-engined land-based transport aircraft ever built, and was developed from the Convair B-36 Peacemaker bomber, sharing the wings and some other structures with it. The first flight was on 24 November 1947 in San Diego, California, and after testing it was delivered to the Air Force on 26 May 1949.  The Convair Model 37 was a planned civil passenger variant based on the XC-99 but was not built.

Design and development
Design capacity of the XC-99 was  of cargo or 400 fully equipped soldiers on its double cargo decks. A cargo lift was installed for easier loading. The engines face rearward in a pusher configuration.

Planned civil passenger variant
The Convair Model 37 was a large civil passenger design derived from the XC-99 but was never built. The Model 37 was to be of similar proportions to the XC-99;  length,  wingspan, and a high-capacity, double-deck fuselage. The projected passenger load was to be 204, with an effective range of .

Fifteen aircraft were ordered by Pan American Airways for transatlantic service. However, the fuel and oil consumption of the six  Wasp Major radials powering the XC-99 and B-36 meant that the design was not economically viable, and the hoped-for turboprop powerplants did not materialize fast enough. The low number of orders was not sufficient to initiate production, and the project was abandoned.

Operational history

In July 1950, the XC-99 flew its first cargo mission, "Operation Elephant." It transported  of cargo, including engines and propellers for the B-36, from San Diego to Kelly Air Force Base in San Antonio, Texas, a record it would later break when it lifted  from an airfield at  elevation. In August 1953, the XC-99 would make its longest flight, , to Rhein-Main Air Base, Germany, by way of Kindley Air Force Base, Bermuda and Lajes Field in the Azores. It carried more than  each way. It attracted much attention everywhere it flew.

The US Air Force determined that it had no need for such a large, long-range transport at that time, and no more were ordered. The sole XC-99 served until 1957, including much use during the Korean War. It made twice weekly trips from Kelly AFB to the aircraft depot at McClellan Air Force Base, California, transporting supplies and parts for the B-36 bomber while returning by way of other bases or depots making pick-ups and deliveries along the way. During its operational life, the XC-99 logged over 7,400 hours total time, and transported more than 60 million pounds (27,000 metric tons) of cargo. The aircraft made its last flight on 19 March 1957, landing at Kelly Air Force Base, where it would remain for the next 47 years. The then-United States Air Force Museum at Wright-Patterson Air Force Base near Dayton, Ohio, requested that the aircraft be flown there for display, but the Air Force refused due to the $7,400 cost of the flight.

Retirement and preservation

The aircraft was put on display at Kelly AFB near San Antonio, Texas, in 1957. Deterioration of the airframe due to the high magnesium content was beyond local abilities to address. The aircraft was later moved to a grassy field near the base and in 1993 the USAF moved it back to the Kelly AFB.  In 1995, Kelly AFB was identified for closure via BRAC, although some portions would remain under USAF control as the Kelly Field Annex to adjacent Lackland AFB, it was deemed that a new location be identified for the XC-99.

Disassembly of the aircraft began at Kelly Field in April 2004. and the airframe was moved in pieces from Kelly to the National Museum of the United States Air Force (NMUSAF) at Wright-Patterson Air Force Base. By the summer of 2008, the transfer was complete and the parts were lying outside the museum. The aircraft had continued to suffer additional corrosion during its years in Texas and was found to be in worse condition than expected, with the restoration task being beyond the resources of the museum in a realistic time scale. Some major components such as the wing spar would need to be completely replaced.

The NMUSAF's plans for the restoration and display of the XC-99 are displayed in a case with a 1:72 scale model made by Lt Col Howard T. Meek, USAF (Ret).

In an effort to preserve the aircraft for future restoration, the XC-99 was later moved incrementally to the 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group (309 AMARG) storage facility at Davis–Monthan Air Force Base, in Tucson, Arizona, where it will remain, in an area containing other aircraft belonging to the NMUSAF until the museum is able to restore it. In 2014, Lieutenant General John L. Hudson, USAF (Ret), director of the NMUSAF said that there would be insufficient resources for restoration for the foreseeable future.

Current location of the aircraft
XC-99, AF Ser. No. 43-52436 is now part of the National Museum of the United States Air Force collection at Wright-Patterson AFB. The aircraft was disassembled at Kelly AFB, Texas and its sections transported to NMUSAF for anti-corrosion preservation and reassembly there. It was subsequently transported in the summer of 2012 to Davis-Monthan AFB and is stored in Area 20 of the 309 AMARG complex, the so-called "Boneyard", pending financial resources sufficient to restore the aircraft and return it to NMUSAF for display.

Specifications (XC-99)

See also

References

Notes

Bibliography

 Dorr, Robert F. "Saving the XC-99." Air Force Times, 12 August 1998.
 Dorr, Robert F. "XC-99 is a treasure." Air Force Times, 10 June 2000.
 Jacobsen, Meyers K. Convair B-36: A Comprehensive History of America's "Big Stick". Atglen, Pennsylvania: Schiffer Military History, 1997. .
 Jacobsen, Meyers K. Convair B-36: A Photo Chronicle. Atglen, Pennsylvania: Schiffer Military History, 1999. .
 Jacobsen, Meyers K and Ray Wagner. B-36 in Action (Aircraft in Action Number 42). Carrollton, Texas: Squadron/Signal Publications Inc., 1980. .
 Jenkins, Dennis R. Convair B-36 Peacemaker. St. Paul, Minnesota: Specialty Press Publishers and Wholesalers, 1999. .
 Johnsen, Frederick A. Thundering Peacemaker, the B-36 Story in Words and Pictures. Tacoma, Washington: Bomber Books, 1978.
 Miller, Jay and Roger Cripliver. "B-36: The Ponderous Peacemaker." Aviation Quarterly, Vol. 4, No. 4, 1978.
 Wegg, John. General Dynamics Aircraft and their Predecessors. London: Putnam, 1990. .

External links

Goleta Air and Space Museum Convair XC-99 and Model 37
'U.S. To Europe With 50 tons", Popular Science, March 1950, early article with drawing of first layout of XC-99
"Biggest Air Freighter Goes To War" 1951 article on first operational use of XC-99, photos and drawings
National Museum of the USAF, XC-99 photos, along with the photo of the 1/72nd scale XC-99 model by Lt. Col. Howard Meek
Big Fella – Air Force Magazine

C-099
Convair C-099
Six-engined pusher aircraft
Mid-wing aircraft
Aircraft first flown in 1947
XC-99
Double-deck aircraft

Convair XC-99


Clare Griffiths est une statisticienne britannique qui dirige le tableau de bord COVID-19 du Royaume-Uni à la , anciennement connue sous le nom de Public Health England. Elle est spécialisée dans les statistiques de mortalité. Pendant la pandémie de Covid-19, Griffiths a fourni les statistiques COVID quotidiennes pour le Royaume-Uni.

Formation
Griffiths a d'abord étudié les sciences humaines au University College de Londres. Elle a déménagé à la London School of Hygiene and Tropical Medicine en tant qu'étudiante diplômée, où elle a obtenu un baccalauréat en sciences humaines.

Carrière
En 1998, Griffiths a rejoint l'Office for National Statistics. Elle a été responsable de l'analyse de la mortalité à l'Office des statistiques nationales à partir de 2004.

Griffiths a rejoint Public Health England en 2013. Elle a été nommée responsable de la profession de statistique en 2019. Au début de la pandémie de Covid-19, Griffiths a été invitée à rejoindre l'équipe du tableau de bord COVID-19. Elle a dit qu'avant même d'être interrogée, elle avait déjà commencé à se demander comment les mégadonnées pourraient être utilisées pour éclairer les politiques publiques. Elle est devenue responsable du tableau de bord COVID du gouvernement du Royaume-Uni, qui rapportait des données sur le nombre quotidien de cas, de décès et de vaccinations. Les données sont publiées quotidiennement à 16h00.

En 2021, le journal I a décrit le tableau de bord de Griffiths comme étant plus clair et détaillé que tout autre tableau de bord COVID.

Publications (sélection)

Références

Liens externes

Statisticien britannique
Statisticienne
Étudiant de l'University College de Londres

Clare Griffiths


James (Jacobus) J. Dickson (n. 1738, Traquair, Scottish Borders, Scoția – d. 14 august 1822, Croydon) a fost un botanist, horticultor și micolog scoțian care a fost membru fondator al Linnean Society of London. Abrevierea numelui său în cărți științifice este Dicks..

Biografie
James Dickson, descendent unei familii sărace, a fost fiul unui grădinar în grădinile lui John Stewart, al 6-lea Earl de Traquair (1699–1779). Tatăl l-a instruit de mic în această meserie. Apoi a aprofundat cunoștințele sale la Jeffery's nursery-garden în Brompton. Datorită experienței dobândite, a deschis o pepinieră în Perth care însă nu a fost foarte rentabilă. Astfel s-a deplasat la Londra pentru a lucra în grădinarii la Kensington și Hammersmith. În 1772, a deschis din nou un propriu magazin, acum de plante și semințe, în Covent Garden (Londra) și a făcut cunoștință cu horticultorul precum botanistul William Forsyth (1737-1804), pe care la furnizat cu plante. El s-a împrietenit de asemenea cu cercetătorul și botanistul Sir Joseph Banks (1742-1820) care i-a dat lui Dickson acces la biblioteca sa botanică și l-a angajat să îngrijească grădina Muzeului Britanic (British Museum) (1781), devenind după scurt timp grădinar șef, o funcție care a întreținut-o cu mult succes până la moartea sa. Astfel a câștigat o vastă cunoaștere a botanicii și, în special, a plantelor criptogamice. Cel mai mult s-a interesat pentru mușchi și alte plante nu înfloritoare, dar și pentru ciuperci. În acest context, Dickson a făcut, din 1785, mai multe expediții prin Scoția, inclusiv Hebridelor, pentru a culege, usca și conserva multe soiuri diferite. Între 1785 și 1801, Dickson a publicat marea sa lucrare în patru volume, privind criptogamii, Fasciculus Plantarum Cryptogamicarum Britanniae, în care descris 400 de specii, dintre care multe nu au fost identificate anterior în Marea Britanie. Ilustrațiile desenate sunt de la Dickson, cele de acuarelă au fost realizate de James Sowerby, iar traducerile în limba latină au fost scrise de John Ziers, un farmacist de origine polonă, deoarece Dickson nu a avut o educație școlară formală. Ziers a murit înainte de finalizarea lucrării și astfel fasciculul final a fost tradus de Robert Brown. A mai scris multe lucrări botanice, între altele Hortus Siccus Britannicus cu anual 4 fascicule publicate între 1793 și 1802, Catalogus Plantarum Cryptogamicarum Britanniae (1795) și Botanical Catalogue alphabetically arranged according to the Linnaean System, în 8 fascicule (1797).

În 1788, savantul a fost membru fondator al Linnean Society of London împreună cu Sir James Edward Smith, Sir Joseph Banks și 5 alți savanți, Smith fiind ales primul președinte.

După moartea primei soții Janet Boyle (1740-1786), Dickson s-a căsătorit, în 1789, cu Margaret (1762-1837), sora cercetătorului Mungo Park (1771-1806). De atunci Park l-a acompaniat în timpul expedițiilor sale prin Scoția. Mai departe, l-a introdus la  Banks, care a sponsorizat mai târziu expediția lui Park prin Africa Occidentală (1795). Tot în 1789, botanistul și juristul francez Charles Louis L'Héritier de Brutelle 1746 -1800) a denumit genul de pteridofite Dicksonia din familia Dicksoniaceae în onoarea lui. În 1848, savantul german Moritz Richard Schomburgk (1811-1891) a numit și familia acestui gen după el. În 1804, a fost cofondator al societății regale Royal Horticultural Society, a cărei vicepreședinte a fost ales de la început.

Dickson devenise un om bogat. În 1799 și-a cumpărat o casă în Croydon, unde s-a retras după viața activă. Acolo a murit la 14 august 1822, jelit de soție, un fiul său James (1800-1830/1) și fiicele Isabella (n. 1796) și Jane (n. 1805). A fost înmormântat în cimitirul bisericii All Saints din Sanderstead, la numai 2 mile de Croydon.

Sir James Edward Smith a scris un epitaf pentru marele om de stiință: In memory of Mr. James Dickson, one of the original Fellows of the Linnaean Society, and a Vice-President of the Horticultural Society of London; a man of a powerful mind, and of spotless integrity; whose singular acuteness and accuracy, in the most difficult departments of botany, have rendered his name celebrated wherever that science is known. He departed this life at Croydon, 14 august 1822, in the 85th year of his age. ("În memoria domnului James Dickson, unul dintre membrii fondatori ai  Societății Linnaeane, și vicepreședinte al Societății Horticole din Londra; un om cu minte puternică și de integritate imaculată, a cărui stringență și precizie singulară în cele mai dificile domenii ale botanicii, au făcut numele lui sărbătorit oriunde unde se știe de știință. El a părăsit această viață la Croydon, în ziua de  14 august 1822, în cel de-al 85-lea an al vieții sale.

Specii descrise de Dickson (selecție)
James Dickson a descris peste 400 de specii de plante și ciuperci, nu puține dintre ele pentru prima dată. Ciuperci descrise de el sunt între altele Auricularia mesenterica sau Grifola frondosa.

Publicații (selecție)
 Fasciculus Plantarum Cryptogamicarum Britanniae, 4 volume, Editura G. Nicol, Londra 1785-1801
 A Collection of Dried Plants, named on the authority of the Linnaean Herbarium, and other original collections, Londra, 1787-1799
 Botanical Catalogue alphabetically arranged according to the Linnaean System, 8 caiete, Londra, 1797
 Observations on Polyposium Oreopteris, accompanied with a Specimen from Scotland, 1791
  Hortus Siccus Britannicus, 18 fascicule, Londra 1793-1802
 An Account of some Plants newly discovered in Scotland, 1794
 Observations on the Genus of Porella, and the Phascum Caulescens of Linnaeus, 1797
 On a variety of the Brassica Napus, or Rape, which has long been cultivated upon the continent, 1815
 Observations on, and an Account of the Tubers of the Lathyrus Tuberosus, with Instructions for the Cultivation of the Plant in a Garden, 1817
 On the Cultivation of the Rampion, 1818

Note

Bibliografie
 George William Johnson: "A history of English gardening", Londra 1829, p. 285 p.
 M. Hadfield: "Pioneers in Gardening", Editura Routledge and Kegan Paul, Londra 1955
 A. McConnell, 2004, "Dickson, James (1738-1822)", în: "Oxford Dictionary of National Biography", Editura Oxford University Press, Oxford 2004

Legături externe

Nașteri în 1738
Decese în 1822
Decese pe 14 august
Biologi din secolul al XVIII-lea
Biologi din secolul al XIX-lea
Botaniști cu abreviere de autor
Micologi scoțieni
Membri ai Linnean Society of London

James Dickson


En 2018, la Russie a commencé le blocus de la mer d'Azov à l'encontre des navires ukrainiens. Les navires civils qui mouillaient dans les ports ukrainiens de la mer d'Azov étaient arrêtés fréquemment par les navires du service frontalier russe FSB. Le 25 novembre 2018, la Russie a établi un blocus maritime direct.

Contexte

En 2014, la Russie a entrepris une intervention militaire dans la péninsule ukrainienne de Crimée et immédiatement après, elle a été annexé. En mai 2018, la Russie a construit un pont routier à travers le détroit de Kertch.

Déroulement

Le 25 mars 2018, un navire de protection maritime des gardes-frontières ukrainiens a arrêté le bateau de pêche Nord, battant pavillon de la fédération de Russie, dans la partie ukrainienne de la mer d'Azov. L'équipage avait des passeports russes.

« L'inspection a révélé [que le navire] a été enregistré sur le territoire temporairement occupé de la RA de Crimée », a rapporté le Service des gardes-frontières de l'Ukraine.

« En outre, les membres de l'équipage du navire ont violé la procédure de départ du territoire de l'Ukraine temporairement occupé. Tous avaient de soi-disant passeports de citoyens russes délivrés à Kertch », ont ajouté les gardes-frontières. Des poursuites pénales ont été engagées contre l'équipage.

Le 9 avril 2018, les gardes-frontières ukrainiens ont arrêté l'équipage du navire Nord, retenu en Crimée, alors qu'il tentait de traverser illégalement la frontière de la Crimée occupée. Avant cela, certains des contrevenants avaient tenté de franchir la frontière de l'Ukraine à bord de voitures diplomatiques de la fédération de Russie dans la région de Kharkiv.

Le 30 avril 2018, les Russes ont commencé à arraisonner des navires ukrainiens dans la mer d'Azov et à détenir leurs équipages. Les marins ukrainiens détenus ne sont pas autorisés à être représentés par un avocat et sont soumis à des pressions psychologiques. Des inspections ont également été effectuées sur des navires étrangers entrant dans la mer d'Azov.

En date du 12 juillet 2018, les Russes avaient arraisonné cent navires ukrainiens et causé des dommages importants à deux ports ukrainiens sur la mer d'Azov. Le ministre de l'Infrastructure de l'Ukraine, Volodymyr Omelian, a proposé d'imposer des sanctions contre la Russie.

À la fin de septembre 2018, le gouvernement de l'Ukraine a signalé que plus de 200 navires avaient été arraisonnés par les Russes, dont environ 120 battant pavillon de pays de l'Union européenne. Les inspections se sont étalées sur plusieurs jours au lieu des heures habituelles.

En conséquence, le retard moyen par navire pour passer de la mer d'Azov à la mer Noire a été de 79,5 heures en 2018, 37,4 heures en 2019 et 29,6 heures en 2020. en 2021, le retard moyen a augmenté de nouveau pour atteindre 39,7 heures par navire.

Depuis le 1er juillet 2021, le pde la fédération de Russie a légalement autorisé les officiers militaires à « bloquer le territoire et les eaux » du détroit de Kertch.

Références

Crédits

Blocus
Guerre russo-ukrainienne

Blocus de la mer d'Azov


مكاريوس الثالث  (13 أغسطس 1913 - 3 أغسطس 1977)، رئيس وكبير أساقفة الكنيسة القبرصية الأرثوذكسية وأكبر دعاة الوحدة مع اليونان خلال الاحتلال البريطاني لجزيرة قبرص، وأول رئيس لقبرص المستقلة من عام 1955 وحتى وفاته عام 1977.

حياته المبكرة ورسامته الأسقفية
اسمه عند الولادة «ميخائيل خرستودولوس موسكوس»، ولد لأسرة مزارعين في قرية بانو بانايا التي تبعد 30 كم عن بافوس جنوب غرب قبرص. دخل دير كيكو وهو في الثالثة عشرة وبعد ذلك التحق بمدرسة بانكبريان في نيقوسيا ليتم الدراسة الثانوية ومن ثم انتقل إلى أثينا ليدرس اللاهوت في جامعتها.

بعد أن نال إجازة في اللاهوت تابع دراساته الجامعية في القانون وذلك خلال فترة الحرب العالمية الثانية، وفي عام 1946 رُسِمَ كاهنًا، بعد ذلك نال من مجلس الكنائس العالمي منحة في الدراسات العليا في كلية اللاهوت في جامعة بوسطن الأمريكية. وخلال دراسته هناك انتخب أسقفاً على كيتيون فعاد إلى بلاده ليتولى مهامه الجديدة باسم «مكاريوس» وذلك في صيف عام 1948.

لعب الأسقف مكاريوس دوراً هاماً في الحركة التي كانت تدعو لضم قبرص إلى اليونان (الإينوسيس)، فكان من أبرز ما قام به خلال تلك الفترة هو تنظيم استفتاء برعاية الكنيسة في شهر يناير من عام 1950 عبر فيه القبارصة اليونانيون عن رغبتهم بتحقيق الوحدة مع اليونان وذلك بنسبة 96 %.

توليه رئاسة الكنيسة والجمهورية
انتخب مكاريوس الثالث  (37 سنة) رئيساً لأساقفة الكنيسة القبرصية الأرثوذكسية  بتاريخ 18 أكتوبر/تشرين الأول 1950 بعد وفاة مكاريوس الثاني في شهر يونيو/حزيران 1950 ، فكان أصغر من تبوأ هذا المنصب في تاريخ كنيسة الجزيرة. وفي خطاب التنصيب تعهد مكاريوس بأن يضع على رأس أولوياته مشروع الوحدة مع اليونان «الوطن الأم» كما وصفها آنئذ. نفته بريطانيا إلى جُزُرالسيشل في عام 1956 ولكنها عادت وأطلقت سراحه في العام التالي وبعدما نالت قبرص استقلالها انتخب أوّلَ رئيس لجمهورية قبرص الناشئة بتاريخ 13 ديسمبر/كانون الأول عام 1959.

أطاح به انقلاب عسكري في شهر يونيو 1974 فاضطر إلى مغادرة البلاد، وخلال تلك الفترة غزت القوات التركية قبرص وأحكمت السيطرة على الجزء الشمالي منها. عاد مكاريوس مجدداً إلى الجزيرة ليكون رئيساً لفترة ثانية استمرت حتى وفاته في 3 أغسطس/آب 1977.

مصادر

 موسوعة المقاتل - الصراع التركي - اليوناني، ومشكلة قبرص / ثبت الأعلام

وصلات خارجية

 الموسوعة البريطانية

أشخاص درسوا في ثانوية بانكبريان
قبارصة في منظمة إيوكا
أرثوذكس شرقيون قبارصة
أشخاص من منطقة بافوس
خريجو جامعة أثينا
خريجو جامعة بوسطن
رؤساء أساقفة من قبرص
رؤساء قبرص
رؤساء قبرص القرن 20
سياسيون قبرصيون
شخصيات مسيحية معاصرة
مشاركون في مؤتمر باندونغ (1955)
مواليد 1913
مواليد في منطقة بافوس
وفيات 1977
وفيات بسبب نوبة قلبية
وفيات في نيقوسيا

مكاريوس الثالث (قبرص)


Spartywny futbolny klub "Slutsk"  (, FK Slutsk; normalt bare kendt som Slutsk) er en hviderussisk fodboldklub fra Slutsk.

Klubben spiller i landets bedste liga, og har hjemmebane på Haradski stadion. Klubben blev grundlagt i 1998.

Historiske slutplaceringer

Referencer

Eksterne henvisninger

Klubbens officielle hjemmeside

Fodboldklubber i Hviderusland
Etableret i 1998

FK Slutsk


Villadepalos es una localidad del municipio de Carracedelo, en la comarca de El Bierzo, en  la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León (España). El pueblo se divide en 2 enclaves bien diferenciados: El Barrio de Arriba y el Barrio de Abajo, al margen de que luego, cada uno de ellos, disponga de sus propios barrios o zonas (Las Manrulas, La Leira, La Renueva, El Fabeirín, Codesais, La Mata, La Divisiña,...). Como curiosidad reseñamos la circunstancia de que a los habitantes de arriba se les llama italianos, mientras que los de abajo son los rusos. En su asentamiento el Río Cúa desemboca en el Río Sil, bañando las aguas de ambos ríos el pueblo, y haciendo de este un lugar con multitud de presas, pozos, y fuentes. En verano es tradicional que la gente del pueblo pase las tardes en alguna de las playas fluviales que se disponen a tal uso.

Es precisamente el agua, un elemento que ha marcado claramente la vida de los habitantes de esta localidad, siendo un pueblo de pescadores. Antiguamente se pescaba con red, lo que hacía de la pesca una actividad provechosa, pues con este método se podían capturar en pocas horas cientos de kilos de pesca (mayoritariamente peces y truchas), que posteriormente y ya en el pueblo, eran escabechados por las mujeres para su conservación (salvo la cantidad destinada a comer fresco o a la venta). Aún hoy, en los meses de calor, suele ser tradicional que los mozos se junten para ir a pescar unos peces y/o cangrejos, para luego merendarlos.

El patrón de Villadepalos es San Sebastián (20 de enero), celebrándose normalmente una verbena amenizada por alguna orquesta. Y la patrona es Santa María Magdalena (22 de julio), en cuyo honor se celebran las Fiestas Patronales. Suelen organizarse de 3 a 5 días de fiesta, y de ello se encarga la Comisión de Fiestas, órgano voluntario formados por vecinas y vecinos de la localidad. Suele haber distintas actividades para los niños, otras de interés socio-cultural, verbenas amenizadas con orquestas y, el día de la Patrona, se organiza el famoso Camarín (alfombra floral): como en otros muchos lugares de España, se realiza una procesión, originariamente la de Corpus, en la que la custodia recorre las calles del pueblo engalanado para finalizar en un camarín adornado con flores, puras y efímeramente bellas; el tramo final de la procesión se realiza sobre un tapiz, con dibujos alegóricos. Es un esfuerzo paciente, colectivo, imaginativo y con una expresividad plástica notabilísima, que suele sorprender año tras año a vecinos y visitantes. La tarea la realizan los vecinos durante toda la noche previa a la procesión, y suele alternarse en años: un año se hace en el Barrio de Arriba, y al siguiente en el de Abajo. Se celebra también el disputado concurso de RAROS el 3* Domingo de Agosto muy apreciado por los habitantes.

Hasta los primero años del siglo XXI, las fiestas tenían una ubicación específica: El Campo del Virto, donde incluso había un escenario permanente para las orquestas, en el que las Fiestas de Villadepalos alcanzaron su mayor auge (años 80 y 90), con la aparición por un breve espacio de años de las bodegas, que hicieron de estas fiestas unas de las más importantes del Bierzo. Por problemas logísticos, el Campo del Virto dejó de utilizarse como sede permanente de las fiestas, y tras unos años sin celebrarse, han vuelto con fuerza en distinta ubicación: el Campo de la Vila, donde se encuentran las actuales escuelas, en cuyo enorme patio de ubican la barra del campo, las atracciones, y las orquestas que amenizan las verbenas.

También gozan de mucha fama las celebraciones de Semana Santa, con la misa y procesión del día de Viernes Santo, donde se sacan en procesión la Urna, y las figuras de María Magdalena, La Dolorosa y el San Juanín.

Respecto a los orígenes del asentamiento, en su inmediaciones se han encontrado las ruinas de un castro astur. En la exposición permanente del Museo de León podemos ver un Ara votiva al dios Bodus (Finales del siglo II -III d.C.), que fue donado al museo en 1866 por el Obispado de Astorga, y que fue hallado en este localidad.

Debido a su cercanía con Las Médulas, las aguas de sus ríos han sido objeto de la fiebre del oro, que desde la ocupación romana se ha vivido en la zona, en distintas épocas; como ocurrió a principios del siglo XX con la famosa 'Draga del Sil', barco que puso en funcionamiento la Compañía Anónima Española de Explotaciones Auríferas en 1908 con el fin de rescatar el oro alojado en los fondos de los ríos de la zona que dejó la explotación romana.

El deporte ha formado parte del día a día del pueblo, sobre todo el fútbol, disciplina que cuenta con gran tradición y afición en Villadepalos; Actualmente, el pueblo cuenta con el equipo de fútbol Club Deportivo Berciano Villadepalos, descendiente del mítico A.D. Villadepalos (cuyo origen se remonta a los años 40), que tuvo que cambiar su denominación a consecuencia de una durísima sanción que prohíbe la utilización de la citada denominación, tras unos lamentables acontecimientos acaecidos en su campo de juego con un árbitro a finales de los años 70. Con sede en el Campo de La Barca con una capacidad aproximada de 500 espectadores. Actualmente milita en la Primera Provincial de Aficionados de León. Su máximo goleador histórico es Daniel Vuelta 'Pájaro', con más de 500 goles, y entre sus jugadores ilustres de distintas épocas se encuentran: Porfirio, Odón, Manolo y Felín Escuredo, Silverio 'Chaparro', Tacones, Villanueva, Pepe Ares, Diego Gago, Lorencín, Diego Diñeiro, Berto, Pepe 'Pataco',Carlos "Araña", Ferrete, Eduardo 'Chaparro', Sevillano, Garnelo, Luis 'El Ebanista', Cirilo, Truji, Pepín, Santi Vidal, Juancho y Carlos Gago, Marcos e Iván Ares, Jorge Merayo, Billy, Ivanón, Eduardo, Yoni, Alex Bello, Merodo, Marcelo...

Ilustres aficionados del CD Berciano, destacan entre ellos: Nardo(Nash 'el sabina'), Carrabouxo, Luciano-El chato('el tacaño')

Mención especial merece Torino Rivera, único jugador local que llegó a firmar por una primera división (Club Atlético de Madrid).

En la actualidad, se celebra todos los veranos un torneo o memorial de fútbol en honor a Santiago Pacios 'Mundi', otro excelente futbolista de Villadepalos, que perdió la vida de manera trágica a los 34 años, jugando precisamente al fútbol.

En el pueblo se habla sobre todo entre la gente mayor, una especia de dialecto gallego, y por supuesto Castellano. Entre sus comidas típicas encontramos la empanada (de varios tipos), el caldo de fréjoles y de berza, el caldo de peces, los cangrejos en salsa picante, las anguilas y truchas fritas con pimientos, los magostos de castañas, y todo lo relativo a la fiesta de la matanza, otra de las grandes tradiciones de Villadepalos (las frebas, el lomo, el arroz de la matanza, los tornezos, las filloas de sangre,...). Para la Pascua es tradición hacer limonada y rosca.

Es singular el ambiente que se vive en las rondas de los bares (salir a tomar vinos o cerveza), que podríamos decir es a diario, pero adquiere mayor afluencia en fines de semana, y periodos vacacionales; en los varios bares de la localidad, se estilan todo tipo de pinchos, y es típico encontrar corros de hombres y mujeres que, al calor de un vaso de vino, entonan canciones típicas de la zona, dando un colorido festivo a cualquier día de ronda.

Destacamos también, en el apartado de artistas urbanos, donde hacemos una mención especial al artista MÜS (Victor Rodríguez), decir de él que cuenta con varios trabajos por Europa (Holanda, Escocia, Alemania, Londres..) y con reconocidos premios nacionales en el ámbito de arte callejero.

Situación
Se encuentra en el municipio de Carracedelo a 2 kilómetros del mismo

Se encuentra:
 Al SO de Carracedelo
 Al SE de Toral de los Vados
 Al N de Carucedo
 Al NO de Villaverde de la Abadía
 Al O de Posada del Bierzo

Evolución demográfica

Referencias

Localidades de El Bierzo Bajo
Localidades de Carracedelo

Villadepalos


68021 Taiki este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
68021 Taiki este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Bisei Spaceguard Center în cadrul programului BATTeRS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,34 ua, o excentricitate de 0,21 și o înclinație de 2,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 68001-69000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

68021 Taiki


Christy Schwundeck était une citoyenne allemande d'origine nigériane. Le , elle s'est rendue dans une agence pour l'emploi à Francfort-sur-le-Main et a demandé de l'argent car ses allocations avaient cessé et elle avait faim. Elle a refusé de quitter le centre et lorsque la police est arrivée, une situation s'est développée dans laquelle elle a poignardé un policier et un autre policier lui a tiré dans l'estomac, la tuant. Sa mort a provoqué l'indignation internationale. Le policier a été innocenté de toutes les accusations pour légitime défense.

Début de la vie
En 1995, Christy Schwundeck quitte Benin City au Nigeria et demande l'asile en Allemagne. Elle a travaillé comme femme de ménage et a obtenu un permis de séjour, devenant citoyenne allemande. Elle a épousé un Allemand, prenant son nom de famille. Elle vivait à Aschaffenbourg en Bavière, où elle a vécu le racisme au quotidien parce qu'elle était une femme noire. Son mariage a rompu au début de 2011, même si elle est restée amie avec son ex-mari et au printemps, elle a déménagé à Francfort-sur-le-Main.

Incident
Tôt le matin du , Schwundeck a appelé son ex-mari en détresse car la semaine précédente, elle avait demandé une aide financière à l'agence pour l'emploi et n'avait reçu aucune réponse. Il lui a conseillé d'aller au centre pour demander une avance. À , elle s'est rendue au centre pour l'emploi de la Mainzer Landstraße. Elle percevait des prestations dans le cadre du système Hartz IV mais n'avait pas reçu le dernier versement au  et n'avait pas d'argent.

Elle avait auparavant reçu de l'argent d'urgence dans les agences pour l'emploi d'Aschaffenburg et de Wiesbaden, comme l'exigeait la loi Pour se rendre au centre, elle a été forcée de prendre le train sans billet. Au centre, elle est entrée dans la salle 22 et a demandé  en espèces pour acheter de la nourriture. Le conseiller a refusé de lui donner de l'argent et elle a décidé de rester assise, ce qui a entraîné l'appel de la sécurité. Le chef d'équipe adjoint s'est également impliqué ; il a offert à Schwundeck un bon de nourriture qui équivaudrait à ses prestations en juin, qu'elle ne voulait pas prendre. Elle a continué à s'asseoir sur son siège.

À , la police de Francfort a reçu un appel du centre pour l'emploi disant qu'une femme faisait des ennuis et refusait de partir. Deux agents (un homme, une femme) se sont garés à l'extérieur du centre à  et sont entrés à l'intérieur, trouvant quatre personnes dans la , à savoir le conseiller, le chef d'équipe adjoint, un agent de sécurité et Christy Schwundeck. Schwundeck était toujours assise sur son siège avec son sac sur la table à côté d'elle. Un agent lui a demandé une pièce d'identité et elle a mis sa main à l'intérieur du sac, mais n'a produit aucune pièce d'identité. Lorsque le policier est allé chercher son sac, Schwundeck l'a poignardé avec un couteau. La femme officier s'est retirée jusqu'à la porte de la pièce et a sorti son arme. Elle a crié  () et quand Schwundeck n'a pas obtempéré, elle lui a tiré dessus.

Schwundeck a reçu une balle dans l'estomac et est décédée des suites de ses blessures. Il a été enregistré plus tard qu'elle avait été testée négative pour la drogue et n'avait rien dans l'estomac sauf un liquide verdâtre-brunâtre, avec  d'euro dans son portefeuille. Au moment de sa mort, elle avait .

Procédure judiciaire
En , le procureur de la République a classé sans suite l'affaire contre la policière, au motif qu'elle avait agi en état de légitime défense. Le procureur a déclaré que Schwundeck avait couru vers la policière, la faisant craindre pour sa vie. Il a dit que l'utilisation de gaz poivré ou d'un coup de semonce était impraticable dans une petite pièce. En , Der Spiegel a rapporté que le frère de Schwundeck et son ex-mari avaient déposé une plainte légale auprès du procureur général qui exigeait un procès contre l'officier.

Héritage
La mort de Schwundeck a choqué la diaspora africaine. Claudia Czernohorsky-Grüneberg, responsable des agences pour l'emploi de Francfort, a déclaré à l'émission de télévision de Hessischer Rundfunk  que la demande de  était légitime. Dans une interview avec T-Online, Siraad Wiedenroth (directeur d'Initiative Schwarze Menschen) a noté que le temps entre l'appel de la police et la mort de Schwundeck était de moins d'une heure.

En 2019, des manifestants ont commémoré la mort de personnes à la suite du système Hartz IV devant la Cour constitutionnelle fédérale, où les sanctions prises sous Hartz IV ont été contestées. Les manifestants de Black Lives Matter en Allemagne ont établi des liens entre la mort de Schwundeck et d'autres décès en garde à vue comme ceux d' Ousman Sey, Dominique Koumadio, Slieman Hamade et N'deye Mareame Sarr. Des liens ont également été établis avec la mort d'Oury Jalloh.

Lors d'un événement commémoratif à Francfort en 2021 qui a marqué les dix ans de la mort de Schwundeck, une représentante de l'Initiative Christy Schwundeck a imputé les événements au « racisme institutionnel meurtrier ».

Références

Personnalité féminine allemande
Décès en mai 2011
Pages avec des traductions non relues

Christy Schwundeck


Glaisher ist ein schüsselförmiger Einschlagkrater auf der Mondvorderseite im Bergland zwischen Palus Somni und Mare Crisium, westlich von Greaves und südwestlich von Yerkes.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem englischen Meteorologen und Aeronauten James Glaisher offiziell benannt.

Weblinks

 Glaisher auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Glaisher (Mondkrater)


ساديــا س.أ اسم أكبر مجزر دجاج في البرازيل نشأ في 1944

بدأ مجزر الدجاج ساديا في جنوب البرازيل في ولاية سانتا كاتارينا بالعمل نتيجة عن سوء التصدير إلى البرازيل خلال الحرب العالمية الثانية.
أسست الشركة على يدي أتيليو فونتانا في 7 يوليو 1944.

السوق الخارجي، في 1993 وبالمشاركة مع معمل أخر بدأت ساديا بالتصدير إلى الأرجنتين وإلى 40 دولة أخرى اعتمادا إلى إحصائيات ساديا أكبر سوق مستهللك للشركة هو سوق الشرق الأوسط.

اليوم تتكون ساديا من 19 شركة وتعمل في مجال اللحوم الخام والمعاد تصنيعها للسوق البرازيلي وفي مجال الصويا.

مراجع

وصلات خارجية
صفحة الشركة الرئيسة

تأسيسات سنة 1944 في البرازيل
شركات أطعمة ومشروبات أسست في 1944
شركات برازيلية
شركات مقرها في ولاية سانتا كاتارينا

ساديا


An Elymus atratus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Sergej Arsenjevitj Nevskij, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hand.-mazz.. An Elymus atratus in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Elymus

Elymus atratus


Words of advice - William S. Burroughs on the road er en portrætfilm fra 2007 instrueret af Lars Movin og Steen Møller Rasmussen efter eget manuskript.

Handling
Et portræt af den amerikanske beatgenerations-forfatter William S. Burroughs (1914-1997), baseret på aldrig tidligere viste optagelser fra hans besøg i Danmark i oktober 1983, og fra hans sene år i Lawrence, Kansas.

Referencer

Eksterne henvisninger

Portrætfilm fra Danmark
Film fra 2007


Die China Open 1989 im Badminton fanden vom 13. bis zum 17. September 1989 in Foshan, Volksrepublik China statt. Mit einem Preisgeld von 90.000 US-Dollar wurde das Turnier als 4-Sterne-Turnier in der Grand-Prix-Wertung eingestuft.

Sieger und Platzierte

Finalresultate

Referenzen
 World Badminton 17 (1989) (4) S. 29–30

1989
World Badminton Grand Prix 1989
Sportveranstaltung in Foshan

China Open 1989


بيرنارد اكوير . من مواليد ليون سنة 1945. هو طبيب وسياسي فرنسي يترأس منذ يونيو 2007 الجمعية الوطنية الفرنسية إضافة لعمله كرئيس بلدية انسي لوفيو منذ مارس 1989 م

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من آنسي
أشخاص من ليون
أطباء فرنسيون
أطباء فرنسيون في القرن 20
أطباء من ليون
خريجو جامعة ليون
رؤساء الجمعية الوطنية الفرنسية
رؤساء بلديات في أوفيرني-رون ألب
رؤساء بلديات في فرنسا
سياسيو الاتحاد من أجل حركة شعبية
سياسيو التجمع من أجل الجمهورية
سياسيون من أوفيرني-رون ألب
سياسيون من ليون
ضباط وسام جوقة الشرف
مواليد 1945
مواليد في ليون

بيرنارد أكوير


Sezaryen, doğumun doğal olmadığı durumlarda karın ve rahmin kesilerek bebeğin alındığı cerrahi bir işlemdir. Çok nadir durumlarda bu yöntemle rahimdeki ölü fetusun da alındığı olur. İlk modern sezaryen 1881 yılında Alman jinekolog Ferdinand Adolf Kehrer tarafından gerçekleştirilmiştir.

Sezaryen genellikle vajinal doğumun bebeğin veya annenin sağlığını riske atacağı durumlarda gerçekleştirilir. Son yıllarda sezaryen doğum Çin'de %46 gibi bir rekor seviyeye yükseldi. Diğer Asya, Avrupa ve Latin Amerika ülkelerinde ise bu oran %25 gibi bir seviyededir. ABD'de sezaryen doğum oranı 2007 yılında %31.8 olarak tespit edildi. Avrupa ülkelerinde ise bu oran çok büyük farklılıklar göstermektedir: İtalya'da sezaryen doğum oranı %40 iken, bu oran Nordik ülkelerinde yalnızca %14'tür.

Etimoloji
Eski Roma hukukunda doğum sırasında ölen annenin bebeğinin rahminden kesilmesi gerektiği yazar. Bu kanunun kadınların hamile olarak gömülmemelerini söyleyen dini söylemlerden doğduğu söylenir. Vajinal doğum sonrası hayatta kalmayacağı düşünülen anneye hamileliğinin onuncu ayında en azından fetusu koruma amaçlı bu yöntem uygulanır ve fetus rahimden çıkarılırdı. Romalı lider Jül Sezar'ın bu yöntemle doğduğu spekülasyonunun gerçek olmadığı ortaya çıkmıştır. Her ne kadar Romalılar döneminde sezaryen gerçekleştirilmiş olsa bile, hiçbir klasik kaynak o dönemde böyle bir doğumdan sonra hayatta kalabilmiş bir anneyi kaydetmemiştir. Sezaryen doğum sonrası hayatta kalmayı başarabilmiş anneyi kaydeden en yakın tarih milattan sonra 1500'lü yıllardır. Sezar'ın annesi Aurelia Cotta ise milattan önce 100'lü yıllarda yaşamıştır.

Sezaryen kelimesinin "kesme" anlamına gelen caedere kelimesinden türetildiği de iddia edilir. Gaius Plinius Secundus'un Büyük İskender'in tanrısal doğumuyla ilgili söylentilere bir karşılık olarak Jül Sezar'ın atalarından biri için ab utero caeso (rahimden kesilen) bu ifadeyi kullandığı söylenir. Bu olay ve Sezar adı böyle yanlış bir etimoloji hatası meydana getirmiş olabilir. Oxford İngilizce Sözlük'te bu kelimenin caedere'''den türediğine dair bir bilgi yoktur. Collins İngilizce Sözlük'te ise kelimenin kökeni olarak caedere kelimesinin geçmiş zaman hali olan caesus kelimesinin öne sürüldüğü belirtilmektedir.

Sezaryenin Jül Sezar veya Romalı diğer imparatorlarla bağlantılı olduğu başka dillerde de görülür. Örneğin modern Almanca, Danca, Felemenkçe, İsveççe ve Macarca'da sezaryen kelimesi sırayla kaiserschnitt, kejsersnit, keizersnede, kejsarsnitt ve császármetszés olarak geçer ve bu tam olarak "imparator kesimi" anlamına gelir. Almanca kaiserschnitt'' kelimesi aynı zamanda Japon ve Kore dillerine de aynı anlamla geçmiştir.

Tarihçe
Sezaryen doğumda anne adayının hayatını yitirmediği ilk operasyon 1500'lü senelerde kaydedilmiştir. Ancak bu dönemlerde anne adayının sezaryen ile hayatını kaybetme riski %80'lerden fazla idi. Bunun sebebi ise doğum sırasında meydana gelen kan kaybının durdurulamamasıydı. Amerika'da gerçekleştirilen ilk başarılı sezaryen doğum ise 1794 senesinde Dr. Jesse Bennett tarafından West Virginia eyaletinde gerçekleştirilmiştir. Doktor, eşi Elizabeth'i ameliyat etmişti.  İngiltere'de ise uygulanan ilk başarılı sezaryen operasyon 1815 yılında yapılmıştır. İtalyan profesör Eduardo Porro, 1876 senesinde sezaryen ile doğum yapan kadınların operasyon sırasında rahimlerinin de alınmasını gerektiğini öne sürmüştür. Bu sebeple de ameliyatlarında doğumdan sonra rahmi de almıştır. Bu sayede kanamayı durdurduğunu ve enfeksiyon riskini azalttığını düşünmüştür. Sezaryen operasyonlarında kendiliğinden eriyen dikişler henüz kullanılmamaya başlamıştır. Kendiliğinden eriyen dikişler, enfeksiyon riskini azaltmaktadır. Dikiş atılması ve dikişlerin alınması enfeksiyon riskini arttıracaktır. Enfeksiyon riskini azaltmak amacıyla 1928 senesinde penisilin geliştirildi. Günümüze kadar sezaryen operasyonları oldukça geliştirilmiştir. Annenin ölme, kanama, enfeksiyon riskleri ciddi oranlarda azaltılmıştır. Günümüzde sezaryen operasyonlar rutin şekilde uygulanabilen doğum yöntemi olarak da kabul edilmiştir. Ancak sezaryenin bir ameliyat olduğu unutulmamalı ve yalnızca gerekli durumlar uygulanmasının sağlıklı olacağı akıldan çıkarılmamalıdır.

Belirlenmesi
Eğer bebek anne karnında yan duruyor ve anne adayının doğum yolu tamamen kapalı ise normal yollar ile doğum yapmak imkânsız bir hal alır. Şayet bebek çok iri ise yine sezaryen tercih edilmesi gereken doğum yapma yollarındandır.
Doğum yolu başlangıcında bir darlık söz konusu ise ve doğum yolunun önü kapalı ise bebek kesinlikle normal yol ile dünyaya gelemez. Bu nedenle sezaryen yapılması en uygun olan yöntemdir.
Gebelik boyunca anne adaylarını huzursuz eden en önemli konu normal doğum yapıp yapamayacağını düşünmesidir. Normal doğum yapma olasılığı % 80 olurken geri kalan % 20' lik oranlarda normal doğum şansı oldukça düşüktür.
Ancak sezaryen doğum günümüzde çok yaygınlaşan bir uygulama olarak kullanılmaktadır. Daha önceki dönemlerde ilk olarak anne sağlığı ön planda tutulurken şu an anne ve bebek sağlığı birlikte ön planda tutulmaktadır. Bu nedenle de sezaryen çok yaygınlaşarak tercih edilmektedir.

Riskler
 Sezaryen ile doğum mecbur kalmadıkça tavsiye edilen bir doğum tekniği değildir. Çünkü sezaryen doğumdan ziyade bir nevi operasyon gerektiren bir işlemdir. Karın bölgesine kesi uygulanmaktadır. Uygulanan kesi ile karın iç kısmında iltihap tehlikesi her zaman vardır. Ayrıca kesiye uygulanan dikişlerde kanama ve enfeksiyon oluşabilir.
 Sezaryen doğumlarda vajinal doğumlara oranla kan kaybı daha yüksektir. Sezaryen doğum şayet 2. Ya da 3. Defa uygulanıyor ise ilk doğuma oranla daha fazla risk oluşmaktadır. Oluşabilecek riskin nedeni ise ilk doğumda muhtemel karın içinde yapışıklıklar oluşmuştur. İdrar yollarında hasar oluşma riski vardır.
 Sezaryen doğum sonrası dikiş uygulanan alanda oluşan ağrılar annenin hareketlerinde kısıtlama yaratacağından dolayı bebeğini emzirmesinde zorluk yaşayabilir.
 Sezaryen doğum şayet genel anestezi yardımı ile yapılmışsa anestezi ile alakalı problemler gelişebilir. Ayrıca sezaryen doğumlarda annenin hayatı normal doğumlara oranla yaklaşık olarak 4 kat daha tehlike altındadır.

Sezaryen tartışmaları

Dünya
Dünya Sağlık Örgütü Haziran 2010 tarihinde sezaryen doğum ile ilgili önermiş oldukları %15 ideal oranını geri çekti. Resmi açıklamasında "İdeal bir oran verebilmek için herhangi bir deneysel kanıt yoktur. Sezaryene ihtiyaç duyan her kadın buna sahip olacaktır, önemli olan da budur." ifadesini kullandı.

ABD Ulusal Sağlık Enstitüsü sezaryen doğum oranındaki artışın, tek başına, endişeye sebep olmayacağını fakat üreme modelini değiştirebileceğini belirtti: "Dünya Sağlık Örgütü bir toplum için ideal sezaryen doğum oranının %15 olduğunu belirledi. Bir cerrah ise belirlenen bu oranın tutarlılığının olmadığını, ideal oran ile ilgili suni açıklamaların yapılmaması gerektiğini belirtti. İdeal sezaryen doğum oranına erişme hedefi anne ve yeni doğacak bebeğin muhtemel en iyi sonuca varması üzerine inşa edilmelidir. İdeal sezaryen oranı bireysel ve sosyal durumlara bağlı olarak farklılık gösterecektir."

Son yıllarda sezaryen doğum oranı hızlı bir şekilde arttı. Bunun gelişen teknolojiyle birlikte annenin doğum öncesi konuyla ilgili çok fazla bilgi edindiği ve buna bağlı stresten kaynaklanabileceği iddia edilir. Bazıları ise sezaryen doğumun normal doğuma göre daha pahalı olmasından dolayı doktorlar tarafından daha çabuk önerildiğini iddia eder. Bu konu üzerinde yapılacak araştırma ve analizlerde ücret faktörünün de göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilir.

Konu hakkında Royal College of Midwives genel sekreteri Louise Silverton toplumun acı ve hastalığa karşı toleransının çok büyük bir ölçüde düştüğünü kaydeder ve kadınların normal doğum acısından korktuklarını, sezaryen yaptıkları takdirde herhangi bir acı hissetmeyeceklerini düşündüklerini belirtir. Silverton kadınların doğum yapma öz güvenlerini kaybettiklerini iddia eder. Silverton'ın analizleri bazı cerrahlar arasında tartışma yarattı. Farklı üniversitelerden doktorlar Silverton'ın görüşlerini destekleyecek herhangi bir kanıtın olmadığını söyledi.

Türkiye
2012 yılında Türkiye'de Başbakan Recep Tayyip Erdoğan konuyla ilgili şunları söyledi: "Ben sezaryenle doğuma karşı olan bir Başbakanım ve bunların planlı yapıldığından, özellikle planlı yapıldığını biliyorum. Bunun bu ülke nüfusunun artmaması için atılan adımlar olduğunu biliyorum. Bunun bir taraftan da kendilerine mali kaynak teşkil etmesi için atılan adımlar olduğunu biliyorum ve bununla bu ülkenin nüfusu bir yerde donduruluyor."

Bu sözler üzerine başlayan tartışmada konu günlerce tartışıldı. Sağlık Bakanı Recep Akdağ, "Gereksiz yere sezaryen oranlarını çok yükseltmiş olan özel hastanelerle ilgili yaptırımlarımız olacak. Bunu da önümüzdeki aylardan itibaren bütün Türkiye'de yaşayacağız" dedi.

Toplumun değişik kesimlerinden bu açıklamalara tepki geldi. CHP Ankara Milletvekili Aylin Nazlıaka, "Başbakanın açıklamasını son derece hazin buluyorum. Başbakan'ın kadının bedeni üzerinden siyaset yapmayı bırakması gerekiyor, özetle diyorum ki Başbakan 'vajina' bekçiliğini bıraksın" yanıtını verdi.

CHP İstanbul Milletvekili Melda Onur da, "Artık bırakın Başbakan olarak bu erkek milleti kadınların bedenleri üzerinden ellerini çeksinler. Ben bu tavrın bir zamanlar başörtüsü yasaklarından muzdarip bir parti başkanının ağzına yakıştıramıyorum" dedi.

Sezaryende seçim hakkı
Sezaryen, cerrahi bir girişimdir. Bu sebeple de yalnızca gerekli durumlarda uygulanması önerilmektedir. Anne adayı için en ideal ve doğal doğum yöntemi, normal doğum olarak kabul edilmektedir. Bu sebeple de şartlar uygunsa anne adayı normal doğuma alınmaktadır. Ancak, anne adayının tercihine göre sezaryen doğum da yapılabilmektedir. Tercihe bağlı doğum yöntemi tercih edilmesi, doktorlar tarafından önerilmemektedir.

Anestezi
Sezaryen doğumlar mecburen anestezi yardımı ile yapılır. Ameliyatlarda genel olarak genel anestezi kullanılır. Ayrıca bazı durumlarda sadece belden alt tarafı etkisiz hale getirmek için epidural anestezi kullanımı da tercih edilmektedir. Spinal anestezi ile anne adayı doğum boyunca ağrı hissine maruz kalmaz ve bebeğinin doğumuna şahit olur. Spinal anestezinin bir başka avantajı ise, doğumdan sonra annelerin bebekleri ile daha çabuk temas haline geçebilmeleridir. Dezavantajı olarak; idrar kontrolü kaybedileceğinden anneye sonda takılması ve birkaç saat için bacaklarda his kaybına neden olabileceği sayılabilir.

Sezaryen, iki tür anestezi ile uygulanabilir. Genel anestezi uygulandığında, hasta tamamen uyutulmaktadır. Diğer anestezi yöntemi ise belden aşağısının uyuşturulmasıdır. Bu anestezi türü de ikiye ayrılmaktadır: spinal ve epidural anestezi. Bu anestezi şeklinde hastanın bilinci açıktır ancak belden aşağısı uyuşuktur. Spinal ve epidural anestezide belden omuriliğe ilaç uygulanır. Spinal anestezide etki, ilaç uygulanır uygulanmaz başlar. Epidural anestezide ise etki 20 dakika sonra başlar. Spinal anestezinin etki süresi kısadır. İlaç yalnızca bir defa uygulanmaktadır. Epidural anestezi de ise etki süresi daha uzundur ve gerekli durumlarda ilaç tekrar verilebilir.

Sezaryen sonrası vajinal doğum
İlk doğumunu sezaryen ile gerçekleştiren bir annenin daha sonra normal doğum yapma olasılığı vardır. Ancak normal doğum ile başarı şansı % 60 oranlarındadır. İlk doğumda sezaryen ile doğum gerçekleştiren annelerde ikinci doğumda sezaryen yapılmasına neden olan durum devam etmeyebilir. Mesela annede çatı darlığı sorunu var ise ve ilk doğum sezaryen ile gerçekleşmişse ikinci doğum sezaryen olarak yapılabilir.
Fakat ilk doğumda bebeğin iriliği ya da daha farklı nedenlerden sezaryen ile doğum yapılmış ise ikinci doğum muhtemel normal doğum olarak gerçekleştirilir. Sezaryen ile gerçekleşen ilk doğumdan sonra ikinci doğum normal olacak ise doğum eylemi yavaş bir şekilde ilerleyebilir. Ancak anne adayına uygulanan suni sancı ile doğum eylemi hızlandırılarak gerçekleştirilebilir.

İyileşme dönemi
Sezaryen doğumdan sonra hastanede kalış süresi 1-3 gün arasındadır. İyileşme süreci, normal doğuma göre daha uzundur. Dikişler bir hafta sonra alınır. Dikiş yöntemine göre, eriyen dikişler kullanılmış ise, bir hafta sonra dikişler kendiliğinden erir. Sezaryen doğum sonrası kesiklerin veya yaraların iyileşme süresi kişiden kişiye değişir. Ortalama 4 – 6 hafta kadar sürer.

Dış bağlantılar
 International Cesarean Awareness Network
 How to Avoid a Cesarean Section
 Postpartum hemorrhage and the B-Lynch suture

Kaynakça

Doğum
Obstetrik
Cerrahi
Tıp terimleri

Sezaryen