An Lycenchelys xanthoptera in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Anderson hadton 1991. An Lycenchelys xanthoptera in nahilalakip ha genus nga Lycenchelys, ngan familia nga Zoarcidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lycenchelys

Lycenchelys xanthoptera


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Eremippus aserbeidshanicus. Una ning gihulagway ni Willy Adolf Theodor Ramme ni adtong 1951. Ang Eremippus aserbeidshanicus sakop sa kahenera nga Eremippus, ug kabanay nga Acrididae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Iran
Eremippus

Eremippus aserbeidshanicus


Ang Isla Larga ngalan niining mga mosunod:

Arhentina

 Isla Larga (pulo sa Arhentina), Provincia del Chubut,

Chile

 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -55,00, long -70,03),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -53,44, long -73,24),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -53,09, long -72,35),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -52,62, long -74,07),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -52,62, long -72,63),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -52,31, long -73,62),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -49,58, long -75,27),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Aysén, lat -45,81, long -74,69),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Aysén, lat -44,38, long -72,94),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Aysén, lat -43,98, long -73,11),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -54,25, long -72,27),
 Isla Larga (pulo sa Chile, Región de Magallanes y de la Antártica Chilena, lat -54,92, long -68,34),

Colombia

 Isla Grande (pulo sa Colombia, Departamento de Bolívar, lat 10,18, long -75,74),

Kapupud-ang Falkland

 Long Island (pulo sa Kapupud-ang Falkland),

Mehiko

 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 25,42, long -97,50),
 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 25,31, long -97,49),
 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 24,93, long -97,58),
 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 24,85, long -97,68),
 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 24,51, long -97,84),
 Isla Larga (pulo sa Mehiko, Estado de Tamaulipas, lat 23,95, long -98,77),

Panama

 Isla Larga (pulo sa Panama), Provincia de Panamá,

Uruguay

 Isla Larga (pulo sa Uruguay), Departamento de Treinta y Tres,

Venezuela

 Isla Larga (bato), Dependencias Federales,
 Isla Larga (pulo sa Venezuela, Estado Carabobo),

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Arhentina
Pagklaro paghimo ni bot Chile
Pagklaro paghimo ni bot Colombia
Pagklaro paghimo ni bot Kapupud-ang Falkland
Pagklaro paghimo ni bot Mehiko
Pagklaro paghimo ni bot Panama
Pagklaro paghimo ni bot Uruguay
Pagklaro paghimo ni bot Venezuela

Isla Larga


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Butania. Ang Butania sakop sa kabanay nga Chorotypidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Butania

Butania


An Buceros bicornis in uska species han Aves nga ginhulagway ni Linnaeus hadton 1758. An Buceros bicornis in nahilalakip ha genus nga Buceros, ngan familia nga Bucerotidae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Buceros

Buceros bicornis


An Bregmaceros cantori in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Jessie Milliken ngan Houde hadton 1984. An Bregmaceros cantori in nahilalakip ha genus nga Bregmaceros, ngan familia nga Bregmacerotidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bregmaceros

Bregmaceros cantori


Die Vinkrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Langeberge noordwes van Robertson en mond uit in die Breederivier wes van die dorp.

Die omgewing is bekend vir sy wynmakery, daar is 'n kelder op die landgoed bekend as "Vinkrivier".

Eksterne skakel
 Google-kaart van die Vinkrivier se monding by Geonames.org (cc-by)

Riviere in Wes-Kaap

Vinkrivier (Breede)


Rose o' the River er en amerikansk stumfilm fra 1919 af Robert Thornby.

Medvirkende
 Lila Lee som Rose Wiley
 Darrell Foss som Steve Waterman
 George Fisher som Claude Merrill
 Robert Brower
 Josephine Crowell

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1919
Dramafilm fra USA

Rose o' the River


Hypselodoris  è un genere di molluschi nudibranchi della famiglia Chromodorididae.

Descrizione

Il genere Hypselodoris si distingue dagli altri generi della famiglia Chromodorididae per il corpo dal profilo elevato e per il mantello molto sviluppato, oblungo e quadrangolare..

Le specie diffuse nell'Atlantico presentano colorazioni prevalentemente blu, con macchie e strisce di vari colori; le specie dell'Indo-Pacifico hanno colorazioni più varie, che vanno dal rosa/porpora all'arancio/giallo, con differenti pattern di macchie e strisce.

Biologia
Il genere comprende specie carnivore che si nutrono in prevalenza di spugne.

Distribuzione e habitat
Il genere ha una distribuzione cosmopolita, essendo diffuso nelle acque temperate e tropicali sia dell'oceano Atlantico, che dell'Indo-Pacifico. Presente anche nel mar Mediterraneo.

Tassonomia
Comprende le seguenti specie:

 Hypselodoris alboterminata
 Hypselodoris alburtuqali
 Hypselodoris apolegma ()
 Hypselodoris babai
 Hypselodoris bennetti ()
 Hypselodoris bertschi
 Hypselodoris bollandi
 Hypselodoris brycei
 Hypselodoris bullockii ()
 Hypselodoris capensis ()
 Hypselodoris carnea ()
 Hypselodoris cerisae
 Hypselodoris confetti
 Hypselodoris decorata ()
 Hypselodoris dollfusi ()
 Hypselodoris emma
 Hypselodoris festiva ()
 Hypselodoris flavomarginata
 Hypselodoris fucata
 Hypselodoris ghardaqana ()
 Hypselodoris godeffroyana ()
 Hypselodoris iacula
 Hypselodoris iba
 Hypselodoris imperialis ()
 Hypselodoris infucata ()
 Hypselodoris insulana
 Hypselodoris jacksoni
 Hypselodoris juniperae Gosliner & R. F. Johnson, 2018
 Hypselodoris kaname
 Hypselodoris kanga
 Hypselodoris katherinae
 Hypselodoris krakatoa
 Hypselodoris lacteola
 Hypselodoris lacuna
 Hypselodoris maculosa ()
 Hypselodoris maridadilus
 Hypselodoris maritima ()
 Hypselodoris melanesica
 Hypselodoris nigrolineata ()
 Hypselodoris nigrostriata ()
 Hypselodoris obscura ()
 Hypselodoris paradisa
 Hypselodoris paulinae
 Hypselodoris peasei ()
 Hypselodoris perii
 Hypselodoris placida ()
 Hypselodoris pulchella ()
 Hypselodoris purpureomaculosa
 Hypselodoris regina
 Hypselodoris reidi
 Hypselodoris roo
 Hypselodoris rosans ()
 Hypselodoris rositoi
 Hypselodoris rudmani
 Hypselodoris sagamiensis ()
 Hypselodoris saintvincentius
 Hypselodoris shimodaensis
 Hypselodoris skyleri
 Hypselodoris tryoni ()
 Hypselodoris variobranchia
 Hypselodoris violabranchia
 Hypselodoris violacea
 Hypselodoris whitei ()
 Hypselodoris yarae
 Hypselodoris zebrina ()
 Hypselodoris zephyra

Alcune specie

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Chromodorididae

Hypselodoris


An Carneades superba in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Bates hadton 1869. An Carneades superba in nahilalakip ha genus nga Carneades, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Costa Rica.
 Honduras.
 Nicaragua.
 Panamá.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carneades

Carneades superba


The Museum of Northern British Columbia is a museum in Prince Rupert, British Columbia, Canada.

The museum is housed in a large cedar wood longhouse where it collects and exhibits the culture and history of the indigenous peoples of the Pacific Northwest Coast.  It was founded in 1924 and now houses thousands of artifacts, maps, photographs and other material.  It also organises archaeological and historical tours such as a visit to the Tsimshian village of Metlakatla.

Gallery

References

External links

1924 establishments in British Columbia
Museums established in 1924
History museums in British Columbia
Prince Rupert, British Columbia

Museum of Northern British Columbia


Narsarsuaq (La grande piana) è un villaggio della Groenlandia. Si trova in fondo ad un fiordo che sbocca nel Mare del Labrador, presso Capo Farvel; appartiene al comune di Kujalleq.

Storia
Narsarsuaq fu il più importante centro dell'isola ai tempi dei Vichinghi, soprattutto per la vicinanza di Brattahlíð dove viveva Erik il Rosso; l'insediamento decadde con la fine della dominazione vichinga nel XV secolo.

Nel 1941 gli Stati Uniti costruirono qui la base di Bluie West One, che continuò a crescere finché la Base Aerea Thule non offrì una migliore copertura: nel 1951 Stati Uniti e Danimarca strinsero un accordo secondo il quale entrambi avrebbero supervisionato la base; nel 1958 gli Americani la abbandonarono. I Danesi la riaprirono nel 1959 e ora serve anche voli internazionali da Islanda e Danimarca e occasionalmente piccoli voli da Goose Bay (Canada) e Reykjavík.

Voci correlate
 Storia della Groenlandia

Altri progetti

Collegamenti esterni
 *Gazetteer of Greenland, compilato da Per Ivar Haug, UBiT (Universitetsbiblioteket i Trondheim), agosto 2005, ISBN 82-7113-114-1.

Località della Groenlandia

Narsarsuaq


"Never Let Me Go" é uma canção da banda inglesa Florence and the Machine escrita por Florence Welch e Paul Epworth, que também ficou a cargo da produção. A faixa foi lançada em 30 de março de 2012 como o terceiro single do segundo álbum de estúdio da banda, Ceremonials (2011), através da Island Records.

Performances ao vivo
Florence and the Machine adicionaram a música para a lista de sua segunda turnê mundial, a Ceremonials Tour (2011-12), onde a música foi realizada durante o bis dos concertos, juntamente com "No Light, No Light". Uma apresentação ao vivo da música foi incluída no álbum ao vivo da MTV Unplugged - A Live Album (2012), que foi gravado em dezembro de 2011.

Lista de músicas
Download digital e limitado 12 "single
 "Never Let Me Go"
 "Never Let Me Go" (Clams Casino Remix)

Gráficos e certificações

Gráficos semanais

Gráficos de fim de ano

Certificações

Canções de Florence and the Machine
Singles de 2012
Canções em inglês

Never Let Me Go (canção de Florence and the Machine)


Estado do Norte (Sudão)
 Northern State — grupo feminino estadunidense de rap
No plural:
 Região Norte (Estados Unidos)
 União (Guerra Civil Americana)
 Região Norte do Brasil

Desambiguações de topônimos

Estado do Norte


An Hypopomidae in uska familia han Actinopterygii. An Hypopomidae in nahilalakip ha ordo nga Gymnotiformes, classis nga Actinopterygii, phylum nga Chordata, ngan regnum nga Animalia. An familia nga Hypopomidae in naglalakip hin 20 ka mga species, sumala ha Catalogue of Life.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hypopomidae

Hypopomidae


Ammophila xinjiangana là một loài côn trùng cánh màng trong họ Sphecidae, thuộc chi Ammophila. Loài này được Li and C. Yang miêu tả khoa học đầu tiên năm 1989.

Xem thêm
Danh sách các loài trong họ Sphecidae

Chú thích

Tham khảo

Ammophila (Sphecidae)

Ammophila xinjiangana


FIFA Manager 07 è un videogioco sportivo manageriale, sesto titolo della serie FIFA Manager, sviluppato dalla Bright Future GmbH e pubblicato dalla Electronic Arts il 3 novembre 2006. Consente di controllare la dirigenza di una qualsiasi società calcistica (è presente una vasta scelta di club italiani ed esteri) come allenatore, responsabile o entrambe le cariche (nella modalità Factotum). Molteplici sono gli aspetti disponibili da controllare nel gioco come ad esempio i diritti televisivi, i contratti, gli sponsor, il calciomercato, la manutenzione dello stadio, la costruzione di altre strutture utili alla società, i rapporti con la stampa e la gestione dei reparti giovanili.

Modalità di gioco
Ogni partita può essere visualizzata in quattro differenti modalità:
Modalità carriera: è possibile vedere tutta la partita in 3D e controllare con la tastiera un solo giocatore scelto in precedenza.
Modalità teletext: vedremo i risultati della nostra squadra e delle sue avversarie in campionato per mezzo di una pagina di televideo.
Modalità testo: potremo leggere gli eventi principali della partita ed effettuare delle scelte importanti in momenti particolarmente cruciali come un contropiede o un tiro dal dischetto.
Risultato immediato: la partita scorrerà velocemente e avremo soltanto la possibilità di impartire degli ordini ai giocatori alla fine del primo tempo.

La telecronaca presente nel gioco è di Bruno Longhi e Giovanni Galli, che avevano già collaborato precedentemente con l'Electronic Arts.

FIFA Manager 07 - Extra Time
FIFA Manager 07 - Extra Time è un'espansione di FIFA Manager 07 sempre sviluppata dalla Bright Future GmbH e pubblicata dalla Electronic Arts il 23 febbraio 2007 . Essa permette di iniziare il gioco come "allenatore giocatore".

Note

Collegamenti esterni

FIFA Manager 07


Piaski – część wsi Podłęże w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów.

W latach 1975–1998 Piaski położone były w województwie kieleckim.

Przypisy

Podłęże (województwo świętokrzyskie)

Piaski (Podłęże)


Sven-Bertil Evert Gunnar Taube (føddur 24. november  1934 í Stokkhólmi, deyður 11. november 2022 í London) var svenskur sjónleikari og vísusangari.

Yrkisleið hansara sum sangari og sjónleikari rakk yvir næstan sjey tíggjuáraskeið.
Hann er helst best kendur frá kvøðuljómunum, sum plagdu at vera í Útvarpinum, ikki minst við sanginum "Så länge skutan kan gå".

Sven-Bertil Taube var sonur víðagitna sangskrivaran og tónasmiðin Evert Taube og listarkvinnuna Astri Bergman Taube.

Ávísingar úteftir
 Svenski sangarin Sven-Bertil Taube er deyður, 87 ára gamal, in.fo, 12.nov. 2022
 Sven-Bertil Taube, imdb.com (á enskum)

Keldutilfar

Føðingar í 1934
Andlát í 2022
Svenskir sjónleikarar
Svenskir sangarar

Sven-Bertil Taube


Kaliwatan sa isda ang Kiunga bleheri. Una ning gihulagway ni Allen ni adtong 2004. Ang Kiunga bleheri sakop sa kahenera nga Kiunga, ug kabanay nga Pseudomugilidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Nugini sa Papua

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Nugini sa Papua
Kiunga

Kiunga bleheri


Općinski izbori za izbor načelnika i za 25 članova Općinskog vijeća općine Cazin održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 79 biračkih mjesta, a pravo glasa imalo je 53.710 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.

Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 29.040 glasača (54,07% od ukupnog broja), a od toga je 27.895 (96,06%) glasova bilo važećih, te 1.145 (3,94%) nevažećih. Sa ukupno 16.245 glasova (58,24%) za načelnika izabran je Nermin Ogrešević, član Stranke demokratske aktivnosti (A-SDA).

Općinsko vijeće

Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 29.038 glasača (54,07% od ukupnog broja), a od toga je 27.141 (93,47%) glasova bilo važećih, te 1.897 (6,53%) nevažećih. Birano je ukupno 29 članova Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je A-SDA 12.868 (48,42% od ukupnog broja važećih glasova).

Nacionalne manjine

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanična stranica "Centralne izborne komisije Bosne i Hercegovine"

Cazin
2016

Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Cazin)


Lonsdale Power Station is a diesel-powered electricity generator in South Australia in Lonsdale, an industrial southern suburb of Adelaide. It is owned by Snowy Hydro since 2014. It consists of 18 diesel reciprocating engines generating up to 21MW of electricity to meet peak demands in the National Electricity Market.

The power station was designed and built by Cummins Power Generation under contract from Infratil in 2002 on what is now the site of the Port Stanvac Power Station. It was moved along the road to its present site in 2011. Snowy Hydro bought assets from Infratil in 2014. These included Lumo Energy, Direct Connect and three diesel peaking generators for a total of 136 MW. The other two were Angaston Power Station and Port Stanvac Power Station.

It achieves the low emissions mandated by the Environment Protection Agency through selective catalytic reduction technology, matching standards set for gas turbines.

References

Diesel power stations in South Australia

Lonsdale Power Station


El Canto Gregoriano en el Camino de Santiago é um álbum de canto gregoriano gravado pelos monges do Mosteiro de Santo Domingo de Silos com canções relacionadas aos Caminhos de Santiago.

O álbum apresenta peças musicais retiradas do Codex Calixtinus, do antifonário moçárabe e um compilado de cânticos gregorianos tradicionais da liturgia romana.

As peças retiradas do Códice Calixtino são próprias dos festejos do apóstolo Santiago Maior da Catedral de Santiago de Compostela; as peças moçárabes advém da liturgia moçárabe ou visigótica; e, por fim, as peças gregorianas são cantos variados da liturgia romana. tradicional.

A gravação foi dirigida pelo musicológo Ismael Fernández de la Cuesta.

Faixas

Ligações externas
 Trechos das músicas na página da Warner Classics.

Música cristã
Música medieval
Santo Domingo de Silos
Santo Domingo de Silos
Espanha na Idade Média


Kaliwatan sa karpa ang Garra imbarbatus. Una ning gihulagway ni Nguyen ni adtong 2001. Ang Garra imbarbatus sakop sa kahenera nga Garra, ug kabanay nga karpa.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Viyetnam

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Viyetnam
Garra

Garra imbarbatus


An Vanderhorstia nannai in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Winterbottom, Iwata ngan Kozawa hadton 2005. An Vanderhorstia nannai in nahilalakip ha genus nga Vanderhorstia, ngan familia nga Gobiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vanderhorstia

Vanderhorstia nannai


Actinotaenium subglobosum  là một loài Song tinh tảo trong họ Desmidiaceae, thuộc chi Actinotaenium.

Chú thích

Tham khảo

Actinotaenium

Actinotaenium subglobosum


An Trichoferus pallidus in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Olivier hadton 1790. An Trichoferus pallidus in nahilalakip ha genus nga Trichoferus, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Corse.
 France.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Trichoferus

Trichoferus pallidus


Il Rinnovamento nello Spirito Santo (RnS) è un'associazione laicale cattolica, appartenente al movimento ecclesiale legato alla corrente spirituale del Rinnovamento carismatico, che parte dall'asserzione di una nuova effusione dello Spirito Santo (chiamata "battesimo nello Spirito Santo")

Comprende laici, membri consacrati, religiosi e sacerdoti. Il Rinnovamento è formato da  gruppi di persone, coordinati a livello locale, diocesano, regionale e nazionale. Il RnS svolge le sue attività in comunione con l'ICCRS (International Catholic Charismatic Renewal Services), l'organizzazione di diritto pontificio a servizio del Rinnovamento Carismatico Cattolico in tutto il mondo. Il RnS aderisce, inoltre, al Forum delle Associazioni Familiari ed è attivamente impegnato in un cammino di comunione ecclesiale e di formazione permanente per i suoi aderenti. È attivamente impegnato in progetti di evangelizzazione, eventi culturali e sociali volti alla promozione della "cultura di Pentecoste".

Storia

Il Rinnovamento Carismatico nella Chiesa Cattolica nasce a Pittsburgh (USA) nel 1967, e da lì  si diffonde nel mondo, approdando, dunque, anche in Italia. Dall'esperienza carismatica del Rinnovamento Carismatico Cattolico (RCC) si sviluppa - insieme ad altre esperienze carismatiche - il Rinnovamento nello Spirito propriamente detto..

Il  primo statuto è stato approvato dalla Conferenza Episcopale Italiana nel 1995. RnS - quale espressione della corrente di grazia del Rinnovamento Carismatico - ebbe tra i suoi sostenitori il cardinale Leo J. Suenens. Il nuovo statuto è stato approvato nel 2007. Attuale presidente nazionale è Giuseppe Contaldo.. Il nome "Rinnovamento nello Spirito" è ripreso da un passo della lettera di San Paolo a Tito.

Spiritualità

La spiritualità del movimento attinge i suoi contenuti dalla teologia pneumatica cristiana, che descrive lo Spirito Santo e la sua azione nella storia proponendo un rinnovamento -fare tornare come nuova, originaria- la vita cristiana. Partendo dall'episodio evangelico della Pentecoste secondo il quale lo Spirito Santo discese sui discepoli e sui seguaci di Gesù, conferendo loro particolari carismi che li avrebbero resi capaci di compiere azioni straordinarie, in virtù della loro funzionalità alla evangelizzazione.

I membri del RnS rivivono questo episodio al momento della "effusione" o battesimo nello Spirito, particolare rito in cui attraverso l'imposizione delle mani da parte degli altri membri, si prega per una nuova effusione e maggiore consapevolezza dei doni e dei carismi cristiani. Secondo i membri del movimento, l'"effusione" attualizza e rinnova i sacramenti dell'iniziazione cristiana, battesimo e cresima, il rito ha carattere laico e non è un sacramento. Importanti sono inoltre i riferimenti all'enciclica Divinum illud munus di papa Leone XIII, dedicata allo Spirito Santo.

Il cardinale Suenens definiva il Rinnovamento Carismatico "un movimento dello Spirito che aiuti la Chiesa a divenire tutta carismatica secondo le attese e le proposizioni del Concilio Vaticano II". Molto della dimensione ecclesiale e laicale del movimento ha origine, infatti, nel documento conciliare della Lumen Gentium, e dalla sua descrizione dell'azione dello Spirito Santo nella Chiesa e nei fedeli. Il Rinnovamento è fortemente ecumenico, come spiega padre Raniero Cantalamessa, Predicatore della Casa Pontificia e membro del Rinnovamento:

L'8 giugno 2012, il Rinnovamento nello Spirito Santo ha promosso l'iniziativa Dieci piazze per dieci Comandamenti, col patrocinio del Pontificio Consiglio per la nuova evangelizzazione, sotto l'egida della Cei.

Note

Voci correlate
 Movimento carismatico
 Carisma (cristianesimo)
 Chiesa cattolica
 Spirito Santo
 Koinonia Giovanni Battista
Matteo La Grua

Collegamenti esterni

Movimenti cattolici

Rinnovamento nello Spirito Santo


An Kobrona croma in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Evans hadton 1949. An Kobrona croma in nahilalakip ha genus nga Kobrona, ngan familia nga Hesperiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kobrona

Kobrona croma


Brandon Smith Rivera Vargas (født 21. marts 1996 i Zipaquirá) er en professionel cykelrytter fra Colombia, der er på kontrakt hos .

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Colombia

Brandon Rivera


Ġgantija kompleks je jedinstveni prahistorijski spomenik na ostrvu Gozo, Malta. Sastoji se dvije građevinske religijske strukture sa posebnim ulazima i ograđene su zajedničkim zidom. Izgrađeni su tokom 4. i 3. milenijuma prije nove ere, u mlađem kamenom dobu.

Hramovi su stariji od Stounhendža i egipatskih piramida i do 1993. god. smatrani su za najstarije samostojeće kamene građevine na svijetu. Te godine završena su arheološka istraživanja nalazišta Göbekli Tepe u turskoj pokrajini Anadolija čija je starost hramova određena na više od 10.000 godina.

Svjetska baština
Kompleks je bio prekriven zemljom od ranih vremena, a otkrili su ga i pažljivo obnovili evropski i domaći malteški arheolozi počevši od 19. stoljeća.

Godine 1980. uvršten je na UNESCO-ovu listu svetske baštine. Osim ovog kompleksa, na UNESCO-ov popis svjetske baštine na Malti uvršteno je još pet (5) hramova, dok je ukupan broj hramova na Malti iz ovog perioda veći od 20.

Svaka cjelina se sastoji od više apsida koje okružuju središnji hodnik. Dva fragmenta gipsa sa crvenim okerom, koji su sada izloženi u Muzeju  Ġgantija, sugeriraju da su unutrašnji zidovi malterisani i krečeni.  Hramovi sadrže eliptično predvorje ispred konkavne fasade. Sačuvani horizontalni zidani slojevi ukazuju na to da su spomenici imali krovove s korbama, što je za svoje vrijeme bilo izuzetno sofisticirano rješenje. Dekorativne karakteristike hramova su paneli sa izbušenim rupama i reljefni paneli koji prikazuju spiralne motive, drveće, biljke i razne životinje.

Iz materijalnih dokaza zna se da je bogosluženje u hramovima na Malti uključivalo žrtvovanje životinja, dok se malo zna o obredima i ritualima koji su se tamo odvijali. Iako su to veliki hramovi, njihove unutrašnje odaje nemaju dovoljno prostora da prime više od nekoliko ljudi u isto vrijeme. Stoga javno bogosluženje u velikim grupama, kao što se danas praktikuje u tipičnim crkvama i hramovima, nije bi bilo moguće. Obožavali su boginju majku čiji je tip poznat po ranijim statuetama pronađenim po Mediteranu. Slične statue nalaze se i na Malti, a nekoliko je jedinstveno velikih dimenzija.

Lokalitetom upravlja Baština Malta, dok vlasništvo nad okolnim zemljištem varira.

Reference

Svjetska baština na Malti
Neolitski arheološki lokaliteti

Ġgantija


An Anolis cooki in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Grant hadton 1931. An Anolis cooki in nahilalakip ha genus nga Anolis, ngan familia nga Polychrotidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Anolis

Anolis cooki


Hrvatska:

 Kobilić, naselje grada Velike Gorice, Zagrebačka županija
 Kobilić Pokupski, naselje grada Karlovca, Karlovačka županija

Kobilić (čvor)


Ad-Dhuha (Arabies: الضحى, "Die Glansrykheid Van Die Nag" of "Die Helder Oggend") is die 93ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 11 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar.

Opsomming
Hoewel geleerdes soms daaroor debatteer, word dié hoofstuk beskou as die tweede een wat aan Mohammed onthul is. Nadat die eerste soera, al-Ala'k, ontvang is, was daar geen verdere boodskappe nie en Mohammed het gewonder of hy God mishaag het. Dié soera het die stilte verbreek en Mohammed verseker alles sal mettertyd verstaan word.

Die hoofstuk begin met 'n eed. Dit vra dat die leser voorberei word vir die les wat gaan kom. En dan word onthul dat God gunste aan sy boodkapper bewys.

Skakels

Hoofstukke van die Koran

Ad-Dhuha


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Hekistolampis. Ang Hekistolampis sakop sa kabanay nga Romaleidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Hekistolampis

Hekistolampis


Finansiel økonomi er den gren af den økonomiske forskning, som beskæftiger sig med allokering af resurser (kapital) over tid og under usikkerhed. Området dækker emner relateret til hjemlige og internationale finansielle markeder, værdipapirer (aktier, obligationer og derivater som futures), finansielle institutioner og tjenester samt virksomhedsfinansiering og -styring (corporate finance and governance).

Finansiel økonomi beskæftiger sig med forbindelsen mellem finansielle variable som priser, renter og aktier som modsætning til realøkonomiske variable som BNP, privat forbrug og beskæftigelse. Ifølge Nobelpristageren Merton Miller har området to hovedfokusområder: værdisættelse af aktiver og virksomhedsfinansiering. Det første betragter situationen fra kapitaludbydernes, dvs. de finansielle investorers, perspektiv, mens det andet repræsenterer brugerne af kapitalen.

Disciplinen er en af de 20 underdiscipliner (nemlig kategorien "G"), som økonomisk forskning opdeles i ifølge den amerikanske økonomsammenslutning American Economic Associations officielle JEL-klassificering, der udgør den internationalt mest udbredte systematiske klassificering af forskningsområder indenfor økonomi.

Finansiel økonomi og finansiering

Emneområdet for finansiel økonomi ligger meget tæt op ad området finansiering, sådan at de to begreber er tæt på at være synonyme, og det kan være vanskeligt at forklare forskellen. Én udlægning af forskellene er, at emneområdet typisk  kaldes finansiel økonomi, når det udbydes på universiteternes økonomiske institutter, men finansiering, når det udbydes på handelshøjskoler.

Nobelpristagere indenfor finansiel økonomi

En lang række Nobelpristagere i økonomi har fået prisen for deres bidrag indenfor finansiel økonomi. Det gælder således James Tobin (1981), Franco Modigliani (1985), Harry Markowitz, Merton Miller og William Forsyth Sharpe (1990), Robert C. Merton og Myron Scholes (1997) samt Eugene Fama, Lars Peter Hansen og Robert J. Shiller (2013).

Kilder

Eksterne henvisninger

 Faget Financial Economics på Aarhus Universitet

Finansiel økonomi


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Prozvenella marginipennis. Una ning gihulagway ni Guérin-méneville ni adtong 1844. Ang Prozvenella marginipennis sakop sa kahenera nga Prozvenella, ug kabanay nga Gryllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sri Lanka
 Puducherry (kapital sa estado)

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sri Lanka
Prozvenella
Insekto sa Union Terrotory of Puducherry

Prozvenella marginipennis


Cosmas af Prag ( ;  ;  – 21. oktober 1125) var præst, forfatter og historiker.

Liv
Mellem 1075 og 1081 studerede han i Liège. Efter sin tilbagevenden til Bøhmen giftede han sig med Božetěcha, som han fik en søn med, ved navn Hermann eller Zdic. Hans søn blev senere biskop af Olomouc. I 1094 blev han ordineret til diakon, og i 1099 blev han ordineret til præst i Esztergom, Ungarn.

Arbejder
Hans hovedværk, skrevet på latin, hedder Chronica Boemorum. Krønniken er opdelt i tre bøger:

 Den første bog, færdiggjort i 1119, starter med verdens skabelse og slutter i år 1038. Den beskriver den legendariske grundlæggelse af den bøhmiske stat af de ældste bøhmere omkring år 600 (hertug Krok og hans tre døtre), hertuginde Libuše og grundlæggelsen af Přemyslid-dynastiet ved hendes ægteskab med Přemysl, gamle blodige krige, hertug Bořivoj og kristendommens indførelse i Bøhmen, Sankt Wenceslaus og hans bedstemor Sankt Ludmila, de tre Boleslavers regeringstid, Sankt Adalberts liv og blodige krige efter år 1000.
 Den anden bog beskriver bøhmisk historie for årene 1038-1092. Bogen starter med heroiske gerninger fra hertug Břetislav, kendt som "den bøhmiske Achilleus", for eksempel med hans sejr over Polen. Chronica beskriver også kong Vratislavs lange og store regeringstid, der var kendt som en kraftfuld hersker, men en modig og god mand. Der er også en refleksion over hans krige i Italien; denne bog ender med Vratislavs død.
 Den tredje bog (1092-1125) starter med en beskrivelse af tiden med ustabilitet og blodige borgerkrige efter Vratislavs død mellem år 1092 og 1109. Chronica slutter med Vladislavs regeringstid mellem 1109 og 1125. Samme år, 1125, døde Cosmas.

I det senere 12. og 13. århundrede bragte Cosmas' fortsættere hans historie frem til 1283.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Chronica Boemorum — the chronicle accessible on-line at Monumenta Germaniae Historica
 Cosmas biography
 English translation of the chronicle () by Lisa Wolverton published by Catholic University of America Press

Tjek fødselsår
Kronikører
Personer fra Prag

Cosmas af Prag


Cycloctenus flaviceps là một loài nhện trong họ Deinopidae.

Loài này thuộc chi Cycloctenus. Cycloctenus flaviceps được miêu tả năm 1878 bởi Ludwig Carl Christian Koch.

Chú thích

Tham khảo

biologie|2011|10|14}}

Cycloctenus

Cycloctenus flaviceps


Uskonosni majmuni (Catarrhini) su, uz širokonosne majmune (Platyrrhini) jedna od dvije subdivisizije viših primata. Uključuju repate majmune Starog svijeta i velike majmune, od kojih se  potonji dalje dijele u male majmune ili gibone i velike majmune (Hominidae)  u kojima su  orangutani, gorile, čimpanze (uključujući i vrstu bonobo) i ljudi. Svi su porijeklom iz Afrike i Azije. Članovi ovog parvorda se nazivaju katarini.

Opis
Determinantna razlika između novosvjetskih platirina (širokonosnih majmuna)  i starosvjetskih katarina (uskonosnih majmuna)  je oblik noseve. Platyrrhini (grč. platu- = ravan + -rhin = nos ) imaju nosnice koje usmjerene ustranu, dok Catarrhini (grč. kata- = dolje, ispod + -rhin =  nos) imaju nozdrve prema dolje. Catarrhini također nikada nemaju repove za prihvatanje, i imaju ravne nokte i nokte na nogama i cjevaste vantimpnske ušne kosti i osam, a ne dvanaest, premolara, što  im daje zubnu formulu:formulu:
gornji = 22.214.171.124.
donji= 188.8.131.52.

Većina vrsta skupine Catarrhini ispoljavaju značajan spolni dimorfizam i ne formiraju "bračne veze".  Većina, ali ne i sve, vrsta žive u društvenim grupama. i imaju šake za hvatanje  (s izuzetkom dvonožnih ljudi) za hvatanje nogama.

Veliki majmuni – i u tradicionalnoj i u  filogenijskoj nomenklaturi – isključivo su vrste grupe Catarrhini. U tradicionalnoj upotrebi, majmun opisuje bilo bezrepe, velike, obično prizemne   vrste Catarrhini. "Veliki majmuni" mogu se naći kao dio zajedničkog imena tih vrsta, kao što je  berberski majmun (divlji makak). U filogenijskoj upotrebi, izraz majmun se odnosi samo na  natporodicu Hominoidea (Antropoidi). Ova grupa se  sastoji se od dvije porodice: Hylobatidae ili mali bezrepi majmuni ili giboni  i  Hominidae – veliki majmuni, uključujući orangutane,  gorile, čimpanze i Homo sapiens sapiens, sa  izumrli rodovima, kao što su predljudski Australopithecinae i gigantski orangutanu srodni   Gigantopithecus.

Evolucija i mogući preci

 Raniji nalazi i pretpostavke
Prema ranim nalazima, na jednoj od značajnijih raskrsnica u filogenetskoj diversifikaciji primata vjerovatno su se našli  oblici reda Plesiadapiformes, (sa porodicama Plesiadapidae, Carpolestidae, Paromomydae, Picrodontidae i Saxonellidae). Najstariji (oko 65 miliona godina) poznati protoprimat opisan je kao Purgatorius. Osim njega, od praprimata ovog reda, posebno su zanimljivi sjevernoamerički Carpodaptes, Picrodus i Palaechton, te evropski Plesiadapis i Saxonella. Postoje argumentirani nagovještaji (oblik lobanje i kutnjaka) da su se, nakon toga, iz općeg stabla praprimata, najprije izdvojili pralemuri, preko skupine koja je približno imala osobine oblika Anagale (oligocen, Mongolija).

Moguće je da prvi tarzoidi (avetnjaci) evoluirali iz neke grupe primitivnih lemura. Mnogo je, međutim, raširenije mišljenje da oni nikada nisu prošli kroz lemuroidnu fazu i da su se presudni događaji u filogenetičkoj diversifikaciji tarzijusa i lemura zbili nešto ranije, na rszini današnjim tupajama (Tupaiidae) sličnih  protoprimata.
Još uvijek nema pouzdanih podataka o zajedničkoj prošlosti repatih i majmuma Starog i Novog svijeta. Naime, fosili najprimitivnijih lemurolikih primata − (pralemura), svrstani su u pleistocenske Adapidae, dok su tarsiusoliki obuhvaćeni porodicom Omomidae, Fosili pripadnika ovih skupina su otkriveni sami u Holarktiku, pri čemu su Adapidae bile vezane za evroazijski područje, a Omomidae za američko kopno. Tipski predstavnici adapida su Adapis i Pronycticebus, a američkih − Notarctus i Smilodectes.

Sa paleontološke tačke gledišta, među omomidama najzanimljiviji Omomis, Tetonius (S. Amerika i Necrolemur (Evropa). Najbolje očuvani su ostaci oblika Notharctus i Adapis. Ta stvorenja su bila veličine današnjih lemura, ali nešto manje lobanjske zapremine i primitivnijeg zubala. Vjeruje se da je skupina adapida bila među precima ishodišne grane  današnjih majmuna Novog svijeta.
To posebno ubledljivo nagovještavaju njihove relacije sa fosilima (iz oligocena i miocena) praprimata iz J. Amerike, kao što su: Branisella, Homunculus, Trembacebus, Dolichocebus, Stirtonia, Neosaimiri, Cebupithecia i drugi.
Pronađeni su fosili tarzoidnih primata, koji ispoljavaju uočljiv uspon prema cinomorfnoj i antropomorfnoj konstituciji. Pretpostavlja se da svi majmuni Starog svijeta (Cercopithecidae,  Hylobatidae, Pongidae i Hominidae)  potiču iz grupe anatomski "uopćeno" građenih pratazoida, kojima su, među ostalim, pripadali i oblici Teilhardina (oligocen Egipta). Među njima se Apidium,  Moeripithecus i Oligopithecus ( a nerijetko i Parapithecus) ubrajaju u neposredne fosilne pretke psetolikih majmuna, dok je ostalo otvoreno pitanje da li tu pripadaju i Amphipithecus  i  Pondaungia (gornji eocen Burme) ili bi ih trebalo uvrstiti u prelaznu fazu evolucije ka zajedničkim precima antropomorfnih majmuna.

U donjeoligocenskim slojevima Afrike, međutim, nađeni su fosilni ostaci primata koji su nedvojbeno imali niz osobina današnjih viših uskonosnih majmuna iz porodica Hylobatidae (giboni  i Pongidae (orangutani). Među takvim oblicima, redovno se pominju Parapithecus i Aegyptopithecus, sa zubalom kao u suvremenih bezrepih – velikih majmuna (orangutani, čimpanze i gorile), iako se prvopomenuti oblik često ubraja i u predačku skupini psetolikih repatih majmuna, a drugi u fosilni rod Dryopithecus. U direktne predačke forme čovjekolikih primata  svrstava se i gibonoliki Propliopithecus, od kojeg, vjerovatno preko oblika tipa Limnopithecus i Pliopithecus vode porijeklo današnji giboni. Međutim, prema nekim procjenama, propliopitek bi mogao biti i predak pomenutog egiptopiteka ili čak forma driopiteka, sa naglašenijim hominoidnim osobinama.Wood B. (2005): Human evolution – A very short introduction. Oxford University Press, Oxford, .
Jobling  M. A. et al. (2013). Human Evolutionary Genetics. Garland Science, New York, . OCLC 829099073.British Museum of Natural History, Ed. (1991): Man's place in evolution. Natural History Museum Publications, Cambridge University Press, London,  4.

Prema najnovijim istračivanjima, skonosni majmuni su se odvojili od širokonosnih prije oko 35 miliona godina. Glavnina njihove divizije se pojavila prije oko 25 miliona godina, a  giboni su se (od velikih majmuna, uključujući i ljude)  izdvojili prije oko 15-19 miliona godina.

Noviji nalazi mogućih predaka
Maja 2005. otkrivena su tri nova  primatska  fosila na brdu Bugti (Bugti Hill) u Pakistanu. Smatra se da su ovi nalazi  zatvorili mnoge misterije o  prošlosti primata. Jedna od tih tajni je otkrivena 2001. godine, kada je otkriven rani primat Bugtilemur, što je osnažilo  pretpostavku da su lemuri došli iz Azije, a ne iz Afrike.Disotell T. R., Noviello C. M., Raaum R. L., Sterner K. N., Stewart C. (2005): Catarrhine primate divergence dates estimated from complete mitochondrial genomes: concordance with fossil and nuclear DNA evidence. J. Hum. Evol., 48 (3): 237–257.

Tri praprimata:  Bugtipithecus inexpectans, Phileosimias kamali, i Phileosimias brahuiorum datiraju do oligocena prije 30 miliona godina – kada su majmni  dominirala samo  u Africi majmuni To su bile mali lemuri nalik uskonosnim majmunima koji su  napredovali u drevnim tropskim kišnim prašumama. Moguće je da su ovi  azijski oblici bili slijepa grana evolucije,tj. bočna  grana  grupe  Eosimias. Druga nova otkrića mogućih fosilnih  katarinolikih primata potiču iz Kine, Tajlanda i Burme.http://www.pnas.org/content/102/24/8436

Zanimljivo je zapaziti da pomenuti novi nalazi ne opovrgavaju ranije pretpostavke o azijskom porijeklu pralemura, nego ih učvršćuju novim materijalnim dokazima, opisujući nove "vrste" u različitim dijelovima Azije (prva nalazišta su bila u Mongoliji).

Klasifikacija
Uskonosni majmuni su se odvojili od širokonosnih prije oko 35 miliona godina. Glavnina njihove divizije se pojavila prije oko 25 miliona godina, a  giboni su se (od velikih majmuna, uključujući i ljude)  izdvojili prije oko 15-19 miliona godina.

 Red Primates
 Podred Strepsirrhini: lemuri, lori, etc.
 Podred Haplorhini: tarzijusi (avetnjaci), repati i bezrepi majmuni
 Infrared Tarsiiformes
 Familija Tarsiidae: tarzijusi (avetnjaci)
 Infrared Simiiformes: simije ili viši primati
 Parvordo Catarrhini
 Superfamilija Cercopithecoidea, majmuni Starog svijeta
 Familija Cercopithecidae: majmuni Starog svijeta
 Superfamilija †Propliopithecoidea
 Familija †Propliopithecidae (uključujući Aegyptopithecus'')
 Superfamilija †Saadanioidea
 Familija †Saadaniidae
 Superfamilija Hominoidea
 Familija Hylobatidae: gibbons
 Familija Hominidae: veliki majmuni (uključujući ljude)
 Parvordo Platyrrhini: majmuni Novog svijeta

Također pogledajte
Čovjekoliki majmuni
Veliki majmuni
Giboni
Orangutani
Gorile
Čimpanze
Ljudi

Reference

Vanjski linkovi

 Primate Info Net
 Primates at Animal Diversity Web
 Primate Research Institute, Kyoto University
 High-Resolution Cytoarchitectural Primate Brain Atlases
 EUPRIM-Net: European Primate Network
 PrimateImages: Natural History Collection
 Tree of Life web project

Primati
Majmuni
Ljudi

Uskonosni majmuni


Kai Häfner (født den 10. juli 1989 i Schwäbisch Gmünd, Tyskland) er en tysk håndboldspiller, som spiller i TSV Hannover-Burgdorf og på Tysklands herrehåndboldlandshold.

Han deltog under EM i håndbold 2020 i Sverige/Østrig/Norge.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Tyskland
Håndboldspillere ved sommer-OL 2016
Deltagere for Tyskland ved sommer-OL 2016
Håndboldspillere ved sommer-OL 2020
Deltagere for Tyskland ved sommer-OL 2020
Olympiske bronzemedaljevindere fra Tyskland
Medaljevindere ved sommer-OL 2016
Olympiske medaljevindere i håndbold

Kai Häfner


Charles Patrick Inigo Armstrong-Jones, Visconde Linley (Londres, 1º de julho de 1999) é um aristocrata do Reino Unido. Ele é o primeiro nascido do David Armstrong-Jones, 2.º Conde de Snowdon e da aristocrata anglo-irlandesa Serena Stanhope. Por parte de pai, ele é um parente da família real britânica e membro da Casa de Windsor. Ele ainda é o terceiro neto nascido para a princesa Margarida, Condessa de Snowdon, sendo, portanto, um sobrinho-neto de sangue da rainha Isabel II do Reino Unido.

Em julho de 2021, ele ocupa o 25° lugar na linha de sucessão ao trono britânico. Ele é o herdeiro direto na linha de sucessão ao Condado de Snowdon.

Charles possui uma irmã mais nova: Margarita, nascida em 2002.

Nascimento e batismo
Charles Armstrong-Jones nasceu no dia 1° de julho do ano de 1999, no famoso Portland Hospital, localizado na cidade de Londres na Inglaterra, capital do Reino Unido.

Entre os seus ancestrais do lado paterno estão o rei Jorge VI, do qual é bisneto, bem como a rainha consorte Isabel Bowes-Lyon, A Rainha-Mãe; ele também é um descendente direto a rainha reinante Vitória do Reino Unido, soberana do Reino Unido entre 1837 e 1901. Sua mãe, Serena Stanhope, é a filha mais nova de Charles Stanhope, 12º Conde de Harrington.

Charles recebeu os seguintes nomes:
 Charles: como uma homenagem ao seu primo de segundo grau, o Rei Carlos III; o mesmo nome também dá homenagem ao seu avó paterno o nobre Charles Stanhope, 12º Conde de Harrington;
 Patrick: em honra a São Patrício (Saint Patrick, em inglês), o santo patrono da Irlanda, onde sua mãe nasceu;
 Inigo: para homenagear o grande arquiteto inglês do século XVII, Inigo Jones.
Charles foi batizado em 2 de dezembro de 1999, no Palácio de St. James, um dos mais antigos palácios da Inglaterra. Na cerimônia, estiveram presentes amigos e familiares de seus pais, incluindo a rainha Isabel II.

Charles teve seis padrinhos, sendo eles:
 Bruce Dundas;
 Nigel Harvey;
 Nick Powell;
 Orlando Rock;
 Lucinda Cecil;
 Rita Konig;

Educação
Charles Armstrong-Jones foi primeiramente educado na Inglaterra. Tal como seus primos de terceiro grau, o príncipe William de Gales e o príncipe Harry de Gales fizeram antes dele, Charles estudou e se formou no seu ensino secundário na famosa Eton College, uma escola privada e independente para garotos fundada em 1440, por Henrique VI de Inglaterra, localizada em Berkshire.

Desde 2020, estuda Engenharia de Design de Produto na Universidade de Loughborough, localizada na Inglaterra.

Aparições públicas
Como um membro da extensa família real britânica, Charles está presente em determinados eventos, como o Trooping the Colour e a tradicional cerimônia natalina da família real britânica na mansão rural de Sandringham House, localizada na aldeia rural de Sandringham em Norfolk. Ele também participa de outros eventos, como o Festival de Goodwood e a Ascot Racecourse, uma famosa pista de corrida de cavalos inglesa localizada na cidade de Ascot, no condado de Berkshire.

Em 2012, ele participou de um culto de ação de graças em honra de sua falecida avó, a princesa Margarida, Condessa de Snowdon, no Castelo de Windsor. Seus pais, irmã, tia e primos também estiveram presentes na cerimônia. Em celebração do Jubileu de Diamante da rainha Isabel II do Reino Unido, Charles e sua única irmã a Lady Margarita Armstrong-Jones, participaram de outra cerimônia de ação de graças, desta vez na Catedral de St. Paul, na cidade de Londres.

Títulos, estilos e honras

Títulos e estilos
 1º de julho de 1999 - 13 de janeiro de 2017: O Honorável Charles Armstrong-Jones (título obtido por ter nascido filho de um visconde britânico)
 13 de janeiro de 2017 - presente: Visconde Linley (título obtido após virar o herdeiro aparente de um conde britânico)

Honras
Em 2012, sua tia-avó, Isabel II do Reino Unido, nomeou-o como Pajem de Honra, uma posição cerimonial na Casa Real de Windsor do soberano do Reino Unido.

Ligações externas
 Charles Patrick com seus pais
 Charles Patrick com os pais

Família Armstrong-Jones
Família real britânica
Homens da Casa de Windsor
Filhos herdeiros de condes
Descendentes da rainha Vitória do Reino Unido

Charles Armstrong-Jones, Visconde Linley


Ero spinifrons là một loài nhện trong họ Mimetidae.

Loài này thuộc chi Ero. Ero spinifrons được Cândido Firmino de Mello-Leitão miêu tả năm 1929.

Chú thích

Tham khảo

Ero

Ero spinifrons


Huang Feng-shih (; born 9 December 1949) is a Taiwanese politician.

He is the fifth son of puppeteer Huang Hai-tai. Huang Shih-feng studied film at National Taiwan University of Arts. He was sworn in to the Legislative Yuan on 28 October 2004, replacing Lee Ho-shun, who had resigned.

References

1949 births
Living people
Kuomintang Members of the Legislative Yuan in Taiwan
Members of the 5th Legislative Yuan
Party List Members of the Legislative Yuan
National Taiwan University of Arts alumni

Huang Feng-shih


The Shoghakat Church or Shoghagat Church (Armenian: , T'avrizhi Surb Shoghakat yekeghets'i, Persian: ) is an Armenian Apostolic church in Tabriz, East Azerbaijan Province, Iran completed in 1940.

Location
Saint Shoghakat Church is located at the Armenian cemetery of Tabriz, which is surrounded by Charm Street, Mashruteh-Boulevard and Bolvar-e-Mollasadra, at Charm Street opposite to the Faculty of Architecture of Tabriz Islamic Arts University, the former Khosravi Leather Factory, not far from the southern end of South Shariati (South Shahnaz).

History
In old times, the Armenian Christians of Tabriz used to bury their deceased at the cemetery near Mariam-Nanna Church in Maralan. In the 1850s, the land of the new Armenian cemetery of Tabriz was purchased by the Diocese of Tabriz when Sahak Satunyan was bishop. However, the church was built only in the 20th century. Construction of Saint Shoghakat Church was financed by Simon Manocherian, a leather-manufacturing director whose mother's name was Shoghakat, and completed in 1940.

The name of the church refers to a ray of light () that came down from heaven upon 38 Armenian nuns martyred by the pagan Armenian King Trdat around AD 301 at the site of the famous original Shoghakat Church of Etchmiadzin in Armenia built in the 6th century. Seeing Heaven's Light, Trdat converted to Christendom, and Armenia became the first Christian country.

Architecture
The shape of the church is rectangular with four square columns located in the middle carrying the dome, dividing the interior into two naves on both sides and a wider main nave in the middle. The entrance to the building is on the western side facing the sanctuary in the east. The exterior stone facades of the church are framed with semicircular and oval arches on north, south and west side.

Notable burials
 Edward Burgess (1810–1855), merchant and Naser al-Din Shah Qajar's principal translator
 Nshan Topouzian (1966–2010), Prelate of Atrpatakan, buried in front of the entrance to the church.
 Nerses Melik Tangyan, Prelate of Atrpatakan during the First and Second World Wars for 40 years
 Bagrat, Prelate of Atrpatakan who died in 1991
 Poghos Poghosyan, who came to Tabriz as an orphan child who immigrated to Tabriz during the Armenian Genocide in the Ottoman Empire from the south of Lake Van, was cared for by Catholics and converted to Catholicism and became a Catholic priest
 Manocherian family (Simon Manocherian's father, died 1944, and mother Shoghagat, died 1939)
 Dr. Aslanian (died 1940)
 Howard Baskerville (1885-1909) - American teacher in the American Memorial School in Tabriz
 Monument to the Armenian martyrs of Khoy massacred in 1918 by the Ottoman army

See also
Iranian Armenians
List of Armenian churches in Iran
Saint Mary Church of Tabriz
Saint Sargis Church of Tabriz

External links
 گورستان ارامنه تبریز [Armenian Cemetery of Tabriz, irandeserts.com]
 فهرست کلیساهای ارمنی در ایران [List of Armenian Churches in Iran, daneshnameh.roshd.ir/mavara]

References

Tourist attractions in Tabriz
Armenian Apostolic churches in Iran
Architecture in Iran
Churches in Tabriz
1940s establishments in Iran

Shoghakat Church of Tabriz


An Culicivora caudacuta in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Louis Jean Pierre Vieillot hadton 1818. An Culicivora caudacuta in nahilalakip ha genus nga Culicivora, ngan familia nga Tyrannidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Culicivora

Culicivora caudacuta


Il tickling, termine della lingua inglese ormai entrato a far parte della nostra dizione a causa della sua esportazione ed ampia diffusione nel gergo mondiale (la cui traduzione letterale significa "fare solletico", "solleticando"), è una pratica erotica e preliminare sessuale in cui i partecipanti fanno o ricevono il solletico.

Il tickling nell'erotismo

Il tickling può essere praticato nel Bondage ed esiste come pratica nel BDSM.

Il tickling è sia un ramo del bdsm che del fetish, consiste nell'iperstimolazione del sistema nervoso periferico attraverso specifiche zone sensibili, c'è tutta una subcultura intorno a questa pratica, può essere usata come forma di tortura, come sistema per "spezzare" la resistenza (sempre in un contesto rack), in alcuni casi anche per provocare involontarie perdite urinarie, come tutti i rami ha diversi sottorami a seconda della parte del corpo interessata, ogni parte ha poi una serie di strumenti che possono essere utilizzati per la stimolazione.

Lo si può praticare anche dopo una legatura dolce, in particolare queste pratiche possono portare a battiti maggiori di certi livelli del cuore o variazioni del respiro vanno fatte conoscendo bene le condizioni del soggetto che lo riceve.

Il tickling è strettamente collegato alla Knismolagnia o Titillagnia, termine che indica il piacere sessuale per il solletico. Alcune persone possono sperimentare questo tipo di eccitazione quando subiscono il solletico od osservando qualcun altro che viene solleticato.

Storia
Storicamente il tickling trova una prima affermazione come "metodo di tortura", praticato in virtù del fatto che non lascia segni o ferite sul corpo, ma provoca un insopportabile fastidio ai soggetti maggiormente sensibili al solletico. In alcuni momenti storici fu utilizzato come tortura leggera e punizione per reati lievi.

Nell'antico Giappone, coloro che occupavano posizioni di autorità potevano infliggere punizioni a persone condannate per reati al di fuori del codice penale: erano chiamate "shikei", che si traduce come "punizione privata". Una di queste era "Kusuguri-Zeme" letteralmente "solletico spietato"

Ai tempi dell'Antica Roma e durante il Medioevo, veniva utilizzata una tortura detta "lingua di capra". Questa tortura consisteva nell'imprigionare alla gogna i piedi nudi del malcapitato, cospargerli "accuratamente" sulle piante e tra le dita di miele o sale, per poi farli leccare per ore da due o più capre affamate, in modo tale che la lingua degli animali provocasse alla vittima una sgradevole sensazione di solletico.

Heinz Heger, un uomo perseguitato nel campo di concentramento di Flossenbürg durante la seconda guerra mondiale, ha visto le guardie carcerarie naziste eseguire la tortura del solletico su un suo compagno di prigionia. Heger descrive questo episodio nel suo libro "Gli uomini con il triangolo rosa":

Curiosità
 Nel suo innovativo libro "Sibling Abuse" , Vernon Wiehe ha pubblicato i suoi risultati di ricerca sui 150 adulti che sono stati abusati dai loro fratelli durante l'infanzia. Diversi riportato il solletico come un tipo di abuso fisico, e sulla base di tali relazioni è stato rivelato che il solletico è in grado di suscitare reazioni fisiologiche estreme come vomito e perdita di coscienza.

 Il 18 maggio 2011, la trasmissione di Italia1, le Iene, dedica all'argomento Tickling un servizio curato da Andrea Agresti.

 Durante la rievocazione storica dell'assedio della città piemontese di Canelli (1613), in provincia di Asti, i turisti vengono imprigionati alla gogna e solleticati in pubblico

Note

Voci correlate
Solletico
Rapporto sessuale
Tortura
Metodi e strumenti di tortura
Gogna
Sadismo
Masochismo
Sadomasochismo
BDSM
Bondage
Barefoot bondage
Feticismo del piede
Retifismo
Piedino (sessualità)

Altri progetti

BDSM
Feticismo

Tickling


Jonna Andersson (født 2. januar 1993) er en kvindelig svensk fodboldspiller, der spiller forsvar for engelske Chelsea i FA Women's Super League og Sveriges kvindefodboldlandshold, siden hendes debut i 2016.

Hun blev første gang indkaldt af Pia Sundhage til det svenske A-landshold i januar 2016, til en venskabskamp mod , som erstatning for Amanda Ilestedt.

Hun deltog under Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro, hvor de svenske hold vandt en sølvmedalje. Ligeledes samme resultat, var gældende ved Sommer-OL 2020 i Tokyo, hvor Andersson igen var med.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Sverige
Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra Chelsea F.C. Women
Fodboldspillere fra Linköpings FC
Medaljevindere fra Sverige ved sommer-OL 2016
Medaljevindere fra Sverige ved sommer-OL 2020
Olympiske sølvmedaljevindere fra Sverige
Fodboldspillere ved sommer-OL 2016
Fodboldspillere ved sommer-OL 2020
Deltagere for Sverige ved sommer-OL 2016
Deltagere for Sverige ved sommer-OL 2020
Olympiske medaljevindere i fodbold

Jonna Andersson


Em ciência da computação, um busca exponencial (também chamado busca a galope ou busca Struzik) é um algoritmo, criado por Jon Bentley e Andrew Chi-Chih Yao em 1976, para a busca listas ordenadas ilimitadas. Existem várias maneiras de se implementar este algoritmo, sendo a mais comum determinar um intervalo em que a chave de pesquisa reside e realizar uma busca binária dentro desse intervalo. Isso leva a uma complexidade O(log i), onde i é a posição da chave de pesquisa na lista, se a chave de pesquisa está na lista, ou a posição onde a chave de pesquisa deve estar, caso a chave de pesquisa não está na lista.

A busca exponencial também pode ser usada para pesquisar em listas limitadas. A busca exponencial pode ainda ser mais rápido que os métodos de busca tradicionais, tais como busca binária, quando o elemento a ser procurado é próximo ao início da lista. A razão para isso é que a busca exponencial será executada em O(log i), onde i é o índice do elemento que está sendo procurado na lista, enquanto que a busca binária tem complexidade de O(log n), onde n é o número de elementos na lista.

Algoritmo
Busca Exponencial permite a pesquisar em uma lista ordenada e sem limites para um determinado valor de entrada (o "valor" a ser buscado na lista). O algoritmo consiste de duas fases. A primeira etapa determina um intervalo em que a chave de pesquisa reside, se existir na lista. Na segunda etapa, uma busca binária é realizada neste intervalo. Na primeira etapa, partindo do princípio que a lista é ordenada de forma ascendente, o algoritmo procura o primeiro expoente, j, onde o valor de 2 é maior do que a chave de pesquisa. Este valor, 2, torna-se o limite superior para a busca binária com a potência de 2 anterior, 2, sendo este o limite inferior para a busca binária. Em cada passo, o algoritmo compara o valor da chave de pesquisa com o valor da chave no atual índice de pesquisa. Se o elemento no índice atual é menor do que a chave de busca, o algoritmo repete-se, pulando para o próximo índice de pesquisa, duplicando o índice ao calcular a próxima potência de 2. Se o elemento no índice atual é maior do que a chave de busca, o algoritmo agora sabe que o valor a ser pesquisa está localizado no intervalo formado pelo anterior índice de pesquisa, 2, e o atual índice de pesquisa, 2, caso este elemento estiver contido na lista. A busca binária é executada, em seguida. Se a chave não está na lista, a busca binária irá falhar, mas se estiver, a posição da chave na lista é retornada.

Desempenho
A primeira fase do algoritmo leva a um tempo O(log i), onde i é o índice onde a chave de pesquisa estaria na lista. Isso acontece porque ao determinar o limite superior para a pesquisa binária, o loop while é executado exatamente vezes. Já que a lista é ordenada, depois de dobrar o índice de pesquisa vezes, o algoritmo vai realizar uma busca de índice que é maior do que ou igual a i, tal que. Como tal, a primeira fase do algoritmo leva O(log i).

A segunda parte do algoritmo também leva O(log i). Como a segunda fase é simplesmente uma pesquisa binária, leva-se O(log n), onde n é o tamanho do intervalo que está sendo pesquisado. O tamanho deste intervalo seria de 2 - 2 onde, como visto acima, j = log i. Isto significa que o tamanho do intervalo que está sendo pesquisado é de 2 - 2 = 2. Isso resulta em um tempo de execução de log (2) = log (i) - 1 = O(log i).

Desta forma, o tempo total de execução do algoritmo, calculado pela soma dos tempos de execução de duas etapas, de O(log i) + O(log i) = 2 O(log i) = O(log i).

Alternativas
Bentley e Yao sugeriram várias variações para busca exponencial. Essas variações consistem em realizar uma pesquisa binária, em oposição a uma busca unária, ao determinar o limite superior para a busca binária na segunda etapa do algoritmo. Isso divide a primeira etapa do algoritmo em duas partes, tornando o algoritmo um algoritmo de três estágios em geral. O novo primeiro estágio determina um valor , bem como antes, de modo que  seja maior do que a tecla de pesquisa e  é menor do que a chave de busca. Anteriormente,  foi determinado de forma unária calculando a próxima potência de 2 (isto é, adicionando 1 a j). Na variação, propõe-se que  seja duplicado em vez disso (por exemplo, saltando de 22 para 24 em oposição a 23). O primeiro  tal que  é maior que a chave de busca um limite superior muito mais difícil do que antes. Uma vez que  é encontrado, o algoritmo move-se para o segundo estágio e uma busca binária é realizada no intervalo formado por  e dando o expoente do limite superior mais preciso j. A partir daqui, a terceira etapa do algoritmo realiza a busca binária no intervalo 2 and 2, como antes. O desempenho desta variação é  = O(log i).

Bentley e Yao generalizam esta variação onde de qualquer número k, de buscas binárias é realizada durante a primeira fase do algoritmo, resultando na variante de busca binárias k-aninhada (k-nested binary search). O tempo de execução não se altera para as variações, sendo executado em O(log i), como com o original exponencial algoritmo de pesquisa.

Além disso, uma estrutura de dados com um versão mais apertada da propriedade das árvores spray pode ser dada quando o resultado acima do pesquisa binária k-aninhada é usada em um array ordenado. Assim, o número de comparações feitas durante uma busca é igual a log (d) + log log (d) + ... + S(log d), onde d é a diferença de pontuação entre o último elemento que foi acessado e o elemento atual sendo acessada.

Veja também
 Busca Linear
 Busca binária
 Interpolação de pesquisa
 Busca Ternária
 Tabela de Hash

Referências

Algoritmos de busca

Busca exponencial


Breg je naseljeno mjesto u sastavu općine Mežica, regija Koruška, Slovenija.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Sloveniji nalazio se u sastavu stare općine Ravne na Koroškem.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Breg je imao 64 stanovnika.

Napomena: U 1970. povećano za dio naselja Polena koje je ukinuto.

Reference

Vanjski linkovi

Naselja u Sloveniji
Naselja u Koruškoj regiji

Breg (Mežica)


JHC – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Garden City, New York (Stati Uniti)

Jhc


LYB – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto Boddenefield, Little Cayman, Isole Cayman

Lyb


Paleogen (paleo + -gen) je geološki period, najstariji od tri stratigrafska dijela kenozojske ere, koji je tjaja  u interval između prije 66 i 23 miliona godina. Paleogen je riječ  grčkog porijekla koja približno znači  "drevno rođeno", a uključuje
paleocensku  (prijee oko 66 do 56 miliona godina),
eocensku,  (prije 56 do 33,9 miliona godina) i
oligocensku epohu (prije 33,9 do 23 miliona godina).

Termin paleogen osmišljen je u Evropi, kako bi se naglasile sličnosti morskih fosila koji su pronađeni u stijenama prve tri kenozojske epohe, za razliku od kasnijih fosila neogenskog razdoblja (prije 23 do 2,6 miliona godina) i kvartarnog razdoblja (2,6 milijuna) godina do danas). U Sjevernoj Americi kenozoik je tradicijski podijeljen samo na tercijarni (prije 66 do 2,6 miliona godina) i kvartarni period. Međutim, ideja da se tercijar treba zamijeniti oznakama paleogen i neogene postaje sve raširenija.

Flora i fauna
U ovom periodu. sisari  su započeli brzu diverzifikaciju bioraznolikosti. Nakon događanja masovnog izumiranja između  krede i paleogena, koje donijelo nestajanje neprilagođenih neletećih dinosaura, sisari su se transformirali  iz nekoliko malih i generalizovanih oblika koji su počeli da evoluiraju u većinu modernih taksona  koje danas poznajemo. Neki od ovih sisara razvili su se u velike oblike koji su mogli dominiralti kopnom, dok su drugi postali sposobni za život u moru, specijaliziranim kopnenim  i zračnim okruženjima. Oni koji su odlazili u okeane postali su moderni kitovi, dok su oni koji su se usmjerili  na drveće postali primati, grupa kojoj pripadaju i svi ljudi dsnsšnjice. Ptice, koje su do kraja krede već bile dobro uspostavljene, takođe su imale adaptivnu radijaciju, dok su preuzimale nebo koje je ostalo prazno do danas izumrlih pterosaura.

Izrazito zahlađenje u oligocenu, dovelo je do masovnog uspona cvjetnica, a za to vrijeme nastale su i mnoge današnje biljke. Trave (Poaceae) i biljke poput  roda Artemisia (pelini), počele su se pojavljivati na štetu tropskih biljaka, koje su počele propadati. Šume Pinophyta (četinara)  razvile su se u planinskim predjelima. Ovaj trend hlađenja nastavio se, sa velikim fluktuacijama, sve do kraja pleistocena. Dokazi za ovu promjenu kod cvjetnica nalaze se u palinološkim fosilnim zapisima.

Također pogledajte
Tercijar

Reference

Paleogen
Geohronologija
Kenozoik
Geološki periodi

Paleogen


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Leptopedetes chiriquensis. Una ning gihulagway ni Desutter-grandcolas ni adtong 1994. Ang Leptopedetes chiriquensis sakop sa kahenera nga Leptopedetes, ug kabanay nga Phalangopsidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Panama

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Panama
Leptopedetes (Phalangopsidae)

Leptopedetes chiriquensis


Thập niên 620 hay thập kỷ 620 chỉ đến những năm từ 620 đến 629.

Chính trị và chiến tranh

Chiến tranh

Xung đột

Thuộc địa hóa

Các sự kiện chính trị nổi bật

Thiên tai

Hiệp hội

Công nghệ

Khoa học

Kinh tế

Văn hóa đại chúng

Văn học và nghệ thuật

Thể thao

Âm nhạc

Kiến trúc

Thời trang

Khác

Tiểu thuyết và phim

Nhân vật

Lãnh tụ thế giới

Tham khảo

Thập niên 620


Kaliwatan sa insekto ang Saemundssonia jamaicensis. Una ning gihulagway ni Günter Timmermann ni adtong 1962. Ang Saemundssonia jamaicensis sakop sa kahenera nga Saemundssonia, ug kabanay nga Philopteridae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Kadagatang Pasipiko
Saemundssonia

Saemundssonia jamaicensis


Cairn de Barnenez (também chamado de Barnenez Tumulus ou Barnenez Mound; em bretão Karn Barnenez; em francês: Cairn de Barnenez ou Tumulus de Barnenez) é um monumento neolítico localizado próximo de Plouezoc'h, na península de Kernéléhen, ao norte de Finistère, na Bretanha (França). É datado de 4800 anos antes de Cristo; é considerada um dos monumentos megalíticos mais velhos da Europa, além de também ser uma das mais antigas construções feitas pelo homem no mundo. É também notável pela presença de diversas artes megalíticas.

Bretanha
Neolítico
Sítios arqueológicos da França
Monumentos megalíticos
Idade da Pedra
Arte da Pré-História
Construções da França
Atrações turísticas da França

Barnenez


An Batrochoglanis villosus in uska species han Actinopterygii nga syahan ginhulagway ni Eigenmann hadton 1912. An Batrochoglanis villosus in nahilalakip ha genus nga Batrochoglanis, ngan familia nga Pseudopimelodidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Batrochoglanis

Batrochoglanis villosus


An Praemallaspis in uska genus han Coleoptera. An Praemallaspis in nahilalakip ha familia nga Cerambycidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Praemallaspis

Praemallaspis


Viimsi è un comune rurale dell'Estonia settentrionale, nella contea di Harjumaa. Il centro amministrativo del comune è l'omonimo borgo (in estone alevik).

Geografia fisica
Il comune, parte dell'area metropolitana di Tallinn, comprende la penisola di Viimsi e alcune piccole isole del Golfo di Finlandia: Naissaare, Prangli, Aksi, Tiirloodi, Keri, Kräsuli, Seinakari, Kumbli e Pandju.

Località
Oltre al capoluogo, il comune comprende un altro borgo, Haabneeme, e 15 località (in estone küla):
Äigrumäe
Idaotsa
Kelnase
Kelvingi
Laiaküla
Leppneeme
Lubja
Lääneotsa
Metsakasti
Miiduranna
Muuga
Naissaare
Pringi
Pärnamäe
Püünsi
Randvere
Rohuneeme
Tammneeme

Altri progetti

Collegamenti esterni

Comuni della contea di Harjumaa

Viimsi


Khalifa Bahrouni (born 1 October 1936) is a Tunisian racewalker. He competed in the men's 20 kilometres walk at the 1960 Summer Olympics.

References

External links

1936 births
Living people
Athletes (track and field) at the 1960 Summer Olympics
Tunisian male racewalkers
Olympic athletes for Tunisia
Place of birth missing (living people)
20th-century Tunisian people

Khalifa Bahrouni


Biografia
Nata a Carate Brianza passa la prima parte della sua vita a Mariano Comense.
Comincia la carriera nel 1982 quando, a 17 anni, vince il titolo di Miss Italia a Sanremo. Questa vittoria le apre le porte del mondo del cinema, dove recita successivamente in vari film, dopo essersi classificata anche nella top 12 di Miss Universo 1983. Già nel 1983 è protagonista al fianco di Adriano Celentano del film campione d'incassi Segni particolari: bellissimo, dove interpreta la parte di una ragazza che ruba il cuore allo scapolo più impenitente che si conosca arrivando, addirittura, a sposarlo. Nello stesso anno è inoltre tra i presentatori del programma musicale di Rai 1 Happy Magic con Sammy Barbot.

L'anno dopo è Arianna in College, film dal quale è stato estratto uno spin-off televisivo dallo stesso titolo del 1990, in cui è l'interprete principale. Dopo un'altra pellicola al fianco di Celentano (Joan Lui - Ma un giorno nel paese arrivo io di lunedì), nel 1986 partecipa ai due episodi di Yuppies (Yuppies, i giovani di successo e Yuppies 2).

Due anni dopo recita nella sua prima pellicola internazionale, La partita, diretto da Carlo Vanzina. Il film si rivela assai modesto e fa diminuire le ambizioni cinematografiche dell'attrice. Nel 1990 è protagonista di College, uno dei telefilm cult dell'epoca insieme a I ragazzi della 3ª C; College ebbe infatti un grande successo di ascolti, con punte di 6 milioni di telespettatori anche nelle repliche, e grande popolarità soprattutto tra i giovani.

Dopo College, su Rai 2 è una delle protagoniste in Aquile un telefilm ambientato in una base italiana e sulla vita di alcuni piloti dell'aeronautica. Vi è praticamente tutto il materiale volante dell'aeronautica (C-130, G.222, HH-3F, SF-260, MB-339, etc). Le produzioni che seguono, Ultimo respiro e Tre addii, segnano le sue ultime apparizioni sul grande schermo. Nell'estate del 1992 presenta assieme a Paolo Bonolis su Canale 5 il Festival internazionale Stelle del Circo.

In seguito partecipa a numerose trasmissioni televisive anche come ospite e diventa testimonial di un'importante casa di cosmetici. È madrina della Giostra della Quintana, manifestazione storica cavalleresca che si tiene a Foligno, ogni anno, a giugno e settembre. Dal 2004 al 2006 ha condotto su Telenorba L'aia - Danza e suoni del Mediterraneo, una trasmissione sulla musica folk pugliese. Nel 2011 ha condotto la trasmissione World Boat sul canale tematico Yacht & Sail.

A Lugano ha presentato per tre volte lo Spring Ball Lugano/Monte-Carlo, organizzato dall'agenzia monegasca Five Stars Events, patrocinato dal Consolato del Principato di Monaco a Lugano e sostenuto dalla Città di Lugano.

Nel settembre del 2016 torna in televisione come membro della giuria tecnica di Miss Italia 2016, in onda su LA7.

Si è da tempo ritirata dal mondo dello spettacolo per dedicarsi alla vita privata e alla famiglia.

Filmografia

Cinema

 Segni particolari: bellissimo, regia di Castellano e Pipolo (1983)
 College, regia di Castellano e Pipolo (1984)
 Joan Lui - Ma un giorno nel paese arrivo io di lunedì, regia di Adriano Celentano (1985)
 Yuppies - I giovani di successo, regia di Carlo Vanzina (1986)
 Yuppies 2, regia di Enrico Oldoini (1986)
 La partita, regia di Carlo Vanzina (1988)
 Ultimo respiro, regia di Felice Farina (1992)

Televisione
 Nessuno torna indietro, regia di Franco Giraldi – miniserie TV (1987)
 Aquile – serie TV, 7 episodi (1989)
 College – serie TV, 14 episodi (1990)
 Scoop, regia di José María Sánchez – miniserie TV (1992)
 Tre addii, regia di Mario Caiano – miniserie TV (1999)

Programmi televisivi
Miss Italia (Canale 5, 1982) Vincitrice
Happy Magic (Rai 1, 1983)
Miss Universo (CBS, 1983) Concorrente
Festival internazionale Stelle del Circo (Canale 5, 1992)
La Canzone del Cuore (Telemontecarlo, 1995)
Palermo - La notte della moda (Rete 4, 2001)
Premio Gocce d'Argento (Rai 1, 2004)
Serata Divina Giulia (Rai 1, 2004)
Premio Caserta (Rai 2, 2004)
L'aia - Danza e suoni del Mediterraneo (Telenorba, 2004-2006)
World Boat (Yatch & Sail, 2011)
Miss Italia (LA7, 2016; Rai 1, 2019) Giurata

Discografia
 2008 – New Burn Sun
 2008 – Movie Lounge Vol. 3 - Rock Selection By Federica Moro

Doppiatrici
Fiamma Izzo in Segni particolari: bellissimo
Giuppy Izzo in College
Serena Verdirosi in  Yuppies
Annarita Pasanisi in La partita

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Moro, Federica
Concorrenti di Miss Universo 1983
Attori televisivi italiani
Attori cinematografici italiani

Federica Moro


The Rumble is a 1999 album by Abhinanda on Desperate Fight Records. In Spain the album was issued by Locomotive Music.

Track list
 "Junior"
 "Highway Tonight"
 "The Rumble"
 "Easy Digestion"
 "Showdown"
 "No 1"
 "Centipede"
 "The Preacher"
 "Take It Away"
 "Shuffle the Deck"
 "La Musica Continua"

References

1999 albums

The Rumble (Abhinanda album)


Gli Ornitorinchidi sono una famiglia di mammiferi ovipari appartenenti, assieme ai Tachiglossidi, all'ordine dei Monotremi e rappresentati da un'unica specie vivente: l'ornitorinco (Ornithorhynchus anatinus).

La famiglia viene suddivisa in due generi, di cui uno conosciuto soltanto allo stato fossile:

† Genere Obdurodon
† Obdurodon dicksoni
† Obdurodon insignis
† Obdurodon sudamericanum
Genere Ornithorhynchus
† Ornithorhynchus maximus
Ornithorhynchus anatinus

Altri due generi fossili molto antichi, Steropodon e Teinolophos, anche se considerati filogeneticamente vicini alla famiglia, non rientrano al suo interno.

Bibliografia
 Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds): Mammal Species of the World, 3rd edition, Johns Hopkins University Press, ISBN 0-8018-8221-4.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Monotremi

Ornithorhynchidae


Lisa Loven Kongsli (født 23. september 1979) er en norsk skuespillerinde.

Hun debuterede som skuespillerinde i 2008 og har siden haft nøgleroller i norske films. Hun har også haft roller i film, herunder Fatso (2008), Knerten (2009) og The Orheim Company (2012).

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Norge
Personer fra Oslo

Lisa Loven Kongsli


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Tanjung Hatawanu.

Punta ang Tanjung Hatawanu (Inindonesyo: Tanjung Hatawane) sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Maluku, sa sidlakang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod. Ang Tanjung Hatawanu nahimutang sa pulo sa Pulau Buru.

Ang yuta sa Tanjung Hatawanu kasagaran kabungtoran, apan sa sidlakan nga kini mao ang patag. Sa amihanan, dagat ang pinakaduol sa Tanjung Hatawanu. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa habagatan sa Tanjung Hatawanu. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Tanjung Hatawanu medyo gamay nga populasyon..

Hapit nalukop sa kaumahan ang palibot sa Tanjung Hatawanu.  Ang klima habagat. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Oktubre, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hunyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Hulyo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Oktubre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga lawis sa Provinsi Maluku

Tanjung Hatawanu (punta, lat -3,06, long 126,78)


Bridas Corporation é uma companhia petrolífera privada, sediada em Buenos Aires, Argentina, é propriedade desde 2010 da China National Offshore Oil Corporation.

História
A companhia foi estabelecida em 1948, pela família Bulgheroni.

Ver também
 Lista de companhias petrolíferas
 Economia da Argentina

Ligações externas

Empresas da Argentina

Bridas Corporation


Kaliwatan sa isda ang Gigantactis gracilicauda. Una ning gihulagway ni Regan ni adtong 1925. Ang Gigantactis gracilicauda sakop sa kahenera nga Gigantactis, ug kabanay nga Gigantactinidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Kadagatang Atlantiko

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Kadagatang Atlantiko
Gigantactis

Gigantactis gracilicauda


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Desa Babadsari.

Administratibo nga balangay ang Desa Babadsari sa Indonesya. Nahimutang ni sa administratibo nga balangay sa Desa Babadsari, lalawigan sa Banten, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa kasadpan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.

Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Desa Babadsari. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Desa Babadsari may kaayo hilabihan populasyon.  Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Hunyo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Disyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Septiyembre, sa  milimetro.

Ang mga gi basihan niini

Mga subdibisyon sa Banten (lalawigan sa Indonesya)

Desa Babadsari (administratibo nga balangay sa Banten)


Kaliwatan sa insekto ang Liposcelis borbonensis. Una ning gihulagway ni André Badonnel ni adtong 1977. Ang Liposcelis borbonensis sakop sa kahenera nga Liposcelis, ug kabanay nga Liposcelididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Réunion

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Réunion
Liposcelis

Liposcelis borbonensis


Kaliwatan sa murag-anay ang Nasutitermes graveolus. Una ning gihulagway ni Hill ni adtong 1925. Ang Nasutitermes graveolus sakop sa kahenera nga Nasutitermes, ug kabanay nga Termitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Nasutitermes

Nasutitermes graveolus


O Liga Regional (ou Insular) da Boa Vista de 2015-16 foi a epoca de Associação Regional de Futebol da Boa Vista (ARFBV), competição de futebol.  O número de clubes de temporada foi sete.

O campeão do torneio foi o Sport Sal Rei Club conqustou o 9a título é jogar em Campeonato Cabo-Verdiano de Futebol de 2016.

Clubes
Académica Operária
África Show
Desportivo Estância Baixo
Juventude do Norte
Onze Estrelas
Sal-Rei FC
Sanjoanense
Sporting

Resumo da Temporada
A edição 2015-16 da Campeonato Regional (ou Insular) teve o Sport Sal Rei Club.

Classificação Final

Jogos
<center>
{|class="wikitable" style="font-size:95%; text-align: center; width: 95%;"
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 1
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|3 - 0
|Juventude
|16 de janeiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|3 - 1
|África Show
|16 de janeiro
|-align=center
|Sporting Boavista
|bgcolor=#D0E7FF|2 - 2
|Onze Estrelas
|17 de janeiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Estância Baixo
|1 - 0
|Sanjoanense
|17 de janeiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 2
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sporting Boavista
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Sal Rei
|23 de janeiro
|-align=center
|Juventude
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Estância Baixo
|10 de abril
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|3 - 1
|Sanjoanense
|24 de janeiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|3 - 0
|Académica Operária
|24 de janeiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 3
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sanjoanense
|0 - 1
|bgcolor=#D0E7FF|Sporting Boavista
|30 de janeiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|4 - 1
|Estância Baixo
|30 de janeiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|3 - 1
|Onze Estrelas
|31 de janeiro
|-align=center
|Juventude
|2 - 4
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|31 de janeiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 4
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sal Rei
|3 - 0
|bgcolor=#D0E7FF|Sanjoanense
|6 de fevereiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|1 - 0
|África Show
|6 de fevereiro
|-align=center
|Estância Baixo
|0 - 1
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|7 de fevereiro
|-align=center
|Sporting Boavista
|3 - 0
|bgcolor=#D0E7FF|Juventude
|7 de fevereiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 5
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Estância Baixo
|2 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|20 de fevereiro
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sanjoanense
|0 - 4
|Onze Estrelas
|20 de fevereiro
|-align=center
|Sal Rei
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|Juventude
|21 de fevereiro
|-align=center
|Académica Operária
|1 - 2
|bgcolor=#D0E7FF|Sporting Boavista
|21 de fevereiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 6
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|África Show
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|Onze Estrelas
|27 de fevereiro
|-align=center
|Estância Baixo
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|Sporting Boavista
|27 de fevereiro
|-align=center
|Sal Rei
|1 - 2
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|28 de fevereiro
|-align=center
|Sanjoanense
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Juventude
|21 de fevereiro
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 7
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|1 - 0
|Sporting Boavista
|5 de março
|-align=center
|Juventude
|1 - 5
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|5 de março
|-align=center
|Sanjoanense
|1 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|6 de março
|-align=center
|Estância Baixo
|0 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|6 de março
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 8
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sanjoanense
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Estância Baixo
|12 de março
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|3 - 1
|Sporting Boavista
|12 de março
|-align=center
|África Show
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Sal Rei
|13 de março
|-align=center
|Juventude
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Académica Operária
|13 de março
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 9
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sal Rei
|bgcolor=#D0E7FF|2 - 1
|Sporting Boavista
|18 de março
|-align=center
|Estância Baixo
|2 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|Juventude
|18 de março
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|1 - 0
|Onze Estrelas
|19 de março
|-align=center
|Sanjoanense
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|África Show
|19 de março
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 10
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|2 - 0
|Juventude
|25 de março
|-align=center
|Onze Estrelas
|1 - 2
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|25 de março
|-align=center
|Estância Baixo
|0 - 1
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|26 de março
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sporting Boavista
|1 - 0
|Sanjoanense
|26 de março
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 11
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Onze Estrelas
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|Estância Baixo
|2 de abril
|-align=center
|Juventude
|1 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|Sporting Boavista
|2 de abril
|-align=center
|África Show
|1 - 2
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|3 de abril
|-align=center
|Sanjoanense
|0 - 6
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|3 de abril
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 12
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|Sporting Boavista
|bgcolor=#D0E7FF|1 - 1
|Académica Operária
|16 de abril
|-align=center
|Juventude
|2 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|16 de abril
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|2 - 0
|Sanjoanense
|17 de abril
|-align=center
|África Show
|0 - 6
|bgcolor=#D0E7FF|Estância Baixo
|17 de abril
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 13
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Juventude
|1 - 0
|Sanjoanense
|23 de abril
|-align=center
|Académica Operária
|0 - 6
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|23 de abril
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sporting Boavista
|2 - 0
|Estância Baixo
|24 de abril
|-align=center
|Onze Estrelas
|1 - 3
|bgcolor=#D0E7FF|África Show
|24 de abril
|-
!colspan="12" style="with: 100%;" align=center | Rodada 14
|-
!width="200"|Casa
!width="90"|Gols
!width="200"|Visitador
!width="100"|Data
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Sal Rei
|2 - 0
|Estância Baixo
|7 de maio
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Académica Operária
|3 - 1
|Sanjoanense
|7 de maio
|-align=center
|bgcolor=#D0E7FF|Onze Estrelas
|4 - 1
|Juventude
|8 de maio
|-align=center
|Sporting Boavista
|bgcolor=#D0E7FF|0 - 0
|África Show
|8 de maio
|}
</center>

Evolução dos posições

EstadísticasMelhor vitória::
2 jogos:
 Sanjoanense 0 - 6 Sal Rei (3 de abril)
 Académica Operária 0 - 6 Sal Rei (3 de abril)Melhores diferências nas gols''':
 Juventude 2 - 4 África Show (31 de janeiro)
 Juventude 1 - 5 Onze Estrelas (5 de março)

Notas

Referěncias

Ligações externas
 http://www.fcf.cv/pt/
Associação Regional da Boa Vista de Futebol á site de FCF

Temporadas da Liga Insular da Boa Vista

Liga Insular da Boa Vista de 2015–16


Kaliwatan sa isda ang Hime diactithrix. Una ning gihulagway ni Prokofiev ni adtong 2008. Ang Hime diactithrix sakop sa kahenera nga Hime, ug kabanay nga Aulopidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Viyetnam

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Viyetnam
Hime

Hime diactithrix


Sergeant John Earl Staff (January 14, 1923 – November 25, 1949) was an American soldier. He was one of two known Allied soldiers killed in the line of duty on the border of West Berlin and East German territory between the beginning of the joint occupation of Berlin in summer 1945 and the beginning of the construction of the Berlin Wall on August 13, 1961.

Death
Staff was on a private trip with two other soldiers and two young women. All three soldiers were wearing uniforms, and in an automobile that was clearly marked as an official US Forces vehicle. On the Hauptstraße in Gatow (in the British occupation sector), near the border between West Berlin and the GDR, they got lost; it remained disputed whether or not they were actually in East German territory. Once the occupants realized that they were lost, and attempted to return to Gatow, they were fired upon by two East German border guards and a Soviet soldier who were posted at the nearby East German border checkpoint. Several bullets hit the car, and Staff was severely wounded by a bullet in his head. His friends took him to the military hospital at the British airfield in Gatow, where Staff died a short time later as a result of the shots.

An American newspaper stated that the vehicle had driven up to the checkpoint, clearly in East German territory, so the driver could ask for directions. It stands to reason that the driver overlooked the hazard of the new border, and did not expect the zeal with which the East German guards and the protective power of their Soviet masters defended the sovereignty of the newly established German Democratic Republic, or the unexpected shooting of a clearly marked military vehicle.

Aftermath
The following day, the American Commandant of Berlin, Major General Maxwell D. Taylor, lodged a formal protest with the Soviet Commandant of Berlin, Major General Alexander Kotikov, in a letter that he delivered personally to his Soviet counterpart. In his letter, General Maxwell protested the unnecessary brutality against members of the armed forces of a friendly nation. This also punctuated the official attitude of the US Government, which did not recognize the establishment of the GDR or its government, and regarded the Soviet authorities as the only legitimate authority in East Germany.

A few days later, the Deputy Soviet Commandant of Berlin, Colonel Ivan Yelisarov, answered the protest, stating that the soldiers refused to identify themselves, and since the guards were busy with another vehicle, they took the opportunity to flee. The driver ignored warning shots. The border guards had targeted only the tires, and Staff was hit accidentally. This closed the case for the Soviet side.

Coverage of the shooting in Berlin newspapers was very limited, with extremely brief news articles. Coverage of the American protest was broader, probably due to the clear words that General Taylor had used. The meager coverage was initially surprising, but in Berlin in 1949 it was the norm. The Tagesspiegel headlines were devoted to the European Recovery Plan and resources provided by the Marshall Plan for Berlin, diplomatic tensions between France and Poland, and strikes in France initiated by the Communist Union.

On the other hand, coverage of this incident in the American press was much greater. The California-based and Madera Tribune reported on this event far more extensively than the Berlin press just after the event. The Daily Illini and Mt. Vernon Register newspapers in Illinois, Staff's home state, reiterated the Soviet response to Taylor's protest. Nationwide newspapers such as the Pennsylvania-based Sunday Independent and the New York Herald Tribune also reported on the exchange of notes between the two Allied city commanders.

Burial
Staff is buried at the Ramsey Cemetery in his hometown.

References

External links
 BMH Berlin - Information and history about the British Military Hospital Berlin in Germany (includes photos of the hospital where Staff died)

1923 births
1949 deaths
Deaths by firearm in Germany
United States Army non-commissioned officers
American military personnel killed in action
People from Ramsey, Illinois
American expatriates in Germany

John Staff


Jørgen Hansen Koch (1926-2012) var dansk stiftamtmand over Viborg Stift.

Han blev født 28. september 1926 på Hoffmeyersvej 7 i Solbjerg Sogn på Frederiksberg som søn af ingeniør Jørgen Hansen Koch (1896-1968) og Kirsten Vibeke Koch, født Boye (1901-1998).

Koch, der forblev ugift, havde fra 1966 og mere end 40 år frem sin københavnske bopæl i Torvegade 64 på Christianshavn.

Han døde 7. december 2012, blev bisat fra Garnisons Kirke og er begravet i familiegravsted på Vestre Kirkegård i København.

Karriere
I 1944 blev han student fra Frederiksberg Gymnasium. Han blev cand.jur. i 1950 og blev samme år ansat som sekretær i Indenrigsministeriet. I 1956-157 studerede han ved The Graduate School of Public Administration, University of Harvard, USA.

Koch blev udnævnt til fuldmægtig i Indenrigsministeriet i 1961 og til ekspeditionssekretær i 1964. Han blev udnævnt til kontorchef i Indenrigsministeriet (ministeriets kontor for sygehusvæsenet) i 1972 og til afdelingschef (ministeriets kommunalafdeling) i 1975.

Han var – sammen med ungareren, dr. Istvan Bayer og russeren, professor Edouard Babayan – én af tre medlemmer af de nationale delegationer, som deltog i forhandlingerne om alle FN's tre konferencer til forberedelse og vedtagelse af de internationale konventioner om kontrol med narkotiske og psykotrope stoffer – Enkeltkonventionen (New York, 1961), Psykotropkonventionen (Wien, 1971) og Konventionen om ulovlig handel (Wien, 1988).

Han var i 1988-1992 leder af de danske delegationer ved de årlige møder i FN's Narkotikakommission.

I 1981 blev Koch udnævnt til statsamtmand over Viborg Statsamt og stiftamtmand over Viborg Stift, hvor han virkede indtil sin pensionering i 1988.  Han var i 1982-1988 bestyrelsesformand for Viborg Teaters Fond.

Han blev Kommandør af Dannebrogsordenen 1986.

Korea
Koch var direktionssekretær ved det skandinaviske undervisningssygehus i Korea 1961-1964 og medlem af det skandinaviske styre for undervisningssygehuset 1965-1967.

Han var næstformand i Dansk-Koreansk Selskab 1965-1975.

Han modtog i 1970 Sydkoreas civile fortjenstorden ("Order of Civil Merit") af 3. klasse – Dongbaeg medaljen, der kun undtagelsesvis tildeles andre end sydkoreanere.

Det Kongelige Teater
Koch var fra 1945 medlem af Det Kongelige Teaters statistkorps og næstformand for korpsets statistforening 1946-1952.

I årene 1968-1970 var han teatersekretær ved Det Kongelige Teater og Kapel.

Han var medlem af bestyrelserne for Teatermuseet (1976-1993) og for Selskabet for Dansk Teaterhistorie (1976-1984).

Kilder

Eksterne henvisninger
 Juridisk-økonomisk Stat, DJØF's Forlag 1995
 Nekrolog, Politiken 13. december 2012
 Mindeord af tidl. amtsdirektør Finn Hansen, 19. december 2012 i Berlingske Tidende og Politiken

Kommandører af Dannebrog
Stiftamtmænd over Viborg Stift
Afdelingschefer fra Danmark
Jurister fra Danmark
Danskere i 1900-tallet

Jørgen Hansen Koch (stiftamtmand)


Kaliwatan sa murag-anay ang Odontotermes planiceps. Una ning gihulagway ni Sjöstedt ni adtong 1924. Ang Odontotermes planiceps sakop sa kahenera nga Odontotermes, ug kabanay nga Termitidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Uk-ok
Odontotermes

Odontotermes planiceps


Maliabugten eller den Maliske Golf () er en havbugt i det vestlige Ægæiske Hav . Det er en del af kystlinjen regionale enhed Fthiotis i Grækenland . Golfen strækker 15 til 20 kilometer fra øst til vest og er meget lavvandet, med en dybde på op til 27 meter. Den eneste havn er Stylida, der betjener byen Lamia. Mod øst er Cape Lichada, det nordvestligste punkt på øen Evia.

Navnet
Golfen er opkaldt efter det antikke folk malierne der boede ved dens bredder.

Historie
På grund af den konstante aflejring af silt fra floden Spercheios og mindre vandløb er bugten blevet mindre gennem århundrederne. I sommeren 426 f.Kr. ramte en tsunami kløften mellem den nordvestlige spids af Euboea og Lamia. Det gamle Thermopylae-stræde, som på det tidspunkt, hvor Slaget ved Thermopylæ blev udkæmpet, blev afgrænset af bjerget Kallidromo og Maliabugten, er nu blevet en bred kystslette.

Under  blev linjen, der forbinder Maliabugten og Aspropotamosfloden, etableret som den nordlige grænse for den nyligt uafhængige græske stat.

Kilder og henvisninger

Grækenlands geografi
Bugter

Maliabugten


An Ichthyosaura alpestris in uska species han Caudata nga syahan ginhulagway ni Laurenti hadton 1768. An Ichthyosaura alpestris in nahilalakip ha genus nga Ichthyosaura, ngan familia nga Salamandridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ichthyosaura

Ichthyosaura alpestris


An Chrysichthys helicophagus in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Roberts ngan Stewart hadton 1976. An Chrysichthys helicophagus in nahilalakip ha genus nga Chrysichthys, ngan familia nga Claroteidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Chrysichthys

Chrysichthys helicophagus


An Lophodolos in uska genus han Actinopterygii. An Lophodolos in nahilalakip ha familia nga Oneirodidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Lophodolos

Lophodolos


Havenergi eller havkraft (også kaldet oceanenergi, oceankraft eller marin og hydrokinetisk energi) er en betegnelse for den vandkraft, der bæres af havbølger, tidevand, salinitet og temperaturforskelle i havet. Bevægelsen af vand i verdens have genererer store mængder kinetisk energi, og noget af denne energi kan udnyttes til at generere elektricitet til hjem, transport og industri.

Offshore-vindenergi er ikke en form for havkraft, da energien stammer fra vinden.

Vedvarende energi

Havkraft


Hrvatska:

 Kućanci, naselje u općini u Magadenovac, Osječko-baranjska županija
 Kućanci Đakovački, naselje u općini Drenje, Osječko-baranjska županija

Kućanci (čvor)


Huyện Mamontovsky () là một huyện hành chính tự quản (raion), của Vùng Altai, Nga. Huyện có diện tích 2296 km², dân số thời điểm ngày 1 tháng 1 năm 2000 là 27500 người. Trung tâm của huyện đóng ở Mamontovo.

Tham khảo

Huyện của Vùng Altai
Huyện của Nga

Mamontovsky (huyện)


Konstandinos (Kostas) Tsimas, gr. Κωνσταντίνος (Κώστας) Τσίμας (ur. 4 czerwca 1936 w Teologos na Tasos, zm. 29 listopada 2005) – grecki polityk, parlamentarzysta krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego III kadencji.

Życiorys
Uzyskał magisterium z nauk politycznych i administracji publicznej na New York University. Mieszkał w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracował w biznesie. Działał w Panhelleńskim Ruchu Socjalistycznym (PASOK). Był jednym z założycieli tej partii, wchodził w skład jej komitetu centralnego. Należał do bliskich współpracowników Andreasa Papandreu. Był dyrektorem generalnym greckich służb pocztowych (ELTA), sekretarzem generalnym ministerstwa porządku publicznego i dyrektorem greckiego wywiadu.

Od 1989 do 1994 sprawował mandat eurodeputowanego III kadencji, należąc do frakcji socjalistycznej i zajmując stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji ds. Swobód Obywatelskich i Spraw Wewnętrznych. W 2000 i 2004 z ramienia PASOK-u wybierany na posła do Parlamentu Hellenów X i XI kadencji.

Przypisy

Greccy posłowie do Parlamentu Europejskiego
Posłowie do Parlamentu Grecji (od 1974)
Politycy Panhelleńskiego Ruchu Socjalistycznego
Urodzeni w 1936
Zmarli w 2005

Kostas Tsimas


KV60 is 'n grafkelder in die Vallei van die Konings by Thebe, naby die moderne stad Luxor in Egipte. Dit is in 1903 deur Howard Carter ontdek en uitgrawings is weer in 1989 deur Donald P. Ryan gedoen. Dit is een van die grafkelders in die nekropolis van Thebe met die tergendste geheim: die identiteit van een van die twee vroulike mummies wat daar gevind is. Sommige Egiptoloë, soos Elizabeth Thomas, indentifiseer haar as faraoh Hatsjepsoet uit die 18de Dinastie.

Ontdekking en ondersoeke
Die grafkelder is in 1903 deur Howard Carter ontdek tydens uitgrawings deur die Egiptiese Antiekdiens namens die Amerikaanse miljoenêr-sakeman Theodore M. Davis. Daar is bevind die grafkelder is in antieke tye geplunder, maar het steeds twee vroulike mummies en 'n paar gemummifiseerde ganse bevat. Carter het die ganse vewyder en die grafkelder weer toegemaak.

In 1906 het Edward R. Ayrton dit weer oopgemaak terwyl hy KV19 skoongemaak het; hy het een mummie (KV60B) saam met die basis van die kis na die Egiptiese museum verskuif. Omdat nie Carter of Ayrton planne van die ligging opgestel het nie, het die ligging verlore gegaan.

Heruitgrawings
In 1989 is die grafkelder herontdek en behoorlik uitgegrawe deur 'n span onder leiding van Donald P. Ryan. Die grafkamer was vol puin van 'n begrafnis en in die middel het die enkele mummie van 'n vrou (KV60A) gelê. Die grafkelder is met 'n nuwe metaaldeur gesluit.

In 2005 is die kosmummies ondersoek. Dit het onder meer bestaan uit 'n femur, humerus en die ribbes van 'n bees; 'n stuk lewer; drie voëls en ander vleis.

Mummie KV60A

Die mummie het redelik goed bewaar gebly. Die vrou was 1,59 meter lank en 50-60 jaar oud toe sy dood is. Sy was vetsugtig en haar gesondheid was swak; baie van haar tande is weg of verrot. Haar slegte mondgesondheid en obesiteit kan daarop dui dat sy diabetes gehad het. Haar brein en hart is nie verwyder nie.

Sy het dalk kanker gehad: 'n Gewas het deel van haar linkerheup verwoes en het versprei. Sy is vermoedelik aan kanker dood.

Die Egiptoloog Elizabeth Thomas was die eerste mens wat voorgestel het die mummie is dié van Hatsjepsoet, wat deur Toetmoses III na die graf van haar verpleegster geskuif is as deel van sy veldtog van amptelike vyandigheid teenoor haar. Dit word egter betwis.

Mummie KV60B
Dié goed bewaarde mummie is sowat 1,5 meter lank. Sy het lang, rooi hare gehad. Rowers op soek na waardevolle voorwerpe het haar lappe afgehaal en dit aan die voetenent van die kis opgefrommel.

Die inskripsie op die kis waarin sy gelê het was: wr šdt nfrw nswt In ("die groot koninklike verpleegster In"). Daar word vermoed sy was Sitre In, die verpleegster van Hatsjepsoet.

Verwysings

Skakels
 Theban Mapping Project: KV60

Vallei van die Konings

KV60


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Aulocrania quadrituberculata. Una ning gihulagway ni Fritze ni adtong 1908. Ang Aulocrania quadrituberculata sakop sa kahenera nga Aulocrania, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sri Lanka

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sri Lanka
Aulocrania

Aulocrania quadrituberculata


Heiðabláber (frøðiheiti: Vaccinium uliginosum) veksur á heiðalendi og í homrum. Blágrøn bløð, sum detta av um heystið, øvut eggvaksin. Blaðrondin eitt sindur afturábrett. Krúnan rund til klokkuvaksin, vanliga 1-3 blómur saman. Krúnubløðini hvít til ljósareyð, berið ljósablátt, men plantan fruktar neyvan í Føroyum.

Sí eisini
Bláber
Plantulívið í Føroyum

Plantur í Føroyum
Plantur

Heiðabláber


Huyện Pogarsky () là một huyện hành chính tự quản (raion), của Tỉnh Bryansk, Nga. Huyện có diện tích 1194 kilômét vuông, dân số thời điểm ngày 1 tháng 1 năm 2000 là 38000 người. Trung tâm của huyện đóng ở Pogar.

Tham khảo

Huyện của Tỉnh Bryansk
Huyện của Nga

Pogarsky (huyện)