Oedura bella, sometimes called the gulf marbled velvet gecko, is a species of geckos endemic to Queensland and Northern Territory in  Australia.

References

Oedura
Geckos of Australia
Reptiles described in 2016
Taxa named by Paul M. Oliver
Taxa named by Paul Doughty
IUCN Red List least concern species

Oedura bella


Chlorogonium parvula là một loài tảo trong họ Chlamydomonadaceae, thuộc chi Chlorogonium.

Chú thích

Tham khảo

Chlamydomonadaceae

Chlorogonium parvula


Branko Mamula (Slavsko Polje, kod Vrginmosta, 30. 5. 1921 - Tivat, 20. 10. 2021), admiral flote, načelnik Generalštaba Jugoslavenske narodne armije od 1979. do 1982. i bivši savezni sekretar za narodnu odbranu SFR Jugoslavije od 1982. do 1988. godine.

Život i rad
Admiral Branko Mamula je rođen 30. 5. 1921. u Slavskom Polju kod Vrginmosta. Nakon završenoga školovanja zaposlio se kao radnik. Godine 1940. učlanio se u Savez komunističke omladine Jugoslavije, a 1941. se pridružuje partizanima. Godine 1942. ustaše su mu ubile majku, dvije sestre i brata. Iste te godine učlanio se u Komunističku partiju Hrvatske (KPJ). U ratu je bio politički komesar bataljuna, Oficirske škole Narodnooslobodilačkih partizanskih odreda Hrvatske (osnovana pri Glavnom štabu Hrvatske), 3. brigade 8. divizije, zatim Štaba mornarice za Hrvatsko
primorje i Istru, te Pomorske komande sjevernog Jadrana. Iz rata izlazi kao potpukovnik. Završio je Višu pomorsku akademiju, kurs operatike i kurs za visoke dužnosti u Jugoslavenskoj ratnoj mornarici. Nositelj je Partizanske spomenice 1941., Ordena za vojne zasluge s velikom zvijezdom, Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem.
Nakon rata obavljao je odgovorne dužnosti u oružanim snagama SFRJ, bio je politički komesar flote, Vojnopomorskog školskog centra, eskadre, te pomorske zone. Također je bio i pomoćnik zapovjednika armije, zapovjednik Vojnopomorskog područja, pomoćnik saveznoga sekretara za narodnu obranu, te načelnik uprave RM u SSNO. Od 1979. do 1982. bio je načelnik Generalštaba Jugoslavenske narodne armije. Godine 1982. postavljen je za saveznoga sekretara za narodnu obranu (ministra obrane). U najviši vojni čin admirala flote (četiri generalske zvjezdice) unaprijeđen je 1983. godine. Na dužnosti saveznoga sekretara za narodnu obranu admiral Mamula se zadržao sve do 1988. godine, kada je službeno penzionisan. 1987. godine pokretač je ideje posljednjeg velikog preustrojavanja JNA znanog kao plan "Jedinstvo". Sam admiral Mamula potvrdio je da poslije smrti Josipa Broza Tita "nitko od generala nije vjerovao u Predsjedništvo SFRJ". Isto tako potvrdio je da su na čelo Saveza komunista Jugoslavije (SKJ) po pravilu birani ljudi u koje nije bilo sumnje da će sačuvati "status quo", i to prema načelu ako se ništa ne mijenja SFR Jugoslavija će se sačuvati, u protivnom će se raspasti. Admiral Mamula je 1988. godine izjavio da SR Slovenija i SR Srbija pokreću mehanizam razbijanja SFR Jugoslavije, smatrajući obe republike jednako odgovornim. Admiral Mamula je sa dijelom generala JNA smatrao da Slobodan Milošević nije najpogodnija osoba za realizaciju planova JNA o reunitarizaciji zemlje, te da ga je potrebno ukloniti ako se želi sačuvati SFR Jugoslavija. Za admirala Mamulu Miloševićeva politika je bila isuviše prosrpski nastrojena, te kao takva neprihvatljiva za SFR Jugoslaviju kao cjelinu. Admiral Mamula je bio pripadnik tvrdolinijaške komunističke generalske struje u JNA. Ta struja je smatrala da "jugoslavensku krizu", koja je počela krajem 1980-ih, treba spriječiti rezolutnom akcijom Armije – kontrolom graničnih prijelaza i hapšenjem tada na neposrednim izborima izabranoga hrvatskoga i slovenskoga vodstva. Jedan je od osnivača "SKJ – Pokreta za Jugoslaviju", tzv. generalske stranke koja je na 14. izvanrednom kongresu SKJ trebala zamijeniti propali SKJ kao vodeća snaga SFR Jugoslavije. Početkom 1960-ih, proveo je preko dvije godine na dužnosti vojnog savjetnika u Vladi Republike Sudan, odmah po osamostaljenju te države. Admiral Mamula je autor vojnostručnih rasprava u opštevojnim i pomorskim časopisima SFR Jugoslavije. Od 1985. do 1991. godine živio je u Opatiji u vili uz more koju su izgradili regruti JNA. Admiral Mamula je 2003. godine podnio tužbu kojom je od Općinskog suda u Opatiji tražio vlasništvo nad trećinom nekretnine. Admiral Mamula je naveo kako je 1985. godine temeljem valjanog ugovora s tadašnjim vlasnikom, Saveznim sekretarijatom za narodnu obranu (SSNO), potpisao ugovor o korištenju stana i garaže, a on je potom uz suglasnost JNA vlastitim sredstvima preuredio objekt. Dvije godine kasnije opatijski sud odbio je njegov zahtjev, a Županijski sud u Rijeci u oktobru 2008, uz neznatnu preinaku, potvrdio je prvostepenu odluku, čime je presuda postala pravomoćna. Godine 2009. Admiral Mamula zatražio je od Vrhovnoga suda Republike Hrvatske reviziju procesa koji vodi za povrat svoje nekadašnje rezidencije u Opatiji. Admiral Mamula je u Podgorici 2000. godine objavio knjigu Slučaj Jugoslavija u kojoj sebe vidi kao unitarnog Jugoslavena. Danas živi u Seljanovu, mjestu kilometar udaljenom od Tivta u Crnoj Gori, sa suprugom rođenom Splićankom, iz obitelji Jakelić.

Citati
"Ako budemo morali pribjeći represivnim mjerama - uključujući vojnu silu, uvjereni smo da će SFR Jugoslavija biti sposobna kontrolirati situaciju u svojim granicama."" Admiral Branko Mamula 1990. godine.

"Konfederativni prijedlog Slovenije i Hrvatske nije prihvatljiv, jer stvaranje nacionalnih država Srba ili Hrvata nije moguće bez krvoprolića, čak ni s njime. Admiral Branko Mamula 1990. godine."Vukovar se uopće nije morao dogoditi, to je bio džep, kao i Osijek, koji se morao zaobići. JNA je imala sasvim dovoljno snaga da iz najmanje dva smjera stigne do Zagreba, tamo su se stvari i rješavale. Porazna je bila politika da JNA stane na etničke granice Srba i da se ratuje s Hrvatima. Dugoročno to nije bila nikakva strategija, trebalo je na vrijeme deblokirati vojarne JNA u Hrvatskoj, razoružati sve paravojne formacije i onda pregovarati, što bi imalo kao posljedicu i odlaganje i međunarodnog priznanja Slovenije. Rat JNA oko Dubrovnika najmanje je jasan i logičan, sramota je što je sve tamo napravljeno." Admiral Branko Mamula 2011. godine"Nije se smjelo dopustiti Miloševiću da Armiju povuče na tzv. srpske granice u Hrvatskoj, pa odatle u BiH, u Srbiju. Nije mu se smjelo dopustiti da raspolaže njezinom golemom opremom, naoružanjem i kadrovima koje je, naposljetku, zloupotrijebio." Admiral Branko Mamula 2011. godine

 Nagrade
  Orden junaka socijalističkog rada
  Orden jugoslavenske zvijezde
  Orden bratstva i jedinstva
  Orden narodne armije
  Orden narodne armije
  Orden rada s crvenom zastavom
  Orden za vojne zasluge s velikom zvijezdom
  Orden zasluga za narod sa srebrnim zrakama
  Orden narodne armije sa zlatnom zvijezdom
  Orden za hrabrost
  Orden za hrabrost
  Orden za vojne zasluge sa zlatnim mačevima
  Orden partizanske zvijezde s puškama
  Partizanska spomenica 1941.

 Objavljene knjige
 Mornarica na velikim i malim morima (1975, 1978, 1979.)
 Savremeni svijet i naša odbrana (1985.)
 Slučaj Jugoslavija (2000.) (urednik i glavni autor)

 Vanjski linkovi
Barun general topništva Lazar Mamula (1795. - 1878.) (predak admirala Mamule).

 Reference

 Vanjski linkovi
 "Milošević je slomio JNA"
 "JNA je kriva za raspad SFRJ"

 Literatura
 Ratković, Borislav (1981). Vojni leksikon, Beograd: Vojno izdavački zavod.
 Goldstein, Ivo (2003). Hrvatska povijest, Zagreb: Novi liber.
 Goldstein, Ivo (2008). Hrvatska 1918 - 2008.'', Zagreb: Europapress holding, Novi liber.

Biografije, Vrginmost
Rođeni 1921.
Srbi u Hrvatskoj
Jugoslaveni
Admirali JNA
Jugoslavenski komunisti
Jugoslavenski partizani
Nosioci Partizanske spomenice 1941.
Junaci socijalističkog rada
Umrli 2021.

Branko Mamula


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Caryanda methiola. Una ning gihulagway ni Chang, K.S.F. ni adtong 1939. Ang Caryanda methiola sakop sa kahenera nga Caryanda, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sichuan Sheng

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Sichuan Sheng
Caryanda

Caryanda methiola


Il boccascena è, nel teatro, l'elemento scenico che definisce, in altezza e larghezza, l'apertura della scena dalla platea.

Incornicia la scena subito dietro il sipario.

Il Boccascena viene definito dallo scenografo, che stabilisce l'inquadratura della scena in base alla drammaturgia e in base alla larghezza dell'arcoscenico. Se per esempio ha progettato una scena che ha una apertura di 8 metri, al teatro Argentina di Roma che ha un Arcoscenico di 11,40m egli dovrà inserire appunto un boccascena costituito da due teloni o quinte laterali e un soffitto che riduca lo spazio visivo a 8 metri di base per un'altezza di 4 o più metri.

Prima del sipario, nella parte alta dell'Arco Scenico troviamo l'arlecchino mobile che è di stoffa drappeggiata; è allacciato ad uno stangone legato in graticcia. In genere copre i fari, le americane e le bilance. È mobile per potersi adattare a qualsiasi misura in altezza.

Davanti ancora, attaccato sull'arco scenico - generalmente, c'è un altro drappeggio chiamato arlecchino fisso. spesso nei teatri storici c'è lo stemma della città o del Teatro stesso.

Il Boccascena, delimita lo spazio visivo della scena, è una riquadratura. è composta lateralmente, destra-sinistra, da due quinte, due Telettoni o due telai (quinte armate) o due torrette metalliche con ruote, facilmente spostabili, foderate di stoffa, con bracci per sorreggere i riflettori. In alto da un soffitto o cielo realizzato come le quinte che alza o abbassa la visione in altezza.

Il boccascena è un elemento scenico che posto dietro al sipario (dove questo è previsto), e, in tutti i teatri a norma antincendio, dal tagliafuoco, sipario metallico che (introdotto per motivi di sicurezza) a volte viene utilizzato come elemento scenico.

La parte di palcoscenico che si spinge in avanti il boccascena, verso la platea, viene denominata proscenio.

Bibliografia

Voci correlate
Macchina scenica teatrale
Teatro (architettura)

Altri progetti

Parti di edifici
Terminologia teatrale

Boccascena


Asii Kleist Berthelsen (født 26. januar 2004) er en dansk fodboldspiller, der spiller som angriber for Kvindeliga-klubben Fortuna Hjørring og det danske U/19-kvindelandshold .

Karriere
I 2018 og 2019 vandt hun det Grønlandske mesterskab i fodbold med GSS Nuuk . Begge gange blev hun topscorer i turneringen.   Hun scorede et hattrick i finalen i 2018, som kun 14-årig.

I 2020 skrev hun skiftede hun til den danske storklub Fortuna Hjørring .     I 2022 var hun udlejet til Sundby BK.

Referencer

eksterne links

Fodboldspillere fra Fortuna Hjørring
Kvindelige fodboldspillere fra Danmark

Asii Kleist Berthelsen


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Dociostaurus hauensteini. Una ning gihulagway ni Bolívar, I. ni adtong 1893. Ang Dociostaurus hauensteini sakop sa kahenera nga Dociostaurus, ug kabanay nga Acrididae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Siria
 Turkeya
 Iran
 Israel

Matang nga nahiubos

Ang kaliwatan gibahinbahin ngadto sa matang nga nahiubos:

 D. h. elbursianus
 D. h. farsistanicus
 D. h. hauensteini

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Turkeya
Insekto sa Iran
Insekto sa Israel
Dociostaurus
Insekto sa Sirya

Dociostaurus hauensteini


João Maria Paulo Varela Gomes (Lisboa, 25 de Maio de 1924 — Lisboa, 26 de Fevereiro de 2018), foi um militar português e um revolucionário português contra o Estado Novo.

Biografia
Depois de se ter envolvido activamente na candidatura de Humberto Delgado (1958), João Varela Gomes esteve ligado à Conspiração da Sé (1959). Em 1961, juntou-se a outros prestigiados democratas na apresentação de uma candidatura à Assembleia Nacional. Pela forma hábil como fez o pedido aos seus superiores da hierarquia militar, Varela Gomes foi autorizado a integrar as listas. Nos comícios da campanha eleitoral realizados no distrito de Lisboa, ficou célebre o empolgante discurso de Varela Gomes no Teatro da Trindade: com a coragem e a frontalidade que sempre o caracterizaram, Varela Gomes incentivou os presentes à revolta contra o regime, criando um clima de grande emoção na sala.

O ano de 1961 tinha sido o de todas as calamidades para a ditadura e de muita esperança para a democracia. Em janeiro o capitão Henrique Galvão sequestrara o navio Santa Maria. O Governo estava isolado; caíram Goa, Damão e Diu; foram lançados panfletos sobre Lisboa, de um avião desviado por Palma Inácio; Daomé ocupou o Forte de S. João Baptista de Ajudá, fortaleza que representava uma nossa presença histórica. Havia, pois, razões para crer no fim da ditadura Salazarista.Por razões conjunturais, o Quartel de Beja estava na rota da conquista da Liberdade, do fim do Estado Novo.

Na noite de passagem de ano de 1961 para 1962, João Varela Gomes avança para Beja para, juntamente com outros companheiros, tomar de assalto o quartel. O assalto que Varela Gomes e Manuel Serra dirigiram tinha na preparação Humberto Delgado, que entrou em Portugal, clandestinamente, para o comandar e que esteve em Beja mas afastado da acção.

Por volta das 2h15m da madrugada o grupo comandado por Varela Gomes entrou no Quartel de Beja, contando com a conivência de três oficiais no interior do quartel, que lhes abriram as portas, anulou primeiro os sentinelas e trancou todos os militares nas casernas após o que se dirigiu ao quarto onde se encontrava o Segundo Comandante Henrique Calapez da Silva Martins. Assim que Henrique Calapez Martins abriu a porta do quarto foi alvejado no tórax, um disparo acidental, na versão dos revoltosos. Ferido, Henrique Calapez ripostou quase em simultâneo, usando uma pistola 'savage', atingindo Varela Gomes no baço. Segue-se uma troca de tiros entre os revoltosos e o Major Henrique Calapez em que Henrique Calapez, sozinho, conseguiu dominar a revolta e colocar os golpistas em fuga.

Varela Gomes resistiu a várias cirurgias, sob prisão. A PIDE prendeu o capitão Eugénio de Oliveira e os outros implicados, civis e militares, enquanto era vexada pela fuga bem sucedida do general Humberto Delgado.

Foram muitos os que acreditaram que a Revolução poderia ter começado aí. Mais tarde, em 1987, por ocasião da presidência aberta 'alentejo verde', Mário Soares, à chegada a Beja, diria: «se não fosse um tal de major Calapez, o 25 de Abril teria sido 15 anos antes».

João Varela Gomes casou com Maria Eugénia Varela Gomes (1925 - 2016), que também se destacou pelos seus esforços contra o governo ditatorial português.

Fontes

Naturais de Lisboa
Revolucionários de Portugal
Antifascistas de Portugal
Opositores da ditadura portuguesa

João Varela Gomes


Die geelpensheuningwyser (Indicator xanthonotus) is 'n mossiegrootte voël in die heuningwyserfamilie wat in Asië aangetref word, hoofsaaklik in bergwoude langs die Himalajas.

Identifikasie
Hulle is baie vinkagtig, maar hul pote is sterk en siggodaktiel, met twee tone wat vorentoe wys en twee na agter. Hulle sit op heuningkoeke en voed op die byewas. Mannetjies is geneig om territoriaal te wees en bly naby heuningkoeke terwyl wyfies en jong diere wyd kos soek. Hulle is broeiparasiete wat hul eiers in neste in boomholtes lê, moontlik dié van houtkappers.

Status
As gevolg van voortdurende habitatverlies, plaaslike en yl bevolking, word die geelpensheuningwyser op die IUBN-rooilys van bedreigde spesies as byna bedreig geëvalueer.

Verwysings

IUBN Rooilys byna-bedreigde spesies
Heuningwysers

Geelpensheuningwyser


An Philothamnus hughesi in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Jean-Francois Trape ngan Roux-esteve hadton 1990. An Philothamnus hughesi in nahilalakip ha genus nga Philothamnus, ngan familia nga Colubridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Philothamnus

Philothamnus hughesi


Atrito pericárdico é um som cardíaco semelhante a couro que pode ser ouvido durante a auscultação de doentes com pericardite.

Cardiologia

Atrito pericárdico


Fitchia aptera is a species of assassin bug in the family Reduviidae. It is found in North America.

References

 Maldonado Capriles, Jenaro (1990). Systematic Catalogue of the Reduviidae of the World, x + 694.
 Thomas J. Henry, Richard C. Froeschner. (1988). Catalog of the Heteroptera, True Bugs of Canada and the Continental United States. Brill Academic Publishers.

Further reading

Reduviidae
Insects described in 1859
Hemiptera of North America

Fitchia aptera


Kaliwatan sa insekto ang Brakothrips maafi. Una ning gihulagway ni Crespi, Morris ug Laurence A. Mound ni adtong 2004. Ang Brakothrips maafi sakop sa kahenera nga Brakothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Ostralya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Ostralya
Brakothrips

Brakothrips maafi


Die Klub Here Sewentien (Klub Here XVII) was 'n sosiale en kultuurvereniging vir Afrikaner-mans in die middestad van Kaapstad.

Lidmaatskap was beperk tot invloedryke en vooraanstaande Afrikaners, soos ministers, sakemanne, dokters en regsgeleerdes. Getrou aan die gees van die tyd was dit 'n sterk ondersteuner van die apartheidsbestel.

Dit het van 1955 tot 1997 bestaan. C.F. Albertyn was 'n stigterslid en later erepresident. Aan die einde van die 20ste eeu het die ledetal van hierdie soort sosiale kringe landswyd skerp gedaal. Oorblywende lede van Klub Here XVII het met ander organsiasies opgegaan in die Kaapstad-klub.

Trivia
Die Maria van Riebeeck-klub in Johannesburg was 'n soortgelyke organisasie vir vroue.

Bibliografie
za.linkedin.com/emiledebeer
digital.lib.sun.ac.za

 Kaapstad
 Suid-Afrikaanse organisasies

Klub Here Sewentien


Merchants from Cathay – debiutancki tomik wierszy amerykańskiego poety Williama Rose'a Benéta (brata Stephena Vincenta Benéta i trzeciego męża Elinor Wylie), późniejszego laureata Nagrody Pulitzera, opublikowany w 1913. Recenzent z The New York Timesa nazwał zbiorek a book of real poetry, magical, imaginative, vigorous.

Przypisy

Bibliografia

Amerykańskie utwory poetyckie
Utwory literackie z 1913

Merchants from Cathay


Neuronema unipunctum là một loài côn trùng trong họ Hemerobiidae thuộc bộ Neuroptera. Loài này được C.-k. Yang miêu tả năm 1964.

Chú thích

Tham khảo

Neuronema

Neuronema unipunctum


NSH – codice aeroportuale IATA dell'aeroporto civile di Nowshahr (Iran)

Nsh


Peter Bolliger (født 18. maj 1937 i Basel, Schweiz) er en schweizisk tidligere roer.

Bolliger vandt en bronzemedalje i firer med styrmand ved OL 1968 i Mexico City, sammen med Denis Oswald, Hugo Waser, Jakob Grob og styrmand Gottlieb Fröhlich. Schweizerne blev nr. 3 i en finale, hvor New Zealand vandt guld, mens Østtyskland fik sølv. Han deltog også i toer uden styrmand ved OL 1964 i Tokyo.

Bolliger vandt desuden to EM-bronzemedaljer i firer med styrmand, i henholdsvis 1965 og 1969.

OL-medaljer
 1968:  Bronze i firer med styrmand

Referencer

Eksterne henvisninger

Roere fra Schweiz
Personer fra Basel

Peter Bolliger


NIFL Premiership (poznata i kao Danske Bank Premiership) je profesionalna nogometna liga u Sjevernoj Irskoj, te predstavlja najviši nogometni rang u toj zemlji. Osnovana je 1890. godine, međutim u ovom formatu se igra od 2013. godine. Sezona traje od augusta do marta. Trenutni prvak Sjeverne Irske je Crusaders. Sa osvojene 53 titule Linfield je najuspješniji klub lige.

Format takmičenja
U ligi se takmiči 12 klubova. Igra se trokružnim ligaškim sistemom (ukupno 33 kola). Pobjednik obezbjeđuje plasman u prvo kolu kvalifikacija za Ligu prvaka, dok drugoplasirana i trećeplasirana ekipa ostvaruje plasman u prvo kolu kvalifikacija za Evropsku ligu. Posljednjeplasirana ekipa ispada u niži rang, dok ekipa koja sezonu završi na 11 mjestu igra baraž za opstanak.

Klubovi u sezoni 2019/20.

Prvaci

Reference

Vanjski linkovi
 Službena stranica

Osnivanja u 2013.
Nogometna takmičenja u Sjevernoj Irskoj
Sjeverna Irska
NIFL Premiership
Prve lige Sjeverne Irske

NIFL Premiership


Wildlife (bra:Vida Selvagem) é um filme de drama estadunidense de 2018 dirigido e escrito por Paul Dano e Zoe Kazan, baseado no romance homônimo de Richard Ford. Estrelado por Jake Gyllenhaal e Carey Mulligan, estreou no Festival Sundance de Cinema em 22 de janeiro de 2018.

Sinopse
Em 1960, Jeannette e Jerry Brinson mudam-se para Great Falls, Montana com seu filho adolescente Joe. A tensão na família aumenta depois que Jerry foi demitido de um emprego como profissional de golfe em um clube de campo.

Elenco
 Jake Gyllenhaal - Jerry Brinson
 Carey Mulligan - Jeanette Brinson
 Ed Oxenbould - Joe Brinson
 Zoe Margaret Colletti - Ruth-Ann
 Bill Camp - Warren Miller
 Darryl Cox - Clarence Snow

Recepção
No agregador de críticas Rotten Tomatoes, o filme tem uma taxa de aprovação de 93% com base em 203 resenhas e uma classificação média de 7,7 / 10. O consenso crítico do site diz: "O retrato da vida selvagem de uma família em crise é lindamente composto pelo diretor Paul Dano - e trazido à vida de maneira brilhante por uma melhor atuação da carreira de Carey Mulligan." No Metacritic, o filme tem um peso pontuação média de 80 em 100, com base em comentários de 41 críticos, indicando "comentários geralmente favoráveis".

Filmes em língua inglesa
Filmes dos Estados Unidos de 2018
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes de drama da década de 2010

Wildlife


A línguA Konjo (Konzo), Também chamada Rukonjo, Olukonjo, Olukonzo e Lhukonzo,é uma língua Banta falada pelo povo Konjo de Uganda e da República Democrática do Congo. Tem 77% de similarida léxica com a Nande.

Existem muitos dialetos, incluindo Sanza (Ekisanza).

Escrita
A língua Konjo usa o alfabeto latino sem as letras C, J, K, Q, X; Usam-se as formas Gh, Gy, Ky, Lh, Mb, Nd, Ng, Ngy, Nt, Ny, Nz, Q, Th, Ts, Ü.

Amostra de texto
Abandu omububuthiranwa bakabuthawa ibanawithe obuthoki nobuholho obulingirirene, mobahangikwa ibanawithe amenge, neryo ibakathoka erighabania abathya ekibuya nekisandire. Nokweryo buli muyima atholere eryanza munyikiwe ngababuthenwe.

Português

Todos os seres humanos nascem livres e iguais em dignidade e direitos. Eles são dotados de razão e consciência e devem agir uns em relação aos outros em espírito de fraternidade. (Artigo 1 da Declaração Universal dos Direitos Humanos)

Notas

Ligações externas
Konjo em Ethnologue
Konjo em Books.Google
Konjo em Omniglot.com

Línguas da República Democrática do Congo
Línguas de Uganda
Línguas atlântico-congolesas

Língua konjo


An Hemiculter krempfi in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Pellegrin ngan Pierre Chevey hadton 1938. An Hemiculter krempfi in nahilalakip ha genus nga Hemiculter, ngan familia nga cyprinidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hemiculter

Hemiculter krempfi


A Jagdgeschwader 144 foi uma asa de caças da Luftwaffe, durante a Alemanha Nazi. Foi formada no dia 1 de novembro de 1938 em Gablingen a partir do III./JG 334. No dia 1 de janeiro de 1939 a unidade foi extinta para formar o I./ZG 144.

Jagdgeschwader

Jagdgeschwader 144


Lamine-Gueye Koné (Paris, 1 de fevereiro de 1989) é um futebolista profissional marfinense que atua como defensor.

Carreira
Lamine Koné representou o elenco da Seleção Marfinense de Futebol no Campeonato Africano das Nações de 2017.

Naturais de Paris
Futebolistas da Costa do Marfim
Futebolistas de La Berrichonne de Châteauroux
Futebolistas do Football Club de Lorient
Futebolistas do Sunderland A.F.C.
Futebolistas do Racing Club de Strasbourg Alsace
Jogadores da Seleção Marfinense de Futebol
Jogadores da Copa das Nações Africanas de 2017

Lamine Koné


Nogometni savez Tuzlanskog kantona je najviše nogometno tijelo u Tuzlanskom kantonu, Bosna i Hercegovina. Sjedište nogometnog saveza je u Tuzli. Pobjednik Prve kantonalne lige TK ostvaruje plasman u Drugu ligu FBiH - Sjever.

Nogometni savez TK organizira takmičenja:
Prva nogometna liga TK
Druga nogometna liga TK (Sjever, Jug, Zapad)
Treća nogometna liga TK (Sjever, Istok, Jug, Zapad)
Omladinske lige TK
Kup TK

Reference

Vanjski linkovi
 Službena stranica
 Nogometni savez FBIH

Nogomet u Bosni i Hercegovini
Kantonalni nogometni savezi FBiH

Nogometni savez Tuzlanskog kantona


Silvère Ganvoula M'boussy (22 de junho de 1996) é um futebolista profissional congolês que atua como atacante.

Carreira
Silvère Ganvoula M'boussy representou o elenco da Seleção Congolesa de Futebol no Campeonato Africano das Nações de 2015.

Futebolistas da República do Congo
Futebolistas do Raja Casablanca
Futebolistas do KVC Westerlo
Futebolistas do Royal Sporting Club Anderlecht
Futebolistas do KV Mechelen
Futebolistas do VfL Bochum
Jogadores da Seleção Congolesa de Futebol
Jogadores da Copa das Nações Africanas de 2015

Silvère Ganvoula M'boussy


Hamer v. Neighborhood Housing Services of Chicago, 583 U.S. ___ (2017), is a decision by the United States Supreme Court, holding that failure to comply with the deadline for filing a notice of appeal, established by Federal Rule of Appellate Procedure, Rule 4(a)(5)(C), does not necessitate dismissal of a case.

See also
 List of United States Supreme Court cases
 Lists of United States Supreme Court cases by volume
 List of United States Supreme Court cases by the Roberts Court

References

External links

United States Supreme Court cases
United States Supreme Court cases of the Roberts Court
2017 in United States case law

Hamer v. Neighborhood Housing Servs. of Chicago


Vampyren jager hotpants er en britisk film fra 1972 instrueret af Alan Gibson.

Medvirkende
 Christopher Lee som Grev Dracula
 Peter Cushing som Professor Van Helsing
 Stephanie Beacham som Jessica Van Helsing
 Christopher Neame som Johnny Alucard
 Marsha A. Hunt som Gaynor
 Michael Coles som Inspektør
 Caroline Munro som Laura
 Janet Key som Anna
 William Ellis som Joe Mitcham
 Philip Miller som Bob
 Michael Kitchen som Greg

Eksterne henvisninger

Britiske film fra 1972
Gyserfilm fra Storbritannien
Vampyrfilm

Vampyren jager hotpants


O Blu Basket 1971 S.D.a R.L., conhecido também como Remer Treviglio por motivos de patrocinadores, é um clube de basquetebol baseado em Treviglio, Itália que atualmente disputa a Série A2. Manda seus jogos no PalaFacchetti com capacidade para 2.880 espectadores.

Histórico de Temporadas

fonte:eurobasket.com

Ligações externas
 Página do Remer Treviglio no eurobasket.com
 Página do Remer Treviglio no sítio da Lega Pallacanestro

Clubes de basquetebol da Itália
Clubes esportivos fundados em 1971

Blu Basket 1971


Pedon merkki é um filme de drama finlandês de 1981 dirigido e escrito por Jaakko Pakkasvirta. Foi selecionado como representante da Finlândia à edição do Oscar 1982, organizada pela Academia de Artes e Ciências Cinematográficas.

Elenco

 Esko Salminen - Kaarlo
 Irina Milan - Karin
 Tom Wentzel - Helmut von Stein
 Hannu Lauri - Olavi
 Vesa-Matti Loiri - Usko

Ligações externas

Filmes em língua finlandesa
Filmes da Finlândia de 1981

Pedon merkki


An Philemon corniculatus in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni John Latham hadton 1790. An Philemon corniculatus in nahilalakip ha genus nga Philemon, ngan familia nga Meliphagidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. c. corniculatus
 P. c. monachus

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Philemon

Philemon corniculatus


Errindlev-Olstrup-Tågerup Sogn er et sogn i Maribo Domprovsti (Lolland-Falsters Stift).

Sognet blev dannet 1. juli 2022 ved en sammenlægning af Errindlev Sogn, Olstrup Sogn og Tågerup Sogn.

Sogne i Lolland Kommune
Sogne i Lolland-Falsters Stift
Etableret i 2022

Errindlev-Olstrup-Tågerup Sogn


The 1978 Individual Ice Speedway World Championship was the 13th edition of the World Championship  The Championship was held on 4/5 March 1978 in Assen in the Netherlands.

The winner was Sergey Tarabanko of the Soviet Union for the fourth successive year.

Classification

See also
 1978 Individual Speedway World Championship in classic speedway

References

Ice speedway competitions
Ice


Single numer jeden w roku 2017 (Polska)
Single numer jeden w roku 2017 (Rosja)
 Single numer jeden w roku 2017 (USA)
 Single numer jeden w roku 2017 (Japonia)

Zobacz też

Single numer jeden w roku 2017


Phreatoasellus yoshinoensis là một loài chân đều trong họ Asellidae. Loài này được Matsumoto miêu tả khoa học năm 1960.

Chú thích

Tham khảo

Phreatoasellus

Phreatoasellus yoshinoensis


ISO 3166-2:TK – kody ISO 3166-2 dla Tokelau.

Kody ISO 3166-2 to część standardu ISO 3166 publikowanego przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. Kody te są przypisywane głównym jednostkom podziału administracyjnego, takim jak np. województwa czy stany, każdego kraju posiadającego kod w standardzie ISO 3166-1.

Aktualnie (2017) dla Tokelau nie zdefiniowano kodów dla podjednostek administracyjnych, a Tokelau, pomimo że jest terytorium zależnym Nowej Zelandii, nie posiada kodu ISO 3166-2:NZ wynikającego z podziału terytorialnego tego państwa.

Zobacz też
 kody ISO 3166-1 dla państw

Bibliografia

Geografia Tokelau
2:NU

ISO 3166-2:TK


Osvaldo Studart (Fortaleza, 29 de março de 1894 — 21 de janeiro de 1956) foi um político brasileiro. Exerceu o mandato de deputado federal constituinte pelo Ceará em 1946.

Mortos em 1956
Deputados federais do Brasil pelo Ceará
Deputados federais da Assembleia Nacional Constituinte de 1946
Naturais de Fortaleza
Brasileiros de ascendência inglesa

Osvaldo Studart


Clifford - Den Store Røde Hund (originaltitel: Clifford the Big Red Dog) er en tegneserie, som blev sendt på PBS Kids fra 2000 til 2003.

Danske stemmer

 Rasmus Krogsgaard som Clifford
 Estrid Ebba Böttiger som Cleo

Kilder

Eksterne henvisninger

Animerede tv-serier fra USA
Amerikanske tv-serier fra 2000'erne

Clifford - Den Store Røde Hund


Orxan Elşad oğlu Nuriyev (ur. 25 lipca 1995 roku) – azerski zapaśnik walczący w stylu wolnym. Zajął czternaste miejsce na mistrzostwach świata w 2017. Piąty na mistrzostwach Europy w 2016 i 2019. Piąty na igrzyskach europejskich w 2015 i jedenasty w 2019. Wygrał Igrzyska Solidarności Islamskiej w 2017. Wojskowy wicemistrz świata z 2017.

Pierwszy w Pucharze Świata w 2015; drugi w 2017 i szósty w 2016. Mistrz świata juniorów w 2014 i trzeci w 2013. Pierwszy na ME juniorów 2015, a trzeci w 2013. Wygrał ME U-23 w 2017 roku.

Przypisy

Azerscy zapaśnicy
Urodzeni w 1995
Ludzie urodzeni w Baku

Orxan Nuriyev


Canusio Lake is a freshwater body in the northeastern part of Senneterre in the La Vallée-de-l'Or Regional County Municipality (RCM), in the administrative region of Abitibi-Témiscamingue, in the province of Quebec, in Canada.

Canusio Lake is located in the township of Noiseux, Logan and Cherrier. Forestry is the main economic activity of the sector. Recreational tourism activities come second.

The hydrographic slope of Canusio Lake is accessible via a forest road (North-South direction) on the east side of the Saint-Cyr River Valley; in addition, another forest road (East-West direction) serves the South of the Mégiscane River.

The surface of Canusio Lake is usually frozen from early November to mid-May, however, safe ice circulation is generally from mid-November to mid-April.

Geography

Toponymy
Formerly, this body of water was designated "Lake Matciskan".

The toponym "Lac Canusio" was formalized on December 5, 1968, by the Commission de toponymie du Québec, when it was created.

Notes and references

See also

Lakes of Abitibi-Témiscamingue
Nottaway River drainage basin

Canusio Lake


Carriera

Giocatore

Club

Inizi
Ha esordito da professionista nel 1996, con il Den Bosch. Ha militato nel club biancoazzurro fino al 1998, totalizzando 67 presenze e 7 reti in campionato.

PSV e prestito all'Utrecht
Nel 1998 si è trasferito al PSV Eindhoven. L'esordio con il club biancorosso è avvenuto il 16 agosto 1998, in Ajax-PSV (0-2), finale della Johan Cruijff Schaal 1998. Nel 1999 è stato ceduto in prestito all'Utrecht. Il debutto con l'Utrecht è avvenuto il 5 agosto 1999, in Elinkwijk-Utrecht (1-7), gara in cui ha siglato il gol del definitivo 1-7 al minuto 79. Al termine della stagione, dopo aver totalizzato 38 presenze e 5 reti, è tornato al PSV. Ha militato nel club di Eindhoven fino al 2006, vincendo quattro campionati, due Johan Cruijff Schaal e una KNVB beker.

Feyenoord
L'8 giugno 2006 si è trasferito al Feyenoord, ha firmato un contratto triennale con opzione sul quarto anno e passa al Feyenoord, club allenato allora da Erwin Koeman. Il debutto con la nuova maglia è avvenuto il 20 agosto 2006, nell'incontro di campionato Groningen-Feyenoord (3-0). Ha militato nel club biancorosso fino al 2009, collezionando 76 presenze e 7 reti in campionato. Al termine della stagione 2008-2009 è rimasto svincolato.

Ultimi anni
Il 15 gennaio 2010 è stato acquistato a parametro zero dal Groningen. Ha debuttato con la nuova maglia il successivo 20 gennaio, nell'incontro di campionato Groningen-Heerenveen (2-0). Il 16 luglio 2010 è stato acquistato dal Den Bosch, tornando così nel club biancoazzurro dopo l'esperienza ad inizio carriera. Il debutto in campionato è avvenuto il 13 agosto 2010, in Den Bosch-Helmond Sport (0-1). Nell'estate 2011 è stato acquistato dall'Eindhoven. Il debutto con il club biancoblu è avvenuto il 5 agosto 2011, nell'incontro di campionato Eindhoven-Emmen (3-0). Il 22 agosto 2012 è passato a titolo definitivo al RKC Waalwijk, ma il 26 settembre 2012 ha rescisso il proprio contratto, rimanendo svincolato. Nel gennaio 2013 è tornato all'Eindhoven. Nell'estate 2013 ha firmato un contratto con il Kozakken Boys, club che ha lasciato nel febbraio 2014. Ha concluso la propria carriera da calciatore nel 2016, dopo una stagione al  (club di cui è stato allenatore ad interim nel 2014) e una al . Ha ripreso a giocare nel 2019, assumendo la doppia funzione di calciatore-allenatore nel The White Boys, per poi concludere definitivamente la carriera da calciatore nel 2020.

Nazionale
Ha esordito in nazionale il 4 giugno 2005, in Paesi Bassi-Romania. Ha collezionato in totale, con la selezione olandese, 3 presenze.

Allenatore
Il 21 marzo 2014 è diventato allenatore ad interim del , mantenendo l'incarico fino al termine della stagione. Terminata la propria carriera da calciatore, il 12 agosto 2016 ha assunto l'incarico di vice-allenatore delle selezioni Under-15 e Under-19 del PSV. Nella stagione successiva ha assunto l'incarico di tecnico dell'Under-14 del PSV. Nella stagione 2018-2019 è stato tecnico della selezione Under-16. Nella stagione 2019-2020 è stato calciatore-allenatore del The White Boys, club dilettantistico. Tornato al PSV, nella stagione 2021-2022 ha allenato la selezione Under-17. Nella stagione successiva ha guidato la selezione Under-17 del club biancorosso. Nell'agosto 2023 è diventato vice di Wil Boessen  allo Jong PSV.

Statistiche

Presenze e reti nei club

Cronologia presenze e reti in nazionale

Palmarès

PSV Eindhoven: 1998, 2000, 2001

PSV Eindhoven: 2000-2001, 2002-2003, 2004-2005, 2005-2006

PSV Eindhoven: 2004-2005
Feyenoord: 2007-2008

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Calciatori della Nazionale olandese

Theo Lucius


An Coelura dissocia in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Warren hadton 1905. An Coelura dissocia in nahilalakip ha genus nga Coelura, ngan familia nga Uraniidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coelura

Coelura dissocia


Kaliwatan sa insekto ang Tupiperla barbosai. Una ning gihulagway ni Avelino-capistrano da Silva ug Nessiman ni adtong 2013. Ang Tupiperla barbosai sakop sa kahenera nga Tupiperla, ug kabanay nga Gripopterygidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Brasil
 Rio de Janeiro

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Brasil
Insekto sa Rio de Janeiro
Tupiperla

Tupiperla barbosai


An Ptychoramphus aleuticus in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Peter Simon Pallas hadton 1811. An Ptychoramphus aleuticus in nahilalakip ha genus nga Ptychoramphus, ngan familia nga Alcidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. a. aleuticus
 P. a. australis

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ptychoramphus

Ptychoramphus aleuticus


Angola je prvi put samostalno sudjelovala na Ljetnim olimpijskim igrama, održanim u Moskvi 1980. Do sada (2020.) nema osvojenih medalja. Olimpijski komitet Angole je osnovan 1979. godine, a 1980. je službeno primljen u MOK. Na Zimskim olimpijskim igrama nisu učestvovali.

Medalje

Nosioci zastava

Također pogledajte

Reference

Vanjski linkovi
 Olimpijski komitet Angole

Angola na Olimpijskim igrama
Angolske reprezentacije

Angola na Olimpijskim igrama


An Leiocephalus lunatus in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Cochran hadton 1934. An Leiocephalus lunatus in nahilalakip ha genus nga Leiocephalus, ngan familia nga Tropiduridae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. l. lunatus
 L. l. arenicolor
 L. l. lewisi
 L. l. louisae
 L. l. melaenoscelis
 L. l. thomasi

Mga kasarigan

Leiocephalus (Tropiduridae)

Leiocephalus lunatus


Mohamed El Monir (Trípoli, 8 de abril de 1992) é jogador de futebol profissional.

Carreira
Mohamed El Monir representou o elenco da Seleção Líbia de Futebol no Campeonato Africano das Nações de 2012.

Jogadores da Seleção Líbia de Futebol
Jogadores da Copa das Nações Africanas de 2012
Naturais de Trípoli
Futebolistas do FK Jagodina

Mohamed El Monir


Lathyrus je rod grahorki u leguminoznoj porodici Fabaceae, cvjetnica koja broji oko 160 vrsta. Porijeklom su iz umjerenih klimatskih područja: 52 iz Evrope, 30 iz Sjeverne Amerike, 78 Azije, 24 istočne Afrike, a 24 iz umjerenih područja Južne Amerike.

To su jednogodišnje i višegodišnje biljne vrste koje se mogu penjati ili rasti u obliku grmova. Ovaj rod ima brojne sekcije, uključujući "Orobus", koji je nekada bio zaseban rod.

Upotreba
Mnoge vrste ovog roda uzgajaju se kao vrtne biljke. Rod uključuje vrtni slatki grašak (Lathyrus odoratus ) i trajnicu Lathyrus latifolius. Cvijet ovih kultiviranih vrsta može biti ružičsat, crven, bordo, bijeli, žut, ljubičast ili plav, a neki su dvobojni. Uzgajaju se i zbog prijatnog mirisa. Kultivirane vrste su osjetljive na gljivične infekcije, uključujući gnojnu i praškastu plijesan.

Ostale vrste uzgajaju se za ishranu, uključujući Lathyrus sativus i Lathyrus cicera i nešto rjeđe Lathyrus ochrus  i Lathyrus clymenum. Lathyrus tuberosus uzgaja se kao gomoljasto povrće, bogato skrobom. Sjemenke nekih vrsta sadrži otrovnu aminokiselinu (oksalildiaminopropionska kiselina), pa ako se jedu u većim količinama izazivaju latirizam, opasnu bolest.

Raznolikost vrsta Lathyrus

Vrste ovog roda uključuju:

Lathyrus alpestris
Lathyrus angulatus
Lathyrus annuus
Lathyrus aphaca
Lathyrus aureus
Lathyrus basalticus
Lathyrus bauhinii
Lathyrus belinensis
Lathyrus biflorus
Lathyrus bijugatus
Lathyrus blepharicarpus
Lathyrus boissieri
Lathyrus brachycalyx
Lathyrus cassius
Lathyrus chloranthus
Lathyrus cicera
Lathyrus ciliolatus
Lathyrus cirrhosus
Lathyrus clymenum
Lathyrus crassipes
Lathyrus cyaneus
Lathyrus davidii
Lathyrus decaphyllus
Lathyrus delnorticus
Lathyrus digitatus
Lathyrus eucosmus
Lathyrus filiformis
Lathyrus gloeospermus
Lathyrus gorgoni
Lathyrus graminifolius
Lathyrus grandiflorus
Lathyrus grimesii
Lathyrus heterophyllus
Lathyrus hirsutus
Lathyrus hitchcockianus
Lathyrus holochlorus
Lathyrus hygrophilus
Lathyrus inconspicuus
Lathyrus incurvus
Lathyrus japonicus
Lathyrus jepsonii
Lathyrus laetivirens
Lathyrus laevigatus
Lathyrus lanszwertii
Lathyrus latifolius
Lathyrus laxiflorus
Lathyrus libani
Lathyrus linifolius
Lathyrus littoralis
Lathyrus macropus
Lathyrus magellanicus
Lathyrus nervosus
Lathyrus nevadensis
Lathyrus niger
Lathyrus nissolia
Lathyrus nudicaulis
Lathyrus ochroleucus
Lathyrus ochrus
Lathyrus odoratus
Lathyrus palustris
Lathyrus pannonicus
Lathyrus pauciflorus
Lathyrus polyphyllus
Lathyrus pratensis
Lathyrus pseudocicera
Lathyrus pubescens
Lathyrus pusillus
Lathyrus quinquenervius
Lathyrus rigidus
Lathyrus roseus
Lathyrus sativus
Lathyrus sphaericus
Lathyrus splendens
Lathyrus sulphureus
Lathyrus sylvestris
Lathyrus szowitsii
Lathyrus tingitanus
Lathyrus torreyi
Lathyrus tuberosus
Lathyrus undulatus
Lathyrus vaniotii
Lathyrus venetus
Lathyrus venosus
Lathyrus vernus
Lathyrus vestitus
Lathyrus vinealis
Lathyrus whitei

Također pogledajte
Vicia

Reference

Vanjski linkovi

  Calflora Database: Lathyrus species index
 Jepson Flora Project: Key to Lathyrus

Fabaceae
Jestive biljke
Otrovne biljke

Lathyrus


Grand Prix Herning 2023 var den 29. udgave af det danske cykelløb Grand Prix Herning. Det  lange linjeløb blev kørt den 13. maj 2023 med start og mål på Torvet i Herning. Løbet var arrangeret af Herning Cykle Klub, og var en del af UCI Europe Tour 2023.

De fleste hold og ryttere var også på startlisten til Fyen Rundt dagen efter.

Løbet blev vundet af Mathias Norsgaard fra det danske landshold, efter at have kørt solo i 65 km.

Resultater

Grusvejsstykker

Hold

Startliste

Eksterne henvisninger

2023
UCI Europe Tour 2023

Grand Prix Herning 2023


An Vanellus duvaucelii in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni René-Primevère Lesson hadton 1826. An Vanellus duvaucelii in nahilalakip ha genus nga Vanellus, ngan familia nga Charadriidae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Vanellus

Vanellus duvaucelii


Soňa Nováková-Dosoudilová (Olomouc,6 de outubro de 1975) é uma jogadora de vôlei de praia checa.

Carreira
A partir de 1996 formou dupla com Eva Celbová e conquistaram da medalha de bronze na edição do Campeonato Mundial de Vôlei de Praia de 2001, em Klagenfurt, Áustria.

Participou de duas edições dos Jogos Olímpicos de Verão em 2000 e 2004, Sydney e Atenas, respectivamente, quando atuou por  seu país ao lado de Eva Celbová e encerraram na nona posição em ambas.

Ainda disputou e obteve ao lado de Eva Celbová cinco medalhas em Circuito Europeu de Vôlei de Praia, sendo duas de ouro, a primeira obtida na cidade de Pescara, Itália e em 1998 na cidade de Rodes, Grécia e tres medalhas de bronze, a primeira na edição de 1997 na cidade de Riccione,Itália, em 1999 na cidade de Palma de Mallorca Espanha, e no ano de 2002, na Basileia, Suíça.

Ligações externas

Jogadores de voleibol de praia da Chéquia
Voleibolistas de praia nos Jogos Olímpicos de Verão de 2000
Voleibolistas de praia nos Jogos Olímpicos de Verão de 2004

Soňa Nováková


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Allotrella analogica. Una ning gihulagway ni Andrey Vasil'evich Gorochov ni adtong 2006. Ang Allotrella analogica sakop sa kahenera nga Allotrella, ug kabanay nga Gryllidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Madagascar

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Allotrella
Insekto sa Madagaskar

Allotrella analogica


{|

T-906 là một tàu tên lửa của Quân chủng Hải quân, Quân đội nhân dân Việt Nam.

Tham khảo

Liên kết ngoài

906

T-906


Gustavo Berriel (Rio de Janeiro, 15 de junho de 1986 ) é um ator, dublador e professor brasileiro. É conhecido por emprestar sua voz aos personagens Senhor Barriga e Nhonho em Chaves em Desenho Animado. Com esse trabalho ganhou, em 2008, no Oscar da Dublagem, o prêmio de Melhor Revelação, dividindo-o com Carlos Alberto.

Trabalhos artísticos

Dublagens

 Nhonho e Senhor Barriga em Chaves em desenho animado
 Jaiminho em Chaves (substituindo o finado Older Cazarré nas redublagens para DVD)
 Robb Stark em A Game of Thrones
 Patrício Chaveros Hernández (Alejandro Nones) em Lágrimas de Amor
 Mike Traceur (Justin Bruening) em A Super Máquina

Teatro

 O Príncipe Aviador
 Chapeuzinho Quase Vermelho
 O Pequeno Príncipe
 Quem Matou Laura Fausto?
O Gato Playboy

Dubladores do estado do Rio de Janeiro
Naturais da cidade do Rio de Janeiro

Gustavo Berriel


Bukid ang Gunung Tanyas sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Kepulauan Bangka Belitung, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Gunung Tanyas. Ang Gunung Tanyas nahimutang sa pulo sa Pulau Bangka. Gunung Tanyas mao ang bahin sa Pegunungan Mangkol.

Ang yuta palibot sa Gunung Tanyas kasagaran patag, apan sa diha-diha nga ang mga palibot nga kini mao ang kabungtoran. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa habagatan-kasadpan sa Gunung Tanyas. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Gunung Tanyas may kaayo hilabihan populasyon.. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Pangkalpinang,  km sa amihanan sa Gunung Tanyas. Sa rehiyon palibot sa Gunung Tanyas, mga bungtod talagsaon komon.

Hapit nalukop sa kaumahan ang palibot sa Gunung Tanyas.  Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Mayo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Disyembre, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Disyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Septiyembre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Pegunungan Mangkol
Kabukiran sa Kepulauan Bangka Belitung
Kabukiran sa Indonesya nga mas taas kay sa 200 metros ibabaw sa dagat nga lebel

Gunung Tanyas


Os Jogos Nacionais da Colômbia, conhecida em espanhol como Juegos Deportivos Nacionales, é o principal evento multiesportivo da Colômbia , a nível nacional. A primeira instância do evento, que foi organizado em 1928, e por vários anos que teve lugar em intervalos irregulares de tempo. O Instituto Colombiano do Desporto () tomou a seu cargo a organização dos jogos, em 1968. O evento tem sido realizado regularmente a cada 4 anos, desde 1988.

Valle del Cauca foi o mais bem sucedido departamento na história dos jogos nacionais (7 vezes), seguido por Antioquia (6 vezes) e próxima a Bogotá (uma vez).

Resultados

Referências
 Historia de los Juegos Nacionales
 Página oficial de los Juegos Nacionales de 2008
 Reseña de los Juegos Nacionales en El Colombiano

Eventos multidesportivos
Desporto da Colômbia

Jogos Nacionais da Colômbia


Raymonde de Laroche (22 Augustus 1882 – 18 Julie 1919) was 'n Franse vlieënier wat vermoedelik die eerste vrou was wat 'n vliegtuig beheer het. Sy het op 8 Maart 1910 die wêreld se eerste gelisensieerde vroulike vlieënier geword.

Sy het die 36ste vliegtuigvlieënierlisensie ontvang wat uitgereik is deur die Aeroclub de France, die wêreld se eerste organisasie wat vlieënierslisensies uitgereik het. Destyds was vlieënierlisensies slegs nodig vir vlieëniers wat vliegtuie vir kommersiële doeleindes gevlieg het.

Vroeë lewe
Sy is gebore op 22 Augustus 1882 in Parys, Frankryk, as Elise Raymonde Deroche. Sy was die dogter van 'n loodgieter. Sy het as kind 'n voorliefde vir sport gehad, en later ook vir motorfietse en motors toe sy ouer was. As jong vrou het sy 'n aktrise geword en die verhoognaam "Raymonde de Laroche" gebruik. Sy is geïnspireer deur Wilbur Wright se 1908-demonstrasies van aangedrewe vlug in Parys en was persoonlik bekend met verskeie vlieëniers, insluitend die kunstenaar-wat-vlieënier-geword-het, Léon Delagrange, wat na bewering die pa van haar seun André was. As gevolg van al hierdie inspirasies was De Laroche vasbeslote om ook self te vlieg.

Prestasies in lugvaart

In Oktober 1909 het de Laroche 'n beroep op haar vriend, vlieënier en vliegtuigbouer Charles Voisin gedoen om haar te leer hoe om te vlieg. Op 22 Oktober 1909 het de Laroche na die Voisin-broers se vliegtuigbasis by Chalons,  oos van Parys, gegaan. Voisin se vliegtuig kon net een sittende persoon neem, dus het sy die vliegtuig alleen gevlieg, terwyl hy op die grond gestaan en instruksies gegee het. Nadat sy die taxi om die vliegveld bemeester het, het sy opgestyg en 270 m De Laroche se vlug word dikwels aangehaal as die eerste deur 'n vrou in 'n aangedrewe, swaarder-as-lug-vaartuig; daar is bewyse dat twee ander vroue, P. Van Pottelsberghe en Thérèse Peltier, die vorige jaar met Henri Farman en Delagrange onderskeidelik as passasiers gevlieg het, maar nie as vlieëniers nie.

Dekades later het die lugvaartjoernalis Harry Harper geskryf dat alvorens de Laroche haar gevierde vlug op die Voisin gemaak het, sy slegs een keer, vir 'n kort vlug, as passasier gevlieg het; toe sy die eerste keer die kontroles geneem het, het Charles Voisin haar uitdruklik verbied om 'n vlug te probeer; en nadat sy twee keer oor die vliegveld gery het, het sy opgestyg, "tien of vyftien voet hoog" gevlieg en die kontroles met "vernuftige, vinnige presisie" hanteer.

Alhoewel Gabriel Voisin geskryf het, "... my broer [was] heeltemal onder haar invloed", romantiseer die verhaal van de Laroche as 'n eiesinnige vrou, wat die vlug gedoen het ná skrale voorbereiding en teen Voisin se bevele in, byna seker wat plaasgevind het. Die tydskrif Flight, 'n week na die vlug, het berig: "Die barones neem al 'n geruime tyd lesse by M. Chateau, die Voisin-instrukteur, by Chalons, en verlede week Vrydag kon sy vir die eerste keer die stuurwiel vat. Hierdie aanvanklike reis in die lug was slegs 'n baie kort een, en terra firma is na 300 voet (270 m) weer bereik. Flight was ook verantwoordelik daarvoor om die titel "Barones" aan de Laroche te gee, aangesien sy nie van adellike geboorte was nie. Flight het bygevoeg dat sy die volgende dag twee keer om die vliegveld gesirkel het, en "die draaie met uiterste gemak gemaak het". Tydens hierdie vlug van ongeveer vier myl (6 km) het daar 'n sterk rukwind gewaai, maar na die eerste twee draaie het die Barones gesê dat dit haar nie pla nie, aangesien sy die masjien heeltemal onder beheer het."

Op 8 Maart 1910, het de Laroche die eerste vrou in die wêreld geword wat 'n vlieënierlisensie ontvang het toe die Aero-Club of France haar lisensie #36 van die Fédération Aéronautique Internationale (International Aeronautics Federation of FAI) uitgereik het).

De Laroche het deelgeneem aan lugvaartbyeenkomste by Heliopolis in Egipte sowel as Sint Petersburg, Boedapest en Rouen. Tydens die vertoning in St. Petersburg is sy persoonlik deur tsaar Nicholas II gelukgewens. Daar is sy weer voorgehou as "Barones" de Laroche. Na afloop hiervan is die titel algemeen gebruik.

De Laroche se pogings was nie probleemvry nie. La Petite Gironde het op 5 Januarie 1910 oor haar bedrywighede berig. La Petite Gironde het haar die eerste vrou genoem om te vlieg en berig dat haar vliegtuig tydens 'n vlug om die veld by Chalons, met helder lug en ligte wind, 4 of 5 meter bo die grond gevlieg het, maar toe skielik neergestort het. Nadat sy eers bewusteloos was het de Laroche wakker geword en gekla oor inwendige pyne, wat die gevolg van 'n skouerbesering was. In Julie 1910 het de Laroche aan die weeklange lugskou by Reims in Frankryk deelgeneem. Op 8 Julie het haar vliegtuig neergestort, en sy het sulke ernstige beserings opgedoen dat haar herstel twyfelagtig was, maar twee jaar later was sy weer fiks en het teruggekeer om te vlieg. Op 26 September 1912 was sy en Charles Voisin in 'n motorongeluk betrokke. Voisin is dood, en sy is ernstig beseer.

Op 25 November 1913 het de Laroche die Aero-Club of France se Femina-beker gewen vir 'n ononderbroke langafstandvlug wat meer as 4 ure geduur het.

Aangesien vlieg as te gevaarlik vir vroue beskou was, het sy tydens die Eerste Wêreldoorlog, as 'n militêre vlieënier gedien en offisiere van die agterste sones na die voorfronte geneem, tydens aktiewe veldslae.

In Junie 1919 het de Laroche twee vroue hoogterekords opgestel, een op ; en ook die afstandrekord vir vroue, op .

Afsterwe en nalatenskap

Op 18 Julie 1919 is de Laroche, wat 'n talentvolle ingenieur was, na die vliegveld by Le Crotoy as deel van haar plan om die eerste vroulike toetsvlieënier te word. Sy was mede-vlieënier van 'n eksperimentele vliegtuig (of sy dit gevlieg het, is nie bekend nie); tydens die aankoms vir die landing het die vliegtuig in 'n duik ingegaan en neergestort, wat beide de Laroche en die medevlieënier se lewens gekos het.

Daar is 'n standbeeld van de Laroche by Parys-Le Bourget-lughawe in Frankryk.

Vanaf 6 tot 12 Maart 2010, om die eeufees van gelisensieerde vrouevlieëniers te vier, het vrouevlieëniers van agt lande op drie kontinente 20 soorte vliegtuie gebruik om 'n nuwe wêreldrekord op te stel: 310 meisies en vroue wat in een week deur vrouevlieëniers aan vlieënierswese bekendgestel is.

Women of Aviation Worldwide Week word jaarliks gedurende die week wat 8 Maart insluit gehou, der herdenking aan Raymonde de Laroche se vlieënierslisensie.

Verwysings

Eksterne skakels
 Early Aviators - De Laroche Biografie

Lugvaartpioniers
Sterftes in 1919
Geboortes in 1882
Rekordhouers
Vrouevlieëniers
Franse vlieëniers
Vroue
Parys
Pages with unreviewed translations

Raymonde de Laroche


An Apogonia basiventris in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Conrad Ritsema hadton 1913. An Apogonia basiventris in nahilalakip ha genus nga Apogonia, ngan familia nga Melolonthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apogonia

Apogonia basiventris


Kahenera sa mga isda ang Ilyodon. Ang Ilyodon sakop sa kabanay nga Goodeidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Ilyodon

Ilyodon


Bukid ang Dolok Wakam Tinumbu sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Sumatera Utara, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan-kasadpan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Dolok Wakam Tinumbu, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini.

Ang yuta palibot sa Dolok Wakam Tinumbu kasagaran kabungtoran, apan sa sidlakan nga kini mao ang kabukiran. Kinahabogang dapit sa palibot ang Deleng Sibuaten,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa sidlakan sa Dolok Wakam Tinumbu. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Dolok Wakam Tinumbu medyo hilabihan populasyon.. Sa rehiyon palibot sa Dolok Wakam Tinumbu, kabukiran talagsaon komon.

Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Dolok Wakam Tinumbu.  Ang klima tropikal nga kasalupan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Pebrero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Agosto, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Disyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Hunyo, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Sumatera Utara
Kabukiran sa Indonesya nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

Dolok Wakam Tinumbu


Kaliwatan sa karpa ang Labeo rohita. Una ning gihulagway ni Hamilton ni adtong 1822. Ang Labeo rohita sakop sa kahenera nga Labeo, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Pakistan
 Indya
 Bangladesh
 Miyanmar
 Nepal

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Pakistan
Karpa sa Bangladesh
Karpa sa Nepal
Labeo
Karpa sa Indiya
Karpa sa Burma

Labeo rohita


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Conocephalus brevicercus. Una ning gihulagway ni Karsch ni adtong 1893. Ang Conocephalus brevicercus sakop sa kahenera nga Conocephalus, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Tanzania

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Conocephalus
Insekto sa Tansaniya

Conocephalus brevicercus


An Corvus meeki in uska species han Aves nga ginhulagway ni Rothschild hadton 1904. An Corvus meeki in nahilalakip ha genus nga Corvus, ngan familia nga Corvidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Corvus

Corvus meeki


Złotoryjski là một huyện thuộc tỉnh Dolnośląskie của Ba Lan. Huyện có diện tích 576 km². Đến ngày 1 tháng 1 năm 2011, dân số của huyện là 45379 người và mật độ 79 người/km².

Tham khảo

Huyện của Dolnośląskie

Złotoryjski


An Epipedocera lunata in uska species han Coleoptera nga syahan ginhulagway ni Newman hadton 1842. An Epipedocera lunata in nahilalakip ha genus nga Epipedocera, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha:
 Philippines.
 Taiwan.

Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epipedocera

Epipedocera lunata


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Stenoxyphus. Ang Stenoxyphus sakop sa kabanay nga Pyrgomorphidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Stenoxyphus

Stenoxyphus


"Huśtawka oddechu" () to powieść Herty Müller, która ukazała się w 2009 roku. W tym samym roku autorka została laureatką Literackiej Nagrody Nobla. Głównym bohaterem książki jest siedemnastolatek z Siedmiogrodu – Leopold Auberg, który opowiada o swojej deportacji do obozu pracy w Gorłówce w sowieckiej Ukrainie. W powieści, na przykładzie indywidualnej historii, zostało ukazane prześladowanie rumuńskich Niemców za czasów panowania Stalina. "Huśtawka oddechu" została opublikowana przez wydawnictwo Hanser i uplasowała się na głównej liście kandydatów do przyznania niemieckiej nagrody literackiej "Deutscher Buchpreis". Główne motywy poruszane w tej powieści to głód oraz tęsknota za domem i ojczyzną.

Opis treści
Siedemnastoletni Leopold Auberg jako członek grupy narodowej Siedmiogrodzkich Saksończyków zostaje deportowany do ZSRR przez nadciągających żołnierzy sowieckich. Po dotarciu do obozu przeżywa 5 lat w niedostatku i głodzie. Nieustannie jest gnębiony i poniżany przez strażników i naczelnika, Tura Prikulitscha. Dostosowuje się jednak zarówno fizycznie, jak i psychicznie do sytuacji i godzi się ostatecznie z rzeczywistością. Po wypuszczeniu z obozu Leopold wciąż jest pod wpływem przeżytych wrażeń.

Powstanie dzieła
Materiał do powieści Herta Müller zbierała podczas rozmów z poetą Oskarem Pastiorem oraz innymi, którym udało się przeżyć w obozie. W 2004 dzięki wsparciu Fundacji im. Roberta Boscha autorka wybrała się wraz z Ernestem Wichnerem i Oskarem Pastiorem we wspólną podróż do miejsc byłych obozów pracy na Ukrainie.

Struktura powieści
Historia Leopolda Auberga jest opowiadana w tradycyjny sposób. Akcja opisana została chronologicznie od momentu jego internowania w styczniu 1945 roku aż do jego powrotu do domu w 1950. W kilku końcowych rozdziałach opisano życie bohatera po ucieczce do Austrii oraz jego dalsze losy. Książka składa się z 46 rozdziałów, które przeważnie są bardzo krótkie. Na początku wprowadzone zostały dwa najdłuższe rozdziały, w których przedstawione zostały okoliczności internowania, transport, a także pierwsze strategie na przeżycie bohatera.
Autorka płynnie wprowadziła zabiegi, takie jak retrospekcje czy wizualizacje. W retrospekcjach dominują głównie dwa tematy: rodzina i stosunek do jej pojedynczych członków oraz stosunek Leopolda do swojego homoseksualizmu. W wizualizacjach przedstawiony został tylko jeden temat, mianowicie jaki wpływ na jego przyszłość miały wydarzenia przeżyte w obozie.

Motywy

Głód / Anioł głodu
Głód jest najważniejszym motywem w powieści – ma on wpływ na wszystkie działania bohaterów i został spersonifikowany w postaci "Anioła głodu" ("Anioł głodu dziwił się"). "Anioła głodu" należy sobie przedstawić jako ducha, którego głodujący wyobraża sobie, aby móc z nim walczyć. Zabieg ten jest istotnym elementem strategii tego opowiadania. "Anioł głodu" występuje jako najczęściej wymieniana postać i porusza się między pozostałymi bohaterami. Można się jej przeciwstawić, można z nią walczyć albo się jej poddać.

Tęsknota za ojczyzną
Nostalgia i tęsknota to również motywy przewodnie w "Huśtawce oddechu" Herty Muller. Tęsknota za ojczyzną, za domem rodzinnym jest przeciwieństwem tęsknoty za oddaleniem, którą Leopold akceptował podczas transportu z Hermannstadt. Podczas gdy siedemnastolatek uważa miasto za "naparstek, gdzie wszystkie kamienie mają oczy", zmniejsza je metaforycznie i traktuje jak obciążenie, w obozie świat jego dzieciństwa i młodości staje się jego jedynym miejscem życia i tęsknoty. Jego bezsenne noce są przepełnione wspomnieniami o kraju rodzinnym. Wypełnia je trwoga o życie krewnych, trwoga o bycie przez nich zapomnianym. Głód zmusza do myślenia o domowych, jakże sycących potrawach. Każdy przedmiot wzbudza emocje i wspomnienie z dzieciństwa, jak wagi zegara z kukułką, które swoim kształtem szyszki przypominają z powrotem las, jego zapach i polowania z ojcem. Nostalgia, ale jednocześnie i zapewnienie są widoczne również w pożegnalnym zdaniu babci: "Wiem, że wrócisz!". W nim brzmi pewność, że ktoś myśli o Leo i w myślach zalicza go jeszcze do żyjących. To zdanie staje się ochroną, obronną tarczą przeciw śmierci głodowej.

Recenzje
Język tej powieści, który jest dość staroświecki, niekiedy prosty, klarowny i jasny, innymi razy wylewny i egzaltowany, konserwuje upadły świat językowej przestrzeni, w której kilka języków istniało obok siebie: jidysz, rosyjski, rumuński, niemiecki i węgierski, pisze Ina Hartwig. Kombinacja wyrazów i ich łączenie u Herty Müller np. "Eigenbrot" – "własny chleb", "Herzschaufel" – "szufla serca", a także "Atemschaukel" – "Huśtawka oddechu" przypomina Hartwig wczesną lirykę Paula Celana. Daniela Strigl podkreśla, że Herta Müller w "Huśtawce oddechu" stworzyła literackie obrazy dla sfery ponadjęzykowej, w ponadczasowym szkicu, obraz człowieka in extremis, który jest nasycony doświadczeniami przerażającego XX wieku. Według opinii Michaela Lentza, świadczy to o niezwykle skomplikowanym stosunku między wspomnieniem a językiem.

Michael Lentz uważa, że "Huśtawka oddechu" jest niezwykle wzruszającą powieścią. Ina Hrtwig podkreśla, że czytelnik dzięki przywoływaniu przez Hertę Müller "poetyckiej mocy w nieszczęściu", dociera do własnych granic. Ta "poetycka moc", polega między innymi na tym, iż przez metaforę "Anioła głodu" Müller zezwala na powstanie strefy niebezpieczeństwa. Hartwig twierdzi, że: "Anioła głodu trzeba sobie wyobrazić, jako ducha, którego głodujący sobie stworzył, by móc z nim walczyć – tylko, że ocalały musi pogodzić się z faktem, że "Anioł głodu" wziął go na zawsze w posiadanie. To chwyt - dusiciel, który doprowadza do tego, że Leopold już nigdy nie będzie w stanie podarować swojego serca. Dlatego Hartwig uważa "Huśtawkę oddechu" za "wyzwanie" i za "pięknie trudny dar".

Dzieło "Huśtawka oddechu" również w Polsce spotkało się z dużym zainteresowaniem wśród literaturoznawców. Szczególną uwagę poświęcono językowi powieści. "Piszczatowski zauważa, że w Huśtawce oddechu Müller dotarła do granic języka, a zatem konstruuje obrazy słowne, które krążą wokół tego, co niewyrażalne. Jak zauważa Piszczatowski, ani język, ani milczenie nie mogą zapewnić nikomu schronienia."

Wydania
 Herta Muller: Huśtawka oddechu, przeł. Katarzyna Leszczyńska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2008, .
 Herta Muller: Huśtawka oddechu, przeł. Katarzyna Leszczyńska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2010, .
 Herta Müller: Atemschaukel. Hanser Verlag, München 2009, .

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Huśtawka oddechu
 Recenzja książki: Herta Müller, "Huśtawka oddechu"
 "Huśtawka oddechu" Noblistki rozczarowuje
 "Huśtawka oddechu" Herta Müller

Niemieckie powieści

Huśtawka oddechu


The 1913 Paris–Tours was the tenth edition of the Paris–Tours cycle race and was held on 6 April 1913. The race started in Paris and finished in Tours. The race was won by Charles Crupelandt.

General classification

References

1913 in French sport
1913
April 1913 sports events

1913 Paris–Tours


Ang Shīnkaī ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Shīnkay (bukid sa Apganistan, Velāyat-e Khowst, lat 33,41, long 70,17),
 Shīnkay (bukid sa Apganistan, Velāyat-e Khowst, lat 33,34, long 70,05),
 Shīnkaī (distrito sa Apganistan), Wilāyat-e Zābul,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Shīnkaī


Stortorvets Gjæstgiveri is a traditional Norwegian restaurant house in Oslo, Norway.  It is located in a building from the early 18th century that is cultural heritage site. The restaurant was opened after an extensive restoration of the building in 1903. One corner is facing Stortorvet square in central Oslo. The building is two-storey, timber framed and gable roof, covered with roof tiles. The walls are not in a fully horizontal position.  The building was finished at about the same time as Oslo Cathedral on the opposite side of the square.

There has been restaurants in the building since the 19th century.

The building is listed and protected by law by the Norwegian Directorate for Cultural Heritage.

The building houses both the restaurant (titled guest house), the party room in the first floor, the Gamle Christiania (nicknamed "Gamla") venue (live music) in the ground floor, as well as the Blaze Go-Go Bar strip club in the basement. No accommodation is offered.

The dining restaurant Stortorvets Gjæstgiveri serves dishes, inspired by the traditional Norwegian cuisine, at affordable prices according to Norwegian conditions.

References

External links
Official website, Stortorvets Gjæstgiveri restaurant
Gamle Christiania

History of Oslo
Buildings and structures in Oslo
Restaurants in Oslo

Stortorvets Gjæstgiveri


Marcondésia é um distrito do município brasileiro de Monte Azul Paulista, no interior do estado de São Paulo.

História

Origem
O povoado que deu origem ao distrito se desenvolveu ao redor da estação ferroviária Marcondésia, inaugurada pela Estrada de Ferro São Paulo — Goyaz em 03/1911.

Formação administrativa
Distrito criado pela Lei nº 2.091 de 19/12/1925, no município de Olímpia.
Pela Lei nº 2.189 de 30/12/1926 foi transferido para o município de Cajobi.
Pelo Decreto n° 9.775 de 30/11/1938 foi transferido para o município de Monte Azul Paulista.

Pedido de emancipação

O distrito tentou a emancipação político-administrativa e ser elevado à município, através de processo que deu entrada na Assembléia Legislativa do Estado de São Paulo no ano de 1990, mas como não atendia os requisitos necessários exigidos por lei para tal finalidade, o processo foi arquivado.

Geografia

População urbana

População total
Pelo Censo 2010 (IBGE) a população total do distrito era de .

Área territorial
A área territorial do distrito é de .

Serviços públicos

Administração
A administração do distrito é feita pela Subprefeitura de Marcondésia.

Registro civil
Atualmente é feito na sede do município, pois o Cartório de Registro Civil das Pessoas Naturais do distrito foi extinto pelo  Tribunal de Justiça do Estado de São Paulo e seu acervo foi recolhido ao cartório do distrito sede.

Infraestrutura

Transportes

Rodovias
O principal acesso ao distrito é a Rodovia Armando de Salles Oliveira (SP-322).

Saneamento
O serviço de abastecimento de água é feito pelo Serviço Autônomo de Água, Esgoto e Meio Ambiente de Monte Azul Paulista (SAEMAP).

Energia
A responsável pelo abastecimento de energia elétrica é a CPFL Paulista, distribuidora do grupo CPFL Energia.

Telecomunicações
O distrito era atendido pela Telecomunicações de São Paulo (TELESP), que inaugurou a central telefônica utilizada até os dias atuais. Em 1998 esta empresa foi vendida para a Telefônica, que em 2012 adotou a marca Vivo para suas operações.

Religião

O Cristianismo se faz presente no distrito da seguinte forma:

Igreja Católica
 A igreja faz parte da Diocese de Jaboticabal.

Igrejas Evangélicas
 Congregação Cristã no Brasil.

Ver também
 Lista de distritos de São Paulo (estado)
 Lista de municípios e distritos do estado de São Paulo por área
 Lista de municípios e distritos do estado de São Paulo por população (2010)

Ligações externas

 Fundação Seade - Histórico da Formação dos Municípios
 Mapa (IBGE)

Distritos do estado de São Paulo
Monte Azul Paulista

Marcondésia


An Zu in uska genus han Actinopterygii. An Zu in nahilalakip ha familia nga Trachipteridae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Zu

Zu


In WWE ha detenuto due volte lo United States Championship e una volta il WWE Tag Team Championship (con Matt Hardy). Il suo primo regno da United States Champion è durato 343 giorni.

Carriera

Circuito indipendente (2002–2003)
Alvin Burke entrò nel mondo del wrestling nel 2002, dopo aver scontato nove anni e mezzo di reclusione (contro una pena prevista di diciotto) per rapina a mano armata e sequestro di persona. Iniziò partecipando a diversi show nel circuito indipendente con il ring name Antonio Bank$.

Total Nonstop Action Wrestling (2003–2005)
Tra il 2003 e il 2005 prese parte come jobber ad alcuni show settimanali della prima Total Nonstop Action Wrestling (TNA).

Deep South Wrestling (2005–2006)
Nel 2005, dopo un aver combattuto ai live event e qualche Dark match, Assad firmò un contratto con la World Wrestling Entertainment (WWE) e venne assegnato al territorio di sviluppo Deep South Wrestling. Originariamente avrebbe dovuto combattere con il ring name di "Antonio Banks", ma poi assunse il personaggio di Montel Vontavious Porter (MVP); un arrogante, e superbo atleta ispiratosi al personaggio Rod Tidwell di (Cuba Gooding Jr.) nel film Jerry Maguire.

World Wrestling Entertainment (2006–2010)

Faida con Kane (2006–2007)

Nella puntata di SmackDown! del 4 agosto 2006, MVP fece la sua prima apparizione televisiva, durante il quale si descrisse come un ambito free agent. L'angle iniziale vide MVP apparire più volte nel corso delle varie puntate di SmackDown!, circondato da donne e da guardie del corpo, per parlare con il general manager di SmackDown! Theodore Long del contratto che il suo agente stava negoziando con la federazione. Il personaggio di MVP fu descritto come arrogante dai commentatori, giacché interruppe le conversazioni e le interviste per rispondere al cellulare e ammirare i gioielli che indossava mentre la gente parlava con lui. Il 26 settembre 2006, un video di una conferenza stampa annunciò che MVP firmò il "più grande contratto nella storia di SmackDown!".

MVP fece il suo debutto sul ring l'8 ottobre 2006 a No Mercy, come heel, con un'entrata simile a quella degli atleti della NFL, prima di sconfiggere il jobber Marty Garner. Nel corso del match i commentatori Michael Cole e JBL criticarono la scelta dell'avversario, il quale avrebbe dovuto essere qualcuno "più competente", e risero del suo costume definendolo "patetico", mentre i fan presenti all'evento lo presero in giro cantando in coro "Power Ranger". La settimana seguente a SmackDown!, MVP chiese di volere un avversario tosto per dimostrare di avere fegato, alla sfida rispose Kane nel suo debutto a SmackDown!. I due iniziarono una faida, dove MVP sconfisse Kane in uno Street Fight e in uno Steel Cage match, prima di perdere in un Inferno match ad Armageddon, dal quale uscì ferito con ustioni di primo grado. A causa delle ustioni, MVP rimase fuori dalle scene per un breve periodo, durante il quale il commentatore JBL espresse la sua rabbia con i fan che avevano apprezzato un match dove l'unico modo di vittoria era di bruciare l'avversario.

Regni titolati (2007–2009)

Nel febbraio del 2007 MVP inizia una faida con lo United States Champion Chris Benoit: il 18 febbraio, a No Way Out, MVP e gli MNM (Joey Mercury e Johnny Nitro) vengono sconfitti da Benoit e gli Hardy Boyz (Jeff e Matt Hardy). Successivamente, il 16 marzo, Benoit accetta la sfida di MVP per lo United States Championship e il canadese ha la meglio sull'avversario il 1º aprile a WrestleMania 23. Nel rematch, avvenuto il 29 aprile a Backlash, è sempre Benoit a trionfare. Tuttavia, il 20 maggio a Judgment Day, MVP riesce a sconfiggere Benoit in un 2-out-of-3 Falls match per 2-0, diventando per la prima volta United States Champion, dopo un'ottima prestazione e riuscendo a bloccare in ogni modo Benoit sconfiggendolo in maniera pulita. MVP ha poi una breve rivalità col Nature Boy Ric Flair, sconfiggendolo il 24 giugno a Vengeance: Night of Champions e mantenendo lo United States Championship. Dopo aver chiuso la breve faida con Flair, MVP ne inizia subito un'altra con Matt Hardy, appena sbarcato al roster di SmackDown!; il primo match tra i due si svolge a The Great American Bash del 22 luglio dove MVP ha la meglio mantenendo il titolo. Il 23 luglio, a SmackDown!, Hardy e Ric Flair sconfiggono MVP e Chris Masters; a fine match il campione degli Stati Uniti viene nuovamente sfidato da Hardy per il titolo ma gli risponde di non volerlo assolutamente mettere in palio. Dopo essersi affrontati in varie sfide al di fuori del ring, MVP e Hardy, nonostante fossero in palese disaccordo tra loro, conquistano inaspettatamente il WWE Tag Team Championship sconfiggendo Deuce e Domino nella puntata di SmackDown! del 28 agosto. Il 16 settembre, ad Unforgiven, MVP e Hardy vincono il rematch contro Deuce e Domino mantenendo i titoli. Il 28 ottobre, a Cyber Sunday, MVP viene sconfitto dal suo vecchio rivale Kane per count-out, ma riesce comunque a mantenere il titolo degli Stati Uniti. In seguito MVP e Hardy perdono le cinture di coppia a favore di John Morrison e The Miz nella puntata di SmackDown! del 13 novembre, nonostante gli fosse stata concessa una seconda opportunità di riconquistare i titoli in un secondo match la sera stessa. Inizia poi una breve rivalità con Rey Mysterio: il primo incontro tra i due avviene a SmackDown! dove MVP vince per squalifica a causa dell'intervento di Finlay. Il 16 dicembre, ad Armageddon, MVP viene sconfitto da Rey Mysterio per count-out ma riesce comunque a mantenere il titolo degli Stati Uniti. Alla Royal Rumble del 27 gennaio MVP viene sconfitto da Ric Flair in un Career Threatening match, dove se Flair avesse perso sarebbe stato costretto a ritirarsi. Il 30 marzo 2008, a WrestleMania XXIV, MVP partecipa al Money in the Bank Ladder match assieme a Carlito, CM Punk, Chris Jericho, John Morrison, Mr. Kennedy e Shelton Benjamin, ma non riesce a conquistare la valigetta, che viene vinta da Punk. Il 27 aprile a Backlash MVP perde lo United States Championship contro il suo vecchio rivale Matt Hardy dopo 343 giorni di regno. Il 24 ottobre perde, insieme a Shelton Benjamin, contro R-Truth e Kung Fu Naki. Il 7 novembre viene sconfitto da The Great Khali e una settimana dopo perde nuovamente contro Kung Fu Naki a causa dell'interferenza di Khali.

Varie faide (2009–2010)
Il 2009 si apre in maniera positiva con MVP che, dopo aver effettuato di fatto un turn face, vince per la seconda volta lo United States Championship il 17 marzo a favore di Shelton Benjamin. Nel corso della Draft Lottery, MVP passa a Raw con lo United States Championship, che difende con successo per l'ultima volta a SmackDown contro Dolph Ziggler. La sua prima difesa titolata a Raw l'ha visto prevalere su Matt Hardy, suo storico ex-rivale. Il 1º giugno perde il suo titolo a vantaggio di Kofi Kingston. Entra poi in feud con Jack Swagger e riesce a batterlo a SummerSlam. Forma poi un'alleanza con Mark Henry nota come The World's Strongest Tag Team e i due tentano di vincere lo Unified WWE Tag Team Championship dei Jeri-Show (Chris Jericho e Big Show) a Breaking Point ma vengono sconfitti.

Il 4 gennaio diventa il primo sfidante per lo United States Championship di The Miz. Il match si svolge alla Royal Rumble, dove però MVP non riesce a conquistare il titolo. La stessa storia si ripete a Elimination Chamber mentre la sera successiva, a Raw, MVP e Mark Henry vengono sconfitti da Big Show e The Miz per gli Unified WWE Tag Team Championship. MVP si qualifica al Money in the Bank di Wrestlemania XXVI sconfiggendo Zack Ryder ma comunque non riesce a vincere la valigetta. Nella puntata di Superstars dell'8 aprile, sconfigge Carlito, mentre la settimana successiva sempre viene sconfitto da Ted DiBiase Jr. a Superstars. A Extreme Rules MVP e Mark Henry perdono un tag team Gauntlet match contro la Hart Dynasty; nel match erano coinvolti anche The Miz e Big Show e R-Truth e John Morrison.

MVP torna nel roster di SmackDown il 27 aprile 2010 grazie al Draft supplementare. Nella puntata di SmackDown avvenuta il 30 aprile 2010 vince un incontro con Rey Mysterio contro CM Punk e Luke Gallows, finendo CM Punk con una nuova finisher, la 305. A Over the Limit sconfigge in un Dark match Chavo Guerrero. Il 1º giugno è stato annunciato come Pro del lottatore NXT Percy Watson.
Nella puntata dello show azzurro del 5 luglio sconfigge nuovamente Chavo Guerrero. A Fatal 4-Way perde un Dark match contro Zack Ryder. Inoltre in una puntata di SmackDown perde l'opportunità di qualificarsi per Money in the Bank venendo sconfitto da Dolph Ziggler grazie all'intervento di Vickie Guerrero.
Dopodiché MVP intraprende un Feud con Jack Swagger. Nel loro primo incontro MVP si fa squalificare (dando uno schiaffo a Swagger) in un match della stessa tipologia di quello nel quale Jack Swagger aveva conquistato per la prima volta il titolo di All American American: il match consisteva nel mandare cinque volte l'avversario al tappeto: se Swagger avesse vinto la settimana successiva avrebbe potuto dirigere lo Show di MVP, il "Vip Lounge". La settimana dopo interviene nel Vip Lounge diretto da Swagger con suo padre, dicendo che quello è il suo show e ci può fare quello che vuole, e dopo una breve scazzottata scaraventa Swagger fuori ring, eseguendo poi la Ballin Elbow sul padre di Swagger. Nella settimana seguente la Ballin Superstar viene sconfitto dall'Ankle Lock di Swagger.

Nella puntata di SmackDown del 24 settembre sconfigge Dolph Ziggler per coun-out. La settimana dopo affronta Ziggler in un incontro per l'Intercontinental Championship, ma questo match viene reso nullo dall'intervento del Nexus. Nella puntata di SmackDown dell'8 ottobre perde un incontro a favore di Ziggler grazie all'intervento di
Kaitlyn. Nella puntata dopo viene sconfitto da Jack Swagger in un Match di qualificazione per il Team SmackDown per Bragging Rights. A Bragging Rights, tuttavia, vince un Dark match contro Chavo Guerrero. Nella puntata di SmackDown del 5 novembre diventa il contendente nº1 per l'Intercontinental Championship di Dolph Ziggler sconfiggendo Cody Rhodes e Drew McIntyre. Nella puntata dopo viene sconfitto da Ziggler. A Raw "Old School" nel match tra Alberto Del Rio e Sgt. Slaughter (vinto da Del Rio) interviene in soccorso del perdente perché Del Rio a fine Match continuava a massacrare l'Hall of Famer. Nella stessa serata viene ingaggiato nel Match di Survivor Series 2010 nel Team di Rey Mysterio contro il Team di Alberto Del Rio. A Survivor Series il Team Mysterio (Rey Mysterio, Big Show, Kofi Kingston, MVP e Chris Masters) sconfigge il Team Del Rio (Alberto Del Rio, Cody Rhodes, Drew McIntyre, Jack Swagger e Tyler Reks).

Lascia la WWE il 2 dicembre 2010.

New Japan Pro-Wrestling (2011–2013)
Nel mese di febbraio 2011 Burke firma un contratto di un anno con la federazione giapponese New Japan Pro-Wrestling. Esordisce nella puntata del 20/02 in coppia con Nosawa affrontando Togi Makabe e Tomoaki Honma. Il 15 maggio 2011 Burke diventa il primo IWGP Intercontinental Champion della federazione. Perde il titolo contro Masato Tanaka. Dopo vari assalti a vari titoli MVP partecipa al PPV Wrestle Kingdom VI in Tokyo Dome sconfiggendo in coppia con Shelton Benjamin il team formato da Tanaka e Takahashi. La coppia si riunisce a Dominion 6.16, sconfiggendo Karl Anderson and Tama Tonga. A ottobre debutta a Wrestling Retribution Project.

Circuito indipendente (2013–2014)

In questo periodo l'atleta, si prende una pausa e lotta in varie federazioni del circuito indipendente.

Ritorno in TNA (2014–2015)
Nella puntata della TNA del 30 gennaio 2014, Dixie Carter, affida la federazione, ad un nuovo investitore. Questi si rivela poi essere MVP, che debutta così, nella federazione di Orlando, Florida. A Lockdown il suo team batte il team Carter grazie al Turn Face di Bully Ray che permette ad MVP di schienare Bobby Roode con il Drive-By Kick. L'8 maggio effettua il Turn Heel attaccando Eric Young e formando una stable con Kenny King e Bobby Lashley. Il 15 maggio sospende a tempo indeterminato Bobby Roode. Il 12 giugno perde contro Eric Young per squalifica facendogli scegliere la stipulazione per il loro match a Slammyversary che per via di un infortunio non potrà disputare. Il 19 aiuta Bobby Lashley a vincere il TNA World Heavyweight Championship contro Eric Young, a fine match Bobby Roode fa il suo ritorno allontanando tutta la stable. Il 31 luglio perde un Falls Count Anywhere match contro Bobby Roode. Il 7 gennaio 2015 MVP, Kenny King, Low Ki, Samoa Joe ed Eric Young aiutano Bobby Lashley nella difesa del titolo, nel match contro di Bobby Roode. Nella puntata del 16 gennaio 2015 puntata di Impact Wrestling, MVP ha presentato il gruppo del BDC (Beat Down Clan), Più tardi quella notte, Bobby Lashley viene attaccato dal BDC.
Nella puntata del 6 febbraio 2015 partecipa al Gautlet Match dove elimina per ultimo Kurt Angle grazie a questa vittoria si guadagna la Title shot per sfidare Lashley. Ma la settimana successiva perde contro Bobby Lashley grazie anche all'intervento nel match di Drew Galloway.

Il 17 luglio 2015 lascia la TNA alla scadenza del contratto.

Lucha Underground (2016)
Il 31 marzo 2016 firma per Lucha Underground, ma il 6 aprile il contratto viene annullato a causa di una violazione dello stesso da parte di MVP. Aveva infatti intervistato alcuni colleghi nel suo podcast e spoilerato alcune delle storyline.

Major League Wrestling (2017–2018)

Apparizione speciale a Raw 25 Years della WWE (2018)

Il 22 gennaio 2018, durante la puntata speciale Raw 25 Years in occasione del venticinquesimo anniversario dello show, MVP fece una apparizione speciale partecipando ad una comica partita a poker insieme agli APA (Bradshaw e Faarooq), Heath Slater, Rhyno e altri wrestler.

Ring of Honor (2019)
Il 25 gennaio 2019 MVP è tornato in Ring of Honor all'evento Road To G1 Supercard dopo la sua ultima apparizione come Antonio Banks nel 2005. Si è alleato a sorpresa con Kenny King, riformando il Beat Down Clan, partecipando ad un mini torneo per ottenere un'opportunità titolata al ROH World Tag Team Championship, ma il duo è stato sconfitto nelle semifinali da Brody King e PCO.

Ritorno a Impact Wrestling (2019)
Il 13 settembre 2019 MVP è tornato in TNA, ora nota come Impact Wrestling, durante l'evento Operation Override Twitch Special sfidando Chavo Guerrero Jr. per il WCR World Class Championship ma il match è terminato in squalifica.

Ritorno in WWE (2020–presente)

The Hurt Business (2020–2021)

Il 26 gennaio 2020, alla Royal Rumble, MVP fece il suo ritorno partecipando al match omonimo entrando col numero 12 ma venne eliminato dopo pochissimi secondi dal WWE Champion Brock Lesnar. La sera successiva, a Raw, MVP venne sconfitto da Rey Mysterio. Nella puntata di Raw del 10 febbraio MVP apparve riportando in onda il suo V.I.P. Lounge dove ospitò Drew McIntyre, il quale, dopo una discussione, lo colpì con un Claymore Kick. Nella puntata di Raw del 17 febbraio MVP venne sconfitto in poco tempo da Drew McIntyre. Nella puntata di Raw del 20 aprile MVP venne sconfitto da Apollo Crews in un match di qualificazione al Money in the Bank Ladder match. Nella puntata di Raw dell'11 maggio MVP, Brendan Vink e Shane Thorne vennero sconfitti da Cedric Alexander, R-Truth e Ricochet; al termine dell'incontro, tuttavia, MVP si alleò con Bobby Lashley (facendogli da manager) attaccando R-Truth. In seguito, MVP convinse Lashley a separarsi dalla presenza ingombrante della moglie Lana chiedendole il divorzio (kayfabe). Nella puntata di Raw del 15 giugno MVP e Lashley affrontarono Drew McIntyre e il 24/7 Champion R-Truth in un match valevole per il WWE Championship di McIntyre ma vennero sconfitti. Nella puntata di Raw del 3 agosto MVP affrontò Apollo Crews per lo United States Championship ma venne sconfitto. Il 23 agosto, nel Kick-off di SummerSlam, MVP affrontò nuovamente Apollo Crews per lo United States Championship ma venne sconfitto. Nella puntata di Raw del 7 settembre MVP, Lashley e Shelton Benjamin sconfissero Apollo Crews, Cedric Alexander e Ricochet grazie al turn heel di Alexander, il quale ha attaccato Ricochet e Crews; poco dopo, quella stessa sera, l'Hurt Business e Cedric Alexander sconfissero Crews, Ricochet e i Viking Raiders. Nella puntata di Raw del 29 marzo Alexander e Benjamin si ribellarono a MVP e Lashley, dopo che quest'ultimo li aveva accusati di non aver saputo sconfiggere Drew McIntyre la settimana precedente, e vennero entrambi attaccati dallo stesso Lashley, segnando la fine della stable.

Alleanza con Omos (2022–presente)
Nella puntata di Raw del 4 aprile MVP tradì inaspettatamente Bobby Lashley attaccandolo alla spalle dopo un confronto con Omos, incitando quest'ultimo ad attaccare Lashley e facendo presagire di essere diventato il suo nuovo manager. Il 5 giugno, a Hell in a Cell, MVP e Omos vennero sconfitti da Lashley in un 2-on-1 Handicap match.

Il 29 aprile 2023, per effetto del Draft, MVP e Omos divennero dei free-agent.

Problemi di salute
Il 10 agosto 2007 il sito ufficiale della WWE ha emesso un comunicato nel quale dichiara che Alvin Burke Jr. risulta affetto da una malformazione cardiaca nota come Sindrome di Wolf-Parkinson-White consistente nel battito del cuore accelerato; la scoperta è avvenuta durante i controlli di routine previsti per gli atleti nell'ambito del Wellness Program e risale a qualche mese prima. Il lottatore è ora costantemente monitorato e non è ancora chiaro quanto questa malattia inciderà sul suo impegno agonistico.

Vita privata

Personaggio

Mosse finali
Come Antonio Banks
 Malicious Intent (Reverse roundhouse kick) – 2002–2005
 TTB – Take it to The Bank (Arm trap crossface) – 2004–2006
Come Montel Vontavious Porter/MVP
 305 / Play of the Day (Leaping reverse STO) – 2010–presente
 Drive-By Kick (Running big boot sulla testa di un avversario in ginocchio) – 2008–presente
 Irreversible Crisis (Double underhook crossface) – 2011–2014
 Oyasumi (Jumping single underhook DDT seguito da una keylock) – 2011–2012
 Playmaker (Overdrive) – 2006–presente
 TTB – Take it to the Bank (Crucifix neck crank) – 2011

Soprannomi
"The Franchise Playa"
"BDC Leader"
"The Ballin' Superstar"
"Mr BDC"
"Black Godzilla"
"The International Baller"
"Half Man, Half Amazing"

Musiche d'ingresso
 Get Back di Ludacris (circuito indipendente)
 Move Bitch di Ludacris feat. Mystikal e I-20 (circuito indipendente)
 I'm Comin di Silkk the Shocker (WWE; 8 ottobre 2006–2 dicembre 2010; 26 gennaio 2020–17 agosto 2020)
 Baller's Anthem di Mickael, T-Pain, Cyclone e Baby Bash (WWE/NJPW; 21 ottobre 2010–15 ottobre 2013; 23 agosto 2020–presente)
 Most Valiantly Person di Yonosuke Nakamura (NJPW; 2011–2013)
 Return of the Ronin di MVP (TNA; 30 gennaio 2014–18 luglio 2015)
 The Anthem di Jess Jamez e MVP (TNA; usata come membro del Beat Down Clan)
 It's Time dei CFO$ (WWE; 23 agosto 2020–29 marzo 2021; usata come membro dell'Hurt Business)

 Wrestler allenati
 Jonny Vandal

 Titoli e riconoscimenti All Pro Wrestling APW Universal Heavyweight Championship (1)The Baltimore Sun Most Improved Wrestler of the Year (2007)Big League Wrestling BLW World Heavyweight Championship (1)CBS Sports Comeback Wrestler of the Year (2020)Coastal Championship Wrestling CCW Heavyweight Championship (1)DDT Pro-Wrestling Ironman Heavymetalweight Championship (1)Future of Wrestling FOW Tag Team Championship (1) – con PunisherImperial Wrestling Revolution IWR Heavyweight Championship (1)
 IWR Tag Team Championship (1) – con D Money, Marce Lewis, Montego Seeka e Nytronis A'TeoNew Japan Pro-Wrestling IWGP Intercontinental Championship (1)
 IWGP Intercontinental Championship Tournament (2011)Pro Wrestling Illustrated Comeback of the Year (2020)
 23º tra i 500 migliori wrestler singoli nella PWI 500 (2008)Southern Championship Wrestling Florida SCW Florida Heavyweight Championship (1)Supremacy Wrestling Best Manager of 2020World Class Revolution WCR Heavyweight Championship (3)WWE WWE Tag Team Championship (1) – con Matt Hardy
 WWE United States Championship (2)
 Slammy Award (1)
 Male Trash Talker of the Year (edizione 2020)Wrestling Observer Newsletter'''''
 Most Improved (2007)
 Most Underrated (2008)

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Manager di wrestling
Wrestler di Impact Wrestling
Wrestler della New Japan Pro-Wrestling
Wrestler della Ring of Honor
Wrestler della WWE

MVP (wrestler)


Kaliwatan sa ito ang Hypoptopoma inexspectatum. Una ning gihulagway ni Holmberg ni adtong 1893. Ang Hypoptopoma inexspectatum sakop sa kahenera nga Hypoptopoma, ug kabanay nga Loricariidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Isdangtunay sa Mato Grosso do Sul
Isdangtunay sa Brasil
Hypoptopoma

Hypoptopoma inexspectatum


Anyphaena dixiana là một loài nhện trong họ Anyphaenidae.

Loài này thuộc chi Anyphaena. Anyphaena dixiana được miêu tả năm 1929 bởi Ralph Vary Chamberlin & Woodbury.

Chú thích

Tham khảo

Anyphaena

Anyphaena dixiana


Kaliwatan sa isda ang Salvelinus andriashevi. Una ning gihulagway ni Berg ni adtong 1948. Ang Salvelinus andriashevi sakop sa kahenera nga Salvelinus, ug kabanay nga Salmonidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Asya
Isdangtunay sa Rusya
Salvelinus

Salvelinus andriashevi


Patrick Sensburg (født 3. juni 1971 i Paderborn) er en tysk politiker, der repræsenterer CDU.

Han blev medlem af Junge Union (JU) i 1986 og CDU i 1989. I 2009 blev han valgt til Forbundsdagen.

Eksterne henvisninger

 Patrick Sensburg hjemmeside

Medlemmer af Forbundsdagen
Politikere fra CDU
Personer fra Nordrhein-Westfalen

Tyskere i 1900-tallet
Tyskere i 2000-tallet

Patrick Sensburg


Infiniti (samochód) – marka luksusowych samochodów osobowych
 Infiniti (zespół muzyczny) – rosyjski zespół muzyczny

Infiniti (ujednoznacznienie)


Il mito del carro e dell'auriga, o della biga alata, tratto dal Fedro di Platone, serve a spiegare la teoria platonica della reminiscenza dell'anima, un fenomeno che durante la reincarnazione produce ricordi legati alla vita precedente. Racconta di una biga su cui si trova un auriga, personificazione della parte razionale o intellettiva dell'anima (logistikòn). La biga è trainata da una coppia di cavalli, uno bianco e uno nero: quello bianco raffigura la parte dell'anima dotata di sentimenti di carattere spirituale (thymoeidès), e si dirige verso il mondo delle Idee; quello nero raffigura la parte dell'anima concupiscibile (epithymetikòn) e si dirige verso il mondo sensibile. I due cavalli sono tenuti per le briglie dall'auriga che, come detto, rappresenta la ragione: questa non si muove in modo autonomo ma ha solo il compito di guidare.

La biga deve essere diretta verso l'Iperuranio, un luogo metafisico a forma di anfiteatro dove risiedono le "Idee".

Lo scopo dell'anima, infatti, è contemplare il più possibile l'Iperuranio e assorbirne la sapienza delle idee. L'auriga quindi deve riuscire a guidare i cavalli nella stessa direzione, verso l'alto, tenendo a bada quello nero e spronando quello bianco, in modo da evitare o ritardare il più possibile di "precipitare" nella reincarnazione.
Chi è precipitato subito rinascerà come una persona ignorante o comunque lontana dalla saggezza filosofica, mentre coloro che sono riusciti a contemplare l'Iperuranio per un tempo più lungo rinasceranno come saggi e come filosofi.
Questo mito, che serve a spiegare la reminiscenza, è riconducibile all'immortalità dell'anima.

Il mito del carro alato descrive la virtù platonica della temperanza (sophrosyne) che consiste nel dominio dell'anima razionale su quella concupiscente e irascibile.

Note

Voci correlate
 Idea
 Iperuranio
 Platone
 Thumos

Collegamenti esterni
 Platone, il mito della biga alata

Allegorie
Memoria
Carro
Vita dopo la morte

Mito del carro e dell'auriga


Spherillo opacus là một loài chân đều trong họ Armadillidae. Loài này được Verhoeff miêu tả khoa học năm 1928.

Chú thích

Tham khảo

Spherillo

Spherillo opacus


Niagaraá (enskt: Niagara River) er ein 55-58 kilometrar long á í eystara parti av Norðuramerika. Hon rennur úr Erievatni út í Ontariovatn og knýtir hesi bæði vøtnini saman. Summi halda, at áin er kallað eftir fyrrverandi irokesisku bygdini Ongniaahra, sum verður víst á einum korti fyri fyrstu ferð í 1641.

Landafrøði
Niagaraá rennur beint á markinum millum Kanada og USA, soleiðis at vestari áarbakkin liggur í kanadiska landslutinum Ontario og eystari áarbakkin kemur at liggja í amerikanska stakríkinum New York.

Býirnir Fort Erie og Buffalo liggja vestarumegin og eystarumegin, har áin byrjar, tá hon rennur úr Erievatni.
Býurin Niagara-on-the-Lake liggur við áarmunnan í útsynningshorninum av Ontariovatni.

Í Niagaraá eru hinir viðgitnu Niagarafossar. Teir tríggjar fossarnir kallast Horseshoe Falls, Bridal Veil Falls og American Falls.
Horseshoe Falls er kraftmiklasti fossurin í Norðuramerika mált eftir fallinum (57 metrar) og vatnmongd. Fossurin er góðar 790 metrar breiður.
Nógv ferðafólk koma at hyggja at stórbæra fossinum.

Nógvar oyggjar eru í ánni. Størsta oyggin eitur "Grand Island". Hon liggur fullkomiliga á økinum hjá USA.

Wellandveitin
Stór farmaskip sigla í dag ígjøgnum veitina Welland Canal,
sum varð grivin fram við fossunum á kanadisku síðuni tíðliga í 19. øld. Veitin byrjar í Port Colborne í landnyrðingsendanum av Erievatni, vestanfyri Buffalo. Har er eisini byrjan av slúsaskipanini Saint Lawrence Seaway. Veitin endar í St. Catherines á útsynningsbakka av Ontariovatni.

Myndir

Ávísingar úteftir
Facts about Niagara Falls, niagaraparks.com (á enskum)
Niagara River, thecanadianencyclopedia.com (á enskum)
Myndir, nflibrary.ca (á enskum)
Niagara Region, wikivoyage.org  (á enskum)

Keldur

Áir í USA

Niagaraá


Kaliwatan sa isda ang Cottus gulosus. Una ning gihulagway ni Girard ni adtong 1854. Ang Cottus gulosus sakop sa kahenera nga Cottus, ug kabanay nga Cottidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Amihanang Amerika
Isdangtunay sa Tinípong Bángsà
Isdangtunay sa California
Cottus

Cottus gulosus


Zjila-byla odna baba () er en russisk spillefilm fra 2011 af Andrej Smirnov.

Medvirkende
 Darya Ekamasova - Varvara
 Nina Ruslanova - Krjatjikha
 Vladislav Abasjin - Ivan
 Roman Madjanov
 Maksim Averin - Aleksandr

Referencer

Eksterne henvisninger

Russiske film fra 2011
Dramafilm fra Rusland

Zjila-byla odna baba


Kati Kati é um filme de drama queniano de 2016 dirigido e escrito por Mbithi Masya e Mugambi Nthiga. Foi selecionado como representante de seu país ao Oscar de melhor filme estrangeiro em 2018.

Elenco

 Nyokabi Gethaiga - Kaleche
 Elsaphan Njora - Thomas
 Paul Ogola - Mikey
 Peter King Mwania - King
 Fidelis Nyambura Mukundi - Grace
 Brian Ogola - Anto
 Mumbi Maina - Jojo
 Jane Muriki - Brenda
 Samson Hassan - Bill
 Mugambi Nthiga - Timo
 Mary Gacheri - mãe de Mikey
 Paul Muye
 Samuel Masha
 Juma Kahindi
 Joseph 'Kashata' Mburu
 Samuel Kiarie

Ver também
Lista de submissões ao Oscar de Melhor Filme Estrangeiro em 2018

Ligações externas

Filmes do Quênia de 2016
Filmes de drama do Quênia
Filmes em língua suaíli

Kati Kati


As Forças Republicanas da Costa do Marfim (, FRCI) foram um reagrupamento das Forces Nouvelles (FN), as forças rebeldes que mantiveram o controle do norte  da Costa do Marfim depois de 2002, e dos componentes das Forças de Defesa e de Segurança (, FDS), criado em 17 de março de 2011 no meio de uma crise pós-eleitoral de Alassane Ouattara. Estiveram sob o comando do general Soumaila Bakayoko, chefe de gabinete. Após a ascensão de Alassane Ouattara ao poder, as Forças Republicanas se tornaram o exército nacional da Costa do Marfim.

Política da Costa do Marfim

Forças Republicanas da Costa do Marfim


Tridentella cornuta là một loài chân đều trong họ Tridentellidae. Loài này được Kussakin miêu tả khoa học năm 1979.

Chú thích

Tham khảo

Tridentella

Tridentella cornuta


Lou Sheppard é um maquiador britânico. Foi indicado ao Oscar de melhor maquiagem e penteados na edição de 2018 pelo trabalho na obra Victoria & Abdul, ao lado de Daniel Phillips.

Ligações externas

Maquilhadores premiados

Lou Sheppard


Kohautia pappii is 'n bossie wat deel is van die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Eritrea.

Bron
 Plants of the World Online

pappii
Flora van Eritrea
Endemiese plante van Eritrea

Kohautia pappii


An Antispila ampelopsia in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Hiroshi Kuroko hadton 1961. An Antispila ampelopsia in nahilalakip ha genus nga Antispila, ngan familia nga Heliozelidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Antispila

Antispila ampelopsia


Danmarks Storgaarde er en dansk dokumentarfilm fra 1943, der er instrueret af Gunnar Nu Hansen efter manuskript af ham selv og Karl Madsen.

Handling
Gunnar 'Nu' Hansen hylder de danske storgårde, herregårde og godser for deres store betydning for landets produktion af korn, frø, sukker og mælk under krigens fødevaremangel, foruden at være vigtige skønhedsværdier i det danske landskab og historiske mindesmærker med rod flere hundrede år tilbage i tiden. De danske herregårde disponerer over 1/10 del af Danmarks jord og producerer 40 % af frøproduktionen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1943

Danmarks Storgaarde


Scarlet Alexandra Fernández Cristancho ou simplesmente Scarlet Gruber (Caracas, 10 de fevereiro de 1989) é uma atriz e modelo venezuelana, com carreira no México e Estados Unidos.

Biografia
Scarlet Gruber é filha da atriz Astrid Gruber e do cantor e compositor Gabriel "El Chamo" Fernández . Ela começou sua carreira artística como dançarina de ballet profissional até sofrer uma lesão no tornozelo que a levou a se aposentar. Aos 18 anos, decidiu se dedicar a atuação. Estudou arte dramática no Centro Internacional Luz Columba para Treinamento de Atores (CIFALC) na Venezuela e Miami. Também estudou Psicologia por dois anos.

Estreou como atriz em 2010 na novela da Telemundo, Aurora. Porém seu primeiro papel de destaque foi em 2012 como Rebeca na novela Corazón Apasionado.

Em 2014 interpretou uma das protagonistas da novela Tierra de reyes, junto com Ana Lorena Sánchez e Kimberly Dos Ramos.

Em 2017 faz sua estréia na Televisa, com a novela Sin tu mirada. Em 2022 é confirmada como a protagonista da bioserie Gloria Trevi: Ella Soy Yo interpretando a cantora Gloria Trevi.

Vida pessoal
Por sua mãe Astrid Gruber ter sido namorada do ator Omar Fierro durante muitos anos, Scarlet desenvolveu um vínculo paternal com o ator que ela considera como um segundo pai, além de considerar os filhos do ator como seus próprios irmãos.

Desde 2021 Scarlet namora o fotógrafo mexicano Christopher Esqueda.

Carreira

Televisão

Cinema

Prêmios e Indicações

Ligações externas

Atores da Venezuela
Atores do México

Scarlet Gruber


An Glyphipterix acinacella in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Edward Meyrick hadton 1882. An Glyphipterix acinacella in nahilalakip ha genus nga Glyphipterix, ngan familia nga Glyphipterigidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Glyphipterix

Glyphipterix acinacella


Kahenera sa mga insekto ang Pseudokolbea. Ang Pseudokolbea sakop sa kabanay nga Amphipsocidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Pseudokolbea

Pseudokolbea


Slovenija:

 Mala Ligojna, naselje u općini Vrhnika, regija Srednja Slovenija
 Velika Ligojna, naselje u općini Vrhnika, regija Srednja Slovenija

Ligojna