Walter Brown Russell Jr. (July 24, 1929 – May 17, 2016) was an American soldier, state legislator, county commissioner, and lawyer. He served in Korea and Vietnam. After being retired from the U.S. Army because of a wound to his head, Russell graduated from law school, was elected to the Georgia House of Representatives and later to the chair of the Dekalb County commissioners. He practiced law after leaving public office.

Early life
Russell was born in Greensboro, North Carolina, on July 24, 1929, to Walter B. and Dorothea Elberta (Bealer) Russell. In 1930 Russell was living in Mecklenburg, North Carolina. Russell attended high school in Durham, North Carolina, and attended Duke University from 1946 to 1947, before enrolling in United States Military Academy, West Point, New York, where he graduated as a member of the class of 1951; his Cullum number is 18198.

Military career
During the Korean War Russell, then a first lieutenant, commanded G Company, 17th Infantry Regiment in the 7th Infantry Division. He was assigned to reinforce the counterattack against Pork Chop Hill being waged by K Company, commanded by his brother-in-law Joseph G. Clemons, and L Company, both of the 31st Infantry Regiment. The U.S. attack was successful and the units held their positions, preventing a Chinese Communist breakthrough in the 7th Infantry Division section of the line. Russell was awarded the Silver Star "for conspicuous gallantry and intrepidity" for his actions during the battle.

After the war, he served a number of roles. In 1956, he commanded an infantry company in the 82nd Airborne Division. In 1959 he was an Aviation Company Commander in the 82nd Airborne Division. In 1962 Russell graduated from the United States Army Command and General Staff College. In 1963 he was an Aviation Battalion Commander in the 11th Air Assault Division. In 1965 Russell graduated from the Armed Forces Staff College.

On October 10, 1965, Russell, then serving as operations officer of the 1st Cavalry Division was wounded in the head while flying a helicopter in the Republic of Vietnam; his wound was considered to be serious but he was expected to recover. In November 1965, Russell was awarded the Legion of Merit for his "exceptionally meritorious conduct" in Vietnam while he was hospitalized at Walter Reed General Hospital; Senator Richard B. Russell of Georgia presented the medal. He was retired wounded as a lieutenant colonel in 1966.

He was highly decorated for his service. His awards included Legion of Merit, Silver & Bronze Stars, Distinguished Flying Cross, two Purple Hearts, Air & Commendation Medals, Korean & Vietnam Campaign Ribbons, Master Parachutist and Combat Infantry Badges, Senior Army Aviation Wings, and Ranger Tab.

Civilian career
After retiring from the U.S. Army, Russell graduated from the Emory University School of Law with an LL.D. degree and became a member of the Georgia Bar in 1970. That same year, he was elected to the Georgia House of Representatives where he served three terms. In 1971-1972 he was a representative of District 77 serving post 1. In 1973-1974 and 1975-1976 he was serving District 53, in all three terms representing DeKalb County, Georgia.
During his service in the House, he opposed a resolution in favor of leniency for Lieutenant William Calley. In 1970, Russell joined with fellow state legislator, Max Cleland, to condemn using raids into North Vietnam to rescue prisoners of war, advocating for negotiated solutions. In 1971, he led an effort by the Georgia House to pass a resolution calling for an end to the war. He was later elected chairman of the DeKalb County, Georgia, board of commissioners.

Personal life
He married Nancy Hinton on October 30, 1954, in Boone County, Missouri. Nancy was born October 25, 1930, in Fort Sheridan, Illinois. She was the daughter of Col. John Hinton (b. 1895) and Betty Peabody (Fitts) Hinton (b1905). They had five children: Walter B. Russell III (b 1955), Emily Russell (b 1957), Betty Hinton Russell (b 1959), Stuart Brevard Russell (b 1962), and Anne Minetree Russell Eiswirth (b 1967). Russell was the son of Walter B. Russell (b June 18, 1903, in Walton County, Georgia) and Dorothea Elberta (Bealer) Russell (b 1906 in Fulton County, Georgia). He was the grandson of Richard Brevard Russell (b 1861 in Cobb County, Georgia), who was a chief justice of the Georgia Supreme Court.

He was an Episcopalian and was a member of Sigma Alpha Epsilon and Phi Delta Phi.

Later life and death
After leaving public office, Russell continued to practice law then later retired. He died on May 17, 2016.

In media
Russell was portrayed by actor Rip Torn in the 1959 film Pork Chop Hill about the battle in Korea.

References

External links
The Chanticleer (Duke University yearbook – 1947)
Memorial service on YouTube (longer than one hour)

1929 births
2016 deaths
Politicians from Greensboro, North Carolina
Duke University alumni
United States Military Academy alumni
Military personnel from North Carolina
United States Army officers
United States Army Rangers
United States Army personnel of the Korean War
Recipients of the Silver Star
American Senior Army Aviators
United States Army Command and General Staff College alumni
Joint Forces Staff College alumni
United States Army personnel of the Vietnam War
Recipients of the Distinguished Flying Cross (United States)
Recipients of the Legion of Merit
Emory University School of Law alumni
Georgia (U.S. state) lawyers
Democratic Party members of the Georgia House of Representatives
County commissioners in Georgia (U.S. state)
20th-century American lawyers

Walter B. Russell Jr.


Memphis Greenspace Inc. is a non-profit corporation started in October 2017 in Memphis, Tennessee. The issue that led to its creation was the unanimous decision of the City Council of Memphis and Shelby County to remove statues of Confederate Generals Robert E. Lee and Nathan Bedford Forrest from public parks. However, under the new Tennessee Heritage Protection Act, they could not do so without permission from the Tennessee Historical Commission, which refused permission.

Memphis Greenspace purchased Health Sciences Park (formerly Forrest Park) and Fourth Bluff Park, which housed the two statues, for  each, and immediately removed the statues. According to the terms of the sale, the land must continue as parks.

The president of Memphis Greenspace is Van Turner, a Shelby County Commissioner. He announced that it plans to buy more parks in the future.

In 2019, a legal action brought against Memphis Greenspace's removal of the statues was dismissed by the Tennessee Court of Appeals.

In 2020, Memphis Greenspace agreed to the removal of the remains of Nathan Bedford Forrest and his wife Anne, which had been buried beneath the equestrian statue of Forrest in Health Science Park, to another site.

References

External links

African-American history in Memphis, Tennessee
Nathan Bedford Forrest
Non-profit corporations
Community organizations
Organizations based in Memphis, Tennessee
Organizations established in 2017

Memphis Greenspace


"Bourrée i e-mol" er et populært musikstykke skrevet for lut af Johann Sebastian Bach mellem 1708 og 1717. Stykket udgør den femte sats i Suite i e-mol for lut, BWV 996 (BC L166). Stykket er meget populært blandt guitarister.

En bourrée var en dans, der opstod i Frankrig. Selvom den var populær som selskabsdans og blev brugt i teaterballetter i Ludvig 14. af Frankrigs regeringstid, blev dette musikstykke ikke skrevet som dansemusik. Ikke desto mindre er nogle af elementerne i dansen inkorporeret i stykket.

Bach skrev sine stykker for lut i et traditionelt partitur snarere end i det særlige tabulatur, som ellers ofte blev anvendt til musik for lut og andre strengeinstrumenter. Nogle mener, at Bach spillede sine lutstykker på tangenterne på et klaviatur. Der kendes ikke noget originalt manuskript til Suite i e-mol for lut af Bach. Men i samlingen af en af Bachs elever, Johann Ludwig Krebs, er der ét stykke ("Praeludio – con la Suite da Gio: Bast. Bach"), hvor der er skrevet "aufs Lauten Werck" ("for lut-cembalo") med uidentificeret håndskrift. Nogle hævder, at på trods af denne reference var det meningen, at stykket skulle spilles på lut. Andre hævder, at da stykket blev skrevet i e-mol, ville det være uforeneligt med barokkens lut, som var stemt i d-mol. Ikke desto mindre kan det spilles med andre strengeinstrumenter som guitar, mandola eller mandocello, og det er især kendt blandt guitarister. Tempoet i stykket er ret hurtigt og jævnt. Det demonstrerer også kontrapunkt, da de to stemmer bevæger sig uafhængigt af hinanden og anvender en binær form.

Brug i anden klassisk musik
Robert Schumann citerer de første 14 toner af dette mindeværdige tema (transponeret til g-mol) i #3 af Op. 60, 6 Fuger på B–A–C–H, hvor han elegant kombinerer det med BACH-motivet. Der ser også ud til at være et ekko af denne reference i den næste fuga, #4.

Jethro Tulls version

Jethro Tull brugte den første del (de første otte takter) af stykket i det tredje nummer i deres album Stand Up fra august 1969, "Bourée", som også blev udgivet som single samme år. Andre versioner af det samme nummer vises på The Jethro Tull Christmas Album, A Little Light Music og 25th Anniversary Box Set. Bandet har desuden spillet det ved mange livekoncerter.

I april 2011 blev en del af nummeret spillet i verdens første fløjteduet mellem rummet og jorden,  da Ian Anderson på turné i Perm i Rusland og astronauten og amatørfløjtespilleren Catherine Coleman, der kredsede om jorden i Den Internationale Rumstation, hver fremførte stykket. Duetten fandt sted for at markere 50-årsdagen for udsendelsen af den første person i rummet (den sovjetiske kosmonaut Jurij Gagarin i 1961).

Kilder

Eksterne henvisninger

Sheet Music
Sheet Music from Mutopia
Guitar Information
The Origin of Jethro Tull's Bourrée

Værker af Johann Sebastian Bach

Bourrée i e-mol


Kaliwatan sa insekto ang Lichenomima intermedia. Una ning gihulagway ni Pearman, J. V. ni adtong 1934. Ang Lichenomima intermedia sakop sa kahenera nga Lichenomima, ug kabanay nga Myopsocidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Sierra Leone
 Congo
 Anggola
 Nigyeriya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Congo
Insekto sa Anggola
Insekto sa Nigyeriya
Lichenomima
Insekto sa Syeralyone

Lichenomima intermedia


Grigor Akhinyan ( ,   ; født den 20. april 1926 i Jerevan i Transkaukasiske SFSR i Sovjetunionen - død den 6. marts 1991) var en armensk/sovjetisk komponist og lærer.

Hakhinyan studerede kompostion på Jerevan Musikkonservatorium hos Gregori Egiazaryan, og han blev senere lærer på samme skole i komposition. Hakhinyan skrev fire symfonier, orkesterværker, koncertmusik, kammermusik, operaer, sange, korværker, balletmusik, folkloremusik etc. Han hører til de vigtige komponister fra Armenien.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1969) - for orkester
 Symfoni nr. 2 (1976) - for orkester
 Symfoni nr. 3 (1978) - for orkester
 Symfoni nr. 4 (1980) - for orkester

Eksterne henvisninger
 Om Grigor Hakhinyan på www.musicweb-international.com

Komponister fra Sovjetunionen
Komponister fra Armenien
Personer fra Jerevan

Grigor Hakhinyan


Cốc biển đen là một loài chim thuộc họ Fregatidae. Nó là loài phổ biến ở Đại Tây Dương nhiệt đới, sinh đẻ theo tập đoàn ở trên cây ở Florida, Caribbean và Cabo Verde Islands. Nó cũng sinh sản ở dọc theo bờ biển Thái Bình Dương của Mỹ từ Mexico để Ecuador bao gồm cả quần đảo Galapagos.

Nó đã hiện diện như là một lang thang như xa từ phạm vi bình thường của nó như đảo Man, Đan Mạch, Tây Ban Nha, Anh, và British Columbia.
Loài chim này dài 100 cm (39 inches) và sải cánh dài 215 cm (85 inch) sải cánh. Con đực có màu đen với một cái túi họng đỏ tươi được bơm căng như một quả bóng trong mùa sinh sản. Mặc dù những chiếc lông vũ màu đen, lông xương bả vai sản xuất một màu ánh kim màu tím khi chúng phản xạ ánh sáng mặt trời. Con cái có màu đen, nhưng có ngực trắng và hai bên cổ thấp hơn, một dải màu nâu trên cánh và một vòng xuyến màu xanh ở mắt. Chim chưa trưởng thành có đầu phía dưới màu trắng.
Loài này chủ yếu ăn cá, và cũng có thể tấn công các loài chim biển khác để buộc chúng phải nôn ra thức ăn của chúng ra để cướp. Loài chim này không bao giờ hạ cánh trên mặt nước, và luôn luôn mang thức ăn của chúng khi bay.
Chúng trải qua đêm và ngày khi đang bay, với một tốc độ mặt đất trung bình 10 km / giờ, đạt quảng đường bay 223 ± 208 km trước khi hạ cánh. Chúng thay phiên vọt lên luồng không khí nóng bốc lên, độ cao đôi khi cao 2500 m, và xuống đến gần bề mặt nước biển (Chastel et al 2003).

Hình ảnh

Tham khảo
  Database entry includes justification for why this species is of least concern

 Harrison, Peter: Seabirds: An Identification Guide by ISBN
 Hilty: Birds of Venezuela ISBN
 Stiles and Skutch: A guide to the birds of Costa Rica ISBN

Liên kết ngoài

 Hình ảnh, video, âm thanh trên Internet Bird Collection
 Trung tâm nghiên cứu cứu hộ chim
 Trung tâm cứu hộ chim .

M
Chim Panama
Chim México
Chim Ecuador
Chim Puerto Rico
Động vật Trinidad và Tobago
Chim Trinidad và Tobago
Chim quần đảo Cayman
Chim Mỹ

Fregata magnificens


Wapienniki (Wapienniki Śląskie, niem. Koschützki´sches Kalkwerk) – część wsi Nakło Śląskie w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Świerklaniec.

W latach 1975–1998 Wapienniki administracyjnie należały do województwa katowickiego.

Wapienniki obejmują kilka domostw zlokalizowanych za linią kolejową, wzdłuż ulicy Wapiennej. Na jej terenie znajduje się m.in. stacja przekaźnikowa BTS oraz trzy wapienniki będące pozostałością po istniejących na tym terenie od XVI wieku do 2003 roku zakładach przeróbki wapienia, prażalni dolomitu oraz wytwórni nawozów sztucznych.

Od końca lipca 2018 roku trwa postępowanie w sprawie wpisu trzech wapienników nakielskich do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego. Figurują one natomiast w gminnej ewidencji zabytków Gminy Świerklaniec.

Przypisy

Bibliografia
 Forum Strażnicy Czasu. Nakło Śląskie - zakład wapienniczy

Nakło Śląskie

Wapienniki (Nakło Śląskie)


Soul is 'n rekenaargeanimeerde familie-/buddy-rolprent van 2020 wat deur Pete Docter geregisseer is en die stemme van Jamie Foxx, Tina Fey, Graham Norton, Rachel House, Alice Braga, Richard Ayoade, Phylicia Rashad, Donnell Rawlings, onder andere, gebruik. Die rolprent is deur Dana Murray vervaardig en deur die verspreidingsfirma Walt Disney Studios Motion Pictures versprei. Die draaiboek is deur Pete Docter, Mike Jones en Kemp Powers geskryf met musiek van Trent Reznor, Atticus Ross en Jon Batiste.

Rolverdeling

 Jamie Foxx as Joe Gardner
 Tina Fey as 22
 Graham Norton as Moonwind
 Rachel House as Terry
 Phylicia Rashad as Libba Gardner
 Donnell Rawlings as Dez
 Questlove as Lamont "Curley" Baker
 Angela Bassett as Dorothea Williams

Vrystelling
Die film is vrygestel in teaters in Verenigde State op 25 Desember 2020 en was vrygestel op Ultra HD Blu-ray, Blu-ray, DVD, en digitale aflaai op 23 Maart 2021. Die film het ook verskyn by die BFI London Film Festival op 11 Oktober 2020.

Verwysings

Eksterne skakels

Amerikaanse rolprente
Engelse rolprente
Buddy-rolprente
Animasierolprente

Soul (rolprent)


Questa voce raccoglie le informazioni riguardanti la Società Sportiva Calcio Napoli nelle competizioni ufficiali della stagione 1983-1984.

Stagione
Nella stagione 1983-1984 il Napoli disputa il campionato di Serie A. Un campionato difficile per la squadra partenopea, concluso a 26 punti con il mantenimento della massima serie. Nelle prime venti giornate del torneo sulla panca del Napoli c'è stato l'allenatore Pietro Santin, dopo la sconfitta interna (0-2) con l'Inter nelle ultime dieci giornate è toccato Rino Marchesi portare il Napoli alla salvezza. Al confermato libero olandese Ruud Krol si è aggiunto come secondo straniero il brasiliano Dirceu che ha anche realizzato 6 reti. Il miglior marcatore stagionale è stato Giovanni De Rosa autore di 8 reti, delle quali 2 in Coppa Italia e 6 in campionato.

Nella Coppa Italia il Napoli prima del campionato ha disputato il terzo girone di qualificazione, che ha promosso l'Udinese ed il Varese agli ottavi di finale, la squadra partenopea ha ottenuto solo una vittoria e due pareggi.

Divise e sponsor
La Ennerre realizza per la stagione 1983/84 una maglia di un tessuto in acrilico 100%. Lo sponsor Latte Berna è ricamato nella trama del tessuto della maglia ed il logo della ennerre invece è cucito lato cuore. Sulle maglie di questa stagione non è presente il logo del Calcio Napoli.
La numerazione è quella classica dell'azienda abruzzese e presenta numeri di tessuto cuciti sul retro della maglia con cucitura a macchina a zig zag.
La maglia azzurra ennerre del 1983/84 è la versione Home utilizzata principalmente nelle partite casalinghe.

Lo sponsor ufficiale per la stagione 1983-1984 fu Latte Berna, mentre il fornitore di materiale tecnico fu Ennerre.

Organigramma societario

Area direttiva
 Presidente: Corrado Ferlaino
 Direttore generale: Antonio Juliano
 Consulente organizzativo: Enrico Zuppardi

Area sanitaria
 Medici sociali: Emilio Acampora
 Massaggiatori: Salvatore Carmando

Area tecnica
 Allenatore: Pietro Santin, poi dal 22 febbraio Rino Marchesi
 Allenatore in seconda: Alberto Delfrati
 Responsabile Settore Giovanile: Rosario Rivellino
 Allenatore Primavera: Angelo Benedicto Sormani

Rosa

Calciomercato

Risultati

Serie A

Girone di andata

Girone di ritorno

Coppa Italia

Primo turno

Statistiche

Statistiche di squadra
 Andamento in campionato

Statistiche dei giocatori

Note

Bibliografia

Collegamenti esterni

1983-1984

Società Sportiva Calcio Napoli 1983-1984


John Luccock foi um comerciante inglês sobre cuja vida pouco se sabe, exceto o período de dez anos (1808-1818) em que esteve no Brasil aproveitando a abertura do mercado brasileiro, resultante da assinatura da carta régia do Príncipe Regente franqueando os portos do Brasil ao comércio estrangeiro, período este que descreve em sua obra Notes on Rio de Janeiro and the Southern Part of Brazil; taken during a residence of ten years in that country, from 1808 to 1818 (Notas sobre o Rio de Janeiro e partes meridionais do Brasil tomadas durante uma residência de dez anos nesse país, de 1808 a 1818). Devido à minúcia com que descreve nossos costumes, habitantes, paisagens, economia etc., a obra é fonte preciosa de informações para os estudiosos da história brasileira.

Luccock aportou no Rio de Janeiro em meados de 1808 e, não encontrando aí um mercado favorável, foi negociar no sul do país.  Seu livro descreve sua passagem pelo Rio da Prata, Província do Paraná, província do Uruguai, Montevidéu, cidade de São Pedro do Sul, interior do Rio Grande, Santa Catarina. Liquidou em leilão grande parte de seu estoque e, após três anos de estada, embarcou para a Inglaterra e regressou ao Brasil com novo estoque de mercadorias. Em 1817 e 1818 esteve na província de Minas Gerais, visitando (e descrevendo em seu livro) São João d'El Rei, Vila Rica (atual Ouro Preto), Mariana, Congonhas e Barbacena.

Rio de Janeiro
Em 1808, quando chegou, achou a cidade quente ("Aludimos repetidas vezes ao forte calor do clima do Rio; eu vi um termômetro Fahrenheit, exposto ao sol, subir a 130 graus [54,4 graus centígrados], sendo que então à sombra, atingia 96 graus [35,6 graus centígrados]) e atrasada. Luccock descreve a ignorância dos mercadores ("A ignorância deles não se limitava à geografia, poucos dentre eles conheciam algo mais do que os primeiros princípios da
aritmética; ao lerem, soletravam as palavras, e escrever era para eles uma tremenda tarefa"), a má qualidade da mão-de-obra ("O orgulho tolo e a presunção formalizada, que dominava em todas as classes da sociedade brasileira, atingiam nesta categoria de homem [os trabalhadores] um absurdo singular e ridículo.", o desânimo da população ("o povo em geral parecia muito calado; não havia folguedos de crianças, nem vivacidade da juventude, nem exclamações ruidosas dos mais adiantados em anos. Neste particular, o Rio diferia de todas as demais partes que visitei"), "ignorância", "falta de educação e instrução" e envelhecimento precoce das mulheres ("aos dezoito, uma dama brasileira já atingiu sua plena maturidade. Poucos anos após já ela se torna corpulenta e mesmo pesadona, adquire uma sensível corcova e um andar desajeitado e vacilante. Começa a decair, perde o bom-humor das suas maneiras, assumindo em seu lugar uma carranca desagradável [...] aos vinte e cinco anos, trinta, no máximo, já se tornaram perfeitas velhas enrugadas"), os maus modos nas refeições ("não há grande limpeza nem boas-maneiras, durante a refeição"), etc.

Mas ao escrever sobre a cidade em 1813 Luccock reconhece os enormes progressos decorrentes da transferência da Corte portuguesa para o Rio:

E no último ano de sua permanência no país (1818), os melhoramentos são ainda mais sensíveis:

Obras
Edições em inglês:
 A grammar and a vocabulary of the Tupi language, partly collected and partly translated from the works of Anchieta and Figueira, noted Brazilian missionarys (1818)
 A map of the Southern Lowlands of Brazil
 A map of the Table Land of Brazil
 A sketch of St. Sebastian on the Rio de Janeiro
 An annotated bibliography of literature by and about Canadian Eskimos for ages 5 to 14
 An essay on the elements of cyclometry intended to illustrate the relations which exist between curves and right-lined figures
 Essay on wool, containing a particular account of the english fleece, etc
 Letter to the Right Honourable the Earl of Liverpool, First Lord of the Treasury, on the revolution in Spain
 Notes on Rio de Janeiro and the southern parts of Brazil: taken during a residence of ten years in that country from 1808 to 1818
 On the bed of the Mississippi
 The nature and properties of wool: illustrated with a description of the English fleece

Edições em português:
 Aspectos sul-riograndenses no 1º quartel do séc. XIX - tradução dos capítulos 6-7 (122 p.) do "Notes on Rio de Janeiro, and the southern parts of Brazil; taken during a residence of ten years in that country, from 1808 to 1818
 Notas a Luccok sobre a flora e fauna do Brazil (1882)
 Notas sobre o Rio de Janeiro e partes meridionais do Brasil

Ligações externas
 Luccock, John, Notes on Rio de Janeiro and the southern parts of Brazil: taken during a residence of ten years in that country from 1808 to 1818, Internet Archive, com descarga da obra
 Rodrigues, J. Barbosa (Joô Barbosa), 1842-1909; Luccock, John, Notas a Luccok sobre a flora e fauna do Brazil, Internet Archive, com descarga da obra

Viajantes do Brasil
História do estado do Rio de Janeiro

John Luccock


Općinski izbori za izbor načelnika i za 31 član Općinskog vijeća općine Novo Sarajevo održani su 2. oktobra 2016. godine. Izbori su održani na 101 biračkom mjestu, a pravo glasa imalo je 69.178 glasača. Glasati se moglo izlaskom na biračko mjesto, preko mobilnih timova i poštom.

Načelnik
Na izborima za načelnika izašlo je ukupno 28.043 glasača (40,53% od ukupnog broja), a od toga je 26.183 (93,37%) glasova bilo važećih, te 1.860 (6,63%) nevažećih. Sa ukupno 12.389 glasova (47,32%) za načelnika izabran je Nedžad Koldžo, član koalicije SDA/SBB.

Općinsko vijeće

Na izborima za Općinsko vijeće izašlo je ukupno 28.046 glasača (40,54% od ukupnog broja), a od toga je 25.986 (92,65%) glasova bilo važećih, te 2.060 (7,35%) nevažećih. Birano je ukupno 31 član Vijeća, te su oni izabrani po broju osvojenih glasova po listama, dok je odabir predstavnika iz pojedine partije, vršen po najvećem broju glasova. Najviše glasova dobila je Stranka demokratske akcije 6.755 (25,99% od ukupnog broja važećih glasova).

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanična stranica "Centralne izborne komisije Bosne i Hercegovine"

Novo Sarajevo
2016

Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2016 (Novo Sarajevo)


Akutna jetrena porfirija ili porfirija zbog nedostatka dehidrataze aminolevulinske kiseline ili porfirija zbog nedostatka dehidrataze aminolevulinske kiseline (također poznata kao Doss porfirija,plumboporfirija, ili ADP) je rijetki autosomni  recesivni metabolički poremećaj koji je posljedica neprikladno niskog nivoa enzima dehidrataza delta-aminolevulinske kiseline (ALAD), koji je potreban za normalnu sintezu hema. Ovaj nedostatak rezultira akumulacijom toksičnog metaboličkog prekursora u putu sinteze hema koji se zove aminolevulinska kiselina (ALA). Trovanje olovom također može poremetiti ALAD i rezultirati povišenom razinom  ALA, što uzrokuje iste simptome. Hem je komponenta o hemoglobina koja prenosi kisik u crvenim krvnim ćelijama.

Nedostatak ALA dehidrataze je rijedak uzrok uobičajene jetrene porfirije, što znači da višak porfirina potiče iz jetre, a ne iz koštane srži kao kod eritropoetske porfirije.

Znakovi i simptomi
Klinička prezentacija ADP-a uključuje širok spektar neuroloških i gastrointestinalnih simptoma. Ozbiljnost simptoma zavisi od toga koliko je enzim ALAD funkcionalan kod svake osobe. Što je aktivnost enzima veća, osoba će imati manje simptoma i kasnije će se pojaviti. Što je enzim ALAD kod osoba manje funkcionalan, to će se ranije pojaviti i simptomi će biti teži.

Bolest se može pojaviti u ranom djetinjstvu (kao iu odrasloj dobi) sa akutnim neurološkim simptomima koji liče na one koji se javljaju kod akutne intermitentne porfirije. Pacijenti također mogu imati gastrointestinalne simptome tokom akutnih napada, uključujući grčeve u trbuhu, povraćanje i zatvor. Gastrointestinalni simptomi mogu dovesti do neuspjeha u razvoju i slabog povećanja tjelesne težine kod djece. Ostali simptomi koji se mogu javiti tokom akutnog napada uključuju ubrzan rad srca, visok krvni pritisak i respiratorne poteškoće.

Akutni napadi mogu trajati sedmicama, a nazivaju se i "neurovisceralnim" napadima zbog povezanih neuroloških komplikacija. Pacijenti su prijavili utrnulost i trnce u ekstremitetima, napade, goruću bol, lošu koordinaciju, nemogućnost voljnog pokretanja mišića i psihičke smetnje. Psihoza, iako rijetko, javljala se u teškim slučajevima.

Identificirani su mnogi okidači za akutne ADP napade, uključujući gladovanje, dijetu s malo ugljikohidrata, dehidraciju, unos alkohola, upotrebu estrogena ili progesterona, određenih lijekova  uz druga mentalne i fizičke stresore.

ALAD-na porfirija je rijedak autosomno recesivni nasljedna bolest koji je prijavljen i potvrđen genetičkom analizom u samo pet pacijenata (Jaffe i Stith, 2007).

Bird et al. (1979.) slučajno su identificirali nedostatak ALAD-a tokom prikupljanja kontrolnih podataka o uroporfirinogen-sintazi I crvenih krvnih zrnaca (HMBS; 609806). Selektivni test  mjerio je konverziju ala u porfirin i stoga je uključivao i ALAD i HMBS; specifično testiranje u osoba s defektom otkrilo je nedostatak ALAD-a. Osoba je bila 18-godišnja zdrava studentica s 22% srednjih kontrolnih vrijednosti ALAD. Naknadno ispitivanje članova porodice pokazalo je da su mnogi imali vrijednosti u rasponu od 22 do 41%. Nedostatak je praćen kroz tri generacije, a implicirano kroz četvrtu, s jednom slučajem prijenosa s muškarca na muškarca, u skladu s autosomno dominantnim nasljeđivanjem. Nije bilo kliničkih manifestacija; međutim, primijetili su da je aktivnost ALAD značajno inhibirana olovom. Haeger-Aronsen et al., (1971) spekulirali su da osobe s niskom aktivnošću ALAD-a mogu biti posebno osjetljive na izlaganje olovu iz okoliša.

Doss et al. (1979) opisali su dva mlada dječaka s akutnom jetrenom porfirijom. Došlo je do prekomjernog izlučivanja delta-aminolevulinske kiseline i porfirina mokraćom, a aktivnost ALAD crvenih krvnih ćelija bila je manja od 1% normalnih vrijednosti. Roditelji i brojna druga nezahvaćena rodbina pokazali su aktivnost enzima od oko 50% normalne. Stoga je klinički poremećaj u ovih konkretnih pacijenata bio u skladu s autosomno recesivnim nasljeđivanjem. Daljnje studije u jednog od pacijenata koje su prijavili Doss et al. (1979) sugerirali su strukturnu mutaciju u genu PBGS (Brandt i Doss, 1981)  Doss et al. (1983) iznijeli su daljnje dokaze da su dječaci bili homozigotni za nedostatak enzima, s manje od 3% aktivnosti kontrolnog enzima u ćelijama koštane srži, te da su svi roditelji i 'većina njihove braće i sestara', svi asimptomski, bili heterozigotni nositelji, s razinom enzima oko 50% normalne. Istaknuli su da su osobe s nedostatkom PBGS-a ugrožene konzumiranjem alkohola ili izlaganjem olovu jer oba agensa inhibiraju PBGS. U dva muškarca koji su očito homozigotni za nedostatak ALAD-a (Doss et al., 1979.), de Verneuil et al. (1985) demonstrirali su ALAD unakrsno reaktivni materijal, što dalje ukazuje na mutaciju ovog gena. Doss et al. (2004.) izvijestili su da pacijenti koje su ranije prijavili Doss et al. (1979) bili su živi i zdravi u dobi od 45, odnosno 47 godina.
Thunell et al. (1987) prijavili su porfiriju s nedostatkom ALAD-a u 3-godišnjeg dječaka. U neonatusnoj i dojenačkoj dobi eksprimirao se ponavljajućim napadima boli, povraćanjem, hiponatremijom i simptomima polineuropatije koji su kompromitirali motorne unkcije, uključujući disanje. U mokraći je izlučio velike količine 5-aminolevulinske kiseline i koproporfirina te manje količine porfobilinogena. Dijagnoza je postavljena nalazom aktivnosti ALAD-nih eritrocita na manje od 5% u bolesnika i između 26% i 51% normalne u oba roditelja, djeda i sestre. Primijetili nsu da je pacijent s teškim dojenačkim početkom porfirije (Thunell i sur., 1987.) podvrgnut transplantaciji jetre u dobi od sedam godina u nadi da će nova jetra smanjiti metabolički poremećaj i tako spriječiti porfirnske simptome. Nakon transplantacije, pacijent je mogao izdržati nekoliko porfirinogenih izazova bez povećanja izlučivanja porfirina. Međutim, nastavio je imati epizode neuroloških i respiratornih kriza. Doss et al. (2004.) izvijestili su da je pacijent kojeg su prijavili Thunell et al. (1987, 1992) umro u dobi od devet godina.

Genetika

Genski lokus za ovu bolest nalazi se na hromosomu 9. Nedostatak ALA dehidrataze nasljeđuje se na autosomno recesivni način. To znači da se defektni gen odgovoran za poremećaj nalazi na autosomu, a dva kopije defektnog gena (po jedna naslijeđena od svakog roditelja) potrebne su da  se rodio poromak s poremećajem. Roditelji osobe sa autosomno recesivnim poremećajem i nose jednu kopiju defektnog gena, ali obično ne doživljavaju nikakve znakove ili simptome poremećaja.

U uslovima kada su oba roditelja nositelji:
 Rizik od rođenja djeteta sa ADP je 25% za svaku trudnoću.
 Rizik da se ima dijete koje je ujedno i nositelj je 50%.
 Šansa za dijete koje nije pogođeno i nije nositelj je 25%.

Molekulska genetika
U švedskog dječaka s teškim dojenačkim početkom akutne jetrene porfirije, Plewinska et al. (1991) identificirali su heterozigotnost spoja za dvije mutacije u genu ALAD (125270,0001 i 125270,0002). Aktivnost ALAD u eritrocitima bila je manja od 5% kontrolnih vrijednosti.U bolesnika s jetrenom porfirijom koju su prethodno izvijestili Doss et al. (1979) i Sassa et al. (1991), Ishida et al. (1992) identificirali su heterozigotnost spoja za dvije mutacije u genu ALAD (125270, 0004 i 125240,0005).U 17-godišnjeg njemačkog pacijenta s jetrenom porfirijom, Doss et al. (2004) identificirali su heterozigotnost spoja za dvije mutacije u genu ALAD.

Odnos fenotip – gen

Osjetljivost na trovanje olovom
Doss i Muller (1982) izvijestili su o slučaju 48-godišnjeg muškarca koji je vjerojatno bio osjetljiv na akutnu intoksikaciju olovom zbog heterozigotnog nedostatka PBGS. Razvio je akutni abdomenski sindrom, anemiju i teški toksični poremećaj [metabolizam|metabolizma]] porfirina, koji je dijagnosticiran kao akutna intoksikacija olovom. Iako su se hematološki nalazi i porfirini u krvi, kao i prekursori porfirina i izlučivanje porfirina u mokraći, vratili na normalu unutar pet mjeseci nakon pogoršanja akutnih simptoma, aktivnost PBGS-a bila je oko 50% normalne kontrole šest godina kasnije.

Doss et al. (1984.) prijavili su 30-godišnjeg slikara s akutnim abdomensko-neurološkim sindromom i anemijom zbog trovanja olovom, unatoč samo umjerenim razinama olova u krvi. Tokom bolesti, razine ALAD-ovih crvenih krvnih zrnaca smanjene su na 8%  u odnosu na kontrolu. Četiri godine kasnije razina je ostala smanjena na 30% kontrolne, a utvrđeno je i da majka ima razine ALAD u heterozigotnom rasponu.

Dyer et al. (1993.) izvijestili su o glavnom radniku koji je razvio obostrani pad zapešća karakterističan za olovnu neuropatiju, ali čiji su probirni testovi za razine krvi i urina bili unutar prihvaćenih sigurnosnih granica tokom zaposlenja. Međutim, daljnje istraživanje pokazalo je da je imao porfiriju povezanu s olovom (plumboporfiriju) zbog heterozigotnog nedostatka ALAD-a koji je bio bez simptoma sve dok nije bio izložen olovu.

Patogeneza
Jaffe i Stith (2007) primijetili su da ljudski enzim PBGS postoji kao ravnoteža funkcionalno različitih sklopova kvaternarne strukture, poznatih kao 'morfeini', u kojima se jedan funkcionalni homooligomer može disocirati, promijeniti konformaciju i ponovno povezati u drugi oligomer. U slučaju ljudskog PBGS-a, dva sklopa su oktamer visoke aktivnosti i heksamer niske aktivnosti. Kvantificirali su morfeinske oblike ljudskog PBGS-a za uobičajene varijante i varijante povezane s porfirijom. Heterologna ekspresija u E. coli, praćena odvajanjem oktamernog i heksamernog sklopa na koloni za ionsku izmjenu, pokazala je da postoci heksamera za F12L (125270,0006) (100%), R240W (125270,0004) (330%) 125270,0001) (48%), A274T (125270,0005) (14%) i dvije ostale varijante transkripta bile su znatno veće nego za proteine divljeg tipa K59 i N59 (vidi 125270,0003) (0% odnosno 3%)..

Prema kinetičkoj analizi,. svih osam varijanti povezanih s porfirijom pokazalo je povećanu sklonost stvaranju heksamera, Dakle, sve varijante ljudskog PBGS-a povezane s porfirijom pomiču ravnotežu morfeeina za PBGS prema manje aktivnom heksameru. Predložili su  da neravnoteža morfeinskih sklopova proširuje definiciju konformacijskih bolesti izvan prionskih poremećaja i da je ALAD-porfirija prvi primjer konformacijske bolesti temeljene na morfeinu.

Upravljanje i liječenje
Goetsch and Bissell (1986) otkrili su da je nestabilnost rastvora hematina odgovorna za neuspjeh terapijske koristi ovog lijeka u bolesnika s nedostatkom ALAD-a. Osim toga, raspadnuti materijal imao je antikoagulantni učinak, što objašnjava jednu od komplikacija terapije hematinom.Doss et al. (2004.) izvijestili su o uspješnom liječenju ALAD porfirije infuzijom arginata hema.

Potporna njega i liječenje simptoma su tipske opcije za liječenje ADP-a. Tokom akutnih napada, pacijenti se često hospitalizuju i daju im se lijekovi za mučninu/povraćanje, ubrzan rad srca i hipertenziju dok im se kontrolira nivo tekućine i elektrolita. Dodatak glukoze i intravenski hematin su glavni oslonac u liječenju akutnih napada. Pokazalo se da izbjegavanje fizičkih i psihičkih stresora ograničava ponovnu pojavu napada.

Identificirani su specifični lijekovi koji mogu izazvati ADP napade. Induktori enzima CYP-450 su lijekovi koje treba prekinuti ili izbjegavati kod pacijenata sa ADP. Lijekovi uključeni u ovu kategoriju su antikonvulzivi poput fenitoin i karbamazepin, te drugi lijekovi kao što su barbiturati, kantarion i rifampin.

Incidencija
Stanje je izuzetno rijetko, s manje od 10 prijavljenih slučajeva do 2022. Svi prijavljeni slučajevi bili su kod muškaraca. Karakteristika ADP-a koja ga razlikuje od ostalih porfirija je da je češći kod muškaraca nego kod žena. Međutim, teorijki glerdano, može da utiče i na muškarce i na žene u istoj stopi. Većina slučajeva je identificirana u Evropi, ali se može pojaviti u bilo kojoj populaciji.

Također pogledajte
ALAD
Porfirija

Reference

Vanjski linkovi

 The Drug Database for Acute Porphyria - comprehensive database on drug porphyrinogenicity
 Orphanet's disease page on Porphyria

Geni na hromosomu 9
Poremećaji hema
Porfirije
Autosomno recesivni poremećaji

Poremećaji krvnih ćelija
Poremećaji metabolizma
Bolesti jetre

Akutna jetrena porfirija


Biografia
Non si conosce l'esatta data di nascita: gli storici presuppongono che Giovanni possa essere nato nei primi anni del XIV secolo nel paese di Murta in val Polcevera, oggi quartiere di Genova, da una ricca famiglia popolana, ma sua madre proveniva dalla potente famiglia patrizia degli Usodimare.
La sua elezione avvenne il 25 dicembre del 1345, a seguito della rinuncia del primo doge genovese Simone Boccanegra.

Di professione banchiere, durante il suo dogato riuscì a pacificare e a contrastare nella città di Genova le numerose lotte intestine fra le famiglie nobili genovesi, soprattutto con i Grimaldi che più volte cercarono di conquistare il capoluogo ligure. Contro di essi il doge Giovanni da Murta fece armare, da una maona di privati, una flotta navale di circa venticinque o ventinove galee comandate dall'ammiraglio Simone Vignoso. I Grimaldi furono pertanto costretti alla fuga verso Marsiglia e il doge decise di spedire tali galee nell'isola di Chio (denominata Scio e già Signoria dipendente dalla Repubblica di Genova), assediata dal Khan Ganī Bek.

L'ammiraglio Vignoso riuscì a riconquistare la colonia genovese, ma ritornato a Genova non ricevette la somma di denaro a lui promessa (secondo alcune fonti la somma ammontava alle 203.000 lire) e pertanto il doge stabilì all'ammiraglio e ai suoi soci della Maona di Chio il diritto di amministrare l'isola sfruttandone ogni risorsa, se pur nell'isola esistesse già un podestà nominato dalla repubblica.

Verso la fine del suo mandato a vita tentò con notevoli sforzi di rafforzare il dominio della repubblica in Corsica.

Si ammalò gravemente di peste, epidemia che rapidamente si diffuse gravosamente in tutta Europa, che lo portò alla morte il 6 gennaio del 1350 dopo quasi cinque anni di dogato. Il suo corpo fu seppellito nella cattedrale di San Lorenzo di Genova. Tre giorni dopo venne nominato quale terzo doge della repubblica Giovanni da Valente.

Da varie ricerche di numismatica si è potuto evincere che il secondo doge della repubblica decise di non coniare monete con le proprie iniziali, stranezza ancora oggi in fase di studio e approfondimento.

Note

Bibliografia

da Murta

Giovanni da Murta


The Octagonal mausoleum or Gyuloglylar mausoleum is a mausoleum located in Gyuloglylar, Barda, in Azerbaijan. It was built in the 18th century.

See also
 Architecture of Azerbaijan

References

External links
 Qasım Hacıyev, Bərdə şəhəri. Coğrafi, siyasi və mədəni tarixi, Baku, "UniPrint", 2008.

Buildings and structures in Azerbaijan
Tourist attractions in Azerbaijan

Octagonal Mausoleum


Sura El-'Adijat (; ) jeste 100. sura Kur'ana. Sadrži 11 ajeta i objavljena je u Meki što znači da se ubraja u mekanske sure.

Period objave
Sura El-'Adijat je jedna od onih 12 sura za koje se pouzdano ne može utvrditi gdje i kada je objavljena ali preovladava mišljenje da je objavljena u Meki te se stoga zvanično i ubraja u mekanske sure.

Sadržaj
Jedna je od kraćih sura što ukazuje i njen položaj u Kur'anu. Pod terminom Oni koji jure, prema kojem se sura i naziva, misli se na konje iako postoje i drugačija mišljenja. Prijevod sure na bosanski jezik dat je u nastanku:

Također pogledajte
 Kur'an
 Tefsir

Reference

Vanjski linkovi

 Tefsir sure El-'Adijat
 Sura El-'Adijat sa prijevodom na bosanski (od Korkuta), na tanzil.net
 Sura El-'Adijat s audiozapisom

Kur'an
A
A

El-'Adijat


Rawayana é uma banda de reggae venezuelana formada em 2007 na cidade de Caracas. Seus integrantes são Alberto "Beto" Montenegro, Antonio "Tony" Casas, Andrés Story, Alejandro Abeijón e Rodrigo Michelageli. A banda, conhecida por mesclar os gêneros reggae, ska, folk, pop e rock, ficou conhecida na Venezuela depois de participar do Festival de Novas Bandas de 2010. O lançamento do álbum Licencia para ser libre e seus singles "Fuego azul" e "Algo distinto" os tornaram popular naquele país.

Integrantes
 Alberto "Beto" Montenegro (voz, guitarra)
 Antonio "Tony" Casas (baixo, coros)
 Andrés "Fofo" Story (bateria, coros)
 Alejandro "Abeja" Abeijón (guitarra, coros)

Bandas da Venezuela
Bandas formadas em 2007
Bandas de reggae

Rawayana


Clostridium methoxybenzovorans is a strictly anaerobic and spore-forming bacterium from the genus Clostridium which has been isolated from olive mill wastewater from Sfax in Tunisia.

References

Bacteria described in 1999
luticellarii

Clostridium methoxybenzovorans


A edição de 1967/1968 da Taça dos Clubes Vencedores de Taças foi vencida, pela primeira vez, pelos italianos do AC Milan que derrotou os alemães-ocidentais do Hamburger SV. O campeão em título, o Bayern München, perdeu nas meias-finais com o AC Milan. O representante português, o Vitória FC, perdeu na 2.ª Eliminatória contra o Bayern München.

Primeira Eliminatória

Segunda Eliminatória

Quartos-de-Final

(a) AC Milan venceu o jogo de desempate por 2-0

(b) Hamburger SV venceu o jogo de desempate por 2-0

(c) Cardiff City venceu o jogo de desempate por 1-0

Meias-Finais

Final

1967 no futebol
1968 no futebol
Edições da Taça dos Clubes Vencedores de Taças

Taça dos Clubes Vencedores de Taças de 1967–68


Kaliwatan sa karpa ang Microphysogobio amurensis. Una ning gihulagway ni Taranetz ni adtong 1937. Ang Microphysogobio amurensis sakop sa kahenera nga Microphysogobio, ug kabanay nga karpa.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Asya
Microphysogobio

Microphysogobio amurensis


Kaliwatan sa insekto ang Laemobothrion gracile. Una ning gihulagway ni Christoph Gottfried Andreas Giebel ni adtong 1874. Ang Laemobothrion gracile sakop sa kahenera nga Laemobothrion, ug kabanay nga Laemobothriidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Laemobothrion

Laemobothrion gracile


La Recopa Sudamericana è un trofeo calcistico sudamericano, che, dal 2003, viene assegnato al termine di due partite che mettono di fronte i vincitori della Coppa Libertadores e della Coppa Sudamericana dell'anno precedente. Tra il 1989 e il 1998 si affrontavano, invece, il vincitore della Libertadores con quello della Supercoppa Sudamericana. Dal 1999 al 2002 non è stata disputata, poiché la Supercoppa cessò di esistere nel 1997.

Albo d'oro

1989:  (1º)
1990:  (1º)
1991:  (1º)
1992:  (1º)
1993:  (1º)
1994:  (2º)
1995:  (1º)
1996:  (1º)
1997:  (1º)
1998:  (1º)
1999-2002: Non disputata
2003:  (2º)
2004:  (1º)
2005:  (2º)
2006:  (3º)
2007:  (1º)
2008:  (4º)
2009:  (1º)
2010:  (2º)
2011:  (2º)
2012:  (1º)
2013:  (1º)
2014:  (1º)
2015:  (1º)
2016:  (2º)
2017:  (1º)
2018:  (2º)
2019:  (3º)
2020:  (1º)
2021:  (1º)
2022:   (1º)
2023:   (1º)

Vittorie per squadra

Vittorie per nazione

Note

Voci correlate
 Statistiche dei trofei internazionali di calcio
 Squadre di calcio sudamericane vincitrici di tornei CONMEBOL

Altri progetti

Collegamenti esterni

Recopa Sudamericana


O golpe de Estado na República do Daomé em 1963 ocorreu em 28 de outubro de 1963, por Christophe Soglo, que assumiu o controle da República do Daomé (atual Benim) para evitar uma guerra civil. Ele depôs Hubert Maga, cuja presidência enfrentou extrema estagnação econômica e uma série de outros problemas.

Antecedentes
A colônia do Daomé francês (atual Benim), situada na África Ocidental, foi amplamente ignorada pelos franceses durante sua era colonial na África Ocidental Francesa. Daomé tinha uma economia fraca, impulsionada pela falta de recursos naturais conhecidos. A última vez que a colônia teve uma balança comercial favorável foi em 1924.  Sua principal exportação era intelectuais e era conhecida como "Quartier Latin" da África (Bairro Latino da África) devido à sua paisagem cultural rica. Em 1 de agosto de 1960 o Daomé ganhou a sua independência e o proeminente político Hubert Maga foi escolhido como seu primeiro presidente.  Na época, o Daomé também enfrentava uma grande recessão econômica. Agora que Daomé era independente, a França já não oferecia subsídios. Maga ajudou a contornar isso investindo na infra-estrutura e encorajando os funcionários públicos a escolher Daomé como residência. Ainda assim, o PIB de Daomé cresceu 1,4% anualmente de 1957 a 1965, tornando a economia do país uma das mais fracas da África.

A estagnação econômica desencadeou intensas atitudes regionalistas em Daomé. Os partidos que personificavam a ideia começaram com as eleições da Assembleia Nacional Francesa de 1951. Capitalizando o crescente cinismo para a dominação do sul do Daomé na política da colônia francesa, Maga aliou-se com as tribos do norte. Sourou-Migan Apithy, que o acadêmico Samuel Decalo descreveu como "o avô da política daomeana", manteve o segundo assento, que ele havia conquistado pela primeira vez em 1945. Apithy representava as pessoas que viviam no sudeste do Benim, enquanto uma terceira figura, Justin Ahomadégbé-Tomêtin, representava o sudoeste.  As tentativas de neutralizar o regionalismo falharam, assim como o estabelecimento de um Estado de partido único.  As coligações entre Maga, Apithy e Ahomadégbé-Tomêtin foram igualmente infrutíferas, uma vez que cada uma buscava poder absoluto.

No início de 1961, o presidente começou a aplicar medidas repressivas à imprensa oposicionista e a qualquer pessoa suspeita de provocar problemas, assim praticamente eliminou a voz de Ahomadégbé-Tomêtin no país.  Em abril, a maioria dos membros da União Democrática do Daomé (UDD) manifestaram interesse em se juntar ao Partido da Unidade do Daomé, e Maga não somente apoiou isso, mas incentivou. Uma exceção notável seria o próprio Ahomadégbé-Tomêtin. Logo a escolha seria feita para ele: toda a UDD foi dissolvida por Maga em 11 de abril.  Maga então tentou projetar um plano de crescimento de quatro anos, para começar em 1º de janeiro de 1962, que continha muitos atos ambiciosos.  Foi concebido para aumentar a produção na agricultura  e foi financiado pelo capital francês. Parte do plano estabelece cortar todos os salários em dez por cento. Os jovens daomeanos contribuiriam com o "investimento humano", ou trabalho forçado nos campos.

Maga decidiu reorganizar o gabinete em fevereiro de 1962. Ele acrescentou as funções de planejamento e desenvolvimento para ao gabinete de Apithy para saciar sua aparentemente insaciável sede de poder.  No entanto, ele acusou Maga de ser um ditador e a série de manifestações coordenadas do vice-presidente acabaria depondo seu chefe. Estas não foram provocadas pelo próprio Maga, mas sim pelo assassinato de David Dessou.

Distúrbios
Em janeiro de 1962 ocorreu o envenenamento de Dessou, um funcionário da sub-prefeitura de Sakete.  O deputado de seu distrito eleitoral, chamado Christophe Bokhiri, foi acusado do crime e devidamente detido. Ele seria libertado depois que seus colegas deputados na Assembleia Nacional solicitaram a suspensão dos processos contra ele nos termos das cláusulas de imunidade parlamentar da Constituição do Daomé, especificamente o Artigo 37. Maga, entretanto, estava ausente em Paris durante tudo isso.

O povo daomeano, por outro lado, ficou indignado com a libertação de Bokhiri. Eles incitaram confrontos raciais no verão de 1963, já que o assassino e a vítima eram de tribos diferentes.  As manifestações foram organizadas em Porto Novo em 21 de outubro  e logo se espalharam para Cotonou.  Estas seriam um pouco ordenadas até os sindicalistas se envolverem. Embora ainda liderados por Maga, os sindicalistas estavam aborrecidos com o corte salarial e usaram o caso para promover seus interesses.  Além disso, criticavam o que chamaram de "mania de desperdiçar" de Maga, como a construção de um palácio presidencial.  A maioria das manifestações foram pacíficas, apesar de vários manifestantes destruírem uma placa contendo o nome de Maga em um hospital. Seis sindicalistas foram presos no segundo dia das manifestações, fazendo com que os sindicatos convocassem uma greve geral.  No final do segundo dia, os manifestantes forçaram a Assembleia Nacional a colocar Bokhiri de volta na prisão, que simultaneamente impôs um toque de recolher.

À luz dos eventos recentes, Maga cancelou sua viagem aos Estados Unidos e retornou imediatamente a Daomé. Apelando pela paz, convocou uma sessão especial na Assembleia Nacional. Os manifestantes e sindicalistas eram indiferentes a essas ações; quando Maga concordou com suas demandas e substituiu seu governo por um provisório no qual Apithy e Ahomadégbé-Tomêtin teriam a mesma posição, eles se organizaram para "vaiar" essa nova ordem. Os nortistas armados vieram a Cotonou para apoiar Maga e entraram em confronto com dissidentes, matando dois.  Os manifestantes, no entanto, não retornariam aos seus empregos até que Maga não mais exercesse o seu.

Golpe
Em 28 de outubro, Christophe Soglo, o Chefe do Estado Maior do Exército do Daomé (constituído por 800 homens) assumiu o controle do país  para evitar uma guerra civil. Ele demitiu o gabinete, dissolveu a Assembleia, suspendeu a constituição e proibiu qualquer tipo de manifestação. Após obrigar Maga a assinar sua resignação no mesmo dia, ofereceu a Maga, Apithy e Ahomadégbé-Tomêtin os poderes do Ministério de Estado.  O sul do Daomé, mais tarde, criou uma estátua em honra deste dia na história nacional.

As greves terminaram no dia seguinte. Os motivos da deposição de Maga foram o "estilo de vida luxuoso dos governantes, o aumento abusivo do número de postos ministeriais, as demandas sociais insatisfeitas, as promessas não cumpridas, o aumento do custo de vida e as medidas antidemocráticas que martirizavam as pessoas e as reduziam a nada".

Consequências
O governo provisório dissolveu o Partido da Unidade do Daomé e substituiu-o pelo Partido Democrático do Daomé (PDD). Anunciou que um referendo sobre o estatuto da constituição deveria ser realizado em 15 de dezembro, embora ocorresse apenas em 5 de janeiro de 1964. Ao mesmo tempo, um comitê foi criado para investigar as irregularidades cometidas pela administração de Maga. No final de novembro, teriam inicio os processos contra membros do gabinete, como o Ministro da Economia Nacional e o ministro das Finanças, por mau uso de fundos públicos.  Maga logo se encontraria na prisão também.

Soglo e Maga eram amigos.  No entanto, no início de dezembro, Soglo descobriu um complô para assassiná-lo e responsabilizou Maga, que renunciou ao cargo em 4 de dezembro.  Poucos dias após a descoberta, ele foi colocado sob prisão domiciliar junto com quatro ex-membros do gabinete. Em um inquérito oficial, essa acusação de conspiração foi descartada, mas Maga ainda seria culpado por corrupção. Após um julgamento em março de 1964, Maga saiu da prisão  e foi para o exílio em Paris.

Bibliografia

.
.
.
.
.

Conflitos em 1963
História do Benim
Benim
República do Daomé

Golpe de Estado na República do Daomé em 1963


Bungtod ang Gunung Togel sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Jawa Timur, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Gunung Togel, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini. Ang Gunung Togel nahimutang sa pulo sa Madura.

Ang yuta palibot sa Gunung Togel lain-lain. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa habagatan sa Gunung Togel. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Sumenep,  km sa sidlakan sa Gunung Togel.

Hapit nalukop sa kaumahan ang palibot sa Gunung Togel. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Gunung Togel nga hilabihan populasyon.  Ang klima habagat. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Oktubre, sa  °C, ug ang kinabugnawan Marso, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Enero, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Agosto, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga bungtod sa Jawa Timur
Mga bungtod sa Indonesya nga mas taas kay sa 200 metros ibabaw sa dagat nga lebel

Gunung Togel


Filme pancromático é um filme fotográfico tratado com uma emulsão pancromática, um tipo de emulsão fotográfica a preto-e-branco que é sensível a todos os comprimentos de onda da luz visível. Consequentemente, um filme pancromático reproduz de maneira realista as cores de uma cena, tal qual elas aparecem ao olho humano. Quase todos os filmes fotográficos modernos são pancromáticos, mas também existem filmes do tipos ortocromático, que não são sensíveis a determinados comprimentos de onda da luz.

Origens
As emulsões de halogeneto de prata são naturalmente mais sensíveis à luz azul e ultravioleta, em detrimento de comprimentos de onda verde e vermelho. O químico alemão Hermann W. Vogel descobriu como estender essa sensibilidade para o verde, e mais tarde para o laranja, através da adição de corantes sensibilizados. Pela adição de eritrosina a emulsão tornava-se ortocromática, enquanto alguns derivados de cianina conferiam sensibilidade a todo o espectro visível da luz, tornando-a pancromática. No entanto, até o início de 1900 a sua técnica não foi capaz de alcançar um resultado totalmente pancromático.

Superação do filme ortocromático
Filmes e placas pancromáticas tornaram-se disponíveis comercialmente em 1906. Contudo, a superação comercial dos filmes ortocromáticos ocorreu gradualmente. Placas e filmes pancromáticos custavam duas a três vezes mais e têm que ser revelados na escuridão, ao contrário de placas e filmes ortocromáticos—que, sendo insensíveis à luz vermelha, podem ser revelados sob uma lâmpada vermelha. Além disso, inicialmente o processo que aumentava a sensibilidade do filme ao  amarelo e ao vermelho também o tornava menos sensível ao azul e ao violeta, exigindo o uso de um filtro fotográfico amarelo-vermelho para corrigir isso, o que por sua vez reduzia a quantidade total de luz recebida pela câmera e aumentava o tempo de exposição necessário.

Por outro lado, filmes ortocromáticos mostraram-se problemáticos para uso no cinema, pois tornava imagens de céus cor-de-rosa céus em céus perpetuamente nublados, cabelos loiros em cabelos desbotados, olhos de azuis em olhos quase brancos, e lábios vermelhos em quase preto. Em certa medida isso podia ser corrigido por meio de maquiagem, filtros de lente e iluminação, mas nunca de forma completamente satisfatória. Além disso, essas soluções não eram compatíveis com sistemas de cores aditivas como Kinemacolor e Prizma color, que fotografavam em preto-e-branco alternando filtros de cor. Nesses casos, os filme, depois de comprados do fabricante, tinham de receber uma solução sensibilizante à cor, um processo demorado e que aumentava custo do filme de 3 centavos para 7 centavos de dólar por pé. A Eastman Kodak, o principal fornecedor de filme cinematográfico, introduziu um filme pancromático em setembro de 1913, disponível para encomendas especiais para fotografar imagens coloridas em movimento através do método aditivo. Cinegrafistas começaram a usá-la também em filmes em preto e branco em 1918, principalmente para as cenas ao ar livre. A empresa introduziu o Kodak Panchromatic Cine Film como um produto regular em 1922. O primeiro  longa-metragem preto-e-branco fotografado inteiramente em filme pancromático foi The Headless Horseman, de 1922. Nessa época o filme pancromático era mais caro que outros tipos de filme, e ele só superaria a concorrência dos filmes ortocromáticos a partir de 1926, quando os preços de ambos foram equalizados pela concorrência. A Kodak descontinuou a fabricação de filmes ortocromáticos para uso geral em 1930.

Uso moderno
Imagens pancromáticas da superfície da Terra são produzidas por alguns satélites modernos, tais como QuickBird, Cartosat e IKONOS. Esse tipo de imagem é extremamente útil, pois geralmente possui muito maior resolução espacial do que imagens multiespectrais feitas pelos mesmos satélites. Por exemplo, o satélite QuickBird produz imagens pancromáticas com um pixel equivale a uma área 0,6 x 0,6 m, enquanto os pixels de imagens multiespectrais correspondem a uma área de 2,4 x 2,4 m.

Referências

Fotografia

Filme pancromático


Bulgarian Rock Archives (or Български рок архиви) is the first online encyclopedia dedicated to rock music in Bulgaria. Launched online on 2 August 2013 and includes more than 350 bands and performers from the mid-1960s. The articles are divided in alphabetical order, year of creation, style, location. Profiles of the groups include a short biography, discography, composition, links to videos, and links to official sites and profiles.

Starting 4 June 2015, the site uses a new version, has made an example from the world heavy metal encyclopaedia - Encyclopaedia Metallum, with better features and design. At that time, it includes about 900 bands and performers.

See also
 List of online music databases
 List of online encyclopedias

References

External links

Bulgarian music
Rock music mass media
Bulgarian-language websites
Bulgarian encyclopedias
Internet properties established in 2013
2013 establishments in Bulgaria

Bulgarian Rock Archives


O xelim da África Oriental foi a moeda emitida para uso em áreas controladas pelo Reino Unido na África Oriental de 1921 até 1969. Era produzida pelo East African Currency Board. É também o nome proposto para uma moeda comum planejada para ser introduzida em 2024 pela Comunidade da África Oriental, organização formada pelo Quênia, Tanzânia, Uganda, Ruanda, Burundi e Sudão do Sul.

Ligações externas
 East African Community
 Images of East African banknotes

Moedas da África
Africa

Xelim da África Oriental


Pắc Ta là một xã thuộc huyện Tân Uyên, tỉnh Lai Châu, Việt Nam.

Xã Pắc Ta có diện tích 96,64 km², dân số năm 1999 là 3623 người, mật độ dân số đạt 37 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Pắc Ta


An Domitia basilewskyi in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Stefan von Breuning hadton 1955. An Domitia basilewskyi in nahilalakip ha genus nga Domitia, ngan familia nga Cerambycidae.

Mabibilngan ini ha Rwanda. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Domitia

Domitia basilewskyi


Mistrzostwa Świata U-20 w Piłce Ręcznej Kobiet 2008 – szesnaste mistrzostwa świata U-20 w piłce ręcznej kobiet, oficjalny międzynarodowy turniej piłki ręcznej o randze mistrzostw świata organizowany przez IHF mający na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej złożonej z zawodniczek do lat dwudziestu. Odbył się w dniach 21 lipca – 3 sierpnia 2008 roku w Macedonii. Tytułu zdobytego w 2005 roku broniła reprezentacja Rosji.

Informacje ogólne
Prawa do organizacji turnieju zostały przyznane Macedonii na kongresie IHF pod koniec kwietnia 2007 roku.

Losowanie grup zostało zaplanowane na 18 maja 2008 roku w SRC Kale w Skopju i w jego wyniku powstały cztery pięciozespołowe grupy. Już po losowaniu z mistrzostw wycofał się Urugwaj

Zawody zostały rozegrane w pięciu halach w czterech miastach, a nad ich przebiegiem czuwało czternaście par arbitrów. Rozkład gier opublikowano w czerwcu 2008 roku, ulegał on następnie drobnym modyfikacjom

Reprezentacje w pierwszej fazie rywalizowały w ramach czterech pięciozespołowych grup systemem kołowym. Zwycięzca meczu zyskiwał dwa punkty, za remis przysługiwał jeden punkt, porażka nie była punktowana, a trzy czołowe zespoły z każdej grupy awansowały do dalszej walki o medale w drugiej fazie grupowej. Przy ustalaniu rankingu po fazie grupowej w przypadku tej samej liczby punktów lokaty zespołów były ustalane kolejno na podstawie:
 wyników meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
 lepszego bilansu bramek w meczach pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
 większej liczby zdobytych bramek w meczach pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
 lepszego bilansu bramek zdobytych i straconych;
 większej liczby zdobytych bramek;
 losowania.

W finale zmierzyły się Dania i Niemcy, a w tym pojedynku lepsze jedną bramką okazały się Niemki. Po zakończonym turnieju IHF opublikowała statystyki indywidualne i drużynowe.

Maskotką zawodów był Sharko, pies lokalnej rasy sarplaninac.

Faza grupowa

Grupa A

Grupa B

Grupa C

Grupa D

Faza zasadnicza

Mecze o miejsca 1–12
Grupa I

Grupa II

Mecze o miejsca 13–20
Grupa I

Grupa II

Faza pucharowa
Mecz o 19. miejsce

Mecz o 17. miejsce

Mecz o 15. miejsce

Mecz o 13. miejsce

Mecz o 11. miejsce

Mecz o 9. miejsce

Mecz o 7. miejsce

Mecz o 5. miejsce

Mecze o 1. miejsce

Klasyfikacja końcowa

Nagrody indywidualne
Nagrody indywidualne otrzymały:

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne
 Strona IHF

2008
2008 w piłce ręcznej
2008 w Macedonii
Piłka ręczna w Macedonii Północnej
Sport w Ochrydzie
Sport w Skopju


Tân Văn là một xã thuộc huyện Lâm Hà, tỉnh Lâm Đồng, Việt Nam.

Xã Tân Văn có diện tích 36,84 km², dân số năm 1999 là 9.960 người, mật độ dân số đạt 270 người/km².

Chú thích

Tham khảo

Tân Văn, Lâm Hà


Elena Richter (* 3 Julie 1989) is 'n Duitse boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2012 deelgeneem.

Verwysings

Geboortes in 1989
Lewende mense
Duitse boogskutters
Olimpiese deelnemers

Elena Richter


Al-Burdż (arab. البرج) – wieś w Syrii, w muhafazie Idlib. W 2004 roku liczyła 326 mieszkańców.

Przypisy

Miejscowości w muhafazie Idlib

Al-Burdż (Idlib)


Razika er ein norskur gentutónleikarbólkur úr Bergen.

Limir
Marie Amdam
Maria Råkil
Marie Moe
Embla Karidotter

Útgávur

Stakløg
 2008: Love is All About the Timing (Opplett)
 2011: Vondt i hjertet
 2014: Syndere i Sommersol
 2014: Faen Ta Deg
 2015: Gi Meg, Gi Meg, Gi Meg
 2016: Se deg ikke tilbake (Opplett)

Album
 2011: Program 91 (LP, CD Smalltown Supersound)
 2013: På Vei Hjem (LP, CD)
 2015: Ut til de andre (CD)

Útvortis ávísing
 MySpace

Norskir tónleikabólkar

Razika


Kvívíkar kirkja er kirkjan í bygdini Kvívík á Streymoy. Hon varð vígd tann 13. desember 1903.

Í seinnu helvt av 19. øld vaks fólkatalið skjótt í Kvívik. Og í 1901 sendu kirkjuverjarnir umsókn til kirkjuumsjónina, um at fáa bygt uppí verandi kirkju. Men ein løgtingsnevnd viðmælti løgtinginum at játta pening úr Norðstreymoyar prestgjalds kirkjukassa til at byggja nýggja kirkju í staðin. So varð farið undir at fáa tekning til vegar og menn at standa fyri arbeiðinum. Petur í Mattalág í Havn varð biðin at tekna nýggju kirkjuna. Til hjálpar fekk hann sær Magnus á Kamarinum, sum hevði verið uttanlands og fingið sær arkitektkunnleika, og Zakaris hjá Bøkjaranum, sum var kendur sum góður handverkari og húsasmiður.

Áðrenn árið 1901 var av, vóru tekningar og allar fyrireikingar lidnar. Nú var bert eftir at fáa grót til vegar.

Formaður fyri at spreingja grót og evna til, var Kristjan Díðrikur Jensen av Stykkinum. Tann 23. apríl 1902 var spreingi arbeiðið liðugt. Síðani var farið at laða.

Magnus av Kamarinum hevði mest sum alla innandura bygging um hendur.

Tann 28. august boða amtið og próstur frá, at nú leið so væl við byggingini, at kirkjan fór at standa liðug um 1. desember.

Seinast í november 1903 stóð kirkjan liðug at taka í nýtslu. Kirkjan er øll laðað úr høgdum gróti, pussað uttan við sementi og kálkað við hvítum kálki. Takið var úr jarni, og málað reytt, somuleiðis eisini takið á torninum. Í 1990 var jarntekjan skift út við skifurtekju. Kirkjan er 30 x 15 alin til støddar uttan.

Kirkjan varð vígd 3. sunnudag í advent, 13. desember 1903, av Fríðrikki Petersen, presti, á Nesi í Eysturoy.

Keldur
Kirkjur í Føroyum
Streymoy

Kvívíkar kirkja


Wszyscy jesteście otoczeni. (hangul: 너희들은 포위됐다; hancha: 너희들은 包圍됐다, Neohuideul-eun powidwaessda) – południowokoreański serial telewizyjny emitowany na antenie SBS. Serial był emitowany w środy i czwartki o 22:00 od 7 maja do 17 lipca 2014 roku, liczy 20 odcinków. Główne role odgrywają w nim Lee Seung-gi, Cha Seung-won, Go Ara, Ahn Jae-hyun, Park Jung-min, Oh Yoon-ah oraz Sung Ji-ru.

Serial jest dostępny z napisami w języku polskim za pośrednictwem platformy Viki, pod tytułem Wszyscy jesteście otoczeni..

Obsada

Główna
 Lee Seung-gi jako Eun Dae-gu / Kim Ji-yong
 Ahn Do Gyu jako młody Ji-yong
 Cha Seung-won jako Seo Pan-seok
 Go Ara jako Eo Soo-sun
 Ji Woo jako młoda Soo-sun
 Ahn Jae-hyun jako Park Tae-il
 Park Jung-min jako Ji Gook
 Sung Ji-ru jako Lee Eung-do

Posterunek Policji Gangnam
 Oh Yoon-ah jako Kim Sa-kyung
 Im Won-hee jako Cha Tae-ho
 Seo Yi-sook jako Kang Seok-soon
 Han Yoo-yi jako młoda Kang Seok-soon (odc. 16)
 Jung Se-hyung jako Kim Jae-min

W pozostałych rolach
 Song Young-kyu jako Jo Hyung-chul
 Jung Dong-hwan jako Yoo Moon-bae
 Moon Hee-kyung jako Yoo Ae-yeon
 Lee Ki-young jako Shin Ji-il
 Lee Yi-kyung jako Shin Ki-jae (syn Ae-yeon)
 Oh Young-shil jako Jang Hyang-sook (matka Soo-sun)

Gościnnie wystąpili
 Kim Hee-jung jako Kim Hwa-young (matka Ji-yonga, odc. 1, 4, 17)
 Choi Jin-ho jako Park Seung-ho (odc. 1)
 Lee Han-na jako Shim Hye-ji (odc. 1)
 Yang Han-yeol jako Park Min-soo (odc. 1)
 Maeng Bong-hak jako nauczyciel (odc. 1)
 Kim Kang-hyun jako Dokgo Soo, prześladowca (odc. 3–4)
 Choi Young-shin jako Yoon-jung (odc. 3–5)
 Choi Woo-shik jako Choi Woo-shik (odc. 4)
 Kim Min-ha jako Ji-hee, studentka/zakładniczka (odc. 4)
 Jo Hwi-joon jako Seo Joon-woo, syn Pan-seoka (odc. 5)
 Im Seung-dae jako prokurator Han Myung-soo (odc. 5–6, 19–20)
 Choi Woong jako Kim Shin-myung (odc. 5–6)
 Ahn Se-ha jako Lee Young-gu (odc. 5–6)
 Kim Ji-young jako Lee Hyun-mi (odc. 6)
 Baek Seung-hyeon jako Song Seok-won (odc. 8–9)
 Joo-ho jako Song Seok-gu (odc. 8–9)
 Seo Yoon-ah jako Seo Kyung-eun (odc. 16)
 Jung Dong-gyu jako Kwon Hyuk-joo

Oglądalność

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona

Południowokoreańskie telewizyjne seriale komediowe
Seriale telewizyjne emitowane od 2014
Seriale telewizyjne zakończone w 2014
Programy telewizji SBS

Wszyscy jesteście otoczeni.


O Estádio Don León Kolbowski é um estádio de futebol da cidade de Buenos Aires, Argentina, sede do Club Atlético Atlanta. Ele foi batizado desta forma em 18 de maio de 2000 em homenagem ao presidente sob o qual em sua administração a sua construção foi possível. O estádio foi inaugurado no dia 05 de junho de 1960, dia em que Atlanta enfrentou o Argentinos Juniors pelas oitava de final do Campeonato Argentino de Futebol de 1960, caindo em 1 a 3. O estádio está localizado na rua Humboldt 340, no bairro Villa Crespo, possuía capacidade de aproximadamente 34 mil espectadores distribuídos em tribunas de madeira.

Em 05 de fevereiro de 2005, à disposição do Governo da Cidade de Buenos Aires, as instalações do Estádio Don León Kolbowski foram fechadas devido às poucas condições de saúde e segurança que oferecia. Depois de ser parcialmente reaberto em 21 de janeiro de 2006, o estádio foi definitivamente fechado em 9 de fevereiro de 2006, sendo o último jogo jogado por Club Atlético Atlanta cinco dias antes, 2 a 2 contra o Club Atlético All Boys. No entanto, até o final do mesmo ano, o contrato foi assinado para a construção de duas bancas de cimento para substituir as antigas instalações de madeira, projetos que foram finalizados em 25 de março de 2009, com o aumento dos fechamentos judiciais e administrativos que pesaram no estádio e na aprovação da "Subsecretaria de Segurança em Espetáculos de Futebol".

Anteriormente, o Club Atlético Atlanta tinha exercido locais em diversos recintos esportivos, como "Floresta", "Parque Chacabuco" e "Carrasco 250". O primeiro estádio de propriedade do clube, localizado em Humboldt 470, foi inaugurado em 1922, de frente para o River Plate pela Associação Amadores de Futebol. A aquisição pelo clube, no meio da década de 1940, da terra adjacente ao estádio, até aquele momento pertencente ao arquirrival Chacarita Juniors, levou ao início das primeiras iniciativas para construir um novo prédio. No entanto, a falta de financiamento necessário para realizar o trabalho levou Club Atlético Atlanta a continuar jogando no antigo estádio até o final da década de 1950.

O aumento do controle de segurança nos estádios de futebol promovido pela AFA a partir de 1959, somado aos problemas de estrutura do estádio de Club Atlético Atlanta, que até implicou a suspensão deste em 1955, fez prevalecer a necessidade de construir um novo estádio para o clube. O último jogo disputado no antigo estádio aconteceu o 21 de junho de 1959 contra Ferrocarril Oeste.

Sede social

A sede de Club Atlético Atlanta foi inaugurada em 25 de maio de 1942. Dois anos depois, a "Villa Crespo Land Company" comprou a terra que era do arquirrival Chacarita Juniors. Durante as décadas seguintes, juntamente com o aumento do número de membros do clube, foram inauguradas uma série de instalações esportivas, entre elas a piscina coberta em 1963 e os campos de tênis em 1964.

Após a falência da instituição em 25 de dezembro de 1991, pelo juiz Miguel Bargalló, Club Atlético Atlanta teve que fechar suas instalações e suspender suas atividades. A fim de lidar com a crise, foi formada uma comissão de apoio que, apesar de ter conseguido permitir que o clube continue a atividade de futebol, não poderia impedir a venda de sua sede em setembro de 1994.

Após várias tentativas de recuperar a sede, em 4 de dezembro de 2003, uma lei de expropriação foi aprovada pela "Assembléia Legislativa Porteña" para restaurar as terras do clube. Finalmente, em 28 de dezembro de 2006, Club Atlético Atlanta conseguiu recuperar sua sede que havia sido fechada desde 1991, um local de aproximadamente 18 mil metros quadrados localizado em Humboldt e Corrientes, no bairro de Villa Crespo. No decorrer de 2008, o empréstimo será assinado através do qual Club Atlético Atlanta poderá usar este imóvel por 10 anos, renovável indefinidamente.

Ver também
 Club Atlético Atlanta
 Club Atlético Chacarita Juniors
 Clássico de Villa Crespo

Leon Kolbowski, Don
Leon Kolbowski, Don
Villa Crespo

Estádio Don León Kolbowski


Iselin Maria Moen Solheim (ur. 7 sierpnia 1995) – norweska zapaśniczka walcząca w stylu wolnym. Zajęła trzynaste miejsce na mistrzostwach świata w 2021. Trzecia na mistrzostwach Europy w 2020; piąta w 2019. Brązowa medalistka igrzysk europejskich w 2019. Zdobyła sześć medali na mistrzostwach nordyckich w latach 2014 – 2019. Plażowa wicemistrzyni świata w 2014 roku.

Przypisy

Norwescy zapaśnicy
Urodzeni w 1995
Medaliści Igrzysk Europejskich, Mińsk 2019

Iselin Solheim (zapaśniczka)


An Trichomycterus tupinamba in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Wolmar B. Wosiacki ngan Oyakawa hadton 2005. An Trichomycterus tupinamba in nahilalakip ha genus nga Trichomycterus, ngan familia nga Trichomycteridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichomycterus

Trichomycterus tupinamba


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Alison roachae. Una ning gihulagway ni Rentz, D.C.F. ni adtong 2001. Ang Alison roachae sakop sa kahenera nga Alison, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 State of Queensland

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa State of Queensland
Alison

Alison roachae


Ang Kleiner Löffler ngalan niining mga mosunod:

Awstriya

 Kleiner Löffler (tumoy sa bukid), Tirol, Politischer Bezirk Schwaz,
 Kleiner Löffler (bukid), Tirol, Politischer Bezirk Schwaz,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Awstriya

Kleiner Löffler


L'Africa Cup 2006 fu la 7ª edizione della Coppa d'Africa di rugby a 15; contesa tra 12 squadre nazionali africane, si disputò tra il 3 giugno e il 2 dicembre 2006.

I gironi A e B della Coppa funsero anche da terzo turno delle qualificazioni africane alla ; la semifinale del torneo disputata tra le due vincenti di detti gironi designò la squadra direttamente qualificata e quella da inviare ai ripescaggi.

Al torneo partecipò anche la federazione sudafricana, la cui Nazionale era comunque già qualificata di diritto alla Coppa del Mondo; la squadra mandata a rappresentare il Paese fu il South African Amateurs, che vinse il torneo battendo la , uscita vincitrice dalla semifinale contro il  e, quindi, qualificata al torneo mondiale.
Il Marocco, a sua volta, accedette ai ripescaggi interzona.

Fase a gironi

Girone A

Girone B

Girone C

Girone D

Fase a playoff

Semifinali

Finale

Note

Bibliografia

Voci correlate
 Qualificazioni alla Coppa del Mondo di rugby 2007 - Africa

Collegamenti esterni

 2006
Tornei per nazionali di rugby a 15 nel 2006
Africa

Africa Cup 2006


Bukid ang Kukka Wasbila sa Indonesya. Nahimutang ni sa lalawigan sa Provinsi Nusa Tenggara Timur, sa habagatan-sidlakang bahin sa nasod,  km sa sidlakan sa Jakarta ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Kukka Wasbila, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini.

Ang yuta palibot sa Kukka Wasbila kabungtoran. Sa amihang-kasadpan, dagat ang pinakaduol sa Kukka Wasbila. Kinahabogang dapit sa palibot ang Kukka Batangloi,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa sidlakan sa Kukka Wasbila. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Kukka Wasbila medyo gamay nga populasyon.. Sa rehiyon palibot sa Kukka Wasbila, mga lawis, ug mga luuk talagsaon komon.

Ang klima nga savanna. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Septiyembre, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hunyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Enero, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Agosto, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Provinsi Nusa Tenggara Timur
Kabukiran sa Indonesya nga mas taas kay sa 500 metros ibabaw sa dagat nga lebel

Kukka Wasbila


Kaliwatan sa ito ang Glyptothorax kashmirensis. Una ning gihulagway ni Sunder Lal Hora ni adtong 1923. Ang Glyptothorax kashmirensis sakop sa kahenera nga Glyptothorax, ug kabanay nga Sisoridae. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kritikal nga nagtikapuo.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Indya
 Pakistan
 Nepal

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Isdangtunay sa Pakistan
Isdangtunay sa Nepal
Glyptothorax
Isdangtunay sa Indiya

Glyptothorax kashmirensis


Frederik Irgens Jensen (født 10. september 1999 i Fuglebjerg) er en forhenværende cykelrytter fra Danmark, der senest kørte for .

Karriere
Efter at Irgens Jensen havde kørt som ungdomsrytter hos Slagelse Cykle Ring, 	BH Fabin Sport-Slagelse og , skiftede han fra 2018-sæsonen til . Fra starten af 2020 underskrev han en étårig kontrakt med kontineltalholdet . I slutningen af 2020, 2021 og 2022 forlængede parterne hver gang kontrakten med et år.

Han stoppede karrieren i starten af oktober 2023. Det var efter at han havde kørt sidste afdeling af Demin Cup, og sikret sig en samlet andenplads.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Danmark

Frederik Irgens Jensen


Biografia
Dopo gli studi compiuti tra Feldkirch, Innsbruck, Padova e Bressanone, nel 1850 venne ordinato sacerdote ed entrò tra i trappisti del monastero di Mariawald nel 1863: nel 1866 si trasferì nell'abbazia delle Tre Fontane a Roma. Nel 1869 fondò il monastero di Mariastern a Banja Luka, in Bosnia, elevato ad abbazia nel 1879.

Nel 1879 dal vicariato apostolico del Capo di Buona Speranza arrivò un invito ai trappisti per organizzare una missione per evangelizzare le popolazioni indigene: l'abate Pfanner accolse entusiasticamente l'invito e nel 1880 arrivò a Dunbrody, in Sudafrica, e fondò il monastero di Mariannhill, presso Pinetown, nel Natal, e nel 1885 ne divenne abate.

Il metodo missionario di Pfanner ebbe un grande successo, ma il rigore della regola cisterciense ostacolava l'attività di evangelizzazione dei monaci; per questo nel 1909 il monastero venne reso indipendente dall'ordine trappista, dando origine alla Congregazione dei Missionari di Mariannhill.

Dal 1893 Pfanner aveva lasciato Mariannhill per la missione di Emmaus: morì pochi mesi prima che la Santa Sede desse il suo assenso alla nuova congregazione.

Altri progetti

Collegamenti esterni

Fondatori di società e istituti cattolici
Cistercensi

Franz Pfanner


Dominicas præsident er statsoverhovedet i Dominica. Præsidentposten er ceremoniel, og landets regering ledes af Dominicas premierminister.

Valg af præsident
Dominicas præsident vælges af House of Assembly (Huset). Når embedet er ledigt eller den siddende præsidents valgperiode udløber inden for 90 dage, skal premierministeren konsultere lederen af oppositionen for at se om de kan komme med en fælles indstilling til en præsidentkandidat. Hvis det lykkedes, er kandidaten valgt uden afstemning. Ellers kan premierministeren, lederen af oppositionen eller 3 medlemmer af Huset i fællesskab nominere kandidater til præsidentposten. Huset vælger efterfølgende en af de nominerede kandidater ved hemmelig afstemning. En kandidat skal have absolut flertal blandt alle Husets medlemmer for at opnå valg. Opnå ingen kandidat det, foretages omvalg.

En præsidentkandidat skal være fyldt 40 år på dagen for nomineringen. Valgperioden er 5 år, og man kan højst være præsident i 2 valgperioder.

Liste over Dominicas præsidenter

Kilde:

Referencer

Eksterne henvisninger
 Præsidentens website: https://presidentoffice.gov.dm/

Lister over præsidenter
Statsoverhoveder efter land

Dominicas præsident


Kollegiernes Kontor I København (også kendt som KKIK) er en administrationsforening, der er etableret som til administration af boliger. KKIK varetager på deres ventelistesystem ca. 6.400 kollegie- og ungdomsboliger i København og omegn.

KKIK's formål er at administrere boliger, fortrinsvis for unge herunder kollegier og ungdomsboliger, men ikke begrænset hertil. KKIK påtager sig bl.a. følgende opgaver:

Ventelisteadministration og studietjek
KKIK varetager indstilling til 6.400 kollegie- og ungdomsboliger  i Storkøbenhavn.

Kommuner har indført krav om, at kollegier og ungdomsboliger, som er opført med støtte, skal være tilsluttet indstilling gennem et indstillingsudvalg, hvor indstillingen til lejemål foregår efter meget meget specifikke regler. Der stilles ikke samme instillingskrav til boliger, som er ejet af private investorer  fondskollegier, det betyder at ejer af disse typer af boliger har mulighed for at lægge egne kriterier og egne ønsker ind i indstillingskriterierne.

På baggrund af gældende lovgivningen, udfører KKIK et årligt studietjek af i forhold til lejere på hver enkelt ejendom. Studietjek kan også udføres efter behov.

Eksempler på kollegier som er på KKIK´s ventelistesystem og/eller administreres af KKIK
 Kagså Kollegiet
 Grønjordskollegiet
 Øresundskollegiet
 Danmarks Internationale Kollegium
 Frankrigsgade Kollegiet
 Rebæk Søpark Kollegiet

Referencer

Eksterne henvisninger
 Hjemmeside

Foreninger fra Danmark

Kollegiernes Kontor i København


Kahenera sa mga isda ang Atherinella. Ang Atherinella sakop sa kabanay nga Atherinopsidae.

Matang nga nahiubos

 Atherinella alvarezi
 Atherinella ammophila
 Atherinella argentea
 Atherinella balsana
 Atherinella beani
 Atherinella blackburni
 Atherinella brasiliensis
 Atherinella callida
 Atherinella chagresi
 Atherinella colombiensis
 Atherinella crystallina
 Atherinella elegans
 Atherinella eriarcha
 Atherinella guatemalensis
 Atherinella guija
 Atherinella hubbsi
 Atherinella jiloaensis
 Atherinella lisa
 Atherinella marvelae
 Atherinella meeki
 Atherinella milleri
 Atherinella nepenthe
 Atherinella nesiotes
 Atherinella nocturna
 Atherinella pachylepis
 Atherinella pallida
 Atherinella panamensis
 Atherinella pellosemeion
 Atherinella robbersi
 Atherinella sallei
 Atherinella sardina
 Atherinella schultzi
 Atherinella serrivomer
 Atherinella starksi
 Atherinella venezuelae

Ang mga gi basihan niini

Isdangtunay
Atherinella

Atherinella


Torben Alexander von Lowzow (født 8. marts 1962 på Frederiksberg) er cand.polyt., HD, bankmand, hofjægermester, kammerherre og bestyrelsesformand.

Torben von Lowzow blev civilingeniør i 1987 og 11 år senere HD (finansiering), 1992 MBA IMD  Han var ansat i Danske Bank 1987-2001, hvor han blev vicedirektør i 2000. Dernæst administrerende direktør i Gudme Raaschou Bank 2002-2004 og efterfølgende 2005-2006 HSH Nordbank AG, 2007-2011 partner i Capman Invest. I 1994 overtog han godset Løvenholt ved Silkeborg efter sin far, Lennart von Lowzow. Siden 2011 har han været direktør i IstoCorp. Han bor i Klampenborg.

Fra 2006 bestyrelsesmedlem i SLS Skovadministration A/S, fra 2007 Ordyhna Hld. A/S, fra 2009 Dedert Corp. (2013 formand), fra 2013 Herlufsholm (2019-2022 bestyrelsesformand).
Som bestyrelsesformand medvirkede Torben von Lowzow i fyringen af daværende rektor for Herlufsholm Mikkel Kjellberg i 2022. Dette skete, kort efter at TV 2 afdækkede en serie voldelige episoder, som havde fundet sted på Herlufsholm over en længere periode, under opsyn af rektoren og bestyrelsen. Den 25. juni 2022 trådte von Lowzow tilbage som bestyrelsesformand for Herlufsholm sammen med den øvrige bestyrelse.

Referencer

Personer i Kraks Blå Bog
Civilingeniører fra Danmark
HD'ere fra Danmark
Bankfolk fra Danmark
Kammerherrer fra Danmark
Hofjægermestre fra Danmark

Torben von Lowzow


Chiesa di San Leolino - chiesa di Bucine
Pieve di San Leolino - chiesa di Greve in Chianti, nella frazione di Panzano in Chianti
Pieve di San Leolino - chiesa di Londa
Pieve di San Leolino - chiesa di Rignano sull'Arno

Chiesa di San Leolino


Skoleskibet Vikings Kæntring er en dansk dokumentarisk optagelse fra 1907 instrueret af Peter Elfelt.

Eksterne henvisninger

Dokumentariske optagelser
Danske film fra 1907

Skoleskibet Vikings Kæntring


Shortland Street is a New Zealand television soap opera. It was first broadcast on 25 May 1992 and currently airs on television network TVNZ 2. The following is a list of characters that appeared on the show in 2017 by order of first appearance. All characters are introduced by the show's executive producer Maxine Fleming. The 25th season of Shortland Street began airing on 16 January 2017 and concluded on 18 December 2017.

Mason Coutts

Mason Coutts, played by Colin Moy, made his first appearance in January 2017. Mason is Moy's second role on the show, having played Brett Valentine in 2004.

Mason is introduced as a new candidate for the role being Mayor of Ferndale. It later emerges that he is the father of troubled teen Jasper Coutts (Lachlan Forlong). He then meets Sass Connelly (Lucy Lovegrove) and the pair start a relationship much to the dislike of her half brother, Harry Warner (Reid Walker). Mason later moves Jasper to Ferndale High after being expelled from his previous school, St. Barts. Sass starts to assist with Mason's campaign for Mayor with her attending events alongside him frequently. Their relationship becomes physical and the two sleep together. After having sex, Sass falls asleep. While she is asleep Mason makes a suspicious phonecall on a separate phone. Later on, Mason wins the campaign to become the Mayor of Ferndale and during celebrations it is revealed that Mason was arranging the murder and burial of corrupt Detective Brent Cochrane underneath the foundation of a new building. Soon after, the pair marry, much to the dismay of Sass's family. Their relationship takes a turn when Sass starts to annoy Mason's long time love affair who acts as his assistant. Sass becomes upset when Mason dismisses her, but he re-assures her that everything is OK. Eventually, it is revealed that Mason is the criminal mastermind behind the death of Glenn Rickman (Will Wallace) and covering up the murder of Hayden Crowhurst (Aaron Jackson). Due to Mason's shady personality, TK Samuels (Benjamin Mitchell) starts to become suspicious of Mason. On the day of a volcanic eruption in Ferndale, Mason and Sass have a violent fight at their house. Sass hides from Mason, but he waits for her to come out. Sass later sees her brother Frank Warner (Luke Patrick) laying on the floor and thinks he may be dead. Angry, Sass grabs a knife and stabs him. Sass's friend Hawks Logan (Teone Kahu) turns up and comforts Sass. Mason begs Sass for help, but Sass refuses. Shortly afterwards, Frank wakes up and it is revealed he is not dead and Mason is treated for his injuries in Hospital. Mason is later sent to prison for his corrupt activity. In prison, he sends a gunman to shoot Frank and Sass's other brother Finn Connelly (Lukas Whiting) whilst Mason is on a boat with Jasper and Sass trapped after he escapes prison. They argue on board and Mason goes to throw Sass abroad but is interrupted by Jasper and gets injured. He suffers from his injuries and dies in Mason's arms. Mason blames Sass for his sons death and the pair have a physical struggle, Mason pulls Sass into the water and he reveals to her he sent a gunman to kill her family. Mason drowns and the boat sails away, leaving Sass in the ocean treading water.

Eve Reston

Eve Reston, played by Jess Holly Bates, made her first screen appearance on 17 February 2017.

Unlucky in-love Boyd Rolleston (Sam Bunkall) was convinced to use a dating app by friend Drew McCaskill (Ben Barrington), and he was shocked when his one-night stand Eve was revealed as a new brain surgeon at the hospital. Adamant she was after a solely sexual relationship as she did not want to develop feelings, she propositioned Boyd to father children with her to create a perfect baby. Ultimately the two fell in love much to Eve's angst and she fell pregnant with twins. The hospital staff were shocked when deceased patient bodies started going missing and Eve lead speculation toward Deb Randal (Gabrielle Henderson) who was a recovering drug addict. Boyd began to notice suspicious behaviour in Eve and when following her one day, discovered she was the body-snatcher, operating on the bodies out of her father's property where she was storing his brain. She sought to find medical miracles through researching dead patients. Eve pleaded with Boyd to keep her secret for their children's sake, but shortly after giving birth to their twin boys Remus and Romulus, she fled the country taking the babies with her.

In September 2018, Eve returned to Ferndale with her babies and pleaded with Boyd to operate as Romulus was ill. Boyd illegally organised the operation and operated on his son under an alias. Eve again fled the country but gave Boyd her contact details to ensure his children were safe. This was later rescinded when Boyd revealed this information to his policewoman girlfriend. In June 2020 Remus and Romulus were dropped to Boyd by a lawyer who informed him Eve was giving him full custody.

Eve later returned at the end of the year and abducted the twins.

Erin Landry

Erin Landry, played by Kayleigh Harworth, made her first appearance on 20 March 2017.

Erin is a PHD student, studying computers and the daughter of a patient named Betty. Noticing the head of the IT department Damo Johnson (Grant Lobban) was lonely, Leanne Miller  (Jennifer Ludlam) set up Erin and him for a date. However the death of Betty lead Erin to accuse her doctor TK Samuels (Benjamin Mitchell) of ill-practice and dump Damo due to her unstable state. Erin returned several months later having secured an IT job at the hospital and resumed her relationship with Damo. However, when she discovered that Leanne and Damo had dated, she became incredibly manipulative, leading to Leanne leaking her health documents showing she was infertile. Ultimately Damo became uncomfortable with Erin but she kidnapped him, attacked Ali, and fought Leanne. She was arrested and found to be suffering from a psychotic mental illness. When she returned in 2018, and while she was apologizing to Leanne, she had abdominal pain. Initially thought to be feinting, Harper found out that she is actually in labour. When a baby boy was born, Damo was revealed to be the father. Leanne's stance softened when Erin became stricken with Postpartum depression. Leanne also confided in Nicole that Eric, Nicole's brother, became a schizophrenic, partly due to Leanne's neglect when she had her depression.

Erin returned again in 2022 and attempted to become close with Damo again while helping him track down an internet hacker known as "The Fiend", who had stolen Damo's savings. However, it was quickly revealed that Erin herself was The Fiend and she fled Ferndale, leaving her and Damo's son Donny in Damo's care.

Dawn Robinson

Dawn Robinson, played by Rebekah Randell, made her first appearance on 14 June 2017. Dawn is a nurse and is portrayed as a cheerful, optimistic and wholesome person. She also is said to see the good in every situation of which her colleagues can find "alternately refreshing and extremely frustrating".

Dawn, the eager newbie got offside with Sass Warner (Lucy Lovegrove) with her inane chatter and continued references to her boyfriend Dave.

She had joined the Followers Cult, fell in and out of love with Ali, she is currently a nurse and was GP's assistant to Dylan Reinheart. However, since Dylan made a move on her, their working relationship became awkward. After she left the cult, she also briefly worked as a female companion to sugar daddies so she can earn extra money. After the first stint failed while Ali was away, she tried to do that again when Ali is recovering from brain cancer tumour removal surgery. Ali died in April 2019, leaving Lulu with no birth parents, Dawn also became a widowed single step-parent.

She had a relationship with Marty, but in 2022, Dave, her first love returned for her, while she was about to leave to return to Cambridge and return to tend to the family farm, she was rushed back on July, 2022 when Damo was badly injured when he was hit by a bus. She was stood down to scrub in as a backup surgical nurse. Dawn would end up dating and bedding Scott, a member of the cult Brightshine towards the end of 2022. After realising she wasn't in love with Scott, she would get together with Logan Barns (Carlos Mueller) which would lead to Scott attempting to strangle Logan with a bread bag. After Logan was resuscitated, Logan and Dawn would start 2023 looking for Dawn's dog Barry who would be found at the end of January. After months of doing very little, when Dawn's best friend Jack Hannah (Reuben Miller) decided to leave Ferndale, Dawn would first throw a tantrum and then decide to join Jack overseas, presumably quitting her job and dumping Logan in the process. It would be revealed, however that Dawn would return in mid-May that year.

Gia Te Atakura

Gia Te Atakura (previously Sidney "Sid" Dutoit) arrives to the hospital as a teenage cardiac patient and impressed his doctor Esther Samuels (Ngahuia Piripi) with his dedication to sport despite his heart limitations. Esther soon grows close to Sid, breaking boundaries due to him being her patient and her developing romantic inclinations. Esther's uncle TK Samuels (Benjamin Mitchell) takes a liking to Sid and encourages his healthy lifestyle. However, when Sid's mother becomes aware of TK's relation to Esther she halted any progression of the relationship, eventually revealing to Esther that Sid is in fact TK's son from a one-night stand. TK discovered this but instead of informing Sid, let him move overseas to pursue a rowing career without having to worry about his father.

In November 2022 TK tries to contact Sid to reveal their relation, only for Sid's mother to reveal he had died 2 years prior. However it would be revealed not to be the case later that month as the new locum, Gia Te Atakura would be revealed to be Sid.

Gia would fall in love with Dr Rahu Parata (Zak Martin), with the two formally starting to date in the new year of 2023 in the aftermath of the Ferndale Bushfire which consumed Ferndale and burnt down the hospital. With the hospital reopening under Rebekah Anderson (Antonia Prebble) and her Brightshine cult, Gia would find herself offered a job in Chicago as a way to get rid of her due to being transgendered. Tk, whose cancer had returned would eventually be found cancer-free after which Gia finally acknowledged him as her father. At the same time, Rahu began having doubts about their relationship after receiving a transphobic rant from his brother Awatea (Kieran Foster) and the two would break up. Gia decided to accept the job in Chicago after all after saying her goodbyes.

Luke Whakapono

Luke Whakapono, played by Tammy Davis, made his first appearance in November 2017.

Upon Drew McCaskill (Ben Barrington) and Boyd Rolleston (Sam Bunkall) ending up lost in local bush and coming upon the cult followers, Luke is seen when his son Ezra screams about his father being "darkness". Ezra alleging that his father murdered one of his followers not long prior. When Hope, a member of Luke's cult is airlifted to the hospital, Luke ran into TK Samuels (Benjamin Mitchell), where it was revealed the two are half-brothers. Seemingly leaving peacefully once Ezra decides to stay with Drew and Boyd, Luke's manipulative nature is soon revealed when he attempts to force Hope to coax Ezra back to The Light. Ezra sends Hope back to the Followers, saying he has no interest in returning to his father. Infuriated by his son's disobedience. Luke disappears.

In the new year Luke returns and Dawn Robinson (Rebekah Palmer) decides to join The Light, wishing to turn her back on her previous life while not realising the true nature of the cult. Being hypnotised by Luke, Dawn returns to Ferndale where her odd behaviour is picked up on by her love interest, Ali Karim (Tane Williams-Accra). Dawn's mind control is eventually broken by her love for Ali and the two reconcile, infuriating Luke who then returns to trying to re-brainwash his son. Succeeding, TK goes to the Cult's compound where he confronts his brother about Ezra but is then drugged and brainwashed himself. Luke decides the time is right to enact his final plan, a slaughter of those the cult considers darkness, but before he can enact his plan, Drew and Boyd save TK and contact the police. While the police do nothing about Luke, Drew and Boyd escape with TK and leave. Luke is brought into hospital with a gunshot wound, inflicted by Ezra during an argument between the two. Despite the best efforts of the hospital's doctors, Luke dies from his wound. Seemingly from beyond the grave, Luke encourages his followers to commit suicide, succeeding in killing several members of the cult, while leaving Ezra, Dawn and TK still alive.

Ezra Whakapono

Ezra Whakapono, played by Dylan Poihipi, made his first appearance in November 2017.

First appearing when Boyd Rolleston (Sam Bunkall) and Drew McCaskill (Ben Barrington) are lost in the bush, Ezra, the son of Luke Whakapono (Tammy Davis) appears and accuses his father, the leader of The Light Cult of being "Darkness," implying his father has killed renegade followers before. Once Boyd and Drew leave, they find Ezra has stowed away and come back with them to the city. Deciding to take the young and naive cult member in, Boyd and Drew form a bond with Ezra who takes a liking to this strange new lifestyle. Befriending Leroy Raumati (Lionel Wellington) and Blue Nathan (Tash Keddy), Ezra learns more about the outside world, leading to humorous misunderstandings such as Ezra using Drew's money to hire a prostitute named Cinnamon and spending the night trying to remove her from "darkness" and yelling compliments to random young women about their bodies. After briefly moving to live with his uncle TK Samuels (Ben Mitchell), Ezra is eventually seduced back to his father's cult by the brainwashed Dawn Robinson (Rebekah Palmer.)

After Dawn undoes her brainwashing with the love of Ali Karim (Tane Williams-Accra), Ezra would once again confront his father after undoing his own brainwashing. After Drew and Boyd call the police once it is apparent the cult has been stockpiling guns in order to go to war with anyone they consider "darkness," nothing further is seen of the cult until Luke is admitted to Shortland Street with a gunshot wound to the chest, inflicted by Ezra in self-defence. Luke would succumb to his wounds not long afterward, after which those he had brainwashed saw his spirit demanding they sacrifice themselves to him. TK, Dawn and Ezra would resist, while other cult members would commit suicide by poisoned drink.

Ezra returned in August 2018 after staying with family in the South Island.

Others

References

External links
Characters and cast at the Official TVNZ website

2017
, Shortland Street

List of Shortland Street characters (2017)


Deonne Bridger (* 15 Mei 1972) is 'n Australiese boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 1996 en Olimpiese Somerspele van 2004 deelgeneem.

Verwysings

Deonne Bridger


As eleições estaduais de Bremen em 1959 foram realizadas a 11 de Outubro e, serviram para eleger os 100 deputados para o parlamento estadual.

O Partido Social-Democrata da Alemanha obteve um triunfo claro, obtendo mais de 54% dos votos, além de alargar a sua maioria parlamentar, ao obter 61 dos 100 deputados do parlamento estadual.

Quantos os restantes partidos, todos perderam votos em relação a 1955, com a União Democrata-Cristã a ficar-se pelos 14,8%, o Partido Alemão a obter 14,5% e, por fim, o Partido Democrático Liberal obteve 7,2% dos votos.

Após as eleições, apesar da maioria parlamentar, os social-democratas decidiram formar um governo de coligação com os liberais.

Resultados Oficiais

Eleições em Bremen (estado)
Eleições em 1959

Eleições estaduais de Bremen em 1959


Naučna klasifikacija ili biološka klasifikacija je način na koji biolozi grupiraju i kategoriziraju izumrle i živuće vrste i organizme. Moderna klasifikacija vuče korijene iz sistema Carolusa Linnaeusa, koji je grupisao vrste prema njihovim zajedničkim fizičkim osobinama. Nakon Linnaeusa, ove skupine su dorađene kako bi se dovele u bližu vezu s Darwinovim načelom o zajedničkom pretku. Molekularna sistematika, koja koristi genomsku DNK analizu, je načinila mnoge skorašnje doradbe i vjerovatno će to i nastaviti. Naučna klasifikacija spada u nauku o taksonomiji ili biološku sistematiku, tj. biosistematiku.

Primjer naučne klasifikacije
Ispod je tabela uobičajene klasifikacije ljudske vrste: čovjek (Homo sapiens).

Vanjski linkovi
 Phylocode
 Načela nomenklature zooloških taksi (taxa)
 Klasifikacija svih živih bića, sa mnogim slikama
 Wikivrste: imenik života

Naučna klasifikacija

Naučna klasifikacija (biologija)


The 2018 McGrath Cup was a Gaelic football competition in the province of Munster, played by county teams.

Just three county teams completed in 2018 after the withdrawals of Tipperary, Limerick, and Kerry. Cork were the winners.

The cup was won by Cork after a 3–13 to 3–12 win in the final.

Format

Three teams compete. Each team plays the other teams once, earning 2 points for a win and 1 for a draw. The top two teams play in the final.

Group stage

The final group game was cancelled, as Cork and Clare had already reached the final.

Final

References

External links
Fixtures and Results

McGrath Cup
McGrath Cup

2018 McGrath Cup


Kaliwatan sa insekto ang Mesothrips jordani. Una ning gihulagway ni Zimmermann ni adtong 1900. Ang Mesothrips jordani sakop sa kahenera nga Mesothrips, ug kabanay nga Phlaeothripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Ostralya
 Hapon
 State of Queensland

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Ostralya
Insekto sa Hapon
Insekto sa State of Queensland
Mesothrips

Mesothrips jordani


An Luciogobius adapel in uska species han Actinopterygii nga ginhulagway ni Okiyama hadton 2001. An Luciogobius adapel in nahilalakip ha genus nga Luciogobius, ngan familia nga Gobiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Luciogobius

Luciogobius adapel