Susan Goldberg is an American journalist, former editor in chief of National Geographic Magazine, and current President and CEO of the WGBH Educational Foundation, the largest provider of programming to PBS. Before joining National Geographic, Goldberg worked at Bloomberg and USA Today. She is an advocate for cross-platform storytelling.

Education
Goldberg grew up in Ann Arbor, Michigan to a Jewish family, and fell in love with journalism when in the eighth grade she wrote a paper entitled "Opportunities in Journalism." Goldberg thinks her career success began as a 20-year-old at the Seattle Post-Intelligencer, when she was hired from an 8-week internship into full-time job as a reporter. To take the job at the paper Goldberg dropped out of college. Goldberg eventually graduated from Michigan State University in 1987 with a BA in journalism. She has since established the Susan Goldberg Scholarship. She is a member of the Alumni board of directors in the College of Communication Arts and Sciences. In 2015 Goldberg returned to Michigan State to deliver the commencement speech.

Career
Goldberg moved to Michigan's Detroit Free Press, where she became the first woman to be sent to Lansing, the state capital, where she covered the governor and legislature. She simultaneously finished her degree at Michigan State University. She then moved to California's San Jose Mercury News, as a reporter, where she played a key role in the paper's coverage of the Loma Prieta earthquake, which went on to win a Pulitzer Prize. In 1989 she joined USA Today and, over ten years, worked across News, Life and Enterprise. Goldberg moved up the ranks at USA Today and eventually became deputy managing editor.

After 11 years of marriage, Goldberg's first husband died in 1999. She returned to the San Jose Mercury News to become managing editor. In 2007 she resigned to join Cleveland's The Plain Dealer. When Goldberg left The Plain Dealer, she was upset: "in a short time, I have become deeply attached to Cleveland".

In 2010 she was approached by Bloomberg, and what began as a West Coast job resulted in becoming executive editor of Bloomberg's Washington Bureau. Of her editorial leadership, Frank Bass said that in her leadership, "Goldberg proved that patience and enthusiasm aren't mutually exclusive traits." During 2012 and 2013 Goldberg was president of the American Society of News Editors, with a focus on developing young leaders in journalism. Goldberg was voted one of Washington's 11 most influential women in the media by Washingtonian magazine in 2013.

Goldberg's tenure as editor in chief of National Geographic ended in 2022, after which she took up a position as professor and vice dean at Arizona State University's Walter Cronkite School of Journalism. In December 2022, she was named president and CEO of WGBH, replacing Jon Abbot as the first woman to lead the foundation.

National Geographic
National Geographic magazine was first published in October 1888. In 2014 Goldberg became the 10th editor of the magazine. She was the first woman to edit the magazine since it was first published in 1888. She is also the first Jewish editor in chief of the magazine. With Goldberg in charge, it won a National Magazine Award for best website and the George Polk Award for reporting. Goldberg received the 2015 Exceptional Woman in Publishing Award.

In January 2017 the National Geographic published an issue that explored gender issues, "Gender Revolution." The edition was shortlisted for a Pulitzer Prize, for "a deep and sensitive exploration of gender worldwide, using remarkable photography, moving video and clear writing to illuminate a subject that is at once familiar and misunderstood." It received considerable media attention, prompting many comments from readers, which Goldberg responded to. In 2018 "Gender Revolution" won the Best News and Politics and Best Cover Readers' Choice awards in the ASME Cover Contest.

In 2017 the Washingtonian Magazine selected Goldberg as one of Washington's most powerful women. She is a board member of The Reporters Committee for Freedom of the Press. She is also on the board of the National Museum for Women in the Arts in Washington.

In 2022 Goldberg stepped down from her position as editor in chief at National Geographic.

Bibliography

Personal life
Goldberg is married to Geoffrey Etnire, a real estate lawyer, and they live in Washington, D.C.

References

External links

1960s births
Living people
American magazine editors
American women journalists
Bloomberg L.P. people
Editors of California newspapers
Editors of Ohio newspapers
Jewish American journalists
Michigan State University alumni
National Geographic people
Journalists from Ann Arbor, Michigan
USA Today journalists
Women magazine editors
Women newspaper editors
The Mercury News people
Presidents of the American Society of News Editors

Susan Goldberg


Floden Kupa eller Kolpa ([ ˈkóːwpa ]; fra  i romertiden ; ), er en højre biflod til Sava, der danner en naturlig grænse mellem det nordvestlige Kroatien og det sydøstlige Slovenien. Den er 297 km lang, hvoraf dens grænsedel har en længde på 118 km [1] og resten ligger i Kroatien.

Navn
Navnet Colapis, der er optegnet i oldtiden, formodes at komme fra de urindoeuropeisk rødder *quel- 'drej, bugter' og *ap- 'vand', der betyder 'slyngende vand'. En alternativ fortolkning er *(s)kel- / *skul- 'skinnende, lys', der betyder 'klar flod'.

Flodens løb

Kupa har sit udspring i den bjergrige region Gorski Kotar, nordøst for Rijeka, i området Risnjak Nationalpark i Kroatien. Den løber et par kilometer østpå, modtager den lille Čabranka-flod fra venstre, inden den når den slovenske grænse.

Den fortsætter derefter mod øst mellem den hvide Carniola-region (Bela krajina) i nord og Central Kroatien i syd. Kupa modtager tilstrømning fra Lahinja-floden fra venstre, passerer Vrbovsko og løsner sig til sidst fra den slovenske grænse efter at have passeret Metlika.

Den når derefter byen Karlovac, hvor den modtager tilløb fra to andre floder fra højre, Dobra og Korana (som igen får selskab af Mrežnica). Kupa fortsætter med at løbe mod øst, hvor den smelter sammen med Glina fra højre, passerer derefter gennem to små byer kaldet Šišinec og Brkiševina, og fortsætter derefter til byen Sisak, hvor den smelter sammen med Odra fra venstre og efter at have passeret igennem Sisak bymidte, løber ud i Sava-floden.

Vandkvalitet
Den øvre Kupa temmelig uforurenet nedstrøms til Karlovac, og er et populært sted at bade om sommeren. Strækningen fra Stari Trg ned til Fučkovci har siden været 2006 er en del af den slovenske Krajinski park Kolpa naturreservat.

De hydrologiske parametre for Kupa overvåges regelmæssigt ved Radenci, Kamanje, Karlovac, Jamnička Kiselica og Farkašić.

Referencer

Kilder

 Panorama af kilden
 Tildelt "EDEN - European Destinations of Excellence" ikke-traditionel turistdestination 2010

Floder i Kroatien
Floder i Slovenien
Karlovac

Kupa


Kaliwatan sa karpa ang Puntius bimaculatus. Una ning gihulagway ni Pieter Bleeker ni adtong 1863. Ang Puntius bimaculatus sakop sa kahenera nga Puntius, ug kabanay nga karpa. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Asya

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Karpa
Karpa sa Asya
Puntius

Puntius bimaculatus


Poiana Sibiului là một xã thuộc hạt Sibiu, România. Dân số thời điểm năm 2002 là 2807 người.

Chú thích

Tham khảo

Xem thêm

Xã của hạt Sibiu

Poiana Sibiului


Kaliwatan sa ito ang Leptorhamdia schultzi. Una ning gihulagway ni Miranda Ribeiro ni adtong 1964. Ang Leptorhamdia schultzi sakop sa kahenera nga Leptorhamdia, ug kabanay nga Heptapteridae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Habagatang Amerika

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Galeriya sa hulagway

Isdangtunay
Isdangtunay sa Habagatang Amerika
Leptorhamdia

Leptorhamdia schultzi


Halutz (hebraisk חלוץ) er en pioner eller en foregangsmand. I begyndelsen af det 20. århundrede blev ordet til en betegnelse for de unge zionistiske mænd og kvinder, der rejste til Palæstina for at skabe et jødisk hjemland. Halutzim er flertalsformen.

I 1930'erne kom et antal unge tyske jøder til Danmark på flugt fra nazismen. De blev anbragt som landbrugselever på danske gårde med den hensigt at give dem en landbrugsuddannelse, som de kunne anvende, når de på et senere tidspunkt rejste videre til Palæstina. Under opholdet i Danmark samledes de tyske landbrugselever i foreningen HeHalutz, som altså betyder Pioneren.

Jøder

Halutzim


Cap Blanc o Capo Bianco (in arabo الرأس الأبيض, traslitt. al-Raʾs al-Abyaḍ, che significa appunto "capo bianco") è stato considerato fino al 2014 il punto più settentrionale dell'Africa. Dal 2014 il punto più settentrionale è Cap Angela.

Geografia
Si trova in Tunisia, nei pressi della cittadina portuale di Biserta. Si affaccia sul Mar Mediterraneo, più a nord del punto più meridionale dell'Italia. Secondo l'Encyclopaedia Britannica (XI edizione), il punto esatto dell'estremo nord dell'Africa si trova di poco a nordovest della punta di Cap Blanc, e prende il nome di Ras ben Sakka.

Note

Voci correlate
 Capo Agulhas (Sudafrica), il punto più meridionale dell'Africa
 Biserta

Altri progetti

Bla

Cap Blanc


Ang Kārēzak Ghar ngalan niining mga mosunod:

Apganistan

 Kārēzak Ghar (kabukiran), Wilāyat-e Paktīkā,
 Kārēzak Ghar (bukid), Daykundi Province,

Pagklaro paghimo ni bot 2015-12
Pagklaro paghimo ni bot Apganistan

Kārēzak Ghar


Gornji Smrtići su naseljeno mjesto u općini Prnjavor, Bosna i Hercegovina.

Stanovništvo

Dijelovi naselja (zaseoci)
Gornji Smrtići, Gornji Smrtnići, Kovačevići, Kresojevići, Milinčići, Pejići, Stojčići, Vinčići i Živanići.

Reference

Vanjski linkovi
 Zvanični sajt općine Prnjavor

Gornji Smrtići


The Man Who Stayed at Home er en britisk stumfilm fra 1915 af Cecil M. Hepworth.

Medvirkende
 Dennis Eadie som Christopher Brent.
 Violet Hopson som Miriam Leigh.
 Alma Taylor som Molly Preston.
 Lionelle Howard som Carl Sanderson.
 Chrissie White som Daphne Kidlington.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Storbritannien
Britiske film fra 1915
Dramafilm fra Storbritannien

The Man Who Stayed at Home


An Purpuricenus axillaris in uska species han Coleoptera nga ginhulagway ni Samuel Stehman Haldeman hadton 1847. An Purpuricenus axillaris in nahilalakip ha genus nga Purpuricenus, ngan familia nga Cerambycidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Purpuricenus

Purpuricenus axillaris


Et bordkort er et kort, der indikerer, hvor en gæst skal sidder under et arrangement som et bryllup eller en banket. Kortet har normalt gæstens navn eller kælenavn, og i nogle tilfælde også et bordnummer. Ofte vil bordkortet også have en form for dekoration, der også kan afspejle et eventuelt tema ved fest.

Bordkort placeres i henhold til en bordplan. Formålet med kortene kan også være, at give personer, som måske ikke kender hinanden, mulighed for at identificere hinanden. Ved nogle bryllupper kan bordkortet også tjene som menu.

Borkort kan være fremstillet af en lang række forskellige materialer. Det mest udbredte er papir, karton eller pap. Det kan dog også være i porcelæn, træ eller metal. Bordkort i papir og lign. bliver typisk smidt ud eller bragt med hjem af de respektive gæster som minde om festen, mens bordkort af mere hårdføre materialer kan genbruges. Bordkort kan være skrevet i hånden eller printet.

I populærkulturen
I første afsnit af tv-serien Matador, Den rejsende, har Maude Varnæs fremstillet personlige bordkort til alle sine gæster ved et selskab. Efter selskabet bliver hun ked af det, da hun opdager at Oberst Hachel har krøllet sit kort sammen i stedet for at tage det med hjem.

Referencer

Litteratur

Mad og drikke

Bordkort


Clostridium bowmanii  is a psychrophilic, Gram-positive, anaerobic and spore-forming bacterium from the genus Clostridium.

References

Bacteria described in 2003
bowmanii

Clostridium bowmanii


Lili Pauline Reinhart (Cleveland, 13 de setembro de 1996) é uma atriz, produtora, escritora e cantora norte-americana. Ela é mais conhecida pelos seus papéis como Betty Cooper em Riverdale, Annabelle em Hustlers e Grace em Chemical Hearts.

Biografia
Lili Pauline Reinhart nasceu e cresceu em Cleveland, nos Estados Unidos. É filha de Amy e Daniel Reinhart. Ela é descendente de alemães e franceses e declarou que seu sobrenome é de origem alemã. Tem duas irmãs, Tess e Chloe Reinhart. Ela cresceu atuando em teatros comunitários desde seus 12 anos.

Desde os 10 anos sonhava em ser atriz, agradece muito ao seus pais por apoiarem ela nisso. Reinhart desenvolveu depressão, ansiedade e TOC aos 12 anos. Aos 14 anos ela foi ver se atuar era realmente algo possível, ela foi para Los Angeles se agenciar. Aos 18 anos ela se mudou para Los Angeles e tentou atuar, por motivos psicológicos e financeiros ela retornou para Cleveland, após 6 meses ela se mudou para LA novamente e conseguiu o papel em Riverdale, o qual exerce até hoje.

Carreira

Em 9 de fevereiro de 2016, Lili foi escalada como Betty Cooper na série Riverdale da emissora The CW. Betty é  uma garota "doce, estudiosa, ansiosa para agradar e saudável com uma enorme paixão por seu melhor amigo de longa data, Archie". Ao longo da série, Betty demonstra a sua grande capacidade de resolver os crimes que acontecem em Riverdale. Anteriormente, Lili trabalhou na comédia da Fox, Surviving Jack. Lili foi representada pelo ICM Partners, pelo Authentic Talent, pelo Literary Management e pelo advogado Michael H. Mahan, que, mais tarde, mudaram para UTA, Anonymous Content e Peikoff Mahan.

Lili faz uma participação na série de televisão Law & Order: Special Victims Unit, e protagonizou os filmes The Good Neighbour, Miss Stevens, Forever's End, Gibsonburg, The Kings of Summer, Not Waving But Drowning e Lilith.

Em 10 de fevereiro de 2017, foi anunciado que Lili iria protagonizar o próximo filme de Mélanie Laurent, Galveston, ao lado de Ben Foster e Elle Fanning.

Em 2019 foi anunciado que Lili é a nova CoverGirl. No mesmo ano ela foi incluída na lista Time 100 e apareceu no "Vanity Fair's Hollywood Issue" sendo considerada um ds 23 atores mais extraordinários de 2019 pela Vanity Fair

Em 2020 Reinhart participou da live "One World: Together At Home".

Vida pessoal
Reinhart é muito aberta sobre sua luta contra a depressão, ansiedade e dismorfia corporal e diz que Riverdale entrou em sua vida quando ela estava em um lugar muito escuro.

Os rumores de seu relacionamento com Cole Sprouse, seu par romântico em Riverdale, começaram em 2017, no Met Gala de 2018 os dois confirmaram seu namoro. Em 17 de abril de 2020, Reinhart deletou a maioria das fotos do casal em seu Instagram deixando o status de relacionamento dos dois desconhecido. Em 19 de agosto de 2020, Cole Sprouse confirmou o termino de seu namoro com Lili Reinhart, eles estavam separados desde Janeiro, mas só terminaram definitivamente em Março.

Reinhart possui um cachorro, Milo. Em junho de 2020 revelou que é bissexual No movimento Black Lives Matter sua colaboração fez transmissões ao vivo com ativistas negros como Asha Brom, Raquel Willies, Frederick Joseph e entre outros.

Filmografia

Cinema

Televisão

Música

Prêmios e indicações

Ligações externas

Naturais de Cleveland
Atrizes de televisão dos Estados Unidos
Atrizes de cinema dos Estados Unidos
Pessoas com depressão
Pessoas com transtorno de ansiedade
Atrizes LGBT dos Estados Unidos
Atrizes premiadas com o Teen Choice

Lili Reinhart


Philoponella signatella là một loài nhện trong họ Uloboridae.

Loài này thuộc chi Philoponella. Philoponella signatella được Carl Friedrich Roewer miêu tả năm 1951.

Chú thích

Tham khảo

Philoponella

Philoponella signatella


Phormictopus fritzschei là một loài nhện trong họ Theraphosidae.

Loài này thuộc chi Phormictopus. Phormictopus fritzschei được miêu tả năm 2008 bởi Rudloff.

Chú thích

Tham khảo

Phormictopus

Phormictopus fritzschei


Føstuinngangur er inngangurin til føstuna, sum í kristindóminum verður hildin í 7 vikur undan páskum. Føstuinngangur er tann sunnudagin, sum er tann 7. sunnudagurin frammanundan páskadegi. Mánakvøld og týskvøld í føstuinngangi, sum vit eisini kalla fastalávint, hevur verið vanligt at hava ymiskt til skemtunnar, eitt nú at ganga grýlu (ella ganga langaføstu), og at sláa tunnu. Mánadag í føstuinngangi, á fastalávint, er vanligt at dansa føroyskan dans, og henda dag endar dansiárið. Mikudagur í føstuinngangi nevnist øskudagur, og tá byrjar álvarsamari parturin av føstuni. Gamalt var ikki at eta kjøt í føstu; hetta sæst aftur í summum sagnum, eitt nú um Kálv lítla. Siðurin ikki at eta kjøt í føstu hevur upp til okkara tíð verið hildið í katólskum londum.

Merkisdagar

Føstuinngangur


Araldica
 Filetto – pezza araldica

Cucina
 Filetto – taglio di carne bovina
 Filetto di pesce – taglio del pesce

Equitazione
 Filetto – imboccatura per cavalli

Geografia
 Filetto – comune italiano in provincia di Chieti
 Filetto – frazione del comune italiano di Villafranca in Lunigiana in provincia di Massa
 Filetto – frazione del comune italiano di Ravenna
 Filetto – frazione del comune italiano dell'Aquila
 Filetto – frazione del comune italiano di Senigallia in provincia di Ancona

Altro
 Filetto – nome alternativo del gioco del Mulino
 Filetto – in liuteria, inserto in legno inserito in prossimità del bordo della tavola armonica e del fondo di alcuni strumenti ad arco
 Filetto – profilatura atta a creare un accoppiamento elicoidale tra due elementi meccanici
 Filetto – in anatomia, il frenulo del pene

Filetto


O Aston Martin DBR4/250, comumente referido simplesmente como o DBR4, é um carro de corrida de Fórmula 1, projetado por Ted Cutting para a fabricante de automóveis esportivos Aston Martin.

Embora tenha sido testado já em 1957, o DBR4 não fez sua estreia no Campeonato Mundial até o Grande Prêmio da Holanda de 1959, pilotado por Roy Salvadori e Carroll Shelby. No entanto, devido ao seu longo período de fabricação, no momento em que finalmente entrou em disputa muito do seu conceito e tecnologia já tinha sido substituído, e o carro não foi um sucesso. O DBR4 foi substituído pelo veículo mais leve Aston Martin DBR5/250 no início de 1960.

Ligações externas

 Photographs of DBR4/4. AstonMartins.com.

Carros de Fórmula 1 da Aston Martin
Carros de Fórmula 1

Aston Martin DBR4


Kaliwatan sa bolinabid ang Etrumeus whiteheadi. Una ning gihulagway ni Wongratana ni adtong 1983. Ang Etrumeus whiteheadi sakop sa kahenera nga Etrumeus, ug kabanay nga bolinabid. Giklaseklase sa IUCN ang kaliwatan sa kinaminosang kalabotan. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Galeriya sa hulagway

Bolinabid
Etrumeus (Dussumieriidae)

Etrumeus whiteheadi


Hrastje Plešivičko is a settlement in the Jastrebarsko administrative area of Zagreb County, Croatia. As of 2011 it had a population of 182 people.

References

Populated places in Zagreb County

Hrastje Plešivičko


Kahenera sa mga alasiwsiw ang Lunidia. Ang Lunidia sakop sa kabanay nga Tettigoniidae.

Ang kladogram matud sa Catalogue of Life mao:

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Lunidia

Lunidia


Catatumbo là một khu tự quản thuộc bang Zulia, Venezuela. Thủ phủ của khu tự quản Catatumbo đóng tại Encontrados. Khự tự quản Catatumbo có diện tích 5225 km2, dân số theo điều tra dân số ngày 21 tháng 10 năm 2001 là 31780 người.

Tham khảo

Bang Zulia
Khu tự quản Venezuela

Catatumbo (khu tự quản)


Emanuel Mabathoana (ur. 29 grudnia 1904 w Mafiken, zm. 20 września 1966) – sotyjski duchowny rzymskokatolicki, pierwszy sotyjski biskup, ordynariusz Leribe i Maseru.

Biografia
Emanuel Mabathoana urodził się 29 grudnia 1904 w Mafiken w Basutolandzie. 28 czerwca 1934 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

11 grudnia 1952 papież Pius XII mianował go biskupem Leribe. 25 marca 1953 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa Maseru Josepha Delphisa Des Rosiersa OMI. Współkonsekratorami byli biskup Johannesburga William Patrick Whelan OMI oraz biskup Bethlehem Peter Kelleter CSSp.

3 stycznia 1961 papież Jan XXIII mianował go arcybiskupem Maseru. Był pierwszym Sotyjczykiem na tej katedrze. Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II. Zmarł 20 września 1966.

Bibliografia
 Catholic-hierarchy
 GCatholic

Lesotyjscy biskupi katoliccy
Urodzeni w 1904
Zmarli w 1966
Uczestnicy soboru watykańskiego II
Misjonarze oblaci (biografie)

Emanuel Mabathoana


Mikal Bridges (Filadélfia, 30 de agosto de 1996) é um jogador norte-americano de basquete profissional que atualmente joga no Brooklyn Nets da National Basketball Association (NBA).

Ele jogou basquete universitário por Villanova e venceu os títulos nacionais em 2016 e 2018. Bridges foi selecionado pelo Philadelphia 76ers como a décima escolha geral no draft da NBA de 2018 antes de ser negociado com o Phoenix Suns, onde jogou por cinco temporadas antes de ser negociado para os Nets em 2023.

Apelidado de "The Warden", Bridges detém o recorde ativo de mais jogos consecutivos, sem perder um jogo em sua carreira na NBA desde que foi selecionado no draft.

Primeiros anos
Bridges é filho de Jack Bridges e Tyneeha Rivers, que o deu à luz aos 19 anos e o criou como mãe solteira. Ele cresceu em Overbrook e em bairros próximos. Ele se mudou para Malvern, Pensilvânia para cursar o ensino médio.

Carreira no ensino médio

Bridges estudou na Great Valley High School em Malvern, Pensilvânia, onde foi treinado por Jim Nolan. Ele começou a levar o basquete a sério no segundo ano, quando teve um surto de crescimento para chegar a 1.98m.

Em seu terceiro ano, ele teve médias de 20 pontos e oito rebotes. Durante sua última temporada, ele teve médias de 18,5 pontos, 7,2 rebotes, 2,4 assistências, 2,4 bloqueios e 1,6 roubos de bola e foi nomeado para a Primeira-Equipe da Class AAAA.

Em sua carreira, ele teve 1.340 pontos e 511 rebotes. Saindo do ensino médio, ele foi classificado pela ESPNU como o 82º melhor jogador nacional e se comprometeu com Villanova em junho de 2013.

Carreira universitária

Primeiro ano
Em seu primeiro ano com Villanova, ele jogou em todos os 40 jogos. Ele disse que teve que fazer muito levantamento de peso e mudar seu arremesso de três pontos. Ele teve um papel fundamental saindo do banco no Torneio da NCAA de 2016, marcando 11 pontos em uma vitória no Final Four contra o Oklahoma Sooners. Bridges venceu o Torneio da NCAA junto com seus companheiros de equipe pela universidade pela primeira vez desde 1985. Ele teve médias de 6,4 pontos, 3,2 rebotes e 1,1 roubos de bola como calouro. "Ele veio como um fenômeno de pontuação do ensino médio, como todos eles, então estou muito orgulhoso de como ele abriu seu jogo defensivamente", disse o técnico Jay Wright.

Segundo ano

Entrando na temporada de 2016-17, Bridges estava programado para ser o sexto homem da equipe, mas com a lesão de Phil Booth, ele foi titular em todos os jogos.

Sobre o seu segundo ano, Joe Juliano, do The Philadelphia Inquirer, escreveu: "Se existe um jogador de cinco funções no basquete universitário, Mikal Bridges é o modelo." Ele se tornou um atacante esguio que podia marcar e defendia o melhor jogador do time adversário.

No Torneio da NCAA, ele teve médias de 9,8 pontos e 4,6 rebotes, acertando 39% dos arremessos de três pontos. Ele melhorou sua pontuação com o decorrer da temporada e teve média de 12,3 pontos em seus últimos 12 jogos da temporada regular. Junto com Khyri Thomas de Creighton e o seu companheiro de equipe, Josh Hart, Bridges foi um dos três jogadores defensivos do ano da Big East, sendo o terceiro na conferência em roubos de bola com média de 1,9.

Terceiro ano
Em 4 de dezembro, ele registrou 28 pontos, o recorde de sua carreira, seis rebotes e dois bloqueios na vitória por 88-72 sobre Gonzaga. No final da temporada regular, ele se juntou a Jalen Brunson na Primeira-Equipe da Big East. Ele foi nomeado MVP do Torneio da Big East depois de marcar 28 pontos na vitória por 76-66 na final contra Providence.

Nesse ano, Bridges teve médias de 17,7 pontos e 5,3 rebotes. Ele recebeu o Prêmio Julius Erving de melhor Ala. Em 10 de abril de 2018, Bridges anunciou sua intenção de abrir mão de sua última temporada de elegibilidade universitária e se declarar para o Draft da NBA de 2018.

Carreira profissional

Phoenix Suns (2018–2023)
Bridges foi selecionado pelo Philadelphia 76ers como a décima escolha geral no draft da NBA de 2018 e foi posteriormente negociado com o Phoenix Suns em troca de Zhaire Smith e uma escolha de primeira rodada de 2021. Em 6 de julho de 2018, ele assinou um contrato de 4 anos e US$ 17,6 milhões com os Suns. Em 6 de outubro, foi anunciado que Bridges perderia o restante da pré-temporada devido a uma lesão no cotovelo.

Bridges fez sua estreia profissional na abertura da temporada regular dos Suns em 17 de outubro de 2018. Três dias depois, Bridges registrou seus primeiros pontos, rebotes e assistências de sua carreira profissional com 10 pontos, 4 rebotes, 2 assistências e 2 roubos de bola na derrota contra o Denver Nuggets. Em 14 de novembro, ele fez seu primeiro jogo como titular da carreira e marcou oito pontos em 25 minutos na vitória por 116-96 sobre o San Antonio Spurs. De 22 de janeiro a 6 de março, Bridges conseguiria pelo menos um roubo de bola em cada jogo disputado. Ele se tornou o primeiro novato desde Chris Paul a obter um roubo de bola por jogo ao longo de um período de 20 jogos. No final da temporada, Bridges se tornou o único jogador dos Suns a disputar todos os 82 jogos da temporada regular.

Em 14 de dezembro de 2020, ele teve 10 rebotes, o recorde de sua carreira, em seu primeiro jogo como titular da temporada de 2019-20, em uma derrota por 121-119 para o San Antonio Spurs na Cidade do México. Em 8 de março, Bridges conseguiu seu primeiro duplo-duplo com 21 pontos e 10 rebotes na vitória por 140-131 sobre o Milwaukee Bucks. Na bolha da NBA de 2020, Bridges foi titular em todos os oito jogos.

Em 9 de janeiro de 2021, Bridges teve 34 pontos, um novo recorde na carreira, na vitória por 125–117 sobre o Indiana Pacers. Em 13 de maio, Bridges marcou um duplo-duplo com 21 pontos e 11 rebotes, o recorde de sua carreira, na vitória por 118-117 sobre o Portland Trail Blazers. Durante o Jogo 2 das Finais da NBA de 2021, Bridges marcou 27 pontos em uma vitória por 118–108 para dar aos Suns uma vantagem de 2–0 na série. No entanto, a equipe acabou perdendo as finais em 6 jogos para o Milwaukee Bucks.

Em 17 de outubro de 2021, Bridges e os Suns concordaram com uma extensão de contrato de 4 anos e US$ 90 milhões. Bridges e os Suns terminaram a temporada regular com um recorde de 64-18, o melhor recorde geral da liga. Bridges recebeu elogios universais de jogadores, treinadores, torcedores e repórteres por sua defesa, terminando em segundo lugar na votação de Jogador Defensivo do Ano e sendo selecionado para a Primeira-Equipe Defensiva. Em 26 de abril de 2022, Bridges registrou 31 pontos, cinco rebotes e quatro bloqueios na vitória no Jogo 5 contra o New Orleans Pelicans. Nas semifinais da Conferência Oeste, os Suns foram eliminados para o Dallas Mavericks.

Em 16 de novembro de 2022, ele quase registrou um triplo-duplo com 23 pontos, 9 rebotes e 9 assistências na vitória por 130-119 sobre o Golden State Warriors. Em 17 de dezembro de 2022, Bridges ainda detém o recorde de mais jogos consecutivos sem perder nenhum deles com 365.

Brooklyn Nets (2023–Presente)
Em 9 de fevereiro de 2023, os Suns trocaram Bridges, junto com Cameron Johnson, Jae Crowder, quatro escolhas da primeira rodada e uma escolha de primeira rodada de 2028, com o Brooklyn Nets em troca de Kevin Durant e T.J. Warren.

Estatísticas da carreira

NBA

Estatísticas na NBA

Temporada regular

Playoffs

Universitário

Fonte:

Ligações externas

Naturais de Malvern (Pensilvânia)
Basquetebolistas da Pensilvânia
Basquetebolistas do Brooklyn Nets
Basquetebolistas do Phoenix Suns
Nascidos em 1996

Mikal Bridges


La portaerei statunitense USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69) è la seconda nave della classe Nimitz ed è una nave della United States Navy. È chiamata come il 34º presidente statunitense, Dwight D. Eisenhower.

Originariamente, la portaerei sarebbe stata chiamata Eisenhower ma il 25 maggio 1970, il suo nome fu allungato, quindi Dwight D. Eisenhower.

Voci correlate
US Navy
Classe Nimitz

Altri progetti

Dwight D. Eisenhower (CVN-69)

USS Dwight D. Eisenhower


AVL9 cell migration associated is a protein that in humans is encoded by the AVL9 gene.

References

Further reading

Avl9 cell migration associated


Boxing at the 2018 Asian Games was held at Halls C1, C2, and C3 of Jakarta International Expo, Jakarta, Indonesia, from 24 August to 1 September 2018.

Schedule

Medalists

Men

Women

Medal table

Participating nations
A total of 194 athletes from 31 nations competed in boxing at the 2018 Asian Games:

References

External links
Boxing at the 2018 Asian Games
Official Result Book – Boxing

2018
2018 Asian Games events
Asian Games
2018 Asian Games

Boxing at the 2018 Asian Games


Jeremiah Johnson američki je film u žanru vesterna snimljen 1972. godine u režiji Sydneya Pollacka u kojem glavnu ulogu tumači Robert Redford kao naslovni lik i  Will Geer kao "Bear Claw (medvjeđa kandža)" Chris Lapp. Djelomično se zasniva na životu legendarnog planinara Johna Jeremiah Johnsona, ispričanog u knjizi Raymonda Thorpa i Roberta Bunkera Ubica vrana: Saga o Johnsonu koji jede jetru i romanu Vardisa Fishera Planinar. Scenarij su napisali John Milius i Edward Anhalt; film je sniman na različitim lokacijama u Redfordovoj usvojenoj državi Utah. Radnja filma se fokusira na planinskog čovjeka koji želi živjeti pustinjačkim životom i neželjeno postaje predmetom duge osvete plemena Vrana i pokazuje se kao dobar protivnik za njihove ratnike u pojedinačnoj borbi na ranoj granici. Film je uvršten u takmičarski program Kanskog filmskog festivala 1972 godine.

Radnja
Veteran Meksičko-američkog rata Jeremiah Johnson započinje život planinara, izdržavajući se u Stjenovitim planinama kao traper. Njegova prva zima u planinskoj zemlji je teška; on nabasava na poglavicu Farba-svoju-košulju-u-crveno plemena Vrana. Jeremiah je naoružan puškom Hawken kalibra .30, koju koristi kao svoje glavno naoružanje sve dok ne pronađe smrznuto tijelo planinara Hatcheta Jacka koji drži pušku Hawken kalibra .50. Jack je ostavio oporuku kojom daje svoju pušku čovjeku koji pronađe njegov leš. Sa svojom novom puškom, Jeremiah nehotice ometa lov na grizlija starijeg i ekscentričnog Chrisa Lappa, zvanog "Medvjeđa kandža", koji ga podučava da živi u planinama. Nakon susreta sa Vranama, uključujući Lappovog prijatelja, poglavicu Farba-svoju-košulju-u-crveno, i učenja vještina potrebnih za preživljavanje, Johnson odlučuje da se osamostali.

On nailazi na kolibu čije su stanovnike očigledno napali ratnici plemena Crnih stopa, ostavljajući u životu samo ženu i njenog nekomunikativnog sina. Žena, izluđena tugom, primorava Johnsona da usvoji njenog sina. On i dječak, kojeg Johnson naziva "Caleb", nailaze na Del Guea, planinara kojeg su opljačkali Crne stope, i zakopali ga do vrata u pijesak i nabili mu perje u nos. Gue uvjerava Johnsona da mu pomogne u povratu njegove ukradene robe, ali Johnson savjetuje protiv nasilja kada pronađu kamp Crnih stopa.

Njih dvojica se noću ušunjaju u kamp kako bi preuzeli Gueovu imovinu, ali Gue puca i planinari tada ubijaju Crne stope. Gue uzima nekoliko konja i skalpova Crnih stopa. Johnson, zgrožen bespotrebnim nasiljem, vraća se Calebu. Ubrzo nakon toga, oni su iznenađeni gostoprimstvom pokrštenog plemena Ravnih glava, koji ih primaju kao počasne goste. Johnson nesvjesno zaduživa poglavicu dajući mu ukradene konje i skalpove Crnih stopa, njihovih smrtnih neprijatelja; prema običaju Ravnih glava, da bi održao svoju čast, poglavica ga sada mora ili ubiti ili mu dati veći dar. Poglavica mu daje svoju kćer Labud da je oženi. Nakon vjenčanja, Gue odlazi sam, a Johnson, Caleb i Swan putuju u divljinu. Johnson pronalazi odgovarajuću lokaciju za izgradnju kolibe. Smještaju se u svoj novi dom i polako počinju ličiti na porodicu.

Johnson se nalazi pod pritiskom trupa američke konjice da predvodi grupu u potrazi za spas nasukanog karavana doseljenika. Johnson nerado napušta porodicu da bi pomogao, ali je pod pritiskom i nevoljko se pristaje. Zapovjednik trupa, poručnik Mulvey, zanemaruje Johnsonov savjet da ne putuju kroz sveto groblje Vrana i naređuje Johnsonu da ih vodi dalje. Dok su se vraćali kući istim putem, Johnson primjećuje da su grobovi sada ukrašeni Labudovim plavim drangulijama; on juri nazad do kolibe, gdje otkriva da mu je porodica ubijena.

Johnson kreće u potragu za ratnicima koji su ubili njegovu porodicu i napada ih, ubijajući sve osim jednog, debelog čovjeka koji pjeva svoju oproštajnu pjesmu kada shvata da ne može pobjeći. Johnson ga ostavlja u životu, a preživjeli širi priču po cijelom regionu o planinskom čovjeku u potrazi za osvetom, hvatajući tako Johnsona u zamku i zavađajući ga sa Vranama. Pleme šalje svoje najbolje ratnike jednog po jednog da ubiju Johnsona, ali on ih pobjeđuje. Njegova legenda raste i Vrane ga počinju poštovati. Ponovo susreće Guea i vraća se u kolibu Calebove majke, samo da bi otkrio da je ona umrla i da tamo živi novi doseljenik po imenu Qualen i njegova porodica. U blizini, Vrane su podigli spomenik Johnsonovoj hrabrosti, povremeno ostavljajući sitnice i talismane u znak počasti.

Johnson i Lapp se sastaju po posljednji put. Upravo u ovom dirljivom susretu učenika i nastavnika Lapp shvaća koliko je Johnsonu bila teška borba protiv cijele nacije na ogromnoj i usamljenoj granici. Lappova spoznaja se događa kada Johnson upita: "Znate li slučajno koji je mjesec u godini?" Lapp jednostavno odgovara: "Ne, zaista ne bih znao. Žao mi je, hodočasniče." Johnson kasnije ima susret bez dijaloga sa poglavicom Farba-svoju-košulju-u-crveno, za kojeg se pretpostavlja da stoji iza napada. Dok sjede na konjima jedan nasuprot drugog, Johnson poseže za svojom puškom, ali poglavica podiže ruku, otvorenog dlana, u znak mira te Johnson polako vraća pušku nazad, signalizirajući tako kraj njihovog naprijateljstva. Film završava stihovima pjesme, "I neki ljudi kažu, On je još uvijek gore."

Uloge
 Robert Redford - Jeremiah Johnson
 Will Geer as Bear Claw Chris Lapp
 Stefan Gierasch as Del Gue
 Delle Bolton as Swan
 Josh Albee as Caleb
 Joaquín Martínez as Paints His Shirt Red
 Allyn Ann McLerie as the Crazy Woman
 Paul Benedict as Reverend Lindquist
 Jack Colvin as Lieutenant Mulvey
 Matt Clark as Qualen
 Richard Angarola as Chief Two-Tongues Lebeaux
 Charles Tyner as Robidoux

Reference

Vanjski linkovi

Filmovi iz 1972.
Američki filmovi
Američki vesterni
Filmovi na engleskom jeziku
Filmovi u režiji Sydneyja Pollacka
Filmovi zasnovani na romanu
Filmovi s radnjom u Coloradu
Filmovi snimljeni u Utahu
Filmovi o Indijancima
Filmovi o preživljavanju
Američki vesterni

Jeremiah Johnson (film)


An Nibea in uska genus han Actinopterygii. An Nibea in nahilalakip ha familia nga Sciaenidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Nibea

Nibea


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Quiva pulchella. Una ning gihulagway ni Rehn, J.A.G. ni adtong 1950. Ang Quiva pulchella sakop sa kahenera nga Quiva, ug kabanay nga Tettigoniidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Peru

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Peru
Quiva

Quiva pulchella


Festiwal Chrześcijańskie Granie – festiwal muzyki chrześcijańskiej, odbywający się corocznie w Warszawie od 2011 roku. Jest to jeden z największych festiwali muzycznych o tej tematyce w Warszawie. Wydarzenie od początku odbywa się w Dobrym Miejscu na warszawskich Bielanach. W roku 2013 festiwal odbył się w Amfiteatrze w Parku Sowińskiego. W 2017 roku wydarzenie odbędzie się 26 listopada w Arena Ursynów. Wydarzenie organizuje Fundacja Chrześcijańskie Granie.
Festiwal prezentuje premiery oraz debiuty. Ma rolę integracji różnych środowisk. Na jednej scenie zagrają amatorzy, debiutanci i profesjonaliści. W konkursie Premiery zostają wytypowane najlepsze nowe utwory przez listy przebojów muzyki chrześcijańskiej: Lista z Mocą, Złota 10 Radia Warszawa i Muzyczne Dary. Od 2018 roku w ramach wydarzenia przyznawana jest nagroda tylko za Debiut roku. W roku 2021 w konkursie Debiuty o główną nagrodę powalczą zespoły: Semeion, Jedno, Pół Piętro. Wydarzenie 26 maja 2021 transmitowane jest z Chorzowa poprzez internet. Kolejna edycja odbyła się w Katolickim Centrum Kultury Dobre Miejsce. W konkursie wzięły udział zespoły: Bonoboco, Marta Madejska i Sezon na Czereśnie. Wygrał ostatni zespół. 23 kwietnia 2023 odbyła się 12. edycja Festiwalu Chrześcijańskie Granie. W konkursie o Debiut roku zmierzyli się: White Deer, Sylwia Piotrowska, TELEO, Zespół NSA i Redhead Hero. Zwyciężył zespół White Deer. Gwiazdami byli: Sezon na Czereśnie (Debiut 2022) i BeU (Non Stop CCM).

Festiwal Chrześcijańskie Granie 2018
25 listopada 2018 roku na Arenie Ursynów w ramach 8. edycji festiwalu odbył się koncert Debiuty im. Moniki Brzozy. W konkursie Debiuty 2018 wystąpiły:

Let Him Run, s. Julita Zawadzka, Duża Rajska Kawa. Jako premiera 2018 wystąpił Jakub Kornacki z nowym albumem Trzy Sny. Gwiazdą był również laureat Premier 2017 – zespół StronaB. Gościem specjalnym na festiwalu Chrześcijańskie Granie wytypowana przez internatów był skład Wyrwani z Niewoli/Heres. Uwielbienie poprowadził ks.Andrzej Daniewicz lider zespołu La Pallotina.

Festiwal Chrześcijańskie Granie poprzedziły dwa wydarzenia: Scena Festiwalowa 2018 – koncert ks. Andrzeja Daniewicza oraz konkurs ZAŚPIEWAJ PARADISO.

Festiwal Chrześcijańskie Granie 2019
24 listopada 2019 roku w Dobrym Miejscu na 9. edycji festiwalu odbędzie się koncert Debiuty im. Moniki Brzozy. W konkursie zobaczymy 4 wykonawców: Iwonę Pietralę, Iwonę Janicką, Tato oraz laureata konkursu Hip Hop w Złotowie. Zwyciężczynią nagrody DEBIUTY w kategorii jury i publiczności otrzymała Iwona Janicka.

Festiwal Chrześcijańskie Granie poprzedzą dwa wydarzenia: Scena Festiwalowa 2019 – koncert Magdy Anioł, Tau, ks. Jakuba Bartczaka i Soudarion.

Koncert Debiuty im. Moniki Brzozy
Zdobywcami głównych nagród konkursu są:

 2011: Anielsi – nagroda jury, Love Story – nagroda publiczności
 2012: StronaB – nagroda jury i publiczności
 2013: Kanaan – nagroda jury i publiczności
 2014: Mocni w Wierze – nagroda jury i publiczności
 2015: Soudarion – nagroda jury, Good God – nagroda publiczności
 2016: Muode Koty – nagroda jury i publiczności
 2017: Play & Pray – nagroda jury, Rock & Fire – nagroda publiczności
 2018: Let Him Run – nagroda jury i publiczności
 2019: Iwona Janicka – nagroda jury i publiczności
 2021: Jedno – nagroda jury
 2022: Sezon na czereśnie - nagroda jury
 2023: White Deer – nagroda jury

Wykonawcy
Na jednej scenie spotykają się wykonawcy hip hopu, gospel, rock, pop, poezji śpiewanej. Na festiwalu występowali m.in. Gospel Rain, Ewa Uryga, Antonina Krzysztoń, New Day, StronaB, Arkadio, ks. Jakub Bartczak, Jakub Kornacki i Kanaan, Magda.lena Frączek, 33, El camino, Frenchman, Muode Koty.

Nagrody ZŁOTY KRĄŻEK
Zdobywcami głównych nagród Festiwalu są obecnie:
 Złoty Krążek – nagroda muzyczna:
 2012: Love Story – sprzedaż, StronaB – Debiut roku, Arkadio – płyta roku, Mate.O – nagroda GospelBoxu.
 2013: Love Story – Sprzedaż, Kanaan – Debiut roku, Twoje Niebo – nagroda publiczności.
 2014: Magda.lena Frączek – sprzedaż płyty Effatha.
 2015: Premiera roku – New Day za utwór POD PRĄD. Nagroda przyznana poprzez Prezydenta RP Andrzeja Dudę.
 2016: Premiera roku – Gospel Rain za utwór NIGDY NIE BĘDZIESZ SAM.
 2017: Premiera roku – StronaB za utwór Nieśpiesznie.
 2018: Premiera roku – Kanaan

Przypisy

Strony festiwalu
 www.festiwal.chrzescijanskiegranie.pl
 facebook.com/festiwalchrzescijanskiegranie

Muzyka w Polsce
Muzyka chrześcijańska
Festiwale muzyczne w Polsce
Festiwale w Warszawie

Festiwal Chrześcijańskie Granie


Kevin Toliver II (born November 24, 1995) is an American football cornerback for the Houston Roughnecks of the XFL. He played college football at LSU.

Early years
Toliver attended Trinity Christian Academy in Jacksonville, Florida. In high school he played quarterback and cornerback for Trinity Christian.
He committed to play football for the LSU Tigers on November 5, 2012, as a sophomore in high school.

College career
As a true freshman in 2015, Toliver played in all 12 of LSU's games, tallying 35 tackles, one interception, and five pass deflections.

In 2016, as a sophomore, Toliver only played in seven games, missing the last five games due to a shoulder injury. In those seven games, he made 21 total tackles.

As a junior in 2017, Toliver played in 12 of LSU's 13 games, missing only their season opener against BYU. In 12 games, he compiled 28 tackles, one interception, one sack, two forced fumbles and 10 pass deflections. On January 8, 2018, Toliver announced that he would forgo his senior year in an effort to pursue a career in the NFL.

Professional career

Chicago Bears
Toliver signed with the Chicago Bears as an undrafted free agent on May 10, 2018. Toliver made his first NFL start on September 30, 2018 against the Tampa Bay Buccaneers and recorded 7 tackles.

On September 5, 2020, Toliver was waived by the Bears.

Denver Broncos
On September 8, 2020, Toliver was signed to the Denver Broncos practice squad. He was elevated to the active roster on September 26, 2020, for the team's week 3 game against the Tampa Bay Buccaneers, and reverted to the practice squad after the game. He was signed to the active roster on November 5, 2020. He was placed on injured reserve on December 16, 2020. He was released on January 4, 2021.

Baltimore Ravens
On November 23, 2021, Toliver was signed to the Baltimore Ravens practice squad. He signed a reserve/future contract with the Ravens on January 10, 2022. He was waived on May 26.

Indianapolis Colts
On February 22, 2023, Toliver signed with the Indianapolis Colts. He was waived on August 29, 2023 and re-signed to the practice squad, but released the next day.

Houston Roughnecks
On October 18, 2023, Toliver signed a Letter of Intent with the Houston Roughnecks of the XFL.

NFL Career statistics

References

External links
LSU Tigers bio

1995 births
Living people
Players of American football from Jacksonville, Florida
American football cornerbacks
LSU Tigers football players
Chicago Bears players
Denver Broncos players
Baltimore Ravens players
Indianapolis Colts players

Kevin Toliver


'n Skeppingsmite is 'n simboliese vertelling van hoe die wêreld begin het en hoe die eerste mense dit begin bewoon het. Hoewel die algemene term "mite" dikwels na valse of denkbeeldige stories verwys, heg lede van kulture dikwels in verskillende mates waarheid aan hulle skeppingsmite. In die gemeenskap waarin dit vertel word, word 'n skeppingsmite gewoonlik beskou as 'n oordrag van die grondige waarheid – matafories, godsdienstig en histories, of as letterlik. Hulle word gewoonlik, maar nie altyd nie, beskou as kosmogoniese mites: dus dat hulle die skepping van orde in die kosmos uit 'n toestand van chaos beskryf.

Skeppingsmites het gewoonlik 'n paar eienskappe gemeen. Hulle word dikwels as heilige verhale beskou en word in feitlik alle bekende godsdienstradisies aangetref. Hulle het almal 'n storielyn en karakters wat óf gode óf mense of mensagtige figure óf diere is wat praat en maklik van vorm verander. Hulle speel dikwels af in 'n vae of niespesifieke verlede wat die godsdienshistorikus Mircea Eliade noem in illo tempore ("in daardie tyd").

Skeppingsmites raak vraagstukke aan wat baie belangrik is vir die gemeenskap wat hulle deel, en onthul hulle sentrale wêreldbeskouing en die raamwerk vir die selfidentiteit van die kultuur en individu in 'n universele verband.

Skeppingsverhale word aanvanklik mondelings oorgedra en het dus gewoonlik baie weergawes. Hulle is die algemeenste vorm van mites en kom in alle kulture voor.

Definisies

Definisies van skeppingsmites uit moderne bronne:
 'n "Simboliese vertelling van die begin van die wêreld soos dit verstaan word in 'n spesifieke tradisie en gemeenskap. Skeppingsmites is van sentrale belang vir die opsomming van die wêreld, vir die oriëntasie van mense in die heelal en vir die basiese patrone van lewe en kultuur."
 "Skeppingsmites vertel ons hoe dinge begin het. Alle kulture het skeppingsmites; hulle is ons primêre mites, die eerste stadium in wat genoem kan word die fisieke lewe van die spesie. As kulture identifiseer ons ons deur die kollektiewe drome wat ons skeppingsmites noem … Skeppingsmites verduidelik in metaforiese terme ons begrip van wie ons is in die konteks van die wêreld, en so onthul hulle ons werklike prioriteite, sowel as ons werklike vooroordele. Ons idees van die skepping sê baie oor wie ons is."
 'n "Filosofiese en teologiese verwerking van die oermite van die skepping binne 'n godsdienstige gemeenskap. Die term mite verwys hier na die denkbeeldige uitdrukking in vertelvorm van wat as basiese realiteit ondervind of verstaan word … Die term skepping verwys na die begin van dinge, óf deur die wil en handeling van 'n niewaarneembare wese óf deur die uitvloeisel uit 'n primêre bron óf op enige ander manier."

Eliade definieer die woord "mite" so wat die skepping betref:
Mites vertel 'n heilige geskiedenis; dit gee 'n gebeurtenis weer wat plaasgevind het in die oertyd, die legendariese tyd van die "begin". Met ander woorde, mites vertel hoe 'n werklikheid deur die dade van bonatuurlike wesens begin het, of dit die hele werklikheid, die kosmos of net 'n deel van die werklikheid is – 'n eiland, 'n plantspesies, 'n sekere soort menslike gedra, 'n instelling.

Klassifikasie

Mitoloë gebruik verskeie skemas om skeppingsmites te klassifiseer. Eliade en sy kollega Charles Long het 'n klassifikasiestelsel ontwikkel wat gebaseer is op 'n paar algemene motiewe wat in stories van oor die wêreld voorkom. Vyf basiese soorte word geïdentifiseer:

 Ex nihilo-skeppings, waarin die skepping deur die gedagtes, woord, droom of liggaamafskeiding van 'n goddelike wese plaasvind.
 Aardduikerskeppings, waarin 'n duiker, gewoonlik 'n voël of amfibie wat deur die skepper gestuur word, na die bodem van 'n oeroseaan duik, en sand en modder opskop wat in 'n aardwêreld ontwikkel.
 Voortkomingskeppings, waarin voorsate deur 'n reeks wêrelde en metamorfoses gaan totdat hulle die huidige wêreld bereik.
 Skeppings deur die verdeling van 'n oerwese.
 Skeppings deur die breek van 'n oereenheid, soos die kraak van 'n kosmiese eier, of die bring van orde uit chaos.

Verskeie ander klassifikasies word ook aangetref.

Ex nihilo

Die mite dat God die wêreld uit niks – ex nihilo – geskep het, staan vandag sentraal in Judaïsme, die Christendom en Islam en die Middeleeuse Joodse filosoof Maimonides het gevoel dit is die enigste begrip wat die drie gelowe deel. Die begrip word egter nie in die hele Hebreeuse Bybel aangetref nie. Die skrywers van Genesis 1 was nie bekommerd oor die oorsprong van die materie waaruit God die bewoonbare kosmos geskep het nie, maar oor die toekenning van rolle sodat die kosmos kon funksioneer. In die vroeë 2de eeu het vroeë Christelike geleerdes 'n spanning begin sien tussen die idee van wêreldvorming en die almagtigheid van God, en teen die begin van die 3de eeu  het die skepping ex nihilo 'n basiese leerstelling van die Christelike teologie geword.

'n Ex nihilo-skepping word aangetref in die skeppingsverhale van antieke Egipte, die Rig Veda en baie animistiese kulture in Afrika, Asië, Oseanië en Noord-Amerika. In die meeste van dié verhale word die wêreld geskep deur die woorde, droom, asem of blote denke van 'n skepper, maar 'n skepping ex nihilo kan ook plaasvind deur die liggaamafskeidings van die skepper.

Die letterlike vertaling van ex nihilo is "uit niks", maar in baie skeppingsmites is daar min onderskeid tussen  'n skepping ex nihilo of 'n skepping uit chaos. In 'n skepping ex nihilo kom die moontlikheid en stof van die skepping van binne die skepper. So 'n skepper bestaan in 'n fisieke omgewing soos duisternis of water, of nie. Hy skep in elk geval nie die wêreld daaruit nie, terwyl in 'n skepping uit chaos die stof vir die skepping vooraf in die ongevormde vakuum bestaan.

Skepping uit chaos
In 'n skepping uit chaos is daar aanvanklik niks buiten 'n vormlose uitgestrektheid nie. "Chaos" beteken in dié stories "wanorde", en dié vormlose uitgestrektheid wat soms 'n leemte of kolk genoem word, bevat die materiaal waarmee die wêreld gemaak sal word. Chaos kan beskryf word as met die digtheid van stoom of water, dimensieloos en soms sout of modderig. Dié mites verbind chaos met boosheid en vergetelheid, in teenstelling met "orde" ("kosmos"), wat goed is. Die handeling van skepping is die tot stand bring van orde uit wanorde. In baie van dié kulture word geglo die een of ander tyd sal die magte wat die orde handhaaf en vorm, verswak en die wêreld sal dan weer deur die kolk verswelg word. 'n Voorbeeld is die Skeppingsverhaal uit die eerste Bybelboek, Genesis.

Wêreldouer

Daar is twee vorme van wêreldouermites. Albei beskryf die skeiding van die oer-entiteit, die wêreldouer of . Een vorm beskryf die oertoestand as 'n ewige vereniging van die twee ouers, en die skepping vind plaas wanneer die twee geskei word. Die ouers is gewoonlik Lug (meestal manlik) en Aarde (meestal vroulik), wat in hulle oertoestand so styf aan mekaar vasgebind is dat hulle geen kinders kan hê nie. Dié mites beeld die skepping dikwels uit as 'n seksuele verbintenis en dien as genealogiese rekord van die gode wat daaruit gebore word.

In die tweede vorm ontstaan die skepping uit die verdeelde liggaamsdele van die oerwese. In dié stories word die ledemate, hare, bloed, bene of organe van die oerwese op 'n manier afgeskeur, afgesny of geoffer om te verander in die lug, aarde, diere, plante en ander dinge. In dié mites word die skeppingsmagte as animisties van aard uitgebeeld eerder as seksueel, en die heiliges as die elementele en integrale komponent van die natuurlike wêreld. 'n Voorbeeld hiervan is die Noorse skeppingsmite wat beskryf word in Völuspá, die eerste gedig van Gylfaginning.

Voortkoming
In voortkomingsmites verskyn die mensdom uit 'n ander wêreld in die een wat hulle tans bewoon. Die vorige wêreld word dikwels as die baarmoeder van die aardmoeder beskou en die proses van voortkoming word vergelyk met die proses van geboorte. Die rol van vroedvrou word gewoonlik gespeel deur 'n godin, soos die spinnekopvrou van verskeie mitologieë van inheemse volke van die Amerikas. Manlike karakters kom selde in sulke stories voor, en geleerdes beskou hulle as die teenvoeters van skeppingsmites met net mans, soos dié van die ex nihilo-soort.

Dié soort mites beskryf die skepping gewoonlik van mense of bonatuurlike wesens as 'n tevoorskynkoming in stadiums of in 'n metamorfose om hulle opwagting op die regte plek en in die regte vorm te maak. Dikwels word die beweging van een wêreld of stadium na die volgende aangedryf deur innerlike magte, 'n proses van ontkieming vanuit vroeëre, embrionale vorms. Die genre word meestal aangetref in inheemse Amerikaanse kulture waar die mites dikwels die finale tevoorskynkoming van die mens uit 'n gat na die onderwêreld verbind met stories oor hulle daaropvolgende migrasies en eindelike vestiging in hulle huidige tuislande.

Aardduiker
Die aardduiker is 'n algemene karakter in verskeie tradisionele skeppingsmites. In dié stories stuur 'n opperwese gewoonlik 'n dier (veral 'n soort voël, maar ook skaaldiere, insekte en visse in sommige vertellings) die oerwaters in om stukkies sand of modder te vind waarmee bewoonbare land gebou kan word. Sommige geleerdes ontleed dié stories sielkundig, terwyl ander dit kosmogonies ontleed. In albei gevalle word die klem geplaas op 'n begin wat uit die dieptes ontstaan.

Verwysings

Bibliografie

Skakels

Mitologie

Skeppingsmite


The 2018 North Carolina Tar Heels men's soccer team represented the University of North Carolina at Chapel Hill during the 2018 NCAA Division I men's soccer season. It was the 72nd season of the university fielding a program.

The 2018 season saw North Carolina win the inaugural U.S. Soccer Spring Men's College Program.

Fetzer Field was undergoing construction during the 2018 soccer season so the Tar Heels split their home matches between three stadiums:WakeMed Soccer Park, Bryan Park, and Koskinen Stadium.

Background

The 2017 North Carolina men's soccer team finished the season with a 17–4–1 overall record and a 6–1–1 ACC record.  The Tar Heels were seeded second–overall in the 2017 ACC Men's Soccer Tournament.  The Tar Heels were upset in the Quarterfinals by the seventh seed Notre Dame.  The Tar Heels earned an at-large bid into the 2017 NCAA Division I Men's Soccer Tournament.  As the third-overall seed in the tournament, the Tar Heels defeated, UNC Wilmington, SMU, and Fordham before losing to Indiana in the College Cup.

At the end of the season, one Tar Heels men's soccer player was selected in the 2018 MLS SuperDraft: Alan Winn.

Player movement

Departures

Incoming transfers

2018 recruiting class

Squad

Roster

Updated August 6, 2018

Team management

Schedule

Source:

|-
!colspan=8 style=""| Exhibition

|-
!colspan=7 style=""| Regular season

|-
!colspan=7 style=""| ACC Tournament

|-
!colspan=6 style=""| NCAA Tournament

Awards and honors

2019 MLS Super Draft

Source:

Rankings

References

External links
UNC Soccer

North Carolina Tar Heels men's soccer seasons
North Carolina Tar Heels
2018 in sports in North Carolina
North Carolina Tar Heels
North Carolina


Julia Tolezano da Veiga Faria (Niterói, 14 de março de 1991), conhecida pelo apelido de Jout Jout, é uma vlogueira, escritora e jornalista brasileira. Julia é conhecida pelo seu canal no YouTube, JoutJout Prazer, que atualmente possui mais de dois milhões de inscritos. Em 2016 publicou seu primeiro livro, Tá Todo Mundo Mal, pela editora Companhia das Letras, que se tornou um dos mais vendidos do país.

Biografia e Carreira
Julia Tolezano nasceu em Niterói, no Rio de Janeiro em 14 de março de 1991, onde se formou em jornalismo pela Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro (PUC-RJ). Jout Jout começou a gravar vídeos para o YouTube em 2014 com a intenção de perder o medo das críticas, e em 2015 estourou com o vídeo 'Não tira o batom vermelho", onde aborda sobre relações abusivas e questões feministas. No mesmo ano, Julia e outros YouTubers participaram de uma campanha da marca de telefonia Vivo, e após as polêmicas com a operadora sobre limite de internet e cobrança dos fãs, Julia lançou um vídeo em seu canal explicando não fazer parte da decisão da Vivo.

Em 2016 lançou seu primeiro livro intitulado "Tá Todo Mundo Mal", participou da Bienal do Livro e foi uma das estrelas da campanha publicitária promovida pelo Youtube Novos Tempos, Novos Ídolos, no mesmo ano mudou-se para São Paulo. Júlia se declara abertamente feminista.

Em 2018, Júlia lançou um novo vídeo que se tornou viral, a leitura na íntegra do livro "A parte que falta" de Shel Silverstein acumulou mais de 2 milhões de visualizações em três dias, disparando o número de inscritos no canal e tornando-se o vídeo mais assistido da YouTuber. O livro lido por Jout Jout também disparou nas livrarias do Brasil, tornando-o o livro mais vendido durante vários dias, tal feito foi analisado por psicólogos no Brasil, e reforça o poder dos digital influencers no Brasil. No mesmo ano, a youtuber ganhou um quadro fixo no programa Saia Justa do canal GNT, no qual a influencer envia vídeos que são posteriormente discutidos pelas apresentadoras do programa.

Em 2020, Júlia deu uma pausa em seu canal no YouTube. Durante o período, foi uma das embaixadoras no Brasil do programa YouTube Creators For Change que discute a educação de meninas, coordenado pela ex-primeira dama dos Estados Unidos, Michelle Obama. No mesmo ano, JoutJout foi uma das mediadoras do documentário "Um Crime Entre Nós" do canal GNT, que denuncia a exploração sexual infantil no país. O documentário ainda conta com nomes como Dráuzio Varella e Luciano Huck.

Com a fama, Jout Jout já foi entrevistada por vários apresentadores, tais como Jô Soares, Pedro Bial e Serginho Groisman, além de ter aparecido na retrospectiva 2016 do Youtube.

Filmes e programas de TV

Música

Prêmios e indicações

Vlogueiros do Brasil
Naturais de Niterói
Alunos da Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro
Jornalistas do estado do Rio de Janeiro
Feministas do Brasil
Youtubers do estado do Rio de Janeiro

Jout Jout


Castelo de Sycharth ou simplesmente Sycharth é uma mota e bailey exterior na cidade de Llansilin, Powys, País de Gales. Há 600 anos, esta era a casa mais nobre do País de Gales, e entre 1400 e maio de 1403 foi o ponto focal da existência do País de Gales como nação. O Castelo de Sycharth foi o local de nascimento de Owain Glyndŵr.

Castelos do País de Gales
Arquitetura do País de Gales

Sycharth


Stella Polaris tónleikakappingin er ein tónleikakapping fyri ungar klassiskar tónleikarar úr Føroyum. Kappingin varð fyrstu ferð hildin í Norðurlandahúsinum 28. februar og 1. mars 2014.

Stella Polaris 2014
Fimm dómarar vóru til tónleikakappingina. Dómsnevndarformaður var heimskendi skotski trompetleikarin John Wallace. John Wallace er rektari á Royal Scottish Academy of Music and Drama í Glasgow og er kendur víða um, sum ein av fremstu trompetleikarum seinnu mongu árini.

Dómari, ið umboðar tónleikagreinina í breiðari merking, var heimskendi blokkfloytuleikarin Michala Petri. Michala Petri er úrmælingur á blokkfloytu, og framførir kring allan heimin. Hon starvast harafturat eisini sum proffessari á Kgl danska tónlistaskúlanum í Keypmannahavn.

Umboð fyri Tórshavnar Musikkskúla var Bo Isholm, fyri Føroya Symfoniorkestur Bernharður Wilkinson og umboð fyri áhoyrarar verður Anna Sofía Restorff.

Tey sum komu í finaluna vóru hesi:
Alvi Joensen, guitar - Marta Torkilsdóttir Johannesen, floyta - Mattias Kapnas, klaver - Heiðrun Petersen, violin - Birita Poulsen, sang - og Ernst Remmel, trompet. Vinnarin fekk 25.000 krónur umframt heiðurin at taka lut sum solistur á eini konsert við Føroya Symfoniorkestri. 2. virðisløn var kr. 10.000, 3. virðisløn var kr. 5.000 og 4. virðisløn var 2.000 krónur.

Vinnarar 2014
 Nr. 1 Mattias Kapnas
 Nr. 2 Alvi Joensen
 Nr. 3 Heiðrun Petersen
 Nr. 4 Marta Torkilsdóttir Johannesen, Birita Poulsen og Ernst Remmel

Vinnarar undir 18 ár
Alda Sigurdsdóttir Lamhauge og Aksel Remmel vunnu kappingina fyri tónleikarar undir 18 ár
Vár Iversen Lindenskov varð nummar eitt hjá luttakarunum undir 12 ár

Luttakarar til Stella Polaris 2014
Susan Philbrow, cello
Felisia Jógvansdóttir Helmsdal, klarinett
Vár Iversen Lindenskov, cello
Jónhild Høgnadóttir Debes, cello
Aksel Remmel, klaver
Birita Dam, viola
Katarina Andreassen, floyta
Anna Sofía Jørgensen, trompet
Alda S. Lamhauge, floyta
Gwendolyn Philbrow, cello
Sólja Hansen, cello
Hjalti Bogason, gittari
Jósef Zachariassen, klaver
Mattias Dimitris Kapnas, klaver
Marta Torkilsdóttir Johannesen, floyta
Ernst Dánjalsson Remmel, trompet
Sofía Jakobina Restorff Spangenfeldt, floyta
Lív Hansen, violin
Maria Wang Reinert, trombon
Birita Poulsen, sangur
Kristina Thede Johansen, saxofon
Rúni Hentze, trompet
Alvi Joensen, gittari
Dávur Birgisson Davidsen, gittari
Maria Olsen, gittari
Elsa Maria Dam, floyta
Heiðrun Petersen, violin

Keldur

Føroyskur tónleikur
Tónleikakappingar

Stella Polaris tónleikakappingin


An Hypopta actileuca in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Dyar hadton 1918. An Hypopta actileuca in nahilalakip ha genus nga Hypopta, ngan familia nga Cossidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hypopta

Hypopta actileuca


An Leptocolpia decaryi in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Claude Herbulot hadton 1954. An Leptocolpia decaryi in nahilalakip ha genus nga Leptocolpia, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Leptocolpia

Leptocolpia decaryi


Konfrontation é um filme de drama suíço de 1976 dirigido e escrito por Rolf Lyssy. Foi selecionado como representante da Suíça à edição do Oscar 1977, organizada pela Academia de Artes e Ciências Cinematográficas.

Elenco

 Peter Bollag – David Frankfurter
 Gert Haucke – Wilhelm Gustloff
 Marianne Kehlau – Frau Hedwig Gustloff
 Hilde Ziegler – Doris Steiger
 Wolfram Berger – Zvonko
 Michael Rittermann – Rabbi Frankfurter
 Alfred Schlageter – Rabbi Salomon

Ligações externas

Filmes da Suíça

Konfrontation


Esta é uma cronologia dos principais fatos ocorridos no ano de 1830 na Venezuela.

Eventos
23 de fevereiro – O governo provisório cria um tribunal militar para substituir o sistema judicial herdado da Grande Colômbia.

4 de maio – O Congresso de Bogotá votou a favor de nova Constituição; mais tarde, aceita a renúncia de Simón Bolívar.

1830 na Venezuela


Józef Sikorski (ur. 19 marca 1942 w Delejowie, obecnie teren Ukrainy, zm. 25 grudnia 2012 w Warszawie) – polski gitarzysta basowy, muzyk sesyjny, kompozytor. Od 1972 roku był członkiem Sekcji B – Autorów Utworów Muzyki Rozrywkowej i Tanecznej Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Życiorys
Występował i nagrywał z powstałą w sierpniu 1969 roku grupą Quorum, z którą odniósł sukces na VIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1970 roku – nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. RiTV zdobyła jego jazzująca kompozycja do słów Wojciecha Młynarskiego, pt. Ach, co to był za ślub, która była właściwie tylko słowno-muzycznym żartem.

Sikorski komponował, m.in. dla: Steni Kozłowskiej, Jerzego Połomskiego, Alibabek z którymi również występował i duetu piosenkarskiego Danuta Rinn i Bogdan Czyżewski oraz towarzyszył w sesjach nagraniowych, niemalże wszystkim gwiazdom polskiej piosenki i najważniejszym twórcom polskiej muzyki rozrywkowej tamtego czasu, takim jak m.in.: Zdzisława Sośnicka, Halina Frąckowiak, Tadeusz Woźniak, Jacek Skubikowski, Novi Singers, Marek i Wacek, czy Arp Life. Zmarł 25 grudnia 2012 roku w Warszawie.

Wybór kompozycji autorstwa Józefa Sikorskiego
 Ach, co to był za ślub (sł. W. Młynarski) – z rep. Quorum
 Drogi czasu (sł. J. Zalewski) – z rep. S. Kozłowskiej
 Słońce w chmurach (sł. G. Walczak) – z rep. Alibabek
 Warszawski kalendarz (sł. W. Mann) – z rep. J. Połomskiego
 Zabieram ciebie w miłość (sł. J. Złoty) – z rep. duetu Rinn-Czyżewski
 Nasze małe trzydziestolecie (współautor muzyki obok: Jerzego Haralda, Jerzego Wasowskiego, Seweryna Krajewskiego i Władysława Szpilmana) – z rep. SPPT Chałturnik

Źródło: Discogs.

Przypisy

Bibliografia
 Stowarzyszenie Autorów ZAiKS
 Nekrolog: Józef Sikorski
 Biblioteka Polskiej Piosenki: "Ach, co to był za ślub" (Opis)

Linki zewnętrzne

 Józef Sikorski w bazie Discogs

Polscy basiści popowi
Polscy basiści jazzowi
Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej
Muzycy związani z Warszawą
Urodzeni w 1942
Zmarli w 2012

Józef Sikorski (1942–2012)


An Compsophis vinckei in uska species han Colubridae nga ginhulagway ni Charles A. Domergue hadton 1988. An Compsophis vinckei in nahilalakip ha genus nga Compsophis, ngan familia nga Colubridae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Compsophis

Compsophis vinckei


An Discalma atomosaria in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Warren hadton 1907. An Discalma atomosaria in nahilalakip ha genus nga Discalma, ngan familia nga Geometridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Discalma

Discalma atomosaria


Die Bathurst-toposkoop herdenk die 1820-Setlaars en hul nageslag in daardie deel van die Oos-Kaap.

Woordverklaring
'n Toposkoop is 'n gedenkteken op 'n uitsigpunt soos 'n heuwel, berg of 'n toring en dui die rigting aan na sekere plekke van belang in daardie omgewing. Gewoonlik word die afstand daarheen aangegee.

Ligging
Hierdie monument staan op 'n koppie bo die omringende groen heuwels aan die noordoostekant van die dorpie Bathurst, Oos-Kaap. Op 'n helder dag kan die Groot-Visrivier, Kwaaihoek en die vallei van die Gamtoosrivier van hieraf gesien word.

Geskiedenis
Vanaf hierdie punt het sir Rufane Donkin en kol. Jacob Glen Cuyler in 1820 toegesien dat die setlaars na hul aangewese standplase geleide gedoen word. In 1859 het kapt. W. Bailey hier 'n baken en uitkykpos opgerig en op Setlaarsdag 1968 is die toposkoop onthul.

Monument
Die sirkelvormige gedenkteken is gebou rondom Bailey se baken. Dit is gemessel met klippe wat verkry is van gesloopte geboue wat nog deur die oorspronklike setlaars in die dorpie opgerig is. Op die muurtjie is 57 brons gedenkplate aangebring. Elke plaat dui 'n rigting aan waar 'n groep setlaars gevestig is, die naam van die plek, die afstand daarheen sowel as die leier van daardie geselskap, die plek van oorsprong in die moederland en die skip waarmee hulle na die Kaapkolonie gekom het.

Uitbreiding
Vroeg in die 21ste eeu is hierdie gedenkteken so gevandaliseer dat herstelwerk uitgevoer is. Terselfdertyd is daar uitbreidings op die erfenisterrein aangebring om erkenning te verleen aan ander vroeë bewoners van die streek.

Bronne
Bullock, J. Burnard: 150 Years Later – a worthy monument. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 20, nr. 1, September 1970
Oberholster, J.J.: Die Historiese Monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn op versoek van die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7

Verwysings

 Monumente en gedenkwaardighede in Suid-Afrika
 Oos-Kaap

Bathurst-toposkoop


Aspalathus candidula is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom suid van Riversdal op die kus vlakte voor en daar is drie subpopulasies wat bedreig word deur indringerplante.

Bronne
 SANBI Redlist
 Plants of the World Online

Aspalathus
Flora van Suid-Afrika
Endemiese plante van Suid-Afrika

Aspalathus candidula


Kaliwatan sa alibangbang ang Aepytus mahagoniatus. Una ning gihulagway ni Pfitzner ni adtong 1914. Ang Aepytus mahagoniatus sakop sa kahenera nga Aepytus, ug kabanay nga Hepialidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Aepytus

Aepytus mahagoniatus


Ryan is a ghost town in Rush County, Kansas, United States.

History
Ryan was issued a post office in 1878. The post office was discontinued in 1908.

References

Further reading

External links
 Rush County maps: Current, Historic, KDOT

Former populated places in Rush County, Kansas
Former populated places in Kansas

Ryan, Kansas


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Kiah karrawilya. Una ning gihulagway ni Otte, D. ug R.D. Alexander ni adtong 1983. Ang Kiah karrawilya sakop sa kahenera nga Kiah, ug kabanay nga Mogoplistidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Northern Territory

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Northern Territory
Kiah

Kiah karrawilya


Józef Macichowski (ur. 25 września 1906 w Jezioranach w gminie Warkowicze, zm. 24 kwietnia 1978) – polski inżynier leśnictwa, poseł na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji.

Życiorys
Uzyskał tytuł inżyniera leśnictwa na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1933 zatrudniony był w Dyrekcji Lasów Państwowych w Łucku. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 113. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.

W czasie wojny obronnej walczył na stanowisku dowódcy kompanii gospodarczej 24 Pułku Piechoty. Nad Wisłą dostał się do niewoli niemieckiej, do stycznia 1945 przebywając w oflagu. Był jeńcem Oflagu X C Lubeka, a od 20 kwietnia 1942 II-C, nr jeńca 93.

Po wojnie pracował w organizujących się Lasach Państwowych – początkowo w Łodzi, a następnie w Krakowie. 1 czerwca 1951 przeniesiono go do Szczecinka, gdzie został mianowany dyrektorem Koszalińskiego Okręgu Lasów Państwowych. Od 1956 był pierwszym dyrektorem Biura Urządzenia Lasu i Projektów Leśnictwa. Należał do licznych organizacji społecznych i zawodowych. Był działaczem Ligi Ochrony Przyrody, Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Fińskiej czy Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Był także członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu oraz przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu FJN w Koszalinie. Zasiadał w Radzie Naukowej Słowińskiego Parku Narodowego.

W 1957, 1961, 1965 i 1969 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w okręgu Szczecinek. Przewodniczył Komisji Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w II i III kadencji, następnie w IV i V był jej zastępcą przewodniczącego. Ponadto w trakcie III, IV i V kadencji zasiadał w Komisji Handlu Zagranicznego. Był pierwszym parlamentarzystą szczecineckim.

Upamiętnienie
Od maja 2004 jego imię nosi sala konferencyjna Starostwa Powiatowego w Szczecinku.

Ordery i odznaczenia
 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
 Złoty Krzyż Zasługi
 Srebrny Krzyż Zasługi
 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
 Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)
 Komandor Orderu Lwa Finlandii

Przypisy

Bibliografia

 Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Posłowie na Sejm PRL
Działacze PZPR
Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu
Przewodniczący Wojewódzkich Komitetów Frontu Jedności Narodu
Członkowie Ligi Ochrony Przyrody
Polscy inżynierowie leśnictwa
Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej
Oficerowie 24 Pułku Piechoty (II RP)
Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
Jeńcy Oflagu II C Woldenberg
Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945
Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego
Polacy odznaczeni Orderem Lwa Finlandii
Absolwenci Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego
Ludzie związani ze Szczecinkiem
Urodzeni w 1906
Zmarli w 1978

Józef Macichowski


La riserva naturale marina Isole Tremiti è un'area marina protetta della Puglia istituita nel 1989, che protegge l'area marina di  che circonda le isole Tremiti.

Flora
Bosco misto ad aleccia e pino d'Aleppo (presente solo nell'isola di San Domino) e vegetazione da scogliera, tra cui compaiono piante di capperi e rosmarino.

Fauna

Note

Voci correlate
 Isole Tremiti
 Parco nazionale del Gargano
 Aree naturali protette della Puglia

Collegamenti esterni

Aree naturali protette della provincia di Foggia

Riserva naturale marina Isole Tremiti


Storthyngura yuzhmorgeo là một loài chân đều trong họ Munnopsidae. Loài này được Malyutina miêu tả khoa học năm 2011.

Chú thích

Tham khảo

Storthyngura

Storthyngura yuzhmorgeo


Strahoninec (mađ. Drávanagyfalu) je naseljeno mjesto i općina u Hrvatskoj, u Međimurskoj županiji.

Historija

Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu stare općine Čakovec.

Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, općina, odn. naseljeno mjesto Strahoninec je imala 2.682 stanovnika.

Općina Strahoninec

Napomena: Nastala iz stare općine Čakovec. U 1991. sadrži dio podataka grada Čakovca.

Strahoninec (naseljeno mjesto)

Napomena: U 1991. ovom naselju pripojen je dio područja naselja Savska Ves (grad Čakovec), u kojem je sadržan dio podataka od 1857. do 1961.

Popis 1991.

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mjesto Strahoninec je imalo 2.580 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:

Galerija

Također pogledajte

 Spisak općina u Hrvatskoj

Literatura

  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.
 Knjiga: "Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima, autor: Jakov Gelo, izdavač: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske, 1998., , ;

Reference

Vanjski linkovi

Općine u Hrvatskoj
Općine u Međimurskoj županiji
Naselja u Hrvatskoj
Naselja u Međimurskoj županiji
Naselja u Strahonincu

Strahoninec


Kaliwatan sa alibangbang ang Olapa nuda. Una ning gihulagway ni Holland ni adtong 1897. Ang Olapa nuda sakop sa kahenera nga Olapa, ug kabanay nga Lymantriidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Olapa

Olapa nuda


An Geothlypis aequinoctialis in uska species han Aves nga syahan ginhulagway ni Gmelin hadton 1789. An Geothlypis aequinoctialis in nahilalakip ha genus nga Geothlypis, ngan familia nga Parulidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 G. a. aequinoctialis
 G. a. auricularis
 G. a. chiriquensis
 G. a. peruviana
 G. a. velata

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Geothlypis

Geothlypis aequinoctialis


Kaliwatan sa alasiwsiw ang Orthelimaea flavolineata. Una ning gihulagway ni Brunner von Wattenwyl ni adtong 1878. Ang Orthelimaea flavolineata sakop sa kahenera nga Orthelimaea, ug kabanay nga Tettigoniidae. Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Orthelimaea

Orthelimaea flavolineata


JSW Group er et indisk multinationalt konglomerat med hovedkvarter i Mumbai. De driver forretning indenfor stål, energi, minedrift, havne og cement.

Datterselskaber
JSW Steel Ltd er en privatejet stålproducent med en installeret kapacitet på 23 MTPA.
JSW Energy har en elproduktionskapacitet på 4.531 megawatt.

Referencer

Virksomheder fra Indien

JSW Group


Olshana æt russiskur trolari, sum í dýrdarveðri um kvøldið 2. august 2007 sigldi á Flesjarnar. Tá trolarin var togaður av aftur flesjunum móti morgni, sakk hann vestanfyri Flesjarnar við 270 tonsum av dieselolju umborð. Hetta mál førdi til nógv politiskt kjak um ábyrgd.

Ávisingar úteftir

Olshana Shipwreck, youtube.com
Olshana hard aground. Flesjarnar, Faroe Islands, pbase.com
OLSHANA - IMO 8422864, shipspotting.com
Assistance til trawleren Olshana, forsvaret.dk

Keldur

Skip
Burturgingin skip og bátar

Olshana


Humza Yousaf (født d. 7. april 1985) er en skotsk politiker, som har været Skotlands førsteminister siden marts 2023. Han er formand for Scottish National Party, og har været medlem af Skotlands parlament siden 2011. Han har pakistansk baggrund og blev ved sit valg til Skotlands førsteminister, den første etniske minoritet til at holde dette embede.

Baggrund
Yousaf er født i Glasgow til forældre fra Pakistan.

Politiske karriere

Første valg og ministerposte
Yousaf blev medlem af SNP i 2005, og arbejdede over de næste år som assistent for flere prominente medlemmer af partiet, herunder Alex Salmond. Han blev for første gang valgt til Skotlands parlament i 2011.

Yousaf blev i 2012 udpeget som minister for Europa og udviklingssamarbejde, og han blev hermed den første etniske minoritet i Skotland til at blive udpeget som minister. Han fortsatte i denne rolle frem til 2016, hvor han blev minister for transport og øerne.

Yousaf blev i 2018 udpeget til justitsminister. Han fortsatte i denne rolle frem til 2021, hvor han i stedet blev gjort til sundhedsminister.

SNP-formand og førsteminister
Nicola Sturgeon annoncerede i februar 2023, at hun ville stoppe from SNP-formand og førsteminister. Få dage senere, annoncerede Yousaf, at han ville være kandidat til at erstatte hende. Efter en længere valgkamp, så vandt Yousaf den 23. marts 2023 valget, da han fik 52% af stemmerne. Den 28. marts blev han officielt bekræftet som Skotlands nye førsteminister af parlamentet, og blev hermed den første etniske minoritet til at holde dette embede.

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Glasgow
Politikere fra Skotland
Skotlands førsteministre

Humza Yousaf


Verona – utwór estońskich piosenkarzy Koita Toome i Laury Põldvere, wydany w formie singla w styczniu 2017. Piosenkę napisał Sven Lõhmus.

W 2017 zwyciężył w finale programu Eesti Laul 2017 po zdobyciu 44 818 głosów od telewidzów (wcześniej plasując się na pierwszym miejscu głosowania telewidzów i na szóstym miejscu u jurorów), zostając propozycją reprezentującą Estonię w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie. Zajął 14. miejsce w półfinale konkursu, nie kwalifikując się do finału.

30 stycznia 2017 premierę w serwisie YouTube miał oficjalny teledysk do piosenki.

Lista utworów
CD single
 "Verona" – 3:16

Notowania na listach przebojów

Zobacz też
 Estonia w Konkursie Piosenki Eurowizji

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Okładka
Single w Konkursie Piosenki Eurowizji
Single wydane w roku 2017

Verona (utwór muzyczny)


Maharashtra Open, właśc. Tata Open Maharashtra 2018 – tenisowy turniej ATP kategorii ATP World Tour 250 w sezonie 2018 z cyklu Maharashtra Open rozgrywany w dniach 1–6 stycznia 2018 roku w Pune na kortach twardych o puli nagród wynoszącej 501 345 dolarów amerykańskich.

Gra pojedyncza

Zawodnicy rozstawieni

Drabinka

Faza finałowa

Faza początkowa

Pula nagród

Gra podwójna

Zawodnicy rozstawieni

Drabinka

Pula nagród

Uwagi

Bibliografia

Linki zewnętrzne

2018 w tenisie ziemnym
2018
2018 w Indiach

Maharashtra Open 2018


Marian Elizabeth Fiorina (October 10, 1919 – February 25, 2010) was an American politician who served three terms as Secretary of State of New Mexico. She was elected to two consecutive terms between 1959 and 1962, and succeeded Ernestine D. Evans in 1970. She left office in 1974, when Evans was reelected.

Career
Marian Elizabeth Fiorina was a native of El Paso, Texas, born to Delphine Sauders and Jules Vicknair Sr. She moved to New Mexico, married Anthony Fiorina, and began working for the New Mexico House of Representatives by 1951 as a deputy chief clerk. First elected as secretary of state in 1958, she won a second term in 1960. During her first stint in office, she sought to end political patronage across the state. Fiorina was succeeded by Alberta Miller in 1963. Upon stepping down, Fiorina became the clerk for a state constitutional convention convened in the 1960s. Fiorina won a four-year term as secretary of state in 1970, and left office in 1974. In the following decades, she helped her son Tom win election as a municipal judge in Santa Fe. Fiorina died on February 25, 2010, of Alzheimer's disease, aged 90. A memorial was held on March 3, 2010, and she was interred at Santa Fe National Cemetery.

References

1919 births
2010 deaths
Secretaries of State of New Mexico
Politicians from El Paso, Texas
Politicians from Santa Fe, New Mexico
New Mexico Democrats
Women in New Mexico politics
Deaths from Alzheimer's disease
Neurological disease deaths in New Mexico
Burials at Santa Fe National Cemetery
20th-century American politicians
20th-century American women politicians
21st-century American women

Betty Fiorina


O eclipse lunar de 17 de outubro de 1986 foi um eclipse total, o segundo e último de dois eclipses lunares do ano. Foi também o último da temporada de tétrades, que é a sequência de quatro eclipses totais consecutivos. A próxima tétrade ocorrerá entre 2003 e 2004. Teve magnitude umbral de 1,2455 e penumbral de 2,3008. Teve duração de cerca de 73 minutos.

Durante a totalidade, a Lua mergulhou dentro da metade norte do cone de sombra da Terra, fazendo com que a Lua se apresentasse escura e avermelhada, principalmente no sul do disco lunar, que estava consideravelmente mais próximo do centro da sombra umbral, e por isso, mais escuro.

A Lua atravessou a metade norte da sombra terrestre, em nodo ascendente, dentro da constelação de Peixes, próximo à constelação de Áries, e perto das estrelas 98 Piscium (μ Psc), 106 Piscium (ν Psc) e 110 Piscium (ο Psc) (em Peixes).

Tétrade

Este eclipse foi o último de quatro eclipses totais consecutivos, chamada de tétrade, conhecida também como Luas de Sangue, ou ainda sequência de luas vermelhas. Os outros eclipses da série foram em 4 de maio de 1985, 28 de outubro de 1985 e 24 de abril de 1986. Marcou assim o fim da temporada de tétrades.

A próxima temporada de tétrades será entre 2003-04, com os eclipses totais de 16 de maio de 2003, 9 de novembro de 2003, 4 de maio de 2004 e 28 de outubro de 2004.

Série Saros

Eclipse pertencente ao ciclo lunar Saros de série 136, sendo membro de número 18, num total de 72 eclipses na série. O último eclipse foi o eclipse total de 6 de outubro de 1968. O próximo eclipse será com o eclipse total de 28 de outubro de 2004.

Visibilidade

Foi visível sobre o Oceano Índico, Europa, Ásia, Austrália, Atlântico, Ártico, parte oeste do Pacífico e faixa leste da América do Sul.

Eclipses lunares
1986 na ciência

Eclipse lunar de 17 de outubro de 1986


Kaliwatan sa insekto ang Thrips persicae. Una ning gihulagway ni Alexander Henry Haliday ni adtong 1837. Ang Thrips persicae sakop sa kahenera nga Thrips, ug kabanay nga Thripidae.

Kini nga matang hayop na sabwag sa:
 Inglatera

Walay nalista nga matang nga sama niini.

Ang mga gi basihan niini

Insekto
Insekto sa Inglatera
Thrips

Thrips persicae


An Anchirithra insignis in uska species han Lepidoptera nga ginhulagway ni Butler hadton 1878. An Anchirithra insignis in nahilalakip ha genus nga Anchirithra, ngan familia nga Lasiocampidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anchirithra

Anchirithra insignis


George Treacher (c.1835 – 28 February 1908) was a Victorian architect known for his pub designs.

Early life and family
George Treacher was born around 1835 in Clapham, Surrey. He married Emma and had at least three daughters and two sons with her.

Career
Treacher practiced as an architect and surveyor. He was particularity known for his designs for public houses which included The Opera Tavern (1879) in Catherine Street, London. He also designed the Britannia Public House (1881) at 45 Peckham High Street which has since been converted to a shop and the front lost, and the Yorkshire Grey on the corner of Langham Street and Middleton Place, rebuilt in 1882–3 to designs by Treacher.

Death
Treacher died on 28 February 1908 at 68 Loughborough Park, Brixton. He left effects valued at £867.

References

External links

Architects from Surrey
People from Clapham
1830s births
1908 deaths
Public house architects

George Treacher


Huyện Nerekhta () là một huyện hành chính tự quản (raion), của Tỉnh Kostroma, Nga. Huyện có diện tích 7 km², dân số thời điểm ngày 1 tháng 1 năm 2000 là 28000 người. Trung tâm của huyện đóng ở Nerekhta.

Tham khảo

Thành phố và thị trấn ở tỉnh Kostroma
Huyện của Nga

Nerekhta