Okinawa Churaumi Akvaryumu (Japonca: 沖縄美ら海水族館 Okinawa Churaumi Suizokukan), Okinawa ilinin on bir şehirden biri olan Okinawa'nın Motobo kasabasındaki Ocean Expo Park'ta bir akvaryumdur.

Atlanta'daki Georgia Aquarium'dan sonraki en büyük akvaryumdur ve ana tankı 7.500 metreküp su alır. Burada kullanılan 22,5 metre genişliğinde 8.2 metre yüksekliğindeki cam, yedi parça halinde üretilmiş ve sonradan birleştirilmiştir. Her biri 60 cm kalınlığında olan bu tabakalar pürüzsüzdür. Birleşme yerlerinde kullanılan özel karışım sayesinde şeffaflık ve çok geniş bir görüş alanı sağlanmıştır.

Akvaryumun bakımı suyu boşaltmadan yapılır. Akvaryum suyu karışımı hayvanların alıştığı doğal ortama yakın olması için uzmanlarca ayarlanır ve Motobo açıklarından alınan temiz okyanus suyuyla karıştırılarak kullanılır. Balina, köpekbalıkları ve manta rayların yaşadığı bu devasa tesiste canlıların doğal şartlardan daha uzun yaşadıkları tespit edilmiştir. Güneş ışığının etkisinin yok olmaması için geliştirilen düzenekle tankın içine girmekte olan suyun ışık alması sağlanmıştır.

Ayrıca okyanus dibinde yaşayan canlıların ve mercanların adaptasyonu sağlanmış akvaryumlar ve rehabilitasyon gereksinimi bulunan deniz canlıları için havuzlar bulunur.

Japonya'daki akvaryumlar
Okinawa prefektörlüğündeki yapılar

Okinawa Churaumi Akvaryumu


Silentium Amoris ist das dritte Studioalbum der US-amerikanischen Band William Control, welches am 2. April 2012 unter dem Label Control Records erschien.

Die erste Singleauskopplung des Albums Kiss Me Judas wurde am 27. März 2012 veröffentlicht.

Titelliste
 Achtung – 1:23
 We Are Lovers – 3:33
 Kiss Me Judas – 4:21
 I Am Your Jesus – 3:36
 The Velvet Warms and Binds – 4:59
 Letters to the Other Side – 3:42
 Come Die with Me – 4:27
 Atmosphere – 4:13
 Omnia Vincit Amor – 4:33
 Romance & Devotion – 3:57
 True Love Will Find You in the End – 2:04
 Failure of All Mankind – 5:12
 Silentium Amoris – 1:22

Anmerkungen
 Der Titel von Track neun ist lateinisch für "Die Liebe besiegt alles". Dasselbe gilt für den Albumtitel/Track 13, welcher "Stille der Liebe" bedeutet.
 Track acht ist ein Cover des gleichnamigen Songs von Joy Division.
 Track elf ist ebenfalls eine Coverversion, das Original stammt von Daniel Johnston.

Album 2012
Album (Electronic)

Silentium Amoris


Religiøs kunst kan man tale om når menneskelige frembringelser, artefakter, er accepteret eller bestemt som kunst, og dernæst at denne kunst kan betegnes som religiøs i modsætning til profan, verdslig.

Galleri

Se også
 Animisme – Maleriets historie (forhistorisk tid)
 Islamisk kunst – Kristen kunst
 Ikoner – Ikonoklasme – Billedforbud

Referencer

Eksterne henvisnnger

 Om Museet for Religiøs Kunst i Lemvig og om museet hos DSD, Den Store Danske
 Diskussion om religiøs kunst fra Metmuseum.org med mange billeder (4:34 min. : 'Medieval art curator Melanie Holcomb and drawings and prints curator George Goldner discuss the Museum's responsibilities when showing religious art'.)

Religiøs kunst


Henri-Joseph Ranvier est un homme politique français né en 1857 à Paris où il est mort en 1918. Participant à la Commune de Paris adolescent, il adhère au mouvement socialiste réformiste et est conseiller municipal du quartier de la Roquette () de 1900 à 1918.

Biographie

Henri Joseph Ranvier naît le  à Paris dans une famille socialiste. Son père, Gabriel Ranvier, peintre-décorateur de profession, est un militant blanquiste, membre de l'Internationale. Élu maire du  en 1870, il participe à la Commune de Paris en 1871 et doit s'exiler lors de la défaite.

Âgé de seulement quatorze ans, Henri Ranvier s'engage aussi dans l'insurrection parisienne. Il est arrêté le  et est incarcéré à la prison Mazas puis à celle des Chantiers à Versailles pendant quatre mois. Il connaît les sévices du lieutenant Marcerou, contre qui il témoignera lors d'une enquête réalisée en 1880 par Frédéric Cournet pour L'Intransigeant. Émilie Noro, qui l'a côtoyé en prison, décrit sa situation dans un témoignage publié à titre posthume en 1913. Il rejoint ensuite son père à Londres. Rentré à Paris dès 1873, il suit un apprentissage de peinture sur porcelaine et devient peintre sur éventails.

Habitant du quartier de la Roquette dans le , Henri Ranvier milite d'abord au groupe de la Libre pensée, au groupe matérialiste du  et aux Égaux. Membre de la Fédération des travailleurs socialistes de France (FTSF), il choisit le courant possibiliste réformiste de Paul Brousse au congrès de Saint-Étienne de 1872. En 1890, il suit Jean Allemane dans la fondation du Parti ouvrier socialiste révolutionnaire (POSR), qui fusionne en 1902 avec la FTSF et les jauressiens pour fonder le Parti socialiste français, lui-même composante de la Section française de l'Internationale ouvrière (SFIO) en 1905. Secrétaire du POSR en 1885, il est délégué à titre consultatif à sa conférence nationale. Cinq ans plus tard, il est présent au congrès de la salle Wagram.

À la Roquette, Henri Ranvier est candidat aux élections municipales sans discontinuer de 1896 à 1912, et élu au conseil municipal de Paris à partir de 1900. En 1894, il est aussi candidat à une élection partielle au quartier de Grenelle, où il obtient à peine 6 % des suffrages exprimés. Il meurt le .

Hommage

Une nouvelle rue du quartier de la Roquette est baptisée en 1933 rue Henri-Ranvier à sa mémoire.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Liens externes

Naissance en septembre 1857
Naissance à Paris
Peintre français du XIXe siècle
Communard
Exilé communard
Conseiller municipal de Paris
Personnalité de la Fédération des travailleurs socialistes de France
Personnalité du Parti ouvrier socialiste révolutionnaire
Personnalité de la Section française de l'Internationale ouvrière
Décès en août 1918
Décès dans le 11e arrondissement de Paris
Décès à 60 ans

Henri Ranvier


Soilwork, 1995'te kurulmuş İsveçli bir Alternatif/Melodik Death Metal grubudur.

Diskografi
1998 - Steelbath Suicide
2000 - The Chainheart Machine
2001 - A Predator's Portrait
2002 - Natural Born Chaos
2003 - Figure Number Five
2005 - Stabbing the Drama
2007 - Sworn to a Great Divide
2010 - The Panic Broadcast
2010 - The Sledgehammer Files
2013 - The Living Infinite
2015 - The Ride Majestic
2019 - Verkligheten
2022 - Övergivenheten

İsveçli melodik death metal grupları
Alternatif metal grupları
İsveçli progresif metal grupları
1995'te kurulan müzik grupları
Nuclear Blast sanatçıları
Century Media Records sanatçıları
Listenable Records sanatçıları

Soilwork


Casa Capitulară (în ) este un monument istoric și de arhitectură din municipiul Sibiu. Clădirea a servit inițial drept sediu al capitlului Prepoziturii Sibiului și a fost construită în secolul al XIV-lea. Ulterior, clădirea a suportat intervenții și transformări în secolele al XV-lea, al XVI-lea și al XVIII-lea. După Reforma Protestantă a constituitsediul al Consistoriului Bisericii Evanghelice de Confesiune Augustană.

Edificiul se găsește în imediata vecinătate a Catedralei Evanghelice și a Colegiului Național "Samuel von Brukenthal" din Sibiu.

Bibliografie

 Hermann Fabini, Alida Fabini: Hermannstadt. Portrait einer Stadt in Siebenbürgen. Monumenta-Verlag, Hermannstadt 2000, ISBN 3-929848-17-1.
 Harald Roth (Hrsg.): Handbuch der historischen Stätten. Band: Siebenbürgen (= Kröners Taschenausgabe. Band 330). Kröner, Stuttgart 2003, ISBN 3-520-33001-6.

Clădiri și structuri din secolul al XIV-lea
Casa Capitulară

Casa Capitulară din Sibiu


Gregor Lagus (* Dezember 1586 in Köslin; † 1652 in Kolberg) war ein deutscher Theologe.

Sein Vater hieß Caspar Hase, wählte aber den griechischen Namen Lagus (Langohr), und war Bürger in Köslin. Seine Mutter war Dorothea von Hohenhausen, die eine Tochter Dorothea von Svavens und damit Nichte des ersten lutherischen Bischofs von Cammin, Bartholomaeus Suawe, war.

Nach Besuch der Schulen in Kolberg und Danzig ging Lagus zum Studium nach Greifswald und Wittenberg, wo er Magister wurde.

Danach wurde Gregor Lagus Pastor an der evangelischen Kirche zu Schönberg in Mähren. Hier heiratete er 1617 die Tochter Esther des dortigen Bürgermeisters Christoph Danielis. Aus der Ehe gingen sechs Kinder hervor, von denen jedoch fünf "durch Feindes Hände" umkamen. Nur der Sohn Daniel (1618–1678) überlebte.

Als 1623 in Mähren gegen die Reformation vorgegangen wurde, musste er mit Frau und Kind fliehen und kam nach Kolberg. Hier wurde er zunächst außerordentlicher Prediger an der Heiligengeistkirche. 1625 wurde er Rektor des Ratslyzeums Kolberg. Seine Frau starb im Jahre 1631.

1631 wurde Lagus von Fürstin Hedwig, der Witwe des Herzogs Ulrich von Pommern, als Präpositus nach Neustettin bestellt.

Im Jahre 1649 wurde Lagus, nach langem vergeblichem Widerstand seiner Neustettiner Gemeinde, die ihn halten wollte, wieder zurück nach Kolberg zum Pastor an der St.-Marien-Domkirche und Präpositus berufen. Er konnte dieses Amt jedoch nur bis zum 27. Februar 1652 ausüben, denn an diesem Tag stürzte er auf dem Gang zur Kirche so schwer, dass er ein viertel Jahr später an den Folgen verstarb.

Literatur

 Christian Wilhelm Haken: Versuch einer Diplomatischen Geschichte .. Köslin .. Lemgo 1765, S. 276–278
 Ernst Müller: Die evangelischen Geistlichen in Pommern von der Reformation bis zur Gegenwart. 2. Teil, Der Regierungsbezirk Köslin. Stettin 1912, S. 189 f. (Online)

Lutherischer Theologe (17. Jahrhundert)
Lutherischer Geistlicher (17. Jahrhundert)
Person des Christentums (Pommern)
Deutscher
Geboren 1586
Gestorben 1652
Mann

Gregor Lagus


Hewlett Packard Enterprise Company (HPE) er en amerikansk multinational it-virksomhed med hovedkvarter i Spring, Texas.
HPE blev etableret 1. november 2015, som en del af opdelingen af Hewlett-Packard company. Det er en erhvervsrelateret virksomhed, som arbejder med servere, datalagring, netværk, software, konsulentydelser og support.

Referencer

It-virksomheder fra USA

Hewlett Packard Enterprise


الوطية، منطقة ساحلية من مناطق محافظة العاصمة في الكويت. تقع من دوار الشيراتون حتى مبنى مؤسسة البترول الكويتية ووزارة النفط، وتعرف هذه المنطقة حالياً باسم شاطئ شويخ حيث تم ضمها لمنطقة الشويخ السكنية.

تاريخ المنطقة
يقال انها سميت الوطية بسبب أثر قدم كان على إحدى الصخور التي تقع على سواحلها، وقيل أن هذا الأثر يعود للخضر وهو الرجل الصالح الذي التقاه  موسى  عند الصخرة التي فقد فيها الحوت واتخذ طريقه في البحر سرباً. تلك القصصة التي تناقلت بالتواتر مشافهة جعلت ذلك الشاطئ يسمى بالوطية حيث وطئت أقدامهما عليه عليهما السلام.

أشتهر شاطئ الوطية في الماضي بهدوءه ووفرة أسماك الشعم حيث كان يرتاده حداقة السيف وهواة السمر، وقد كان يرتاده أيضاً الطلبة للمذاكرة ومراجعة الدروس في فترة الستينات وأوائل السبعينات.

من المعالم التاريخية في المنطقة
كان في المنطقة عدد من المعالم البارزة والتي لم يتبق منها شي في الوقت الحالي. مثل :
 مجسم الربيانة، وهو مجسم ضخم لربيانة أقيم في بداية السبعينات وقد اهمل بعد الغزو العراقي للكويت وتمت إزالته وتشييد واجهة بحرية في مكانه.
 قرية يوم البحار القديمة، وهي قرية اقيمت في الثمانينات مكان قرية الصياديين ومنازلهم وقد تم إزالتها عن بكرة أبيها في نهاية التسعينات وبناء قرية يوم بحار جديدة في مكان آخر.
 بوابة المقصب، وهي إحدى بوابات سور الكويت الثالث وتم تدميرها من الجيش العراقي أثناء الغزو العراقي للكويت.

المراجع

الوطية (الكويت)


Kartutan, Tunceli ilinin Mazgirt ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski "Lödek" olup bu isim Zazaca, ot/saman yığını anlamına gelen "Lod"dan gelmektedir. Türkiye Cumhuriyetinin ilk yıllarında da Lödek adıyla kayıtlarda yer almayı sürdüren yerleşim, köy isimlerinin Türkçeleştirmesi çalışmaları kapsamında Kartutan adını almış ve 1960 yılı nüfus sayımında itibaren de bu isimle kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli iline 55 km, Mazgirt ilçesine 24 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Mazgirt belde ve köyleri

Kartutan, Mazgirt


Altınova, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy 1990'lı yıllarda Yeşilyazı mahallesinden ayrılmıştır. Adını ise, özellikle "A" harfiyle başlaması için muhtar, Altınova olarak sunmuş ve ortak karar neticesinde Altınova mahallesi adını almıştır. Sebebi ise bazı avans ve para ödemelerinin alfabetik köy sıralamasına göre yapılmasıydı.

Coğrafya
Samsun iline 66,2 km, Bafra ilçesine 15,2 km uzaklıktadır.

Nüfus

 2007-2012 Nüfusları ADNKS'ne göredir.
 2000 Nüfusu Genel Nüfus Sayımına göredir.
KAYNAK: TÜİK

Dış bağlantılar
 YerelNET

Kaynakça

Bafra'nın mahalleleri

Altınova, Bafra


Smolenskaja () er en station på Filjovskajalinjen i Moskvas metro. Den åbnede i 1935 som en del af den første metrolinje. Stationen blev tegnet af S.G. Andrijevskij og T.N. Makarytjev.  Smolenskaja havde oprindeligt to ingangshaller, men den ene blev revet ned i forbindelse med udvidelsen af Haveringen. Der er stadig to udgangstrapper fra perronen, men den ene er blindgyde, der ender, hvor den gamle hal havde været.

Referencer

Eksterne henvisninger

Metrostationer på Filjovskajalinjen
Moskvas metrostationer

Smolenskaja (Filjovskajalinjen)


An Zeugites latifolius in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eugène Pierre Nicolas Fournier, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni William Botting Hemsley. An Zeugites latifolius in nahilalakip ha genus nga Zeugites, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeugites

Zeugites latifolius


Arjun er en indisk udviklet og bygget kampvogn med 120 mm kanon. Den blev udviklet for den indiske hær under et udviklingsprogram, som begyndte i 1972.

Historie
Konkurrencen om at udvikle Arjun blev startet i 1972, og meningen var at erstatte Vijayanta i tjeneste. Indiske Combat Vehicle Research and Development Establishment begyndte arbejdet med Arjun i 1974. Den første prototype blev vist i april 1984, og da var 300 millioner rupier brugt.

En række udenlandske virksomheder støttede udviklingen, herunder Krauss-Maffei, MTU, Renk og Diehl fra Tyskland og Oldelft fra Nederland. På trods af dette stødte man på problemer i udviklingen. Blandt andet blev kampvognen først planlagt med en 1.500 hk gasturbine, men den blev erstattet af en tolvcylindret turbodiesel. De første modeller havde kun 500 hk, men dette blev senere øget med turboladere.

De første prototyper var udstyret med en tysk MTU 838 Ka-501 dieselmotor på 1.400 hk koblet til en automatisk gearkasse fra Renk.

Kilder
 FAS om Arjun (læst 30. september 2017)

Eksterne henvisninger

Kampvogne

Arjun


A student loan is a type of loan designed to help students pay for post-secondary education and the associated fees, such as tuition, books and supplies, and living expenses. It may differ from other types of loans in the fact that the interest rate may be substantially lower and the repayment schedule may be deferred while the student is still in school. It also differs in many countries in the strict laws regulating renegotiating and bankruptcy. This article highlights the differences of the student loan system in several major countries.

Australia

Tertiary student places in Australia are usually funded through the HECS-HELP scheme. This funding is in the form of loans that are not normal debts. They are repaid over time via a supplementary tax, using a sliding scale based on taxable income. As a consequence, loan repayments are only made when the former student has income to support the repayments. Discounts are available for early repayment. The scheme is available to citizens and permanent humanitarian visa holders. Means-tested scholarships for living expenses are also available. Special assistance is available to indigenous students.

There has been criticism that the HECS-HELP scheme creates an incentive for people to leave the country after graduation, because those who do not file an Australian tax return do not make any repayments.

Canada

The province of British Columbia allows the  Insurance Corporation of British Columbia to withhold issuance or renewal of driver's license to those with delinquent student loan repayments or child support payments or unpaid court fines.
Students need to meet the qualification with an individual's direct educational costs and living expense to get the certificate to obtain a loan and this policy is directly controlled by the government.

France

Germany

New Zealand

New Zealand provides student loans and allowances to tertiary students who satisfy the funding criteria. Full-time students can claim loans for both fees and living costs while part-time students can only claim training institution fees.  While the borrower is a resident of New Zealand, no interest is charged on the loan.  Loans are repaid when the borrower starts working and has income above the minimum threshold, once this occurs employers will deduct the student loan repayments from the salary at a fixed 12c in the dollar rate and these are collected by the New Zealand tax authority.

Thailand
The public sector is one of the most important sections in Thailand's higher education system. In addition, many public educational organizations usually receive profits from the students' tuition fees and the governments. Specifically, There are six various sections in the public sector's organization: colleges with the limited enrollment,universities which is opening to public, universities which is national autonomous, Rajabhat colleges, Ajamangala Universities of Technology, and polytechnic colleges.

India
The Indian government has launched a portal, Vidya Lakshmi, for students seeking educational loans and five banks including SBI, IDBI Bank and Bank of India have integrated their system with the portal. Vidya Lakshmi was launched on the occasion of Independence Day i.e. 15 August 2015 for the benefit of students seeking educational loans. Vidya Lakshmi was developed under three departments of India i.e. Department of Financial Services, Department of Higher Education and Indian Banks Association (IBA). Vidya Lakshmi Portal has been developed under the Pradhan Mantri Vidya Lakshmi Karyakram and announced by the finance minister Shri Arun Jaitley in the budget speech of FY 2015–16. As of August 15, 2020, 37 banks were registered on the Vidya Lakshmi Portal and offered 137 loan schemes

To bridge the constraint of increasing institutional fees, NSDL e-Governance in India launched the Vidyasaarathi portal to help students seeking scholarship for studies in India or overseas.

The education loan is expected to grow at a rate of 32.3 percent in 2009-10, 39.8 percent each in 2010-11and 2011-12, and 44.8 percent during the period 2012–13 to 2014–15.

South Korea

South Korea's student loans are managed by the Korea Student Aid Foundation (KOSAF) which was established in May 2009. According to the governmental philosophy that Korea's future depends on talent development and no student should quit studying due to financial reasons, they help students grow into talents that serve the nation and society as members of Korea.  Normally, in South Korea, the default rate of redemption is related to each student's academic personalities. For instance, comparing with other majors, students in fine arts and physics are supposed to possessing a higher default rate. Therefore, students in such majors would be inclined to a higher rate of unemployment and a higher risk of default in redemption. Also, people will tend to have an inferior quality of human capital if the period of unemployment is too long.

United Kingdom

Student loans in the United Kingdom are primarily provided by the state-owned Student Loans Company. Interest begins to accumulate on each loan payment as soon as the student receives it, but repayment is not required until the start of the next tax year after the student completes (or abandons) their education.

Since 1998, repayments have been collected by HMRC via the tax system, and are calculated based on the borrower's current level of income. If the borrower's income is below a certain threshold (£15,000 per tax year for 2011/2012, £21,000 per tax year for 2012/2013), no repayments are required, though interest continues to accumulate.

Loans are canceled if the borrower dies or becomes permanently unable to work. Depending on when the loan was taken out and which part of the UK the borrower is from, they may also be canceled after a certain period of time usually after 30 years, or when the borrower reaches a certain age.

Student loans taken out between 1990 and 1998, in the introductory phase of the UK government's phasing in of student loans, were not subsequently collected through the tax system in the following years. The onus was (and still is) on the loan holder to prove their income falls below an annually calculated threshold set by the government if they wish to defer payment of their loan.
A portfolio of early student loans from the 1990s was sold, by The Department for Business, Innovation and Skills in 2013.
Erudio, a company financially backed by CarVal and Arrow Global was established to process applications for deferment and to manage accounts, following its successful purchasing bid of the loan portfolio in 2013.

There are complaints that graduates who have fully repaid their loans are still having £300 a month taken from their accounts and cannot get this stopped.

United States

In the United States, there are two types of student loans: federal loans sponsored by the federal government and private student loans, which broadly includes state-affiliated nonprofits and institutional loans provided by schools. The overwhelming majority of student loans are federal loans. Federal loans can be "subsidized" or "unsubsidized."  Interest does not accrue on subsidized loans while the students are in school. Student loans may be offered as part of a total financial aid package that may also include grants, scholarships, and/or work study opportunities.  Whereas interest for most business investments is tax deductible, Student loan interest is generally not deductible.  Critics contend that tax disadvantages to investments in education contribute to a shortage of educated labor, inefficiency, and slower economic growth.

Prior to 2010, federal loans were also divided into direct loans (which are originated and funded by the federal government) and guaranteed loans, originated and held by private lenders but guaranteed by the government. The guaranteed lending program was eliminated in 2010 because of a widespread perception that the government guarantees boosted student lending companies' profits but did not benefit students by reducing student loan costs.

Federal student loans are less expensive than private student loans. The federal government offers direct consolidation loans through the Federal Direct Loan Program. The new interest rate is the weighted average of the previous loans. Private loans don't qualify for this program. The interest rate of borrowers with federal student loans is nearly equal to the weighted average rate on the former loans while the new interest rate of private loans depends on the one-month London interbank offered rate. Therefore, these two student loans are different in both application and definition. Losses on student loans are extremely low, even when students default, in part because these loans cannot be discharged in bankruptcy unless repaying the loan would create an "undue hardship" for the student borrower and his or her dependents. In 2005, the bankruptcy laws were changed so that private educational loans also could not be readily discharged. Supporters of this change claimed that it would reduce student loan interest rates; critics said it would increase the lenders' profit.

Students can apply for loans to Stafford Loans with no risks; and there are around 1000 banks engaged in the student loan project. Students can also apply for student loans with the Department of Education which enables any school to take part in its Direct Loan project.

Rising student debt
Federal aid policies expanded loan eligibility and shifted from grants to loans starting the rising student debt. The Federal Pell Grant, a form of federal aid for higher education students that does not need to be re-paid, only provides a maximum annual grant of $6,195 per student for the 2019-2020 award year. With the average annual tuition cost for a four year in-state public university averaging $26,590 for the 2019–2020 academic year, many students are forced to take out student loans to bridge the gap between grants and their annual tuition costs. More students over the years have been actively enrolled in universities, with enrollment in for-profit universities growing by over 5 million in the past 10 years. For-profit universities enroll only 10% of the nations active college enrollment, yet hold nearly 20% of all federal student loan. States have also deprived public support and shifted the financial burden onto students by increasing the cost of tuition. With the median family income on a steady decline each year since 2007 up until 2012, it saw increasing difficulty for students to pay back college tuition out of savings and labor income. Between 2002 and 2012, public spending on education dropped 30%, while total enrollment at public colleges and universities jumped 34%. Ninety-two percent of student debt is loaned directly by the federal government. In 2020, the amount of student loan debt had reached $1.6 trillion.

Income-based repayment
The Income-based repayment (IBR) plan is an alternative to paying back federal student loans, which allows the borrowers to pay back loans based on how much they make, and not based how much money is actually owed. Income-based repayment is a federal program and is not available for private loans.

IBR plans generally cap loan payments at 10 percent of the student borrower's income. Deferred interest accrues, and the balance owed grows. However, after a certain number of years, the balance of the loan is forgiven. This period is 10 years if the student borrower works in the public sector (government or a nonprofit) and 25 years if the student works at a for-profit. Debt forgiveness may be treated as taxable income, but can be excluded as taxable under certain circumstances, like bankruptcy and insolvency. Loans forgiven through the Public Service Loan Forgiveness program are not considered taxable income.

Qualification
Most college students in the United States qualify for federal student loans. Students can borrow the same amount of money, at the same price, regardless of their own income or their parents' incomes, regardless of their expected future income, and regardless of their credit history. Only students who have defaulted on federal student loans or have been convicted of drug offenses, and have not completed a rehabilitation program, are excluded. Borrowers from families with low income with separation are more likely to default than those from higher-income families. Also, borrowers entering repayment after their sophomore year are more likely to default.

The amount students can borrow each year depends on their education level (undergraduate or graduate), and their status as dependent or independent. Undergraduates are eligible for subsidized loans, with no interest while the student is in school. Graduate students can borrow more per year.

Private lenders use different underwriting criteria, including credit rating, income level, parents' income level, and other financial considerations. Students only borrow from private lenders when they exhaust the maximum borrowing limits under federal loans. Several scholars have advocated eliminating the borrowing limit on federal loans and enabling students to borrow according to their needs (tuition plus living expenses) and thereby eliminating high-cost private loans.

Repayment
Federal student loan interest rates are established by Congress and listed in § 20 U.S.C. § 1087E(b). Because the interest rates are established by Congress, interest rates are a political decision. In 2010, the federal student loan program ran a multibillion-dollar "negative subsidy", or profit, for the federal government. Loans to graduate and professional students are especially profitable because of high-interest rates and low default rates. Usually, the net flow of the default rate on student loans are strongly related to the nontraditional issuer and the flowing price of the tangible assets, unlike buildings or land. However, in contrast to the positive correlation with the borrower, a change in the price normally leads to a negative influence on the default rate. These two aspects have been used to explain the Great Recession of student loan default, which had grown to nearly thirty percent.

Some experts believe that the education of workers would bring societal benefits such as reducing stress on public services, reducing medical expenses, increasing incomes, and promoting employment rates. These people propose that federal student loan rates should be adjusted with specific courses, relative to the rate of risk and societal returns from various studies.

Traditionally, repayment starts six months after graduation or leaving school.

It is important to note that financial relief can provide a safety net for those under intense pressure to repay, leading many towards gaining income and avoiding defaulting.

With federal student loans, the student may have multiple options for extending the repayment period. An extension of the loan term will reduce the monthly payment and increase the amount of total interest paid on the principal balance during the life of the loan (the unpaid interest and any penalties become capitalized, i.e. added to the loan balance). Extension options include extended payment periods offered by the original lender and federal loan consolidation. There are also other extension options including income-based repayment plans and hardship deferments.

The Master Promissory Note is an agreement between the lender and the borrower that promises to repay the loan. It is a binding legal contract.

Criticism
In coverage through established media outlets, many borrowers have expressed feelings of victimization by the student loan corporations.  There is a comparison between these accounts and the college credit card trend in America during the 2000s, though the amounts owed by students on their student loans are almost always higher than the amount owed on credit cards. Student loans cannot be discharged in a bankruptcy proceeding unless the debtor can demonstrate "undue hardship." After the passage of the bankruptcy reform bill of 2005, even private student loans are not discharged during bankruptcy. This provided a credit risk free loan for the lender, averaging 7 percent a year.

In 2007, Andrew Cuomo, then Attorney General of New York State, led an investigation into lending practices and anti-competitive relationships between student lenders and universities.  Specifically, many universities steered student borrowers to "preferred lenders" which resulted in those borrowers incurring higher interest rates.  Some of these "preferred lenders" allegedly rewarded university financial aid staff with "kickbacks".  This has led to changes in lending policy at many major American universities.  Many universities have also rebated millions of dollars in fees back to affected borrowers.

In 2007, a false claims lawsuit was filed on behalf of the federal government by former Department of Education researcher Jon Oberg against Sallie Mae, Nelnet, and other lenders. Oberg argued that the lenders overcharged the U.S. government and defrauded taxpayers of millions and millions of dollars. In August 2010, Nelnet settled the lawsuit and paid $55 million.

Since 2005, Bankruptcy reform lead debtors have to take the responsibility of private student loan debt in bankruptcy which can decline debtors' intention of reducing costly defaults to declare bankruptcy.

As of 2013, many economists are predicting a new economic crisis will emerge as a result of an estimated $1 trillion of student loan debt currently impacting two thirds of graduating college students in America.  However, most economists and investors believe that there is no student loan bubble.

In his 2020 presidential campaign, Joe Biden promised student loan forgiveness. 64% of Americans back student loan forgiveness of $10,000 for individuals earning up to $150,000 annually.

Hong Kong
The loan scheme for Hong Kong students was introduced in 1969. This scheme aimed to help full-time students at two universities: the Chinese University of Hong Kong and Hong Kong University. The program was extended in 1976 to cover full-time students in the Hong Kong Polytechnic, and further extended in 1982 to cover post-advanced level students in the Hong Kong Baptist College. In 1984 loans were expanded to include students in the new city Polytechnic. The scheme is controlled by the secretary of the university and Polytechnic Grants Committee, which is advised by the Joint Committee On Student Finance. The applicant of the loan scheme must have resided or been domiciled in Hong Kong for three years immediately prior to application. In 1990, a new government office, the Student Financial Assistance Agency, was also established to coordinate the administration of the student loan scheme.

See also
 College tuition in the United States
 EdFund
 Free education
 Higher Education Bubble
 Higher Education Price Index
 Post-secondary education
 Private university
 Student benefit
 Student debt
 Tuition agency
 Tuition center
 Tuition fees
 Tuition freeze

References

Further reading
 Manning, Robert D. (1999). "Credit Cards on Campus: The Social Costs and Consequences of Student Debt." Washington, D.C.: Consumer Federation of America.
 Schemo, Diana Jean, "Private Loans Deepen a Crisis in Student Debt", The New York Times, June 10, 2007
 "New Default Rate Data for Federal Student Loans: 44% of Defaulters Attended For-Profit Institutions", The Pew Charitable Trusts, Project on Student Debt, Berkeley, California, December 15, 2009
 Studentaid.ed.gov on Federal Perkins Loan Teacher Cancellation

External links

 "UNITED NATIONS: Education Policy and Reform"
 "Big Money On Campus". U.S. News & World Report. October 19, 2003.
 "College, Inc.", PBS FRONTLINE documentary, May 4, 2010

Loans
Education finance
Personal finance

Student loan


Joseph-Louis Guérin, né le  à Sainte-Pazanne et mort le  à l'hôpital d'Osimo, est un séminariste français, engagé volontaire dans les Zouaves pontificaux, et mort des suites d'une blessure reçue à la bataille de Castelfidardo. Il fit l'objet d'une piété populaire jusque dans les années 1950, et de nombreux miracles lui furent attribués.

Bibliographie

Liens externes

Naissance en avril 1838
Décès en octobre 1860
Zouave pontifical
Décès à 22 ans

Joseph-Louis Guérin


Fountain Inn er en by i den nordvestlige del af delstaten South Carolina i USA. Byen ligger i Greenville County og har en befolkning på  indbyggere.

Geografi
Fountain Inn har et areal på

Turistattraktioner
 Cannon Building
 Fairview Presbyterian Church
 Fountain Inn High School
 Fountain Inn Principal's House and Teacherage
 McDowell House
 Robert Quillen Office and Library
 Tullyton
 F. W. Welborn House

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i South Carolina

Fountain Inn (South Carolina)


J̌ ǰ

O J̌ (minúscula: ǰ) é uma letra (J latino, adicionado do caron) e é usado em alguns esquemas de transcrição fonética ex.: ISO 9 e representa o som de acordo com o alfabeto fonético internacional /dʒ/. Também é usada nas escritas latinas ou na romanização de várias línguas iranianas e línguas pamir, além da romanização dos alfabetos: armênio, georgiano, berbere latino, as línguas tuaregues e o mongol clássico. A letra foi inventado por Karl Richard Lespius em seu alfabeto padrão no modelo de š e ž para evitar a confusão causada pela pronúncia ambígua da letra j nas línguas europeias.

Referências

Alfabeto fonético

J̌


Die Bürgerschaftswahl in Bremen 1947 war die zweite Wahl zur Bürgerschaft im am 1. Januar 1947 gegründeten Land Freie Hansestadt Bremen. Sie fand am 12. Oktober 1947 statt.

Ergebnis
Die Wahlbeteiligung lag bei 67,8 Prozent. Die SPD in Bremen verteidigte ihre Stellung als stärkste Partei und setzte die Koalition mit der BDV unter Bürgermeister Wilhelm Kaisen im Senat Kaisen III fort.

Veränderung der Sitze im Vergleich zur Wahl in der Stadt Bremen am 13. Oktober 1946 bzw. zu den vom Stadtrat von Bremerhaven gewählten Abgeordneten.

Siehe auch
 Liste der Mitglieder der Bremischen Bürgerschaft (2. Wahlperiode)

Quellen
 Wahlen in Deutschland
 Wahlarchiv der Tagesschau

1947
Bremen Burgerschaftswahl
Amerikanische Besatzungszone

Bürgerschaftswahl in Bremen 1947


Vadžib (arap. waǧib ), dužnost koja nije stroga vjerska obveza u islamu, no pravne škole islama ta dva pojma različito tumače, od izjednačivanja do stroge razlike.

Farz i vadžib
Vadži i farz malikijska i šafijska pravna škola tumače kao istu stvar. Praktikant će steći nagradu na Ahiretu, a ako ne prakticira to snalazi ga džehennemska kazna. Razlika u značenju javlja se samo u poglavlju o hadžu u kojem neizvršavanje farda poništava važnost hadža. Nasuprot tome, propuštanje vadžiba nadoknađuje se obveznim klanjem kurbana. Gotovo su istoznačni u hanbelijskoj pravnoj školi. Razlika od farza javlja se u nekim postupcima u namazu, što ovisi je li propust iz namjere ili nenamjere. Propusti li vjernik namjerno vadžib u namazu, namaz je pokvaren. Ako je to bilo nenamjerno ili iz zaborava, vjernik je obvezan učiniti sehvi sedždu. Za fard ovo ne važi i nikakav propust nije opravdan, te je namaz pokvaren pa ga treba ponoviti. Hanefijska pravna škola razlikuje vadžib i farz. Farz je ono što se mora vjerovati i prakticirati, samo je jednog značenja koje se ne može pobiti. U ovo spada npr. namaz, zekat, post, hadž, vjerovanje u Alaha. Poricati farz znači biti kafir, a ne prakticirati farz znači biti fasik (veliki grješnik). Napuštanje prakticiranja farza donosi džehennemsku kaznu. Vadžib je dokazan, no ima više mogućih značenja zbog čega praktičar ne mora biti uvjeren u obvezu ovog propisa. Poricati vadžib ne znači biti kafir, zbog toga što se propis može drugačije shvatiti. Ne sprovodeći vadžib vjernik postaje griješnik, no to nije grijeh kao grijeh pri napuštanju farza. Napuštanje prakticiranja vadžiba ne donosi džehenemsku kaznu, no vjernik gubi Poslanikovo zagovaranje na sudnjem danu.

Izvori

Islam

Vadžib


ගොඩනැගිලි වර්ගයකි. අර්ධ ගෝලයක්වන් ගඩොල් වහලය මෙහි සුවිශේෂී ලක්ෂණය වේ. වහල තනි ගඩොලින් හෝ කළුගලින් තැනූ පිළිම ගෙවල් ගෙඩිගේ යනුවෙන් හැඳින්විණ.

නිදසුන්

ඉන්දියාව

ශ්‍රී ලංකාව
 නාලන්දා ගෙඩිගේ
 ජේතවනාරාමයේ පිළිමගේ
ථූපාරාම පිළිම ගෙය

ගෙඩිගේ


Begonia jairii é uma espécie da flora de Brasil pertencente à família Begoniaceae.

Taxonomia
Begonia jairii foi nomeada por o botânico alemão Alexander Curt Brade, descrito em Archivos do Jardim Botânico do Rio de Janeiro 10: 135, pl. 5, e publicado em 1950.

Conservação
O Governo do Estado do Espírito Santo incluiu em 2005 B. jairii em sua primeira lista de espécies ameaçadas de extinção, por intermédio do Decreto nº 1.499-R, classificando-a como uma espécie "Vulnerável".

jairii
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo
Plantas descritas em 1950
Plantas descritas por Brade

Begonia jairii


An Guzmania manzanaresiorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hans Edmund Luther. An Guzmania manzanaresiorum in nahilalakip ha genus nga Guzmania, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Guzmania

Guzmania manzanaresiorum


Hellerud Station (Hellerud stasjon) er en metrostation på Østensjøbanen og Furusetbanen på T-banen i Oslo. Østensjøbanen er den oprindelige, mens Furusetbanen, der blev åbnet tre år senere, er tilsluttet denne bane et stykke øst for stationen.

Stationen blev oprindeligt åbnet i 1926 som et stoppested på den daværende sporvej Østensjøbanen fra Etterstad til Oppsal. Da banen blev ombygget til T-bane i 1967, etableredes en ny station på samme sted efter tegninger af arkitekten Karl Stenersen. Den blev fornyet i to etaper i foråret/sommeren 2009 og 2010.

Stationen er opkaldt efter Hellerud, der sammen med Godlia oprindeligt var det nærmeste boligområde. Navnet er dog noget misvisende, da stationen ikke ligger i selve Hellerud, der derfor med støtte fra Godlia arbejdede på at give stationen et nyt navn i 1990'erne. Stationen ligger lige akkurat på grænsen mellem Bryn i nord og Godlia i syd. Desuden er den nærmeste bebyggelse nu Tveita 100 meter nord for stationen. Alle tre navne benyttes imidlertid til andre stationer i nærheden.

Eksterne henvisninger

Noter

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1967

Hellerud Station


Mesorópi, en , est un village du dème de Pangéo dans le district régional de Kavála en Macédoine-Orientale-et-Thrace en Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Orientale-et-Thrace
Géographie de Kavála (district régional)

Mesorópi


La saison 2021-2022 du Championnat du Botswana de football est la cinquante-sixième édition du championnat de première division au Botswana. Les seize meilleures équipes du pays sont regroupées au sein d'une poule unique où ils s'affrontent deux fois au cours de la saison, à domicile et à l'extérieur. En fin de saison, les trois derniers du classement sont relégués et remplacés par les trois meilleurs clubs de deuxième division.

Le club Gaborone United est sacré champion à l'issue de la saison et remporte son septième titre.

Déroulement de la saison
La saison 2020-2021 ayant été annulée à cause de la pandémie de Covid-19, ce sont les équipes de la saison 2019-2020 ayant assurées leur maintien qui participent au championnat avec les trois clubs promus en fin de saison 2019-2020.

Qualifications continentales
Le champion du Botswana se qualifie pour la Ligue des champions de la CAF 2022-2023 tandis que le vainqueur de la Mascom Top 8 obtient son billet pour la Coupe de la confédération 2022-2023.

Les clubs participants

Compétition
Le barème utilisé pour établir le classement est le suivant :
 Victoire : 3 points
 Match nul : 1 point
 Défaite : 0 point

Classement

|width=50%|

|}
 Gaborone United réalise le doublé coupe-championnat ce qui permet à Security Systems FC de se qualifier pour la Coupe de la confédération 2022-2023.

Bilan de la saison

Voir aussi

Références

Liens internes
 Championnat du Botswana de football

Liens externes
  Classements complets de la saison sur RSSSF

2021-2022
Botswana M1
2021 au Botswana
2022 au Botswana

Championnat du Botswana de football 2021-2022


Les championnats de France d'escalade de 2019 se décomposent en trois weekends : un pour chaque discipline.

Les championnats de France d'escalade de bloc ont eu lieu les 2 et 3 mars à la Baconnière, en Mayenne. Les titres féminins et masculins sont remportés par Fanny Gibert et Jérémy Bonder.

Le championnat de France d'escalade de vitesse s'est déroulé le 30 mars à Massy, dans l'Essonne. Le titre masculin est remporté par Bassa Mawem et le titre féminin est remporté par Aurélia Sarisson.

Les championnats de France d'escalade de difficulté ont eu lieu les 8 et 9 juin au Pouzin, en Ardèche. Hélène Janicot et Manu Cornu y sont sacrés Champions de France.

Palmarès

Déroulement

Épreuves de bloc
La compétition de bloc est organisée dans l'enceinte du club Bacogrimp' à la Baconnière en Mayenne, le weekend des 2 et 3 mars. Les épreuves de qualification ont lieu le samedi, et les demi-finales et finales ont lieu le dimanche.
C'est le 4eme titre de Championne de France de Bloc pour Fanny Gibert et le premier pour Jérémy Bonder

Épreuves de vitesse
C'est à Massy, dans l'enceinte du gymnase de la Poterne, qu'est programmé le Championnat de France d'escalade de vitesse le samedi 30 mars sur la voie du record.
C'est à partir de cette édition que la voie Classique a été abandonné afin de ne laisser que la voie Record.
Bassa Mawem y remporte pour la cinquième fois le titre masculin, en battant son propre record, 5'55, soit seulement 7 centièmes de plus que le record du monde établi par l'iranien Reza Alipourshenazandifar en 2017.
Pour la première fois Aurélia Sarisson est titré championne de France.

Épreuves de difficulté
La compétition est organisée au club des Lézards Vagabonds du Pouzin, en Ardèche.

Les épreuves de qualifications ont eu lieu le samedi 8 juin. Les demi-finales et finales ont eu lieu le lendemain, le dimanche 9 juin.

La compétition couronne Hélène Janicot pour la deuxième fois et Manu Cornu pour la première fois en difficulté.

Classement combiné
Le classement combiné cumule les places obtenues lors des trois championnats de France pour les compétiteurs ayant pris part aux trois événements.

Notes et références

Voir aussi

Article connexe

 Championnats de France d'escalade

2019
Escalade
Sport en France en mars 2019
Sport en France en juin 2019

Championnats de France d'escalade de 2019


පොළොව මත ඇති අයිස් සහ නීත්‍ය තුහීන

උත්තර අර්ධ ගෝලයේ මිලියන 54 km2ඉඩ ප්‍රමාණයක් අයිස්වලින් වැසී ඇත. එ නිසා මේ ප්‍රදේශය ලෝකයේ අයිස් වලින් වැසුණු විශාල ප්‍රදේශය. නිත්‍ය භූහින ඇතිවන්නේ -100C හෝ- 20C අතරය. එය - 70 0C දක්වා තිබිය හැකිය. නමුත් ලෝකයේ කොපමණ ප්‍රමාණයක් නිත්‍ය වශයෙන් හිමෙන් වැසි ඇති දැයි කිව නොහැකිය. ආක්ටික් වෙරළ හා සයිබීරියා වෙරළදී හිම තට්ටුවේ ගණකම 600 m පමණ වේ. මේ අතර ග්ලැසියරකරණය නිසාද නීත්‍ය තුහින ඇතිවිය හැකිය.

උෂ්ණත්වයේ වැඩි වන විට නිත්‍ය තුහීන දියවීම හා ගලායාම පිළිබඳව'මැකෙන්සි නිම්නයෙන් ' වාර්තා වේ. නමුත් මෙය පොදුවේ බලපාන තත්ත්වයක් නොවේ. නිත්‍ය තුහිත ඇති සියලුම කලාපවල පොළාව මත අයිස් තට්ටු දක්නට නැත. බොහෝ දුරට එය පස් හෝ පාෂාණ ඝනවීමකි. අයිස් ඉහළ ස්ථර වලදී ඝන අයිස් දැකිය හැකිය. පොළව යට ඇති ජලයේ උණුසුම මත නිත්‍ය තුහීන කලාපද වෙන් කර ගත හැකිය.

සියවස් 2 ක් තුළ 25m ඝන අයිස් තට්ටුවක් දියවී ඇත. එහි උෂණත්වය - 0.40C සිට 00C වු අතර එය - 2.6 0C දක්වා ඉහළ යයි. නිත්‍ය තුහින වෙනස් වීම අඩුවෙන් සිදුවුණත් උෂ්ණත්වය වෙනස් වීම සමග තුහින පිහිටීමද වෙනස් වේ. මේ නිසා මෙයද ගෝලීය උණුසම කෙරෙහි බලපාන ප්‍රබල සාධකයක් වේ.

මුහුදු අයිස්
මුහුදු ජලය මීදීමෙන් ඇතිවුණු මුහුදු අයිස් ධ්‍රැවීය සාගර වැඩි ප්‍රමාණයක් ආවරණය කරයි. අර්ධ ගෝල දෙකෙහිම මුහුදු අයිස් ආවරණයන්හි සෘතුමය වශයෙන් ප්‍රාදේශීය වශයෙන් හා අන්තර් වාර්ෂික මට්ටමින් සැලකිය යුතු ආකාරයේ විචලනයක් 1970 මුල් භාගයේ සිට චන්ද්‍රිකා දත්ත මගින් ආනාවරණය කරගෙන ඇත. සෘතුමය වශයෙන් දක්ෂිණ අර්ධ ගෝලයේ මුහුදු අයිස් ප්‍රමාණය පෙබරවාරි මාසයේදී වර්ග කිලෝමිටර මිලියන 5 සිට 3 – 4 අවමයේ සිට සැප්තැම්බර් මාසයේ වර්ග කිලෝමීටර් මිලියන 17 සිට 20 උපරිමයක් දක්වාත් විචලනය වේ. සෘතුමය විපර්යාසය උත්තර අර්ධ ගෝලයේදී අවම වන අතර ආක්ටික් සමුද්‍රයේ ඉහළ අක්ෂාංශයන් හා ස්වභාවය මගින් එහිදී ඇතිවන සීමාවීම තරමක් විශාල අයිස් ආවරණයක් ඇති කරයි. එමෙන්ම වටවූ භූමිය මඟින් ශීත සෘතුවේ අයිස්වල සමකය දෙසට ඇති ප්‍රමාණය සීමා කරයි. එබැවින් උත්තර අර්ධ ගෝලයේ සෘතුමය විචලනය සැප්තැම්බර් මාසයේ වර්ග කිලෝමිටර් මිලියන 7 සිට 9 යක අවමය දක්වාත් මාර්තු මාසයේදී වර්ග කිලෝමීටර මිලියන 14 සිට 16 යක උපරිමයක් දක්වාත් විචලනය වේ. අර්ධ ගෝලීය විචලනයට වඩා ප්‍රාදේශීය පරිමාණයේ අන්තර් වාර්ෂික විචලනය වඩාත් වැඩිපුර අයිස් වැස්ම විසින් දක්වනු ලබයි. උදාහරණයක් වශයෙන් ජපානයේ හා Okhotsk මුහුදු ප්‍රදේශයන්ගේ උපරිම අයිස් ප්‍රමාණය 1983 දී වර්ග කිලෝමීටර් මිලියන 1.3 සිට 1984 වනවිට වර්ග කිලෝමිටර් මිලියන 0.85 ක් දක්වා අඩුවිය. එය 35% ක අඩුවීමකි. යලිත් ඊළඟ වර්ෂයේදී වර්ග කිලෝමීටර් මිලියන 1.2 දක්වා එම ප්‍රමාණය වැඩිවිය. ප්‍රාදේශීය උච්ඡාවචනයන් අනුව (අර්ධ ගෝල දෙකෙහිදීම වසර කිහිපයක චන්ද්‍රිකා වාර්තා කාලයක් සඳහා සැලකීමේදී) ඇතැම් ප්‍රදේශවල අයිස් වැස්මේ අඩුවීමක් දක්නට ලැබෙන අතර ඇතැම් ප්‍රදේශවල වැඩිවීමක් දක්වයි. අක්‍රීය ශුද්ධ තරංග වාර්තාවලට අනුව විස්තර කෙරෙන සමස්ත නැඹුරුව (1978 සිට 1995 දක්වා පෙන්වන පරිදි) දශකයකට ආක්ටික් මුහුදු අයිස් ප්‍රමාණයකින් 2.7% ක ප්‍රමාණයකින් අඩුවේ. (johanness enetal 1995) චන්ද්‍රිකා අක්‍රීය ශුද්ධ තරංග දත්ත සමග සිදුවුණු අපරාපරිය වැඩ කටයුතුවල (miracles ට අනුව) 1978 ඔක්තෝබර් අගභාගයේ සිට 1996 අගභාගය දක්වා වසර දශකයකට 2.9% කින් ආක්ටික් මුහුදු අයිස් ප්‍රමාණය අඩුවී ඇති අතර ඇන්ටාටික් මුහුදු අයිස් ප්‍රමාණය වසර දශකයකට 1.3% කින් වැඩි වී ඇත. (cavalieri et al 1997)

විල් අයිස් හා ගංගා අයිස්

සෘතුමය ශීත වීමට ප්‍රතිචාර ලෙස ගංගා හා විල්වල අයිස් ඇති වේ. මීට අන්තර්ගත වන අයිස් දේහවල ප්‍රමාණය බලපැවැත්වීම ඉතා කුඩා වන අතර එය ප්‍රාදේශීය දේශගුණික ආචරණයන්ට වඩා අඩුවෙන් බලපායි. කෙසේ නමුත් මිදීමේ හා දියවීමේ ක්‍රියාදාමයන් ප්‍රාදේශීය කාලගුණික සාධක හමුවේ විශාල ප්‍රමාණයෙන් ප්‍රතිචාර දක්වයි. එබැවින් අයිස් ඇති වීමේ හා නැතිවීමේ දිනවල සැලකිය යුතු අන්තර් වාර්ෂික විචලනයක් පෙන්වයි. විල් අයිස්වල දිග ශ්‍රේණියක් ප්‍රමුඛ දේශගුණිකව වාර්තා ලෙස නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. එමෙන්ම මිදීමේ හා දියවීමේ නැඹුරුතාවයන් මතු කිරීමට උචිත ඒකාබද්ධ වීමක් හා දේශගුණික විපර්යාසයන්ගේ සෘතුමය විශේෂිත දර්ශකයක් සපයයි. ගංගා අයිස් තත්ත්වයන්ගේ තොරතුරු දේශගුණික එතරම් වැදගත් නොවන්නේ අයිස් සෑදීම ගංගාව ගැලීමේ ආධිපත්‍යයට නතු වී ඇති බැවිනි. එය වර්ෂාපතනයේ බලපෑමට ලක්වේ. හිම දියවීම හා දියබස්නාවේ ගලායාම අගල් ඔස්සේ ගලායාම විකිරණය කරන බැවින් මානව අතුරු මුහුණතට විෂය වී ඇත. එසේ නැත්නම් එය භූමි පරිහරණ ව්‍යවහාරයන් වෙත අතිරික්ත මගින් වක්‍රව බලපෑම් කරයි.

විල්වල අයිස් මිදීම විලෙහි පවතින තාපධාරිතාවය මත රඳා පවතී. එබැවින් එහි ගැඹුරේ ශීඝ්‍රතාවයේ, ඕනෑම ඇතුළත ගැලීමක උෂ්ණත්වය හා ජල වායු ශක්ති ස්‍රාවයන්ගේ බලපෑම මත රඳා පවතී. බොහෝ විට විලේ ගැඹුර පිළිබඳ දත්ත ලබාගත නොහැකිවේ. කෙසේ නමුත් ආක්ටික් සාගරයේ පිහිටි ඇතැම් නොගැඹුරු විල්වල ශීත සෘතුව අගභාගයේදී අයිස් දියවේ.රේඩාර් ප්‍රතිරූපයන් මගින් මෙන්ම ගිම්හානයේදී ලබා ගන්නා අභ්‍යවකාශචර ප්‍රකාශ ප්‍රතිබිම්භයන්ගෙන් ද ඒ පිළබඳව යම් ඉඟියක් ලබාගත හැකිය. දියවීමට ගතවන කාලය, අයිස්වල හිම ගැඹුර මෙන්ම අයිස් ඝනකම හා ඇතුළට ගලන නැවුම් ජලය ඒ කෙරෙහි බලපායි.

හිමායනගෝලයේ පවතින හිම

හිමායනගෝලයේ දෙවැනියට වැඩිම ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරන්නේ හිම වැස්මයි. එය සාමාන්‍ය උපරිම මිලියන 47 km2 ක් පමණ ප්‍රදේශයක පැතිරී පවතී. පෘථිවියේ හිමෙන් වැසී පවතින ප්‍රදේශවලින් වැඩි කොටසක් උතුරු අර්ධගෝලයේ පවතින අතර, සෘතු චක්‍රයට අනුව එහි ප්‍රමාණය තාවකාලික වේ. උතුර අර්ධගෝලයෙහි හිම වැස්ම ජනවාරි මාසයේදී මිලියන 46.5 km2 ක ප්‍රමාණයක සිට අගෝස්තු වලදී මිලියන 3.8 km2 (රොබින්සන් සහ පිරිස 1993) ප්‍රමාණයක් දක්වා වෙනස් වේ. උතුරු ඇමරිකාවේ ශීත සෘතුවේදී හිමෙන් වැසුනු ප්‍රදේශ ප්‍රමාණය මෙම ශතවර්ෂයේදී ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වු පෙන්නුම් කරනු ලබයි. (බ්‍රවුන් සහ ගූඩිසන් 1996, Hughe හා පිරිස, 1996) මෙය වර්ෂාපතනයේ ඉහළ යාමට අනුකූලව සිදුවේ (Groisman සහ Easterling 1994). නමුත් චන්ද්‍රිකා මඟින් ලබාගත් දත්ත වලට අනුව 1972-1996 කාල පරිච්ඡේදය තුළ ධ්‍රැව ප්‍ර‍දේශවල වාර්ෂික ශීත සෘතුවේ හිම වැස්සුම් ප්‍රමාණයේ සැලකිය යුතු වෙනස්වීමක් දක්නට නොලැබේ. උත්තර ධ්‍රැව ප්‍රදේශ වල ජනවාරි මාසය සඳහා විචල්‍යතා සංගණකය (සම්මත අපගමනය/ මධ්‍යයනය) 00.04 ට වඩා අඩු අගයක් ගනී. ග්‍රොයිස්මෑන් (Groisman) ඇතුළු විද්‍යාඥයින්ට අනුව (1949) මෙම ශතවර්ෂයේ උතුරු අර්ධ ගෝලයේ වසන්ත සමයේ උෂ්ණත්වය ක්‍රමයෙන් ඉහළ යාමට අනුරූපව එම සමයේදී හිම වැස්මේ ප්‍රමාණය අඩුවේ යැයි බලාපො‍රොත්තු විය යුතුය. නමුත් ඉතිහාස ගත දත්ත වලින් ලබාගත් ඇස්තමේන්තු වලට අනුව මෙම තත්ත්වය වාර්තා වන්නේ යුරේඩියාවෙන් පමණි. උතුරු ඇමරිකාවේ වසන්ත හිම වැස්ම මෙම ශතවර්ෂ පුරාවට වර්තමානයේ පෙන්වන අගයන්ට සමාන අගයකින් පැවතුණි. (බ්‍රවුන් 1997). චන්ද්‍රිකා දත්ත ලබාගත් කාලය තුළ (IPCC1990) උතුරු අර්ධගෝලයේ වායු උෂ්ණත්වය හා හිම වැස්මේ ප්‍රමාණය අතර සමීප සම්බන්ධතාවයක් දක්නට ලැබුනි. මේ වනවිට ශීත දේශගුණික විපර්යාස හඳුනාගැනීම හා නිරීක්ෂණය සඳහා උතුරු අර්ධ ගෝලීය හිම වැස්මේ ප්‍රමාණය නිරීක්ෂණය කෙරෙහි සැලකිය යුතු අවදානමක් යොමු වී ඇත.

හිම වැස්ම ජල සමතුලිතතාව සඳහා ජලය ගබඩා කිරීමේදී අතිශය වැදගත් කාර්යයන් ඉටු කරයි. ලෝකයේ කඳුකර ප්‍රදේශවල සෘතු හිමවැස්ම මේ අතරින් විශේෂ වේ. ප්‍රමාණයෙන් සීමා සහිත වුවද, කඳුකර හිම වැස්ම ඇළ මාර්ග වලට හා මධ්‍ය දේශාංශ ප්‍රදේශ රාශියක භූගත උල්පත් වලට ජලය සැපයීමේ ප්‍රධානතම ම්‍රලාශ්‍රයයි. මෙයට නිදසුනක් ලෙස කොලරා‍ඩො ගංගාව දැක්විය හැක. එහි වාර්ෂිකව ගලායන ජල ප්‍රමාණයෙන් 85% පමණ හිම දියවීමෙන් ලැබුණු ජලය වේ. කඳුකරයෙන් ගලාඑන දියුණු හිම ගංගාවන්ට එකතුවී එමඟින් මිලියනකටත් වැඩි ජනතාවක් තම ජල අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමට භාවිතා වන ජලධර 40% ක්ම කඳුකරයේ පවතියි. මේවා ජෛව පද්ධතියේ වටිනාකම හා මිනිසුන්ට විනෝදාස්වාදය සපයන ප්‍රදේශ ලෙස වැදගත් වෙයි. උෂ්ණත්වය ඉහළ යාම නිසා හිම පතනයේ හා වර්ෂාපතනයේ, හිමදිය වීමට ගතවන කාලයේද බරපතල වෙන්කම් ඇතිවේ යැයි බලාපොරොත්තු වන නිසා ජලය පරිහරණය හා කළමණාකරණය පිළිබඳ සැලකිලිමත් විය යුතු වේ. මෙමඟින් කාලය හා අවකාශය අනුව පසේ තෙතමනය හා සාගරවලට එකතුවන ජල ප්‍රමාණයේ සිදුවන වෙනස්වීම් හරහා දශක ගණනාවක් හෝ ඊටත් වැඩි කාලයකින් දෙශගුණ පද්ධතිය බලපෑ හැක. (වොල්ස් 1995) හිම වැස්මේ සිට සාගරයට එකතුවන ජල ප්‍රමාණය වැදගත් වන්නේ ලවණික කඳු හා කුඩා කැබලි වශයෙන් සාගරයේ පවතින අයිස් ප්‍රදේශවල ජල ප්‍රමාණයට මෙය සාමන විය හැකි බැවිනි. (Prinseberg 1998)

පොළොව මත ඇති අයිස්


DSB Kiosken var en kioskkæde beliggende på de fleste danske stationer drevet af DSB. DSB Kiosken så dagens lys i 1938 da DSB valgte at ville sælge kioskvarer og ikke kun billetter som ellers var det, der blev solgt. DSB Kiosken åbnede sin første butik på Københavns Hovedbanegård, men allerede 1 år senere lå den på:
 Københavns Hovedbanegård
 Århus Hovedbanegård
 Ålborg Station
 Vejle Station
 Sønderborg Station
 Varde Station
DSB kiosken kørte så godt i 1977 at DSB valgte at udvide til DSB Kiosk og Restaurant, men så gik ned af bakke, DSB solgte DSB Kiosk og Restaurant i 2001 og den ene kiosk lukkede efter den anden. Den sidste DSB Kiosk lukkede i 2007 på Varde Station.

Kort og Godt
I 2010 valgte DSB at de ville forsøge med at sælge kioskvarer igen, og de åbnede den første Kort & Godt i 2010 på Esbjerg Station dog allerede i 2013 gik det skidt for dem og DSB fandt ud af at de havde brug for hjælp. Der greb 7-Eleven ind, DSB gik sammen med 7-Eleven i 2013 og 7-Eleven drev kiosksalg på 4/7 af DSB's stationer. De sidste Kort & Godt kiosker lukkede i 2016 i henholdsvis Brønderslev, Vojens, Haslev, Karise og Lunderskov.

Kiosken
Kiosker

DSB kiosken


O Exército Nacional Republicano (; abreviado ENR) foi o exército da República Social Italiana (, ou RSI) de 1943 a 1945 que lutou ao lado da Alemanha Nazista durante a Segunda Guerra Mundial.

A ENR foi formada oficialmente em 28 de outubro de 1943, pela fusão do ex-Exército Real () das unidades ainda leais ao ditador fascista Benito Mussolini e unidades italianas pró-nazistas criadas pelos alemães após a ocupação do sul da Itália.

História

Como consequência da invasão aliada da Sicília em julho de 1943, as forças políticas aliadas ao rei Vítor Emanuel III tomaram o poder na Itália, prenderam o ditador Benito Mussolini e negociaram um armistício entre a Itália e as forças armadas aliadas que entrou em vigor em 8 de setembro de 1943.

Em 12 de setembro de 1943, os alemães lançaram a "Operação Carvalho" (Unternehmen Eiche) e resgataram Mussolini. A República Social Italiana Fascista (Repubblica Sociale Italiana, ou RSI) foi formada como um estado-fantoche no norte da Itália com Mussolini como seu líder. O marechal Rodolfo Graziani foi nomeado ministro da Defesa do RSI.

Em 16 de outubro, o Protocolo de Rastenburg foi assinado com a Alemanha Nazista. De acordo com este protocolo, o RSI foi autorizado a formar formações militares do tamanho de uma divisão. Isso permitiu que Graziani levantasse quatro divisões RSI totalizando 52.000 homens. Em julho de 1944, a primeira dessas divisões concluiu o treinamento e foi enviada para o fronte.

Recrutar forças militares foi difícil para o RSI, já que a maior parte do exército italiano havia sido internada pelas forças alemãs em 1943, muitos italianos haviam sido recrutados para trabalhos forçados na Alemanha e poucos queriam lutar ao lado da Alemanha nazista depois de 8 de setembro de 1943. O RSI ficou tão desesperado por soldados que concedeu liberdade aos condenados se eles se juntassem ao exército e a sentença de morte foi imposta a qualquer um que se opusesse ao recrutamento. Forças militares autônomas no RSI também lutaram contra os Aliados, incluindo o notório Decima Flottiglia MAS sob o comando do Príncipe Junio Valerio Borghese. Borghese não era leal a Mussolini e até sugeriu que o prenderia se pudesse.

Durante o inverno de 1944-1945, italianos armados estavam em ambos os lados da Linha Gótica. Do lado aliado estavam quatro grupos italianos de voluntários do antigo exército italiano. Essas tropas (do Exército Co-Beligerante Italiano) foram equipadas e treinadas pelos britânicos. No lado do Eixo estavam quatro divisões RSI. Três das divisões RSI, a 2ª Divisão de Infantaria "Littorio" italiana, a 3ª Divisão de Fuzileiros Navais "San Marco" italiana e a 4ª Divisão Alpini "Monterosa" italiana, foram alocadas para o LXXXXVII Exército "Liguria" sob Graziani e foram colocadas para guarda o flanco ocidental da Linha Gótica voltada para a França. A quarta divisão RSI, a 1ª Divisão italiana "Italia" Bersaglieri, foi anexada ao 14º Exército alemão em um setor das montanhas dos Apeninos considerado menos provável de ser atacado.

Em 26 de dezembro de 1944, várias unidades militares RSI de tamanho considerável, incluindo elementos da 4ª Divisão Alpina "Monterosa" italiana e da 3ª Divisão de Fuzileiros Navais "San Marco" italiana, participaram da Operação Tempestade de Inverno. Esta foi uma ofensiva alemã e italiana combinada contra a 92.ª Divisão de Infantaria Americana. A batalha foi travada nos Apeninos. Embora limitada em escala, esta foi uma ofensiva bem-sucedida e as unidades RSI fizeram sua parte.

Em fevereiro de 1945, a 92ª Divisão de Infantaria novamente enfrentou unidades RSI. Desta vez foi Bersaglieri da 1ª Divisão de Infantaria italiana "Italia". Os italianos interromperam com sucesso o avanço da divisão dos EUA. O ministro da Defesa do RSI, Graziani, chegou a dizer que comandou um Exército inteiro. Este foi o exército ítalo-alemão da Ligúria. No entanto, a situação posteriormente se deteriorou para as forças do Eixo na Linha Gótica.

No final de abril, em Collecchio, as últimas tropas remanescentes do RSI foram engarrafadas junto com duas Divisões da Wehrmacht pela 1ª Divisão Brasileira, sendo obrigadas a se render após alguns dias de combates.

Em 29 de abril, Graziani se rendeu e esteve presente em Caserta quando um representante do general alemão Heinrich von Vietinghoff-Scheel assinou o instrumento incondicional de rendição de todas as forças do Eixo na Itália. Mas, possivelmente como sinal da baixa estima que os Aliados tinham pelo RSI, a assinatura de Graziani não foi exigida em Caserta. A rendição entraria em vigor em 2 de maio. Graziani ordenou que as forças RSI sob seu comando depusessem as armas em 1º de maio.

Os militares do RSI sofreram cerca de 34.770 mortos durante a guerra e, dadas as proporções convencionais de mortos para feridos e mortos para desaparecidos, provavelmente mais de 100.000 baixas no total. A maioria das mortes (~ 21.600) foram incorridas por formações antipartidárias, como Guardas Nacionais, Brigadas Negras e Milícias Territoriais. O restante (~ 13.170) foi incorrido por forças militares regulares, principalmente voltadas para os Aliados. Os mortos se dividem em: 13.500 membros da Guardia Nazionale Repubblicana e Milizia Difesa Territoriale, 6.200 membros das Brigadas Negras, 2.800 funcionários da Aeronautica Nazionale Repubblicana, 1.000 funcionários da Marina Nazionale Repubblicana, 1.900 funcionários do X MAS, 800 soldados da Divisão "Monterosa", 470 soldados da Divisão "Italia", 1.500 soldados da Divisão "San Marco", 300 soldados da Divisão "Littorio", 350 soldados do Regimento "Tagliamento" Alpini, 730 soldados dos 3º e 8º Regimentos Bersaglieri, 4.000 tropas de diversas unidades do Esercito Nazionale Repubblicano (excluindo as Divisões acima mencionadas e Regimentos Alpini e Bersaglieri), 300 membros da Legione Autonoma Mobile "Ettore Muti", 200 membros do Raggruppamento Anti Partigiani, 550 membros da SS italiana, e 170 membros do Regimento Cacciatori degli Appennini.

Organização

O ENR consistia em quatro divisões de infantaria que foram levantadas, treinadas e equipadas na Alemanha:

 1ª Divisão Bersaglieri "Itália"
 2ª Divisão de Granadeiros "Littorio"
 3ª Divisão de Infantaria de Fuzileiros Navais "San Marco"
 4ª Divisão Alpina "Monterosa"

Havia também um grande número de unidades autônomas menores.

Ver também
 Batalha de Garfagnana
 Campanha da Itália (Segunda Guerra Mundial)
 Exército Co-beligerante italiano
 Teatro Mediterrâneo e Oriente Médio da Segunda Guerra Mundial
 Exército Real Italiano

Bibliografia

Ligações externas

Exércitos dissolvidos
Unidades e formações militares da Itália na Segunda Guerra Mundial
República Social Italiana

Exército Nacional Republicano (Itália)


Johannes Olaus Joensen (født 31. oktober 1885 i Tórshavn, død 17. juni 1955) var en færøsk prokurist og politiker (SB). Han var kommunalbestyrelsesmedlem i Tórshavn Kommune 1924–1932, og byens borgmester 1929–1932. Bestyrelsesmedlem i Sjóvinnubankin 1932–1951. Joensen var valgt til Lagtinget fra Suðurstreymoy 1924–1936.

Referencer
 Løgtingið 150 – Hátíðarrit, bind 2 (2002), s. 301 (PDF )

Politikere fra Sambandsflokkurin
Borgmestre fra Færøerne
Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Færøerne
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Thorshavn

Johannes O. Joensen


Glenn Albert Black (Indianápolis, 18 de agosto de 1900 – Evansville, 2 de setembro de 1964) foi um arqueólogo norte-americano, autor e professor universitário em meio período que estava entre os primeiros arqueólogos profissionais a estudar continuamente os sítios pré-históricos em Indiana.

Carreira
Black, um pioneiro e inovador no desenvolvimento de técnicas de pesquisa de campo de arqueologia, é mais conhecido por sua escavação de Angel Mounds, uma comunidade do Mississippi (1050-1450 d.C.) perto da atual Evansville, Indiana, que ele trouxe à atenção nacional. Angel Mounds foi designado um marco histórico nacional em 1964. Black era em grande parte autodidata e começou um trabalho sério em sítios arqueológicos em Indiana na década de 1930, antes que houvesse muitas oportunidades de treinamento em arqueologia nos Estados Unidos. Ele é considerado o primeiro arqueólogo profissional em tempo integral com foco na história antiga de Indiana e o único arqueólogo profissional no estado até a década de 1960. Durante sua carreira de trinta e cinco anos como arqueólogo em Indiana, Black também trabalhou como professor de meio período na Indiana University Bloomington de 1944 a 1960 e conduziu uma escola de campo no local de Angel durante os meses de verão.

As principais obras públicas de Black incluem "Excavation of the Nowlin Mound: Dearborn County Site 7, 1934-1935" (1936) e o estudo de dois volumes, Angel Site: An Archaeological, Historical and Ethnological Study (1967), que foi publicado postumamente. Black recebeu apoio financeiro e incentivo para seu trabalho de seu amigo, Eli Lilly. O Wabash College concedeu-lhe um título honorário de Doutor em Ciências em 1951. Black, membro fundador da Sociedade de Arqueologia Americana, serviu como presidente (1941–1942), vice-presidente (1939–1940) e tesoureiro (1947–1951). O Laboratório de Arqueologia Glenn A. Black, fundado em 1965 no campus da Universidade de Indiana em Bloomington, Indiana, foi nomeado em sua homenagem e dedicado em 21 de abril de 1971; continua a incentivar a pesquisa acadêmica, bem como preservar e exibir a história arqueológica de Indiana.

Publicações selecionadas

  2 volumes.

 "An Archaeological Consideration of the Walam Olum" in

Ligações externas

 "100+ years of history," (cronologia histórica), Departamento de Antropologia da Universidade de Indiana, Bloomington

Arqueólogos dos Estados Unidos

Glenn Albert Black


est un film américain réalisé par Irvin Willat et sorti en 1926.

Synopsis

Fiche technique
 Réalisateur : Irvin Willat
 Scénario : Paul Schofield, d'après la pièce Paradise de Cosmo Hamilton et John Russell
 Producteur : Ray Rocket
 Photographie : Charles Van Enger
 Distributeur : First National Pictures
 Durée : 80 minutes (8 bobines)
 Date de sortie :

Distribution

Milton Sills : Tony
Betty Bronson : Chrissie
Noah Beery : Quex
Lloyd Whitlock : Teddy
Kate Price : Lady George
Charlie Murray : Lord Lumley
Claude King : Pollock
Charles Brook : Perkins
Edward Cooper : McCoustie

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Film américain sorti en 1926
Film dramatique américain
Film romantique américain
Film américain en noir et blanc
Film muet américain
Film distribué par First National Pictures
Adaptation d'une pièce de théâtre britannique au cinéma

Paradise (film, 1926)


"Kotarsko nogometno prvenstvo Bjelovar", također i pod nazivom "Kotarska nogometna liga Bjelovar", "Nogometna liga kotara Bjelovar" je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1959./60.
Sudjelovalo je 8 klubova, a prvak je bio "Partizan" iz Rovišća.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Podsavezna liga Bjelovar 1959./60.

Vanjske poveznice

Izvori
 library.foi.hr, "Bjelovarski list"
 library.foi.hr, "Bjelovarski list", br. 27, god. XIV, izdano 30. lipnja 1960., str. 6, preuzeto 15. srpnja 2019.

1959-60 Bjelovar-2
Bjelovar-2
1959-60 Bjelovar

Kotarsko nogometno prvenstvo Bjelovar 1959./60.


An Rhynchospora cajennensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler. An Rhynchospora cajennensis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora cajennensis


Die Tastengitarre (veraltet Pianoforte-Guitarre, englisch keyed guitar, italienisch chitarra a pianoforte) ist eine von Anton Bachmann (1716–1800) in Berlin in den 1790er Jahren eingeführte Gitarre, deren Saiten durch Tasten über von unten schlagende Hämmer angeregt werden. Das Vorbild dieser Hammerkonstruktion war offenbar eine von dem Deutschen Christian Clauss (auch Christian Claus) 1783 in London konstruierte Tastencister mit dem Korpus einer Cister.

Pro Saite gibt es je einen zugehörigen Hammer und eine Taste. Im Normalfall sind also sechs Hämmer und Tasten vorhanden. Die Tasten befinden sich im unteren Bereich auf der Decke oder werden seitlich in eine Aussparung der Zarge eingeschoben.

Es sind verschiedene Konstruktionen bekannt, um die Tastenbewegung auf die Hämmer zu übertragen. Die einfachste Methode, die Saiten anzuschlagen, wird durch eine Kippbewegung erreicht, die durch das Herunterdrücken der Taste ausgelöst wird und zu einer Aufwärtsbewegung der parallel nebeneinander angeordneten Hämmer führt. Diese Mechanik zeichnet sich durch ihre einfache Konstruktion und das damit verbundene unproblematische Auswechseln der einzelnen Bauteile aus. Überdies ist eine solche Tastengitarre in jeder Lage bespielbar und wird nicht durch unterschiedliche Haltungen des Instrumentalisten beeinflusst.

Bei einer sehr komplizierten Variante werden mehrere Stangen, die einer Saite zugeordnet sind, durch die Tastenbetätigung in Drehung versetzt. Dabei findet ein Seilzug Verwendung und die Hammerteile sind schwimmend  gelagert. Dies hat zur Folge, dass die Gitarre nicht in jeder Lage bespielt werden kann.

Es gibt sowohl E-Gitarren als auch Akustikgitarren mit Hammerkonstruktionen. Auf eine für E-Gitarren geeignete Tastenmechanik erhielt William Schmitz 1991 ein Patent.

Vergleichbare Experimente, um Saiteninstrumente mit einem Hammermechanismus auszustatten, waren im 18. und 19. Jahrhundert die Klavierharfe (eine Harfe mit Klaviatur) und die Orphica (eine Kastenzither mit Klaviatur). Zu den nicht mit den Cistern zu verwechselnden Tastenzithern gehören die in Deutschland in den 1920er Jahren patentierte Akkordolia und die in Nordindien bis heute gespielte Bulbultarang.

Literatur
 Georg Kinsky: Musikhistorisches Museum von Wilhelm Heyer in Cöln. Katalog. Zweiter Band: Zupf- und Streichinstrumente. Köln 1912, S. 172, Nr. 605
 Daniel James Wheeldon: The Historical Analysis and Remaking of Two German Keyed Guitars from the Romantic Period Using Traditional and Digital Technologies. (Dissertation) University of Edinburgh, 2020

Weblinks
 Tastengitarre (Pianoforte-Guitarre) – Quellen. Studia Instrumentorum Musicae
 Tastencister. Studia Instrumentorum Musicae
 Tastencister. ("Keyed English guitar") Studia Instrumentorum Musicae
 Tastengitarre. Europeana (Abbildung)

Einzelnachweise

Gitarrenart
Tasteninstrument

Tastengitarre


An Deuterocohnia pedicellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Walter Till. An Deuterocohnia pedicellata in nahilalakip ha genus nga Deuterocohnia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Deuterocohnia

Deuterocohnia pedicellata


Herman Li (kin: 李康敏; Hong Kong, Kina 3. listopada 1976.) je britansko-kineski glazbenik. Najpoznatiji je kao jedan od dvojica vodećih gitarista engleskog power metal sastava DragonForce. Uz Sama Totmana, jedini je prvobitni član sastava.

Rani život
Herman Li rođen je 3. listopada 1976. godine u Hong Kongu. Preselio se u Englesku tijekom adolescencije. Tečno priča kantonski i engleski jezik.

Stil sviranja
Liovi uzori kreću se od rocka, metala te glazbom iz videoigara, najčešće iz retro igrica kasnih 80-ih i ranih 90-ih. Za primjer, Li je poznat po stvaranju takozvanog "Pac-Man" zvuka u popularnoj pjesmi "Through the Fire and Flames" s albuma Inhuman Rampage.

Diskografija
DragonForce
 Valley of the Damned (2003.)
 Sonic Firestorm (2004.)
 Inhuman Rampage (2006.)
 Ultra Beatdown (2008.)
 The Power Within (2012.)
 Maximum Overload (2014.)
 Reaching into Infinity (2017.)
 Extreme Power Metal (2019.)

Izvori

DragonForce
Power metal
Britanski gitaristi heavy metala

Herman Li