දැන්වීම්කරණය හෙවත් වෙළඳ ප්‍රචාරනය සන්නිවේදන  ක්‍රමයකි.  එය   අදාල පාරිභෝගිකයා විසින් භාණ්ඩය හා සේවාව ලබා ගන්නා ආකාරය හා එය භාවිත කරන ආකාරය  සම්බන්ධව  සිදු කෙරෙන දැනුවත් කිරිමකි. සමහර වෙළෙඳ  දැන්වීම් නිර්මාණය කර ඇත්තේ වෙළෙඳ  නාමය ගැන විශ්වාසනීයත්වයක් උපදමිනි. එමගින් ඒවා පරි‍භෝජනය වැඩිදියුණු  කරවිමට හැකි බැවිනි. මේ අරමුණ ඉටුකරගැනීම උදෙසා සැබෑ කරුණු මෙන්ම පොළඹවන  සුළු පණිවිඩද,  වෙළෙඳ දැන්වීම්වල අන්තර්ගතවේ. මේ පණිවිඩ දීම පිණිස රූපවාහිනී, ගුවන් විදුලිය, චිත්‍රපට, සඟරා, පුවත්‍පත් , වීඩියෝ ක්‍රීඩා  සහ අන්තර්ජාල වෙළෙඳ දැන්වීම් හා වෙළෙඳ  දැන්වීම්  පුවරු වැනි ප්‍රබල මාධ්‍යයන්  යොදා ගනු ලැබේ. හැමවිටම වෙළඳ  දැන්වීම් ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ යම් සමාගමක් වෙනුවෙන් වෙළෙඳ ඒජන්සියක් මගිනි.

එසේම වෙළෙඳ දැන්වීමක් සිල්ලර බඩු කරත්ත තහඩුවක, ගුවන් තොටුපල සක්මන් මාවතක බිත්තිවල , බස්රථයක දෙපැත්තේ මෙන්ම දුරකථන පණිවිඩයක හෝ  සාප්පුවල පොදු ඇමතිම් විකාශනයක තිබිය හැකිය. වෙළෙඳ දැන්වීම් ස්ථාන ගත කර ඇත්තේ පාඨකයා පහසුවෙන් ඇස ගැටෙන හා නිතර දකින,ඇසෙන තැන්වල දෘෂ්‍ය හෝ ශ්‍රව්‍ය හෝ මුද්‍රණ ආකාරයෙනි.

සමහර  සංවිධාන  නිතර   ප්‍රචාරණය  සඳහා  අධික  මුදලක්  වියදම්  කරන  නමුත්   භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් මහජනතාවට නියත ලෙස විකිණීමට   බලාපොරොත්තු  වන්නේ නැත. මෙවැනි  ආයතන  නම්  දේශපාලන පක්ෂ, ක්‍රියාකාරී සංවිධාන, ආගමික ප්‍රචාරක සංවිධාන සේවක පිරිස් බඳවා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන හමුදාවන්ය. මීට අතිරේකව සමහර ලාබ නොලබන සංවිධාන විධිමත් ආකාරයේ ප්‍රචාරණයක් නොකරන නමුත් නොමිලේ ලබා ගත හැකි රාජ්‍ය හා පොදු මාධ්‍යයන් ගැන විශ්වාසය තබා ඒවා යොදා ගැනීමට   බලාපොරොත්තු වෙයි.

පසුගිය වර්ෂවල ප්‍රචාරණ වියදම් කැපීපෙනෙන අයුරින් ඉහළ ගොස් ඇත. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ  පමණක්  ප්‍රචාරණ වියදම ඩොලර්  බිලියන 155 ක් වී ඇති  බව TNS මාධ්‍ය බුද්ධි අංශය වාර්තා කරයි.
එම  වර්ෂයේම  ලෝකය  පුරා   ප්‍රචාරණ  වියදම  ඩොලර්  බිලියන 385 ක්වු බව  Global  Entertainment  and  Media  Outlook : 2006-2010 නැමති වාර්තාව  ඉදිරිපත් කරන " ප්‍රයිස් වෝටර් හවුස්කූපර්ස් " නම් ගෝලීය විගණන සමාගම දක්වයි.  මේ සමාගම වාර්තා  කරන ආකාරයට 2010 වනවිට ලෝක  ප්‍රචාරණ වියදම අඩ  ට්‍රිලියනයක් ඉක්මවනු ඇත.

රටක  ආර්ථික දියුණුව  සඳහා ප්‍රචාරණය හේතු වනවා මෙන්ම ඊට සමාජමය වියදමක්  ද වැයවේ. අනාරාධිත විද්‍යුත් පණිවිඩ හා වෙනත් ආ‍කාරයේ විද්‍යුත්  පණිවිඩ කොතරම්  ව්‍යාප්තවී ඇද්ද යත් එය ග්‍රාහකයන්ට මහත් හිසරදයක් බවට පත්වී ඇත. එමෙන්ම එය
අන්තර්ජාල සේවා සපයන්නන්ටද මූල්‍යමය බරක් බවට පත්වී ඇත. ප්‍රචාරණය මඟින් පාසල් වැනි මහජන ආයතනද වේගයෙන් ආක්‍රමණය කරමින් සිටින අතර එය   දරුවන්  සූරා කෑමක් ලෙස විචාරකයෝ වාද කරති.
මිනිසා ලොවට බිහිවුදා සිටම ඔවුන්ගේ අදහස් උදහස් අන් අය සමඟ හුවමාරු කරගැනීමට විවිධ වු ක්‍රම සංකේත, ලකුණු හෝ අංගචලන භාවිතා කර ඇත. ප්‍රචාරණය යන සංකල්පය ඉතා මෑත කාලයේ ඡනප්‍රිය වුවද ඉතා ඈත අතීතයේදීද පුද්ගලයින්, ප්‍රදේශයන් හෝ රඡයන් එසේත් නැතිනම් රාඡ්‍යයන් අතර පණිවිඩ හුවමාරු කරගැනීමේදී විවිධ සන්නිවේදන ක්‍රම භාවිතා කොට ඇත.

ලංකාවේ මුල් වරට ප්‍රචාරණ කටයුතු අණ බෙරකරුවන් මඟින් ප්‍රචලිත වු අතර රඡය විවිධ තොරතුරු, උසාවි නියෝග හා විවිධ ප්‍රචාරණ කටයුතු සඳහා මෙම ක්‍රමය බහුලව  හාවිතයට ගැනිණි. 19 වන සියවසේ අග භාගයේ ඇතිවු කාර්මික විප්ලවයත් නවීන විද්‍යාවේ දියුණුවත් හේතුවෙන් විවිධ කර්මාන්ත නිෂ්පාදන එළි දැක්වීමත් නිසාවෙන් ප්‍රචාරණ කටයුතු ද ශීඝ්‍ර ලෙස සංවර්ධනය විය. ප්‍රචාරණය වර්තමානයේ ඉතාමත් ප්‍රබල සන්නිවේදන මාධ්‍යයක් බවට පත්ව ඇති අතර විවිධ ක්‍ෂේත්‍රයන්ගෙන් ශ්‍රව්‍ය දෘෂ්‍ය යන අංශ දෙකම උපයෝගී කර ගනිමින් භාණ්ඩ හා සේවා පිළිබඳව ප්‍රචාරණය ඉතාමත් සාර්ථක ලෙස එළි දක්වයි.

දියුණු වෙමින් පවතින ශ්‍රී ලංකාව වැනි තුන්වන ලෝකයේ රටවලට මෙම ප්‍රචාරණය ඉතාමත් වැදගත් වේ. එනම් විවෘත ආර්ථිකය මත පදනම් වු වෙළඳ කටයුතු ඉතා පුළුල් තත්වයක පැවතීමත්, ආනයනික භාණ්ඩ රට තුළ බහුල වීමත් නිසා ඇතිවු තරඟයට මුහුණදීම සඳහා මෙම ප්‍රචාරණය ඉතාමත් වැදගත්කමකින් යුක්ත වේ.

අලෙවිකරණ සංකල්පයට අනුව ප්‍රචාරණයෙහි සරල අදහස නම් යම් කිසි භාණ්ඩයක් හෝ සේවයක් සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු තවත් පාර්ශවයකට ලබා දීමයි. "ප්‍රචාරණය" හා "ප්‍රචාරණය කිරීම" ද්විධාකාර වන අතර ප්‍රචාරණය ක්‍රියාදාමයක් ලෙසත් ප්‍රචාරණය කිරීම කිසියම් කෙනෙකුට හෝ පාර්ශවයකට පණිවිඩයක් නැතහොත් තොරතුරක් ලබා දීම ලෙසත් අර්ථකථනය කළ හැක. ප්‍රචාරණය පිළිබඳ පිලිප් කොට්ලර්ගේ සංකල්පයට අනුව "ප්‍රචාරණය යනු මුදල් ගෙවනු ලැබු අනුග්‍රහකත්වයක් මඟින් මෙහෙයවන අපෞද්ගලික සන්නිවේදන රටාවක්" ලෙස නිර්වචනය කර ඇත.

ප්‍රචාරණයේ අරමුණු

 පෞද්ගලික විකුණුම් වැඩි කර ගැනීම

 විකුණුම් වියදම් අඩු කිරීම

 ව්‍යාපාරය ව්‍යාප්ත කිරීම ප්‍රචලිත කිරීම හා පුළුල් කිරීමට හැකියාව ලැබීම

 පොදුවේ විශාල පාරිභෝගික පිරිසකට එකවර ළඟාවීමේ හැකියාව

 භාණ්ඩ බෙදා හැරීමට නියෝඡිතයන් සොයා ගැනීමේ හැකියාව

 නව වෙළෙදපොළවල් වල අලුත් පාරිභෝගිකයන් සොයා ගත හැකිවීම

 අනෙකුත් භාණ්ඩවල තත්වයන් සොයාගෙන තමාගේ භාණ්ඩය උසස් තත්වයකට ගෙන 	ඒමේ හැකියාව

 තරඟකාරිත්වයට මුහුණදීමේ හැකියාව ලැබීම

ප්‍රචාරණ ඉතිහාසය

පුරාණ අරාබියේ පැවති වාණිජ පණිවිඩ සහ දේශපාලන සටන් ප්‍රදර්ශන කිරීමේ ක්‍රම පිළිබඳව නටබුන් ඇසුරින් පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි සොයා ගෙන ඇත. විකිණීම් පණිවිඩ සහ බිත්ති වල පෝස්‍ටර් දැන්වීම් පිළියෙල කිරීම සඳහා ඊජිප්තියානුවෝ පැපිරස් කඩදාසි භාවිතා කළහ. භාණ්ඩ නැතිවීම්  සහ සොයා ගැනීම් පිළිබඳ පළ කෙරුණු පැපිරස් කඩදාසි වෙළෙඳ දැන්වීම් පැරණි ග්‍රීසියේ සහ පැරණි රෝමයේ සුලභව දක්නට ලැබුණි. වාණිජ ප්‍රචාරණය සඳහා බිතුසිතුවම් හෝ ශිලා  චිත්‍ර යොදා ගැනීම පැරණි ප්‍රචාරණ ක්‍රමයකි. ආසියාවේ, අප්‍රිකාවේ සහ දකුණු ඇමෙරිකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශයන්හි වර්තමානයේදී ද මෙම ක්‍රමය පවතී. බිතු සිතුවම් සම්ප්‍රදාය, අවුරුදු 4000 තරම් ඈතට දිවෙන අතර ඉන්දියානූ ශිලා චිත්‍ර සමඟ ඒවා සම්බන්ධ කළ හැකිය.  15 වැනි සහ 16 වැනි ශතවර්ෂ වලදී චිත්‍ර කලාවේ ඇති වු වර්ධනයත් සමඟ පත්‍රිකා ඇතුළත් ප්‍රචාරණය ව්‍යාප්ත විය. 17 වැනි ශතවර්ෂයේ දී එංගලන්තයේ සතිපතා පුවත්පත  වල වෙළෙඳ දැන්වීම් දක්නට ලැබුණි.  මුද්‍රණ යන්ත්‍ර වල දියුණුවත් සමඟ මුද්‍රණ කටයුතු වලට වැඩියෙන් වියදම් දැරීමට හැකි වීමත් නිසා ප්‍රධාන වශයෙන් පොත් සහ පුවත් පත් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට මෙම මුල් මුද්‍රිත ප්‍රචාරණයන් යොදා ගන්නා ලදී.

යුරෝපයේ ඉමහත් විනාශක් සිදු කරමින් රෝග පැතිරයාම පිළිබඳව ප්‍රචාරණය කිරීම සඳහාත්, වැඩි ඉල්ලුමක් පැවති ඖෂධ පිළිබඳව ප්‍රචාරණය කිරීම සඳහාත් මෙම මුද්‍රිත ප්‍රචාරණයන් යොදා ගැනුණි.

මාධ්‍යයන්

මිනිසුන්ට මුදල් ගෙවා යම් සළකුණක් රැගෙන සිටීමට සැලැස්වීම පැරණිම දැන්වීම් විධික්‍රමයකි. මෙය මිනිසුන් දිශානුගත කරවන සුළු චිත්‍රමය සලකුණකි. සිංගප්පූරුවේ දැන්වීම් යෙදූ බස් රථ භාවිතා වේ. බස් රථ හා අනෙකුත් රථ දැන්වීම් සඳහා ඉතා ජනප්‍රිය මාධ්‍යයකි.

වානිජ්‍ය දැන්වීම් මාධ්‍යයන් ලෙස බිත්තිවල අඳින ලද චිත්‍රමය දැන්වීම් (Wall paints), බිල් බෝර්ඩ්, රූප මුද්‍රිත වාහන, ගුවන් විදුලිය, සිනමාව, රූපවාහිනී දැන්වීම්, වෙබ් අඩවිවල දැන්වීම්, ජංගම දුරකතන තිරයන්, කඩසාප්පුවල භාණ්ඩ එහා මෙහා කිරීමට යොදන කරත්ත, බස් නැවතුම්වල ආසන, සඟරා, පුවත්පත්, නගර නිළ නිවේදකයින්, බස්රථවල හෝ ගුවන් යානාවල දෙපැති (logojets) , කුලීරථවල දොර, මඟී තිර, සංගීත වේදිකා ප්‍රදර්ශන, දුම්රිය වේදිකා, සුපිරි වෙළඳසැල්වල ඇති ඇපල් මත ස්ටිකර්, ෆෝස්ටර්, ටිකට්වල පිටුපස දැක්විය හැකිය
වානිජ්‍ය දැන්වීම් මාධ්‍යයන් ලෙස බිත්තිවල අඳින ලද චිත්‍රමය දැන්වීම් (Wall paints), බිල් බෝර්ඩ්, රූප මුද්‍රිත වාහන, ගුවන් විදුලිය, සිනමාව, රූපවාහිනී දැන්වීම්, වෙබ් අඩවිවල දැන්වීම්, ජංගම දුරකතන තිරයන්, කඩසාප්පුවල භාණ්ඩ එහා මෙහා කිරීමට යොදන කරත්ත, බස් නැවතුම්වල ආසන, සඟරා, පුවත්පත්, නගර නිළ නිවේදකයින්, බස්රථවල හෝ ගුවන් යානාවල දෙපැති (logojets) , කුලීරථවල දොර, මඟී තිර, සංගීත වේදිකා ප්‍රදර්ශන, දුම්රිය වේදිකා, සුපිරි වෙළඳසැල්වල ඇති ඇපල් මත ස්ටිකර්, ෆෝස්ටර්, ටිකට්වල පිටුපස දැක්විය හැකිය.

අනුග්‍රාහකයා තම පණිවිඩය යම් මාධයයක් හරහා බෙදා හැරීම සඳහා ඕනෑම ස්ථානයකට යම් ගෙවීමක් සිදු කරයි නම් එය දැන්වීම් කරණයය‍ි. දැන්වීම් ඵලදායීතාව මනිනු ලබන තවත් විධියක් ලෙස දැන්වීම් ක්‍රියා පථයක් ඔස්සේ ගමන් කරවීම (Ad tracking) පෙන්වා දිය හැක.මෙම දැන්වීම්කරණ පර්යේෂණ ක්‍රම වේදයන් ඉලක්ක වෙළඳපොලේ ආකල්ප කොතෙක් දුරට වෙළඳ නාම, භාණ්ඩය හෝ සේවවාව කෙරෙහි නැඹුරු වීද යන්න මිනුම් කරනු ලබයි. මෙම ආකල්ප වෙනස් වීම, ආයතනික දැන්වීම් හා ප්‍රවර්ධනයන් කෙරෙහි පාරිභෝගිකයාගේ අනාවරණය වීමට සාපේක්ෂව ප්‍රස්ථාරගත කරනු ලබයි. දැන්වීම් ක්‍රියා පථයක් ඔස්සේ සකස් කිරීම (Ad tracking) සාමාන්‍යයෙන් මාධ්‍යයන්ට බර තැබුමෙහි හා වියදම් මට්ටමෙහි සුසංයෝගී බලපෑම, මාධ්‍යයන් මිලට ගැනීමේ හා ඉලක්ක කිරීමේ ඵලදායීතාව, දැන්වීම් නිර්මාණකරණයේ ගුණාත්වය ආදිය යන ඒවා අගය කිරීමට මිනුමක් සපයනු ලැබේ.

ආවෘත දැන්වීම්කරණය
ආවෘත දැන්වීම්කරණය (Covert Advertising) යනු නිෂ්පාදිතය හෝ සන්නම්නාමය විනෝදාස්වාදයන් තුලට හෝ මාධ්‍යයන් තුලට කා වැද්දීමයි. උදාහරණයක් ලෙස චිත්‍රපට වල ප්‍රධාන චරිතය යම් අංගයක් හෝ යම් සන්නම්නාමයක් භාවිතා කරනු පෙන්වීම දැක්විය හැක. Minority report යන චිත්‍රපටයේ Tom Cruise යන චරිතයේ ජෝන් ඇන්ඩර්සන් හට පැහැදිළිව Nokia ලාංඡනය සඳහන් දුරකතනයක් හිමිව තිබීම හා Bulgari ලාංඡනය සහිත ඔරලෝසුවක් පැළඳ සිටීම දැක්විය හැක. තවත් උදාහරණයක් ලෙස Irobot චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිතය රඟ දක්වන Will Smith  නිතරම Classic යන නම සඳහන් කරමින් තම කැන්වස් සපත්තු යුගල ගැන කිහිප වරක් සඳහන් කිරීම දැක්විය හැක. එමෙන්ම Irobot හා Space balls යන චිත්‍රපටවල Audi හා Mercedes Benz ලාංඡන සහිත කාර් පෙන්වනු ලබයි. එමෙන්ම Cardillae තම නාමය දැන්වීම් සඳහා The Matrix reloaded චිත්‍රපටය යොදා ගනිමින් ජවනිකා කිහිපයකම එම රථය යොදා ගන්නා ලදී. ඒ හා සමානවම Omega ඔරලෝසු , Ford, VAIO, BMW හා Astorn Martin රථ මෙම ක්‍රමය යොදා ගනිමින් මෑත කාලීන James Bond චිත්‍රපටවල තම නිෂ්පාදිතය පෙන්වීය.

ප්‍රචාරණ මාධ්‍ය පිළිබඳ මහජන අවබෝධය

නූතන බටහිර සමාජයන්හි, ප්‍රචාරණය සහ අලෙවිකරණ ප්‍රයත්න වැඩි වැඩියෙන් සෑම තැනම පැතිරී ගොස් ඇත. මෙවැනි තත්ත්වයක් හමුවේ කර්මාන්ත සංස්කෘතික බාධා කිරිම්වල නියැලෙන ප්‍රචාරණ නාශකයන් වැනි කණ්ඩායම් වල විවේචනයට බඳුන් වී ඇත. එමඟින් ඔවුහු ප්‍රචාරණයේ විධික්‍රම භාවිතා කරමින් මාධ්‍යය සහ පරිභෝජන වාදය විවේචනය කරති. පරිභෝජනය ප්‍රවර්ධනය කරන විශාල ප්‍රමාණයෙන් එකට වෙළුණු ආර්ථික නිෂ්පාදන පද්ධතියක් ක්‍රියාත්මක කරන්නා වූ යන්ත්‍රයක් බවට කර්මාන්ත පත්ව ඇති බවට ඔවුන්චෝදනා කරනු ලැබේ.

ප්‍රචාරණයේ ඇති සමාජීය බලපෑම හඳුනාගනිමින් බ්‍රිතාන්‍යයේ විශේෂ කරුණු කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වන කණ්ඩායමක් වන මීඩියා වොච් යුකේ සංවිධාන විසින් ප්‍රචාරකයන්ට සහ  නියාමකයන්ට තමන් සැළකිලිමත් වන කරුණු ඉදිරිපත් කළ යුත්තේ කෙසේ දැයි යන කරුණ පිළිබඳව පාරිභෝගිකයන් දැනුවත් කිරීමට ක්‍රියා කරනු ලැබේ. පාසල් වල භාවිතය සඳහා අධ්‍යාපනික ලිපි ලේඛන ඔවුන් විසින් සකස් කරන ලදි.

ප්‍රචාරකයන් විසින් ඉලක්ක කරනු ලබන මානසික අවකාශය වෙත ඇතුල් වීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගෙන් බදු මුදලක් අයකළ යුතු බවට මහජන ප්‍රශ්න ගැන සැලකිලිමත් වන කණ්ඩායම් වලින් ඉදිරිපත් වන යෝජනා වැඩිවෙමින් පවතී. (උපන්‍යාය අවශ්‍යවේ)  මක්නිසාද යත්, වර්තමානයේ දී තම අවසරයෙන් තොරව  ඇතුල්වීම්වලට භාජනය වන්නා වූ මහජනයාට කිසිඳු වන්දියක් නොගෙවා, නොමිලේ එම අවකාශය ප්‍රචාරකකරුවන් විසින් භාවිතා කරනු ලැබේ. දැනට වැඩි වැඩියෙන් පෙනී යන්නා වූ මහජන හිරිහැරය අඩු කිරීමට ක්‍රියා කරනු  ලබන  පිගෙවිලායානු බද්දක් ස්ථාපිත කර ඇත.

එවැනි  බදු අයකර ගැනීම  ක්‍රියාත්මක  කිරීම සඳහා අර්කන්සාස්හි හා මෙසින්හි පනත් ඉදිරිපත් කිරීමට සලකා බැලීමත් සමඟ එවැන්නකට තුඩු දෙන ක්‍රියාවන්හි ප්‍රවේශය වැඩිවෙමින් පවතී.   ෆ්ලොරිඩාවෙහි එවැනි බද්දක් 1987 දී පනවන ලද නමුත් සංචාරක කර්මාන්තයට බරපතල  පාඩු සිදු කරමින් නියෝජිත සම්මේලන ඉල්ලා අස්කර ගැනීම, විද්‍යුත් විකාශන කර්මාන්තයට පමණක් ඩොලර් මිලියන 12 ක පාඩුවක් සිදු කරමින් ප්‍රචාරණ කටයුතු අවලංගු  කර දමමින්  ජාතික වාණිජ අංශ විසින් ඒකරාශි වූ ප්‍රයත්නයක් ගැනීම හේතු කොට ගෙන හය මසකට පසු එය අවලංගු කරන ලදි.

ප්‍රචාරණ මාධ්‍යයක් තෝරා ගැනීම

ප්‍රචාරණ මාධ්‍යයක් තෝරා ගැනීම ප්‍රචාරණයට ඇති ඉතාමත් වැදගත් කාර්යයකි. එනම් ප්‍රචාරණය කරන පණිවිඩය ඉතාමත් ඵලදායි මෙන්ම කාර්යක්‍ෂමව පාරිභෝගිකයා වෙතට ගෙන යාමත් පාරිභෝගික ආකල්ප රුචි අරුචිකම්වලට ගැලපෙන ආකාරයට මාධ්‍ය තීරණය කළ යුතුය. මේ සඳහා අනුගමනය කළ හැකි පියවරයන් කිහිපයකි.

 ළඟාවීම සහ ප්‍රචාරණය කරන වාර ගණන සහ ප්‍රචාරණයෙන් වන බලපෑම තීරණය කිරීම

 ප්‍රචාරණ මාධ්‍ය අතර තේරීමක් කිරීම

 විශේෂිත මාධ්‍යයක් තෝරා ගැනීම

 ප්‍රචාරණය සඳහා සුදුසු කාලය තීරණය කිරීම

ප්‍රචාරණ වැඩසටහනක් ඇරඹීමට පෙර සලකා බැලිය යුතු කරුණු

භාණ්ඩයක්, සේවයක් හෝ අදහසක් පිළිබඳව පණිවිඩයක් ලබා දීමට පෙර පාරිභෝගික ආකල්ප කෙරෙහි සැලකිල්ල යොමු කළ යුතුය. එම නිසා පහත ප්‍රධාන කරුණු ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් ගනී.

 කුමක් ප්‍රචාරණය කළ යුතුද?

මෙහිදි භාණ්ඩයෙන් හෝ සේවයෙන් ලැබෙන විශේෂ ගුණාංග කෙරෙහි පාරිභෝගික අවදානය යොමු කිරීමට උත්සාහයක් දරයි.
 කා සඳහා ප්‍රචාරණය කළ යුතුද?

මෙහිදි පාරිභෝගික වයස් ව්‍යුහය, ස්ත්‍රි පුරුෂභාවය, ආදායම් තත්වය, සමාඡ මට්ටම, ඡීවන රටාව, ආර්ථික තත්වය, භූගෝලීය පිහිටීම යනාදි සාධක කෙරෙහි වැඩි අවදානයක් යොමු කරයි.

 කොතනකදී ප්‍රචාරණය කළ යුතුද?

පාරිභෝගිකයාගේ කාලයත් ශ්‍රමයත් ඉතිරි කරමින් පහසුවෙන් භාණ්ඩ ලබා ගත හැකි ස්ථාන, කාල පරිච්ඡේදයන් හා අවස්ථාවන් කෙරෙහි මෙහිදි අවදානය යොමු කෙරේ.

ප්‍රචාරණ වර්ග

 ඝෘජු ප්‍රචාරණය

 වක්‍ර ප්‍රචාරණය

 නිෂ්පාදිත ප්‍රචාරණය

 ආයතනික ප්‍රචාරණය

 ජාතික හා ප්‍රාදේශිය ප්‍රචාරණය

 වෙළෙඳ ප්‍රචාරණය

 නිෂ්පාදකයාගේ පාරිභෝගික ප්‍රචාරණය

 සිල්ලර වෙළෙඳ ප්‍රචාරණය

 කාර්මික ප්‍රචාරණය

 මූල්‍ය ප්‍රචාරණය

 සේවායෝජක ප්‍රචාරණය

 මහජන ප්‍රචාරණය

ප්‍රචාරණ දැන්වීමක් මඟින් ලබාදෙන පොරොන්දුව නැතහොත් ප්‍රතිඥාව ඉතා වැදගත් වේ. මන්දයත් වරක් භාණ්ඩයක් මිලදි ගත් තැනැත්තෙකු එම භාණ්ඩය නැවත මිලදි ගැනීමටත් ප්‍රචාරණ දැන්වීමෙන් ලබාදෙන භාණ්ඩය හා එම දැන්වීම කෙරෙහි පෞද්ගලික රුචිකත්වය වර්ධනය කිරීමටත් ලබාදෙන ප්‍රතිඥාව මහෝපකාරී වේ. මේ අනුව බලන කල වර්තමානයේදී ප්‍රචාරණය භාණ්ඩ හා සේවා නිෂ්පාදන කාර්යයේදී අත්‍යවශ්‍ය සන්නිවේදන උපක්‍රමයක් බවට පත් වී ඇත. විවෘත ආර්ථික සංකල්පයත් සමඟම ප්‍රචාරණ ක්‍රමෝපායන්ද දිනෙන් දින වර්ධනය වී වඩාත් සාර්ථක අවධියකට පත් වී ඇත. සාර්ථකත්වයේ හිණි පෙත්තට පිවිසීමත් සමඟම ප්‍රචාරණය යම්කිසි අවදානම් තත්වයකටද මුහුණ පා ඇත. මන්ද යත් ප්‍රචාරණය තුළින් සමාඡයේ සාරධර්ම පද්ධතියට මෙන්ම සංස්කෘතියටද යම් අහිතකර බලපෑමක්  සිදුවෙමින් පවතී. මේ අනුව ප්‍රචාරණය තුළින් අනාගතයේදී  සමාඡයට යහපතක් මෙන්ම අයහපතක්ද සිදුවනු නොඅනුමානය.

රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම්
තම ගුවන් කාලය තුළ විකාශය කෙරෙන ජනප්‍රිය රූපවාහිනී දැන්වීම් ප්‍රක්ෂේපනය කරන ආකාරයට ඒවා අද වන විට වඩාත් ඵලදායි වෙළෙදපොළ දැන්වීම් මාධ්‍යක් බවට පතව තිබේ.
ඇ.එ.ජ. වාර්ෂික සුපර් බෝල්, පාපන්දු තරගය අතර පල කෙරෙන දැන්වීම් ඉතා ඉහළ ඉල්ලුමක් ඇති ගුවන් කාලයකට අදාළ වේ. එහි තත්පර තිහක රූපවාහිනී දැන්වීමක් සදහා අය කරන මුදලේ සාමාන්‍ය ඇ.ඩො. මිලියන 2.7 කි.(2007).

බොහෝ වෙළෙද දැන්වීම්වල දකනට ලැබෙන්නේ අලෙවි කරන නිෂ්පාදනයට අදාළ ගීත කණ්ඩයක් හෝ කිංකිණියකි.(ජින්ගල්).(ගීතමය වෙළෙද දැන්වීම්).
අතත්‍ය වෙළෙද දැන්වීම් ක්‍රමය, පරිගණක චිත්‍රණ හරහා සාමාන්‍ය රූපවාහිනී වැඩසටහන්වලට ඇතුල් කර තිබේ. එසේත් නැතිනම් ඒවා හිස් පසුතලයක් සහිත දැන්වීම් පුවරු හෝ  දුරස්ථ විකාශන ප්‍රේක්ෂකයන්ට අදාල නොවන එළිමහන් දැන්වීම් පුවරු ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් ප්‍රතිෂ්ටාපනය කර තිබේ. වඩා විවාදාත්මක තත්ත්වය වන්නේ, අත්‍ය දැන්වීම් පුවරු සැබෑ ජීවිතයේ දක්නට නොලැබෙන පසුතලයන් උපයෝගීකරගෙන ප්‍රචාරණය කිරීමයි.

ජංගම වෙළද දැන්විම් ප්‍රචාරණය
ජංගම වෙලද දැන්විම් පුවරැ යනු පැතලි රැපවාහිනි තිර මගින් දැක්විමක් තැනික් තැන ප්‍රචාරණය කරනෙ යාමයි. මෙම දැන්විම් පල කල යුතු ප්‍රදේශ/ මාර්ග අනුග්‍රාහකයා විසින් තිරණය කරයි. මෙම ආයතන තුන්වන පාර්ශවයන්ගේ භාණ්ඩා ප්‍රවාහනයන් නොකරයි. මෙවන් ජංගම වෙලද දැන්විම් ප්‍රචාරණය රටේ ලොව පුරා ජනාකිර්ණ පෙදෙස් වල දැකිය හැක. මේවා පහත අවශ්‍යතාවන්ට භාවිතා කරයි.
යටි පාර්ශවයක් අරමුණු කර කරන ප්‍රචාරණ
එක් දින හා දිගුකාලින ප්‍රචාරණයන්
සම්මේලන
ක්‍රිඩා උත්සව
වෙළදසැල් විවෘත කිරිම් හා ඒහා සමාන උත්සව
කුඩාසමාගම් මගින් කරන විශාල දැන්විම්

පොදුජන සේවා ප්‍රචාරණයන්

භාණ්ඩ හා සේවා අලෙවි කිරිමට යොදා ගත් ප්‍රචාරණය ක්‍රම මගින් අධ්‍යාපන වාණිජමය නොවන MIV  දේශපාලනික ශක්ති ප්‍රභය ආගමික බදවාගැනිමේ කා කැපිම ආදි ගැන අවදානය ගැටිමට යොදාගත හැකි.

වාණිජමය නොවන ප්‍රමාණයන් විශාල පිරිසකගේ අවසානය ගත හකි ප්‍රබල අධ්‍යාපනික ක්‍රමයකි වෙලද කටයුතු සදහා පමණක් නොයොදා පොදු ජන යහපතටත් යාදාගන්නා නම් එහි පැවැත්ම යුක්ති සහගත බව කිව හැක යනුවෙන්   ට විසින් පවා ඇත.

මහජන සේවා ප්‍රතාරණය මහජන ලැදි ප්‍රචාරණය සමාජ අලෙවිකරණය (Social Marketing) යන විවිධ නම් වලින් මහජන යහපතට ප්‍රචාරණ තාක්ෂණයක් භාවිතා කිරිම හදුන්වයි. ඇමෙරිකාවේ  FCC මගින් ප්‍රචාරන අයිතිය ලබා ගැනිම එක්තරා ප්‍රමාණයක් වාණිජ නොවන දැන්විම් සදහා වෙන්කල යුතුය. බොහෝ විට මෙම නාලිකා රාත්‍රියේ හා පාන්දර ප්‍රෙක්ෂකයන් අඩුවේලාවට මෙම දැන්විම් පල කරා ප්‍රේක්ෂකයින් වැඩි වේලාවට වාණිජ දැන්විම් පල කරයි.

වානිජ නොවන දැන්විම් ලොක් යුද්ධයන් සමයේ ඉතා ඉහලම භාවිතා විය. වර්ථමානයේ එය වාණිජ ප්‍රචාරණය 500 ට එකක් පමණ වේ.

මාධ්‍යය සහ වෙළද දැන්වීම්

ඇතැම් මාධ්‍යයන් උදාහරණයක් ලෙස TiVo ක්‍රමිකව රූපවාහිනියට තිබූ තැන අත්පත් කර ගනිමින් සිටියි.ඒ පාරිභෝගික රුචිය හා භාවිතය වැඩි වශයෙන් ඒවා වෙත මාරු වී තිබීම නිසාවෙනි. මේ පිළිබදව නවතම සංසිද්ධිය වන්නේ වෙබ් අඩවි තුළ සිදු කෙරෙන දැන්වීම් ප්‍රචාරණයයි.මෙම දැන්වීම්වල මිල තීරණය වන්නේ වෙබ් පිටුවේ අන්තර්ගතයේ ඇති අඩංගුතාවයේ ගුණාත්මකභාවය සහ එම වෙබ් පිටුවට ඇති ඉල්ලුම ආදිය සැලකිල්ලට ගනිමිනුයි.විද්‍යුත් තැපෑල හරහා සිදුකෙරෙන දැන්වීම් කරණයද තවත් නව්‍ය සංසිද්ධියකි. මෙසේ ඉල්ලීමකින් තොරව ලැබෙන විද්‍යුත් ලිපි තොගSpamලෙස හඳුන්වයි.ඇතැම් සමාගම් තම පණිවුඩ සහ ලාංජන,"වර්ධක රොකට්ටු" සහ අන්තර්ජාතික අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානයේ ප්‍රදර්ශනය කිරීමටද යෝජනා කර සිටියි.

මතවාදී තත්ත්වය පවතින්නේ මනෝ මූලික දැන්වීම් කරණය සහ දැන්වීම් වල පැතිරීම සම්බන්ධවයි.නොගෙවුම් දැන්වීම් කරණය(කට වචනයෙන් කෙරෙන දැන්වීම් කරණය)ද අඩු මුදලට වැඩි ප්‍රගතියක් ලබා ගත හැකි ක්‍රමයකි. එසේම පෞද්ගලික තහවුරු කිරීම් සහ වෙළද නාමය පොදු නාමයක් සමග සමගාමීව ගැළපීම(ඇ.එ.ජ X'erox=ජායාපිටපත් යන්ත්‍ර,Keenex=ටිෂු කඩදාසි, Vaseline=පෙට්ට්‍රොලියම් ජෙලි,Hoover=රික්තක පිරිසිදුකරන [Vacum clearners]). නමුත් ඇතැම් සමාගම් යම් භාණ්ඩයක් හැඳින්වීම සඳහා තම වෙළෙඳ නාමය භාවිතා කිරීමට විරුද්ධ වේ. මන්ද යත් තම වෙළෙඳ නාමය පොදු නාමයක් වශයෙන් භාවිතා වන විට ඊට ඇති නීතිමය ආරක්ෂාව නැති වී යාමයි.

යුරෝපයේ සහ ඇ.එ.ජ. ද කෙටි පණිවුඩවලින් කෙරෙන වෙළෙඳ දැන්වීම්කරණය ජනප්‍රිය අංගයක් බවට පත්ව තිබේ. තමන් කුමන ස්ථානයක සිටියද කෙටි පණිවිඩ ලැබීමේ සහ ඊට ප්‍රතිචාර දැක්වීමේ හැකියාව නිසා මෙම ක්‍රමය වාසි රැසක් අත් කරගෙන තිබේ. කාලයෙන් කාලයට ඉදිරිපත් කෙරෙන content wrap ක්‍රමයද ජනප්‍රිය දැන්වීම් කරණ ක්‍රමයකි. එනම් සමස්ත වෙළෙඳ විරාමය තුළම එකම සමාගමක නිෂ්පාදනයන්ගේ දැන්වීම් ඉදිරිපත් කිරීමයි.මෙහි ප්‍රමුඛයෙකු ලෙස සී.ඩ්බ්. සමාගම සිටින අතර, ඊට සහභාගී වූ සමාගම් අතර Crest,Guitar Hero,Cover Girl සහ මෑතකදී එක් වූ Toyota සමාගමද අයත් වේ.

ප්‍රචාරණයේ අහිතකල බලපෑම

විස්තරාත්මක භාවය, තොරතුරු පාලනය හා නිෂ්පාදනය මගින් ප්‍රචරණය කලා‍වේ පාලනය කරයි. එනම් ආයතනයට සෘනාත්මක ආකල්පක් ඇති කරන කිසිම විස්තරයක් එහි අඩංගු නොවිය යුතුය. මෙවිට දැව්විම සකසන්නාට ස්වයං වාරණයක් කල යුතුවේ. ආයතනයේ විශ්ලත්වය වැඩිවෙත්ම මෙම බලපෑමදි වැඩිවේ. තොරතුරැ පාලනය වැඩිවේ.

ප්‍රචාරණ දැන්වීම් පාරිභෝගික කණ්ඩායම් පාරිභෝගික මිලට ගැනිමේ තිරන පාලකයා පාරිභෝගිකයාට ගුනාත්මක බව පිළිබද තොරතරැ පාලනය මගින් නියම තොරතුරැ අවම කල හැක.

තවත් වක්‍ර බලපැමක් වන්නේ ප්‍රචාරණ මධ්‍යයටවන බලපෑමයිත මාධ්‍ය ඔවුන්ගේ අදායම ලබන්නේ වෙලද දැන්විම් සදහා වන ආදායට මගින් එබැවින් එය වෙලද දැන්විම් වලට මුල්තැන ලබාදෙයි. හොදට උදාහරණය රැපවාහිනියයි. වඩා විනෝදාස්වාදය ලබාදෙන වැඩසටහන් අතරේ ඉතා දිගු වෙළද දැන්විම් ප්‍රචාරණ වෙලාවක් වෙන්කර ඇත. ප්‍රෙක්ෂකයා තුල කුතුහලය ඇතිකර එක්තා මානසික මට්ටමකට මෙම රෑපවාහිනි කතා ගෙන එයි. එවිට ප්‍රේක්ෂකයා වෙළද දැනව්විම් අතර වෙනත් නාලිකාවක් දැමීඹට පෙලඹේනනේ නැත.

මහාචාර්ය Sut Jholly විඩියෝ, පුවත්පත් හා පොත් මගින් පැතිර ඇති වෙලද දැන්විම් පිලිබද දැන්විම් මගින් අසත්‍ය ප්‍රචාරණය පෙලඹ ඇත. අසත්‍ය නම් පාරිභෝජනයේ හා සතුටින් සිටිම පිළිබද බොරැ සම්බන්ධතාවයක් ගොඩනැගිමට තැත් කිරීමයි. මෙමගින් අනවශ්‍ය මුදල් නාස්තියක් වන අතර සත්‍ය වශයෙන් වැදගත් වු පාරිභෝගික අවශ්‍යතා සැපරිමට බාධාවක් වේ.

ප්‍රචාරණ රෙගුලාසි

ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ බොහෝ පිරිස් බාහිර ප්‍රචාරණය මහජනතාවට  නුසුදුසු ආකාරයට බලපාන බව විශ්වාස කරති. මේ නිසා 1960 ගණන් වැනි ඉතා ඈත කාලයේ එළිමහන් වෙළඳ දැන්වීම් පුවරු (Billi Board) ප්‍රචාරණය තහනම් කිරීමට උත්සාහ කරන ලදී. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ පිටිසර බද ප්‍රදේශවල නීතිමය නොවන ප්‍රදර්ශන පුවරු පාලනය කිරීම‍ට විශේෂ නීතිරීති පනවා තිබූ අතර Sao Paulo වැනි නගරවල එවැනි පුවරු ප්‍රදර්ශණයට පූර්ණ තහනමක් පනවා තිබූණි. නීති පැනවීම තුළින් ප්‍රචාරණයේ බලපෑමෙන් ජනතාව ආරක්ෂා කිරීමට විශේෂ උත්සාහයක් දරන ලදි. බොහෝ රටවල් රූපවාහිනී ඔස්සේ දුම්කොළ ප්‍රචාරණ දැන්වීම් තහනම් කිරීම සහ 1991 ස්වීඩන  රජය මඟින් පනවන ලද වයස අවුරුදු 12 ට අඩු ළමුන්ට ප්‍රචාරණය තහනම්  කිරීම නිදසුනක් වශයෙන් දැක්විය හැකියි. ඉහත නීති එම අදාල රටවල රූපවාහිනී  විකාශනයන්ට දිගටම බලපෑවේය. අනෙක් විදේශිය වැඩසටහන් වලට සහ චන්ද්‍රිකා මාර්ගයෙන් එන වැඩසටහන්වලටද එම නීති යුරෝපීය නඩු නීතිය (European Court of Justice) අනුව ස්වීඩන් රජය ක්‍රියාත්මක කිරීමට බැඳි සිටී.

යුරෝපයේ හා අනෙක් රටවල ළමුන් ඉලක්ක කරගනිමින් සිදුකරන ප්‍රචාරණයන්ට නීති පැනවිය යුතුද යන්න පිළිබඳව දැඩි තර්ක විතර්ක පවතී. 2004 දී නෙයිස(ර්) පවුල් පදනම (Kaiser Family Foundation)  විසින් නිකුත් කරන ලද වාර්තාව අනුව මෙම තර්ක විතර්කද වැඩි දියුණු විය. එම වාර්තාවලින් ළමුන් ඉලක්ක කරගනිමින් සිදුකෙරෙන ආහාර හා සම්බන්ධ ප්‍රචාරණයන් සහ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදවාසී ළමුන්ගේ සෞඛ්‍යත් අතර වූ සම්බන්ධතාවය හෙළි කරන වැදගත් කරුණක් විය.

නවසීලන්තය, දකුණු අප්‍රිකාව, කැනඩාව සහ බොහෝ යුරෝපීය රටවල් ප්‍රචාරණයේ දී තමන්ගේ ස්වයං නීතිරීති පනවා ගෙන ඇත. බොහෝ ප්‍රචාරකයන් ප්‍රචාරණ නියෝජිත ආයතන සහ මාධ්‍ය ආයතන ප්‍රචාරණ නීති පද්ධතීන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට එකඟ වී ඇත. මෙම නීතිරීති පද්ධතියේ ප්‍රධාන අරමුණු වන්නේ ඕනෑම ප්‍රචාරණයක් 'නීත්‍යානුකූලද, සුදුසු ද, අවංක ද, විශ්වාදායී ද', යන්න තහවුරු කර ගැනීමයි. සමහරක් මෙවැනි ආයතන සඳහා ව්‍යාපාර මඟින් ආධාර සපයයි. නමුත් ඒවා නිදහස්ව පරිපාලනය වේ.

එක්සත් රාජධානියේ එළිමහන් වෙළඳ දැන්වීම් පුවරු ප්‍රදර්ශනය වැනි එළිමහන් ප්‍රචාරණ ක්‍රම බොහෝමයක් සඳහා නීති සම්පාදනය කරන්නේ එහි නගර හා ප්‍රාන්ත සැලසුම් පද්ධති මඟිනි. දැනට සැලසුම් අධිකාරිගේ අවසරයකින් තොරව වෙළඳ දැන්වීම් ප්‍රදර්ශණය කිරීම පවුම් 2500 දඩයකට ලක්වන අපරාධයකි. එංගලන්තයේ සියලුම ප්‍රධාන එළිමහන් ප්‍රදර්ශන පුවරු සකස් කරන ආයතන මෙම ස්වභාවය වටහා ගෙන තිබේ.

සාමාන්‍යයෙන් බොහෝ ප්‍රචාරණ ආයතන දකින්නේ ප්‍රචාරණ කටයුතු සඳහා පනවා ඇති රාජ්‍ය රෙගුලාසි හෝ ස්වයං රෙගුලාසි ඔවුන්ගේ නිදහස අයුතු ලෙස අහිමි කිරීමක් ලෙස හෝ සම්පූර්ණයෙන් ම විනාශකිරීමක් වශයෙනි. එම නිසා ඔවුන්  මෙම පාලන නීති මඟ හැර  යාමට විවිධාකාර වූ භාෂාමය යෙදීම් රැසක් යොදා ගනී. (උදා: 1994 Toubon නීතියේ වගන්ති 12 හි සඳහන් ප්‍රංශ ප්‍රචාරණයේ දී ඉංග්‍රීසි භාවිතය සීමා කළ යුතුය යන නීතිය සමඟ එකඟ වීම, ඉංග්‍රීසි වචන කළු අකුරින් මුද්‍රණය කිරීම හා ප්‍රංශ පරිවර්තන  සියුම් මුද්‍රණයෙන් යෙදීම දැක්වීමට පුළුවනි); Bhatia සහ Ritche 2006 : 542 බලන්න. බොහෝ රටවල දුම්වැටි සහ උපත් පාලන කොපු වැනි විනෝදාත්මක භාණ්ඩ ප්‍රචාරණයේ දී ඒවා රාජ්‍ය රෙගුලාසි වලට යටත් කෙරේ, උදාහරණයක් ලෙස බොහෝ  රටවල දුම්කොළ සමාගම් ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන වල එම නිෂ්පාදන භාවිතා කිරීම නිසා සෞඛ්‍යයට ඇති විය හැකි අහිතකර බව දක්වන අවවාදයක්  අඩංගු කළ යුතු බවට නීතියක් පනවා ඇත. ඉහත අවශ්‍යතා අවම කිරීමට ප්‍රචාරකයින් විසින් නිර්මාණාත්මක උපාංගයක් ලෙස භාෂාමය වෙනස් කිරීම් නිතරම යොදා ගනී.

ගෝලීය ප්‍රචාරණ කළමණාකරණය

ඕනැම රටක හෝ ප්‍රදේශයක ප්‍රචාරණ ක්‍රියාවලියක සාර්ථකත්වය තීරණය කිරිම සදහා ප්‍රධාන සාධකය වනුයේ ඒහා බැඳුණු පර්යේෂණ වේ. ප්‍රචාරණ කාර්යයක සාර්ථකත්වයට දායකත්වය ලැබෙනුයේ ප්‍රචාරණ අංග සහ ප්‍රචාරණක අවස්ථා හදුනාගැනීමේ හැකියාව මතයි. එහිදී පරිමාවේ ආර්ථිකත්වය උපරිම වශයෙන් උපයෝගී කරගත ඇත්තේ කෙසේද යන්න ද වැදගත් වේ. ප්‍රචාරණයක් සාර්ථක වන්නේ කුමක් නිසාදැයි කෙනෙක් දැනගත් විට එම අදහස හේ අදහස් වෙනස් වෙළෙඳ පොළකට ආනයනය කරගත හැකිය. අවධානය කෙසේ ද, උද්වේගය කෙසේ ද, සහ වෙළෙඳ නාමය යෙදීමේ අවස්ථා වැනි වෙළෙඳපළ පර්යේෂණ කාර්යයන්, ප්‍රචාරණයක සාර්ථකත්වය කුමක් ද යන්න සහ ඕනෑම රටක හෝ ප්‍රදේශයක සාර්ථකත්වය වන්නේ කුමක් ද යන්න පිළිබදව අන්තර් ඥානයක් ලබා දෙයි. ඒ මෙම කාර්යයන්, ප්‍රචාරණයේ දර්ශන හෝ වාචික අංග මත පදනම් වී ඇති හෙයිනි.

නව ප්‍රවණතා

අන්තර්ජාලයයේ උදව්වත් සමග නව ප්‍රචාරණ ඉඩ ප්‍රස්ථා බොහෝමයක් ඇතිවිය. පොප්පුස් ෆප්ලැෂ්බැනර්

ප්‍රචාරණයේ අනාගතය

ගෝලීය ප්‍රචාරණය, දේශිය නිර්යාන, ජාත්‍යන්තර, බහු ජාතික සහ ගෝලීය යන සංවර්ධන අදියර පහක් ඔස්සේ ප්‍රචාරණය ගමන් කර ඇත. ලෝක ව්‍යාප්ත ප්‍රචාරණ සංවර්ධනය එක හඩින් කථාකරමින් ගොඩනැගීමේ නිර්මාණාත්මක ක්‍රියාවලිය තුළ ආර්ථික තත්ත්වය සංවර්ධනය කිරීමට ද සිදුවේ. එහිදී ප්‍රචාරක දැන්වීම්වල දේශිය ඵලදායීතාව පවත්වාගෙන යාම, ක්‍රියාත්මක කිරීමේ සහ සමාගමේ වේගය වැඩිකිරිමේ දී තුලනය කළ යුතුව ඇති විභව ශක්තියකින් යුත් අරමුණු හතරක් ඇත.

ගෝලීය පුචාරණ ක්‍රියාත්මක කිරිම, නිර්යාත කිරිම, දේශිය ක්‍රියාත්මක කිරිම් නිෂ්පාදනය කිරිම සහ අදහස් පැතිරී යන්නට ආයාත කර ගැනීමේ දී මුලික වශයෙන් තරගකාරී ව්‍යාපාර අරමුණු හතරක් ඇත.

ප්‍රචාරණය සහ විද්‍යුත් තැපෑල (ඊ.මේල්) ප්‍රචාරණය වර්තමානයේ දී ඉතා ප්‍රකටය.

(ඩී වී ආර්) වල (HIV වැනි) පටිගත කිරීමේ හැකියාව නිසා (පසුව බලා ගැනීම සදහා) වැඩසටහන් පටිගත කිරීමේදී මේවා භාවිත කරන්නන්ට ඉඩ ප්‍රස්ථා සැපයේ. එමගින් ඔවුන්ට වෙළෙද දැන්වීම් ඉක්මණින් ඉදිරිපත් කිරිමට හැකිවනු ඇත. වැඩිමනක් වශයෙන් කලින් පටිගත කළ බොක්ස්ටා සෙස්වල වැඩසටහන් වැඩි වැඩියෙන් රූපවාහිනී දර්ශන සදහා පිරිනමනු ලබන හෙයින් රූපවාහිනියේ එම වැඩසටහන නරඹනුයේ වඩා අඩු පිරිසකි. කෙසේ වෙතත් මෙම කට්ටල විකිණිමෙන් අදහස් වනුයේ මේවා විකිණිමට සමගාමිව අමතර ප්‍රතිලාභයක් ලැබෙන බවයි. මෙ බලපැමට විරුද්ධව කටයුතු කරන බොහෝ ප්‍රචාරකයින් සර්වයිවර් වැනි රූපවාහිනි වැඩසටහන් මෙන් රූපවාහිනි දර්ශන සදහා නිෂ්පාදන ස්ථානගත කිරිම් සදහා මනාපය දක්වා ඇත. විශේෂයෙන් විනෝදාත්මක ප්‍රචාරණ වැඩිවීමත් සමග සමහර අය ඊට කැමැත්ත දැක්වුව පසුව නැරඹුම් මිතුරෙකු නොවිමට කැමැත්ත දක්වති. පොදු වශයෙන් ප්‍රචාරණ ප්‍රජාව විසින් මෙය පහසු කර නොමැති වුවද, සමහරුන් විසින් අන්තර්ජාලය පුළුල් වශයෙන් තමන්ගේ ප්‍රචාරණ කටයුතු සිදුකිරිම සඳහා තමන්ගේ ප්‍රචාරණයන් බෙදා හැරීම සඳහාත් භාවිතා කර ඇත.

අධික ප්‍රමාණයේ ප්‍රතිලාභ ගණනය කිරීම

මේ සඳහා සුලභව භාවිතා වන ක්‍රමයක් නම ඇගයුම් ලකුණු (Rating Points -RP)  හෝ වඩා නිවැරදි ඉලක්ක රගත් ඇගයුම් ලකුණු (Target rating points - TRP) යොදාගැනීම වේ. මෙම ඇගයුම් කුම දෙකේදි මාධ්‍ය භාවිතාකරන්නන් හා එක් එක් මාධ්‍ය ජලාය පරිභෝගනය කරන්නන් අතර ප්‍රතිශතය එක් මොහොතකදි ගණනය කරයි. මේ ක්‍රම දෙකේ වෙනස නම් RP  එක් ජන කොට්ඨාශයක හෝ මිනිසුන් කණ්ඩායමක තොරතුරැ විශ්ලේෂණයට වැදගත් වේ. ප්‍රචාරණය සර්ථක වීමට එක් හේතුක් නම එහිදි ප්‍රේක්ෂකයන් කොටසක් අරමුණු කර ප්‍රචාරණය සිදු කිරිමයි.

ප්‍රශස්තිකරණය

ප්‍රේක්ෂකයන්ගේ අවධානය ගෙන පණිවිඩුය ලබාදිම ප්‍රචාරණය මගින් නිවැරදිව කරයි. එගින් ප්‍රේක්ෂකයන තුල නිෂ්පාදිතය මිලට ගනිමේ අවශ්‍යතාවය නිපදවයි. ප්‍රචාරන දැන්විම් පල කරන්නෝ ප්‍රථමයෙන් එය නිවැරදිව ප්‍රේක්ෂකයන්ට අමතයිද යන්න පරික්ෂා කරයි.

මතකය හා හැසිරීම සිදු කරන බලපෑම

"මෙම ප්‍රචාරණයට වියදම් කල මුදල් භාගයක් ඵල රහිතයි. නමුත් ප්‍රශ්ණය වන්නේ ඒ කුමන භගයද යන්න නොදැනීමයි" මෙය  John Wanemaker  හෝ Willim Lever  විසින් ප්‍රකාශිත කියමනක් ලෙස පිළිගනි.

නිව්යෝර්ක් නගරයේ 2005 වසරේ දැන්විම් පුවරුවක් එහිදි ලෙස ප්‍රකාශ‍වේ " දින 60 ක ඉර එලිය (60 days of daylight to Aportment 6 F)" ප්‍රචරණයේ බලපෑමට එහි අඩංගු කරැනු සමග ඇති සම්බන්ධය විවාදයකි ලක්වන කරුණැකි. දුම්වැටි ප්‍රචාරණය පිළිබඳව විවාදයන්හි දුම්වැටි නිෂ්පාදකයන්ගේ අදහස වුයේ, ප්‍රචාරණය මගින් දුම්වැටි භාවිතයට පෙළඹවිය නොහැකි බවත්, ප්‍රචාරණය මගින් දුම්වැටි භවිතා කරනනන් පමණක් සිමාවන බවත්ය. ඊට විරුද්ධව අදහස් දරුවන් ප්‍රකාශ කල් දැන්විම් මගින් මිලදි ගැනීම ඉහළ යන බවයි.

ප්‍රචාරණය දැන්විමක බලපෑම මනසේ බුද්ධි මට්ට අනුව වෙනස් වේ. වයස අවුරැදු 4 ට අඩු දරුවන් වෙළඳ දැන්විම් හා අනෙක් වැඩසටහන් වල වෙනස නොහඳුනන අතර, වෙළඳ දැන්විමේ සත්‍ය භාවය වටහා ගැනිමේ හැකියාව අවුරුදු 8 දක්වා වර්ධනය නො‍වේ.

පසුගිය සර 15 තිස්සේ වෙළඳපොල විචාරන ක්‍රම හා අලෙවිකරණයේ ක්‍රියාකරිත්වය හදාරා එමගින් පාරිභෝගිකයාට , විකුණුම් වලට, ලාභයට හා වෙළඳපොල ප්‍රතිශතයට වන බලපෑම් ගැන පෙන්වා දී ඇත. අලෙවිකරණ සංකලන ආදර්ශනය (Marketing Mir model ) සෘජුවම මෙම ක්‍රමයේ අනුකූලතාව හා තාක්ෂණය ඇගයිමට ලක් කරයි.

ආශ්‍රිත

 Advertisements in schools
 Advertorial
 Annoyance factor
 Bibliography of advertising
 Branded content
 Commercial speech
 Comparative advertising
 Conquesting
 Copywriting
 Demo mode
 Direct-to-consumer advertising
 Family in advertising
 Graphic design
 Gross rating point
 History of Advertising Trust
 Informative advertising
 Integrated marketing communications
 List of advertising awards
 Local advertising
 Market overhang
 Media planning
 Meta-advertising
 Mobile marketing
 Performance-based advertising
 Promotional mix
 Senior media creative
 Shock advertising
 Viral marketing
 World Federation of Advertisers

මූලාශ්‍ර
සටහන්

භාහිර සබැඳි

 Hartman Center for Sales, Advertising & Marketing History at Duke University
 Duke University Libraries Digital Collections:
 Ad*Access, over 7,000 U.S. and Canadian advertisements, dated 1911–1955, includes World War II propaganda.
 Emergence of Advertising in America, 9,000 advertising items and publications dating from 1850 to 1940, illustrating the rise of consumer culture and the birth of a professionalized advertising industry in the United States.
 AdViews, vintage television commercials
 ROAD 2.0, 30,000 outdoor advertising images
 Medicine & Madison Avenue, documents advertising of medical and pharmaceutical products
 Art & Copy, a 2009 documentary film about the advertising industry

Communication design
Promotion and marketing communications
Business models
ප්‍රචාරණය
අලෙවිකරණය

දැන්වීම්කරණය


Die Liste der Baudenkmäler in Deutschnofen (italienisch Nova Ponente) enthält die  als Baudenkmäler ausgewiesenen Objekte auf dem Gebiet der Gemeinde Deutschnofen in Südtirol.

Basis ist das im Internet einsehbare offizielle Verzeichnis der Baudenkmäler in Südtirol. Dabei kann es sich beispielsweise um Sakralbauten, Wohnhäuser, Bauernhöfe und Adelsansitze handeln. Die Reihenfolge in dieser Liste orientiert sich an der Bezeichnung, alternativ ist sie auch nach der Adresse oder dem Datum der Unterschutzstellung sortierbar.

Liste

Literatur
 Josef Tarneller: Die Hofnamen in den alten Kirchspielen Deutschnofen-Eggental und Vels am Schlern. Wien, 1914 (Digitalisat der Teßmann-Bibliothek)

Weblinks

 Monumentbrowser des Südtiroler Landesdenkmalamts

!
Deutschnofen
Baudenkmaler Deutschnofen

Liste der Baudenkmäler in Deutschnofen


Gvido Lizinjanski (fr. Gui de Lusignan) (?, Poitou, o. 1129. - Cipar, 1194.), francuski plemić i križarski vitez, jeruzalemski kralj (1186.-1192.) i gospodar Cipra (1192.-1194.) iz velikaške i vladarske dinastije Lizinjan (Lusignan). Za njegove vladavine, križari su izgubili Jeruzalem, glavni grad križarskog Jeruzalemskog Kraljevstva, a sam kralj je pao u zarobljeništvo. Nakon oslobođenja iz sužanjstva, uzaludno je pokušavao vratiti izgubljene teritorije kraljevstva. Njegovu vlast počeo je osporavati franački velikaš Konrad od Montferrata te je Gvido naposljetku 1192. godine prepustio svoj kraljevski naslov engleskom kralju Rikardu I. Lavljeg Srca, a u zamjenu je dobio otok Cipar na kojem je dinastija Lizinjan vladala do 1489. godine.

Životopis

Podrijetlo i politički uspon

Gvido je bio sin francuskog plemića Huga VIII. Lizinjanskog i Bourgogne de Rancon, dame od Fontenayja, iz mjesta Poitou koje je u to vrijeme pripadalo francuskoj pokrajini Akvitaniji. Lizinjanski su bili vazali gospodara te pokrajine, Eleonore Akvitanske, njenog supruga, engleskog kralja Henrika II. i njihova sina Rikarda Lavljeg Srca.

Godine 1168. Gvido i njegov stariji brat Amalrik pokušali su oteti Eleonoru Akvitansku zbog čega su bili protjerani iz zemlje. Amalrik se pridružio križarima u Svetoj Zemlji te je oženio kćer baruna Balduina od Ramije što mu je donijelo društveni ugled i pristup kraljevskom dvoru u Jeruzalemu. Gvido je došao u Svetu Zemlju kao hodočasnik nešto prije 1180. godine te je oženio jeruzalemsku princezu Sibilu, a 1182. godine kralj Balduin V. imenovao ga je svojim regentom.

Poslije Balduinove smrti 1185. godine, za novoga jeruzalemskog kralja postavljen je Balduin V., šestogodišnji Sibilin sin iz prethodnog braka, no on je iznenada umro već sljedeće godine, nakon čega je za novog kralja izabran Sibilin suprug, Gvido Lizinjanski.

Jeruzalemski kralj i pad

Uskoro je prekršeno primirje između križarskih država i sultana Saladina, čemu su uzrok bili kršćanski napadi na muslimanske karavane, zbog čega je izbio rat. Godine 1187. Saladin je pokrenuo opsadu Tiberijade, a kralj Gvido je podigao križarsku vojsku i krenuo u pomoć opkoljenom gradu. U namjeri da što prije stigne u pomoć, donio je ishitrenu i nelogičnu odluku da vojska maršira kroz pustinjsku ravnicu, gdje ju je iscrpila vrućina i žeđ. Takvu situaciju iskoristio je Saladin i naposljetku opkolio iznemogle kršćanske trupe kod Rogova Hattina. U bitci kod Hattina odigranoj 4. srpnja 1187. godine teško je poražena kršćanska vojska, mnoštvo je vitezova smaknuto nakon poraza, a ostatak je odveden u zarobljenštvo, u kojem se našao i sam kralj Gvido. Iz zarobljeništva se otkupio 1188. godine predajom lučkog grada Aškelona.

Godine 1190. umrla mu je supruga Sibila nakon čega je velikaš Konrad od Montferrata osporio njegovo pravo na prijestolje uz podršku francuskog kralja Filipa II. (1180.-1223.). Unatoč podršci koju mu je pružio engleski kralj Rikard I. Lavljeg Srca, Gvido je bio primoran odreći se naslova jeruzalemskog kralja u korist princeze Izabele I. i njenog supruga Konrada od Montferrata.

Gospodar Cipra

Iako je Gvido bio prisiljen abdicirati s jeruzalemskog prijestolja, dobio je od Rikarda I. u kompenzaciju otok Cipar kojim je vladao do smrti 1194. godine u svojstvu gospodara Cipra. Poslije njegove smrti, naslijedio ga je stariji brat Amalrik II. Lizinjanski koji je bio okrunjen za ciparskog kralja. Njegovi potomci iz dinastije Lizinjan vladali su otokom sve do kraja 15. stoljeće.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Gvido Lizinjanski - Hrvatska enciklopedija
 Gvido Lizinjanski - Proleksis enciklopedija
 Gvido, jeruzalemski kralj - Britannica Online
 Gvido Lizinjanski - encyclopedia.com
 Gvido Lizinjanski, jeruzalemski kralj (1186.-1192.) - thefamouspeople.com

Životopisi, Francuska
Jeruzalemski kraljevi
Ciparski kraljevi
Križari
Lizinjan

Gvido Lizinjanski


الجامعة اللبنانية الدولية في اليمن  هي فرع الجامعة اللبنانية الدولية في لبنان، تأسست عام 2006. تستخدم الجامعة نظام الساعات الدراسية ولغة التدريس فيها هي اللغة الإنجليزية.

رؤية الجامعة

الإسهام الإيجابي في المجتمع من خلال الإبداع في التعليم.

رسالة الجامعة

خدمة المجتمع من خلال تمكين الطلبة والمتخرجين من تطبيق المعرفة في كل مرحلة من حياتهم المهنية. وتوفير الفرص لتحسين المهارات والخبرات التي تطابق معايير الجامعة في التميز لبناء الأمة.

أهداف الجامعة:

1.    تمكين الطلبة من تطوير الوعي والمعرفة والتشارك الثقافي والاستدامة البيئية.

2.    تطوير والإحتفاظ بالكادر الأكاديمي والإداري المؤهل والمتنوع.

3.    مراجعة المناهج الدراسية بشكل مستمر وتطويرها لتحقيق نتائج التعلم المرجوة.

4.    الإهتمام بالتفاعل بين التدريس والبحث العلمي.

5.    إدماج التقنية الحديثة لتحقيق التعلم الفعال.

6.    الإهتمام بمشاركة خريجو الجامعة وتمكينهم من الإسهام الفعال في سوق العمل.

7.    إلتزام الجامعة بتقديم الدعم المستمر والتواصل مع الطلبة لتحقيق قيم الجامعة.

8.    نشر المعرفة والمهارات متعددة المجالات والقيم الضرورية للتنافس في مجتمع المعرفة.

9.    بناء السلوك لدى الطلبة حتى يكونوا مواطنين يتحملون المسؤولية ويهتمون بالتعلم مدى الحياة.

10.توسيع الخبرات التعليمية المتنوعة والمهارات في البيئة الجامعية.

قيم الجامعة

التميز، الأمانة، الإنضباط، الشراكة، جودة الخدمة، الإبداع والإبتكار، المسؤولية الإجتماعية.

الكليات
تحتوي الجامعة على الكليات التالية:
 كلية الصيدلة والعلوم الطبية: صيدلة سريرية، مختبرات طبية، تغذية
 كلية الهندسة وتقنية المعلومات: هندسة معدات طبية، هندسة اتصالات، هندسة كهربائية، هندسة معمارية، تقنية المعلومات.
 كلية إدارة الأعمال: إدارة الأعمال الدولية، نظم المعلومات المحاسبية، نظم المعلومات الإدارية، المالية والمصرفية، التسويق.
 كلية العلوم والفنون: تصميم داخلي، تصميم جرافيكي.
 عمادة الدراسات العليا: ماجستير صيدلة سريرية، ماجستير إدارة الأعمال، ماجستير نظم معلومات محاسبية.

الموقع
صنعاء - شارع الخمسين

عدن - خور مكسر

مراجع

جامعات اليمن
مبان ومنشآت في صنعاء

الجامعة اللبنانية الدولية (اليمن)


Rudolphe Archibald Reiss (Hausach, 8. srpnja 1875. — Beograd, 8. kolovoza 1929.) bio je švicarski forenzičar, publicist i doktor kemije.

Životopis

Rođen je 8. srpnja 1875. godine kao osmo dijete, od ukupno deset, kod roditelja Ferdinanda Reiss, zemljoposjednika, i Pauline Sabine Anna Gabriele Seutter von Loetzen, u Hausachu. Poslije završenog osnovnog i srednjeg obrazovanja u Njemačkoj, otišao je zbog lošeg zdravstvenog stanja na studije u Švicarsku.

Zvanje doktora kemije stekao je već u 22. godini, i biva izabran za pomoćnika za fotografiju, a potom je postao priznati docent za tu oblast, na Sveučilištu u Lausanni. Za redovnog profesora kriminalistike imenovan je 1906. godine. Kao profesor bavio se znanstvenim radom.

Na poziv srpske vlade Reiss je 1914. godine otišao u Srbiju istraživati pojedine zločine austrougarske, njemačke i bugarske vojske nad srpskim stanovništvom, ali u Bugarskoj se rezultati Reissovih istraga odbacuju uz argumente da nije snimio nijednu fotografiju žrtava "bugarskih zvjerstava", dok ih je radio za austrougarske i njemačke te da to što je bio jedan od pionira forenzičke fotografije i da se tijekom rata borio u redovima srpske vojske dovodi u sumnju njegovu nepristranost kao stručnjaka.. Bio je član delegacije jugoslavenske vlade na Mirovnoj konferenciji u Parizu.

Sa srpskom vojskom prešao je Albaniju, Solunsko bojište i s Moravskom divizijom ušao u oslobođeni Beograd, studenoga 1918. godine. Poslije rata modernizirao je tehničku policiju pri Ministarstvu unutrašnjih poslova nove države. Rudolphe Archibald Reiss, razočaran nekim negativnim pojavama u društvenom i u političkom životu povukao se pred kraj života iz svih javnih dužnosti. Živio je skromno u svojoj vili "Dobro polje" (Topčider) u Beogradu.

Godine 1926. postao je počasni građanin grada Krupnja. Te godine je također jugoslavenski ministar i general Duško Trifunović Reissa proglasio počasnim kapetanom I. klase pješaštva Vojske Kraljevine SHS.

Umro je 8. kolovoza 1929. u Beogradu. Sahranjen je na topčiderskom groblju, dok je po njegovoj želji njegovo srce odneseno u urni na Kajmakčalan, gdje je sahranjeno zajedno s ostalim vojnicima sa Solunskog bojišta.

Kao svoj posmrtni zavjet srpskom narodu ostavio je neobjavljen rukopis knjige "Čujte Srbi!" na francuskom jeziku, u izvorniku "Ecoutez les Serbes!". Ova knjiga je završena 1. lipnja 1928. godine, a tiskana je 2004. godine.

Izvori

Švicarski kemičari
Srbija u Prvom svjetskom ratu

Archibald Reiss


The German destroyer D187 Rommel was one of three  guided-missile destroyers, a modified version of the American , built for the Bundesmarine (West German Navy) during the 1960s.

Design and description
The Charles F. Adams class was based on a stretched  hull modified to accommodate smaller RIM-24 Tartar surface-to-air missiles and all their associated equipment. The ships had an overall length of , a beam of  and a deep draft of . They displaced  at full load. Their crew consisted of 333 officers and enlisted men.

The ships were equipped with two geared General Electric steam turbines, each driving one propeller shaft, using steam provided by four D-V2M water-tube boilers. The turbines were intended to produce  to reach the designed speed of . The Lütjens class had a range of  at a speed of . Unlike their half-sisters, the ships had two macks.

They were armed with two 5"/54 caliber Mark 42 gun forward, one each forward and aft of the superstructure. The ships were fitted with an eight-round ASROC launcher between the funnels. Close-range anti-submarine defense was provided by two triple sets of  Mk 32 torpedo tubes. The primary armament of the ships was the Tartar surface-to-air missile designed to defend the carrier battle group. They were fired via the single-arm Mk 13 missile launcher and the ships stowed a total of 40 missiles for the launcher.

Construction and career
Rommel was laid down on 22 August 1967 by Bath Iron Works of Bath, Maine with the hull number DDG-30. She was launched on 1 February 1969, and christened Rommel by Lucie Maria Rommel, widow of Generalfeldmarschall Erwin Rommel. The vessel was commissioned on 2 May 1970, and was added to the 1. Zerstörergeschwader (first destroyer squadron), based in Kiel. She operated for 28 years.

On 30 September 1998, Rommel was decommissioned. The operating licence for the boilers had expired and it was not considered efficient to refit her. She was towed to Wilhelmshaven to be cannibalised for spare parts to support her two sister ships,   and . These two vessels continued to serve for five more years. In 2004 the hull of Rommel was scrapped in Turkey.

Notes

References

Lütjens-class destroyers
Ships built in Bath, Maine
1969 ships
Steam turbine-powered ships
Erwin Rommel

German destroyer Rommel


Galaktički kvadrant je jedan od četiriju kružnih isječaka kojima je podijeljena Kumovska slama.

U astronomskoj praksi kvadranti su u galaktičkom koordinatnom sustavu postavljeni sa Suncem kao ishodištem odnosno polom. Jednostavan je razlog zašto se Sunce uzima za ishodište umjesto galaktičkog središta, jer su sva ljudska astronomska promatranja sve do danas nastala na Zemlji, ili ako ne na planetu Zemlji, onda se nekog drugog položaja u Sunčevu sustavu.

Podjela
Kvadranti su poredani i nazvani rednim brojevima: "1. galaktički kvadran", "drugi galaktički kvadrant" ili "treći kvadrant Galaktike". Gledano sa sjevernog galaktičkog pola, uz 0 stupnjeva (°) te pravac koji vodi od Sunca kroz galaktičkog središte, kvadranti su sljedeći:

 1. galaktički kvadrant – 0° ≤ dužina (ℓ) ≤ 90°
 2. galaktički kvadrant – 90° ≤ ℓ ≤ 180°
 3. galaktički kvadrant – 180° ≤ ℓ ≤ 270°
 4. galaktički kvadrant – 270° ≤ ℓ ≤ 360° (0°)

Vanjske poveznice
Milky Way Explorer

Nebeski koordinatni sustavi
Mliječni put
Orijentacija

Galaktički kvadrant


Giovanni Innocenzo Martinelli OFM (El Khadra, Líbia, 5 de fevereiro de 1942 - Saccolongo, Itália, 30 de dezembro de 2019 ) foi um religioso italiano, bispo católico romano e vigário apostólico de Trípoli.

Giovanni Innocenzo Martinelli, o mais velho de seis filhos de uma família veronesa de San Giovanni Lupatoto, nasceu em El Khadra, Líbia. Seu pai, um agricultor, atendeu a um chamado de Mussolini, que lhe cedeu 40 hectares de terras africanas para cultivar e criar animais na Líbia; a família Martinelli retornou à Itália em 1968 após o iminente golpe de Estado de Gaddafi.

Aos 14 anos, após a morte de sua mãe, Martinelli ingressou na Ordem Franciscana (OFM) no Convento San Francesco d'Assisi em Vico Equense[3] e foi ordenado sacerdote em 28 de julho de 1967.

O Papa João Paulo II o nomeou bispo titular de Tabuda em 1985 e o nomeou vigário apostólico do vicariato apostólico de Trípoli. o Arcebispo Gabriel Montalvo Higuera, Delegado Apostólico na Líbia, concedeu sua consagração episcopal em 4 de outubro de 1985; Os co-consagradores foram Joseph Mercieca, Arcebispo de Malta, e José Antonio Peteiro Freire OFM, Arcebispo de Tânger.

Após o ataque à discoteca La Belle em Berlim em abril de 1986, a Força Aérea dos Estados Unidos bombardeou as duas maiores cidades líbias de Trípoli e Benghazi na Operação El Dorado Canyon, após a qual o bispo Martinelli foi brevemente preso.

Ao contrário de muitos funcionários de embaixadas internacionais, Martinelli permaneceu na Líbia durante a guerra civil de 2011. Após os ataques aéreos a Trípoli, ele relatou dezenas de civis mortos pelos "chamados ataques humanitários". Mesmo durante os confrontos com o chamado Estado Islâmico, ele permaneceu em Trípoli, embora tenha sido ameaçado de decapitação. Ele foi o último italiano a viver na capital líbia ameaçada pelo Estado Islâmico.

O Papa Francisco aceitou sua aposentadoria em 5 de fevereiro de 2017. Ele viveu pela última vez em um convento religioso em Saccolongo e foi enterrado na Catedral de Verona.

Ver também

{{esboço-bispo}]

Bispos católicos da Líbia

Giovanni Innocenzo Martinelli


Difterifilm er en dansk oplysningsfilm fra 1949 instrueret af Torben Anton Svendsen.

Handling
Opfordring til at lade sig vaccinere imod difteri, inden det er for sent. Der argumenteres ved hjælp af grafer og tal og med optagelser af rigtige patienter på Blegdamshospitalet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Oplysningsfilm fra Danmark
Danske film fra 1949

Difterifilm


LÉcomusée créole Art est un écomusée privé situé à Sainte-Rose en Guadeloupe.

Histoire

En 1988, Jocelyn Roumbo, passionné par le patrimoine et la botanique de la Guadeloupe dont il est originaire, développe avec sa compagne, un jardin botanique qui devient un conservatoire reconnu par le laboratoire Phyto Bôkaz du  Henry Joseph.

Avec la participation de la Région Guadeloupe et du FEDER, le jardin, affilié à l'UNESCO et ayant reçu le label de « Jardin remarquable », est ouvert au public.

Description

Outre la flore et la pharmacopée créole, l'écomusée présente une vitrine dédiée à chaque commune de Guadeloupe. Y sont exposés les différentes traditions et les cultures de l'île, ainsi qu'un retour sur le passé colonial. Les panneaux d'informations sont en Français, Anglais et Allemand.

Notes et références

Liens externes
 Présentation sur guadeloupe-karukeravisit.fr
 Jocelyn Roumbo : Nos grands parents étaient déjà des scientifiques., vidéo sur Youtube

Écomusée en France
Musée fondé en 1988
Jardin remarquable

Écomusée créole Art


DIN 7991 er en DIN-standard for en undersænket skrue med hoved med indvendig sekskant (Unbrako-skrue).

Kilde
http://bolte.dk/din-7991-indv-6-kant
http://www.schrauben-lexikon.de/norm/DIN_7991.asp
DIN-standarder

DIN 7991


Gent-Wevelgem 1983 var den 45. udgave af cykelløbet Gent-Wevelgem og blev arrangeret 6. april 1983. Løbet blev vundet af Leo van Vliet, efterfulgt af Jan Raas og Frank Hoste.

Resultater

Eksterne henvisninger

1983
Cykelløb i 1983

Gent-Wevelgem 1983


A Igreja russa uniata ou Igreja rutena uniata (em russo: Русская униатская церковь; em bielorrusso: Руская Уніяцкая Царква; em ucraniano: Руська Унійна Церква; em latim: Ecclesia Ruthena unita; em polonês: Ruski Kościół Unicki), também conhecida como Igreja uniata na Comunidade Polaco-Lituana (em polonês: Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай), foi uma Igreja particular da Igreja Católica Romana no território da Comunidade polonesa-lituana. Foi criada em 1595/1596 pelo clero da Igreja Ortodoxa que subscreveu a União de Brest. No processo, eles trocaram suas lealdades e jurisdição do Patriarcado de Constantinopla à Santa Sé. Tinha um único território metropolitano — a Metrópole de Kiev, Galícia e Toda a Rússia. A formação da Igreja levou a um alto grau de confronto entre os rutenos, como o assassinato do hierarca Josafá Kuntseviche em 1623. Os oponentes da união chamavam os membros da Igreja de "Uniatas", embora os documentos católicos não usem mais o termo devido à sua percepção negativa. Em 1620, esses dissidentes ergueram sua própria metrópole, a "Metrópole de Kiev, Galícia e Toda a Rússia".

Seu desenvolvimento foi interrompido ou significativamente alterado pelas partições da Comunidade Polaco-Lituana, com seu principal território canônico ficando sob o domínio dos impérios russo e austríaco.

Suas sucessoras diretas na atualidade são: Igrejas Greco-Católicas Ucraniana e Bielorrussa, bem como a Igreja Greco-Católica Russa indiretamente, formada nos tempos modernos e não ascendendo diretamente à União de Brest (1596). A Igreja Greco-Católica Rutena remonta não à União de Brest, mas à União de Uzhgorod (1648), junto com as Igrejas Húngara e Eslovaca.

O eslavônico e o russo ocidental eram usados na liturgia.

Antecedentes

Em 988, o príncipe Vladimir Sviatoslaviche introduziu o Cristianismo em seu Rito grego como a religião estatal da Rússia. A Igreja de Kiev herdou as tradições do Oriente bizantino e fez parte do Patriarcado de Constantinopla. O metropolita Isidoro de Kiev foi um dos signatários da União de Florença em julho de 1439. O Grão-Ducado de Moscou recusou-se a reconhecer a União de Florença e se separou da metrópole de Kiev, elegendo seu próprio metropolita, Jonas, em 1448 e formando uma metrópole separada com um centro em Moscou.

História

A Igreja uniata no território da Comunidade Polaco-Lituana foi formada após a conclusão da União de Brest em 1596. A maioria dos bispos da metrópole de Kiev, liderados pelo metropolita Miguel Rogoza, apoiou a União de Brest, como resultado do qual a metrópole foi subordinada ao Papa de Roma e conseguiu manter todas as suas dioceses em sua composição. Ao mesmo tempo, os opositores da união mantiveram a organização da Igreja Ortodoxa, o que levou à existência paralela de duas metrópoles de Kiev: a greco-católica e a ortodoxa. Protestos contra a conversão dos templos e mosteiros ortodoxos em uniatas foram expressos sob a forma de polêmicas literárias, debates em Sejm, irmandades ortodoxas e revoltas públicas, entre os quais se destacam Mogilev em 1618 e Vitebsk em 1623. A Igreja uniata, por sua vez, a fim de aumentar sua influência entre a população, criou seu próprio sistema de instituições educacionais e fraternidades eclesiásticas, e esteve ativamente envolvida em polêmicas literárias e na publicação de livros.

Já em 1601 em Vilna, o metropolita de Kiev, Galícia e Toda a Rússia, Ipácio Potsei, fundou, no mosteiro da Trindade, o primeiro seminário espiritual da Igreja uniata russa.

Em geral, a Igreja uniata tinha apoio estatal, embora fosse considerada de segunda categoria, como evidenciado, em particular, pelo fato de que as maiores dos hierarcas greco-católicos não estavam incluídos no Senado da Comunidade Polaco-Lituana.

Gradualmente, a autoridade da Igreja uniata cresceu, o que foi facilitado pela criação da Ordem Basiliana, bem como a conversão ao greco-catolicismo de Melécio Smotrytski, arcebispo de Polotsk, Vitebsk e Mstislav. A partir da década de 1630, a pequena nobreza começou a se inclinar para o uniatismo. Na década de 1630, o metropolita José Rutski tentou criar um patriarcado uniata-ortodoxo de Kiev, mas o projeto não teve sucesso. Apesar dos esforços para difundir a união, em 1647 havia cerca de 4 mil uniatas e mais de 13,5 mil paróquias ortodoxas na Comunidade Polaco-Lituana.

A consagração em 1620 pelo patriarca Teófano III de Jerusalém de uma nova hierarquia ortodoxa na Comunidade Polaco-Lituana (antes disso, os bispos ortodoxos não foram autorizados a presidir as cátedras pelo rei Sigismundo III), a divisão das instituições religiosas entre ortodoxos e uniatas, pela Carta de Vladislav IV em 1635, confirmou a divisão em duas metrópoles legais de Kiev (uniata e ortodoxa) e consolidou a divisão da sociedade da Rússia Ocidental (bielorrusso-ucraniano). Tentativas de reconciliá-las foram feitas nos Concílios de 1629 em Kiev e 1680 em Lublin, convocados por iniciativa da hierarquia uniata, mas foram ignorados pelos ortodoxos. Na década de 1630, o metropolita José Rutski elaborou um projeto para criar um patriarcado com base na metrópole de Kiev, comum às Igrejas ortodoxa e uniata, que interessou oponentes ortodoxos, incluindo Pedro Mohila. Mas esta ideia não encontrou o apoio do Papado, do Governo da Comunidade Polaco-Lituana e não foi compreendida pela população ortodoxa.

Durante a guerra entre a Comunidade Polaco-Lituana e a Rússia em 1654-1667, a união foi proibida nos territórios ocupados pelas tropas russas. Após a Trégua de Andrusovo de 1667, os círculos dominantes da Comunidade Polaco-Lituana aumentaram drasticamente seu apoio à união. Em uma extensão ainda maior, o crescimento de sua atratividade aos olhos da pequena nobreza foi facilitado pela subordinação da metrópole ortodoxa de Kiev ao Patriarcado de Moscou em 1688, o que significou a perda da independência da Igreja Ortodoxa da Comunidade Polaco-Lituana e sua completa subordinação aos interesses da Rússia, o inimigo na guerra recente. Especialmente o apoio à Igreja uniata e, ao mesmo tempo, a pressão do poder central sobre a Igreja Ortodoxa aumentou durante o reinado de João Sobieski. Em 1692 a união foi adotada pela diocese de Przemisl, em 1700, Lvov, em 1702, Lutsk. Ao mesmo tempo, a população uniata da Comunidade Polaco-Lituana superou a ortodoxa. A propagação da união foi tão perceptível que no último quarto do século XVII no Reino Russo havia uma opinião de que na Pequena Rússia "não eram todos uniatas - raros permaneceram na Ortodoxia".

No século XVIII, iniciou-se uma latinização gradual da Igreja uniata, expressa na adoção do Rito latino, que contradizia os termos do Concílio de Brest de 1569. Os promotores da romanização foram os basilianos, que vieram principalmente de famílias polaco-católicas. De particular importância foi a Concílio de Zamoyski realizado em 1720, que decidiu unificar o culto adotando livros litúrgicos aprovados pelo papado e recusando o uso de publicações não católicas. Depois de 1720, havia duas correntes no uniatismo: os defensores da primeira procuraram emprestar tradições católicas romanas, a segunda, para preservar suas próprias tradições ortodoxas russas ocidentais e a pureza do rito.

De 1729 (oficialmente de 1746) a 1795, a cidade de Radomishl foi a residência dos metropolitas uniatas. Em 5 de março de 1729, o nomeado e administrador da metrópole uniata de Kiev, bispo Atanásio Sheptytski, que mais tarde, no mesmo ano, se torna metropolita, tomou posse de Radomyshl.

Em 1791, no território do Grão-Ducado da Lituânia, os uniatas representavam 39% da população, e no território da moderna Bielorrússia - 75% (nas áreas rurais - mais de 80%).

A maioria dos seguidores da Igreja uniata eram camponeses. Além disso, parte das pessoas da cidade e da pequena nobreza eram uniatas.

Após as divisões da Comunidade Polaco-Lituana, quando a maior parte do território das dioceses da Igreja uniata se tornou parte do Império Russo, alguns dos greco-católicos se juntaram à Igreja Ortodoxa Russa e alguns permaneceram subordinados a Roma.

A direção geral da política de todos os imperadores russos era inflexível. Os paroquianos da Igreja greco-católica russa eram vistos como ortodoxos, que, sob pressão, aceitavam a jurisdição do papa e que, sob qualquer pretexto, tendiam a violar essa jurisdição. Já durante o reinado de Catarina II, a conversão dos greco-católicos à Ortodoxia foi generalizada nas terras da Lituânia e da Bielorrússia. Em 1787, Catarina II decretou que apenas as gráficas subordinadas ao Sínodo poderiam imprimir livros espirituais no Império Russo, e as atividades das gráficas greco-católicas cessaram. Em 1794, o bispo ortodoxo Vitor Sadkovski enviou apelos pedindo aos uniatas que se convertessem "à fé correta", que eram lidos nas cidades e aldeias como atos do Estado. Se havia quem quisesse se converter à Ortodoxia, as autoridades anotavam-nos em livros, pagavam-lhes uma quantia em dinheiro e mandavam um padre com um destacamento de soldados que confiscava o templo dos greco-católicos e a entregava aos ortodoxos, enquanto os padres greco-católicos foram expulsos junto com suas famílias. Foi prescrito para abolir as paróquias greco-católicas se menos de 100 famílias fossem designadas a elas, mas se eles quisessem se converter à Ortodoxia, eles poderiam existir. As dioceses greco-católicas, com exceção de Polotsk, foram abolidas e os bispos foram enviados para a aposentadoria ou para o exterior.

Após a morte de Teodósio de Rostotski (1805), em 24 de fevereiro de 1807, o Papa Pio VII assinou a bula "In universalis Ecclesiae regimine", segundo a qual a Metrópole Greco-Católica da Galícia foi proclamada como sucessora da metrópole uniata de Kiev.

Após uma pausa (durante os reinados dos Imperadores Paulo I e Alexandre I), a luta contra a união foi continuada pelo Imperador Nicolau I. A liquidação administrativa da Igreja uniata foi precedida por uma campanha para aproximar os ritos uniatas dos ortodoxos, liderados pelo bispo José Semashko da Lituânia. Em 1839, em um concílio em Polotsk, as decisões do Concílio de Brest foram anuladas: 1.607 paróquias uniatas e mais de 1.600.000 pessoas ficaram sob a jurisdição da Igreja Ortodoxa Russa. A diocese de Kholm permaneceu a única diocese uniata no Império Russo, que foi convertida a Ortodoxia em 1875.

Estrutura

Após a União de Brest em 1596, as arquidioceses de Kiev, Polotsk e as dioceses de Pinsk, Lutsk, Vladimir e Kholm tornaram-se uniatas. A união não foi aceita pelas dioceses de Lvov e Przemisl. Após a morte do bispo Cirilo Terletskiem 1607, a diocese de Lutsk retirou-se gradualmente da união, retornando a ela em 1702 com o bispo Dionísio Zhabokritski. Após a captura de Smolensk pelas tropas polonesas em 1616, o rei nomeou Lev Krevza em 1625 para arcebispo de Smolensk, fundando assim a arquidiocese uniata de Smolensk. Em 1691, a diocese de Przemisl, com o bispo Inocêncio de Vinnitsa, e em 1700 a diocese de Lviv,  com o bispo José Shumlianski, juntaram-se à metrópole uniata de Kiev.

 Arquidiocese de Kiev;
 Arquidiocese de Polotsk;
 Arquidiocese de Smolensk;
 Diocese de Pinsk e Turov;
 Diocese de Lutsk e Ostroh;
 Diocese de Vladimir e Brest;
 Diocese de Kholm;
 Diocese de Lviv;
 Diocese de Przemisl.

Na época das divisões da Comunidade Polaco-Lituana, a Igreja uniata russa tinha 9.300 paróquias, 10.300 padres e 4,5 milhões de paroquianos (enquanto toda a população da Comunidade Polaco-Lituana era de 12,3 milhões de pessoas). Além disso, a Igreja uniata possuía 172 mosteiros com 1458 monges.

Depois das Partições da Polônia

 Império Russo

 Arquiparquia de Polotsk, metrópole de todos os católicos bizantinos na Rússia;
 Eparquia de Lutsk;
 Eparquia da Lituânia.

 Império Alemão

 Eparquia de Supraśl.

 Império Austríaco

 Arquieparquia de Lviv, metrópole da Galícia;
 Eparquia de Chełm;
 Eparquia de Przemiśl e Sambir.

Primazes

 Miguel Rogoza (1596-1599);
 Ipácio Potei (1959-1613);
 José Rutski (1614-1637);
 Rafael Korsak (1637-1642);
 Antônio Seliava (1642-1655);
 Gabriel Kolenda (1655-1674);
 Cipriano Zhokhovski (1674-1693);
 Lev Slubich-Zalenski (1694-1708);
 Iuri Vinnitski (1708-1713);
 Leão Kishka (1714-1728);
 Atanásio Sheptytski (1729-1746);
 Floriano Grebnitski (1748-1762);
 Filipe Volodkovitche (1762-1778);
 Lev Sheptytski (1778-1179);
 Jasão Smogorzhevski (17780-1788);
 Teodósio Rostotski (1788-1805);
 Heráclio Lisovski (1806-1809);
 Gregório Kokhanoviche (1809-1814);
 Josafá Bulgak (1817-1838).

Os subsequentes, colocados desde julho de 1806 pelo Governo russo em tal dignidade - Heráclio Lisovski, Gregório Kokhanovich, Josafá Bulgak - o trono papal considerou apenas como administradores.

Em 24 de fevereiro de 1807, o Papa Pio VII assinou a bula "In universalis Ecclesiae regimine", segundo a qual foi proclamada a Metrópole Greco-Católica da Galícia e aprovado o candidato ao cargo de metropolita, como sucessora da Metrópole Greco-Católica de Kiev.

Ver também

 Metrópole de Kiev, Galícia e Toda a Rússia

Referências

Igreja Católica
Igrejas católicas sui iuris
Igrejas orientais católicas

Igreja russa uniata


The Last Tormentor prvi je EP norveškog black metal-sastava Gorgoroth. Diskografska kuća Malicious Records objavila ga je u listopadu 1996. Snimljen je uživo 23. svibnja 1996. u Maximeu u norveškom gradu Bergenu.

Popis pjesama

Osoblje

 Gorgoroth

 Ares – bas-gitara
 Grim – bubnjevi
 Infernus – gitara
 Pest – vokal

 Ostalo osoblje

 SST – mastering

Izvori

Albumi sastava Gorgoroth
Albumi iz 1996.
EP

The Last Tormentor


Ladomirov este o comună slovacă, aflată în districtul Snina din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 267 de locuitori. Se învecinează cu Klenová, , , , Remetské Hámre și .

Istoric
Localitatea Ladomirov este atestată documentar din 1567.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ladomirov, Snina


Rücu, bir kişinin, hukuken diğerinin yerine geçerek üçüncü kişilere karşı onun haklarını ve sorumluluklarını devralması durumu. Genellikle sigorta hukukunda karşılaşılır. Sigorta şirketleri, tazminat ödedikleri oranda hukuken sigortalının yerine geçerek kusurlu üçüncü şahıslara rücu etme hakkı kazanırlar.

Rücu kelimesinin kökeni Arapça olup, dönmek anlamına gelir. Rücu eden sigortacının, sigortalıya tazminatı ödedikten sonra dönerek kusurlu kişiden bu tutarı talep etmesi söz konusudur. Türk Ticaret Kanunu'nun 1301. maddesine göre:

Sigortacı sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren kimse yerine geçer. Sigorta ettiren kimsenin vaki zarardan dolayı üçüncü şahıslara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal eder.

Sigortacının bu şekilde sigortalı yerine geçmesine hukukta halefiyet ilkesi denir.

Halefiyet bu anlamda sigorta hukukunda, sigortacının, ödediği tazminat tutarı kadar sigortalı yerine geçerek üçüncü şahıslardan zararının giderilmesini isteyebilme hakkıdır.

Halefiyet sayesinde, sigorta şirketleri üçüncü şahıslara rücu edebilmektedir.

Modern sigorta şirketleri, rücu haklarını daha etkin bir şekilde kullanmak için bu konuda uzmanlaşmış birimler oluşturmaktadır. Rücu işleri, bir hasarın sigortalıya ödenmesiyle başlar. Eğer hasara yol açan olayda üçüncü bir şahsın kusuru söz konusu ise, rücu birimi harekete geçerek kusurlu taraftan tazminatı ödemesini talep eder. Sulh (anlaşma) yoluyla tahsilat sağlanamazsa, sigorta şirketi çoğu kez mahkeme yoluyla alacağını takip eder. Rücu gelirleri, sigorta şirketlerinin maliyetlerini düşürmelerini, böylece daha düşük primlerle sigorta satmalarını sağlar.

Türkiye'de elementer sigorta şirketleri gibi SSK ve diğer sosyal sigortalar da rücu haklarını kullanmaktadır.

Örnek olay
A aracı ile B araçlarının trafikte çarpışması sonucu, A aracında 1.000 TL hasar meydana gelir. Polis, olay yeri tespit tutanağında, A aracına 2/8, B aracına ise 6/8 kusur verir. A aracının sahibi, hukuken, zararının 1.000 TL / 8 x 6 = 750 TL'sini B aracından talep edebilecek durumdadır. Ancak, A aracının sahibi, kendisine daha kolay geldiği için zararını Kasko sigortasından almayı tercih eder. A'nın sigortacısı X Sigorta Şirketi, kendisine, zararının tümünü (1.000 TL öder). Bunu takiben, X Sigorta Şirketi halefiyet ilkesi uyarınca, ödediği hasar oranında hukuken A'nın yerine geçtiğinden, B'ye rücu ederek 750 TL ister. B, bu parayı ödemekle yükümlüdür.

Kaynakça

Sigorta hukuku
Sigortacılık

Rücû (hukuk)


30 Gallon Tank é o terceiro EP da banda de indie rock Spoon. O disco foi lançado em 14 de fevereiro de 1998, como um EP promocional apresentando a banda que havia assinado recentemente com a Elektra Records. O EP contém duas faixas que também apareceram no LP A Series of Sneaks, além da música inédita "Revenge!" e outra faixa de Drake Tungsten lançada anteriormente.

Lista de músicas
Todas as músicas foram escritas por Britt Daniel.

Notas
 A faixa-título "30 Gallon Tank" também foi lançada em A Series of Sneaks.
 A música "Car Radio (Different)" é um remix da faixa de mesmo nome que aparece em A Series of Sneaks.
 "Revenge!" é uma faixa Spoon nunca antes lançada.
 "I Could Be Underground" é originalmente uma música de Drake Tungsten, com versões ligeiramente diferentes aparecendo em Clocking Out Is For Suckers e Six Pence for the Sauces.

Integrantes

 Britt Daniel – vocais, guitarra
 Eric Harvey – teclado, guitarra, vocais
 Joshua Zarbo – baixo
 Jim Eno – bateria

Ligações externas
 Spoon - Site oficial

Álbuns de Spoon
EP de 1998

30 Gallon Tank


Yates may refer to:

Places

United States
Fort Yates, North Dakota
Yates Spring, a spring in Georgia, United States
Yates City, Illinois
Yates Township, Illinois
Yates Center, Kansas
Yates, Michigan
Yates Township, Michigan
Yates, Missouri
Yates, Montana
Yates, New York
Yates County, New York
Yates, West Virginia

Other uses
Yates (surname)
Yates (company), a New Zealand and Australian gardening company
Yates Racing, a NASCAR team
Yates's, a pub chain in the United Kingdom

See also
Yate (disambiguation)
Yates and Thom, engineering company from Blackburn, Lancashire
Yates v. United States, United States First-Amendment case
Yeates
Yeats (disambiguation)

Yates


Este artigo descreve a fase de qualificação para a ginástica nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024. Um total de 318 ginastas (192 na artística, 94 na rítmica e 32 no trampolim) se classificarão.

O caminho de qualificação para os Jogos Olímpicos de Verão de 2024 é significativamente simplificado e modificado em relação aos de 2020. No evento por equipes artística, um máximo de cinco ginastas poderão participar, em oposição aos quatro por equipe e dois indivíduos que competiram em Tóquio 2020. Três equipes que terminam no pódio se qualificam para as Olimpíadas através do Campeonato Mundial de Ginástica Artística de 2022 em Liverpool com uma grande proporção de vagas distribuídas no mesmo encontro em Antuérpia, Bélgica no ano seguinte. As séries da Copa do Mundo de 2024 também dará aos ginastas a oportunidade de ganhar mais vagas em eventos separados de aparelhos.

Na ginástica rítmica, o Campeonato Mundial de 2022, agendado para 14 a 18 de setembro em Sófia, Bulgária, vai ver os medalhistas individuais e em conjunto reservarem suas vagas em Paris. A maioria das vagas será alocada no mesmo encontro em Valência, Espanha, no ano seguinte, com quatorze ginastas individuais e cinco nações em todos os continentes disputando a qualificação.

Metade das vagas de qualificação para o trampolim será concedida aos ginastas mais bem classificados no Campeonato Mundial de 2023 em Birmingham, com a maioria vindo das séries da Copa do Mundo de 2023-2024. Em todas as disciplinas de ginástica, as vagas restantes serão oferecidas aos ginastas que disputam a qualificação em seus respectivos encontros continentais.

Resumo de qualificação

Linha do tempo

Artística

Masculino

Equipes

Individuais

Feminino

Equipes

Individuais

Rítmica

Individual geral

Conjuntos

Trampolim

Masculino

Feminino

Notas

Referências

Qualificação para os Jogos Olímpicos de Verão de 2024

Ginástica nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024 - Qualificação


مشكلة الشر في الثيولوجيا وفلسفة الدين هي محاولة حل معضلة وجود الشر والمعاناة في العالم مع فكرة وجود إله عليم، قدير، رحيم. وهي حجة ترمي إلى إظهار أن وجود الشر مع مثل هذا الإله أمر غير محتمل أو مستحيل. ويرد على هذه المشكلة بثلاثة ردود هي رفض وجودها مطلقًا، والدفاع الديني لرد القول بتناقض وجود الإله مع وجود الشر، ونظرية العدالة الإلهية التي تعلل بوجود الحكم الإلهية أو ثيوديسيا.
ثمَّة ردود ومحاججاتٌ مختلفةٌ ومتنوِّعة لحلّ مشكلة الشر. منها على سبيل المثال تفسير عمليَّتي الخلق والحساب اللتين يقوم بهما الله في التوراة على أنَّهما عمليَّة واحدة، ففي هذه الحالة، يكون اللَّه قد جسَّد كرهه للشرّ في العالم الذي خلقه، فهو يريد إقامة حسابٍ عظيمٍ وكاملٍ للبشر على كافَّة أخطائهم وإعلانها عليهم جميعاً في يوم الحساب. ولأنَّ الله سيعاقِب مرتكبي الأعمال الشِّريرة في يوم الحساب، فإنَّ هذا يجعله إلهاً خيِّراً. ثمَّة العديد من التفسيرات الأخرى للمشكلة، منها أنَّ الشر هو نتاج إساءة استخدام المخلوقات الحيَّة للإرادة الحرَّة التي منحها إيَّاها الله، وأنَّ المعاناة ضروريَّة لتطوُّر الناس الروحاني، وقد يعبر عن مشكلة الشر بتعابير أخرى فقد وصفها سي. إس. لويس بأنها مشكلة الألم وعبر عنها بقوله: ، وقيل في الحكم ، وأنَّ البشر أقلُّ إدراكاً أساساً من أن يفهموا أسباب الإله للسَّماح بوجود الشر. ويدعى تعارض تفسير إساءة استخدام الإرادة الحرَّة مع المفهوم الحالي عن الله، لأنه يفتَرض أنَّ الإله قادرٌ على التنبؤ بكلِّ حوادث المستقبل، ممَّا يمكّنه من تجنُّب حدوث أيِّ شيءٍ لا يرغب بوقوعه، ويدعي البعض أن هذا متناقض مع مفهوم الإرداة الحرة، ولكن يجيب اللاهوتيون ومنهم الفيلسوف ريتشارد سوينبرن بأن الإرداة الحرة موجودة بالقدر الذي يبرر المسؤولية عن الأعمال وليست بمعنى الإرادة الحرة المطلقة التي تتعارض مع وجود العلم والقدرة الإلهية. وتزداد مشكلة الشر عمقًا في المجتمع الغربي حيث تنتشر الفردانية والرغبة في تحصيل اللذائذ في الحياة الحالية فقط، وقد بلغت أوج انتشارها بعد الحرب العالمية الثانية، ويزداد انتشارها في الحروب، وقد ادعى ماكس فيبر أن مشكلة الشر تكون ظاهرة في الأديان التوحيدية؛ اليهودية والمسيحية والإسلام، لأنها تؤمن بإله كلي القدرة وكلي العلم وواسع الرحمة. واختزال صفات الله على هذه الصفات الثلاث (العلم والقدرة والرحمة) هي أحد أسباب تضخيم مشكلة الشر، ولأن العالم عظيم ومعقد، والعقل محدود، يقر الجميع بالقصور الإدراكي للإنسان بحيث تغيب عنه بعض الحكم قبل الخوض في هذه القضية، وأن أهم ما يفسر وجود الشر في العالم هو الاختبار الإلهي وحرية الإرادة والتعريف بالنعمة وإبداء قصور الحياة الدنيا، ولذلك فالمؤمن يتوقع وجود الشرور بأنواعها ولا يجد أنها تطرح مأزق تصوري للألوهية أو لمعنى الحياة، ولكنها تكون كذلك عند بعض الأديان التي رجحت وصفًا للإله يتعارض مع الابتلاء أو عند الملحدين الذي يفترضون ضرورة وجود صورة طوباوية لعالم لا يوجد فيه شر.

الحجج ووجهات النظر
صيغت نماذج عدَّة من مشكلة الشر على مر العصور، منها ما هو مبنيٌّ على اعتقاداتٍ فلسفية ولاهوتية ويهودية. والتحدي الإلحادي في مشكلة الشر يقوم على وجهين؛ المشكلة المنطقية للشر، والمشكلة البرهانية (أو الاحتمالية) للشر.

المشكلة المنطقيَّة للشر

تزعم المشكلة المنطقية عدم تآلف وجود إله قدير عالم رحيم مع وجود الشر، أي ترتب التناقض على اجتماعهما، ويعد أوَّل من طرح مشكلة الشر من منظورٍ منطقي الفيلسوف الإغريقي إبيقور، ويمكن وصف محاججته بما يلي:
 إذا كان يوجد إلهٌ كامل القدرة والمعرفة والخير بالعالم، إذاً لن يوجد الشر.
 يوجد شر في العالم.
 إذاً، فإنَّه لا يوجد إله كامل القدرة والمعرفة والخير في الآن ذاته.

هذه المحاججة مصاغة بأسلوب نفي النتيجة، وهي حجة صالحةٌ منطقياً إذا كانت ادعاءاتها الأوليَّة صحيحة، حيث أنَّ الاستنتاج الأخير يصبح وقتها بديهياً. رغم ذلك، فإنَّه من غير الواضح كيف يمكن أن يضمن وجود إلهٍ كامل القوة وشديد الخير عدم وجود الشر، وبالتالي فإنَّ صحَّة الادعاء الأوَّل مشكوكٌ بها. أجريت تعديلاتٌ وتطويرات عديدة على هذه المحاججة فيما بعد، لتثبت أن الادعاء المُقدَّم في البند الأول منها صحيح ومتماشٍ مع المنطق، ومن الأمثلة الحديثة على هذه التعديلات ما يلي:
 الإله موجود.
 الإله كامل القدرة والمعرفة والخير.
 يريد أي كائنٍ كامل الخير أن يستأصل الشر.
 يعلم أي كائنٍ كامل المعرفة كل طريقة يمكن أن يوجد فيها الشر بالعالم، ويعلم كل طريقة يمكن أن يُستأصَل بها هذا الشر.
 يستطيع أي كائنٍ كامل القدرة أن يستأصل الشر من الوجود.
 سيمنع وجود الشر في العالم أي كائنٍ يعرف كل طريقةٍ يمكن أن يوجد فيها الشر، وقادر على استئصال هذا الشر من الوجود، وراغب باستئصاله.
 إذا كان يوجد إله كامل القدرة والمعرفة والخير، فإنَّ الشر لن يكون موجوداً.
 الشر موجود (تناقضٌ منطقيّ).

يُنظَر إلى هاتين المحاجَجتين على أنَّهما تقدِّمان صورتين مختلفتين من مشكلة الشر المنطقيَّة، وكلاهما تحاولان تقديم افتراضات مبدئية ثمَّ إظهار تناقضها المنطقي، ممَّا يستوجب أن يكون أحد الافتراضات خاطئاً (إما أنَّ الشر غير موجود أو الإله غير موجود). تبدأ معظم النقاشات الفلسفية بافتراض أنَّه لا يمكن اجتماع وجود الإله مع الشر، وضرورة أن يستأصل الله جميع الشرور من العالم إن كان خيِّراً. مع ذلك، فإنَّ المتديِّنين يردُّون على هذه الحجة بأن من الممكن جداً اجتماع وجود الإله والشر، إذا ما كان الإله يريد تحقيق خيرٍ أكبر للإنسانية من وراء هذا الشر.

أحد الأمثلة الشائعة على الخير الذي يمكن أن يأتي من بقاء الشر في العالم هو الإبقاء على حرية إرادة البشر، وهي حجة اشتهر بها الفيلسوف الأمريكي ألفين بلانتينغا. تنقسم محاججة آلفين إلى جزئين، يُقدِّم أولها تفسيراً لشرور البشر والثاني تفسيراً لشرور الطبيعة. بَنى آلفين الجزء الأول من محاججته على افتراض أنَّ الأفعال الشريرة أخلاقياً في المجتمع الإنساني ناتجةٌ دوماً عن ما يفعله البشر بإرادتهم الحرَّة، وبالتالي فإنَّ إيقاف هذا الشر يتطلَّب سلب الناس حرية إرادتهم. أما في الجزء الثاني، فهو يقول بأنَّ هناك احتمالاً منطقياً بوجود روح شريرة قويَّة مثل الشيطان، تكون هي المسؤولة عن الشرور الطبيعية في العالم، كالزلازل وثورات البراكين والأوبئة. يرى بعض الفلاسفة أنَّ آلفين نجح في هاتين الحجتين بحلّ مشكلة الشر المنطقية حلاً نهائياً، بإظهار أنَّه من الممكن اجتماع الإله الخيّر والأعمال الشريرة معاً في عالم واحد. من جهةٍ أخرى، اختلف معه العديد من الفلاسفة الآخرين اختلافاً تاماً، ومن الحجج المعارضة له أنَّه لا يمكن أصلاً أن يمتلك الناس إرادة حرة بوجود إلهٍ كامل المعرفة، وهو ما يعرف بمفارقة حرية الإرادة.

المشكلة البرهانية للشر
يَسعى هذا النموذج من مشكلة الشر لطرحها بأسلوبٍ احتمالي أقلَّ حسماً لكنه أكثر وضوحاً، ففي حين يصعب إثبات تعارض وجود الإله مع وجود الشر وفقاً لعلم المنطق، لكنَّ وجود الشر - رغم ذلك - يخالف بشكلٍ عام أو يقلُّل احتمال صحَّة الأديان. وقد ذكر سامي العامري في كتابه مشكلة الشر أن هنالك وجه واحد للمشكلة الاحتمالية للشر بقيت قيد النقاش النشط هي الشر المجاني وذكر أن ، ولكن مشكلة الشر المجاني مسألة خلافية والإيمان بوجود الله ينفي مجانية الشر. ومن حجج مشكلة الشر البرهانية ما يسعى إلى تفنيد محاججة آلفين بلانتيغا عن إمكانية وجود روح شريرة قويَّة في العالم تسبّب الشرور الطبيعية، فمع أنَّ احتمال وجود مثل هذه الروح قائم وليس متعارضاً بالمطلق مع المنطق، إلا أنَّ الافتقار للدلائل العلمية والملموسة على وجودها يجعله أمراً مستبعداً جداً، ومن ثمَّ فهو تفسير باطل لكيفية وجود الشرور الطبيعية. توجد أدناه أمثلة مطلقة وأخرى جزئية على مشكلات الشر الاحتمالية (البرهانية) Evidential.

نموذج وليام روي:
 توجد في العالم معاناةٌ شديدة، كان يمكن لأيّ كائنٍ كامل القدرة والمعرفة أن يوقفها، وإذا أراد فإنَّه قادرٌ على أن لا يقرن ذلك بحرمان البشر من أيّ خيرٍ أكبر أو السماح بوجود شرٍ أسوأ.
 كان ليمنع أي كائنٍ كامل المعرفة ومطلق الخير وجود أيّ معاناة في العالم طالما استطاع ذلك، إلا إذا لم يكن بإمكانه فعل ذلك دون أن يحرم البشر من خيرٍ أكبر أو يسمح بوجود شر أسوا في عالمهم.
 بالتالي، فإنَّه لا وجود لإلهٍ كامل القدرة والمعرفة ومطلق الخير في الآن ذاته.

نموذج باول درابر:
 يوجد في العالم شرٌّ غير مبرَّر.
 تقدّم نظرية اللامبالة، وهي تنصُّ على أنه إذا ما وجد كائن خارق للطبيعة في العالم فهو لا يبالي بوجود الشر، تفسيراً أفضل للنقطة (1) من ما تقدّمه الأديان.
 بالتالي، فإنَّ الدلائل ترجّح أنه ما من وجودٍ للإله بالصُّورة التي يتخيلها المتديّنون عادةً.

هذه الحجج هي أحكامٌ احتمالية، إذ أنَّها تستقرُّ في النهاية - حتى بعد التفكير المتمعِّن - على أنَّه لا يوجد سببٌ لكي يسمح الإله بوجود الشر. الاستنتاج العام الذي تخرج به المحاججتان من هذا الادعاء هو أنَّ هناك شراً غير ضروري في العالم، ووهذا استقراء هو ما يصنع الفرق بين الحجَّة المنطقية والبرهانية لمشكلة الشر.

منطقياً، تظل احتمالية وجود أسبابٍ خفيَّة عن البشر أو غير معروفة لهم تبرِّر الشر قائمة. رغم ذلك، لا زال مدى نجاح أو فشل الإله في تفسير الشر موضع جدل. بحسب فلاسفةٍ مثل نصل أوكام، فمن الواجب عند استعمال المنهج المنطقي تجنُّب الافتراضات التي لا أدلَّة تثبتها أو تنفيها إلى أقصى درجة ممكنة. فوجود أسباب خفيَّة يمكنها تفسير الشر، هو محض افتراض نظريٍّ لا سبيل لإثباته. بالتالي وحسبَ محاججة باول داربر أعلاه فإنَّ وجود إلهٍ كامل القدرة والمعرفة في العالم لكنَّه غير مبالٍ بأمر الناس، هي نظرية لا تتطلَّب أيَّة أسبابٍ خفية لتكملها، ممَّا يمنحها أفضليَّة على النظريات التي تقول أنَّ هناك أسباباً خفيَّة عن عقول الناس تجعل إلهاً كامل القدرة والمعرفة والخير يترك الشر كما هو. بنفس الطريقة، فإنَّ أي حجَّة خفية تبرِّر وجود الشرور التي يراها البشر جزئياً أو كلياً تماثل في إمكانيَّتها المنطقية وجود حجَّة خفية مقابلةٍ تجعل هذه الشرور أكثر سوءاً حتى ممَّا تبدو عليه. ومن ثمَّ يمكن القول من وجهة نظرٍ استقرائية أن جميع الحجج الخفية تعادل بعضها منطقياً، ممَّا يجعل وزنها منعدماً في المحاججات والنقاشات.

يقدم المؤلف والباحث غريغوري س. باول حالةً يعتبرها خاصَّة وأكثر أهمية من مشكلة الشر، فهو يعتقد - بناءً على تقديراته الشخصية - أنه ولد ما لا يقلُّ عن 100 مليار إنسانٍ مختلف على مر التاريخ البشري (بدءاًَ من نحو 50 ألف عام، عندما ظهر الشكل الحديث من البشر للمرَّة الأولى)، بعد ذلك، أجرى ما اعتبره «حساباتٍ بسيطة» ليستنتج معدل موت أطفال البشر على مر التاريخ. وكان ما وجده هو أن معدل موت الأطفال في العصور القديمة بلغ أكثر من 50%، وكان يرجع بالدرجة الأولى لأمراضٍ منها الملاريا. باعتقاد باول فإنَّ هذا جزء من مشكلة الشر، فضمن تقديراته مات عبر التاريخ أكثر من 50 مليار طفلٍ قبل حتى أن يصبحوا راشدين كفايةً لإصدار أي أحكامٍ من أي نوع. كما ويعتقد أنَّ ما يصل إلى 300 مليار بشريٍ لم يحصلوا على فرصةٍ ليولدوا أصلاً.

ثمة ردودٌ مختلفة على مشكلة الشر البرهانية الاحتمالية، تفاصيلها موجودة في الأقسام أدناه.

حجج أخرى
ثمَّة أشكال عديدة من مشكلة الشر. من أبرزها على سبيل المثال مبدأ الجحيم، ففكرة العذاب الأبدي مقابل ذنبٍ محدود هي شكل قوي من مشكلة الشر، ويُطلَق عليه اسم مشكلة جهنم. إذا كان عدم الإيمان بالله أو الإيمان بإلهٍ خاطئٍ تعتبر أعمالاً شريرة، فإن حجج عدم الإيمان والوحي غير المتناسق وضعف التصميم ستثبت أن الإله شرير، وأن وجوده لا ينسجم مع مبادئ الأديان التي أرسلها للبشر.

الردود المعاكسة
ينظر البعض إلى الردود المقدَّمة لمشكلة الشر على أنها إما «محاولات دفاعية» أو ما يُسمَّى نظرية العدالة الإلهية أو «الثيوديسيا»، ورغم أنَّ ثمة جدلاً حول التعريف الدقيق للمصطلحين، لكن هناك نوعاً من الاتفاق حول الإطار العام لهما. عادة، يكون ما يعتبر «دفاعاً» هو الحجج التي تسعى للرد على مشكلة الشر بمحاولة إظهار عدم وجود تناقض منطقي بين وجود الشر والإله في العالم. لا تحتاج هذه الحجج أن تُقدّم سبباً لوجود الشر، إنَّما ستكون ناجحةً بمجرَّد إثبات أن لا تناقض بين وجود الشر والإله معاً. بل ليس من الضروري حتى أن تكون الحجَّة حقيقية، فحتى لو كانت حجة مختلقةً لكنها متماسكة منطقياً فستكون كافية لحل المشكلة فلسفياً.

من ناحية أخرى، فإن الحجج المُسمَّاة بـنظرية العدالة الإلهية الثيوديسيا تسعى لأكثر من ذلك، إذ أنها تحاول تقديم تعليل قويّ - بحيث يكون سبباً مقنعاً أخلاقياً أو فلسفياً - لوجود الشر في العالم، لكي تتمكَّن بالتالي من دحض مشكلة الشر الاحتمالية. على سبيل المثال، يحاجج أستاذ فلسفة الأديان رتشارد سونبورن بأنه من غير المعقول افتراض وجود إله عظيم يسمح بوجود الشر، إلا لو علمنا بالتحديد ماهية هذا الإله (بالتالي وحسب قوله، فإنه لا يمكن وضع حجة ثيوديسيا ناجحةٍ دون معرفة ماهية الإله، وهو أمر غير ممكن للبشر). من هذا المنطلق، يلجأ البعض إلى الحجج التي تنسب وجود الشر إلى كائنات خفيَّة مثل العفاريت والشيطان ويعتبرونها حججاً ممكنةً منطقياً، إلا أنَّها ليست «قوية» كثيراً لاستحالة إثباتها أو نفيها. ينظر البعض إلى هذه الحجج الأخيرة على أنها تقدّم دفاعاً لمشكلة الشر، لكنها لا تمثل حججاً ثيوديسيَّة جيّدة.

المراجع

اللاهوت الدفاعي المسيحي
إبيقورية
إشكاليات فلسفية
حجج ضد وجود الإله
فلسفة الدين
فلسفة مسيحية
فلسفة يهودية
مفارقات فلسفية

مشكلة الشر


As sete grandes casas do Irã, também conhecidas como os sete clãs partas, eram sete famílias aristocracias feudais de origem parta, que eram aliadas da dinastia reinante do Império Sassânida. Desempenharam papel ativo na política iraniana desde os dias do Império Parta e continuaram a exercer influência sobre os sassânidas. Apenas duas das sete – a Casa de Surena e a Casa de Carano – no entanto, são realmente atestadas em fontes datadas do período parta. Alegaram ter sido confirmadas como senhores no Irã pelo lendário rei caiânida Histaspes. De acordo com V. G. Lukonin, é possível que os membros destas casas forjaram suas próprias genealogias para enfatizar a Antiguidade de seus clãs. Barã Chobim, um famoso comandante militar de  , era da Casa de Mirranes.

Eram elas:

 Ispabudã, de Gurgã;
 Varaz, do Coração Oriental;
 Carano, de Niavende;
 Mirranes, de Rai;
 Esfendadates, de Rai;
 Zecas, de Adurbadagã;
 Surena, do Sacastão;

Bibliografia

Famílias do Império Sassânida

Sete grandes casas do Irã