Maksim Maksimovitj Litvinov (, ; født Meir Henoch Mojszewicz Wallach-Finkelstein (forkortet til Max Wallach, ); 17. juli 1876 – 31. december 1951) var en russisk revolutionær og en fremtrædende diplomat i Sovjetunionen.

Ungdom og første eksilperiode
Han blev født som Meir Henoch Mojszewicz Wallach-Finkelstein i en velhavende familie af litauiske jøder i Białystok i det russiske kejserrige. Byen havde tidligere været en del af det polsk-litauiske rige og blev i 1944 en del af Polen. Familien beskæftigede sig med bankvæsen og han var næstældste søn af Moses og Anna Wallach. Han meldte sig ind i Ruslands Socialdemokratiske Arbejderparti (RSDAP) i 1898. På det tidspunkt var partiet en ulovlig organisation og det var normalt, at medlemmerne brugte dæknavne. Max Wallach skiftede navn til Maksim Litvinov (et udbredt litauisk-jødisk efternavn), men var også kendt som Papasja og Maksimovitj. Litvinov skrev desuden artikler under navnene M.G. Harrison og David Mordecai Finkelstein.
Hans første ansvarsområde var blandt andet at propagandere for partiet i Tjernigov guvernementet. I 1900 blev Litvinov medlem af partikomiteen i Kiev, men hele komiteen blev arresteret i 1901. Efter at have siddet fængslet i 18 måneder, organiserede han en flugt for 11 fanger fra Lukjanivska-fængslet, og han boede derefter i eksil i Schweiz, hvor han var redaktør for den revolutionære avis Iskra("Gnisten"). I 1903 sluttede han sig til bolsjevikkernes fraktion og vendte tilbage til Rusland. Efter revolutionen i 1905 blev han redaktør for RSDAP's første legale avis, Novaja Sjisn ("Nyt liv"), i St. Petersborg.

Andet udlandsophold
Da den russiske regering begyndte at arrestere bolsjevikker i 1906, forlod Litvinov landet og tilbragte de næste ti år i landflygtighed som våbenhandler for partiet. Fra sin bopæl i Paris rejste han over hele Europa, og med opdigtede identiteter (for eksempel våbenopkøber for Ecuadors regering) lykkedes det ham at købe rifler i Belgien, Tyskland og Østrig-Ungarn. På trods af enkelte tilbageslag - mest spektakulært en lystyacht proppet med rifler, der strandede i Rumænien - havde han held med at få en del våben smuglet ind i Rusland via Finland og Sortehavet.

I 1907 deltog han i RSDAP's femte kongres, der blev afholdt i London. Han boede først på et billigt herberg (Rowton Houses). Josef Stalin boede på et tilsvarende Rowton herberg i Whitechapel, indtil partiet fik skillinget sammen til, at de to kunne dele et lejet hus.

I 1908 blev han med dæknavnet Meer Wallach arresteret af det franske politi, fordi han blev antruffet med 12 styk af de 500-rubel sedler, der var blevet stjålet ved bolsjevikkernes bankrøveri i Tiflis, 26. juni 1907. Litvinov blev deporteret fra Frankrig og havnede i North Belfast in Nordirland. Der ernærede han sig som sproglærer i Jaffe Public Elementary School til 1910. Derpå flyttede han til London, hvor han var aktiv i International Socialist Bureau, der var en organisation i Anden Internationale. I begyndelsen af 1918 udnævnte Trotskij (der var folkekommissær for udenrigsanliggender), ham til Den russiske socialistiske føderative sovjetrepubliks første udsending til Storbritannien. Hans diplomatiske status blev imidlertid ikke officielt anerkendt af den britiske regering, der ønskede at bibeholde en tvetydig holdning overfor det nye regime i Rusland. Litvinovs modstykke på denne tid var R. H. Bruce Lockhart, en britisk agent, der uofficielt repræsenterede Storbritanniens interesser i Moskva.

I England traf Litvinov Ivy Low, som han blev gift med. Hun var datter i en af de mest betydningsfulde jødiske familier i Storbritannien. Ivy Lows forfædre var udvandret fra Ungarn efter den fejlslagne revolution i 1848. Hendes far, Walter Low, var en fremtrædende forfatter og en god ven af H.G. Wells. De debatterede ivrigt: Low fremførte jødiske synspunkter, og Wells argumenterede for en sekulær filosofi. Faktisk kritiserede Wells senere "Litvinoff" i sin bog fra 1933, The Shape of Things to Come:

Efter oktoberrevolutionen

Efter Oktoberrevolutionen i 1917, blev Litvinov som nævnt det nye styres repræsentant i Storbritannien. I 1918 blev han arresteret, og blev først sluppet fri, da russerne løslod Bruce Lockhart, som var blevet arresteret i Rusland. Sagen endte med, at de to arrestanter blev udvekslet. I 1919 udgav han på engelsk The Bolshevik Revolution: Its Rise and Meaning, der blev distribueret af det britiske socialistparti (BSP).

Litvinov fungerede herefter som rejsende ambassadør for Sovjetunionen. Hans indsats var af afgørende betydning for, at Storbritannien gik med til at afslutte sin økonomiske blokade, og han fik gennemført handelsaftaler med en række europæiske lande. I februar 1929 fik han skabt Litvinov-pagten i Moskva, underskrevet af Sovjetunionen, Polen, Rumænien, Letland og Estland. Pagten betød, at landene lovede at afstå fra vold som løsning på deres uoverensstemmelser, og den blev også omtalt som den "østlige Briand-Kellogg pagt".

I 1930 udnævnte Josef Stalin Litvinov til folkekommissær for udenrigsanliggender (udenrigsminister). Med udgangspunkt i sin tiltro til kollektive sikkerhedsaftaler, arbejdede Litvinov utrætteligt på at knytte tættere bånd til Frankrig og Storbritannien. I 1933 lykkedes det ham at få U.S.A.'s regering til at anerkende Sovjetunionen, og han besøgte landet og mødte den nyvalgte præsident Roosevelt. Præsidentens modsvarende gestus bestod i at sende filmstjernen Harpo Marx til Sovjetunionen som good-will ambassadør. Han blev i Moskva i seks uger, og Litvinov og Marx blev så gode venner, at de oven i købet var på scenen sammen, som en del af Harpos show. Litvinov fik også udvirket, at Sovjetunionen blev optaget i Folkeforbundet, og han var sit lands repræsentant i årene fra 1934 til 1938.

Forhandlinger med Tyskland og fyring
Efter Münchenaftalen havde de tyske medier stor fornøjelse af at pukke på Litvinovs jødiske afstamning, og der gik sport i at omtale ham som "Finkelstein-Litvinov."

Den 3. maj 1939 udskiftede Stalin Litvinov med Vjatjeslav Molotov. Samme aften omringede tropper fra NKVD udenrigskommissariatets kontorer. Telefonlinjen til Litvinovs datja blev afbrudt, og næste morgen indfandt Molotov, Georgij Malenkov og Lavrentij Beria sig i kommissariatet for at informere Litvinov om, at han var blevet afskediget. Efter Litvinovs fratræden blev adskillige af hans medarbejdere arresteret og udsat for vold, øjensynligt i et forsøg på at få kompromitterende oplysninger fra dem.

Udskiftningen af Litvinov med Molotov gjorde det betydeligt nemmere for Stalin at manøvrere udenrigspolitisk. Litvinovs jødiske afstamning var en anstødssten for Nazi-Tyskland, og hans forsvinden fra udenrigspolitikken fjernede en knast i forhandlingerne med Tyskland. Stalin gav straks Molotov ordre til at "rense ministeriet for jøder." Molotovs kommentar til Stalins ordre var: "Gudskelov for de ord! Jøderne udgjorde et absolut flertal i ledelsen og blandt ambassadørerne. Det var ikke godt."

Set i lyset af Litvinovs tidligere forsøg på at skabe en antifascistisk koalition, hans støtte til doktrinen om kollektiv sikkerhed sammen med Frankrig og Storbritannien, og hans pro-vestlige orientering - ud fra Kremls normer - så signalerede hans afskedigelse, at Sovjetunionen havde en valgmulighed vedrørende tilnærmelse til Tyskland. På samme måde var udnævnelsen af Molotov et signal til Tyskland om, at USSR var til at handle med. Afskedigelsen var ligeledes en udmelding til Frankrig og Storbritannien om, at der fandtes en potentiel forhandlingsmulighed med Tyskland. En britisk embedsmand skrev, at Litvinovs forsvinden også betød tabet af en beundringsværdig tekniker og støddæmper, mens Molotovs "modus operandi" var "mere ægte bolsjeviktisk end diplomatisk eller kosmopolitisk."

Med henvisning til underskrivelsen af Molotov-Ribbentrop-pagten tre måneder senere, med dens hemmelige tillægsaftale om en deling af Østeuropa, udtalte Hitler til nogle af sine militære ledere, at "udskiftningen af Litvinov var afgørende." En tysk embedsmand fortalte den sovjetiske ambassadør, at Hitler også var tilfreds med, at Litvinovs afløser, Molotov, ikke var jøde. Hitler skrev også til Mussolini, at Litvinovs afskedigelse viste Kremls beredvillighed til at ændre forholdet til Berlin, hvilket førte til "den mest omfattende ikke-agressions pagt, der findes." Litvinov blev senere spurgt om årsagerne til hans afskedigelse, og han svarede ved at spørge, "Tror De virkelig, at jeg var den rette til at underskrive en traktat med Hitler?"

Litvinov havde ligesom Churchill bange anelser vedrørende Münchenaftalen. Efter at Sovjetunionen var blevet invaderet, 22. juni 1941, sagde Litvinov i en radioudsendelse til Storbritannien og U.S.A., "Vi var hele tiden klar over den fare, en tysk sejr på vestfronten udgjorde for os," hvilket en kommentator beskrev som, "i det taktfulde sprog, håndlangere er nødt til at anvende over for diktatorer ... var ensbetydende med "Hvad sagde jeg". Da Sovjetunionen blev kastet ud i Den store Fædrelandskrig, udnævnte Stalin Litvinov til stedfortrædende kommissær for udenrigsanliggender. Litvinov blev også udnævnt til ambassadør i U.S.A., og han gjorde en stor indsats for at skabe den Lend-Lease aftale, der blev underskrevet med U.S.A. i 1941. Litvinov var ambassadør indtil 22. august 1943.

Død og eftermæle
I 1945 blev Litvinov nævnt af Halvdan Koht som en af de syv kandidater, der var værdige til at modtage Nobels fredspris. Han nominerede imidlertid ingen af dem, og prisen gik i stedet til Cordell Hull.

Der er gået rygter om, at Litvinov blev myrdet efter ordre fra Stalin til USSR's indenrigsministerium (MVD): Ifølge Anastas Mikojan kørte en lastbil med fuldt overlæg ind i Litvinovs bil, da den rundede et sving tæt ved hans datja, på den sidste dag i 1951, og han døde efterfølgende af sine kvæstelser. Den britiske tv-journalist Tim Tzouliadis skrev: "Snigmordet på Litvinov markerede en intensivering af Stalins antisemitiske kampagne." Familien havde imidlertid en helt anden forklaring. Ifølge Litvinovs hustru og datter, var han og Stalin stadig på god fod med hinanden, da han døde. Han havde en alvorlig hjertesygdom, og han fik den bedste behandling, der kunne opdrives, i de sidste uger af sit liv, indtil det afsluttende hjerteanfald 31. december 1951.

Efter Litvinovs død blev hans enke i Sovjetunionen helt til 1972, hvor hun flyttede tilbage til Storbritannien. Litvinovs sidste ord til hende havde ellers været: "Englænderinde, rejs hjem".

Molotov bemærkede senere, at Litvinov var "forblevet i de levendes tal på grund af rent held." Hans holdning var, at "Litvinov var aldeles fjendtligsindet over for os [...] Han fortjente den højeste grad af straf fra proletariatet. Enhver straf."

Hans barnebarn Pavel Litvinov (født 1940) er russisk fysiker og forfatter, og var systemkritiker i sovjettiden.

Forfatterskab
 The Bolshevik Revolution: Its Rise and Meaning. London: British Socialist Party, (1919).

Noter

Fodnoter

Litteratur

Eksterne links

 Biography seks udgaver fra forskellige kilder
 The Bolshevik revolution : its rise and meaning  af Maksim Litvinov

Politikere fra Sovjetunionen
Ambassadører fra Sovjetunionen
Russere i 2. verdenskrig
Personer fra Białystok
Udenrigsministre
Kommunister fra Rusland

Maksim Litvinov


ISO 14579 er en ISO standard for en Bolt med Indvendig Torx.

En bolt ISO 14579 er en af de mest brugte bolte inden for befæstelse området.

Kilde
 http://bolte.dk/iso-14579-ch-indv-torx/

14579

ISO 14579


Marea puede referirse a:

 la marea, el movimiento del mar;
 Marea, grupo musical español;
 el Fiat Marea, un modelo de coche del fabricante italiano de automóviles;
 la marea negra o derrame de petróleo;
 la marea roja, una excesiva proliferación de microalgas;
Marea, antigua ciudad en Egipto
Marea, ciudad en Siria
 En Marea partido político de Galicia, España;
 La Marea periódico mensual de España;
 Marea meteorológica variación en la presión atmosférica;

Aglomeración de personas
 una marea humana o gran aglomeración de personas.
 las mareas o movimientos reivindicativos sectoriales que surgieron en España en torno a las Protestas en España de 2011-2012 y al movimiento 15-M:
 Marea amarilla, en defensa del sistema público de bibliotecas;
 Marea azul, contra la privatización del agua pública;
 Marea blanca, de la sanidad pública;
 Marea granate, de los españoles residentes en el extranjero;
 Marea naranja, de los servicios de atención social;
 Marea negra, funcionarios de administración y servicios generales, de luto contra los recortes;
 Marea roja, de los desempleados y por los servicios públicos de empleo];
 Marea verde, de la educación pública;
 Marea violeta, contra los recortes en Políticas de Igualdad.

Notas

Marea (desambiguación)


Hertug Eduard 1. af Anhalt (18. april 1861 – 13. september 1918) var den næstsidste hertug af det tyske hertugdømme Anhalt fra april til september 1918.

Eduard tilhørte Huset Askanien og var en yngre søn af hertug Frederik 1. af Anhalt. Da hans to ældre brødre døde uden at efterlade sig mandlige arvinger, regerede han over det lille hertugdømme Anhalt i det centrale Tyskland i nogle få måneder fra april til september 1918, før han selv døde og blev efterfulgt af sin søn Joachim Ernst.

Biografi

Prins Eduard blev født den 18. april 1861 i Dessau som den tredje søn af Arveprins Frederik af Anhalt-Dessau-Köthen i hans ægteskab med Prinsesse Antoinette af Sachsen-Altenburg. Hans far var den ældste søn af Hertug Leopold 4. af Anhalt-Dessau-Köthen, der herskede over det lille hertugdømme Anhalt-Dessau i det centrale Tyskland. I 1863 blev hans farfar, Hertug Leopold, den første hertug af det forenede hertugdømme Anhalt, da linjen Anhalt-Bernburg uddøde ved hertug Alexander Karl af Anhalt-Bernburg død.

Da Eduard ældste bror, Arveprins Leopold af Anhalt døde uden mandlige arvinger i 1886, og den næste bror, Frederik ikke havde børn, blev Eduard tronfølger med titel af arveprins ved deres fars død, i 1904.

Regeringstid

Eduard blev hertug af Anhalt ved broderens død den 21. april 1918, men hans korte regeringstid ophørte allerede nogle måneder senere ved hans egen død den 13. september 1918 i Berchtesgaden i Bayern. Han blev efterfulgte som hertug af sin mindreårige søn, Joachim Ernst, der besteg tronen med Eduards yngre bror, Prins Aribert, som regent.

Ægteskab
Hertug Eduard giftede sig den 6. februar 1895 i Altenburg med Prinsesse Louise Charlotte af Sachsen-Altenburg (1873–1953), datter af Prins Moritz af Sachsen-Altenburg og Prinsesse Augusta af Sachsen-Meiningen. Parret fik seks børn, før de blev skilt i 1918.

Se også
Anhalt
Anhalts regenter

Eksterne links

Huset Askanien
Hertuger af Anhalt
Personer fra Dessau

Eduard 1. af Anhalt


Tigranes (, ) is the Greek transliteration of the Old Iranian name *Tigrāna. This was the name of a number of historical figures, primarily kings of Armenia.

The name of Tigranes, which was theophoric in nature, was uncommon during the Achaemenid era (550–330 BC). Only two historical figures are known to bear the name during that period.

By far the best known Tigranes is Tigranes the Great, king of Armenia from 95 to 55 BC, who founded a short-lived Armenian empire. His father, who ruled from 115 to 95 BC, was also named Tigranes, as were several later kings of Armenia. There is some lack of consistency in assigning dynastic numbers to these kings. The earliest Tigranes and his son are usually not included, making Tigranes I the father of Tigranes the Great.

Another Tigranes was a member of the Achaemenid family who, according to Herodotus, was a son of Artabanus who commanded the Medes in the army of Xerxes during the invasion of Greece.

The satirist Lucian, in his True History, describes Homer (probably 8th century BC) as a Babylonian called Tigranes, who assumed the name Homer when taken "hostage" (homeros) by the Greeks.

Persons
 Tigranes (legendary), legendary Armenian figure
 Tigranes I ruled 115–95 BC
 Tigranes the Great, sometimes known as Tigranes II, ruled 95–55 BC
 Tigranes the Younger, son of Tigranes the Great, briefly ruled the Kingdom of Sophene, 65 BC
 Tigranes III ruled 20–8 BC
 Tigranes IV ruled 8–5 BC and 2 BC – 1 AD
 Tigranes V ruled 6–12 AD
 Tigranes VI ruled 58–61 AD
 Tigranes VII (Tiran) ruled 339 – c.350 AD

References

Sources

Iranian masculine given names
Armenian masculine given names
Masculine given names

Tigranes


سانيتومي سانجو  (13 مارس 1837 - 28 فبراير 1891) كان من نبلاء الإمبراطوري اليابانية وسياسي في فترة ميجي شغل منصب رئيس الوزراء الياباني في الفترة بين 25 أكتوبر 1889 و24 ديسمبر 1889.

مراجع

أشخاص في فترة مييجي
إصلاح ميجي
رؤساء وزراء اليابان
رؤساء وزراء اليابان القرن 19
سياسيون من محافظة كيوتو
كازوكو
مواليد 1837
مواليد في كيوتو
وفيات 1891
وفيات في طوكيو

سانيتومي سانجو


An Garnotia kengii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Shou Liang Chen. An Garnotia kengii in nahilalakip ha genus nga Garnotia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Garnotia

Garnotia kengii


خزنة مسلسل تلفزيوني سعودي. بُث في رمضان 1410 هـ أبطاله مجموعة من الممثلين من المنطقة الشرقية منهم عبدالله الربيع وإبراهيم السويلم وعبد المحسن النمر، راشد الورثان، علي السبع وإبراهيم جبر ولطيفة المجرن وسعاد علي والوجة الجديد أماني محمد

يتحدث المسلسل عن تفاصيل حياة أسرة شرقاوية (نسبة إلى المنطقة الشرقية)، تعاني الفقر والجهل في مجتمع نقي لا يزال محافظاً على الطيبة والمحبة في كثير من شؤونه.

المراجع

مسلسلات تلفزيونية سعودية بدأ عرضها في 1989

خزنة (مسلسل)


In Christian liturgy, the credo (; Latin for "I believe") is the Nicene-Constantinopolitan Creed – or its shorter version, the Apostles' Creed – in the Mass, either as a prayer, a spoken text, or sung as Gregorian chant or other musical settings of the Mass.

History

After the formulation of the Nicene Creed, its initial liturgical use was in baptism, which explains why the text uses the singular "I ...." instead of "we...." The text was gradually incorporated into the liturgies, first in the east and in Spain, and gradually into the north, from the sixth to the ninth centuries. In 1014 it was accepted by the Church of Rome as a legitimate part of the Mass. It is recited in the Western Mass directly after the homily on all Sundays and solemnities; in modern celebrations of the Tridentine Mass as an extraordinary form of the Roman Rite, the Credo is recited on all Sundays, feasts of the I class, II class feasts of the Lord and of the Blessed Virgin, on the days within the octaves of Christmas, Easter, and Pentecost, and on the "birthday" feasts of the apostles and evangelists (including the feasts of St. Peter's Chair and of St. Barnabas). It is recited in the Orthodox Liturgy following the Litany of Supplication on all occasions.

Probably because of its late adoption, and the length of the text (the longest in the Ordinary of the Mass), there are relatively few chant settings of it. What is identified as "Credo I" in the Liber Usualis was apparently widely considered the only authentic Credo, and it is the element of the ordinary that was most strongly associated with a single melody. The Liber Usualis contains only two other settings, designated as "Credo V" and "Credo VI," which is far fewer than for other settings of the Ordinary.

In musical settings of the Credo, as in the Gloria, the first line is intoned by the celebrant alone (Credo in unum Deum), or by a soloist, while the choir or congregation joins in with the second line. This tradition continued through the Middle Ages and Renaissance, and is even followed in more recent settings. In Stravinsky's Mass, for example, a soloist intones the first line, which is from the plainchant Credo I. In Mass settings of the Baroque, Classical and Romantic period the Credo line is usually set for whole choir, such as in the Symbolum Nicenum (Nicene Creed) of Bach's Mass in B minor, where the composer uses plainchant as the theme for a fugue, in the later Masses of Haydn, and the Missa Solemnis of Beethoven.

The melody of Credo I first appears in eleventh-century manuscripts, but it is believed to be much older, and perhaps Greek in origin. It is almost entirely syllabic, probably because of the length of the text, and consists of a great deal of repetition of melodic formulas.

In polyphonic settings of the Mass, the Credo is usually the longest movement, but is usually set more homophonically than other movements, probably because the length of the text demanded a more syllabic approach, as was seen with chant as well. A few composers (notably Heinrich Isaac) have set Credos independently from the rest of the ordinary, presumably to allow their insertion into missae breves or their omission where a said or chanted Credo is the custom.

Credo as section of the Mass ordinary

Text

Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem,
I believe in one God, the Father Almighty,
factorem cæli et terræ, visibilium omnium et invisibilium.
maker of heaven and earth, of all things visible and invisible:
Et in unum Dominum, Jesum Christum,
And in one Lord, Jesus Christ,
Filium Dei unigenitum, et ex Patre natum ante omnia sæcula.
the only-begotten Son of God, born of the Father before all ages;
Deum de Deo, Lumen de Lumine, Deum verum de Deo vero,
God from God, Light from Light, true God from true God;
genitum non factum, consubstantialem Patri;
begotten, not made, consubstantial with the Father,
per quem omnia facta sunt.
by whom all things were made;
Qui propter nos homines et propter nostram salutem descendit de cælis.
who for us men and for our salvation descended from heaven.
Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine, et homo factus est.
He was incarnate by the Holy Ghost out of the Virgin Mary, and was made man.
Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato passus, et sepultus est,
He was crucified also for us under Pontius Pilate; he suffered and was buried:
et resurrexit tertia die, secundum Scripturas,
And he rose again on the third day according to the Scriptures:
et ascendit in cælum, sedet ad dexteram Patris.
And ascended into heaven, and sits on the right hand of the Father:
Et iterum venturus est cum gloria, iudicare vivos et mortuos,
And the same shall come again, with glory, to judge the living and the dead:
cuius regni non erit finis;
Of whose kingdom there shall be no end;
Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem,
And (I believe) in the Holy Ghost, the Lord and life-giver,
qui ex Patre Filioque procedit.
who proceeds from the Father and the Son,
Qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur:
who, with the Father and the Son, together is worshiped and glorified,
qui locutus est per prophetas.
who has spoken through the prophets.
Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam.
And (I believe in) one, holy, catholic, and apostolic Church,
Confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum.
I confess one baptism for the remission of sins.
Et expecto resurrectionem mortuorum,
And I await the resurrection of the dead:
et vitam venturi sæculi. Amen.
and the life of the coming age. Amen.

Musical settings

Settings of alternative texts as a Credo outside the Mass, as a motet, are extremely rare. The first published polyphonic settings of the Symbolum Apostolorum were settings by the French composer Le Brung in 1540, and two further settings by the Spanish composer Fernando de las Infantas in 1578.

Shorter version: the Apostles' Creed
The following gives the original Latin text for the shorter Apostles' Creed, with the traditional division into twelve articles, alongside an English translation.

See also
 Creed

References

 Hoppin, Richard. Medieval Music. New York: Norton, 1978. Pages 136–138.

Christian terminology
Latin religious words and phrases
Order of Mass
Roman Catholic prayers
Nicene Creed

Credo


A Copa dos Campeões da NORCECA de Voleibol Feminino é um torneio de seleções de voleibol da América do Norte, América Central e Caribe, organizado a cada quatro anos pela Confederação da América do Norte, Central e Caribe de Voleibol (NORCECA).

Histórico
A primeira edição do torneio ocorreu em 2015, em Cuba. A seleção dominicana conquistou o título inaugural em cima da seleção anfitriã e garantiu vaga para a Copa do Mundo de 2015.

Resultados

Quadro de medalhas

Ver também
 Copa dos Campeões da NORCECA de Voleibol Masculino

Ligações externas

Competições de seleções de voleibol da América do Norte e Central
Copa dos Campeões da NORCECA de Voleibol Feminino


Mansquito ist ein US-amerikanischer Horror-Science-Fiction-Film aus dem Jahr 2005.

Handlung
In einer nordamerikanischen Stadt breitet sich ein tödliches Virus aus. Die Wissenschaftlerin Dr. Jennifer Allen forscht nach einem Gegenmittel mit Hilfe von genmanipulierten Moskitos. Für einen Versuch benötigt sie eine menschliche Testperson. Dem inhaftierten Serienmörder Ray Erikson wird, wenn er sich zur Verfügung stellt, Haftmilderung versprochen. Jedoch entkommt er noch vor dem eigentlichen Experiment. Bei der Flucht verursacht er eine Explosion, durch die er massiv mit der Substanz in Berührung kommt, mit der die Moskitos manipuliert wurden. Aber auch die Forscherin bekommt eine kleine Menge davon ab. Mehr und mehr mutiert er zu einem moskitoähnlichen Wesen, welches sich auf die Suche nach Opfern zum Stillen seiner Blutdurst macht. Und auch in der Forscherin gehen langsam Veränderungen vor. Trotzdem versucht sie, den Mutanten zu stoppen.

Kritik

Weblinks

Einzelnachweise

Horrorfilm
US-amerikanischer Film
Filmtitel 2005

Mosquito Man


Arthur Henrique Ramos de Oliveira Melo (12. kolovoza 1996.), znan kao Arthur ili Arthur Melo, brazilski je nogometaš koji trenutačno igra za Fiorentinu i Brazilsku nogometnu reprezentaciju.

Rođen je u Goiâniji, a karijeru je počeo u Grêmiju osvajajući Copa Libertadores 2017. i Campeonato Gaucho u 2018. U svoje tri godine u Gremiju privukao je pažnju brojnih klubova, među kojima je i Barcelona, u koju je 2018. ušao za 31 milijun dolara. Godine 2020. došao je u Juventus razmjenom igrača s Barcelonom, tijekom čega je Barcelona dobila Miralema Pjanića.

Arthur je 2018. debitirao u A reprezentaciji Brazila. Prethodno je igrao i za U-17 tim Brazila. Poslije je bio dio tima koji je osvojio Copa America 2019.

Klupska karijera
Arthur je započeo karijeru u svom rodnom klubu Goiás s 12 godina. 2010. godine, nakon što je primijećen na omladinskom turniru, prešao je u Grêmio.

U siječnju 2015. godine, nakon njegovih impresivnih nastupa na Copa São Paulo de Futebol Júnior, Arthur je unaprijeđen iz Grêmiove omladinske momčadi pod vodstvom prvog tima Luiza Felipea Scolarija. Prvi je put zaigrao za klub protiv Aimorea u , Campeonato Gaúchu, međutim, na poluvremenu ga je zamijenio argentinski bek Matías Rodríguez i te sezone nije imao više seniorskih nastupa. 2016. godine Arthur je debitirao u ligi u posljednjem meču sezone, domaćem porazu od 1: 0 protiv Botafoga, zamijenivši Kaia u drugom poluvremenu.

2017., Arthur je postao redovni igrač prve momčadi nakon niza dobrih nastupa u Primeira Ligi i Campeonato Gaúchu. U svom debiju na Copa Libertadores-u, rezultatu 1: 1 u gostima protiv Club Guaraní, proglašen je igračem utakmice nakon što je odradio 40 dodavanja, sa stopostotnim uspjehom. Njegov stil igranja uzrokovao je usporedbe sa španjolskim veznjacima Andrésom Iniestaom i Thiagom, a privukao je interes europskih klubova poput Chelseaja, Barcelone i Atlético Madrida. U svibnju je Arthur postigao svoj prvi profesionalni gol, prvi od tri u pobjedi 3: 1 protiv Fluminensea za Copa do Brasil. U srpnju je postigao svoj prvoligaški pogodak, drugi u pobjedi 3: 1 protiv Vitórije. U studenom ga je Conmebol izabrao kao čovjeka utakmice u revanšu finala Copa Libertadoresa protiv Lanúsa, unatoč tome što je igrao samo 50 minuta zbog ozljede.

Barcelona
Dana 11. ožujka 2018. Barcelona je postigla dogovor s Grêmijem o transferu Arthura. Španjolci su se složili platiti početnu naknadu od 31 milijuna eura plus 9 milijuna eura dodanih varijabli. Arthur je potpisao šestogodišnji ugovor i službeno je najavljen kao igrač Barçe 9. srpnja 2018. 28. srpnja Arthur je postigao gol na svom debiju protiv Tottenhama Hotspura u predsezonskoj prijateljskoj utakmici.

Arthur je svoj natjecateljski debi imao u Supercopu de España 12. kolovoza 2018. u kojem je Barcelona pobijedila Sevillu rezultatom 2:1. Arthur igrao već u prvoj utakmici u sezoni, upisavši i prvu asistenciju za klub u pobjedi protiv Alavésa rezultatom 3: 0. 31. kolovoza 2019. Arthur je postigao svoj prvi pogodak za Barcelonu u 2-2 gostujućem remiju protiv Osasune

Juventus
29. lipnja 2020. Barcelona je priopćila da je postigla dogovor s Juventusom o prijenosu Arthura na petogodišnji ugovor za 72 milijuna eura, plus 10 milijuna eura varijabli; posao je također koordiniran zamjenom Miralema Pjanića.

Izvori

Brazilski nogometaši
Nogometaši Fiorentine
Nogometaši Grêmija
Nogometaši Juventusa F.C.
Nogometaši Barcelone
Nogometaši Liverpoola
Aktivni nogometaši

Arthur Melo


The Royal Danish Air Force () (RDAF) is the aerial warfare force of the Kingdom of Denmark and one of the four branches of the Danish Armed Forces. Initially being components of the Army and the Navy, it was made a separate service in 1950. Its main purpose is to serve as enforcer of Danish airspace and to provide air support to Danish group troops on the battlefield.

History

The Royal Danish Air Force (RDAF) was formed as a military service independent from the army and navy in 1950 from the merger of the Danish Army Air Corps () founded on 2 July 1912 and the Danish Naval Air Service () which had been founded on 14 December 1911. All military aviation had been prohibited during the Nazi occupation from 1940 to 1945 and so as of V-E Day the Danish armed forces had no aircraft, but the Luftwaffe had built or expanded air bases in Denmark.

The air force was led by Lieutenant General C.C.J. Førslev, who had previously served as a colonel in the army and as first commander of the Danish Army Air Corps. The national command was located at Værløse Air Base which also served as Command East, while Command West was located at Karup in central Jutland. Royal Air Force volunteer and former member of the Free Norwegian Forces in England, Kaj Birksted, was appointed chief of the flying staff. The rivalries and mutual disrespect between the established officer Førslev, who had never been in air combat himself, and the experienced fighter ace Birksted led to a series of misunderstandings which delayed the operationalization of the air force. Further, the East and West commands lacked experience and knowledge of the newly delivered Gloster Meteor and F-84 Thunderjet aircraft.

The Danish armed forces received 38 surplus Supermarine Spitfire H. F. Mk. IXE and 3 P.R.Mk. XI in 1947–48 plus four additional airframes for ground instruction, which were operated by units of the Hærens Flyvertropper and Marinens Flyvevæsen prior to their merger, and by the Royal Danish Air Force until 1956, when the last examples were retired and all but two scrapped.

One survived for a number of years in a children's playground. The one surviving instructional airframe was later restored to depict the number '401' Spitfire Mk. IX. This airplane is now preserved at Dansk Veteranflysamling at Stauning Airfield in Jutland.

Pilot training was initially based at Avnø from May 1946 until 1951, when the school were transferred to the U.S. under the "Military Assistance Programme". The school at Avnø continued to conduct tests to choose the candidates for the American training programme. In 1947 the RDAF established a school for aircraft mechanics, based at Værløse Air Base. In 1951, the RDAF officers school was inaugurated at Rungstedlund north of Copenhagen, while airmen were educated at Værløse.

1950s
The air force received six F-84E Thunderjet and 238 F-84G Thunderjet as military aid from the US, and formed five new squadrons (726 to 730) at Karup Air Base from 1952 to 1954. The rapid expansion caused problems as neither two-seaters nor flight simulators were available, causing 89 crashed F-84's and 40 pilot casualties. Some casualties were due to the lack of experience in the newly formed air force while others stemmed from the tactics introduced by American WWII and Korean War-veterans based on fast and low flying attacks to avoid anti-aircraft fire.

To avoid further casualties the air force established a training squadron of two-seated T-33As in 1956 to train US-educated pilots to navigate under local weather conditions. Furthermore, Eskadrille 722 was changed to function as rescue squadron in 1956 and was strengthened by seven Sikorsky S-55 helicopters in 1957. Finally, Air Chief Marshal Hugh Saunders from Royal Air Force was employed in 1954 to reorganize the air force which led to the merger of Command East and West, forming Flyvertaktisk Kommando (Air Tactical Command) with the initial mission to lower the number of crashes during training.

1960s
In 1962, the Royal Danish Army's four SAM batteries based on Nike missiles were transferred to the air force. They were to defend Copenhagen against Soviet ballistic missiles and high altitude bombers and based as Eskadrille 531 in Gunderød, Eskadrille 532 at Kongelunden on Amager, Eskadrille 533 in Sigerslev and Eskadrille 534 in Tune. In 1965 four batteries of Hawk missiles were deployed close to the Nike batteries to protect them from low altitude aircraft.

In 1968, Denmark became the first of three export customers for the Saab 35 Draken (Kite/Dragon). Ever since 1966 the Danish government had started looking for an aircraft to replace two squadrons of Republic RF-84F Thunderflash reconnaissance aircraft and North American F-100 Super Sabre fighter/ground attacker aircraft. A number of candidates were considered and these were: the Douglas A-4F Skyhawk, Northrop F-5 Freedom Fighter, Vought A-7 Corsair II, Lockheed F-104 Starfighter, Dassault Mirage III/5 and Saab's Draken. The F-5 and Mirage 5 were the favourites while the Draken was one of the least popular since it had poor payload/range performance and could not carry heavy weapon loads. In response to the Kongelige Danske Flyvevåben's (Royal Danish Air Force's) initial dislike, Saab decided to create a new Draken variant that would put it on the top of the competition shortlist.

1970s
In the 1960s and 1970s, the RDAF operated a number of US financed Lockheed F-104G Starfighters, North American F-100D and F-100F Super Sabres, and several other types.

The first Danish Draken, designated F35, delivery took place on 1 September 1970 when three F35s were delivered to Karup Air Base. They were later followed by another 17 F35s and six TF35s. Since the F35s lacked radar, they replaced F-100Ds in the ground attack role. However, Sidewinder AAMS could be carried for self-defence. The six trainers were delivered between 1970 and 1972 and the F35s were delivered between 1970 and 1971.

In 1971, the Danish army created the Royal Danish Army Flying Service as the first air-unit outside the air force, since its creation in 1950. It had observation helicopters and piston-engined artillery spotting aeroplanes. In 1977 the Danish Naval Air Squadron was extracted from squadron 722 to the Danish navy, and it had ship-based helicopters. In a joint arms purchase four NATO countries: Denmark, Norway, Netherlands, and Belgium introduced the General Dynamics F-16 Fighting Falcon as their common strike fighter in January 1980. The F-16 was later bought by additional NATO countries, Greece and Turkey, and the United States of America, also a NATO member operates the F-16.

1980s
In 1982, the number of fighter aircraft was reduced by 12 units. General Dynamics F-16 is introduced to replace initially the F-100 and later the F-104G. The Royal Danish Naval Air Service is strengthened by eight Westland Lynx Mk. 80 from 1980, replacing the Alouette III helicopters. As a supplement to the Greenland-based C-130s the air force purchases three Gulfstream G-III.

1990s
In 1990, the Danish Army Air Corps purchases 12 Eurocopter Fennec lightweight attack helicopters to strengthen capabilities to perform expeditionary mission. The helicopters were transferred to RDAF in 2003.

In 1992, during the Yugoslavian civil wars, the RDAF C-130 Hercules aircraft were used for transport of the 900 Danish troops participating in the UN-led mission to the Balkans. In 1996, a C-130 joined the NATO On-Call International Airlift Pool along with a Gulfstream aircraft. The Gulfstreams were replaced by Challenger planes the following year, when the Danish government ordered the three Challengers in current use.

In 1999, following the end of the Cold War, the Danish air force was re-organised to be an "expeditionary" air force, capable of supporting international operations worldwide – but at the same time still being able to uphold its domestic air and seaward defence commitments. The same year, an expeditionary force of 9 F-16s to join the Operation Allied Force is approved in parliament.

2000s
In 2002, Denmark joined the F-35 Joint Strike Fighter Team, and eventually up to 48 F-35s could be bought to replace the F-16s.

In October 2002, a tri-national detachment of 18 Danish, Dutch, and Norwegian F-16 fighter-bombers, with one Dutch KC-10 tanker, flew to the Manas Air Base in Kyrgyzstan, in support of the NATO ground forces in Afghanistan as part of the Operation Enduring Freedom.

In 2004, the older C-130H Hercules fleet of three transport aircraft (bought by the government in 1973) was replaced by three of the more-advanced and stretched C-130J transport aircraft. A fourth C-130J joined in 2007.

In 2005, a modification program (Mid Life Update) was completed on the remaining F-16 aircraft. The modification programme, started in 1995, introduced a new mission computer, colour multifunction displays, and other avionic improvements. Despite the modifications and improvements, in 2013/14 the Danish air force was considering the replacement of 30 F-16s with a more advanced fighter. Contenders include the two-seated Boeing F/A-18F Super Hornet, the Lockheed Martin F-35A Joint Strike Fighter and the Eurofighter Typhoon. The decision of the selected type will be announced before the end of June 2015*. Update: the RADF have selected the F-35 and 27 units are to be procured.

In 2003, 16 H-500 Cayuse and 13 Eurocopter AS550C2 Fennec from the Army Air Corps and eight Westland Lynx Mk. 90B from the Naval Air Squadron were supposed to be transferred to the air force. The 16 Cayuse and 13 Fennec helicopters were transferred to the newly re-formed Danish Squadron 724. The eight Lynx helicopters were supposed to enter another re-formed squadron, Squadron 728, but for political reasons those helicopters remained with the Navy. This change of "ownership" of the naval helicopters became effective on 1 January 2011 when the naval helicopters joined the newly formed Squadron 723.

In 2005, the 16 Cayuses were decommissioned, and also one of the Fennecs. The remaining 12 Fennecs took over many of the tasks from the Cayuses, including support-functions of the Danish police.

In 2006, the air force signed a letter of intent to purchase several of the Boeing Integrated Defense C-17 Globemaster III. That order needs to be confirmed, but it is to be made on the basis of the formation of a shared NATO C-17 air fleet to support international deployments. Denmark has later withdrawn from this arrangement but it is in existence today. See NATO Strategic Airlift Capability. The United States and the United Kingdom have already bought numerous C-17s, and several other NATO countries are considering doing so, too.
In June 2007, Denmark's six EH101 transport helicopters were transferred to the British Royal Air Force to meet an urgent British requirement for additional transport helicopters. In 2009 six replacement AW101 were delivered to the RDAF from AgustaWestland Yeowil and paid for by the UK.

2010s
In June 2010 the Sikorsky S-61 SAR helicopter was withdrawn.

The Danish Defence Acquisition and Logistics Organization (DALO), short listed five helicopters as potential replacements for the Lynx with around 12 new naval helicopters needed. The Sikorsky/Lockheed MH-60R, the NH90/NFH, H-92, AW159 and AW101 were on the short list and a Request For Proposal was issued on 30 September 2010. Ultimately the air force decided to buy nine Sikorsky SH-60 Seahawk helicopters.

In 2014, RDAF flew F-16 fighter jets in Greenland for the first time, testing the operational capabilities of maintaining sovereignty of the vast arctic airspace.

In 2005 the RDAF requested information about the possible procurement of a replacement for the F-16 fighter aircraft from the producers of the Gripen, Rafale, Eurofighter and Joint Strike Fighter, to which the RDAF has been a partner since 1997. Due to this fact Rafale-producer, Dassault Aviation, decided not to participate in the information round as they considered it to be biased towards the JSF option. This also led to the withdrawal of the Eurofighter in 2007, reentering in 2012. Meanwhile, the Boeing F-18 Super Hornet entered the competition in 2008. After several delays, a request for binding information was sent to the four candidates in April 2014 expecting a final decision in mid-2015. On 9 June 2016, the Danish Defence Committee agreed to purchase 27 F-35As to succeed the F-16. The price tag is US$3 billion.

2020s
In January 2020, Lockheed Martin announced that assembly had begun on L-001, the first of 27 F-35As destined for the Royal Danish Air Force. The first F-35 was transferred to the Danish Air Force on 7 April 2021.

On 14 September 2023, the first four F-35A fighters arrived at Skrydstrup air base after a transfer flight from Lockheed Martin's facilities in the USA.

Structure

Structure in the late 1980s

The Royal Danish Air Force Command was headquartered at Karup Air Base and tasked to train, maintain and prepare the army for war. However operational control in peacetime rested with the Tactical Air Command. In wartime the air force's commander would have become the commander of Allied Air Forces Baltic Approaches (AIRBALTAP). AIRBALTAP commanded all flying units, flying reinforcements, all ground-based radar systems and stations, all air defence units and airfields in its sector. In war the entire Royal Danish Air Force would have come under AIRBALTAP.

In 1989 the Royal Danish Air Force consisted of the following units:

 Royal Danish Air Force, in Karup, commanded by a Danish lieutenant general
 Flyveskolen (Basic Flying School), Avnø Air Base, T-17 Supporter
 Air Force Materiel Command, Karup
 Air Force Depot Service
 Air Force Maintenance Service
 Air Force Ammunition Arsenal
 Tactical Air Command, Karup
 Aalborg Air Base
 Eskadrille 723, F-16A
 Eskadrille 726, F-16A
 Karup Air Base
 Eskadrille 725, F-35 Draken, TF-35 Draken
 Eskadrille 729, Reconnaissance, RF-35 Draken, TF-35 Draken
 Tirstrup Air Base
 Co-located Operating Base to be reinforced by U.S. Air Force / Royal Air Force squadrons
 Vandel Air Base
 Co-located Operating Base to be reinforced by U.S. Air Force / Royal Air Force squadrons
 Skrydstrup Air Base
 Eskadrille 727, F-16A
 Eskadrille 730, F-16A
 Værløse Air Base
 Eskadrille 721, Transport, C-130H Hercules, Gulfstream III
 Eskadrille 722, Search and rescue, S-61A helicopters
 Air Defence Command East, Skalstrup Air Station
 Eskadrille 541, Stevns Fort, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 542, Kongelund Fort near Aflangshagen Air Station, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 543, Sigerslev Air Station, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 544, Tune near Skalstrup Air Station, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Air Defence Command West, Karup
 Eskadrille 531, Odense, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 532, Odense, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 533, Skrydstrup Air Base, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Eskadrille 534, Karup Air Base, with 1x I-Hawk battery (6x launchers)
 Air Control Command, at Vedbæk Air Station
 Radar Station on Bornholm, with fixed S-723 radar
 Rader Station in Gripskov
 Radar Station at Skovhuse
 Radar Station in Skagen, with fixed RAT-31DL radar
 Radar Station on Skrydstrup Air Base, with two mobile AN/TPS-77 radars
 Radar Station, at Sornfelli, Faroe Islands*

Structure in 2020

 Air Command Denmark, at Karup Air Base
 National Air Operations Centre, at Karup Air Base
 Joint Movement and Transportation Organization (JMTO), at Karup Air Base
  Prince's Music Corps, originally from the army's Prince's Life Regiment
 Air Transport Wing, at Aalborg Air Base
 Eskadrille 721, with 4× C-130J-30 Super Hercules, 4× CL-604 (Airborne Surveillance)
 Operations Support Squadron
 Logistic Support Squadron
 Aircraft Maintenance Squadron
 Helicopter Wing, at Karup Air Base
 Eskadrille 722, with 14× AW101 Merlin (3× AW101 detached to Aalborg, Skrydstrup, and Roskilde Airport on 24/7 Search and Rescue duty)
 Eskadrille 723, with 9× MH-60R Seahawk
 Eskadrille 724, with 11× AS550 C2 Fennec
 Flyveskolen (Flying School), with 27× T-17 Supporter
 Operations Support Squadron
 Logistic Support Squadron
 Aircraft Maintenance Squadron
 Fighter Wing, at Skrydstrup Air Base
 Eskadrille 727, with 15× F-16AM/BM Falcon
 Eskadrille 730, with 15× F-16AM/BM Falcon
 Operations Support Squadron
 Logistic Support Squadron
 Aircraft Maintenance Squadron
 Air Control Wing, at Karup Air Base
 Control and Reporting Centre Karup (CRC Karup), reports to NATO's Integrated Air Defense System CAOC Uedem in Germany
 Mobile Air Control Centre
 Radar Station in Skagen, with fixed RAT-31DL radar
 Radar Station at Skrydstrup Air Base, with two mobile AN/TPS-77 radars
 Radar Station on Bornholm, with fixed S-723 radar
Radar Station, at Sornfelli, Faroe Islands*
 Operations Support Wing, at Karup Air Base
 Tactical Support Squadron
 Base Protection Squadron
 Mission Support Squadron
 Wing Reserve Squadron

Operations

From 1960 to 1964 RDAF S-55 helicopters flew missions for UNOC in the Congolese civil war.
In 1999, 9 F-16 fighters flew sorties over Serbia from Grazzanise AB, Italy as part of Operation Allied Force.
In 2002 and 2003, 6 F-16 fighter bombers flew 743 sorties against Taliban and al-Qaeda in Afghanistan from Ganci AB, Kyrgyzstan during Operation Enduring Freedom.
From July to October 2004, 4 F-16 fighters in Šiauliai, Lithuania, was Denmark's contribution to NATO's Operation Baltic Air Policing. The air policing mission was also undertaken by Danish F-16s in 2009, 2011 and 2013
 In 2005 three AS550C2 Fennec helicopters were deployed to Iraq for two months to assist the Danish ground forces during the first free elections in the country. In 2007 four Fennecs again deployed to Iraq, this time mainly to provide airborne reconnaissance for convoys on the ground around Basra. The helicopters completed 354 missions before returning home in December 2007.
4 AS550C2 Fennec helicopters belonging to the 724th Squadron of the Helicopter Wing were deployed to Afghanistan on 11 June 2008. These helicopters were based at Camp Bastion, northwest of Lashkar Gar, the capital of Helmand province, and were assigned to provide high altitude observation for Danish ground forces, as well as light transport.
 From 19 March 2011, 6 F-16 aircraft from Fighter Wing Skrydstrup were deployed to Naval Air Station Sigonella on Sicily to assist in maintaining the no-fly zone over Libya as part of the 2011 coalition intervention in Libya.
 From 11 July 2014, 3 EH-101 Merlin helicopters were deployed to Afghanistan. One suffered extensive damage when it rolled over during landing on 11 October 2014. No casualties.
 From 5 October 2014, seven F-16AM from Eskadrille 727 and 730 from Skrydstrup Airbase (Fighter Wing Skrydstrup) and 140 Danish personnel – ground crew and pilots – based at Ahmad al-Jaber Air Base in Kuwait to fight the Islamic State forces (ISIS / ISIL) as part of Operation Inherent Resolve.

Aircraft

Current inventory

Ranks

Commissioned officer ranks
The rank insignia of commissioned officers.

Other ranks
The rank insignia of non-commissioned officers and enlisted personnel.

See also

List of military aircraft of Denmark
Danish Defence
List of Lockheed F-104 Starfighter operators
Military of Greenland
NATO
Royal Danish Army
Royal Danish Navy
Scandinavian defence union

References

Bibliography

 Butler, Phil and Tony Buttler. Gloster Meteor: Britain's Celebrated First-Generation Jet. Hersham, Surrey, UK: Midland Publishing, 2006. .
 Crawford, Alex. Bristol Bulldog, Gloster Gauntlet. Redbourn, UK: Mushroom Model Publications, 2005. .
 De Jong, Peter. Le Fokker D.21 (Collection Profils Avions 9) (in French). Outreau, France: Éditions Lela Presse, 2005. .
 Green, William and Gordon Swanborough. "Annals of the Gauntlet". Air Enthusiast Quarterly, No. 2, n.d., pp. 163–176.
 Hall, Alan W. Hawker Hunter – Warpaint Series No 8. Bedfordshire, UK: Hall Park Books, 1997. ISSN 1363-0369.
 Hansen, O.S.:Danskernes Fly, 2003, Aschehoug,
 Kofoed, Hans. Danske Militaerfly Gennem 50 Ar 1912–62. Copenhagen: Flyv's Forlag, 1962.

 Schrøder, Hans A. Det Danske Flyvevåben, Tøjhusmuseet, Denmark 1992.
 Schrøder, Hans A. Historien om Flyvevåbnet, Komiteen til udgivelse af "Historien om Flyvevåbnet", 1990. .

External links
 Official website of the Danish Royal Air Force

Air forces by country
Military units and formations established in 1950
Military of Denmark
Military of Greenland
Military of the Faroe Islands
1950 establishments in Denmark

Royal Danish Air Force


El lorito caica (Pyrilia caica), también denominado lorito de cabeza negra o perico cabecinegro (Venezuela), es una especie de ave psittaciforme perteneciente al género Pyrilia que integra la familia Psittacidae, anteriormente clasificada en el género Pionopsitta. Es nativa del norte de América del Sur.

Descripción
En promedio mide 23 cm de longitud y pesa 130 g. El plumaje del cuerpo es de color verde, con la cabeza de negra a parda, cuello ancho y nuca de color amarillo con matices marrón marrón; garganta y parte superior del pecho marrón oliváceo; curva del ala con tinte azul verdoso pálido; coberteras primarias de azules oscuro con ribete verde externos; plumas de vuelo negro con verde en las redes externas; parte inferior de las plumas de vuelo de color verde azulado, plumas centrales de la cola con la punta azul, plumas exteriores de la cola con marca amarilla en las redes internas. Anillo ocular desnudo gris claro. Iris de anaranjado. Pico de color cuerno.

Distribución y hábitat
Se encuentra en el norte de Brasil (al sur hasta el Río Amazonas), Guayana francesa, Guyana, Surinam y este de Venezuela.
Vive en el bosque húmedo tropical y subtropical, en floresta alta, de tierra firme (no inundable), en elevaciones hasta los 1.100 m de altitud.

Estado de conservación
Ha sido calificada como "casi amenazada" por el IUCN. Con base en un modelo de la futura deforestación de la cuenca amazónica, y su susceptibilidad a la captura, se sospecha que la población de esta especie declinará alrededor de 25-30% a lo largo de las próximas tres generaciones.

Alimentación
Se alimenta de nueces, semillas, frutas y bayas.

Sistemática

Descripción original
La especie P. caica fue descrita por primera vez por el naturalista británico John Latham en 1790 bajo el nombre científico Psittacus caïca; localidad tipo «Cayenne».

Taxonomía
Puede formar una superespecie o un trío de especies parapátricas con Pyrilia barrabandi y Pyrilia vulturina. Es monotípica.
Anteriormente situadas en los géneros Pionopsitta y Gypopsitta, finalmente fue situada en el presente género Pyrilia siguiendo a SACC Propuesta #333.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Pionopsitta caica en The Internet Bird Collection.
 Fotos y sonidos de Pyrilia caica en Wikiaves.
 Sonidos de Pyrilia caica en xeno-canto.

Pyrilia
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1790
Taxones descritos por John Latham

Pyrilia caica


Arthur Trefusis Heneage Williams, né le  à Port Hope au Haut-Canada et mort le , était un homme d'affaires, un agricultuteur et un homme politique canadien. Il a été député à l'Assemblée législative de l'Ontario et à la Chambre des communes du Canada.

Biographie

Arthur Trefusis Heneage Williams est né le  à Port Hope au Haut-Canada. Il est le fils aîné de  et de sa femme Sarah. Il a étudié à lUpper Canada College et à l'université d'Édimbourg. Il a étudié le droit, mais il n'a jamais entré au barreau et se considérait lui-même comme un agriculteur, gérant la propriété, Penryn Park, qu'il a héritée de son père. Il était le président et fondateur de la Midlands Loan and Savings Company et le directeur de .

De 1867 à 1874, il a représenté la circonscription de  à l'Assemblée législative de l'Ontario. De 1879 à 1885, il a représenté la circonscription de Durham-Est à la Chambre des communes du Canada avec le Parti conservateur.

Arthur Williams était un officier de la milice locale qui atteignit le grade de lieutenant-colonel. En 1885, il a mené le bataillon de Midland qui a contribué à contrer la rébellion du Nord-Ouest. Peu après la bataille de Batoche, il est devenu malade et est mort de fièvre à bord d'un bateau à vapeur sur la rivière Saskatchewan Nord en 1885.

Arthur Williams avait marié Emily, la fille du sénateur . Ils sont les parents du général Victor Arthur Seymour Williams.

Héritage

Une statue à son honneur a été érigée devant l'hôtel de ville de Port Hope en Ontario.

Notes et références

Naissance en juin 1837
Décès en juillet 1885
Député du Parti progressiste-conservateur de l'Ontario
Député du Parti conservateur du Canada (ancien)
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Étudiant de l'université d'Édimbourg
Naissance au Haut-Canada
Homme d'affaires canadien
Agriculteur canadien
Élève de l'Upper Canada College
Militaire canadien du XIXe siècle
Décès à 48 ans

Arthur Trefusis Heneage Williams


රොඩී හෙවත් ගාඩි ලෙස හැඳින්‌වෙන්‌නේ ශ්‍රී ලංකා‌වේ පහත් යයි සලකනු ලැබූ ජන ප්‍රජාවකි.

වෙනත් යෙදුම්
ඔවුන් හට 'හුලවාලි'සහ 'ගහලයා' යන නම් ද ව්‍යවහාර වෙයි.මීට අමතරව වැද්දා වැද්දී හුලවාලිවා නැට්ටුක්කාරී මධුකාරයා මධුකාරී යන ප්‍රාදේශිය විවාහාරයන්ද දක්නට ලැබේ.

ආරම්භය
ආරම්භය ජනප්‍රවාද‌යේ ලෙස රොඩී රැලට නායක රත්නවල්ලි යයි කියනු ලැ‌බේ. රත්නවල්ලී ලෙසින් හඳුන්වන්‌නේ මහා පැරකුම්බා රජුන් ගේ දියණිය යයි කියනු ලැ‌බේ.

පුරාතණ‌යේ පටන් කොළපතකට සිඟමන් යදිමින් ජීවත් වූ රොඩිහූ, බෙර සෑදීම, කොහු ඉදල් සෑදීම වැනි දැ‌තෙහි කර්මාත කළ හ. යන්ත්‍රමන්ත්‍ර, කොඩිවිණ, හූනියම් සඳහා දක්ෂයන් ලෙස සැල‌කෙන මොවුන් ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට ද, වශි ගුරුකමක් කළ බව පැව‌සේ. ආනන්ද හාමුදුරුවන් පිඬුසිඟා වඩින කල්හි රොඩී ස්ත්‍රියක් විසින් දෙනු ලැබූ ජලය පානය කිරී‌මෙන් පසුව කරන ලද බන්ධනයකින් ආනන්ද හිමියන් වශි වූ බවත්, එය කැපීමට ජලනන්දන නැමැති පිරිත බුදුන් දේවා වදාළ බවත් ප්‍රකට ය.මේ කතාවස්තුව පසුකාලයක නිර්මාණය වූ‌යේයයි සැලකිය හැකි පෙ‌නෙන නමුත් එයින් රොඩීන් කෙ‌රෙහි වූ සමකාලීන සමාජ‌යේ වූ බිය මැනවින් මතු වී පෙ‌නේ.ඔවුන් විසින් කරනු ලබනු යයි සැල‌කෙන බලවත් මන්ත්‍ර ලෙස 'නීච කුල බන්ධනය' සහ 'මහා මාතාංග' නමින් හඳුන්වනු ලැ‌බේ.

පුරාණ රජදව‌සේ පටන් රොඩීන් හට  අහිකුණ්ඨක ස්ථාවර නිවාස තනා ගැනීමට හෝ ගම්වැද ජීවත්වීමට හෝ අවසර තිබූ‌ණේ නැත. එ‌හෙත් පසුකාලීන ව, ඔවුන්ට ම වෙන් වූ ගම්මාන තිබිණි. ඒවා 'ඟුබ්බෑයම්' ලෙසින් හඳුන්වනු ලැ‌බේ.

මේ රොඩී කුලය කවදා කෙසේ ආරම්භ වුයේදැයි කිසිවෙකුට කිව නොහැකිය.  ගෙරි මස් කෑම එහි මුල පිරීමට හේතු වූ බව සමහරු පවසති. තවත් අයගේ මතයක් වන්නේ අතීතයේදී නීච නින්දිත අපරාධ කළවුන් රොඩී රැහැට දැමු වගය. සර් ජෝන් ඩොයිලිගේ  ග්‍රන්ථ වලින්ද ඒ බව මොනවට පැහැදිලි වේ. දුටුගැමුණු රජුගේ පුත්‍ර සාලිය කුමාරයා රොඩී කෙල්ලක සමගින් ප්‍රේම සම්බන්ධයක් ඇතිකර ගත් බවත් ඒ හේතුවෙන් පිය රජුගේ ඇවෑමෙන් ලැබෙන්නට තිබුණු රජකමද නැති වූ බවත් මහා වංශයේ සඳහන් වෙයි.

අතීතයේදී අනුරාධපුරයේ විසු මවක් තම බාල දියණියත් කැටුව තෙල් මල් හා සුවඳ දුම් රැගෙන අභයගිරි චෛත්‍ය වැඳ පුදා ගැනීමට ගියාය.  මෑණියෝ දියණිය සෑ මළුවේ නවත්වා පැන් ටිකක් ගෙනෙනු පිණිස අසල පොකුණකට ගියාය. ඒ අතරතුර කාලයේහි මලස්න නොසෝදා අත දෝවනය නොකොට මේ දැරිය මල් මිට චෛත්‍යයට පිදු බව සද්ධර්මාලංකාරයෙ ස්වර්ණලතා කතා වස්තුවෙන් පෙනේ. මලස්න නොසෝදා අත දෝවනය නොකොට මල් පුජා කිරීම ගැන උදහස් වූ මෑණියෝ, දියණියට වගවිත්ති කියමින් බැන වැදුනාය.  " තී නම් සැඩොලියක්ම තමා යි " අම්ම කී වචනයකට කෝපාවිෂ්ට වූ දියණිය " මං නොවෙයි උබයි සැඩොලිය " කියා බැන වැදීමේ පාප කර්මය හේතු කොටගෙන ඈ මිය ගොස් දබදිව සැඩොල් කුලයක උපත ලැබූ බව කියා තිබේ. නමුත් රොඩී කුලයේ උපත සෙවීමට මෙයද කරුණක් හැටියට සැලකිය නොහැක.

රොඩී කුලයේ ආරම්භය හා බැදුණු ජනප්‍රවාද
මේ හා බැඳුණු ජනප්‍රවාද රැසක් පවතී භාරතයේ පැවති පංචම කුල ප්‍රභේදයට අයත් චණ්ඩාල කුලයෙන් රොඩී කුලය බිහිවී ඇතිබවයි වැලිවිටියේ ශ්‍රී රෝහත හිමියන් වැනි විද්වතුන්ද මෙමම මතය බොහෝවිට සත්‍ය බව පවසයි තවත් අදහසකට අනුව මොවුන් සංඝමිත්තා තෙරණිය සමග ලංකාවට පැමිණි අහඅට කුලයට අයත්වූ කුලයක් බවයි තවත් අදහසකට අනුව ගජබා රජු ඉන්දියාවෙන් ගෙනා දුවිඩයන්ගෙන් මොවුන් පැවතෙන බවයි මොවුන් වහල් සේවයට යොදාගත් බැවින් වාලිය/වල්ලියා නම් රොඩීන් අතර භාවිත වන බවයි

අතීත සිංහල සමාජයේ පැවති දඩුවම් ක්‍රමයක් ලෙස බරපතල දඩුවම් කළ පුද්ගලයින් රොඩී කුලයට පන්නා දැමූ බව සදහන් වෙයි එසේම ඉතා දරුණු දඩබ්බර දරදඩු පුද්ගලයන් මහා සමාජයෙන් පිටමන් කොට වෙනම කුලයක් ලෙස සිටීමට සැළස්සූ බව පැවසේ එු අනුව රෞද්‍ර කුලය පසුව එොඩී කුලය ලෙස විවාහාර වූ බව පැවසේ තවත් අදහසක් වන්නේ අතීතයේ දරුණු බෝවන රෝග සෑදුන අයද මෙසේ මහා සමාජයෙන් පිටුවහල් කර වෙනම කුලයක් ලෙස වාසය කිරීමට අවස්ථාව දුන් බවයි ඔවුන් සුව උවද යලි මහා සමාජයට ඇතුලත් කර නොගත්හ
 රොඩී කුලය හා බැදුනු තවත් ජනප්‍රවාදයක් රොබට් නොක්ස් විසින් රචිත එදා හෙළදිව ග්‍රන්තයේ දැක්වේ නොක්ස් පවසන පරිදි මෙම පුරාවෘත්තය මෙසේය.අතීතයේ රොඩී ජනයාගේ රාජකාරියවී තිබුනේ රජවාසළට මස් සැපයීමයි.දිනක් ඔවුන්ට මස් පිනිෂ සතකු එළවාගැනීමට නොහැකිවිය.රජුට මස් සැපයීම සිදු නොකළහොත් සිදුවන රාජ උදහසට බියෙන් මොවුන් අමුසොහොනට ගොස් මියගිය මිනිසකු මස්කර මිනීමස් රජුට ගෙනආවාය.මේ පිළිබද කිසිවක් නොදත් රජු ඉතා ගිජුලෙස මිනීමස් අනුභව කළේය.මිනි මසට රසවැටුනු රජු නැවත නැවත පෙර තමාවෙත ගෙනා සතාගේම මස් ගෙනෙන ලෙස පැවසීය.මේ අතර රජවාසළ කරණවෑමියා මෙය දැනගෙන රජුට දන්වයි.මෙයින් බලවත් සේ කෝපයට පත්වූ රජු මොවුන්ට මරණ දඩුවමදීමට වඩා බලවත් දඩුවමක් දිය යුතුය සිතා රොඩීනට කිසිදු කර්මාන්තයක් කිරීම තහනම් කළේය.දිවිපුරාම සිගමනෙන් පමණක් යැපිය යුතුය.එසේම අන් සියළු කුලයන්ට අයත් කුලහීනයැයි සම්මත අයට පවා රදළයන්ට සේ ගරුකර කතාකරයුතුය ඔවුන්ට වෙන්වූ ළිං වලින් මිස වෙනත් ළිදකින් වතුර නොබිය යුතුය සිගාකෑමට කොළපතක් පමණක් භාවිතකල යුතුය ආදී වශයෙන් තහංචි පැනවූ බව නොක්ස් සදහන් කරයි.ඔවුන් තරමක් මහා සමාජයෙන් ඈත්ව තම වාසස්තාන තනාගෙනසිටිබවත් සිංහල සමාජයේ එකළ දැඩි ලෙස පිළිකුල් කළ ගවමස් ඔවුන් අනුභව කළ බවත් ඇතැම් විට ගවයින් ඇතිකර හොරෙන් විකිණූ බවත් එසේ විකිණු ගවයන් රොඩීන් විසින් හදාගත් බව දතහොත් මිලදී නොගන්නා බවත් නොක්ස් සදහන් කරයි.

මේ ජනප්‍රවාද අතර ප්‍රමුක වැදගත් කමක් හිමිවන්නේ රොඩීන් මහා පරාක්‍රමභාහු රජුගේ දියණියවූ රත්තවල්ලී කුමරිය ගෙන් පැවත එන බවයි මේහා බැඳුණු කතා පුවතක් මෙසේය මහා පරාක්‍රමභාහු රජුගේ මිදුල අමදීම සදහා යොදවා සිටි සේවකයෙකු මිදුල අමදිමින් සිටියදී උඩුමහලේ සිටි රත්නවල්ලි කුමරිය ගැසූ කෙළපිඩක් මෙම සේවකයාගේ හිසෙහි පතිත විය එයින් කෝපයට පත් සේවකයා ඇගෙන් පළිගනිමී සිතා ඇය ලැබෙනතුරු නොනැගිටිමී කියා මාළිගා දොරකට වැතිරුනහ මෙසේ ශින කුලිකයෙකු නිරාහාරව මියගිය හොත් අවැඩක් බව දැනගත් මහරජු වහාම රත්නවල්ලිය කුමරිය දාසයාට පාවාදී පිටමන් කළහ ඔවුන්ගෙන් රොඩී කුලය පැවතෙන බව පැවසේ තවත් ජනප්‍රවාදයක සදහන් වන්නේ රත්නවල්ලී කුමරිය රජමැදුරේ මිදුල අමදින දාසයෙකුට පෙම්බැද රහසේ ඔහු හා අනියම් ඇසුරක් පැවැත් වූ අතර පවුව මෙම දාසයා නිසා කුමරිය ගැබ් ගත්තාය මෙය දැනගත් පැරකුම් රජ කෝපයට පත්ව ඇ ඇදසිටි අභරණ සියල්ල ඉවත්කර උඩුකය නිරුවත් කර ඉනට රෙදිකඩක් අන්දවා කොණ්ඩය ඉහලට කර බැද දාසයා සමග රජමැදුරෙන් පිටමන් කළ බවයි ඔවුන්ගෙන් රොඩී කුලය ආරම්භවූ බවයි

රත්නවල්ලි කුමරිය හා බැඳුනු තවත් ජනප්‍රවාදයක දැක්වෙන්නේ රත්නවල්ලී කුමරිය මිනීමස් කෑමට ඇබිබැහි වි සිටි බවයි දිනක් රජ වාසල කරණවෑමියාට පොහෝ දිනයක් නිසා මස් ලබා ගැනීමට සොහැකි විය මේ නිසා ඔහු සොහාන් පිටිය වෙත ගොස් අමුසොහොනට ගෙනැවිත් දමාගිය මළසිරුරක් දඩමස් ලෙස සකසා රජුට පිළිගැන් වීය මෙම මස් රසට වහ වැටුනු රජු නැවත නැවත මේ දඩමස්ම ගෙන එන ලෙස අණ කළහ කරණවෑමියාද අමුසොහොනට ගොස් මළසිරුරු දඩමස් ලෙස සකසා දුන්හ කෙසේ වෙතත් මෙම රහස රත්නවල්ලි කුමරිය දැනගත්හ එහෙකත් ඇය දැඩි ලෙස මීනීමස් වලට ගිජුවී සිටි බැවින් රහස රජුගෙන් වසන් කළහ පසුව රජුට මෙය සැළවිය තමා මෙතෙක් කල් නොදැන ආහාරයට ගෙන ඇත්තේ මිනීමස් මව දැනගත් රජු දැඩි සේ කිපී කරණවෑමියා ඔහුට උදවුකළ රත්නවල්ලිට ආවාහ කරදී රජමාළිගයෙන් පිටමන් කළහ ඔවුන්ට දින 07ක් නගරයේ සිගමන් යැද ඉන් පසු පිටුවහල් වන ලෙස අණ ලැබිණ කරණවෑමියාත් රත්නවල්ලි කුමරියත් දින හතක් නගරයේ සිගා කා පසුව ඔවුන්ට බෙරකරුවකුගෙන් සිඟාකෑමට අවශය කත් ලීයක් කූඩයක් එකැස් බෙරයක් තැටියක් කැත්තක් හා බල්ලෙල් ලැබිණ පසුව මොවුන් සිගමන් යදිමින් ජීවත්විය ඔවුන්ගෙන් රොඩී කුලය බිහිවූබව පැවසේ

රත්නවල්ලිය හා රොඩීන් අතර සම්භන්ධය ඔවුන් අතර පවතින පුදපූජා ශාන්තිකර්ම ආශ්‍රිත ගායනා වල ද දක්නට ලැබේ

උඩු මාහලෙන් බැසපන් රත්නවල්ලියේ
සල්‍ර පළදින්න බැසපන්  රත්නවල්ලියේ
මුතු පළදින්න බැසපන්  රත්නවල්ලියේ
රොඩ්ඩටදෙන්න බැසපන් රත්නවල්ල්යේ

අහස උඩු ගවන තරුරැස්      වල්ලි
නළල අඩසදකි  බැමතිලක    වල්ලි
කරේ බන්ද රන්මුතුවැල්නො   සෙල්ලි
පෙරකුඹු රජුගෙ දුව නවරත්න   වල්ලි

කොතනක සිටන් එන්නෙ ඇල්ලි මෑල්ලියේ
රුහුනේ   සිටන් එන්නෙ ඇල්ලි මෑල්ලියේ
දෙපයේ   දාපු ගිගිරිත්   සෙල්ලි සෙල්ලියේ
පැරකුම්   රජුගෙ දුව  නවරත්න  වල්ලියේ

අතීතයේ ( රජ දවස ) රොඩී ජන ජීවිතය

මහනුවර රජ කාලයේ ලංකාවේ රොඩී කුප්පායම් කිහිපයක් තිබුන බවත්, ඒවා පාලනය කිරීමට නිලධාරීන් යොදා සිටිය බවත් ශ්‍රීමත් ජෝන් ඩොයිලි පවසා ඇත. කුප්පායම් ගෙවල් එහි පදිංචිකාරයින්ට මනාප අන්දමට ඉදිකරගත නොහැකිය. ගෙයක ජනේල, දොර ආදිය වෙනුවට ඇත්තේ පැලලි පමණකි. මේ පැලලි කොළ අතුවලින් හෝ සමකින් සාදා ගත හැකිය. තවද රොඩීන්ට ඔරුවක නැගී ගඟක් තරණය කල නොහැක. වෙල්යායක විශේෂයෙන්ම රාජකීය වෙල්යායක නියරක් දිගේ යාම පවා ඔවුන්ට තහනම්ය.

මංකොල්ලයක් ,සොරකමක් හෝ මිනීමැරුමක් සම්බන්ධයෙන් රොඩීයකු චෝදනා ලැබූ කල්හී කුප්පායමේ හුලවාලියා ( නායකයා ) මේ කරණය සිරගෙයි කංකානමට දැන්විය යුතුය. ඉක්බිති සිරගෙයි කංකානම ඒ චුදිතයා තොටුපොලට කැඳවාගෙන එන ලෙස දිනයක් නියම කරයි. මෙසේ කිරීමට හේතුව රොඩීයකු ගඟෙන් මෙගොඩට ගෙන්වා ගැනීමට නීතියෙන් බලයක් නැතිකමය. නඩු දිනයෙහි චුදිතයා පමණක් නොව, ඔහුගේ නෑදෑයන් ද පවුල් පිටින් තොටුපොළට රොක්වන්නේ නඩුව විසඳෙන හැටි නරඹන්නටය. ඉක්බිති සිරගෙයි කංකානම ඔරුවක නැග ගඟින් මෙහා තොටුපොළේ නැවතී නඩුව විසඳන්නට පටන් ගන්නේය. චුදිතයගේ වරද ඔප්පු වූ කල්හී ඔහුට කටුසැමිටි වලින් තලන්නට නියම කරනු ලැබේ. මේ දඬුවම් දීම සඳහා වැඩිපුරම පාවිච්චි කොට ඇත්තේ ගැට සහිත එරමිනියා පොල්ලක් හෝ කැප්පෙට්ටියා පොල්ලකි.  ඇතැම්විට ඒ දඬුවම් දීම සඳහා අලුගෝසුවකු වෙනින් රොඩී ගමකින් කැඳවනු ලබයි. උඩරට ප්‍රදේශයන්හි කුරහන්පිටිය , කොස්කොටේ යන දෙගම්හි විශාල රොඩී කුප්පායම් දෙකක් තිබුණු බව පැරණි පොත පතේ සඳහන් වෙයි.  ඒවා පාලනය කරන ලද්දේ මහා අධිකාරම් විසිනි.

අතීතයේ සිටම මොවුන් මහාසමාජයෙන් වෙන්ව ප්‍රථමික ජන කොටසක් ලෙස වාසය කර ඇත මොවුනගේ ප්‍රධාන ආර්ථික කටයුත්ත වූයේ සිඟා කෑමයිමීට අමතරව රජුගේ භාණ්ඩාගාරයට කස සැපයීම කොඩි හා පතාක එල්ලීමට වුවමනා ලණු සැපයීම ඇතුන් ඇල්ලීමට වර මධු සැපයීම රජමාළිගයට මස් සැපයීමආදී රාජකාරීන් රජු වෙනුවෙන් ඉටු කලහ තවද කසළ පැහැර කිරීම මළ සිරුරු බැහැර කිරීම සිදු කළහ
රොඩී කාන්තාවන් සිඟාකෑම රබන් කරකවීම තැටි කරකවීම ගීත ගායනා කිරීම් ආදීය කළහ මීට අමතරව ඉහළ කුලවලින් නෙරපූ පුද්ගලයන් ඔවුන්ගේ දක්ෂතා අනුව නොයෙක් කර්මාන්ත සිදුකර ඇත එහෙත් රොඩීනට ගොවිතැන් කිරීම තහනම් විය කුමන කර්මාන්තයක යෙදුනද ඔවුන් ඒවා කළේ සිඟාකෑමට රුකුලක් වන පරිද්දෙනි ඔවුනට සිඟාකෑම හැර වෙනත් කිසිම වෘත්තියක් කිරීමට අවසර නොතිබිණ

සිංහල රජ දවස රොඩීනට අංග සම්පූර්ණ නිවසත් තනාගැනීමට අවහර නොවීය.ඔවුන්ගේ නිවස තාවකාලික මඩුවක් පමණක් විය.මීට අමතරව ඔවුනගේ ජීවතයට පීඩාකාරී තහංචි රැසක් විය.ඔරුවක් මත හිඳ ගගින් එතෙරවීම රාජකීය කෙත්වතු ඇළ මාර්ග අසලින් ගමන් කිරීම රාජකීය ගබඩා අසලින් ගමන් කිරීම ආදිය තහංචිවිය මොවුනෙග් දිවි පැවැත්ම එදා ඉතාමත් පීඩාකාරී විය

මොවුනගේ ද්වාර කර්ම(උපත වැඩිවිය පැමිනීම විවාහය මරණය)චාරිත්‍ර පිළිබද අවධානය යොමු කිරීමේදී එදා මහාසමාජයේ සම්මත ඇතැම්  චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර පිළිපැදීම තහනම් විය කෙසේ වෙතත් ඔවුනට ආවේණික වත්පිළිවෙත් මේ සදහා අනුගමනය කළබව මූලාශ්‍රවල දැක්වේ.උපතක් සිදුවූවිට වින්නඹුකම් කිරීම මොවුනගේ වැඩිහිටි කාන්තාවක් අතින් සිදුවිය.එසේම ඔවුන් කිල්ල පිළිබද එතරම් විශ්වාස නොකළහ දරු උපතකදී විශේෂ මහාසමාජය පිළිගත් චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර කිසිවක් ඉටු නොකළහ දැරියක් වැඩිවිය පැමිනීමේ දීද එසේය ඔවුනට රෙදි නැන්දාගේ සේවය හේනේමාමා ගේ සේවය නොලැබුනි එයට හේතුව මේ වත්පිළිවෙත් වලට සමිබන්ධවන රධා කුලයට අයත්වූවන් තමන්ගේ සේවය තමන්ට වඩා පහත් කුලයන්ට සලසා නොදීමයි මහාසමාජය තුල වැඩිවියපත්වූ දැරිය නැහැවීම සිදු කළේ රෙදි නැන්දා නමින් හැදින්වූ රධා කුලයට අයත් ස්ත්‍රීයක විසිනි ඒ සදහා නැකැත් බැලීම හේනෙ මාමා නමින් හදින්වූ රධා කුලයට අයත් පුරුෂයෙනු විසින් සිදු කළහ මොවුනගේ සේවය රොඩීනට නොලැබිණ විවාහය ද මහාසමාජයතුල දක්නට ලැබුණ චාරිත්‍ර කිසිවක් අනුගමනය කිරීමට ඔවුනට තහංචි විය.මරණයකදීද මහාසමාජයේ පවත්වන භික්ෂුන් නිවසට වැඩමවා පංශුකූලය දීම වැනි කිසිදු චාරිත්‍රයක් සිදු නොකරන ලදී.රොඩියකු මියගිය විට වහාම මළසිරුර ඔසවාගෙන ගොස් ඔවුනටම ආවේණිකවු අමුසොහොනකට දමා ආහ මළ සිිරුර ආදාහනය කිරීමට හෝ භූමදානය කිරීම තහනම් විය.

අතීතයේද ඔවුනගේ ආගම බුදු දහම වුවද බෞද්ධ ආගමික ඇහිලි කිරීම තහනම්විය.මොවුන් රත්කවල්ලී හා ස්වර්ණමාලී තමින් හදුන්වනු ලැබූ දෙවඟනක් පිදීම සිදු කළහ.කලු කුමාර හා දෑල කුමාර නම් යක්ෂයන් දෙදනකු ඇදහීම කරනලදී.මොවුන් ඉතා දක්ෂ මන්ත්‍රකරුවන් විය කෙසේ වෙතත් ඔවුන් අතර සුදු අභිචාරයන්ට වඩා කලු අභිචාරයන් බහුල විය.පොදුජනයා තුල මොවුන් පිළිබද දැඩි සැකමුසු බියක් පැවතිණ.රොඩියකු නිවසට පැමිනිවිට ඔහු කෝප නොගන්වා කිසිවක් දී මිස පිටත් කිරීමට ජනයා බියවූහ.

සැබවින්ම එකල රොඩී නම්වූ කුලය පහත් ලෙස සැලකුවද වර්තමානය වනවිට එහි පහත් බව නුතන ජනයා එතරම් සලකන්නේ නැත. එය හොඳ ප්‍රවණතාවයකි. සතුටට කරුණකි.  බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ඇත්තේ කෙනකු උපතින් වසලයකු හෝ බ්‍රාහ්මණයකු වන්නේ නැත. ක්‍රියාවෙන්ම බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ වසලයෙක් වෙත්මැයි.

රොඩී සමාජය වෙනස්වීම
රොඩී සමාජය යනු සිංහල කුල දූරාවලියේ එන පහත්ම කුලයයි.එම නිසා අතීත කුල වැඩවසම් සමාජයේ ඔවුන්ට හිමිව තිබුනේ ඉතා අවාසනාවන්ත තත්වයකි.එහෙත් බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන් විසින් ලංකාව යටත් කරගැනීමත් සමග ඔවුන් පෙර පැවති වැඩවසම් සමාජ ක්‍රමය වෙනුවට ධනවාදී අර්ථක්‍රමය හදුන්නා දුන්හ.මේ සමගම ඔවුන් ඉඩම් ශුත්තිය මත පදවම්වූ වැඩවසම් ක්‍රමය වෙනුවට ධනවාදය හදුන්වාදීම නිසා සෑම සාමාජිකයෙකුම ආර්ථික ක්‍රියාවන්ට දායකකර ගැනීමට උස්සාහ කරහ ඒ අනුව එවක පැවති රාජකාරී ක්‍රමය අහෝසිකර මුදලට ශ්‍රමය සැපයීමට ජනයා පෙළඹවීය.මෙහිදී ඒඒ කුලයන්ට සාම්ප්‍රධායිකව හිමිකර තිබූ තහංචි ඉවත්කිරීමට අධිරාජ්‍යවාදීන් ක්‍රියා කළහ.ඒ අනුව රොඩී සමාජයටද සාම්ප්‍රධායිකව උරුමව තීබූ තහංචි ඉවත් කළහ.ඒ අතර සිගා කෑම පමණක් තම ආර්ථික කටයුත්තවීම හා ස්ත්‍රීන්ට උඩුකය වසා ඇදුම් ඇදීම හා සමාජීය හා ආර්ථික දේශපාලනමය වශයෙන් රොඩී ජනයා පෙළු තහංචි ඉවත්විය.කෙසේ වෙතත් සමා සමාජය රජය විසින් ගත් තීරණවලට දැඩිව විරුද්ධවූ බව පැවසේ.

මේ අතර ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරීන් විසින් රොඩී ජනයා අතර කතෝලික හා ක්‍රිස්තියානි ආගම ප්‍රචාරය කිරීම සිදුවිය.සාම්ප්‍රධායිත බෞද්ධ සමාජය තුල කොන්කර තැබීම නිසාම ඔවුන් ඉක්මනින් මිෂනාරීන්ගේ ආගම් වැළදගැනීමට පෙළඹුනි.පසුව ශ්‍රී ලංකාවේ බිහිවූ ප්‍රජාතාන්තික ආණ්ඩු මින් තවදුරටත් ඔවුන්ගේ මානව හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීමට නීති සම්බාදනය කළහ.නිදහස් අධ්‍යාපනය මගින් රටේ සියළුම පුරවැසියන්ට අධ්‍යාපන ලැබීමේ අයිතිය තහවුරු කළහ.අධ්‍යාපනය ලැබූ සුදුස්සන්ට රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශයේ රැකියා අවස්ථා හිමිවිය.1978 විවෘත ආර්ථිකය හදුන්වාදීමත් සමග ඔවුන්ට අයෝජන ප්‍රවර්ධන කලාපයන්හි රැකියා හිමිවිය.ඇතැමුන් විදේශ රැකියා සදහා විදෙස්ගතවිය.තවත් අය ස්වං රැකියාවල නිරතවිය.වර්තමානය වනවිට කුලභේදය යනු සිංහල සමාජයට ආවෘත සංස්කෘතිකාංගයක් පමණක්වී ඇත.ඉදිරියේදී කුල ශේදය සංම්පූර්ණයෙන් සිංහල සමාජයෙන් ඉවත්වී යනු ඇතැයි සමාජ විද්‍යාඥයන් විශ්වාස කරති.

උප ගෝත්‍ර
 නාහල්ල හෙවත් උඩකටුව රොඩී
 තිරිංග රොඩී පෙලපත
 හල්පේ රොඩී පෙලපත
 නවරත්නවල්ලි හෙවත් වන්නි රොඩී

නාහල්ල හෙවත් උඩකටුව රොඩී

නවරත්නවල්ලි හෙවත් වන්නි රොඩී
මෙම ගෝත්‍රය උසස්ම රොඩී ගෝත්‍රයයි.එ ඩී රඝවාන් සදහන් කරන පරිදි රත්නවල්ලි ගෝත්‍රය උසස්ම ගෝත්‍රය ලෙස සළකන්නේ ඔවුන්ට ඇති රාජකීය සම්බන්ධය නිසා බවයි.ජනප්‍රවාදවල එන පරිදී මහාපරාක්‍රමභාහු රජුගේ දියණියවූ රත්නවල්ලී කුමරියගෙන් රොඩීන් පැවතඑයි.

රොඩී භාෂාව
මොවුනගේ භාෂාව සිංහල වුද සිංහල බස තරමක් වෙනස් අයුරකින් භාවිතා කර ඇතිබව පෙනේ මෙය සෑම උපසංස්කෘතියකම පාහේ දක්නට ලැබෙන ලක්ෂණයකි මොවුනගේ බස ගාඩි බස යනුවෙන්ද හදුන්වයි

ඥාතීත්වය හඟවන පද

 මව - හිදලු ගෑවී, මවුආ, අම්මා
 පියා - හිසලු ගෑවා, පියා, අප්පොච්චි
 සැමියා - ගැඬියා, ගාඩියා, පුරුසයා
 බිරිඳ - ගැඬී කෙවෙනි, ගාඬි කෙවන්නි, පල්ලි, ගෑනි
 පිරිමියා - ගාව, අන්ගයා
 ගැහැණිය - ගාවි, අන්ගියා
 බිලිඳා - බිලැන්දා
 බිලිඳිය - බිලැන්දි
 පුතා - ගැඩී (හෝ ගාඩි)බිලින්ඳා, බිලිඳු අන්ගයා, පුතා
 දුව - ගැඩී (හෝ ගාඩි)බිලින්ඳි, බිලිඳු අන්ගි, දුව
 සහෝදරයා - එකන්ගෙ ගැඬියා, එකන්ගෙ අන්ගයා
 සහෝදරිය - එකන්ගෙ අන්ගි
 අයියා - එකන්ගෙ ගාඬියා, අයියා
 අක්කා - එකන්ගෙ ගැඬී, අක්කා
 මල්ලි - එකන්ගෙ ගාඬියා, මල්ලි
 නංගි - එකන්ගෙ ගැඬී, නංගි
 මාමා - ලොකු අප්පා, මාමා
 නැන්දම්මා - නැන්දා
 බාප්පා - හීන් තාත්තා, හීන් අප්පා
 පුංචි අම්මා - බාලම්මා, පුංචි අම්මා
 ලොකු අම්මා - ලොකු අම්මා
 කුඩම්මා - හීනම්මා
 ආතා - ඉලයත් හිදුලු ගැවා, මුත්තා, ආතා
 ආච්චි - ඉලයත් හිදුලු ගැවී, ආච්චි, ආත්තා

විවිධ ජනයා හදුන්වන පද

 රජතුමා - තෙරි බකුරා
 බිසව - තෙරි බකුරු පල්ලා
 දෙවියා - බකුරා
 යක්‍ෂයා - මුනුසා
 පාලකයා - ඉලයත් තෙරි ගාවා
 නිලදාරියා - තෙරි කද්දියා
 පැවිද්දා - නවතා, ගැවා
 වෙදැදුරු - මුලුහුන් අන්ගයා
 මරක්කලායා - හුරුබුවා
 ආචාරියා - දුලුමුවා
 වඩුවා - වඩුකත්තියා
 රජකයා - පොතියා, තෝක්කා
 බෙරවායා - නල්ලයා
 වහුම්පුර ඇත්තා - ගල්මීරි තෝක්කා
 තොටියා - දිය පිට කුකුළා
 සන්නාලියා - ගෙත්තම් කටුවා (කටුව - ඉඳිකටුව)
 හොරා - පත්තිලියා, පතිලිගැවා

සතුන් හදුන්වන නම්

 ඇතා - පලානුවා
 ඇතින්න - පලානුවදෙන්
 බල්ලා - බුස්සා
 බැල්ල - බුස්සි
 බළලා - බුහැක්කා, බුහාකවන්නා
 හරකා - ලුද්දි
 එළදෙන - ලුද්දි
 වස්සා - ලුහු බිලැන්දා
 මී හරකා - ලුහුටු ලුද්දා, පඟුරු ලුද්දා
 කුලු මී හරකා - රලුවෙ ලුද්දා
 අග්වයා - තෙරු ලුද්දා
 වෙළඹ - තෙරි ලුද්දා
 වඳුරා - බූලෑවා
 නරියා - පඟුරුල්ල, බුස්සා
 කොටියා - රලුවා, රලුවෙ බුස්සා
 වලසා - මුරුති විගනන්ගයා (මස් බුදින්නා)
 මුවා, ගෝනා - රලුවෙ ලුද්දා
 ගම් ඌරා - හාප මුරුතයා, ගල් මුරුතයා
 වල් ඌරා - රලුවෙ ගල් මුරුතයා
 කුකුළා - පතිලියා
 කිකිළි - පතිලි කෙක
 කුරුල්ලා - පතිලියා, (කුරුළු කූඩ්ව - පතිලින්ගෙ දුමන)
 තලගොයා - බිම්පල්ලා
 කිඹුලා - නිලාටු තෙරිපයා
 ඉබ්බා - පේලාවා
 කිරි ඉබ්බා - හිදුලු පේලාවා
 සර්පයා - ඉලයා
 හූනා - අගරුබුලුවා
 මාළුවා - නිලාතුවා
 උකුණා - කෙරඬියේ පතිලියා
 බලු මැක්කා - හාප අන්ගයා
 මකුළුවා/මඳුරුවා - හාපයෝ, හාපන්ගෝ
 කලාමැදිරියා - දුලුමු අන්ගේ
 බිජුවට - ලාවන්ගේ

සිරුරේ කොටස් හගවන පද

 සිරුර - අන්ගය
 හිස - කෙරඬිය
 නළල, මුහුණ - කෙරඬිය
 රටා යෙදූ ලැයිස්තු අයිතමය
 හිසකේ - කළුවැලි
 කන - ඉරවුව, දන්ගුලු අන්ගෙ (බිහිරා - ඉරවු හාපයා)
 ඇස - ලාවටේ, ලාඹටේ
 කඳුලු - ලාවටේ නිලාටු
 දත් - ගල්ලෙ බොරලු (මුවෙහි ගල්)
 මුව, කට - ගල්ල
 නාසය - නිලාටු අන්ගෙ, ඉරවුව
 දිව - ගල් ගවුන, ගලෙ ගෙවන්න
 නිකට - අල්ලෙ අන්ගය
 රුවුල - ගල්ලෙ කලුවැලි
 කෙළ - ගල්ලෙ ලතු (එනම්, මුවෙහි ලෙය = බුලත් කෙළ)
 මස් - මුරුතයන්, මුරුතුන්, අන්ගෙ මුරුතයන්
 ලේ - ලතු
 පපුව - පෙකිනිත්ත
 හදවත - පෙකිරිත්ත, පිකිරිත්ත
 බඩ - පෙකිරිත්ත, පිකිරිත්ත
 සම - පිටවන්න, මුරුතු ගැවිල්ල
 අත - දැඟුල්, වාමේ
 දකුණු අත - දකුණේ වාමේ
 වම් අත - වාමේ වාමේ
 පියවුරු - හිදුල්ල
 කකුල - දැඟුල
 පතුල - බින්තලව්ව, දැඟුල
 දහඩිය - නිලාටු

ශාක වර්ග හා ඒවායේ කොටස්

 ගස - උහැල්ල
 පත්‍රය, කොළය - රබොත
 අත්ත - මතිල්ල, උහැල්ලෙ මතිල්ල
 මල - උහුලිල් අන්ගෙ
 ගෙඩිය - ලාවුනු
 ගසේ මුල - බින්තලව්වෙ මතිල්ල
 පොල් - මටුබු ලාවුනු, මටුලාවුනු
 පොල් ගස - මටුබු ලාවුනු උහැල්ල
 පුවක් - පොන්ගලන්
 බුලත් - තබල (සංස්, තාම්බුල)
 ගොයම් - ඇතු
 බත් - මිහිටි
 වී - ඇතු මදු, ඇතු මද
 සහල් - මදු, මද
 පිදුරු - පන්ගරන්
 කුරහන් - හීන් කෙවුන
 දොඩම් - ඇඹරලු
 කොස් - වෙට්ටි අන්ගවල්, මුරුතයන් ලාවුනු
 මිරිස් - ගල්ල ඩැවුන්
 කෙසෙල් - පබ්බරුකන්, පත්බරුකන්
 දුම්කොළ - දුම්රබොත, දුලුමොර

ගෘහාශ්‍රිත දේ, අහාරපාන සහ අඳුම් පැලඳුම්

 ගම - රලුවෙ දුමන
 නගරය - තෙරි දුමන
 ගෙපැල - දුමන
 සිර ගෙය - හාප දුමන
 දොර - දිග්ගුව, දුමන මතිල්ල
 වහලය - වහල්ල, පල
 ඇඳ - ලාවට අන්ගේ මතිල්ල
 පුදුර - පිටවන්න
 දැව - මතිලි
 කළය, හැලිය - වාමේ
 වතුර කළය - නාලාටු වාමේ
 බත් හැලිය - මිගිටි වාමේ
 කෝප්පය - නිලාටු මිගන වාමේ, නිලාටු මිගන අන්ගෙ
 පිඟාන - මිගිටි මිගන වාමේ
 පිහිය - නාඩුව
 පොරොව - මතිලි ලුක්කන නාඩුව, මතිලි හාප කරන නාඩුව
 බෝතලේ - අතු, අන්ගෙ
 පෙට්ටිය - බිලිඳු අන්ගෙ
 මෝල් ගස සහ වංගෙඩිය - ලුක්කන අන්ගවල්
 කඹය - ගැවිල්ල (ගව සම්පටින් අඹරාගත් දේ)
 කඩුව - තෙරි නාඩුව
 ඊතලය - පට්ටිකම, පත්තිකාව
 තුවක්කුව - පත්තිකාව, ගලු කරන මතිල්ල
 ගින්දර - දුලුමු
 වතුර - නිලාටු
 ලිප - දුලුමු අන්ගෙ
 දර - හාප මතිලි
 කිරි - හිදුලු
 තෙල්/ගිතෙල් - මාටුබු
 වෙඬරු - ලුදුදන්ගෙ මාටුබු
 කැවුම් - ගල් මිරි
 පිසු ආහාර - මුරුතයන්, මුර්තින්
 හරක් මස් - ලුද්දු මුර්තින්
 ලුණු - හුරුඹු

පරිසරය අශ්‍රිත දේ

 පොළොව - බින්තලව්ව
 දෙව්ලොව - බින්ගිරි(බිම්ගිරි) උහැල්ල
 හිරු - ඉලයත්තෙරි අන්ගෙ

විශේෂණ පද

 රතු - ලතු
 සුද - හිදලු
 කළුවර - කලුවැලි
 හොඳ, මහා, දිග, ලස්සන - තෙරි
 නරක, කුඩා, පොඩි, අවලස්සන - හාප

ලෝහ වර්ග, අවිආයුධ, විවිධ මෙවලම් ආදිය හදුන්වන නම්

 රන් හා රිදී - තෙරි දුලුමු
 රන් හා රිදී කාසි - තෙරි ගලවු, තෙරි අන්ගවල්
 තඹ - හාප දුලුඹු
 තඹ කාසි - හාප ගලටු
 තුවක්කුව - පත්තිකාව, ගලු කරන මතිල්ල (හඬ නගන දණ්ඩ)
 වෙඩි බෙහෙත් - මුලුහුන්
 ගොන් කරත්තය - ලුද්දන්ව බන්දන ගහන අන්ගෙ, (ලුද්දු - කරත්තෙ)
 වියගහ - ලුද්දන් දෙ-ගිරාව
 බෝල්ලීය - බොම්බුලීය
 නඟුල - ලුද්දන් හාප කරන අන්ගෙ
 කෙවිට - ලුද්දන් ලුක්කන අන්ගෙ
 ඔරුව - නිලිටුවෙ යැපෙන අන්ගෙ

 ක්‍රියා පද

 යනවා - තැවින්නෙනවා
 එනවා - තැවින්නෙනවා
 පලයන්, වරෙන් - තැවින්නියන්
 අරගෙන යනවා - යප්පාගෙන තැවින්නෙනවා
 නිදා ගන්නවා - ලාවට තෙරී වෙනවා
 හොඳට නිඳා ගනින්! - ලාවට තෙරි වෙයන්!
 දකිනවා, බලනවා - පෙකනවා
 පෙන්නවනවා - පෙකවනවා
 අහනවා - ඉගිල්ලනවා
 සිඹිනවා - හාචි කරනවා
 මැරෙනවා - ලික්කෙනවා
 මැරුණා - ලික්කුණා
 මරණවා - ලුක්කනවා
 මැරුවා - ලික්කුවා
 වළලනවා - තාවනවා
 ගී කියනවා - කල්ලැති ඉගිල්ලනවා
 නටනවා - කූටාටු කරනවා
 සිනා වෙනවා - ගලු පානවා
 දුවනවා - හී සැරෙන් තැවින්නෙනවා (හී සැරෙන් - හීයේ වේගයෙන්)
 ඉකිමන් කරපන් - හී සැරෙන් තැවින්නියන්
 කතා කරනවා - ගලු කරනවා
 කෑගසනවා - ඉරච්ච ලුක්කනවා
 අහනවා - ඉගිල්ලනවා
 කියවනවා - අකුරු කියනවා
 තේරුම් ගන්නවා - තෙරි වෙනවා
 කපනවා - නාඩුවෙන් ලුක්කනවා
 ඉරනවා - හාප කරනවා
 අල්ලනවා - දැගුලු ගහනවා
 පිසිනවා - තවත් කරනවා
 මිල දී ගන්නවා - ගලටුවලට යප්පනවා
 කිරි දොවනවා - හිදුලු හාප කරනවා
 දොර අරිනවා - දිග්ගුව හාප කරනවා
 දොර වහනවා - දිග්ගුව තෙරි කරනවා
 ගිනි නිවනවා - දුලුමු හාප කරනවා
 වහිනවා - නිලාටු තෙරි කරනවා
 විදුලි කොටා ගොරවනවා - පතිතිකාව තෙරි වෙනවා

ඇඳුම් පැලඳුම්

මුල් කාලීන ඡායාරූප අධ්‍යයනය දී පෙනියන්‌නේ බො‌හෝ රොඩී කාන්තාවන් උඩුකය නිර්වස්ත්‍රව සිටි බව කි. ඒ ඡායාරූපයන් අතර නිර්වස්ත්‍ර රුප ද දක්නට ඇත .රැල්ෆ් පීරිස් ගේ සිංහල සමාජ සංවිධානය කෘතිය තුල ද දැක්වෙන්නේ රොඩීනට උඩුකය වැසෙන ලෙස අදීමට හා ඉගටිෙන් පහලට වස්ත්‍ර ඇදීම තහනම් වී තිබූ බවයි එය ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයටම පොදු විය කෙසේ වෙතත් 18 වන සියවසයෙන් පසු ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරීන්ගේ මැදිහත් වීමෙන් රොඩී කාන්තාවන්ට හා වෙනත් කුලහීන කාන්තාවන්ට පැවති උඩුකය වැසෙනසේ වස්ත්‍ර ඇදීමේ තහංවි වංශවතුන්ගේ දැඩි විරෝධය මැද ඉවත් කිරීම සිදු කළහ එම් ඩී රඝවාන් පෙන්වා දෙන්නේ මේ මගින් අධිරාජයවාදීන් මෙය ශිෂ්ට සමාජයට හුරු කිරීමක් ලෙස දැක්වූ බවයි වික්ටොරියානු සදාවාරය හදුන්වා දීමත් සමග ඇදුම් භාවිතයෙ පැහැදිළි වෙනසක් ඇතිවිය.

ප්‍රකට මානව විද්‍යාඥයෙකු වූ එම්.ඩී රාඝවන් මහතා විසින් පර්යේෂණාත්මක ග්‍රන්තයක් ලෙස එළි දැක්වූ රොඩී ජන පුරාණය පිළිබද රචිත කෘතියේ දී 19 වන සියවස දක්වාවූ හීන කුලික ස්ත්‍රීන්ට උඩුකය වසා වස්ත්‍ර ඇදීමේ තහනම පිළිබද යතාර්තය මැනවින් ප්‍රකාශවෛ්.ඔහු තම කෘතියේ කවරය සරසා ඇත්තේ උඩුකය නග්න රොඩී ස්ත්‍රීන් ගේ රුව ඇතුලත් සිතුවමකිනි.රොබට් නොක්ස් හා රැල්ෆ් පීරිස් වැනි කතුවරුන්ගේ කුල හේදය හා ඇදුම් පිළිබද ප්‍රකාශද රඝවාන්ද තම මානව විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ ඇසුරින් සනාත කරයි.තවද 19 වන සියවසයේ දී ලංකාවට පැමිණි විදේශිකයන් විසින් ලබාගත් රෝඩී ස්ත්‍රීන්ගේ ඡායාරූප අධ්‍යනයේ දී ඔවුන් උඩුකය නග්ගව සිටිබවට සාධක ලැබේ.

පිංතූර ගැලරිය
19 වන  සියවසයේ දී විදේශිකයන් විසින් ලබාගත් රොඩී සත්‍රීන්ගේ ඡායාරූප කිහිපයක් පහත දැක්වේ.

මේවාත් බලන්න
 කින්නර
 කුලය
 සිංහල ජනයා

මූලාශ්‍ර
මූලාශ්‍රය: ඇස්. ආර්. දි‌යොනිස් , රවින් කල්‌දේරා සහ ඩි. ඩබ්ලිව්. සේනාධිර (කල්පනා මාසික සඟරාව 1989 ඔක්තෝබර් )
 Leach E.R (1961)Pul-eliya a village in ceylon  UK Cambrige University Press
 ආරියපාල ඇම ඩී(1962) මධ්‍යකාලීන ලංකා සමාජය කොළඹ රාජ්‍ය භාෂා දෙපාර්තුමේන්තුව
 නොක්ස් රොබට් (1997) එදා හෙළදිව (අනුවාදක ඩේවිට් කරුණාරත්න) කොළඹ ඇම් ඩී ගුණසේන සහ සමාගම
 පීරිස් රැල්ෆ් (1964) සිංහල සමාජ සංවිධානය මහරගම සමන් ප්‍රකාශකයෝ
 සිල්වා එම් යූ ද (1998) ශ්‍රී ලංකාවේ කුල වැඩවසම් ක්‍රමය කඩවත අභය මුද්‍රන ශිල්පියෝ
 රාඝවන් ඇම් ඩී (2008) රත්නවල්ලියගේ දරුවෝ(අනුවාදක චන්ද්‍ර ශ්‍රී රණසිංහ)විසිදුනු ප්‍රකාශකයෝ

බාහිර සබැඳුම්

 http://www.divaina.com/2013/11/27/badada04.html
 http://thunpathrataa.blogspot.com/2010/03/blog-post.html
 http://amilasirhistory.blogspot.com/2012/05/blog-post_1383.html
 http://www.lankalibrary.com/cul/rodi.htm
 http://www.oldindianphotos.in/2013/05/a-rodiya-girl-ceylon-sri-lanka.html

ශ්‍රී ලංකා‌වේ ජන සමාජය
මානව විද්‍යාව

රොඩී


بلدية كالزادايلا دي لوس باروس , هي إحدى بلديات مقاطعة بطليوس, التي تقع في منطقة إكستريمادورا, والتي تقع في غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 855 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في بطليوس
بلديات بطليوس

كالزادايلا دي لوس باروس


Le chlorure de pentaamine(diazote)ruthénium() est un complexe de formule chimique . Il se présente sous la forme d'un solide blanchâtre dont les solutions sont jaunes. Il a un intérêt historique comme premier complexe de diazote lié à un atome métallique. .  adopte une géométrie moléculaire octaédrique de symétrie C.

Le chlorure de pentaamine(diazote)ruthénium() est produit en solution aqueuse à partir de chlorure de pentaaminechlororuthénium() , d'azoture de sodium  et d'acide méthylsulfonique  :
 +  ⟶  + ...

S'il doit être formé , il peut être obtenu plus simplement à partir de chlorure de ruthénium(III)  et d'hydrate d'hydrazine  :
 + 4  ⟶  + ...

Ce complexe de diazote est stable en solution aqueuse et a un taux d'échange de ligand relativement faible avec l'eau. Comme il s'agit d'un , la liaison  est stabilisée par , cession d'électrons d'orbitale d aux orbitales  antiliantes.

Le ligand diazote n'est pas réduit par le borohydrure de sodium  en solution aqueuse. Presque toutes les réactions connues pour ce composé sont des réactions de déplacement. Les halogénures de pentaamine(halogène)ruthénium() peuvent être produits en traitant le  avec des sources d'halogénures :
 + X ⟶  + .

Le  forme également le complexe symétrique .

Notes et références

Complexe
Chlorure

Chlorure de pentaamine(diazote)ruthénium(II)


Muça Paxá ibne Haçane ibne Amade ibne Riduão ibne Mustafá () foi o governador de Gaza e Jerusalém durante o período do domínio otomano na Palestina na segunda metade do . Seu reinado se estendeu de 1663, quando sucedeu seu irmão deposto e executado Huceine Paxá, até o final da década de 1670. O filho de Muça, Amade Paxá II, sucedeu seu pai e foi o último governador da dinastia de Riduão de Gaza, servindo até 1690.

Embora fosse conhecido por ser amável por disposição, estabeleceu um regime estrito que era muito menos tolerante com as comunidades judaicas e cristãs de Gaza, que prosperaram sob o governo de Huceine. O cônsul francês de Jerusalém na época, Chevalier d'Arvieux, acreditava que essa política foi posta em prática por causa do medo de Muça de ser retratado como pró-cristão ou pró-francês; seu irmão Huceine chefiou uma administração muito tolerante e bem-sucedida e acredita-se que foi deposto, preso e executado pelas autoridades otomanas por esse motivo. O historiador Dror Ze'evi descreveu Muça como um "governador fraco e inexpressivo". Após a morte de sua sobrinha Xacra Catum e seu marido Assafe Paxá, a custódia de seus filhos Maomé Bei, Ali Bei e Mamanude Canim foi transferida para Muça, que foi encarregado de sua herança.

Em 1663, Muça encomendou a restauração da Grande Mesquita de Gaza e teve seu nome inscrito no manto de seu mirabe. Gaza ainda permaneceu relativamente próspera sob o governo de Muça, que foi amplamente creditado com às políticas que seu antecessor colocou em prática. A cidade continuou a servir como a capital virtual da Palestina. No entanto, não muito depois do reinado de Muça, a economia e a posição político de Gaza começaram a declinar e no , não era mais do que uma pequena cidade.

Bibliografia

Dinastia de Riduão

Muça Paxá ibne Haçane


Gerald Earl Gillum (), cunoscut sub numele de scenă G-Eazy, este un rapper american din Oakland, California. Primul său album de studio a fost These Things Happen, lansat pe 23 iunie 2014. Albumul a ajuns pe locul 3 în clasamentul SUA Billboard 200. Al doilea album de studio, When It's Dark Out, a fost lansat pe 4 decembrie 2015. Acesta a prezentat single-ul "Me, Myself & I", care a ajuns în top 10 în clasamentul SUA Billboard Hot 100. Al treilea album de studio, The Beautiful & Damned, a fost lansat pe 15 decembrie 2017, conținând piesa "No Limit" care a ajuns pe locul 4 în clasamentul SUA Billboard Hot 100. EP-ul său B-Sides a fost lansat pe 27 iunie 2019 (actualizat pe 22 august și 19 septembrie 2019), și include toate melodiile ce nu sunt pe albumul These Things Happen Too, lansat pe 24 septembrie 2021.

Viața timpurie
Când Gillum era în clasa întâi, mama sa a divorțat de tatăl său (profesor asociat de artă la CSU Fresno). Gillum s-a mutat cu bunicii săi în Berkeley, California. Ulterior s-au mutat în North Oakland, dar Gillum a continuat să frecventeze școala din Berkeley. Gillum a fost student la Universitatea Loyola din New Orleans și a absolvit în 2011.

Carieră

2008–14: Începuturile carierei
Debutând ca producător muzical, G-Eazy a început să lucreze la single-uri în timp ce încă studia la Universitatea Loyola din New Orleans cu producătorul Christoph Andersson, un alt student de acolo. El era deja recunoscut într-o mică măsură după ce a fost pe scena noii muzici hip hop din zona East Bay Area, fiind alături de artiști precum Lil B, Crohn și The Cataracs. A devenit membru al unui grup local de hip hop numit "The Bay Boyz", grup ce a lansat câteva melodii pe pagina proprie de Myspace. În 2010, G-Eazy a primit oportunitatea de a fi față-în-față cu niște artiști foarte cunoscuți, cei mai celebrii dintre ei fiind Lil Wayne și Snoop Dogg.

Atunci, înregistrările lui G-Eazy au fost primite cu succes moderat. În august 2011, el a lansat The Endless Summer, cu o versiune modernă a cântecului-hit din 1961, "Runaround Sue", care a obținut peste patru milioane de vizionări pe YouTube. Videoclipul a fost regizat de Tyler Yee. Înregistrările conțineau și vocile unor oaspeți precum Greg Banks, Erika Flowers sau Devon Baldwin. În noiembrie 2011, Gillum a început un turneu național cu Shwayze. Melodia sa "My Life Is a Party" a fost inclusă în jocul video Saints Row: The Third.

Pe 16 iunie 2012, G-Eazy a urcat pe scena turneului american anual Vans Warped Tour. Pe 25 iulie 2012, a fost anunțat turneul Excellent Adventure, care îi conținea pe Hoodie Allen și G-Eazy. Cei doi au concertat în mai multe orașe din Statele Unite, inclusiv Pittsburgh, St. Louis, Columbus, Des Moines, New Orleans, Atlanta, Austin, și Philadelphia. Pe 26 septembrie 2012, G-Eazy a lansat primul său album complet, Must Be Nice. Albumul, care nu aparținea niciunei case de discuri, a obținut locul 3 în clasamentul iTunes Hip-Hop Chart. Pe 9 iulie 2013, G-Eazy, alături de 2 Chainz, au făcut deschiderea la turneul lui Lil Wayne "America's Most Wanted Tour". Pe 15 decembrie 2013, G-Eazy și Master Chen B au cântat piesa "Lotta That" de pe albumul These Things Happen în New York. Pe 15 ianuarie 2014, G-Eazy a anunțat turneul "These Things Happen Tour" alături de Rockie Fresh, KYLE, și Tory Lanez. Turneul a avut 40 de opriri, în Statele Unite și Canada, între februarie și aprilie 2014.

2014–2016: These Things Happen și When It's Dark Out
Pe 23 iunie 2014, G-Eazy a lansat albumul de debut la o casă de discuri, These Things Happen. Albumul a obținut prima poziție în clasamentele US Billboard Hip-Hop/R&B și Top Rap Albums, dar și locul 3 în US Billboard 200 și Top Digital Albums Chart. Albumul a fost vândut în aproape 265.000 de copii. Pe 21 octombrie 2014, Gillum s-a îmbarcat în turneul cu casă închisă "From the Bay to the Universe". Turneul, de data aceasta unul internațional, a avut opriri pe tot mapamondul, inclusiv în țări precum Australia și Noua Zeelandă.

În vara lui 2015, G-Eazy a avut prezențe pe scena unor festivaluri muzicale importante, precum Lollapalooza, Electric Forest, Bonnaroo, Outside Lands, Made in America, și Austin City Limits. G-Eazy progresează în cariera muzicală, dar debutează și pe scena fashion-ului, prin lansarea unei colaborări cu Rare Panther în toamna lui 2015 și ajunge în topul 10 New York Fashion Week al revistei GQ Magazine. Al doilea album al lui Gillum, When It's Dark Out, a fost lansat pe 4 decembrie 2015. Pe 6 ianuarie 2016, G-Eazy a debutat cu al doilea turneu internațional al său, care l-a dus prin Statele Unite, Europa și Australia. Single-ul său "Me, Myself & I", în colaborare cu Bebe Rexha, a ajuns pe locul 7 în US Billboard Hot 100.

A fost cap de afiș în turneul Endless Summer alături de rapperul și prietenul său Logic, dar și de YG și Yo Gotti, turneu ce a ținut din iunie până în august. Înainte de turneu, el și-a anunțat noul mixtape, Endless Summer II. Ulterior l-a anulat din cauza unor probleme cu obținerea drepturilor de autor.
În mai 2016, G-Eazy a confirmat că va avea o piesă alături de Britney Spears numită "Make Me...". Single-ul a fost lansat pe 15 iulie 2016 și este cel care deschide albumul al nouălea al lui Spears.

G-Eazy a cântat piesele "Make Me..." și "Me, Myself & I" cu Spears la premiile MTV Video Music Awards 2016 și iHeartRadio Music Festival 2016.

2017: Step Brothers și The Beautiful & Damned
Gillum a lansat un EP alături de DJ-ul din Guatemala Carnage numit Step Brothers pe 27 martie 2017. G-Eazy a lansat un single și cu Kehlani numit "Good Life", parte din coloana sonoră a filmului din seria The Fast and the Furious, denumit The Fate of the Furious. Are un single și cu Dillon Francis, numit "Say Less".

Pe 14 iunie 2017, G-Eazy a anunțat via Instagram și Twitter că următorul album de studio al său, The Beautiful & Damned, va fi lansat în toamna lui 2017. Pe 8 noiembrie 2017, ziua de lansare oficială a fost anunțată ca fiind 15 decembrie. Tot atunci a fost lansat și un videoclip scurt de acompaniere al anunțului.

Pe 5 decembrie 2017, G-Eazy a lansat al doilea single al său de pe albumul The Beautiful & Damned numit "Him & I" alături de Halsey, cu care era într-o relație. Ei au cântat piesa împreună la Dick Clark's New Year's Rockin' Eve în 2017.

2019: B-Sides, Scary Nights & These Things Happen Too
Pe 27 februarie 2019, G-Eazy a lansat single-ul "West Coast", alături de Blueface. Videoclipul piesei a fost lansat pe 28 martie 2019, iar în el sunt prezenți ALLBLACK și YG.

G-Eazy a lansat EP-ul "B-Sides" pe 25 iunie 2019. Acest EP conține single-ul "Bang", cântat  alături de rapperul american Tyga. Ulterior, el a adăugat noi melodii pe acest EP în data de 22 august și 19 septembrie.

Gillum a lansat single-ul "I Wanna Rock" pe 16 octombrie, cântat alături de rapperul american Gunna. Melodia deschide EP-ul "Scary Nights". EP-ul complet a fost lansat pe 18 octombrie.

În martie 2020, G-Eazy a anunțat un nou proiect de genul indie rock, intitulat Everything's Strange Here. Albumul a fost lansat oficial pe 26 iunie 2020.

G-Eazy și-a lansat cel de-al șaselea album de studio These Things Happen Too pe 24 septembrie 2021. A fost acompaniat de single-urile "Running Wild (Tumblr Girls 2)" și "Breakdown" cu Demi Lovato în săptămânile premergătoare lansării.

Discografie

 The Epidemic LP (2009)
 Must Be Nice (2012)
 These Things Happen (2014)
 When It's Dark Out (2015)
 The Beautiful & Damned (2017)
 These Things Happen Too (2021)

Filantropie
În 2018, G-Eazy a fost cap de afiș la un concert cu o cauză nobilă, respectiv incendiile din Bay Area. Banii strânși au însumat peste 15 milioane $. După o reclamă H&M în care se presupune că era promovat rasismul, G-Eazy a încheiat parteneriatul cu compania de îmbrăcăminte. Gillum a cântat pe scena ONG-ului Everytown pentru o strângere de fonduri în ajunul protestului internațional March For Our Lives, și și-a folosit platforma pentru a vorbi despre mișcarea împotriva armelor. Tot în 2018, G-Eazy a lansat Fondul non-profit Endless Summer, dedicat susținerii tinerilor în încercarea de a ajunge la potențialul lor maxim și consolidarea comunității din Bay Area.

Probleme legale
Pe 2 mai 2018, Gillum a fost arestat în Stockholm, Sweden sub acuzațiile de ultraj, posesie și consum de narcotice, după ce se presupune că a lovit un bodyguard și a fost găsit cu cocaină în buzunar. Gillum a pledat vinovat la acuzația de ultraj și posesie de narcotice în fața Curții la un proces ce a avut loc pe 4 mai. A fost condamnat cu termen de încarcerare, a primit o amendă de 10.000$ și o amendă de compensație în valoare de 900$ pentru bodyguardul pe care l-a lovit.

Distincții

MTV Europe Music Awards

|-
||2016||G-Eazy||Cel mai bun artist Hip-Hop||
|}

People's Choice Awards

|-
|| 2017 || G-Eazy || Artistul Hip-Hop favorit ||
|}

Referințe

Legături externe

 Website-ul oficial al lui G-Eazy.
 G-Eazy pe YouTube.
 G-Eazy pe Facebook.
 G-Eazy pe Instagram.
 G-Eazy pe Twitter.

Nașteri în 1989
Oameni în viață
Rapperi americani

G-Eazy


Dollrottfeld () es un pueblo de Schleswig-Flensburg, en Schleswig-Holstein, Alemania.

Referencias

Localidades de Schleswig-Holstein

Dollrottfeld


Johannes von Busse (* 20. April 1862 in Neisse; † 31. Oktober 1936 in Erfurt) war ein preußischer Generalleutnant.

Leben

Herkunft
Johannes entstammt der am 21. April 1859 in den erblichen preußischen Adelsstand erhobenen Familie Busse. Er war ein Sohn des preußischen Kreisrichters Rudolf von Busse (1823–1862) und dessen Ehefrau Magarethe, geborene von dem Borne (* 1834).

Militärkarriere
Busse trat nach seiner Erziehung im Kadettenkorps am 12. April 1879 als Fähnrich in das Grenadier-Regiment "König Friedrich Wilhelm IV." (1. Pommersches) Nr. 2 der Preußischen Armee in Stettin ein und wurde am 13. November 1879 zum Sekondeleutnant befördert. Als solcher war er ab dem 28. Januar 1886 Adjutant des II. Bataillons, wurde am 19. September 1888 Premierleutnant und vom 1. Oktober 1888 bis 21. Juli 1891 zur weiteren Ausbildung an die Kriegsakademie kommandiert. Im Anschluss daran versah Busse wieder Truppendienst in seinem Stammregiment. Vom 1. April 1892 bis 13. September 1893 kommandierte man ihn zum Großen Generalstab und ernannte Busse unter gleichzeitiger Beförderung zum Hauptmann zum Kompaniechef. Diese Stellung hatte Busse die kommenden knapp vier Jahre inne. Dann wurde er wieder nach Stettin versetzt, versah für ein Jahr Dienst im Infanterie-Regiment Nr. 148 und kam am 30. April 1898 als Lehrer an die Hauptkadettenanstalt. Mit der Beförderung zum Major am 27. Januar 1903 wurde er dem Infanterie-Regiment "von Manstein" (Schleswigsches) Nr. 84 aggregiert. Vom 15. November 1904 bis 18. November 1908 fungierte Busse in Königsberg als Kommandeur des II. Bataillons im Grenadier-Regiment "König Friedrich Wilhelm I." (2. Ostpreußisches) Nr. 3. Anschließend ernannte man ihn zum Kommandeur der Kriegsschule Neiße und beförderte ihn am 27. Januar 1910 zum Oberstleutnant sowie am 13. September 1912 zum Oberst. Als solcher übernahm er am 19. November 1912 das Kommando über das Großherzoglich Mecklenburgische Grenadier-Regiment Nr. 89. In dieser Stellung wurde ihm im Januar 1914 das Kommandeurkreuz des Weißen Elefantenordens verliehen.

Mit Ausbruch des Ersten Weltkriegs wurde Busse zum Kommandeur der 34. Reserve-Infanterie-Brigade ernannt, mit der er im Verbund mit der 18. Reserve-Division über das neutrale Belgien in Frankreich einmarschierte und dort an der Aisne kämpfte. In dieser Eigenschaft wurden ihm beide Klassen des Eisernen Kreuzes verliehen. Das Kommando gab er Ende Oktober 1914 ab und übernahm die 102. Reserve-Infanterie-Brigade, die zu diesem Zeitpunkt an der Flandernfront lag. Nachdem Busse am 22. März 1915 zum Generalmajor befördert worden war, erhielt er am 20. November 1915 das Kommando über die neu aufgestellte 210. Infanterie-Brigade. Mit dieser überschritt er bei Semendria die Donau und bildete mit seiner Brigade die Vorhut des IV. Reserve-Korps bei dessen Vormarsch durch Serbien bis zur griechischen Grenze. In der Folgezeit verblieb er am Dojransee, wo es zu Grenzkämpfen kam. Während der Brussilow-Offensive im Sommer 1916 kommandierte Busse dann die Infanterie der Division Wilhelmi und konnte in seinem Abschnitt das Vordringen der russischen Streitkräfte aufhalten. Daraufhin wurde er am 22. September 1916 zum Führer des Divisions-Kommandos z. b. V. Nr. 301 ernannt, dem österreichisch-ungarische Truppen unterstellt waren und die er im Feldzug gegen Rumänien kommandierte. Für sein Wirken erhielt er im Dezember 1916 den Roten Adlerorden II. Klasse mit Eichenlaub und Schwertern.

Mitte Januar 1917 wurde Busse von der Ostfront abgezogen und zum Kommandanten der Oberrhein-Befestigungen in Baden ernannt. Am 21. April 1917 folgte die Ernennung zum Kommandeur der bei Arras gegen britische Verbände kämpfenden 111. Infanterie-Division. Während der anschließenden Kämpfe in Flandern erlitt seine Division schwere Verluste und musste am 1. August aus der Front gezogen werden. Nach Auffrischung kam sie dort nochmals vom 17. Oktober bis 6. November zum Einsatz. Nach Kämpfen in der Siegfriedstellung bereitete er seine Division auf die am 21. März 1918 beginnende Große Schlacht in Frankreich vor. Als Angriffsdivision hatte sie großen Anteil an den Durchbruchskämpfen und Busse erhielt für seine Leistungen am 16. April 1918 die höchste preußische Tapferkeitsauszeichnung, den Orden Pour le Mérite. Nach dem Scheitern der deutschen Offensive ging die Division wieder in den Stellungskrieg über, kämpfte Anfang September bei Monchy-Bapaume und Ende Oktober bei Valenciennes. Dann trat sie den Rückzug auf die Antwerpen-Maas-Stellung an.

Nach dem Waffenstillstand führte Busse seine Division in die Heimat zurück, wo diese bis Januar 1919 demobilisiert und schließlich aufgelöst wurde. Am 20. Januar 1919 folgte dann seine Verwendung als Kommandeur der 17. Division. Im Zuge der Auflösung der Preußischen Armee wurde Busse am 30. September 1919 unter Verleihung des Charakters als Generalleutnant zur Disposition gestellt und in den Ruhestand verabschiedet.

Im Jahre 1921 wurde Busse in Schwerin zum Vorsitzenden des Volksbundes Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V., Landesverband Mecklenburg-Schwerin gewählt.

Er war Rechtsritter des Johanniterordens und Kommandeur II. Klasse des Dannebrogordens.

Familie
Busse heiratete am 12. Oktober 1892 in Berlin Maria von Holtzendorff (1872–1908). Aus der Ehe gingen die Kinder Evamaria (* 1897), Gisela (1899–1987) und Hans (* 1903) hervor. Ein entfernter Verwandter war der Architekt Hans-Busso von Busse.

Literatur
 Karl-Friedrich Hildebrand, Christian Zweng: Die Ritter des Ordens Pour le Mérite des I. Weltkriegs. Band 1: A–G. Biblio Verlag, Osnabrück 1999, ISBN 3-7648-2505-7, S. 242–243.
 Hanns Möller: Geschichte der Ritter des Ordens pour le mérite im Weltkrieg. Band I: A–L. Verlag Bernard & Graefe, Berlin 1935, S. 180–182.
 Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Briefadeligen Häuser. 1913. Siebenter Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1912, S. 181.

Weblinks

Einzelnachweise

Generalleutnant (Königreich Preußen)
Befehlshaber im Ersten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Träger des Pour le Mérite (Militärorden)
Träger des Roten Adlerordens 2. Klasse
Träger des Preußischen Königlichen Kronenordens 3. Klasse
Rechtsritter (Johanniterorden)
Kommandeur 2. Grades des Dannebrogordens
Träger des Weißen Elefantenordens
Person (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge)
Adliger
Deutscher
Geboren 1862
Gestorben 1936
Mann

Johannes von Busse


The Enterprise is a Bermuda rigged sailing dinghy with a double-chined hull and distinctive blue sails. Normally crewed by two, and sometimes carrying a third crew member, it may also be sailed single-handed.

History
The Enterprise was designed by Jack Holt in 1956 for The News Chronicle during the post-war sailing boom, becoming the first UK sailing dinghy to be sponsored by a national newspaper (followed in due course by the Mirror Dinghy, also designed by Jack Holt). It remains popular in the United Kingdom and a dozen or so other countries, for cruising and racing. Adopted by many sailing schools, the Enterprise's combination of size, weight, and power has widespread appeal.  The Enterprise is accredited as an International Class by the International Sailing Federation, the ISAF.

The Enterprise is most often sailed with no spinnaker. However the international class rules allow the decision of whether to allow spinnakers to be made by the national authority. In the U.K. and Canada, no spinnakers were allowed until 2002 when a new PY handicap was introduced in the UK to allow spinnakers to be used in multi class racing in clubs, although spinnakers may still not be used in "Class" racing; in the United States they are allowed.

Early boats, wooden and GRP, used buoyancy bags fixed under the benches and thwarts for internal buoyancy but nowadays foam reinforced plastic boats have built in buoyancy tanks improving stiffness and removing much of the maintenance associated with air-filled bags. Wooden boats still tend to have buoyancy bags to the rear and a forward bulkhead.

They are also relatively unstable in comparison with other dinghies of similar performance, they have handling characteristics which would generally be associated with much faster designs.

The first two Enterprises built were sailed from Dover to Calais both as a test and for advertising purposes. This feat was repeated on the Enterprise's 50th anniversary, but this time the two boats not only sailed to France, but also returned to England.

References

External links

Enterprise Association UK
 International Enterprise class rules (2013) at www.sailenterprise.org.uk
Brief History of the Enterprise Class at http://www.yachtsandyachting.com/

Classes of World Sailing
Dinghies
Boats designed by Jack Holt
Two-person sailboats
1950s sailboat type designs

Enterprise (dinghy)


سيدي موسى لمهاية جماعة قروية تابعة لعمالة وجدة أنكاد في الجهة الشرقية بالمغرب. استوطنتها قبيلة لمهاية الهلالية، ويبلغ عدد سكانها 3436 نسمة،  يقع في منطقة لمهاية مركز الحسن الثاني الجهوي للأنكولوجيا لعلاج أمراض السرطان.

تاريخ لمهاية
نسب قبيلة المهاية يرجع إلى هلال بن عامر، وبالتحديد من عياض من مشرف بن أثبج بن أبي ربيعة بن نهيك بن هلال بن عامر، وهم من انطلقوا من صحراء نجد. وبنزوح عرب هلال والمعقل إلى بلاد المغرب الأقصى أوائل القرن الحادي عشر، قام أحد سلاطين بني عبد الواد بإنزال قبائل الأثبج ومنهم المهاية في منطقة تلمسان حوالي القرن الثالث عشر. وخلال القرن الرابع عشر كانت بطون المهاية تنتجع بين ملوية غربا وجبال بني يزناسن شمالا والشط الغربي شرقا. كانت بين القبائل التي كان لها وزن في المنطقة الشرقية وكانت على علاقات متوترة مع قبائل من بني بوزكو وبني يزناسن وأشجع وأولاد علي بن طلحة وغيرهم. ومن أشهر قادتها الحاج السهلي، الذي تزعمها أواخر القرن التاسع عشر، وكان والده هو الحاج بوبكر ولد ميمون المنحدر من دوار أولاد امبارك إحدى بطون أولاد بركة. ساندت قبائل المهاية ثورة بوحمارة وأغارت على مدينة وجدة سنة 1886 م وأجبرت عاملها على الفرار. فقامت بني يزناسن ضدهم، وقُتل قائد لمهاية السهلي على يد أحد أفراد قبيلة أشجع يوم 30 أكتوبر سنة 1889م. وأرسل على اثرها السلطان مولاي الحسن وسيطا لفك النزاع بين المهاية وأهل أنكاد. وتقول الرواية الشعبية أن حمدون ولد احميدان، قائد الشجع، كان يقدر ويحترم زعيم لمهاية كثيرا فحزن ولعن من قتله ودعى عليه.

وتجتمع بطون المهاية كل مرة في السنة بمناسبة ما يسمى «الوعدة» وتعرف بوعدة سيدي عبد القادر بن محمد، وهو مبدع الطريقة الشيخية، وصاحب قصيدة الياقوتة، نظرا للاحترام وصلة القرابة التي كانت تجمع الأعراب، حيث انظموا إلى ثورة أولاد سيدي الشيخ وبوعمامة للجهاد ضد الفرنسيين.

بطونها
قبيلة المهاية مواطنهم تحيط بمدينة وجدة، كتيولي والنعيمة، من أبرز أحياءها أولاد سعيد، الرحامنة، السبيطيين، الشبكة، الحداحدة والمدافعيين.

يتم تقسيم قبيلة المهاية بعد استقرارها بالمغرب الشرقي إلى 4 فصائل هي كالتالي:

 اولاد معمر: وتضم مجموعة من القبائل وهي: الحلالفة-الحداحدة-الرحامنة-اورسفان
 الوساطة: وتضم قبائل: اولاد كاري-ذوي خليفة-الزوالة-اولاد عبيد
 اولاد بركة: وتضم قبائل: اولاد مبارك-اولاد عمران-اولاد سعيد-الشبكة-اسبيطيين.
 الأعشاش: وتضم قبائل الزوايد- اللواحك- اولاد حبال - المعاتيك- الحرميين- النهاريين-اولاد براز-المدافعية.

مراجع

سيدي موسى لمهاية
جماعات قروية في المغرب
قبائل مغربية

سيدي موسى لمهاية