The bathypelagic zone or bathyal zone (from Greek βαθύς (bathýs), deep) is the part of the open ocean that extends from a depth of  below the ocean surface. It lies between the mesopelagic above and the abyssopelagic below. The bathypelagic is also known as the midnight zone because of the lack of sunlight; this feature does not allow for photosynthesis-driven primary production, preventing growth of phytoplankton or aquatic plants. Although larger by volume than the photic zone, human knowledge of the bathypelagic zone remains limited by ability to explore the deep ocean.

Physical characteristics

The bathypelagic zone is characterized by a nearly constant temperature of approximately  and a salinity range of 33-35 g/kg. This region has little to no light because sunlight does not reach this deep in the ocean and bioluminescence is limited. The hydrostatic pressure in this zone ranges from 100-400 atmospheres (atm) due to the increase of 1 atm for every 10 m depth. It is believed that these conditions have been consistent for the past 8000 years.

This ocean depth spans from the edge of the continental shelf down to the top of the abyssal zone, and along continental slope depths. The bathymetry of the bathypelagic zone consists of limited areas where the seafloor is in this depth range along the deepest parts of the continental margins, as well as seamounts and mid-ocean ridges. The continental slopes are mostly made up of accumulated sediment, while seamounts and mid-ocean ridges contain large areas of hard substrate that provide habitats for bathypelagic fishes and benthic invertebrates. Although currents at these depths are very slow, the topography of seamounts interrupts the currents and creates eddies that retain plankton in the seamount region, thus increasing fauna nearby as well

Hydrothermal vents are also a common feature in some areas of the bathypelagic zone and are primarily formed from the spreading of Earth's tectonic plates at mid-ocean ridges. As the bathypelagic region lacks light, these vents play an important role in global ocean chemical processes, thus supporting unique ecosystems that have adapted to utilize chemicals as energy, via chemoautotrophy, instead of sunlight, to sustain themselves. In addition, hydrothermal vents facilitate precipitation of minerals on the seafloor, making them regions of interest for deep-sea mining.

Biogeochemistry

Many of the biogeochemical processes in the bathypelagic region are dependent upon the input of organic matter from the overlying epipelagic and mesopelagic zones. This organic material, sometimes called marine snow, sinks in the water column or is transported within downward convected water masses such as the Thermohaline Circulation. Hydrothermal vents also deliver heat and chemicals such as sulfide and methane. These chemicals can be utilized to sustain metabolism by organisms in the region. Our understanding of these biogeochemical processes has historically been limited due to the difficulty and cost of collecting samples from these ocean depths. Other technological challenges, such as measuring microbial activity under the pressure conditions experienced in the bathypelagic zone, have also restricted our knowledge of the region. Although scientific advancements have increased our understanding over the past several decades, many aspects remain a mystery. One of the major areas of current research is focused on understanding carbon remineralization rates in the region. Prior studies have struggled to quantify the rates at which prokaryotes in this region remineralize carbon because previously developed techniques may not be adequate for this region, and indicate remineralization rates much higher than expected. Further work is needed to explore this question, and may require revisions to our understanding of the global carbon cycle.

Particulate organic matter
Organic material from primary production in the epipelagic zone, and to a far lesser extent, organic inputs from terrestrial sources, make up a majority of the Particulate Organic Matter (POM) in the ocean. POM is delivered to the bathypelagic zone via sinking copepod fecal pellets and dead organisms; these parcels of organic matter fall through the water column and deliver organic carbon, nitrogen, and phosphorus, to organisms that live below the photic zone. These parcels are sometimes referred to as marine snow or ocean dandruff. This is also the dominant delivery mechanism of food to organisms in the bathypelagic zone because there is no sunlight for photosynthesis, with chemoautotrophy playing a more minor role as far as we know.

As POM sinks through the water column, it is consumed by organisms which deplete it of nutrients. The size and density of these particles affect their likelihood of reaching organisms in the bathypelagic zone. Smaller parcels of POM often become aggregated together as they fall, which quickens their descent and prohibits their consumption by other organisms, increasing their likelihood of reaching lower depths. The density of these particles may be increased in some regions where minerals associated with some forms of phytoplankton, such as biogenic silica and calcium carbonate "ballast" resulting in more rapid transport to deeper depth.

Carbon

A majority of organic carbon is produced in the epipelagic zone, with a small portion transported deeper into the ocean interior. This process, known as the biological pump, plays a large role in the sequestration of carbon from the atmosphere into the ocean. Organic carbon is primarily exported to the bathypelagic zone in the form of particulate organic carbon (POC) and dissolved organic carbon (DOC).

POC is the largest component of organic carbon delivered to the bathypelagic zone; it primarily takes the form of fecal pellets and dead organisms that sink out of the surface waters and fall toward the ocean floor. Regions with higher primary productivity where particles are able to sink quickly, such as equatorial upwelling zones and the Arabian Sea, have the greatest amount of POC delivery to the bathypelagic zone.

The vertical mixing of DOC-rich surface waters is also a process that delivers carbon to the bathypelagic zone, however, it constitutes a substantially smaller portion of overall transport than POC delivery. DOC transport occurs most readily in regions with high rates of ventilation or ocean turnover, such as the interior of gyres or deep water formation sites along the thermohaline circulation.

Calcium carbonate dissolution
The region in the water column at which calcite dissolution begins to occur rapidly, known as the lysocline, is typically located near the base bathypelagic zone at approximately 3,500 m depth, but varies among ocean basins. The lysocline lies below the saturation depth (the transition to undersaturated conditions with respect to calcium carbonate) and above the carbonate compensation depth (below which there is no calcium carbonate preservation). In a supersaturated environment, the tests of calcite-forming organisms are preserved as they sink toward the sea floor, resulting in sediments with relatively high amounts of CaCO3. However, as depth and pressure increase and temperature decreases, the solubility of calcium carbonate also increases, which results in more dissolution and less net transport to the deeper, underlying seafloor. As a result of this rapid change in dissolution rates, sediments in the bathypelagic region vary widely in CaCO3 content and burial.

Ecology
The ecology of the bathypelagic ecosystem is constrained by its lack of sunlight and primary producers, with limited production of microbial biomass via autotrophy. The trophic networks in this region rely on particulate organic matter (POM) that sinks from the epipelagic and mesopelagic water, and oxygen inputs from the thermohaline circulation. Despite these limitations, this open-ocean ecosystem is home to microbial organisms, fish, and nekton.

Microbial ecology

A comprehensive understanding of the inputs driving the microbial ecology in the bathypelagic zone is lacking due to limited observational data, but has been improving with advancements in deep-sea technology. A majority of our knowledge of ocean microbial activity comes from studies of the shallower regions of the ocean because it is easier to access, and it was previously assumed that deeper water did not have suitable physical conditions for diverse microbial communities. The bathypelagic zone receives inputs of organic material and POM from the surface ocean on the order of 1-3.6 Pg C/year.

Prokaryote biomass in the bathypelagic is dependent and thus correlated with the amount of sinking POM and organic carbon availability. These essential organic carbon inputs for microbes typically decrease with depth as they are utilized while sinking to the bathypelagic. Microbial production varies over six orders of magnitude based on resource availability in a given area. Prokaryote abundance can range from 0.03-2.3x105 cells ml−1, and have population turnover times that can range from 0.1–30 years. Archaea make up a larger portion of the total prokaryote cell abundance, and different groups have different growth needs, with some archaea groups for example utilizing amino acid groups more readily than others. Some archaea like Crenarchaeota have Crenarchaeota 16S rRNA and archaeal amoA gene abundances correlated to dissolved inorganic carbon (DIC) fixation. The utilization of DIC is thought to be fueled by the oxidation of ammonium and is one form of chemoautotrophy. Based on regional variation and differences in prokaryote abundance, heterotrophic prokaryote production, and particulate organic carbon (POC) inputs to the bathypelagic zone.

Research to quantify bacterial-consuming grazers, like heterotrophic eukaryotes, has been limited by difficulties in sampling. Oftentimes organisms do not survive being brought to the surface due to experiencing drastic pressure changes in a short amount of time. Work is underway to quantify cell abundance and biomass, but due to poor survival, it is difficult to get accurate counts. In more recent years there has been an effort to categorize the diversity of the eukaryotic assemblages in the bathypelagic zone using methods to assess the genetic compositions of microbial communities based on supergroups, which is a way to classify organisms that have common ancestry. Some important groups of bacterial grazers include Rhizaria, Alveolata, Fungi, Stramenopiles, Amoebozoa, and Excavata (listed from most to least abundant), with the remaining composition classified as uncertain or other.

Viruses influence biogeochemical cycling through the role they play in marine food webs. Their overall abundance can be up to two orders of magnitude lower than the mesopelagic zone, however, there is often high viral abundance found around deep-sea hydrothermal vents. The magnitude of their impacts on biological systems is demonstrated by the varying range of viral-to-prokaryote abundance ratios ranging from 1-223, this indicates that there are the same amount or more viruses than prokaryotes.

Fauna

Fish ecology

Despite the lack of light, vision plays a role in life within the bathypelagic with bioluminescence a trait among both nektonic and planktonic organisms. In contrast to organisms in the water column, benthic organisms in this region tend to have limited to no bioluminescence. The bathypelagic zone contains sharks, squid, octopuses, and many species of fish, including deep-water anglerfish, gulper eel, amphipods, and dragonfish. The fish are characterized by weak muscles, soft skin, and slimy bodies. The adaptations of some of the fish that live there include small eyes and transparent skin. However, this zone is difficult for fish to live in since food is scarce; resulting in species evolving slow metabolic rates in order to conserve energy. Occasionally, large sources of organic matter from decaying organisms, such as whale falls, create a brief burst of activity by attracting organisms from different bathypelagic communities.

Diel vertical migration
Some bathypelagic species undergo vertical migration, which differs from the diel vertical migration of mesopelagic species in that it is not driven by sunlight. Instead, the migration of bathypelagic organisms is driven by other factors, most of which remain unknown. Some research suggests the movement of species within the overlying pelagic region could prompt individual bathypelagic species to migrate, such as Sthenoteuthis sp., a species of squid. In this particular example, Sthenoteuthis sp. appears to migrate individually over the course of ~4–5 hours towards the surface and then form into groups. While in most regions migration patterns can be driven by predation, in this particular region, the migration patterns are not believed to result solely from predator-prey relations. Instead, these relations are commensalistic, with the species who remain in the bathypelagic benefitting from the POM mixing caused by the upward movement of another species. In addition, the vertical migrating species' timing bathypelagic appears linked to the lunar cycle. However, the exact indicators causing this timing are still unknown.

Research and exploration

This region is understudied due to a lack of data/observations and difficulty of access (i.e. cost, remote locations, extreme pressure). Historically in oceanography, continental margins were the most sampled and researched due to their relatively easy access. However, more recently locations further offshore and at greater depths, such as ocean ridges and seamounts, are being increasingly studied due to advances in technology and laboratory methods, as well as collaboration with industry. The first discovery of communities subsisting off of the chemical energy in hydrothermal vents was aboard an expedition in 1977 led by Jack Corliss, an oceanographer from Oregon State University. More recent advancements include remotely operated vehicles (ROVs), autonomous underwater vehicles (AUVs), and independent gliders and floats.

Specific technologies and research projects

 SERPENT Project
 Ocean Twilight Zone (OTZ) Project
 DEEP SEARCH Project
 DEEPEND Project
 AUV Sentry
 ROV Jason
 Hybrid ROV Nereus
 AUV Autosub Long Range

Climate change

The oceans act as a buffer for anthropogenic climate change due to their ability to take up atmospheric CO2 and absorb heat from the atmosphere. However, the ocean's ability to do so will be negatively affected as atmospheric CO2 concentrations continue to rise and global temperatures continue to warm. This will lead to changes such as deoxygenation, ocean acidification, temperature increase, and carbon sequestration decrease, among other physical and chemical alterations. These perturbations may have significant impacts on the organisms that dwell in the bathypelagic region and the properties that deliver organic carbon to the deep sea.

Carbon storage
The bathypelagic zone currently acts as a significant reservoir for carbon because of its sheer volume and the century to millennial timescales these waters are isolated from the atmosphere, this ocean zone plays an important role in moderating the effects of anthropogenic climate change. The burial of particulate organic carbon (POC) in the underlying sediments via the biological carbon pump, and the solubility pump of dissolved inorganic carbon (DIC) into the ocean interior via the thermohaline conveyor are key processes for removing excess atmospheric carbon. However, as atmospheric CO2 concentrations and global temperatures continue to rise, the efficiency at which the bathypelagic will store and bury the influx of carbon will most likely decrease. While some regions may experience an increase in POC input, such as Arctic regions where increased periods of minimal sea ice coverage will increase the downward flux of carbon from the surface oceans, overall, there will likely be less carbon sequestered to the bathypelagic region.

References

External links
 Woods Hole Oceanographic Institution - Midnight Zone
 Oregon Coast Aquarium OceanScape - Midnight Zone

Oceanography

Bathypelagic zone


QM may refer to:

Businesses and organizations
 QM Productions, a TV production company founded by Quinn Martin
 Air Malawi (IATA airline designator QM)
 Queen Margaret Union, a students' union at the University of Glasgow
 Queen Mary University of London, a public research university
 Queen Mary's Grammar School, a selective boys secondary school in Walsall
 Queen Mary Hospital (Hong Kong), Pokfulam, Hong Kong Island
 Queensland Museum, Australia

Science, technology, and mathematics

Computing
 OpenQM, referred to as 'QM', a commercial multi-value database system
 Quine-McCluskey algorithm, for minimizing two-level logic

Other uses in science, technology, and mathematics
 Quadratic mean, in mathematics
 Quantum mechanics, in physics
 Quantitative methods, or quantitative research
 ATCvet code QM Musculo-skeletal system, a section of the Anatomical Therapeutic Chemical Classification System for veterinary medicinal products

Other uses
 Qualified Mortgage, in finance
 Quality management, in business
 Quartermaster, a military or naval role, often related to supply and provisioning
 , a Cunard ocean liner
 Quizmania, an ITV British television quiz game show

QM


Stade de la Licorne Fransa'nın Amiens şehrinde 1999 yılında çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Stadyumda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Fransa'nın Amiens SC takımının maçlarını yaptığı stadyum, 11.875 seyirci kapasitelidir.

Fransa'daki stadyumlar
Amiens SC

Stade de la Licorne


Ploča Halmahera je nedavno (1990-ih) postulirana mikroploča unutar zone sudara Molučkog mora u istočnoj Indoneziji.

Regionalna tektonika
Tektonsko okruženje regije Molučkog mora je jedinstveno. To je jedini globalni primjer aktivnog sudara dvaju lukova gdje se oba luka subduciraju i tonu u dno oceanskog bazena. Na ploču Molučkih mora su nasjele mikroploče Halmahera i Sangihe. Cijela ova složena struktura je poznata kao Zona sudara Molučkog mora.

Geolozi se još ne slažu u potpunosti s postojanjem Halmahere kao tektonske ploče odvojene od ploče Molučkih mora. Neki vide Halmaheru kao istočni dio ploče Molučkog mora, baš kao što smatraju Sangihe zapadnim dijelom te ploče. Ono što je očito do danas je da je ploča Halmahera bila dio ploče Molučkog mora potopljene tijekom neogena između 45 Ma i 25 Ma.

Seizmički podaci pokazuje da Halmahera na istoku doseže dubinu od oko 400 km. Seizmička tomografija pokazuje da Halmahera ide dublje do najmanje 400 km. I Sangihe i Halmahera su izloženi površini, dok je ploča Molučkog mora u potpunosti potopljena ispod ove dvije mikroploče. Južna granica Molučke morske ploče također je granica Filipinske ploče i Australske ploče, a pomiče se prema sjeveru. Budući da su ploča Sangihe i ploča Halmahera u kontinuitetu s Morskom pločom Molucca, to implicira da se sve tri ploče kreću prema sjeveru u plaštu s Australskom pločom.

Široka zona velike brzine ispod ploče Ptičje glave na 400–600 km dubine, po tumačenju R Hall i W Spakman, ukazuje na ostatke ploče potopljene ispod ploče Halmahera i drugu široku zonu velike brzine ispod Celebeskog mora na 700–1000 km dubine tumači se kao zaostala ploča ispod Sangihe ploče, a oba ostatka potječu od ploče potopljene ispod luka Filipini-Halmahera prije 45 do 25 Ma.

U ovom modelu, ploče Ptičje glava i Halmahera odvojene su Sorongovim rasjedom, glavnim bočnim rasjedom istok-zapad.

Raniji model smatrao je to područje lukom Halmahera, vulkanskim lukom otoka bez temelja tektonske ploče. Novije studije iz 1990-ih i kasnije, istisnule su ovu teoriju teorijom ploče Halmahera.

Povezani članci
 Filipinski mobilni pojas

Izvori

Halmahera

Ploča Halmahera


العالم المفقود: الحديقة الجوراسية  فيلم من أفلام الخيال العلمي الأمريكية أنتج بالعام 1997، وهو جزء من سلسلة أفلام الحديقة الجوراسية للمخرج ستيفن سبيلبرغ، والفيلم من بطولة جيف غولدبلوم وجوليان مور.

الحبكة
بعد أن هاجم فتاة صغيرة مجموعة صغيرة من ديناصورات الكومبسوجناثوس، يكتشف الدكتور إيان مالكولم (غولدبلوم) أن هناك جزيرة ثانية فيها مجموعة متنوعة من الديناصورات. فيقرر الدكتور جون هاموند إرسال فريق من الباحثين لتوثيق ورصد نمط حياة الديناصورات ، وفي نفس الوقت ترسل شركة إينجين فريقا لأصطياد الديناصورات وإعادتها إلى الولايات المتحدة لأغراض تجارية ، ومع تطور الأحداث تصبح حياة الجميع في خطر.

طاقم العمل

 جيف غولدبلوم في دور الدكتور إيان مالكولم: عالم في الحساب وفي نظرية الفوضى.
 جوليان مور في دور الدكتورة سارة هاردينج: حبيبة مالكولم وعالمة سلوكيات الأحياء القديمة.
 فينس فون في دور نيك فان أوين: مصور صحفي و«صانع أفلام وثائقية» وبيئي متمرس.
 بيتي بوستلثويت في دور رولاند تيمبو: صياد طرائد كبيرة يلتزم بقواعده الأخلاقية الصارمة.
 فانيسا لي تشيستر في دور كيلي كيرتس: ابنة مالكولم المراهقة التي تختبئ في مقطورة.
 أرليس هوارد في دور بيتر لودلو: ابن أخ هاموند والمدير التنفيذي الثري الجديد لشركة إنجين الذي يريد بناء نسخة سان دييغو من الحديقة الجوراسية.
 ريتشارد أتينبورو في دور جون هاموند: الرئيس التنفيذي السابق لشركة إنجين الذي يقوم بخطوات لتبرئة نفسه والحفاظ على إيسلا سورنا.
 بيتر ستورمار في دور ديتر ستارك: الرجل الثاني في حصادي إنجين الذين يتحكم بهم رولاند تيمبو.
 هارفي جيسون في دور أجاي سيدو: شريك الصيد لرولاند تيمبو.
 ريتشارد شيف في دور إدي كار: «خبير معدات ميدانية». ينقذ حياة أصدقائه من خلال تقديم حياته إلى كائنات التيرانوصور.
 توماس دافي في دور الدكتور روبرت بورك: عالم الأحياء القديمة التابع لصيادي إنجين
 أريانة ريتشاردز في دور ليكس ميرفي: حفيدة هاموند.
 جوزيف مازيلو في دور تيم مورفي: شقيق ليكس الأصغر.
 كاميلا بيل في دور كاثي بومان: ابنة العائلة الثرية التي عثرت على جزيرة سورنا.

إنتاج

ما قبل الإنتاج
بعد إصدار رواية، الحديقة الجوراسية في عام 1990، ضُغط على مايكل كرايتون من قبل المعجبين لكي يُصدر تكملة للرواية. بسبب أنه لم يكتب واحدة مطلقًا، رفض في البداية. أثناء تصوير الفيلم المقتبس عن الرواية، اعتقد المخرج ستيفن سبيلبرغ أنه إذا صُنعت تكملة، فستتضمن استرداد حاوية تحتوي على الحمض النووي الصبغي لديناصور ضاعت خلال أحداث الفيلم الأول. بدأ الحديث عن فيلم تتمة بعد إصدار جوراسيك بارك (الحديقة الجوراسية) عام 1993، والذي حقق نجاحًا ماليًا. أجرى سبيلبرغ مناقشات مع ديفيد كوب وكرايتون، اللذان كتبا الفيلم السابق، للتحدث عن الأفكار المحتملة للتكملة. كان الجدول الزمني لإنتاج فيلم الحديقة الجوراسية الثاني يعتمد على ما إذا كان كرايتون سيكتب تكملة للرواية الأولى.

في مارس 1994، قال كرايتون أنه سيكون هناك على الأرجح تكملة لكل من الرواية والفيلم، قائلًا إن لديه فكرة قصة لرواية أخرى، وسيصدر بعد ذلك فيلم مقتبس عنها. في ذلك الوقت، لم يكن سبيلبرغ ملتزماً بإخراج الفيلم المقتبس عن الرواية الجديدة، إذ كان يخطط لإجازة لمدة عام من الإخراج. في مارس 1995، أعلن كرايتون أنه على وشك الانتهاء من كتابة التكملة، المقرر إصدارها في وقت لاحق من ذلك العام، على الرغم من أنه رفض تحديد عنوانها أو حبكتها. في وقت هذا الإعلان، كان سبيلبرغ قد وقع على إنتاج الفيلم المقتبس عن الرواية، مع بدء التصوير في صيف 1996 لإطلاقه في عام 1997. كان سبيلبرغ مشغولًا باستوديو دريم ووركس الجديد ولم يقرر ما إذا كان سيخرج الفيلم، قائلاً: «أود أن أخرجه، لكن على فقط أن أدرس الأمر. حياتي تتغير».

جُمع فريق إنتاج في ربيع 1995، بينما كان كرايتون ينهي الرواية الثانية، بعنوان العالم المفقود، في نفس الوقت، كان سبيلبرغ وكوب يطوران أفكارًا للسيناريو. نُشرت رواية كرايتون في سبتمبر 1995، في حين أُعلن عن سبيلبرغ كمخرج لتحويل الرواية إلى فيلم في نوفمبر 1995. جو جونستون، الذي عرض إخراجه للفيلم المقتبس عن الرواية، أخرج في النهاية الفيلم التالي جوراسيك بارك 3 (الحديقة الجوراسية 3)، كان لدى فلم العالم المفقود: الحديقة الجوراسية ما يقرب من 1500 لوحة مصورة للقصة، ما ساعد في التخطيط الدقيق اللازم لتصوير المشاهد التي تتضمن الحركة والديناصورات والمؤثرات الخاصة.

كتابة
تتضمن حبكة رواية كرايتون العالم المفقود جزيرة ثانية فيها ديناصورات ولكن لا توجد إشارة إلى الحاوية التي تحوي الحمض النووي الصبغي للديناصورات، والتي استُخدمت لاحقًا كحبكة في مسودة مبكرة مرفوضة لفيلم جوراسيك بارك 4 (العالم الجوراسي 4). بعد الإعلان عن تحويل رواية العالم المفقود إلى فيلم، تلقى كوب خطابات نصائح من الأطفال المهتمين بالفيلم. وبحسب كوب، نصت إحدى الرسائل، «طالما لديك تي ركس وفيلوسيرابتور، كل شيء آخر على ما يرام. ولكن، مهما فعلت، لا تضع جزء ممل طويل في البداية ليس له علاقة الجزيرة». احتفظ كوب بالرسالة «كنوع من التذكير». أخذ كوب أيضًا اقتراحًا من الرسالة لإضافة ستيغوصور إلى النص.

بعد الانتهاء من الرواية، لم يُتشاور مع كرايتون حول تتمة الفيلم، ولم يتلقى نسخة من النص إلا عند رفضه الموافقة على بعض حقوق التسويق. قالت كاثلين كينيدي، المنتجة التنفيذية للفيلم، ومنتجة الحديقة الجوراسية: «بنفس الطريقة التي لا يرى فيها مايكل الكتابة كتعاون، انطلق ستيفن وعمل فيلمه الخاص. عندما سلم مايكل الكتاب إلى ستيفن، عرف أن عمله قد انتهى». بحلول الوقت الذي أنهى فيه كرايتون روايته، كان سبيلبرغ وكوب يناقشان أفكار الفيلم منذ أكثر من عام. من أجل تحويل الرواية لكتاب، حاول كوب الجمع بين الأفكار التي ابتكرها هو وسبيلبرغ مع الأفكار من رواية كرايتون. قال سبيلبرغ إن الجزء الأوسط من الرواية كان يفتقر إلى سرد القصة، ولكن «التمهيد للقصة لدى كرايتون كان ممتازًا، وبالتأكيد وضعنا على الطريق الصحيح».  كان أمام كوب عامًا لكتابة النص قبل البداية التصوير.

للتحضير قبل كتابة السيناريو، كان سبيلبرغ أكثر إصرارًا على أن يشاهد كوب فيلم عام 1925، ذا لوست ورد (العالم المفقود)، من أن يقرأ رواية كرايتون، التي قرأها كوب أيضًا. خلال اجتماع مبكر مع كوب، قرر سبيلبرغ أنه في حين أن الصراع الأساسي للفيلم الأصلي شمل الديناصورات العاشبة مقابل الديناصورات آكلة اللحوم، فإن نص الفيلم الجديد يجب أن يشمل البشر الذين هم «جامعين» (مراقبي الديناصورات) و«الصيادين» (الذين يأسرون الديناصورات من أجل حديقة الحيوانات). قال كوب حبكة فلم هاتاري! عام 1962، الذي كان حول الحيوانات الأفريقية التي تُؤسر من أجل حدائق الحيوانات، كان لها «تأثير كبير» على نص فلم العالم المفقود.

تجاهل كل من سبيلبرغ وكوب العديد من مشاهد وأفكار الرواية، واختاروا بدلاً من ذلك ابتكار قصة جديدة مع تضمين الفكرتين من الرواية اللتان أحبهما سبيلبرغ: جزيرة ثانية مأهولة بالديناصورات، والمشهد الذي يتدلى فيه جزء من مقطورة من عربتين من جرف بعد تعرضها لهجوم من قبل ديناصورات تي ركس. احتُفظ أيضًا بفكرة سلوك الأبوة والأمومة والتربية بين الديناصورات، بالإضافة إلى تي ركس الصغير والطفل الذي يهرب في المقطع الدعائي. بُنيت شخصية روبرت بورك على عالم الأحياء القديمة روبرت باكر، الذي يعتقد أن ديناصورات تي ركس كانت مفترسة. اعتبر عالم الأحياء القديمة المنافس له جاك هورنر، الذي كان المستشار الفني للفيلم، الديناصور على أنه دفاعي وغير عدواني بطبيعته. طلب هورنر أن تؤكل شخصية بورك من قبل تي ركس، ولكن باكر استمتع بالمشهد واعتقد أنه يثبت نظريته بأن تي ركس كانت مفترسة.

وصلات خارجية
 The Lost World: Jurassic Park الموقع الرسمي

مصادر

أفلام أمبلين للترفيه
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 1990
أفلام الحديقة الجوراسية
أفلام إنتاج 1997
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 1990
أفلام بيئية
أفلام تقع أحداثها على جزر خيالية
أفلام تقع أحداثها في 1996
أفلام تقع أحداثها في 1997
أفلام تقع أحداثها في جزر
أفلام تقع أحداثها في سان دييغو
أفلام تقع احداثها في كوستاريكا
أفلام خيال علمي أمريكية
أفلام خيال علمي مغامرات
أفلام خيال علمي مغامرات أمريكية
أفلام خيال علمي مغامرات في عقد 1990
أفلام رشحت لجائزة التوتة الذهبية
أفلام ستيفن سبيلبرغ
أفلام سجلها جون ويليامز
أفلام صنعت باستخدام صور الحاسوب
أفلام عن الديناصورات
أفلام عن حقوق الحيوان
أفلام كتب نصها السينمائي ديفيد كوب
أفلام مبنية على أعمال مايكل كرايتون
أفلام مبنية على روايات أمريكية
أفلام متممة أمريكية
أفلام متممة إنتاج عقد 1990
أفلام مصورة في سان دييغو (كاليفورنيا)
أفلام مصورة في كاليفورنيا
أفلام مصورة في لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أفلام مصورة في مدينة نيويورك
أفلام مصورة في هاواي
أفلام مطاردة أمريكية
أفلام مقتبسة من روايات خيال علمي
أفلام وحوش أمريكية
أفلام وحوش إنتاج عقد 1990
أفلام وحوش عملاقة
أفلام يونيفرسال بيكتشرز
إرهاب اقتصادي في الخيال
مذهب بيئي

العالم المفقود: الحديقة الجوراسية


Sahand (), is a massive, heavily eroded stratovolcano in East Azerbaijan Province, northwestern Iran. At , it is the highest mountain in the  province of East Azarbaijan.

Sahand is one of the highest mountains in Iranian Azerbaijan, in addition to being an important dormant volcano in the country. The Sahand mountains are directly south of Tabriz, the highest peak of which is Kamal at an elevation of . Approximately 17 peaks can be accounted for as being over  in height. Due to the presence of a variety of flora and fauna, the Sahand mountains are known as the bride of mountains in Iran.

The absolute dating of Sahand rocks indicates that this volcano has been sporadically active from 12 million years ago up to almost 0.14 million years ago. Sahand is made chiefly of dacite and associated felsic rocks.

Winter sports
Sahand Ski Resort is on the northern foothills of the mountain and near the city of Tabriz. In the complex the Sahand Skiing Stadium has a 1200 meters length ski area and skiing and snowboarding is practiced in the resort. The snow sculpture competition, which runs once a year at mid-winter in the stadium, is a famous entertainment that attracts spectators and competitors from all over the country.

See also
 List of volcanoes in Iran
 Sahand University of Technology
 List of Ultras of West Asia
 Kandovan rock dwellings

References

Stratovolcanoes of Iran
Mountains of Iran
Mountaineering in Iran
Landforms of East Azerbaijan Province
Mountains of East Azerbaijan Province
Miocene stratovolcanoes
Pliocene stratovolcanoes
Pleistocene stratovolcanoes

Sahand


Bootstrap යනු වෙබ් අඩවි සහ වෙබ් යෙදුම් නිර්මාණය සඳහා වු නිදහස් හා විවෘත මූලාශ්ර ඉදිරිපස අවසානය වෙබ් රාමුවකි. එහි HTML- හා අකුරුකරණය සඳහා CSS මත පදනම් නිර්මාණය සැකිලි,ආකෘති පත්ර, බොත්තම්, නාවික සහ අනෙකුත් අතුරු මුහුණත සංරචක  අඩංගු වනවා ,එවගේම විකල්ප JavaScript සක්රීය දිගු අඩංගු වනවා. Unlike many web frameworks, බොහෝ වෙබ් රාමුව මෙන් නොව,එය ඉදිරි-අන්තයක් සංවර්ධනයට  පමණක් සම්බන්ධයි.

Bootstrap යනු GitHub හි තරු 107.000 කට වඩා වැඩි සහ ගෑරුප්පු .48,000 සමග දෙවේනියට වඩාත්ම තරු රඟපෑ ව්යාපෘතියකි

සම්භවය
මුලින් Bootstrap ,Twitter Blueprint නම් විය. එය Mark Otto සහ  Jacob Thornton විසින් Twitter හි අභ්යන්තර මෙවලම් හරහා අනුකූලතාවක් දිරිමත් කිරීම සඳහා රාමුවක් ලෙස නිර්මාණය කරන ලදී. Bootstrap නිර්මාණයට  පෙර, අතුරු මුහුණත සංවර්ධනය සඳහා විවිධ නොගැලපීම් සහිත libraries භාවිතා කරන ලදී. Twitter සංවර්ධක  Mark Otto ට  අනුව:කුඩා කණ්ඩායමක් විසින් සංවර්ධනය මාස කිහිපයකට පසු,Twitter හි බොහෝ සංවර්ධකයින් වැටෙයි සතිය කොටසක් ,මෙම ට්විටර් සංවර්ධන කණ්ඩායමක් සඳහා hackathon පන්නයේ සතියේ ලෙස ව්යාපෘතිය සඳහා දායක විය. එයTwitter Blueprint සිට Bootstrap ලෙස නම වෙනස් කල අතර,සහ 2011, අගෝස්තු 19 දිනදී, විවෘත මූලාශ්ර ව්යාපෘතියක් ලෙස නිකුත් කරන ලදී.Mark Otto, Jacob Thornton, හරය සංවර්ධකයින් ගේ කුඩා කණ්ඩායමක්, එවගේම දායකයන් විශාල ප්රජා විසින්  දිගටම පැවත තිබේ.

ජනවාරි 31, 2012 වෙනිදා දොළොස්-තීරුව ප්රතිචාර විදුලිබල පද්ධතියට සැකැස්ම පද්ධතිය, Glyphicons සඳහා සවිකල සහයෝගය, නව සංරචක කිහිපයක් මෙන්ම, දැනට පවතින බොහෝ අංග වෙනස්කම් එකතු කරන, Bootstrap 2 නිකුත් විය

අගෝස්තු 19, 2013, පැතලි නිර්මාණය, සහ පළමු ජංගම ප්රවේශය භාවිතා කිරීමට සංරචක ප්රතිනිර්මාණය කරන, Bootstrap 3 නිකුත් කරන ලදී.

ඔක්තෝබර් 29, 2014,Mark Otto විසින් Bootstrap 4 සංවර්ධනය බව ප්රකාශ කලේය. Bootstrap 4 හි  පළමු ඇල්ෆා සංස්කරණය අගෝස්තු 19, 2015 දින නිකුත් කරන ලදී.

විශේෂාංග
Bootstrap 3  Google Chrome නවතම අනුවාදයන්, Firefox, Internet Explorer, Opera සහ Safari (Windows මත හැර)  සඳහා සහය දක්වයි. එය මීට අමතරව නවතම ෆයර්ෆොක්ස් පුලුල් සහාය මුදා (ESR) වෙත සහය දක්වයි.

2.0 සිට, Bootstrap ප්රතිචාර වෙබ් නිර්මාණය සඳහා සහය දක්වයි. මේ මගින් වෙබ් පිටු පිරිසැලසුම භාවිතා උපාංගය ලක්ෂණ සැලකිල්ලට ගනිමින්, ගතිකව හුරු බවයි (ඩෙස්ක්ටොප්, ටැබ්ලට්, ජංගම දුරකථනය) .

3.0 වෙළුම සමඟ Bootstrap සම්මත ජංගම-ප්රථම නිර්මාණය දර්ශනය,පෙර සැකසුම මඟින් අවධාරණය ප්රතිචාර නිර්මාණය ආරම්භ කලේය.

වෙළුම 4.0 ඇල්ෆා නිදහස් කිරීමත් සමග Sass සහ flexbox සහයෝගය එකතු විය .

Structure and function

Bootstrap යානු මොඩියුලක් සහ  සමන්විත වුණා  අඩු විලාස පත්  වලින් සමන්විත වුණ   විවිධ මෙවලම් කට්ටලයේ උපාංග ක්රියාත්මක කිරීම මගින්. මෙම stylesheets සාමාන්යයෙන් මිටියක් සමගම සම්පාදනය කර ඇති අතර, වෙබ් පිටු තුළ ඇතුළත් වේ.නමුත් තනි තනි කොටස් ඇතුළත් හෝ ඉවත් කළ හැකිය. Bootstrap විවිධ සංරචක වර්ණ හා පුරවන වැනි වින්යාස විචල්යයන් ගණනාවක් සපයයි.

Bootstrap 2 සිට, Bootstrap ලේඛගතකිරීමහි  ඉල්ලා සංරචක සහ විවිධ සැකසුම් මත පදනම් bootstrap වල සැකසුණු අනුවාදය උත්පාදනය වන පාරිභෝගිකයාගේ තැනීමේ මායා අඳුන ඇතුළත් කර ඇත.

Bootstrap 4 වන විට stylesheets සඳහා ඒ වෙනුවට අඩු Sass භාවිතා වේ.

එක් එක්  Bootstrap   HTML ව්යුහය, CSS වේ ප්රකාශ, සහ සමහර අවස්ථාවල දී JavaScript කේතය කැටුව යන  සංරචකයේ සමන්විත  වේ.

තීරු  පද්ධතිය සහ වගකිව යුතු නිර්මාණ පැමිණෙන්නේ 1170 පික්සල් පුරා පිරිසැලසුම සහිත ප්රමිතිය තීරු  පද්ධතියකින් යුක්තය. විකල්පයක් ලෙස, සංවර්ධක විචල්ය-පළල සැකැස්ම භාවිතා කළ හැකියඅවස්තා දෙකේහිම ,මෙම උපකරණ කට්ටලය විවිධ දර්ශන වෙනස්කම් හතරක් ඇති අතර, උපකරණ මාදිලි: ජංගම දුරකථන, චිත්රයක් භූ, ටැබ්  සහ අඩු සහ ඉහළ විභේදනයක් සහිත පුද්ගලික පරිගණකය

Stylesheet
Bootstrap සියලු ප්රධාන HTML සංරචක සඳහා මූලික ශෛලිය අර්ථ දැක්වීම් ලබා දෙනු ලබන stylesheets කට්ටලයක්  සපයයි. මෙය නිල ඇඳුමක්,පෙළ හැඩතලගැන්වීම සඳහා නවීන පෙනුමක්,වගු ආකෘතිය හා අංග සපයනු ලැබේ

Re-usable components
නිත්ය HTML අංග වලට අමතරව,Bootstrap පොදුවේ භාවිතා අනෙකුත් අතුරු මුහුණත මූලද්රව්ය අඩංගු වේ.සංඝටකයන්   HTML පිටුවක නිශ්චිත අංග වලට ඇතුලත් කරන CSS වේ පන්ති ලෙසින් ක්රියාත්මක වේ.

JavaScript components
Bootstrap jQuery ප්ලගින ස්වරූපයෙන් JavaScript සංරචක කිහිපයක් සමඟ පැමිණේ .
ඔවුන් සංවාද කොටු, tooltips, සහ carousels  වැනි  අමතර පරිශීලක අතුරු මුහුණත මූලද්රව්ය සපයයි. ඔවුන් සමහර පවතින අතුරු මුහුණත මූලද්රව්ය ක්රියාකාරීත්වය දීර්ඝ කළේය, උදාහරණයක් ලෙස  ආදාන ක්ෂේත්ර සඳහා ස්වයංක්රීය සම්පූර්ණ ශ්රිතය.අනුවාදය 2.0, පහත සඳහන් JavaScript ප්ලගින සහය දක්වයි: බහුවිධ, ඩ්රොප් ඩවුන්, Scrollspy, Tab, Tooltip,Popover, ඇලර්ට්, බොත්තම, Collapse,Carousel and Typeahead.

Bootstrap 4
ඔක්තෝබර් 29, 2014, මාක් ඔටෝ Bootstrap 4 සංවර්ධනය කල  බව ප්රකාශ කලේය. සැප්තැම්බර් 6, 2016 දින Bootstrap 4 මත වැඩ කිරීමට කාලය නිදහස් කිරීම සඳහා මාර්ක් Bootstrap 3 වැඩ තහනම් කළේය 4000 කට අධික commits  මේ වන විට Bootstrap 4 codebase කටයුතු කර  ඇත .

bootstrap 3 සිට 4 bootstrap දක්වා සම්පූර්ණ නැවත ලිවියවේ. සැලකිය යුතු වෙනස්කම් ඇතුළත්:
 Less සිට Sass මාරු විය.
 IE8,IE9, සහ iOS 6 සහයෝගය පහත වැටුනි.
 flexbox පහසුකම එකතු විය පසුව flexbox නොවන සහයෝගය පහත වැටුනි.
 pixels සිට rems මාරු විය.
 14px සිට 16px දක්වා ගෝලීය අකුරු ප්රමාණයේ වැඩි විය
 panel, thumbnail, හා හොඳින් සංරචක පහත වැටී ඇත.
 මෙම Glyphicons අයිකනය අකුරු පහත වැටී ඇත.
 පේජරය සංරචකය පහත වැටී ඇත.
 නැවත ලියා සියලුම දෙනා පාහේ සංරචක,jQuery ප්ලගින හා ලිපි ලේඛන.

See also
 CSS framework
 Responsive web design

References

External links
 Bootstrap Blog - The official Bootstrap blog maintained by the developer, Mark Otto

Bootstrap (ඉදිරි-අන්තයක් රාමුව)


Gunniopsis, biljni rod iz porodice čupavica rasprostranjen jedino u Australskom kontinentu, na području svih osim države Victoria

Postoji 14 vrsta; sukulenti

Vrste
 Gunniopsis calcarea Chinnock
 Gunniopsis calva Chinnock
 Gunniopsis divisa Chinnock
 Gunniopsis glabra (Lehm. ex Ewart) C.A.Gardner
 Gunniopsis intermedia Diels
 Gunniopsis kochii (R.Wagner) Chinnock
 Gunniopsis papillata Chinnock
 Gunniopsis propinqua Chinnock
 Gunniopsis quadrifida (F.Muell.) Pax
 Gunniopsis rodwayi (Ewart) C.A.Gardner
 Gunniopsis rubra Chinnock
 Gunniopsis septifraga (F.Muell.) Chinnock
 Gunniopsis tenuifolia Chinnock
 Gunniopsis zygophylloides (F.Muell.) Diels

Sinonimi
 Gunnia F.Muell.
 Neogunnia Pax & K.Hoffm.

Izvori

Aizooideae

Gunniopsis


La Langosta grande pintada (Schistocerca melanocera) es endémica de las Islas Galápagos de Ecuador, con excepción de la Isla Española. Las langostas forman una gran parte de la dieta del halcón de Galápagos y las lagartijas de lava. Puede ser de hasta 8 cm de largo.

Referencias

Enlaces externos

Insectos de América del Sur
melanocera
Insectos descritos en 1861
Langostas (insectos)

Schistocerca melanocera


ආපදා කළමනාකරණය () යනු ආපදා හා සම්බන්ධ අවිනිශ්චිතතාව සැලසුම් සහගත ලෙස ප්‍රවේශය වන ක්‍රමයකි. මෙහිදී අනුපිළිවෙලට සැකසුනු මානව ක්‍රියාකාරකම් යොදාගනී. එම ක්‍රියාකාරකම් සදහා ආපදා කළමනාකරණයට යෙදා ගන්නා ආපදා නිර්ණය කිරිමේ ක්‍රමය කළමනාකරණ සම්පත් භාවිතයෙන් අවම කිරීම අඩංගු වේ. මෙහි උපායන් වශයෙන් ආපදා වෙනත් පාර්ශවයකට පැවරීම, මගහැරීම එහි අහිතකර බලපෑම් අවම කිරීම හා සමහරක් ව්‍යසනයන්ට් මුහුණ දී එහි බලපෑම් සියල්ල හෝ කිහිපයක් බාරගැනීම කළ හැකිය. සාම්ප්‍රදායික ආපදා කළමනාකරණයේදි භෞතික හා නෛතික බලපෑම් පමණක් සලකයි. ආර්ථික ආපදා කළමනාකරණයේදි මුල්‍ය මෙවලම් භාවිතයේ හැසිරවිය හැකි ආපදා සලකයි. ආපදා කළමණාකරණයේ අරමුණ කල්තියා සැලසුම් කරගත් අවදානම් සාමජයේ සම්මත මට්ටම දක්වා ගෙන ඒමයි. මෙම අවදානම් වලට පාරිසරික, තාක්ෂණික, මානව සංවිධානවල හා දේශපාලනික බලපෑම් ඇතුළත් වේ.

ආපදා කළමනාකරණයේදී අවදානම් එක්තරා අනුපිළිවලකට විසඳයි. වැඩි අලාභයක් ඇතිවිමේ සම්භාවිතාව හා වැඩි අවදානම් පළමුවත් සුළු අලාභයක්  ඇති විමට සම්භාවිතාව හා අඩු අවදානම් ඉන්පසුවත් තොරා ගනී. කෙසේ වෙතත් ප්‍රයෝගිකවශයෙන් මෙය පහසු නොවේ. එමෙන්ම විශාල පාඩුවක් නමුත් අඩු සම්භාවිතාවයක් ඇති අවදානම් හා සුළු පාඩුවක් නමුත් වැඩි සම්භාවිතාවක් ඇති  අවදානම් සමබරව පාලනය අවශ්‍ය වේ. නමුත් මෙම දෙවර්ගයම වැරදියට හැසිරවීම බොහෝ විට සිදු වේ.

අස්පෘෂ්‍ය (Intangible) ආපදා කළමනාකරණය නව වර්ගයේ අවදානම් හදුනාගනි. සම්භාවිතාව 122% වු ආපදා ආයතනයේ ඇති අවදානම හදුනාගැනිමේ දුර්වලතාවන් නිසා මගහැරේ. අඩු දැනුමක් ඇතත් යොදාගත් විට බාහිරව දැකිය හැකි ආපදා‍වන් පමණක් ඔවුන් සලකයි. මෙම ක්‍රමයෙන් හදුනාගන්නා අවදානම් ලෙස පහත උදාහරණ දැක්විය හැකිය.
සම්බන්ධතාවයන්ගේ අවදානම    -    ඵල රහික සම්බන්ධතාවයන් ඇතිවීම
කාර්යාවලියක නිරත විමේ අවදානම    -    ඵල රහිත මෙහෙයුම් ක්‍රියාපටිපාටිය අනුගමනය

මෙම ආපදා‍වන්ට සේවකයන්ගේ ඵලදායිතාව අඩු කිරිමටත් පිරිවැය, ඵලදායිතාව, ලාභදායිතාව, රාජකාරිය, ගුණවත් භාවය, කීර්තිය ආදිය අඩුකරයි. අස්පෘෂ්‍ය ව්‍යසනය කළමනාකරණය මගින් අවදානම ක්ෂණිකව හදුනාගෙන පිළියම් යෙදීම සිදු කරයි. ආපදා‍ව කළමනාකරණයේදී සම්පත් වෙන්කර ගැනීමේ අපහසුතාවය ඇතිවේ. එනම් එම සම්පත්වල භාවිතයෙන් කළ හැකි වෙනත් කර්තව්‍යයන් හා එමගින් ලැබෙන ලාභ ගණනය කිරීමේ ආදිය  ආපදා‍ව කළමනාකරණයේදී ඒ සඳහා වැයවන වියදම අවම කර, අවදානම අඩු කිරීමට හේතු වේ.

ආපදා‍වන් වැලැක්වීම
මෙහිදි  අලාභයක් සිදුවිම එය පිලිගෙන විදදරාගැනීම සිදුවිය යුතුය. එය ස්වයං රක්ෂණයන් වැනිය. මෙය කුඩා පාඩුන් සදහා කල හැක. එනම් එම ආපදාවන්ට රක්ෂණය කිරිමට වැයවන මුදල පාඩුවට වඩා විශාල වන අවස්ථාවන්දීය. සෑම ආපදා‍වක්ම ඉහත ලෙස වැලැක්වීම හෝ වෙන පාර්ශවයකට පැවරීම සිදු නොවිම පාඩුව විදිමට සිදුවේ. මෙහිදි යුද්ධය වැනි රක්ෂණය කිරිම අධික මුදලක් වැයවන ව්‍යසනය අයත් වේ. යුද්ධයක් නොමැති ප්‍රදේශයක යුද්ධයක් ඇතිවුවහොත් කියා රක්ෂනයක් සියල්ල සිදු නොකරයි.

මෙලෙස සමහරක් විට ආපදා රක්ෂණය කිරිමට වැයවන මුදල ආයතනයේ අරමුණු කරා යාමට බාධාවක් විය හැක.
ආපදා පැවරීම  යනු ගිවිසුම් හෝ හේජින් ( hedging ) මගින් වෙනත් පාර්ශවයකට ආපදා පැවරීමයි. (උදා- රක්ෂණය) ගිවිසුමේදි රක්ෂණ වාරිකයකින් තොරව පැවරිම කල හැක. කොන්ත්‍රාත්කරැවන්, කොන්ත්‍රාත්තුවේ වගකිම අනෙක් කොන්ත්‍රාත්කරැවන්ට ඉහත පරිදි රක්ෂණය කරයි. ආපදා‍වක් විචල්‍ය වන විට හෙන්ජි මගින් පැවරීමට දැකිය හැක.
ආපදා කලමාණාකරණය විවිධ අංශ වලට විසරේ. ආපදා වැලැක්විමේදි එම පාඩුව ආයතනය හෝ එහි සාමාජිකයන් අතර බෙදේ. සාම්ප්‍රදායික රක්ෂණ ක්‍රමයේ ආයතනයේ සාමාජිකයින් අතර වාරික බෙදිය නොහැක. නමුත් පාඩුව සියල්ල දරාගනී.

ආපදා ප්‍රතිකර්ම (Betenile)
ආපදා හදුනාගත් විට එය කළමණාකරණයට ගන්නා පියවර පහත 4 ක් එකකට අයත් වේ

මෙම ක්‍රම පරිපුර්ණයට ක්‍රියාත්මක කිරීම කල නොහැක. ආපදා කළමණාකරණයේදි ආයතනය විසින් අනුමත නොකරන හුවමාරු ක්‍රම ඉහත ක්‍රම වල අඩංගු විය හැක.

Us Department of Defense. Defense Acquisition විශ්වවිද්‍යාලය විසින්   ACAT (Avoidance – වැලැක්වීම  Control - පාලනය Accept - භාරගැනීම transfer - පවරා දීම ) නමින් හත ප්‍රභේද නම් කර ඇත. මෙම  ACAT  ක්‍රමයේ මිලදි ගැනිම් සදහා ඇමෙරිකාවේ ආරක්ෂන අංශයේ මිල ගණන් යොදාගන්නා ක්‍රමයකි. එහි ආපදා කළමණාකරණය සම්බන්ධ දත්ත තිරණය ගැනිම් හ සැලසුම් වල උන්නතියට යොදා ගනී.

ආපදා වැලැක්විම
ආපදා‍වක් වියහැකි ක්‍රියා නොකර සිටිමයි. උදාහරණයක් ලෙස ගුවන් යානය පැහැරගනී යන බිය නිසා ගුවන් යානයක ගමන් නොකිරීම දැක්විය හැක. මෙම අවදානම් සහගත ක්‍රියා නොකර සිටිම ව්‍යසන සියල්ලන් වැලැක්විය හැකි ක්‍රමයකි. නමුත් අවදානමක් ගැනීම තුලින් ලබගත හැකි ලාභය නැතිවේ. (උදා- ව්‍යපාර කඩාවැටේ යන බියෙන් ව්‍යාපාර ආරම්භ නොකලහොත් ලාභ ලැබිමේ හැකියාව නැතිවේ.)

අවදානම් අවම කිරීම
අවාදානම අඩු කිරිමේ ක්‍රම හෝ එමගින් සිදුවන පාඩුව අවම කිරිමේ ක්‍රමයයි. උදා - දිය ඉසිමේ උපකරණ ( Sprinklor ) සවිකර ගින්නකින් ඇතිවය හැකි හානිය අවම කිරිම මෙම ජලය නිසා වෙන හානිය ඊට වඩා වැඩිවිය හැකි නිසා සුදුසු ක්‍රමයක් නොව  melon ගිනි නිවන උපකරණ භාවිතා කල හැකි වුවත් ඒවා මිල අධික නිසා අනුමත කිරිමට අපහසුය.

නව මෘදුකාගං නිපදවීම පියවරයන් වශයෙන් සිදුවේ. එවිට වෙනස්කම් සිදුකිරිම පහසුය. අතීතයේ මෘදුකාංගය සම්පුර්ණ කර පාරිභෝගිකයාට දුන් විට අවශ්‍ය වෙනස්කම් මුල සිට කිරීම ඉතා මිල අධික විය.
වෙනත් පාර්ශවයකට වැඩ බාරදීම තවත් ක්‍රමයකි. ආයතනයෙන් එම වැඩ බාරගන්නා පාර්ශවයට මෙම අවදානම් කලමනාකරණයට පලපුරැද්ද තිබිය හැක. උදාහරණයක් ලෙස මෘදුකාංග නිෂ්පාදනය, භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය, පාරිභෝගිකයන්ට සහය දීම වැනි දැ පිටත පාර්ශවයකට දිම මෙමගින් ආයතනයට තම ව්‍යාපාරය කළමණාකරනයට වැඩි වේලාවක් ලැබේ.

ව්‍යවසායක ආපදා කළමනාකරණය
ව්‍යවසායක ආපදා කළමණාකරණයේදී, ආයතනයට අහිතකර බලපෑමක් ඇතිකරන ඕනෑම තත්වයක් ව්‍යසනයක් ලෙස හඳුන්වා ඇත.  මෙම බලපෑම් වලට ආයතනයේම බලපෑම, ආයතනයේ සම්පත් (මානව හා ප්‍රාග්ධන) බලපෑම්, භාණ්ඩ හා සේවාවන් හි බලපෑම්, පාරිභෝගික බලපෑම් හා බාහිර සමාජීය හා වෙළඳ පරිස‍රයේ බලපෑම් අයත් වේ.
	උදාහරණයක් ලෙස මූල්‍ය ආයතනයකට අදාල ආපදා ලෙස බොල් ණය, පොලී අනුපාතයන්ගේ විචලනය, වෙළඳපොළ, ආයතනය මෙහෙයවීමේ ගැටළු හැඳින්විය හැක.
	සාමාන්‍යයෙන් සෑම ආපදා‍වක් සඳහාම එහි ප්‍රතිඵලයන්ට මුහුණ දීමට සැලසුමක් සැකසිය හැක.
	සේවකයකුගේ සාමාන්‍ය මිල (Avg cost per employee) ණය අනුපාතයන් හා ඉහත දත්ත උපයෝගී කර ව්‍යපෘති කළමණාකරුට (Project manager) පහත දෑ නිගමනය කළ හැකිය.

සාමාන්‍ය ක්‍රියා වල විචලනය හා සුවිශේෂ හේතුන්ගේ විචලනය මත ව්‍යසන තීරණය විය හැකි අතර, විවිධ ව්‍යාපෘතිය කිරීමට අදාළ ආපදා සඳහා සුදුසු ක්‍රියාපටිපාටියන් අනුගමනය කළ යුතුය.  මෙහිදී බාහිර හේතුන් විශේෂයෙන් බලපෑම් ගැන වැඩි අවධානයක් දිය යුතුය.

ආපදා කළමනාකරණ සැලසුම

ආපදා ගණනය කිරීම මනා පාලනයකින් හා නිවැරදිව කළ යුතුයි.  පසුව අදාළ අගයන්, ඒ අංශයන්ට අයත් කළමනාකරණ අංශයන්ට ලබා දිය යුතුයි.  උදාහරණයක් ලෙස ආයතනයේ ප්‍රතිරූපය සම්බන්ධ ගැටලුවකදී ඉහළ කළමනාකරණයටද, පරිගණක ගැටලුවකදී තොරතුරු තාක්ෂණ කළමනාකරුටද (IT manager) එම ගැටලුව ඉදිරිපත් කළ යුතුයි.
ආපදා‍ව කළමනාකරණ සැලසුම ප්‍රායෝගිකව කළ හැකිවීමත් හා ඵලදායි සැලසුමක් වීමත් වැදගත්ය.  උදා ලෙස පරිඝණක Virus ගැටලුවකදී විසඳුම නම්, විශ්වාසදායී Antivirus මෘදුකාංගයක් භාවිතයයි.  හොඳ සැලසුමක අදාළ පටිපාටිය හා වගකීම් භාරගන්නා පුද්ගලයින් පැහැදිලිව තිබිය යුතුයි.
ISO/IEC 27001තත්ත්ව සහතිකයට අනුව ආපදාව හඳුනාගැනීමෙන් පසු, එය වැළැක්වීමට සැලසුමක් සාදා ගත යුතුය.  මෙය ලිඛිතව සෑදිය යුතුය.   (Statement of Applicebility) මෙම ලේඛණයේ අදාළ අවස්ථාවන් වල ආපදාව අවම කරගැනීමේ ක්‍රියා පටිපාටීන් හා ආරක්ෂක විධානයන් පැහැදිලිව තිබිය යුතුයි.  එවැනි ක්‍රියාපටිපාටීන් ගැනීමට හේතුන්ද සඳහන් විය යුතුයි.

අවදානම් ගණනය කිරීම හා සැලසුම් නිරන්තරයෙන් නවීකරණය කළ යුතුයි.  කාලය සමග විවිධ ගැටලුන්ගේ ස්වභාවය වෙනස් වන බැවින් එක් පැරණි සැලසුමකට ක්‍රියා කිරීම ඵල රහිතය.  මේ නිසා නිරන්තරයෙන්

ආශ්‍රිත

NGOs:

 Catholic Relief Services
 Consortium of British Humanitarian Agencies
 Disaster Accountability Project (DAP)
 GlobalMedic
 International Disaster Emergency Service (IDES)
 Médecins Sans Frontières
 NetHope

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Emergency Preparedness and Response Office The National Institute for Occupational Safety and Health
 FAO in emergencies
 Resilient Livelihoods: Disaster Risk Reduction for Food and Nutrition Security – 2013 edition published by FAO
 Centers for Disease Control and Prevention's Information on Specific Types of Emergencies
 Emergency Preparedness and Response Resources by the National Institute for Occupational Safety and Health
 "FEMA" Community Emergency Response Team (CERT) Training Materials (Program Manager, Trainer, Participant,...)

Human-Environment interaction
Humanitarian aid
Occupational safety and health
Process safety

ආපදා කළමනාකරණය


Umma (la moderna Tell Yoja, Gobernación de Di Car en Irak) fue una antigua ciudad en Sumeria. Nótese que hay cierto debate entre los estudiosos sobre los nombres sumerios (Umma) y acadios (Kissa o Kishsha) del lugar.

Historia
En un primitivo texto sumerio del descenso de Inanna al inframundo, esta disuade a los demonios del inframundo de llevarse a Shara, patrón de Umma, que vivía en la miseria. En su lugar, se llevaron a Dumuzi, rey de Uruk, que vivía en la opulencia palaciega.

Fue muy conocida por su largo conflicto fronterizo con Lagash. La ciudad alcanzó su cénit sobre el 2275 a. C., bajo el mandato de Lugal-Zage-Si (Lugalzagesi), que también controlaba Ur y Uruk. Bajo la Tercera Dinastía de Ur, Umma se convirtió en un importante centro provincial. La mayoría de las más de 30.000 tablillas cuneiformes recuperadas en el lugar son textos administrativos y económicos de la época. Esto permitió tener una excelente visión sobre los asuntos provinciales de Umma. El calendario Umma de Shulgi (c. siglo XXI a. C.), es el predecesor inmediato del calendario babilónico, e indirectamente del calendario hebreo del postexilio.

Arqueología

El yacimiento fue visitado por William Loftus en 1854 y por John Punnett Peters de la Universidad de Pensilvania en 1885.
 En los primeros años del siglo XX, se hicieron muchas excavaciones ilegales y empezaron a aparecer, en el mercado de antigüedades, tablillas de Umma de la tercera dinastía de Ur. A finales de la década de 1990, algunas excavaciones de salvamento,  relacionadas con proyectos viales de la zona, fueron llevadas a cabo en Tell Yoja por arqueólogos iraquíes.

Saqueos
Durante la invasión de Irak de 2003, después del bombardeo de la Coalición, los saqueadores arrasaron el yacimiento, que ahora está salpicado de cientos de zanjas y pozos. Las perspectivas de futuras excavaciones y estudios se han visto comprometidos seriamente.

En 2011, la Red Global de Patrimonio, que monitorea las amenazas al patrimonio cultural en países en desarrollo, dio a conocer fotografías aéreas comparando Umma en 2003 y en 2010, que muestran un paisaje devastado por las zanjas realizadas por los saqueadores durante ese tiempo en aproximadamente 1,12 kilómetros cuadrados.

Referencias

Enlaces externos
 The Province of Umma - CDLI. Consultado el 2 de diciembre de 2011.
 R. McC. Adams, « An Interdisciplinary Overview of a Mesopotamian City and its Hinterlands », en Cuneiform Digital Library Journal 2008:1. Consultado el 2 de diciembre de 2011.

Umma
Ciudades sumerias
Ciudades de Mesopotamia
Yacimientos arqueológicos de Irak

Umma (ciudad)


La Iglesia Mayor Prioral de San Sebastián Mártir, más conocida como Iglesia Mayor de Puerto Real o Iglesia de San Sebastián está situada en pleno centro de la villa de Puerto Real, en la provincia de Cádiz, en Andalucía. Es la iglesia más antigua de la población y la más grande que mantiene el culto. Fue construida probablemente años después de la fundación de Puerto Real por los Reyes Católicos. Fue consagrada en 1592. Posee un gran valor histórico y artístico y su arquitectura combina los estilos gótico, neoclásico, plateresco, renacentista y barroco.

Historia
La iglesia de San Sebastián se asienta sobre los restos de una ermita. Los únicos vestigios de ésta son un muro y los contrafuertes de la cabecera, visibles desde la calle de la Palma esquina con calle San José. La iglesia se empezó a construir en estilo gótico, que se observa en la cabecera, la cubierta del presbiterio y la capilla bautismal a los pies de la iglesia, presentando ambas arcos apuntados y bóveda de crucería. El estilo predominante en el edificio es el renacentista, con planta de salón separada en tres naves por columnas toscanas y amplios arcos de medio punto que aligeran la tensión longitudinal del conjunto. Las naves son de 39 metros de largo y 13 metros de ancho. La cubierta de la nave principal es de bóveda de cañón. Otras capillas, como la sacramental, fueron construidas en el s. XVIII en estilo barroco, cubiertas con cúpula.

La iglesia en su conjunto está orientada ligeramente en dirección oeste-este, y está situada en el punto más alto del núcleo urbano de Puerto Real. Su torre es mozárabe, probablemente de origen defensivo, con cuatro campanas. Es una torre bastante sencilla con una pirámide con azulejos en la cima.

Sufrió un incendio a principio de la guerra civil española, siendo restaurada por Germán de Falla (hermano del músico Manuel de Falla) y reabierta al culto 10 años después, en 1946.

Comunicación
Por ella pasa el "Camino Ceretano" de la Vía Augusta.

Referencias

Puerto Real San Sebastián
Puerto Real
Puerto Real
Puerto Real
Puerto Real
Arquitectura de 1592
España en 1592
Puerto Real

Iglesia de San Sebastián (Puerto Real)


هي مؤدية أصوات، ومغنية، وشخصية مذياع، وشاعرة غنائية يابانية من طوكيو. تنتسب لوودبارك أوفس. تشتمل ألقابها على: ميغو-سان، ميغو-نه، بارا-سان، كاكّا ودايجين. معروفة بتمثيلها للأدوار في مسلسلات الأنمي: لاف هينا، سيبر ماريونيت جيه، رانما ½، نيون جينيسيس إيفانجيليون، كاوبوي بيباب، سلايرز، المحقق كونان، بوكيمون، زعيم المحاربين وبانو بونكا نيكومسمه. هاياشيبارا أيضاً ممرضة مؤهلة ومسجلة بالكامل.

السيرة الذاتية
ولدت ميغومي هاياشيبارا في 30 مارس 1967 في طوكيو، اليابان. درست ميغومي في مدرسة كاثوليكية، وفي إحدى المرات تعرضت للضرب في الصف الخامس. كانت هاياشيبارا عضوة نادٍ فعالة وشاركت في نوادي تنس الريشة، والأحياء، والإذاعة، والدراما والإنجليزية. لعبت دور أليس في إنتاج اللغة الإنجليزية لأليس في بلاد العجائب. بالرغم من تأهيلها كممرضة، إلا أنها لم تتوظف في مجال التمريض.

في 30 مارس 1998، تزوجت. في 10 يناير 2004، أعلنت في برنامجها الإذاعي أنها حامل بمولودها الأول. في 28 يونيو من السنة نفسها، ولدت هاياشيبارا بابنة.

تمثيل الأصوات
في نفس اليوم الذي قدمت فيه طلب الدراسة في مدرسة تمريض، ذهبت هاياشيبارا إلى محل للكتب وعثرت على إعلان يقدم اختبارات مجانية لتمثيل الأصوات في الأنمي في آرتس فيجن. بعد عدة أشهر من تقديم شريط تجريبي، استلمت تأكيداً على اجتيازها للمرحلة الأولى، وقررت في النهاية إكمال التدريب كممرضة مع عملها في مجال التمثيل الصوتي. بعد سنة من التدرب على التمثيل الصوتي، اختيرت هاياشيبارا لتأدية دور صغير في ميزون إككوكو. في البداية، واجهت بعض الصعوبات مع أدوارها وكان عليها إعادة تأدية الأدوار بعد دورات التسجيل الرئيسية. قامت هاياشيبارا في وقت لاحق باختبارات الأداء من أجل رانما ½، متوقعة أن تؤدي دور أكاني تيندو، لكنها اختيرت لتمثيل دور النصف الفتاة من رانما ساوتومي بدلاً من ذلك. في 1993 و1995، كانت هاياشيبارا ضيفة في أنمي أميركا. في حدث 1995، قررت إلقاء خطاب بالإنجليزية بعد اعتقادها أن الترجمة في حدث 1993 لم تعكس ما قالته. في 1995، أدت هاياشيبارا صوت ريه أيانامي في نيون جينيسيس إيفانجيليون، الدور الذي أشير إليه بـ«الدور المبتكر».

بالإضافة إلى تأدية صوت موساشي/جيسي في بوكيمون، أدت هاياشيبارا أيضاً أدوار بيدجيوتو وبيدجيوت، سكيتي، ميلتانك، دراتيني ودراغونير، لاتيوس ولاتياس وكذلك إسبيون في كل من اللغتين اليابانية والإنجليزية من الأنمي. أدت ميغومي أيضاً دور أي هايبرا في مسلسل الأنمي المستمر، المحقق كونان.

دي جي
أثناء دراستها في مدرسة التمريض، بدأت عملاً مؤقتاً كدي جي في حلبة محلية للتزلج على الجليد. بعد معرفتها أكثر كممثلة أداء صوتي، أعطيت هاياشيبارا برنامجها الإذاعي الخاص، «هارتفل ستيشن». بعد 17 برنامجاً، ألغت محطة الإذاعة البرنامج والبرامج الأخرى المتعلقة بالأنمي للتركيز على الموسيقى الشعبية. ولكن، بعد 6 أشهر، بدأت هاياشيبارا برنامجها الإذاعي الخاص عند إذاعة أخرى.

الكتابة
كتبت هاياشيبارا عدداً من القصص المصورة لمجلة أنمي في، مع العمل الفني لساكورا أساغي. القصة المصورة، المعروفة باسم «ميغومي تونز»، تحدثت عن حياتها الشخصية وسيرتها العملية. جمعت الفصول المختلفة في الكتاب ، الذي أعيدت طباعته مرات عديدة. ساهمت هاياشيبارا أيضاً بعمودين في مجلة نيوتايب: أيتاكته، أيتاكته، والتحدث شخصياً. أيتاكته، أيتاكته هو سلسلة من المقابلات التي أجرتها هاياشيبارا من الناس الذين التقتهم في حياتها. نشرت ثلاث مصنفات من العمود. التحدث شخصياً ترجم إلى الإنجليزية من أجل نيوتايب USA.

أدوارها

مسلسلات أنمي تلفزيونية
1986
 ميزون إككوكو (بداية التمثيل الصوتي) - (بعض الأدوار الصغيرة)

1988
 أوسوماتسو-كن - تودوماتسو
 ماشين إيودن واتارو - هيميكو شينوبيبِه

1989
 رانما ½ - رانما ساوتومي (الفتاة وأيام الطفولة)
 ألفرد كواك - ألفريد جي كواك
 مادو كينگ گرانزورت - گُريگُري، إنُما
 الشرطة المتنقلة پاتليبر - موموكو ساكُراياما
 تنكو سنكي شوراكو - ناراؤه رينگِه
 چينپُي - إري كاسُگا

1990
 دينئيه شوجو - آي
 قطط النينجا الأسطوريون - تشومورانما#1/2
 تنساي باكابون - باكابون
 يو يو هاكوشو - فوكومن، گِنكاي (الشابة)

1991
 كينكيو هاشّين سيڤر كيدز - سيرا
 مغامرات حنين (الجزء الثاني) - حنين
 زتاي متيكي رايجين-أوه - يو إزومي، رُرُكو هيمِكي، فارُزِبو، كوزُيه ياماگُتشي، والدة هتشوه، والدة يوپّا

1992
 بوكو نو پاتراش - نيرو
 هانا نو ماهوتسكاي ماري بيل - موري
 تيككامان بليد - أكي

1993
 نيكّيتسو ساسكيو گوزاورر - هيرومي تاتشيبانا

1994
 بلو سيد - موميجي فوجيميّا
 DNA² - توموكو سايكي
 أسرار المحيط - منارة

1995
 نيون جينيسيس إيفانجيليون - ريه أيانامي، يوي إيكاري، پن پن، الوحدة-01
 سلايرز - لينا إنفرس
 دراغون بول زد - فتى أعمى التقى بماجين بوو
 باكُرِتسُ هنتر - تيرا ميسو

1996
 المحقق كونان - آي هايبارا، أكاكو كويزومي
 سيبر ماريونيت J - لايم
 سيبر ماريونيت R - لايم
 سلايرز نكست - لينا إنفرس

1997
 بوكيمون - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، بولباسور، بيدجيوتو، گولدين
 ماتا ماتا سيبر ماريونيت J - لايم
 سلايرز تراي - لينا إنفرس

1998
 شادو سكيل - إلي ريگو
 بانّوه بُنكا نِكومُسُمِه - أتسكو ناتسومه
 كاوبوي بيباب - فيه ڤالنتاين
 أكيهابارا دينّوه گُمي - تسوبامِه أوتوريي
 السيف القاطع - كيندا
 سيبر ماريونيت J to X - لايم

2000
 لاف هينا - هاروكا أوراشيما

2001
 زعيم المحاربين - أنّا كيوياما، أوپاتشو
 تيلز أوف إترنيا - مارون بلوكارنو

2002
 تينشي نا كونامايكي - ميگُمي أماتسُكا
 بوكيمون سايد ستوري - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 پانيو پانيو دي جي تشارات - پيّوكو

2003
 بوكيمون أدفانسد جينيريشن - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، هوين پوكيدكس، مدكيپ
 دي جي تشارات نيو - پيّوكو
 هيتسوجي نو أوتا - تشيزُنا تاكاشيرو

2004
 كيرورو غُنسو - ريه أيانامي (الحلقة 48)

2006
 بوكيمون: دايموند آند بيرل - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، چيمچار

2008
 سلايرز ريڤولوشن - لينا إنفرس

2009
 سلايرز ريڤولوشن-آر - لينا إنفرس

2010
 بوكيمون: بيست ويش - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، سنيڤي
 رينبو: نيشا روكوبو نو شيتشينين - الراوية

2011
 الإكسورسست الأزرق - يوري إگين

2014
 ون بيس - ريبيكا
 إشراف ضعيف - رونپاس

أوفا أنمي
 3×3 آيز - پاي
 ماكروس پلاس - لوسي مكميليان
 التقرير المتنقل جاندام 0080: حرب في الجيب - كريستينا مكينزي
 رانما ½ - رانما ساوتومي (الفتاة)
 رايدينغ بين - كاري
 تيككامان بليد II - أكي

أفلام أنمي

 أسورا - واكاسا
 المحقق كونان: أسير في عينيها - آي هايبارا
 المحقق كونان: عد تنازلي إلى الجنة - آي هايبارا
 المحقق كونان: تقاطع طرق في العاصمة القديمة - آي هايبارا
 المحقق كونان: علم القراصنة في عرض المحيط - آي هايبارا
 المحقق كونان: ساحر السماء الفضية - آي هايبارا
 المحقق كونان: لحن وداع المتحرين - آي هايبارا
 المحقق كونان: إستراتيجية ما فوق الأعماق - آي هايبارا
 المحقق كونان: لحن كامل من الرعب - آي هايبارا
 المحقق كونان: المطارد الأسود -آي هايبارا
 ون بيس: مغامرة في جزيرة الساعة - هني كوين
 بوكيمون دايموند آند بيرل الفيلم: ديالغا ضد بالكيا ضد داركراي - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 مغامرة إلمر: تنين والدي - بوريس التنين
 إيفانجيليون: الموت والبعث - ريه أيانامي
 نهاية إيفانجيليون - ريه أيانامي، يوي إيكاري
 إيفانجيليون: 1.0 أنت (غير) وحيد - ريه أيانامي، بن-بن
 إيفانجيليون: 2.0 أنت (لا) تستطيع التقدم - ريه أيانامي، يوي إيكاري، بن-بن
 إيفانجيليون: 3.0 أنت (لا) تستطيع الإعادة - ريه أيانامي
 هاشيره ميلوس - كلاير
 هيلو كيتي رينغو نو موري نو فانتاسي - هيلو كيتي
 هايلاندر: البحث عن الانتقام - كيالا
 لوبين الثالث: أزمة طوكيو - ماريا
 لوبين الثالث ضد المحقق كونان: الفيلم - آي هايبارا

 ماردوك سكرامبل - رونيه بالوت
 بابريكا - د. أتسكو «بابريكا» تشيبا
 بوكيمون الفيلم: هجوم ميوتو المضاد - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون الفيلم: ولادة لوغيا المتفجرة - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون الفيلم: إمبراطور برج الكريستال إنتيه - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون الفيلم: سيليبي: اللقاء الذي اجتاز الزمن - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون الفيلم: حراس ألتومير - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، لاتياس
 بوكيمون الفيلم: نجمة أمنيات الليالي السبع: جيراتشي - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)، أبسول
 بوكيمون أدفانس جينيريشن الفيلم: الزائر ديوشيس - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون أدفانس جينيريشن الفيلم: ميو وبطل الموجة - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بوكيمون أدفانس جينيريشن الفيلم: حارس البوكيمون وأمير البحار: مانافي - موساشي (جيسي) من فريق روكيت (الرداء الأبيض)
 بروجكت إيه-كو - أُميه
 رايدينغ بين - كاري
 سيلور مون إس: الفيلم - هيميكو نايوتاكي
 سلايرز الصورة المتحركة - لينا إنفرس
 سلايرز ريترن - لينا إنفرس
 سلايرز گريت - لينا إنفرس
 سلايرز گورجس - لينا إنفرس
 سلايرز پريميوم - لينا إنفرس
 سمايل پريكيور! الفيلم: إهون نو ناكا وا مينّا تشيگُهاگُ - نيكو
 تنتشي مويو: إن لاف - أتشيكا ماساكي
 ڤامپاير هنتر دي: بلدلست - ليلا
 رانما ½ - رانما ساوتومي
 كاوبوي بيباب: باب النعيم - فيه فالنتاين
 أطفال الذئب - سيدة فوجيي

أدوارها في ألعاب الفيديو
 زوبعة المعارك: فلاش هايدرز SFX - تيريا روزيت
 المحقق كونان: تحقيق ميرابوليس - آي هايبارا
 هيبيريكي - هيبي
 هيروز فانتاسيا - لينا إنفرس
 ناكلهيدز - كريستين مياو
 لونار 2: إترنال بلو - ليمينا أوسا
 ماكروس VF-X2 - سوزي نيوتليت
 نيون جينيسيس إيفانجيليون: صديقة الفولاذ - مانا كيريشيما، ريه أيانامي، بن بن
 بوبفل ميل - ميل
 سلسلة سلايرز - لينا إنفرس
 سوبر سماش برذرز براول - لاتياس، غارديفوير
 غامي نو كانزومي فول. 2 - المعلق والتميمة
 فاينل فانتسي أغيتو XIII - أندوريا
 فلاش هايدرز - تيريا روزيت
 ديسيديا: فاينل فانتسي - شانتوتو
 ديسيديا 012 فاينل فانتسي - شانتوتو
 دانغانرومبا V3 كيلينغ هاروني- شويتشي سايهارا

أدوار الدبلجة

 أميلي - أميلي بولين (أودري تاتو)
 الفتى أسترو - كورا
 باتمان - باتغيرل/باربارا غوردون
 داني الشبح - سام مانسونز، فاليري غراي
 فول هاوس - آرون بايلي
 ترو لايز - دانا تاسكر

 دونكي كونگ كنتري - ديدي كونگ
 فتاتي - توماس جيمس سينيت
 حافة الهادي - ماكو موري (رينكو كيكوتشي)
 بينوتس («تشارلي براون») سبيشالز - مارسي
 ستار تريك: الجيل التالي - رينيه بيكارد

سي دي دراما

 أكيهابارا ديننو غمي - تسوبامي
 باكورتسو هانترز - تيرا ميسو
 باننو بونكا نيكومُسُمي - أتسكو ناتسومه
 دانسنغ وسبرز - مييفا
 فاتال فيوري دينغكي دراما سي دي - ماي شيرانوي
 GS ميكامي غوكُراكو دايسكسن!! - دي جي
 جنغل دي إكوه - أونغو
 كودوموتاتشي ها يورو نو جونين - يومي
 لاموني آند 40 DX - ماونتن ديو غولد
 ليبس العميل - يو، ونتر فيري
 لاف هينا - هاروكا أوراشيما
 موجينتو مونوغاتاري - ساوري كراشيما
 نيون جينيسيس إيفانجيليون - ريه أيانامي

 بوبفل ميل بارادايس 1، 2، 3، 4، 5 - ميل
 بوبفل ميل الجيل التالي - ميل
 آر جي فيدا - أشورا
 شادو سكيل - إل لاغ
 شامان كينغ أوسوريزان ريفوير - آنا كيوياما
 شامان كينغ أوسوريزان ريفوير أو ريفوير - آنا كيوياما
 سلايرز إكسترا - لينا إنفرس
 سلايرز نكسترا - لينا إنفرس
 سلايرز بريميوم - لينا إنفرس
 سلايرز vs. أورفين - لينا إنفرس
 شيروي أشتا دا روكيتو دان - موساشي (جيسي)
 إس إم غيرلز سيبر ماريونيت جي/آر - لايم
 سوريوكه! أوتشو سينكان ياماموتو يوكو - مادوكا ميدو
 طوكيو جولييت - مينوري أياسه

السيرة الموسيقية

المصادر

وصلات خارجية
 ميغومي هاوس (الموقع الرسمي - باليابانية)
 ميغومي هاياشيبارا على بلبابيديا
 أدوار ميغومي هاياشيبارا في التمثيل الصوتي على قاعدة بيانات السيّو لهيتوشي دوي.
 Jmusic.fr.tc biographie et discographie, section jmusic (بالفرنسية)
 ميغومي هاياشيبارا على شبكة أخبار الأنمي
 الملف الشخصي على J-pop.com

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من طوكيو
أعلام نينتندو
رومان كاثوليك يابانيون
مغنون من طوكيو
مغنون ومغنيات وكتاب أغان يابانيون
مغنون يابانيون في القرن 20
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات بوب يابانيات
مغنيات روك يابانيات
مغنيات وكاتبات أغان يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 20
مغنيات يابانيات في القرن 21
مقدمو إذاعة يابانيون
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات تلفزيون يابانيات
ممثلات من طوكيو
ممثلات يابانيات في القرن 20
ممثلات يابانيات في القرن 21
ممثلو الأداء الصوتي لشخصيات المحقق كونان
ممرضون يابانيون
مواليد 1967
مواليد في كيتا (طوكيو)
مؤلفو موسيقى أنمي

ميغومي هاياشيبارا


Elisha Ann Cuthbert (d. 30 Kasım 1982; Calgary, Alberta), Kanadalı aktris ve model.

Hayatı
Elisha Ann Cuthbert, 30 Kasım 1982 yılında Calgary, Alberta'da üç çocuklu bir ailenin en büyük çocuğu olarak dünyaya geldi ve Greenfield Park, Quebec'te büyüdü. Kariyerine 1989 yılında çeşitli çocuk kıyafetleri mankenliğiyle başladı ve aynı zamanda ayakkabı modelliği de yaptı. İlk televizyon tecrübesi, çocuklar için hazırlanmış korku temalı bir televizyon dizisi olan: Are You Afraid of the Dark? (Acaba Karanlıktan Korkar Mısınız?)'da oldu. Daha sonra da, genç bir kızın başından geçen maceraların anlatıldığı: "The Tale of the Nightshift"te (Gece Vardiyası Hikâyesi) oynadı -ki daha sonra gerçek bir diziye başlamış olacaktı- ve nihayet ilk rolünü aile dramını anlatan Dancing on the Moon (Ay'ın Dans Edişi) adlı filmde göz doldurucu bir performans sergiledi. Bir star olma yolunda ilerlerken ailesel-izlek konulu bir film olan Airspeed'de (Hava Uçuşu) oynadı. Popular Mechanics for Kids (Çocuklar İçin Popüler Mekanik) adlı programda ise Jay Baruchel ile sunuculuk yaptı. Elisha'nın bu programda yaptığı şey; ara sıra gerekli işleri yabancı muhabire bildirmek ve söylenecek tümceleri tespit ederek onu yanlış yapmaktan kurtarmaktı. 6 Temmuz 2013 yılında Dion Phaneuf ile evlendi.

Kariyeri
2000 yılında Greenfield Park on Montréal'in kuzey kıyısında olan Centennial Regional High School'dan mezun oldu ve Los Angeles, Kaliforniya'daki Hollywood kariyerine adım attı. Kısa bir süre sonra Kim Bauer rolünde oyunculuğa başladı. Oynadığı yapımda babası CTU ajanı olan Jack Bauer idi ve bu yapım bir televizyon dizisi olup adı 24'tür. Cuthbert'e başka işleriyle ilgilenmesi için 6 aylık bir müddet verildi. O süre zarfında işlerini tamamladı ve geri döndüğünde ise sonraki bölümler için diziye tekrar dönmesi teklif edildi. Ona yapılan bu öneri cezbedici ve göğüs kabartan cinsten olsa da Cuthbert 4. sezon için yapılan bu teklifi kabul etmedi. Ayrıca 5. sezonun yalnızca iki sahnesinde misafir-yıldız (konuk başrol oyuncusu) oldu. Ayrıca bunun devamında da Kim Bauer olarak 24: The Game adlı oyunda yer aldı.

Oynadığı diğer rolleri
Cuthbert, Kanada'da Lucky Girl adlı film ile sinemaya atıldı ve yine o filmdeki müthiş performansı ile 2001'de Gemini Award ödülünü almaya hak kazandı. Spider-Man (Örümcek Adam) adlı filmde Mary Jane Watson karakteri için oyunculuğu denendi ve ne yazık ki bu rolü Kirsten Dunst adlı oyuncuya kaptırdı. Cuthbert'in küçük roller ile erken tanışması onun Hollywood kariyerini genç yaşta başlattı. Old School ve Love Actually'de çekici bir kadını oynadı. Cuthbert'in sonraki filmi The Girl Next Door ise ona ilk kez bir porno star olarak başrol oyunculuğunu kazandırdı ve Danielle Emile Hirsch ile beraber oynadı. Cuthbert bu filmin bazı bölümlerinden rahatsız olduğunu olduğunu belirtti ama yönetmen Luke Greenfield tarafından buna ikna edildi. Rolünü derinden incelemek için hayat kadınlarıyla konuşup muzip pozlar vermeyi  öğrendi.

Filmografi

Ödülleri

Kaynakça

Dış Bağlantılar

1982 doğumlular
Kanadalı kadın dizi oyuncuları
Yaşayan insanlar
Kanadalı kadın sinema oyuncuları
Alberta doğumlular

Elisha Cuthbert


ජනිත් ඉඳුසර ගිම්හාන් වීරසිංහ (ඉංග්‍රීසි: Janith Indusara Gimhan Weerasinghe, උපත පෙබරවාරි 28, 2003) හොදින් හදුනනු ලබන්නේ ජනිත් වීරසිංහ යන නමිනි.

මුල් අවධිය

අධ්යාපනය

වෘත්තිය

සංගීතය

බාහිර සබැඳි

ෆේස්බුක් නිල ගිණුම - https://facebook.com/janithweerasingheofficial

නිල ඉන්ස්ටග්‍රම් ගිණුම - https://instagram.com/janithweerasingheofficial

නිල ට්විටර් ගිණුම - https://twitter.com/weerasinghejr

වෙනත් යොමු

ජනිත් වීරසිංහ

ජනිත් වීරසිංහ


Ziya Paşa () doğum adıyla Abdülhamid Ziyâeddin (1829, İstanbul - 17 Mayıs 1880, Adana), Tanzimat devri devlet ve fikir adamı, gazeteci ve şairdir. Osmanlı İmparatorluğu'nda 19'uncu yüzyılın en önemli devlet adamlarından birisidir ve Tanzimat edebiyatının en fazla eser veren yazarlarındandır. Şinasi ve Namık Kemal ile birlikte "Batılılaşma" kavramını ilk defa ortaya atan Osmanlı aydınları arasında yer alır.

Sultan Abdülaziz döneminde Avrupa'ya kaçarak Jön Türkler'e katıldı. Çıkardığı gazete aracılığıyla devrin hükûmetini eleştirdi. Yurda döndükten sonra vali olarak hizmet verdi ve görev yeri olan Adana'da vefat etti.

"Âyinesi iştir kişinin lafa bakılmaz / Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde" ve "Nush ile yola gelmeyeni etmeli tekdir / Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir" gibi kimi beyitleri darb-ı mesel olmuştur.

Adana'da 1950'li yıllarda ana cadde işlevi kazanan işlek yol, adını Ziya Paşa'dan alır.

Hayatı
1829 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Babası, Galata Gümrüğü'nde kâtiplik yapan Erzurum'un İspir ilçesinin Kerab köyünden Feridüddin Efendi, annesi Itır Hanım'dır. Asıl adı "Abdülhamid Ziyâeddin'''"dir.

Öğrenimine İstanbul Kandilli'de başladı. Süleymaniye yakınlarındaki "Mekteb-i Ulum-i Edebiyye"ye devam etti. Arapça ve Farsça öğrendi.

Bir süre Sadaret Mektub-i Kalemi'nde katip olarak çalıştı. Bu sırada devam ettiği Arapça ve Farsça dersler ile klasik edebiyatta ustalığını ilerletti; devrin şair ve alimlerinin bir araya geldiği Lebib Efendi Konağı'ndaki toplantılara katıldı.

Şairlikte ve Sadaret Kalemi'ndeki başarılarını takdir eden Sadrazam Mustafa Reşit Paşa'nın aracılığıyla 1855'te sarayda Mâbeyn-i Hümâyun Katipliği'ne atandı. Bu sırada Fransızca öğrendi. Molière'in Tartuffe adlı eserini "Tartüf yahut Riyanın Encamı" adı ile çevirerek Türk edebiyatının ilk manzum tercüme piyesini ortaya koydu Louis Viardot'un "Endülüs Tarihi", Cheruel ve Lavelle adlı yazarların "Engizisyon Tarihi" adlı eserlerini Fransızcadan Türkçeye çevirdi. Bir yandan da Hersekli Arif Hikmet Bey'in Laleli'deki evinde düzenlenen Encümen-i Şuara Topluluğu toplantılarına katıldı.

1859'da Mustafa Reşit Paşa'nın vefatından sonra sadrazam olan Mehmet Emin Ali Paşa ile anlaşamadığından yeni görevlere atanarak saraydan uzaklaştırıldı. Bu sırada yazdığı "Terci-i Bend" şiiri ile ilk defa edebiyat alanında ün sağladı. 132 beyit uzunluğunda, divan tarzında bir eser olan bu şiirde kainat ve dünyayı yeni bir bakışla kavrama çabası görülür ve devrin hükümeti üstü örtük olarak eleştirilir.

Saraydan uzaklaştırıldıktan sonra önce Atina elçiliğinde görevlendirilen Ziya Paşa, 1861'de Kıbrıs Mutasarrıfı oldu ve "Paşa" unvanını aldı; Kıbrıs'ta sıtmaya yakalandığı gibi bir çocuğunu ve babasını orada kaybetti; 1863'te Amasya, 1865'te Canik Mutasarrıfı oldu; 1866'da İstanbul'a dönebildi; Kıbrıs dönüşü hasta olan eşini de kaybetti.

Yönetime muhalif olan İttihak-ı Hamiyet Cemiyeti'nin (sonraki adıyla Yeni Osmanlılar)  üyesi olan Ziya Paşa, Diyarbekirli Filip Efendi'nin çıkardığı "Muhbir" gazetesindeki hükûmeti eleştiren yazılar yayımlaması yüzünden Nisan 1867'de yeniden Kıbrıs'a atandı.

 Avrupa'ya kaçışı
Kısa bir süre önce saraya küskün olarak Paris'e yerleşen Osmanlı devlet adamı ve Mısır prensi Mustafa Fazıl Paşa, İstanbul'a gönderdiği bir adamı vasıtasıyla Ziya Paşa'yı ve birkaç ay önce Erzurum'a vali muavini olarak atanan ancak gitmeyen Namık Kemal'i Paris'e davet etti; onlara geçimlerini sağlayacak kadar para tahsis edeceğini bildirdi. İki şair, Avrupa'ya gidip Mustafa Fazıl Paşa'nın koruyuculuğunda kalemleri ile hükümete muhalefet etme teklifini kabul ettiler. Kendilerine gerekli gördükleri kimseleri de beraberinde getirebilecekleri bildirilmişti.  Ali Suavi ile Agah Efendi'yi de davete karar verdiler. Mithat Paşa'yı gidişlerinden haberdar ettikten sonra birlikte Fransız Büyükelçiliğinin yardımı ile ülkeden kaçarak İtalya'nın Messina Limanına gittiler.

 Avrupa yılları
Ziya Paşa, Namık Kemal ve Messina'da buluştukları Suavi Efendi,  30 Mayıs 1867'de Paris'e vardı. Mustafa Fazıl Paşa'yı konağında ziyaret ettiler. Yaşça büyüklüğü nedeniyle Ziya Paşa grubun lideri durumundaydı.

Avrupa hayatı Paris'te başlayan Ziya Paşa, kısa bir süre sonra Paris sergisi için şehre Osmanlı Sultanı Abdülaziz'in gelecek olması nedeniyle geçici olarak ülkeden ayrılmayı uygun buldu. 30 Haziran 1867'de Namık Kemal, Âgah Bey ve Suavi Bey birlikte Londra'ya gitti. Ziya Paşa, Abdülaziz'in Avrupa seyahatinin devamında Londra'ya gelmesi üzerine Brighton'a çekildi ancak Sultan'a "Ziya Paşa'nın Arzuhali" adlı dilekçe şeklinde yazılmış eserini sundu. Eser, sadrazam Ali Paşa aleyhine yazılmış siyasi tenkit ve hicivdir.

Yeni Osmanlılar Cemiyeti, Abdülaziz'in seyahatinden sonra çalışma programını oluşturdular; bu programa göre Namık Kemal ve Ziya Paşa'nın "Hürriyet" adlı bir gazete çıkarması kararlaştırıldı. Hürriyet'in ilk sayısı, 29 Ağustos 1868'de çıktı. Bu ilk sayıda Ziya Bey'in Osmanlı kabinesini yeren bir yazısı yayımlandı. Yazı,  Abdülaziz ile barışıp İstanbul'a dönmüş olan Mustafa Fazıl Paşa'nın istediğinden çok daha ağır bir makale idi; Mustafa Fazıl Paşa bu nedenle Yeni Osmanlılar Cemiyeti'nin tahsisatlarını kesmekle tehdit etti. Yeni Osmanlılar Cemiyeti'nin eleştilerine engel olmak için Hariciye Nazırı Fuat Paşa da daha önce Londra elçisine bir yazı göndererek bu yayınların İngiliz hükümeti ile anlaşarak durdurulmasını istemişti. Bu nedenle Ziya Paşa İngiltere'de soruşturmaya uğradı ve kefaletle serbest kalabildi.

Mustafa Fazıl Paşa'nın yardımlarının gittikçe azalması üzerine Mısır Hidivi İsmail'in desteğini kabul eden Yeni Osmanlılar, bu destek ile gazeteyi çıkarmayı sürdürdüler. Namık Kemal'in yönetiminde çıkarılan gazetede zaman zaman Namık Kemal ve Ziya Paşa'nın birbirine zıt fikirler içeren makaleleri yayımlandı. Ziya Paşa'ya göre ülkenin içinde bulunduğu kötü durumun sebebi vezirlerin suistimali, Namık Kemal'e göre ise sistemin bozukluğu idi. Ziya Paşa yazılarında açıkça Ali Paşa hükümetine hücum ediyordu. Bu durum, Ali Paşa ile anlaşamayan Mısır Hıdivi'ni memnun ediyordu. Ancak Namık Kemal Mısır Hidivi aleyhine polemik yürütüyordu. Aralarındaki anlaşmazlık, Namık Kemal'in Mustafa Fazıl Paşa'nın isteğine uyarak 6 Eylül 1869'da gazeteden ayrılmasına yol açtı.

Öfkeye kapılan Ziya Paşa, elindeki toplu parayı Mustafa Fazıl Paşa'ya geri gönderip Cenevre'ye çekildi. Hidiv İsmail'in kendisiyle temas kurup destek sağlaması üzerine 13 Eylül 1869'dan itibaren gazete Cenevre'de Ziya Paşa yönetiminde çıkmaya başladı. Ziya Paşa bir süre sonra Londra'ya geçti ve burada da Hürriyet'i yayımlamayı sürdürdü. Gazetenin 78. sayısında Ali Suavi'nin "Ali Paşa Muhakemesi" başlıklı makalesinde bulunan "Ali Paşa'nın öldürülmesi gerektiği" yolundaki ifadeler nedeniyle İngiliz makamları tarafından tutuklanan Ziya Paşa, kefalet ile serbest kalınca Fransa'ya kaçtı. 1870 yılı Nisan ayında İsviçre'ye geçti ve yeni bir matbaa kuramayınca Hürriyet'i 89. sayıdan itibaren taşbasması olarak çıkardı. Gazete, son sayısını 29 Mayıs 1870'te yayımladıktan sonra kapandı.

Hürriyet'in kapanmasından sonra yeni bir gazete çıkarmak isteyen ancak bunu başaramayan Ziya Paşa'nın İstanbul'a dönmesine sadrazam Ali Paşa'nın ölümünden (8 Ağustos 1871) sonra izin çıktı.

 İstanbul yılları
İstanbul'a döndükten sonra 1872-1876 arasında çeşitli memuriyetliklerde görevlendirildi. Bir süre geçim sıkıntısı çekti. Abdülaziz'in tahttan indirilmesi ve  yerine II. Abdülhamit'in tahta çıkarılmasından sonra kurulan Anayasa Komisyonunda yer aldı. Bu sırada Maarif Müsteşarlığı görevinde idi ancak müsteşarlığın işlerinden ziyade anayasa hazırlıkları ile uğraştı. Anayasanın 23 Aralık 1876'da ilan edilmesinden sonra Genç Osmanlılar'ı tutuklama ve sürgünlerle çevresinden uzaklaştıran padişah Abdülhamit, Ziya Paşa'yı İstanbul'dan uzaklaştırmak için vezir rütbesi ile Suriye'ye vali olarak gönderdi.

 Valilikleri
Üç buçuk ay süren Suriye valiliğinden sonra Konya'da bir yıl valilik yapan ve eğitimle ilgili çalışmalar gerçekleştiren Ziya Paşa, son olarak 1878 yılında Adana'ya vali olarak atandı. Adana'da eğitim ve kültür alanında faaliyet gösterdi. Bursa valisi Ahmet Vefik Paşa'yı örnek alarak bir tiyatro binası inşa ettirdi, temsil vermek üzere İstanbul'dan bir tiyatro heyeti getirtti ve Fransızcadan piyes tercüme etti. İmarla ilgili faaliyetlerde bulundu; Gülek nahiyesinde bir rüştüye açtı.

 Ölümü
2 yıla yakın valilik yaptığı Adana'da 17 Mayıs 1880'de sirozdan hayatını kaybetti. Büyük bir cenaze töreninin ardından Adana Ulu Camii yanına defnedildi. 1881 yılında Adana valisi Abidin Paşa tarafından Ziya Paşa için türbe yaptırıldı. Türbenin etrafı 1960'larda park haline gelmiştir.

 Çocukları
İki evlilik yapmış olan Ziya Paşa'nın ilk evliliğinden Hayali Bey, Seniha Hanım, Vahid Ziya Bey adlı üç çocuğu olmuştur; ikinci evliliğini Saadet Hanım ile yapmıştır.

 Eserlerinin özellikleri
Tanzimat çağı yazarları arasında Namık Kemal ve Abdülhak Hamit Tarhan'dan sonra en çok eser verenlerden birisi Ziya Paşa'dır. Daha çok şiir tarzında eser verdi.

Eserlerinde baskıcı yönetime karşı özgürlükleri ve meşrutiyeti savundu. Batılılaşma yanlısı, yenilikçi Tanzimat edebiyatının öncüleri arasında yer aldı. Namık Kemal ve Şinasi ile birlikte yeni Türk edebiyatının temellerini attı. Türk edebiyatının kendi geleneğine sahip çıkmasını istedi, şiir ve yazı dilinin halkın dili olması gerektiğini savundu.

Şiirlerinde divan şiir biçimlerini kullandı ama içerikte hak, adalet, uygarlık, hürriyet gibi temaları işledi. "Terci-i Bend" ve "Terkîb-i Bend" isimli iki şiirinde ise insanın yargısı ve gerçeği kavramanın olanaksızlığı, Tanrı'nın mutlak egemenliği gibi metafizik konular üzerinde durdu. Bu iki ünlü manzume, başlıbaşına bir eser olarak pek çok defa basıldı.

1874-1875'te Arap, Fars ve Türk şairlerin şiirlerini "Harâbât" adlı 3 ciltlik ansiklopedide topladı. Antoloji için yazdığı manzum önsöz, "Mukaddeime-i Harabat", ayrı bir eser olarak da basılmıştır. Bu önsözde divan edebiyatını övmesi, Namık Kemal ile aralarının bozulmasına sebep olmuş; Namık Kemal karşılık olarak "Tahrib-i Harâbât" adlı manzumeyi kaleme almıştır.

Ziya Paşa'nın manzum eserlerleri önce damadı Hamdi Paşa tarafından "Eş'ar-ı Ziya" adıyla, daha sonra Süleyman Nazif tarafından "Külliyat-ı Ziya Paşa" adı altında birer ciltte toplandı. Ali Paşa'yı hicvetmek için yazdığı "Zafername" adlı bir manzumesi de vardır.

Ziya Paşa, şiir dışında siyasi konular üzerine küçük kitaplar kaleme aldı. "Rüya", "Veraset-i Saltanat-ı Seniyye",  "Ziya Paşa'nın Arzuhali" bu eserlerdendir.

Gazetelerde yazdığı makaleler arasında Hürriyet'in 7 Eylül 1868 tarihli 11. sayısında yayımladığı  "Şiir ve İnşâ" başlıklı makalesi çok meşhur olmuştur. Bu makalesinde şiirde halk şiirinden faydalanmak ve halkın anlayabileceği dili kullanmak gerektiğini söyler.Engizisyon Tarihi ve Endülüs Tarihi adlı iki Fransızca tarih kitabını Türkçeye kazandırdı; Molière'in Tartüffe eserini Türkçeye çevrirerek Türk edebiyatının  ilk manzum piyesini ortaya koydu. Jean-Jacques Rousseau'dan yaptığı "Emile" tercümesi yayınlanmış eserleri arasında yer aldı.

Ziya Paşa,

"Âyinesi iştir kişinin lafa bakılmazŞahsın görünür rütbe-i aklı eserinde''"

şeklindeki deyimleşen beyitin de yazarıdır.

Eserleri
 Zafername (1869, düzyazı şiir)
 Rüya (1868, Londra)
 Veraset Mektupları (1868, Londra))
 Eş'ar-ı Ziya (ölümünden sonra şiir, 1880)
Külliyat-ı Ziya Paşa (şiir)
 Şiir ve İnşâ (makale, 1868, Londra)
 Defter-i Amal (anı niteliğinde)
 Terkîb-i bend (Ziya Paşa)
Tercî-i bend (1859)
 Harâbât
Arz-ı Hal (1862, Londra)
Fihristi Ali Osman Zeyli (Osmanlı tarihi)

Tercümeleri
 Endülüs Tarihi (Louis Viardot'tan)
 Engizisyon Târihi (Lavalle ile Cheruel'den)
 Emile (J.J. Rousseau'den)
 Tartuffe (Moliere'den)

Dış bağlantılar
 Ziya Paşa ve eserleri
 Adem Çalışkan, Ziyâ Paşa'nın "Na't-ı Şerîfe"si ve Açıklaması, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 9, Samsun 1997
"Eleştirmensiz Eleştiri (I): Şinasi, Namık Kemal, Ziya Paşa"

Kaynakça

1825 doğumlular
1880 yılında ölenler
İstanbul doğumlu yazarlar
19. yüzyıl Osmanlı yazarları
Mâbeyn-i Hümâyun kâtipleri
Osmanlı Adana valileri
Osmanlı Şam valileri
Osmanlı şairleri
Osmanlı siyasetçileri
Osmanlıcılar
Adana'da ölenler
Adana'da defnedilenler

Ziya Paşa


Homogenic, İzlandalı şarkıcı/şarkı yazarı/müzisyen Björk'ün Eylül 1997'de "One Little India" etiketi ile çıkan albümüdür. Albümün yapımcılığını Björk'ün kendisi, Howie B, Guy Sigsworth ve Mark Bell üstlenmiştir. Elektronik müzik ve klasik dokunuşları bünyesinde birleştiren albüm müzik eleştirmenlerinin büyük beğenisini toplamış, tüm zamanların en iyi albümleri listelerine girmiştir.Slant Magazin albüm için: " Tüm zamanların en iyi elektronik albümü değilse bile kesinlikle son 10 yılın (90'lı yıllar) en iyisi!" ifadelerini kullanmıştır.  "Homogenic" ABD'de "altın sertifika" almış ve İngiltere albüm listelerinde dört numaraya kadar çıkmıştır.

Albümdeki Parçalar

 Hunter
 Jóga
 Unravel
 Bachelorette
 All Neon Like
 5 Years
 Immature
 Alarm Call
 Pluto
 All Is Full Of Love

Dış bağlantılar
 Homogenic mini-sitesi

1997 albümleri
Björk albümleri

Homogenic


A estação MRT Toa Payoh é uma estação de metrô (Mass Rapid Transit - MRT) na linha North South (NSL, sigla em inglês) em Toa Payoh, Cingapura. Localizado no centro da cidade de Toa Payoh, está integrado ao Ramal de Ônibus de Toa Payoh e ao HDB Hub, sede do Conselho de Habitação e Desenvolvimento. A estação fica sob o cruzamento de três estradas: Lorong1 Toa Payoh, Lorong2 Toa Payoh e Lorong6 Toa Payoh.

Anunciada pela primeira vez em maio de 1982, a construção da estação começou em 1983 como parte da fase 1 do sistema MRT. Em agosto de 1985, tornou-se a primeira estação MRT em Cingapura a ter sua estrutura de concreto concluída. Foi inaugurado em 7 de novembro de 1987 e foi uma das primeiras estações MRT a operar comercialmente. Tem um esquema de cores amarelo brilhante com um conjunto de azulejos coloridos no nível do saguão de acesso à plataforma.

História

A estação Toa Payoh foi incluída nos primeiros planos da rede MRT publicados em maio de 1982. A primeira confirmação de que a estação estaria entre as estações da Fase I (de Ang Mo Kio a Marina Bay ) veio em novembro daquele ano. Este segmento foi priorizado por passar por zonas de maior procura de transportes públicos, como os conjuntos habitacionais densamente povoados de Toa Payoh e Ang Mo Kio e a Zona Central . A linha visava aliviar o congestionamento do tráfego no corredor rodoviário Thomson-Sembawang .

O contrato 104 para a construção das estações Toa Payoh e Novena foi concedido à Joint Venture Tobishima-Takenaka em setembro de 1983. O contrato de S$ 96,8milhões ( US$ 45milhões em  ) incluiu a construção de  de túneis. A construção dos túneis entre Toa Payoh e Novena começou com uma cerimônia de lançamento na Shan Road em 22 de outubro de 1983. Essa cerimônia também marcou o início da construção da rede MRT. Os túneis e a estação tinham uma data de conclusão prevista para o início de 1988.

A estação foi construída no local do terminal de ônibus Toa Payoh Central, que foi transferido para um local adjacente. Na Shan Road, o poço inicial foi cavado em uma camada de arenito. Os túneis foram conduzidos em ambas direções desse eixo. A composição do solo era de arenito, granito, argila marinha ou rochas decompostas. As seções de arenito tiveram que ser contidas usando um escudo (com reforço temporário de concreto projetado/malha). As seções de granito tiveram que ser conduzidas e também extraídas com explosivos. As seções de argila marinha foram construídas usando cortar-e-tapar, e as seções de rocha decompostas usaram o Novo Método Austríaco de Tunelamento (NATM, sigla em inglês).

Em 6 de agosto de 1985, Toa Payoh foi a primeira estação MRT a ter suas obras estruturais concluídas, com o último balde de cimento despejado na estação como parte da cerimônia de conclusão. Devido a várias condições do solo, em novembro de 1985, o empreiteiro solicitou uma prorrogação de oito meses e verbas adicionais para construir os túneis entre as estações Novena e Toa Payoh.

Em janeiro de 1986, foi anunciado que a primeira seção do sistema MRT, das estações Yio Chu Kang a Toa Payoh, seria inaugurada no início de 1988; mas foi remarcado para 7 de novembro de 1987 em um anúncio em 16 de setembro daquele ano. Em um esforço para familiarizar as pessoas com o sistema, a estação recebeu uma prévia de 10 a 11 de outubro de 1987. Durante a prévia, cerca de 44.000 pessoas visitaram a estação. No entanto, nenhum serviço de trem funcionou, para grande decepção de muitos visitantes. Muitos expressaram entusiasmo e curiosidade, e muitos visitantes compraram ingressos para fazer o passeio de MRT na estreia do sistema.

No dia da inauguração, Toa Payoh foi a estação mais visitada na linha recém-concluída, com longas filas fora da estação às 11:00am. Na cerimônia de abertura, o segundo vice-primeiro-ministro Ong Teng Cheong, que defendeu e encomendou o planejamento do sistema MRT, participou da cerimônia como convidado especial de honra. Yeo Ning Hong, o Ministro das Comunicações e Informação, iniciou formalmente as operações do MRT e anunciou que seria o "início" do sistema MRT. No dia, o botão de emergência foi ativado na estação Toa Payoh pouco antes das 8h30pm, o que parou os trens por cerca de meia hora ao longo de um dos dois trilhos que levam à estação.

Em 8 de janeiro de 2006, a estação Toa Payoh foi uma das quatro estações MRT que participaram do Exercício NorthstarV, um exercício simulado de contraterrorismo . Em julho de 2012, a Autoridade de Transporte Terrestre (LTA, sigla em inglês) convocou uma licitação para melhorar as medidas de prevenção de inundações (como novas barreiras contra inundações) na estação Toa Payoh, juntamente com onze outras estações MRT.   De julho de 2012 a 2014, a escada rolante na saídaD (a passagem subterrânea de pedestres que liga a Lorong2 Toa Payoh) foi substituída e atualizada.

Detalhes da estação
Toa Payoh serve a linha Norte Sul (NSL) e fica entre as estações Braddell e Novena. O código oficial da estação é NS19. Como todas as estações da NSL, a estação é operada pela SMRT Trains . A estação opera entre 5:41am e 12:25am diariamente. As frequências dos trens variam de 2,5 a 5,0 minutos.

A estação tem quatro entradas que servem a área de Toa Payoh. (Toa Payoh significa "grande pântano" no dialeto Hokkien . O nome é uma referência à grande área pantanosa que existia antes do desenvolvimento das hortas chinesas. )  Os pontos de referência ao redor incluem o Ramal de ônibus de Toa Payoh, o HDB Hub, a biblioteca pública Toa Payoh, Toa Payoh Stadium, o complexo de natação Toa Payoh e as escolas primárias e secundárias CHIJ. A estação também fica ao lado de duas igrejas: a Igreja do Cristo Ressuscitado e a Igreja Metodista Toa Payoh.

A estação é subterrânea, com um saguão no nível superior e as plataformas no nível inferior. Como muitas estações na rede MRT inicial, Toa Payoh tem uma plataforma de ilha . Toa Payoh também é uma das poucas estações na rede inicial a ter um pé-direito duplo. As amplas plataformas e entradas foram projetadas para acomodar grandes multidões.

A estação Toa Payoh tem um esquema de cores amarelo brilhante para os pilares e coberturas. Ao longo dos , a estação apresenta um mural "arco-íris curativo" composto por 15.000 azulejos em várias cores. O mural do arco-íris pretendia refletir as massas de pessoas de várias origens raciais movendo-se juntas em harmonia.

Como parte do Comic Connect da SMRT, uma vitrine de arte pública de murais com temas históricos, a estação exibe The Toa Payoh Story de James Suresh, Sayed Ismail e Suki Chong. A obra de arte retrata vários pontos de referência da área de Toa Payoh, incluindo o playground do dragão, o Mosteiro Shuang Lin e a biblioteca pública de Toa Payoh. O mural inclui a representação de Seah Eu Chin, empresário e proprietário de terras da região. Como Toa Payoh foi a primeira cidade desenvolvida pelo Conselho de Habitação e Desenvolvimento, os artistas pretendiam que o mural ligasse o significado da área aos principais marcos da história de Cingapura.

Notas

Referências

Ligações externas
 *

Estações ferroviárias inauguradas em 1987

Estação de metrô (MRT) Toa Payoh


Egbert Wagenborg (* 10. Juni 1866 in Veendam; † 14. Juni 1943 in Delfzijl) war ein niederländischer Reeder und Gründer der heutigen Koninklijke Wagenborg B.V. sowie Hotelbesitzer.

Leben
Egbert Wagenborg wurde als jüngstes von sieben Kindern der Eheleute Peter Wagenborg (1824–1871) und Gertrude Geerts Smeltekop (1826–1887) geboren.

Mit zehn Jahren ging er an Bord der Barkasse seines Bruders Geert (1850–1931), der Kapitän war. 1888 heiratete er Abelina Lukkiena Vegter (1868–1931), mit der er elf Kinder hatte, von denen drei im Kindesalter verstarben.

Um 1888/89 übernahm er sein erstes Schiff, die Broedertrouw, und es kam zur ersten Zusammenarbeit mit dem Schiffbauer Berend Niestern. Nachdem er die heutige Koninklijke Wagenborg B.V. gegründet hatte, weitete diese den Unternehmensbereich aus.

Badhotel Schiermonnikoog
Als eine Fehlinvestition erwies sich das um 1918 erworbene, auf Dünen errichtete Badhotel Schiermonnikoog. Durch wetterbedingte Dünenabtragung wurde das Hotel im Herbst 1923 zerstört.

Literatur
Hans Beukema: Wagenborg 100 jaar. Transport over water, wadden en wegen. Alkmaar, De Alk, 1998, 240 S.

Einzelnachweise

Niederländer
Reeder (Niederlande)
Geboren 1866
Gestorben 1943
Mann

Egbert Wagenborg


L'édition 2022 du tournoi de tennis de Rio de Janeiro se déroule du 14 au , sur terre battue en extérieur. Elle appartient à la catégorie ATP 500.

Faits marquants

Forfaits
On note les forfaits de l'Autrichien Dominic Thiem et du Norvégien Casper Ruud. Ils sont respectivement remplacés par Pablo Cuevas et Roberto Carballés Baena.

Lauréats
L'Espagnol Carlos Alcaraz remporte le tournoi en battant en finale Diego Schwartzman. Il s'agit du  titre ATP de sa carrière en simple. À 18 ans, il est le plus jeune joueur de l'histoire à s'imposer dans un ATP 500. Ce sacre lui permet d'intégrer pour la première fois de sa carrière le top 20.

En double, Simone Bolelli et Fabio Fognini décrochent leur  titre ensemble en s'imposant en finale face à Jamie Murray et Bruno Soares. Il s'agit de leur  et  titre respectif dans la discipline.

Primes et points

NB : Pour les têtes de série exemptées de , une élimination au  ne rapporte aucun point ATP.

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Rio de Janeiro
 Saison 2022 de l'ATP

Liens externes
  Site officiel

ATP 2022
Rio de Janeiro
Sport au Brésil en 2022
Tennis en février 2022

Tournoi de tennis de Rio de Janeiro (ATP 2022)


الشاحنة  هي عربة نقل ثقيل، ذات محرك تستخدم لحمل (شحن) البضائع. تستطيع الشاحنات حمل جميع أنواع البضائع تقريباً. فهي تجلب المواد الغذائية والسلع الأخرى إلى المتاجر والمنازل، كما تأخذ المواد الخام من مصنع إلى آخر. وتحمل الشاحنات أيضاً السلع المحزومة مثل الصناديق الكرتونية المعبأة بالمواد الغذائية، أو المواد غير المعبأة مثل زيت الوقود، الذي ينقل إلى محطات البنزين. تقوم الشاحنات بمعظم المهام الأخرى في المجتمع الذي يحتاج إلى مركبات كبيرة. فهي تساعد في نقل كل شيء تقريباً.

أنواع الشاحنات

للشاحنات الصغيرة عادة نفس المحركات وصناديق التروس الموجودة في السيارات ذات الاحجام المشابهة. أما الشاحنات الأكبر حجماً، فتتصف بتركيب أكثر تعقيداً، وبمحركات أعظم قوة مقارنة بالسيارات. فنادراً ما تزيد قدرة محركات السيارات على 200 حصان أما قدرة محركات الشاحنات الثقيلة فتتراوح بين 200 وأكثر من 400 قدرة حصانية. والأهم من ذلك، فإن عزم التدوير أو قوة السحب لدى هذه السيارات قد تكون أقوى بعشر مرات. ولجميع الشاحنات، تقريباً، جزء مغطى أو مقصورة للقيادة في الأمام مع حيز للحمولة في الخلف. وفي بعض الأحيان، تتحد مقصورة القيادة وحيز الحمولة معاً على هيكل قاعدة الشاحنة المنفرد . وتدعى هذه المركبة، في الغالب، بالشاحنة الصلبة.

تاريخ صناعة الشاحنات
بنيت أول شاحنة في عام 1896م من قبل رائد صناعة السيارات الألمانية Gottlieb Daimler. كانت شاحنة دايملر تحتوي على محرك رباعي القوة وحزام نقل بسرعتين أماميتين وعكس واحد. كانت أول شاحنة صغيرة، كما أنتجت دايملر أول دراجة نارية في العالم في عام 1885م وأول سيارة أجرة في عام 1897م.

شاحنة السحب الأولى

ولدت صناعة القطارات في عام 1916م في تشاتانوغا بولاية تينيسي عندما ساعد إرنست هولمز، صديق، صديقه في استعادة سيارته بثلاثة أقطاب، بكرة، وسلسلة موصلة بإطار كاديلاك عام 1913م.

وبعد تسجيل براءة اختراعه ، بدأ هولمز بتصنيع أجهزة إزالة الأعطال وسحب المعدات للبيع إلى مرائب السيارات وإلى أي شخص آخر قد يكون مهتمًا باسترداد وسحب السيارات المحطمة أو المعطلة. كانت أول منشأة تصنيع له عبارة عن متجر صغير في شارع السوق.

ونمت أعمال هولمز مع توسع صناعة السيارات، وفي النهاية اكتسبت منتجاتها سمعة عالمية بجودتها وأدائها. توفي إرنست هولمز، الأب في عام 1943م وخلفه ابنه إرنست هولمز الابن، الذي كان يدير الشركة حتى تقاعد عام 1973م. ثم بيعت الشركة لشركة دوفر. غادر حفيد المؤسس ، جيرالد هولمز ، الشركة وبدأت واحدة جديدة من بلده ، القرن Wreckers. بنى مصنعه في Ooltewah وسرعان ما تنافس الشركة الأصلية مع محرّكاته التي تعمل بالطاقة الهيدروليكية.

في نهاية المطاف، اشترت شركة Miller Industries أصول كلتا الشركتين، بالإضافة إلى الشركات الأخرى المصنعة للأسلحة.

شاحنات رافعة شوكية

تعرف الجمعية الأمريكية للمهندسين الميكانيكيين شاحنة صناعية بأنها «شاحنة متحركة تعمل بالطاقة، تستخدم لنقل أو دفع أو سحب أو رفع أو تكديس أو طبقات من المواد». الشاحنات الصناعية التي تعمل بالطاقة معروفة أيضاً باسم الرافعات الشوكية، شاحنات البليت، شاحنات الركاب، شاحنات الشوكة وشاحنات الرفع.

وكان اختراع أول رافعة شوكية عام 1906م، ولم تتغير كثيرًا منذ ذلك الوقت. قبل اختراعه، تم استخدام نظام من السلاسل والثنيات لرفع المواد الثقيلة.

شاحنة ماك

تأسست Mack Trucks، Inc. في عام 190م0 في بروكلين ، نيويورك بواسطة جاك و Gus Mack. كان يعرف في الأصل باسم شركة ماك براذرز. اشترت الحكومة البريطانية نموذج Mack AC واستخدمته في نقل الأغذية والمعدات لقواتها خلال الحرب العالمية الأولى.

نصف شاحنات

اخترعت أول شاحنة نصف شاحنة في عام 1898م من قبل الكسندر وينتون في كليفلاند بولاية أوهايو. كان وينتون في البداية صانع سيارات، وكان يحتاج إلى وسيلة لنقل سياراته إلى المشترين في جميع أنحاء البلاد، وولد شبه – شاحنة ضخمة على 18 عجلات باستخدام ثلاثة محاور قادرة على حمل حمولات كبيرة وثقيلة. يوجه المحور الأمامي النصف بينما يدفع المحور الخلفي وعجلاته المزدوجة إلى الأمام.

تحديات صناعة الشاحنات
تواجه صناعة الشاحنات الثقيلة العديد من التحديات وتعمل من أجل الامتثال للقواعد الجديدة الصادرة بشأن انبعاثات غازات الاحتباس الحراري ومعايير الاقتصاد في استهلاك الوقود. ويتعين على شركات تصنيع الشاحنات التكيف مع اللوائح الجديدة التي تعد تحديًا بالنسبة لها. وقد تكيفت بالفعل وبشكل كبير مع بعض الحلول سهلة التحقيق مثل الإطارات المنخفضة المقاومة. وتطوير تكنولوجيات جديدة وتطبيقها يمثل تحديًا وأمرًا معقدًا.

ولكل من التقنيات والمواد الجديدة دور مهم تؤديه، فيتم جمع المواد البلاستيكية والمعدنية والمركّبة بطرق جديدة على المصممين والمهندسين. وفي سبيل اتخاذ الخيارات الفعالة والابتكار، تحتاج شركات التصنيع إلى موردين بخبرات في استخدام المواد لتحقيق أداء فائق.

انظر أيضاً
 قائمة مصنعي الشاحنات
 منصة ذيلية رافعة

مراجع

آليات هندسية
اختراعات ألمانية
شاحنات
مركبات اخترعت في 1896
مركبات عرضت في 1895

شاحنة


NPR (National Public Radio), ABD'nin bağımsız haber radyosudur. Devletten mali destek görmekte ise de, gerek haber gerekse eleştiri olarak bağımsız bir radyo olup birçok ABD medya kanallarından daha ciddi ve tarafsız haber vermektedir.

Yayınları arasında dönem dönem halktan bağış istemesiyle meşhurdur. 6 Kasım 2003 tarihinde McDonalds hissedarı yaşlı bir bayandan 200 milyon dolar kadar bir bağışı almış olmasına rağmen seyircilerin sorusu üzerine bağış istemeyi kesmeyeceklerini açıklamışlardır. O zaman verilen bilgiye göre yıllık toplam bağış miktarı 10 milyon dolar civarındadır. NPR'ın 2003'teki toplam bütçesi 100 milyon dolardı.

Aynı mantıkla kurulan bir de TV kanalı PBS vardır.

Dış bağlantılar
 Resmi NPR sitesi

Amerika Birleşik Devletleri radyo kanalları

National Public Radio


Os Trapalhões é um grupo de comédia brasileiro, que estrelaram o programa homônimo, exibido inicialmente pela TV Tupi (1974–1976), e posteriormente pela Rede Globo (1977–1995), além de diversos filmes entre a década de 1960 e a década de 1990.

O quarteto era formado por Renato Aragão, intérprete do cearense Didi Mocó, Dedé, "o galã da periferia", Mussum, "o malandro do morro" e Zacarias, "o mineirinho ingênuo".

O primeiro filme deles, Na Onda do Iê-Iê-Iê (1966), contava apenas com a dupla Didi e Dedé. Com o quarteto clássico, foram produzidos vinte e um filmes, começando com Os Trapalhões na Guerra dos Planetas (1978) até Uma Escola Atrapalhada (1990). Mais de cento e vinte milhões de pessoas já assistiram aos filmes de D'os Trapalhões, sendo que sete destes filmes estão na lista das dez maiores bilheterias do cinema brasileiro.

Filmografia

Mais de cento e vinte milhões de pessoas já assistiram a filmes de Os Trapalhões, sendo que sete filmes estão na lista dos dez mais vistos na história do cinema brasileiro. São eles:

 4.º lugar – O Trapalhão nas Minas do Rei Salomão de 1977, com 5,8 milhões de espectadores
 5.º lugar – Os Saltimbancos Trapalhões de 1981, com 5 milhões
 6.º lugar – Os Trapalhões na Guerra dos Planetas de 1978, com  5 milhões
 7.º lugar – O Cinderelo Trapalhão de 1979, com 4,7 milhões
 8.º lugar – Os Trapalhões na Serra Pelada de 1982, com 4,7 milhões
 9.º lugar – O Casamento dos Trapalhões de 1988, com 4,5 milhões
 10.º lugar – Os Vagabundos Trapalhões de 1982, com 4,4 milhões

Revival

Em 2017, foi lançado uma nova versão do grupo, uma co-produção da Rede Globo com o Canal Viva. Nesta nova versão, que contava com a presença de Renato Aragão (Didi) e Dedé, Os Trapalhões eram interpretados por Lucas Veloso, Bruno Gissoni, Mumuzinho e Gui Santana como Didico, Dedeco, Mussa e Zaca. Porém, devido a recepção negativa de público e crítica, o programa acabou cancelado em 10 de abril de 2018 após uma temporada com apenas dez episódios.

Ligações externas
 Os Trapalhões no Memória Globo

Bandas formadas em 1965
Bandas extintas em 1995
Bandas do estado do Rio de Janeiro
Grupos de artistas do Brasil
Humor do Brasil
Os Trapalhões

Os Trapalhões (grupo)


Takuya Masuda (født 29. juni 1989) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub FC Machida Zelvia.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Masuda


18623 Pises este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
18623 Pises este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatoire des Pises din Parcul național din Cévennes. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,84 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 2,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 18001-19000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

18623 Pises


Shaizar es una fortaleza ubicada a orillas del río Orontes, al noroeste de Hama, Siria. Se cree que la edificación fue construida en los tiempos de la Antigua Grecia 1200 A.C. La zona fue anteriormente conocida como Senzar o Sezar, en las cartas y correspondencias de Amarna. Para los griegos era conocida como Sidzara, pero la dinastía seléucida le cambió el nombre por Larissa. Shayzar cayó bajo el control de los árabes en 638 y luego pasó varias veces por la dominación árabe y bizantina, y viceversa. Fue despedida en el año 969 por el emperador Nicéforo II bizantino y posteriormente conquistada por Basilio II en el año 999, este se convirtió en el bastión de la frontera sur del imperio bizantino, encabezado por el obispo de Shayzar. Después fue adquirido por el clan de los Banu Munqidh en 1081, cuando Ali Munqidh se adueñó de la fortaleza. Después de este evento, los bizantinos y los cruzados sitiaron Shayzar en numerosas ocasiones.

Actualmente es un lugar turístico e histórico.

Historia
Shaizar (en algunas fuentes transcrito Shayzar o Shaizar) fue en su momento una importante fortaleza medieval del norte de Siria en la orilla izquierda del río Orontes, a unos 20 kilómetros al noroeste de Hama. La fortaleza o villa tenía una población en el entorno y al norte presentaba una villa baja (donde hoy en día se encuentra una aldea) situada estaba entre la fortaleza y el puente del río Orontes. Se le menciona en los tiempos egipcios, en las Mesitas de Amarna con el nombre de Senza (o Sezar); fue refundada por los seléucidas hacia el 300 A.D. con el nombre de Larissa pero más tarde recuperó su nombre tradicional durante el dominio romano.

El castillo
La fortaleza es de apenas 50 metros de ancho, pero casi 470 de largo. Al este del castillo, se desciende abruptamente hacia abajo desde el río Orontes. La entrada está situada en el extremo norte de la ciudadela y es una de las mejores piezas conservadas de la fortaleza. Sobre la entrada se alza una torre, que fue una de las primeras partes de la planta (hoy restaurado). Aproximadamente en el centro de la cordillera se levanta una gran parte que permanece bien conservada.

En 2002, un equipo italiano de arqueólogos de la Universidad de Venecia realizó una serie de excavaciones en los terrenos del castillo. Shaizar fue seleccionado como el sitio ideal para la investigación arqueológica en el desarrollo de las fortalezas y asentamientos del Medio Oriente.

Galerías

Véase también
 Castillo
 Palacio

Bibliografía
 Muriel Brunswig-Ibrahim: Syrien, Bielefeld 2006, ISBN 3-8317-1472-X.
 Steven Runciman: Geschichte der Kreuzzüge. C.H.Beck, München 1995, ISBN 3-406-39960-6.
 Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952
 The Damascus Chronicle of the Crusades, extreta i traduida de la Crònica d'Ibn al-Qalanisi. H.A.R. Gibb, 1932 (reimpressió, Dover Publications, 2002)
 William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trad. E.A. Babcock i A.C. Krey. Columbia University Press, 1943
 Philip K. Hitti, trad., An Arab-Syrian Gentleman and Warrior in the Period of the Crusades; Memoirs of Usamah ibn-Munqidh (Kitab al i'tibar). Nova York, 1929
 Fulcher of Chartres, A History of the Expedition to Jerusalem, trad. Frances Rita Ryan. University of Tennessee Press, 1969

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web con información del castillo

Castillos de Siria
Ruinas de Siria
Asia en el siglo XIII a. C.

Shaizar