Port Melbourne is an inner-city suburb in Melbourne, Victoria, Australia,  south-west of the Melbourne central business district, located within the Cities of Melbourne and Port Phillip local government areas. Port Melbourne recorded a population of 17,633 at the 2021 census.

The area to the north of the West Gate Freeway is located within the City of Melbourne, with The area to the south located within the City of Port Phillip. The suburb is bordered by the shores of Hobsons Bay and the lower reaches of the Yarra River. Port Melbourne covers a large area, which includes the distinct localities of Fishermans Bend, Garden City and Beacon Cove.

Historically it was known as Sandridge and developed as the city's second port, linked to the nearby Melbourne CBD.

The formerly industrial Port Melbourne has been subject to intense urban renewal over the past three decades. As a result, Port Melbourne is a diverse and historic area, featuring industrial and port areas along the Yarra, to open parklands, bayside beaches, exclusive apartments and Bay Street's restaurants and cafes. The suburb also forms a major transport link from east to west, home to one end of the West Gate Bridge.

History

The most prominent early resident of the area now known as Port Melbourne was Captain Wilbraham Frederick Evelyn Liardet, who arrived in 1839 and established a hotel, jetty, and mail service. Liardet later stated that before his arrival the surveyor William Wedge Darke and his family had camped on the beach in their two roomed, carpeted wooden caravan known as 'Darke's Ark'. Liardet credited Wedge with cutting the first track to the beach through the tea tree scrub and hoisting a barrel on a pole, on a high section of ground, to point the way back to the Melbourne settlement. From this signpost its first official name, 'Sandridge', was said to have originated. The area also became commonly known as 'Liardet's Beach' but Liardet himself was said to have preferred 'Brighton'. It became Port Melbourne in 1884.

The area came into prominence during the Victorian gold rush of the 1850s. With an increasing number of ships looking to berth, Sandridge became a thriving transport hub. To alleviate the high costs of shipping goods via small vessels up the Yarra River to Melbourne the Port Melbourne railway line was built in 1854 to connect Sandridge to Melbourne. The disused Sandridge Bridge takes its name from this historic railway line.

In 1860, Port Melbourne was an early area of Victoria to gain Municipal status with the Sandridge Borough, which later became the City of Port Melbourne.

In the early years of Port Melbourne, the suburb was separated from neighboring Albert Park by a large shallow lagoon. This was gradually filled in over the years, with the last of it completed in 1929. Today the area is largely covered by the eponymous Lagoon Reserve, a public park to the east of the Esplanade between Liardet Street and Graham Street, although the original extent of the lagoon was much greater.

As a transport hub, Port Melbourne had numerous hotels. Early industries included a sugar refining, soap production, candle works, chemical works, rice and flour mills, gasworks, a distillery and a boot factory. Station and Princes Piers were major places of arrival to Australia for immigrants prior to the availability of affordable air travel.

For many years Port Melbourne was a focus of Melbourne's criminal underworld, which operated smuggling syndicates on the docks. The old Ships Painters and Dockers Union was notorious for being controlled by gangsters. The Waterside Workers Federation, on the other hand, was a stronghold of the Communist Party of Australia.

With the amalgamation of the local Council into the City of Port Phillip in 1994, many of Port Melbourne's civic institutions were adaptively reused. As a result, the Port Melbourne Town Hall is now a public library.

As the importance of the Port has declined, and as manufacturing industries have moved out of the inner city area, Port Melbourne has increasingly become a residential suburb. The area where Port Melbourne originally developed, around Station Pier and Princes Pier, has been redeveloped with a mixture of apartment complexes and medium-density housing, the best known of which is the Beacon Cove development.

Demographics

In the 2016 census, there were 16,175 people in Port Melbourne. 63.2% of people were born in Australia. The next most common countries of birth were England 5.4%, New Zealand 2.6%, Greece 2.0%, United States of America 1.0% and Italy 1.0%. 72.3% of people spoke only English at home. Other languages spoken at home included Greek 4.8%, Italian 1.7%, Mandarin 1.3%, French 0.8% and Russian 0.8%. The most common responses for religion were No Religion 38.3% and Catholic 21.8%.

Transport

Road
Two major freeways run through Port Melbourne; the West Gate Freeway, which runs east–west from the West Gate Bridge and CityLink, which runs north toward the Bolte Bridge. Other main roads include Bay Street, Williamstown Road, Lorimer Street (which runs along the Yarra River), Graham Street, Salmon Street, Inglis Street and Beach Street (which runs toward Beaconsfield Parade and St Kilda). Port Melbourne's roads are a mix of planning styles and as a result can be difficult to navigate.

Port Melbourne is serviced by an extensive bus network operated by CDC Melbourne which connects it to Melbourne CBD and surrounding suburbs.

Rail

Port Melbourne is serviced by Melbourne tram route 109, which has been run as a high patronage high frequency light rail service since the heavy rail line was converted to light rail in 1987. While there are several disused freight rail links, the light rail is the only used rail connection to Port Melbourne. There have been a number of proposals for tram and light rail extension in Port Melbourne.

St Kilda-Port Melbourne link

A five kilometre tram link between St Kilda and Port Melbourne along Beaconsfield Parade was first raised by the City of Port Phillip in 2005. The City of Port Phillip's 2007 feasibility study into the route found that the high density population could sustain around 200,000 annual commuter trips and that the link would be financially viable if tourists were charged $6 per one-way trip.

To address residents concerns over possible loss of beachfront views, the Council investigated the possibility of a new high-tech line, involving wire-free operation. Critics argued that it would be duplicating the route 12 tram route, with the two routes running in parallel just 200 metres apart for about 2 kilometres along Beaconsfield Parade. However, a direct tram journey between St Kilda and Port Melbourne is not possible and currently requires a change of routes at Southbank, which is a 10-kilometre round trip.

Port

Today, Port Melbourne still serves as a transport hub for passenger and cargo vessels. Many luxury liners, naval vessels and ferries arrive at Station Pier. Cargo traffic takes place further west, near the mouth of the Yarra River, principally at Webb Dock.

Housing

Houses in Port Melbourne range from single-fronted Victorian timber worker's cottages to new apartments and housing developments. Port Melbourne has undergone a major demographic shift in the past twenty years, from one of the cheapest and poorest suburbs in the city to one of the most expensive and wealthiest. Many large apartment developments in Port Melbourne occupy large blocks of land, taking over large factories and warehouses, such as HM@S project in Beach Street, ID Apartments in Pickles and Rouse Streets, and Bayshore and Bayview Apartments in Bay Street. Each of these developments comprise multiple buildings, and many of the redevelopments have preserved the heritage buildings. The Port Melbourne population now combines significant numbers of wealthy people, with those who live in public housing and other "old Port" locales. The area has many residents whose families came from Greece in the 1940s and 1950s, as well as more recent arrivals from Africa and Asia.

Commerce

Bay Street is Port Melbourne's main and historic commercial area.

Toyota Australia's Head Office is in Port Melbourne.

The Maritime Union of Australia maintains a strong presence in the area.

Crime

In May 2002 the underworld figure Victor Peirce was shot dead in Bay St, Port Melbourne.

Sport

Australian rules football
The Port Melbourne Football Club, known as "the Borough" is one of Melbourne's oldest Australian rules football sides, and plays in the Victorian Football League. The club's home games are played at North Port Oval.
Another local team is the Port Melbourne Colts Football Club which plays in the Southern Football Netball League.

Cricket
The Port Melbourne Cricket Club founded in 1874, is one of the oldest sporting clubs in Australia, and one of the twelve founding cricket clubs of the Melbourne District Cricket competition. Known as "the Borough", the club's long and proud history includes 2 Victorian Sub-District Cricket Association Championship Titles and 29 Premierships (including 10 in the 1st Grade). The club fields 5 senior teams across a number of grades and 10 junior teams in under 12's, under 14's and under 16's, as well as T20 Blast and the Milo in2CRICKET Program. The five senior sides now play in the Southern Bayside Cricket Competition administered by Cricket Victoria and the club plays its home games at North Port Oval.

Association football (soccer)
Port Melbourne is represented by the Port Melbourne Sharks, an association football team, who has produced names such as Daniel Allsopp and Rodrigo Vargas. The team currently competes in the National Premier Leagues Victoria (second-tier in Australia, behind the A-League). The Sharks play their home games at SS Anderson Reserve.

Baseball
The Port Melbourne Baseball Club known as the "Mariners" established in 1929 plays in the Victoria Baseball Summer League, fielding 4 Senior Teams & 4 Junior Teams.

Tennis
The Port Melbourne Tennis Club was established in 1885 and is located in Morris Reserve, Swallow St, Port Melbourne.

Shooting sport
The Melbourne International Shooting Club (MISC), formed in 1955 and moved to the present site in the late 1970s, is an ISSF-approved shooting complex for target pistol and small-bore rifle shooting disciplines and was the venue of choice for the 2005 Summer Deaflympics and the 2006 Commonwealth Games events, and is affiliated with several umbrella bodies including the Victorian Amateur Pistol Association (VAPA), Target Rifle Victoria (TRV) and IPSC Australia.  The facility is located at Fishermans Bend north of the West Gate Freeway on Todd Road (the last exit east of the Yarra River before starting the West Gate Bridge), west of the Westgate Park and between Gate 7 of the old Holden plant and the Melbourne International Kart Raceway.

Kart racing
The Go Kart Club of Victoria (GKCV), initially based at the western suburb of Brooklyn and relocated to Fishermans Bend in 1995, is amongst the oldest of established kart racing clubs in Australia and is the oldest in Victoria. It operates the  Melbourne International Kart Raceway, located at the corner of Todd Road and Cook Street north of the West Gate Freeway Today it is the largest go-kart club in Victoria and the second largest within Australia, having hosted rounds of the Australian Kart Championship and Rotax Pro Tour as well as the popular annual City of Melbourne Titles and Monthly Club Days, and once held the CIK/FIA Oceania Championships in 1997.

Trugo
There are two clubs for the indigenous casual game of trugo in Melbourne: the Port Melbourne Trugo Club and the Sandridge Trugo Club.

Localities within Port Melbourne

Port Melbourne features three distinctive localities, with identities separated from the main section of the neighbourhood.

Garden City

Garden City is a locality within Port Melbourne and the City of Port Phillip. It started in the 1920s as a planned "garden suburb", similar to those built in Britain a few years earlier during the Garden City Movement. The early development was built as low-cost housing by the State Bank, with later additions of public housing by the Housing Commission of Victoria. It comprises semi-attached single and double-storey houses arranged around a series of public open spaces, in a distorted Beaux-Arts layout. Contrary to popular belief, the "Bank Houses" were never public housing and have always been in private hands. The "Bank Houses" area later became known as "nobs hill", a reference to relative wealth of their occupants compared to the residents of the clinker brick public housing that was added later. The Housing Commission area was known as 'Little Baghdad'.

The Garden City post office in Centre Avenue has been open since 1945. ()

Beacon Cove

Beacon Cove is a locality within Port Melbourne and the City of Port Phillip. It comprises approximately 1100 dwellings in a mixture of low-rise medium density and high-rise housing, with a small supermarket, some commercial space, a small number of cafes and restaurants and a leisure complex including a gym, swimming pool and tennis courts. It was developed over the decade from 1996 by Australian developer Mirvac, following the collapse of the "Sandridge City" scheme for a gated community featuring canalside housing. The site was formerly an industrial facility. Beacon Cove features a waterfront promenade, palm-lined boulevards and a layout that allows the retention of two operational shipping beacons. Most of the low-rise housing is arranged around a series of small parks, in a postmodern scaled-down Beaux-Arts plan, similar in layout to nearby St Vincent Gardens in Albert Park. Along the foreshore is a series of 11–14-storey high-rise apartment towers with a small amount of very upmarket low-rise housing at the western end, directly fronting Sandridge Beach. The layout re-routed Beach Street away from the foreshore and the apartments along the waterfront have direct access to the promenade. The development was completed in stages, working west from Princes Street, and this is reflected in the different styles of architecture.
As of 2013 the owner of the leisure complex has proposed replacing it with a 19-storey apartment complex, and the City of Port Phillip has instead proposed rezoning the site for mixed use with a 10-storey height limit. A number of community groups oppose both proposals.

Fishermans Bend

Fishermans Bend (formerly Fishermen's Bend) is a locality within Port Melbourne and the City of Melbourne. It is positioned immediately to the east of the West Gate Bridge, on the south bank of the Yarra River, adjacent to the suburb of Port Melbourne and opposite Coode Island, on the north shore of the Yarra River.

Fishermans Bend originally included the area now known as Garden City, which was renamed in 1929.

From the 1850s, the site was a location for Bay fishermen of European descent. Some thirty families lived on the Bend, frequently finding additional work in the docks and cargo ships; ballast was loaded onto ships returning to Europe. Habitation was in rough shacks along the Bend, made from corrugated iron, flattened kerosene tins or wood. There were no roads, shops, or sewerage. Water was collected from hanging out sail canvases, and stored in iron tanks or casks milk came from a nearby farm. Fishing continues on the Bay, but today only two fishing licences belong to descendants of these early pioneer settlers. The last remaining shack on the Bend was demolished in 1970, to make way for Webb Dock. The new Surf Life Saving Club headquarters stand on the site (Meiers 2006).

The neighbourhood of Fishermans Bend also has a significant place in Australian aviation history, being the home of several prominent historical Australian aircraft design and manufacturing companies, including the Commonwealth Aircraft Corporation, Holden, Smorgon Steel, Government Aircraft Factories, the Aeronautical Research Laboratory and regional facilities for Boeing. Fishermen's Bend Aerodrome remained in use until 1957.

Fishermans Bend is a primary industrial centre at the foot of the West Gate Bridge and contains major establishments for the Defence Science and Technology Organisation, Holden, Hawker de Havilland, GKN Aerospace Engineering Services, the Cooperative Research Centre for Advanced Composite Structures, Kraft Foods, Toyota Australia, port security and a campus of RMIT University.

It also has a marina, known as d'Albora Marinas Pier 35, and several container ship ports.

Fishermans Bend has a single large reserve known as Westgate Park, a large artificial wetland established in 1985.

Notable people

Notable people who lived or worked in or represented Sandridge, later Port Melbourne;
 James Boyd (1867–1941), businessman and politician
 Charles Gordon Campbell (1840–1905), businessman and pastoralist
 William Darke (1810–1890), surveyor and colonist
 Gloria Dawn (1929–1978), actor
 Frederick Derham (1844–1922), businessman and politician
 William Howe (1864–1952), mayor and newspaperman
 Elwyn King (1894–1941), pilot and engineer
 Wilbraham Liardet (1799–1879), hotelier and artist
 John Madden (1844–1918), judge and politician
 Jack Murray (1907–1983), racing driver
 Leslie Newman, (1878–1938), entomologist
 William Nicholson (1816–1865), businessman and politician
 James O'Collins (1892–1983), bishop
 William Reay (1858–1929), journalist and politician
 Edward Russell (1867–1944), trade unionist
 Hall Thorpe (1874–1947), artist
 J. L. Treloar (1894–1952), public servant
 Olive Zakharov, (1925–1995), politician

See also
 City of Port Melbourne – Port Melbourne was previously within this former local government area.

References

Further reading
 The Pier Donkeys of Victoria Eardley, G.H. Australian Railway Historical Society Bulletin, March 1965

External links

The Australian National Aviation Museum
The Port Melbourne Historical and Preservation Society
Melbourne Port Phillip Council
Australian Places – Port Melbourne

Suburbs of Melbourne
Suburbs of the City of Port Phillip
Suburbs of the City of Melbourne (LGA)
Port Phillip

Port Melbourne


Burin ili kopnenjak (prema mlet. tal. borin, deminutiv od bora: bura) je slab ljetni vjetar koji puše noću i u prvom dijelu jutra od kopna prema moru u sustavu obalnoga kruženja zraka. Posljedica je bržeg hlađenja kopna, što uzrokuje da prizemni sloj zraka nad kopnom postane hladniji nego nad morem.

Zmorac

Zmorac ili smorac je slabi ljetni dnevni vjetar koji puše s mora na kopno u sustavu obalnoga kruženja zraka. Nastaje kada je najniži sloj zraka iznad mora hladniji od zraka nad kopnom. Na istočnoj obali Jadrana pojavljuje se poglavito u neporemećenim vremenskim uvjetima, i to ondje gdje otoci ne smetaju njegovu razvoju. Počinje kao slab jugoistočni vjetar u prijepodnevnim satima, zatim skreće na jug te jugozapad i predvečer se stišava kao sjeverozapadnjak. Najjači je u rano poslijepodne kada je temperaturna razlika kopna i mora najveća, te donosi osvježenje. Često ga se miješa s maestralom.

Nastanak vjetra

Vjetar je posljedica više čimbenika:
 razlike tlaka između dvaju područja (vjetar struji od područja višega tlaka prema području nižega tlaka i to je jači što je ta razlika veća),
 Zemljine vrtnje ili rotacije,
 Coriolisove sile (vjetar zbog njezina djelovanja na sjevernoj polutki skreće u desno, na južnoj u lijevo),
 centrifugalne sile kada su putanje čestica zraka zakrivljene,
 sile trenja s podlogom.

Pri tlu je u umjerenim širinama često bezvjetreno stanje, to jest tišina, no u uvjetima velikih razlika tlaka, kao u uraganima, tornadima i tropskim ciklonima, brzina vjetra može dosegnuti vrijednosti i od više stotina kilometara na sat te prouzročiti velika razaranja. Na strujanje zraka mogu znatno utjecati i reljef (na primjer doljnjak, noćnik) i temperaturne razlike između kopna i mora, pa su poznati sustavi vjetrova obalne cirkulacije (zmorac i burin). Određeni dijelovi Zemlje poznati su po postojanim i jakim zapadnim vjetrovima, kao što su to olujna područja oceana, uglavnom oko 40° sjeverne zemljopisne širine. Brzina vjetra se redovito povećava s visinom i najveće se brzine obično pojavljuju u blizini troposfere.

Strujanja u atmosferi

Strujanje zraka ne ovisi samo o silama koje djeluju u atmosferi, nego i o trenutnom stanju atmosfere. To stanje može biti barotropsko (to jest gustoća zraka je funkcija jedino tlaka), ili baroklinsko (to jest gustoća zraka ovisi, osim o tlaku, i o drugim termodinamskim uvjetima). Zbog mnogobrojnosti i međusobnosti utjecaja čimbenika koji uzrokuju i utječu na gibanje atmosfere, mehanizam strujanja zraka u atmosferi vrlo je složen i može se samo približno opisati matematičkim izrazima.

Zračna se masa Zemljine atmosfere neprestano giba s obzirom na površinu Zemlje. Dva su osnovna razloga gibanju zraka u atmosferi: vrtnja ili rotacija Zemljine kugle i nejednoliko zagrijavanje njene površine i atmosfere.

Zbog Zemljine vrtnje u višim slojevima atmosfere djeluju na čestice zraka Coriolisova sila i sila centrifugalnog ubrzanja, a u prizemnom sloju djeluju još i sile trenja između zračnog omotača i Zemljine površine, te između čestica zraka. Rezultat je djelovanja tih sila uglavnom vodoravno strujanje zraka. Zbog zakrivljenosti Zemljine površine i gibanja Zemlje s obzirom na Sunce, kao i nejednakog zagrijavanja podloge, ukupna se atmosfera nejednoliko zagrijava, što uzrokuje poremećaj gradijenta tlaka, pa nastaju strujanja zraka koja nastoje izjednačiti razlike tlaka.

Izvori

Vjetrovi

Burin


Hótel Transylvanía (enska: Hotel Transylvania) er bandarísk kvikmyndasería, fyrsta kvikmyndin kom út árið 2012 og sú síðasta árið 2022.

Kvikmynd
 Hótel Transylvanía (2012)
 Hótel Transylvanía 2 (2015)
 Hótel Transylvanía 3: Sumarfríið (2018)
 Hótel Transylvania: Æðisleg umskipting (2022)

Kvikmyndagerð í Bandaríkjunum
Kvikmyndir
Bandarískar kvikmyndir

Hótel Transylvanía (kvikmyndasería)


Nationalmuseum (sau Muzeul Național de Arte Plastice) este galeria națională a Suediei, situată pe peninsula Blasieholmen din centrul orașului Stockholm.

Istoric
Beneficiarii muzeului includ regele Gustav III și Carl Gustaf Tessin. Muzeul a fost înființat în 1792 ca Muzeul Kungliga ("Muzeul Regal"). Clădirea actuală a fost deschisă în 1866, când a fost redenumită Nationalmuseum, și a fost folosită ca una dintre clădirile pentru a susține Expoziția Generală Industrială din Stockholm din 1866.

Clădirea actuală, construită între 1844 și 1866, a fost inspirată de arhitectura Renașterii din nordul Italiei. Este designul arhitectului german Friedrich August Stüler, care a proiectat, de asemenea, Muzeul Neues din Berlin. Exteriorul relativ închis, cu excepția intrării centrale, nu oferă nici un indiciu al interiorului spațios, dominat de zborul imens al scărilor care duceau spre cele mai înalte galerii. Muzeul a fost extins în 1961 pentru a găzdui atelierele muzeului. Actualul restaurant a fost înființat în 1996. Clădirea muzeului a fost închisă pentru renovare în 2013 și a fost redeschisă pe 13 octombrie 2018. Revizia de 132 milioane de dolari a căutat să pună în evidență mai multe colecții ale muzeului și să se potrivească securității, accesibilității, siguranței împotriva incendiilor și controlului climatizării a unei instituții moderne.

Colecții
Colecția muzeală cuprinde aproximativ jumătate de milion de desene din Evul Mediu până în 1900, o colecție proeminentă din secolul al XVII-lea de Rembrandt și alți pictori olandezi, precum și o colecție de articole din porțelan, picturi, sculpturi și artă modernă. Muzeul are, de asemenea, o bibliotecă de artă, deschisă publicului și cadrelor universitare.

Lucrări notabile

 Conspirația lui Claudius Civilis de Rembrandt
 Midvinterblot by Carl Larsson
 Candauele arătându-și soția lui Gyges de Jacob Jordaens

Vezi și
 Muzeul Hallwyl
 Muzeul de Istorie Suedeză

Referințe

Legături externe

National Museum of Fine Arts

Infrastructura finalizată în 1866
Muzee de artă în Suedia
Muzee din Stockholm
Galerii naționale

Nationalmuseum


«Would You Love a Monsterman?» es el primer sencillo de Lordi, publicado en 2002. El sencillo se lanzó con una canción y un videoclip en verano de 2002. El sencillo en la segunda semana de la publicación, alcanzó la parte superior de las listas en Finlandia. Al primer comprador del sencillo, se le obsequió con la revista Monster Magazine de 12 páginas, la cual contiene algunos cómics de Lordi y ahora mismo es una pieza de coleccionista. En la demo, Napalm Market, el nombre de esta canción era I Would Do It All for You.

Lista de canciones
 «Would You Love a Monsterman?» (3:04)
 «Biomechanic Man» (3:23)
 «Would You Love a Monsterman?» (radio edit) (3:04)

Las canciones del sencillo son versiones diferentes a las del álbum  Get Heavy.

Además incluye el videoclip de la canción Would You Love a Monsterman?. El sencillo también está disponible como una versión en alemán, que tiene una portada diferente y una de las cinco cartas coleccionables de Mr. Lordi. En el videoclip sale una niña en un cementerio en otoño, donde los miembros de Lordi emergen de sus tumbas.

Créditos
 Mr. Lordi (Vocalista)
 Amen (Guitarra eléctrica)
 Magnum (Bajo)
 Kita (Batería)
 Enary (Piano)

Rendimiento

Nueva versión

Una nueva versión fue publicada en otoño de 2006, además con un nuevo videoclip. La canción fue regrabada con los miembros de la banda que militaban en 2006, incluyendo a OX, el bajista, y la teclista, Awa. Esta versión fue lanzada como un sencillo promocional limitado, así como una pista adicional en la edición especial del álbum The Arockalypse. El sencillo de promoción también se ofrece como el primer premio en un concurso para la finlandesa "Lordi Cola."
En la nueva versión del videoclip los miembros de la banda son cadáveres que aparecen en un quirófano. Mientras se escucha en la radio la canción, una mujer se da cuenta de que va a investigar el cuerpo a uno de los miembros de la banda y ellos hacen su aparición, matando a los dos hombres que trataban de investigar los cuerpos.
La banda entonces se acerca a ella y el resto del video es muy parecido al primero (menos, por supuesto, los bosques y el muñeco que sujetaba la niña).

Lista de canciones
 «Would You Love A Monsterman?» (2006 versión) (3:04)

Créditos
 Mr. Lordi (Vocalista)
 Amen (Guitarra eléctrica)
 OX (Bajo)
 Kita (Batería)
 Awa (Piano)

Referencias

Sencillos de Lordi
Canciones de Lordi
Canciones de 2002
Sencillos de heavy metal
Sencillos de 2002
Sencillos número uno en Finlandia
Canciones en inglés

Would You Love a Monsterman?


Tesla aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Kişiler

 Nikola Tesla (1856–1943), Sırp asıllı Amerikalı mucit ve elektrik mühendisi

Bilim
 Tesla, manyetik akım yoğunluğu birimi

 Tesla (fay hatı) (Tesla Fault), Kaliforniya'da bir fay hatı
 2244 Tesla,

İşletme
 Tesla Motors
 Nvidia Tesla
 Tesla (şirket)
 Tesla Industries
 Tesla, Ltd.

Müzik
 Tesla (grup),
 Tesla (opera),

Hayali karakterler
 Tesla (Bleach),

Tesla


Raymore may refer to:

Places
Canada
Raymore, Saskatchewan, a town
Raymore Drive in Toronto, partly washed out by flooding during Hurricane Hazel (1954)
United States
Raymore, Missouri, a city
Raymore, Wisconsin, an unincorporated community

Raymore


{{Infobox film
| image          = Shrek 2 poster.jpg
| caption        = Theatrical release poster
| alt            =
| director       =
| producer       =
| screenplay     =
| story          = Andrew Adamson
| based_on       =
| starring       =
| music          = Harry Gregson-Williams
| editing        =
| production_companies =
| distributor    = DreamWorks Pictures
| released       =
| runtime        = 92 minutes<ref>{{cite web |url= https://www.bbfc.co.uk/release/shrek-2-q29sbgvjdglvbjpwwc0zndc3odc |title=Shrek 2' (PG) |work=British Board of Film Classification |date=May 26, 2004 |access-date=September 4, 2014 |archive-date=February 7, 2015 |archive-url=https://web.archive.org/web/20150207121752/http://bbfc.co.uk/releases/shrek-2-2004-1 |url-status=live }}</ref>
| country        = United States
| language       = English
| budget         = $150 million
| gross          = $935.3 million
}}Shrek 2 is a 2004 American animated comedy film loosely based on the 1990 children's picture book Shrek! by William Steig. Directed by Andrew Adamson, Kelly Asbury, and Conrad Vernon (in Vernon's feature directorial debut) from a screenplay by Adamson, Joe Stillman, J. David Stem, and David N. Weiss, it is the sequel to Shrek (2001) and the second installment in the Shrek film series. The film stars Mike Myers, Eddie Murphy and Cameron Diaz, who reprise their respective voice roles of Shrek, Donkey, and Princess Fiona. They are joined by new characters voiced by Antonio Banderas, Julie Andrews, John Cleese, Rupert Everett, and Jennifer Saunders. Shrek 2 takes place following the events of the first film, with Shrek and Donkey meeting Fiona's parents as her zealous Fairy Godmother, who wants Fiona to marry her son Prince Charming, plots to destroy Shrek and Fiona's marriage. Shrek and Donkey team up with a swashbuckling cat named Puss in Boots to foil her plans.

Development began in 2001, and following disagreements with producers, the first film's screenwriters Ted Elliott and Terry Rossio were replaced with Adamson. The story was inspired by Guess Who's Coming to Dinner (1967), and new animation tools were utilized to improve the visual appearance of each character, particularly Puss in Boots. The lead actors also received a significant bump in salary to $10 million, which at the time was among the highest contracts in their respective careers. Like its predecessor, Shrek 2 also parodies other films based on fairy tales and features references to American popular culture. The film is dedicated to the memory of Shrek creator William Steig, who died on October 3, 2003, eight months before the film was released. Shrek 2 premiered at the 2004 Cannes Film Festival on May 15, 2004, where it competed for the Palme d'Or, and was released in theaters on May 19, by DreamWorks Pictures. Met with highly favorable reviews like its predecessor, the film grossed $935.3 million worldwide. It scored the second-largest three-day opening weekend in United States history and the largest opening for an animated film at the time of its release. It went on to become the highest-grossing film of 2004. Shrek 2 is also DreamWorks Animation's highest-grossing film to date and the highest-grossing film released by DreamWorks Pictures, and it held the title of being the highest-grossing animated film of all time worldwide until Pixar Animation Studios' Toy Story 3 surpassed it in 2010. The film received two Academy Award nominations for Best Animated Feature and Best Original Song, and its associated soundtrack charted in the Top 10 on the US Billboard 200. Two sequels—Shrek the Third (2007) and Shrek Forever After (2010)—had soon followed. The film's character Puss in Boots has also received his own series of spin-off media—Puss in Boots (2011), The Adventures of Puss in Boots (2015–2018) and Puss in Boots: The Last Wish (2022)—following his debut.

Plot

Newlyweds Shrek and Princess Fiona return from their honeymoon to find they have been invited by Fiona's parents to a royal ball to celebrate their marriage. Shrek initially refuses to attend, but Fiona convinces him, and along with Donkey, they travel to the kingdom of Far Far Away. They meet Fiona's parents, King Harold and Queen Lillian, who are shocked to see the ogres, with Harold particularly repulsed. At dinner, Shrek and Harold get into a heated argument, and Fiona, disgusted at their behavior, locks herself away in her room. Shrek worries that he is losing Fiona, particularly after finding her childhood diary and reading that she was once infatuated with Prince Charming.

Harold is secretly reprimanded by the Fairy Godmother, as her son, Prince Charming, was to marry Fiona in exchange for Harold's own happy ending. She orders him to get rid of Shrek, so Harold arranges for Puss in Boots to assassinate him under the guise of a hunting trip. Unable to defeat Shrek, Puss reveals that he was paid by Harold and offers to be an ally. Shrek, Donkey, and Puss sneak into the Fairy Godmother's factory and steal a "Happily Ever After" potion that Shrek thinks will make him good enough for Fiona. Shrek and Donkey both drink the potion but nothing happens. Shrek laments before he and Donkey both suddenly fall asleep. Meanwhile, in Far Far Away, Fiona prepares to find Shrek so they can return home, but she too falls asleep.

Without warning, the potion transforms Shrek and Fiona into humans, and Donkey into a white stallion for the following morning. In order to make the change permanent, Shrek must kiss Fiona by midnight. Shrek, Donkey, and Puss return to the castle. However, the Fairy Godmother, having discovered the theft, has sent Charming to pose as Shrek and win Fiona's love. At the Fairy Godmother's urging, Shrek leaves the castle, believing that the best way to make Fiona happy is to let her go.

Fiona does not reciprocate Charming's advances, so to ensure she falls in love with Charming, the Fairy Godmother gives Harold a love potion to put into Fiona's tea. This exchange is overheard by Shrek, Donkey, and Puss, who are arrested by the royal knights after Donkey inadvertently exposes them. While the royal ball begins, the fairy tale creatures whom Shrek and Donkey had met during their previous adventure arrive at the dungeon to rescue the trio, and they all storm the castle with the help of a monstrous living gingerbread man created by the Muffin Man.

Shrek fails to prevent Charming from kissing Fiona, but instead of falling in love, Fiona headbutt him; Harold reveals that he swapped Fiona's tea that has the love potion with his tea. The now-enraged Fairy Godmother tries to kill Shrek with her magic wand, but Harold jumps in front of it, reverting into the Frog Prince; the spell ricochets off his armor and evaporates her into bubbles. With the Fairy Godmother gone, Harold apologizes, admitting to using the "Happily Ever After" potion years earlier to gain Lillian's love, and approves Shrek and Fiona's marriage, while Lillian assures Harold that she still loves him. As the clock strikes midnight, Fiona declines Shrek's offer to remain human, and they revert into ogres, while Donkey also returns to normal. In the mid-credits scene, Dragon, who had previously married Donkey, reveals that they now have several dragon-donkey hybrid babies.

Voice cast

 Mike Myers as Shrek
 Eddie Murphy as Donkey
 Cameron Diaz as Princess Fiona
 Julie Andrews as Queen Lillian
 Antonio Banderas as Puss in Boots
 John Cleese as King Harold
 Rupert Everett as Prince Charming
 Jennifer Saunders as Fairy Godmother
 Joan Rivers as Red Carpet Announcer
Kate Thornton provides the voice for the UK version
 Larry King as Doris the Ugly Stepsister
Jonathan Ross provides the voice for the UK version
 Aron Warner as Big Bad Wolf
 Cody Cameron as:
 Pinocchio
 The Three Little Pigs
 Christopher Knights and Simon J. Smith as Three Blind Mice
 Conrad Vernon as:
 Gingy
 Muffin Man
 Mongo
 Cedric
 Announcer
 Chris Miller as Magic Mirror
 Mark Moseley as Dresser
 Kelly Cooney as Fast Food Clerk
 Kelly Asbury as:
 Page
 Elf
 Nobleman
 Nobleman's son
 Andrew Adamson as Captain of the Guard

 Cameos
Joan Rivers' cameo as herself marked the first time that a real person had been represented on screen by the Shrek animation team. Her part (though retaining her visual representation) was re-dubbed by presenter Kate Thornton for the United Kingdom release.
Simon Cowell appears as himself on Far Far Away Idol, a parody of American Idol, on the DVD special features and just before the credits on the U.S. VHS edition (see Home Media).

Production
In 2001, soon after the original Shrek proved to be a hit, Mike Myers, Eddie Murphy, and Cameron Diaz negotiated an upfront payment of $10 million each for voicing a sequel to the film. This pay increase represented a significant rise from the $350,000 salary that each of the three were paid for the first film. According to Jeffrey Katzenberg, the executive producer of Shrek 2 and a co-founder of DreamWorks Pictures, who led the negotiations, the payments were probably the highest in the actors' entire careers. Each of the actors were expected to work between 15 and 18 hours in total. The film was produced with a $70 million budget.

Ted Elliott and Terry Rossio, the screenwriters of the first Shrek film, insisted that the sequel be a traditional fairytale, but after disagreements with the producers, they left the project and were replaced by director Andrew Adamson. His writing of Shrek 2 was inspired by the 1967 comedy-drama film Guess Who's Coming to Dinner, and was completed with the help of the film's co-directors, Kelly Asbury and Conrad Vernon, who spent most of the film's production duration in Northern California while Adamson spent most of his time with the film's voice actors in Glendale, California.

DreamWorks began production of Shrek 2 in 2001, before the first Shrek film was completed. The studio added more human characters to the film than there were in its predecessor and improved character appearance and movement with the use of several new animation/rendering systems. In particular, Puss in Boots necessitated development of a whole new set of film production tools to handle the appearance of his fur, belt, and hat plume; Puss' fur especially required an upgrade to the fur shader. All of the character setup was completed in the first three years of production.

In an early version of Shrek 2, Shrek abdicated the throne, and called for a fairy tale election. Pinocchio's campaign was an "honesty" campaign, while Gingy's was a "smear" campaign. Adamson said that although this plot did have many funny ideas, it was also too overtly satiric and political, and considered "more intellectual than emotional". Shrek 2 also appears much darker in terms of lighting when compared to the original film. Designers reportedly took inspiration from 19th century French illustrator and engraver Gustav Doré to improve the film's richness of detail and setting. According to production designer Guillaume Aretos, "There are a lot of medieval paintings and illustrations [and] my own influences, which are classical paintings from the 15th and 16th centuries...The design of Shrek is always a twist on reality anyway, so we tried to [pack] as much detail and interest as we could in the imagery."

Soundtrack

The soundtrack for Shrek 2 was composed solely by Harry Gregson-Williams, who returned after composing the score for the first Shrek film, marking it as his fifth collaboration with DreamWorks Animation, following Antz (1998), Chicken Run (2000) Shrek (2001), and Sinbad: Legend of the Seven Seas (2003). The soundtrack reached the 8th position on the US Billboard 200 and 1st on the US Soundtracks (Billboard). It also features two versions of the 1980s Bonnie Tyler hit "Holding Out for a Hero".

Release
In April 2004, the film was selected to compete for the Palme d'Or at the 2004 Cannes Film Festival.Shrek 2 was originally scheduled for release on June 18, 2004. The film was then moved forward from June 18, 2004, to May 21, 2004; however, due to "fan demand", it was released two days earlier from May 21, 2004, to May 19, 2004. A day before the film went to theaters, the first five minutes were shown on Nickelodeon's U-Pick Live.

Playing in 4,163 theaters over its first weekend in the United States, Shrek 2 was the first film with over 4,000 theaters in overall count. Over 3,700 theaters was its count for an opening day.

In July 2014, the film's distribution rights were purchased by DreamWorks Animation from Paramount Pictures (owners of the pre-2005 DreamWorks Pictures catalog) and transferred to 20th Century Fox before reverting to Universal Studios in 2018.

Home mediaShrek 2 was released on VHS and DVD on November 5, 2004 and on Game Boy Advance Video on November 17, 2005. It became one of the best-selling DVD releases of all time with over 37 million copies being sold. A 3D-converted version of the film was released exclusively with select Samsung television sets on Blu-ray on December 1, 2010, along with the other three films of the series. A non-3D version was released on December 7, 2010, as part of the Shrek: The Whole Story box set, and a stand-alone Blu-ray/DVD combo pack was released individually on August 30, 2011, along with the other two films of the series. A stand-alone 3D Blu-ray version of the film was released on November 1, 2011. The DVD release features two full-length commentary tracks, one by co-directors Conrad Vernon and Kelly Asbury, and a second by producer Aron Warner and editor Michael Andrews.Shrek 2 was released on Ultra HD Blu-ray on November 22, 2022, by Universal Pictures Home Entertainment.

Far Far Away IdolFar Far Away Idol is a special feature on the DVD and VHS release based on American Idol and guest starring Simon Cowell. Taking place right after Shrek 2 ends, the short features characters from Shrek compete in a sing-off while being judged by Shrek, Fiona, and Cowell.

After the performances, on the DVD release, the viewer gets to pick the winner. If any character besides Shrek, Fiona, Donkey, or Puss is selected, an alternate ending plays where Cowell would refuse to accept the winner and proclaim himself the victor, leaping onto the judging table and performing his "own" rendition of "My Way". At the end of the VHS release, it gives a link to a website where the viewer can vote for their favorite to determine the ultimate winner. DreamWorks Animation announced on November 8, 2004, three days after the DVD and VHS release, that with 750,000 votes cast, the "winner" of the competition was Doris.

Reception

Box office
The film opened at No. 1 with a Friday-to-Sunday total of $108 million, and $129 million since its Wednesday launch, from a then-record 4,163 theaters, for an average of $25,952 per theater over the weekend. At the time Shrek 2s Friday-to-Sunday total was the second-highest opening weekend, only trailing Spider-Mans $114.8 million. In addition, Saturday alone managed to obtain $44.8 million, making it the highest single-day gross at the time, beating Spider-Mans first Saturday gross of $43.6 million. The film remained at No. 1 in its second weekend, expanding to 4,223 theaters, and grossing another $95.6 million over the four-day Memorial Day weekend, narrowly beating out the $85.8 million four-day tally of new opener The Day After Tomorrow. It spent ten weeks in the weekly Top 10, remaining there until July 29, and stayed in theaters for 149 days (roughly twenty-one weeks), closing on November 25, 2004. The film was released in the United Kingdom on July 2, 2004, and topped the country's box office for the next two weekends, before being dethroned by Spider-Man 2.

The film grossed $441.2 million domestically (US and Canada) and $487.5 million in foreign markets for a total of $935.3 million worldwide, making it the highest-grossing film of both 2004 and in its franchise. This also puts the film at 14th on the all-time domestic box office list and 42nd on the worldwide box office list. The film sold an estimated 71,050,900 tickets in the US.

The film also took away the highest worldwide gross made by an animated feature, which was before held by Finding Nemo (2003), although the latter still had a higher overseas-only gross. With DVD sales and Shrek 2 merchandise estimated to total almost $800 million, the film (which was produced with a budget of $150 million) is DreamWorks' most profitable film to date.Shrek 2 remained the highest-grossing animated film worldwide until the release of Toy Story 3 (2010), and held the record for the highest-grossing animated film at the North American box office until the release of Finding Dory (2016) as well as the highest-grossing non-Disney animated film at this box office until the release of The Super Mario Bros. Movie in 2023.

Critical response Shrek 2 has an approval rating of  based on  professional reviews on the review aggregator website Rotten Tomatoes, with an average rating of . Its critical consensus reads, "It may not be as fresh as the original, but topical humor and colorful secondary characters make Shrek 2 a winner in its own right." Metacritic (which uses a weighted average) assigned Shrek 2 a score of 75 out of 100 based on 40 critics, indicating "generally favorable reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "A" on an A+ to F scale.

Roger Ebert gave the film three out of four stars, saying it is "bright, lively, and entertaining", and Robert Denerstein of Denver Rocky Mountain News called it "sharply funny". James Kendrick of QNetwork praised the plot, calling it "familiar, but funny". J. R. Jones of the Chicago Reader called it "unassailable family entertainment", and similar to the first film. Michael O'Sullivan of The Washington Post called it "better and funnier than the original".

Though he wrote that it is not as good as the first film, Kevin Lally of Film Journal International described it as "inventive and often very funny". Peter Rainer of New York magazine, however, stated the film "manages to undo much of what made its predecessor such a computer-generated joy ride."

Sean Naughton of Complex described it as "one of the best-animated sequels ever".

Accolades Shrek 2 was nominated for the Palme d'Or at the 2004 Cannes Film Festival. It won five awards at the 31st People's Choice Awards: Favorite Animated Movie, Favorite Animated Movie Star for "Donkey" (Eddie Murphy), Favorite Movie Comedy, and Favorite Movie Villain for "Fairy Godmother" (Jennifer Saunders), and Favorite Sequel. It also won a Teen Choice Award in the category of Choice Award Choice Movie – Comedy. The film was nominated at the 3rd Visual Effects Society Awards in the category of "Outstanding Performance by an Animated Character in an Animated Motion Picture."

Along with Shark Tale, the film was nominated for the Academy Award for Best Animated Feature, but lost to The Incredibles. One of the film's songs, "Accidentally in Love" received nominations for the Academy Award for Best Original Song, Golden Globe Award for Best Original Song, and the Grammy Award for Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media.

In 2008, the American Film Institute nominated the film for its Top 10 Animation Films list.

Other media

Video games

 Shrek 2 (2004)
 Shrek 2 Activity Center: Twisted Fairy Tale Fun (2004)
 Shrek 2: Beg for Mercy (2004)
 Shrek SuperSlam (2005)
 Shrek Smash n' Crash Racing (2006)

 Novels Shrek 2: The Movie Storybook was published by Scholastic in 2004. It was written by Tom Mason and Dan Danko and illustrated by Michael Koelsch.

Sequels and spin-offsShrek 2 has two sequels; they are Shrek the Third and Shrek Forever After. A spin-off film Puss in Boots was released on October 28, 2011, and focuses on the character of Puss in Boots, who was introduced in this film. On November 6, 2018, it was reported by Variety that Chris Meledandri had been tasked to reboot both Shrek and Puss in Boots, with the original cast potentially returning. Puss in Boots: The Last Wish'' was released on December 21, 2022. It is a sequel rather than a reboot.

References

External links

  at DreamWorks

2004 films
2004 comedy films
2004 computer-animated films
2004 fantasy films
2000s adventure comedy films
2000s American animated films
2000s English-language films
2000s fantasy adventure films
2000s parody films
American adventure comedy films
American buddy comedy films
American children's animated comedy films
American children's animated fantasy films
American computer-animated films
American fantasy adventure films
American fantasy comedy films
American sequel films
Animated buddy films
Animated films about animals
Brothers Grimm
DreamWorks Animation animated films
DreamWorks Pictures films
Fairy tale parody films
Films about curses
Films about shapeshifting
Films about fairies and sprites
Films about potions
Films about royalty
Animated films based on Puss in Boots
Films directed by Andrew Adamson
Films directed by Conrad Vernon
Films directed by Kelly Asbury
Films produced by Aron Warner
Films produced by John H. Williams
Films scored by Harry Gregson-Williams
Films set in the Middle Ages
Films with screenplays by Andrew Adamson
Films with screenplays by Joe Stillman
Shrek 2
Ogres in animated film
Animated films about dragons
Films set in castles
Film controversies in Israel

Shrek 2


Bilim Araştırma Vakfı (BAV), Adnan Oktar'ın fahrî başkanlığını yaptığı, çalışmaları genellikle evrim kuramına karşı yaratılış görüşünü savunmak üzerine olan, bu konuda konferans ve paneller düzenleyen bir vakıf. 1990 yılında kurulmuştur. Vakıf halini almadan önce Bilim Araştırma Grubu adıyla faaliyet göstermiştir. Kendi amacını "dünya çapında barış, huzur ve sevgi ortamı oluşturmak" olarak ilan eden BAV, basında zaman zaman "gizli ve ketum bir islami tarikat" veya "kayda değer servetini gizleyen ve özenerek koruyan kült benzeri bir organizasyon" olarak tanımlanır. Bu vakfın evrim teorisine karşı hızlı yaratılışçılığı savunduğu bilinmektedir. Avrupa Parlamentosu Konseyi raporuna göre, BAV'nin ABD'deki American Institute for Creation Research (Amerikan Yaratılış Araştırma Enstitüsü) (ICR) ile sıkı bağları olduğu gözlenmektedir.

Bilim Araştırma Vakfı, kendi sitesindeki iddialara göre Türkiye'nin her yerinde 2300'den fazla bilimsel etkinlik düzenlemiştir. Bu etkinliklere siyasetçiler, yazarlar, sivil toplum örgütleri mensupları ve aydınların yanı sıra, cumhurbaşkanları, başbakanlar, milletvekilleri, Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları ve sivil otoriteler iştirak etmektedir. Kendi iddiasına göre BAV, Türkiye'nin gelişmesini, ilerlemesini ve bölgesinde bir barış ve denge unsuru olmasını arzulayan çevreler ile birlikte hareket etmektedir ve Türkiye'de organize olmasına rağmen vakfın uluslararası öneme haiz etkinlikleri yabancı akademisyenleri, din adamlarını, fikir adamlarını ve Türkiye'deki yabancı görevlileri de cezbetmektedir.

Yaratılış Atlası

BAV, 2007 yılının başlarında Yaratılış Atlası adlı evrim karşıtı kitabın nüshalarını yerli ve yabancı birçok okul ve araştırma merkezlerine ve gazetecilere gönderdi. Olay medyada geniş yankı bulmuş ve olumlu tepkilerin yanında kitabın Fransa'da yasaklanmasını istemeye varan karşıt tepkiler de almıştır. Avrupa Konseyi Parlamentler Meclisi'nin 4 Kasım 2007 tarihli oturumunda ele alınan "Eğitimde Yaratılışçılığın Tehlikeleri" adlı raporda Yaratılış Atlası kitabına da geniş yer verilmiştir.

Fransa Milli Eğitim Bakanı Gilles de Robien, "bakanlığın hazırladığı müfredat ile uyuşmayan" bu kitabın tüm okul kütüphanelerinden çıkarılması talimatını verdi. Milli Eğitim Genel Denetleme Kurulu, Paris Üniversitesi'nde Evrimsel Biyoloji profesörü olan Hervé LeGuyader'dan kitabın detaylı analizini istedi. LeGuyader, "bu kitabın daha önceki çoğunluğu Anglosakson kökenli olan yaratılışçı girişimlerden çok daha tehlikeli olduğunu, hiçbir masraftan kaçınılmayan bu gösterişli çalışmanın ve yazarın izlediği yöntemin bilgisiz halk üzerinde oldukça etkili olabileceğini düşündüğünü" söyledi. Ayrıca kitaptaki bilimsel içeriğin "gülünç derecede yetersiz" olduğunu belirtti. Fransız Milli Uzay Çalışmaları Merkezi'nden (CNES) Jacques Arnoult'a göre, BAV  ve Adnan Oktar da tıpkı Amerika'daki ICR gibi, yaratılışçı argümanlarını oluştururken bölük pörçük ve hatalı kaynaklar kullanmaktadır. Arnoult'a göre bu yazarlar evrimi savunan makaleleri de kullanmaktan çekinmemekte ancak kısa alıntılar yaparak makalelerdeki bütünsel anlamı çarptırmaktadır. Ona göre bu durum çok zararlı sonuçlar doğuran, entelektüel sahtekarlıktan başka bir şey değildir.

Kaynakça

1990'da kurulan dernekler ve vakıflar
Cemaatler
İstanbul merkezli vakıflar
Sözdebilim
Tarikatlar
Türkiye'de cemaatler

Bilim Araştırma Vakfı


Diese Diskografie ist eine Übersicht über die musikalischen Werke des deutschen Popsängers Daniel Küblböck. Den Quellenangaben und Schallplattenauszeichnungen zufolge hat er bisher mehr als 2,2 Millionen Tonträger verkauft. Seine erfolgreichste Veröffentlichung ist das Album United, welches er zusammen mit den DSDS-Allstars aufnahm, mit über 1,17 Millionen verkauften Einheiten, wovon alleine in Deutschland über 1,1 Millionen Exemplare verkauft wurden und es somit eines der meistverkauften Musikalben in Deutschland ist.

Alben

Studioalben

Gemeinschaftsalben

Livealben

Kompilationen

Weihnachtsalben

Singles

Als Leadmusiker

Als Gastmusiker

Videoalben und Musikvideos

Videoalben

Musikvideos

Autorenbeteiligungen

Sonderveröffentlichungen

Statistik

Chartauswertung

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Weblinks
Charts:
 Chartquellen: DE AT CH (Suche erforderlich)

Diskografie:

 Daniel Küblböck bei danielwelt.de

Einzelnachweise

Kublbock, Daniel

Daniel Küblböck/Diskografie


La Estación Ferroviaria de Trofa, también llamada Estación de Trofa, es una antigua plataforma ferroviaria de la Línea del Miño, que servía la localidad de la Trofa, en Portugal.

Caracterización
En 2010, esta estación presentaba 3 vías de circulación, con 286, 274 y 95 metros de longitud; las dos plataformas, con 140 y 100 metros de extensión, tenían 25 centímetros de altura.

Historia

Inauguración
El tramo entre Porto y Braga, en el cual esta plataforma se insertaba, fue inaugurado el 21 de mayo de 1875

El 14 de marzo de 1932, fue inaugurado el tramo entre Senhora da Hora y Trofa, en la Línea de Guimarães.

Declive y cierre
En 2006, los servicios fueron reducidos en esta estación, lo que provocó críticas a la operadora Comboios de Portugal, y, en 2008 y 2009, los usuarios reprobaban la falta de condiciones de la estación en términos de seguridad y de higiene, y los horarios de las taquillas.

Fue cerrada el 14 de agosto de 2010, pasando todos los servicios a ser efectuados en la nueva estación de la Trofa, que fue inaugurada al día siguiente; para señalar el término de los servicios, la alcaldía de Trofa organizó, en ese día, un servicio especial, que partió de esta estación con destino a São Romão do Coronado, pasando por el Apeadero de Senhora das Dores.

En febrero de 2010, fue anunciado que el edificio de la Cámara Municipal de Trofa iba a ser construido en la zona de la antigua estación ferroviaria.

Referencias

Enlaces externos

Trofa
Trofa
Trofa (antigua)
Trofa

Estación de Trofa (antigua)


نادي كوين أو ساوث لكرة القدم  نادي كرة قدم اسكتلندي يلعب في دوري الدرجة الأولى . تم تأسيس النادي في سنة 1919 .

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1919
أندية كرة قدم في إسكتلندا
أندية كرة قدم في دومفريز وغالاوي
تأسيسات سنة 1919 في إسكتلندا
فرق الدوري الإسكتلندي لكرة القدم
فرق الدوري الإسكتلندي للمحترفين لكرة القدم
فرق الجنوب في دوري إسكتلندا لكرة القدم

كوين أوف ساوث


Şıhlı, Samsun ilinin Ladik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy, Ladik ilçesinin en eski köylerinden biri olup, ismini yörede bulunan şıhlar'dan aldığı (Zeyfe Dede, Gülaptal, Karaaptal) rivayet edilmektedir. Yer ve konum itibarıyla çevresindeki köylerin buluşma noktası ve merkezi bir durumdadır. Cumhuriyetten önce çevresindeki Ermeni ve Rum köyleri (Cinkefler, Papazlar, Çolaksavarlar, Terzili, Ambar gerişi vb.) olduğu, bunların Topal Osman çetesi ile kaldırıldıkları tarihi kayıtlarda mevcuttur. Bir zamanlar Aşağı ve Yukarı Şıhlı adıyla iki muhtarlık ve iki ayrı köy durumundayken; Memişler, Balcılar, Karaağaç, Çerkezler mahalleleri daha sonra birleştirilerek tek muhtarlığa dönüştürülmüştür. Merkezi Karaaptal da olan Nahiyelik 1957 yılında Şıhlı'ya taşınarak idari işlemler buradan yapılmıştır. 1970 yılında çıkartılan bir kanunla Bucak yönetimi kaldırıldığından Şıhlı da köy konumuna getirilmiştir.

Coğrafya
Samsun iline 101 km., Ladik ilçesine 20 km. uzaklıktadır.

Dış bağlantılar
Şıhlı Köyü Web Sitesi

Ladik'in mahalleleri

Şıhlı, Ladik


Otto Hieber (* 4. März 1840 in Königsberg; † 27. Dezember 1929 ebenda) war Geheimer Sanitätsrat und Freimaurer in Königsberg.

Leben
Hieber studierte an der Albertus-Universität Königsberg Medizin. 1864 wurde er zum Dr. med. promoviert. Als Assistent an der Königsberger Frauenklinik übernahm Hieber die Ausbildung der Hebammen. Später betrieb er in Königsberg eine Arztpraxis. Er erhielt den Charakter Geh. Sanitätsrat.

Hieber wurde 1869 im Alter von 29 Jahren in die Königsberger Freimaurerloge Zum Todtenkopf und Phoenix aufgenommen und war von 1885 bis 1922 deren Vorsitzender Logenmeister. Darüber hinaus war er von 1885 bis 1889 Wortfühender Meister der Königsberger Andreasloge Discreta, von 1889 bis 1922 Kapitelmeister des Provinzialkapitels von Preussen und Ordenssenior der Großen Landesloge der Freimaurer von Deutschland (GLL). Er prägte deren Lehre durch zahlreiche exegetische Schriften, die bis heute Gültigkeit haben. Er war Ehrenmitglied von etwa 90 Logen.

Eine Medaille zu Ehren Otto Hiebers ist im Kant-Museum im Königsberger Dom, im heutigen Kaliningrad, ausgestellt. Eine Büste Otto Hiebers steht im Ordenshaus der Großen Landesloge der Freimaurer von Deutschland in Berlin-Dahlem.

Werke
 Num versio in caput inter graviditatem sit adhibenda, Dalkowski, Königsberg i. Pr. 1864
 Zur Abwehr. Eine Beleuchtung der Schrift des Prof. Dr. Settegast: Die deutsche Freimaurerei, ihr Wesen, ihre Ziele und Zukunft im Hinblick auf den freimaurerischen Notstand in Preußen. Verlag Mittler & Sohn, 1892
 Geschichte der Vereinigten Johannis-Loge zum Todtenkopf und Phönix zu Königsberg i. Pr. Verlag Mittler & Sohn, 1922
 Meine religiösen Anschauungen. Verlag Mittler & Sohn, Berlin, 1921
 Der Johannis-Lehrlingsgrad in Vorträgen. Verlag Mittler & Sohn, Berlin, 1923
 Der Johannis-Gesellengrad in Vorträgen. Verlag Mittler & Sohn, Berlin, 1927
 Der Johannis-Meistergrad in Vorträgen. Verlag Mittler & Sohn, 1927
 Sammlung von Vorträgen über die Andreas-Grade der Großen Landesloge der Freimaurer von Deutschland. Verlag Mittler & Sohn, Berlin, 1911

Literatur
 Eugen Lennhoff, Oskar Posner, Dieter A. Binder: Internationales Freimaurerlexikon. Überarbeitete und erweiterte Neuauflage der Ausgabe von 1932, Herbig, München 2003, ISBN 3-7766-2161-3.
 Ferdinand Runkel: Geschichte der Freimaurerei. Edition Lempertz, Bonn 2006, ISBN 3-933070-96-1.

Weblinks
 Freimaurer-Johannisloge "Zum Todtenkopf und Phoenix"
 Große Landesloge der Freimaurer von Deutschland

Einzelnachweise

Freimaurer (19. Jahrhundert)
Freimaurer (20. Jahrhundert)
Freimaurer (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1840
Gestorben 1929
Mann

Otto Hieber


Expertiză de artă este un film românesc din 1980 regizat de Adrian Petringenaru.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1980 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1980
Filme regizate de Adrian Petringenaru

Expertiză de artă


Karvan İdman Klubu Yevlah kentinde kurulmuş bir Azeri futbol kulübüdür.
Kulüp 2004 yılında kurulmasından sonra doğrudan doğruya Azərbaycan Premyer Liqası'nda oynamaya başladı. Katıldıkları ilk sezonda ligi üçüncü sırada, ardından 2005-06 sezonunda de ligi ikinci sırada tamamladılar. Buna ilaveten, 2005-06 sezonunda Azerbaycan Kuboku'nda final oynadılar.

Karvan 2005 yılında Intertoto Kupası ile Avrupa kupalarıyla tanışrken, bu mevsim (2006/07) UEFA Kupası'da mücadele etmiştir. 2011-12 sezonunu 2. tamamlamasına rağmen, maddi sorunlarla boğuşan kulüp ertesi sezona katılamamış, 18 Eylül 2014 tarihinde tekrar kapandığını açıklamıştır.

2021 yılında tekrar kurulan takım Azerbaycan Bölgesel Amatör Lig'inde mücadele etti 2021-22 sezonunu normal sezonda 25 puanla ikinci tamamlamış ve play-off'a katılmaya hak kazanmıştır. Play-off 2. turunda Ağsu Siti takımına ilk maçta deplasmanda 2-0 yenilmiş, rövanş maçında evinde 1-0 kazansa da elenmiştir. 2022-23 sezonu Bölgesel Amatör Lig'de tekrar yarışacağı açıklanmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî Ağsayfası
 Azeri ve Dünya futbolu hakkinda her şey

Azerbaycan'daki futbol kulüpleri
2014'te feshedilen futbol kulüpleri

Karvan İK


ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයෙහි ප්‍රථම ජනාධිපතිවරයා විය. වතු වැවිලි කරුවෙක් හා මිනින්දෝරුවෙක් වූ ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, ජනරජයක් ලෙසින් පිහිටුවීමේ දී එහි මූලිකත්වය ගත් ආදී පීතෘවරුන් අතරින් අයෙක් ලෙසින් ද සැලකේ. ඔහු ඇමෙරිකන් නිදහස් අරගලයේ දී යුද වැදුණු කොන්ටිනෙන්ටල් හමුදාවේ ප්‍රධානියා ද විය. එසේම ඇමෙරිකන් ව්‍යවස්ථාව නිර්මාණයේ දී ඒ සාකච්ඡා සියල්ලේ ම සභාපතිවරයෙක් ලෙසින් ද කටයුතු කළේය. ඒකමතික තෝරා ගැනීමෙන් ඔහු නව ජනරජයේ මුල් ම ජනාධිපතිවරයා බවට පත්විය. ඔහු වාර දෙකක් ජනාධිපති ධූරය දැරීය. ආර්ථිකයෙන් ශක්තිමත් භාණ්ඩාගාරයක් ද, යුරෝපයේ වූ යුද කැළඹීම් වලට සහභාගී නොවී සිටීමෙන් ද, විස්කි කැරැල්ල මැඬ පවත්වා ගත හැකිවීමෙන් ද යහපත් පාලනයක් ගෙන ගිය ඔහු ජනතාව අතර ජනප්‍රියත්වයට හා ප්‍රසාදයට ලක් වූ ජනාධිපතිවරයෙක් විය. ඔහුට තවත් බලයේ ඉන්නට යැයි ඉල්ලා සිටිය දී ඔහු තෙවැනි වාරයක් ප්‍රතික්ෂේප කර, ගොවිතැන් කටයුතු සඳහා කාලය යොදවන්නට අවශ්‍ය්‍ය යැයි කියා විශ්‍රාම ගියේය.

ළමා කාලය

ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ගේ පියා ඔගස්ටීන් වොෂිංටන් දුම්කොළ වගාවේ නියුතු වතු වැවිලිකරුවෙකි. ඔහුට ජේන් බට්ලර් නැමති පළමු විවාහයේ බිරිඳ ගෙන් ලැබි දරුවන් හතර දෙනෙක් සිටියහ. ලෝරන්ස් හා ඔගස්ටීන් යන පුතුන් දෙදෙනා හැරෙන්නට අනිත් දරුවන් දෙදෙනා ළමා කාලයේ දී මිය ගියහ. ජේන් ද උණක් වැළඳී මිය ගියාය. ඔග්ස්ටීන්ගේ දෙවැනි විවාහය මේරි බෝල් නැමැත්තිය සමඟ සිද්ධ වුණි. ඇය රෑමත් බව කියැවේ. ඔවුන් දෙදෙනාගේ වැඩිමහල් පුතුනුවන් වනුයේ ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ය.  ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ට සහෝදරයන් තිදෙනෙක් සහ සහෝදරියන් දෙදෙනෙක් ද වූහ.

නොයෙක් පළාත් වල ජීවත්වෙමින් කාලය ගෙවන පවුල අනතුරුව වර්ජිනියාවේ ෆෙඩරික්ස්බර්ග් ගමේ රැෆහැනෙක් ගඟ අසල අක්කර 260 ක වත්තක පදිංචියට යති.  ජෝර්ජ්ගේ පියාගේ වැඩිමහල් පුතුනුවන් වූ ලෝරන්ස් හා ඔගස්ටීන් දෙදෙනා එංගලන්තයේ අධ්‍යාපනය ලැබූහ. ඔගස්ටීන්ගේ පළමු දරුවා වූ ලෝරන්ස් පවුලේ වස්තුව සඳහා සම්ප්‍රදායික උරුමක්කාරයා ද විය. ජෝර්ජ් වොෂිංටන් අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ගමේ එක් පංති කාමරයක් තිබි පාසැලක ය. එහි ගුරුවරුයා වූයේ හොබී නැමැත්තෙකි. ගුරුවරයාගේ දැනුම එතරම් ප්‍රමාණවත් නැතැයි ජෝර්ජ් මැසිවිලි කී බව සටහන් වෙයි. එසේම දුර බැහැර ගොස් ඉගෙනීමක් ලබා ගැනීමට මිල මුදල් නොමැති වූවා යැයි ඔහු කළකිරුණු ළමා කාලයක් ද ගෙවි බව සටහන් වෙයි. ක්‍රමවත් අධ්‍යාපනයක් නොලැබූ නිසා අද ඉතිරි වී ඇති, විශාල හා දැකුම්කළු අකුරු වලින් ලියැවී ඇති  ඔහුගේ ලිපි ලේඛන හා සටහන් වල අක්ෂර වින්‍යාස දෝෂයන් දකින්නට ලැබේ. සිය පියාගේ ගෙදර වූ පුස්තකාලයේ පොත් බොහොමයකින් ඔහු පරිපාලනය හා වගා කටයුතු ගැන ඉගෙන ගත්තේ ය.

ඔහු කුඩා කාලයේ දී වත්තේ වූ චෙරි ගස කපා දැමුවා යැයි දෝෂාරෝපණයකට ලක් වූ විට "මට බොරු කියන්න බැහැ, මම ඒක කළේ මගේ කුඩා කැත්තෙන්" යැයි කියා වැරැද්දේ වගකීම ගත්තා යන්න සුප්‍රසිද්ධ කට කතාවක් මිසක සත්‍ය්‍ය සිදුවීමක් නොවේ.

දේහ ශක්තියෙන් හා ජවයෙන් පිරි කඩවසම් හැඩිදැඩි තරුණයෙක් වූ ජෝර්ජ් ක්‍රීඩාවන්ට හපනෙක් විය. එසේම නොදත් දෑ පොත පතින් තනිවම උගත්තේ ය. දක්ෂ අශ්වාරෝහකයෙකු මෙන් ම අශ්වයන් පුහුණුවට ද ඔහු දස්කම් දැක්විය. ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ට වයස අවුරුදු අටක් වෙද්දී ලන්ඩන් අධ්‍යාපනය හමාර කළ වැඩිමහල් සුළු සොහොයුරා වූ ලෝරන්ස් ආපසු වර්ජිනියාව බලා පැමිණියේය. උගත් ලෝරන්ස් ගේ මනා හැදියාවන් හා නුවණ දැක වොෂිංටන් ඔහු හා වැඩියෙන් කාලය ගත කිරීම ප්‍රිය කළේය. ලෝරන්ස් ජෝර්ජ්ට වඩා වසර දාහතරකින් වැඩිමහල් විය. ස්පාඤ්ඤය සහ මහා බ්‍රිතාන්‍ය අතර වෙළඳ සබඳතා වල දී පටන් ගත් අරගල යුද්ධ වලට හැරෙද්දී වයස 22 වූ ලෝරන්ස් කපිතන්වරයෙක් ලෙසින් වර්ජීනියාවේ ස්වේච්ඡා භට හමුදාවක් සමඟින් කොලොම්බියා රටේ කාර්තහේනා නැමති ස්පාඤ්ඤ බලකොටුව වැටලීමට පිටත් වී ගියේය. සටන අසාර්ථක වූවත් ලෝරන්ස් ආපහු එන්නේ දස්කම් හා නීර්භීතත්වය දැක්වූ යුද වීරයෙක් ලෙසිනි. ලෝරන්ස් බෙදාගත් යුධ පිටියේ තොරතුරු අසන්නට ජෝර්ජ් ඉතා කැමැත්ත දැක්වූයෙකි. යුද වික්‍රමයන් දැක්වීම නිසා ලෝරන්ස් වර්ජීනියා ප්‍රාන්තයේ සහකාර ජනරාල් විදියට උසස් වීමක් ලබයි. ලෝරන්ස්ගේ කාර්ය භාරය වූයේ මිලීෂියා භටයන් පුහුණු කිරීම විය.

ජෝර්ජ් ට වයස අවුරුදු 11 සම්පූර්ණ වෙද්දී ඔහුගේ පියා වූ ඔගස්ටීන් මිය ගියේය. පියාගේ අන්තිම කැමති පත්‍රයෙන් දේපලෙන් වැඩි උරුමය ලෝරන්ස්ට පැවරුණි. ජෝර්ජ්ට ලැබුනේ ඔහු විසු නිවස පිහිටි ෆෙරී නම් කුඩා වතුයායක් සහ තවත් ඉඩම් කැබලි කිහිපයකුත් සමඟ වහලුන් දහ දෙනෙකි. වයස අවුරුදු 21 වෙන තුරු එහි පාලනය ඔහුගේ මව සතු විය. ජෝර්ජ් වැඩියෙන් කාලය ගෙවූයේ ලෝරන්ස් සමඟිනි. ලෝරන්ස් ජීවත් වූ මවුන්ට් වර්නන් වතුයායේ ය. එය පසු කලක දී ජෝර්ජ් විසින් ඥාතීන්ගෙන් මිල දී ගෙන තම නිවහන කර ගනියි.

තුරුණු විය

ලෝරන්ස් ගේ නිවහනට නිතර යන එන ජෝර්ජ් ට ලෝර්න්සේ ගේ බිරිඳගේ පියා කර්නල් විලියම් ෆෙයාර්ෆැක්ස් සහ පසුව කර්නල් ගේ ළඟ නෑදැයෙක් වූ ලෝර්ඩ් තෝමස් ෆෙයාර්ෆැක්ස් හමුවෙයි . ලෝර්ඩ් තෝමස් ෆෙයැර්ෆැක්ස් ඇමරිකාවේ ඉඩම් වරප්‍රසාද අයිතිය ලබන්නේ 1649 දී සිට ය. ඔහුට පටෝමික් සහ රෆාහැනෙක් ගංඟා අසල බඩ ඝන වනාන්තර භූමි පෙදෙස් වලින් අක්කර මිලියන පහකට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක අයිතිය තිබිණ. 1747 දී ලෝර්ඩ් ෆෙයාර්ෆැක්ස් එංගලන්තයේ සිට වර්ජීනියාවට පැමිණෙන්නේ තම ඉඩකඩම් දැක බලා ගන්නට හා ඒවා කොටස් කඩා විකිණීම සඳහාත් ය. තම උරුමය වූ ඉඩම් හි මායිම් දැන නොසිටි හෙයින් ලෝර්ඩ් ෆෙයාර්ෆැක්ස්ට මිනින්දෝරුවෙකුගේ අවශ්‍යතාවයක් දැඩිව තිබිණ. ජෝර්ජ් පොත පතින් මිනින්දෝරු ශාස්ත්‍රය ඉගෙන ගෙන තිබුණි. ආදායමක් ලබා ගැනීමට මිසක එය වෘත්තියක් ලෙසින් කිරීම ජෝර්ජ්ගේ බලාපොරොත්තුවක් ද නොවීය. ජෝර්ජ් කර්නල් විලියම් ෆෙයාර්ෆැක්ස් ගේ පුතා සමඟින් මිනින්දෝරු වැඩ සඳහා ගොස් පුහුණුවක් ද ලබා සිටිය බැවින් ඔවුන්ගේ රෙකමදාරු වලින් ලෝර්ඩ් තෝමස් ෆෙයාර්ෆැක්ස් ගේ ඉඩම් මනින්නට අවස්ථාව ලැබීය. වයස අවුරුදු 18 දී ඔහු වසරකට මිනින්දෝරු වැඩ වලින් බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් 125 ක් උපයන්නට සමත් විය. එසේම ඝන කැලෑවන් තුලින් ගමන් කිරීමත්, නුහුරු එළිමහන් පෙදෙස් වල රාත්‍රියන් ගෙවීමෙන් ද ඔහු දුෂ්කර ජීවන රටාවක් ගැනත් පරිසරයේ පිහිටීම් ගැනත් මනා අවබෝධයක් අත්දැකීමෙන් ලද්දේ ය. එසේම සිතියම් කියවන්නට හා සිතියම් හදන්නට ද හේ උත්සුක විය. මිනින්දෝරු කටයුතු වල දී ද, මිලීෂීයා හමුදාවේ ගමන් බිමන් වල දී සහ පසුව විප්ලවීය හමුදාව මෙහෙවන කාලය තුල දීත් ඔහු සිතියම් හැදීම කළ බව සඳහන් වෙයි.

මිනින්දෝරු වෘත්තියට එතරම් ලැදියාවක් නොමැති වුව ද එය මුදල් උපයා ගන්නට තිබි කදිම මඟකි. ජෝර්ජ් ගේ අභිප්‍රාය වූයේ සිය සහෝදරයා වූ ලෝරන්ස් මෙන් හමුදාවට එකතු වීමට ය. එහෙත් රදළ උරුමයෙන් ආ තනතුරක් හෝ ගෙවා ලබා ගත හැකි තනතුරකට ප්‍රමාණවත් මුදල් ඔහු සතු නොවූයෙන් ඔහු වෙහෙසුනේ මිනින්දෝරු රැකියාවෙන් හමුදා නිලයක් ගන්නට තරම් ප්‍රමාණවත් මුදලක් එකතු කර ගැනීමටයි. නමුත්  ඊට බාධා පැමිණියේ ලෝරන්ස් හදිසියේ ම ක්ෂය රෝගයෙන් පෙළෙන්නට පටන් ගැනීම ය. ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ලෝරන්ස් සමඟ වර්ජීනියාවේ සීතල පරිසරයෙන් නික්ම වී උණුසුම් දේශගුණයෙන් සිය සුළු සහෝදරයාට සහනයක් ලැබෙතැයි සිතා බාර්බඩෝස් දූපත බලා ගියේය. 1751 දී ගිය ඒ බාර්බඩෝස් ගමන ජෝර්ජ් වොෂිංටන් රටින් පිට වී ගිය එක ම සංචාරයයි. එහි දී ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ට වසූරිය වැළඳුනි. සහෝදරයාගේ තත්වය යහපත් අතට හැරුනේ ද නැත. ජෝර්ජ් ආපසු වර්ජීනියාව බලා ගිය අතර ලෝරන්ස් තමාට බර්මියුඩා දූපතේ දී සහනයක් ලැබිය හැකි දැයි විමසනු පිණිස එහි ගියේය. 1752 දී කිසිත් සුවයක් නොලැබි ලෝරන්ස් ආපසු වර්ජීනියාව බලා පැමිණියේය. ඔහු මිය යද්දී ජෝර්ජ් ඔහු අසල සිටි බව සඳහන් වෙයි. ලෝරන්ස් සිය අන්තිම කැමති පත්‍රයෙන් තම භාර්යාවගේ කැමැත්ත අනුව, ඇයගේ අභාවයෙන් ද පසුව, මවුන්ට් වර්නන් වත්ත ජෝර්ජ් වෙතට ලියා තිබිණ. ලෝරන්ස් ගේ අන්තිම කැමති පත්‍රය ක්‍රියාවට නැංවූ ජෝර්ජ් එහි සටහන් සියල්ල විමසා බලද්දී දැනගත්තේ සිය සුළු සහෝදරයා තමන් සිතූ තරම් ධනවත් නොවන, එසේම මිල මුදල් තත්වය නිසි පිරික්සාවෙන් නොයුතු බැවින් අවුල් ජාලයකින් පවතින බවත් ය. ජෝර්ජ් පසු කාලයේ දී තමන් කරන සියළු ගණුදෙනු විධිමත් ලෙසින් සටහන් තබන්නට ඉතා සුපරීක්ෂාකාරී වෙයි. මවුන්ට් වර්නන් වතු යායේ ඇති ඔහුගේ නිවහනේ තිබෙන කාර්යාල කාමරයේ තමන් ලියන හැම ලිපියක ම කොපියක් ලියැවෙන ලී පෙට්ටියක් ද මේසයේ ඇත. පාලනයේ දී වූ වියදම්, ගණුදෙනු හා ලිය කියැවිලි සියල්ල ක්‍රමවත් ව හසුරුවන්නට ඔහු විසින් වේතනයක් ගෙවා, කාමරයක් දී, පූර්ණකාලීනව තබාගත් ලිපිකරුවෙක් ද විය.

වර්ජීනියා ප්‍රාන්තයේ සහකාර දිස්ත්‍රික්ක නිලධාරී

1753 පෙබරවාරි 1 වැනිදා ජෝර්ජ් වොෂිංටන් වර්ජිනියා ප්‍රාන්ත මිලීෂීයාවේ සහකාර දිස්ත්‍රික්ක නිලධාරියෙක් හැටියට තනතුර ලැබීය. ඒ සිය සහෝදරයාගේ අභාවයෙන් හිස් වූ පදවිය කොටස් හතරකට බෙදී යෑමෙන් ඔහුට ලැබි තනතුරකි. එයින් ඔහුට මේජර් නිල නාමයක් ලැබිණ. එය ඔහු බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවේ කොමිසම නොවීය. බ්‍රිතාන්‍ය සොල්දාදුවෙකුට ආබාධිත හා විශ්‍රාම වැටුප් වේතනයෙන් හරි අඩක් දිවි තිබෙන තුරා ලැබිණ. නිල නිවාස, නිල ඇඳුම්, ආහාර හා බෙහෙත් ද ලැබිණ. එකල ලුතිනන්වරයෙකුගේ කොමිසමක් උරුමයෙන් නැතිනම් මිල දී ගන්නට බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් 500 ක් ද, කර්නල්වරයෙකුගේ කොමිසමක් ගන්නට බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් 3,500 ක් ද අවශ්‍ය විය. ජෝර්ජ් ලැබි තනතුරට මාසයකට බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් 15 ක් ගෙවීම කිසිසේත් ම ප්‍රමාණවත් නැති බව ජෝර්ජ් ගේ මතය විය. ඔහු සිය තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වන්නට ද සිතූ බවත්, කර්නල් ෆෙයාර්ෆැක්ස් ඒ ගැන විමසා බලන්නට පොරොන්දු වූ නිසා අස්වූයේ නැති බවත් සඳහන් වෙයි. වයස 21 දී ජෝර්ජ් ට අක්කර 1400 කට වඩා ඉඩම් අයිතියක් සතු වූවත්, ඒ බිම් වල වගා කටයුතු පටන් ගැනීම සඳහා ප්‍රාග් ධනයක් නොතිබුණි.

1754 දී වර්ජිනීයාවේ යටත්විජිත ආණ්ඩුකාරයා වූ රොබට් ඩින්විඩී විසින් එහි මිලීෂියා රෙජිමේන්තුවක් පිහිටුවන ලදි. එහි ලුතිනන් කර්නල් පදවිය සඳහා ජෝර්ජ් උසස් වීමක් ලැබීය. ඔහු අයිති වූ මිලීෂීයා හමුදාවේ වැඩ බලන නිලධාරියා වූයේ විශ්ව විද්‍යාල කථිකාචාර්යවරයෙක් වූ ජොසුවා ෆ්‍රයි නැමැත්තා ය. කර්නල්වරයෙකු වූ ෆ්‍රයිගේ අභාවයෙන් පසුව වොෂිංටන්ට කර්නල් පදවිය ලැබී එහි අණ දෙන නිලධාරියා බවට පත්විය.

ප්‍රංශය හා බ්‍රිතාන්‍ය අතර යුද උත්සන්න වෙද්දී, කැනඩාවේ ආණ්ඩුකාරයා වූ ප්‍රංශ ජාතික මාර්කි ඩ්‍යුකෙස්නි ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් සමඟ එක් වී බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන්ට රටෙන් පිටවෙන්නට යැයි අණ කළේය. සත්ව දඩයමේ ගිය ඇමෙරිකානු පදිංචිකරුවන් උතුරු පෙදෙස්වල ප්‍රංශ හමුදාවන් බලකොටු ශක්තිමත් කරනවා යැයි ආරංචි ගෙනාහ. එයින් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව කළබල වූහ. වර්ජිනීයාවේ යටත්විජිත ආණ්ඩුකාරයා වූ රොබට් ඩින්විඩී හට බ්‍රිතාන්‍යයෙන් අණක් ලැබුනේ ප්‍රංශ හමුදාවන්ට තවත් පහළට එන්නට ඉඩ නොදෙන්න යැයි අවවාද කරන්නට කියාය. එහෙත් ඒ පණිවුඩය ප්‍රංශ හමුදා නායකයා වෙත ගෙන යන්නට අයෙක් නොවීය. කිසිවෙක් ගමන් කළ නොමැති උතුරට ගොඩබිමින් ගමන් කරන්නට අයෙක් හොයනා බව ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ට දැන ගන්නට ලැබිණ. ඒ පැතිවල ජීවත් වූ ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් සුදුහම ඇති අයගේ හිස් කබල ගලවන බව ආරංචි පැතිර ගියෙන් කිසිවෙක් හමුදා රැකවරණයක් නැතිව උතුරට යන්නට ද පසුබට විය. ජෝර්ජ්ගේ වයස අවුරුදු විසිදෙකකි. ඔහු අඩි හයක් සහ අඟල් දෙකක් උස විය. ඉදිරිපත් වූ වෙන අයෙක් නැති බැවින් ජෝර්ජ්ට ඒ මෙහෙය බාර වුණි. කුලියට බඳවා ගත් පිරිමි හය දෙනෙක් ද එකතු කරගත් ජෝර්ජ් ගමනාරම්භ කරන්නේ 1753 ඔක්තෝබර් මාසයේ දී ය. පණිවිඩය දීම පමණක් නොව, ප්‍රංශ හමුදාවන්හි ශක්තිමත් බව සොයන්නටත්, ඔහායෝ පෙදෙස් හි සිතියම් හදන්නටත්, ඉංග්‍රීසි බලකොටු සඳහා සුදුසු තැන් සොයාගෙන එන්නටත් ඔහුට බාර විය.

ජෝර්ජ් ඇතුළු පිරිස සැතපුම් නවසියයක් ගමන් කර ල බෆ් නම් ප්‍රංශ බලකොටුව ඇති ප්‍රදේශයට ළඟා වෙන්නේ 1753 දෙසැම්බර් 11 දා ය.  ඔවුන්ගේ කණ්ඩායමේ ඕලන්ද ජාතික හමුදා නිලධාරියෙක් විය. ජෝර්ජ් ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන්නට නොදත් නිසා ඒ ඕලන්ද ජාතිකයා වූ ජේකොබ් වෑන් බ්‍රාම් ජෝර්ජ්ගේ සහායට පැමිණියෙකි. තමන් ගෙනා බ්‍රිතාන්‍ය පණිවිඩය ප්‍රංශ හමුදාවේ අණ දෙන නිලධාරියා අතට දුන් පසු ඔවුන් සමඟ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයකට සහභාගී වන්නට ද ජෝර්ජ්ට අවස්ථාව ලැබුණි. ඔහායෝ ගඟ දිගේ දකුණට එන්නට ප්‍රංශ ඔරු දෙසියයක් පමණ ලැහැස්ති වී ඉන්නා ආකාරය දකින්නට ජෝර්ජ් ට හැකිවිය. ආපසු එන ගමනේ දී සීතල පරිසරයෙන් මහත් බැට කෑ ඔවුන් ස්වදේශී ඉන්දියානුවන්ට අහු වී එහෙත් පණ බේරාගෙන එති. ඔහුට මෙහෙය සඳහා ලැබුනේ බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් පනහකි. එය තමන් ගිය ගමනේ වැය පියවන්නට කිසිසේත් ප්‍රමාණවත් නැතැයි ජෝර්ජ් වොෂිංටන් සිය දිනපොතේ සටහන් කරයි.

තමන් යටතේ වූ මිලීෂියා භටයන්ගේ වේතනයන් ද ප්‍රමාණවත් නැතැයි ජෝර්ජ් වොෂිංටන් දුටුවේය. වගා කටයුතු වලින් ලැබෙන ආදායම අඩුවෙන බැවින් මිලීෂීයාවට බැඳීමට වැඩි පිරිසක් අකමැති වූහ. එහෙත් ප්‍රංශ භටයන් දකුණට එනවා යැයි වාර්තා ලැබි නිසා හමුදාව තර කරන්නට යටත්විජිත ආණ්ඩුකාරයාට උවමනා විය. අනතුරුව මුළු මිලීෂියා හමුදාවේ ම අණදෙන නිලධාරියා හැටියට කර්නල් ජොසුවා ෆ්‍රයි නැමති විශ්ව විද්‍යාල කථිකාචාර්යවරයෙක් ආණ්ඩුකාරයා විසින් පත් කරන ලදි. කිසිත් හමුදා පුහුණුවක් නොතිබි මිනිසුන් රැසක් සමඟින් ප්‍රංශ හමුදාව නවත්වන මෙහෙයට ජෝර්ජ් වොෂිංටන් එක්වෙයි. සහකාර දිස්ත්‍රික් නායකයන් පොරොන්දු වූ අශ්වයන්, ආහාර, ගැල් හා අවි ආයුධ කිසිවක් ඔවුනට මඟ දිග දී ලැබුනේ ද නැත. කැලෑ පෙදෙස්වල ආහාරයට ඔවුන්ට දඩයම් කරගත්තක් අනුභව කරන්නට සිද්ධ විය. ප්‍රංශ ජාතිකයන්ට විරුද්ධ වූ ස්වදේශී ඉන්දියානු ටැනචැරිසන් නොහොත් "බාග රජු" යැයි නම් දැරුවා මෙහි දී ජෝර්ජ්ගේ සහායට ආවේය. ප්‍රංශ ඉන්දියානු යුද්ධය අරඹමින් ඔවුන් වැදි සටන  ජුමොන්විල් ග්ලෙන් හි සටන ලෙස සටහන් වෙයි.

ප්‍රංශයන් ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කළහ. 1754 දී නෙසැසිටි බලකොටුවේ දී ජෝර්ජ් ඇතුළු පිරිසට පහර දී ඔවුන් සිරබාරයට ගන්නට ප්‍රංශ හමුදාව සමත් විය. එහෙත් සිය මිලීෂියා කණ්ඩායම සමඟින් ආපසු වර්ජීනියාව බලා එන්නට ඔවුන් ඉඩ දුන්හ.  1755 උතුරු ඇමෙරිකාවට ප්‍රංශයත් බ්‍රිතාන්‍ය්‍යත් දෙකම විසින් හමුදාවන් එවන ලද වසරයි. නිල වශයෙන් යුද්ධ ඇරඹෙන්නේ 1756 දී ය.

බ්‍රැඩ්ඩොක් ව්‍යසනය 1755

බ්‍රිතාන්‍ය ජනරාල්වරයෙකු වූ එඩ්වර්ඩ් බ්‍රැඩ්ඩොක් උපනිවේෂ ප්‍රාන්ත 13 හි ප්‍රධාන අණ දෙන නිලධාරියා ලෙසින් පත් වී ඇමෙරිකාව බලා ආවේය. එහෙත් ඔහු ඇමෙරිකාවේ භූගෝලය ගැන දැන සිටියේ නැත. එසේම ඇමෙරිකානු ස්වදේශී ඉන්දියානුවන්ගේ ගෝත්‍රික සටන් හා යුධ උපායයන් ගැන දැන සිටියේ ද නැත. බ්‍රැඩ්ඩොක්ගේ හමුදා විනය හා යුද පුහුණුව බ්‍රිතාන්‍ය වූ ද, යුරෝපීය වූ ද, යුධ ක්‍රම සහ විධි වලට සීමා වී තිබිණ. මිලීෂීයාවෙන් සමුගෙන මවුන්ට් වර්නන් හි වගා කටයුතු වල නිරත වී සිටි ජෝර්ජ් වොෂිංටන් පටෝමික් ගඟ දිගේ රැගෙන යන්නා වූ අවි ආයුධ පිරි නැව් බලමින්, තුවක්කු වලින් නැඟෙනා වෙඩි හඬ අසමින් තවමත් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවට එක් වන්නට බලා සිටියේය. මුදල් නොගෙවා සිය පළපුරුද්ද හා අතීත දස්කම් වලට හමුදාවේ කොමිසමක් හේ බලාපොරොත්තු වූයේය. එහෙත් අවසානයේ හේ වේතනයක් නැතිව ස්වේච්ඡා සේවයට එක්විය.  ඔහුට වර්ජීනියා මිලීෂියාවේ කර්නල් පදවියෙන් යුතුව යුද පිටියේ පුහුණුව ලබන්නට අවස්ථාවක් උදාවිය.

1775 මැයි 10 වැනිදා ජෝර්ජ්, ජනරාල් බ්‍රැඩ්ඩොක් ඇතුළු පිරිසක් සමඟ කම්බර්ලන්ඩ් බලකොටුව බලා පිටත් විය. බ්‍රිතාන්‍ය රාජකීය රෙජිමේන්තුවේ බල ඇණි දෙකෙහි පිරිස එක් දහස් හාරසීයයක් විය. වඩු කාර්මිකයන් හා යටත්විජිත මිලීෂීයා කණ්ඩායම් දෙකෙහි පිරිස හැට දෙනෙකි. මාර්ගය පෙන්වන්නට අය ද, තවත් හමුදා බල ඇණි ද මග දී ඔවුනට එකතු වූහ. බ්‍රිතාන්‍ය යුද සිරිත් අනුව නලා හා බෙර වාදනයෙන් ගමන් කරන ඔවුනට කැලෑව මැදින් යන ගමන් වල දී දිනකට සැතපුම් දෙකකට වඩා යන්නට නොහැකි විය. ජෝර්ජ් ඒ සිරිත් ගැන ඉතා අකමැත්තෙන් සිටියේය. අතරමග දී උණකින් පෙළුනු ජෝර්ජ් සුවය ලබන්නට විවේක ගෙන ඔවුනට යළි එකතු වෙද්දී ඔවුන් ඩ්‍යුකෙස්නි බලකොටුවට නුදුරින් මොනොන්ග්හෙලා ගඟ අසල වාඩියක් ගසා ගෙන නැවතී සිටියහ. ප්‍රංශ හමුදාවට පහර දෙන්නට ගිය බ්‍රැඩ්ඩොක් ඇතුළු පිරිස ඉන්දියානුවන් සමඟ ආ ප්‍රංශ හමුදාවට වට කරගන්නට හැකිවිය. ජනරාල් බ්‍රැඩ්ඩොක්ගේ පෙනහළුවක වෙඩි උණ්ඩයක් රැඳිණ. යුද පිටියේ අණ දීම් හා මෙහෙයවීම් බොහොමයක් කරන්නට සිද්ධ වූයේ ජෝර්ජ්ටයි. ඔහුගේ වර්ජීනියා හමුදාව සහමුලින් විනාශ විය. දින හතරකට පසුව ජනරාල් බ්‍රැඩ්ඩොක් අවසන් සුසුම් හෙළීය. සෞඛ්‍ය තත්වයෙන් පීඩා විඳි ජෝර්ජ් මවුන්ට් වර්නන් බලා ගියේය.

එක පැත්තකින් ප්‍රංශ භටයන් පහර දුන්හ. අනිත් පැත්තෙන් ගෝත්‍රික ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් පහර දුන්හ. වර්ජීනියා ආණ්ඩුකාර ඩින්විඩී නැවතත් ප්‍රාන්ත ආරක්ෂාවට මිලීෂීයා භටයන් සහ ජෝර්ජ්ව කැඳවා ගත්තේය. අණ දෙන නිලධාරියෙකු ගෙන් ද, හමුදා නඩත්තුව සඳහා ප්‍රමාණවත් මුදල් ද නොමැතිව සටන් වැදිය නොහැකි යැයි ජෝර්ජ් කියූ බැවින් ආණ්ඩුකාරයා හා මෙතෙක් තිබි හොඳ හිත ද පළුදු වී ගියේය. එහෙත් වෙනත් කිසිවෙක් ඉදිරිපත් වූයේ නැති හෙයින් 1755 වසර අවසන් භාගයේ දී ඔහු වර්ජීනියා මිලීෂියා හමුදාවේ අණදෙන නිලධාරියා ලෙසින් පත්වීම බාරගත්තේ ය. ප්‍රමාණවත් හමුදාවක්, අශ්වයන් ගැල් යනාදී උපකරණ, ආහාර හෝ අවි ආයුධ පවා ඔවුනට නොතිබුණි. ෂෙනන්ඩෝහා මිටියාවතේ ගෝත්‍රික ස්වදේශී ඉන්දියානුවන් විසින් වැවිලි යායවන් පුළුස්සා එහි පදිංචිකරුවන් මරා දමනා බව ඔවුනට ආරංචි විය. හැම අත යන ජෝර්ජ් නිතරම ක්‍රියාත්මක කළේ තමන්ට ඉහළින් ලැබුණු විධි විධානයන්ය. ඔහුගේ අදහස් වලට කිසිවෙක් සවන් නොදුන්හ.

ප්‍රංශ ඉන්දියානු යුද්ධය 1756 සිට 1763 දක්වා වසර හතක් පැවතිණ. ප්‍රංශ ඉන්දියන් යුද්ධයෙන් ප්‍රංශය පරාද විය. මහා බ්‍රිතාන්‍ය්‍ය ජය ලැබීය. රණ විරුවෙක් ලෙසින් ජෝර්ජ් කීර්තියක් අත්කර ගත්තේය. එහෙත් ඔහුට පදක්කම් හෝ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා කොමිසමක් ලැබුනේ නැත. 1758 දෙසැම්බර් 26 වැනිදා ඔහු සිය තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්විය.

මාර්තා කස්ටිස් සමඟ විවාහය

වර්ජීනියා වතු යායක උපන් මාර්තා ඩැන්ඩ්‍රිජ් වයස අවුරුදු දහතුනේ දී ඩැනියෙල් පාකර් කස්ටිස් හා විවාහ විය. ඔවුනට දරුවන් හතර දෙනෙක් ලැබුන ද එයින් දෙදෙනෙක් ළාබාල වියේ දී ම මිය ගියහ. 1757 දී ඩැනියෙල් කස්ටිස් ද මිය ගියේය. වයස අවුරුදු විසිපහක වැන්දඹුවක් වූ මාර්තාට අක්කර හය දහසක භූමියත් සමඟින් බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් දොළොස්දහසක මුදල් වත්කමක් ද හිමිවිය. ජෝර්ජ් හා මාර්තා මුණ ගැසි ආකාරය හෝ ඔවුන් අතර සබඳතාවය ගොඩනැඟි ආකාරය ගැන වැඩි විස්තර සොයාගත නොහැකිය. 1759 ජනවාරි 6 වැනිදා ඔවුන් අතිනත ගන්නේ ඇයගේ නිවහනේ දී ය. ඇය ඔහු ඇමතුවේ "ඕල්ඩ් මෑන්" සහ "පපා" යන නාම වලිනි. ඔහු ඇය අමතා ඇත්තේ "ඩියර් පැට්සි" කියාය. ඔවුන් දෙදෙනා සතුටු යුග දිවියක් ගත කළ බව කියැවේ. මාර්තාගේ පළමු විවාහයේ දරුවන් වූ ජැකී හා පැට්සි යන දෙදෙනාට ජෝර්ජ් තම දරුවන්ට සේ සලකන ලදැයි කියැවේ. බාර්බාඩෝස් හි ජෝර්ජ්ට වැළඳුන වසුරියත්, මාර්තාට විවාහයෙන් පසුව වැළඳුන සරම්ප රෝගයත් ඔවුන් දෙදෙනාට දරුවන් නොසිටීමේ හේතු හැටියට පෙන්වා දෙති.

මාර්තා සමඟ විවාහයෙන් පසු ලැබෙන මුදල් ආයෝජනයෙන් වගා කටයුතු මනාව කරගෙන යන ජෝර්ජ් සියළු වියදම් හා ලාභයන් සටහන් කර තබයි. මවුන්ට් වර්නන් වත්තේ වැවුන දුම්කොළ ප්‍රමාණය වසරකට රාත්තල් අසූදහසක් යැයි සටහනක ඇත. ඔහු පොලියට ණය මුදල් දුන්නේ ය. විලියම්ස්බර්ග් හා ඇලෙක්ස්සැන්ඩ්‍රියා වල තම ඉඩම් වල හැදූ නිවෙස් කුලියට ද දුන්නේය. තම පියා වෙතින් උරුම වු වහල් සේවකයන් 10 දෙනාට අමතරව ඔහුට මාර්තා ගෙන් වහල් සේවකයන් 150 ක් ද ලැබිණ. ඔවුන් වෙනුවෙන් ඉදි කරන ලද නවාතැන් අදත් මවුන්ට් වර්නන් වතුයායේ දකින්නට ඇත.

විප්ලවීය හමුදාවේ හමුදාපති

බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුව යටත්විජිත යුද්ධ වල දී තමන් ගත් ණය පියවා ගනු නොහැකිව ඒ මුදල් යටත්විජිත ඇමෙරිකාවේ බදු වලින් අය කරගැනීමට පටන් ගති. ඇමෙරිකාවේ වැසියන් මෙතෙක් බදු ගෙව්වේ තම ප්‍රාන්ත පාලක නියෝජිත මඬුල්ල වෙත ය. එහෙත් මුද්දර බද්ද නම් වූ ඇමෙරිකාවේ භාවිතා වූ භාණ්ඩ 43 කට බදු පැනවිණ. බදු වලට එරෙහි වූ ජනතාව වර්ජීනියාවේ බර්ජෙසස් මඬුල්ලේ රැස් වී බ්‍රිතාන්‍ය්‍යට බදු ගැන අකමැත්ත ප්‍රකාශ කළහ. ජෝර්ජ් ද ඊට එකතු විය. දේශප්‍රේමී සංවාද පටන් ගැණින.

"මුදල් ලබා ගන්නට ඔබගේ පසුම්බියට අත දැමීමට ඔබගේ අනුමැතිය නැතිව මට වරම් නැත්තා සේ මගේ අනුමැතිය නොමැතිව මගේ පොකැට්ටුවට අත දැමීමට බ්‍රිතාන්‍ය රජයට ද වරම් නැත. මෙය දැනටමත් කිහිප වතාවක් ම යටත් විජිත ප්‍රාන්ත එම රජයට කාරුණිකව මෙන් ම ස්ථිර ලෙසින් දන්වා ඇත. එසේ පවතිද්දී ඔවුන් ගෙන් අපි කෙසේ සාධාරණත්වයක් බලාපොරොත්තු වෙමු ද?" යැයි ජෝර්ජ් වොෂිංටන් 1774 දී ලියූ ලිපියක සඳහන් වෙයි.

යටත්විජිත ප්‍රාන්තයන් හි පාලන මණ්ඩල වලට නියෝජිතයන් තෝරා පත් වූයේ ඡන්දයකිනි. එය එකල ලොව කිසිම රටක සිද්ධ නොවූ ක්‍රමයකි. මුද්දර බද්දකින් ඇමෙරිකාවේ භාවිත වූ භාණ්ඩ හා සේවවාන් 43 කට බදු වැටෙද්දී නියෝජනයක් නොමැතිව තමන් වෙනුවෙන් තීරණ ගන්නවා යැයි විරෝධතාවය තැන තැනින් පටන් ගැනුණි. වර්ජීනියා බර්ජෙසස් මඩුල්ලේ දී ප්‍රැටික් හෙන්රි විසින් මුද්දර බද්ද හෙළා දකින ප්‍රකාශයක් ඉදිරිපත් කළේය. මුද්දර බද්ද පැනවූ භාණ්ඩ පරිහරණය සමහර යටත්විජිත ඇමෙරිකානුවන් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නට පටන් ගති. බ්‍රිතාන්‍යයට ගෙවන බදු නිසා දුම්කොළ වගාව අවාසිදායක යැයි දැකි ජෝර්ජ් සිය වතුයායේ එය වගා කිරීම නවතා තිරිඟු, ෆ්ලැක්ස්, ඕට්ස්, පීචස්, ඇපල් හා චෙරි යනාදිය වගා කරන්නට පටන් ගති. යුරෝපයේ වෙළඳාමේ දී ද බදු වැදෙන නිසා රට ඇතුලත වැඩි ඵලදාව අලෙවියට සමත් විය.

1774 සැප්තැම්බර් මාසයේ දී ෆිලඩෙල්ෆියාවේ දී හමුවන සියළු ප්‍රාන්ත නියෝජිතයන් බ්‍රිතාන්‍ය්‍යේ බදු පිළිවෙත් හමුවේ කුමක් කරන්න දැයි කතාබහ කළහ. එය පළමු කොන්ටිනෙන්ටල් (මහා ද්වීප) කොංග්‍රසය නමින් හැඳින්වෙයි.  පළමු කොන්ටිනෙන්ටල් කොංග්‍රසය අවසන් වූයේ බ්‍රිතාන්‍යයෙන් ආනයන කෙරෙන සෑම භාණ්ඩයක් ම වර්ජනය කරන තීරණයකිනි. එසේම යටත්විජිතයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය්‍යට යවන අපනයනයන් ද නවතන්නට ඔවුන් තීරණය කළහ. වර්ජීනියාවට පැමිණි ජෝර්ජ් නිදහස් විප්ලවයට සූදානම් වූයේ තම ස්වේච්ඡා මිලීෂීයා හමුදාවට තම මුදල් වලින් ආයුධ සැපයීමෙනි. හමුදාවක් ලෙසින් පුහුණු වන්නට පටන් ගැනීමෙනි.

1775 මැයි 10 වැනි දින දෙවැනි කොන්ටිනෙන්ටල් කොංග්‍රසය හමුවූහ. ඊට හමුදා වර්ජීනියා මිලීෂීයා හමුදාවේ නිල ඇඳුමෙන් සැරසී ගියේ ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ය. ඔහු හමුදා නිල ඇඳුමකින් සැරසී පැමිණි එකම පුද්ගලයා ද විය. දෙවැනි කොංග්‍රසයේ ප්‍රධාන කාර්යය යටත් විජිත ඇමෙරිකානු හමුදාව මෙහෙයවීම සඳහා නායකයෙකු තෝරා පත් කර ගැනීමයි. කොංග්‍රසය ඇමතූ ජෝන් ඇඩම්ස් සියළු ඇමෙරිකානුවන් ප්‍රසාදය දක්වන පුද්ගලයෙක් වර්ජීනියාවෙන් සහභාගී වෙන නියෝජිත කණ්ඩායමේ සිටිනවා යැයි  කියා ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ව හමුදාපති තනතුර වෙනුවෙන් යෝජනා කළේය. එය සම්මත විය. ඇමෙරිකන් නිදහස වෙනුවෙන් දැනට රැස් වී ඇති සහ ඉදිරියේ දී රැස් කරන සියළු හමුදාවල හමුදාපති ජනරාල්වරයා ලෙසින් ජෝර්ජ් වොෂිංටන් පත් කරන්නට සභාව තීරණය කළහ. වාද විවාද සියල්ලෙන් පසුව 1775 ජූනි 15 වැනිදා ඇමෙරිකන් මහාද්වීප හමුදාවේ ජනරාල්වරයා ලෙස ඒකමතික චන්දයකින් ජෝර්ජ් ව තෝරා ගැනිණ.

තනතුරට වේතනයක් වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් 500 ක් යෝජනා වී තිබිණ. ඔහු එය එපා යැයි කියා තනතුර බාර ගත්තේ ය. එවක දී ඔහු සියළු ණය පියවා සාර්ථක වූ වතු වැවිලිකරුවෙක් වී සිටියේය. දක්ෂ හා උගත් කථිකයන් අතර සබකෝලයෙන් හා වෙව්ලමින් ලියාගත් කොළයක් දිහා බලාගෙන කතාව පැවැත්වූ එකම පුද්ගලයා ජෝර්ජ් විය. ඔහු තනතුර පිළිගන්නවා යැයි ද, වේතනයක් එපා යැයි ද, වියදම් ගණන් තබා එය පමණක් පසු කාලයක දී පියවන ලෙස සභාවෙන් ඉල්ලා සිටියේය. දෙවන කොන්ටිනෙන්ටල් කොංග්‍රසයට එනවිට තම අසිපත, නිල ඇඳුම් හා ගමන් මළු සියල්ල රැගෙන ආ ජෝර්ජ් වහාම හමුදාවේ වැඩ පටන් ගන්නට සූදානම් වී සිටියේය. ඔහු හෝ ඇමෙරිකන් හමුදාවේ වූ ස්වේච්ඡා හා මිලීෂීයා භටයන් කාල තුවක්කු ශිල්ප, බල ඇණි විධි විධාන යනාදී මෙහෙයවීමේ කටයුතු කිසිත් දැන නොසිටියහ. ජනරාල් බ්‍රැඩ්ඩොක් හා එක්ව වැදි සටන් වලින් ජෝර්ජ් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවේ ශක්තිය මෙන් ම දුර්වලකම් ගැන ද දැන සිටියේය.

ඇමෙරිකන් නිදහස් අරගලයේ තීරණාත්මක සටන් මෙසේය. 1775 ලෙක්සින්ග්ටන් හා කොන්කෝර්ඩ් සටන ඇමෙරිකාව දිනුවේය. 1775 බන්කර් හිල් සටන බ්‍රිතාන්‍ය ජය ලැබීය. 1776 නිව් යෝර්ක් සටන ද බ්‍රිතාන්‍ය්‍ය ජය ලබන්නට සමත් විය. 1776 ට්‍රෙන්ඩන් සටන ඇමෙරිකාව දිනාගති. 1777 සරටෝගා සටන ද ඇමෙරිකාව දිනාගති. 1779 සැවෑනාහ් සටන බ්‍රතාන්‍ය දිනුවේය. 1780 චාල්ස්ටන් සටන ද බ්‍රිතාන්‍ය දිනුවේය. 1781 කව්පෙන්ස් සටන ඇමෙරිකාව ජයගති. 1781 යෝර්ක්ටවුන් සටන ඇමෙරිකාවට ජය ලබාදුනි.

හමුදාවේ නායකයා ලෙස පත් වූ දිනයේ සිට යුද්ධය ජය ගන්නා තෙක් යුද පිටියේ රැඳී සිටි ජෝර්ජ් 1783 දෙසැම්බර් 23 වැනිදා තමන්ට බාර වී තිබි හමුදාපති කොමිසම මැනවින් ඉටු කර එය ආපසු නිල වශයෙන් කොංග්‍රසයට බාර දෙයි. ආපසු මවුන්ට් වර්නන් බලා එන යුද්ධය ජයගත් වීරයාගේ වයස එවිට වසර පනස් එකකි.

ප්‍රථම ජනාධිපති

ඔහු යුද්ධයේ නිරත වූ කාලයේ දී තම වතුපිටි පාලනය අකාර්යක්ෂම වී ඇති ආකාරය ඔහුට දැක ගන්නට හැකිවෙයි. ඔහුගේ ආර්ථික තත්වය අයහපත් බව දැකි වර්ජීනියා ප්‍රාන්ත ආණ්ඩුව ඔහුට මුදල් ත්‍යාග පිරිනමන්නට උත්සාහ කළ ද ඔහු ඊට ඉඩ නොදුන්නේ ය. ඉඩකඩම් කුලියට දී, සමහර ඉඩම් කෑලි කර විකුණා ඔහු මුදල් උපයා ගති. ඔහු නැවතත් වගා කටයුතු වලට බැස්සේ ය. එහෙත් වැඩි කලක් නොගිහින් රටේ ප්‍රාන්ත ආණ්ඩු වලට ෆෙඩරල් ආණ්ඩුවක අවශ්‍යතාවය දැඩිව දැනුනෙන් ඔවුන් රටෙහි ආණ්ඩුවක් පිහිටීම ගැන කතාබහ කරන්නට පටන් ගති.

ෆිලඩෙල්ෆියාවේ දී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංස්ථාපන සම්මන්ත්‍රණය පැවැත්විණ. රට මෙහෙයවන පොදු යාන්ත්‍රණයක් තුල එහි නායකයා කවුදැයි ද කතාබහ විය. ජනාධිපති යන තනතුර පිහිටුවන්නටත්, ඊට පැවරෙන බලතල ගැන කතාබහ කරන්නටත් විය. එයට සුදුසු කවුදැයි, ඒ පුද්ගලයා තෝරා ගන්නේ කෙසේදැයි සාකච්ඡාවන්ට ලක්විය. විවිධ ප්‍රාන්ත නියෝජනය කරමින් කොංග්‍රස සභිකයන් 55 දෙනෙකු විසින් ෆිලඩෙල්ෆියාවේ දී පැවැත් වූ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංස්ථාපන සම්මන්ත්‍රණය 1787 මැයි 25 වැනිදා පැවැත්වෙන්නේ නූතනයේ "නිදහස් ශාලාව" නම් හැඳින්වෙන එදා පෙන්සිල්වේනියාවේ ප්‍රාන්ත නිවසෙහි ය. සම්මන්ත්‍රණයේ සභාපති ලෙසින් කටයුතු කළ ජෝර්ජ් සියළු සාකච්ඡා වලට සහභාගී වූවත් කිසි පැත්තකට පක්ෂපාතීව අදහස් ඉදිරිපත් කළේ නැත. ඒ කාලය තුල ඔහු සිය දිනපොතේ ද කිසිවක් සඳහන් නොකර සිටියි. ප්‍රාන්ත 13 කින් ආණ්ඩු නියෝජිතයන් එකතු වී ෆෙඩරල් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවා 1787 සැප්තැම්බර් 17 වැනිදා ඔවුන් ව්‍යවස්ථාව අනුමත කළහ. නියෝජිතයන්ට තම ප්‍රාන්ත වල අනුමැතිය ලබාගන්නට ද, අනතුරුව සමාජයේ කැමැත්ත ලබාගැනීම ද බාර විය.

ආපසු මවුන්ට් වර්නන් බලා එන ජෝර්ජ්ට විශ්‍රාම යන්නට ඉඩ නොදී නව ඇමෙරිකන් කොංග්‍රසය එහි උසස් ම තනතුර වූ ජනාධිපති ධූරයට ඒකමතික චන්දයකින් ඔහුව තෝරා ගැනිණ. 1789 අප්‍රේල් 30 වැනිදා ඔහු ජනාධිපති ලෙසින් දිවුරුම් දුන්නේ ය. නව ආණ්ඩුවේ උසස් හා සුළු නිලධාරීන් බොහොමයක් පත් කරන ලද්දේ ජෝර්ජ් විසිනි. දහසකට ආසන්න පිරිසක් ඔහු අතින් තේරී පත් වී ඇත. ජනතාව අතින් තේරී පත් වූ ලොව එකම නායකයා ලෙසින් ඔහු සිය වගකීම රකින්නට හා ආදර්ශයක් ලෙසින් හැසිරෙන්නට හැම විටෙක ම වග බලාගත්තේය. තමාට එක්සත් ජනපදයේ ජනාධිපති යැයි කියන්නටත්, කෙටියෙන් කියද්දී "ජනාධිපති මහත්මයාණෙනි," යැයි අමතන්නටත් කියූ ඔහු එය රජෙකුගේ අධිරාජ්‍ය්‍යක් නොව සමූහාණ්ඩුවක් බව පැහැදිලි කළේය.

ඔහු කොංග්‍රස සාමාජිකයන් හා සමීප ඇසුරක් පැවැත්වූයේ නැත. එහෙත් රට ගැනත් එහි ජනතාව ගැනත් සොයා බලන්නට සංචාරය කළේය. 1789 දී ඔහු වර්මොන්ට් හා රෝඩ් අයිලන්ඩ් හැරෙන්නට අනිකුත් නව එංගලන්ත පෙදෙස් යැයි සැලකෙන නැගෙනහිර වෙරළබඩ උතුරු ප්‍රාන්ත සියල්ල ම දැකබලා ගෙන තිබුණි. ඔහු වර්මොන්ට් හා රෝඩ් අයිලන්ඩ් නොගියේ ඒවා එතෙක් ජනපදය හා එකතු වී නොතිබුණ බැවිනි.

1791 දී ජෝර්ජ් දකුණු ප්‍රාන්තයන් නරඹන්නට ගියේය. මේ දිනවල නව ආණ්ඩුවේ ජාතික ණය පියැවීම පිණිස විස්කි බද්දක් භාණ්ඩාගාරය විසින් පනවන ලදි. රටේ බටහිර පැතිවල විස්කි හදන්නන් වෙතින් ඒ බදු එකතු කර ගැනීම අපහසු විය. එහෙත් ඊට විරුද්ධතාවය දැක්වූවන් රට පුරා ම කෙමෙන් වැඩි වූහ.

ප්‍රංශ විප්ලවය ගැන ඇසූ ජෝර්ජ් සිය සංවේගය ප්‍රකාශ කළා යැයි සඳහන් වෙයි. ජෝර්ජ් හා ඇමෙරිකන් නිදහස් විප්ලවයේ සටන් වැදි ලාෆායෙට්ට අනතුරු ඇඟ වූ ලිපි ජෝර්ජ් විසින් යවන ලදි. ඇමෙරිකන් නිදහස් විප්ලවයට අත දුන් නිසා ප්‍රංශයේ සහායට යා යුතු යැයි කොංග්‍රසයේ සමහරු කියා සිටියත් ජනාධිපති වශයෙන් ජෝර්ජ් කියා සිටියේ විදේශ අරගල මඟහැර ආර්ථික සබඳතා පමණක් වර්ධනය කළ යුතු යැයි කියාය. දේශපාලන පක්ෂ ඇරඹෙන්නේ මේ සමයේ ය. තෝමස් ජෙෆර්සන් ප්‍රමුඛ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමූහාණ්ඩු පක්ෂය ද, ඇලෙක්සැන්ඩර් හැමිල්ටන් ප්‍රමුඛ ෆෙඩරලිස්ට් පක්ෂය ද බිහිවිය. ඒ පක්ෂ දෙකට ම අයත් නොවූ ජෝර්ජ් ව තවත් පාලන සමයක ජනාධිපති වශයෙන් කටයුතු කරන්න යැයි සමස්ත කොංග්‍රසය ඉල්ලා සිටියහ. නැවත වරක් කොංග්‍රසයේ ඒකමතික තීරණයෙන් ජෝර්ජ් 1793 මාර්තු 4 වැනි දා දෙවන වාරයට ජනාධිපති වශයෙන් පත්විය.

1793 අප්‍රේල් මස ජෝර්ජ් විසින් "මධ්‍යසථ නිවේදනය" යනු ප්‍රකාශය කොංග්‍රසයට ඉදිරිපත් කළේය. ඉන් කොංග්‍රසය අනුමත නොකරන කිසිම යුද්ධයකට සහභාගී වන්නට ඇමෙරිකානුවන්ට තහනම් කෙරුණි.

1794 ජූලි මාසයේ දී බටහිර පෙන්සිල්වේනියාවේ ඉස්කාර අයිති වූවන් බදු නොගෙව්වා යැයි ඔවුන්ට රිට් ආඥාවන් බාර දෙන්නට මාර්ෂල්වරු ගියහ. අවිගත් ජනතාව පහර දුන්හ. එක පැත්තකින් කතාබහ කර අර්බූදය නිරාකරණයට සාම කොමිසාරිස්වරු යැවූ ජෝර්ජ් වොෂිංටන් අනිත් පැත්තෙන් කැරැල්ල මර්ධනයට නොයෙක් ප්‍රාන්ත වලින් කැඳවූ මිලීෂීයා හමුදා සමඟ තමන් ද අසුපිට නැඟී ඉදිරියෙන් ම එහි ගියේය. මිනිසුන් විසි දෙනෙක් පමණක් අත් අඩංගුවට ගෙන කැරැල්ල මර්ධනයට හැකිවිය. ඔවුන්ව පසුව නිදහස් කර හැරුණි. 1801 දී විස්කි බද්ද අහෝසි කරන ලදි. එසේම ඉතිහාසඥයන් පෙන්වා දෙන්නේ නව ආණ්ඩුවේ නීති අනුගමනයට රට වැසියන් යොමු කරවා ගන්නට හැකි වූ නිසා මෙම ගැටළුව මෙසේ නිරාකරණය කර ගැනීමට හැකිවීම ජෝර්ජ් වොෂිංටන්ගේ පාලනයේ දක්ෂතාවයක් වූවක් බවයි.

තුන්වැනි වාරයක් ද ජෝර්ජ් වොෂිංටන් වෙත පැවරීමට කොංග්‍රසය කැමති වූහ. ඒත් ඊට ජෝර්ජ් අකමැති විය. 1796 සැප්තැම්බර් 19 වැනිදා "දිනපතා ඇමෙරිකන් දැන්වීම්කරු" නම් වූ පුවත්පතෙහි තම සමුගැන්මේ ඇමතීම පළ කළ ජෝර්ජ් තනතුර ප්‍රතික්ෂේප කර මවුන්ට් වර්නන් බලා ගියේය.

1799 දී ජෝර්ජ් සිය අන්තිම කැමති පත්‍රයෙන් සිය උරුමය මාර්තා වෙත පැවරීය. තම මරණයෙන් පසුව වහල් සේවකයන් නිදහස් කරන්න යැයි ඉන් ඔහු ඉල්ලා සිටියේය. 1799 දෙසැම්බර් 14 වැනි දා ජෝර්ජ් අවදි වූයේ උගුරේ වේදනාවකිනි. ඔහුට හුස්ම ඉහළ පහළ ගැනීම අසීරු විය. ඔහු සිය නිදියහනේ මිය යන්නේ එදින ය.

"මුළු ලෝක ඉතිහාසයේ ම බලය නිසා වෙනස් නොවුනු අය ටික දෙනෙකු අතරට ජෝර්ජ් වොෂිංටන් ද අයිතියි," යැයි කියන්නේ විසිවන සියවසේ කවියෙක් වන රොබට් ෆ්‍රොස්ට් විසිනි.

මූලාශ්‍ර

 http://en.wikipedia.org/wiki/George_Washington
 http://en.wikipedia.org/wiki/Virginia_Regiment
 මැලගොඩ, නයනි (2006) ජෝර්ජ් වොෂිංටන්, කර්තෘ ප්‍රකාශනයකි. ISBN 955-96557-5-2
 Alden, John R. (1984). "George Washington: A Biography." Louisiana State University Press. ISBN13: 9780788151583
 Chadwick, Bruce (2004). "George Washington's War: The Forging of a Revolutionary Leader and the American President." Naperville, Illinois: Sourcebooks Inc.
 Ferling, John E. (1988) "First of Men: A Life of George Washington." Knoxville: The University of Tennessee Press.

ජනාධිපතිවරු - අ.එ.ජ.
ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය
ඇමෙරිකානුවෝ
ජනාධිපතිවරු

ජොර්ජ් වොෂින්ටන්


La Ruta de Rhode Island 10, y abreviada R.I. 10 (en inglés: Rhode Island Route 10) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Rhode Island. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la . La carretera tiene una longitud de 8 km (5 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta de Rhode Island 10 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Rhode Island por sus siglas en inglés RIDOT.

Cruces
La Ruta de Rhode Island 10 es atravesada principalmente por la  y en Cranston.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de RIDOT
 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Rhode Island
Condado de Providence

Ruta de Rhode Island 10