Boxer, Türkiye'de aylık yayımlanan bir erkek dergisiydi.

Boxer, FHM, GQ ve Esquire ile birlikte Türkiye'de yayınlanan dört erkek dergisinden en çok satanıdır. Dergi yayın hayatına 2004 yılının Temmuz ayında başlamıştır. Öncesinde Acun Ilıcalı, Hıncal Uluç, Deniz Akkaya, Okay Gönensin, Kanat Atkaya ve Haşmet Babaoğlu gibi isimlerin yer almıştı. Aralık 2013 sayısının yayımlanmasının ardından yayın hayatına ara veren dergi, Ocak 2016'da eski yazarlarından Emir Ekşioğlu tarafından Japon medya devi Nikkei'den satın alınmıştır. Yayın hayatına tekrar dönmek için yenilenme aşamasındadır. Dergi aynı zamanda fotoğraf çekimleri ve röportajlarıyla da ünlüdür.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi web sitesi

Türk erkek dergileri
Türkçe dergiler
Türkiye'de yayımlanan aylık dergiler
İstanbul medyası
2004'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
2004'te kurulan dergiler
Yayımı 2013'te sona eren dergiler

Boxer (dergi)


හැඳින්වීම
ගල් සියඹලා යන සිංහල නමින් හැඳින්වෙන්නේ දකුණු, අග්නිදිග ආසියාවේ සහ අප්‍රිකවේ වැවෙන පළතුරු වර්‍ගයකි.

ගල් කැට (Pebble) ස්වරූපයකින් තද බවකින් යුක්ත වීම සහ සියඹලා වලට තරමක් සමාන බැවින් ගල් සි‍යඹලා (Pronounced: Gal Siyambala; Meaning: Pebble-like/Hard Tamarind).
ඇඹුල් රස මිශ්‍ර පැණි රසකින් යුක්තය. සි‍යඹලා වලට සාපේක්ෂව පැණි රසින් වැඩි අතර මදය වියළි බවින් වැඩි පිටි/කුඩු ස්වරූපයක් ගනී.
පිට බූව විල්ලුද (Velvet) ස්වරූපයක් ගන්නා සියඹලා (Tamarind) වැනි බැවින් Velvet Tamarind ලෙස ඉංග්‍රීසි බසින් හැඳින්වේ

විද්‍යාත්මක නාම:
Dialium indum

ලතින් නාම:
Dialium Cochinchinense
Dialium Ovoideum

සබැඳියන්
http://nittygrits.org/gal_siyambala
http://www.agri.ruh.ac.lk/medicinalplants/medicinal_plants/families/leguminasae/plants/gal_siyambala.html

මූලාශ්‍ර
http://nittygrits.org/gal_siyambala
http://www.agri.ruh.ac.lk/medicinalplants/medicinal_plants/families/leguminasae/plants/gal_siyambala.html

ගල් සියඹලා


Fregatten Sjælland var det andet skib i en serie på tre næsten ens skruefregatter til den danske flåde. Den gjorde tjeneste fra 1860 til 1885 og var derefter kaserneskib til 1910.

Baggrund og design
Fra midten af 1840'erne var de toneangivende sømagter begyndt at bygge skruedrevne linjeskibe og fregatter med dampmaskineri, så de var uafhængige af vinden. Sejlføringen blev bibeholdt, og havde sin værdi, når skibene bevægede sig over større afstande, hvor man så kunne spare på kullene til dampmaskinerne. I 1849 fik Orlogsværftets fabriksmester, O.F. Suenson, ordre om lave tegninger til en skruekorvet (Thor) og efter den kom en serie på tre skruefregatter, hvoraf Sjælland var nummer to. Skibet blev bygget af træ på Orlogsværftet (Nybygning nr. 47), blev søsat i 1858 og indgik i flådens tal i 1860. Maskineriet var en dampmaskine fra Maudslay i England på 1.000 indikerede hestekræfter, og med den kunne Sjælland præstere en fart på 10 knob.

Artilleri
Da Sjælland blev afleveret i 1860, var den udrustet med glatløbede 30 pundige kanoner. De 30 pund (14,9 kg) var vægten af kanonkuglen, mens kanonløbets diameter var 16,2 cm. Kanonerne var fordelt med 30 styk "50 centner" og 12 "40 centner", hvor antallet af centner (49,6 kg) angav selve kanonens vægt. Netop i disse år indkøbte Marinen sine første riflede kanoner, og da Sjælland blev udrustet i december 1863, var 12 af de 30-pundige kanoner erstattet med 8 styk 18-pundige og 4 styk 12-pundige riflede kanoner, der havde større rækkevidde og gennemslagskraft end de glatløbede.

Fregattens riflede kanoner var imidlertid virkningsløse over for panseret på de panserskibe, der blev bygget fra omkring 1860, så da Sjælland blev udrustet igen i 1869 fik skibet opstillet to 20,3 cm riflede forladere fra firmaet Armstrong - officielt betegnet som 60 pund, 144 centner kanoner - til forsvar mod panserskibe, suppleret med 24 riflede 24-pundige ("50 centner") kanoner med diameter 15 cm.

Tjeneste
 1860: Oktober 1860 til april 1861 på første togt, med anløb af blandt andet Brasilien og Vestindien.
 1863: 18. december krigsudrustet.
 1864: 22. februar flagskib for eskadren i den østlige Østersø. Deltog 17. marts i træfningen ved Rygen, hvor en preussisk flådeafdeling blev drevet tilbage til Swinemünde. Sjælland havde tre dræbte og 19 sårede besætningsmedlemmer.
 1869-1870: "Eksercerskib" (skoleskib) med togt til Middelhavet. Deltog november 1869 som Danmarks repræsentant ved åbningen af Suez-kanalen.
 1873: Maj-august eksercerskib. Oktober 1873 til marts 1874 igen eksercerskib (Togt til Middelhavet).
 1874: Juni-juli eksercerskib.
 1878: Maj-august eksercerskib. Oktober 1878 til maj 1879 igen eksercerskib (Togt til Vestindien).
 1879: Maj-august eksercerskib.
 1882: Juni-august eksercerskib. September 1882 til marts 1883 igen eksercerskib (Togt til Vestindien).
 1883: Maj-august eksercerskib.
 1885: 7. december udgået. Ombygget til kaserneskib (artilleri fjernet, kanonporte tildækket). Den oprindelige rigning blev også fjernet, og Sjælland fik i stedet rigningen fra den udgåede korvet Hejmdal.
 Fra 1887 lå Sjælland fortøjet ved Holmen som flydende kaserne. Den blev også betegnet som "vagtskib", men forstået på den måde, at skibet var under kommando og leverede vagtmandskab til Holmen. Da Marinekasernen på Holmen stod færdig i 1910, blev den gamle fregat solgt til ophugning.

Referencer

Litteratur
 Christiansen, Henrik, Orlogsflådens skibe gennem 500 år. Bind I-III. Statens Forsvarshistoriske Museum, 2010. .
 Degenkolv, H.: Oplysninger vedrørende den danske flaades skibe i sidste aarhundrede. Lehmann Stage, København, 1906.
 Kay Larsen, Vore orlogsskibe fra halvfemserne til nu, Nyt Nordisk Forlag, 1932.
 R. Steen Steensen, Vore panserskibe, Marinehistorisk Selskab, 1968.
 Thiede, Sven Egil, Dansk Søartilleri 1860-2004, Tøjhusmuseets Skrifter nr. 18, Tøjhusmuseet 2004,

Eksterne henvisninger

Fregatter fra Danmark

Sjælland (skib, 1860)


Tendai Huchu (* 1982 in Bindura) ist ein simbabwischer Schriftsteller, der in Edinburgh lebt.

Leben
Tendai Huchu besuchte die Churchhill High School in Harare und studierte anschließend an der University of Zimbabwe Bergbautechnik. Inzwischen lebt er als Podologe in Edinburgh. Huchus Erstlingswerk Der Friseur von Harare, das 2011 in deutscher Übersetzung erschienen ist, thematisiert das große afrikanische Tabuthema Homosexualität. Sein Buch wurde in der Presse sehr gut besprochen. So schreibt etwa Birgit Koß auf Deutschlandradio, dass "kurze spritzige Dialoge (…) dazu (führen), dass der Roman schnell und leicht zu lesen ist. Trotz der vielen tragischen Anklänge schildert Tendai Huchu seine Geschichte um Vorurteile und Moral, Familientragödien und Ambitionen junger Menschen in Simbabwe mit großer Leichtigkeit, viel Humor und Witz, sodass die bittere Wahrheit erst langsam ins Bewusstsein des Lesers rückt und nicht nur ein Lächeln, sondern auch Nachdenklichkeit zurücklässt."

2012 war er Jurymitglied der Auszeichnung Das außergewöhnliche Buch des Kinder- und Jugendprogramms des Internationalen Literaturfestivals Berlin.

2017 wurde seine Kurzgeschichte The Marriage Plot mit dem Nommo Award for African Speculative Fiction ausgezeichnet.

Presseschau

The Hairdresser of Harare / Der Friseur von Harare

Bibliografie
 The Mystery at Dunvegan Castle, Pan Macmillan Verlag, 2023, ISBN 978-1-5290-9772-6
 Das Hospital von Edinburgh. Übersetzung aus dem Englischen Vanessa Lamatsch. penhaligon Verlag, 2022, ISBN 978-3-7645-3253-6. (Original: Our Lady of Mysterious Aliments. Tor Books, London 2022)
 Die Bibliothek von Edinburgh. Vanessa Lamatsch. penhaligon Verlag, Übersetzung aus dem Englischen 2022, ISBN 978-3-7645-3252-9. (Original: The Library of the Dead. Tor Books, New York 2021)
 The Maestro, The Magistrate & The Mathematician. 2015.
 Der Friseur von Harare. Text: Tendai Huchu, Übersetzung aus dem Englischen Jutta Himmelreich. Peter Hammer Verlag, 2011. (Original: The Hairdresser of Harare. 2010)
 An Untimely Love. Whiskey Creek Press, 2010.

Festivalteilnahmen
 2012: Kinder- und Jugendprogramm des 12. internationalen literaturfestivals berlin

Einzelnachweise

Weblinks

 Website des Autors
 Porträt Tendai Huchu auf internationales literaturfestival berlin
 Rezensionen zu Der Friseur von Harare von …
 Clarissa Lempp auf AVIVA-Berlin.de
 Klaus Jetz auf iz3w
 Birgit Koß auf Deutschlandradio Kultur
 Julia Kohl auf fr.de

 Interviews:
 Es gibt auf der Welt schlimmere Orte auf Südwind-Magazin.at
 Interview with Tendai Huchu auf Vimeo

Autor
Literatur (Englisch)
Literatur (Simbabwe)
Roman, Epik
Homosexualität in der Literatur
Schriftsteller (Edinburgh)
Simbabwer
Geboren 1982
Mann

Tendai Huchu


Gönül Dağı "(තේරුම = හදවත් කන්ද)" කතා මාලාව යනු යාහියා සමන්චි විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2020 තුර්කි විකට කතා මාලාවකි.

අන්තර්ගතය
ටැනර්, රාමසාන් සහ වේසෙල් ous ාති සහෝදරියන් තිදෙනෙකි. ඔවුන් ජීවත් වන්නේ ගෙඩෙලි වලය. ගෙඩෙලි නගරයේ කන්දක් තිබේ. එය "හදවතේ කන්ද" ලෙස හැඳින්වේ. මෙන්න, කවුරුන් හෝ ආදරයෙන් පීඩා විඳින්නේ නම්, එම කන්දෙන් පෙරළී වැටේ.

ටැනර්ගේ පියා ඉක්මනින් මිය ගියේය. අනෙක් අතට රාමදාන් සහ වේසාල්ගේ පියවරුන් තමන් නොදන්නා හෝ අමතක නොකරන විෂයයක් ගැන එකිනෙකාට පැමිණිලි කරන අතර ප්‍රභූ පැලැන්තිය එකිනෙකා සමඟ රහසින් කතා කරති. Ous ාති සහෝදරයන් ගුවන් යානයක් සෑදීමට තීරණය කරයි. ටැනර් ගුවන් යානා ඉංජිනේරුවන් අමතන්නේ එවිටය. කෙසේ වෙතත්, ගුවන් යානා ඉංජිනේරුවන් පාරේ රැඳී සිටිති. ඔවුන් සිතන්නේ ඔවුන් දකින පළමු භූ විද්‍යා ඉංජිනේරුවන් ගුවන් යානා ඉංජිනේරුවන් වන අතර ඔවුන් ජනාවාසයට ගෙන එනු ඇති බවයි. කෙසේ වෙතත්, ඉන් පසුව පෙනී යන්නේ ඉංජිනේරුවන් එම ඉංජිනේරුවරයා නොවන බවයි. මේ අවස්ථාවේ දී, ටැනර් කුඩා කල සිටම තමා ආදරය කළ ඩිලීව භූ විද්‍යා ඉංජිනේරුවෙකු ලෙස සොයා ගනී. වසර කිහිපයකට පසුව සිදු වූ මෙම සිදුවීම වෙනත් සිදුවීම් වලින් පසුව සිදු වේ.

මාලාව ගැන
මෙම කතා මාලාව 2020 ඔක්තෝබර් 17 වන දින TRT 1 හි විකාශය විය. එය පදනම් වී ඇත්තේ මුස්තාපා චිෆ්චිගේ ප්‍රකාශයට පත් නොකළ කථා වල චේතනාවන් මත ය.2020 සැප්තැම්බර් 27 වන දින ආරම්භ වූ දෙවන කරබාක් යුද්ධයේදී ප්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටු කළ බර්ක් අටාන් සහ ගුල්සිම් අලි අපගේ සොල්දාදුවන්ට සහාය දැක්වූහ.

චරිත වල

අධ්‍යක්ෂක: යාහියා සමන්චේ

කාර්යයේ කර්තෘ: මුස්තාපා චිෆ්චි

පිටපත් රචකයා: අලි අසාෆ් එල්මාස්, මුස්තාපා බෙකිට්

නිෂ්පාදකයා: ෆර්හාට් එසීස්

බර්ක් අටාන් - ටැනර්

ගොල්සිම් අලි - ඩිලෙක්

එසෙම් ඔස්කයා - සහීඩ්

ෆර්ඩි සැන්කාර් - ඩොල්මුසු සේෆර්

අලි දුෂෙන්කල්කාර්

අර්ඩල් සින්ඩෝරුක්

ගොල්හාන් ටෙකින්

ෆයිසා ඉෂික් - ආපසු

ඊජ් අයිඩාන්

එෂර් අයියුබොග්ලු

සිහාත් සෙවරියෝස්ලු - රාමදාන්

සෙමී අර්ටුර්ක් - වෛසල්

නස්ලේ පනර් කායා

ෂෙබ්නෙම් ඩිලිගිල්

යාවුස් සෙපෙටෙයි

නුරි ගකාකාන්

හුසේන් සෙවිම්ලි

අයිඩෙම් අයිගන් - කෙරිමන්

යොමුව
"Könül dağı" serialının aktyorları və aktrisaları kimdirlər və serial nə vaxt başlayacaq? "Hürriyət". 8 Oktyabr 2020.

බාහිර සබැඳි
https://www.trt1.com.tr/diziler/gonul-dagi

ගුනුල් ඩාං


Nazlı Tolga Brenninkmeyer (rođena 8. studenog 1979) je tursko-nizozemska novinarka i televizijska voditeljica. Tolga je bila voditeljica vodećeg programa o lokalnim i vanjskim poslovima FOX Ana Haber i Nazlı Tolga ile Haber Masası.

Nazlı Tolga rođena je u Ankari. Rođena je u muslimansko-turskoj obitelji iz Samsuna i Malatye u Ankari. Tečno govori turski, nizozemski, brazilski portugalski i engleski. Nakon završene osnovne i srednje škole na American College of Istanbul, pohađala je Sveučilište Marmara, Fakultet za komunikacije – vodeću instituciju komunikacijskog obrazovanja i studija u Turskoj. Studirala je na Odsjeku za novinarstvo. Tolga je započela svoju novinarsku karijeru na Kanal D-u Haber 1998. godine. Radila je na Show TV -u, Skyturku i Foxu. Udala se za nizozemskog biznismena Lawrencea Brenninkmeyera u katedrali Svetog Duha u Istanbulu u rujnu 2013. godine. Živi u Brazilu, Londonu i Šangaju. Rimokatolkinja je od 2013. Proteklih godina Tolga je postala majka dviju djevojčica.

TV programi

 Kanal D Gece Haberleri ( Kanal D, 1998. – 2002.)
 Nazlı Tolga ile Haber Masası (Skyturk, 2004. – rujan 2007.)
 Show Haber (2002.–2003.)
 FOX ON ANA Haber (2008. – 2010.)
 Nazlı Tolga ile Fox Ana Haber (3. rujna 2007. – 14. lipnja 2013.)

Izvori

Turski mediji
Nizozemski mediji
Televizijski voditelji

Nazlı Tolga


ක්‍ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව යනු ඒකසෛලික හෝ බහුසෛලික අන්වීක්ෂීය ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිලිබද අධ්‍යයනය වේ.මෙම ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යටතට යුකැරියොටාවන් වන දිලීර, ප්‍රොටිස්ටාවන් සහ ප්‍රොකැරියොටාවන් අයත් වේ. ඍජුවම ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ලෙස නොසැලකුවද ජීවී අංශූන් වන වයිරස සහ ප්‍රියොන්ස පිළිබඳවද ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාවේදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ. සංක්ෂිප්ත වශයෙන් දක්වතොත් ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව යනු පියවි ඇසට නොපෙනෙන ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යනයයි.ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාවේදී සත්‍ය වශයෙන්ම සිදුකරනු ලබන්නේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය හෝ ප්‍රතිශක්තිකරණ විද්‍යාව පිළිබඳ හැදෑරීමය.සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ව්‍යාධිජනක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් සමග සමීප සබඳතාවක් පවතින බැවින් බොහෝ අධ්‍යාතන මෙම ක්ෂේත්‍ර දෙකම සලකා "ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව සහ ප්‍රතිශතිකරණ විද්‍යාව "ලෙස ද්විත්ව උපාධියක් පිරිනමනු ලබයි.

ක්‍ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව පුළුල් අධ්‍යන ක්ෂේත්‍රයකි.මෙය වයිරස අධ්‍යන විද්‍යාව, දිලීර විද්‍යාව, පරපෝෂිත විද්‍යාව, බැක්ටීරියා විද්‍යාව යනාදී කොටස් රාශියකින් සමන්විතය.ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාඥයෙකු යනු ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව සහ ඉහත සඳහන් කරන ලද අනෙකුත් විද්‍යාවන් පිළිබඳ විශේෂඥයෙකි.

නිරතුරුවම සිදුකරනු ලබන පර්යේෂණ වල ප්‍රථිඵලයක් ලෙස දිනෙන් දින ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවට එකතු වන දැනුම් සම්භාරය ඉමහත්ය.මෙම පර්යේෂණ වලට අනුව දැනට පෘථිවිය මත ජීවත් වන සමස්ථ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ප්‍රමාණය 1%ක් පමණ වන බව නිමානය කර ඇත.ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවට වර්ෂ තුන්සියයක පමණ ඉතිහායක් පැවතුනද සත්ව විද්‍යාව සහ උද්භිදවිද්‍යාව යන පැරණි ජීව විද්‍යාත්මක ක්ෂේත්‍රයන්ට සාපේක්ෂව ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවට තවමත් ඇතුලත් වන්නේ අල්ප දනුමකි.

ඉතිහාසය

අතීතය
මීට ශත වර්ෂ ගනණාවකට පෙර එනම් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ සත්‍ය වශයෙන්ම අනාවරණයට පෙර ඔවුන්ගේ පැවැත්ම උපකල්පන මත රඳා පැවතුනි.ක්‍රි.ව.6 වන ශතවර්ෂය මුල් භාගයේදී ඡෛන ආගමික මහාවීර විසින් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැවැත්ම පිළිබඳ ඉගැන්වීම් කරන ලදී.පෝල් ඩන්ඩස් විසින් විස්තර කරන පරිදි මහාවීර විසින් ස්ථිර වශයෙන් ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ අදෘශ්‍යමාන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පෘථිවියේත්, ජලයේත්, වායුගෝලයේ සහ ගින්දර තුලත් ජීවත් වන බවය.ජේන් ස්ක්‍රිප්චර්ස් විස්තර කරන පරිදි නිගොඩාස් යනු අණ්වීක්ෂයට හසු නොවන පොකුරු වශයෙන් ජීවත් වන කෙටි ආයු කාලයක් සහිත ප්‍රාණීන් වන අතර මොවුන් ශාක සහ සත්ව පටක ඇතුඵව විශ්වයේ සෑම තැනකම ජීවත් වේ.රෝමානු ජාතික මාර්කස් ටෙරෙන්ටියෙස් වැරෝ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳව අධ්‍යනය කොට පියවි ඇසට නොපෙනෙන ක්ෂුද්‍ර ප්‍රාණීන් මඩවගුරු අශ්‍රිතව බෝවන බැවින් එවන් ස්ථාන මනුෂ්‍ය වාසයට නුසුදුසු බව පෙන්වා දී ඇත.

වසංගත රෝග ආසාධනයට සහ පැතිරීයාමට හේතුවන්නේ ගුණනය වන ජීවී ඒකක ඍජුවම හෝ වක්‍රව සිදුකරන බලපෑම් මඟින් හෝ ඔවුන්ගේ ඈතට පැතිර යෑමේ හැකියාව මඟින් බව 1546 දී ගිරොලැමෝ ෆැරැකැස්ටෝරෝ විසින් ප්‍රකාශ කරන ලදී.

කෙසේ වුවද මුල් අවදියේදී ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැවැත්ම මනඃකල්පිතයක් පමණක් වු අතර එය දත්ත හෝ නිරික්ෂණ මත පදනම් නොවීය.ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිලිබඳ සත්‍ය වශයෙන් නිරික්ෂණය කොට කරුණු අනාවරණය කල හැකිවුයේ 17වැනි ශත වර්ෂයේ අන්වීක්ෂය නිපදවීමෙන් පසුවය.

නුතනය

1676 වර්ෂයේදී ඇන්ටන් වෑන් ලියුවන් හූක් ඔහු විසින්ම නිෂ්පාදනය කරන ලද තනි කාචයකින් සමන්විත අන්වීක්ෂයකින් බැක්ටීරියා සහ අනෙකුත් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නිරීක්ෂණය කරන ලදී.ප්‍රථම වරට ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යනය කරනු ලැබුවේ ඇන්ටන් වෑන් ලියුවන් හූක් ලෙස සඳහන් වුවද, ප්‍රථම වරට ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳව අන්වීක්ෂීය නිරීක්ෂණය සිදුකර වාර්තා කරනු ලැබුවේ රොබට් හූක් විසින්1665 වර්ෂයේදීය.මෙහිදී ඔහු විසින් අංකුරනය වන දිලීර පිළිබඳව නිරීක්ෂණය කරන ලදී.

ප්‍රථම වරට අණ්වීක්ෂයක් තුලින් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නිරීක්ෂණය කිරීම පිළිබඳව ගෞරවයට පාත්‍ර වන්නේ ඕලන්දයේ ඩෙල්ෆ්ට් හි විසූ ලන්දේසි ජාතික රෙදිපිළි වෙළෙන්දෙකු වූ ඇන්ටන් වෑන් ලියුවන් හූක් ය.කෙසේ වුවද ප්‍රථමයෙන් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් නිරීක්ෂණය කරනු ලැබුවේ රෝමානු කතෝලික පූජකයෙකු වූ ඇතනාසියස් කර්වර් බවටද අදහසක් පවතී.ප්‍රක්ෂේපනයන් සඳහා වූ මැක් ලන්තෑරුම නිපදවීමේදී පුරෝගාමියෙකු ලෙස ක්‍රියා කල මොහුට කාච වල ගතිගුණ පිළිබඳ මනා දැනුමක් විය.ඔහු විසින් රචිත එක් ග්‍රන්ථයක ස්වභාවධර්මයේ වූ වස්තුන්ගේ ආශ්චර්යමත් ව්‍යුහයන් අන්වීක්ෂයෙන් විමර්ශනය කිරීම යනුවෙන් ලතින් භාෂාවෙන් වූ පරිච්ඡේදයක් අන්තර්ගත වේ.එම පරිච්ඡේදයේදී ඔහු විසින් සඳහන් කර ඇත්තේ "මෙපමණ විශාල ප්‍රමාණයක් පණුවන් විනාකිරි සහ කිරි වල අඩංගු වන බව කිසිවෙකු විශ්වාස කරයිද ?" යනුවෙනි.එසේම උණු වී යන ද්‍රව්‍ය තුල බඩගා යන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් විශාල ප්‍රමණයක් සිටින බව ඔහු විසින් සඳහන් කරන ලදී.

19වනි ශතවර්ෂයේදි ෆර්ඩිනන්ඩ් කෝන් නම් උද්භිද විද්‍යාඥයා විසින් බැක්ටීරියා විද්‍යාව(පසුව ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාවේ කොටසක් බවට පත් විය) සොයගන්නා ලදී.ඔහු සතුව තිබු ඇල්ගි සහ ප්‍රභාසංශ්ලේෂක බැක්ටීරියා පිළිබඳ දැනුම තවත් බැක්ටීරියාවන් වන බැසිලස් සහ බෙගිඅටෝආ වන් පිළිබඳ විස්තර කිරීමට ඉවහල් විය.බැක්ටීරියා ක්‍රමවත් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීම සහ බීජාණු සොයාගැනීම ප්‍රථම වරට සිදු කරනු ලැබුවේ කෝන් විසින්ය.ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාවේ පියා වන ලුවී පාස්චර් සහ වෛද්‍ය ක්ෂුද්‍ර ජීවි විද්‍යාවේ පියා වූ රොබට් කොක් කෝන්ගේ සමකාලිනයෝ වන අතර පාස්චර් වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වූයේ ඔහු විසින් ස්වංසිද්ධ ජනනය අසත්‍ය බව පෙන්වීමට සිදු කරන ලද පරීක්ෂණ මාලාව නිසාය.මෙම පරීක්ෂණ වල ප්‍රථිඵලයක් ලෙස ක්ෂුද්‍ර ජීවි විද්‍යාවද ජීව විද්‍යාවක් ලෙස සැලකීමට සිදුවිය. පාස්චර් විසින් ආහාර කල් තබා ගැනීම(පැස්ටරීකරණය ) සඳහා ක්‍රම සැලසුම් කරනු ලැබූ අතර ඔහු විසින් ඇන්ත්‍රැක්ස්,කොලරාව සහ ජලභීතිකාව යන රෝග සඳහා එන්නත් සොයා ගන්නා ලදී.කොක් වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වූයේ විශේෂිත රෝග වලට හේතු වන්නේ විශේෂිත වූ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් බව සොය ගැනීමෙනි.කෝක් විසින් "කෝක්ගේ උපකල්පන" ලෙස හැඳින්වෙන වර්ගීකරණ ශ්‍රේණියක්ද හඳුන්වාදෙන ලදී.නුමුහුම් රෝපණයකින් බැක්ටීරියාවන් වෙන්කරගන්නා ලද ප්‍රථම විද්‍යාඥයින් අතරට කෝක්ද ඇතුලත්ය.එමෙන්ම ඔහු විසින් ක්ෂය රෝග කාරක බැක්ටීරියාවක් වූ Mycobacterium tuberculosis බැක්ටීරියාව සොයා ගන්නා ලදී.

පාස්චර් සහ කෝක් ක්ෂුද්‍ර ජීවි විද්‍යාවේ ප්‍රාරම්භකයන් ලෙස හැඳින්වුවද ඔවුන් අවදානය යොමු කරනු ලැබුවේ රෝග කාරක ක්ෂුද්‍ර ජීවින් පිළිබඳ පමණක් වූ හෙයින් ඔවුන්ට ක්ෂුද්‍ර ජීවි විවිධත්වය නියම ලෙස විග්‍රහ කිරීමට නොහැකි විය.සත්‍ය වශයෙන්ම සාමාන්‍ය ක්ෂුද්‍ර ජීවි විද්‍යාව පිළිබඳ පුළුල් දැනුමක් අනාවරණය කරන ලද්දේ 19වන ශත වර්ශයේ අගභාගයේදී මාර්ටිනස් බෙයිජෙරින්ක් සහ සර්පි විනෝග්‍රැඩ්ස්කි විසිනි.

ක්ෂුද්‍ර ජීවි විද්‍යාවේදී වයිරස් සොයා ගැනීම සහ රෝපණ මාධ්‍ය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා ප්‍රධාන දායකත්වයෙන් බෙයිජෙරින්ක් විසින් ලබා දෙන ලදී.දුම්කොල විචිත්‍ර වෛරසය පිළිබඳ වූ ඔහුගේ පරීක්ෂණ මඟීන් වෛරස පිළිබඳ මූලික දැනුමක් ලබා ගත හැකි විය.ඔහු විසින් වැඩිදියුණු කරන ලද රෝපණ මාධ්‍යය යොදාගනිමින් පුළුල් පරාසයක වූ විවිධ කායික ලක්ෂණ වලින් යුත් ක්ෂුද්‍ර ජීවින් වගා කරන ලදී.විනෝග්‍රැඩ්ස්කි විසින් විසින් ප්‍රථම වරට රසායනාවර්තී ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ සංකල්පය ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ අතර ඔහු විසින් මෙම ජීවීන් ජෛව රසායනික ක්‍රියාවලීන් සඳහා වැදගත් වන අන්දම ද අනාවරණය කරන ලදී.එමෙන්ම නයිට්‍රිකාරි සහ නයිට්‍රිහාරි බැක්ටීරියාවන් ප්‍රථම වශයෙන් වෙන්කර හඳුනාගෙන විස්තර කරනු ලැබුවේද මොහු විසිනි.

තාක්ෂණවේදය
පොලිමරේස් දාම ප්‍රතික්‍රියාව (PCR) තනි DNA අනුපිළිවලක් කිහිප සංඛ්‍යාවකින් වැඩි කර ගැනීමට ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවේ දී මෙය භාවිත වේ. අවශ්‍ය නම් කලින් තීරණය කර ගත් ආකාරයට මෙය වෙනස් කර ගත හැක. නියම වේලා PCR (Real-time) ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ඉතා වේගවත්ව හඳුනාගැනීමට යොදා ගැනුණු අතර දැනටත් ශාසනික ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යා රසායනාගාරවල රෝග විනිශ්චය සඳහා යොදා ගනී. එමෙන්ම පාරිසරික විශ්ලේෂණය, ආහාර ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව හා අනෙකුත් බොහෝ ක්ෂේත්‍රවල ද යොදා ගනී. ඊට සමාන තාක්ෂණයක් වූ සංඛ්‍යාත්මක PCR (qPCR) DNA, RNA අණුවල සංඛ්‍යාත්මක මැනීම්වල යොදා ගැනේ. ජෙලි ඉලෙක්ට්‍රොෆොරෙසිස්, ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවේ එදිනෙදා, DNA, RNA , ප්‍රෝටීන අණු ඒවායේ ප්‍රමාණය, හැඩය හා විද්‍යුත් ආරෝපණය අනුව විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් යොදා වෙන් කිරීමට යොදා ගනී. සොද්රග් බ්ලාටින්, නොදර්න් බ්ලොටින්, වෙස්ටන් බ්ලොටින් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ DNA (සෙදර්නි), RNA අනුපිළිවෙල (නොදර්න්) ප්‍රෝටීන (වෙස්ටන්) තිබේදැයි හඳුනාගැනීමට යොදා ගනු ලබන අණුක තාක්ෂණයකි. DNA ක්ෂුද්‍ර හැසිරීමේ (මයික්‍රොආරේස්) මෙම බ්ලෝටින් තාක්ෂණය වෙනුවට නවතම විකල්පයකි. මෙහි දී යම් කිසි දෙනු ලබන කාලයක් තුළ අනුපිළිවෙලවල් දහස් ගණනක් සොයා ගැනීමට / හඳුනා ගැනීමට උපකාරී වේ. මෙම ක්‍රමයෙන් සාම්පලයක (වාතය, ජලය, ඉන්ද්‍ර පටක, ආදී) ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්/ ව්‍යාධිජනකයින් සිටි ද යන්න සොයා ගැනීමට යොදා ගනී.

DNA වෙන් කිරීම DNA අනුක්‍රමිකගත කිරීම. ගෙනෝම ප්‍රවේණික විද්‍යාව අණුක ජීව විද්‍යාව ප්‍රමාණය නිසා වෛරස හා බැක්ටීරියා ජිනෝම ප්‍රථමයෙන්ම DNA අනුපිළිවෙල අනුව විශ්ලේෂණය කළේය. දැන් විශාල අනුපිළිවෙල් රැසක් හා ජිනෝම දත්ත සංඛ්‍යාවක්, විශේෂ ක්ෂුද්‍ර ජීවී වර්ග රැසක් සඳහා ඇත.

ක්ෂේත්‍ර

ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව පහත සඳහන් ක්ෂේත්‍ර වලට බෙදා දැක්විය හැක.

 ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ භෞත වේදය :- ක්ෂුද්‍ර ජීවි සෛලයක ජීව රසායනික ක්‍රියාකාරිත්වය, වර්ධනය සහ පරිවෘත්තිය ක්‍රියා මෙන්ම ක්ෂුද්‍ර ජීවි සෛල ව්‍යුහය පිලිබඳ අධ්‍යනයයි.

 ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ ජාන ව්‍යුහය :-ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ සෛල ක්‍රියාකාරිත්වය කෙරෙහි ජාන ව්‍යුහයේ සැකැස්ම සහ ජාන නියාමනය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.මෙම ක්ෂේත්‍රය අණුක ජීව විද්‍යාවටද සම්බන්ධ වේ.

 සෛලීය ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව සහ සෛල ජීව විද්‍යාව පිළිබඳ අධ්‍යන ක්ෂේත්‍රයකි.

 වෛද්‍ය ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ව්‍යාධිජනක ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගෙන් මිනිසාට ඇතිවන රෝග පිළිබඳව මෙන්ම වසංගත රෝග සහ ප්‍රතිශක්තිකරණය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.රෝග ව්‍යාධි විද්‍යාව සහ ප්‍රතිශක්ති විද්‍යාව යන ක්ෂේත්‍ර සමග සම්බන්ධතාවයක් දක්වයි.

 සත්ව ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-පශු වෛද්‍ය විද්‍යාව හෝ සත්ව රෝග සම්බන්ධව ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.

 පාරිසරික ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ විව්ධත්වය සහ ස්වභාවික තත්ව යටතේදී ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.

 පරිණාමවාදී ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පරිණාමය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.මෙයට බැක්ටීරියාවන්ගේ වර්ගීකරණයන් පිළිබඳව අධ්‍යනයන් ද ඇතුලත්ය.

 කාර්මික ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-කාර්මික ක්‍රියාව්ලීන් සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතය පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.උදාහරණ ලෙස පැසවීම සහ අපවිත්‍ර ජලය පිරිපහදු කිරීම දැක්විය හැක.කාර්මික ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ජෛව තාක්ෂණ කර්මාන්ත සඳහාද භාවිතා කරනු ලබන අතර මෙම ක්ෂේත්‍රය යටතට පැසවීමේ ක්‍රියාවලිය පිළිබඳව අධ්‍යනයන් ද ඇතුලත්ය.

 ස්වායු ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-වාතකාමී ක්ෂුද්‍ර ජීවින් පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.

 ආහාර ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ආහාර නරක් වීම සහ විෂවීම පිළිබඳව ක්ෂුද්‍ර ජීවී බලපෑම පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය කරනු ලැබේ.ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යොදාගනිමින් සිදු කරනු ලබන ආහාර නිපදවීම් ක්‍රම සඳහා උදාහරණයක් ලෙස පැසවීම දැක්විය හැකි අතර එම ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳව් ද මෙහිදී අවධානය යොමු කෙරේ.

 ඖෂධ ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ඖෂධ දූෂණය සහ සම්බන්ධ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යයනය කරනු ලැබේ.

 කෘෂිකාර්මික ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-කෘෂිකාර්මික වශයෙන් වැදගත් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යනයයි.
(රෝග පාලනය සහ වැලැක්වීම මත පදනම් වන රැකියා අවස්ථා බොහොමයක් සඳහා ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව ආශ්‍රිත උපාධියක් අවශ්‍ය වේ.)

 පාංශු ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-පසේ ජීවත් වන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යනයයි.

 ජලජ ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-ජලයේ ජීවත් වන ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳ අධ්‍යනයයි.

 ප්‍රවේණීය ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-මාතෲ ජීවීන්ට සමාන ගති ලක්ෂණ සහිත ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය සිදු කරනු ලබයි.

 නැනෝ ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාව :-නැනෝ තත්වයේ ඇති ක්ෂුද්‍ර ජීවින් පිළිබඳව මෙහිදී අධ්‍යනය සිදු කරනු ලබයි.

 අණුක ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව
ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාවේ ශාඛාවකි. ප්‍රෝකැරියෝටාව, ඉයු‍කැරියෝටාව, ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් (බැක්ටීරියා වෛරස, එක් සෛලික ඇල්ගී, දිලීර, ප්‍රොටෝසෝවාවන් වැනි) ජීව සංවිධානවල ජීව මාත්‍රයේ කායික විද්‍යා ක්‍රියාවලි අණුක මූලධර්ම පිළිබඳ අධ්‍යයනයයි. ජාන ප්‍රකාශනය, නියාමනය ප්‍රවේණික ද්‍රව්‍ය මාරුවීම, මහා අණු නිෂ්පාදනය, උප සෛලිය සංවිධානගත වීම, සෛලයට සෛලයේ ඇති පණිවිඩ හුවමාරු, ව්‍යාධි ජනනයේ හා ප්‍රචණ්ඩත්වයේ අණුක පැතිකඩයන් ද මිට අදාලය. අණු ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව මූලිකවම නොයෙක් සෛල පද්ධති (ක්ෂුද්‍ර ජිවීන්ගේ) අතර ඇති අන්තර් ක්‍රියා (DNA, RNA , ප්‍රෝටීන නිෂ්පාදනය ඇතුලුව) අධ්‍යයනය හා ඒවායේ පාලනය සිදු වන ආකාරය ද බැලීමට මූලිකව සිදු කෙරේ.

ප්‍රතිලාභ

බොහෝ දෙනෙක් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යනු රෝග වාහකයන් පමණක් ලෙස සැලකුවද ඔවුන් අතැම් කර්මාන්ත වලදී ප්‍රයෝජනවත් කාර්යයන් රාශියක් සඳහා යොදාගනු ලැබේ.(උදහරණයක් ලෙස මධ්‍යසර නිපදවීම,විනකිරි නිපදවීම සහ කිරි ආහාර නිපදවීම සඳහා)එමෙන්ම ප්‍රතිජීවක ලෙස සහ උසස් ශාක ක්ලෝනීකරණයේදී වාහකයෙක් ලෙසද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් යොදාගනු ලැබේ.විද්‍යාඥයන්ගේ සොයා ගැනීම් වලට අනුව ජෛව විද්‍යාත්මකව වැදගත් වන එන්සයිම නිපදවීම සඳහාද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කල හැකි බව අනාවරණය වී ඇත.

ඇමයිනෝ අම්ල ආශ්‍රිත කර්මාන්ත වලදී Corynebacterium glutamicum නම් බැක්ටීරියා වැදගත් දායකත්වයක් දරනු ලබයි.එමඟින් වාර්ෂිකව ටොන් මිලියන 2ක් පමණ ඇමයිනෝ අම්ල නිපදවිය හැක.L-glutamate සහ L-lysine යනු එසේ නිපදවනු ලබන ඇමයිනෝ අම්ල වර්ග දෙකකි.

විවිධාකාර වූ බයෝපොලිමරේස් එනම් පොලිසැකරයිඩ, පොලීඑස්ටර් සහ පොලීඒමයිඩ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් විසින් නිපදවනු ලැබේ.අත්‍යවශ්‍ය ලක්ෂණ සහිත බයෝපොලිමරේස නිපදවීම සඳහා ද ජෛව ඉංජිනේරු විද්‍යාවේදී ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කරනු ලබයි. මෙම නිෂ්පාදන පටක ඉංජිනේරු විද්‍යාව සහ ඖෂධ නිෂ්පාදනය වැනි ඉහල වටිනාකමකින් යුත් වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක යෙදීම් වලදී භාවිතා වේ.තවද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් සැන්තන්, ඇල්ගිනේට්, සෙලියුලෝස්,සයනොෆයිසීන්, පොලි(ගැමා ග්ලුටමික් අම්ලය ),ලෙවන්,හයලුරොනික් අම්ල,කාබනික අම්ල,ඔලිගොසැකරයිඩ, පොලිසැකරයිඩ,පොලිහයිඩ්‍රොක්සි ඇල්කනොඒට්ස් ජෛව සංශ්ලේෂණයන්හිදී වැදගත් වේ.

ජෛව ප්‍රතිකර්මකරණය සඳහාද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිත වේ.එනම් ගෘහාශ්‍රිත, කෘෂිකාර්මික,කාර්මික අපද්‍රව්‍ය සහ පස මතුපිට පවතින අපද්‍රව්‍ය දිරාපත් කිරීම ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් විසින් සිදුකරනු ලබයි.
විෂ සහිත අපද්‍රව්‍ය දිරාපත් කිරීම සඳහාද ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් භාවිතා කරනු ලබන අතර ඔවුන් සතු දිරාපත් කිරීමේ හැකියාව අපවිත්‍රකාරකයේ ස්වභාවය මත රඳා පවතී.විවිධාකාර වූ දූෂකාරක පවතින නිසා ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ජෛව හායනය සඳහා යොදාගැනීමේදී බැක්ටීරියා විශේෂ කීපයක් යොදා ගත යුතුය.

නූතන පර්යේෂණ වලට අනුව ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් පිළිකා සඳහා ප්‍රතිකාර ලෙස යොදාගත හැකි බව තහවුරු වී ඇත.ව්‍යාධිජනක නොවන Clostridium බැක්ටීරියා විශේෂ වලට සෛල අර්බුධ තුල වර්ධනය සහ ගුනණය වෙමින් පැතිරී යාමට හැකි බවත් මෙම බැක්ටීරියාවන්ගේ ප්ලාස්මිඩ අවශ්‍ය පරිදි සකස් කර ගැනීමෙන් රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර ලෙස යොදා ගත හැකි බව සොයාගෙන ඇත

මේ අඩවිත් බලන්න
 ජීව රසායන විද්‍යාව
 ජෛව තාක්ෂණය

ක්‍ෂුද්‍රජීවවේදය
ජීව විද්‍යාව
විද්‍යාව

ක්‍ෂුද්‍රජීව විද්‍යාව


Et Skud i rette Tid er en dansk stumfilm fra 1910 med ukendt instruktør.

Handling
Slangekongen Jenkins' smukke datter Gaby bliver hvirvlet ind i et trekantsdrama, da hendes fars medhjælper French forsøger at forgive den unge ingeniør Ned Seamann med slangegift.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1910

Et Skud i rette Tid


قنبلة الرئحة الكريهة  هي قنبلة تطلق رائحة كريهة تستخدم لتفريق المتظاهرين في حالات الشغب. وقد تم تطويرها عسكريا من القنابل البسيطة التي تستخدم في المزاح.

وتتكون أكثر قنابل الرائحة الكريهة تأثيرا من مزيج من عدة مواد بيولوجية كريهة الرائحة، ومن بين تلك الروائح البيولوجية: القيء والفضلات الآدمية والشعر المحترق والقمامة المتعفنة.

مراجع

أجهزة مزاح
أدوية تعجيزية
أسلحة كيميائية
ذخيرة
سلاح غير قاتل
مركبات كيميائية كريهة الرائحة

قنبلة الرائحة الكريهة


Catherine Bach (born Catherine Bachman; March 1, 1954) is an American actress. She is known for playing Daisy Duke in the television series The Dukes of Hazzard and Margo Dutton in African Skies. In 2012, she joined the cast of the CBS soap opera The Young and the Restless as Anita Lawson.

Early life
Bach was born in Cleveland, Ohio, the daughter of Norma Jean Kucera (née Verdugo), an acupuncturist, and Bernard P. Bachman, a rancher. Her mother was a daughter of Antonio L. Verdugo, of Bisbee, Arizona, a baker born in Mexico, while her father was of German ancestry. She was raised in  Warren, Ohio. Her mother, born into the Verdugo family, claimed to be descended from one of California's earliest landed families.

She spent some of her childhood on a ranch in South Dakota,  and she visited her grandparents in Faith, South Dakota. In 1970, Bach graduated from
Stevens High School in Rapid City, South Dakota. She briefly majored in drama at UCLA, where she supplemented her income by making clothes for friends and theater groups.

Career
Bach's professional debut was as one of the children in a production of The Sound of Music. Bach's first screen appearance was in the Burt Lancaster murder mystery, The Midnight Man, shot in upstate South Carolina in 1973, in which she played murder victim Natalie Claiburn. Her next role was Melody in the 1974 film Thunderbolt and Lightfoot.

Bach heard about the audition for The Dukes of Hazzard through her husband. When she arrived there, she found the producers were looking for a Dolly Parton-lookalike; despite not looking like what they were searching for, she was hired on the spot. One of the earliest costume ideas from the producers was that she wear a tight white turtleneck, go-go boots and a poodle skirt, but Bach asked if she could bring her own outfit, which was a homemade T-shirt, a pair of cut-off denim shorts and high heels. Bach had concerns about the appropriateness of the cut-off shorts at first, saying she could not wear them in a restaurant scene. When prompted by the producers to visit a restaurant across the street, Bach found the waitresses were wearing "little miniskirts that matched the tablecloths!" This style of cut-off denim shorts are now popularly known as "Daisy Dukes" in reference to Bach's character of that name from the show. She starred on The Dukes of Hazzard opposite Tom Wopat, John Schneider and James Best.

At the suggestion of the show's producers, Bach posed as Daisy Duke for a poster, which sold 5 million copies. The poster once caused a stir when Nancy Reagan took a liking to it after Bach visited the White House with one as a gift for one of her former schoolteachers then working there.

While she was starring on The Dukes of Hazzard, her legs were insured for $1,000,000. In 1985, she served as the model for the figurehead for the schooner Californian.

After the series ended, Bach had roles in a number of low-profile films. From 1992 to 1994, she starred in the Canadian family drama series, African Skies. In 2006, she guest-starred on Monk, and in 2010 had a small cameo in the comedy film You Again. In 2012, Bach joined the cast of CBS daytime soap opera, The Young and the Restless in the recurring role of Anita Lawson.

In 2002, Bach launched a line of diamond jewelry at Debenhams.

Personal life
Bach married David Shaw (stepson of Angela Lansbury) in 1976; the couple divorced in 1981. Bach married entertainment lawyer Peter Lopez in August 1990. They had two daughters. On April 30, 2010, 60-year-old Lopez was found shot dead in an apparent suicide.

Bach is Catholic.

Filmography

Film

Television

References

External links

1954 births
Living people
20th-century American actresses
21st-century American actresses
Actresses from Cleveland
Actresses from South Dakota
American film actresses
American television actresses
People from Rapid City, South Dakota
American actresses of Mexican descent
American people of German descent
American soap opera actresses
UCLA Film School alumni
Catholics from Ohio
Catholics from South Dakota

Catherine Bach


El capulinero gris o papamoscas sedoso gris (Ptiliogonys cinereus) es una especie de ave paseriforme de la familia Ptiliogonatidae. Es nativo de Guatemala, México y Estados Unidos. Su hábitat consiste de bosque húmedo montano tropical y subtropical y matorrales. No tiene subespecies reconocidas.

Referencias

Enlaces externos

Imagen en ADW

cinereus
Aves de América Central
Aves de América del Norte
Taxones descritos por William John Swainson
Animales descritos en 1827

Ptiliogonys cinereus


Dolores Ortega es una escritora y editora literaria de telenovelas mexicanas. Ha realizado su carrera en la televisión mexicana para Televisa.

Trayectoria

Adaptaciones
 Primera parte de Sueños y caramelos (2005) Original de Abel Santa Cruz
 Segunda parte de El niño que vino del mar (1999) Original de Olga Ruilópez
 Esmeralda (1997) Original de Delia Fiallo
 Luz Clarita (1996/97) Original de Abel Santa Cruz
 Prisionera de amor (1994) Original de Inés Rodena

Ediciones literarias
 Primera parte de En tierras salvajes (2017) (escrita por Liliana Abud, Katia Rodríguez y Victoria Orvañanos)
 Un camino hacia el destino (2016) (escrita por María Antonieta "Calú" Gutiérrez)
 La gata (2014) (escrita por María Antonieta "Calú" Gutiérrez)
 La tempestad (2013) (escrita por Liliana Abud y Mauricio Aridjis)
 Que bonito amor (2012/13) (escrita por Ricardo Fiallega)
 Media parte de Un refugio para el amor (2012) (escrita por Georgina Tinoco, Nora Alemán, Marimar Oliver y Alberto Aridjis)
 Triunfo del amor (2010/11) (escrita por Liliana Abud y Ricardo Fiallega)
 Corazón salvaje (2009/10) (escrita por Liliana Abud y Ricardo Fiallega)
 Fuego en la sangre (2008) (escrita por Liliana Abud y Ricardo Fiallega)
 Mundo de fieras (2006) (escrita por Liliana Abud, Mauricio Aridjis y Julián Aguilar)
 La esposa virgen (2005) (escrita por Jorge Lozano Soriano, Julián Aguilar y Mauricio Aridjis)
 La madrastra & La madrastra... años después (2005) (escrita por Liliana Abud, Mauricio Aridjis y Julián Aguilar)
 Mariana de la noche (2003/04) (escrita por Liliana Abud)
 Entre el amor y el odio (2002) (escrita por Liliana Abud, Orlando Merino y Jaime García Estrada)
 Abrázame muy fuerte (2000/01) (escrita por René Muñoz y Liliana Abud)
 Rosalinda (1999) (escrita por Carlos Romero, Kary Fajer y Liliana Abud)
 La usurpadora & Más allá de... La usurpadora (1998) (escrita por Carlos Romero y Alberto Gómez)
 La sombra del otro (1996) (escrita por Carlos Olmos y Enrique Serna)
 María José (1995) (escrita por Gabriela Ortigoza)
 Primera parte de María Mercedes (1992) (escrita por Carlos Romero y Vivian Pestalozzi)
 Carrusel de las Américas (1992) (escrita por Carlos Romero, Jorge Núñez y Valeria Phillips)
 La pícara soñadora (1991) (escrita por Andrea Fernández y Valeria Phillips)
 Primera parte de Mi pequeña Soledad (1990) (escrita por Marissa Garrido, René Muñoz y Verónica Castro)
 Carrusel (1989/90) (escrita por Carlos Romero, Lei Quintana y Valeria Phillips)
 Rosa salvaje (1987/88) (escrita por Carlos Romero y Vivian Pestalozzi)
 La indomable (1987) (escrita por Carlos Romero, Kary Fajer y Lei Quintana)
 Vivir un poco (1985/86) (escrita por Carlos Romero y Paulinho de Oliveira)
 El hogar que yo robé (1981) (escrita por Carlos Romero y Valeria Phillips)

Enlaces externos

Escritoras de México del siglo XX
Autores de telenovelas de México
Escritoras de México del siglo XXI

Dolores Ortega


Teres major (Latin teres betyder 'rundet') er en muskel i den øvre ekstremitet, og en af de syv scapulahumerale muskler. Det er en tyk og anelse flad muskel, innerveret af den nedre subscapulare nerve (C5 og C6).

Muskelsystemet

Teres major


Tomcats ist eine US-amerikanische Filmkomödie aus dem Jahr 2001.

Handlung
Die Jugendfreunde um Michael, Kyle, Steve, Gary und Max machen während der Hochzeit von Max eine Wette, niemals heiraten zu wollen. Dazu wollen sie jährlich etwas Geld in einen renditestarken Anlagefonds stecken, der demjenigen zusteht, der es bis zum Schluss schafft, unverheiratet zu bleiben. Nach sieben Jahren heiratet Steve in Las Vegas und es bleiben nur noch Kyle und Michael übrig. Um in der Lobby eine unbekannte rothaarige Schönheit zu beeindrucken, spielt Michael Craps und verliert dabei nicht nur sein ganzes Geld, sondern schuldet dem Casino auch noch 51.000 US-Dollar. Er hat vier Wochen Zeit, das Geld zurückzuzahlen, aber keine Idee wie er das schaffen soll. Da fällt ihm sein alter wohlhabender Freund Kyle ein, der allerdings zwei Dinge verabscheut: Frauen, die auf Treue stehen, und wenn irgendjemand von ihm Geld leihen will. Da Michael jedoch mitbekam, dass der Jackpot nun auf 475.000 US-Dollar angewachsen ist, und von Kyle erfährt, dass seine einzig wahre Liebe Natalie Parker war, hat er einen Plan, wie er das notwendige Geld beschaffen könnte.

Er macht Natalie, die undercover als Straßenprostituierte für die Polizei arbeitet, aus und erzählt ihr seinen Plan. Sie selbst stimmt zu, da Kyle sie nach der ersten gemeinsamen Nacht auf der California State Route 1 einfach stehen gelassen hat. Allerdings will sie die Hälfte des Jackpots abhaben, wenn sie es schafft, dass Kyle sie innerhalb der nächsten 30 Tage heiratet. Und damit dies gelingt, observieren sie Kyle, um herauszufinden, auf welchen Typ Frau er steht. Dabei kommen sich Michael und Natalie näher und zwar so weit, dass sich beide fast ineinander verlieben. Doch Michael braucht das Geld, weswegen er Kyle Natalie vorstellt. Sie treffen einander. Michael beobachtet aus der Ferne, wobei er extrem eifersüchtig wird. Da Natalie allerdings auch Gefühle für Michael hat, spielt sie für Kyle die Unnahbare, sodass sie nicht mit ihm schläft und Michael darum bittet, doch seine Liebe zu gestehen. Aber da ihn die Geldsorgen plagen, muss er dies verleugnen. Er versucht mit der erstbesten Frau zu schlafen, die ihm über den Weg läuft. Allerdings ist die Bibliothekarin Jill eine heimliche Domina.

Da Kyle am linken Hoden an Hodenkrebs erkrankt ist und ihm Natalie zur Seite steht, glaubt er mit ihr die Richtige gefunden zu haben, weswegen er ihr einen Heiratsantrag macht. Weil Michael unter Druck steht, das Geld in den nächsten drei Tagen zu besorgen, muss er seine Enttäuschung darüber, seine Liebe an Kyle zu verlieren, verschweigen. Aber als Kyle ihm bei seinem Junggesellenenabend erzählt, dass er nicht vorhat in Monogamie zu leben, versucht er am nächsten Tag die Hochzeit der beiden zu verhindern. Doch er kommt zu spät und erhält zum Trost den Jackpot, womit er zumindest seine Schulden bei Carlos abzahlen kann. Als er nach einiger Zeit Kyle über den Weg läuft, erfährt er, dass die Ehe nicht vollzogen und annulliert wurde, weswegen er sich sofort aufmacht, Natalie zu suchen, um ihr seine Liebe zu erklären. Anschließend heiraten sie.

Kritik

Hintergrund
Als Michael am Ende des Films mit dem Cello auf der Tierschützerveranstaltung zusammenstößt, ist der bekannte Wilhelmsschrei zu hören.

Der Film enthält mehrere Anspielungen und Parodien auf andere Filme, darunter Frankenstein Junior, Mission: Impossible II, American Beauty, Apocalypse Now, Pretty Woman und Die Reifeprüfung.

Veröffentlichung
Nach seinem Kinostart am 30. Mai 2001 konnte der Film bei einem Produktionsbudget von 11 Mio. US-Dollar weltweit über 23 Mio. US-Dollar einspielen. In Deutschland startete er am 5. Juli 2001 und wurde von 477.659 Kinozuschauern gesehen. Seit dem 29. Mai 2002 ist der Film sowohl als VHS als auch als DVD erhältlich.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 2001
US-amerikanischer Film
Filmkomödie

Tomcats


Volujica je brdo kod Bara u Crnoj Gori.

Naziv
O podrijetlu imena postoji nekoliko pretpostavki. Oštri rtovi i grebeni bili su pogubni za mnoge brodove, te se pretpostavlja da naziv Volujica potječe od riječi val. Druga teorija, koju Barani češće spominju, se odnosi na stari naziv Volovica, po ispaši goveda na padinama Volujice. Pošto je na jednom od  vrhova crkva Svetog Ilije, naziv je moguće vezan, u preličenom obliku i za Svetog Iliju.

Zemljopis

Volujica je brdo u južnom dijelu Bara i proteže se u smijeru sjeverozapad-jugoistok. Nalazi se između Jadranskog mora i barskog polja. Proteže se 8 km od rta Volujica i malog poluotoka, koji zatvara barski zaljev, do naselja Dobra voda. Volujica je široka u prosjeku 1 km. Najviši vrh se zove Filin Tuz i nalazi se na 256 m.n.v. Ostali vrhovi su: Mogila (228 m) i još dva vrha (141 i 127 m). Sjeverna strana zapadnog dijela Volujice, u malom dijelu koji je poluotok, je dio Luke Bar. Volujica luku štiti od vjetra i otvorenog mora. Pored rta Volujica, kojim se brdo sa zapadne strane završava u moru, sa jugozapadne strane su i rt i uvala Bigovica. U blizini uvale se nalazi i Mikovićeva pećina, najljepša za ronjenje u Crnoj Gori. Plaža Crvena stijena je zbog svog atraktivnog izgleda (polukružno usječena u visoke stijene, 50 m dužine), popularna među žiteljima Bara, ali je zbog svoje nepristupačnosti slabije posjećena i manje poznata. Nedaleko (jugoistočno) od ove plaže je i kraj tunela (dug 1071 m) kroz koji teče rijeka Rikavac i utječe u Jadransko more. Tunel je izgrađen 50-ih godina 20. stoljeća, da bi se preusmjerio tok rijeke, zbog izgradnje Luke Bar.

Povijest
Na Volujici je postojalo utvrđenje iz ilirskog doba, tzv. gradina. Utvrde su građene na uzvišenjima, a funkcija im je bila obrambena. To govori o značaju Volujice u povijesti. Na brdu su i osam mogila u kojima su sahranjivane značajne osobe tih vremena. Zbog slabe zaštićenosti arheoloških nalazišta, pljačkaši grobnica su devastirali starine Volujice. Uvala Bigovica je u antičko vrijeme korištena kao luka i pristanište. O tome svjedoče brojne amfore, rampa za pretovar tereta, ostatci brodova nakon brodoloma... Iako zakonom zaštićena kao spomenik kulture, uvala Bigovica je najdevastiranije arheološko nalazište u ovom dijelu Jadrana.

Osim monahinja u manastiru Svetog Ilije, Volujica je danas nenaseljena. Na trećem vrhu po visini (141 m) je pravoslavna crkva Svetog proroka Ilije, na zapadnom dijelu brda, iznad Luke Bar i kamenoloma. Po narodnoj predaji prvobitnu crkvu je izgradila kraljica Jelena Anžujska. Crkva je vremenom propadala od zemljotresa i miniranja pri gradnji Luke Bar. Obnovljena je 2014., a u obnovi su učestvovali žitelji Bara svih vjera. Osim nje, na brdu postoje i ostatci stare katoličke crkve o čijoj se povijesti malo zna. Danas
je tu gomila kamenja, koja svjedoče o postojanju crkve. Na gravuri iz 1550. stoji natpis San Pelegrino.

Na Volujici je 1879. postavljen i prvi svjetionik, pa je tako prvi crnogorski svjetioničar postao Šušanjanin, Petar Stiepov Kalica. U blizini manastira je i stari repetitor. Ovdje je otvorena prva radio-telegrafska postaja na Balkanu. Za to je zaslužan Guglielmo Marconi, talijanski inženjer i fizičar, jedan od osnivača bežične telegrafije. Dočekan je na Pristanu, podno Volujice, kolovoza 1904. kada je stanica puštena u rad, a knez Nikola Petrović ga je i odlikovao. Stanica je radila deset godina, uspješno razmjenjujući poruke sa Barijem, a uništena je u Prvom svjetskom ratu, kada su je austrougarske krstarice i razarači bombardirali i srušili.

Šetnja Volujicom je danas olakšana, jer su staze prilagođene posjetiteljima. Uređene su, a markirana je i nova. U suradnji sa PK Rumija, Izviđački odred 24. novembar iz Bara, markirao je stazu koja vodi pored spomenutih ostataka crkve, mogila, starog i novog repetitora. Promovirali su je uoči Dana općine, 23. studenog 2020., po kojem odred nosi naziv. Šetnji je prisustvovao i gradonačelnik, Dušan Raičević.

Izvori

Planine u Crnoj Gori

Volujica


Zuhuri aşağıdaki anlamlara gelebilir :

 Zuhur bulmak, görünmek, ortaya çıkmak, öne çıkmak, ileri çıkmak, galip
 Zuhuri kolu, Ortaoyununda bir kol
 Zuhuri (şair), 17. yüzyıl şairi
 Erkek isim
 Prof.Dr. Zuhuri Sarıkaya
 Zuhuri Danışman
 Larnaka Zuhuri Cami

Zuhuri


الفوارس مسلسل سوري من نوع الفنتازيا التاريخية يجسد الصراع التاريخي بين العرب والرومان في بلاد الشام، بطولة رشيد عساف سلوم حداد، أسعد فضة، جهاد سعد، صباح عبيد، زهير عبد الكريم، ومن إخراج محمد عزيزية، وإنتاج سورية الدولية للإنتاج الفني.

ملخص القصة
بين ليلة وضحاها حتما ستتغير العوالم....ولكن الحقيقة لا تتغير مهما طال الزمن فالفوارس حكاية ودعوة لعالم ماضي هو في الواقع حاضر قادم صراع بين الفرس والرومان والعرب شتا في محاولة لم الشتات.
يعتبر هذا المسلسل هو الجزء الثاني لمسلسل صدر قبله بعشر سنوات يدعى (البركان)، حيث تبدأ الاحداث في الفوارس من نهايتها في البركان عندما يتجه صقر (كان اسمه ورد في البركان) بجيشه متحالفا مع بعض القبائل لحرب الروم.
تم تغيير أسماء بعض الشخصيات في (الفوارس) عما كانت عليه في (البركان) مثل ورد الذي أصبح اسمه صقر، الغضنفر أصبح اسمه ضرغام، الحارث أصبح اسمه الابجر، ذو الهمة أصبح اسمه الايهم.

طاقم العمل
رشيد عساف بدور صقر، سلوم حداد بدور سرمد البوهي، أسعد فضة بدور الحاكم، جهاد سعد بدور كايوس، صباح عبيد بدور ضرغام، زهير عبد الكريم بدور الأيهم، نضال نجم بدور حنظلة، مي سكاف بدور رباب، سليم صبري بدور جيوفاني، ماهر صليبي بدور سيرجيو، عادل أبو حسون بدور كاسيوس، حسن أسرب بدور أكسانتوس، كمال البني بدور إيكسوس، قاسم ملحو بدور نهشل، سهيل حداد بدور لوهان، موسى الملا بدور بينيا، عابد فهد بدور قبيط.

مراجع

مسلسلات تلفزيونية سورية بدأ عرضها في 1999
مسلسلات فانتازية سورية
مسلسلات من إنتاج سوريا الدولية للإنتاج الفني

الفوارس (مسلسل)


Schinkel er en kommune og en by i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Dänischer Wohld i den nordøstlige del af Kreis Rendsborg-Egernførde. Kreis Rendsborg-Egernførde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Schinkel ligger omkring 20 km vest for Kiel ved nordbredden af Kielerkanalen. Mod nordøst går Bundesstraße 76 fra Kiel mod Egernførde.

Eksterne kilder/henvisninger

 Schinkel på gemeinde-schinkel.de/mediawiki
 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Rendsborg-Egernførde

Schinkel (kommune)


في يوم في شهر في سنة هي أغنية غناها عبد الحليم حافظ عام 1959 في فيلم حكاية حب من كلمات مرسي جميل عزيز وألحان كمال الطويل، وهي تعتبر من أشهر أغاني عبد الحليم.

الخلفية
 يتفق كثير ممن عاصروا عبد الحليم أن عبد الحليم غنى هذه الأغنية بعد وفاة سيدة أحبها عبد الحليم وكان يتمنى الزواج بها، وتم تأكيد هذا في مسلسل العندليب حكاية شعب.
 لكن كمال الطويل ملحن الأغنية روي لمجلة «فن» قصة أخرى لم يذكر فيها أي شيء عن هذه السيدة، حيث سافر عبد الحليم إلى الخارج لتلقي العلاج، وسرى اعتقاد بأن رحلته هذه هي الرحلة الأخيرة، لذلك ألفها مرسي جميل عزيز، ولحنها كمال الطويل، إحساساً منه أنه يودع عبد الحليم، ويمكن أن لا يراه ثانيةً.

الأغنية
 يمكن اعتبار هذه الأغنية تنتمي على لون من ألوان الغناء العربي هو الطقطوقة، وهي نوع من الغناء ابتكره موسيقي مصري اسمه محمد علي لعبة، وفقاً للناقد كمال النجمي، وتمتاز الطقطوقة بأن المغني يعيد فيها المذهب ﴿مطلع الأغنية﴾ بعد نهاية كل مقطع من مقاطعها.
 على الرغم من أن مدة الأغنية حوالي إحدى عشر دقيقة، إلا أن أغلب الأغنية تؤدى بدون الإيقاع.
 أدرجت الأغنية ضمن فيلم حكاية حب وهي متفقة مع سياق أحداث الفيلم، وقد حقق الفيلم نفسه نجاحاً كبيراً، إذ عُرض أكثر من 25 أسبوعاً.
أعاد عبد الحليم غناء هذه الأغنية في سنواته الأخيرة بتوزيع جديد.
قال الملحن المصري محمود الشريف، قبيل وفاته في بداية تسعينيات القرن العشرين، أن هذه الأغنية هي أجمل أغنية في الخمسين سنة الأخيرة.

مصادر

أغاني 1959
أغاني عبد الحليم حافظ

في يوم في شهر في سنة


I Made You, I Kill You este un film românesc din 2016 regizat de Alexandru Petru Bădeliță. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Sandu Frătăuțeanu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2016 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2016

I Made You, I Kill You


Zarma оr Zerma may refer to:

 Zarma people, an ethnic group of West Africa
 Zarma language, a Songhai language
 Marina Zarma, Cypriot swimmer

See also
 Djerma (disambiguation)
 Jerma (disambiguation)

Language and nationality disambiguation pages

Zarma


Großenaspe er en by og en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Bad Bramstedt-Land i
den vestlige del af Kreis Segeberg. Kreis Segeberg ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Großenaspe liegger omkring 10 kilometer südlich von Neumünster. Mod vest går motorvejen A7 fra Hamborg mod Flensborg. I udkanten af byen går jernbanen Hamburg-Altona–Neumünster, der har station i den nordlige del af byen.

Bebyggelserne Freiweide Brokenlande ligger i kommune, og i den sydøstlige del ligger naturschutzgebiet Halloher Moor, Brandsheide und Könster Moor.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted
 Kommunens side på amtets websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Segeberg

Großenaspe


Die Division 1 1971/72 war die 34. Austragung der professionellen französischen Fußballliga. Meister wurde zum vierten Mal seit 1937 Olympique Marseille.

Erster Spieltag war der 11. August 1971, letzter Spieltag der 27. Mai 1972. Eine "Winterpause" gab es vom 20. Dezember bis 7. Januar.

Vereine
Teilnahmeberechtigt waren die Vereine, die die Vorsaison nicht schlechter als auf dem 17. Platz abgeschlossen hatten, dazu drei Aufsteiger aus der zweiten Division. Somit spielten in dieser Saison folgende Mannschaften um den Meistertitel:
 ein Klub aus dem äußersten Norden (Aufsteiger OSC Lille),
 drei aus Paris bzw. der Champagne (Red Star FC, Aufsteiger Paris Saint-Germain, Stade Reims),
 drei aus dem Nordosten (FC Metz, AS Nancy, FC Sochaux),
 fünf aus dem Westen (Stade Rennes UC, FC Nantes, SCO Angers, AS Angoulême, Girondins Bordeaux),
 zwei aus Korsika (AC Ajaccio, SEC Bastia),
 sechs aus dem Südosten (AS Saint-Étienne, Olympique Lyon, Olympique Nîmes, Titelverteidiger Olympique Marseille, OGC Nizza, Aufsteiger AS Monaco).

Saisonverlauf
Marseille gelang die Titelverteidigung relativ problemlos, weil die vor Saisonbeginn zu Mitfavoriten erklärten Kontrahenten Saint-Étienne und Nantes den Erwartungen nicht gerecht wurden. Saint-Étienne gewann zwar beide Spiele gegen Olympique und besaß den torgefährlichsten Angriff der Liga, leistete sich aber alleine sechs Heimniederlagen und machte zeitweise mehr durch die Attacken seines Präsidenten Roger Rocher gegen sein Marseiller Pendant Marcel Leclerc von sich reden, der den als "unlautere Abwerbung" betrachteten Wechsel von Torwart Carnus und Abwehrspieler Bosquier zu OM lange nicht zu akzeptieren bereit war. Auch Nizza konnte trotz des Zugangs von vier Nationalspielern (Baratelli, Loubet, Huck, Revelli) seine Titelambitionen nicht mit entsprechenden Leistungen bestätigen. So blieben als tatsächliche Haupt-Verfolger Nîmes und Sochaux, die aber zu Marseille stets einen Abstand einhielten, der dem alten und neuen Meister einige "Verschnaufpausen" erlaubte – so beispielsweise im April, als OM sich auf einem 10-Punkte-Vorsprung "ausruhte". Für Nîmes, wo der "unverwüstliche" Kader Firoud wieder auf der Trainerbank saß und zwei ehemalige rumänische Internationale (Voinea, Pârcălab) stürmten, bedeutete der zweite Platz nach zwölf Jahren ein Erfolgserlebnis, bestätigte aber zugleich seine Rolle als "ewiger Zweiter".

Am Tabellenende konnte die AS Angoulême den Abstieg nicht vermeiden, weil sie insbesondere bei Auswärtsspielen ein nahezu zuverlässiger Punktelieferant war, der dort in 19 Begegnungen lediglich zwei Unentschieden auf der Habenseite verbuchen konnte. Sie wurde begleitet von Lille und Monaco, zwei Ex-Meistern, die allerdings zu dieser Spielzeit erst in die Division 1 zurückgekehrt waren. Auch der dritte Neuling, Paris SG, musste die Spielklasse nach dieser Saison wieder verlassen – und das sogar Richtung dritte Liga –, weil er eine Verbandsbestimmung nicht erfüllte, nach der Profiklubs auch Amateur- und Jugendmannschaften zu unterhalten hatten; an seiner Stelle wurde der Paris FC zur folgenden Spielzeit in die D1 aufgenommen. Dafür hatten sich auf sportlichem Wege außerdem mit US Valenciennes-Anzin, CS Sedan und den Racing-Pierrots Strasbourg-Meinau die drei Absteiger von 1971 qualifiziert.

Abschlusstabelle

Kreuztabelle

Meistermannschaft Olympique Marseille

Dazu kamen sechs Eigentore.

Erfolgreichste Torschützen

Siehe auch
 Division 2 1971/72
 Coupe de France 1971/72

Literatur
 Hubert Beaudet: Le Championnat et ses champions. 70 ans de Football en France. Alan Sutton, Saint-Cyr-sur-Loire 2002, ISBN 2-84253-762-9
 Sophie Guillet/François Laforge: Le guide français et international du football éd. 2009. Vecchi, Paris 2008, ISBN 978-2-7328-9295-5
 Jean-Philippe Rethacker: La grande histoire des clubs de foot champions de France. Sélection du Reader's Digest, Paris/Bruxelles/Montréal/Zurich 2001, ISBN 2-7098-1238-X

Weblinks
 Statistiken auf lfp.fr

Anmerkungen und Nachweise

1971/72
Fußballsaison 1971/72

Division 1 1971/72


GNU Multiple Precision Arithmetic Library (GMP) is a free library for arbitrary-precision arithmetic, operating on signed integers, rational numbers, and floating-point numbers. There are no practical limits to the precision except the ones implied by the available memory (operands may be of up to 232−1 bits on 32-bit machines and 237 bits on 64-bit machines). GMP has a rich set of functions, and the functions have a regular interface. The basic interface is for C, but wrappers exist for other languages, including Ada, C++, C#, Julia, .NET, OCaml, Perl, PHP, Python, R, Ruby, and Rust. Prior to 2008, Kaffe, a Java virtual machine, used GMP to support Java built-in arbitrary precision arithmetic. Shortly after, GMP support was added to GNU Classpath.

The main target applications of GMP are cryptography applications and research, Internet security applications, and computer algebra systems.

GMP aims to be faster than any other bignum library for all operand sizes. Some important factors in doing this are:
 Using full words as the basic arithmetic type.
 Using different algorithms for different operand sizes; algorithms that are faster for very big numbers are usually slower for small numbers.
 Highly optimized assembly language code for the most important inner loops, specialized for different processors.

The first GMP release was made in 1991. It is constantly developed and maintained.

GMP is part of the GNU project (although its website being off gnu.org may cause confusion), and is distributed under the GNU Lesser General Public License (LGPL).

GMP is used for integer arithmetic in many computer algebra systems such as Mathematica and Maple. It is also used in the Computational Geometry Algorithms Library (CGAL).

GMP is needed to build the GNU Compiler Collection (GCC).

Examples

Here is an example of C code showing the use of the GMP library to multiply and print large numbers:

#include <stdio.h>
#include <gmp.h>

int main(void) {
  mpz_t x, y, result;

  mpz_init_set_str(x, "7612058254738945", 10);
  mpz_init_set_str(y, "9263591128439081", 10);
  mpz_init(result);

  mpz_mul(result, x, y);
  gmp_printf("    %Zd\n"
             "*\n"
             "    %Zd\n"
             "--------------------\n"
             "%Zd\n", x, y, result);

  /* free used memory */
  mpz_clear(x);
  mpz_clear(y);
  mpz_clear(result);

  return 0;
}

This code calculates the value of 7612058254738945 × 9263591128439081.

Compiling and running this program gives this result. (The -lgmp flag is used if compiling on Unix-type systems.)

    7612058254738945
*
    9263591128439081
--------------------
70514995317761165008628990709545

For comparison, one can write instead the following equivalent C++ program. (The -lgmpxx -lgmp flags are used if compiling on Unix-type systems.)

#include <iostream>
#include <gmpxx.h>

int main() {
  mpz_class x("7612058254738945");
  mpz_class y("9263591128439081");

  std::cout << "    " << x << "\n"
            << "*\n"
            << "    " << y << "\n"
            << "--------------------\n"
            << x * y << "\n";

  return 0;
}

Language bindings

See also
 GNU MPFR – a library for arbitrary-precision computations with correct rounding, based on GNU MP
 CLN – a class library for arbitrary precision
 MPIR – a fork of GMP, not maintained any more

References

External links

Assembly language software
C (programming language) libraries
Computer arithmetic
Free software programmed in C
Multiple Precision Arithmetic Library
Numerical libraries
Software using the LGPL license


Henri-Léon Gréber (Beauvais, 28 de mayo de 1854-París, 1941) fue un escultor francés. Su hijo Jacques Gréber fue arquitecto urbanista.

Datos biográficos
Henri-Désiré-Léon Gréber nació en la localidad de Beauvais, del departamento de Oise, en la región de Picardía.

Se trasladó a París donde nació su hijo Jacques el año 1882.

En 1900 recibió una Medalla de Oro en la Exposición de Bellas Artes. En 1903 ya era oficial de la Academia de Bellas Artes.

Fue nombrado Caballero de la Legión de Honor el 2 de enero de 1904. En aquella época residía en el número 6 de la calle Vernion.

Trabajó en Estados Unidos, donde su hijo se asentó definitivamente.

Falleció en París el año 1941.

Obras
Entre las obras de Henri-Léon Gréber se incluyen las siguientes:
 Monumento a los muertos de la ciudad de Beauvais.
 Henri-Léon Gréber fue el encargado de la fundición en bronce de la estatua de Antonio Nariño que se encuentra en la plaza de armas sur del Capitolio Nacional de Colombia que conduce y comparte con la Casa de Nariño, fue inaugurada el 20 de julio de 1910, siguiendo el modelo en yeso elaborado por Césare Sighinolfi en junio de 1884. La producción de la estatua pedestre no requirió el viaje de Henri-Léon a Colombia.
 Estatua del maestro Emmanuel Frémiet(1824-1910),  (1913) ; en el Jardín de las Plantas de París
 Fuente de « la Ronde des enfants » , en el jardín del Hotel de Cassini, n.º 32 de la rue de Babylone de París. En 1919 el riquísimo heredero estadounidense Cecil Blumenthal adquirió el inmueble; buscaba una casa en París con motivo de su matrimonio con Anna Laetitia Pecci (llamada Mimi) (1885-1971), la sobrina del papa León XIII. En la década de 1920 restauró el edificio y remodeló los jardines contratando al arquitecto Jacques Greber, hijo de Henri- Léon que se hizo cargo de la fuente.
 Esculturas representando las cuatro estaciones que adornan la gran escalera del Castillo de Grouchy, actual ayuntamiento de Osny. El castillo es monumento histórico de Francia desde 1990.
 Es el autor de la copia de El beso de Rodin que se conserva en el Museo Rodin de Filadelfia.
 Fuente de bronce en la mansión Miramar (1915). La fuente escultural está instalada en el jardín de la entrada frente a la fachada principal de estilo neoclásico francés en la Bellevue Avenue , Isla Aquidneck - en Newport (Rhode Island).
 Fuente de bronce en Lynnewood Hall. .En Elkins Park, Condado de Montgomery (Pensilvania)
Retirada y vendida en 2006. Es una de las más grandes fuentes de Henri-Léon en Estados Unidos.

 Es el autor de las esculturas de la fuente Memorial Jesse Clyde Nichols , , en Kansas City
 la fuente constituida por cuatro esculturas ecuestres, fue concebida para la mansión de Harbor Hill en Long Island .
Fue trasladada en 1947 al Parque Mill Creek, adyacente a la Country Club Plaza de Kansas City, Misuri

(pulsar sobre la imagen para ampliar) </center>

Notas y referencias

Enlaces externos

Escultores de Francia del siglo XIX
Escultores de Francia del siglo XX
Escultores de Picardía
Escultores de Francia en Estados Unidos
Caballeros de la Legión de Honor
Fallecidos en París
Nacidos en Beauvais

Henri-Léon Gréber


USS Bolinas (CVE-36) (originally AVG-36, then later ACV-36) was an escort carrier launched 11 November 1942 by Seattle-Tacoma Shipbuilding, Tacoma, Washington; sponsored by Mrs. G. B. Sherwood, wife of Commander Sherwood; and commissioned 22 July 1943, Captain H. L. Meadow in command.

Design and description
These ships were all larger and had a greater aircraft capacity than all the preceding American built escort carriers. They were also all laid down as escort carriers and not converted merchant ships. All the ships had a complement of 646 men and an overall length of , a beam of  and a draught of . Propulsion was provided by a steam turbine, two boilers connected to one shaft giving 9,350 brake horsepower (SHP), which could propel the ship at .

Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side, two aircraft lifts  by , one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the  by  hangar below the flight deck. Armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti-aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti-aircraft cannons in single mounts. They had a maximum aircraft capacity of twenty-four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Vought F4U Corsair or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti-submarine aircraft.

Service history
On 2 August 1943 after being decommissioned Bolinas was transferred to the United Kingdom under Lend-Lease and renamed HMS Begum (D38). Begum served with the Royal Navy during World War II, doing anti-submarine sweeps in the Indian Ocean with 832 Squadron as her complement, participating in the sinking of the .

Begum ferried the following RN squadrons to the Far East April 1944:

1839: 10 F6F disembarked Madras 14 April

1844: 10 F6F disembarked Madras 14 April

815: 12 Barracuda II disembarked Madras 14 April

817: 12 Barracuda II disembarked Madras 14 April

After her return she was declared surplus by the U. S. Navy. She was stricken for disposal 19 June 1946 and sold by the Navy into merchant service 16 April 1947 as Raki and later I Yung.  She was scrapped in Taiwan in March 1974.

Notes

References

External links
 HMS Begum at RN Research Archive

Ships built in Tacoma, Washington
1942 ships
Ruler-class escort carriers

HMS Begum (D38)


Die Edenkobener Hütte am Hüttenbrunnen ist eine vom Ortsverein Edenkoben des Pfälzerwald-Vereins bewirtschaftete Schutzhütte im Pfälzerwald. Sie befindet sich im südlichen Teil der Haardt im Edenkobener Tal. Die Hütte liegt in einer Höhe von . Unweit der Hütte befindet sich der Ritterstein Nr. 235 Hüttenbrunnen im gleichnamigen Brunnen, wo mehrere kleine Wasserläufe zum Triefenbach zusammenfließen. Mit den anderen Häusern des Pfälzerwald-Vereins ist es seit 2021 mit dem Eintrag Pfälzerwaldhütten-Kultur Bestandteil des Immateriellen Kulturerbes in Deutschland der deutschen UNESCO-Kommission.

Geschichte
Ein kleines rustikales Steinhaus wurde 1870 errichtet. Dieses befindet sich seit 1929 im Besitz des Pfälzerwald-Vereins. Das Haus wurde im Lauf der Jahre durch die Ortsgruppe Edenkoben erweitert und restauriert.

Zugänge und Wanderungen
Die Hütte liegt an der Kreisstraße K6 von Edenkoben zum Forsthaus Heldenstein. In unmittelbarer Nähe befindet sich ein Wandererparkplatz. Als Ausgangspunkt von Wanderungen können Ziele über die im Süden gelegene Wegspinne am Kohlplatz, die nördlich gelegene Wegspinne an der St.-Martiner Hütte oder die westlich gelegene Lolosruhe erreicht werden. Über den Kohlplatz ist der Zugang zum Kesselberg (662 m), dem Frankenfelsen, dem Modenbachtal sowie dem Blättersberg (618 m) möglich. Ziele über die St.-Martiner Hütte können der Hochberg (636 m) und das Sankt Martiner Tal sein. Über die Lolosruhe kann der Steigerkopf (613 m) mit dem Schänzelturm erreicht werden. Die benachbarten Hütten des Pfälzerwald-Vereins sind das Haus an den Fichten, die Totenkopfhütte, das Waldhaus Drei Buchen, die Amicitia-Hütte und das Schweizerhaus. Eine weitere nahe gelegene Wanderhütte ist die Nellohütte. Auf Grund der Übernachtungsmöglichkeit ist die Hütte als Station bei Fernwanderungen geeignet.

Literatur
 A. K. Doerr: Pfälzer Hüttenbuch – Der Wegweiser zu 99 Rasthäusern und Wanderheimen. 4. Auflage. Pfälzische Verlagsanstalt Ludwigshafen, 2018, ISBN 978-3-87629-341-7, S. 28.
 Matthias Wittber: Pfälzerwald mit Bienwald. Bruckmann Verlag, 2009, ISBN 978-3-7654-4287-2.
 Landesamt für Vermessung und Geobasisinformation Rheinland-Pfalz – Topographische Karte 1 : 25000 – Naturpark Pfälzerwald, Blatt 6 Oberhaardt von Neustadt an der Weinstrasse bis zum Queichtal. 2010, ISBN 978-3-89637-402-8.
 Edenkoben – Die Urlaubsregion zwischen Landau und Neustadt. 1 : 25000. Wander- und Radwanderkarte. 3. Auflage. Pietruska Verlag, Rülzheim 2018, ISBN 978-3-945138-04-5.
 Hauenstein & Trifelsland. 1 : 25000. Wander- und Radwanderkarte. 3. Auflage. Pietruska Verlag, Rülzheim 2017, ISBN 978-3-945138-02-1.

Weblinks
 Edenkobener Hütte am Hüttenbrunnen auf topographischer Karte vom Kartendienst des Landschaftsinformationssystems der Naturschutzverwaltung Rheinland-Pfalz

 Homepage des Pfälzerwaldvereins

Einzelnachweise

Bauwerk in Edenkoben

Edenkobener Hütte am Hüttenbrunnen


غريغ روزيدسكي  هو لاعب كرة مضرب بريطاني.

مراجع

وصلات خارجية

 معلومات عن اللاعب من موقع البي بي سي

أشخاص على قيد الحياة
بريطانيون من أصل ألماني
بريطانيون من أصل أوكراني
بريطانيون من أصل بولندي
رياضيون من مونتريال
كنديون من أصل ألماني
كنديون من أصل أوكراني
كنديون من أصل إنجليزي
كنديون من أصل بولندي
كنديون مهاجرون إلى إنجلترا
كوبيكيون إنجليزيو لغة الأم
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من بريطانيا العظمى
لاعبو كرة مضرب بريطانيون
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 1996
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
لاعبو كرة مضرب كنديون
معلقو كرة مضرب
مواليد 1973
مواليد في مونتريال
لاعبو كرة مضرب من مونتريال

غريغ روزيدسكي


An Pterygodium vermiferum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edward George Hudson Oliver ngan Liltved. An Pterygodium vermiferum in nahilalakip ha genus nga Pterygodium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pterygodium

Pterygodium vermiferum


El arroyo Sarandí es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Durazno perteneciente a la cuenca hidrográfica del Río de la Plata.

Nace en la cuchilla de Ramírez y desemboca en el río Negro tras recorrer alrededor de 29 km.

Referencias

Cuenca del río Negro (Uruguay)
Sarandí
Sarandí

Arroyo Sarandí (Durazno)


المُدّ (بضم الميم) مكيال قديم لقياس الحجم. وسمي مدا لانه قدر ما تمتد به اليد من العطاء.ويرتبط به بعض الأحكام الإسلامية مثل زكاة الفطر والكفارات ومقدار الماءللوضوء والاغتسال. والمُد يقدر بأنه أربع حفنات بحفنة الرجل الوسط، أو بملء كفي الإنسان المعتدل إذا مدَّ يديه بهما. ويساوي وفق الهيئة العربية السعودية للمواصفات والمقاييس 628 مليلتر تقريباً

تحديد المد ووزنه

الأصل أن المُد وحدة كيل – أي لقياس الحجم - و قد قُدر بالوزن ليحفظ مقداره وينقل. وتقدير وزن وحجم المد مختلف علية بسبب بعض الخلافات الفقهية وأخرى فنية مثل عدم دقة الموازين والمكاييل القديمة.

زنته المحددة عند الفقهاء

ذهب جمهور العلماء إلى أن المُد النبوي هو رطل وثلث<الكافي في فقه أهل المدينة (103) ، روضة الطالبين 20/233 ، الفروع 2/412> و اختلف الفقهاء في تحديد مقدار الرطل على أقوال متقاربة أقربها أنه يزن مئة وثمانية وعشرين درهماً وأربعة أسباع الدرهم( 4/7 128). و يزن الدرهم الشرعي خمسون وخمسا حبة شعير ، ويمكن الوصول لوزنه من من خلال متوسط أوزان الدنانير التي سكت في عهد عبد الملك بن مروان المحفوظة في المتاحف حيث أن سبعة دنانير تساوي عشرة دراهم، ويقدر الدينار ب4.24 جرام . فيكون وزن الدرهم 4,24 × 0,7 = 2,968 جرام . ويكون وزن الرطل 7/4 128× 1/3 1=45,416.ويكون وزن المد 2,97 × 45,41 = 508.75 جرام

عن طريق قياس وزن ملئ كفي رجل متوسط

وبهذة الطريقة أخذت هيئة كبار العلماء في السعودية بناءً على أن المد ملء كفي الرجل المعتاد، وكان تحقيق وزن المد لديهم هو650 جرام تقريباً

تحديد حجم المد

أولاً:من خلال قياس حجم وزنه وهو ( 508.75 جرام) من الحنطة الجيدة المتوسطة وهو (607.5) مللتر من البر الجيد المتوسط

ثانياً:قياس حفنة رجل معتدل الخلقة ومتوسط اليدين وقد قام بعض الباحثين في الهيئة العربية السعودية للمواصفات والمقاييس بقياس حفنة أربعين رجلاً معتدل الخلقة، فكان المتوسط هو 628 مليلتراً

ثالثاً:عن طريق الوزن النوعي للقمح ( 0.79 كيلو غرام لكل لتر) فيكون حجم المد 508.75 / 0.79 = 644 مللتر

مسائل متعلقة بالمد في الفقة الإسلامي

 زكاة الفطر حيث أمر النبي صلى الله عليه وسلم بزكاة الفطر صاعاً من تمر أو صاعاً من شعير  (والصاع أربعة أمداد)
 مقدار الماء الذي كان النبي يتوضأ به وهو مد وللاغتسال أربعة أو خمسة أمداد وفي الحديث عَنْ أَنَسِ بن مالك قَالَ:«كَانَ النبي -صلى الله عليه وسلم- يَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ إِلَى خَمْسَةِ أَمْدَادٍ».

انظر أيضا
 صاع

حواش

مراجع
 الغفيلي، عبد الله بن منصور. الصاع بين المقاييس القديمة والحديثة.

مكاييل شرعية

مد (مكيال)


Gerhard Brückner (1902 – 1980) foi um botânico alemão, responsável pela descrição e identificação de pouco mais de oitenta espécies de plantas, principalmente as representantes da família Commelinaceae. Publicou suas descobertas e contribuições nos periódicos alemães Die Natürlichen Pflanzenfamilien e Notizblatt des Botanischen Gartens und Museums zu Berlin-Dahlem. Sua abreviação em botânica é G.Brückn.

Ligações externas

 Brückner, Gerhard no IPNI

Homens
Naturais da Alemanha
Botânicos

Gerhard Brückner


Charles Thomas Kowal (November 8, 1940 – November 28, 2011) was an American astronomer known for his observations and discoveries in the Solar System. As a staff astronomer at Caltech's Mount Wilson and Palomar Mountain observatories between 1961 and 1984, he found the first of a new class of Solar System objects, the centaurs, discovered two moons of the planet Jupiter, and discovered or co-discovered a number of asteroids, comets and supernovae. He was awarded the James Craig Watson Medal for his contributions to astronomy in 1979.

Research

In the 1960s, Kowal observed with the Palomar 48" Schmidt telescope, contributing observations to noted cosmologist Fritz Zwicky's six-volume Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies. Kowal also began to search for Type Ia supernovae in other galaxies, in an effort led by Zwicky to calibrate the magnitudes of these exploding stars so that they could be used as standard candles, reliable measures of the distance of their host galaxies (work which in the present has led to accurate measurements of the expansion of the universe). In the course of these Palomar supernovae surveys with the 48" Schmidt, Kowal personally discovered 81 supernovae, including SN 1972e.

In 1973, Caltech astronomers Eleanor Helin and Gene Shoemaker began an observing program to search out and track previously unknown near-Earth asteroid, the Planet-Crossing Asteroid Survey (PCAS), a photographic plate survey that began on the Palomar 18" Schmidt telescope. Although primarily employed by the supernova survey to observe on the 48" Schmidt, Kowal provided "crucial observations" of particularly faint asteroids for the PCAS program with the larger telescope. His asteroid discoveries and co-discoveries include the notable asteroids Aten asteroid 2340 Hathor; the Apollo asteroids 1981 Midas, 2063 Bacchus, 2102 Tantalus and (5660) 1974 MA; the Amor asteroids (4596) 1981 QB and (4688) 1980 WF; and the Trojan asteroids 2241 Alcathous and 2594 Acamas. PCAS later moved to the 48" Schmidt, and ran in total for nearly 25 years, until June 1995.

Kowal provided observations of new Solar System discoveries and reports of new supernovae via the IAU circular system throughout the 1970s, and searched for new objects. He discovered two moons of Jupiter: Leda in 1974 and Themisto in 1975, the 13th and 14th moons of Jupiter to be found. Themisto was later lost (i.e. its orbit was not known well enough to reobserve it) and was not rediscovered until 2000.

Between December 1976 and February 1985, Kowal searched 6400 square degrees of sky in the ecliptic plane for distant, slow-moving Solar System objects. Only one object was found beyond Jupiter: 2060 Chiron, discovered in 1977, which had the unusual characteristic of features both like an asteroid and a comet. It became recognised as the first object in the centaur class after a second one was discovered 15 years later. Centaurs are objects with unstable orbits which orbit between Jupiter and Neptune. They are probably drawn in from the Kuiper belt by alignments with larger planets. Chiron remains one of the largest such worlds known, and one of a handful that have a comet-like coma.
Kowal also discovered or co-discovered the periodic comets 99P/Kowal, 104P/Kowal, 134P/Kowal-Vavrova, 143P/Kowal-Mrkos, and 158P/Kowal-LINEAR.

In 1980, Kowal's research in astronomical history found a 1613 drawing by Galileo Galilei showing Neptune near Jupiter, predating the discovery of Neptune in 1846; Kowal was awarded the inaugural R. R. Newton Award for Scientific History for this "shockingly outré" finding.

Kowal moved to the new Space Telescope Science Institute in 1985, where he monitored the instruments of the Hubble Space Telescope as one of the operations astronomers. His book Asteroids: Their Nature and Utilization was published in 1988, and a second edition in 1996.

From 1996 until his retirement in 2006, he worked at the Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory, providing software for the NEAR Shoemaker spacecraft's mission to land on the asteroid Eros and mission operations support for the NASA TIMED mission.

Kowal died on November 28, 2011, at the age of 71.

Honours and awards
 Kowal was awarded the National Academy of Sciences' James Craig Watson Medal for his "noteworthy astronomical discoveries, particularly of Chiron, Leda, and numerous supernovae" in 1979.
 The crater Kowal on Pluto was named in his honor.

List of discovered minor planets

See also

Notes

References

1940 births
2011 deaths
20th-century American astronomers

Discoverers of asteroids
Discoverers of comets
Discoverers of supernovae
Discoverers of moons
University of Southern California alumni

Charles T. Kowal


Soyut sanat, genel anlamıyla doğada var olan gerçek nesneleri betimlemek yerine, biçimler ve renklerin, temsili olmayan veya öznel kullanımı ile yapılan sanata denir. Nonfigüratif sanat terimi ile değişmeli olarak kullanılır. 20. yüzyıl başında bu terim, gerçek biçimleri sadeleştirilmiş veya değiştirilmiş halleriyle imgelere indirgeyen Kübist ve Fütürist sanatı tanımlamak için de kullanılmıştır.

Tarihçe
Temsili olmayan sanat aslında bir 20. yüzyıl icadı değildir. İslam ve Musevi geleneklerinde insanların resmedilmesinin yasak olması nedeniyle bu kültürlerde süsleme sanatları önemli derecede gelişmiştir. Bunlara örnek olarak gösterilebilecek kaligrafi ve hat sanatı da nonfigüratif sanatlardır. Batı kültüründe de soyut tasarımların kökü eskilere dayanır. Bunlara rağmen, soyut sanat süsleme sanatlarından farklı olarak, dekoratif değil güzel sanatlar adı altında incelenir. Bunun nedeni soyut sanat eserinin kendi başına, sanatçının sadece eserin kendisine yoğunlaşmasıyla ortaya çıkmasıdır.

Wassily Kandinsky, doğadaki dinamik kuvvetlerle uğraşarak madde hakkında bilgimizi artıran bilimin yanında, sanatın görsel dünyanın ardındaki ruhsal güçleri göstermesi gerektiğine inanıyordu. Kandinsky ile Kazimir Malevich ilk defa tamamen soyut olarak nitelendirilebilecek resimler yapmışlardır.

Konstrüktivizm (1915) ve De Stijl (1917) soyutlamayı heykel ve mimarinin üçüncü boyutuna taşımış paralel akımlardır. 1940'lardan 60'lara süregelen Soyut dışavurumculuk ve 1960'larda yaygın olan Op-art, Minimalizm akımları da soyut sanat akımlarıdır. Günümüzde ise sanat eserlerinin genel olarak akımlardan bağımsız olarak incelenmesi yaygındır. Buna örnek olarak Gerhard Richter'in aynı dönemlerde yapıp bir arada sergilediği tamamen nonfigüratif resimler ile fotogerçekçi resimler gösterilebilir. Ayrıca günümüzde fotoğrafta da, gerçek görüntünün işlenmiş hali olması, zamandan ve mekandan koparılmaya yatkın bir mecra olması gibi sebepler dolayısıyla soyutluk kavramı karşımıza çıkabilmektedir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Soyutlama
 Somut sanat
 Somut şiir
 Soyut dışavurumculuk
 Aksiyon resmi
 Renk alanı resmi
 Sert kenar resmi
 Op sanatı

Galeri

Kaynakça
Bu makalenin çoğu Wikipedia'nın aynı başlıklı İngilizce maddesinden  (16 Haziran 2006) alınmadır. İngilizce maddenin gösterdiği kaynaklar aşağıdadır.

{[[]]}

 Compton, Susan (1978). The World Backwards: Russian Futurist Books 1912-16. The British Library

Soyut sanat


İsauria, Zengibar Kalesi ( / İsauria), Vetus (Eski İsaura), İsaura Nova (Yeni İsaura), Tris-Maden ve Leontopolis (Arslanlar Kenti) isimleri Lycaonia (Konya) ya da Eski Yunanda Iconium (Konya)'nın bir kenti olarak bilinmektedir.

Yeri
Konya ili Bozkır ilçesi Hacılar ve Ulupınar mahalleleri arasında yer almaktadır.

Konumu ve Çevresel özellikleri
Günümüzde Zengibar Kalesi olarak anılan İsaura Nova antik  ören yeri, 1.800 metre yüksekliğinde, üç tarafı uçurumlarla çevrili bir tepenin üzerinde kurulmuştur.

Tarihçe
Yöre MÖ 78'de Roma İmparatorluğu'nun, MÖ 37 dolaylarında da Galatya Kralı Amyntas'ın yönetimi altına girdi. Halkın direnişini kırmak isteyen Amyntas, gene Bozkır ilçesi yakınındaki bir tepede bulunan İsauria kentini yerle bir etti ve yakınında, aynı adla anılan yeni bir kent inşa ettirdi. Amyntas'ın MÖ 25'te ölümünden sonra yöre yeniden Roma yönetimine geçti. Roma döneminde 10.000 kişinin yaşadığı kent, burçlarla desteklenmiş dört kilometre uzunluğunda surlarla çevrilidir.

İsaura'lı halk enerjik ve yağmacı bir halk olarak bilinir. İsaura'nın Kralı Philiph düşmemek için birçok savunma yapmış olsa da İskender'in ordusuna karşı koyamamıştır.

Daha sonra tekrar inşa edilen İsaura, Galatia İmparatorluğu'nun son kralı P. Servilius tarafından geliştirildi ve bölgenin ticaret merkezi haline getirildi. Isauria Palea ve Isauria Nova olarak iki ayrı şehir haline geldi. Fakat her ikisi de aynı dili konuşuyordu. Sonraki dönemde (Ammianus Marcellinus Dönemi) Dorla Koniah 'ın sancak ve başkenti olmuştur. Ve ilk Hristiyanlar olarak ve Hristiyanlığın gelişmesinden bu ülke öncü olmuştur. Burada birçok psikopos yaşamaktaydı. Theophilus, Sisamoas da Isaura'da yaşadığı bilinmektedir. Isaura Palæa adlı görkemli tarihi yer günümüzde de Konya ilinin Bozkır İlçesi sınırları içerisinde bulunmaktadır.

Kaynakça

İsauria


රංගනය
ගාමිණී ෆොන්සේකා
මාලිනී ෆොන්සේකා
ලයනල් දැරණියගල
බන්දු සමරසිංහ
ෆෙ‍්‍රඩී සිල්වා
වේහැල්ලේ පියතිලක
සෝමසිරි දෙහිපිටිය
නාමෙල් වීරමුණි
එඩී ජූනියර්
මිල්ටන් ජයවර්ධන
සේනක පෙරේරා
බන්දු මුණසිංහ
තලතා ගුණසේකර
දේවිකා කරුණාරත්න
හෙලන් කුමාරි
මානෙල් වානගුරු
මාලනී වීරමුණි

ගීතයන්
ගී තනු හා සංගීත අධ්‍යක්ෂණය - සරත් දසනායක
ගීත ගායනය – එච්. ආර්. ජෝතිපාල, එම්. එස්. ප්‍රනාන්දු, වික්ටර් රත්නායක, අන්ජලින් ගුණතිලක ෆෙ‍්‍රඩී සිල්වා
ගීත පොත් - ආනන්ද පොත්හල
හද විමන් දොරින් එන පැතුම් - එච්.ආර්. ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් ගුණතිලක – පද රචනය – කරුණාරත්න අබේසේකර
පාට පොදක් තිලකලා - එච්.ආර්. ජෝතිපාල,ඇන්ජලින් ගුණතිලක - පද රචනය - සෝමපාල ලීලානන්ද
ලස්සන ලෝකෙක ඉපදීලා - එච්.ආර්. ජෝතිපාල – පද රචනය - ජොර්ජ් ලෙස්ලි රණසිංහ
ගිගිරි ජගරි හඬවනා - ෆෙ‍්‍රඩී සිල්වා - පද - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
මල් වයසේ මධු සිහිනේ – වික්ටර් රත්නායක,එම්. එස්. ප්‍රනාන්දු, එච්.ආර්. ජෝතිපාල – පද - සෝමපාල ලිලානන්ද
පෙම්වතියන්ගේ පෙම්වතියන්ගේ – ඇන්ජලින් ගුණතිලක – පද රචනය - සෝමපාල ලීලානන්ද

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්ෂණය, දෙබස්, තිර නාටකය - සෝමපාල ලිලානන්ද
කැමරා සහාය - එච්. ඒ. ප්‍රේමසිරි, තුවාන් කිචිලාන්
සහාය සංස්කරණය - ස්ටැන්ලි ද අල්විස්
කලා අධ්‍යක්ෂණය – ගාමිණී සමරවීර
වේශ නිරූපණය – ඩබ්ලිව්. සෙල්වරාජ්
කොණ්ඩා මෝස්තර – ඒ. කේ. කොස්තා
නිෂ්පාදන විධායක - සරත් ඇම්. රණවක, අශෝක සමරසිංහ
නිෂ්පාදන කළමනාකරු - තිලක් වේහැල්ලේ
රසායනාගාර පාලක – අයි. ඒ. ජොහාර්
රසායනාගාර සහාය – ඇම්. ඇම්. සමරසිංහ,
ඇම්. ක්‍රිස්ටෝපර්, මයිකල් පොන්නයියා, තෝමස් ප්‍රනාන්දු
ශබ්ද පරිපාලනය – නිමල් වීරක්කොඩි
ශබ්ද පරිපාලන සහාය - ජෝර්ජ් මනතුංග,
ඩී. එම්. පුංචිහේවා, සිරිසේන පෙරේරා, ඇම්. ඒ. ඒබ්‍රහම්, එච්. හරිහරන්
ගීත පටිගත කිරීම - මර්වින් රුද්‍රිගු
සටන් අධ්‍යක්ෂණය – බන්දු මුණසිංහ
නැටුම් පුහුණුව - සිරිල් අමරසිංහ
නැටුම් – හෙලන් කුමාරි

ප්‍රදර්ශනය
තේමාව - 'ඉස්සර මම ඔබට කීවේ ඉර හඳ පවතින තාක් කල් ඔබ මගේ කියලා. අද මම ඔබට කියනවා ඔබයි මගේ ජීවිතයේ කස්තුරි සුවඳ කියලා'
මංගල දර්ශනය නාවුක හා සංචාරක ඇමැති පී. බී. ජී. කළුගල්ල මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වැල්ලවත්ත සැපයර් සිනමා ශාලාවේදී පැවැත්විණ.
ප්‍රදර්ශනය - සීමාසහිත සිනමාස්

කස්තුරි සුවඳ


El Museo de la Cultura Mundial () abrió sus puertas en Gotemburgo, Suecia, en 2004. Su objetivo es interpretar el tema de la cultura mundial de una manera interdisciplinaria. El museo está situado junto al centro científico Universeum y el parque de atracciones Liseberg y cerca de Korsvägen. El museo interpreta el concepto de la cultura mundial de una manera dinámica y abierta. Por un lado, las distintas culturas incorporan impulsos de cada una y son cada vez más parecidos entre sí. Por otra parte, diferencias locales,  nacionales, étnicas y de género moldean ese proceso. La cultura mundial no es solamente acerca de la comunicación, la reciprocidad y la interdependencia, pero también acerca de la especificidad, la concreción y la singularidad de cada individuo. (De la información en la página web del museo.)

Exposiciones de apertura
No hay nombre fiebre: El sida en la era de la globalización
Horizontes: Voces de un África mundial
Hermana de los sueños: La gente y los mitos del Orinoco
Fred Wilson: Sitio invisibles - Las viviendas de los Demonios
390 m² Espiritualidad

Arquitectura

El edificio de cemento y vidrio, que se encuentra en una pendiente que conduce al parque de atracciones Liseberg, es elegante, compacto y modernista. Sus cuatro plantas atrio de cristal, mira hacia las montañas y bosques.
Las salas de exposiciones se encuentran en la parte cerrada del edificio, frente a Södra Vågen carretera. Los pisos superiores cuelgan libremente de cinco metros de largo de un sendero. Una larga sección de 43 metros de una ventana de visualización permite a los transeúntes con una vista de la mayor sala de exposiciones.
Los arquitectos del museo, que fueron escogidos después de un concurso internacional, son el franco-cubano-Inglés Cécile Brisac y Edgar González de Brisac González Arquitectos.

Bibliografía

Referencias

Enlaces externos

https://web.archive.org/web/20090604140110/http://www.varldskulturmuseet.se/smvk/jsp/polopoly.jsp?d=126&l=sv_SE Museum of World culture]

Museos de Suecia
Cultura de Gotemburgo
Edificios y estructuras de Gotemburgo
Arquitectura de Suecia del siglo XXI
Museos inaugurados en 2004
Suecia en 2004

Museo de la Cultura Mundial


Brista je naselje unutar mjesnog odbora Staševica u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Ploča, Dubrovačko-neretvanska županija.

Izvori
ploce.hr

Naselja u Dubrovačko-neretvanskoj županiji

Brista


මුද්‍රණ යන්ත්‍රය නිපදවිම මානව සන්නිවේදන ඉතිහාසයේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් විය. මෙතෙක් අතින් ලියු
පොත් පත් දැන් මුද්‍රණ ද්වාරයෙන් නිකුත් වන්නට පටන් ගැනිණි. පොතක පිටපත් සංඛ්‍යාව දහස් ගණනින්
වැඩි වත්ම ඒවා කියවන පාඨක පිරිස් ද වැඩි විණ. පාඨකයාගේ ඥාන සම්භාරයද ශිඝ්‍රයෙන් වර්ධනය විණ.

		එසේ වුවද මුද්‍රණ මාධ්‍ය මුලික වශයෙන් ජන මාධ්‍යයක් විය. අන්තර් පුද්ගල සන්නිවේදනය
අරබයා ඉන් ලැබුණු පිටිවහල මඳය. ඒ අන්තර් පුද්ගල අවශ්‍යතා පිරිමසා ගැනිමේ කාර්ය භාර්ය පැවරැණේ තවත් නව
නිෂ්පාදනයකටය ඒ typewriter'' (ටයිප් රයිටර් ) හෙවත් යතුරු ලියනය යි .

		මුලින්ම යතුරු ලියනයක් නිපදවන ලද්දේ දහනවවන සියවසෙහිය. වෙළද පොළට මුලින්ම
පිවිසියේ " රෙමිංටන්" (Remington)  යන නමින් හැඳින්වුණු ඉංග්‍රිසි යතුරු ලියනයකි. ඉංග්‍රිසි පාලන සමයේ දි මේ යතුරු
ලියනය මෙරටටද හඳුන්වා දෙනු ලැබිණ. රජයේ කාර්යාල වල ලිපි ලේඛන සකස් කිරිමට මෙන්ම මුද්‍රණය සඳහා අත් පිටපත්
සකස් කිරිමට ද මේ යතුරු ලියනයක් අවශ්‍ය වුයේ විසිවන සියවසේ මැද භාගයේ දී සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව
බවටත් අධ්‍යාපන මාධ්‍යය බවටත් පත් වීමෙන් පසුවය.

 සිංහල යතුරු ලියනය
		සිංහලය අරබයා යතුරු ලියනයක් සකස් කිරිම ගැටලු සහිත ප්‍රශ්නයක් විය. පළමුවැන්න
"යතුරු පුවරුව" (Keyboard) සැලසුම් කිරිමේ ප්‍රශ්නයයි. ඉංග්‍රිසි භාෂාව ලිවිමට අවශ්‍ය වන්නේ අකුරු 26 ක් පමණකි.
එහෙත් සිංහලයෙන් ලිවීම සඳහා අකුරුවලට අමතරව "පිලි" නම සංකේත විශේෂය ද අවශ්‍ය වේ. අකුරු දෙකක් එකට බැඳ
ලිවිමේ සම්ප්‍රදායක් ද සිංහලයෙහි ඇත. "බැඳි අකුරු" නම් අකුරු නම් අකුරු විශේෂය ඉංග්‍රිසියෙහි නැත.

		සිංහලයෙහි ඇති අක්ෂර සංඛ්‍යාවද ඉංග්‍රිසි අක්ෂර සංඛ්‍යාවට වඩා වැඩිය. ඉංග්‍රිසි හෝඩි‍යේ ඇත්තේ
අකුරු 26 ක් පමණකි. සිංහල හෝඩියේ අක්ෂර සංඛ්‍යාව 60 ආසන්නය. එහෙත් හැම ඉංග්‍රිසි අකුරකටම Small හා Large
යනුවෙන් රූප දෙකක් ඇති බැවින් එහි අක්ෂර රූප සංඛ්‍යාව ද 52 තරම් විශාලය.

		සිංහලය සඳහා යතුරු ලියනයක් නිපදවිමේ ගෞරවය හිමි වන්නේ අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු
ලෙස සේවය කළ එචි එස් පෙරේරා මහතාට යැයි සඳගෝමි කෝපරහේවා මහතා පෙන්වා දෙයි. එවක රාජ්‍ය භාෂා
දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කළ ලෝරන්ස් පෙරේරා මහතා ද ඔස්ටින් කැන්ටර් මහතා ද සිංහල යතුරු ලියන නිර්මාණයෙහිලා බෙහෙවින දායක වු බව අසන්නට ලැබිණ.ටයිප් රයිප් රයිටරය සඳහා "යතුරු ලියනය"යන පදය නිර්මාණය කරන ලද්දේ කැන්ටර් මහතා
විසින් බව කෝපරහේවා මහතා කියයි.

		 1946 දී පමණ භාවිතයට ආ සිංහල යතුරු පුවරුවෙහි යතුරු 46 ක් වු බව කියනු ලැබේ. ඉම්පීරියල් (imperial) නම් ඉංග්‍රිසි සමාගමක් විසින් වෙළඳ පොළට හඳුන්වා දුන් මෙහි කොතරමි අඩුපාඩු තිබුණත් එය පසුකාලින
යතුරු පුවරුවලට පාදක වුණු බව පෙනේ. 1950 පමණ වන විට ක්‍රිස්ටෝ (Christo) ඕර්බිස් (Orbis ) හා ඔලිම්පියා (Olympia)යනුවෙන් තවත් සිංහල යතුරු ලියන තුනක් වෙළඳ පොළට පිවිසිණ. මේවායෙහි යතුරු පුවරු එක හා සමාන නුවුයෙන්
සිංහලය සඳහා වඩාත් විධිමත් වු ද කාර්යක්ෂම වු ද යතුරු පුවරුවක අවශ්‍යතාව දැනිණ. ඒ ගැන සොයා බැලිමට
කාරක සභා කිපයක්ම රජය විසින් පත් කරන ලදි.

		මේ කාරක සභාවල වගකීම වුයේ "සම්මත යතුරු පුවරුවක් " නිර්මාණය කිරිමට උපදෙස් දීමයි
මේ එක් කාරක සභාවක වාර්තාව 1959 දී Report of the committee on the Arrangement of the sinhala Typewriter keyboad යන නමින් සැසි වාර්තාවක් වශයෙන් පළ කෙරිණ. මේ කාරක සභාවෙන් අනුමත කළ යතුරු පුවරුව සහිත යතුරු ලියනය
පමණක් 1961 වර්ෂයේ සිට රජයේ කාර්යාල වල භාවිතයට නිර්දේශ කෙරිණ. එහෙත් එහි වලංගු භාවය අවුරැදු පහක
කාල පරිචිඡේදයකට පමණක් සීමා කරන ලද්දේ ඊට වඩා හොඳ යතුරු පුවරුවක් නිර්මාණයට ඇති ඉඩ ප්‍රස්තාව
නොවළක්වනු පිණිසය.

		යතුරු ලියන පුවරුවක අකුරුපෙළගස්වා තිබෙන්නේ අකාරාදී පිළිවෙළින් නොවේ. වඩාත් බහුලව
යොදන අකුරු පුවරුවේ මැද කොටසටත් විරල වශයෙන් යෙදෙන අකුරු ඈතිනුත් යෙදෙන ආකාරයට සිංහල අකුරු අතුරින්
වඩාත් බහුලව යෙදෙන අකුරු මොනවා දැයි තීරණය කිරිම ලේඛන ව්‍යවහාර සමීක්ෂණයකින් පසුව පමණක්
කළ යුත්තකි කැන්ටර් මහතා මෙන්ම ලෝරන්ස් පෙරේරා මහාතාද මේ සම්බන්ධයෙන් සෑහෙන වෙහෙසක් දෑරු
පුරෝගාමීන් වශයෙන් හැඳින්විය හැකිය.

		සිංහල යතුරු ලියනය ගැන තව දුරටත් සොයා බැලිමට 1964 දී අධිකරණ අමාත්‍යංශය විසින්
තවත් කාරක සභාවක් පත් කරනු ලැබිණ. එහි සභාපති වශයෙන් ක්‍රියා කළේ එවක රාජ්‍ය භාෂා කොමසාරිස් පදවිය දරු
ආචාර්ය නන්දදේව විජේසේකර මහතායි. මේ කාරක සභාව විසින් අනුමත කරන ලද යතුරු පුවරුව
"විජේසේකර යතුරු පුවරුව" යන නමින් පසු කලෙක හැඳින්වෙන්නට විය. ඔලිම්පියා යතුරු ලියනයට අමතරව Adler
(ඇඩිලර් ) යන නමින් අලුත් යතුරු ලියනයක් ද මේ නව යතුරු පුවරුව ජනප්‍රිය කිරිමට දායක විය.

		"විජේසේකර''' " යතුරු පුවරුව තනි අකුරු පමණක් නොව "බැඳි අකුරු " ලිවිමට ද ඉඩ ලබා දෙයි .
මේ යතුරු පුවරුව ද පසුව මඳ සංශෝධනයන්ට භාජනය කරන ලදි.

ආශිත ග්‍රන්ථ

(ජේ .බී දිසානායක "සිංහල අක්ෂර විචාරය"කෘතිය ඇසුරුණි)

මේ අඩවිත් බලන්න
 රෙමිංටන් ගැන වැඩිදුර දැනගැනීම පිණිස The Virtual Typewriter Museum වෙත යන්න.
 සිංහල යුනිකෝඩ් යතුරුපුවරුව
 සිංග්ලිශ් ටයිප්රයිටරය
Sinhala Search

යතුරු ලියනය


Yerleşim yeri
 Çubuk, Ankara - Ankara ili ilçesi
 Çubuk, İslahiye - Gaziantep ili İslahiye ilçesine bağlı mahalle
 Çubuk, İnebolu - Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
 Çubuk, Kadınhanı - Konya ili Kadınhanı ilçesine bağlı mahalle
 Çubuk, Yıldızeli - Sivas ili Yıldızeli ilçesine bağlı köy

Coğrafya
 Çubuk-1 Barajı, Ankara ili Altındağ ilçesinde bulunan bir baraj
 Çubuk-2 Barajı, Ankara ili Çubuk ilçesinde bulunan bir baraj
 Çubuk Çayı, Aydos Dağı'ndan doğan akarsu
 Çubuk Ovası, Ankara ili Çubuk ilçesinde bulunan ova

Diğer
 Çubuk, balede stüdyo duvarları boyunca uzanan yatay tırabzan
 Çubuk, gemilerde kullanılan direk parçaları
 Çubuk, tütün içmek için kullanılan ağızlık

Çubuk


حريق مجلس الشورى المصري هو حريق هائل شب في عصر يوم الثلاثاء 19 أغسطس 2008 في مبنى مجلس الشورى المصري بالقاهرة، وقد رجحت مصادر في الشرطة المصرية أن يكون الحريق الذي دمّر مجلس الشورى ناتجاً عن ماس كهربائي وسط تشكيك من المعارضة والمواطنين المصريين.

وظل الدخان يتصاعد من مبنى الشورى، المكوّن من 3 طوابق بينها طابق مخفي، وقد استمر الحريق حتى صباح اليوم التالي لأكثر من 16 ساعة من بدء اندلاع الحريق في الطابق العلوي ثم انتقاله إلى الأسفل، وقد أتى الحريق بالكامل تقريبا على المبنى الواقع بوسط القاهرة كما امتد أيضا إلى مبنى إداري مجاور يفصل بين مبنى مجلس الشورى ومبنى مجلس الشعب. وقتل شخص واحد وأصيب ما يقرب من 16 شخصا بينهم بعض رجال الإطفاء.

وشاركت 70 سيارة إطفاء في عمليات إطفاء الحريق، و 3 طائرات هليكوبتر عسكرية

المبنى كان يوجد به غرف اجتماعات للجان البرلمانية المختلفة ما يعني انه كان يحوي ملفات لقضايا هامة إضافة إلى مضبطات للاجتماعات وجلسات مجلس الشورى

أهمية المبنى
يعتبر مبنى مجلس الشورى من الأماكن الأثرية حيث تم بنائه في عام 1866، وقد شهدت قاعاته التاريخية التي شهدت محاكمة الزعيم أحمد عرابي، ومولد دستور 1923.

الخسائر
أسفر الحريق الذي وقع في وقت العطلة الصيفية للمجلس عن وقوع 13 مصابا من رجال الإطفاء، معظمهم اصيب بحالات اختناق، نقلوا جميعا إلى المستشفى حيث توفي واحد منهم في وقت لاحق. كما خلف خسائر مادية جسيمة. وقد استبعد وزير الداخلية المصري السابق حبيب العادلي شبهة «عمل تخريبي» أو «عمل مقصود» في الحريق. وقد باشر النائب العام المصري التحقيقات في الحادث.

الأشخاص
استشهد مساعد الشرطة فؤاد نصار الذي يعمل ضمن وحدة الإطفاء التابعة لمجلس الشوري في أثناء مقاومته الحريق. وتعرض للإصابة بالاختناق 15 شخصا، من بينهم سبعة من العاملين في الدفاع المدني والشرطة، وثمانية مدنيين ونقلوا جمبعا إلى المستشفى لإسعافهم.

الوثائق
احترقت بالكامل وثائق إدارة الإحصاء بالمجلس ووثائق إدارة المحفوظات التي كانت تضم أرشيفا كاملا للوثائق والخطابات الرسمية المتبادلة بين السلطتين التشريعية والتنفيذية على مدى الحياة البرلمانية في مصر بالإضافة إلى المضبطة الخاصة بالبرلمان منذ إنشائه عام 1866 ومنها ما هو مكتوب بخط اليد قبل دخول الطباعة الحديثة.

القاعات
احترقت القاعة الرئيسية للمجلس والتي تسمي قاعة الدستور، وسبق أن شهدت مولد دستور 1923, ويزيد عمرها على 150 عاما، إلى جانب احتراق القاعة التاريخية الأخرى التي تسمي قاعة الشوري، التي شهدت محاكمة أحمد عرابي بعد هزيمة الثورة العرابية عام 1882، وهي القاعة التي كانت تعقد فيها الجلسات.

بينما نجا من الحريق المتحف الخاص بالمجلس وجميع محتوياته من تحف وصور فوتوغرافية لرؤسائه السابقين والوثائق والمخطوطات وكرسي الملك فاروق.

وقد انهارت عدة أسقف وحجرات في القصر بينها حجرات تشغلها لجان متخصصة في البرلمان المصري بفرعيه.

المصادر

وصلات خارجية

ـ  مقالة البي بي سي

ـ  مقالة موقع مصراوي

مصر في 2008
حرائق في مصر
حوادث في مصر
كوارث في 2008
مجلس الشورى المصري

حريق مجلس الشورى المصري


Predsjednik Europskog parlamenta obnaša dužnost predsjedavanja raspravama i aktivnostima Europskog parlamenta. Predsjednik također predstavlja Parlament unutar Europske unije i u međunarodnim odnosima. Za donošenje većine zakona EU i proračuna Europske unije potreban je potpis predsjednika Europskog parlamenta.

Trajanje mandata je 2,5 godine i obično je podijeljeno između dvije glavne političke stranke. Od uspostavljanja Parlamenta 1952. na dužnost je stupilo ukupno 30 predsjednika, od kojih je njih 17 bilo od prvih parlamentarnih izbora 1979. godine. Tri predsjednice bile su žene, a većina je iz starijih država članica. Dana 18. siječnja 2022. za Predsjednicu Europskog parlamenta izabrana je Roberta Metsola.

Uloga u parlamentu
Predsjednik predsjedava raspravama i nadgleda sve aktivnosti Parlamenta i njegovih konstitutivnih tijela (osiguravajući primjenu poslovnika Parlamenta), u tome je uloga slična ulozi predsjednika u nacionalnim parlamentima. Uz predsjednika postoji i 14 potpredsjednika koji predsjedavaju raspravama kada predsjednik nije u sjedištu. Predsjednik također predsjedava sastancima Ureda odgovornog za proračunska i administrativna pitanja, te Konferencije predsjednika, upravljačkog tijela kojeg čine predsjednici svake političke skupine u Europskom parlamentu.

Položaj u Uniji
Predsjednik predstavlja Parlament u svim pravnim pitanjima i vanjskim odnosima, posebno u međunarodnim odnosima. Kad se sastane Europsko vijeće, predsjednik mu se obraća iznosivši stavove Parlamenta o temama na dnevnom redu Vijeća. Predsjednik također sudjeluje na međuvladinim konferencijama o novim ugovorima. Potpis predsjednika potreban je i za usvajanje proračuna Europske unije i akata Unije donesenih u postupku suodlučivanja. Predsjednik također predsjedava odborima za mirenje s Vijećem.

U većini zemalja protokol šefa države ima prednost pred svim ostalim funkcijama. Međutim, u Europskoj uniji Parlament je naveden kao primarna institucija, pa stoga protokol njegovog predsjednika dolazi prije bilo kojeg drugog europskog ili nacionalnog protokola. Darovi dani brojnim uglednim uglednicima moraju dobiti odobrenje Predsjednika. Predsjednik španjolskog parlamenta Josep Borrell poklonio je kolegama kristalnu čašu koju je izradio umjetnik iz Barcelone na kojoj su, između ostalog, urezani dijelovi Povelje o temeljnim pravima.

Reorganizacijom vodećih radnih mjesta u EU-u prema Lisabonskom ugovoru došlo je do određenih kritika zbog nejasnih odgovornosti svakog radnog mjesta. Ukrajinski veleposlanik u EU Andriy Veselovsky pohvalio je okvir i pojasnio ga vlastitim riječima: predsjednik Europske komisije govori kao "vlada" EU-a, dok je predsjednik Europskog vijeća "strateg". Visoki predstavnik specijalizirao se za "bilateralne odnose", dok se europski povjerenik za proširenje i europsku politiku susjedstva bavi tehničkim pitanjima poput sporazuma o slobodnoj trgovini s Ukrajinom. Predsjednik parlamenta u međuvremenu artikulira vrijednosti EU-a poput demokratskih izbora u drugim zemljama.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene mrežne stranice Predsjednika Europskog parlamenta, pristupljeno 2. srpnja 2021.
 Dužnosti Predsjednika Europskog parlamenta europarl.europa.eu. Pristupljeno 2. srpnja 2021.
 Popis svih Predsjednika Europskog parlamenta  European Navigator, pristupljeno 2. srpnja 2021.
 Rezultati svih izbora za predsjednika Europskog parlamenta od 1979. do 2007., pristupljeno 2. srpnja 2021.

Europski parlament
Europska unija

Predsjednik Europskog parlamenta


Stanoje Mihaldžić (srpska ćirilica: Станоје Михалџић; Jasenovac, 4. lipnja 1892. – ?) je bio jugoslavenski političar, mason, šef zagrebačke policije, ministar unutarnjih poslova u Vladi Kraljevine Jugoslavije, pod-ban i vršilac dužnosti bana Savske banovine i ban Drinske banovine.

Prema nekima, sredinom 1941. godine ubili su ga Nijemci ili ustaše u Sarajevu zbog veza s Britancima, a prema drugima, Nijemci su ga zarobili i odveli u Graz, gdje je preživio rat. Njegova sudbina još uvijek nije poznata.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Srbi u Hrvatskoj
Političari Kraljevine Jugoslavije

Stanoje Mihaldžić


La maison natale de Blaise Pascal est un bâtiment composé de deux hôtels particuliers transformés par la suite en immeubles et aujourd'hui détruits, situé à proximité immédiate de la cathédrale  de  Clermont-Ferrand, dans le Puy-de-Dôme. Blaise Pascal (1623-1662), mathématicien, inventeur, philosophe, y est probablement naît et y passe son enfance entre 1623 et 1631. Un premier immeuble est détruit en 1900, le second en 1930.

Historique

Étienne Pascal, le père de Blaise, achète en 1614 l'hôtel de Langhac à Charlotte de Beaufort-Canillac, lui-même partie de l'hôtel de Vernines occupé du temps de Pascal par les familles Montorcier de Villars et Chardon du Ranquet : Amable Montorcier occupe la partie nord-est de l'hôtel et Chardon du Ranquet la partie sud-ouest ; les deux autres parties sont les immeubles nommés au dix-neuvième siècle Cohendy qui donne sur la rue des Gras et Dauzat donnant sur la rue des Chaussetiers (anciennement rue des Petits-Gras). Ils sont situés à proximité immédiate de la cathédrale, sur la butte de Clermont.

Blaise Pascal est probablement né à l'hôtel de Langeac, dans un de ces deux immeubles, et d'après Alexandre de Bellaigue de Bughas, dans la partie correspondant à la maison Cohendy. Mais peut-être est-il né dans un autre immeuble appartenant à son père situé sur la paroisse de Saint-Pierre, ou plus improbable, né dans un immeuble de la paroisse Saint-Pierre n'appartenant pas à son père.

En 1631 Étienne Pascal quitte Clermont-Ferrand et s'installe à Paris avec ses enfants, Gilberte, Blaise et Jacqueline.

Les démolitions

Les travaux d'agrandissement de la cathédrale, dirigés par Viollet-le-Duc, obligent la ville à élargir la voirie à l'angle sud-ouest. Le 10 décembre 1897, la ville acquiert l'immeuble Cohendy et la maison rue des Gras est démolie en 1900 pour permettre la construction du perron de la cathédrale. Le 12 mars 1914 la ville acquiert la maison rue des Chaussetiers, démolie en 1930.

Hommages
 En 1962, pour le tricentenaire de sa mort, une dalle circulaire sculptée par Gustave Gournier fut installée pour signaler l'emplacement de la maison place Edmond-Lemaigre. Une plaque en bronze portant l'inscription « Ici s'élevait la maison natale de Blaise Pascal » était entourée d'un anneau périphérique en pierre de Volvic divisé en cinq segments égaux sculptés de bas reliefs : armes parlantes de la famille Pascal (l'agneau pascal); façade de la maison détruite ; figures géométriques et arithmétiques (le triangle, la roulette, la machine à calculer) ; un livre ouvert avec sur la page de gauche: « Le cœur a ses raisons que la ... » et en regard « Clermont 728. Puy de Dôme 640 ». Ce monument fut retiré en 1997 ou 1998.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie

 .

 .

 .

Liens externes
 Les lieux pascaliens (blaisepascal.bibliotheques-clermontmetropole.eu)

Pascal, Blaise
Blaise Pascal

Maison natale de Blaise Pascal


Jappeloup é um filme de drama franco-canadense de 2013 dirigido por Christian Duguay. Baseado em fatos reais, o longa-metragem conta a história do saltador olímpico Pierre Durand e seu cavalo Jappeloup de Luze.

Sinopse
Um jovem advogado abandona sua carreira para competir junto com Jappeloup, um cavalo sem muito talento em competições de salto. A glória e a vitória chegarão, mas o caminho está cheio de obstáculos. O amor entre ambos é fundamental.

Elenco
Guillaume Canet ... Pierre Durand
Marina Hands ... Nadia Durand
Daniel Auteuil ... Serge Durand
Lou de Laâge ... Raphaëlle Dalio
Tchéky Karyo ... Marcel Rozier
Jacques Higelin  ... Henry Dalio
Marie Bunel  ... Arlette Durand
Joel Dupuch  ... Francis Lebail
Frederic Epaud  ...  Patrick Caron
Jeffrey Noël ... Gilles
Arnaud Henriet  ... Frédéric Cottier
Donald Sutherland ... John Lester
Luc Bernard ... comentarista esportivo
Jean Rochefort ... Ele mesmo
Sonia Ben Ammar  ... Raphaëlle jovem

Recepção
O filme foi exibido no festival de cinema COLCOA em Los Angeles, Califórnia, em 2013. O The Hollywood Reporter escreveu que o filme oferece "uma mistura bastante clássica de acrobacias e sentimentos antes de galopar para seu emocionante final equino".

Pelo filme, Lou de Laâge recebeu sua primeira nomeação ao César de melhor atriz revelação.

Filmes da França de 2013
Filmes do Canadá de 2013
Filmes de drama biográfico da França
Filmes de drama biográfico do Canadá
Filmes de drama biográfico da década de 2010
Filmes com cavalos
Filmes em língua francesa
Filmes dirigidos por Christian Duguay

Jappeloup


Chef'in Eric Cartman'a anlattığı bir fizik kuralı. Bir kız bir şey yüzünden bağırırsa, bu diğer kızların bağırmasına sebep verecektir. Bu şekilde bu durum art arda artar, ta ki 5 mil içindeki bütün kızlar bağırana dek.

Kaynakça

South Park

Gomlich Efekti


L'église Saint-Révérend est une église située aux Éduts, dans le département français de la Charente-Maritime en région Nouvelle-Aquitaine.

Historique

L'église est inscrite au titre des monuments historiques par arrêté du .

Architecture

Intérieur

Extérieur

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Charente-Maritime
 Églises de la Charente-Maritime

Liens externes

Les Éduts
Monument historique inscrit en 1973
Les Éduts
Les Éduts

Église Saint-Révérend des Éduts


බැං කි-මූන් (උපත ජුනි 13 1944) යනු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ හිටපු 8 වන මහලේකම් වරයාය. මොහු 2007 වර්ෂයේ කොෆි අන්නන් මහලේකම් ධුරයෙන් ඉවත්වීමෙන් පසු මහලේකම් ධුරයට පත් විය. වෘත්තීය රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයෙකු වන මුන් දකුණු කොරියාවේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශයේ සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ කටයුතු කරන ලදී. විශ්ව විද්‍යාලයෙන් පිට වීමත් සමග විදේශ සේවයට එක වූ මුන් තම පළමු ධුරය ඉන්දියාවේ නව දිල්ලි වල හොබවන ලදී.

මුන් දකුණු කොරියාවේ විදේශ කටයුතු ඇමති ලෙස 2004 ජනවාරි සිට 2006 නොවැම්බර් දක්වා කටයුතු කරන ලදී. 2006 පෙබරවාරි මාසයේ ඔහු එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා ලේකම් ධුරයට තරග කිරීමේ වැඩසටහන ආරම්භ කරන ලදී. මුලදී ඔහු මෙම ධුරයට තේරී පත්වීමට ඉඩකඩ සිමා සහිත බව සිතුවද දකුණු කොරියාවේ විදේශ ඇමති ලෙස විවිධ රට වල සංචාරය කිරීමට ලැබුණු ඉඩකඩ නිසා ඔහුට වාසිදායී තත්වයක් ඇති විය.

චරිත කතා
1944 උපත්

බැං කි-මූන්


I det muntre hjørne er det 10. studiealbum af den danske sanger og sangskriver C.V. Jørgensen, der udkom i 1990 på Epic Records. Albummet er produceret af C.V. Jørgensen og indspillet i kælderen i hans hjem. I det muntre hjørne er mere nedtonet og akustisk end det forrige album, Indian Summer (1988). Om dette har C.V. Jørgensen udtalt: "Min nye plade er blottet for - skal vi kalde det - den statiske elektricitet, som har været der tidligere. Vi har fundet en form for musik, som jeg tror vil holde lang tid."

I Berlingske Tidende skrev Ebbe Rossander om I det muntre hjørne: "Der er en egen snigende kraft i sangene, en energi som, når den først rammer, er svær at slippe. Den tilsyneladende afslappethed hvormed musikken afleveres, »dækker over« en intensitet, som danner den perfekte baggrund for teksterne." Arne Møller fra BT gav albummet tre ud af seks stjerner, og skrev: "Når man abstraherer fra den mavesure revsende tekst, som bestemt ikke har megen antydning af munterhed, så er her faktisk tale om en flot guitar-plade". Anmelderen betegnede albummet som værende med en "Texas-lignede sound her og country-inspirerede rytmer". I sin anmeldelse for Ekstra Bladet, gav Anders Krag albummet fire ud af seks stjerner. Han sammenlignede C.V. Jørgensen med amerikanske Bob Dylan og skrev: "Danmark har fået sin - og der er mange slet skjulte citater af Dylan på 'I Det Muntre Hjørne', hvor folkesanger Jørgensen spørger, hvad man stiller op med al sin viden, når man har leflet hjernen bort."

Albummet vandt prisen for Årets danske rock-udgivelse, og var yderligere nomineret til Årets danske album ved Dansk Grammy 1991.

Spor

Kilder

Album fra 1990
C.V. Jørgensen-album

I det muntre hjørne