Çal, Denizli'nin bir ilçesi.

Tarihçe
Çal'ın antik dönemlerdeki adı Mosyna'dır. Türklerin bölgeye gelmesine kadar bu isimle anılmıştır. Türkler bölgeye Çal adını vermiş ve bu yöre Çal Yöresi olarak anılmaya başlanmıştır. Çağatay lehçesinde yüksek yer ya da yayla anlamına gelen Çal adı, ilçenin doğal konumundan dolayı verilmiştir. "Çal" kelimesi bunun yanında taşlık yer, çıplak tepe, kireçli toprak gibi anlamlara da gelmektedir. Çal uzun yıllar bir yerleşim merkezinin değil, bölgenin adı olarak kullanılmıştır. Çal'ın bugün olduğu yerdeki yerleşim yerinin adı ise Demirciköy'dür. Bölgeye yerleşenlerin önemli kısmının demircilikle geçindiği için bu ismi aldığı ifade edilmektedir.

Daha sonra bölgenin genel adı olan Çal, merkez ilçenin adı haline gelmiştir. Anadolu'daki yer adlarında benzer örneklere rastlanılır. Çal'da mevcut iki kitabede de Çal'ın ismi Demirci Karyesi olarak geçmektedir. Bu kitabelerden birisi Hicri 1267 (1850) tarihli Çarşı Camii minare girişinde bulunan kitabedir. Diğeri ise Fakıoğlu Camiinde bahçe duvarında monte edilmiş olan 1247 (1831) tarihli kitabedir.

Ancak Çal ile ilgili ilk Osmanlı belgelerinde Demirciköy adına rastlanmaması ve sürekli "Çal" isminin kullanılması bu değişimin çok önceki dönemlerde gerçekleştiğini göstermektedir. Nitekim Çal'dan bahseden hemen bütün belgelerde net olarak Çal tabiri kullanılmıştır. Özellikle bir kaza merkezi haline geldiği 17. yüzyıldan itibaren yörenin genel olan Çal merkez içinde kullanılmaya başlanmıştır. Yukarıda belirttiğimiz 1831 ve 1851 tarihli kitabelerde Demirciköy adının kullanılması muhtemelen yöresel bir kullanımdan kaynaklanıyor olmalıdır. Yani çok daha önceki dönemlerde kaza merkezine resmi makamlar tarafından Çal adı verilmiş ve bu isim kullanılmaya başlanmış ise de; halk arasında alıştıkları isim olan Demirciköy tabiri kullanılmaya devam etmiş olmalıdır. Nitekim merkezdeki iki caminin kitabesinde Demirciköy isimlerinin kullanılmasını bu yaklaşıma göre açıklayabiliriz.

Roma İmparatorluğu döneminde ait çeşitli kalıntıların bulunduğu Çal Anadolu Selçukluları devrinde Türklerin idaresine girdi. Çal bölgesinin kuruluşu 1072 yıllarına kadar uzanır. Selçuklunun Kayı boyundan gelen Türkler Çardak üzerinden bugün adı Boğaziçi olan bölgeye yerleşmiştir. Baklanı kuran Abdi bey den sonra bu bölgeye gelen Hüsamettin dede Daha sonra Çal ve havalisini fethetmiştir. 19. yüzyıl sonuna kadar Demirciköy olan ismi 19. yüzyıl sonu itibarı ile Çal olarak anılmaya başlamıştır. II. Murat devrinde Osmanlı topraklarına katılan Çal, Karahisar-ı Sahib sancağına bağlandığı 1849'a kadar Kütahya sancağına bağlı kaldı. Çal 1885'te Aydın , 1886'da Denizli Sancağına bağlı bir kaza haline geldi. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Çal Kuvayı Milliyesinin direnişi Çal'ın Yunanlar tarafından işgalini engelledi. Çal Müftüsü Ahmet İzzet Efendi'ye Kurtuluş Savaşı sırasında yaptığı hizmetlerinden dolayı İstiklal Madalyası verildi.

Çal yöresi, aynı zamanda 12 Olympos tanrısından biri olan Dionysus'un yaşadığı yer olarak bilinir. Kimi rivayete göre Çal şarabının dünyaca ünlü olması Dionysus'un şarap tanrısı olmasından dolayıdır. Aynı zamanda tiyatronun dünyada ilk kez oynandığı antik Dionysosopolis buradadır ve ayrı bir önem taşır.

Coğrafi konumu
Çal Ege Bölgesinde, Denizli iline bağlı bir ilçedir. Denizli'nin kuzey doğusunda yer almaktadır. Denizli'nin doğusunda bulunan Çökelez Dağı'nın doğu eteklerinde kurulmuştur. Dağın batı eteğinde ise meşhur Pamukkale bulunmaktadır.

Çal, Uşak ilçeleri ve Denizli'nin doğusunda bulunan diğer ilçelerle komşudur. Çal'ın batısında Çökelez Dağı bulunmaktadır.

Dağın doğu eteklerinde Çal'a bağlı köyler, batı eteklerinde ise Akköy ilçesine bağlı köyler bulunmaktadır. Kuzey ve kuzey doğusu Uşak'ın Ulubey ve Karahallı ilçeleri ile çevrilmiştir. Çal'ın doğusunda Baklan güney doğusunda ise Honaz İlçesi yer almaktadır.

Çal, yaklaşık 65 km'lik bir yol ile Denizli'ye bağlanmaktadır. Bu yol 33. km'den sonra Afyon-Denizli yoluna bağlanmaktadır ki, duble yol haline getirilen bu bölümde ulaşım son derece rahattır. Çal ayrıca Çökelez Dağını aşan ikinci bir yolla da Denizli'ye bağlanmış ise de bu yol fazla tercih edilmemektir. Çal, Güney üzerinden Denizli-İzmir yoluna bağlanmaktadır. Çal'ın Uşak'a bağlantısı ise Karahallı ve Ulubey ilçeleri üzerindendir.

Çal'a en yakın tren istasyonu 35 km mesafedeki Kaklık istasyonudur.

Yüzölçümü 1521 km² olan Çal, 850 metrenin üzerinde bir rakıma sahiptir. Çal'ın yakınlarından geçen Büyük Menderes Nehri Çal'ın doğusunu büyük vadilerle yarmıştır. Çal'ın yüksek bir bölgede kurulmuş olması, menderes vadilerini bir hayli derinleşmesine sebep olmuştur. Bazı yerlerde bu derin vadiler adeta kanyon haline dönüşmektedir. Büyük Menderes Nehrinden geçmiş yıllarda sadece değirmenlerin çalıştırılmasında ve çok küçük çaplı arazilerin sulanmasında faydalanılıyordu. Ancak son yıllarda yapılan yatırımlarla hem Hançalar yöresindeki araziler; hem de Baklan ovasındaki geniş bir alan sulanabilir hale getirilmiştir ve Büyük Menderes Nehrinden bölge halkı daha fazla yararlanma imkânı bulmuştur.

Büyük Menderes Nehrinden kısmi olarak balık yetiştiriciliğinde de yararlanılmaktadır. Ancak bu tesisler çok büyük çaplı olmayıp, daha çok yörenin kendi ihtiyaçlarına göre üretim yapmaktadır. Menderes Nehri boyunca derin vadiler ve bu vadilerde Menderesin oluşturduğu uygun akıntı ortamı bölge için rafting sporunun da gündeme gelmesini sağlamıştır.

Nüfus

Ekonomi
İlçe halkının büyük bir kısmı geçimini tarımdan sağlar. İlçede yetiştirilen ürünlerin başında üzüm gelir. Çal üzümü meşhur bir üzüm türüdür. Çal Karası olarak da bilinen bir türü gayet meşhurdur. Ayrıca bamya, elma, tütün, sebze, tahıl, anason, haşhaş, kapari, ayçiçeği, mısır,kekik gibi ürünler de yetiştirilmektedir. İlçede çimento, Traverten Mermer ve meyve suyu fabrikası ile yetiştirilen elma ve üzümün muhafazası için soğuk hava depoları bulunmaktadır. İlçede üzümlerin şarap yapılabilmesi için şaraphaneler vardır.

Denizli ve çevresinde "Çal kayması" tabiri II. Abdülhamit döneminde piyasaya sürülen ve ilk Osmanlı kâğıt para birimi olan "Kaime" dir.

Eğitim
Pamukkale Üniversitesi'nin Bağcılık ve Organik Tarım 2 yıllık yüksekokulu 2009-2010 öğretim yılı başında Çamlık'taki binasında eğitime başlamıştır.

İdari yapı
Çal'a bağlı toplam 34 mahalle vardır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 T.C. Çal Kaymakamlığı
 T.C. Çal Belediyesi

Çal


Leng Ke (en ), né le , est une joueuse de pétanque cambodgienne.

Biographie

Clubs

Palmarès

Séniors

Championnats du Monde
 Championne du monde
 Tir de précision 2013 :  Équipe du Cambodge
 Tir de précision 2015 :  Équipe du Cambodge
 Tir de précision 2017 :  Équipe du Cambodge
 Tir de précision 2019 :  Équipe du Cambodge
 Troisième
 Triplette 2013 (avec Chantrea Oum, Sreymom Ouk et Sreya Un) :  Équipe du Cambodge
 Triplette 2017 (avec Sreymom Ouk, Sreya Un et Sorakhim Sreng) :  Équipe du Cambodge
 Triplette 2019 (avec Sreymom Ouk, Sreya Un et Sovanna Keo) :  Équipe du Cambodge

Jeux d'Asie du Sud-Est
 Vainqueur
 Tir de précision 2013 :  Équipe du Cambodge
 Doublette 2017 (avec Sreymom Ouk) :  Équipe du Cambodge
 Finaliste
 Doublette 2007 (avec Sophorn Duch) :  Équipe du Cambodge
 Troisième
 Doublette 2009 (avec Dina Duong) :  Équipe du Cambodge
 Tir de précision 2011 :  Équipe du Cambodge
 Doublette 2015 (avec Sreymom Ouk) :  Équipe du Cambodge
 Tir de précision 2015 :  Équipe du Cambodge

Trophée L'équipe
 Vainqueur
 Doublette 2018 :  Équipe du Cambodge
 Triplette 2018 :  Équipe du Cambodge

Records
Avec quatre titres, elle détient le plus grand nombre de titre de championne du monde de tir de précision, devant Angélique Colombet qui en compte trois.

Références

Liens externes

Joueuse cambodgienne de pétanque
Championne du monde de pétanque
Naissance en octobre 1970
Lieu de naissance inconnu
Article à illustrer Pétanque

Leng Ke


Sinilluarit (dansk titel: Godnat) er en grønlandsk kortfilm fra 1999 instrueret af Inuk Silis Høegh, der sammen med Kunuk Platoú har skrevet filmens manuskript. Filmen er produceret af Nuna Manna Pictures med støtte fra Nuuk Kommune og Dansk Film Instituts filmværksted.

Handling
En grønlandsk komedie om sex og jalousi. En aften får Ole en kold skulder af sin kone i sengen, den deraf følgende søvnløshed driver ham ud af soveværelset ud til køleskabet og spekulationer - Har han ikke været sød mod hende? Hvor er hun egentlig henne, når hun ikke er hjemme, men siger hun er i syklubben? Midt i sin natmad, får jalousien fat og Ole fantaserer om sex og utroskab.

Referencer

Eksterne henvisninger

Film fra Danmark (administrationskategori)
Kortfilm
Danske film fra 1999
Film fra Grønland

Sinilluarit


Aldo Peña (Santa Cruz de la Sierra, Bolivia, 2 de julio de 1982) es un futbolista boliviano. Juega de delantero y su actual equipo es el Petrolero de la Liga de Fútbol Profesional Boliviano.

Clubes

Referencias
 Ficha en BDFA
 Ficha en Cero a Cero
 Ficha en ESPN

Nacidos en Santa Cruz de la Sierra
Futbolistas de Bolivia
Futbolistas del Club Destroyers
Futbolistas del Universitario de Sucre
Futbolistas del Club Petrolero

Aldo Peña


Viano ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Reggio Emilia in der Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 22 Kilometer südlich von Reggio nell'Emilia am Tresinaro.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Emilia-Romagna
Weinbauort in Italien

Viano (Emilia-Romagna)


Amalia Mendoza puede referirse a:

 Amelia Mendoza (1915-1994), cantante ecuatoriana
 Amalia Mendoza (1923-2001), cantante mexicana

en:Amalia Mendoza (disambiguation)

Amalia Mendoza (desambiguación)


Hoplolenus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Hoplolenus congoensis Basilewsky, 1949
 Hoplolenus cyllodinus Fauvel, 1882
 Hoplolenus insignis LaFerte-Senectere, 1851
 Hoplolenus obesus (Murray, 1858)

Referencias

Enlaces externos
 Hoplolenus en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Oodini

Hoplolenus


Chen Jitong (chino simplificado, 陈季同 tradicional 陳季同, pinyin, Chén Jìtòng, también conocido como Tcheng Ki-tong, nombre de estilo  敬如; Houguan, hoy Fuzhou,  1851-Nankin, marzo de 1907) fue un diplomático, general y escritor chino de finales de la dinastía Qing.

En 1869 comenzó a estudiar la lengua francesa en una escuela asociada a la marina de Fuzhou. En, fue seleccionado para acompañar a Shen Baozhen a Europa y escribió un libro sosbre sus impresiones a su vuelta a China al año siguiente. Ocupó varios cargos importantes en el servio de asuntos exteriores de los
Qing y escribió varias obras durante su fase diplomática en Francia.

En 1891 fue despedido de todos sus puestos oficiales y se estableció en Shanghái, tras la Primera Guerra Sino-Japonesa sirvió como ministro de asuntos exteriores en la efímera República de Formosa.

Obra
 Les Chinois peints par eux-mêmes. 3. ed. Paris: Calmann-Lévy, 1884.
 Le théâtre des Chinois : étude de mœurs comparées. 3. éd. Paris: Calmann Lévy, 1886.
 Comment on devient Parisien. Le Figaro, 1885
 Contes chinois, Paris, Calmann Lévy, 1889.
 Le Roman de l'Homme Jaune, Mœurs chinoises. P., Charpentier, 1891.

Referencias
Tcheng-ki-tong. The Chinese painted by themselves. Translated from the French by James Millington. London: Field & Tuer, [1885?]
Yeh, Catherine Vance. "The Life-Style of Four Wenren in Late Qing Shanghai." Harvard Journal of Asiatic Studies 57, no. 2 (1997): 419-70.

Enlaces externos

 (en francés) Discursos
 Les Chinois peints par eux memes de Google Books

Escritores chinos de la dinastía Qing
Escritores en francés del siglo XIX
Escritores en chino
Escritores de China del siglo XIX

Chen Jitong


Detalik est un genre d'araignées aranéomorphes de la famille des Salticidae.

Distribution
Les espèces de ce genre se rencontrent au Nigeria et en  Côte d'Ivoire.

Liste des espèces
Selon  :
 Detalik anthonyi Wesołowska, 2021
 Detalik cavally Wesołowska & Russell-Smith, 2022
 Detalik ibadan Wesołowska, 2021
 Detalik idanrensis Wesołowska, 2021

Systématique et taxinomie
Ce genre a été décrit par Wesołowska en 2021 dans les Salticidae.

Publication originale
 Wesołowska, 2021 : « Five new jumping spiders from Nigeria (Araneae: Salticidae: Thiratoscirtina). » Arachnology, , , .

Liens externes

Notes et références

Salticidae
Genre d'araignées (nom scientifique)

Detalik


SES Americom était un important opérateur de satellites géostationnaires commerciaux nord-américains basé aux États-Unis. La société commença sous le nom RCA Americom en 1975 avant d'être achetée par General Electric en 1986 puis par SES S.A. en 2001. En septembre 2009, SES Americom et SES New Skies ont fusionné pour former SES World Skies.

Histoire
RCA American Communications (RCA Americom) a été fondée en 1975 comme opérateur de satellites construits par RCA Astro Electronics. Le premier satellite de la société, Satcom 1, a été lancé le 12 décembre 1975. Satcom 1 fut l'un des tout premiers satellites géostationnaires.

Satcom 1 fut crucial en aidant les premières chaînes de TV par câble (telles que TBS et CBN) à avoir du succès, parce que ces chaînes distribuaient leur programme à tous les terminaux des TV par câble locales grâce au satellite. De plus, ce fut le premier satellite utilisé pour diffuser des réseaux TV aux États-Unis, comme ABC, NBC, et CBS, pour distribuer leur programmation à l'ensemble de leurs stations locales affiliées. Satcom 1 fut également largement utilisé car il offrait une capacité de communications double de celle du concurrent Westar 1 (24 transpondeurs au lieu de 12 pour Westar 1), ce qui entraînait des coûts d'utilisation des transpondeurs plus faibles. Quatorze satellites Satcom supplémentaires (de plus en plus sophistiqués) entrèrent en service entre 1976 et 1992.

En 1986, General Electric acheta RCA et renomma la société Americom en GE American Communications (GE Americom). À partir de 1996, les nouveaux satellites furent nommés par la série GE-#, par exemple GE-1 en 1996, GE-2 en 1997, etc.

Rachat par SES
En novembre 2001, GE a vendu sa division GE Americom à SES pour 5 milliards de US$ en cash et en actions. À la suite de la vente, GE Americom fut rebaptisée SES Americom et SES Global fut créée en tant que société mère. Les activités existantes de SES furent déplacées vers la filiale SES Astra nouvellement créée. SES acheta un satellite à la société de télévision par satellite défaillante Crimson Satellite Associates et à GE Americom alors qu'il était encore en fabrication par GE AstroSpace (comme Satcom K3). Renommé Astra 1B, il fut lancé pour ajouter des capacités supplémentaires aux services de télévision par satellite à , desservant l'Allemagne, le Royaume-Uni et la République d'Irlande.

Après l'acquisition de GE Americom par SES, tous les satellites anciennement nommés avec le préfixe GE-# furent renommés AMC-# (par exemple, GE-1 renommé AMC-1, etc.).

Le Président et CEO de la nouvelle entité SES Americom était Dean Olmstead. Il quitta la société en 2004 et fut remplacé par Edward Horowitz. SES Americom fut ensuite placée sous la responsabilité de Robert Bednarek, le Président et CEO de SES New Skies.

En septembre 2009, SES Americom et SES New Skies ont été rebaptisés SES World Skies.

Flotte de satellites
Avant d'être absorbé dans SES World Skies en 2009 (ce qui étendait la couverture au Moyen-Orient et à l'Afrique), SES Americom gérait les satellites nord-américains suivants en orbite géostationnaire :

Voir aussi
 SES
 Astra
 SES New Skies

Références

Liens externes
 Site officiel de SES Americom

Bouquet de télévision par satellite
Opérateur de satellites

SES Americom


Marka is the name of the forested and hilly areas surrounding Oslo, Norway. It includes areas within the municipality of Oslo, but also large areas in Hole, Ringerike, Jevnaker, Lunner, Nittedal, Bærum, Asker, and other municipalities in Viken county.  The name is actually just the finite form of mark (Norse mǫrk f) 'woodland, forest'. (See also Finnmark, Hedmark, Telemark, Marker and Aremark.)

Though not designated a borough of Oslo, it is a major recreational area for the population of Oslo, and development in the area is for the most part prohibited. Despite being used frequently by many inhabitants of Oslo, especially at weekends, the fauna of marka includes species such as lynx, wolf, beaver, moose and roe deer.

The term Oslomarka is usually used for all the recreational areas around Oslo. Marka is the administrative name for the part of it that lies inside the city limits. Neighboring municipalities (most of which lie in Viken) do not have the same kind of administrative division as Oslo, and thus do not have any separate administrative arrangement for their parts of the area. The area within Oslo municipality is divided into two parts. The population and agricultural areas of Marka are located mainly in two valleys, Sørkedalen and Maridalen.

Oslomarka is further divided into:
Kjekstadmarka
Vestmarka
Krokskogen
 Bærumsmarka
Nordmarka
Romeriksåsen
Lillomarka
Gjelleråsen
Østmarka
Sørmarka
Of these, Vestmarka, Kjekstadmarka, Romeriksåsene, Follomarka and Sørmarka lie almost entirely outside the city limits.

References

External links

 Official website

Boroughs of Oslo
Geography of Oslo
Forests and woodlands of Norway

Marka, Oslo


En química, la geometría molecular piramidal cuadrada describe la forma o geometría molecular de ciertos compuestos de fórmula química ML5, donde M es un átomo central y L es un ligando. Si los átomos del ligando estuviesen conectados, la forma resultante sería la de una pirámide de base cuadrada.

Características
Esta geometría es común en ciertos compuestos en los que el átomo central es un elemento representativo que tiene un par solitario estereoquímicamente activo, tal como se describe en teoría RPECV. Ciertos compuestos cristalizan tanto con geometría de bipirámide trigonal como formando estructuras piramidales cuadradas, en particular, [Ni(CN)5]3&minus.

Como estado de transición en la pseudorotación de Berry
Cuando una molécula bipiramidal trigonal sufre una pseudorotación de Berry, pasa a través de una etapa intermedia con geometría cuadrada plana. Así, a pesar de que esa geometría se ve rara vez en moléculas en estado fundamental, podemos encontrarla como resultado de una distorsión de baja energía a partir de una bipirámide trigonal.

La pseudorotación también se da en moléculas piramidales cuadradas. Las moléculas con esta geometría, a diferencia de la bipiramidal trigonal, presentan una vibración más fuerte. El mecanismo utilizado es similar al mecanismo de Berry.

Ejemplos
Algunos compuestos moleculares que adoptan la geometría piramidal cuadrada son XeOF4, y XF5 (X = Cl, Br, I). Los complejos de vanadio (IV), como por ejemplo [VO(acac)2] son piramidales cuadrados (acac=acetilacetonato, un anion derivado de la 2,4-pentanodiona que ha perdido un protón).

Véase también
 Método AXE
 Pirámide cuadrada
 Molécula hipervalente
 Geometría molecular

Enlaces externos

Centro de estructura molecular de la Universidad de Indiana
Simetrías de grupo puntual. Ejemplos interactivos.
Modelado molecular
Visualización de estructura plana trigonal animada

Referencias

Geometría molecular

Geometría molecular piramidal cuadrada


Public Stunts, Private Stories is the authorized biography of the Canadian alternative rock group Barenaked Ladies. The book was written by friend of the band and fellow Scarborough, Ontario native Paul Myers (brother of actor Mike Myers). The biography was originally published in 2001 in Canada by Madrigal Press and was published in the US in a revised 2003 edition by Simon & Schuster with a different cover, certain corrections, and added details concerning the band's greatest hits compilation, Disc One: All Their Greatest Hits (1991–2001). , it is the band's only authorized biography.

See also
Barenaked Ladies

External links

Official BNL site
Official BNL Merchandise
Official BNL Audio site (Purchasable downloads)
Official BNL Band Blog

Canadian biographies
2001 non-fiction books
Barenaked Ladies
Show business memoirs

Public Stunts Private Stories


جوزيف تشوفانيتش ، من مواليد 7 يوليو 1960 في دولني كوتشوكفك في تشيكوسلوفاكيا، لاعب كرة قدم تشيكوسلوفاكي سابق، ومدرب كرة قدم تشيكي سابق.

لعب مع منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم بين عامي 1984 و1992.

درب منتخب التشيك لكرة القدم بين عامي 1998 و2001.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية تشيكيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في هولندا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
تشيكيون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
تشيكيون مغتربون في روسيا
تشيكيون من أصل سلوفاكي
رياضيون تشيكوسلوفاكيون مغتربون في هولندا
رياضيون تشيكيون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون تشيكيون مغتربون في روسيا
رؤساء ومسيرو كرة قدم
رؤساء ومسيرو كرة قدم تشيكية
لاعبو الدوري التشيكي الممتاز
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو سبارتا براغ
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كرة قدم تشيكوسلوفاكيون
لاعبو كرة قدم تشيكوسلوفاكيون مغتربون
لاعبو كرة قدم تشيكيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في هولندا
لاعبو منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم
مدربو الدوري التشيكي لكرة القدم
مدربو بطولة أمم أوروبا 2000
مدربو سبارتا براغ
مدربو كرة قدم تشيكيون
مدربو كرة قدم تشيكيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
مدربو كرة قدم مغتربون في روسيا
مدربو منتخب التشيك الوطني لكرة القدم
مدربو نادي بريبرام
مدربو نادي بني ياس
مدربو نادي سلوفان براتيسلافا
مدربو نادي كوبان كراسنودار
مواليد 1960
رياضيون من إقليم ترنتشين
لاعبو كرة قدم من إقليم ترنتشين

جوزيف تشوفانيتش


María Dánou (en  ; née le  à Véria) est une fondeuse grecque.

Biographie
Sa première compétition internationale est le Festival olympique de la jeunesse européenne en 2007 à Jaca.

Après deux victoires aux Championnats de Grèce en 2009, elle dispute son premier championnat du monde élite à Liberec.

Dánou est sélectionnée pour les Jeux olympiques de Vancouver 2010, elle se place  sur le dix kilomètres.

Entre 2011 et 2016, Dánou fait une pause dans sa carrière sportive pour se consacrer à ses études du management du sport à Lausanne en Suisse. Elle est aussi impliquée en tant que promotrice de l'escrime au niveau international.

De retour, elle signe de bons résultats dans la Coupe des Balkans, se classant troisième du classement général en 2017 et 2018.
Elle obtient sa deuxième sélection eaux Jeux olympiques en 2018 à Pyeongchang, s'y classant  du dix kilomètres. Le mois suivant, la Grecque fait ses débuts en Coupe du monde au trente kilomètres de Holmenkollen (). Son meilleur résultat dans cette compétition est à ce jour  à Davos en décembre 2020.

Dans les Championnats du monde, son meilleur résultat individuel est  du skiathlon en 2021 à Oberstdorf.

Elle a disputé quelques compétitions continentales de biathlon.

Résultats aux Jeux olympiques

Liens externes

Références

Naissance en mars 1990
Naissance à Véria (Grèce)
Fondeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2010
Fondeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2018
Fondeuse grecque
Fondeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Porte-drapeau olympique

María Dánou


Gayralia, rod zelenih algi smješten u vlastitu porodicu Gayraliaceae, dio razreda Ulvophyceae. Postoje dvije vrste od kojih tipična G. oxysperma, uobičajena je u morskoj vodi, ali je uočena i u bočatim i slatkim vodama u blizini mora. Druga vrsta iz južnog Brazila je isključivo morska, opisana je 2013. po primjerku iz zaljeva Guaratuba, država Paraná.

Vrste
 Gayralia brasiliensis Pellizzari, M.C.Oliveira & N.S.Yokoya
 Gayralia oxysperma (Kützing) K.L.Vinogradova ex Scagel et al.

Izvori

Ulotrichales

Gayralia


هاني أوسوت  مؤلفة وصحفية ومترجمة فنزويلية، ولدت في كراكاس في 14 فبراير 1946. كانت أستاذة في الجامعة المركزية الفنزويلية، وترجمت أعمال راينر ماريا ريلكه وإيميلي ديكنسون. وتوفيت في 31 ديسمبر 2002.

مراجع

أعضاء هيئة تدريس جامعة المركزي فنزويلا
خريجو جامعة فنزويلا المركزية
شاعرات فنزويليات
شعراء فنزويليون في القرن 20
كاتبات فنزويليات في القرن 20
كتاب من كاراكاس
مترجمو القرن 20
مترجمون فنزويليون
مترجمون من الإنجليزية إلى الإسبانية
مواليد 1946
مواليد في كاراكاس
وفيات 2002
وفيات في فنزويلا
وفيات في كاراكاس
معلمات فنزويليات

هاني أوسوت


SQL, (İngilizce "Structured Query Language", Türkçe: Yapılandırılmış Sorgu Dili, telaffuz: ɛs kjuː ˈɛl/) verileri yönetmek ve tasarlamak için kullanılan bir dildir. SQL, kendisi bir programlama dili olmamasına rağmen birçok kişi tarafından programlama dili olarak bilinir. SQL herhangi bir veri tabanı ortamında kullanılan bir alt dildir. SQL ile yalnızca veri tabanı üzerinde işlem yapılabilir; veritabanlarında bulunan sistemlere bilgi ekleme, bilgi değiştirme, bilgi çıkarma ve bilgi sorgulama için kullanılmaktadır. Özellikle de ilişkisel veritabanı sistemleri üzerinde yoğun olarak kullanılmaktadır. SQL'e özgü cümleler kullanarak veri tabanına kayıt eklenebilir, olan kayıtlar değiştirilebilir, silinebilir ve bu kayıtlardan listeler oluşturulabilir.

Tarihçe

Veritabanı yaklaşımı ile birlikte bir veri sorgulama diline veya aracına ihtiyaç duyulmuştur. İlk başta matematiksel bir sözdizimine sahip olan SQUARE adlı bir dil geliştirilmiştir. Geniş kullanıcı kitleleri tarafında kolay kullanılabilmesi için matematiksel söz dizimli SQUARE dilinden vazgeçilerek, İngilizceye benzer sözdizimine sahip bir dil oluşturulmuş ve SEQUEL  olarak adlandırılmıştır. Daha sonra da bu SEQUEL dili, İngilizce söylenişine paralel olarak SQL olarak adlandırılmıştır.

SQL dili ilişkisel alanda büyük ilgi görmüş ve İlişkisel Veri Tabanı Yönetim Sistemlerinin (İVTYS) tümünde yer alan standart dil görünümü kazanmıştır. Bu nedenle Veri Tabanı konusunda çalışan tüm bilişim teknik personeli tarafından bilinmesi gereken bir dil konumundadır.

Veri tanımlama olanakları

SQL veri tanımlama deyimlerinden başlıcaları şunlardır:
 CREATE TABLE tablo_adiYeni bir tablo oluşturmak için kullanılır. Alan isimleri yazılırken sona virgül konulur ve son satır olan işlemimizde virgül konmadan parantez kapatılır.
CREATE TABLE tabloilceler (
  ilceNo mediumint(8) unsigned DEFAULT '0' NOT NULL,
  ilce varchar(30) NOT NULL,
  postakodu varchar(5),
  ilceTel char(3),
  plakaKodu char(2) NOT NULL
)

 ALTER TABLE tablo_adı Yeni bir sütun eklemek, sütunun tipini veya uzunluğunu değiştirmek vb. yapısal değişiklikler yapılması için kullanılır.
 DROP TABLE tablo_adıTabloyu içerisindeki verilerle birlikte siler.
 TRUNCATE TABLE tablo_adıTablodaki tüm verileri siler, tablo yapısını korur.:
 CREATE VIEW görüş_adı Görüntü oluşturmak için kullanılır
 DROP VIEW görüş_adı Görüntüyü siler
 CREATE INDEX indeks_adı Tablonun (en azından bir) sütun adı üzerinde indeks oluşturmak için kullanılır.
 DROP INDEX indeks_adıOluşturulan indeksleri veri tabanından kaldırmak için kullanılır.

Veri işleme olanakları

SELECT deyimiSelect deyimi, ilişkili veri tabanından veri almak için kullanılır.:SELECT ilçe, postakodu FROM tabloIlceler WHERE plakaKodu = '34'İstanbul'un ilçeleri ile posta kodlarını gösterir
UPDATE deyimiUpdate deyimi, ilişkili veri tabanındaki verileri güncellemek için kullanılır.:UPDATE tabloIlceler SET postakodu = '06720' WHERE ilce = 'Bala'Bala'nın posta kodunu değiştirir
INSERT deyimiInsert deyimi, ilişkili veri tabanına veri eklemek için kullanılır.:INSERT INTO tabloIlceler VALUES (, 'Yenişehir', , , '53')Yeni veriler ekler
DELETE deyimiDelete deyimi, ilişkili veri tabanından veri silmek için kullanılır.:DELETE FROM tabloIlceler WHERE plakaKodu = '53'plakaKodu 53 olan bütün verileri siler

SQL dilini kullanan veritabanları
 Sybase
 MySQL
 PostgreSQL
 Microsoft SQL Server
 Oracle
 IBM DB2
 IBM Informix
 Progress
 Firebird
 Microsoft Access

Dış bağlantılar
 w3schools.com SQL sayfası

SQL
Veri tabanı yönetim sistemleri
Sorgulama dilleri
Bildirimsel programlama dilleri
Veri modelleme dilleri

SQL


Victor Henry Elford (10 Haziran 1935, Londra - 13 Mart 2022), eski İngiliz spor otomobil, ralli ve Formula Bir pilotu. İlki 7 Temmuz 1968'de olmak üzere 13 Formula Bir yarışına katılmış, toplamda 8 şampiyona puanı toplamıştır.

Ölümü
Elford, 13 Mart 2022'de yaşamının son yıllarını geçirdiği Güney Florida, Amerika Birleşik Devletleri'nde kanser nedeniyle 86 yaşında öldü.

Kaynaklar

1935 doğumlular
Londra doğumlu sporcular
2022 yılında ölenler
Florida'da kanserden ölenler
İngiliz Formula 1 pilotları

Vic Elford


Storm of the Light's Bane drugi je studijski album švedskog black metal-sastava Dissection. Diskografska kuća Nuclear Blast objavila ga je 17. studenoga 1995. Posljednji je studijski album skupine prije Nödtveidtova uhićenja 1997. zbog ubojstva Josefa ben Meddoura. Svoj idući i posljednji album Reinkaos grupa je objavila 2006., nakon čega se razišla, a Jon Nödtveidt se ubio. Kao što je bio slučaj s debitantskim uratkom, Kristian 'Necrolord' Wåhlin izradio je naslovnicu za album. Razni kritičari i obožavatelji smatraju ga remek-djelom i jednim od najboljih albuma black metala uopće. Značajno je utjecao na razvoj ekstremnog metala i nadahnuo je sastave poput Wataina, čiji je pjevač svirao bas-gitaru s Dissectionom na njegovim posljednjim nastupima.

O albumu

Pozadina
Prijašnjim je albumom The Somberlain, koji je objavila švedska diskografska kuća No Fashion Records, Dissection 1993. već postao komercijalno uspješan; prodan je u nekoliko desetaka tisuća primjeraka. Sastav je smatrao da ga izdavač nije dovoljno podržao, a ugovor koji je sklopio s njim vrijedio je samo za jedan album, zbog čega 1994. više nije imao sklopljen ugovor za objavu albuma. Nakon što je House of Kicks, distributer albuma No Fashion Recordsa, preuzeo vlasništvo nad Dissectionovim ranijim izdanjima, grupa se sama pobrinula za distribuciju albuma, a u to su vrijeme njezini članovi počeli skladati pjesme za drugi album.

Ritam-gitarist John Zwetsloot napustio je sastav u travnju 1994. Prije odlaska iz skupine sudjelovao je u skladanju pjesama "Night's Blood" i "Retribution – Storm of the Light's Bane". Istog je dana u skupinu pozvan Johan Norman, koji je surađivao s Jonom Nödtveidtom u black/death metal projektu Satanized, a službeno joj se pridružio dan poslije. Zbog komercijalnog uspjeha The Somberlaina Dissectionu je njemačka nezavisna diskografska kuća ponudila ugovor, koji je službeno potpisan u studenome te godine.

Snimanje
Snimanje albuma počelo je 17. ožujka 1995. u studijima Hellspawn i Unisound, kojima je rukovodio Dan Swanö. Jon Nödtveidt prvi je put samostalno producirao album da bi bolje izrazio svoje glazbene ideje, a Swanö se posvetio obradi zvuka. Pjesme su snimljene u dva tjedna. Tijekom snimanja skupini su se u studiju pridružili razni gosti glazbenici, a neki od njih pojavili su se i na pjesmama; Erik "Legion" Hagstedt iz Marduka pjesmi "Thorns of Crimson Death" pridonio je pozadinskim pjevanjem, a Tony "IT" Särkkä iz Abruptuma učinio je isto na pjesmi "Unhallowed". Posljednju pjesmu na uratku, klavirsku instrumentalnu skladbu "No Dreams Breed in Breathless Sleep", skladala je Alexandra Balogh na Dissectionov zahtjev.

Tijekom produkcije došlo je do problema s miksanjem bubnjeva, čiji je zvuk trebao biti nalik zvuku bubnjeva na albumima Iron Maidena objavljenim početkom osamdesetih godina 20. stoljeća; Swanö je zbog toga morao promijeniti tehniku obrade zvuka. Međutim, nakon dovršetka snimanja skupina se predomislila i ponovno je željela drugačiji zvuk bubnjeva – ovaj put da budu nalik zvuku bubnjeva sastava At the Gates, s kojim je Dissection dijelio sobu za probe – zbog čega je Swanö još jednom morao promijeniti tehniku obrade zvuka.

Poslije snimanja Dissection je otišao na trodnevnu turneju s Cradle of Filthom diljem Ujedinjenog Kraljevstva i održao je nekoliko koncerata u Švedskoj. U ljeto 1995. Jon Nödtveidt i Johan Norman pristupili su Misanthropic Luciferian Orderu (MLO), tada nedavno osnovanoj organizaciji, nakon čega se Nödtveidt naglo radikalizirao. U rujnu 1995. bubnjar Ole Öhman napustio je grupu, a zamijenio ga je Tobias Kellgren iz Satanizeda.

Objava
Nuclear Blast objavio je Storm of the Light's Bane 17. studenoga 1995. Izvorno je objavljeno 15.000 primjeraka na CD-u, 1000 primjeraka na oslikanom CD-u, 1000 primjeraka na crnoj gramofonskoj ploči i 500 primjeraka na plavoj gramofonskoj ploči. Isti je izdavač iduće godine objavio EP Where Dead Angels Lie na kojem se nalazila istoimena inačica pjesme sa Storm of the Light's Banea, njezina demo-inačica i nekoliko dodatnih pjesama prethodno objavljenih samo u Japanu. Objavljeno je i 3000 primjeraka EP-a na kružnom CD-u. U promidžbi se tvrdilo da album pripada žanru death metala, no u suvremenim recenzijama uglavnom se tvrdi da pripada black metalu.

Godine 2002. Nuclear Blast ponovno je objavio uradak, ovaj put kao digipak na kojem su se nalazile i pjesme s EP-a Where Dead Angels Lie. U fanzinu Slayer Nödtveidt je izjavio da sastav nije odobrio promjenu dizajna na prvih 5000 primjeraka tog albuma i da je Nuclear Blast naknadno povukao te primjerke s tržišta, nakon čega je objavio inačicu dizajniranu prema želji članova grupe. Američki je izdavač The End Records 2006. objavio Storm of the Light's Bane kao album na dvama CD-ima; drugi se CD sastoji od drugačije miksanih pjesama na albumu, demo-inačica pjesama "Night's Blood" i "Retribution – Storm of the Light's Bane" i pjesama s EP-a Where Dead Angels Lie. Isti je izdavač tijekom u desetim godinama 21. stoljeća objavio album u ograničenoj nakladi na raznim obojenim gramofonskim pločama.

U prosincu 1995., nakon objave albuma, Dissection je otišao na promidžbenu turneju World Tour of the Light's Bane koja se održavala u Europi i Sjevernoj Americi.

Glazbeni stil i tekstovi
Iako članovi Dissectiona svoju glazbu nikad nisu klasificirali kao čisti black metal, na Storm of the Light's Baneu prisutan je veći utjecaj tog žanra nego na albumu The Somberlain. Nödtveidt je istaknuo da Dissectionovi korijeni leže u death metalu i da svira "mračan, zloban death i black metal", ne onako kako propisuju drugi, nego kako on odredi. Glazbu karakteriziraju glasni bubnjevi i akordi u molu, čime se služe i norveški black metal sastavi, ali pjesme kao što su "Where Dead Angels Lie" i "Night's Blood" primjeri su utjecaja death metala. Gitarske dionice određuje uravnotežena izmjena rifova popraćenih blast beatovima te brzih i harmoniziranih melodija, što je tipično za švedsku death metal scenu i odražava utjecaj Iron Maidena. U pjesmama često dolazi do promjene u ritmu i tempu.

Nödtveidt, upitan o tekstovima pjesama na albumu, izjavio je: "Ne želim ih objašnjavati [...], svatko bi ih trebao interpretirati za sebe. Mislim da naša glazba i tekstovi govore sami za sebe." Komentirao je da sve tekstove povezuje ideja tame u čovjeku. U intervjuu s njemačkim fanzineom Horror Infernal početkom 1996. ipak je objasnio značenje određenih pjesama; rekao je da je "Where Dead Angels Lie" bajka o anđelu kojeg su zavele zle sile, a da naslovna skladba govori o kraju svijeta kao o kraju svjetlosti. U intervjuu s časopisom Rock Hard spomenuo je da u njegovim tekstovima ne leži nikakva posebna poruka i da je samo u njih utkao svoje osjećaje, vizije i zanimanje za okultno.

Godine 2002. Nödtveidt je izjavio da mu je na cijelom albumu najdraža pjesma "Where Dead Angels Lie". Komentirao je da su mu tekstovi poslije otkrili stvari kojih nije bio svjestan kad je napisao tu pjesmu. U dodatku koncertnom albumu Live Legacy iz 2003. nalaze se natuknice uz pjesme koje se nalaze na tom uratku; ondje piše da "Retribution – Storm of the Light's Bane" predviđa "konačnu pobjedu bijesnog kaosa i antikozmičke energije nad stajaćim, sadašnjim kozmičkim stanjem reda i njegovim stvoriteljem, Demiurgom"; također govori o tome kako će sve stvoreno biti rastavljeno i spaljeno iznutra. "Unhallowed" je "himna moćnim ljudima koji svjesno odlaze na goruće staze". "Thorns of Crimson Death" govori o duhovnom zatočeništvu u kozmosu koje sa sobom nosi čin stvaranja, kao i o buđenju iz iluzije koje taj čin donosi.

Omot albuma
Naslovnicu albuma izradio je Kristian "Necrolord" Wåhlin. Wåhlin je svirao s članovima skupine At the Gates u grupi Grotesque i prethodno je izradio naslovnicu za album The Somberlain. Slika predstavlja antropomorfiziranu smrt koja jaše konja usred zimskog pejzaža. Na poleđini albuma nalaze se fotografije četvorice članova skupine, a fotografirao ih je Oscar Matsson.

Popis pjesama

Recenzije
U vrijeme objave album je uglavnom dobio pozitivne kritike. Kai Wendel iz njemačkog glazbenog časopisa Rock Hard primijetio je da je album manje nadahnut death metalom od prethodnog i nazvao ga je "glazbeno i tekstualno besprijekornim black metalom" jer je nudio sve elemente tipične za taj žanr, među kojima su brze glazbene dionice i himničke melodije. Robert Müller iz njemačkog glazbenog časopisa Metal Hammer izjavio je da je Dissection u usporedbi s norveškim black metal sastavom Emeperor "poput komornog orkestra u usporedbi s velikim simfonijskim orkestrom s timpanima i gorućim crkvama. Nikako nije tiši, ali je manje patetičan i posvećeniji je manjim, tehnički privlačnim glazbenim zapletima." U svojoj knjizi The Collector's Guide of Heavy Metal Volume 3: The Nineties iz 2007. glazbeni novinar i autor Martin Popoff kritizirao je preglatku produkciju usmjerenu na death metal, za koju je izjavio da je postavila temelje naknadnim izdanjima skupina poput Emperora, Dimmu Borgira i Cradle of Filtha. Dayal Patterson u svojoj knjizi Black Metal. Evolution of the Cult tvrdi da su na Storm of the Light's Baneu članovi Dissectiona pokazali zreliji pristup skladanju pjesama i da su postali vještiji; pohvalio je izravniji zvuk na albumu. William York u svojoj je recenziji albuma za AllMusic izjavio da su sve pjesme "vješto osmišljene minijaturne epske skladbe" koje povezuju tematika i pamtljive melodije i dodao je da ga se "s razlogom naziva ključnim albumom" žanra.

Pojavio se na nekoliko popisa najboljih albuma. Godine 2007. časopis Rock Hard uvrstio ga je na 194. mjesto popisa "500 najboljih albuma svih vremena". Godine 2009. isti je časopis uvrstio taj album na popis najvažnijih pionira black metala. U posebnom izdanju Rock Harda posvećenom drugom valu black metala Wolf-Rüdiger Mühlmann nazvao ga je "najvažnijim djelom što se tiče melodičnog švedskog black/death metala"; dodao je da je skupina "više krčilac puteva nego dio scene, ali je svejedno neophodna". Međutim, urednici tog časopisa nisu ga uvrstili na popis 25 najvažnijih black metal albuma jer smatraju da su "Morbid Angel, Deicide, Dissection, At the Gates, Grotesque i ostali [...] važni pioniri i povezane skupine, ali ih se uglavnom ubraja u sastave death metala." U knjizi The Encyclopaedia of Heavy Metal Music album se naziva "brutalnim i čudovišno zlobnim black metal albumom". Godine 2011. Metal Hammer uvrstio je uradak na popis najvažnijih albuma objavljenih od 1995. do 1998. i nazvao ga je "kasno objavljenim spojem death metala i black metala: melodičan je, zlokoban i hipnotičan".

Zasluge

Dissection
Jon Nödtveidt – vokali, gitara (električna i akustična)
Johan Norman – gitara
Peter Palmdahl – bas-gitara
Ole Öhman – bubnjevi
Ostalo osoblje
Necrolord – naslovnica
Oscar Matsson – fotografija

Dodatni glazbenici
Dan Swanö – vokali (vriskovi), tonska obrada
Legion – prateći vokali (na pjesmi "Thorns of Crimson Death")
It – prateći vokali (na pjesmi "Soulreaper")
Alexandra Balogh – klavir (na pjesmi "No Dreams Breed in Breathless Sleep")

Izvori

Albumi iz 1995.
Albumi sastava Dissection

Storm of the Light's Bane


Cordilheira Alta es un municipio brasileño del estado de Santa Catarina. Tiene una población estimada al 2022 de 4781 habitantes.

Historia
El actual territorio de Cordilheira Alta fue nombrado distrito de Chapecó en 1962. Se emancipó en 1992.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web del municipio
 Sítio web de la cámara municipal

Localidades de Santa Catarina
Localidades establecidas en 1992
Brasil en 1992

Cordilheira Alta


Giovanni Bonifacio Bagatta (né en 1649 à Vérone, mort en 1702) est un théologien italien.

Biographie
Il prononce les vœux de l'Ordre des Théatins à Vérone et enseigne la philosophie à Vérone. Son œuvre latine principale étendue est l'Admiranda orbis christiani (première édition : Venise, 1680), dans laquelle il arrange systématiquement environ  exemples de miracles, un exemple typique de la littérature de compilation baroque.

Son ouvrage Vita della venerabile Orsola Benincasa, fondatrice delle vergini Teatine della congregatione ... dell'immaculata concezione, publié en 1671, fut mis à l'Index librorum prohibitorum le .

Notes et références

Liens externes

Théologien catholique italien
Théologien catholique du XVIIe siècle
Naissance en 1649
Décès en 1702

Giovanni Bonifacio Bagatta


An Cannomois congesta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Maxwell Tylden Masters. An Cannomois congesta in nahilalakip ha genus nga Cannomois, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cannomois

Cannomois congesta


Dayı, tarihsel bakımdan Osmanlı döneminde 1671 yılından itibaren seçilerek göreve getirilen Cezayir Eyaleti, Trablusgarp Eyaleti ve Tunus Eyaleti yöneticilerinin ünvanıdır.

1671'den son Cezayir Dayısı olan Hüseyin Dayı'nın Fransa tarafından görevden uzaklaştırıldığı 1830 yılına kadar toplam 28 dayı hüküm sürmüştür. Bunlardan 14'ü seleflerinin katledilmesi üzerine, iktidar mevkiine geçmişlerdir.

Dayılığın ortaya çıkışı ve gelişimi
1591'de bu 40 dayı, ağa ile birlikte, ordunun kumandanlığını yapmak üzere içlerinden birini seçmişlerdir. Bu suretle seçilen dayı, çok geçmeden, hükûmetin yegane reisi oldu ve nüfuzu Bab-ı Ali'nin mümessili (vekili) olan paşanın nüfuzunu gölgede bıraktı. Fakat 17. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, ordunun ikinci derecedeki kumandanları olan beyler, dayıların yerini almaya başladılar. 18. yüzyılın başlangıcında İbrahim Bey dayı unvanını aldı; sonraları bu unvan 1705'te, Husayn bin Ali tarafından kaldırıldı.

Cezayir'de ortaya çıkışı
Dayılık, Cezayir'de bir ihtilal neticesinde ortaya çıkmıştır. 1671 senesinde ağaların keyfi idarelerinden usanan reisler veya korsan gemisi kaptanları içlerinden birini, dayı adı ve kayd-ı hayat şartı ile, ağaların yerine geçirdiler. Başlangıçta reisler tarafından seçilen dayılar, 1689 senesinden itibaren yeniçeri zabitleri seçmeye başladılar.

Dayılık için hiçbir ehliyet ve menşe şartı aranmazdı. En aciz ve cahil yeniçeri bile bu makama göz dikebilirdi. Dayı nazırlarını kendi seçer, eyalet beylerini istediği gibi tayin eder, adaleti yerine getirir ve ecnebi devletler ile müzakerelere girişirdi. Dayılar yeniçerilerin aldıkları aylıktan (ayda 50 sağ akçe ve tayın) başka, para almazlar; fakat beylerden ve diğer memurlardan tevcih (yöneltmek) hakkı ile korsanların aldıkları ganimetlerden hisse alırlar, vazifeye başlayan konsoloslardan ve barış anlaşmalarının imzası veya yenilenmesi halinde, ecnebi devlet reislerinden hediyeler kabul ederlerdi. Sonra Müslüman ve Yahudi tüccarlar ile ortak olarak para kazanabilirlerdi. Dayıların, devlet hazinesinden ayrı, hususi hazineleri vardı. Birçok dayılar muazzam servetler toplamışlardı; fakat bu servetler, dayılar idama mahkûm olurlarsa devlet hazinesi hesabına geçirilirdi.

Yaşamları
Dayılar makamlarından indirilmek ve katledilmek korkusu ile, yeniçerilerin istediklerini yapmak mecburiyetinde idiler. Özel hayatları da gayet sıkı kurallara bağlı idi. Göreve kabul edildikten sonra, ailelerinden ayrılırlardı ve saraylarına resmi kabullerden başka hiçbir kadın giremezdi. Yalnız perşembe öğleden sonra ve cuma günleri evlerine gitme hakları vardı.

Osmanlı döneminde Cezayir
Osmanlı döneminde Trablusgarp Bölgesi
Osmanlı döneminde Tunus
Mesleki unvanlar
Berberi savaşları
Osmanlı İmparatorluğu'nda unvanlar
Türkçe deyişler
Otorite unvanları

Dayı (ünvan)


An Koeleria boliviensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Karel Domin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ana María Molina. An Koeleria boliviensis in nahilalakip ha genus nga Koeleria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Koeleria

Koeleria boliviensis


La gare d'Emptinne est une ancienne gare ferroviaire belge de la ligne 126, de Statte à Ciney située à Emptinne, section de la commune de Hamois, dans la province de Namur en Région wallonne.

Situation ferroviaire
La gare d'Emptinne était située au point kilométrique (PK) 36,40 de la ligne 126, de Statte à Ciney entre la gare de Hamois et le point d'arrêt de Liennes (fermé en 1920). Par la suite, Emptinne était la seule gare entre Hamois et Ciney.

Histoire
La section de Modave à Ciney de la ligne concédée à la Société anonyme du chemin de fer Hesbaye-Condroz est mise en service le  par les Chemins de fer de l'État belge. La station, desservant le village (ancienne commune) d'Emptinne, se trouve en lisière, près du confluent du Bocq et du ruisseau de la Fontaine.

La SNCB supprime les trains de voyageurs de la ligne le , puis ceux de marchandises en . Les rails sont conservés à titre stratégique mais finalement retirés en 1999.

Un RAVeL a depuis été créé sur l'ancienne ligne de chemin de fer. L'ancien bâtiment de la gare n'existe plus.

Patrimoine ferroviaire
Comme toutes les gares intermédiaires bâties durant les années 1870 sur les lignes 126 et 127, exception faite de Huy-Sud, le  de la gare d'Emptinne appartient à un plan type standard de la compagnie Hesbaye-Condroz lequel se caractérise par trois parties : une aile basse (comptant ici cinq travées) pour l'accueil des voyageurs, du guichet et des colis ; un large corps de logis d'une seule travée latérale et une aile de service de dimensions variables (celle d'Emptinne est rectangulaire avec un toit de zinc à faible pente).

La date de démolition de ce bâtiment n'est pas connue.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne 126 (Infrabel)
 Liste de gares en Belgique

Liens externes
  Pandora : la ligne 126
 Hugo de Bot, Architecture des gares en Belgique, tome I (de 1835 à 1914), Brepols, Turnhout, 2002.

Gare
Gare disparue dans la province de Namur
Gare mise en service en 1877

Gare d'Emptinne


Harta aeronautică este o reprezentare redusă la scară a unei suprafețe de teren, care conține în plus elemente specifice activității de zbor.
Fiind la baza pentru pregătirii și asigurării zborului, reprezintă un document de informare aeronautică, având rolul de a asigura, prin datele puse la dispoziția echipajului, reușita zborului ca realizare a sa în deplină securitate, ca încadrare în timp și ca realizare a economicității.

Hărțile aeronautice se clasifică după scop astfel:
 hărți de ansamblu: destinate pregătirii generale a traiectelor lungi;
 hărți de navigație: destinate pregătirii și desfășurării zborurilor pe diferite traiecte;
 hărțile regiunilor terminale de control: înfățișeză procedurile de zbor în zona aeroporturilor în vederea aterizării;
 hărți de aterizare: furnizează detalii de pe suprafața de manevră a aeroportului și ajută în faza finală la trecerea de la zborul instrumental la zborul la vedere;
 hărți de obstacole de aerodrom: permit stabilirea posibilităților de exploatare a diferitelor tipuri de aeronave, în funcție de obstacolele din jurul aeroportului;
 hărți de orientare pe aerodromuri cu suprafețe de manevră complexe: permit orientarea echipajului pe aerodromuri cu număr mare de piste și de instalații conexe;
 hărți cu profilul terenului: destinate apropierii de precizie, pentru piste dotate cu echipamente de aterizare după instrumente de categoria a II-a.

Bibliografie
 Ministerul Transporturilor - MT - Reglementare din 23 iunie 2015 - Reglementarea aeronautică civilă română RACR-HA «Hărți aeronautice», ediția 3/2015, din 23.06.2015

Legături extene
  Hărți aeronautice

Navigație aeriană
Tipuri de hărți

Hartă aeronautică


Șeicul Khames Farhan Ali Al-Khanjar Al-Issawi (خميس فرحان علي الخنجر العيساوي) este un important om de afaceri, politician și filantrop cu o influență semnificativă în comunitatea arabă sunnită din Irak.  Acesta are vaste relații comerciale și politice în Orientul Mijlociu și este o figură controversată, având o reputație de om care-și schimbă alianțele politice și se presupune că are legături cu finanțarea terorismului prin relații cu Statul Islamic, cunoașterea în trecut a unor persoane influente din regimul lui Saddam Hussein și facilitarea de plăți pentru Regatul Qatarului. În prezent, el este susținător al unui sistem federal în Irak care ar crea o regiune autonomă pentru arabii sunniți, similară cu Guvernul Regional Kurdistanian din nordul țării.

Viața personală
Khanjar s-a născut pe 9 august 1965, ca membru al tribului Albu Issa din Fallujah, Irak.  Tatăl lui, Farhan, era păstor și administra o fermă de familie, moștenită ulterior de fiul său și fratele lui Khames, Abud.  El și fratele său Abud au devenit importanți oameni de afaceri în nordul Irakului.
Khanjar și-a construit relații politice considerabile și se cunoaște că obișnuiește să-și schimbe susținerea între politicienii rivali.  El a contribuit, de asemenea, prin intermediul organizațiilor sale de caritate, la colectarea de fonduri pentru organizațiile care sprijină grupurile teroriste.
Folosind banii împrumutați de tatăl lor înainte de a muri, Abud și Khamis au deschis un magazin de mobilă italiană și au dezvoltat o relație de afaceri cu fiii dictatorului irakian de atunci, Saddam Hussein: Uday și Qusay. Khamis și Uday Hussein au început să importe țigări peste graniță și s-au poziționat rapid ca contrabandiști competenți.
Khanjar a obținut o licență în literatura arabă de la Universitatea Salahaddin din Erbil, un master în administrarea afacerilor de la Colegiul Universitar Sidoon din Liban și este masterand în relații internaționale la Universitatea Orientului Mijlociu din Amman, Iordania.
Khanjar este căsătorit și are două fiice și un fiu.

Legături de afaceri

Saddam Hussein
În anii '90, a lucrat cu fiii lui Saddam Hussein, Uday și Qusay, în special cu Uday, făcând contrabandă cu țigări.  Se presupune că cei doi și-au stricat legăturile de afaceri din cauza banilor. Se pare că fratele lui Khanjar, Abud, a fost închis după ce a abordat-o pe fiica lui Saddam Hussein, Re'ed, cu o cerere în căsătorie.  După intervenția unui prieten de familie, Abud a fost eliberat, iar cei doi frați au fugit în Iordania.
Cea mai mare parte a averii lui Khanjar nu este înregistrată, dar se presupune că a fost construită pe afacerile sale cu țigări, pe care le-a transformat într-o firmă de importuri.
Se spune că, înainte de căderea regimului Hussein, în timpul operațiunii "Libertate pentru Irak" din 2003, Uday i-a transferat 700 de milioane de dolari lui Al-Khanjar, de unde au fost depuși la Banca Al-Etihad. Khanjar era manager la banca Al-Etihad din Iordania în acea perioadă. Uday a fost ucis de insurgenții americani în timpul operațiunii din 2003, iar urma banilor a fost pierdută de la primul lor transfer.

Iordania
Al-Khanjar are legături de afaceri cu familii influente din întregul Orient Mijlociu, inclusiv din Iordania și Qatar.
În 2014, el a fugit din Iordania după ce s-a emis un mandat pentru arestarea lui, în legătură cu o tentativă de preluare ostilă de la un partener de afaceri a unor fabrici din țară, în complicitate cu un director executiv de la Banca Etihad. De atunci nu s-a mai întors în Iordania.

Qatar
Khamis Al-Khanjar deține un pașaport al statului Qatar începând cu anul 2012, datorită intervenției familiei Hussein. Se zvonește că Khamis s-a căsătorit cu fiica cea mare a lui Saddam Hussein, Raghad, în 2012, iar acesta i-a acordat nu numai cetățenia statului Qatar, dar și dreptul de proprietate asupra mai multor posturi de televiziune. Al-Khanjar a fost acuzat dur pentru că a fost intermediarul desemnat pentru fondurile din Qatar destinate grupurilor de rebeli sirieni care luptă în războiul civil sirian.  Din câte se zvonește, relația s-a stricat după bănuielile celor din Qatar că Al-Khanjar ar fi realocat unele dintre acele fonduri pentru scopuri personale, și anume proiectele sale caritabile din Kurdistanul irakian, în special o rețea de școli finanțate de Fundația de Dezvoltare Al-Khanjar.,

Relația sa cu Qatarul s-a ameliorat, din câte se zvonește, înainte de participarea lui Khanjar la Conferința de la Geneva a Institutului European al Păcii din 15-16 februarie 2017, de la Montreux, Elveția. Khanjar a îndeplinit, din câte se zvonește, rolul de locțiitor al guvernului din Qatar.

Legăturile cu Frăția Musulmană
Ginerele său, Majid al-Issawi (مجيد العيساوي), gestionează interesele de afaceri ale lui Al-Khanjar în Erbil.
Khanjar a avut un rol major în crearea coaliției Iraqiyya (INM - Mișcarea Națională Irakiană) înainte de alegerile din 2010.  Partenerul său apropiat, Rafi al-Issawi, afiliat la OASRI care s-a alăturat la INM, lucrase anterior în cadrul PII (Partidul Islamic Irakian, parte din Frontul Acordului Irakian), afiliat la Frăția Musulmană. Mai mulți alți politicieni din rețeaua lui Khanjar au relații similare cu PII, aducând în discuție acuzații de afiliere la Frăția Musulmană.
Khanjar a dăruit compania de radiodifuziune Alrafidain afiliaților din Cairo pentru a promova Frăția Musulmană și Asociația Savanților Musulmani. Postul de televiziune difuzează strict programele care încearcă să susțină cauzele Frăției Musulmane și Savanților musulmani. Dr. Mohammed Ayyash Al-Kubaisi este purtătorul de cuvânt al Asociației Savanților Musulmani și un susținător al lui Khamis al-Khanjar.

Politică
Khanjar a contribuit la finanțarea mișcărilor de gherilă sunnite din Irak pentru a lupta împotriva forțelor Statelor Unite încă din 2003, dar se spune că, în 2006, el și-a îndreptat susținerea financiară către triburile sunnite aflate de partea americanilor pentru a lupta împotriva Al-Qaida în Irak.
În 2010, Al-Khanjar s-a numărat printre mai multe persoane influente care au contribuit la construirea coaliției multi-confesionale Iraqiyya, un bloc politic susținut de partidele sunnite și condus de Ayad Allawi, un șiit laic și fost prim-ministru interimar.
În 2013, el a contribuit la finanțarea protestelor conduse de sunniți împotriva guvernului național al prim-ministrului Malaki și a generat controverse după cucerirea în 2014 a Mosulului de către Statul Islamic când, într-un tweet, a numit evenimentul o "revoluție" care avea să îi "elibereze" pe sunniți. De asemenea, el s-a referit la armata irakiană folosind cuvântul "dușmani".. De asemenea, a pus cucerirea pe seama unei alianțe de triburi sunnite, negând inițial că Statul Islamic cucerise orașul.
În mai 2015, s-au organizat proteste împotriva lui Khanjar în Kurdistan, unde s-a emis împotriva lui un mandat pentru acuzații legate de terorism. La 26 octombrie 2015, cele mai înalte instanțe din Irak au depus o plângere împotriva Khamis în conformitate cu articolul 4 din legislația antiterorism a Irakului.
Khanjar a angajat în septembrie 2015 firma de lobby Glober Park Group cu un onorariu de 65.000 $ pe lună pentru a-și promova mesajul politic în rândul oficialilor din Statele Unite.. În 2016, a deschis un sediu OASRI la Washington.
De la jumătatea lui 2016, Al-Khanjar a căutat să creeze o versiune federalizată a Irakului, cu trei regiuni distincte pentru kurzi, arabi sunniți și arabi șiiți. El s-a poziționat ca susținător al arabilor sunniți din Irak și preconizează că regiunea federală sunnită ar obține investiții masive de la statele din Golful Persic și de la Turcia, care ar consolida financiar regiunea.
"Avem relații excelente cu Qatarul, Arabia Saudită, Emiratele Arabe Unite și Turcia", a declarat Khanjar în 2016 pentru Reuters. "Vrem să profităm de aceste relații."
Khamis deține un pașaport turcesc și are în prezent un ONG cu sediul în Turcia, Fundația Al-Khanjer pentru Dezvoltare Educațională. Fundația a fost creată cu ajutorul partenerului de afaceri al lui Khanjer, dr. Mustafa Ayyash Al-Kubaisi. Mustafa Ayyash Al-Kubaisi este o rudă a dr. Mohammed Ayyash Al-Kubaisi de la Asociația Cercetătorilor Musulmani.  Organizația Al-Khanjer este condusă de fiul lui Khanjers, Sarmad Khamis Al-Khanjer, un susținător loial al grupului terorist ISIS. Sarmad deține și el un pașaport turcesc și locuiește în această țară. Se presupune că ONG-ul este folosit pentru a canaliza resurse către grupurile extremiste islamice din regiune.

Ofensiva de la Mosul și acuzațiile de susținere a Statului Islamic
În 2016, Khanjar a fost citat lăudându-l pe liderul Statului Islamic, Abu Bakr al-Baghdadi: "Abu Bakr al-Baghdadi (liderul ISIS) este liderul Islamului."
A colaborat cu fostul guvernator al Mosulului, Atheel al-Nujaifi, cu fratele său, Osama al-Nujaifi, fost vicepreședinte al Irakului, și fostul ministru al finanțelor, Rafaa al-Issawi, la promovarea ideii unei regiuni sunnite autonome în Irak. Grupul primește, de asemenea, asistență și sprijin financiar din partea națiunii Qatarului pentru a-și susține cauza. În prezent, Issawi este căutat de guvernul irakian pentru un mandat de arestare pentru acuzații legate de terorism, emis de prim-ministrul Nuri al-Maliki în 2012. De asemenea, se spune că a construit o miliție sunnită – Forța Gărzilor de la Ninive – pentru a lupta împotriva Statului Islamic, care cuprindea cel puțin 4.000 de bărbați din provincia Ninive
În noiembrie 2016, înaintea eforturilor Irakului de a recuceri Mosulul de la Statul Islamic, Khanjar a avertizat în mod public cu privire la violența sectară în cazul în care forțele non-sunnite ar elibera orașul, acuzând Forțele de Mobilizare Populară conduse de șiiți de atrocități anterioare împotriva sunniților.
"Toată lumea caută salvarea de Daesh [acronimul arab pentru ISIL] ... dar după ce Daesh va fi învins, va începe o nouă fază periculoasă, dacă Statele Unite și guvernul nu vor aborda doleanțele sunnite. Acest lucru ar putea amenința viitorul statului irakian", a spus Khanjar
În 2017, el a fost asociat cu încercările lui Ammar al-Hakim, liderul partidului șiit religios Consiliul Suprem Islamic al Irakului, de a consolida susținerea sunniților pentru un efort de reconstrucție a unui post-Stat Islamic în provincia predominant sunnită al-Anbar

Activitate caritabilă
Khanjar este fondatorul Oficiului Reprezentantului Arabilor Sunniți pentru Irak (OASRI), care oferă informații despre comunitatea sunnită din Irak. El este și secretarul general al Proiectului Arab din Irak.
În 2004, el a înființat Fundația de Dezvoltare Al-Khanjar pentru a oferi oportunități educaționale pentru elevii afectați de violențe. În 2005, Șeicul Khamis a extins activitățile fundației pentru a oferi servicii medicale familiilor cu venituri reduse. De la preluarea Mosulului de către Statul Islamic, fundația a sponsorizat în principal instituții pentru arabii sunniți strămutați intern care s-au stabilit în Kurdistanul irakian.  În 2014, Fundația de Dezvoltare Al-Khanjar a înființat cincisprezece școli pentru sunniții strămutați în orașele kurde Erbil, Sulaymaniyah și Shaqlawa. Fundația a sponsorizat și o clinică medicală din Harir, care deservește aproximativ 270 de pacienți pe zi, oferind servicii care includ intervenții chirurgicale minore.
În 2016, acel număr a crescut la 21 de școli care deservesc peste 25.000 de elevi și patru niveluri diferite de studiu. Tot în 2014, fundația a creat o clinică medicală în Harir care deservește 270 de pacienți pe zi, cu posibilitatea de a realiza operații chirurgicale pentru sunniții strămutați aflați în nevoie.  În 2016, Șeicul Khamis a fondat în Erbil un centru medical specializat pentru a oferi în mod gratuit îngrijire medicală pentru sunniți strămutați și kurzi. Se preconizează că centrul va deservi 350 de pacienți pe zi.
În 2005, Khanjar a fondat Centrul Irakian pentru Studii Strategice (ICSS) cu sediul în Iordania, un grup de reflecție care efectuează cercetări, găzduiește dezbateri și organizează conferințe privind provocările politice, de securitate și economice ale Irakului.  De asemenea, el deține o rețea de televiziune, Al Fallujah TV, în orașul său natal, Fallujah. Este și fondatorul Institutului Al-Khanjar pentru Dezvoltare Științifică din Iordania, pentru irakienii care studiază în străinătate, și al Institutului Al-Khanjar pentru Asistență Socială, care oferă sprijin pacienților răniți care provin din familii cu venituri reduse.

Note

Nașteri pe 9 august
Nașteri în 1965
Politicieni irakieni

Khames Farhan Ali Al-Khanjar Al-Issawi


Južna bukva (notofag, sjajna bukva; lat. Nothofagus), biljni rod iz porodice Nothofagaceae. U porodici je nakon istraživanja istavljeno 5 vrsta, ostale su ponovno vraćene u rodove Lophozonia, Trisyngyne i novi rod  Fuscospora, opisan 2013.

Opis
Južna bukva, (rod Nothofagus), također nazvana "lažna bukva" ili "srebrna bukva", rod od 35-40 vrsta drveća i grmlja u porodici Nothofagaceae, porijeklom iz hladnijih područja južne hemisfere. Nekoliko se vrsta uzgaja kao ukras ili zbog korisnog drva. Južne bukve su prije bile smještene u porodicu bukava i hrasta (Fagaceae).

Južne bukve nalaze se raštrkane po južnoj Južnoj Americi, Australiji, Novom Zelandu, Novoj Kaledoniji i planinama Nove Gvineje. Neobična rasprostranjenost roda često se navodi kao dokaz pomicanja kontinenata nakon raspada jednog velikog kontinenta Gondvane tijekom razdoblja krede (prije 145,0 milijuna – 66,0 milijuna godina). Budući da su plodovi Nothofagus vrlo osjetljivi na oštećenja od morske vode, biljke bi se mogle pojaviti tamo samo razmicanjem kontinenata ili malo vjerojatnim slučajem da su njihove sjemenke prenijele ptice preko golemih udaljenosti otvorenog oceana.

Antarktička bukva s valovitim lišćem (Nothofagus antarctica) i "roble bukva" (N. obliqua), obje su 30-metarska (98 stopa) stabla porijeklom iz Čilea i Argentine, razlikuju se od ostalih vrsta južne bukve po tome što su listopadne; sade se kao ukrasne biljke na drugim kontinentima. Ružičasto-smeđe tvrdo drvo antarktičke bukve koristi se za izradu podova i ormara. Preostale južne bukve su zimzelena drveća australskog područja. Među najpoznatijima su "australska bukva" (N. moorei), stablo od 46 metara (151 stopa) s lišćem dugim 7 cm (3 inča), pronađena je u Novom Južnom Walesu; "mirtasta bukva", "tasmanska mirta" ili australska ili "crvena mirta" (N. cunninghamii), 60-metarsko (197 stopa) tasmanijsko stablo važno po svom drvu fine teksture; vitka "crvena bukva" (N. fusca) s Novog Zelanda, visoka oko 30 metara; i srebrna ili južna bukva (N. menziesii), 30-metarsko novozelandsko drvo s dvostruko i tupo nazubljenim listovima.

Vrste
 Nothofagus antarctica (G.Forst.) Oerst., antarktička bukva
 Nothofagus betuloides (Mirb.) Oerst.
 Nothofagus dombeyi (Mirb.) Oerst.
 Nothofagus nitida (Phil.) Krasser
 Nothofagus pumilio (Poepp. & Endl.) Krasser

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Bukvolike

Južna bukva (biljni rod)


Le trifluorure de neptunium est un composé chimique de formule . Il se présente sous la forme d'un solide violet cristallisé dans le système trigonal selon le groupe d'espace Pc1 (). Il peut être obtenu en faisant réagir de l'oxyde de neptunium(IV)  avec du fluorure d'hydrogène dans un flux d'hydrogène  à  :
2  +  + 6 HF ⟶ 2  + 4 .

On peut également l'obtenir en faisant réagir une solution aqueuse de neptunium avec des sels de fluorure dans un milieu faiblement acide :
 + 3  ⟶ ↓.

Le tétrafluorure de neptunium  est réduit en trifluorure de neptunium  par un flux d'hydrogène  :
 +  ⟶ 2  + 2 HF.

Réactions

Le trifluorure de neptunium est fluoré en hexafluorure de neptunium dans un flux de fluor  gazeux à  :
2  + 3  ⟶ 2 .

L'oxydation du trifluorure de neptunium avec un mélange d'oxygène et de fluorure d'hydrogène conduit au tétrafluorure de neptunium  :
4  +  + 4 HF ⟶ 4  + 2 .

Il peut également se former du  et du  à la suite d'une réaction inhabituelle avec l'oxygène :
4  +  ⟶ 3  + .

Le neptunium métallique peut être obtenu à partir de ses composés par réduction, par exemple en faisant réagir du trifluorure de neptunium avec du baryum ou du lithium élémentaires à  :
2  + 3 Ba ⟶ 2 Np + 3 .

Notes et références

Composé du neptunium
neptunium

Trifluorure de neptunium


Vega, Türk rock müzik grubudur. Adını mavi ışık yayan Vega yıldızından alır. İTÜ Elektronik Mühendisliği mezunu olan Mert Koral ve Tuğrul Akyüz ile Mimar Sinan Üniversitesi mezunu Deniz Özbey tarafından kurulmuştur. 1999 yılında Tamam Sustum, 2002 yılında Tatlı Sert ve 2003 yılında Tatlı Sert 2 albümlerini çıkardı. 2003 yılında Mert Koral'ın ayrılmasından sonra yola iki kişi devam ettiler. 2005 yılında çıkardıkları Hafif Müzik albümü sonrası uzun bir süre müziğe ara veren grup, 2017'de Delinin Yıldızı ile müzik hayatına geri döndü.

Grup üyeleri Deniz Özbey ile Tuğrul Akyüz evlidir ve çiftin bir çocukları vardır.

Tarihçe

Kuruluş ve ilk albüm
Vega, 1996'da gitarda Tuğrul Akyüz, klavyede Mert Koral ve vokalist Deniz Özbey tarafından kurulmuştur. Akyüz ve Koral, İTÜ Elektronik Mühendisliği'nden birbirlerini tanıyor ve 1992'den beri İngilizce müzik yapıyordu Mimar Sinan Üniversitesi mezunu Deniz Özbey'in katılımı ile kendi şarkılarını yazmaya başlayan grubun kaydettiği "Tamam Sustum" şarkısı NR1 şirketinin kurucusu Murat Akad'ın dikkatini çekti ve Akad, grubu yeni şarkılar yapmak için teşvik etti. Akad'ın prodüktörlüğünde Vega ilk albümü Tamam Sustum'u kaydetti ve 1999 yılında yayınladı. İlk klip de "Tamam Sustum"a çekildi. Albümün ikinci klibinin çekildiği "Alışamadım Yokluğuna" da Vega'nın en bilinen eserlerinden biri oldu. 1999 yılında Tuğrul Akyüz ve Deniz Akyüz evlendi.

2000'ler
Grup, 2000 yılında yeni albümleri üzerinde çalışmaya başladı ve kayıtlar 2001 yılında yapıldı. 2002 yılının yazında grup ikinci albümü Tatlı Sert'i yayınladı. Albümün prodüktörlüğünü grubu NR1'den alıp, Universal'e bağlı olan kendi şirketi Procekts'ten çıkaran Teoman yaptı, ancak kendi projeleri nedeniyle albüm kayıtlarına fazla katkıda bulunamadı. Grup, albümün ilk konserini 2 Temmuz 2002'de H2000 festivalinde verdi. Ancak bu dönem Universal şirketinin yaşadığı finansal sıkıntılar nedeniyle albüm sadece 5000 adet basılabilmişti ve albüm için bir tanıtım yapılmadı. Albümün ilk klibi "Bihaber" şarkısına çekildi. Bir sene sonra albüm, bir remix CD ile Tatlı Sert 2 adıyla ancak yine kısıtlı sayıda piyasaya sürüldü. Albümdeki remix'lerin çoğunda Serkan Hökenek imzası vardı. Bunun yanında Haluk Kurosman da "Desem de İnanma" şarkısının alakturka versiyonunu Deniz Özbey ile düzenledi. Bu dönemde Mert Koral gruptan ayrılma kararı aldı ve Vega yoluna iki kişi devam etti. Grup, 2004 yılını konserlerle geçirdi. Sene sonunda çekilen albümün ikinci klibi "Bu Sabahların Bir Anlamı Olmalı" ise müzik kanallarında sık sık yayınlanarak yaşadıkları şanssızlıklara rağmen grubu gündemde tuttu.

2005 yılında grup yeni şarkılarını konserlerinde çalmaya başladı ve yıl sonunda üçüncü albümleri Hafif Müzik, yeni müzik şirketleri Sony BMG etiketiyle piyasaya sürüldü. Albümün ilk klip parçası Deniz Özbey'in Tuğrul Akyüz'e yazdığı "Serzenişte" oldu. Daha sonra da "Elimde Değil" ve "Hafif Müzik" şarkıları kliplendirildi. Bu albümü yurt içinde bir turne de takip etti. Rock'n Coke 2006'da sahne aldılar. 2008'de albümün turnesi sona erirken, sene sonuna doğru Tuğrul ve Deniz Akyüz çiftinin kızları Ceylin dünyaya geldi. Kızlarının doğumuyla müzik piyasasından biraz uzaklaşan grup, nadiren de olsa konser vermeye devam etti.

2010'lar
2015 yılında Vega, tekrar daha aktif bir konuma gelerek yeni albüm için çalışmalara başladı. 11 Eylül 2017'de yeni albüm Delinin Yıldızı dinleyicilere duyuruldu ve bir hafta sonra da yayınlandı. Albüm için 30 Eylül'de başlayan ve 11 konser olarak tasarlanan bir turne düzenlendi.

Albümleri
 Tamam Sustum (NR1 Müzik) (Ağustos 1999)
 Tatlı Sert (Universal / Procekts) (2002)
 Tatlı Sert 2 (Universal) (2003)
 Hafif Müzik (Sony BMG) (2005)
 Delinin Yıldızı (GRGDN) (2017)

Kaynakça

Türk rock müzik grupları
1996'da kurulan müzik grupları
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri

Vega (müzik grubu)


A prova do heptatlo feminino do Campeonato da Europa de Atletismo de 2022 foi disputada nos dias  17 e 18 de agosto de 2022, no Estádio Olímpico de Munique, em Munique na Alemanha.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Medalhistas

Cronograma
Todos os horários são locais (UTC+2)

Resultados

100 metros com barreiras
A prova foi realizada no dia 17 de agosto às 10:46.

Salto em altura
A prova foi realizada no dia 17 de agosto às 11:35.

Arremesso de peso
A prova foi realizada no dia 17 de agosto às 19:49.

200 metros
A prova foi realizada no dia 17 de agosto às 21:17.

Salto em distância
A prova foi realizada no dia 18 de agosto às 09:25.

Lançamento de dardo
A prova foi realizada no dia 18 de agosto às 11:36.

800 metros
A prova foi realizada no dia 18 de agosto às 21:55.

Resultado final
O resultado final foi publicado.

Ligações externas

Site da Associação Europeia de Atletismo

Campeonato da Europa de Atletismo de 2022

Campeonato da Europa de Atletismo de 2022 - Heptatlo feminino


Maurice FitzGerald, 9.º Duque de Leinster (7 de abril de 1948), denominado Conde de Offaly antes de 1976 e Marquês de Kildare entre 1976 e 2004, é um nobre e paisagista anglo-irlandês.

Biografia
O filho mais velho de Gerald FitzGerald, 8.º Duque de Leinster, e sua segunda esposa, Anne, filha de Philip Smith, foi educado na Millfield School, em Street, Somerset. Após a morte de seu pai em 2004, ele sucedeu ao ducado como o 9º Duque.

Casamento e descendência
Maurice FitzGerald, então estilizado como Conde de Offaly, casou-se com Fiona Mary Francesca Hollick em 19 de fevereiro de 1972. O duque e a duquesa tiveram três filhos:

 Thomas FitzGerald, Conde de Offaly (1974–1997); morto em um acidente de carro.
 Lady Francesca Emily Purcell FitzGerald-Hobbs (n. 1976)
 Lady Pollyanna Louisa Clementine FitzGerald (n. 1982).

Com a morte de seu filho mais velho, seu herdeiro aparente passou a ser seu sobrinho, Edward FitzGerald, filho do Capitão Lord John FitzGerald, que faleceu em 2015.

Títulos e estilo
 7 de abril de 1948 – 8 de março de 1976: O Muito Honorável Conde de Offaly
 8 de março de 1976 - 3 de dezembro de 2004: O Mais Honorável Marquês de Kildare
 3 de dezembro de 2004 - presente: Sua Graça, o Duque de Leinster

Duques de Leinster


O scrisoare de dragoste este un mod romantic de a-ți exprima sentimentele de dragoste într-o formă scrisă. Indiferent dacă este livrată manual, prin e-mail, printr-un porumbel sau lăsată romantic într-o locație secretă, scrisoarea poate fi un mesaj scurt și simplu de dragoste sau o lungă descriere a sentimentelor. Scrisorile de dragoste pot cauza o gamă largă de emoții - devotament, dezamăgire, durere și indignare, încredere în sine, ambiție, răbdare, auto-reproș și resemnare.

Schiță istorică
Una dintre primele scrisori de dragoste din lume, menționată cu peste 3500 de ani în urmă, este cea dusă de la Rukmini la Krishna de mesagerul brahman Sunanda. Această scrisoare apare în Bhagavatha Purana, cartea 10, capitolul 52.

Exemplele din Egiptul Antic variază de la cele mai formale – "văduva regală. . . Ankhesenamun a scris o scrisoare către regele hitiților, vechiul inamic al Egiptului, implorându-l să trimită pe unul dintre fiii săi în Egipt pentru a se căsători cu ea" – la unele senzuale: lasă-mă "să mă scald în prezența ta, ca să te las să-mi vezi frumusețea în tunica mea de in subțire, când e udă". China Imperială cerea un grad mai mare de talent literar: atunci când o eroină, care se confrunta cu o căsătorie aranjată, i-a scris iubitului ei din copilărie, el a exclamat, "ce talent ales vorbește în cuvinte bine alese. . . totul respiră stilul lui Li T'ai Po. Cum poate cineva să vrea să o mărite cu un tâmpit banal?"

În Roma lui Ovidiu, culegerea Ars Amatoria sau Arta iubirii conținea versuri de dragoste: "scrisoarea de dragoste este situată în centrul erotismului ovidian".
Evul Mediu a văzut dezvoltarea formală a Ars dictaminis, inclusiv arta de a scrie o scrisoare de dragoste, de la început până la încheiere. Pentru salutări, scara scrisorilor de dragoste este gradată de la "nobilei și discretei doamne P., împodobită cu atâta eleganță, salutări" către fervoarea lirică a "Jumătatea sufletului meu și lumina ochilor mei ... te salut cu acea încântare care nu poate fi exprimată prin vorbe și fapte". Substanța, în mod similar, "variază de la echivocul îndoielnic la visurile fantastice", ajungând până la asigurarea "să ai grijă de mine așa cum am și eu grijă de tine".

Referințe
NoteLectură suplimentară
 Ursula Doyle, Love Letters of Great Women (2009)
 Bill Shapiro, Other People's Love Letters (2007)
Comunicații
Scrisori
Dragoste

Scrisoare de dragoste


Nélson Cabral Semedo () este un fotbalist portughez care evoluează ca fundaș dreapta la Wolverhampton Wanderers din Premier League și este internațional cu Echipa națională de fotbal a Portugaliei.

Statistici carieră

Club

Note

Internațional

Palmares

Club

Benfica
Primeira Liga: 2015–16, 2016–17
Taça de Portugal: 2016–17
Taça da Liga: 2015–16
Supertaça Cândido de Oliveira: 2016

Barcelona
Supercopa de España: Vice-campioni 2017

International

Portugalia
Cupa Confederațiilor FIFA: Locul trei 2017

Individual
LPFP Primeira Liga Breakthrough Player of the Year: 2016–17

Referințe

Legături externe

Fotbaliști portughezi
Fotbaliști ai FC Barcelona
Fotbaliști ai SL Benfica

Nélson Semedo


Luigi Tenco, (d. 21 Mart 1938, Cassine - ö. 27 Ocak 1967, Sanremo), İtalyan şarkıcı, söz yazarı ve aktör.

Albümleri
 Discografia integrale

Dış bağlantılar
 TV TENCO
 Luigi Tenco 60's - La verde isola fatta di soli amici
 Testi delle canzoni

1938 doğumlular
1967 yılında ölenler
İtalyan erkek oyuncular
İtalyan besteciler
İtalyan erkek şarkıcılar
İtalyan söz yazarları
Şarkıcı-şarkı yazarları
Dalida
İntihar eden müzisyenler
Philips Records sanatçıları

Luigi Tenco


Zapponeta ist eine südostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Foggia in Apulien. Die Gemeinde liegt etwa 34 Kilometer östlich von Foggia an der Adriaküste. Zapponeta grenzt unmittelbar an die Provinz Barletta-Andria-Trani.

Geschichte
Aus einer Ansiedlung unter dem Baron Michele Zezza ging die Siedlung Zapponeta hervor, die bis 1975 Teil der Nachbargemeinde Manfredonia war.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die frühere Strada Statale 159 delle Saline (heute eine Provinzstraße) von Manfredonia nach Margherita di Savoia.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Apulien

Zapponeta


المقياس الغلفاني أو المقياس الكلفاني أو الغلفانومتر نوع من مقياس التيار الكهربائي يستخدم لقياس شدات التيار الصغيرة التي تصل إلى 1 نانو أمبير ويتركب الجهاز من مغناطيس على شكل U وملف قابل للدوران ونابض خفيف ومؤشر متصل بالملف المتحرك فعندما يمر التيار ينشأ عزم ازدواج بسبب تأثير المجال المغناطيسي يقوم بأدارة الملف وينشأ بالمقابل عن النابض عزم يقاوم دوران الملف فيتزن الملف ويتوقف عن الدوران عند تساوي هذين العزمين الأول الناتج عن مرور التيار الكهربائي والثاني الناتج عن النابض وعند التساوي تكون ابرة المؤشر مشيرة إلى قراءة التيار

لكن إذا مر تيار كبير فإن عزم الملف يفوق بكثير عزم النابض فيدور الملف دورة كبيرة فيتلف النابض ويتلف الجهاز

وهي أجهزة قياس تيار حساسة تُستخدم لاكتشاف وقياس قيمة واتجاه التيارات الصغيرة والتي تتميز بها بعض التطبيقات الخاصة ولدقة القراءة فإن الانحراف يكون محدوداً.

والمقاييس الغلفانية أنواع عديدة تشمل ذات الملف المتحرك أو ذات المغناطيس المتحرك لكن أغلبية المقاييس الغلفانية المستخدمة حالياً هي ذات المغناطيس الثابت والملف المتحرك والتي غالباً ما تسمى «دي أرسنفال» غلفانومتر.

المميزات

 انتظام التدريج، حيث  a .
 عدم تأثرها بالمجالات المغناطيسية الشاردة، حيث (μ) لها كبيرة.
 حساسية كبيرة، حيث عزم الانحراف كبير بسبب شدة المجال المغناطيسي.
 أكثر أجهزة القياس دقة، حيث يمكن تصنيع أجهزة تصل مرتبة دقتها إلى 0.1% ، ويمكن بواسطتها قياس الشحنات والتيارات الكهربائية الضعيفة.
 صغر القدرة المستهلكة في الملفات، تتراوح بين (واط 3 → 0.5).
 عدم الحاجة إلى مضاءلة خارجية حيث تستخدم التيارات الدوامية المتولدة في الإطار المعدني، بما يعطي كفاءة في المضاءلة، وكذلك نتيجة القوة الدافعة الكهربائية العكسية (b.emf) التي تنشأ في الملف أثناء الحركة، حيث يتولد تيار عكسي فيها يتبادل الفعل مع الفيض المغناطيسي الثابت وينتج عزماً في الاتجاه المعاكس للحركة.
 عدم تأثرها بالتغير في درجات الحرارة.
 تعدد أغراض الاستخدام حيث يعمل كأميتر - فولتميتر - أوم ميتر.

العيوب

 تأثر الثابت والزنبرك بمعامل الزمن، يسبب أخطاء.
 التأثر بالتغير في درجة الحرارة الخارجية (الزنبرك) يسبب أخطاء.
 عدم تحملها للتيارات الزائدة.
 ارتفاع تكاليف التصنيع مقارنةً بالأجهزة الأخرى  نظراً للدقة المطلوبة في صناعتها وتجميع أجزاؤها.
 يقتصر استخدامها لنظم التيار المستمر  فقط.

التركيب

يتركب هذا الجهاز من ملف دائري أو مستطيل من السلك الرفيع المعزول جيداً وعدد لفاته كثيرة، ويلف حول إطار من الألمنيوم أو بوبينة معلقة بين قطبين من المغناطيس الثابت، والملف يعلق بواسطة سلك من البرونز الفسفوري والذي يُعتبر كمدخل للكمية الكهربائية إلى الملف، والطرف الآخر للملف سلك حلزوني مرن أسفل الملف، وتعطي مرونة سلك التعليق عزم التحكم المناسب في عكس اتجاه حركة الملف، والأقطاب أسطوانية الشكل، وتوضع اسطوانة من الحديد المطاوع بين الأقطاب وبنفس المحور، ووجه الأقطاب الأسطوانية الشكل مع القلب الحديدي لها المميزات الآتية :

 صغر طول الثغرة الهوائية ولذا يزيد مقدار الفيض المغناطيسي الذي يقطع الملف فتزيد حساسية الجهاز.
 أصبح الفيض يأخذ شكل أنصاف أقطار بين القطبين والقلب الحديدي وفي هذه الحالة فإن انحراف الملف يتناسب طردياً مع قيمة التيار المار به، ونحصل بذلك على تدريج منتظم.

وعندما يمر التيار في الملف تنشأ قوة انحراف تتناسب طردياً مع كثافة الفيض المغناطيسي فتيار الملف وأبعاده تجعل هذا الملف يدور على محور رأسي، وتضاد قوة الانحراف قوة استرجاع لسلك التعليق وبذلك لا يستمر الملف في الدوران مثل الموتور.

لكنه يدور حتى يتعادل عزم الانحراف مع عزم الاسترجاع لسلك التعليق، وحيث أن عزم الانحراف يتناسب مباشرةً مع تيار الملف، لذا فإن كمية الانحراف للملف تبين قيمة التيار المار بالملف.

ومن هنا فإن كمية الانحراف وكمية التيار المار بالملف يمكن بيانها بواسطة مؤشر متصل بالمجموعة المتحركة، على تدريج معاير، ويضاف رأس ملقوظة حتى يمكن ضبط وضع الملف، وضبط وضع الصفر.

ويتصل بالملف في حالة المقياس الغلفاني الحساس مرآة صغيرة لتبين وضع الملف، ويمكن استعمالها بطريقتين :

 أن نضع تليسكوب وتدريج أمام المقياس الغلفاني، حيث يقرأ الملاحظ التدريج المنعكس بالمرآة.
 الوضع الثاني الأكثر شيوعاً، يتكون من مصباح وجهاز تدريج الذي فيه توجد نقطة مضيئة إلى المرآة وتنعكس على التدريج، وتوضح التدريج على بعد 1m بعيداً عن المرآة، وربما يكون البعد 0.5m أحياناً ليقل حجم الجهاز.

والإطار الألمنيوم الذي يلف عليه الملف هو الذي يعطي عزم الخمد للجهاز، فعندما يتحرك الإطار في المجال المغناطيسي يمر تيار في الإطار المغلق، هذا التيار المتولد في الإطار يعاكس الحركة الذي أنشأته، ولذا فإنه يوقف المجموعة المتحركة فوراً كما يمكن الحصول على الخمد أيضاً وذلك بتوصيل مقاومة منخفضة القيمة عبر أطراف المقياس الغلفاني، وعزم المضاءلة يعتمد على قيمة المقاومة، ولذلك يمكن الحصول على المضاءلة الحرجة وذلك بضبط قيمة المقاومة.

وهذا النوع من المقاييس الغلفانية يتطلب العناية بضبط المستوى Levelling ولذلك يُعلق الملف قائماً في مركز الثغرة الهوائية تماماً بدون احتكاك مع الأقطاب أو الإسطوانة الحديدية، وبعض المقاييس الغلفانية تستخدم محموله ولا تحتاج إلى ضبط المستوى، ولذا يستخدم «تعليق محكم» يتكون من شريط مستقيم مسطح وقمته وقاعه تكون تحت قوة شد مناسبة.

وفي الأجهزة الدقيقة الحديثة، فإن المقياس الغلفاني المعلق ما زال يُستخدم في بعض القياسات المعملية الحساسة عندما تكون رقة الأجهزة مقبولة وقابليتها للحمل غير مطلوبة.

نظرية المقياس الغلفاني

للجلفانومتر أربع ثوابت تُعرف بالثوابت الداخلية للجلفانومتر، وهم ثابت الإزاحة، إضافة إلى ثلاث ثوابت أُخرى تعيق حركة الملف وهي، ثابت القصور الذاتي، ثابت الخمد، ثابت التحكم

ثابت الإزاحة (ثابت الملف)

بفرض أن طول الملف (m) هو L متر وعرضه (m) هو r متر، وعدد اللفات N، والتيار المار بالملف iAmp وضع في مجال مغناطيسي كثافة فيضه المغناطيسي B، فإن عزم الازدواج :

حيث  الزاوية بين مستوى الملف واتجاه المجال المغناطيسي، وعندما تكون  صغيرة إذن :

إذاً عزم الانحراف N.m

وإذا كان الملف مستطيل

حيث G يُعرف بثابت الإزاحة  للجلفانومتر ويساوي عزم الانحراف لكل وحدة تيار.

Torque \ Unit Current = G

ثابت القصور الذاتي للجهاز

توجد ثلاثة عزوم تعيق حركة الملف، أحدهما يعتمد على القصور الذاتي للمجموعة المتحركة، وعلى العجلة الزاوية للمجموعة المتحركة، وهذا العزم يُعطى بــ  حيث J يعرف بثابت القصور الذاتي أو عزم القصور الذاتي للمجموعة المتحركة.

ثابت الخمد

العزم الثاني الذي يعيق حركة الملف هو بسبب تأثير الخمد لاحتكاك الهواء أو تخلف المرونة في السلك المعلق، يُفترض أنه يتناسب طردياً مع السرعة الزاوية ويُكتب كالآتي :  حيث D هو ثابت الخمد.

ثابت التحكم (الإرجاع)

العزم الثالث الذي يعيق حركة المجموعة المتحركة هو نتيجة مرونة سلك التعليق والتي تتناسب طردياً مع الإزاحة ويمكن كتابتها بالصورة  حيث C هو ثابت التحكم (الإرجاع).

انظر أيضًا
 جلفانومتر خيطي
 جلفانوستات
 أميتر

مراجع

وصلات خارجية

أدوات علمية تاريخية

مقياس غلفاني


Martina Zadro (Zagreb, 14. rujna 1973.) hrvatsko-slovenska sopranistica, operna pjevačica i vokalna pedagoginja.

Životopis i školovanje
Nakon završene Škole za primijenjenu umjetnost i dizajn u Zagrebu (smjer Grafika) te drugog razreda srednje Glazbene škole Vatroslav Lisinski u Zagrebu (smjer solo pjevanje, prof. Mladen Katanić) upisuje studij pjevanja na Muzičkoj akademiji u Zagrebu kod prof. Snježane Bujanović-Stanislav, gdje diplomira 1996. i magistrira 2001. godine.

Studij nastavlja na Visokoj školi za glazbu i scenske umjetnosti (njem. Hochschule fur Musik und darstellende Kunst) u Grazu (diploma Kurzstudium Lied i Oratorij 1999., prof. G. Zeller), a zatim se usavršava kod hrvatskog nacionalnog prvaka Vitomira Marofa i kontinuirano kod slovačke pedagoginje prof. Eve Blahove. Usavršavala se u New Yorku od 2004. – 2006., kod legendarne sopranistice Anne Moffo, kao njezina posljednja studentica.

Umjetnička dostignuća
Sopranistica Martina Zadro vrlo se rano dokazala kao umjetnica cjelovite scenske osobnosti, koja je kontinuirano prisutna na međunarodnoj opernoj sceni i pridobiva pozornost publike diljem Europe, do Japana i Južne Amerike, kako na opernom tako i na koncertnom podiju. Od pobjede na Međunarodnim pjevačkim natjecanjima Lucia Popp i Antonín Dvořák 1999. godine, Martina stječe međunarodni ugled svojim čistim i ekspresivnim glasom i svojom potpuno predanom scenskom pojavom.

Posebno se profilira u operama Verdija, Mozarta i Puccinija, te ju njezine interpretacije dovode do Narodnog kazališta u Pragu (Susanna i Pamina kontinuirano 1999. – 2009.), turneja po Japanu (2001. i 2006., Bunkamura Orchard Hall u Tokiju, Nagoya / Aichi-ken Geijutsu Gekijo, Osaka / Festival Hall), Salzburškog Landestheatra (Contessa, 2005.), Teatra Campoamor u Oviedu (Mimi 2008.), engleskog opernog Festivala Longborough (Violetta, 2008.), Teatra Municipal u Santiagu (Violetta 2009.), Teatra Municipal u Limi (Mimi, 2011.), Narodog Divadla u Brnu (Violetta, 2013., 2014.) i Schlossfestspiele von Thurn und Taxis u Regensburgu (Violetta 2013., Mimi. 2015.). Interpretacija Janačkove heroine Kate Kabanove u Operi Rennes 2018. donosi joj izuzetne pohvale francuske kritike.

Kao prvakinja Opere i baleta Slovenskog narodnog gledališča u Ljubljani Martina nastupa od 2003. u brojnim glavnim ulogama (Violetta, Gilda, Donna Fiorilla, Sylva, Mimi, Micaela, Hanna, Donna Francesca, Rosalinde, Euridice, Ksenija, Carmina burana, Donna Anna, Antonia, Kata Kabanova, Luisa Miller, Nedda i Marguerite). Sudjeluje u baletnoj predstavi posvećenoj Tomažu Panduru, u izvedbi 3. Simfonije tužnih pjesama H. Goreckoga, 2017. Veliki međunarodni odjek postiže ulogama: Armgard, u ponovno otkrivenoj Offenbachovoj operi "Die Rheinnixen", 2005. (Cankarjev dom) te kao Verdijeva Desdemona u trijumfalnom Otellu uz Josea Curu na Ljubljanskom festivalu 2016.

Debitirala je 1995. u HNK Zagreb (Barbarina), gdje je ostvarila brojne uloge (Papagena, Jelena, Giulietta, Corilla, Gilda, Micaela, Mimi, Donna Anna, Magda i Violetta), a ističe se u izvedbi opere "Crux dissimulata" suvremenog hrvatskog skladatelja Srećka Bradića, koji ulogu Rose piše za Martinu, što joj je priskrbilo Nagradu Hrvatskog glumišta za najbolje ostvarenje u operi 2009., kao jednu od nekoliko značajnih strukovnih priznanja dodijeljenih joj za umjetnička postignuća (Nagrada Milka Trnina 2009. i Nagrada Marjana Radev). Sudjeluje u projektu Europskog opernog centra u Manchesteru i Berlinu, pod vodstvom Kenta Nagana u pripremama za BBC-jev projekt animirane opere L. Janačeka: Lukava mala lisica, odabrana za ulogu Liške Bystrouške za češku verziju (snimke s Deutsches Symphonie Orchester 2001.).

Veliko priznanje Martina doživljava kroz nastupe s legendarnim tenorom Joséom Carrerasom, kao dio njegove oproštajne turneje 2016. i 2018. na koncertima u Puli (arena), Grazu (Kongresna dvorana) i Ljubljani (Stožice) te u Saudijskoj Arabiji (Tantora Festival Al Ula, Maraya Hall) u siječnju 2020., uz Royal Philharmonic Concert Orchestra / Paul Bateman). Nastavljajući suradnju nastupaju 2022. na Magnetic Opera Festivalu na Elbi, kao i na prestižnom Festivalu Castell Peralada uz pratnju Simfonijskog orkestra Gran Teatre del Liceu.

Na koncertnom podiju Martina Zadro nastupa na brojnim festivalima, poput Praškog proljeća (Berlioz: Messe solennelle / S. Baudo 2003.), festivalu Dvořákova Praha (Dvořák: Svatebni košile / A. Zanetti 2009.) ili bejrutskom Al Bustan Festivalu (Marciano, 2013.), s Češkom filharmonijom, Praškom filharmonijom i Orkestrom Državne opere Tbilisi.  Nastupa uz Simfonijski orkestar RTV Slovenija (Orff: Carmina Burana / de Villiers 2006., koncert u Grazu s Joséom Carrerasom / Gimenez). Kontinuirano surađuje sa Zagrebačkom filharmonijom od prvoga nastupa kao sedamnaestogodišnja učenica glazbene škole (koncert u HGZ-u pod vodstvom Pavla Dešpalja (arija Despine) 1991.) do danas u izvedbama najznačajnijih djela vokalne literature (najvažniji nastupi: praizvedba skladbe La Femme, S. Bradić / Rahbari 1997, Britten: Iluminacije / Volkov (2003.), Haendel: Mesija / Horvat (2005.), Berlioz: Les Nuit's d'Ete / Voltolini (2010.) Beethoven: Missa solemnis / Kranjčević (2011), Beethoven: Deveta simfonija / Kitajenko (2014.), Mozart: Requiem / Kranjčević (2014.), Bach: Muka po Mateju / Kranjčević (2015.), Strauss: Vier letzte Lieder / Repušić (2016.), Bach: Muka po Ivanu / Kranjčević (2017.), Brahms: Ein Deutsches Requiem / Vukšić (2019.). Česta je gošća Dubrovačkog simfonijskog orkestra (Dubrovački zimski festival 2018., Knežev dvor 2019., Festival Tino Pattiera 2020.) te Simfonijskog orkestra HRT-a (Janaček: Glagoljska misa / Bilić (2018.), Bruckner: Te Deum / Kranjčević (2016.). Povodom ulaska Hrvatske u EU nastupa na otvorenju 61. Ljubljanskog festivala u izvedbi Brucknerova Te Deuma, uz orkestar Purpur i dirigenta Ivana Repušića (2013.) 2014. nastupa na koncertu u brazilskom Teatru Amazonas u Manausu uz Simfonijski Orkestar Amazonas / Marcelo de Jesus, a 2018. u Kalinjingradskoj katedrali uz Simfonijski orkestar Kalinjingrada predstavljajući se s djelima Hrvatske vokalne lirike.

Uz Zagrebačke soliste ostvaruje zapažene izvedbe Straussovih: Vier letzte Lieder / koncert u HAZU (2019.) i na otvorenju 67. sezone ZS u HGZ-u (2020.),

Surađivala je s eminentnim dirigentima današnjice, kao što su Yves Abel, Tomaš Netopil, Serge Baudo, Milan Horvat, Pavle Dešpalj, Massimo Zanetti, Ivan Repušić, Vladimir Kranjčević, Peter Feranec, Dmitrij Kitajenko, Elio Boncompagni, Dieter Rossberg, Vjekoslav Šutej, Loris Voltolini, David de Villiers, Elio Boncompagni, Uroš Lajovic, Marko Gašperšič, Jan Chalupecký, Johannes Wildner, Gianluca Marcianò, Jaroslav Kyzlink, David Gimenez, Miguel Ortega, Paul Bateman i Yi-Chen Lin .

Ostvaruje suradnju s opernim redateljima: Hugo de Ana, Jean-Louis Grinda, Emilio Sagi, David Radok, Lutz Hochstraate, Caterina Panti-Liberovici, Arnaud Bernard, Krešimir Dolenčić, Vito Taufer, Georgij Paro, Vinko Moederndorfer, Jernej Lorenci, Frank van Laecke, Manfred Schweigkofler, Charles Roubaud i dr.

Na solističkim recitalima Martina nastupa uz klavirsku suradnju svoje sestre pijanistice Lane Bradić (Moravska jesen, Musicora, Samoborska glazbena jesen, Westfalen-Classic Festival), a njezin recital u ciklusu "Molto cantabile" - In memoriam Sena Jurinac, uz pratnju pijanistice Martine Filjak 2013., opetovano se prikazuje u programu Hrvatske televizije.

Pedagoško djelovanje
Od 2005. Martina se bavi pedagoškim radom. Na Muzičkoj akademiji u Zagrebu je redovita profesorica, a u razdoblju od 2019. do 2021. i pročelnica Pjevačkog odsjeka. Među njezine diplomante pripadaju mezzosopranistica Jelena Kordić i bas-bariton Marko Mimica. Voditeljica je pjevačkih seminara i članica žirija međunarodnih pjevačkih natjecanja.

Nagrade
1991.
1. nagrada na Republičkom natjecanju natjecanju mladih učenika i studenata
2. nagrada na Državnom natjecanju mladih učenika i studenata Jugoslavije

1995.
Rektorova nagrada Sveučilišta u Zagrebu

1996.
3. Nagrada na Međunarodnom pjevačkom natjecanju "Ferruccio Tagliavini", Deutschlandsberg (Austria)
Dekanova nagrada Sveučilišta u Zagrebu
Nagrada Marija Borčić za najboljeg studenta pjevanja
Nagrada Hrvatskog glazbenog zavoda

1997.
Diploma (2. nagrada) na Natjecanju za mlade glazbenika "Darko Lukić"

1999.
1. nagrada na Međunarodnom natjecanju pjevača "Lucia Popp" u Bratislavi (Slovačka)
1. nagrada na Međunarodnom  pjevačkom natjecanju "Antonín Dvořák", Karlovy Vary (Češka)
Finalistica na Međunarodnom natjecanju "Ondina Otta" Maribor (Slovenija)

2004.
Nagrada Marijana Radev za najbolju ulogu (Gilda) u sezoni 2004./5. HNK Zagreb

2008.
Nagrada Porin za najbolji album božićne glazbe, Svim na zemlji, božićni napjevi u obradi Tomislava Uhlika, Gudački kvartet Sebastijan, Rocco i partneri 2007.

2009.
Nagrada "Milka Trnina", za ulogu Mimi (Puccini: La Boheme) u HNK Zagreb
Nagrada hrvatskog glumišta za najbolje ostvarenje u operi 2009. (uloga Roze u praizvedbi opere Crux dissimulata, Srećka Bradića, HNK Zagreb)

Snimke

 Arhivske snimke na RTV Slovenija (operne arije i ciklusi pjesama uz Orkestar RTV Slovenije / Lorenzo Castriota), snimke opera: M. Kogoj: Črne maske i Ch. W. Gluck: Orfej i Euridika, izvedbe SNG Opera in balet Ljubljana
 Brojne snimke na HRT-u (TV i Radio) - koncerti uz pratnju Zagrebačke filharmonije, Simfonijskog orkestra HRT-a, solistički recital In memoriam Sena Jurinac iz ciklusa Molto cantabile (2013.), koncert u HAZU (2019.) uz Zagrebačke soliste, izvedba Straussovih: Vier letzte Lieder
 Snimka koncerta s Jose Carrerasom - TV Saudijske Arabije (2020.)

CD
 S. Bradić: Credo uz Simfonijski orkestar i zbor HRT-a (Paolo Paroni) – live izvedba 1995. Orfej-HRT
 A. Dvořák: Rusalka, Zagrebačka filharmonija (Alexander Rahbari)  - 1997. / Koch International
 Svim na zemlji, božićni napjevi u obradi Tomislava Uhlika, Gudački kvartet Sebastijan, Rocco i partneri 2007. (Nagrada Porin 2008.)
 Zlitje stoletij, The fusion of centuries 2012., - povodom 120 godišnjice Ljubljanske opere, arhivske snimke, RTV Slo Klasika
 W. A. Mozart: Requiem, Zagrebačka filharmonija, Vladimir Kranjčević, koncert in memoriam Milan Horvat (2015.) / Croatia records

Profesionalna verifikacija

Izvor:

Poveznice

 Dobitnici Porina 2008.
 Nagrada Milka Trnina
 Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu
 SNG Opera in balet Ljubljana

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene stranice Martine Zadro
Miura Management, međunarodna agencija za suradnju
Popis izvedbi na stranicama operabase.com

Soprani
Hrvatski operni pjevači
Slovenski kazališni glumci
Hrvatski kazališni glumci

Martina Zadro


සමන් ද සිල්වා (ඉංග්‍රීසි: Saman De Silva) යනු ප්‍රවීන ජනප්‍රිය  බයිලා ගායකයකි.

සමන්ගේ ගීත අතර නියරේ පියනගලා, පුංචි කුරුළු කූඩුවේ, එපා එපා රැවටෙනු (සුරූපී විරූපී) , සංතෝස වෙන්න ප්‍රීති වෙන්න, තනනිල්ල දිගේ, පුරහඳ නැගුණා මේ ආදී ගීත ඉතාා ජනප්‍රියය.

සමන් ගායක ගායිකාවන්ගේ සංගමයේ හිටපු සභාපතිවරයා වූූ අතර එක්සත් ජාතික පක්ෂය කලා සංසදයේ ජාතික සංවිධායක ද විය. සමන් ද සිල්වා පසුගිය බස්නාහිර පළාත් සභා මැතිවරණයේ දී එජාපයෙන් කොළඹ දිස්ති‍්‍රක්කයට ද තරග කෙළේය.

චිත්‍රපට හා ටෙලි නාට්‍ය නළු ගාමිණී හෙට්ටිආරච්චි නාලන්දාවේ මොහුගේ සම කාලිනයෙකි.

සමන් සංගීත සංදර්ශන සඳහා සමන් ලොව පුරා බොහෝ රටවල් සංචාරය කර ඇත.

සමන් ද සිල්වා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
 සමන් ද සිල්වාගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු කලා කරුවන්

 Hiru TV - Mage Hathara Maima - Saman De Silva | 2015-04-08

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

සමන් ද සිල්වා


Diese Liste der Stadtteile des Tokioter Bezirks Sumida zählt alle Ortsteile auf dem Gebiet von Sumida, Präfektur Tokio im Nordosten von Tokio auf. Aufgeführt werden nur die klar abgegrenzten Gebiete, wie sie auch für Postadressen in Japan verwendet werden, nicht aber die zahlreichen ehemaligen Stadtteile oder Ortsnamen, die im Einzelfall immer noch als Ortsbezeichnungen verwendet werden.

Die meisten Stadtteile bestehen aus mehreren nummerierten Vierteln (, chōme), die in der Regel mehrere Blocks umfassen. In einigen Tokioter Bezirken werden mehrere Stadtteile zu einem Gebiet zusammengefasst. In Sumida werden aus historischen Gründen zwei Gebiete unterschieden: Die beiden Gebiete Honjo und Mukōjima korrespondieren mit den beiden bis 1947 existierenden gleichnamigen Stadtbezirken der ehemaligen Stadt Tokio, durch deren Zusammenschluss der Bezirk Sumida entstand.

Die Liste ist gruppiert nach Gebieten und lateinisch alphabetisch sortiert. Die Nummern der chōme sind gegebenenfalls hinter dem Namen aufgeführt.

 Gebiet Honjo
 Azumabashi 1–3
 Chitose 1–3
 Higashi-Komagata 1–4
 Honjo 1–4
 Ishiwara 1–4
 Kamezawa 1–4
 Kikukawa 1–3
 Kinshi 1–4
 Kōtōbashi 1–5
 Midori 1–4
 Mukōjima 1–5
 Narihira 1–5
 Oshiage 1–3 (teilweise im Gebiet Mukōjima)
 Ryōgoku 1–4
 Taihei 1–4
 Tatekawa 1–4
 Yokoami 1–2
 Yokokawa 1–5
 Gebiet Mukōjima
 Bunka 1–3
 Higashi-Mukōjima 1–6
 Higashi-Sumida 1–3
 Kyōjima 1–3
 Oshiage 1–3 (teilweise im Gebiet Honjo)
 Sumida 1–5
 Tachibana 1–6
 Tsutsumidōri 1–2
 Yahiro 1–6

Weblinks
 Mapion: Stadtteilverzeichnis Sumida (japanisch)

!Stadtteile
Sumida


Die Kirche St. Laurentius befindet sich in der Gemeinde Nienhagen im Landkreis Celle und wurde 1843 nach einem Entwurf Ludwig Hellners errichtet. Nach einer Inspektion im Jahr 1955 musste die Kirche aufgrund von baulichen Mängeln saniert und teilweise neu gebaut werden. Sie gehört zur gleichnamigen Kirchengemeinde im ev.-luth. Kirchenkreis Celle.

Architektur
Die Kirche ist schlicht gehalten und besitzt eine Backsteinfassade. Die ursprüngliche rechteckige Saalkirche wurde nach hinten verlängert und um zwei Seitenschiffe erweitert, sodass der Grundriss einem Kreuz entspricht. Bei beiden Seitenschiffen sind jeweils Fenster eingelassen, sowie an den Seiten des Hauptschiffes, sodass die Kirche gut Licht durchflutet ist.
Bei dieser Kirche handelt es sich um einen neoklassizistischen Bau.

Geschichte des Gebäudes

Nach einem Entwurf des Konsistorialbaumeisters Ludwig Hellner wurde die Kirche in den Jahren 1841 bis 1843 anstelle der baufälligen gotischen Vorgängerkirche errichtet.

Bei einer Begutachtung des Kirchengebäudes und des Kirchturms im Jahr 1955 wurde bemängelt, dass beim Läuten der Glocke der Turm in Bewegung geriet und das Gemäuer in Mitleidenschaft gezogen wurde. Deshalb musste insbesondere der baufällige Kirchturm neu gebaut werden. Bei der anschließenden Ortsplanung sollte der Turm wieder mit der Kirche verbunden sein. Mit dem Neubau wurde der Celler Architekt Rüdiger Hachtmann (1909–1994) beauftragt. Beim Abriss des alten Turmes bemerkte man, dass die Balken des Kirchendaches auch beschädigt waren. Dies hatte zur Folge, dass auch das Dach abgerissen werden musste. Im Zuge dessen entschied sich die Gemeinde, den Turm als Campanile neben dem Kirchengebäude neu aufzubauen.

Am 25. April 1957 wurde der Grundstein für den Neubau gelegt und schon am 9. August 1958, dem Vorabend des Laurentiustages, konnte die Kirche durch den Landesbischof Lilje geweiht werden.

Aktuell wird die evangelische Kirche immer noch für Gottesdienste genutzt und zeitweise für kleinere Konzerte.

Ausstattung

Direkt über dem Altar befindet sich ein buntes Mosaikfenster, das Altarbild. Es besteht aus 2000 einzeln Glasstücken, die jeweils zwischen 3 und 4 Zentimeter dick und in einer Stahlkonstruktion zusammengefasst sind. Es stellt in der Mitte ein weißes Lamm dar, umgeben von goldgelben Strahlen, wobei der Kopf des Lammes zurückgedreht ist und aus einer Wunde am Hals Blut strömt. Dieses Blut fließt zusammen mit dem Wasser, das um das ganze Altarbild fließt, als Zeichen der Sakramente, des Abendmahls und der Taufe. Unter dem Lamm befinden sich 24 Menschen mit Kronen auf dem Kopf und stellen die Repräsentanten der Gemeinde der Heiligen dar. In der rechten unteren Ecke wird ein dunkelrotes Gitter dargestellt, welches ein Rost symbolisieren soll und somit auf den Märtyrer Laurentius von Rom verweisen soll, der im Jahr 258 unter Kaiser Valerian zum Tode verurteilt wurde.

Das Altarkreuz ist eine Anlehnung an das Altarbild. Auch hier besteht das Kreuz aus Mosaiksteinen, die in Beton eingefasst und von Kupferblech eingerahmt sind. Es ist der gekreuzigte Jesus dargestellt mit einer Dornenkrone, die über ihm schwebt.

Der Taufstein besteht aus einem Block roten Wesersandstein und wurde 1877 von der Familie von Campe gespendet.

Nach der Neuweihung 1958 musste die Kirchengemeinde bis 1966 auf eine neue Orgel aus der Orgelbauanstalt Hammer warten. Sie besitzt 24 Register mit 1644 Pfeifen. Das Gehäuse der Orgel wurde von der Bildhauerin Ingeborg Steinohrt angefertigt. Es werden Blätter, Früchte und Vögel dargestellt, die den Baum des Lebens symbolisieren.

Altar, Altarbild, Kreuz, Tauf- und Sakristeimosaik sind Werke des Hamburger Künstlers Gerhard Hausmann.

In der Turmhalle trägt eine Steinplatte 126 Namen von Kriegstoten aus beiden Weltkriegen. Das Gitter an der Halle bildet die Jahreszahlen 1914 und 1918 sowie 1939 und 1945.

Die drei um den Glockenturm angeordneten Schafskulpturen aus Oolith wurden von dem Braunschweiger Bildhauer Magnus Kleine-Tebbe geschaffen.

Literatur
 Ulfrid Müller/Amt für Bau- und Kunstpflege (Hg.): Friedrich August Ludwig Hellner (* 2. Dezember 1791, † 2. August 1862); Konsistorialbaumeister im Königlichen Konsistorium zu Hannover. Festschrift zur Erinnerung an seinen 200. Geburtstag. Hannover 1991
 St. Laurentiusgemeinde (Hg.): Laurentius Bote – Edition zum Festjahr, Nienhagen 1998
 Eckhard Hallmann: Nienhagen – Geschichte eines niedersächsischen Dorfes, Band 3, Nienhagen 2003
 Christiane Segers-Glocke (Hg.): Baudenkmale in Niedersachsen, Bd. 18.2 Landkreis Celle bearb. von Petra Sophia Zimmermann, Hannover 1994

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Nienhagen
Nienhagen, St. Laurentius
Nienhagen
Nienhagen (Landkreis Celle)
Nienhagen
Nienhagen
Nienhagen
Erbaut in den 1840er Jahren

St. Laurentius (Nienhagen)


කුඩා පඳුරු වශයෙන් වැවෙන හෙන්දිරික්කා වර්ණ අනුව ප්‍රභේද කිහිපයකට බෙදේ. මෙම මල් වර්ගය බහුලව දම්, සුදු, තැඹිලි හා කහ පැහැයන්ගෙන් දක්නට ඇත. එසේම එකම මලෙහි වර්ණ එකකට වඩා වැඩි ගණනක් ඇති ප්‍රභේද ද නැතුවා නොවේ.

සේපාලිකා මල් මෙන් ම සවසට පිපෙන මේ මල් වර්ගය ඉර පායාගෙන එන විට පර වී යයි. ඉතා තද සුගන්ධයකින් යුක්ත මෙම මල් වර්ගය ඇට වලින් බෝවීම සිදු කරයි.

Mirabilis jalapa යන විද්‍යාත්මක නාමයෙන් හඳුන්වන මෙම මල බොහෝ රටවල ව්‍යවහාර කරන්නේ [Four'o Clock Flower] යනුවෙනි. එයට හේතුව මෙය සවස හතරට පමණ පිපී පසුවදා උදේ වන විට පරවන හෙයිනි. හොඳින් වැඩුණු ගසක මුල බොහෝ සෙයින් බර වන අතර ඉන්දියාවේ කිලෝ 40ක් පමණ බර මුල් ද හමු වී ඇතැයි වාර්තා වී ඇත.

මල්

හෙන්දිරික්කා මල්


Kravat, bir boyun bağıdır. Kelimenin aslı Fransızca cravate: Hırvatlar anlamında kullanılan croates veya cravatesden gelmektedir. Hırvatlar, boyunlarına uzun bez kurdeleler takarlardı. Bundan dolayı çeşitli kumaş ve derilerden yapılmış boyuna takılan ve kendine has bağlama şekli olan boyun bağlarına da kravat denmiştir. Türkiye'de ilk defa Tanzimattan sonra değişik tipte görülen kravata zamanla alışılmış ve erkek giyiminin bir parçası haline gelmiştir.

Osmanlı İmparatorluğu içinde kravat takan ilk padişah Sultan Abdülmecid olarak biliniyor. Batılılaşma hareketleri etkisinde öncelikle aydınlar arasında kendine yer bulan kravat, padişahın da tercih doğrultusunda devlet dairelerine girmiş oldu.

Ortalama klasik bir Kravat'ın uzunluğu 8 ila 8,5 cm dir.

Kaynakça

Tekstil terimleri
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler
Hırvat icatları
Erkek giyim
Aksesuarlar

Kravat