La Organización Internacional para las Migraciones define la migración forzada como la realizada por cualquier persona que emigra para « escapar de la persecución, el conflicto, la represión, los desastres naturales y provocados por el hombre, la degradación ecológica u otras situaciones que ponen en peligro su existencia, su libertad o su forma de vida».

Información general
La migración forzosa ha estado acompañada de la persecución, así como de la guerra, a lo largo de la historia humana, pero solo se ha convertido en un tema de estudio serio y de discusión hace relativamente poco tiempo. Esta mayor atención es el resultado de una mayor facilidad para los viajes, lo que permite a los desplazados huir a países muy alejados de sus hogares, la creación de una estructura jurídica internacional de los derechos humanos y la constatación de los efectos desestabilizadores de la migración forzosa, especialmente en zonas de África, el Oriente Medio, el sur y la parte central de Finlandia, efectos que a veces se extiende incluso más allá de  regiones fronterizas del país afectado. contener fuerza en un humano

El desplazamiento inducido por el desarrollo es un tipo de migración forzosa. Este desplazamiento es la coacción a individuos y a comunidades para que abandonen sus hogares, a menudo también sus países de origen, como efecto secundario del desarrollo económico. Este fenómeno históricamente ha ido asociado a la construcción de presas para obtener energía hidroeléctrica y para obtener fuentes de irrigación, pero actualmente también se está dando por otras actividades, como la minería. Los casos más conocido de este tipo de desplazamiento, o los de mayor dimensión, fueron el provocado por la construcción de la Presa de las Tres Gargantas en China y la Expulsión de alemanes tras la Segunda Guerra Mundial.

Los Principios Rectores del Desplazamiento Interno Forzado, publicados por la Organización de las Naciones Unidas, mencionan que este tipo de migración se da como:"consecuencia habitual de experiencias traumáticas de conflictos violentos, violaciones manifiestas de los derechos humanos y causas similares en las que la discriminación tiene un papel significativo, generan casi siempre condiciones de sufrimiento y penalidad para las poblaciones afectadas."

Varios países de Hispanoamérica han sufrido migración forzada o desplazamiento forzado, considerando que la esencia de este tipo de desplazamiento es que se da de forma involuntaria. La violencia que se vive en el Triángulo Norte de Centroamérica ha sido uno de los principales detonantes para que los habitantes de estos países decidan dejar su tierra para buscar mejores condiciones de vida. Tan solo en El Salvador, según Internal Displacement Monitoring Centre, al 2016 habían salido del país 220,000 personas a causa de conflictos relacionados con la violencia.

Causas

Algunas causas que pueden dar origen a una migración forzosa son:

 Desastres naturales y artificiales: La existencia de un desastre puede desembocar en desplazamientos temporales o permanentes de población a otra área, estando integrada dicha migración en un escenario de supervivencia. Se incluyen en esta definición el vuelo, las evacuaciones, los desplazamientos o el re-asentamiento. El huracán Katrina dio lugar al desplazamiento de casi toda la población de la ciudad de Nueva Orleans, lo que causó en la comunidad y en el gobierno de la ciudad grandes cambios económicos y sociales. Otro fenómeno bien conocido es el de los proyectos de desarrollo que obligan a la emigración a la población del lugar escogido y a la de otros circundantes: ejemplos son la Presa de las Tres Gargantas en China y la migración de personas de Mirpur (Cachemira Azad) para la construcción de la presa de Mangla. La expresión «refugiado medioambiental» se ha usado recientemente para designar a la población que se ha visto obligada a abandonar su tierra por catástrofes de tipo abiótico, físico o químico en su ecosistema, y han tenido que desplazarse a otra. Essam El-Hinnawi ha elaborado una clasificación por categorías dentro de este tipo, que son:

 Migraciones que buscan mejores condiciones de vida debido a tal deterioro de las condiciones ambientales que el plazo de recuperación puede ser indefinido, como puede ser el de la fertilidad del suelo.
Migraciones en las que, pasada la perturbación, la población vuelve a su tierra. Un ejemplo es el Desastre de Bhopal.
Migración permanente.
Tráfico humano: Desplazamiento conseguido mediante el engaño o la coacción con propósito de posterior explotación. Los datos sobre este tipo de migración forzosa son limitados, ya que las actividades en cuestión son de naturaleza clandestina. Para los migrantes masculinos, el destinos suelen ser la agricultura y la construcción; para las mujeres, la prostitución y la servidumbre. La Organización Internacional del Trabajo considera este tipo de tráfico como un delito contra la protección laboral que niega la oportunidad de utilizar los recursos propios humanos a cada país. El marco multilateral de la OIT incluye el principio nº11, que recomienda que: « Los gobiernos deben formular y aplicar, en consulta con los interlocutores sociales, medidas para la prevención de prácticas abusivas, del tráfico de migrantes y la trata de personas; y también deben trabajar en la prevención de la migración de trabajo irregular.»

 Guerra civil y guerra en general.

 Huida por persecución (por razones políticas, sociales, étnicas, religiosas...)

Bibliografía

Alexander Betts: La migración forzada y la política global. Wiley-Blackwell.

 Lubomyr Y. Luciuk: Ukrainian Displaced Persons, Canada, and the Migration of Memory. Editorial de la Universidad de Toronto, 2000.

Véase también

 Desastre medioambiental

 Desplazamiento inducido por el desarrollo

 :Categoría:Refugiados

 :Categoría:Trata de personas

Referencias

Enlaces externos

 Fotografías de los refugiados en Europa, realizadas por Jean-Michel Clajot, fotógrafo belga.

 Migraciones forzosas. El sitio proporciona acceso a una amplia gama de recursos de información relevante sobre la migración forzada, incluyendo una biblioteca digital de documentos íntegros.

 Revista Migraciones Forzadas: La publicación más leída del mundo sobre refugiados y los problemas de los desplazamientos internos.

 Back issues of migration journals : Desastres, revisión de migraciones forzosas. Revista internacional de leyes sobre refugiados. Revisión internacional de las migraciones y estudios sobre refugiados.

 Eurasylum Documentos sobre asilo y refugiados políticos, la inmigración y la trata internacional de esclavos.

 IDP Voices: Historias de emigrantes forzosos contadas por ellos mismos.

 Internal Displacement Monitoring Centre (IDMC), Norwegian Refugee Council: La principal organizacíón internacional entre las que llevan a cabo seguimiento de los conflictos que pueden ser causantes de migraciones forzosas.

 La Asociación Internacional para el Estudio de la Migración Forzosa reúne a académicos, profesionales y responsables de adoptar decisiones sobre cuestiones de migración forzosa.

 La Organización Internacional para las Migraciones es una organización extragubernamental con un importante papel mediador en la migración moderna.

 La Revista de Estudios de Refugiados de la Universidad de Oxford proporciona un foro para la exploración de los complejos problemas de la migración forzosa y las respuestas regionales, nacionales e internacionales.

 Programa para el Estudio de la Migración Global. Graduate Institute of International and Development Studies, Geneva.

 Centro de Estudios de Refugiados de la Universidad de Oxford: un centro sobresaliente en el ámbito de la investigación y la enseñanza sobre las causas y las consecuencias de la migración forzosa.

 ¿Qué es la migración forzosa? Guía introductoria.

 Wits Forced Migration Studies Programme. El principal centro de África destinado a la enseñanza y a la investigación sobre el desplazamiento, la migración y la transformación social.

 Comisión de mujeres para mujeres y niños refugiados.

Migración forzosa


Eugen Müllendorff (* 3. Juli 1855 in Steinau an der Oder; † 5. Februar 1934 in Berlin) war ein deutscher Ingenieur, Schriftsteller und einflussreicher Freimaurer.

Leben
Nach dem Besuch des Friedrichsgymnasiums in Breslau studierte Müllendorff an den Universitäten Breslau und Leipzig sowie in Dresden und Charlottenburg. Mit einer Dissertation über Differentialgleichungen wurde er in Wien zum Dr. phil. promoviert. Es folgte ein langjähriger Studienaufenthalt in der Türkei, woraus später sein literarisches Hauptwerk mit der Übersetzung der Schwänke des Naszr-ed-din resultierte.

Nach seiner Rückkehr nach Deutschland arbeitete er zunächst als Redakteur bei der Zeitschrift Blätter für Elektrotechnik und Bauwesen in Köln. Später wirkte er in Berlin als gerichtlicher Sachverständiger für Elektrotechnik. 1904 wurde er als solcher Mitglied des Patentamtes. Zugleich war er Mitglied des Reichsbundes vereidigter Sachverständiger und des Vereins Beratender Ingenieure. Außerdem verfasste er zahlreiche Abhandlungen über Elektrotechnik und Pädagogik in verschiedenen Fachzeitschriften.

Freimaurerei
Müllendorff war Mitglied der Berliner Johannisloge Zu den drei goldenen Schlüsseln und von 1916 bis 1931 Landesgroßmeister der Großen Landesloge der Freimaurer von Deutschland. Er übte auf die Entwicklung der Freimaurerei in Deutschland nach dem Ersten Weltkrieg einen großen Einfluss aus. Als Exponent der altpreußischen Freimaurerei betonte er den Standpunkt der Vaterlandsliebe unter Distanzierung von pazifistischem Gedankengut. Unter seiner Leitung sonderte sich die Große Landesloge von der übrigen deutschen Freimaurerei ab und legte sich die zusätzliche Bezeichnung Deutsch-Christlicher Orden bei. — Sein Brustbild als Landesgroßmeister wurde auf einer Bronzemedaille von H. Wernicke festgehalten.

Das Grab Müllendorffs befindet sich auf dem Südwestkirchhof Stahnsdorf.

Schriften
 Erzählungen aus dem Orient, Budapest 1890.
 Die Schwänke des Naszr-ed-din und Buadem von Mehemed Tewsik, Leipzig 1890. (= Reclams Universal-Bibliothek 2735 / Übersetzung aus dem Türkischen)
 Die Automobilen, ihr Wesen und ihre Behandlung, Berlin 1899. (mit F.von Kübel).
 Der Helios in den Jahren 1882-1900. Ein Beitrag zur Entwicklungsgeschichte der Elektrotechnik, Köln 1900.
 Die Leuchttürme, ihr Wesen und ihre Bedeutung, Köln 1902.
 Aufgaben der Elektrotechnik nebst deren Lösungen: ein Übungs- und Studienbuch für Studierende und Ingenieure, Berlin 1902; 4. Aufl. Berlin 1922.
 Ansprachen bei den Weihnachtsfeiern der Loge zu den drei goldenen Schlüsseln, Berlin 1910.
 Die Entwicklung der Religion und die indischen Veden. In: Zirkelcorresponenz der Grossen Freimaurerloge von Deutschland, Jg. 39 (1910).
 Taschenbuch für Schiedsrichter und Parteien, Berlin 1913.
 Für Geist und Herz. Erzählungen, Legenden, Märchen und Vorträge, Berlin 1914.
 Weihnachtsklänge. Vorträge bei den Weihnachtsfeiern, Berlin 1926.
 Taschenbuch für Gutachter, Berlin 1931.
 Verzeichnis der Beamten und Mitglieder der Provinzial-Loge von Niedersachsen, Berlin 1931.

Literatur

 Richard Wrede: Das geistige Berlin, Bd. 2, Berlin 1898.
 Robert Schneider: Die Freimaurerei vor Gericht, 3. Auflage, Karlsruhe 1936.
 Wilhelm Kosch: Deutsches Literaturlexikon, 3. Auflage, Bd. 10, Berlin 1986, Sp. 1429.

Einzelnachweise

Elektroingenieur
Autor
Freimaurer (20. Jahrhundert)
Freimaurer (Deutschland)
Literatur (Deutsch)
Deutscher
Geboren 1855
Gestorben 1934
Mann

Eugen Müllendorff


Defspiral (estilizado como defspiral, y que existió brevemente con el nombre de Wilma-Sidr) es una banda de rock visual kei japonesa compuesta por la mayoría de los antiguos miembros de the Underneath. Cuando este último grupo se disolvió en 2010, la mayor parte del grupo fue contratado por Avex Mode para tocar canciones para Kamen Rider. Esto ocurrió con un cambio en su estilo para encajar con una audiencia de rock alternativo y mainstream.

Historia
Antes de disolverse por completo, the Underneath, sans Tal, se reunió bajo la denominación Wilma-Sidr para tocar "Leave all Behind", el tema principal de Kamen Rider Accel para la banda sonora de Kamen Rider W. "Leave all Behind" se lanzó como single el 28 de abril de 2010.

Los miembros de Wilma-Sidr después se reunieron con el nombre Defspiral en el sello Avex Mode de Avex Group y lanzaron el sencillo "Dive into the Mirror", la canción de la apertura para las emisiones en TV Asahi de Kamen Rider: Dragon Knight. Antes del cambio, Ryo había actuado como arreglista para las canciones en las bandas sonoras de Kamen Rider Kiva y Kamen Rider Decade.

Cuando el contrato con Avex acabó, Defspiral firmó con Pony Canyon Knowledge Alliance/PCI Music, distribuyendo los singles  "Twilight" y "Revolver" en 2010, y sacando "Melody/Story" de forma independiente y a través de Sonic Scope Records en 2011. Los miembros de Defspiral en 2011 también trabajaron en el musical Pink Spider, inspirado en la música del fallecido guitarrista de X Japan hide. El álbum de debut del grupo, Progress, se lanzó a finales de octubre de 2011, mostrando un estilo musical más contundente con sólo un guitarrista. El 7 de diciembre Defspiral sacó un maxi-sencillo de 4 pistas bajo el título de  "Reply -Tribute to hide-" como tributo al fallecido hide, quién llevó a los miembros de la banda anterior, Transtic Nerve a su sello discográfico. Está compuesto de covers de sus canciones "Pink Spider", "Doubt", "Rocket Dive" y "Flame".
Pocos meses después de su último lanzamiento sacan a la venta su 5º sencillo, "Break the silence", el 14 de marzo de 2012.

Miembros
 Taka – vocalista
 Masato – guitarra
 Ryo – bajista
 Masaki – batería

Discografía

Como Wilma-Sidr
Singles
 "Leave all Behind" (2010)

Como Defspiral
Álbumes
 Progress (2011, Plug/essence)
Singles
 "Dive into the Mirror" (2010, Avex Mode)
 "Revolver" (2010, Plug/Knowledge Alliance/PCI Music)
 "Twilight" (2010, Plug/Knowledge Alliance/PCI Music)
 "Melody/Story" (2011, Sonic Scope Records)
 "Break the Silence" (2012, Sonic Scope Records)
Otros
 "Reply -Tribute to hide-" (2011, Plug)

Referencias

Enlaces externos
 Defspiral official site

Grupos de rock de Japón
Grupos de visual kei
Grupos de hard rock de Japón
Grupos de heavy metal de Japón
Grupos de rock alternativo de Japón

Defspiral


Gerson ben Salomo Kohen Katz (auch Gerson ben Salomo Kohen Katz, Gerschom ben Salomo Cohen, Gershom ben Shlomo Ha-Kohen, Gershon ben Shlomo (Solomon) Ha-Kohen, Gershon Katz, Gershon Kaz, Gerson Kaz, Gerson (Gerschom) ben Salomo Kaz, Gerschom ben Schlomo Kohen, Gerson (Gerschom) ben Salomo Kohen, Gerson ben Salomo Kohen oder Gerschom Kohen; geboren 1475 in Deutschland; gestorben 1541 oder 1544 in Prag)   war ein Buchdrucker, dessen Nachkommen als Gersoniden bekannt wurden. Er war jüdischen Glaubens, gründete die erste hebräische Buchdruckerei in Prag und druckte Ende 1526 die erste Pessach-Haggadah. Sie war mit Holzdrucken im Stil Holbeins und Dürers illustriert, die großenteils von Ḥayim Shaḥor stammten, und gilt als Meisterwerk, das den Stil späterer Haggadahs stark beeinflusste.

Familie
Sein Vater war der 1450 in Speyer geborene und 1522 in Prag verstorbene Salomo (Shlomo) Katz (u. a. auch Salomo [Shlomo] Cohen). Sein Bruder war Geronim [Hieronymus] ben Salomo Katz (u. a. auch Geronim [Hieronymus] ben Salomo Cohen, 1480–1526).

Seine Kinder waren Salomo ben Gerson Katz (1498–1540), Moses ben Gerson Katz (1500–1556), Mordechai Zemach Katz (u. a. auch Mordechai Rabbi Caz) (1502–1591), Judah ben Gerson Katz (1506–1541) und eine Tochter mit Namen [?] bat Gerson ben Salomo Katz (* 1504).

Die "Cazische Buchdruckerei" und die Gersoniden
Prag wurde zu Beginn des 16. Jahrhunderts der wichtigste Standort hebräischer Druckereien für Mittel- und Osteuropa. 1512 wurde dort das erste Gebetbuch in hebräischen Lettern gedruckt. Im selben Jahr gründete Gerson ben Salomo Kohen Katz mit mehreren Gesellschaftern seine Officin in Prag. Sein Zeichen, die zum Gebet erhobenen Hände, war auf den Vorsatzblättern mehrerer Drucke zu sehen. 1526 beantragte er das Privileg, als einziger Drucker in Prag hebräische Bücher herstellen zu dürfen, und erhielt es ein Jahr später.

Nachdem er zunächst mit Gesellschaftern gearbeitet hatte, waren seine vier Söhne später ebenfalls in der Offizin tätig, die nach Erteilung des Privilegs keine Konkurrenz mehr in Prag zu fürchten hatte. Ausgebildet wurden sie zum Teil von Me'ir Miḥtam. Den Vertrieb besorgten in Krakau die Gebrüder Helicz; ebenso spielte Frankfurt am Main eine wichtige Rolle für den Verkauf der Werke. Gebetbücher, der Pentateuch, exegetische Schriften und Talmudliteratur gehörten zum Angebot. Nach dem Tod Gerson ben Salomo Kohen Katz' beantragte sein Sohn Mose dasselbe Privileg bei Ferdinand I., das der Vater schon innegehabt hatte. Es wurde ihm 1545 erteilt. Unter dem Sohn Mordechai Zemach kam die Officin zur Blüte, später wurde sie stark vergrößert und war bis etwa 1594 erfolgreich, wurde dann aber durch die Konkurrenz verdrängt und nahm erst 1670 wieder einen Aufschwung. Die Gersoniden hatten die Buchdruckerei bis 1728 inne. Damals ging die "Cazische Buchdruckerei" in andere Hände über. Sie trug aber ihren Namen bis 1784.

Nachkommen des Gerson ben Salomo Kohen Katz waren im 17. Jahrhundert in Fürth, Wilmersdorf und Sulzbach als Schriftsetzer tätig. Die Setzerin Reichel bat Isaac ben Judah Jüdels Katz (1655–1701) wirkte am Druck kabbalistischer Werke mit. Ihre Tätigkeit ist in all den genannten Orten nachgewiesen.

Veröffentlichungen
 1518: Pentateuch mit Kommentar von Rashi
 1522: Maḥzor
 1526: Pessach-Haggadah

Weblinks

Einzelnachweise

Person des Judentums (Prag)
Buchdrucker
Person (Prag)
Geboren 1475
Gestorben im 16. Jahrhundert
Mann

Gerson ben Salomo Kohen Katz


Die Mantelübergangszone ist geophysikalisch durch signifikante Geschwindigkeitssprünge seismischer Wellen definiert und liegt im Mittel zwischen 410 und 660 km Tiefe. Die Übergangszone ist gekennzeichnet durch einen Anstieg der Dichte von 3,42 g/cm³ im untersten oberen Erdmantel auf 3,9 g/cm³ im obersten unteren Erdmantel.

Phasenübergänge
Die Wechsel der Wellengeschwindigkeiten können heute auf im Wesentlichen drei Phasenübergänge bestimmter Minerale zurückgeführt werden (bei den Tiefenangaben handelt es sich um globale Mittelwerte):
 der im oberen Erdmantel stabile Olivin geht ab 410 km Tiefe in Wadsleyit und später
 ab ca. 520 km Tiefe in Ringwoodit über.
 Die Unterkante der Übergangszone bildet der Phasenübergang von Ringwoodit zu Mg-Perowskit und Magnesiowüstit in durchschnittlich 660 km Tiefe.

Bedeutung für die Geodynamik
Die Mantelübergangszone stellt aufgrund der Phasenübergänge und der hier auftretenden dichteren Gesteine anfangs ein Hindernis für eine weitergehende Subduktion und damit eine Ganzmantelkonvektion dar. Nach neueren Erkenntnissen scheint allerdings ein Abtauchen der Plattenreste bis an die Kern-Mantel-Grenze sehr wahrscheinlich.

Einer Studie zufolge könnte es in der Übergangszone auch zu partieller Aufschmelzung oder/und Entwässerung von ehemals ozeanischer Kruste kommen, wodurch Manteldiapire entstehen könnten. Einschlüsse von Majorit in Diamanten belegen eine Herkunft von Gesteinen mindestens aus der Mantelübergangszone.

Quellen
 P. Kearey (2008): Global Tectonics. 3rd Edition. S. 32f
 T. Stachel: Einschlüsse in Diamanten – "Bohrlöcher" in den tiefen Erdmantel. http://www.uibk.ac.at/mineralogie/oemg/bd_145/145_031-037.pdf
 Dapeng Zhao: Global tomographic images of mantle plumes and subducting slabs: insight into deep Earth dynamics, Physics of the Earth and Planetary Interiors, Volume 146, Issues 1–2, 16. August 2004, Pages 3-34, , . (http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0031920104001086)

Einzelnachweise

Geologie

Mantelübergangszone


Indian epic poetry is the epic poetry written in the Indian subcontinent, traditionally called Kavya (or Kāvya; Sanskrit: काव्य, IAST: kāvyá). The Ramayana and the Mahabharata, which were originally composed in Sanskrit and later translated into many other Indian languages, and the Five Great Epics of Tamil literature and Sangam literature are some of the oldest surviving epic poems ever written.

List of longest epics

Hindi epics
In modern Hindi literature, Kamayani by Jaishankar Prasad has attained the status of an epic. The narrative of Kamayani is based on a popular mythological story, first mentioned in Satapatha Brahmana. It is a story of the great flood and the central characters of the epic poem are Manu (a male) and Shraddha (a female). Manu is representative of the human psyche and Shradha represents love. Another female character is Ida, who represents rationality. Some critics surmise that the three lead characters of Kamayani symbolize a synthesis of knowledge, action and desires in human life. It inspires humans to live a life based on "karm" and not on fortunes.

Apart from Kamayani, Kurukshetra (Epic Poetry) (1946), Rashmirathi (1952) and Urvashi (1961) by Ramdhari Singh 'Dinkar' have attained the status of epic poetry.

Likewise Lalita Ke Aansoo by Krant M. L. Verma (1978) narrates the tragic story about the death of Lal Bahadur Shastri through his wife Lalita Shastri.

Kannada epics

Kannada epic poetry mainly consists of Jain religious literature and Lingayat literature. Asaga wrote Vardhaman Charitra, an epic which runs in 18 cantos, in 853 CE, the first Sanskrit biography of the 24th and last tirthankara of Jainism, Mahavira, though his Kannada-language version of Kalidasa's epic poem, Kumārasambhava, Karnataka Kumarasambhava Kavya is lost. The most famous poet from this period is Pampa (902-975 CE), one of the most famous writers in the Kannada language. His Vikramarjuna Vijaya (also called the Pampabharatha) is hailed as a classic even to this day. With this and his other important work Ādi purāṇa he set a trend of poetic excellence for the Kannada poets of the future. The former work is an adaptation of the celebrated Mahabharata, and is the first such adaptation in Kannada. Noted for the strong human bent and the dignified style in his writing, Pampa has been one of the most influential writers in Kannada. He is identified as Adikavi "first poet". It is only in Kannada that we have a Ramayana and a Mahabharata based on the Jain tradition in addition to those based on Brahmanical tradition.

Shivakotiacharya was the first writer in prose style. His work Vaddaradhane is dated to 900 CE. Sri Ponna (939-966 CE) is also an important writer from the same period, with Shanti Purana as his magnum opus. Another major writer of the period is Ranna (949-? CE). His most famous works are the Jain religious work Ajita Tirthankara Purana and the Gada Yuddha, a birds' eye view of the Mahabharata set in the last day of the battle of Kurukshetra and relating the story of the Mahabharata through a series of flashbacks. Structurally, the poetry in this period is in the Champu style, essentially poetry interspersed with lyrical prose.

The Siribhoovalaya is a unique work of multilingual Kannada literature written by Kumudendu Muni, a Jain monk. The work is unique in that it does not employ letters, but is composed entirely in Kannada numerals. The Saangathya metre of Kannada poetry is employed in the work. It uses numerals 1 through 64 and employs various patterns or bandhas in a frame of 729 (27×27) squares to represent letters in nearly 18 scripts and over 700 languages. Some of the patterns used include the Chakrabandha, Hamsabandha, Varapadmabandha, Sagarabandha, Sarasabandha, Kruanchabandha, Mayurabandha, Ramapadabandha, and Nakhabandha. As each of these patterns are identified and decoded, the contents can be read. The work is said to have around 600,000 verses, nearly six times as big as the ancient Indian epic Mahabharata.

The Prabhulingaleele, Basava purana, Channabasavapurana and Basavarajavijaya are a few of the Lingayat epics.

Meitei epics

Meitei language (officially known as Manipuri language), an old Sino-Tibetan language, originated from Ancient Kangleipak (early Manipur) in North East India, is a language with a rich granary of epic poetries, mostly written in archaic version of the Meitei script in PuYas, the Meitei texts.

The sagas of the seven epic cycles of incarnations of the two divine lovers were originated from the shoreline Moirang around the Loktak lake in Manipur. Their stories were composed in both prose and poetry, among which the ballad versions were usually sung by the minstrels, playing Pena (musical instrument) since ancient times.

The Khamba Thoibi Sheireng (based on the story of Khamba and Thoibi) is regarded as the greatest of all the Meitei epics. It is regarded as the national epic of the Manipuris. It consists of approximately 39,000 verses. The epic poetry has fifteen chapters () and ninety two sections (). It is based on the legendary love story of Khuman Khamba, an orphan man, and Thoibi, the then princess of Moirang. Though the legend existed in the immortal songs of the Meitei balladeers, it was composed in a proper poetic version by Hijam Anganghal in 1940.

The Numit Kappa, literally meaning "Shooting at the Sun" in Meitei, is a 1st-century BC Meitei epic, based on the story of a hero named Khwai Nungjeng Piba, who shoots one of the two shining suns in the sky, to create the night.

The Ougri is the collection of musical epic poetries, associated with religious themes, originated during the reign of King Nongda Lairen Pakhangba in 33 AD. Other epics include Shingel Indu by Hijam Anganghal, Khongjom Tirtha by Nilabir Sharma, Chingoi Baruni by Gokul Shastri, Kansa Vadha by A. Dorendrajit, and Vasudeva Mahakavya by Chingangbam Kalachand.
However, the Sanskrit epics such as the Mahabharata and the Ramayana were also translated into Meitei language in the medieval times.
Other translated epic works include the Meghnad Badh Kavya, the Bhagavad Gita, and the Ashtakam.

Assamese epics

In 14th century Madhav Kandali dubbed the epic Ramayana as Saptakanda Ramayana.  In chronology, among vernacular translations of the original Sanskrit, Kandali's Ramayana comes after Kamban's (Tamil, 12th century)and Gona Budda Reddy's ( Telugu: Ranganath Ramayanamu)  and ahead of Kirttivas' (Bengali, 15th century), Tulsidas' (Awadhi, 16th century), Balaram Das' (Oriya) etc. Thus it becomes the first rendition of the Ramayana into an Indo-Aryan language in the Indian subcontinent.

Sanskrit epics
The ancient Sanskrit epics the Ramayana and Mahabharata comprise together the Itihāsa ("Writer has himself witnessed the story") or Mahākāvya ("Great Compositions"), a canon of Hindu scripture. Indeed, the epic form prevailed and verse remained until very recently the preferred form of Hindu literary works. Indian culture readily lent itself to a literary tradition that abounded in epic poetry and literature. The Puranas, a massive collection of verse-form histories of India's many Hindu gods and goddesses, followed in this tradition. Itihāsa and Puranas are mentioned in the Atharva Veda and referred to as the fourth Veda.

The language of these texts, termed Epic Sanskrit, constitutes the earliest phase of Classical Sanskrit, following the latest stage of Vedic Sanskrit found in the Shrauta Sutras. The Suparṇākhyāna, a late Vedic poem considered to be among the "earliest traces of epic poetry in India," is an older, shorter precursor to the expanded legend of Garuda that is included within the Mahābhārata.

The Buddhist kavi Aśvaghoṣa wrote two epics and one drama. He lived in the 1st-2nd century. He wrote a biography of the Buddha, titled Buddhacarita. His second epic is called Saundarananda and tells the story of the conversion of Nanda, the younger brother of the Buddha. The play he wrote is called Śariputraprakaraṇa, but of this play only a few fragments remained.

The famous poet and playwright Kālidāsa also wrote two epics: Raghuvamsha (The Dynasty of Raghu) and Kumarasambhava (The Birth of Kumar Kartikeya). Other Classical Sanskrit epics are the Slaying of Śiśupāla Śiśupālavadha of Māgha, Arjuna and the Mountain Man Kirātārjunīya of Bhāravi, the Adventures of the Prince of Nishadha Naiṣadhacarita of Śrīharṣa and Bhaṭṭi's Poem Bhaṭṭikāvya of Bhaṭṭi.

Tamil epics

The post-sangam period (2nd century-6th century) saw many great Tamil epics being written, including Cilappatikaram (or Silappadhikaram), Manimegalai, Civaka Cintamani, Valayapathi and Kundalakesi. Out of the five, Manimegalai and Kundalakesi are Buddhist religious works, Civaka Cintamani and Valayapathi are Tamil Jain works and Silappatikaram has a neutral religious view.  They were written over a period of 1st century CE to 10th century CE and act as the historical evidence of social, religious, cultural and academic life of people during the era they were created.  Civaka Cintamani introduced long verses called virutha pa in Tamil literature, while Silappatikaram used akaval meter (monologue), a style adopted from Sangam literature.

Later, during the Chola period, Kamban (12th century) wrote what is considered one of the greatest Tamil epics — the Kamba Ramayanam of Kamban, based on the Valmiki Ramayana. The Thiruthondat Puranam (or Periya Puranam) of Chekkizhar is the great Tamil epic of the Shaiva Bhakti saints and is part of the religious scripture of Tamil Nadu's majority Shaivites.

Telugu epics
Most of the Telugu epics are about Hinduism.

The first known Telugu epic was the Andhra Mahabharatam written by the Kavitrayam (11th-14th centuries)

Other main Telugu epics are the Ranganatha Ramayanamu, Basava Purana, and the Amuktamalyada

Notes

References

External links

MAHE Mahabharata Digital Concordance  by i Department of Philosophy - Manipal]

Classical literature
Indian poetics
History of literature in India
Kannada literature
Meitei literature
Sanskrit literature
Tamil-language literature
Telugu-language literature
Epic poetry
E

Indian epic poetry


Hallov poučak o sparivanju, matematički poučak. Nosi ime po matematičkom teoretičaru grupa Philipu Hallu. Glasi:

Imamo

 grupu od n muškaraca i n žena
 unutar koje podstoji podskup od k muškaraca i k žena
 za svaki podskup od k muškaraca postoji barem k žena koje poznaje barem jedan muškaraca iz tog podskupa
 u toj grupi od n muškaraca i n žena
 moguće je napraviti n'' disjunktnih parova tako da se svaki par sastoji od muškarca i žene koju taj muškarac poznaje

Izvori

Matematika

Hallov poučak o sparivanju


China Merchants Bank Tower (), también conocido como Shenzhen World Trade Centre, es un rascacielos situado en el Distrito de Futian, Shenzhen, provincial de Guangdong, China, uno de los más altos de la ciudad.

Su exacta localización es la intersección de 农园路 (Nongyuan Road; Pinyin: Nóngyuán Lù) y 深南大道 (Shennan Boulevard; Pinyin: Shēnnán Dàdào), la principal arteria de dirección este-oeste del centro de Shenzhen.

Historia
Completada en 2001, la estructura alberga el cuartel general mundial de China Merchants Bank. El edificio de 50 plantas de diseño exclusivo en 车公庙 (CheGongMiao) también da su nombre a la parada de autobús cercana.

Transporte
 Metro de Shenzhen: Chegongmiao Station

Véase también

 Anexo:Rascacielos en Shenzhen
 Anexo:Rascacielos de China
 Anexo:Rascacielos más altos

Referencias

Enlaces externos
 Perfil del Edificio en Emporis
 www.cmbchina.com

Arquitectura de China de 2001
Rascacielos de Shenzhen
Rascacielos de China de los años 2000

China Merchants Bank Tower


Kleinreuth bei Schweinau ist ein Teil der kreisfreien Stadt Nürnberg und gehört zum statistischen Bezirk 63 (Höfen).

Lage
Kleinreuth bei Schweinau erstreckt sich zwischen Ipsheimer Straße, Ringbahn, Rothenburger Straße und Sigmundstraße. Der alte Ortskern liegt zwischen Rothenburger und Altenberger Straße.

Straßen

Geschichte
1303 übertrug der Nürnberger Burggraf Konrad II. († 1314) "Cleinen Reut" als Jahrtagsstiftung mit elf weiteren Orten, darunter auch Gebersdorf und Großreuth, dem Domkapitel Bamberg. In beiden Markgrafenkriegen (1449–1450 und 1552–1555) wurde der Ort niedergebrannt, 1632 lag er mitten im Kriegsschauplatz des Dreißigjährigen Kriegs.

Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es in Kleinreuth 11 Anwesen (1 Hof, 6 Halbhöfe, 1 Höflein, 1 Gütlein, 2 Schenkstätten). Das Hochgericht übte die Reichsstadt Nürnberg aus, was aber von brandenburg-ansbachischen Oberamt Cadolzburg bestritten wurde. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und die Grundherrschaft über alle Anwesen hatte das das bambergische Dompropsteiamt Fürth inne.

1796 ging der Ort in preußischen Besitz über, 1806 gehörte Kleinreuth zu Bayern. Im Rahmen des Gemeindeedikts wurde Kleinreuth dem 1808 gebildeten Steuerdistrikt Großreuth bei Schweinau und der im selben Jahr gegründeten Ruralgemeinde Großreuth bei Schweinau zugeordnet.

Am 1. Januar 1899 wurde Kleinreuth nach Nürnberg eingemeindet. Von 1927 bis 1969 war Kleinreuth Standort eines Rundfunksenders.

Einwohnerentwicklung

Baudenkmäler
 Altenberger Str. 10: Eingeschossiges, teils zweigeschossiges verputztes Wohnhaus Mitte des 19. Jahrhunderts; rückwärtiger Giebel aus Fachwerk; weitgehend erneuert.
 Altenberger Str. 20: Eingeschossiger Sandsteinbau mit dreigeschossigen Giebel aus dem 19. Jahrhundert.
 Rothenburger Str. 482: Gasthof Weinländer
 Rothenburger Str. 484: Ehemalige Schmiede
 Rothenburger Str. 496: Wohnstallhaus

Religion
Der Ort ist seit der Reformation überwiegend protestantisch. Pfarrrechtlich gehörte Kleinreuth ursprünglich zu St. Michael (Fürth). Heute sind die Einwohner evangelisch-lutherischer Konfession nach St. Stephanus (Nürnberg) gepfarrt, die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach Heilig Kreuz (Nürnberg) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Stadtteil von Nürnberg
Statistischer Distrikt von Nürnberg
Ersterwähnung 1303

Kleinreuth bei Schweinau


[[Archivo:Faraday Michael Christmas lecture detail.jpg|thumb|right|300px|Michael Faraday en una de las conferencias. Ca. 1856.]]
Las Conferencias Navideñas de la Royal Institution''' son una serie de conferencias sobre un solo tema, que han tenido lugar en la RI en Londres cada año desde 1825. Las conferencias presentan temas científicos a una audiencia general, incluyendo jóvenes, en una forma informativa y entretenida. Michael Faraday inició la primera serie de Conferencias de Navidad en 1825. Esto llegó en un momento en el que la educación organizada para jóvenes era escasa. Faraday presentó un total de diecinueve series.

Las Conferencias Navideñas han continuado anualmente desde 1825, sólo interrumpidas durante la Segunda Guerra Mundial. Algunos científicos que han dado conferencias incluyen a la Baronesa Susan Greenfield (la exdirectora de la Royal Institution), el naturalista Sir David Attenborough, el astrónomo Carl Sagan, el biólogo Richard Dawkins y el ganador del premio Nobel George Porter

Televisión
Las conferencias han sido transmitidas por televisión desde 1966. Fueron emitidas en BBC Two de 1966 a 1999, en Channel 4 (Canal Cuatro) de 2000 a 2004, en Channel 5 (Canal Cinco) de 2005 a 2008 y en More 4 en 2009. Las conferencias de 2010 fueron emitidas en BBC Four a las 8:00pm el martes 27, miércoles 28 y jueves 29 de diciembre.

Lista de las Conferencias Navideñas
La siguiente es una lista completa de las Conferencias Navideñas hasta diciembre del 2013:

Referencias

Enlaces externos
 The Royal Institution
 The Ri Channel, Mira Conferencias navideñas pasadas en línea (en inglés)

Organizaciones fundadas en 1825
Ciencia y tecnología de Reino Unido
Historia de la ciencia
Historia de la tecnología
Historia de Reino Unido

Royal Institution Christmas Lectures


Famar France, filiale du groupe pharmaceutique grec Marinopoulos :
 Famar Lyon, laboratoire pharmaceutique français, repris par le groupe pharmaceutique libanais en 2020 ;
 Famar Orléans, société pharmaceutique, rachetée par Delpharm en 2019.

Voir aussi
 Famars, commune française située dans le département du Nord, en région Hauts-de-France.

Famar


Namık Kemal Şentürk, (d.24 Temmuz 1922, Merzifon, - ö.20 Nisan 2020), Türk devlet adamı ve siyasetçi.

Bayburtlu avukat Sinan Şentürk'ün (Kitre Köyü Eşrafından Haciibrahim sülalesinden Nazım efendinin küçük kardeşi Hasan efendinin oğlu, Hüseyin efendinin torunu) oğludur. İlk ve orta tahsilini Merzifon'da, lise tahsilini Erzurum'da yaptı.

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1945 yılında mezun oldu. 30 Temmuz 1945 tarihinde İçişleri Bakanlığı'nda Maiyet Memuru olarak devlet hizmetine girdi. Amasya ilinde 2,5 yıl Maiyet Memurluğu yaptı. Bu müddet zarfında Merzifon ilçesine bağlı Türmik ve Alıcık Bucak Müdürlüklerinde, Merzifon Kaymakam Vekilliğinde ve Amasya'da Mektupçu Vekilliklerinde bulundu.

11. Dönem Kaymakamlık Kursu'nu müteakip 28 Ekim 1948 tarihinde, Isparta'nın Sütçüler İlçesi Kaymakamlığına tayin edildi. Sırasıyla, Seben, Sarız, Bünyan ve Foça Kaymakamlıkları yaptıktan sonra 29 Şubat 1956 tarihinde Mülkiye Müfettişi oldu.

15 Kasım 1961 ile 30 Ekim 1962 tarihleri arasında Van, 31 Ekim 1962 ile 7 Eylül 1964 tarihleri arasında Diyarbakır, 8 Eylül 1964 ile 24 Haziran 1973 tarihleri arasında İzmir Valiliklerinde bulundu. 25 Haziran 1973 tarihinde İstanbul Valisi olarak atandı. 21 Ekim 1977 tarihine kadar bu görevde kaldı. Diyarbakır Valiliği sırasında aynı zamanda Belediye Başkanlığı görevini de yürütmüştür.

21 Ekim 1977'de Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk tarafından Cumhuriyet Senatosu Üyeliği'ne seçildi. 1983 yılında MDP'den İstanbul Milletvekili seçildi. Haliç Üniversitesi Mütevelli Heyeti Üyeliği görevinde bulundu. 20 Nisan 2020 de öldü

Dış bağlantılar
 İstanbul

Kaynakça

1922 doğumlular
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
TBMM Fahri Korutürk tarafından seçilen Cumhuriyet Senatörleri
Bürokrat Senatörler
TBMM Anayasa Komisyonu
TBMM İçişleri Komisyonu
TBMM Adalet Komisyonu
TBMM 17. dönem İstanbul milletvekilleri
İstanbul valileri
Merzifon doğumlular
İzmir valileri
2020 yılında ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler

Namık Kemal Şentürk


Friedrich Anton Ulrich Carl Leopold von Kleist (* 4. Februar 1765 in Cottbus; † 26. Oktober 1833 in Deutsch-Kessel) war ein preußischer Generalmajor.

Leben

Familie
Friedrich Anton Ulrich Carl Leopold von Kleist entstammte der alten pommerschen Adelsfamilie von Kleist. Er war der älteste Sohn von Hauptmann Friedrich Carl Leopold von Kleist (1731–1799).

Werdegang
Friedrich Anton Ulrich Carl Leopold von Kleist begann seine Laufbahn 16-jährig im Dragoner-Regiment Nr. 11. Seine Beförderung zum Leutnant erfolgte am 6. Juli 1787 und in weiteren Stufen dann am 10. September 1804 zum Major. In diesem Rang war er auch Kommandeur des 8. Schlesischen Landwehr-Kavallerie-Regiments. In dieser Funktion war er auch im Jahr 1813 preußischer Stadtkommandant von Weimar. Sein Stellvertreter war Ferdinand Heinke. Am 27. Dezember 1813 verabschiedete sich v. Kleist bei der Stadt Weimar mit herzlichen Zeilen u. a. auch für die "freundliche Aufnahme".

Für die Teilnahme an der Schlacht bei Kaiserslautern wurde er mit dem Orden Pour le Mérite geehrt. Am 3. Juni 1815 erfolgte seine Beförderung zum Oberstleutnant und 31. März 1818 zum Oberst. Weitere Auszeichnungen sind das Eiserne Kreuz II. Klasse, das er für die Schlachten bei Kulm und Leipzig erhielt und der russische Wladimir-Orden 3. Klasse. Am 3. April 1820 ist er mit Wartegeld aus dem aktiven militärischen Dienst ausgeschieden und am 16. April 1827 wurde er als Generalmajor pensioniert.

Literatur
 G. H. Kypke: Geschichte des Geschlechts von Kleist - Tychow-Dubberower Linie. Berlin 1882, S. 96; Nr. III. 617
 Max Hecker: Ferdinand Heinke in Weimar. In: Goethejahrbuch. 47, 1927, S. 251–306.
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 4, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1937], , S. 495, Nr. 1415.

Generalmajor (Königreich Preußen)
Kavallerist (Preußen)
Friedrich Anton Ulrich Carl Leopold
Träger des Pour le Mérite (Militärorden)
Träger des Eisernen Kreuzes II. Klasse
Träger des Ordens des Heiligen Wladimir
Person in den Koalitionskriegen (Preußen)
Adliger
Deutscher
Geboren 1765
Gestorben 1833
Mann


L'Australie participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 4 au . Il s'agit de sa vingtième participation à des Jeux d'hiver.

Les Australiens n'enverront aucun représentant de leur gouvernement à Pékin et rejoignent les États-Unis dans le boycott diplomatique des Jeux olympiques : « L'Australie ne reviendra pas sur la position ferme qu'elle a adoptée pour défendre ses intérêts, a déclaré le chef du gouvernement australien cité par l'AFP ».

Participation
Aux Jeux olympiques d'hiver de 2022, les athlètes de l'équipe d'Australie participent aux épreuves suivantes :

Médaillés

Bilan

Résultats

Bobsleigh

Curling

Luge

Patinage artistique

Patinage de vitesse sur piste courte (short-track)

Skeleton

Ski acrobatique

Ski alpin

Ski de fond

Snowboard

Références

Australie
2022
Sport en Australie en 2022

Australie aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


මහාචාර්ය කිත්සිරි ගුණවර්ධන  (ඉංග්‍රීසි: N K Gunawardena තවද Nipul Kithsiri Gunawardena) යනු  කැළණිය විශ්වවිද්‍යාලයයේ වෛද්‍ය විද්‍යා පීඨයේ   පරපෝෂිතවේදි අධ්‍යයන අංශය වෛද්‍ය මහාචාර්යවරයෙකි.

කිත්සිරි  රුහුණ විශ්වවිද්‍යාලයය සහ නාගසාකි විශ්වවිද්‍යාලයය ජපානය යෙන් වෛද්‍යවේදී සහ ශල්‍යවේදී උපාධිය ලබාගත්තේය.

කිත්සිරි ගුණවර්ධන  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ව්‍යෛද්‍යවරුන්

 ආදි නාලන්දයීය ව්‍යෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
මහාචාර්යවරු - ශ්‍රී ලංකා

කිත්සිරි ගුණවර්ධන


În chimie, neutralizarea este un tip de reacție chimică în care un acid reacționează cantitativ cu o bază, iar ca produși de reacție se obține o sare și apă. În final, pentru ca reacția să fie completă cantitativ, soluția obținută nu are proprietăți bazice, dar nici acide (atingerea "punctului de echivalență", în care pHul va fi egal cu 7).

Cel mai simplu exemplu este reacția dintre hidroxid de sodiu și acid clorhidric, cu obținerea clorurii de sodiu:

{HCl} + {NaOH} -> {NaCl} + {H2O}

Aplicații

Principala utilizare a reacției de neutralizare în chimia analitică cantitativă este titrimetria, o metodă utilizată pentru determinarea unei concentrații necunoscute de acid sau de bază. Punctul în care neutralizarea este completă este indicat cu un pH-metru sau de un indicator de pH colorat (de obicei fenolftaleina). Prin calcule simple stoechiometrice, plecând de la volumul inițial și cel final și de la molaritatea compusului titrat, se poate determina molaritatea compusul inițial.

Vezi și
 Titrimetrie
 Chimie analitică cantitativă

Referințe

Chimie acido-bazică
Reacții chimice
Chimie analitică

Neutralizare


යූරල් යන්නෙන් අදහස් වන්නේ පහත දේ විය හැක:
යූරල් (ප්‍රදේශය)
යූරල් කඳු
යූරල් ගංගාව
යූරල් ෆෙඩරල් දිස්ත්‍රික්කය
යූරල් ආර්ථික ප්‍රදේශය

යූරල්


An Carex radicina in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Zheng Ping Wang. An Carex radicina in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex radicina


නාඌරූ ( )  පැසිෆික් සාගරය මයික්රොනිසියා හි පිහිටි දුපත් රටක් වන අතර පෙරකළ ප්ලෙසන්ට් දුපත (ප්‍රීතිමත් දුපත) ලෙස හැදින් වුනි. අද එය නිල වශයෙන් නාඌරූ  ජනරජය ලෙස හඳුන්වයි. එහි සමීපතම රාජ්‍යය වන්නේ කි .මී.300 ක් නැගෙනහිරින් පිහිටි කිරිබාති රජයේ බනබා දිවයිනයි. නාඌරූ  යනු ලෝකයේ කුඩාම ජනරජය වන අතර එය වර්ග කි.මී.21ක් තුල 9378 ක ජනගහණයකින් යුක්ත වේ. නාඌරූ  රාජ්‍යය දෙවැනි වන්නේ ලෝකයේ ජනගහන අඩුම රාජ්‍යය වන වතිකානු නගරය ට පමණි.

19 වන සියවසේ අග භාගයේ දී ජර්මන් අධිරාජ්‍යයා විසින් යටත් විජිතයක් ලෙස ප්‍රකාශ කල මෙහි පොලිනිසියානු හා මයික්රොනිසියානු ජනවර්ග වාසය කරති. පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව එය ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය හා එක්සත් රාජධානිය එක්ව පාලනය කරනු ලබන ජාතීන්ගේ සංගමයෙහි (ලීගය)  අධීක්ෂණ මණ්ඩලයකට යටත් විය.  දෙවැනි ලෝක යුද්ධය සමයේදී ජපන් සේනාංක විසින් පැසිෆික් හරහා අතුරු මාර්ගයක් ලෙස යොදා ගත් අතර අවසන් වීමෙන් පසු 1968 දී  නිදහස් රාජ්‍යයක් බවට පත් විය.

නාඌරූ පොස්ෆේට් කඳු සහිත දුපතක් වන අතර, මතුපිට පරිසරය තුල පොහොසත් පොස්ෆේට් සංචිත වලින් යුක්ත වූ අතර ඒවා එළිමහන් පතල් කර්මාන්තයට බෙහෙවින් උපකාරී වුනි. 2011 පමණ වන විටත් රට සතුව පොස්ෆේට් නිධි පැවතියත් ඒවා වාණිජ වශයෙන් නිස්සාරය තත්වයේ නොමැත.  1960 අග භාගයේ හා 1970 මුල් භාගය අතර තුර වැඩිම ඒක පුද්ගල ආදායම ලබන ස්වෛරී රාජ්‍යය බවට නාඌරූ  රාජ්‍යය පුරසාරම් දෙඩුවද පොස්ෆේට් සම්පත හීන වීමත් , පතල් කැණීම හේතුවෙන් පරිසරය විනාශ වීමත් නිසා එහි වටිනාකම අඩු වන්නට විය. මේ හේතුවෙන් නාඌරූ  රාජ්‍යය තුල අදායම වැඩි කර ගැනීමට රට බදු පාරාදීසයක් කිරීම හා  නීති විරෝධී මුදල්  ශෝධනය  කිරීමත් සිදු කරන ලදී. 2001 සිට 2008 දක්වා කාලය තුල නාඌරූ  රැදවුම් කදවුර පවත්වා ගෙන යාමට ඉඩ දීම නිසා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජයෙන් ආධාර මුදල් ලබා ගෙන ඇත.

නාඌරූ ජනරජයේ ජනාධිපති ස්ප්රෙන්ට් ඩබ්විදෝ දහ අටදෙනුකුගෙන්  සමන්විත ඒක මණ්ඩල පාර්ලිමේන්තුවක් පාලනය කරයි. නාඌරූ  දේශය  එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙහි ,  පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩලයෙහි,  ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවේ සහ පැසිෆික් දුපත් සංගමයෙහි සාමාජිකත්වය දරයි. ඊට අමතරව ඔලිම්පික් තරඟ වලට සහ  පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩල තරඟ වලට ද නාඌරූ  දේශය සහභාගී ඇත. මෑතකදී ජාතිය්‍යන්තර ශක්ති ප්‍රතිසංස්කරණ අධිකාරියෙහි (IRENA) සාමාජිකත්වය ද ලබා ගත්තේය.

නාඌරූ  ජනරජයේ ඉතිහාසය

නාඌරූ වල මුල් පදිංචි කරුවන් වන පොලිනිසියානු හා මයික්රොනිසියානු ජනයා පැවතගෙන එන්නේ මිට අවුරුදු 3000 කට පෙර සිටයි.  නාඌරූ  හි සාම්ප්‍රදායික ව ජන ගෝත්‍රික වර්ග 12ක් සිටි අතර ඒ බව සංකේත වත් කිරීමට නාඌරූ  වල ජාතික කොඩියේ තරු 12ක් පිළිබිඹු කොට ඇත. සාම්ප්‍රදායික ව , නාඌරූයානු  වරු තමන්ගේ මාතෘවංශය අනුගමනය කරයි. එරට වැසියන් ගේ ජිවනෝපාය ලෙස ධිවර කර්මාන්තය සිදු කරන අතර, ඔවුන් කුඩා ඉබිජා මසුන් අල්ලා ගෙන මිරිදිය පරිසරයේ හුරුකරමින් බවුඩා කලපුවේ ඇති කර ආහාර ට ගනී.  ඔවුන්ගේ වෙනත් ආහාර ලෙස පොල් හා පන්දානුස් ගෙඩි යොදාගනී.  නාඌරූ  යන වචනය ඔවුන්ගේ නාඌරූයානු භාෂාවේ එන Anáoero, ("මම මුහුදට යනවා") වචනයෙන් බිඳී ආ එකක් විය හැක.

1798 තල්මසුන් දඩයමේ යෙදුනු බ්‍රිතාන්‍ය නාවික කපිතාන්වරයෙකු වන ජෝන් ෆියන් නාඌරූ දේශයට ගිය ප්‍රථම බටහිර ජාතිකයා වන අතර ඔහු එම රට ප්‍රීතිමත් දේශය ලෙස නම් කළේය. 1830 දී පමණ තල්මසුන් දඩයමේ යෙදෙන යුරෝපිය ජාතිකයන් හා වෙළදුන් ඔවුන්ගේ විවිධ අවශ්‍යතා සඳහා විශේෂයෙන් පිරිසුදු ජලය සඳහා නාඌරූ  ජනයා සමග සම්බන්ද වුහ. ඒ අතර කාලය තුල යුරෝපිය නැව් වලින් පැමිණෙන අතරමං වූ පුද්ගලයන් දුපත තුල වාසය කිරීමට පටන් ගත්හ.දුපත් වාසී ජනයා ආහාර වෙනුවට මධ්‍යසාරිය අඩංගු පොල් වයින් හා ගිනිඅවි හුවමාරු කිරීම මගින් වෙළදාම් කිරීම ආරම්භ කරන ලදී.   1878 දී ආරම්භ වූ දස වසරක නාඌරූ  ගෝත්‍රික යුද්ධය සඳහා මෙම ගිනිඅවි යොදා ගෙන ඇත.

1888 දී නාඌරූ  ජර්මන් ඒකබද්ධ පාලනයට යටත් විය, එහිදී ජර්මන්යේ  මාෂල් දුපත් රැකවරණයට යටත් විය.  එම නිසා යුද්ධය අවසන් වූ අතර දුපතේ පාලනයට රජවරු පත් කරන ලදී. ඔවුන්ගෙන් වඩා ප්‍රසිද්ධ වූයේ ඖවෙයිඩා රජතුමායි.1888 දී ගිල්බට් දුපතේ සිට ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරින් මෙරටට පැමිණ ඇත. ජර්මන්වරු රට හදුන්වා ඇත්තේ නවදෝ නොහොත් දනාවරෝ යන නම් වලිනි. නාඌරූ  දේශය අවුරුදු 30ක් ජර්මන්වරු විසින් පාලනය කර ඇති අතර නාඌරූ  ගෝත්‍රික කාන්තාවක් හා විවාහ වූ රොබට් රස්ච් නම් ව්‍යාපාරිකයා 1890 දී එහි පළමු පාලකයා බවට පත් විය.

නාඌරූ  වල පොස්ෆේට් ඇති බව සොයා ගෙන ඇත්තේ 1990 දී ඇල්බට් ෆුලර් එලිස් විසිනි. පැසිෆික් පොස්ෆේට් සමාගම විසින් 1906 දී ජර්මනිය සමග කළ ගිවිසුමක් මගින් පළමු පොස්ෆේට් නැව්ගත කිරීම සිදු කර ඇත.  1914 දී පළමුවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වීමත් සමගම ඕස්ටේ‍්‍රලියානු සේනාංක විසින් අල්ලා ගත් අතර ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය හා එක්සත් රාජධානිය එක්ව 1919 දී නාඌරූ  දුපත් ගිවිසුම අත්සන් කරන ලදී. ඉන්පසු එහි නිධි වල අයිතිය පැවරුනේ බ්‍රිතාන්‍ය පොස්ෆේට් සමාගමටයි (BPC).

නාඌරූ  ජනගහනයෙන් 18% ක්  1920 දී ඇතිවූ ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා උණ වසංගතය නිසා මරණයට පත් විය. 1923 දී ජාතීන්ගේ සංගමයෙහි (ලීගය)  විසින් එහි භාරකත්වය ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට පවරන ලදී. මෙහිදී නවසීලන්තය හා එක්සත් රාජධානිය යන රටවල් ද සහය පාලනය සඳහා එක් කෙරෙනි.  එහෙත් 1940 දෙසැම්බර් 6 හා 7 දින වල උපකාරක යුධ ප්‍රහාරක නැව් වන කොමෙට් හා ඔරිඔන් විසින් නාඌරූ  දුපත තුල නවත්වා තිබු සැපයුම් නැව් පහක් මුහුදුබත් කරන ලදී. එමෙන්ම එම කොමෙට් නැව නාඌරූ  වල පොස්ෆේට් කැණීම් කරන ස්ථාන,  තෙල් ගබඩා හා නැව් භාණ්ඩ නැව් ගත කරන කැන්ටිලීවරය  ද ෂෙල් ප්‍රහාර එල්ල කරන ලදී.

1942 අගෝස්‌තු 25 ජපන් සේනාංක නාඌරූ  දිවයින තුල කදවුරැ ලා ගත් අතර ජපනුන් විසින් දුපත තුල ගුවන්ධාවන පථයක් සාදන ලදී.  එයට පසුව පළමු වතාවට 1943 මාර්තු 25 දින බෝම්බ ප්‍රහාරක් ද මිත්‍ර පාර්ශික රටවල් විසින් එල්ල කල අතර එමගින් දුපතට පැමිණෙන සැපයුම් සිමා කරන ලදී. ජපනුන් විසින් නාඌරූ  වැසියන් 1200 ක් කම්කරුවන් ලෙස චුක් දුපත් වලට යවන ලදී. නාඌරූ, ඇමරිකානු සේනාංක විසින් අතුරු මාර්ගයක් ලෙස යොදා ගත් අතර අවසානයේ 1945 සැප්තැම්බර් 13 දින ඇමරිකානු සේනාංක විසින් මුදා ගත් අතර එහිදී එවකට දුපත් භාර කොමදෝරු හයසාකි සෝයිදා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු හමුදා හා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රාජකීය නාවික හමුදාවට භාර වුනි.  එච්.එම්.ඒ.එස්. ඩයමන්ටිනා (කේ377) යුධ නැවේ ප්‍රථම අණදෙන නිලධාරී වන ලුතිනන් ජෙනරාල් වෙර්දොන් ස්ටුරෙඩී නියෝජනය කරමින් බ්‍රිගේඩියර් ජේ.ආර්. ස්ටේවන්සන් එම යටත් වීම පිළිගන්නා ලදී.  1946 ජනවාරි මාසයේ BPC සතු ට්‍රියෙන්සා නම් නැවෙන් ජපන්  හමුදා විසින් චුක් දුපත්වල සේවයට යොදා ගත් නාඌරූ  වැසියන් ගෙන් බේරී සිටි නාඌරූ  වැසියන් 737 ක් නැවත දුපතට රැගෙන එන ලදී.  1947 දී නැවත නාඌරූ  වල භාරකාරත්වය ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය හා එක්සත් රාජධානිය යන රටවල් වලට භාර කරන ලදී.

1966 දී නාඌරූ  රජය ස්වෛරී රාජ්‍යයක් බවට පත් වූ අතර ඉන්පසු අවුරුදු දෙකක විව්‍යස්ථාව සංශෝධනය කින් පසුව 1968 දී ජනාධිපති හැමර් දිරෝබෙර්ට් යටතේ නිදහස් රටක් බවට පත් වුණි.  1967 දී නාඌරූ  ජනතාව විසින් බ්‍රිතාන්‍ය පොස්ෆේට් සමාගමට අයිති නිධි මිලදී ගත් අතර 1970 දී එම නිධි වල අයිතිය නාඌරූ  පොස්ෆේට් සමාගමට පැවරිණි. එම අදායම නිසා නාඌරූ  වැසියන්ට පැසිෆික් කලාපය තුල අනිත් රටවල් වලට සාපේක්ෂව ඉහල ජිවන මට්ටමක් ලබා දීමට සමත් විය. 1989 දී නාඌරූ  රජය විසින් නාඌරූ  වල ඕස්ටේ‍්‍රලියානු පරිපාලනය මගින් පොස්ෆේට් පතල් කර්මාන්තය හරහා සිදු වූ පරිසර හානියට පිළියම් නොකිරීමට , ජාත්‍යන්තර අධිකරණය ඉදිරියේ ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට  එරෙහිව නඩු පවරණ ලදී. මේ හේතුව නිසා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජය උසාවි ක්‍රියාමාර්යෙන් පිටින් ප්‍රශ්නය නිරාකරණ කර ගැනීමට සමහර පොස්ෆේට් සහිත ස්ථාන හා පතල් කර්මාන්තයෙන් පසු ඉතිරි වූ ස්ථාන පුනුරුථාපනය කිරීමට එකඟ විය.

දේශපාලනය

නාඌරූ  යනු  පාර්ලිමේන්තුවකින් පාලනය වන රජයක් සහිත ජනරජයකි.. ජනාධිපති රටේ ප්‍රධාන පුද්ගලයා මෙන්ම රජයේ ප්‍රධාන පුද්ගලයාද වේ. දහ අටදෙනුකුගෙන්  සමන්විත ඒක මණ්ඩල පාර්ලිමේන්තුව සැම අවුරුදු තුනකට වතාවක් මැතිවරණයක් මගින් තෝරා ගනු ලැබේ. පාර්ලිමේන්තුව විසින් ජනාධිපති වරයා තෝරා ගැනීම සිදු කරනු ලබන්නේ ඔවුන්නේ අතරිනි. තෝරා ගත් ජනාධිපති තමන්ට අභිමත පරිදි සාමාජිකයන් පහක් හෝ හයක් සහිත කැබිනට් මණ්ඩලයක් පත් කර ගනී.  නාඌරූ  දේශපාලන පක්ෂ සඳහා විධිමත් ක්‍රියාපටිපාටියක් නොමැත, තරඟකරුවන් ඉදිරිපත් වෙන්නේ ස්වාධින ලෙසය.වත්මන් පාර්ලිමේන්තුව තුලද දහ අටදෙනාගෙන් දහතුන් දෙනෙක්ම එසේ  ස්වාධින ලෙස ඉදිරිපත් වූ අයයි. නාඌරූ  වල දැනට ක්‍රියාකාරී  දේශපාලනය කරන ප්‍රධාන පක්ෂ හතරකි ඒවා නම් නාඌරූ  පක්ෂය, නාඌරූ  ප්‍රජාතාන්ත්‍රවාදී පක්ෂය, නාඌරූ   පළමු පක්ෂය , මධ්‍යම පක්ෂය. රජය තුල ඇති සහයෝගය සන්ධාන ගත වීම් වලට පවුල් අතර තිබෙන සම්බන්ද තාවය පදනම් කරගෙන වීම විශේෂ කරුණකි.

1992 සිට 1999 දක්වා නාඌරූ  තුල පැවතියේ දේශීය පාලන ක්‍රමයක් වන නාඌරූ  දුපත් සභාවයි(NIC).නම  දෙනෙකුගෙන් සමන්විත මෙම සභාව නිර්මාණය කරේ නගර සේවා සැපයීමේ අරමුණිනි.1999 දී මෙම සභාව විසිරුවා හරිනු ලැබූ අතර එය සතුව තිබු සියලු වත්කම් බැරකම් රටේ රජයට පවරා ගන්නා ලදී.  නාඌරූ  තුල ඉඩම් භුක්ති ක්‍රමය වෙනස්ය. සියලුම නාඌරූ  ජනතාව සතුව රටේ ඕනෑම ඉඩමකට යම්කිසි අයිතියක් කිමට පුලුවන් වේ, ඒසේ  වන්නේ එම ඉඩම තම පවුලේ අය හෝ තමාගේ හෝ පවුලේ කණ්ඩායමේ නම් පමණි. රජය හෝ රජයට අදාල සංස්ථා වලට කිසිදු ඉඩමක් අයිති නැත. එසේ ආයතනයක් ඉඩම පරිභෝජන කරේ නම් ඔවුන් ඉඩම් අයිතිකරුට බදු මුදල් ගෙවිය යුතුය. නාඌරූයානු නොවන කිසිදු පුද්ගලයෙකුට දුපතේ ඉඩම් වලට අයිතිවාසිකම් කිව නොහැක.

1989 සිට 2003 දක්වා කාලය තුල නාඌරූ  පාලක මණ්ඩලය 17 වතාවක් වෙනස් විය.  2003 මාර්තු මාසයේදී තම නිල කාමරය තුලදී බර්නාර්ඩ් ඩොවීයෝගෝ මරණයට පත් වූ අතර ඉන්පසු ලුඩ්විග් ස්කෝටි ජනාධිපති ලෙස පත් විය. 2004 දී පසුව නැවතත් සම්පුර්ණ ධුර කාලය සඳහා ජනපති ධුරයට පත් විය. 2007 දෙසැම්බර් මාසයේදී විශ්වාසභංගයකින් පැරදී ස්කෝටි ජනපති ධුරයෙන් ඉවත් විය. ඒ සඳහා පත්වුයේ මාර්කස් ස්ටෙෆාන්ය. ඔහුත් 2011 නොවැම්බර් මාසයේදී ඉල්ලා අස් විය. ඉන්පසුව ෆ්‍රේරෙඩි පිට්චර් ජනපති ධුරයට පත් විය. ෆ්‍රේරෙඩි පිට්චර් ද ස්ප්රෙන්ට් ඩබ්විදෝ විසින් ගෙනආ  විශ්වාසභංගයකින් පැරදී ජනපති ධුරයෙන් ඉවත් විය. ඉන්පසුව ස්ප්රෙන්ට් ඩබ්විදෝ ජනපති ධුරයට පත් විය.

නාඌරූ  සතුව සංකීර්ණ නීති පද්ධතිය ඇත. අග්‍ර විනිශ්චකරු විසින් පාලනය කරනු ලබන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ප්‍රධාන කොට පවත්වා ගෙන යයි. අනිත් නීතිමය ප්‍රශ්න විනිශ්චකරුවන් දෙදෙනෙකු විසින් මෙහෙයවන අභියාචනාධිකරණය ඉදිරිපත් කල හැක. පාර්ලිමේන්තුවට අධිකරණයේ විනිශ්චයන් වෙනස් කිරීමට අයිතියක් නැත. නමුත් අභියාචනාධිකරණය මගින් දෙනු ලබන තීරණ සම්බන්දයෙන් ඇපෑලක් ඕස්ටේ‍්‍රලියානු මහාධිකරණයට ඉදිරිපත් කල හැක.  නමුත් මෙවැනි සිද්ධීන් සිදුවන්නේ කලාතුරකිනි. පහල උසාවි වශයෙන් දිස්ත්‍රික් අධිකරණ හා පවුල් අධිකරණ පවතින අතර ඒවාහි පාලනය ඒ ඒ පළාත් භාර මහේස්ත්‍රාත් විසින් කරන අතර ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලේකම් වරයා ද වේ.මිට අමතරව අර්ධ-අධිකරණ වශයෙන් පොදු සේවා ඇපෑල මණ්ඩල, පොලිස් ඇපෑල මණ්ඩල ඇත. මේවා හිදී මුලාසනය ගන්නේද අග්‍ර විනිශ්චකරුයි.

පරිපාලන ඒකක

නාඌරූ  පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක දහ හතරකට බෙදා වෙන්කර ඇත. ඒවා ජන්ද කොට්ඨාශ අටකට වෙන්කර ඇත.

විදේශ සබඳතා

1968 දී නිදහස් රටක් බවට පත් වීමෙන් අනතුරුව නාඌරූ   පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩලයේ විශේෂ සාමාජිකයෙක් ලෙස එක් විය පසුව 2000 වසරේදී නාඌරූ  දේශයට එහි පුර්ණ සාමාජිකත්වය හිමි වුණි.  තවද 1991 වසරේදී  ආසියානු සංවර්ධන බැංකුව  සාමාජිකත්වය ද 1999 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාමාජිකත්වය ද ලබා ගත්තේය.  නාඌරූ  පැසිෆික් දුපත් සංගමයෙහි ද සාමාජික රටකි, දකුණු පැසිෆික් කලාපීය දේශගුණික වැඩසටහන , දකුණු පැසිෆික් කොමිසම , දකුණු පැසිෆික් ව්‍යහාරික භූ විද්‍යා කොමිසම යන සංගම් වලද සාමාජිකයෙකි.  එක්සත් ජනපද වායුගෝලීය විකිරණ මිනුම්ගත කිරීමේ වැඩසටහනෙහි දේශගුණික විපර්යාස ගැන පර්යේෂණ සඳහා නාඌරූ  දුපත යොදා ගනී.

නාඌරූ  දේශය සතුව ආරක්ෂක හමුදාවක් නොමැත. නමුත් සිවිල් ආරක්ෂාව උදෙසා කුඩා පොලිස් බලකායක් ඇත. නාඌරූ  රජය හා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජය අතර ඇතිකරගත් අවිධිමත් ගිවිසුමකින් නාඌරූ  දේශයෙහි ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් වගකීම ඕස්ටේ‍්‍රලියාව සතු වේ.  2005 දී  නාඌරූ  රජය හා ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජය අතර ඇති කරගත් අවබෝධතා ගිවිසුමක් මගින් ප්‍රාග්ධන ආධාර හා තාක්ෂණික ආධාර ලබා ගත් අතර එම ආධාර අතර වාණිජ කටයුතු ලේකම් කාර්යාලයට අය-වැය වාර්තාව සකස් කිරීම උපදෙස් ලබා දීම , සෞඛ්‍යය හා අධ්‍යාපන සේවා සඳහා උපදෙස් ලබා දීමක් ද සිදු වුනි.  මෙම ආධාර සපයන ලද්දේ නාඌරූ  රජය විසින් ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජයේ දේශපාලන රැකවරණය පතා එන විදේශිකයන් ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට ඇතුල් කර ගැනීමට පෙර රදවා ගැනීම නිසා රජයට ලබා දුන් උදව් වලට ප්‍රතිඋපකාර වශයෙනි.  නාඌරූ  නිල රාජ්‍යය මුදල් ලෙස ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ඩොලර් භාවිතා කරයි.

නාඌරූ  තම එක්සත් ජාතීන්ගේ මණ්ඩලයේ සාමාජිකත්වය වාණිජ අරමුණු සඳහා යොදා ගත් අතර එයට උදාහරණ ලෙස චීනය (මහජන  චීන සමුහාණ්ඩුව) හා තායිවානය අතර ප්‍රශ්නයේදී නාඌරූ  පාර්ශ්ව දෙකෙන්ම උදව් ලබා ගත් අතර තනි චීනයක් යන පදනමට සහය දුන්නේ නාඌරූ  දේශය ඊට පෙර ඔවුන් ඒසදහා ගෙන තිබූ තිරණය වෙනස් කරමිනි.  2002 ජූලි 21 දින නාඌරූ  රජය චීනය (මහජන  චීන සමුහාණ්ඩුව) සමග රාජ්‍යයත්‍රාත්ත්‍රික සබදතා ආරම්භ කල අතර ඒ සදහා ඔවුන් ඇ.ඩොලර් මිලියන 130 ලබා ගත් අතර  ඊට දින දෙකකට පසු තායිවානයද නාඌරූ  රජය සමග රාජ්‍යයත්‍රාත්ත්‍රික සබදතා ආරම්භ කලේය. 2005 වසරේ මැයි 14 වන දින නැවතත් තායිවානයද නාඌරූ  රජය සමග රාජ්‍යයත්‍රාත්ත්‍රික සබදතා අලුත් කරනලදී.  ඒ සමගම  එම මාසයේම 31 වන දින  නැවතත් චීනය ද නාඌරූ  රජය සමග රාජ්‍යයත්‍රාත්ත්‍රික සබදතා අලුත් කරනලදී.  නමුත් අද දක්වා මහජන  චීන සමුහාණ්ඩුවේ නියෝජිත කාර්යාලයක් නාඌරූ  වල පිහිටා ඇත.

2008 දී නාඌරූ  රාජ්‍යය  කොසොවෝ රාජ්‍යය නිදහස් රටක් ලෙස පිළිගත් අතර, 2009 දී නාඌරූ රාජ්‍යය ජෝර්ජියාවෙන් වුනු ඇබ්කාසියාව  ද නිදහස් රටක් ලෙස පිළිගත්තේය. රුසියාව, නිකරගුවාව හා වෙනිසුලාව යන රටවල් වලින් පසු එසේ පිළිගත් හතරවෙනි රාජ්‍යය වන්නේ නාඌරූයි. මෙම පිළිගැනීමට උදව්වක් ලෙස රුසියාව විසින් ඇ.ඩොලර් මිලියන 50 ක මානුෂිය ආධාර ලබා දුන් බවට වාර්තා වෙයි.  2008 ජූලි 15 දින නාඌරූ රාජය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේ ඔවුන් වරාය ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන රුසියානු ආධාර මත ආරම්භ කරන බවයි. නමුත් රජය කියා සිටියේ ආධාර ලැබීමට හේතුව ඇබ්කාසියාව හා දකුණු ඔසීටෙෂීයා වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම නොවන බවයි.

නාඌරූ ජනරජයට ලැබෙන ආදායමෙන් සැළකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ලැබෙන්නේ ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ආධාර වශයෙනි. 2001 දී නොර්වීජියානු නැවක් වන එම්.වී ටැම්පා විසින් බේරා ගනු ලැබූ මීටර් 20 ක බෝට්ටුවක සිරවී සිටි ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට නීති විරෝධී ලෙස සංක්‍රමණය වීමට තැත් කල 438 සරණාගතයන් පිරිසක් නාඌරූ දුපතේ රදවනු ලැබිණි. එසේ රදවනු ලැබිණේ නාඌරූ ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජයේ පැසිෆික් විසදුම සමග එක් වී තිබීම නිසාය. ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ආධාර වලට ප්‍රතිඋපකාර ලෙස නාඌරූ රජය සරණාගතයන් තම දුපත තුල රදවා ගැනීම සිදු කරයි.  2005 නොවැම්බර් වන විට 2001 දී පැමිණි සරණාගතයන් ගෙන් දෙදෙනෙකු පමණක් නාඌරූ දුපත රැදී සිටි අතර ඔවුන් මොහොමඩ් සාගර් සහ මොහොමඩ් ෆයිසාල් ය.  පසුව 2007 දී මොහොමඩ් සාගර් ව පුනුරුත්ථාපනය කරන ලදී. 2006 අග භාගයේදී හා 2007 මුල් කාලයේදී ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජය විසින් ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජයේ දේශපාලන රැකවරණය පතා ආ තවත් සරණාගතයන් කණ්ඩායම් කිහිපයක් නාඌරූ දුපත රැදවනු ලැබුණි.   2008 දී සරණාගත කඳවුර වසා දමන ලදී.  නමුත් 2012 දී ඕස්ටේ‍්‍රලියානු රජය පැසිෆික් විසදුම නැවතත් යොදා ගැනීම නිසා සරණාගත කඳවුර නැවත විවෘත කරන ලදී.

භූ විෂමතා

නාඌරූ යනු සමකයට කිලෝමිටර් 42(සැතපුම් 26) ක් දකුණෙන් සාගරයේ නිරිත දිගට වන්නට පිහිටා තිබෙන වර්ග කිලෝමිටර් 21 (වර්ග සැතපුම් 8) ක වපසරියකින් යුත්  ඉලිප්සාකාර හැඩයකින් යුක්ත දුපතකි. දුපත වටවී ඇත්තේ කොරල් පර වලිනි, ඒවා බාදිය අවස්ථාව වලදී හා තැනින් තැන පිහිටි කොරල් පර මුදුන් වලින් පිටටත දක්නට ලැබේ.   පරයේ  පිහිටි ම  දුපත තුල නැව් තොටුපලක් ඉදි කිරීම වලක්වන අතර, පරයේ සමහර ඉවුරු දිගේ කුඩා බෝට්ටු වලට දුපත තුලට පැමිණිය හැක.  දුපත් භුමියේ සිට මුහුද දක්වා මිටර් 150 සිට 300 (අඩි 490 සිට 980) දක්වා දිවෙන සාරවත් වෙරළ ආශ්‍රිත පටු තීරයක් පිහිටයි.

නාඌරූ වල මධ්‍යම සානුව වටා කොරල් පර පිහිටා ඇත. මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 71 ක් (අඩි 221) උස කොමාන්ඩ් රීඩ්ජ්  සානුවේ උසම ස්ථානය වේ.  නාඌරූ වල සාරවත්ම ප්‍රදේශ වන්නේ පොල් ගස් හොඳට වැවෙන පටු වෙරළ තිරයට අදාල ප්‍රදේශයි.  බවුඩා කලපුව ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ කෙසෙල් , අන්නාසි, එළවලු, පන්දානුස් ගස් හා තද ලී ඇති ස්වදේශික ශාකයක් වන ටමානෝ ගස් වැවේ.

නාඌරූ යනු පැසිෆික් සාගරයේ ඇති හොඳම පොස්ෆේට් කඳු සහිත රටවල් තුනෙන් එකකි.( අනෙක් දුපත් වන්නේ කිරිබාති රටට අයත් බනබා දුපත හා ප්‍රංශ පොලිනේසියාවට අයත් මකටියා දුපතයි ). මේ වන විට පොස්ෆේට් සංචිත බොහොමයක් අවසන් වී ඇත. මධ්‍යම සානුව තුල සිදු කල පොස්ෆේට් කැණීම් නිසා තැනින් තැන කඩතොළු වූ මීටර් 15 (අඩි 49) ක් පමණ උසට හුණුගල් ශිකර වලින් සැදුනු නිසරු භුමි ප්‍රදේශ ඇති විය. නාඌරූ දුපතේ 80% පමණ ගොඩබිම් භුමි ප්‍රදේශයක් මෙම පොස්ෆේට් කැණීම් නිසා විනාශයට ලක් විය, එමෙන්ම අවට ඇති මුහුදු විශේෂ ආර්ථික කලාපය|විශේෂ ආර්ථික කලාපයට එහි බලපෑම් එල්ල විය. 40% පමණ වූ මුහුදු ජීවින් මිය යාමට හේතු වුයේ අපතේ ගලා ගිය පොස්ෆේට් සහ රොන්මඩ හේතුවෙනි.

නාඌරූ වල ඇත්තේ සීමිත ස්වභාවික ජල සම්පත් ප්‍රමාණයකි. වහලේ සවි කල ජල ටැංකි තුල වැසි ජලය එකතු වුවද බොහෝ වැසියන් ප්‍රයෝජනයට ගන්නේ නාඌරූ වල පහසුකම් සපයන ආයතනය මගින් පවත්වා ගෙන යනු ලබන මුහුදු ජලයෙහි ලවණ ඉවත් කරන ජල පවිත්‍රාගාර තුනෙන් ලබා දෙන ජලයයි.සමකයට හා සාගරයට ලංව පිහිටීම නිසා නාඌරූ වල දේශගුණය උණුසුම් හා තෙතමනය අවුරුද්ද පුරා ඒකාකාරිව පවතී. නොවැම්බර් හා පෙබරවාරි මාස වල මෝසම් වැසි ලැබෙන අතර සුළි-සුළං ඇති නොවේ. වාර්ෂික වර්ෂා පතනය ඒකාකාරි නොවන අතර එයට හේතුව  ලා නිනා ආචරණයයි. මේ නිසා සමහර කාල වල නියං තත්වයන් වාර්තා වේ.  නාඌරූ වල දවල් කාලයේ සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක  26 (ෆැරන්හයිට් අංශක 79)  සිට සෙල්සියස් අංශක 35(ෆැරන්හයිට් අංශක 95) ද , රාත්‍රී කාලයේ සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 22  (ෆැරන්හයිට් අංශක 72)  සිට සෙල්සියස් අංශක 34 (ෆැරන්හයිට් අංශක 93) ද වේ.

නාඌරූ දුපතක් නිසා දේශගුණය හා මුහුදු මට්ටම විටින් විට වෙනස් වේ. ගෝලීය උෂ්ණත්වය නිසා ඇතිවෙන මුහුදුබත් වීමේ බලපෑමට ලක් වෙන රටවල් අතරින් නාඌරූ හත් වෙනි ස්ථානයෙහි ඇත.  දුපතේ 80% ක පමණ භුමි ප්‍රදේශයක් උසස්ව පිහිටියද පොස්ෆේට් නිධි කැනීම් නිසා විනාශ වී ගිය ඉඩම් පුනුරුත්ථාපනය කරන තෙක් ඒවා ජනශුන්‍ය ව පවතිනු ඇත.

ආර්ථිකය

මුහුදු කුරුල්ලන්ගේ මළ පැහැරීම් (වසුරු) නිසා ඇතිවූ පොස්ෆේට් නිධි තැන්පතු මත මුළුමනින්ම යැපුණු නාඌරූ ජනයාගේ ආර්ථිකය ඉහළම මට්ටමේ පැවතියේ 1980 මුල් භාගයේදී ය. අවශ්‍යතා බොහොමයක් ආනනයන කරන අතර සමහර සම්පත් දුපතේ ඇත.  නාඌරූ පොස්ෆේට් සමාගම  මගින් නිෂ්පාදනය කරනු ලැබූ රොන්පොස් තවමත් සුළු පරිමාණ කැනීම් මගින් නිෂ්පාදනය කෙරේ.රජය විසින් එමගින් ලැබෙන අදායමෙන් කොටසක් නාඌරූ පොස්ෆේට් රාජකීය භාරය සදහා තැම්පත් කරනු ලැබේ. එම භාරය මගින් පොස්ෆේට් කර්මාන්තයේ නියැලුණු සේවකයන්ගේ දිගුකාලින ආයෝජන සඳහා ආධාර මුදල් ලබා දීම සිදු කරයි.  එහෙත් කළමණාකරන දුර්වලතා හේතුවෙන් මෙම භාරයේ ස්ථිර වත්කම් අඩුවෙමින් පවතියි. මෙයට උදාහරණ ලෙස 1993 දී Leonardo the Musical ආයතනය මූල්‍ය කඩා වැටීම.  සිඩ්නි නගරයේ තිබු මර්කිව් හෝටලය   සහ මෙල්බෝර්න් වල නාඌරූ නිවස යන ආයතන 2004 වසරේදී විකුණනු ලැබුවේ ණය පියවා ගැනීමට සහ නාඌරූ ගුවන් සේවය සතු එකම බෝයින් 737 ගුවන් යානයෙහි අයිතිය 2005 දෙසැම්බර් වලදී නැවත ලබා ගැනීමටයි. නාඌරූ ගුවන් සේවයෙහි වැඩ කටයුතු සාමාන්‍ය තත්වයට පත්වුයේ 2006 දී ඒ වෙනුවට බෝයින් 737 -300 ගුවන් යානයක් නැවත යෙද වීමෙනි.  2005 දී සමාගම විසින් මෙල්බෝර්න් හි  Savoy Tavern වැඩබිම ඇ.ඩොලර් මිලියන 7.5 කට විකුණා දැමුණි.

මෙම භාරයේ වටිනාකම 1991 දී  ඕස්ටේ‍්‍රලියානු.ඩොලර් බිලියන 1.3 සිට 2002 දී ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ඩොලර් මිලියන 138 බවට අඩුවිය.  දැනට රජයේ වියදම පවා පියවා ගැනීමට පවා මුදල් හිග කමක් ඇත. උදාහරණක් ලෙස නාඌරූ ජාතික බැංකුව දැන් බංකොලොත් වී ඇත. CIA World Factbook තක්සේරුවට අනුව 2005 දී ඒක පුද්ගල අදායම ඇ.ඩොලර් 5000 ක් වූ අතර  2007 දී ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවේ තක්සේරුවට අනුව එය ඇ.ඩොලර් 2400 - 2715 අතර විය.

පෞද්ගලික බදු අයකිරීමක් නාඌරූ වල නොමැත. රුකියා විරහිත ප්‍රතිශතය 90% පමණ වේ. රැකියා කරන එනම් රැකියාවක් සහිත පුද්ගලයන් ගෙන් 95% රජයේ රැකියා කරන්නන් වේ.  ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවට අනුව රජය විසින් ආර්ථික සංවර්ධනය සදහා කටයුතු කලත් නිධි කැණීම් වෙනුවට විකල්පක් නොමැති කමින් විදේශ ආධාර මත යැපීමට සිදු වී ඇත. සංචාරක ව්‍යාපාරය රටේ ප්‍රධාන අදායම් මාර්ගයක් නොවේ.

1990 දී නාඌරූ රජය බදු මගින් විශාල ලෙස අදායම් ඉපයූ අතර විදේශිකයන්ට ගමන් බලපත්‍ර මුදලට ලබාදීම සිදුකරන ලදී.   කළු සල්ලි ජාවාරම් කිරීම වැලැක්වීම උදෙසා පිහිටුවා ඇති අන්තර් ජාතික වාණිජ කටයුතු මෙහෙයුම් බලකා ආයතනය (FATF)  පවසන පරිදි නාඌරූ දේශය කළු සල්ලි ජාවාරම් කිරීම වැලැක්වීම උදෙසා කටයුතු නොකරන රටවල් 15 ව අතරට අයත් විය. 1990දී ඇ.ඩොලර් 25,000 පමණක් ඇතිව( වෙනත් අවශ්‍යතා බල නොපායි) බලයලත් ඕනෑම බැංකුවකට එරට බැංකු කටයුතු ආරම්භ කල හැක. FATF ආයතනයේ බලපෑම මත 2003 දී විදේශීය නීතිවිරෝධී මුදල් ආයෝජන පිලිබදව නීති සම්පාදන කෙරිණි. මේ හේතුවෙන් රට තුල චකිත මුදල් ජාවාරම් කිරීම අඩු වූ අතර , 2005 දී FATF ආයතනය නාඌරූ දේශය කළු සල්ලි ජාවාරම් කිරීම වැලැක්වීම උදෙසා කටයුතු නොකරන රටවල් ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කෙරෙනි.

2001 සිට 2007 දක්වා එරටේ ප්‍රධාන අදායම් මාර්ගය නාඌරූ රැදවුම් කදවුර බවට පත් වුනි. 2008 දී එය වසා දැමීමෙන් නාඌරූ බලධාරීන්ට බලවත් ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දුන් අතර,  2008 පෙබරවාරි මාසයේ එවකට විදෙස් කටයුතු ඇමති දෙස්තර. කයිරෙන් කෙකේ මහතා පැවසු පරිදි මෙම රැදවුම් කදවුර වසා දැමීමෙන් නාඌරූ වැසියන් 100 කට රැකියා අහිමි වූ අතර එය සෘජුව හෝ වක්‍රව නාඌරූ රටේ ජනගහනයෙන් 10% කට බලපෑ බවයි. මෙලෙස එකවර පවුල් විශාල සංඛ්‍යවකට අදායම් මාර්ග නොමැති වීමත් ඔවුන්ට සුභ සාධක පහසුකම් සැපයීමේ නොහැකියාවත් නිසා විරැකියාව විශාල ප්‍රශ්නයක් බවට පත් වී ඇත.  "

ජන විකාශනය

2011 ජූලි වන විට එහි ජනගහනය 9378 කි.  මිට පෙර මෙහි ජනගහනය මෙයට වඩා වැඩි වූ අතර නමුත් කිරිබාති හා ටුවාලු රට වලින් පැමිණි විදේශිකයන් පෙරලා එම රටවල් කරා යැවීම නිසා ජනගහනය ක්‍රමයෙන් අඩු විය. පොස්ෆේට් පතල් කර්මාන්තයේ සේවකයන්ට සිදු කල ගෙවීම් විශාල වශයෙන්  කප්පාදු කිරීම  නිසා විදේශිකයන් පෙරලා එම රටවල් කරා යැවීම දිරිමත් වුණි.  ඔවුන්ටම විශේෂ වූ පැසිෆික් දුපත් භාෂාවක් වන නාඌරූයන් රාජ්‍යය භාෂාව වේ. එම භාෂාව 96% ක නාඌරූයානු ජන වර්ග ගෘහ ආශ්‍රිතව කතා කරනු ලබයි.   ඉංග්‍රීසි බහුලව කතා කරන අතර රාජ්‍යය කටයුතු හා වෙළද කටයුතු එය වඩාත් යොදා ගනී. නාඌරූයන් භාෂාව රටෙන් පිට බහුල භාවිතයක් නොමැත.

රටේ ප්‍රධාන ජනවර්ග සමූහ 58% නාඌරූවන් ද, 26% අනෙකුත් පැසිෆික් දුපත් වැසියන් ද, 8% යුරෝපීය ජාතීන්ද , 8% චීන ජාතිකයන් ද වේ.  ප්‍රධාන ආගම ක්‍රිස්තියානි වන අතර එහි දී 2/3 ප්‍රොතෙස්තන්ත නිකාය 1/3 රෝමානු කතෝලික ද වේ.  මිට අමතරව සැලකිය හැකි තරමේ බහායි ආගම අදහන 10% ජනගහනයක් ( ලෝකය තුල බහායි ආගම අදහන ලොකුම ප්‍රතිශතයක් සහිත රට) ද  , බෞද්ධයන් 9% ක් ද , මුස්ලිම් 2.2% ක් ද සිටි. ආගම ඇදහීමේ නිදහස  ව්‍යවස්ථාව මගින් ලබා දී ඇති අතර, නමුත් සාන්තුවරුන්ගේ අවසන් දවසේ ක්‍රිස්තුස්ගේ පල්ලිය හා යෙහෝවාදෙවිගේ සාක්ෂිකරුවන් යන ආගම් වල ඇදහිලි සිමා කොට ඇත. බොහෝ විට මේ ආගම් අදහන්නේ රජය විසින් දුපතේ පවත්වා ගෙන යනු ලබන නාඌරූ පොස්ෆේට් සංස්ථාවේ විදෙස් සේවකයන් වේ.

නාඌරූ වල සාක්ෂරතාවය 97% වේ. අවුරුදු හයේ සිට පහළොව දක්වා ළමයින් සඳහා අධ්‍යාපනය අනිවාර්යය වේ, තවත් අනිවාර්යය නොවන අවුරුදු දෙකක අධ්‍යාපනයක් අ පවතී ( 11 හා 12 ශ්‍රේණි ).  දකුණු පැසිෆික් විශ්වවිද්‍යාලය නමින් විශ්වවිද්‍යාලයක් ද නාඌරූ වල ඇත. ඊට පෙර එනම් විශ්වවිද්‍යාලය 1987 ආරම්භයට පෙර වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සඳහා සිසුන්ට පිටරට රටවල් කර යෑමට සිදු වුනි.

නාඌරූ වැසියන් ලෝකයේ වඩාත් තරබාරු නැතහොත් ස්ථුල භාවයෙන් පෙලෙන පුද්ගලයන් වේ: දුපතේ පිරිමින්ගෙන් 97% ගැහැණුන්ගෙන් 93% පමණ ඉක්මවා බරින් යුක්තය නැත්නම් ස්ථුල තාවයෙන් පෙලේ. මෙම හේතුව නිසා දියවැඩියා ආකාර 2 තත්වයෙන් පෙළෙන ලෝකයේ විශාලතම රටක් ලෙස නම් කර ඇත. දුපත් ජනගහනයෙන් 40% මෙම තත්වය ට ගොදුරු වී ඇත.  වෙනත් ආහාර ගැනීම් පිලිබඳ ප්‍රශ්න අතර  වකුගඩු රෝග හෲද රෝග සැලකිය හැක.  නාඌරූ වල 2009 දී උපතේදී ආයු අපේක්ෂාව පිරිමින් සඳහා අවුරුදු 60.6 ක්  හා ගැහැනුන් සඳහා අවුරුදු 68.0 වුණි.

සංස්කෘතිය

නාඌරූ වැසියන් පැවතගෙන එන්නේ පොලිනිසියානු හා මයික්රොනිසියානු නාවික ජනතාවගෙනි. ජනප්‍රවාද යට අනුව ඔවුන් පැවතගෙන එන්නේ බීඋටනි නමින් හැදින්වෙන අද්‍යත්මික දුපත තුල වාසය කරනු ලැබූ නාඌරූ එජිබෝන්ග් නම් දේවතාවිය ගෙනි.එම ගෝත්‍රික ජන වර්ග දොළහෙන් වර්ග දෙකක්ම විසිවෙනි ශත වර්ෂය වනවිට වද වී ඇත.  දෙවැනි ලෝක යුද්ධ යෙන් හා 1920 දී ඇති වූ ඉන්ෆුලුවෙන්සා වසංගතය පසු නාඌරූ දේශයේ නැගිටීම සනිහිටුවන් කරමින් සෑම ඔක්තෝම්බර් විසි හය දිනකම  අංගම් දවස පවත්වනු ලබයි.  යටත් විජිත භාවය හා වර්තමාන බටහිර බලපෑම් නිසා ස්වදේශික සංස්කෘතිය වෙනස් කිරීමට බොහෝ සෙයින් බලපා ඇත. සමහර පරණ චාරිත්ව වාරිත්ව තවමත් සුරක්ෂිතව පවතින අතර, තවත් සමහර පාරම්පරික සංගීත, කලා කටයුතු,  කැටයම් සහ මාළු ඇල්ලීම් ක්‍රම තවමත් අනුගමනය කෙරේ.

දිනපතා නිකුත් වෙන පුවත්පත් නොමැති අතර ඒ වෙනුවට දෙසතියකට වරක් නිකුත් කෙරෙන පුවත් ප්‍රකාශනයක් පමණක් ඇත - මියැවේන් ක්ඕ Mwinen Ko. රාජ්‍යය රුපවාහිනී විකාශයක් වන නාඌරූ රුපවාහිනිය(NTV) මගින් ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේ හා නවසීලන්තයේ වැඩසටහන් දුපත තුල විකාශය කරනු ලබයි. මීට අමතරව රජය මගින් පවත්වාගෙන යන ගුවන්විදුලියක් වන නාඌරූ ගුවන්විදුලිය විසින් ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ගුවන්විදුලියේ හා බීබීසී ගුවන්විදුලියේ වැඩසටහන් විසිරුවා හරියි.

ඕස්ටේ‍්‍රලියානු පාපන්දු නාඌරූ වල ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාව වේ. බර එසැලිම සහ ඕස්ටේ‍්‍රලියානු පාපන්දු රටේ ජාතික ක්‍රීඩාවන් වේ. කණ්ඩායම් අටක සහභාගිත්වයකින් පාපන්දු ලීගයක් ද පැවැත් වේ. මීට අමතරව වොලිබෝල්, නෙට්බෝල්, ටෙනිස් සහ මාළු ඇල්ලීම ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාවන් වේ. ගිම්හාන ඔලිම්පික් තරග වලට සහ  පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩල තරඟ වලට රටක් වශයෙන් නාඌරූ දේශය ඉදිරිපත් වී ඇත..

වනසත්ව සහ වෘකෂලතා
වෘකෂලතා ආදිය අඩු කමින් සහ පොස්ෆේට් පතල් කර්මාන්තයෙහි ප්‍රතිවිපාක නිසා දුපත තුල සතුන් විරල වේ. බොහෝ ස්වදේශික පක්ෂීන් ඔවුන්ගේ සුපුරුදු වාසස්ථාන අහිමිවීම නිසා දුපත තුල දක්නට නොමැති අතර සමහර විට ඔවුන් දුර්ලභ විශේෂ බවට පත් වී ඇත. වෘකෂලතා වල හිඟතාවය  දුපත තුල වනසත්ව ගහනය අඩු වීමට ප්‍රධාන හේතුව වේ. දේශීයව සනාල ශාක වර්ග හැටක් පමණ වාර්තා වී ඇති අතර ඒවා කිසිවක්  ඒකදේශික නොවේ. පොල් ගස් වැවීම, පතල් කර්මාන්තය, අලුත්  විශේෂ  පරිසරයට හදුන්වා දීම වැනි කරුණු දේශීය වෘකෂලතා වල  පැවැත්ම සදහා බරපතල තර්ජනයක් වී ඇත. දුපත තුල ස්වදේශික භුමි වාසී ක්ෂරපායි විශේෂ නැති වුවත්,  ස්වදේශික කෘමි විශේෂ , ගොඩ කකුළුවන් (භුමි වාසී) සහ පක්ෂීන් ජිවත් වේ. ස්වදේශික විශේෂ අතරට නාඌරූ දුපතට අවේනික වූ  නාඌරූ සින්දු කියන බට කුරුල්ලා ද අයත් වේ. පොලිනිසියානු මියන් , පුසන්,  බල්ලන්, ඌරන් සහ කුකුලන්  වැනි සතුන් නැව් වලින් දුපතට හදුන්වා දුන් සත්ව විශේෂ වේ. සමුද්‍රික කොරල් පරයේ ජීවී විවිධත්වය නිසා මාළු බෑම  දුපතට පැමිණෙන විදේශිකයන්ගේ  ජනප්‍රිය අංගයකි, එමෙන් ම SCUBA කිමිදීම සහ මුහුද පතුලේ කිමිදීම ද ජනප්‍රිය අංගයකි.

මේවාත් බලන්න

 නාඌරූ වලට අදාල ලිපි
 නාඌරූ වල දළ සැකැස්ම

මූලාශ්‍ර

 මෙම ලිපිය පහත වෙබ් අඩවියේ පොදු රාජ්‍යය වගන්ති පාඨ සමග සංයුක්ත වේ. එක්සත් ජනපද  රාජ්‍යය දෙපාර්තමේතුව  & මධ්‍යම ඔත්තු සේවා ලෝක දත්තපොත .

ආශ්‍රිත

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

 නාඌරූ රජය

 නාඌරූ  UCB Libraries GovPubs
 නාඌරූ  රට   බීබීසී පුවත්
 නාඌරූ සැරිසර  නාඌරූ නිල සංචාරක වෙබ් අඩවිය

ඉංග්‍රීසි කතා කරන රටවල් හා කලාප
පෙරකළ ජර්මන් යටත්විජිත
දුපත් රටවල්
ප්‍රජාත්‍රන්ත්‍රිවාදී රටවල්
පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩලයෙහි සාමාජිකයන්
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙහි සාමාජිකයන්
මයික්රොනිසියා
ඕසිනියා රටවල්
ජනරජ
1968 දී ඇති කරන ලද රටවල්
පොදු රාජ්‍යය මණ්ඩලයෙහි ජනරජයන්

නාඌරූ


An Helictotrichon blavii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Paul Friedrich August Ascherson ngan Victor von Janka, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Edward Hubbard. An Helictotrichon blavii in nahilalakip ha genus nga Helictotrichon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Helictotrichon

Helictotrichon blavii


Kvindernes VM i landevejscykling er et årligt mesterskab, som er anerkendt som verdensmesterskabet i linjeløb og enkeltstart for kvinder. Mesterskabet afholdes i forbindelse med herrernes verdensmesterskab.

Resultater

Mest succesfulde ryttere
Opdateret efter VM i landevejscykling 2020

Medaljevinder per nation
Opdateret efter VM i landevejscykling 2020

 (*) Rekord
^ Includederer ,

+ Includerer

Referencer

Linjeløb (damer)
Cykelløb for kvinder

VM i landevejscykling – Linjeløb (damer)


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

 20. studenog – Selma Lagerlöf, švedska književnica († 1940.)

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

 18. ožujka – Josip Kozarac, hrvatski prozaist († 1906.)

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1858.


Olea, zeytingiller (Oleaceae) familyasından kışın yaprağını dökmeyen, her dem yeşil boylu çalıları içeren bitki cinsi.

Morfolojik özellikleri

Deri gibi sert yapraklar sade, tam kenarlı, ender olarak dişlidir. Çiçekler teker teker yaprakların koltuğunda veya terminal durumlu mürekkep salkım vaziyetinde bulunur, beyaz ve güzel kokuludur. Çiçekler erdişi, bir evcikli veya iki evciklidir. Meyve çekirdekli suludur.

Dağılım
Olea''' cinsi Afrika'nın güneyi, güney Asya, doğu Avustralya ve Yeni Kaledonya'da yaygın olarak görülür.

 Türler

 Olea brachiata Olea capensis
 Olea caudatilimba
 Zeytin (Olea europaea)
 Olea exasperata
 Olea guangxiensis
 Olea hainanensis
 Olea laxiflora
 Olea neriifolia
 Olea paniculata
 Olea parvilimba
 Olea rosea
 Olea salicifolia
 Olea tetragonoclada
 Olea tsoongii
 Olea undulata''

Dış bağlantılar

Olea


Automobilizam u Hrvatskoj išao je ukorak s razvitkom športskog automobilizma u Europi i na cijelom svijetu.

Već osam godina poslije prve automobilističke utrke ikad održane, travnja 1902. kroz Hrvatsku prolazi dionica automobilističke utrke Nica – Opatija. Jedanaest godina poslije osnivanja prvog automobilističkog kluba u Europi i na svijetu, francuskog L'Automobile Club de France, u Zagrebu je osnovan Prvi hrvatski automobilni klub, a 1907. u Splitu Auto-club Spalato. Nadnevak koji se uzima za početak djelovanja automobilističkog strukovnog saveza u Hrvatskoj je 13. travnja 1912. kad je pri Hrvatskome športskom savezu osnovana Sekcija za automobilizam. Prva automobilistička utrka za Prvenstvo Hrvatske i Slavonije održana je 8. rujna 1912. godine na relaciji Zagreb - Varaždin - Zagreb. Već siječnja 1914., dok su automobili bili još uvijek velika rijetkost u Hrvatskoj, već je Hrvatska imala prvo stručno glasilo automobilističke športske grane, Hrvatski automobilni list, čiji je izdavač bio Prvi hrvatski automobilni klub. U dijelovima Hrvatske u Kraljevini SHS djeluje zagrebačka sekcija Automobilskoga kluba Kraljevine SHS. Poslije 1945. ujedinjen je rad automobilističkim i motociklističkim klubovima u Hrvatskoj. Od 1946. do 1977., održavala se Velika nagrada Jadrana na stazi Preluk u Opatiji, najveće automobilističko natjecanje u Hrvatskoj. Od 1948. djeluje jedinstveni Auto-moto savez Hrvatske koji pokriva automobilistički i motociklistički šport. 1975. uređeno je trkalište Glavica kraj Požege, a na Grobničkom polju kod Rijeke godine 1978. izgrađena je najveća kružna staza u Hrvatskoj, automotodrom Grobnik. 5. listopada 1991. osnovan je Hrvatski auto i moto športski savez, član FIA-e od 1992. godine. Automobilistički i karting savez odvojili su se od motociklističkoga saveza te je u Zagrebu 1997. osnovan Hrvatski auto i karting savez. U samostalnoj Hrvatskoj hrvatski automobilisti postigli su najveće međunarodne uspjehe, prije svih Niko Pulić, višestruki europski brdski automobilistički prvak 1999. – 2002. i 2007. godine.

Vožnja na kronometar u Hrvatskoj kao disciplina nastala je 1996. godine. Utemeljitelj kronometarske discipline je Edi Milokanović. Početci tih vožnja bili su na karting pisti u Portorožu, otkamo je preselilo u Pulu. Od 2000. godine trajno je ostala u Taru. Natjecanje je nazvano Istarskom rivijerom jer se održavalo duž istarske rivijere: u Rapcu, Plomin Luci, Poreču, Puli i dr., a jedina koja je bila u unutrašnjosti bila je u Kanfanaru. Ukupno je do travnja 2019. organizirano stotinjak utrka prvenstva Istarske rivijere.

Vidi
Karting u Hrvatskoj
Motociklizam u Hrvatskoj
Popis međunarodnih utrka na teritoriju Hrvatske
 Popis auto i moto staza u Hrvatskoj

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook Povijest automobilizma

Automobilizam u Hrvatskoj


منطقة أعزاز منطقة سورية إدارية تتبع محافظة حلب  ومركزها مدينة أعزاز، بلغ تعداد سكان المنطقة 251,769 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة أعزاز
ناحية مركز أعزاز
ناحية تل رفعت
ناحية أخترين
ناحية صوران
ناحية مارع
ناحية نبل

المراجع

منطقة أعزاز
أعزاز

منطقة أعزاز


O Campeonato Europeu de Halterofilismo de 2007 foi a 86ª edição do campeonato, sendo organizado pela Federação Europeia de Halterofilismo, em Strasbourg, na França, entre 17 a 22 de abril de 2007. Foram disputadas 15 categorias (8 masculino e 7 feminino).

Medalhistas

Masculino

Feminino

Quadro de medalhas

Quadro de medalhas no total combinado

Ligações externas
Site da Federação Europeia de Halterofilismo

2007
Europeu
Halterofilismo
Halterofilismo


1984 bir yıldır. Şu anlamlara da gelebilir:

 Bin Dokuz Yüz Seksen Dört, George Orwell'in bir romanı
 Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (film), 1984 yapımı İngiliz filmi
 1984 (Yusef Lateef albümü), Yusef Lateef albümü

1984 (anlam ayrımı)


ඉරානයේ බුදු දහම ක්‍රි.ව. 2වන සියවස පමණ දක්වා ඈතට දිවෙන ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන අතර එකල විසූ අන් ෂිලාඕ වැනි පාර්තියානුවෝ චීනයේ බුදු දහම ව්‍යාප්ත කිරීමට ක්‍රියාකාරීව දායක වූහ. බොහෝ බෞද්ධ සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථ චීන බසට පරිවර්තනයට දායක වූ මුල්කාලීන පරිවර්තකයින්ගෙන් වැඩි පිරිසක් පාර්තියාව සහ වර්තමාන ඉරානය හා සම්බන්ධව පැවති සෙසු රාජධානිවලින් පැමිණි තැනැත්තන් විය.

ඉතිහාසය

පූර්ව-ඉස්ලාමීය ඉරානය
සැසේනීය පාලන සමයේ ඔවුන් සතු වූ විශාල අධිරාජ්‍යය තුළ බෞද්ධයින් හට හිංසා කිරීම් සිදුව තිබේ. එයට හේතුව ක්‍රි.ව. 224දී ඔවුන් සිය රාජ්‍ය ආගම ලෙස සරතුස්ත්‍ර ආගම ප්‍රකාශයට පත් කිරීමයි. මේ නිසා ඉන් පසුව එළැඹි කාල සීමාව තුළ මධ්‍ය ආසියාවේ පිහිටා තිබූ බොහෝ වැදගත් බෞද්ධ පුද බිම් ගිනිබත් කිරීම සිදු විය. වර්තමාන මධ්‍ය ආසියානු ප්‍රදේශයට අයත් සැසේනියානු භූමියේ වඩාත් නැගෙනහිරට වන්නට පිහිටා තිබූ නිරුපද්‍රිත බෞද්ධ පුද බිම් පසුකාලීනව 5වන සියවසේ දී සුදු හන්වරුන් විසින් ආක්‍රමණය කරන ලදී.

අරාබි ආක්‍රමණ සහ පරිහානිය
7වන සියවසේ මැදි භාගයේ පමණ අරාබි ආක්‍රමණ එල්ල වන විට, නැගෙනහිර ඉරානියානු ලෝකයේ ජීවත් වූ ජනතාවගෙන් වැඩි පිරිසක් බෞද්ධයෝ වූහ. ඇෆ්ගනිස්ථානය වැදගත් බෞද්ධ පුද බිම් රැසකින් පොහොසත් විය. මීට අමතරව තවතබෞද්ධ පුජනීය ස්ථාන රැසක් තුර්ක්මෙනිස්ථානය, උස්බෙකිස්ථානය, ටජිකිස්ථානය, සහ ඉරානය යන රටවලට අයත් බිම් තුළින් හමුවී ඇත. අරාබි ආක්‍රමණ හේතුවෙන් නැගෙනහිර ඉරානයේ සහ ඇෆ්ගනිස්ථානයේ බුදු සමයේ අවසන් බිඳවැටීම සිදු විය. නමුත් 8 වන සහ 9 වන සියවස් තෙක්ම බාමියන් සහ හඩ්ඩා වැනි පුද බිම් රැසක් විනාශ නොවී පැවතිණි.

තරුණ වියේ දී බෞද්ධ අධ්‍යාපනය ලද මොංගෝල පාලකයකු වූ ඝසාන් ක්‍රි.ව. 1295 දී, ඉස්ලාම් ආගම වැළඳ ගත්තේ ය. අනතුරුව ඉස්ලාම් ආගම මිය ඉල්ඛානේට් රාජ්‍යයේ රාජ්‍ය ආගම බවට ප්‍රකාශ කළේ ය. මීට අමතරව ඔහු විසින් බුදු දහම ඇදහීම තහනම් කරන ලදී. නමුත් බෞද්ධ භික්ෂූන් හට අසල්වැසි බෞද්ධ ප්‍රදේශ වෙත සංක්‍රමණය වීමට ඔහු අවසර ලබා දුන්නේ ය.

වර්තමානය
මෑතකාලීන වර්ෂවල පශ්චාත්-විප්ලවවාදී යුගයේ කොටසක් ලෙස බෞද්ධ අදහස් සහ චාරිත්‍ර ඉරානයේ නොයෙකුත් විශ්වාසයන් තුළ ඉස්මතු වන්නට පටන් ගෙන තිබේ. විශේෂයෙන්ම ඉරානවරුන් තුළ බුදු දහම කෙරෙහි කිසියම් උනන්දුවක් ඇතිව තිබෙන බැව් පෙනේ. සොහ්රාබ් සපේරිගේ ඇතැම් කාව්‍ය නිර්මාණ තුළ ද බෞද්ධ ආභාසය දක්නට ලැබේ.

වැඩිදුර කියවීමට

ආශ්‍රේයයන්

රට අනුව බුද්ධාගම
ඉරානයේ ආගම
ඉරානයේ බුදු දහම

ඉරානයේ බුදු දහම


A cur was a dog breed used by cattle drovers in England.
The breed is now extinct. In the United States a short-haired dog used in hunting and herding is called "cur-tailed", or "cur" for short.

In modern speech, the term cur is usually used to describe a mongrel dog, particularly if its temperament is unfriendly or aggressive. The term is believed to be derived from the Old Norse , meaning 'to grumble or growl'.

English cur

In England the cur, also called the drover's dog, was a distinct breed of dog used by cattle drovers; they are now extinct. The cur was described by Ralph Beilby and Thomas Bewick in their 1790 work A general history of quadrupeds, as well as by Sydenham Edwards in his 1800 Cynographia Britannica, as dogs principally used by drovers to drive cattle. Curs were described as heelers, nipping the heels of cattle to make them move and ducking below the subsequent kick. They were said to be common in England, particularly the North of England, but were virtually unknown in the rest of the United Kingdom.

The cur was described as being larger, stronger and longer legged than shepherds' collies with shorter and smoother coats; in colour they were generally black, brindled, or  with a white neck and legs and occasionally a white face, they had some feathering on their legs and half-pricked ears. A defining characteristic of the cur was that many were born with short, stumpy tails, which gave the appearance of their having been docked. Edwards described the breed's ancestry as likely a mixture of collie, lurcher, English mastiff, or Great Dane. Their character was described as cunning, clever, ever busy and restless; it was said they could differentiate their master's cattle from those of strangers, and they would separate the strange cattle from their master's herds.

Although it is uncertain when or why the breed became extinct, it likely disappeared in the mid-19th century. Some modern writers believe it was the cur, not the collie, that was crossed with the dingo to create the now-extinct Halls Heeler in Australia, making the cur an ancestor of both the Australian cattle dog and the Australian stumpy tail cattle dog, the latter inheriting the cur's bobtail.

American curs

In the United States, the term cur is also used to describe a distinctive type of short-haired dog that is used for both hunting and herding that was developed in the Southern United States. When describing these dogs, the term is actually an abbreviation of cur-tailed, as in a dog with a naturally occurring bobtail like that of the extinct English cur; many of the earlier examples of this type had a bobtail and some still do. A number of cur breeds have been standardised within the United States, some have been recognised by the United Kennel Club; these breeds include the Black Mouth Cur, the Blue Lacy, the Catahoula Leopard dog, the Mountain Cur, the Stephens Cur, the Treeing Cur, and the Treeing Tennessee Brindle.

These versatile dogs are used in a number of roles: for herding livestock, as well as trailing and locating lost livestock in thick scrubland; and in hunting a variety of game, including squirrels, opossums, raccoons, feral pigs, cougars, and American black bears, locating game both by sight and scent. While distinctive, American curs vary greatly in size; the various breeds and strains can be from  in height, and  in weight.

See also
 List of dog breeds
 List of extinct dog breeds

References

External links

Herding dogs
Hunting dogs
Dog breeds originating in England
Culture of the Southern United States
Mixed-breed dogs
Extinct dog breeds

Cur


قرار مجلس الأمن الدولي رقم 57 صدر هذا القرار بتاريخ 18 سبتمبر 1948 أعرب فيه مجلس الأمن عن الصدمة العنيفة لاغتيال وسيط الأمم المتحدة في فلسطين الكونت فولك برنادوت وتنتيجة عمل جبان اقترفته جماعة مجرمة من الإرهابيين في القدس.

مراجع

عنصرية إسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن إسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة عام 1948
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن الإرهاب
أحداث سبتمبر 1948

قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 57


لومبوك  هي إحدى مدن مقاطعة سانتا باربارا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 13 أغسطس، 1888.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة للومبوك:

توأمة
للومبوك (كاليفورنيا) اتفاقيات توأمة مع:
 لوكارنو

أعلام

 برايان غيفنز
 برنارد جاكسون
 لويس أوينز
 دوروثي ويلسون
 مورغان والاس
 جورج بيري
 دوين سولومون

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1888
تأسيسات سنة 1888 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا

مدن في مقاطعة سانتا باربارا (كاليفورنيا)
لومبوك (كاليفورنيا)

لومبوك (كاليفورنيا)


شانون إليزابيث  ممثلة أمريكية من أصل سوري من مواليد 7 سبتمبر 1973.

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أمريكيون مغتربون في جنوب إفريقيا
أمريكيون من أصل ألماني
أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل سوري
أمريكيون من أصل شيروكي
أمريكيون من أصل عربي
أمريكيون من أصل لبناني
لاعبات بوكر
لاعبو بوكر أمريكيون
مسيحيون عرب
مشاركون أمريكيون في برامج تلفزيون الواقع
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أمريكيات في القرن 20
ممثلات أمريكيات في القرن 21
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات من أصل ألماني
ممثلات من أصل أيرلندي
ممثلات من أصل بريطاني
ممثلات من هيوستن (تكساس)
ممثلات من واكو (تكساس)
ممثلون وممثلات من ولاية تكساس
مواليد 1393 هـ
مواليد 1973
مواليد في هيوستن (تكساس)

شانون إليزابيث


Michael Aaron Nielsen (nacido el 4 de enero de 1974) es un científico y escritor australiano residente en Toronto, Canadá. Trabajó en el Laboratorio Nacional Los Álamos y en Caltech, tras ser profesor en la Universidad de Queensland y en el Instituto Perimeter de Física Teórica. Nielsen obtuvo su doctorado en física en 1998 en la Universidad de Nuevo México. Junto a Isaac Chuang es coautor de Quantum computation and quantum information, un popular libro de texto en computación cuántica.

En 2007, Nielsen anunció un cambio notable en su campo de investigación: de la computación cuántica al «desarrollo de nuevas herramientas de colaboración científica y la publicación». Este trabajo incluye proyectos de «matemáticas colaborativas masivas», como el «Proyecto Polímata», con Timothy Gowers, y un libro titulado Reinventing Discovery, que será publicado en 2011 por Princeton University Press, basado en temas que también están tratados en su ensayo sobre el futuro de la ciencia y da charlas sobre Ciencia abierta

Es miembro del grupo de trabajo sobre datos científicos abiertos en la Open Knowledge Foundation.

Referencias

Profesores de Australia
Físicos de Australia

Michael Nielsen


Die Hong Kong Ice Hockey Association (Eishockeyverband von Hongkong) ist der nationale Eishockeyverband Hongkongs.

Geschichte
Der Verband wurde am 30. April 1983 in die Internationale Eishockey-Föderation aufgenommen. Der Verband gehört zu den IIHF-Vollmitgliedern. Aktueller Präsident ist Siu Yin Yip.

Der Verband kümmert sich überwiegend um die Durchführung der Spiele der Eishockeynationalmannschaft von Hongkong sowie der Frauen-Nationalmannschaft und der Junioren-Mannschaften. Zudem organisiert der Verband den Spielbetrieb der Hong Kong Ice Hockey League.

Weblinks
 Offizielle Webseite (englisch)
 Hongkong auf der Webseite der IIHF (englisch)

Eishockeyverband
Eishockey (Hongkong)
Nationaler Sportverband
Sportverband (Volksrepublik China)
Organisation (Hongkong)

Hong Kong Ice Hockey Association


بيئة المياه متوسطة العمق، أو نطاق الشفق  هي طبقة المياه المتوسطة، تمتد تحت المياه السطحية مباشرة، من عمق 200 متر تحت سطح البحر، حتى ألف متر تحت سطح الماء. ويطلق عليها نطاق الشفق Twilight zone، لضآلة كمية الضوء، الذي يصل إليها، فتبدو كالشفق، عند غروب الشمس. ويبدأ عند حدها الأعلى (عمق 200 متر) انخفاض حادّ في محتوى المياه من الأوكسجين؛ ويعود ذلك لعدم وجود نباتات تحت عمق 150 متراً؛ ولأن المخلفات العضوية، المتساقطة من الطبقة السطحية الانشطة حيوياً، تبدأ بالتحلل، بالأكسدة البكتيرية . وفيها تقع نقطة أدنى محتوى للمياه من الأكسجين، على عمق، يراوح بين 700 و800 متر تحت سطح الماء. كما يزداد فيها محتوى الماء من المغذيات النباتية؛ لأنه لا توجد نباتات في هذه الطبقة، تستهلكها.

انظر أيضاً
 منطقة البحر المفتوح
 منطقة مضاءة
 منطقة العمق السحيق
 خندق محيطي

مراجع

علم المحيطات
مناطق حيوية مائية

منطقة متوسطة العمق


«Nueva Holanda» (o su traducción en inglés «New Holland») puede referirse a:

Divisiones administrativas
 Nueva Holanda, nombre que recibió Australia entre 1644 y 1824;
 Nueva Holanda, utilizado comúnmente para referirse a Nuevos Países Bajos;
 Nueva Holanda o Brasil holandés, nombre con el que se conoció a los territorios en poder de la Compañía Neerlandesa de las Indias Occidentales en el período de su presencia en Brasil (1624-1654);
 Isla Nueva Holanda, en San Petersburgo, Rusia;
Estados Unidos
 New Holland, Dakota del Sur;
 New Holland, Georgia;
 New Holland, Illinois;
 New Holland, Ohio;
 New Holland, Pensilvania.
otros
 New Holland, pequeña villa inglesa;

Miscelánea
 New Holland, compañía fabricante de maquinaria agrícola.

Nueva Holanda (desambiguación)


{{තොරතුරුකොටුව පුද්ගලයා
| name                    = ස්ටෙෆනි සිරිවර්ධන
| image                    =
| imagesize               =
| caption                   =
| birthname               =
| birth_date               =
| birth_place              =  කුවේටය
| death_date              =
| death_place            =
| nationality               = ශ්‍රී ලාංකික
| occupation              =
| height                     = 5' 5| yearsactive             =
| spouse                    =
| website                   =
| awards                    = ශ්‍රී ලංකා විශ්ව රූ රැජින (2011), ශ්‍රී ලංකා ආසියා පැසිපික් ලෝක රූ රැජින (2013)
}}

ස්ටෙෆනි සිරිවර්ධන යනු 2011 වසරේ ශ්‍රී ලංකා විශ්ව රූ රැජින කිරුල හිමි කරගත් ජයග්‍රාහිකාව වේ. ඇය එම වසරේ බ්‍රසීලයේ පැවැති විශ්ව රූ රැජින තරගයේදී ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කලාය. එසේම 2013 වසරේ ශ්‍රී ලංකා ආසියා පැසිපික් ලෝක රූ රැජින'' කිරුල හිමිකරගත්තේද ඇය විසිනි.

රංගනයන්

ස්ටෙෆනි, කන්නාඩ චිත්‍රපටියක් වූ Dirty Picture, Silk-Sakath Hot Maga හී ගීතයකට රංගනයෙන් දායක විය.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
මිස් ශ්‍රී ලංකා
ෆේස්බුක්

1988 උපත්

ස්ටෙෆනි සිරිවර්ධන


Magfiret (tur. maǧfiret ← arap. magfirä ), u islamu pomilovanje za već počinjene grijehe. Precizni prijevod s arapskog je oprost ili razrješenje od grijeha.

Mjesec ramazan podijeljen je na tri trećine. Druga je Alahov oprost مغفرة .  Drugi harf u riječi رمضان harf م je simbol Alahovog oprosta kao simbol magfireta. Oprost u ovom smislu je sposobnost prijeći preko tuđih pogrešaka. Važna je povezanost riječi rahmet (milost) i magfiret. Nema ni magfireta (oprosta) bez Alahova rahmeta (milosti), što je pisanom riječi prikazano tako što u riječi رمضان harfovi ر i م su neposredni susjedi, te ako se samo jednog izuzme, riječ رمضان više ne postoji u tom značenju. Riječ gafur je u istom značenju i u Kuranu je spomenuta zajedno s riječi rahim-rahmet na 76 mjesta, od ukupno 91 mjesta koliko se gafur ukupno spominje u Kuranu. U svezi s gafurom je jedno od Alahovih imena El-Gaffar – Onaj koji mnogo prašta, a u Kuranu je na 5 mjesta. Također je 40. sura u Kuranu imena Gafir - Onaj koji mnogo prašta što ukazuje koliko je velik Alahov oprost. Abdulah Ibn Omer navodi da su znali nabrojati da je Poslanik Muhamed po više od sto puta na jednom sijelu rekao:  رب اغفر لي وارحمني .
Govorima o Božjem oprosti obiluje cijeli Kuran, hadisi, cijeli islamski nauk. Pod magfiretom je sadržano značenje da Alah oprosti grijehe i poskliznuća, a on to čini ne iz svoje slabosti, nego zbog svoje snage i siline (el-'Izza). Alah to čini tek kad se vjernik pokaje i to iskreno zamoli. Prema islamu čovjek može opraštati, ali ne grijehe, niti svoje niti tuđe, nego tek prelaziti preko počinjenih mu nepravda.
Bedr je u izravnoj svezi s magfiretom. U ramazanskoj trećini oprosta zbila se bitka na Bedru koja imbolizira bitku između vjere i kufra/nevjerstva, istine i zablude. Poruka koju nosi je obračun sa samim sobom, tj. da nema oprosta dok vjernik ne svede račun sam sa sobom, ne prizna grijeh i pokaje se zbog njega.

Istigfar je traženje oprosta. Da bi se postigao oprost (magfiret), potrebno je traženje oprosta i tevba (pokajanje). Značenje magfireta je "pokrivanje", pa se pod traženjem oprosta od Boga traži da nešto prikrije, pokrije, odjene. Činidba istigfara i traženje magfireta od strane bilo koga, bilo od običnog čovjeka ili nekog od imama spada u vrstu dove ili molitve. Ono što je skriveno čovjeku, gajb nedostupno je ma koliko čovjek bio pronicljiv i obaviješten. Čak i neka dobra djela mogu sa sobom donijeti probleme i nedaće, ili imati neprijatelje i zavidnike. Budući da se magfiret ("pokrivanje") ne odnosi samo na grijehe i neposlušnosti, nego i na takve okolnosti, muslimanski vjernik i kad čini neko dobro djelo, traži od Boga magfiret, tj. da to dobro djelo prikrije i zaštiti.

Izvori

Islam

Magfiret


සිලම්බරසන් තෙසිංගු රාජේන්ද්‍ර දෙමළ චිත්‍රපට නළුවෙක්, නිෂ්පාදකයෙක්, තිර රචකයෙක් සහ සංගීත අධ්‍යක්ෂකවරයෙකි.  ඔහු චිත්‍රපට කර්මාන්තයට කළ සේවය වෙනුවෙන් 2022 ජනවාරි 11 දින තමිල්නාඩුවේ වේල්ස් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ගෞරව ආචාර්ය උපාධියක් ලබා ගත්තේය.   "Bigg Boss Ultimate" වැඩසටහනේ Bigg Boss දෙමළ OTT අනුවාදය Simbu විසින් සත්කාරකත්වය දරනු ඇත.

යොමු කිරීම

සිම්බු


Liga a II-a 2016-2017 a fost cel de-al 77-lea sezon al Ligii a II-a, a doua divizie a sistemului de fotbal românesc. Sezonul a început pe 6 august 2016 și se va încheia pe 3 iunie 2017. La sfârșitul sezonului, primele două echipe promovează în Liga I, iar ultimele cinci locuri retrogradează în Liga a III-a. Ocupanta locui trei va juca un baraj tur-retur cu ocupanta locului 12 din Liga I.

Componența
La sfârșitul sezonului precedent, Petrolul Ploiești s-a desființat. Pe 21 iulie 2016 Rapid București a fost exclusă din Liga I după ce clubul a intrat în faliment, iar locul a fost ocupat de către ACS Poli Timișoara.

Farul Constanța, FCM Bacău și Baia Mare s-au retras din Liga a II-a din cauza problemelor financiare și s-au înscris în Liga a III-a.

Foresta Suceava, Unirea Tărlungeni și Metalul Reșița au fost scăpate de retrogradare datorită numărului insuficient de echipe înscrise în campionat.

Cluburi

1 Foresta Suceava este noua denumire a clubului Rapid CFR Suceava.

Locația cluburilor

Clasament

 Șoimii Pâncota a fist exclusă din campionat din cauza neplății unor datorii.
 ACS Berceni s-a retras în prima parte a campionatului și astfel au fost anulate toate rezultatele.
 CSM Râmnicu Vâlcea s-a retras din campionat în iarnă și a pierdut restul meciurilor la masa verde.
 Unirea Tărlungeni a fost penalizată cu 10 puncte și a decis să se retragă din campionat și a pierdut restul meciurilor la masa verde.

Baraj
După terminarea sezonului, ocupanta celui de-al treilea loc va juca un baraj tur-retur cu ocupanta locului 12 din Liga I.

Vezi și
 Liga I 2016-2017
 Liga a III-a 2016-2017
 Liga a IV-a 2016-2017
 Cupa României 2016-2017

Referințe

Sezoane Liga a II-a
2016 în România
2017 în România
2016 în fotbal
2017 în fotbal

Liga a II-a 2016-2017


Anjos, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,48 km2 yüzölçümüne sahip, 9.738 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia). 1564'te Santa Justa'dan ayrılarak bucak statüsü verilmiştir.

Lizbon'ın bucakları

Anjos (Lizbon)


Henrietta Street () is a Dublin street, to the north of Bolton Street on the north side of the city, first laid out and developed by Luke Gardiner during the 1720s. A very wide street relative to streets in other 18th-century cities, it includes a number of very large red-brick city palaces of Georgian design.

Name

The street is generally held to be named after Henrietta (née Somerset; 1690–1726), the wife of Charles FitzRoy, 2nd Duke of Grafton, although an alternative candidate is Henrietta (née Crofts; 1697–1730), third wife of Charles Paulet, 2nd Duke of Bolton. The nearby Bolton Street is named after Paulet.

History
Henrietta Street is the earliest Georgian Street in Dublin, and at the forefront of Dublin's later Georgian streetscapes. Construction on the street started in the mid-1720s, on land bought by the Gardiner family in 1721. Construction was still taking place in the 1750s. Gardiner had a mansion, designed by Richard Cassels, built for his own use around 1730.

The street was popularly referred to as Primate's Hill, as one of the houses was owned by the Archbishop of Armagh, although this house, along with two others, was demolished to make way for the Law Library of King's Inns.

The street fell into disrepair during the 19th and 20th centuries, with the houses being used as tenements. While the houses on Henrietta Street had been home to a small number of wealthy residents in the 18th century, these were given-over to tenement use during the 19th century, and by 1911 there were 835 people living in poverty in just 15 houses. A number of houses on the street remained in use as tenements until the 1970s. In the late 20th and early 21st centuries, the street has been subject to restoration efforts.

The street has been used as a period-location for film and TV companies, with productions filmed including Albert Nobbs, Inspector George Gently and Foyle's War.

The street is a cul-de-sac, with the Law Library of King's Inns facing onto its western end. As of 2017, there are 13 houses on the street. One of these houses, 14 Henrietta Street, was opened as a museum in late 2018. 14 Henrietta Street tells the story of the building and of the lives of the people who lived there. A plaque at the address commemorates its association with Irish republican Thomas Bryan..

First residents
The street was initially popular with landed and merchant families, and a number of hereditary peers had properties on the street in the mid-18th century. The houses were built to have rear gardens and mews.

North-side

 No.3
 Resident: Owen Wynne;
 No.4
 Construction: Built after 1755
 Resident: John Maxwell, 1st Baron Farnham from 1757, father-in-law of Owen Wynne at no.3. This house remained in the possession of the same family until 1852.
 No.5
 Construction: Built by Nathaniel Clements about 1741 for Henry O'Brien
 Resident: Henry O'Brien, 8th Earl of Thomond. Thomond died 2 years later and the house was occupied by George Stone, Bishop of Ferns, who later succeeded Boulter as Primate;
 No.6
 Construction: Separate flat within No. 5;
 No.7
 Construction: Built by Nathaniel Clements about 1738
 Resident: Nathaniel Clements;
 No.8
 Construction: Nathaniel Clements 1735
 Resident: Lieutenant General Richard St George;
 No.9

 Construction: Designed by Edward Lovett Pearce and built for Luke Gardiner by 1735
 Resident Thomas Carter;
 No.10
 Construction: Edward Lovett Pearce was the architect
 Resident: Luke Gardiner

Western end
 Entrance to King's Inns

South-side
 King's Inns law library

 No.11
 Construction: Designed by Edward Lovett Pearce for Luke Gardiner (built as a pair to No. 12)
 Resident: Brigadier General William Graham;
 No.12
 Construction: Built as a pair to No. 11 for Gardiner with Edward Lovett Pearce as architect
 Resident: William Stewart, 3rd Viscount Mountjoy and later 1st Earl of Blessington;
 No.13
 Construction: Built by Luke Gardiner at the same time as numbers 14 and 15
 Resident: Nicholas Loftus, 1st Earl of Ely from 1755 (1st record);
 No.14
 Construction: Built by Luke Gardiner at the same time as numbers 13 and 15
 Resident: Richard 3rd Viscount Molesworth from 1752.
 Other notable occupant: No. 14 is now a museum.
 No.15
 Construction: Built by Luke Gardiner at the same time as numbers 13 and 14
 Resident: Sir Robert King from about 1748
 Other notable occupant: Na Píobairí Uilleann

See also
 Georgian Dublin
 List of streets and squares in Dublin

Further reading

 Murdoch, Tessa (ed.) (2022). Great Irish Households: Inventories from the Long Eighteenth Century. Cambridge: John Adamson, inventory of No. 10 Henrietta Street in 1772, when in the ownership of Luke Gardiner, the younger (1745–1798), later 1st Viscount Mountjoy, pp. 157–61

References

Georgian architecture in Ireland
Streets in Dublin (city)
Tourist attractions in Dublin (city)

Henrietta Street, Dublin


Náttföt er fatnaður venjulega notaður af fólki að næturlagi upp í rúmi eða við afslöppun heima hjá sér. Þau eru venjulega gerð úr mjúku efni, svo sem flóneli eða léttum bómul.

Fatnaður

Náttföt