V. Karl ya da Şarlken (Fransızca: Charles Quint/Beşinci Charles, İspanyolca: Carlos V, İtalyanca: Carlo V; 24 Şubat 1500 - 21 Eylül 1558), Kutsal Roma İmparatoru, İspanya Kralı, Habsburg Hollandası Lordu ve Burgonya Kontu.

Şarlken, 24 Şubat 1500 tarihinde Belçika'nın Gent şehrinde doğdu, babası Habsburg Hanedanından Yakışıklı Felipe, annesi ise Kastilya ve Aragon Prensesi Kastilyalı Deli Juana'ydı. Geleceğin imparatoru gözüyle bakıldığından özenle büyütüldü. Hem Alman hem de İspanyol kanı taşıyordu ve her iki dili de konuşabiliyordu.

Hollanda'da büyüyen Şarlken babasının erken yaşta ölümü, annesinin de ruhen rahatsız olmasından dolayı halası Margaret tarafından eğitildi. Prenses Margarete, dedesi imparator I. Maximilian tarafından genç prenses naibi olarak Burgonya Düklüğünün valiliğine atandı. 1515 yılında Burgonya ileri gelenlerinde desteğiyle halası naiplik görevinden alınmış ve Şarlken reşit ilan edildikten sonra Burgonya Dükü olmuştur. Anne tarafından dedesi II. Fernando'nun 1516 yılında ölümüyle Kastilya, Aragon, Napoli ve Sicilya krallıklarının taçları şahsında birleşti. Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian' ın ölümü sonrasında 28 Haziran 1519'da Kutsal Roma imparatoru seçilerek Avrupa'daki en büyük imparatorluğun hükümdarı oldu. 26 Ekim 1520 yılında Aachen'daki katedralde resmi bir törenle Kutsal Roma Cermen İmparatoru ilan edildi.

Alman imparatoru olarak (1519-1556), İspanya kralı olarak (1516-1556), Hollanda-Belçika kralı olarak (1516-1556) yılları arasında hüküm sürdü. İmparatorluğun sınırlarına İspanya ve ona bağlı sömürgeleri ile Avusturya-Almanya topraklarının hepsi dahildi. 1519'da V. Karl, Kutsal Roma İmparatoru ve Avusturya Arşidükü oldu. Bundan itibaren V. Karl'ın üzerinde hükümdarlık yaptığı arazilerin Avrupa, Uzak Doğu ve Amerika üzerindeki yüzölçümünün 4 milyon kilometre kareyi aştığı tahmin edilmektedir.

Şarlken'in İmparatorluğu dönemindeki en büyük düşmanları, sırasıyla Osmanlı İmparatorluğu, Fransa Krallığı, İngiltere Krallığı ve Hristiyanlığın Protestanlık mezhebinin kurucusu meşhur Alman papaz Martin Luther'di.

İngiltere ile ilişkiler ve Aragonlu Catherine
V. Karl'ın annesi İspanya Kralı II. Fernando'nun kızı Kastilya Prensesi Kastilyalı Juanna'dır. İngiltere Kraliçesi ise; Tudor Hanedanı'ndan İngiltere Kralı VIII. Henry'nin eşi, İspanya Kralı II. Fernando'nun kızı ve Kastilya Prensesi Juanna'nın kardeşi Aragonlu Catherine'dir. Yani İngiltere Kraliçesi Aragonlu Catherine V. Karl'ın teyzesidir. V. Karl, Kutsal Roma İmparatoru olunca teyzesini çok sevdiğinden ve ona düşkün olduğundan İngiltere'ye dostça yaklaştı.

Aragonlu Catherine ilk olarak Henry'nin ağabeyi veliaht prens Arthur ile 1501'de evlendi. Ne var ki talihsiz prens evlendikten çok kısa bir süre sonra 1502 yılında on altıncı doğum gününden birkaç ay önce muhtemelen o dönemde İngiltere'de çok yaygın olan terleme hastalığından öldü. Catherine ilk eşinin ölümünden bir süre sonra Henry ile nişanlandı. Düğünün çeşitli sebeplerle ertelenmesiyle genç çift ancak 1509'da dünya evine girebildi. Catherine Henry ile evlenebilmek için Prens Arthur ile olan evliliğinin o dönemdeki anlayışa göre hiç tamamlanmadığına yemin etmişti. (İnanışa göre kardeşinin karısıyla evlenen soyu kurumakla ve çocuksuz kalmakla lanetlenir. Dönemin papası Catherine ve Henry'nin evlenmesinin ancak Catherine Arthur ile hiç birlikte olmamışsa mümkün olabileceğini belirtmiştir.) Catherine ve Arthur'un evliliğinin çok kısa sürmesi, evlendiklerinde her ikisinin de yaşça küçük ve prematüre doğduğu söylenen prensin sağlığının çok uzun zamandır çok hassas olması gibi sebepler Kraliçe Catherine'in doğru söylediği ihtimalini güçlendirse de Kral Henry eşinden ayrılmak istediğinde onun kendisinden önce ağabeyiyle evlenmiş olmasını kullandı. Soyunun kuruduğunu, Catherine ile evlendiği için pişman ve tövbekar olduğunu söyledi. Ancak böyle davranmasının asıl nedeni bu değildi. Kendisi Tudor Hanedanı'nın son erkek temsilcisiydi ve tahta kendisinden sonra yerine geçecek bir erkek varis bırakma konusunda son derece ısrarcıydı. Aragonlu Catherine ve Kral VIII.Henry'nin birçok çocuğu olsa da bunlardan sadece bir kız çocuğu, Prenses Mary Tudor hayatta kalmıştı. Erkek çocuk isteğiyle yanıp tutuşan kral evliliğinin ilerleyen yıllarında en sevdiği saraylılardan biri olan Thomas Boleyn'in küçük kızı Anne Boleyn'e gönlünü kaptırdı. Cazibeli ve zeki bir kadın olan Anne kralı çok etkilemiş, onun zaaflarını çok iyi değerlendirmiş ve Aragonlu Catherine'den iyice uzaklaştırmıştır. Eşinin fikrine karşı olan Catherine soylarının kurumadığını, bir kızlarının olduğunu öne sürdü. Catherine'nin yeğeni V. Karl, Roma'yı ve Papalık Devletini işgal edip, papaya evliliğin iptal edilmemesi için baskıda bulunduğundan Papa evliliği iptal etmedi. Catherine'den ayrılmayı kafasına koyan VIII. Henry de Katolik Kilisesinden ayrılarak Anglikan Kilisesini kurdu. Böylece kendisini rahatsız eden bir başka konudan, Katolik Kilisesi'nin ülkesindeki nüfuzundan da kurtuldu ve kilisenin ülke toprakları içerisindeki mal varlıklarını ele geçirdi. İki devlet arasındaki ilişkiler ise bu olanlar sonucunda kesildi.

Şarlken'in asıl amacı ve Avrupa mücadelesi
Şarlken, annesi Kastilya Prensesi Joanna'dan gelen bağlarla 1516'da Aragon, Kastilya, Napoli ve Sicilya krallıkları taçlarını giyerek Aragon Kralı, Kastilya Kralı, Napoli Kralı ve Sicilya Kralı unvanını aldı. 1519'da da büyükbabası Kutsal Roma İmparatoru I.Maximilian'dan kalan bağlarla Kutsal Roma İmparatoru unvanını alarak Avrupa'nın en büyük İmparatorluğunun sahibi oldu. Almanya, Sicilya ve Napoli sayesinde İtalya, Aragon ve Kastilya sayesinde İspanya taçlarını alarak Almanya, İtalya ve İspanya İmparatoru ilan edildi.

Şarlken, Avrupa'nın tamamını işgal ederek Avrupa-Almanya İmparatorluğunu ilan etmek istiyordu. Fransa kralı François'de Avrupa Hristiyan İmparatorluğu kurmak istiyordu. Böylece Şarlken ve François savaşa başladı. 1525 yılında meydana gelen Pavia Muharebesi'nde François' in ordusu yenilgiye uğramış ve kendisi de Şarlken'e esir düştü. Bunun sonucunda Şarlken'in Avrupa'daki egemenliğini sağlamlaştırdı.

Öte yandan Osmanlı Sultanı I. Süleyman ve Macaristan Kralı II. Lajos arasındaki gerginlik Balkan-Hristiyan Birliğini tehdit ediyordu. Zaten I. Murad döneminden beri bu birlik iyice bozulmuştu. Macaristan ve Bohemya Kralı unvanıyla Lajos Tudor Hanedanlığı'nın temsilcisi durumundaydı. Şarlken'de Habsburg Hanedanlığı temsilcisiydi. Tudor ve Habsburg hanedanlıkları arasında bir bağ vardı. Böylece Lajos ve Şarlken yakınlaştı.

I. François'in annesinin mektubu ve Mohaç Savaşı
I. François'in annesi I. Süleyman'a oğlunu kurtarmasını, Fransa'ya yardım etmesini yazmıştı. I. Süleyman bu mektuba karşılık vermiş ve ordusuyla Macar seferine çıkmıştır. Mohaç'ta büyük bir savaş yaşanmış (Mohaç Muharebesi) Lajos savaşta ölmüş, Macaristan ve Transilvanya feth edilmişti. İstanbul Antlaşması imzalandı.

Şarlken 1530'da Papa tarafından Kutsal Roma İmparatoru olarak kutsandı.

Feragat edip manastıra çekilmesi ve ölümü
Protestan prenslerle imparator Şarlken arasında anlaşmazlıkların artması sonrasında Katolik ve Protestan prensler arasında imparatorun tüm ısrarlarına rağmen uzlaşmaya vardılar ve Protestanlığı tanıyan Augsburg Barışı yapıldı. Böylece imparatorun kilisenin bölünmesini engelleme politikası başarısızlığa uğradı. Ayrıca Fransa üzerine gerçekleştirilen seferde başarısız olmuştu. Yeni Papa ile yaşanan ihtilaflar ve Osmanlı ile yaşanan sorunlar sonrasında 1555 yılında İspanya Krallığı'nı ve Alçak Ülkeler'i oğlu II. Felipe'ye, 1556 yılında da imparatorluk makamını kardeşi I. Ferdinand'a bıraktı.

V. Karl 1557'de İspanya'da Extramaura eyaletindeki Yuste manastırına çekildi. Fakat buradan devamlı olarak imparatorluğunun ileri gelenleri ile mektuplaşmaya devam etti ve imparatorluğunda ortaya çıkan gelişmelerle yakından ilgilendi. Çok akut gut hastalığından muzdaripti. Bazı tarihçiler onun 1552'de Metz şehrini kuşattığı ama eline geçiremeyip sonra da mağlup edilmesini bir gut krizi geçirmesine bağlarlar. V. Karl'ın inzivaya çekilme kararını bu mağlubiyetten hemen sonra aldığını belirtirler. İnzivaya çekildiği manastırda odasının her duvarının saatlerle kaplı olduğu bildirilir ve bazı tarihçiler bunun kendi hükümdarlığını ve bu hükümdarlığına zaman hasredememesini sembolize ettiğini iddia ederler.

Şarlken manastıra çekildikten 1 yıl sonra, 21 Eylül 1558'de sıtmadan öldü. 1574'te cesedi oğlu İspanya Kralı II. Felipe tarafından Madrid'de inşa ettirilen El Escorial Manastırına defnedildi.

Şarlken'in savaşlarının sonuçları
Şarlken Avrupa'da kendi egemenliği altında Katolik bir imparatorluk kurmak istemişti. Bu amaçla uzun yıllar Fransa, Protestanlar ve Osmanlılarla savaştı. Ancak geniş bir alana yayılmış farklı iktisadi, dinsel ve kültürel yapılara sahip krallıkları Katoliklik etrafında bir araya getirmeyi başaramadı. Kısacası Karl, ne Türk yayılmasını engelleyebilmiş ne Fransa'nın artan gücünü durdurabilmiş ne de Alman halkları arasındaki karışıklığı durdurabilmiştir.

Kanuni'nin Şarlken'e yazdığı mektup
Bu kadar zamandır erlik davasın eder, merdi meydanım dersin. Şimdiye değin kaç keredir ki üzerine geliyorum ve mülküne dilediğim gibi tasarruf ediyorum. Ne sende, ne karındaşında nam ve nişan yok. Size saltanat ve erlik davası haramdır. Askerlerinden, belki avradından da utanmaz mısın ki, belki avratta gayret vardır sende yoktur. Er isen meydana gelesin. Hak Teala Hazretlerinin takdiri ne ise o olur. Senin ile saltanatı Beç (Viyana) kapılarında görüşelim. Reaya fukarası dahi asude olsun. Yoksa meydanı aslanlardan boş buldukça tilki gibi fırsatla avlanmayı erlik sayma. Bu kere meydana gelmezsen kadınlar gibi yün ve çıkrık alıp padişahlık tacını almaya kalkmayasın. Erlik adını diline getirmeyesin.

Kaynakça

Kitaplar

 Atkins, Sinclair (1980). "Charles V and the Turks," History Today Aralik c.30 no.12 say 13-18
 Blockmans, W. P. ve Nicolette Mout. (2005) The World of Emperor Charles V
 Brandi, Karl. (1939 yeni ed. 1980) The emperor Charles V: The growth and destiny of a man and of a world-empire West Richard ISBN 0849237513
 Seibt, Ferdinant  (1999), Karl V. Goldmann, München  ISBN 3-442-75511-5
 Fernández Álvarez, Manuel (1977) Imperator mundi: Karl V. - Kaiser des Heiligen Römischen Reiches Deutscher Nation.. Stuttgart, ISBN 3-7630-1178-1

Web kaynakları
  V. Karl'in ecdad ve soy ağacı
  V. Charles, Kutsal Roma Imparatoru Luminarium Ansiklopedisi
  "Answers.com" websitesinde V. Charles, Kutsal Roma İmparatoru
 V. Charles, Kutsal Roma Imparatoru biyografisi New Advent.org websitesinde

1500 doğumlular
1558 yılında ölenler
Habsburg Hanedanı
Alman krallar
Avusturya hükümdarları
İspanya kralları
Napoli kralları
Sicilya kralları
Asturias Prensleri
Girona Prensleri
Artois Kontları
Burgonya kontları
Kutsal Roma İmparatorluğu'nda soylular
Çocuk hükümdarlar
İspanya'da defnedilenler
Gent doğumlu soylular

V. Karl


Leo Jozef Suenens (Ixelles, 16 de julio de 1904 – Bruselas, 6 de mayo de 1996), (en español: Léon José Suenens; en inglés: Leo Joseph Suenens), fue un cardenal belga que ejerció el ministerio episcopal durante más de 50 años. Fue designado arzobispo y primado de la Iglesia de Bélgica en 1961, y creado cardenal de la Iglesia romana en 1962.

Biografía
Leo Jozef Suenens fue ordenado presbítero en 1927. Fue vicerrector de la Universidad de Lovaina (1940-1945). Se lo designó obispo titular de Isinda y obispo auxiliar de Malinas el 12 de noviembre de 1945. El 24 de noviembre de 1961 fue designado arzobispo de Malinas y vicario apostólico militar de Bélgica. Casi de inmediato, la arquidiócesis cambió su nombre por el de arquidiócesis de Malinas-Bruselas, el 8 de diciembre de 1961.
Suenens se desempeñó como arzobispo de Malinas-Bruselas (1961-1979) y primado de la Iglesia de Bélgica desde 1961. Creado cardenal por el papa Juan XXIII en el consistorio del 19 de marzo de 1962, desempeñó –en el decir de numerosos analistas y del propio Juan Pablo II– un papel decisivo en el Concilio Vaticano II en representación del sector de los padres conciliares renovadores. Participó en el cónclave de 1963 que eligió al papa Pablo VI. Él lo nombró uno de los cuatro moderadores del Concilio, y tuvo un desempeño decisivo en documentos como Lumen gentium y Gaudium et spes. En 1964, en pleno Concilio Vaticano II, propugnó fuertemente una espiritualidad y sexualidad matrimonial que tuviera por objetivo no solo la procreación, sino también la mutua ayuda de los cónyuges.

Con posterioridad, como miembro de la Comisión pontificia para la revisión del derecho canónico y como presidente de la Conferencia episcopal belga, Suenens defendió con su autoridad y sus escritos al movimiento católico de renovación carismática, lo cual le valió fuertes críticas, ya que la introducción de dicho movimiento protestante al catolicismo dio entrada a especulaciones sobre su relación con la masonería y sus planes de destruir la iglesia a través de este movimiento. En 1968, al igual que el cardenal Franz König de Viena, mantuvo objeciones a la postura de rechazo de la Iglesia católica a la regulación de la natalidad por métodos anticonceptivos, oficializada por Pablo VI en la encíclica Humanae vitae. Mantuvo posiciones críticas a la Curia romana, sin convertirse por ello en heterodoxo.

En 1976, Suenens recibió el Premio Templeton para el progreso de la religión. Participó en los dos cónclaves de 1978, y se difundió su agradecimiento a Juan Pablo I por haber aceptado su elección. Su postura a favor del ecumenismo fue manifiesta. El ecumenismo, la Virgen María y la renovación carismática católica, fueron probablemente los tres temas que más marcaron su obra. En 1979, presentó la dimisión a sus cargos por su edad al papa Juan Pablo II. Fue una de las figuras más emblemáticas de la Iglesia belga y europea del .

Su cuerpo descansa en la Cripta de los Arzobispos de la Catedral de San Rumoldo de Malinas.

Obras
Algunas obras editadas en español son:

Referencias

Bibliografía
 Hamilton, Elizabeth. (1975). Suenens: a portrait. Garden City, NewYork: Doubleday. ISBN 0-385-11197-5.

Enlaces externos
 Catholic hierarchy

Cardenales de Bélgica
Cardenales creados por Juan XXIII
Padres Conciliares en el Concilio Vaticano II
Movimiento Carismático Católico
Ecumenismo
Premio Templeton
Graduados honorarios de la Universidad Yale
Doctores honoris causa de la Universidad Católica de América
Gran Premio de la Francofonía
Cardenales creados en el siglo XX

Leo Jozef Suenens


An Juncus modicus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicholas Edward Brown. An Juncus modicus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus modicus


Necip Ali Küçüka (1892, Denizli - 27 Eylül 1941, Ankara), Türk siyasetçi ve hukukçudur.

İstanbul Hukuk Mektebi mezunudur. Eşme Müddeî-i Umûmîliği (Savcı), Sivas Kongresi Denizli Üyeliği, Denizli Mahkemesi Üyeliği, Sarayköy Müddeî-i Umûmîliği, II., III., IV., V. ve VI.Dönem Denizli Milletvekilliği, II. Dönem Ankara İstiklâl Mahkemesi Savcılığı, III. Dönem Divân-ı Riyâset Kâtipliği ve III. ve IV. Dönem Divân-ı Riyâset İdâre Memurluğu, Millî Müdâfaa Vekâleti Siyasi Müsteşarlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babası idi.

Galeri

Kaynakça

Ankara İstiklâl Mahkemesi üyeleri
1892 doğumlular
Denizli doğumlu siyasetçiler
1941 yılında ölenler
Ankara'da ölenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Türk hukukçular
TBMM 2. dönem Denizli milletvekilleri
TBMM 3. dönem Denizli milletvekilleri
TBMM 4. dönem Denizli milletvekilleri
TBMM 5. dönem Denizli milletvekilleri
TBMM 6. dönem Denizli milletvekilleri
TBMM 3. dönem kâtip üyeleri
TBMM 3. dönem idare amirleri
TBMM 4. dönem idare amirleri
Sivas Kongresi delegeleri

Necip Ali Küçüka


Nageia wallichiana er sígrænt tré sem vex víða í suðaustur Asíu.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Nageia wallichiana


Kortelisy is a village in Ukraine which was destroyed on September 23, 1942, by Germany during the Nazi invasion of the Soviet Union during World War II. Almost the entire population of Kortelisy, then amounting to 2,892 people, were killed by the German forces. The Nazis were assisted by local Ukrainian police.

The village had since been rebuilt.

Less well-known are reports that the German Army destroyed a total of 459 villages in Ukraine, killing many or all of their residents.

References

External links
World War II in Ukraine: Kortelisy (Ukraine), Lidice (Czechoslovakia) & Oradour-sur-Glane (France): Razed Villages.
 : The Kortelisy Massacre

Kovelsky Uyezd
Nazi war crimes in Ukraine
Mass murder in 1942
Massacres in Ukraine
Razed cities

Kortelisy


مؤسسة القذافي العالمية للجمعيات الخيرية والتنمية (Gaddafi International Charity and Development Foundation) مؤسسة ليبية تابعة لسيف الإسلام القذافي اختصت حسب تعريفها بنشاطات تنموية وإنسانية في المجالات الاجتماعية والاقتصادية والثقافية وحقوق الإنسان.

تأسست مؤسسة القذافي العالمية للجمعيات الخيرية والتنمية رسمياً كمنظمة «غير حكومية» عام 2003 بتوقيع عقد إنشائها في جنيف.

مكاتب المؤسسة
للمؤسسة مكاتب تخصصية تعمل بتنسيق وانتظام لدعم وتحقيق ما تقوم به من نشاطات تحقق من خلالها الأهداف المنشودة، هذه المكاتب تضم:
 مكتب الإعلام.
 مكتب البحوث والتنمية.
 مكتب العمل الإنساني.
 مكتب جمع التبرعات.
 مكتب الشؤون الفنية والمشروعات.
 مكتب العلاقات الخارجية.
 مكتب الجمعيات والمجتمع المدني.

الجمعيات التابعة للمؤسسة
المؤسسة مظلة تضم عدداً من الجمعيات التي تنشط في مجالات مختلفة، وتمارس نشاطاتها الإنسانية والتنموية من أجل خدمة الإنسان وتحقيق رقيه وحماية حقوقه، وهذه الجمعيات هي:
 الجمعية الوطنية الليبية لمكافحة المخدرات والمؤثرات العقلية
 جمعية المستضعفين في الأرض.
 جمعية مكافحة الألغام.
 جمعية أُخوة الجنوب.

أعضاء مجلس أمناء المؤسسة
 د. علي الصلابي
 محمود موسى أبو الشواشي
 نجمي البوراوي
 منصور المهدي صالح
 خوسيه دي فينشـي
 ريتشارد روبرتـس
 تشنغ هـوان كواك
 جوليو أندريوتي
 جـورج باباندريو
 بنجامين باربر

نشاطات المؤسسة
مشاريع الثروات الطبيعية، برنامج حاسوب الطفل الأفريقي ومشاريع تنموية في تشاد، النيجر، باكستان وبوركينا فاسو.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي (Archive)

جمعيات خيرية مقرها في ليبيا
حقوق الإنسان
سياسة ليبيا
مساعدات إنسانية
منظمات انحلت في 2011
منظمات أسست في 1998
منظمات دولية مقرها في ليبيا
مؤسسات


Tau2 Capricorni (τ2 Cap) es una estrella múltiple situada en la constelación de Capricornio.
Tiene magnitud aparente +5,24 y se encuentra, de acuerdo a la nueva reducción de los datos de paralaje de Hipparcos, a 1136 años luz del sistema solar.
También es conocida simplemente como Tau Capricorni (τ Cap) y no debe ser confundida con Tau1 Capricorni (τ1 Cap).

En primera instancia, Tau2 Capricorni es una estrella binaria cuyas componentes son estrellas blanco-azuladas de la secuencia principal.
La más brillante, de tipo espectral B4V, tiene magnitud +5,38.
La temperatura medida conjuntamente, 13.200 K, así como la velocidad de rotación proyectada, 170 km/s, probablemente corresponden a esta estrella.
Posee una masa 5,85 veces mayor que la masa solar.
La estrella acompañante, de magnitud +7,31, tiene tipo espectral B6V. Su masa es 5,76 veces mayor que la del Sol.
El período orbital de esta binaria no es bien conocido: mientras que para un estudio es de 200 años, otro distinto señala un período de 424 años.

Una tercera estrella, descubierta en una ocultación lunar, completa el sistema estelar.
Está separada 0,052 segundos de arco de la estrella B4V y tiene magnitud +9,3.
Su masa estimada es de 1,91 masas solares y completa una órbita alrededor de la estrella B4 cada 18 años.
En conjunto, la luminosidad del sistema es 1893 veces superior a la luminosidad solar.
Su cinemática corresponde a población estelar del disco fino.

Referencias

Estrellas
Constelación de Capricornio

Tau2 Capricorni


Daurija (ruski: Даурия, mongolski jezik: Дагуурстан), Transbajkal ili Zabajkalje (ruski: Забайка́лье) je planinska regija istočno (ili "iza") Bajkalskog jezera koje se nalazi u pograničnom području između Mongolije i Rusije (manji dio). Naziv je dobila po mongolskom narodu Daguri (ili Dauri) koji govori Daurski jezik, a koji obitava na širokom području Daurije u Rusiji i Mongoliji, te sjeverne Unutarnje Mongolije u Kini.

God. 2017. rezervat biosfere Dornod (njenih 858.803 ha), uz ruski Daurski rezervat biosfere (208.600 ha), te mongolska jezera Chuh-Nuur (7.361 ha) i Ugtam prirodno sklonište (46.160 ha), upisani su na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Aziji pod nazivom Krajolici Daurije kao "izvanredan primjer stepske eko-regije s jedinstvenim suhikm i vlažnim razdobljima koji su doveli do velike raznolikosti vrsta i ekosustava globalnog značaja".

Povijest
Kitanskog podrijetla, Dauri su bili nomadski jahači koji su u 17. stoljeću obitavali uz rijeku Šilka do spajanja s rijekom Argun, čime nastaje gornji Amur. To golemo područje od oko 1.000 km² je postalo poznato kao Daurija. Sredinom 17. st. potpali su pod vlast mandžurijske kineske dinastije Qing koja je skršila otpor Evenki-Daurskog saveza 1640. god. No, već početkom 1650-ih ruski poduzetnik Jarofej Kabarov vodio je kozačke konjanike u osvajački pohod u ovom području. Zbog kozačkih racija Dauri su se većinom odselili na obale rijeke Nen u kineskoj Unutarnjoj Mongoliji, gdje i danas živi njihov veliki broj. U Dauriji, grad Yaxa je postao rusko središte Albazin, kojega su Kinezi ponovno osvojili tek 1680-ih.
Ostatak Daurije je postao "oblast" carske Rusije s glavnim gradom Nerčinskom, a potom Čitom. Bila je dijelom kratkotrajne sovjetske Dalekoistočne Republike (1920. – 1922.), a od tada je bila podijeljena na ruske federalne subjekte Zabajkalski kraj (koji je dio današnje Čitske oblasti) i Burjatija, te pokriva gotovo cijela ova dva područja.

Zemljopisne odlike

Veliki dio ruske Daurije pripada Daurskom rezervatu biosfere (Даурский заповедник) od 208.600 ha, koji se preko granice nastavlja na golemi mongolski rezervat biosfere Dornod od 8.429.072 ha, što čini najveće nedirnuto travnato područje na svijetu.

Bioraznolikost

Daurija je prekrivena različitim vrstama stepa, travnatih i šumovitih, s mnogo jezera i močvara koji služe kao obitavalište velike bioraznolikosti. Krajolik Daurije je dom za milijune ugroženih migracijskih ptica, kao što su mongolski ždral (Antigone vipio), droplja (Otis tarda) i daurska lastavica (Cecropis daurica). Ovo područje je također glavna migracijska ruta za mongolske gazele (Procapra gutturosa), a mogu se pronaći i vrste sisavaca kao što su pallasova mačka (Otocolobus manul) i daurski jež (Mesechinus dauuricus).

Izvori

Zemljopis Rusije
Zemljopis Mongolije
Svjetska baština u Rusiji
Svjetska baština u Mongoliji
Rezervati biosfere u Aziji
Sibir

Daurija


Luigi Facta (født 16. november 1861 i Pinerolo, Italien - død 5. november 1930 samme sted) var en italiensk politiker, journalist og den sidste demokratiske premierminister i Italien, før Benito Mussolini blev diktator.

Politikere fra Italien

Luigi Facta


Liliane Montevecchi (París, 13 de octubre de 1932-Nueva York, 29 de junio de 2018) fue una actriz y cantante francesa, de raíces franco-italianas, que alternó su carrera entre Francia y los Estados Unidos.

Biografía
Montevecchi se aficionó al ballet a la edad de 9 años. Con solo 18 años comenzó su carrera como primera bailarina de la Compañía de Roland Petit. A inicios de los años 50 se trasladó a Hollywood, donde terminó firmando con la compañía MGM, que la contrató para papeles secundarios de películas como The Glass Slipper ("La zapatilla de cristal", 1955, Leslie Caron) y Daddy Long Legs ("Papá, piernas largas", 1955, Leslie Caron), The Sad Sack ("El recluta", 1957, con Jerry Lewis), y King Creole ("El barrio contra mí", 1958, con Elvis Presley). Montevecchi reemplazó a Colette Brosset en la revista musical La Plume de Ma Tante en Broadway (1958).

Sus primeras intervenciones en televisión son de fines de los años 50 en series como Playhouse 90 y Adventures in Paradise (1959). Sigue apareciendo tanto en programas y series relacionadas con su papel de actriz como en entrevistas.

Destacó como Vedette en el Folies Bergère (1972-1977), compañía con la que viajó por el mundo entero. En los 80 triunfó en Broadway, y alcanzó la fama entre la crítica y el público por su papel como "Lilaine La Fleur" en el musical Nine (1982), ganando los premios Tony Award y Drama Desk Award, como mejor actriz de Musical. Montevecchi consiguió el papel de "Solange LaFitte" en la producción Follies in Concert en el Avery Fisher Hall (1985). Protagonizó a "Elizaveta Grushinskaya" en el Grand Hotel (1989), por el que fue nominada a los premios Tony como mejor actriz (1990).

Montevecchi ha aparecido en papel muy secundario de las películas Wall Street (1987) y How to Lose a Guy in 10 Days (Cómo perder a un chico en 10 días, 2003). También ha ofrecido conciertos en el Carnegie Hall y el Lincoln Center y ha hecho giras con su espectáculo semi-autobiográfico On the Boulevard y Back on the Boulevards. Su álbum On the Boulevard fue lanzado por Jay Records en 1998. En 1999, sustituye a Eartha Kitt como la bruja del espectáculo El Mago de Oz, coprotagonizado por Mickey Rooney (el mago) y Jessica Grove (Dorothy). El mismo papel desempeña en el Madison Square Garden. Interpretó el papel de Mistinguett en una obra Jérôme Savary en la Ópera Cómica (2001).

En 2007, en el Seattle, Washington, Montevecchi retornó exitosamente a la interpretación como "Madame ZinZanni" en el Teatro ZinZanni.  Repitió actuaciones en teatro en 2009 (mismo papel), 2011 y 2012 (show Bonsoir Liliane, junto a Kevin Kent).

Referencias

Enlaces externos

Actrices de Francia
Vedettes de Francia

Liliane Montevecchi


Givry-en-Argonne ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand: ) im Département Marne in der Region Grand Est. Sie gehört zum Arrondissement Châlons-en-Champagne und zum Kanton Argonne Suippe et Vesle.

Geografie
Die Gemeinde liegt am Oberlauf der Ante in der Landschaft Argonne, etwa 40 Kilometer südwestlich von Verdun.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
 Fachwerkkirche Saint-Laurent (1830)

Gemeindepartnerschaft
Partnergemeinde von Givry-en-Garonne ist die rheinland-pfälzische Ortsgemeinde Lutzerath.

Persönlichkeiten
 Charles-François Delacroix de Contaut (1741–1805), Politiker, Vater von Eugène Delacroix, geboren in Givry

Weblinks

Ort in Grand Est

Givry-en-Argonne


Lorenzo Lamas (d.20 Ocak 1958, Santa Monica, Kaliforniya, Gerçek ismi Lorenzo y de Santos Lamas'dır. Oyuncu Fernando Lamas ve aktris Arlene Dahl'ın tek oğullarıdır.

İlk olarak Şahin Tepesi adlı dizide canlandırdığı Lance karakteri ile tanınmıştır. Türkiye'de Renegade adlı dizi ile hatırlanmaktadır. Seslendirmesini Kazım Akşar yapmıştır. Bugüne dek 4 kez evlenmiştir.

Eşleri
 Shauna Sand Lamas (27 Nisan 1996 - 2002) (boşanmış) 3 çocuk
 Kathleen Kinmont (20 January 1989 - 1993) (boşanmış)
 Michelle Smith (22 May 1983 - 1985) (boşanmış) 2 çocuk
 Victoria Hilbert (1981 - 1982) (boşanmış)

Filmografi

 Ölümden Korkmayanlar (100 Rifles, 1969)
 Grease (1978)
 Take Down (1979)
 Tilt (1979)
 Body Rock (1984)
 Snake Eater (1989)
 Snake Eater II: The Drug Buster (1990)
 Night of the Warrior (1991)
 Killing Streets (1991)
 Final Impact (1992)
 Snake Eater III: His Law (1992)
 The Swordsman (1992)
 CIA Code Name: Alexa (1992)
 Bounty Tracker (1993)
 Final Round (1993)
 CIA II: Target Alexa (1994)
 Viper aka Bad Blood (1995)
 Midnight Man (film, 1995) (1995)
 Gladiator Cop (1995)
 Terminal Justice (1995)
 Mask of Death (1996)
 Black Dawn (film, 1997) (1997)
 The Rage (1997)
 Back to Even (1998)
 Undercurrent (1999)
 The Muse (1999)
 Hope Ranch (2002)

 The Circuit 2: The Final Punch (2002)
 Rapid Exchange (2003)
 13 Dead Men (2003)
 Dark Waters (2003)
 Blood Angels (2004)
 Killing Cupid (2004)
 Motocross Kids (2004)
 Thralls (2004)
 Latin Dragon (2004)
 Sci-Fighter (2004)
 Raptor Island (2004)
 Unseen Evil 2 (2004)
 The Nowhere Man (2005)
 Lethal (2005)
 One Six Right (2005) (belgesel)
 Body of Work (2006) (kısa film)
 18 Fingers of Death! (2006)
 Succubus: Hell Bent (2007)
 Mexican Gold (2007)
 30,000 Leagues Under the Sea (2007)
 Chinaman's Chance: America's Other Slaves (2008)
 Mega Shark Versus Giant Octopus (2009)
 Backstabber (2011)
 Ash Global (2012)
 Return to Vengeance (2012)
 Raptor Ranch (2012)
 Sharknado 3: Oh Hell No! (2015)

Tv Programları

 California Fever (1979)
 Detour to Terror (1980)
 Secrets of Midland Heights (1980)
 Şahin Tepesi (1981-1990)
 Renegade (1992-1997)
 Invasion America (1998) (voice)
 Air America (1998)
 The Immortal (2000-2001)
 Celebrity Boot Camp (2002)
 Are You Hot? (2003)
 The Bold And The Beautiful (2004-2007)

1958 doğumlular
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular

Lorenzo Lamas


Quinnipiac University ( ) is a private university in Hamden, Connecticut. The university grants undergraduate, graduate, and professional degrees. It also hosts the Quinnipiac University Polling Institute.

History

What became Quinnipiac University was founded in 1929 by Samuel W. Tator, a business professor and politician. Phillip Troup, a Yale College graduate, was another founder, and became its first president until his death in 1939. Tator's wife, Irmagarde Tator, a Mount Holyoke College graduate, also played a major role in the fledgling institution's nurturing as its first bursar. Additional founders were E. Wight Bakke, who later became a professor of economics at Yale, and Robert R. Chamberlain, who headed a furniture company in his name.

The new institution was conceived in reaction to Northeastern University's abandonment of its New Haven, Connecticut, program at the onset of the Great Depression. Originally, it was located in New Haven and called the "Connecticut College of Commerce". On opening its doors in 1929, it enrolled under 200, and its first graduating class comprised only eight students. At the time, it awarded only associate's degrees. In 1935, the college changed its name to the "Junior College of Commerce".

From 1943 to 1945, the college closed, as nearly its entire student body was drafted into World War II. Upon re-opening, the college's enrollment nearly quadrupled to approximately 800 students.

In 1951, the institution was renamed "Quinnipiac College", in honor of the Quinnipiac Indian tribe that once inhabited Greater New Haven. That same year, Quinnipiac began to confer bachelor's degrees. In 1952, Quinnipiac expanded its curriculum, relocated to a larger campus in New Haven, and also assumed administrative control of Larson College, a private women's college.

In 1966, having outgrown its campus in New Haven, Quinnipiac moved to its current campus in the Mount Carmel section of Hamden, Connecticut, at the foot of Sleeping Giant Park. During the 1970s, Quinnipiac began to offer master's degrees in a variety of disciplines.

Until the 1990s, Quinnipiac remained primarily a commuter college with only a regional reputation; however, that changed during the next decade. In 1995, the University of Bridgeport's law school migrated to Quinnipiac, and the Quinnipiac School of Law Center was dedicated.

On July 1, 2000, the college officially changed its name to "Quinnipiac University" to reflect its relatively new breadth in academic offerings. That same year, Quinnipiac University received accreditation by AACSB.

Student journalism controversy

The university's official student newspaper is The Quinnipiac Chronicle. In 2007 and 2008, Quinnipiac briefly drew national attention over the university's control over the Chronicle and other aspects of students' speech.

In the fall 2007 semester, junior Jason Braff, then-editor of the Chronicle, openly criticized a university policy that forbade the newspaper from publishing news online before the content was published in the weekly print edition.  Braff wrote an editorial about the policy and also gave an interview to the local Waterbury paper, Republican-American, criticizing it. Manuel Carreiro, Quinnipiac's vice president and dean of students, then sent a letter to Braff in November, telling him that his public disagreement with school policies would "seriously place your position and organization at risk with the university." Braff received an $8,000 annual stipend for his position, and the university said that its employees have more of a responsibility than other students to uphold policies. However, Lynn Bushnell, QU's vice president for public affairs, denied threatening to fire Braff for disagreeing with school policies. Braff and the Chronicle staff were also openly critical of a public relations policy requiring all news media inquiries and questions (including those from the Chronicle) for administrators to be sent, via e-mail, to the university's public relations department.

Quinnipiac officials eventually decided that making the Chronicle independent from the university was the best idea. The school set forth a plan of action, which included the university appointing editors for the 2008–2009 academic year. Angry with this plan, Braff and other staff agreed to leave the Chronicle at the end of the spring 2008 semester, and all applicants for the editor positions withdrew their applications.

Former Chronicle staff members came back in fall 2008 with Quad News, an independent newspaper with only a website and no print edition. Plans were to incorporate Quad News as its own business venture run on advertising revenue. Quad News immediately faced opposition from the university. Staff members learned in September that university officials had instructed all varsity coaches, staff and athletes not to speak to Quad News reporters. Shortly after, officials threatened to shut down the university's chapter of the Society of Professional Journalists (SPJ), claiming that they violated school policy by using their meetings as a cover for Quad News meetings. The Quad News staff had met at two SPJ meetings, after the university took away the meeting reservation for Quad News, citing the fact that the organization was not a university-recognized club. Quad News promptly stopped their meetings with SPJ. The move prompted a public letter from national SPJ leaders, expressing concern over the university's actions.
Both staffs recognized the other publication as legitimate.

2010 title IX discrimination case
On July 21, 2010, a federal judge ruled that Quinnipiac violated Title IX of the Civil Rights Act of 1964 by failing to provide equal treatment to women's athletic teams. The judge, Stefan Underhill, determined that Quinnipiac's decision to eliminate the women's volleyball team as well as its attempt to treat cheerleading as a competitive sport and its manipulation of reporting with regard to the numbers of male and female athletes amounted to unlawful discrimination against female students. Underhill ruled that competitive cheerleading was currently too underdeveloped and unorganized and then ordered that the school maintain its volleyball program for the 2010–11 season.

2015 ADA discrimination case
In 2015, the university reached a settlement with the federal government over allegations that the university violated the Americans with Disabilities Act (ADA) by "placing a student who had been diagnosed with depression on a mandatory medical leave of absence without first considering options for the student's continued enrollment." The university agreed to pay the former student over $32,000 to pay off her student loan and compensate her for "emotional distress, pain and suffering". The university also had agreed to implement a new policy of nondiscrimination against applicants or students on the basis of disability, examine changes that will allow students with mental health disabilities to participate in educational programs while seeking treatment for mental health conditions, and provide additional ADA training for all staff.

Academics
Quinnipiac offers 58 undergraduate majors and 22 graduate programs, including Juris Doctor and medical doctor programs. Its Frank H. Netter MD School of Medicine admitted 60 students to its first class in 2013. Quinnipiac University is accredited by the New England Commission of Higher Education.

In 2021, 72.5% of undergraduate applicants were accepted with matriculated students having an average GPA of 3.47. Quinnipiac is "test optional" for standardized tests for undergraduate applicants, but encourages submitting SAT or ACT scores, or both. For those submitting scores, the average SAT score was 1175 and average ACT score was 26. Test scores are required for Quinnipiac's Accelerated Dual-Degree Bachelor's/JD (3+3) and Dual-Degree BS/MHS in Physician Assistant (4+27 months) programs, or for those that have been homeschooled.

The university operates several media outlets, including a professionally run commercial radio station, WATX, founded by journalist and Quinnipiac professor Lou Adler. The university also operates a student-run FM radio station WQAQ, which concurrently streams on the Internet. An award-winning student-run television station, Q30 Television, is streamed online. Also, a student-produced newspaper, the Chronicle, established in 1929, publishes 2,500 copies every Wednesday. Students also run a literary magazine, the Montage, a yearbook, the Summit, the Quinnipiac Bobcats Sports Network (an online sports-focused broadcast), and the Quinnipiac Barnacle (a parody news organization). Unaffiliated with the school, but run by students, is also an online newspaper, the Quad News.

Quinnipiac is home to one of the world's largest collections of art commemorating the Great Irish Famine. The collection is contained in Ireland's Great Hunger Museum () just off the Mount Carmel Campus.

In May 2014, Quinnipiac laid off 16 full-time but non-tenured faculty, with 11 of those from the College of Arts and Sciences, with no advance notice of the staff reduction.  The cuts followed several years of a "stalled hiring" and a faculty salary freeze.  The layoffs were mostly in departments that had experienced reduced enrollment in recent years, and enrollment was expected to be down by 12 percent in the fall 2014 term.

Rankings

Quinnipiac is 153rd in the U.S. News & World Report 2020 rankings of national universities.  For 2021, U.S. News & World Report ranked the physician assistant school 15th nationwide, the law school 122nd, the medical school 94–122, and the business school 99–131.

Zippia name Quinnipiac University as the No. 1 college in the United States for getting a job in 2021, but Zippia did not report salaries.

Campuses
Quinnipiac University consists of three campuses: the Mount Carmel campus off of Mount Carmel Avenue in Hamden; the York Hill campus off of Sherman Avenue in Hamden, and the North Haven Campus in North Haven, just north of New Haven, Connecticut.

The oldest of these campuses is the Mount Carmel Campus, at the foot of Sleeping Giant State Park. The Arnold Bernhard Library, Carl Hansen Student Center, university administration, and many of the student residences are found on this campus. The campus area is a census-designated place (CDP); it first appeared as a CDP in the 2020 Census with a population of 3,639.

The York Hill Campus, located on a hill about a half-mile from the Mount Carmel Campus, began with the development of the M&T Bank Arena (formerly People's United Arena). In 2010 this was joined by a new student center as well as expanded parking and residence facilities as part of a $300 million expansion of the  campus. York Hill is a "green" campus, making use of renewable energy and environmentally friendly resources, including one of the first major wind farms integrated into a university campus.

For statistical reporting purposes, the Mount Carmel and York Hill campuses were listed together as the Quinnipiac University census-designated place prior to the 2020 census.

In 2007, Quinnipiac acquired a  campus in North Haven, Connecticut, from Anthem Blue Cross Blue Shield, and has been gradually converting it for use by graduate programs at the university.

Buildings and landmarks
The current buildings on the Mount Carmel campus are:

 Carl Hansen Student Center – This facility serves as the home to the student government offices, WQAQ-FM radio station, the Chronicle and many student organizations. The student bookstore, main dining hall, campus post office facility, and a branch of M&T Bank  are located there as well. Renovated and expanded in 2012, it is home to a number of new meeting, multipurpose, and media rooms for use by fraternity and sorority life members as well as other student organizations.
 Arnold Bernhard Library – The library is named for Arnold Bernhard, the founder and former chief executive officer of Value Line, Inc. Bernhard's son made the library renovation possible by donating $1 million for the project and an additional $3 million for the university's endowment in 1997. The donation was the largest in the university's history. The signature clock tower was replaced during the renovation which changed the icon of the school, which was a rocket ship spire, to a more conservative, modern tower. The computer help desk was relocated to the library. The learning center, renamed the "learning commons", includes a student tutoring program.
 Ed McMahon Mass Communications Center – Named for the television announcer and sidekick, who was a long-term financial supporter of the school, the center is a media production facility equipped with up-to-date technology for hands-on training in all aspects of radio, television, journalism and multimedia production. The HDTV studio provides students with a professional environment for creating television programming.
 Clarice L. Buckman Center and Theater – Commonly called the "Buckman Center," the building houses a theater used for drama and music performances, classrooms, rehearsal space for theater students, as well as science laboratories.
 Echlin Center – Home to the offices of undergraduate admissions, and financial aid. The second floor houses faculty offices, and two programs in the School of Health Sciences; Athletic Training and Biomedical Science
 Lender School of Business Center – Fully accredited by the Association to Advance Collegiate Schools of Business (AACSB) International, the longest standing, accrediting agency for business programs in the world. The school of business was also included in the 2011 edition of Princeton Review's "Best 300 Business Schools" and in Bloomberg Businessweek's "Top 100 Undergraduate Business Schools" for 2011.
 Tator Hall – Part of the student center, it has multiple classrooms and labs, including some Department of Engineering classrooms.
 The Dean Robert W. Evans College of Arts and Sciences Center – Composed of three separate building surrounding a quad. CAS 1 and CAS 3 are both three floors and contain classrooms, seminar rooms, and faculty offices. CAS 2 is now the Center of Religion, and opened in the fall of 2017. It has a student lounge, meeting room, kitchen, and a chapel.
Center for Communications and Engineering – Houses the School of Communications, the School of Engineering, and the Mount Carmel Auditorium. The building also houses the Office of Multicultural and Global Engagement, the Center of Psychological Science, Academic Affairs, plus faculty and administrative offices.

Quinnipiac Polling Institute

Quinnipiac's polling institute receives national recognition for its independent surveys of residents throughout the United States. It conducts public opinion polls on politics and public policy as a public service as well as for academic research.
The poll has been cited by major news outlets throughout North America and Europe, including The Washington Post, Fox News, USA Today, The New York Times, CNN, and Reuters.

The polling operation began informally in 1988 in conjunction with a marketing class. It became formal in 1994 when the university hired a CBS News analyst to assess the data being gained.  It subsequently focused on the Northeastern states, gradually expanding during presidential elections to cover swing states as well.  The institute receives funding from the university, with its phone callers generally being work study students or local residents.  The polls have been rated highly by FiveThirtyEight for accuracy in predicting primary and general elections. In 2018 Politico called the Quinnipiac poll "the most significant player among a number of schools that have established a national polling footprint."

Greek life
Quinnipiac is home to seven fraternities and nine sororities.

Fraternities
 Delta Upsilon
 Delta Tau Delta
 Pi Kappa Phi
 Zeta Beta Tau
 Beta Theta Pi
 Alpha Sigma Phi
Phi Gamma Delta
Delta Chi

Sororities
Alpha Chi Omega
Alpha Delta Pi
Alpha Kappa Alpha
Kappa Alpha Theta
Phi Sigma Sigma
Sigma Gamma Rho
Kappa Delta
Chi Omega
Gamma Phi Beta
Delta Delta Delta
Pi Beta Phi

The National Panhellenic Conference is an umbrella organization which was created in 1902 for 26 women's sororities.  The National Panhellenic Conference at Quinnipiac University serves as an advocate for the sororities involved in the conference with the campus and community.  The Panhellenic Conference at Quinnipiac University includes Alpha Chi Omega, Alpha Delta Pi, Kappa Alpha Theta, Phi Sigma Sigma, Kappa Delta, Chi Omega, Gamma Phi Beta, Delta Delta Delta, and Pi Beta Phi.

Athletics

The Quinnipiac Bobcats, previously the Quinnipiac Braves, comprise the school's athletic teams. They play in NCAA Division I in the Metro Atlantic Athletic Conference, except for the men's and women's ice hockey teams, which are part of ECAC Hockey, and the women's field hockey team, which joined Big East Conference starting with the 2016 season.

There are seven men's varsity sports and 14 women's varsity sports, with no football team.

The team with the largest following on campus and in the area is the men's ice hockey team under established coach Rand Pecknold, which has been nationally ranked at times; during the 2009–2010 season they entered the top ten of the national polls for the first time. The team was the number-one nationally ranked hockey program for parts of the 2012–2013 season, reaching the Frozen Four for the first time in the program's history. They advanced to the national championship, ultimately falling to rival Yale. They also advanced to the 2016 Frozen Four, losing to North Dakota in the national championship game. In 2023, the Bobcats defeated Minnesota 3-2, 10 seconds into overtime, to capture the 2023 NCAA Men's Ice Hockey Championship, the first NCAA National Championship for Quinnipiac in any sport.

The Quinnipiac women's ice hockey program had their most success in the 2009–10 NCAA Division I women's ice hockey season. Quinnipiac University added a women's golf and women's rugby team in the 2010–11 academic year.

In the late 2000s the men's basketball team gained a greater following under new head coach Tom Moore, a disciple of UConn Huskies men's basketball coach Jim Calhoun. Both men's and women's ice hockey and basketball teams play at the $52 million M&T Bank Arena, opened in 2007. The women's lacrosse team has also been quite strong. Men's cross country captured 4 NEC titles in 5 years between 2004 and 2008. The athletics program has been under pressures common to other universities, and at the close of the 2008–2009 academic year, men's golf, men's outdoor track, men's indoor track and women's volleyball were dropped as a cost-cutting measure, although the last of these was restored (as a result of a Title IX suit).

Notable alumni
Sam Anas – professional ice hockey player
Matthew Batten - Major League Baseball player
Bryce Van Brabant – professional ice hockey player
Reid Cashman – college and professional ice hockey coach
Ryan Cleckner – former Army sniper and veteran activist
Connor Clifton – professional ice hockey player
Evan Conti – American-Israeli professional basketball player and college basketball coach
John Delaney – college baseball coach
William D. Euille – former mayor of Alexandria, Virginia
 James Feldeine (born 1988) - American-Dominican basketball player in the Israeli Basketball Premier League
Mary-Jane Foster – co-founder of the Bridgeport Bluefish
Jared Grasso – college basketball coach
Freddy Hall – professional soccer goalkeeper
Eric Hartzell – professional ice hockey goalie
Dorit Kemsley – Real Housewives of Beverly Hills star
Themis Klarides – deputy minority leader of the Connecticut House of Representatives
Chelsea Laden - star of Destination Fear on the Travel Channel.
Murray Lender – former businessman and CEO of Lender's Bagels
Ilona Maher - Olympic women's rugby player
Ann Marie McNamara – food safety pioneer
Molly Qerim – sports anchor and moderator for ESPN's First Take
Carley Shimkus – reporter and co-host for Fox News
Devon Toews – professional ice hockey defenseman
Arnold Voketaitis – former bass-baritone  opera singer and teacher
William C. Weldon – former CEO of Johnson & Johnson
Turk Wendell – Major League Baseball player

References

External links

Buildings and structures in Hamden, Connecticut
Universities and colleges established in 1929
Private universities and colleges in Connecticut
North Haven, Connecticut
Universities and colleges in New Haven County, Connecticut
1929 establishments in Connecticut
Census-designated places in New Haven County, Connecticut
Census-designated places in Connecticut

Quinnipiac University


Mrigala (en bengalí: মৃগালা ) es una ciudad de la India, en el distrito de Hugli, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 11  a 22 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 25 270 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Mrigala


Bundesliga 2010-2011 a fost cel de-al 48-lea sezon al Bundesligii, eșalonul superior al fotbalului din Germania. Sezonul a început pe 21 august 2010 și s-a terminat pe 14 mai 2011.

Echipament și personal

Clasament

Rezultate

Play-off retrogradare
Borussia Mönchengladbach care a terminat pe 16, a întâlnit-o pe VfL Bochum, a treia clasată din 2. Bundesliga într-un meci de baraj de dublă manșă.

Borussia Mönchengladbach a câștigat 2-1 la general păstrându-și locul său în Fußball-Bundesliga pentru sezonul 2011-12.

Statistici

Golgheteri
Source: bundesliga.de

Top pasatoriSource: bundesliga.de

Note

Sezoane Bundesliga
2010 în fotbal
2011 în fotbal

Bundesliga 2010-2011


Escamudo — género Pollachius em geral
Pollachius pollachius — também conhecido como juliana

Desambiguações de animais

Paloco


Milas, Muğla'nın 13 ilçesinden birisidir.

2014 senesine kadar 13 mahallesi, 114 köyü ve 5 beldesi olan kent yeni çıkan büyük şehir yasası ile ilçe sınırları içerisindeki bütün yerleşim birimlerinin mahalle olmasıyla ilçe sınırları içerisinde toplam 132 mahalle sayısıyla ayrı bir konuma gelmiştir. 2012 yılında 55.348 ilçe merkezi 72.658	kırsal olmak üzere toplam 128.006 nüfusa sahipken 2014 yılında bütün belde ve köylerin mahalle olmasıyla ilçe nüfusu 129.128 oldu.

Karya Uygarlığı'na ve Menteşe Beyliği'ne başkentlik yapmış ilçe merkezi ve yanı başında yer alan, tarihin pek çok döneminde Milas'ın müstahkem kalesi işlevi görmüş Beçin başta olmak üzere ilçede tarihleri derin, köklü bir geçmişe uzanan pek çok yerleşim bulunmaktadır. Düzenli kent merkezi, antik kalıntıları, tarihî değeri bulunan eserleri ve evleri, canlı çarşısı, dünyaca ünlü Milas halıları ile turistik açıdan pek çok ilginç özelliği bulunan, ancak Bodrum'a giden yolcuların bazen kenarından geçerek gözden kaçırdığı bir yerdir. Günümüz Milas'ının yerleşiminin belkemiğini Yörük-Türkmenler oluşturmaktadır. Şu anda ilçenin belediye başkanı CHP'li Muhammet Tokat'dır. İlçe Bodrum güzergâhının üzerinde olduğu için hızla gelişip, göç almaktadır.

İsim ve etimoloji
Anadolu dillerinde yerleşim yerlerinin tipik bir soneki olan -asa, Milas'ın tarihî ismi Mylasa'da kendini gösterdiği için, kentin çok erken tarihlerde kurulmuş olduğuna işaret etmektedir. Bazı dilbilim araştırmacıları, Milas isminin ilk hecesi olan Mil- 'in Likyalıların kendileri için kullandığı isim olan Trmili 'de de zuhur ettiğine dikkat çekerek bu halkın Milet  (Millawanda) yöresinden güneye sonradan Likya olarak bilinecek Teke Yarımadası'na göçleri döneminde kurulmuş olabileceğini ileri sürmektedirler.. İsmin Sisifos'un ve Aeolus'un neslinden geldiği iddia edilen bir Mylasa'dan kaynaklanmış olabileceğine dair savlar ise mesnetsiz bulunmaktadır.

Kent merkezi
Milas şehri, hükmettiği geniş ve verimli ova, ve sırtını dayadığı dağlardaki, günümüzde de işletilmeye devam eden, zengin mermer yatakları ile tarih boyunca avantajlı bir konumda olmuş, bulunduğu mevkiden sahil şeridine kolaylıkla erişilebilmesi de ilave bir şansını oluşturmuştur.

Milas kent merkezi içindeki en eski eser Hisarbaşı mahallesinde, Hisarbaşı tepesinin doğusunda bir podyum üzerine inşa edilmiş olan Augustus (Uzunyuva) Tapınağıdır. Tapınağın Korent başlıklı tek sütunu hala ayaktadır.

Kentin eski surlarından bugüne ulaşan tek kalıntı ise, yörede Baltalıkapı olarak bilinen kapı kemeridir. Kapı M.Ö. 1. yüzyıla tarihlenmektedir. Kemerinin kilit taşı üzerindeki çift yüzlü balta motifinden dolayı yörede Baltalıkapı olarak anılmaktadır.

Kentteki bir başka antik çağ kalıntısı ise M.S. 2. yüzyılda inşa edilmiş ve çok iyi korunmuş bir mezar anıtı olan Gümüşkesen Anıtı dır. Dünyanın yedi harikasından biri kabul edilen Halikarnas Mozolesi'nin daha küçük bir modelidir. Sodra Dağı eteklerinde Gümüşlük mahallesindeki mezar anıtı yüksek bir kaide ve basamaklı bir çatıdan oluşmaktadır.

Milas'ın doğusunda Milas ovasında uzanan iki katlı su kemerleri erken Bizans dönemine aittir. Kemerlerin inşaatında antik dönem mimari parçalar da kullanılmıştır.

Kent merkezindeki önemli mimari yapılar arasında aşağıdakiler sayılabilir:

 Çöllüoğlu Hanı: 1719-1720 yıllarında yapılmıştır. Hisarbaşı mahallesindedir.
 Milas Ulu Camii: Milas'ın en büyük camisidir. 1378'de Menteşe Beyliği döneminde yapılmıştır. Hoca Bedrettin mahallesindedir.
 Belen Camii: Duvar örgüsü tuğla-taş karışımı olup, antik dönem eserlerinden yararlanılmıştır. 14. yüzyıla tarihlenen cami, Hisarbaşı mahallesinde, aynı adı taşıyan tepenin üstündedir.
 Milas Ağa Camii: Hacı Abdi mahallesindedir.
 Firuzbey Camii (Kurşunlu Cami olarak da anılır): Bölgenin yönetiminin Menteşe Beyliği'nden Osmanlı İmparatorluğu'na geçtiği dönemde inşa edilmiş mimari açıdan çok önemli bir eserdir. Osmanlı dönemine ait yapılar ise şunlardır. Firuzpaşa mahallesindedir.

Milas'ta ayrıca Osmanlı dönemi eseri olan iki köprü bulunmaktadır. Bunlardan biri kent merkezinden geçen Balavca deresi üzerindedir. İzmir yolundaki Sarıçay üzerindeki tarihi köprü ise acilen restorasyona ihtiyaç göstermektedir. Milas'a bağlı Selimiye beldesindeki Osmanlı dönemine ait iki eserden biri olan Abdülfettah Camii ise, hanı ve hamamı ile bir külliye görünümündedir.

Eski evler
Milas kent gezilerinin ana eksenini 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın ilk yıllarında yapılan ve büyük bölümü restore edilerek kullanılmaya devam eden Milas evleridir. İki katlı avlulu evlere giriş avludan yapılır. Evlerin ahşap destekli çıkmaları sokağa taşar. Zemin katlar genellikle depo ve kiler olarak kullanılır. Mutfak,tuvalet,ahır avlunun bir köşesindedir. Avludan üst kata ahşap ya da mermer merdivenle çıkılır.

İlçe merkezinde Nedime Beler, Murat Menteşe, Selahattin Oğuz, Servet Akgün evleri olarak tanınan evler ise Cumhuriyet'in ilk döneminde Avrupa'dan gelen Macar ve İtalyan mimarların katkılarıyla yapılmıştır. Bu evler Milas evlerinden farklı olarak dışa açık olarak yapılmıştır. Mutfak ve tuvalet Avrupai tarzda yapı içindedir.

Milas'ta 1950'li yıllara kalan varlığını sürdürmüş bir Yahudi cemaati bulunduğunu da belirtmek gerekir. Sonradan İsrail'e göçen bu Milaslılar, anavatanlarına ziyaretlerini bugün de sürdürmektedirler.

Yakın çevresi
 Beçin Kalesi : Menteşeoğulları Beyliği'nin idari başkentidir. Milas'a 5 km uzaklıktadır.Milas ovasına hâkim bir plato üzerindeki Mutluca Beçin mahallesindeki Beçin kalesi Bizans yapısıdır. Kale Menteşe oğulları döneminde onarım görmüştür. Milas'ı merkez yapan Menteşe oğulları Beyliği, hükûmet merkezini savunması kolay olduğu için Beçin'e taşımıştır. Kaledeki asıl yerleşim 200 metre yukarıdaki iç kale bölümündedir. Bu bölümde bir Bizans şapeli, Menteşe oğulları döneminden Karapaşa Medresesi, türbe, Ahmet Gazi Medresesi, Orhan Bey Camii, hamam, Bey Hamamı, Kızılhan, Yelli Camii ve medresesi günümüze ulaşan yapılar arasındadır.
 Çomakdağ: Tarihî evleri ve başta halıcılık olmak üzere geleneksel sanatları bütün canlılığıyla yaşatan bir köydür. Milas'a yakın bir mesafededir. Çomakdağ köyü Beşparmak dağlarına sırtını dayamışdır. Çomakdağ evleri, dünle bugünü ustaca kaynaştıran mimari üslup taşımaktadır. Taştan yapılmış evlerde bacalar estetik görünüşüyle ilgi çeker. Baca tepelerinde yer alan yarım ay ya da kartal başı şeklindeki figürlere rastlanır. Antik yapılardaki akroterlerden esinlenmiş bacalara başka yerde rastlamak mümkün değil. Kendi içine kapalı köy, gelenekleriyle yaşamaktadır. Düğünler 4 gün sürer. Dibekte buğday dövülür, ovalarda atış yapılır, en iyi atışı yapana oğlak hediye edilir, kadınlar kendi aralarında eğlenir, gelin alma ve duvak günü yapılır.
 Labranda: Milas'ın kuzeyindeki Koca yayla'da (14 km) bulunan Labranda Türkiye'nin en iyi korunmuş antik kentlerinden biridir. Çam ve çınar ağaçları arasında,hemen her zaman tatlı bir esintiyle serinleyen havada çok güzel bir antik kenttir. Labranda antik çağda 8 metre genişliğindeki bir kutsal yolla Mylasa'ya bağlıydı. Yolun izlerini bugün de görmek mümkün. M.Ö. 5. yüzyılda kentte bir kutsal olduğu biliniyor. Güney ve güneydoğu'da bulunan iki giriş kapısı ayaktadır. Zeus Tapınağı, stoa, tapınağın güneyindeki büyük teras duvarı, kült yemeklerinin yendiği andron, saray olduğu sanılan büyük yapılar, teras evleri kalıntıları görülmektedir. Kazılarda ortaya çıkarılan Andron pencereli bir yapıdır ve Helen döneminde pencere kullanıldığı kanıtlanmaktadır. Kentte Roma Çağı kalıntıları da görülmektedir. Kutsal alanın 200 metre batısında arkası istinat duvarıyla sağlamlaştırılmış stadyum vardır. Kutsal alanda her yıl yapılan ve 5 gün süren şölenler sırasında stadyumun yarışlara sahne olduğu sanılıyor. Yarışların başlama ve bitiş taşları bugün de yerli yerinde. Labranda'ya çıkarken Kargıcak mahallesindeki kır lokantasında karnınızı doyurabilirsiniz. Saçta yapılan oğlak kavurması ile mis kokulu domatesle hazırlanan menemeni tavsiye ederiz.
 Bafa Gölü: Söke ovası 2000 yıl kadar önce denizdi, burada büyük bir körfez vardı. Büyük Menderes ırmağının getirdiği alüvyonlar körfezi doldurdu ve ova haline getirdi. Bugünkü Bafa Gölü denizden bir parça olarak arada kaldı. Gölün üzerinde iki ada bulunuyor. İkiz adalardan biri aslında tam ada değil, bir kumulla karaya bağlı. Bafa Gölü'nde kefal, levrek, yılan balığı tutuluyor. Eskiden çok sazan tutulurmuş, fakat gölün suyu tuzlandığı için artık sazan kalmamış. Gölde gezmek isterseniz dolmuş usulü motorlara binebilirsiniz. Adalar, Kapıkırı mahallesindeki Heraklia antik kenti geziliyor. Göldeki adalarda manastırlar, kiliseler kurulmuş. Bunlardan "Yediler Manastırı" en eskisi. Gölün çevresi zeytinliklerle çevrili. Kıyıdaki lokantalarda da bütün yemekler zeytinyağı ile yapılıyor.
 Euromos antik kenti: Selimiye mahallesinde bulunmaktadır.
 Iasos antik kenti: Güllük Körfezi kuzeyindeki Kıyıkışlacık mahallesi ile iç içe bulunan İasos antik kenti Milas sınırları içindeki diğer bir tarihi mekandır.
 Tuzla Kuş Cenneti: Bodrum yolundan sapılarak varılan Boğaziçi (eski adıyla Bargylia) mahallesindedir.
 Uyku Vadisi: Bodrum yolu üzerindeki Gökçeler mahallesindedir. Mağaralar bulunur.
 Gökova Körfezi: Ören mahallesi ve buradaki Keramos harabeleri, Ören'in ötesindeki Çökertme zeybeği ne adını vermiş enfes manzaralı Çökertme, Milas ilçesi içindeki ve ayrı maddelere konu olacak diğer turistik yerlerdir.

Mutfak
Milas Kanlı Kavurması 06.09.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Milas Belediyesi
 Milas Kaymakamlığı
 Milas İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü
 YerelNET Milas

Karya
Türkiye'deki Antik Yunan sitler
Türkiye'deki Romalı arkeolojik sitler
Türk Rivierası
Antik Karya kentleri

Milas


Darren Kenneth Mathews (10 mai din 1968) este un luptător profesionist, autor și comentator englez , care în prezent lucrează în WWE sub numele de William Regal.De Asemenea, este cunoscut pentru timpul său în Campionatul Mondial de Lupte sub numele de Steven Regal.

Printre realizările lui Mathews evidențiază patru centuri ca Campion European, două centuri ca Campion Intercontinental, de patru ori Campion Mondial în perechi din WWE și patru centuri ca Campion de Televiziune din WCW, în afară de a fi câștigătorul ediției din 2008 a turneului King of the Ring. A antrenat luptători, precum Daniel Bryan si CM Punk.

În Wrestling
 Manevre de final
 Regal Stretch (Brațul capcana cu picioarele încrucișate STF)
 Regal Cutter (Acerbă neckbreaker slam)
 Regal-Plex (Punte picior cârlig de pe burtă pe spate suplex)
 Knee Trembler (mare grevă genunchi în fața unui adversar în genunchi) -2000-2010
 Power of the Punch (stângaci pumn de knock-out cu un pumn de oțel)
 Regal Bomb (Double underhook powerbomb) - 2001, încă folosit sporadic

Campionate și realizări
 Memphis Championship Wrestling
 MCW Southern Heavyweight Championship (1 data)

 Windy City Pro Wrestling
 WCPW Heavyweight Championship (1 data)

 World Championship Wrestling
 WCW World Television Championship (de 3 ori)

 World Wrestling Federation/Entertainment
 WWF/E Campionatul European (de 4 ori)
 WWF Hardcore Championship (de 5 ori)
 WWF/E Intercontinental Championship (de 2 ori)
 WWE World Tag Team Championship (de 4 ori) - cu Lance Storm (2), Eugene (1) și Tajiri (1)
 King of the Ring (2008)

Note

Nașteri în 1968

William Regal


Magnus II may refer to:

 Magnus II of Norway (1048–1069), son of Harald Sigurdsson
 Magnus II of the Isle of Man was Magnus III of Norway (1073 – 24 August 1103)
 Magnus II of Sweden, King of Sweden between 1160 and 1161
 Magnus II, Earl of Orkney (ca. 1184–1239)
 Magnus II, Duke of Brunswick (ca. 1328–1373), called Magnus with the necklace
 Magnus IV of Sweden (Magnus Ericsson, sometimes numbered Magnus II) (1316–1374)
 Magnus II, Duke of Mecklenburg (1441–1503), son of Heinrich IV, Duke of Mecklenburg-Schwerin
 Magnus II, Duke of Saxe-Lauenburg (1543 – 14 May 1603)

Magnus II


Norden Cricket Club, known as Greenbooth Cricket Club until 1920, are an English cricket club.

They are currently branded Norden (J.W. Lees) CC as part of a sponsorship deal with a brewery and play their home fixtures at Stag Park, Norden, Rochdale, Greater Manchester.

They have an indirect link to Norden F.C., refounded in 2002 by a group of members of the cricket club.

History

Greenbooth Cricket Club was formed in 1875 with no permanent home. By 1876 matches were played in a field near a local mill, whose owner was later the club's president. A small pavilion was built.

In 1881 the club moved temporarily to Pithouses in Norden village, but the following year matches were instead held at a new venue, Woodhouse Lane, where a square was laid at a cost of £18 - 6s - 8d. A wooden pavilion followed 4 years later. This ground is now known as Stag Park.

In 1888, the club employed its first professional player, George Hammond of Bury. The remainder of the team continued to be amateurs. In 1892 Greenbooth Cricket Club played its first competitive matches when it entered the Bury and District Cricket League. However, the club's participation in the league ended after one season.

In 1895 they joined the South East Lancashire League, and a new professional and coach was employed, a John Redfern from Linthwaite. His salary was £2-2s-0d (2 guineas) per week, which caused the players' annual subscription to be raised from three to four shillings. In 1896 the club transferred to the Middleton and District Cricket League, with John Redfern still employed as a professional player. However, in 1898 no professional was employed.

In 1899 the club won their first championship, the Middleton and District League, with a new professional fast bowler, G. E. Broadley from Accrington. The Middleton and District League was renamed as Lancashire Cricket Council in 1904.

Between 1900 and 1905 the club also operated a licensed bar, but despite improving the club's finances this venture caused some controversy, and the bar was closed in 1905.

In 1915 Greenbooth won the championship for a second time, and applied to join the Central Lancashire League. However, this application was unsuccessful, and the First World War had by now prevented any further play for several years.

In 1920 the club changed its name from Greenbooth Cricket Club to Norden Cricket and Recreation Club. Norden was admitted to the South Lancashire League in the following year. At the end of the season the club was £120 in debt.

In 1937 Norden became members of the Saddleworth League.

In 1945 Beswick Royds Estates, who owned the cricket ground, offered it to the club for £450. An appeal for funds from the public resulted in seven hundred pounds being raised and the ground was purchased.
In 1950, the club began to plan improvements to their ground and in 1951 raised £2,600 for a new pavilion. Plans for the pavilion were drawn by architect Jack Smith. The official opening ceremony was performed by former player Dr. Vernon Bell on Saturday 28 July, with a match between Norden and Fieldhouse. The pavilion was described in the souvenir programme: There are dressing rooms at either end of the building: a hall or assembly room in the centre, secretary's room and a large kitchen. The pavilion covers an area of 176 sq. yds. exclusive of the terracing which covers a further 70 sq. yds. Volunteer labour was used to bring the building up to floor level and the following materials were used: Stone ballast 62 tons. Sand 28 tons. Cement 9 tons. Stone pitching and filling 70 tons. Granite chipping 8 tons. Bricks 10,000. Ashes 30 tons. drain pipes, gutters etc.

The first XI won their league in both 1952 and 1953, and also in 1953 the second XI finished runners-up in their division. In 1957 both teams were League Champions and the club won the Aggregate Cup.

In 1959 Norden joined the Lancashire and Cheshire League, and the second team won their championship in 1966.

After joining the Lancashire and Cheshire League, Norden fared poorly against more experienced sides, most of which were long standing social and cricket clubs. It was suggested that to improve the social aspect of the club a licensed bar, last run by the club in 1905, should again be considered. In 1966 an extraordinary general meeting was held to discuss the proposal for a new bar, with a lack of support for the idea. A further meeting reversed this decision, although the decision was not unanimous. The club raised the extra four hundred pounds required for the bar installation by 26 of the club's members agreeing to pay ten years' subscription in advance. Following the opening of the bar the club's finances were improved, and in the winter of 1973 the bar was extended and modified, using voluntary labour and gifts to prevent the club bearing the entire cost.

The club were Central Lancashire League Division One winners in 2004 and crowned champions again in 2010, as well as winning the Aggregate Trophy.

From start of the 2018 season Norden moved to the Lancashire League.

List of professional players (incomplete)

 George Hammond of Bury, paid 5 shillings per game. 1888-?
 John Redfern of Linthwaite, paid £2-2s-0d per week. 1895–6 [7?]
 G. E. Broadley, a fast bowler, of Accrington. Pay unknown. 1899-?
 H. B. Watson. Pay unknown. 1921-?
 Fred Wilkinson. Pay unknown. 1923-?

References

External links
 Official website

Central Lancashire League cricket clubs
Lancashire League cricket clubs
Sport in the Metropolitan Borough of Rochdale
1875 establishments in England
Cricket clubs established in 1875
Cricket in Greater Manchester
Organisations based in Rochdale Borough

Norden Cricket Club


NGC 5963 est une galaxie spirale située dans la constellation du Dragon. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5963 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1788.

NGC 5963 présente une large raie HI.

Avec une brillance de surface égale à , on peut qualifier NGC 5963 de galaxie à faible brillance de surface (LSB en anglais pour ). Les galaxies LSB sont des galaxies diffuses (D) avec une brillance de surface inférieure de moins d'une magnitude à celle du ciel nocturne ambiant.

Distance de NGC 5963
La vitesse radiale de 656 km/s de NGC 5963 est trop faible et on ne peut utiliser la loi de Hubble-Lemaître pour calculer sa distance à partir du décalage vers le rouge. Cependant, à ce jour, cinq mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de . Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5963 sur le site du professeur C. Seligman
 NGC 5965 and NGC 5963 in Draco Astronomy Picture Of the Day, 16 février 2012.

5963
Constellation du Dragon
Galaxie spirale
Galaxie à faible brillance de surface
Objet céleste découvert en 1788
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5963


මෙම විහාරස්ථානයේ විහාරාධිපතින් වහන්සේ සිවුරුළුමුල්ලේ සුමනරතන නායක ස්වාමින් වහන්සේයි. දැනට විහාරස්ථානයේ ස්වාමින් වහන්සේලා හය නමක් පමණ වැඩ වාසය කරති. විහාරස්ථානයක් තුල තිබිය යුතු සියළුම අංගෝපාංගයන්ගෙන් සමන්විත වන මෙම විහාරස්ථානයහි සතර මහා දේවාලයක්ද පිහිටා ඇත.

රත්න ශ්‍රී ඝනාරාම පොත්ගුල් විහාරය- නාරංගොඩපාළුව


Dirch & Kjeld hos C. & G. er en kortfilm instrueret af Erik Dibbern efter eget manuskript.

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1957
Kortfilm fra Danmark

Dirch & Kjeld hos C. & G.


Caenina fue una ciudad del Latium, una de las más antiguas,aunque también de menor importancia. Sus habitantes eran llamados caeninenses. En lengua italiana la antigua ciudad toma el nombre de Cenina y a sus habitantes se les llama ceninenses o ceninos.

En la temprana semi-legendaria historia de Roma, el rey de los romanos, Rómulo, trató de buscar mujeres para casarlas con sus ciudadanos. Después de haber enviado delegaciones a las regiones cercanas en solicitud de esposas y que fueran denegadas, Rómulo concibió una fiesta en honor de Neptuno Ecuestre e invitó a sus vecinos al festival. A la fiesta acudieron tanto los ciudadanos de Caenina (los caeninenses) y otros muchos vecinos, como los crustumerios, los antemnates y los sabinos. Durante la fiesta y a una señal de Rómulo, los romanos tomaron, de entre los espectadores a las vírgenes, para hacerlas sus esposas. Este suceso es conocido como El rapto de las sabinas.

Indignado por lo sucedido, Acrón, el rey de los caeninenses entró con su ejército en territorio romano. Rómulo, al frente de los romanos, presentó batalla, derrotando a su ejército y matando personalmente a su rey. A continuación, Rómulo atacó Caenina que fue tomada al primer asalto. De regreso a Roma, Rómulo dedicó un templo a Júpiter Feretrio (según Tito Livio, el primer templo dedicado en Roma) y ofreció el botín del rey enemigo como spolia opima. De acuerdo con los Fasti triumphales, Rómulo celebró el triunfo sobre los caeninenses el 1 de marzo del 752 a. C..

Referencias

Ciudades de la Antigua Roma en Italia
Historia de  Lacio

Caenina


Ein gemischtes Modell ( mixed model) ist ein statistisches Modell, das sowohl feste Effekte als auch zufällige Effekte enthält, also gemischte Effekte. Diese Modelle werden in verschiedenen Bereichen der Physik, Biologie und den Sozialwissenschaften angewandt. Sie sind besonders nützlich, sofern eine wiederholte Messung an der gleichen statistischen Einheit oder Messungen an Clustern von verwandten statistischen Einheiten durchgeführt werden.

Geschichte und momentaner Stand der Forschung
Ronald Fisher führte das Modell mit zufälligen Effekten ein, um Korrelationen von charakteristischen Merkmalen zwischen Verwandten zu untersuchen. In den fünfziger Jahren entwarf Charles Roy Henderson beste lineare erwartungstreue Schätzer für feste Effekte und beste lineare erwartungstreue Vorhersagen (BLEV) für zufällige Effekte. Anschließend wurde gemischte Modellierung eines der Hauptforschungsfelder der statistischen Forschung, einschließlich Arbeiten zur Berechnung von Maximum-Likelihood-Schätzern, nichtlinearen gemischte-Effekte-Modellen, fehlenden Daten in gemischten Modellen und bayessche Schätzungen von gemischten Modellen. Gemischte Modelle werden in vielen Disziplinen angewandt, insbesondere sofern verschiedene korrelierte Messungen an jeder zu untersuchenden Einheit gemacht werden. Sie werden besonders häufig bei Forschung über Menschen oder Tieren benutzt, wobei die Spanne der Einsatzmöglichkeiten von Genetik bis zu Marketing reicht.

Definition
In Matrixschreibweise kann ein gemischtes Modell dargestellt werden als:

,

wobei gilt:

 ist ein Vektor aus Beobachtungen der abhängigen Variablen, mit Erwartungswert

 ist ein Vektor aus festen Effekten

 ist ein Vektor aus zufälligen Effekten mit Erwartungswert  und Varianz-Kovarianzmatrix

 ist ein Vektor aus zufälligen Fehlertermen mit Erwartungswert  und Varianz-Kovarianzmatrix

 ist die Datenmatrix, für die festen Effekte
  ist die Datenmatrix für die zufälligen Effekte. Sie enthält beispielsweise Informationen über die Gruppe zu der ein Individuum gehört.

Schätzung
Die Henderson'schen Mischmodellgleichungen ( mixed model equations, kurz: MME) lauten:

Die Lösungen der Mischmodellgleichungen  und  sind beste lineare erwartungstreue Schätzer (BLES bzw.  Best Linear Unbiased Estimator, kurz: BLUE) für  bzw. . Dies folgt aus dem Satz von Gauß-Markow, da die konditionelle Varianz des Ergebnisses nicht auf die Einheitsmatrix skalierbar ist. Falls die konditionelle Varianz bekannt ist, ist der mit der inversen Varianz gewichtete Kleinste-Quadrate-Schätzer BLES. Jedoch ist die konditionelle Varianz selten bekannt, sodass es bei der Lösung der Mischmodellgleichungen erwünscht ist, die Varianz und die gewichteten Parameterschätzungen gemeinsam zu schätzen.

Eine Methode zur Anpassung gemischter Modelle ist der EM-Algorithmus, in dem die Komponenten der Varianz als unbeobachtete Störparameter in der gesamten Wahrscheinlichkeit behandelt werden. Zurzeit ist diese Methode in den wichtigsten Statistiksoftwarepaketen R (lme() im nlme Paket und lmer() im lme4 Paket) und SAS (proc mixed) implementiert. Die Lösung der Mischmodellgleichungen ist eine Maximum-Likelihood-Schätzung, falls die Fehler normalverteilt sind.

Weiterführende Literatur
 G. A. Milliken, D. E. Johnson: Analysis of messy data: Vol. I. Designed experiments. Chapman & Hall, New York 1992.
 B. T. West, K. B. Welch, A. T. Galecki: Linear mixed models: A practical guide to using statistical software. Chapman & Hall/CRC. New York 2007.

Einzelnachweise

Regressionsmodell

Gemischtes Modell


NGC 5601 est une galaxie spirale (lenticulaire ?) située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5601 a été découverte par l'astronome irlandais Robert Stawell Ball en 1867.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5601 sur le site du professeur C. Seligman

5601
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Objet céleste découvert en 1867
Objet céleste découvert par Robert Stawell Ball

NGC 5601


Men at Arms is a fantasy novel by British writer Terry Pratchett, the 15th book in the Discworld series, first published in 1993. It is the second novel about the Ankh-Morpork City Watch on the Discworld. Lance-constable Angua von Überwald, later in the series promoted to the rank of Sergeant, is introduced in this book. Lance-constable (in the course of the novel promoted to Acting-constable) Detritus is introduced as a new member of the watch as well, though he had already appeared in other Discworld novels, most notably in Moving Pictures. Also notable is the only appearance of Lance-constable Cuddy (also promoted to Acting-constable).

Plot

Edward d'Eath, an Assassin and son of a down-and-out noble family, becomes convinced that the restoration of the Ankh-Morpork monarchy will solve the social change in the city which he blames for his family's humbling.  He researches the history of the royal family and determines that Carrot Ironfoundersson is in fact the rightful heir to the throne.

Meanwhile, Captain Samuel Vimes, captain of the Ankh-Morpork City Watch, prepares for his imminent wedding to Sybil Ramkin, the richest woman in Ankh-Morpork. He also must deal with a new group of recruits that he has been required to take on for the sake of diversity: Cuddy (a dwarf), Detritus (a troll), and Angua (a werewolf—but Carrot is unaware of this, and believes she is included because she is female).  When a string of seemingly random murders occur among the Guilds of the city, Lord Vetinari forbids Vimes to investigate in a successful ploy to ensure Vimes does investigate. Cuddy and Detritus are forced to work together, resulting in them becoming friends as they overcome their deep-seated racial enmity. Angua works with the talking dog Gaspode, and also forms a romantic connection with Carrot, who loses his virginity to her but handles the discovery that she is a werewolf poorly.

It is revealed that d'Eath has stolen the gonne, the Disc's first and only handheld firearm, from the Assassins' Guild, with the intention of discrediting Vetinari's government through the murders. Any possessor of the gonne seems to become obsessed with the device. After d'Eath reveals his plan to Dr. Cruces, head of the Assassin's Guild, Cruces murders him and takes up the plan himself. The Watch prevent Cruces from killing Vetinari, but Cuddy and Angua are killed in the process.  Vimes and Carrot confront and disarm Cruces, and Carrot helps Vimes resist the gonne's allure.  Cruces gives Carrot the evidence that he is the royal heir, upon which Carrot kills Cruces with his sword and has both the evidence and the dismantled gonne buried with Cuddy. As a werewolf can only be killed with a silver weapon, Angua is revived upon the moon's rising.

Vimes and Ramkin are married. Recent events have raised the Night Watch's profile, bringing a slew of new recruits. Carrot visits Vetinari, who is expecting Carrot to make personal demands as he is now in a strong position to blackmail the Patrician. What Carrot actually brings is a request for Vetinari to implement a plan for reforming the City Watch into an effective, integrated, comprehensive police force with better working conditions. Vetinari accedes, making Carrot Captain of the Watch and elevating Vimes to the recreated position Commander of the Watch, and the rank of Knight.

Characters

Angua
Fred Colon
Cuddy
Detritus
Carrot Ironfoundersson
Nobby
Lord Vetinari
Samuel Vimes
Gaspode
Lady Sybil Ramkin

Reception
Publishers Weekly considered it to not be "as consistently funny as [Pratchett's] earlier novels", but noted that "the dialogue is hilarious", and opined that although it lacked "rational narrative cause-and-effect", this "didn't matter"; similarly, Kirkus Reviews found it to be "an about average installment" of an "always entertaining, sometimes hysterically funny series."

Brandon Sanderson has described it as "funny in a clever, scholarly, satire sort of way", with "excellent pacing" and "irresistible" characters.

References

External links

 Annotations for Men at Arms
 Quotes from Men at Arms

1993 British novels
Discworld books
1993 fantasy novels
Victor Gollancz Ltd books
British comedy novels

Men at Arms


James Dew Chaplin (-) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il est député fédéral conservateur de la circonscription ontarienne de Lincoln de 1917 à 1935.

Biographie
Né à Toronto dans le Canada-Ouest, Chaplin étudie à l'école publique de St. Catharines et devient président de la Chaplin Wheel Company, de Canada Axe and Harvest Tool Company et de Wallingford Manufacturing Company.

Chaplin entame une carrière publique en siégeant au conseil municipal de St. Catharines. Élu député conservateur de Lincoln en 1917, il est réélu en 1921, 1925, 1926 et en 1930. En 1926, il devient ministre du ministre du commerce dans l'éphémère gouvernement d'Arthur Meighen.

Son frère, , et sa petite-fille, Edna Anderson, ont également siégés à la Chambre des communes du Canada.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en mars 1863
Naissance à Toronto
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti conservateur du Canada (ancien)
Membre du Conseil privé de la Reine pour le Canada
Conseiller municipal de St. Catharines
Décès en août 1937
Décès à Saint Catharines
Décès à 74 ans

James Dew Chaplin


الجعفرية قد تعني:
 الجعفرية (الشرقية) : قرية في محافظة الشرقية، مصر
 الجعفرية (الغربية) : قرية في محافظة الغربية، مصر
 الجعفرية (طور الباحه) : قرية في عزلة طور الباحة، مديرية طور الباحة، محافظة لحج اليمنية
 الجعفرية (قرية) (قرية من قرى المزار الجنوبي بمحافظة الكرك، بالأردن).
 الجعفرية (قرية) (قرية من قرى مركز السنطة بمحافظة الغربية، بـجمهورية مصر العربية).
 الجعفرية (جزر) (جزر مغربية، محتلة من طرف إسبانيا).
 الجعفرية (صوفية) : (الطريقة الجعفرية الأحمدية المحمدية).
 الجعفرية (شيعة) : (شيعة اثنا عشرية).
 الجعفرية (مديرية) (مديرية في محافظة ريمة، غرب اليمن)
الجعفرية (قصر) : قصر محصن بني في النصف الثاني من القرن الحادي عشر للميلاد القرن الخامس الهجري في عهد المقتدر بن هود أمير سرقسطة.

الجعفرية (توضيح)


ප්‍රයිම් ටීවී යනු ශ්‍රී ලංකාවේ විකාශන කටයුතු සිදු කළ ඉංග්‍රීසි රූපවාහිනී නාලිකාවකි. මෙම නාලිකාවේ හිමිකාරීත්වය ශ්‍රී ලංකා රජය සතු වන අතර, එහි මූලික මෙහෙයුම් කටයුතු සිදු කරනු ලබන්නේ Independent Television Network Limited විසිනි.

2011 වසරේ දී CSN මගින් ප්‍රයිම් නාලිකාවේ සංඛ්‍යාත පවරා ගැනීම නිසා, Prime NEWS ද ඇතුළුව ප්‍රයිම් නාලිකාවේ සියලු වැඩසටහන් සහෝදර නාලිකාවක් වන වසන්තම් ටීවී වෙතට ගෙනයන ලදී. ප්‍රයිම් නාලිකාවේ වැඩසටහන් ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් විකාශනය කෙරිණි.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී නාලිකා ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

ප්‍රයිම් ටීවී


Theuma microphthalma est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du ǁKaras en Namibie. Elle se rencontre vers Warmbad.

Description
La femelle holotype mesure .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Lawrence en 1928.

Publication originale
 Lawrence, 1928 : « Contributions to a knowledge of the fauna of South-West Africa. VII. Arachnida (Part 2). » Annals of the South African Museum, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique de Namibie

Theuma microphthalma


Les Cerapachyinae sont une sous-famille de fourmis dorylomorphes.

Systématique
La sous-famille des Cerapachyinae est attribuée en 1902 à l'entomologiste américain William Morton Wheeler (1865-1937).

Liste des tribus
Selon  :
 tribu Acanthostichini
 tribu Cerapachyini
 tribu Cylindromyrmecini

Liste des genres
Selon  :

Selon  :

Notes et références

Liens externes

Sous-famille de Fourmis (nom scientifique)
Taxon décrit en 1902

Cerapachyinae


John Zachary Quinto () este un actor american și producător de film. El este cel mai bine cunoscut pentru rolurile sale ca Sylar pe science-fiction serialul Eroii (2006-2010), Spock în reporniți Star Trek (2009) și continuările sale Star Trek În întuneric (2013) Star Trek. Dincolo de infinit! (2016), precum și lui Emmy nominalizat de performanță în American Horror Story: Asylum. De asemenea, el a apărut în mici roluri în seriale de televiziune, cum ar fi Atât de Notoriu, Palmă, și 24.

Note

Nașteri în 1977
Producători de film americani
Americani de origine irlandeză
Americani de origine italiană
Oameni în viață

Zachary Quinto


Carl Stein ist der Name folgender Personen:

* Carl von Stein (Jurist) (1626–1675), deutscher Jurist und Kanzler
 Carl Stein (Pädagoge) (Carl Ludwig Stein; 1819–1883), deutscher Lehrer und Schriftsteller
 Carl Stein (Musiker) (1824–1902), deutscher Musiker und Komponist
 Carl Stein (Politiker) (1880–1957), deutscher Politiker, Bürgermeister von Itzehoe
 Carl Stein (Diplomat) (1908–2003), deutscher Diplomat
 Carl von Stein zu Nord- und Ostheim (1673–1733), deutscher Adliger
 Carl Robert Stein (1852–1932), österreichischer Unternehmer

Siehe auch:
 Karl Stein

Carl Stein


أنور مالك اسمه الحقيقي نوار عبد المالك (مواليد 18 جويلية 1972م، مدينة الشريعة، ولاية تبسة)، ضابط جزائري سابق، كاتب وصحفي حالياً، ورئيس المرصد الدولي لتوثيق وملاحقة جرائم ايران.

وشغل منصب الامين العام لمنظمة هيومان رستارت في الاتحاد الاوربي.

فر للخارج عام 2006م وتحصل على  بفرنسا بعدما تعرض للسجن والتعذيب وكانت قصة سجنه وتعذيبه من أشهر القضايا الحقوقية في الجزائر.

عرف بلهجته الحادة تجاه النظام الجزائري وكل الأنظمة العربية من خلال مقالاته المختلفة عبر الصحف الدولية وأشهر مواقع الأنترنيت. شارك في برامج عبر القنوات الفضائية واشهرها مشاركاته الكثيرة في برنامج الاتجاه المعاكس الذي تبثه قناة الجزيرة، حيث تناظر مع جهيد يونسي (مرشح الرئاسيات الجزائرية لعام 2009 التي فاز فيها الرئيس بوتفليقة)، وتناظر أيضا مع فؤاد علام رئيس جهاز أمن الدولة سابقًا وأحد أبرز الوجوه التي حاربت الإخوان المسلمين في مصر وكان الموضوع حول التعذيب في السجون العربية.

تابع أنور مالك وزير الدولة وزعيم الإخوان المسلمين في الجزائر السيد أبو جرة سلطاني بسويسرا وتعتبر قضيته أول قضية تعذيب ضد مسؤول جزائري تقبل في الخارج، وكانت القضية سبب جدل كبير خاصة بعد هروب الوزير عبر الحدود البرية نحو فرنسا ومنها الجزائر في م.

ظل يثير الجدل سواء في مشاركاته عبر الفضائيات أو من خلال مقالاته، وقد أحدث ضجة كبيرة عندما قام بزيارة الصحراء الغربية نهاية جويلية 2010م ونشر تحقيقا صحفيا تحت عنوان «ثلاثة أيام في الداخلة مع شعب لا يؤمن إلا بتقرير المصير» وعبر 5 حلقات نشرتها جريدة الشروق بداية من مطلع أوت 2010م. ومنذ ذلك الحين هاجمه الإعلام المغربي، فاتّهمته صحف كبيرة بالانحياز للأطروحة الجزائرية، وأخرى اتهمته بالعودة إلى مكتبه في المخابرات الجزائرية.

مؤلفات
 طوفان الفساد وزحف بن لادن في الجزائر - دار أكتب للنشر والتوزيع بالقاهرة - الكتاب صادره أمن الدولة في فيفري 2008م.
 المخابرات المغربية وحروبها السرية على الجزائر - مؤسسة الشروق للإعلام والنشر - الجزائر 2011م.
 أسرار الشيعة والإرهاب في الجزائر - مؤسسة الشروق للإعلام والنشر - الجزائر 2011م.
 ثورة أمة: أسرار بعثة الجامعة العربية إلى سورية - العبيكان - السعودية 2013م.

بعثة المراقبين
شارك أنور مالك أواخر عام 2011م مفي بعثة مراقبي الجامعة العربية في سوريا، لكنه أعلن انسحابه منها لاحقاً وقدَّمَ شهادة عن القمع الذي قال أن نظام الرئيس بشار الأسد يُمارسه ضد المحتجين. وقد أحدث ضجة عالمية منقطعة النظير حيث صار خبر استقالته واحتجاجه على قتل المدنيين تتسابق الفضائيات العالمية والصحف الدولية وكبرى الوكالات عليه، واعتبر المحللون أن استقالة مالك هي أخطر ضربة واجهها نظام بشار الأسد، ومن خلالها انتهت بعثة المراقبين العرب وتم تحويل الملف إلى مجلس الأمن. وتعرض أنور مالك لمضايقات كثيرة من قبل المخابرات السورية وهاجمه الإعلام الرسمي وأيضا الموالي في لبنان خاصة التابع لحزب الله. اُعتدي عليه في أبريل 2012م في تولوز بفرنسا وقدم في 25 أبريل شكوى للشرطة في فرنسا وأخرى قضائية في سويسرا متهما المخابرات السورية بتدبير الاعتداء.

مواقف

مقابلة أنور مالك مع تلفزيون سيماي أزادي "الحرية" للمقاومة الإيرانية
أجرى أنور مالك، مقابلة مع تلفزيون "الحرية" التابع للمجلس الوطني للمقاومة الإيرانية "مجاهدي خلق"، تطرق فيها عن قضايا كثيرة تتعلق بالنظام الإيراني، ودوره التخريبي في المنطقة. وتحدث أيضا عن السبل الكفيلة بمواجهة مشروع هذا النظام الهدام في العالم.

أنور مالك ضيف "الاتجاه المعاكس" عن إيران وأمريكا في عهد ترمب
كما شارك أنور مالك يوم 7 شباط 2017م في برنامج "الاتجاه المعاكس" المتعلقة بقناة الجزيرة القطرية، ومن تقديم فيصل القاسم، حول العلاقات الإيرانية الأمريكية في ترمب الرئيس الأمريكي الجديد خلفا لآوباما.
وقال أن إيران تخدم الصهيونية في كل من زمن الشاه والنظام الإيراني الحالي، وصفها بـ"دولة راعية للإرهاب".

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي

صحفيون جزائريون
عسكريون جزائريون
مراقبو الجامعة العربية في سوريا
مواليد 1972

أنور مالك