ve 1x1 = 2

Matematik (Yunanca μάθημα máthēma, "bilgi, çalışma, öğrenme"); sayılar, felsefe, [[uzay 1×1=2
(matematik)|uzay]] ve fizik gibi konularla ilgilenir. Matematikçiler ve filozoflar arasında matematiğin kesin kapsamı ve tanımı konusunda görüş ayrılığı vardır.

Matematikçiler örüntüleri araştırır ve bunları yeni konjektürler formüle etmekte kullanırlar. Bu konjektürlerin doğruluğunu veya yanlışlığını matematiksel ispat yoluyla çözmeye çalışırlar. Matematiksel yapılar gerçek fenomenleri iyi modelize ettiklerinde matematiksel düşünce doğa hakkında tahmin yürütmemizi ve onun iç yüzünü anlamamızı sağlayabilir. Matematik soyutlama ve mantığı kullanarak ve sistemli çalışmayla fiziksel objelerin şekillerini ve hareketlerini saymayı, hesaplamayı ve ölçmeyi mümkün kılar ve böylece gelişir. Pratik matematik yazılı kayıtlardan beri insan etkinliği olagelmiştir. Matematik problemlerinin çözümü için gerekli araştırma yıllarca hatta yüzyıllarca süren bir çaba gerektirebilmektedir.

İlk titiz kayıtlara Yunan matematiğinde rastlanır. (Özellikle Öklid'in Elementler kitabında) Giuseppe Peano (1858-1932), David Hilbert (1862-1943) ve diğerlerinin geç 19 yüzyılda belitsel sistemler üzerine kurdukları çalışmalarından beri matematiksel araştırmada doğruyu kurmanın geleneği değişti. (Artık uygun olarak seçilen aksiyom ve tanımlardan titiz bir şekilde tümdengelim yapılmaktadır.) Matematik Rönesans'a kadar görece yavaş gelişti. Sonra matematikteki yenilikler diğer yeni bilimsel keșiflerle etkileșerek matematiksel keșiflerde günümüzde hâlâ devam eden hızlı bir artış sağladı.

Galileo Galilei (1564-1642) "Kainat dediğimiz kitap, yazıldığı dil ve harfler öğrenilmedikçe anlaşılamaz. O, matematik dilinde yazılmış; harfleri üçgen, daire ve diğer geometrik şekillerdir. Bu dil ve harfler olmaksızın kitabın tek bir kelimesinin anlaşılmasına olanak yoktur. Bunlar olmaksızın yapılan karanlık bir labirentte amaçsızca dolaşmaktır." Carl Friedrich Gauss (1777-1855) matematiği bilimlerin kraliçesine benzetmiştir. Benjamin Peirce (1809-1880) matematik için bilimlerin sonuçlarının çizilmesi için gereken bilim demiştir. David Hilbert "Biz burada gelişigüzel konuşmayız. Matematik şart koşulan rastgele kuralların olduğu bir oyun gibi değildir. O yalnızca içsel gerekliliğin olduğu kavramsal bir sistemdir, aksi hiçbir şey değil." Albert Einstein (1879-1955), "Matematik kesin olduğunda gerçeği yansıtmaz, gerçeği yansıttığında kesin değildir." Fransız matematikçi Claire Voisin, "Matematikte yaratıcı itki, her yerinde kendini ifade etmeyi denemesidir." der.

Matematik dünya genelinde doğa bilimleri, mühendislik, teknoloji ve maliye gibi birçok alanın temel aracıdır. Uygulamalı matematik, matematiksel bilginin diğer alanlara uygulanmasıyla ilgilidir. Bu uygulamalar sayesinde istatistik ve oyun teorisi gibi tamamıyla yeni matematik disiplinleri doğmuştur. Ayrıca matematikçiler soyut matematikle akıllarında herhangi bir kullanım olmadan da yalnızca matematik yapmak için uğraşırlar. Soyut matematikle uygulamalı matematiği ayıran belirgin bir çizgi yoktur. Soyut matematikteki keşifler sıklıkla pratik matematik uygulamalarının başlatıcısı olurlar.

Kelimenin anlamı

Antik Yunanca  kelimesi matematik kelimesinin köküdür ve bilirim anlamına gelmektedir. Daha sonradan sırasıyla bilim, bilgi ve öğrenme gibi anlamlara gelen  (máthema) kelimesinden türemiştir.  (mathematikós) öğrenmekten hoşlanan anlamına gelir. Osmanlı Türkçesinde ise "riyaziye" denilmiştir. Matematik kelimesi Türkçeye  kelimesinden gelmiştir.

Matematik eğitimi

Matematik, bilimde olduğu kadar günlük hayatta da bir insanın sık sık karşısına çıkar. Matematik, temeli mantığa dayanan bir sistemdir ve zihni geliştiren bir araç olarak kişiye rasyonel bakış açısı kazandırır. Kişiye özgür ve ön yargısız bir düşünce ortamı yaratır. İnsanın sistemli, mantıklı, tutarlı düşünmesini sağlar. Bu yüzden matematik dersi ilköğretimden yükseköğretim programlarına kadar her alanda yer alır. İlköğretimde ortaöğretime hazırlık olarak, ortaöğretimde yükseköğretime hazırlık olarak matematik öğretimi yapılır.

Matematiğin alanları
Rönesans'tan önce matematik iki ana alana ayrılıyordu: sayıların işlenmesiyle ilgili olarak aritmetik ve şekillerin incelenmesiyle ilgili olarak geometri. Nümeroloji ve astroloji gibi bazı sahte bilim türleri, o zamanlar matematikten açıkça ayırt edilmiyordu.

Rönesans sırasında iki alan daha ortaya çıktı. Matematiksel gösterim, kabaca formüllerin çalışılmasından ve işlenmesinden oluşan cebir'e yol açtı. Sonsuz küçükler hesabı ve integral hesabı olmak üzere iki alt alandan oluşan Kalkülüs, değişkenler ile temsil edildiği şekliyle değişen nicelikler arasındaki tipik doğrusal olmayan ilişkileri modelleyen sürekli fonksiyonlar çalışmasıdır. Aritmetik, geometri, cebir, hesap olmak üzere dört ana alana bölünme 19. yüzyılın sonuna kadar sürdü. Ardından Gök mekaniği ve katı mekaniği gibi alanlar matematikçiler tarafından incelendi ancak artık bunlar fiziğin konularıdır. Kombinatorik konusu kayıtlı tarihin büyük bir bölümünde çalışıldı ancak on yedinci yüzyıla kadar ayrı bir matematik dalı haline gelmedi.

19. yüzyılın sonunda, matematiğin temel krizi ve sonuçta aksiyomatik yöntemin sistemleştirilmesi matematiğin yeni alanlarının patlamasına yol açtı.

2020 Matematik Konu Sınıflandırması en az altmış üç birinci düzey alan içerir. Bu alanlardan bazıları sayı teorisi (yüksek aritmetik'in modern adı) ve geometri ile ilgili olduğu gibi eski bölüme karşılık gelir. Diğer bazı birinci seviye alan adlarında "geometri" vardır veya genellikle geometrinin parçası olarak kabul edilirler. Cebir ve hesap, birinci düzey seviye olarak görülmez ama birkaç birinci seviye alanına ayrılır. Matematiksel mantık ve temeller gibi diğer birinci seviye alanlar 20. yüzyılda ortaya çıktı veya daha önce matematik olarak kabul edilmemişlerdi.

 Cebirsel geometri ve teknikleri, robot ve bilgisayar oyunu modellemelerinde kullanılır.
 Diferansiyel denklemler ve sayısal analiz teknikleri uçak ve motor modellemelerinde, uydu yapımında ve daha genel olarak dinamik sistemlerin değişimlerinin ölçümünde kullanılır.
 Fraktallar, anten teknolojisinde hacmi küçük, yüzey alanı büyük antenlerin yapımında kullanılır. Ayrıca fraktal geometri, canlılarda kılcal damarların düzeni ve kanın akışının izahında kullanılır.
 Kendini kopyalayabilen makineler ve sembolik otomatlar, uzay istasyonlarından Dünya'ya gönderilen dijital verinin kaybolan parçalarının yeniden inşa edilmesinde kullanılır.
 Fourier analizi ve teknikleri, iletişim ağlarında verinin çok uzak mesafelere gönderilebilmesi ve kaybın en az olması için kullanılır. Ayrıca, Fourier teknikleri resim, video ve dijital müziğin sıkıştırılmasında kullanılır.
 Hücresel otomatlar, biyolojik canlıların üremelerini ve hastalıkların yayılmalarını modellemek için kullanılır.
 Cebirsel topolojinin bir alt dalı olan uygulamalı homoloji, dijital verinin matematiksel topolojisini belirlemek için kullanılır. Buna en iyi örnek, uzak gezegenlerin fotoğraflarından gezegen yüzeyinin coğrafyasının belirlenmesidir.
 Algoritmik teknikler programcılıkta kullanılır.
 Soyut mantık, elektrik devresi ve bilgisayar dizaynında kullanılır.
 Graf teorisi, veri tabanının topolojik ve kombinatorik olarak incelenmesinde kullanılır. Örnek olarak, bir ülkedeki hastanelerin bulundukları yer ile aralarındaki uzaklıkların ideal olup olmadığının belirlenmesini verebiliriz. Bir başka örnek ise internet sitelerinin dağılımlarının incelenmesidir.

Matematiğin konuları

Sayı teorisi

Sayı teorisi, sayıların, yani doğal sayılar 'nin işlenmesiyle başladı ve daha sonra tam sayılara  ve rasyonel sayılara  doğru geliştirildi.
Eskiden sayı teorisine aritmetik denirdi ancak günümüzde bu terim çoğunlukla sayısal hesaplamalar için kullanılır. Sayı teorisinin kökeni eski Babil ve muhtemelen Çin'e dayanmaktadır. Önde gelen ilk sayı teorisyenleri Öklid ve Diophantus idi. Sayı teorisinin soyut biçimindeki modern çalışması büyük ölçüde Pierre de Fermat ve Leonhard Euler'e atfedilir. Alan, Adrien-Marie Legendre ve Carl Friedrich Gauss'un katkılarıyla meyvesini verdi.
Kolayca ifade edilen birçok sayı probleminin, matematiğin her yerinden gelişmiş yöntemler gerektiren çözümleri vardır. Öne çıkan bir örnek Fermat'nın son teoremi'dir. Bu varsayım 1637'de Pierre de Fermat tarafından ifade edildi ancak yalnızca 1994 yılında Andrew Wiles tarafından
cebirsel geometri, kategori teorisi ve homolojik cebir'den şema teorisini içeren araçlar kullanılarak kanıtlandı.

Başka bir örnek, 2'den büyük her çift tam sayının iki asal sayı'nın toplamı olduğunu öne süren Goldbach hipotezi'dir. 1742'de Christian Goldbach tarafından ifade edilen, büyük çabalara rağmen bugüne kadar kanıtlanmamıştır.

Sayı teorisi, analitik sayı teorisi, cebirsel sayı teorisi, sayıların geometrisi (yöntem yönelimli), diophantine denklemleri ve aşkınlık teorisi dahil olmak üzere birçok alt alanı içerir.
{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="20"
|  ||  ||  ||  || || || ||||
|-
| Doğal sayılar || Tam sayılar || Rasyonel sayılar||İrrasyonel sayılar || Reel sayılar || Karmaşık sayılar||Dördeyler||Asal sayılar||Sabitler
|}

{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="20"
|  ||  ||  ||  ||π,e|| || ||
|-
| Hiperbolik sayılar|| Çifte karmaşık sayılar || P-sel sayılar||Ardışık sayılar || Aşkın sayı || Mükemmel sayı||İkili sayılar||Sıfır
|}

Geometri

Geometri, matematiğin en eski dallarından biridir. Doğrular, açılar ve daireler gibi şekillerle ilgili ampirik tariflerle başladı ve esasen yerölçümünün ve mimari'nin ihtiyaçları için geliştirildi ancak o zamandan beri diğer birçok alt alana yayıldı.

Temel yenilik eski Yunanlar tarafından kanıtlar kavramının getirilmesiydi ve her iddianın "kanıtlanması" gerekliliği vardı. Örneğin iki uzunluğun eşit olduğunu ölçerek doğrulamak yeterli değildir. Uzunlukların eşit olup olmadıkları önceden kabul edilmiş sonuçlardan (teoremler) ve birkaç temel ifadeden çıkarım yapılarak kanıtlanmalıdır. Temel ifadeler apaçık anlaşılabilir olduklarından (varsayımlar) veya çalışma konusu tanımın parçası olduklarından (aksiyomlar) ispata tabi değildirler. Tüm matematiğin temelini oluşturan bu ilke ilk olarak geometri için geliştirildi ve Öklid tarafından MÖ 300 civarında Elementler adlı kitabında sistemleştirildi.

Ortaya çıkan Öklid geometrisi Öklid düzleminde (düzlem geometrisi) ve üç boyutlu Öklid uzayındaki çizgilerden, düzlemlerden ve dairelerden inşa edilmiş şekillerin ve düzenlemelerinin incelenmesidir.

Öklid geometrisi, René Descartes'ın Kartezyen koordinatları tanıttığı 17. yüzyıla kadar yöntem veya kapsam değişikliği olmadan geliştirildi. Bu büyük bir paradigma değişikliği idi. Çünkü gerçek sayıları doğru parçalarının uzunlukları olarak tanımlamak yerine (bkz. sayı doğrusu), noktaların koordinatlarını (sayılar) kullanarak temsiline imkan verdi. Bu, kişinin geometrik problemleri çözmek için cebiri (ve daha sonra kalkülüsü veya hesabı) kullanmasına imkan verir. Bu, geometriyi iki yeni alt alana ayırdı: tamamen geometrik yöntemler kullanan sentetik geometri ve sistematik olarak koordinatları kullanan analitik geometri.

Analitik geometri, daireler ve doğrularla ilgili olmayan eğrilerin çalışılmasına izin verir. Bu tür eğriler fonksiyonların grafiği olarak tanımlanabilir (çalışması diferansiyel geometri'ye yol açtı). Ayrıca kapalı denklemler, genellikle cebirsel denklemleri (cebirsel geometri'yi doğuran) olarak da tanımlanabilir. Analitik geometri ayrıca üç boyuttan daha yüksek Öklid uzaylarını dikkate almayı mümkün kılar.

19. yüzyılda matematikçiler, paralel varsayımı izlemeyen Öklid dışı geometrileri keşfettiler. Bu varsayımın doğruluğunu sorgulayarak, bu keşfin Matematiğin temellerini ortaya çıkarmada Russel paradoksu ile birleştiği görüldü. Krizin bu yönü, aksiyomatik yöntemi sistematik hale getirerek ve seçilen aksiyomların doğruluğunun matematiksel bir problem olmadığını benimseyerek çözüldü. Buna karşılık aksiyomatik yöntem ya aksiyomları değiştirerek ya da uzay'ın belirli dönüşümleri altında değişmez olan özellikleri dikkate alarak elde edilen çeşitli geometrilerin incelenmesine imkan verir.

Günümüzde geometrinin alt alanları şunlardır:
 16. yüzyılda Girard Desargues tarafından tanıtılan Projektif geometri, paralel çizgiler'in kesiştiği sonsuzda noktalar ekleyerek Öklid geometrisini büyütür. Bu, kesişen ve paralel çizgiler için işlemleri birleştirerek klasik geometrinin birçok yönünü kolaylaştırır.
 Afin geometri, paralellik ile ilgili ve uzunluk kavramından bağımsız özelliklerin incelenmesi.
 Diferansiyel geometri, diferansiyel fonksiyonları kullanılarak tanımlanan eğrilerin, yüzeylerin ve bunların genellemelerinin incelenmesi
 Manifold teorisi, daha geniş uzaya gömülü olması gerekmeyen şekillerin incelenmesi
 Riemann geometrisi, eğri uzaylarda mesafe özelliklerinin incelenmesi
 Cebirsel geometri, polinomlar kullanılarak tanımlanan eğrilerin, yüzeylerin ve bunların genellemelerinin incelenmesi
 Topoloji, sürekli deformasyonlar altında tutulan özelliklerin incelenmesi
 Cebirsel topoloji, cebirsel yöntemlerin, özellikle homolojik cebirin topolojide kullanımı
 Ayrık geometri, geometride sonlu yapılanmaların incelenmesi
 Dışbükey geometri, önemini optimizasyon uygulamalarından alan dışbükey kümelerin incelenmesi,
 Karmaşık geometri, gerçek sayıların karmaşık sayılar ile yer değiştirilmesiyle elde edilen geometri

Cebirsel geometri -- Analitik geometri -- Diferansiyel geometri -- Diferansiyel topoloji -- Cebirsel topoloji -- Lineer cebir --Fraktal geometri

{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="15"
|  ||  ||  ||  ||
|-
|Geometri || Trigonometri || Diferansiyel geometri || Topoloji || Fraktal geometri||
|}

Hesap
Aritmetik -- Analiz -- Türev -- Kesirli hesap -- Fonksiyonlar -- Trigonometrik fonksiyonlar

Temel matematiksel yapılar
Monoid -- Öbek (matematik) -- Halkalar -- Cisim (Cebir) -- Topolojik Uzaylar -- Çokkatlılar -- Hilbert aksiyomları -- Sıralamalar

Temel matematiksel kavramlar
Cebir -- Kümeler -- Sayılar -- Bağıntılar--Fonksiyonlar -- Limit -- Süreklilik -- Türev ve Türevlenebilirlik -- Analitik geometri -- İntegrallenebilirlik -- Matris --Determinantlar -- Eşyapı -- Homotopi -- İyi-sıralılık ilkesi -- Sayılabilirlik -- Soyutluk -- Oran -- Orantı -- Polinom -- Permütasyon -- Kombinasyon -- Logaritma -- Diziler -- Seriler -- Lineer cebir

Matematiğin ana dalları
Soyut cebir -- Sayılar teorisi -- Cebirsel geometri -- Grup teorisi -- Analiz -- Topoloji -- Graf teorisi -- Genel cebir -- Kategori teorisi -- Matematiksel mantık -- Türevsel denklemler -- Kısmi türevsel denklemler -- Olasılık -- Kompleks fonksiyonlar teorisi

{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="15"
|  ||  ||  ||
|-
| Sayılar teorisi || Soyut cebir || Grup teorisi || Graf teorisi
|}

Sonlu matematik
Kombinatorik -- Saf küme teorisi -- Olasılık -- Hesap teorisi -- Sonlu matematik -- Kriptografi -- Graf teorisi -- Oyun teorisi

{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="15"
|  ||  ||  ||
|-
| Kombinatorik || Hesap teorisi || Kriptografi || Graf teorisi
|}

Uygulamalı matematik
Mekanik -- Sayısal analiz -- Optimizasyon -- Olasılık -- İstatistik -- Finansal matematik

Ünlü teoriler ve hipotezler
Fermat'nın son teoremi -- Riemann hipotezi -- Süreklilik hipotezi -- P=NP -- Goldbach hipotezi -- Gödel'in yetersizlik teoremi -- Poincaré hipotezi -- Cantor'un diagonal yöntemi -- Pisagor teoremi -- Merkezsel limit teoremi -- Hesabın temel teoremi -- İkiz asallar hipotezi -- Cebirin temel teoremi -- Aritmetiğin temel teoremi -- Dört renk teoremi -- Zorn önsavı -- Fibonacci dizisi

Temeller ve yöntemler
Matematik felsefesi -- Sezgici matematik -- Oluşturmacı matematik -- Matematiğin temelleri -- Kümeler teorisi -- Sembolik mantık -- Model teorisi -- Kategori teorisi -- Teorem ispatlama -- Mantık -- Tersine matematik -

{| style="border:1px solid #ddd; text-align:center; margin: auto;" cellspacing="15"
| ||  ||
|-
| Matematiksel mantık || Küme || Kategori Teorisi ||
|}

Matematik yazılımları

 Fx Draw
 Macsyma
 MAP
 Maple
 Math Type
 Mathcad
 Mathematica
 MathML
 Matlab
 Maxima
 Mupat
GeoGebra

Ayrıca bakınız
 Fields madalyası
 Matematiğin ana hatları
 Matematik ödülleri listesi
 Matematik yarışmalarının listesi
 Matematiksel sembollerin listesi
 Matematik konularının listesi
 Matematik toplulukları listesi
 Matematik tarihi konularının listesi
 Fen, teknoloji, mühendislik ve matematik
 Matematiğin dalları
 Matematik eğitimi
 Matematik felsefesi
 Ayrık matematik
 Matematik mühendisliği
 Matematik Dünyası
 Amerikan Matematik Topluluğu
 Uluslararası Matematik Olimpiyatı
 Sembolik matematik
 Antik Mısır matematiği
 Popüler matematik
 Matematik Ansiklopedisi
 Matematik hikayeleri
 Matematik tarihçileri listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Toplum ve bilimler açısından matematik
 Matematik Felsefesi
 Açıköğretim- Matematik öğretimi Hakkında Bilgi
 Matematik Öğretimi Hakkında
 Açıköğretim Matematik Öğrenmek
 Modern Matematik

Formal bilimler
Matematik terimleri
Ana madde konuları

Matematik


Parque Nacional de Conkouati-Douli (en francés: Parc National de Conkouati-Douli) es un parque nacional costero reconocido por la UNESCO en la República del Congo. Fue creado por el Decreto Presidencial N º 99-136 el 14 de agosto de 1999, cubre un área de 504 950 hectáreas y está ubicado en el Departamento de Kouilou, entre los distritos de Nzambi-Madingo y Kayes en el extremo noroeste del departamento. Se encuentra cerca de las aldeas de Cotovindou y Loulema a lo largo de la frontera entre el Congo y Gabón, en el punto de intersección con la Ruta Nacional 5.

Véase también
Geografía de la República del Congo

Referencias

Conkouati-Douli
Áreas protegidas establecidas en 1999
República del Congo en 1999
Departamento de Kouilou

Parque nacional de Conkouati-Douli


Das Böckinger Seefest ist ein Musikfestival mit 20-jähriger Geschichte im Heilbronner Stadtteil Böckingen. Seinen Namen erhielt das Fest durch den Böckinger See, der sich noch bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts auf dem Gelände der Viehweide befand. Veranstalter des Seefests sind die Betreiber der "Gartenlaube Heilbronn", die ebenfalls auf dem Gelände angesiedelt ist.

Das Seefest gilt als fester Bestandteil des Heilbronner Kulturprogramms und ist weit über die Stadtgrenzen hinaus bekannt.

An jeweils fünf Tagen wird Live-Musik von bekannten Bands (z. B. Fettes Brot, Uniseven, Crazy Zoo, Tess D. Smith, Funky Pepperonies, Soul Connection u. v. a.) im Freien und bei freiem Eintritt geboten. Oft wird das Programm mit Comedy- oder Kabarett-Einlagen ergänzt. So war die Kabarett-Gruppe Oropax schon auf dem Seefest zu sehen. Am ersten Abend findet jeweils ein Eröffnungsfeuerwerk statt. Verschiedene gastronomische Angebote sorgen für das leibliche Wohl der zumeist mehreren tausend Besucher.

Weblinks
 Offizielle Website Böckinger Seefest
 Offizielle Website der Gartenlaube

Quellen
 Artikel der Heilbronner Stimme 7. Juni 1996: "Über 7000 strömten zum Seefest". Der erste Tag am 4. Böckinger Seefest.
 Artikel der Heilbronner Stimme 15. Juni 1998: "Rund 35000 Besucher an vier Abenden". Kulturparty mit Kontrollören.
 Artikel der Heilbronner Stimme vom 1. Juni 2004: Rund 10000 Besucher drängeln sich auf der Böckinger Viehweide. Purer Kult: Seefest der Gartenlaube:
  Artikel der Heilbronner Stimme vom 23. Mai 2008: Mit jedem Jahr professioneller – 15. Auflage des  Seefestes
 Artikel 3/2011 MORITZ Verlags GmbH: "OPEN-Air-Event der Extraklasse" MORITZ Verlags GmbH

Einzelnachweise

Musik (Heilbronn)
Musikfestival in Deutschland
Musikveranstaltung in Baden-Württemberg
Feste und Brauchtum (Baden-Württemberg)
Veranstaltung in Heilbronn

Böckinger Seefest


Gloiotrichus, rod crvenih algi iz porodice Liagoraceae. Taksonomski je priznat kao zaseban rod. Postoji dvije priznate vrste, sve su morske.

Tipična je G. fractalis; druga vrsta otkrivena je 2013. godine kod obale Belizea.

Vrste
 Gloiotrichus fractalis Huisman & Kraft – tip
 Gloiotrichus vermiculatus K.E.Bucher, J.N.Norris & J.R.Sears

Izvori

Liagoraceae

Gloiotrichus


Emersleben ist Ortsteil und Ortschaft der Stadt Halberstadt im Landkreis Harz in Sachsen-Anhalt.

Geografie

Die Ortschaft liegt im nordöstlichen Harzvorland nahe der Holtemme und an der Kreisstraße 1319, welche die Bundesstraßen 81 (Magdeburg-Nordhausen) und 245 (Haldensleben-Halberstadt) verbindet. Als Halberstädter Ortsteil zerschneidet sie die Verbandsgemeinde Vorharz. Über den Groß Quenstedter Bahnhof war Emersleben bis Mitte Dezember 2012 auch an das Bahnnetz und die auf der Bahnstrecke Magdeburg–Thale verkehrenden Regionalbahnen angeschlossen. Heute besteht nur noch eine Busverbindung durch die Buslinie 222 (Halberstadt – Dardesheim) der Harzer Verkehrsbetriebe. Zum Ortsteil gehören die Wohnplätze Chausseehaus und Vorwerk Emersleben.

Zur Bundesstraße 81 hin erstreckt sich das Gewerbegebiet Emersleben mit einer Gesamtfläche von ca. 19,7 ha.
Zur Infrastruktur gehören ebenso eine Kindertagesstätte, ein eigenes Feuerwehrhaus sowie ein Dorfgemeinschaftshaus.

Nachbarorte sind im Süden die Stadt Wegeleben (Verbandsgemeinde Vorharz) im Nordwesten die Gemeinde Groß Quenstedt (Verbandsgemeinde Vorharz) und im Nord(ost)en die Ortschaft Nienhagen, welche zur Stadt Schwanebeck (Verbandsgemeinde Vorharz) gehört. Östlich grenzt Emersleben an die Verbandsgemeinde Westliche Börde mit der Stadt Gröningen und damit an den Landkreis Börde.

Geschichte

Bei Emersleben sind fast alle ur- und frühgeschichtlichen Perioden nachgewiesen. Hier wurden 1941 zwei Fürstengräber mit reichhaltigen Beigaben aus der spätrömischen Kaiserzeit (4. Jahrhundert) gefunden.

In einer Urkunde vom 18. Oktober 1136 besitzt das Halberstädter Sankt Paulsstift in Amersleve superior und inferior (dem oberen und unteren Dorfe) Land. 1147 wurde erstmals ein Geschlecht der "Edlen von Amerslove" erwähnt. Die Kirche "St. Petri" wurde 1187 in einer Urkunde als Mutterkirche der Kirche zu Niendorf bezeichnet. 1359 verpfändete der Bischof Ludwig von Halberstadt die Burg Emersleben an Arnold Stamer und Sohn auf Lebenszeit. 1481 übernahmen die Gebrüder Dorstadt das Gut und das Dorf Emersleben.

In einer Urkunde von 1558 wird von einer Brauerei und einem Trinkhaus (Taverne) berichtet. Während des Dreißigjährigen Krieges zog 1625 Wallenstein in Halberstadt und Umgebung ein. Friedrich Christoph von Stedern wurde 1661 neuer Schlossherr. 1667 war ein Fischstreit und Viehraub zwischen Emersleben und Groß Quenstedt. "Sankt Petri" bekam 1686 eine Welsche Haube. Im Rahmen eines "Bierstreits" zwischen der Gemeinde und dem Gut Emersleben kamen 1734 zwei Wächter ums Leben. Graf Wilhelm und Baron Heinrich von Borcke übernahmen 1788 das Gut und verpachteten es. 1806 zog das Heer von Napoleon in Halberstadt ein. Es gab erneut große Kriegslasten und -leiden für die Gemeinde. 1835 wurde eine erste Schule gebaut. Ein Schützenverein gründete sich 1851.

1862 folgte der Bau einer zweiten Schule (später – Rat der Gemeinde). 1868 wurde die Ziegelei errichtet. Dort konnte 1872 ein erster Ringofen eingeweiht werden. 1883 breitete sich eine Trichinose-Epidemie aus. Von 260 erkrankten Einwohnern starben 52. Es folgte die Gründung einer Posthilfstelle, welche später in eine Postagentur umgewandelt wurde. 1886 konnte auch eine Fernsprechstelle eingerichtet werden. Das Sophienkrankenhaus, welches heute als Sophienheim eine Einrichtung für sinnengeschädigte Menschen in Trägerschaft des Diakonissen-Mutterhauses Cecilienstift Halberstadt ist, wurde 1896 erbaut. Im Jahr darauf gründeten Einwohner die Freiwillige Feuerwehr Emersleben. 1905 schloss man den Ort an das elektrische Überlandnetz an.

Am 30. September 1928 wurde der Gutsbezirk Emersleben mit der Landgemeinde Emersleben vereinigt.

Nach Ende des Zweiten Weltkriegs wurde der Großgrundbesitz enteignet und die sogenannte demokratische Bodenreform durchgeführt. Das Gut Emersleben wurde in ein Volksgut umgewandelt. Am 20. Juli 1950 wurde Emersleben in die Gemeinde Groß Quenstedt eingemeindet.

1959 erfolgte die Gründung der LPG Typ III "Freiheit", 1960 die der LPG Typ I "Frieden". 1975 wurden Emersleben und Groß Quenstedt Teil des neu gegründeten Gemeindeverbandes Wegeleben. 1981 brannte es in der Gaststätte "Zum Dorfkrug".

Emersleben erlangte am 13. Juni 1984 wieder die Selbstständigkeit als Gemeinde. 1984 und 1985 holte der Ort den 1. Platz im Leistungsvergleich der Städte und Gemeinden des Kreises Halberstadt. Anlässlich der 850-Jahr-Feier errichtete man 1986 einen Brunnen vor dem damaligen Rat der Gemeinde.

Am Tag der Übernahme der DDR durch die Bundesrepublik, dem 3. Oktober 1990, lebten 755 Einwohner in Emersleben. 1990 erfolgte auch der Ankauf von Bauland zur Errichtung eines Gewerbegebietes und am 1. November der erste Spatenstich. 1991 kam es nach der Restaurierung zum Brand des Storchenturmes auf dem Gut Emersleben. Im gleichen Jahr konnte der Grundstein für die erste Firmenansiedlung im Gewerbegebiet gelegt werden. Emersleben wurde außerdem Teil der Verwaltungsgemeinschaft Schwanebeck. Nach einer Abstimmung der Einwohner kam es schließlich am 1. Mai 1995 zur Eingemeindung in die Stadt Halberstadt.
Zum 31. Dezember 2019 lebten 636 Einwohner in Emersleben.

Bevölkerungsentwicklung

Politik

Ortschaftsrat und Ortsbürgermeister
Als eingemeindete Ortschaft hat Emersleben entsprechend der sachsen-anhaltischen Kommunalverfassung einen eigenen Ortschaftsrat und einen Ortsbürgermeister.
Nach der Kommunalwahl in Sachsen-Anhalt von 2009 verfügte die Freie Wählergemeinschaft Emersleben im Ortschaftsrat über 8 Sitze, die CDU über einen Sitz. Diese Sitzverteilung wurde durch die Kommunalwahl von 2014 bestätigt. Bei der Kommunalwahl am 26. Mai 2019 erhielt die Wählergemeinschaft wieder 8 Sitze, die CDU verlor ihren Sitz an den Einzelbewerber Hagen Godisch. Andere Parteien oder Listen waren nicht angetreten.

Ortsbürgermeister ist Marco Weiß von der Freien Wählergemeinschaft Emersleben. Er wurde im September 2022 vom Ortschaftsrat Emersleben als Nachfolger von Guido Spillecke (Freie Wählergemeinschaft Emersleben) gewählt.

Wappen

Das in Emersleben verwendete Wappen wurde nie offiziell bestätigt und unterlag keinem Genehmigungsverfahren. Es wird gewohnheitsmäßig verwendet und widerspricht den Regeln der Heraldik vor allem in Bezug auf die Tingierung (z. B. Gold auf Silber). Das Wappen wurde der Chronik von 1912 entnommen. Hierbei handelte es sich jedoch um die Schwarz-Weiß-Darstellung des Familienwappens derer von Alvensleben. Dieses Geschlecht wurde vom Autor der Chronik, dem Dorflehrer Robert Wennig, mit Emersleben in Verbindung gebracht. Bei der Beschreibung der Farbgebung des Wappens der Familie von Alvensleben unterlief Lehrer Wennig allerdings ein Fehler. Er beschrieb rote Rosen, während die Rosen im alvenslebenschen Wappen weiß auf rotem Grund sind. Nach dieser Beschreibung wurde das Emerslebener Wappen farblich gestaltet, so dass gegenüber dem alvenslebenschen Wappen die roten Balken verschwanden, welche gelb (gold) und weiß (silber) trennten. Das Emerslebener Wappen ist also eine verunglückte Form des Wappens des Adelsgeschlechtes Alvensleben.

Sehenswürdigkeiten

Bauwerke
Im Ort befinden sich 14 im örtlichen Denkmalverzeichnis eingetragene Baudenkmale.
Zu den Sehenswürdigkeiten zählen das Schloss Emersleben (Gutshof) mit angrenzendem Park und die Emerslebener Dorfkirche Sankt Petri. Bemerkenswert ist auch ein rundbogiges Sandsteinportal am Grundstück Bauernreihe 44, welches ursprünglich aus dem Schloss Gröningen stammt, das 1817 abgerissen wurde. Mehrere denkmalgeschützte Bauernhöfe befinden sich ebenfalls in der Bauernreihe. Diese steht abschnittsweise auch als ganzer Straßenzug unter Denkmalschutz, ebenso wie der Pfarrhof und die ehemalige Dorfschule.

Persönlichkeiten
In Emersleben verstarb der preußische Politiker und Emerslebener Rittergutsbesitzer Hans Rimpau (1854–1919) sowie der evangelische Pfarrer und Theologe Karl Begrich (1879–1952).

Literatur
 Robert Wennig: Chronik von Rittergut und Dorf Emersleben. Druck der Allgemeinen Zeitung, Halberstadt 1912

Weblinks

 Website der Stadt Halberstadt
 Emersleben – Kirche St. Petri auf kirchspiel-wegeleben.de

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Harz
Geographie (Halberstadt)
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Harz)
Ersterwähnung 1136
Gemeindeauflösung 1950
Gemeindegründung 1984
Gemeindeauflösung 1995

Emersleben (Halberstadt)


Un scalar este un element al unui corp care este folosit pentru a defini un spațiu vectorial. O cantitate descrisă de mai mulți scalari, cum ar fi direcția și modulul, se numește vector.

În algebra liniară, numerele reale sau alte elemente ale corpului sunt numite scalari și se leagă de vectorii dintr-un spațiu vectorial prin operația de înmulțire cu un scalar, în care un vector poate fi înmulțit cu un număr pentru a produce un alt vector. Mai general, un spațiu vectorial poate fi definit prin utilizarea oricăror corpuri în loc de numerele reale, cum ar fi numerele complexe. Atunci, scalarii spațiului vectorial vor fi elementele corpului asociat.

O operație de produs scalar a nu se confunda cu înmulțirea cu un scalar poate fi definită pe un spațiu vectorial, permițând multiplicarea a doi vectori pentru a produce un scalar. Un spațiu vector echipat cu un produs scalar se numește spațiu prehilbertian.

Componenta reală a unui cuaternion se numește și partea scalară a acestuia.

Termenul este folosit și informal pentru a denumir un vector, o matrice, un Tensor sau o altă valoare "compusă", de obicei, redusă la o singură componentă. Astfel, de exemplu, produsul unei matrice 1 × n cu o matrice n × 1, care este în mod formal o matrice de 1 × 1, este adesea considerată a fi un scalar.

Termenul de matrice scalară este folosit pentru a denumi o matrice de forma kI în care k este un scalar și I este matricea identitate.

Etimologie
Cuvântul scalar derivă din latinescul , o formă adjectivală a lui  (termen latin care înseamnă "scară"), de unde provin și cuvintele românești "scară" și "scală".  Prima utilizare a cuvântului "scalar" în matematică apare în Arta analitică lui François Viète (, 1591):

 Magnitudinile care urcă sau coboară proporțional, ținând cont de natura lor de la un fel la altul, pot fi numite termeni scalari.
 (în latină: )

Conform unei note din Oxford English Dictionary, prima utilizare înregistrată a termenului "scalar" în limba în engleză a venit de la W.R. Hamilton în 1846, referindu-se la partea reală a unui cuaternion:

 Partea reală algebrică poate primi, în funcție de chestiunea unde apare, toate valorile conținute pe o singură scală de progresie a numerelor de la infinit negativ la infinit pozitiv; o vom numi, prin urmare, parte scalară.

Definiții și proprietăți

Scalarii din spațiile vectoriale
Un spațiu vectorial este definit ca o mulțime de vectori, o mulțime de scalari și o operație de înmulțire a vectorilor cu scalari care primește un scalar k și un vector v, și produce alt vector kv.  De exemplu, într-un , înmulțirea cu un scalar are ca rezultat . Într-un spațiu funcțional (liniar), kf este funcția x ↦ k(ƒ(x)).

Scalarii pot fi preluate din orice corp, inclusiv din numerele raționale, algebrice, reale și complexe, precum și din corpuri finite.

Scalarii ca componente ale vectorilor
Conform unei teoreme fundamentale a algebrei liniare, orice spațiu vectorial are o bază. Rezultă că fiecare spațiu vectorial peste unui corp scalar K este izomorf cu un , în care coordonatele sunt elemente ale lui K. De exemplu, orice spațiu vectorial real de dimensiune n este izomorf cu spațiul real n-dimensional Rn.

Scalare în spațiile vectoriale normate
Alternativ, un spațiu vectorial V poate fi echipat cu o funcție normă care atribuie fiecărui vector v din V un scalar || v ||.  Prin definiție, înmulțirea lui v cu un scalar k înmulțește și norma lui cu | k |.  Dacă || v || este interpretată ca lungimea lui v, această operație poate fi descrisă ca scalarea lungimii lui v cu k. Un spațiu vectorial echipat cu o normă se numește spațiu vectorial normat (sau spațiu liniar normat).

Norma este de obicei definită ca fiind un element al corpului de scalari K al lui V, care îl restrânge pe aceasta din urmă la corpuri care susțin noțiunea de semn. În plus, dacă V are dimensiunea 2 sau mai mare, K trebuie să fie închis în raport cu operația de rădăcină pătrată, precum și cele patru operații aritmetice; astfel încât numerele raționale Q sunt excluse, dar  este acceptabilă.  Din acest motiv, nu orice spațiu cu produs scalar este și un spațiu vectorial normat.

Scalarii în module
Atunci când cerința ca mulțimea scalarilor să formeze un corp este relaxată, astfel încât să fie nevoie doar de un inel (astfel încât, de exemplu, împărțirea scalarilor să nu trebuiască definită sau ca operația pe scalari să nu trebuiască să fie comutativă), structura algebrică mai generală rezultată se numește .

În acest caz, "scalarii" pot fi obiecte mai complicate. De exemplu, în cazul în care R este un inel, vectorii spațiului produs Rn pot forma un modul împreună cu matricele n × n cu elemente din R ca scalari. Un alt exemplu vine din teoria varietăților, unde spațiul   formează un modul peste algebra funcțiilor reale pe varietate.

Transformarea de scalare
Înmulțirea cu un scalar în spațiile vectoriale și în module este un caz special de scalare, un fel de transformare liniară.

Note

Legături externe

 Mathwords.com – Scalar

Geometrie analitică
Algebră liniară
Algebră abstractă

Scalar (matematică)


ذُو الِإصبَعِ العَدْوَانِيُّ هو حرثان بن محرث بن الحارث بن ربيعة بن ثعلبة بن سيار بن هبيرة بن ثعلبة بن ظرب بن عمرو بن عباد بن يشكر بن عدوان، أحد الشعراء والحكماء في العصر الجاهلي وسمي ذا الإصبع لأن كان له أصبع زائد في رجله، وقيل أن الحية نهشت أصبعه وقطعته، وأيضًا هو من المعمرين إذ تجاوز عمره المئة عام بكثير.
وكان لذي الإصبع أربع بنات وكانت إحدى بناته وهي أُميمة شاعرة أيضاً.

نسبه
ينتمي ذو الاصبع إلى قبيلة عدوان وهي من القبائل العدنانية وقال ذو الإصبع يفخر بقبيلته:

حكمه وأشعاره
كان ذا الإصبع العدواني من حكماء العرب، ومن اقواله الخالدة وصيته لإبنه أُسيد قبل موته:

ثم أنشأ يقول:

مراجع

وصلات خارجية

 بوابة الشعراء: ديوان ذو الإصبع العدواني

شعراء حجازيون في القرن 6
شعراء العصر الجاهلي
شعراء حجازيون في القرن 7

ذو الإصبع العدواني


Hugo Friedrich "Fritz" Maria Freiherr von Habermann (* 9. September 1899 in Landshut; † 30. Januar 1981 in Murnau) auch Hugo von Habermann d. J. genannt, um ihn von seinem gleichnamigen Onkel und Maler Hugo von Habermann d. Ä., 1849–1929, zu unterscheiden, war ein deutscher Maler. Er war ein langjähriges und bedeutendes Mitglied der Münchener Neuen Gruppe.

Leben
Hugo von Habermann wurde als Sohn des Gustav Joseph Hugo Karl Freiherr von Habermann (* 8. Mai 1854 in Dillingen; † 9. August 1919 in Unsleben, Unterfranken) und seiner Frau Gabrielle Freiin Schenk von Stauffenberg (* 4. Dezember 1869) in Landshut an der Isar geboren.

Nach dem Ersten Weltkrieg besuchte er fünf Jahre lang die Akademie der Bildenden Künste München. Seine Lehrer waren Hermann Groeber und Hugo von Habermann d. Ä., sein Onkel. Von 1930 bis 1940 lebte er in Berlin. Ab 1945 war (neben dem Familiensitz in Unsleben, wo er bestattet ist) bis zu seinem Lebensende wieder München sein Wohnsitz. Im Jahre 1949 kam von Habermann zur "Münchener Neuen Gruppe". Zusammen mit dieser Künstlervereinigung, zu deren Vorstandsmitgliedern er lange Zeit zählte, stellte er regelmäßig im Haus der Kunst in München aus.

1966 erhielt er den Seerosenpreis der Stadt München, und der Bayerische Staat würdigte 1969 sein Schaffen durch ein Stipendium für die Villa Massimo in Rom. 1971 verlieh ihm der Bundespräsident das Verdienstkreuz Erster Klasse. Die Bayerischen Staatsgemäldesammlungen und die Städtische Galerie Würzburg besitzen Bilder von Hugo von Habermann.

In den 1960er und 1970er Jahren leitete er lange Zeit eine Malklasse an der Volkshochschule München. Eine Reihe seiner ehemaligen Schüler schloss sich der Vereinigung "Spirale Sezession" an. Hugo von Habermann d. J. war Mitglied im Deutschen Künstlerbund, an dessen 29. Jahresausstellung in Nürnberg er noch in seinem Todesjahr teilnahm.
Zu seinen Schülern zählten u. a. Willy Nüßlein, Magda Prückner-Naguschewski, Mechtild Grave und Philipp Grieb.

Literatur
 Paul Ultsch: Fränkische Künstler der Gegenwart – Hugo Fritz Freiherr von Habermann. In: Frankenland. Heft 168/1977, S. 296 ff.

Einzelnachweise

Weblinks
 Hugo von Habermann the Younger bei artnet

Maler (Deutschland)
Mitglied im Deutschen Künstlerbund
Freiherr
Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
Deutscher
Geboren 1899
Gestorben 1981
Mann

Hugo von Habermann der Jüngere


Hakan Tacal, 1972 yılında Ankara'da doğmuş çizgi roman yazarı ve çizeri; mimar. 1990 yılında Ankara Atatürk Anadolu Lisesinden, 1994 yılında İTÜ Mimarlık Fakültesi'nden mezun oldu.

Hakan Tacal, Çapa Çizgi roman Grubu'nun kurucularındandır ve Karabasan, İman Limited, Pırılkız gibi yeni dönem Türk çizgi romanların yazarıdır. Çapa Çizgi roman Grubu ve Klan fanzinlerinde çeşitli yazı ve çizgi romanları yayınlanmıştır.

Yayımlanan profesyonel işleri
 Karabasan (4 sayılık mini-seri,Arkabahçe 2003)
 Iman Limited (Strip 1-6,2004-2005)
 Pırılkız (Strip 1-6,2004-2005)

Fanzin işleri
 Kopuş
 Fırtına
 Uzay Vampirleri (Çapa Çizgi roman Grubu Sunar)

Dış bağlantılar
 Kişisel sitesi
 Mor Bulut Gezegeni Röportajı
 Hakan Tacal'ın Kaleminden Uzay Vampirleri

1972 doğumlular
Ankara doğumlu sanatçılar
Türk çizgi romancılar
20. yüzyıl Türk mimarları
21. yüzyıl Türk mimarları
İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesinde öğrenim görenler
Ankara Atatürk Anadolu Lisesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar

Hakan Tacal


محافظة سوك تشانغ  ( بالفيتنامية : Sóc Trăng ) هي إحدى محافظات فيتنام. وتقع في دلتا ميكونغ.

المصادر

روابط إضافية
 http://www.soctrang-online.net/gallery/
 http://www.soctrang-online.net
 Báo Sóc Trăng: http://www.hagia24h.com

محافظات فيتنام
مقاطعة سك ترانج

محافظة سوك تشانغ


ලෙන් උපමාව
ගුහාවක නැතහොත් ලෙනක උපමාව යොදා සත්‍යය අවබෝධය විස්තර කරන්නට ඔහු උත්සාහයක් ගනියි. ඒ උපමාවට අනුව දිළිඳු වූවන් ගුහාවක සිර කරනු ලැබූවන්ට සමාන වෙති. මේ සිරකරුවන් බිත්තියට මුහුණ ලා යදම් ලා බැඳ ඇත්තහ. ඒ නිසා ඔවුනට දැකිය හැක්කේ එක පැත්තක් දිහා පමණි. තමන්ව හෝ තමන් සමඟ සිටිනා අනිත් අයව දැකීමට නොහැකිය. ඔවුන්ට පෙනෙන්නේ බිත්තියේ වැටෙනා සෙවනැලි පමණකි. ඔවුන් පිටුපසින් ගින්නකි. ඔවුන් හා බිත්තිය අතර කිසිවක් නැත. ඒ නිසා ඔවුනට පෙනෙනුයේ ගින්නෙහි ආලෝකය නිසා බිත්තියට වැටෙන ඔවුන්ගේ හා ඔවුන් පිටුපස ඇති දෑ වලින් වැටෙනා සෙවනැලි පමණකි. සෙවනැලි තථ්‍ය වූ දෑ සේ ඔවුන් සලකති. ඒවාට හේතු වූ වස්තූන් පිළිබඳ හැඟීමක් ඔවුනට නැත. සිරකරුවෙක් යදම් ගලවා ගෙන ගුහාවෙන් එළියට පැමිණි සිරකරුවා ප්‍රථම වරට තථ්‍ය දේ දකියි. එසේම තමා මෙතෙක් කාලයක් සෙවනැලි වලට රැවටී සිටි බව ද අවබෝධය ලබයි. ඔහු ආරක්ෂකයෙකු වීමට සුදුසු වූ අයෙක් නම්, එවැනි දාර්ශනිකයෙක් නම්, එවැන්නා තමන් සිටි ගුහාවට ගොස් තමා හා සිරකරුවන් වු අයට සත්‍යය පිළිබඳ ව කියා දීම යුතුකම යැයි සිතනු ඇත. එහෙත් ඒ සිරකරුවනට විස්තර පැහැදිලි කිරීම පහසු නොවේ. සූර්යාලෝකය දැක පැමිණි ඔහුට දැන් හිරුලප නිසා ඔවුනට තරම් පැහැදිලි ලෙසින් සෙවනැලි නොපෙනෙනු ඇත. එසේම ඔවුනට ඔහුව පෙනෙන්නේ ඔහු ගැලවී යාමට සිටියාටත් වඩා මෝඩයෙකු ලෙසිනි. එවිට ඔහු සිරකරුවන් ඉන්නේ සිර වී යැයි කියා ඔවුන් මුදවා ගන්නට ගියොත්, සෙවනැලි දකිමින් සහනයෙන් ගෙවූ මුලාවට බාධා කළා යැයි ඒ සිරකරුවෝ කෝප වනු ඇත. කෝපාවිෂ්ට වූවන් පිටතට ගොස් තථ්‍ය දැක ආ සිරකරුවාව මරන්නට ද ඉඩ ඇත.

ප්ලේටෝ සිය දර්ශනය ඉදිරිපත් කරන්නේ ඥාන විභාගය, සත්භාවවේදය, ආචාර ධර්ම හා රසඥානය යනාදියෙන් පාරභෞතිකව ලෝකය වටහා ගන්නා ආකාරයක් හැටියටයි. ප්ලේටෝ ට පසුකාලීන ව එන සියළු දාර්ශනිකයන් කරන්නේ මේ දර්ශනික සම්ප්‍රදායෙන් මිනිසා නැමති සිරකරුවා අන්ධකාරයෙන්, මායාවෙන් හා අසත්‍ය නැමති වහල් භාවයන් වලින් මුදවන්නට ගන්නා දාර්ශනික උත්සාහයන් යැයි සැලකේ.

ප්ලේටෝ ගේ ගුහාවේ දෘෂ්ටාන්තය


Illusionernes rum er en dansk eksperimentalfilm fra 1999 instrueret af Heidi K. Svendsen.

Handling

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1999

Illusionernes rum


Hagen-Selbecke, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Hagen kentine bağlı idari bölge. Mäckingerbachtal'daki Vestfalya-Hagen Açık Hava Müzesi, bölgenin öne çıkan kuruluşudur. Müzede, tarihi zanaatkar tesisleri ve sanayileşme döneminin ilk yapıları sergilenir.

Bağlantı
 Vestfalya-Hagen Açık Hava Müzesi

Hagen'in semtleri

Hagen-Selbecke


Giulio Natta (født 26. februar 1903, død 2. maj 1979) var en italiensk kemiker. Han modtog nobelprisen i kemi sammen med Karl Ziegler i 1963 for deres arbejde med polymerer. Han modtog også Lomonosov Gold Medal i 1969.

Referencer

Nobelprismodtagere fra Italien
Nobelprismodtagere i kemi

Giulio Natta


Uluslararası Astronomi Birliği, dünyanın pek çok yerindeki ulusal astronomi topluluklarını birleştirir. Uluslararası anlamda astronomlar tarafından, yıldızların, gezegenlerin ve diğer gök bilimsel cisim ve olguların isimlendirilmesi konusunda sorumlu resmî makam ve astronominin resmî kurulu olarak kabul görmektedir. Uluslararası Bilim Konseyi'nin (International Council for Science - ICSU) üyesidir.

Genel meclisler
II. Dünya Savaşı nedeniyle 1938-1948 yılları hariç, IAU (Uluslararası Astronomi Birliği) Genel Meclisi her üç yılda bir toplanır.

1967 yılında bir Polonyalı'nın isteği sonrası, tartışmalı bir kararla IAU'nun çağdaş başkanını tarafından bir Olağanüstü IAU Genel Meclisi 1973 yılı Şubat ayında Polonya'nın Varşova kentinde Nikolas Kopernikus'un 500 ncü anma anısıyla toplandı. Kısa bir süre sonra da düzenli GA toplantısı Avustralya'da yer aldı.

Ayrıca bakınız
 2006 yeni gezegen tanımı

Kaynakça
 Statutes of the IAU, VII: General Assembly, ss. 13-15
 İngilizce Vikipedi'deki 27 Ağustos 2006 tarihli International Astronomical Union maddesi

Astronomi kuruluşları
Fransa merkezli bilimsel kuruluşlar
Astronomi Birliği
1919'da kurulan oluşumlar
Paris merkezli kuruluşlar

Uluslararası Astronomi Birliği


Næstved Svømmehal er en svømmehal i Næstved på Sydsjælland, der blev opført i 1968-69. Den er tegnet af arkitekten Birger Nordsted-Jørgensen, og bliver betegnet som hans svendestykke. Svømmehallen ligger på Nygårdsvej i den sydlige del af byen. Bygningen er kendetegnet ved et højt buetag, der har sig lavpunkt midt over svømmehallen.

Hallen indeholder et bassin på 25 m og et mindre bassin på 12 m. Der er desuden vipper, et børnebassin og sauna.

Planer om et nyt stort svømmecenter i byen, har dog affødt debat angående om det kan svare sig at renovere svømmehallen for at bevare den, da bygningen er temmelig slidt og visse dele af den karakteristiske tagkonstruktion er begyndt at forvitre.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Næstved Svømmehal

Svømmehaller i Danmark
Svømmehal
Svømmehal

Næstved Svømmehal


Silphium laciniatum is a species of flowering plant in the family Asteraceae known commonly as compassplant or compass plant. It is native to North America, where it occurs in Ontario in Canada and the eastern and central United States as far west as New Mexico. Other common names include prairie compass plant, pilotweed, polarplant, gum weed, cut-leaf silphium, and turpentine plant. It is a rosinweed of genus Silphium.

Description

This plant is a taprooted perennial herb producing rough-haired stems usually one to three meters tall. The leaves are variable in shape and size, being  long and  wide. They are hairy, smooth-edged or toothed, and borne on petioles or not. The back of the flower head has layers of rough, glandular phyllaries. The head contains 27 to 38 yellow ray florets and many yellow disc florets. The fruit is a cypsela which can be almost  long and is tipped with a pappus of two short awns.

Biology
The common name compass plant was inspired by the "compass orientation" of its leaves. The large leaves are held vertically with the tips pointing north or south and the upper and lower surfaces of the blades facing east or west. A newly emerging leaf grows in a random direction, but within two or three weeks it twists on its petiole clockwise or counterclockwise into a vertical position. Studies indicate that the sun's position in the early morning hours influences the twisting orientation. This orientation reduces the amount of solar radiation hitting the leaf surface. Vertical leaves facing east-west have higher water use efficiency than horizontal or north-south-facing blades.

Early settlers on the Great Plains could make their way in the dark by feeling of the leaves.

An early, (if not the earliest) descriptive naming of the compass plant is found in the 1843 hunting trip of William Clark Kennerly,  who upon leaving Westport Kanasas in May 1843, observed the plant and began its description in his trip:  "Westward we went, and still westward, through a  flat, arid country with no verdure except the compass plant, which we named for the reason that its large, flat leaves always pointed north and south".

Ecology
Surveys of the insect fauna on typical compass plants have noted many different taxa, often present in large numbers. One plant can produce up to 12 stems. Surveys counted an average of nearly 80 insects on each stem or within its tissues. The vast majority of insects on the stems are the gall wasps Antistrophus rufus and A. minor, and the many types of parasitoids that attack them. The gall wasps, especially A. rufus, inject eggs into the stem, an action that induces the formation of a gall in the plant tissue. The larva of the wasp lives and feeds inside the gall, overwinters there, and emerges as an adult the following spring. Over 600 galls can be in a single stem. The galls are internal in this species, and generally not visible. The adult female A. rufus locates an appropriate site to oviposit by detecting plant volatiles emitted by the fresh growing stem of its host plant, a mix of monoterpenes. The male A. rufus also uses the volatiles in his search for mates. Females mate immediately upon emergence from the gall, and the male uses volatiles to find a gall containing a female, as evidenced by the movements of his antennae upon the plant's surface. He then waits there for her to emerge.

Other insects found in the plant include several species of parasitoid wasps that attack A. rufus larvae in the galls, the two most common being Eurytoma luta and Ormyrus labotus. Others include Eupelmus vesicularis and species of the genera Brasema and Homoporus. The beetle Mordellistena aethiops lives on the plant, its larvae boring into the stems, and it is attacked by parasitoid wasps of the genera Schizopyramnus, Heterospilus, and Tetrastichus.

Many birds and mammals feed on the fruits of the plant. The eastern kingbird perches on the tall plant to watch for insect prey. Livestock find it palatable.

Uses
The plant had a variety of uses among Native American groups. The bitter, resinous sap could be made into a chewing gum. The Pawnee made a tisane with it. Many groups burned the dried root as a charm during lightning.

The plant is cultivated in gardens.

Literature
In 1882 Benjamin Alvord reviewed the literature on the plant and offered his observations.

In the environmental classic, A Sand County Almanac, Aldo Leopold devotes much of the July entry to Silphium—its hardiness, but its slow disappearance nevertheless, a harbinger of the fate of the prairie. "It is easy now to predict the future. For a few years my Silphium will try in vain to rise above the mowing machine, and then it will die. With it will die the prairie epoch."

References

External links

 Plants of Wisconsin
 Plants of the Eloise Butler Wildflower Garden

laciniatum
Flora of the Eastern United States
Flora of Ontario
Flora of New Mexico
Flora of the United States
Plants used in traditional Native American medicine
Plants described in 1753
Taxa named by Carl Linnaeus

Silphium laciniatum


Olaylar
 1827 - Navarin Baskını. İngiliz, Fransa, Rus birleşik filosu, Yunanistan açıklarında Navarin'de Osmanlı donanmasını tahrip etti.
 1921 - Fransızlar'ın Anadolu'dan çekilmesi. TBMM ile Fransa hükûmeti arasında Ankara Anlaşması imzalandı. Fransa adına Henry Franklin-Bouillon'un sürdürdüğü görüşmeler sonrasında, Fransa işgal ettiği Anadolu topraklarından çekildi.
 1927 - Mustafa Kemal Atatürk'ün Türk Kurtuluş Savaşı'nı anlattığı 15 - 20 Ekim 1927 tarihlerinde Cumhuriyet Halk Partisi 2. Kongresinde otuz altı buçuk saat süren tarihi konuşması
 1935 - Milliyetçi hükûmete karşı Mao Zedung'un başlattığı ve bir yıl süren 6.000 millik Uzun Yürüyüş sona erdi. Mao önderliğindeki Birinci Öncü Ordu Yan'an'a girdi.
 1940 - Nüfus sayımı. Türkiye'nin nüfusu: 17.820.950
 1941 - II. Dünya Savaşı: Alman işgalindeki Sırbistan'da binlerce sivil öldürüldü: Kragujevac katliamı.
 1942 - Ekmek karneleri dağıtılmaya başladı.
 1944 - Sovyet Kızıl Ordu Belgrad'a girdi. Aynı gün Gestapo, Alman anti-faşist ve sosyal demokrat Julius Leber'i kurşuna dizdi.
 1945 - Mısır, Suriye, Irak ve Lübnan, Filistin topraklarında devlet kurmak isteyen Yahudilere karşı Arap Cemiyeti'ni kurdu.
 1951 - Birinci Akdeniz Oyunları sona erdi.
 1954 - Dünya Bankası Genel Sekreteri Türkiye'ye geldi. Genel sekreter "Türkiye ekonomik geleceği çok parlak bir ülkedir" dedi.
 1954 - Büyük Britanya'da 51 bin liman işçisi greve gitti. Britanya'nın deniz ticareti yarı yarıya durdu.
 1968 - Meksiko Olimpiyatları'nda serbest güreşte 78 kiloda Mahmut Atalay ve 97 kiloda Ahmet Ayık altın madalya kazandılar.
 1968 - ABD'nin öldürülen Başkanlarından John F. Kennedy'nin eşi Jacqueline Kennedy Yunan armatör Aristotle Onassis ile evlendi.
 1978 - İTÜ Elektrik Fakültesi dekanı Ord.Prof. Bedri Karafakioğlu İstanbul'da uğradığı silahlı saldırı sonucunda yaşamını yitirdi.
 1980 - Yunanistan, NATO askerî kanadına yeniden girdi.
 1984 - Bilkent Üniversitesi kuruldu.
 1992 - Bingöl'ün Solhan ilçesi Hazarşah köyü yakınlarında, bir otobüsü durduran PKK militanları 19 yolcuyu kurşuna dizerek öldürdü, 6 kişiyi yaraladı.
 1998 - Türkiye ile Suriye arasında Adana Mutabakatı imzalandı.
 2002 - Sırbistan ile birlikte Yugoslavya'yı oluşturan Karadağ'da yapılan genel seçimlerde, Devlet Başkanı Milo Cukanoviç'in bağımsızlık yanlısı partisi meclis çoğunluğunu elde etti.
 2008 - Ergenekon davası'nın ilk duruşması Silivri Cezaevi içindeki Adliye'de görülmeye başlandı.

Doğumlar
 1616 - Thomas Bartholin, Danimarkalı hekim, ilahiyatçı ve matematikçi (ö. 1680)
 1632 - Christopher Wren, İngiliz gök bilimci ve mimar (ö. 1723)
 1677 - Stanisław Leszczyńsk, Polonya kralı, Litvanya Büyük Dükü, Lorraine Dükü (ö. 1766)
 1711 - Laura Bassi, İtalyan akademisyen (ö. 1778)
 1740 - Isabelle de Charrière, Hollandalı yazar, tiyatro oyun yazarı ve besteci (ö. 1805)
 1784 - Henry John Temple, İngiliz devlet adamı (ö. 1865)
 1819 - Seyyid Ali Muhammed, İranlı din adamı ve Babilik inancının kurucusu (ö. 1850)
 1854 - Arthur Rimbaud, Fransız şair (ö. 1891)
 1859 - John Dewey, Amerikalı düşünür ve eğitimci (pragmatizm ekolünün kurucularından) (ö. 1952)
 1874 - Charles Ives, Amerikalı modernist besteci (ö. 1954)
 1882 - Bela Lugosi, Macar asıllı Amerikalı oyuncu (ö. 1956)
 1887 - Prens Yasuhiko Asaka, Japonya prensi ve Japon İmparatorluk Ordusu generali (ö. 1981)
 1891 - James Chadwick, İngiliz fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1974)
 1897 - Yi Un, Kore İmparatorluğu'nun veliahtı ve Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri'nin Korgenerali (ö. 1970)
 1900 - İsmail el-Ezheri, Sudanlı milliyetçi ve siyasetçi (ö. 1969)
 1907 - Arlene Francis, Amerikalı aktris (ö. 2001)
 1912 - Ruhi Su, Türk halk müziği sanatçısı (ö. 1985)
 1917 - Stéphane Hessel, Fransız diplomat, direnişçi ve yazar (ö. 2013)
 1917 - Jean-Pierre Melville, Fransız film yönetmeni (ö. 1973)
 1920 - Janet Jagan, Guyanalı yazar ve siyasetçi (ö. 2009)
 1925 - Roger Hanin, Fransız oyuncu (ö. 2015)
 1927 - Joyce Brothers, Amerikalı psikolog, Tv sunucusu ve oyuncu (ö. 2013)
 1928 - Li Peng, Çin Halk Cumhuriyeti'nin dördüncü Başbakanı (ö. 2019)
 1932 - William Christopher, Amerikalı oyuncu (ö. 2016)
 1937 - Wanda Jackson, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı, piyanist ve gitarist
 1938 - César Isella, Arjantinli şarkıcı, müzisyen, gazeteci ve söz yazarı (ö. 2021)
 1938 - Kathy Kirby, İngiliz şarkıcı (ö. 2011)
 1941 - Philipp Vandenberg, Alman yazar
 1942 - Christiane Nüsslein-Volhard, Alman biyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi
 1946 - Elfriede Jelinek, Avusturyalı yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi
 1946 - Marko Nikolić, Sırp oyuncu (ö. 2019)
 1948 - Piet Hein Donner, Hollandalı siyasetçi ve hukukçu
 1948 - Melih Gökçek, Türk bürokrat, siyasetçi ve eski Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı
 1949 - Roger Kitter, İngiliz oyuncu ve stand up komedyen (ö. 2015)
 1950 - Tom Petty, Amerikalı rock şarkıcısı, besteci, müzisyen, yapımcı ve aktör (ö. 2017)
 1950 - William Russ, Amerikalı oyuncu
 1951 - Alma Muriel, Meksikalı oyuncu (ö. 2014)
 1951 - Claudio Ranieri, İtalyan antrenör ve eski futbolcu
 1955 - Aaron Pryor, Amerikalı eski boksör (ö. 2016)
 1955 - Sheldon Whitehouse, Amerikalı avukat ve politikacı
 1956 - Danny Boyle, İngiliz film yönetmeni ve yapımcısı
 1957 - Anouar Brahem, Tunuslu besteci ve udi müzisyen
 1958 - Scott Hall, profesyonel güreşçi (ö. 2022)
 1958 - Viggo Mortensen, Amerikalı sinema oyuncusu, şair ve fotoğraf sanatçısı
 1961 - Kate Mosse, İngiliz yazar
 1961 - Ian Rush, Gallî futbolcu
 1962 - Ece Yörenç, Türk senarist
 1963 - Julie Payette, Kanadalı mühendis, bilim insanı ve eski astronot
 1964 – Kamala Harris, Amerikalı politikacı
 1966 - Ebu Musab ez-Zerkavi, Ürdünlü asker ve Irak el-Kaidesi lideri (ö. 2006)
 1966 - Stefan Raab, Alman oyuncu ve sunucu
 1969 - Lambros Papakostas, Yunan yüksek atlayıcısı
 1970 - Hüseyin Aygün, Türk siyasetçi
 1970 - Sander Boschker, eski Hollandalı millî kaleci
 1971 - Snoop Dogg, Amerikalı rap müzisyeni
 1971 - Dannii Minogue, Avustralyalı şarkıcı
 1972 - Brian Schatz, Amerikalı eğitimci ve politikacı
 1974 - Hasan Yalnızoğlu, Türk dansçı, manken, oyuncu ve profesyonel güreşçi
 1975 - Sevinç Erbulak, Türk aktris
 1975 - Eirik Glambek Bøe, Norveçli besteci ve müzisyen
 1976 - Dan Fogler, Amerikalı komedyen ve oyuncu
 1976 - Hasan Karacadağ, Türk film yönetmeni, yapımcı ve senarist
 1976 - Nicola Legrottaglie, İtalyan futbolcu
 1977 - Sam Witwer, Amerikalı oyuncu ve müzisyen
 1979 - Deniz Doğan, Türk asıllı Alman futbolcu
 1979 - John Krasinski, Amerikalı film yönetmeni, yazar ve oyuncu
 1982 - Kristian Bak Nielsen, Danimarkalı futbolcu
 1983 - Luis Saritama, Ekvadorlu millî futbolcu
 1983 - Michel Vorm, Hollandalı futbolcu
 1984 - Mitch Lucker, Amerikalı müzisyen (ö. 2012)
 1984 - Florent Sinama-Pongolle, Fransız eski millî futbolcu
 1984 - Kaan Yılmaz, Türk oyuncu
 1988 - Candice Swanepoel, Güney Afrikalı model
 1989 - Jessica Hannah "Jess" Glynne, İngiliz şarkıcı ve söz yazarı
 1990 - Ruhi Çenet, Türk internet fenomeni
 1992 - Kseniya Semyonova, Rus artistik jimnastikçi
 1992 - Ferhat Yazgan, Türk futbolcu
 1993 - Ana Paula Borgo, Brezilyalı kadın voleybolcu (ö. 2023)
 1994 - José Contreras Verna, Venezuelalı futbolcu
 1994 - Semra Rahimli, Azerbaycanlı şarkıcı

Ölümler
 460 - Aelia Eudocia, II. Theodosius'ün karısı, Bizans İmparatoriçesi (d. 401)
 1187 - III. Urbanus, Katolik Kilisesi'nin 1185 ve 1187 yılları arasındaki papası (d. 1120)
 1498 - Koca Davut Paşa, Osmanlı Sadrazamı (d. ?)
 1631 - Michael Maestlin, Alman astronom ve matematikçi (d. 1550)
 1740 - VI. Karl, Kutsal Roma İmparatoru, Bohemya Kralı (Karel II. olarak) ve Macaristan (Károly III. olarak) kralıydı 1711 yılından, 1740 yılına kadar (d. 1685)
 1805 - Park Ji-won, Koreli Neo-Konfüçyüsçü filozof, merkantilist, diplomat, ekonomist ve romancı (d. 1737)
 1870 - Michael Balfe, İrlandalı müzisyen, orkestra şefi, opera şarkıcısı ve besteci (d. 1808)
 1890 - Richard Francis Burton, İngiliz kâşif (d. 1821)
 1900 - Naim Fraşiri, Arnavut tarihçi, gazeteci, şair ve yazar (d. 1846)
 1935 - Arthur Henderson, Britanyalı siyasetçi (d. 1863)
 1936 - Anne Sullivan, İrlandalı-Amerikalı öğretmen (d. 1866)
 1947 - Albert Howard, İngiliz bir botanikçiydi (d. 1873)
 1949 - Jacques Copeau, Fransız tiyatro yönetmeni, oyun yazarı, yapımcı ve oyuncu (d. 1879)
 1950 - Henry Stimson, Amerikalı devlet adamı (d. 1867)
 1952 - Sırrı Day, Türk siyasetçi (d. 1889)
 1964 - Herbert C. Hoover, Amerikalı siyasetçi ve ABD'nin 31. Başkanı (d. 1874)
 1967 - Şigeru Yoşida, Japon siyaset adamı (d. 1878)
 1972 - Harlow Shapley, Amerikalı astronom (d. 1885)
 1974 - Ernst Arnold Egli, İsviçre kökenli mimar ve şehir plancısı (d. 1893)
 1978 - Bedri Karafakioğlu, Türk akademisyen ve İTÜ Rektörü (d. 1915)
 1984 - Carl Ferdinand Cori, Çek biyokimyager ve farmakolog (d. 1896)
 1984 - Paul Dirac, İngiliz fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1902)
 1987 - Andrey Kolmogorov, Sovyet matematikçi (d. 1903)
 1989 - Alpay İzer, Türk tiyatro sanatçısı (d. 1944)
 1994 - Burt Lancaster, Amerikalı oyuncu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1913)
 1995 - Christopher Stone, Amerikalı oyuncu (d. 1942)
 2004 - Tevfik Gelenbe, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1931)
 2006 - Jane Wyatt, Amerikalı aktris (d. 1910)
 2008 - Rahibe Emmanuelle, Belçikalı-Fransız rahibe ve hayırsever (d. 1908)
 2010 - Arif Damar, Türk şair (d. 1925)
 2010 - Faruk Leghari, 14 Kasım 1993'ten 2 Aralık 1997'ye kadar Pakistan Cumhurbaşkanı (d. 1940)
 2011 - Mutassim Kaddafi, 2008'den 2011 yılına kadar Libya Ulusal Güvenlik Danışmanı (d. 1974)
 2011 - Muammer Kaddafi, Libya lideri (d. 1942)
 2012 - John McConnell, Amerikalı aktivist (d. 1915)
 2012 - Edward Donnall "Don" Thomas, Amerikalı hekim (d. 1920)
 2013 - Lawrence Klein, Amerikalı iktisatçı (d. 1920)
 2014 - Christophe de Margerie, Fransız iş insanı (d. 1951)
 2014 - René Burri, İsviçreli fotoğrafçı (d. 1920)
 2014 - Lilli Carati, İtalyan oyuncu ve manken (d. 1956)
 2014 - Óscar de la Renta, Dominik asıllı İspanyol-Amerikalı moda tasarımcısı (d. 1932)
 2016 - Altemur Kılıç, Türk gazeteci ve yazar (d. 1924)
 2016 - Michael Groo Massee, Amerikalı oyuncu (d. 1952)
 2016 - Junko Tabei, Japon kadın dağcı (d. 1939)
 2017 - Ugo Fangareggi, İtalyan oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1938)
 2017 - Boris Lindqvist, İsveçli rock and roll ve caz şarkıcısı ve müzisyeni (d. 1940)
 2017 - Federico Luppi, Arjantinli-İspanyol radyo, televizyon, sinema, tiyatro ve dizi oyuncusu ve film yönetmeni (d. 1936)
 2017 - Judith McGrath, Avustralyalı aktris (d. 1947)
 2018 - Jun Ashida, Japon moda tasarımcısı (d. 1930)
 2018 - Wim Kok tam adı ile Willem Kok, Hollandalı siyasetçi (d. 1938)
 2018 - Elliot Ngok, Hong Konglu-Çinli oyuncu (d. 1942)
 2019 - Thomas D'Alesandro III, Amerikalı hukukçu ve siyasetçi (d. 1929)
 2020 - Bruno Martini, Fransız millî futbolcu (d. 1962)
 2020 - İrina Konstantinovna Skobtseva, Sovyet-Rus aktris (d. 1927)
 2020 - Lea Vergine, İtalyan sanat tarihçisi (d. 1936)
 2020 - Randall James Hamilton Zwinge, Kanadalı illüzyonist (d. 1928)
 2021 - Mihaly Csikszentmihalyi, Macar asıllı ABD'li psikolog (d. 1934)
 2021 - Durul Gence, Türk caz müzisyeni ve orkestra şefi (d. 1940)
 2021 - Dragan Pantelić, Yugoslav eski millî futbolcudur (d. 1951)
 2021 - Durul Gence, Türk caz müzisyeni ve orkestra şefi (d. 1940)
 2022 - Anton Donchev, Bulgar yazar, senarist ve akademisyen (d. 1930)
 2022 - Ron Masak, Amerikalı aktör (d. 1936)
 2022 - Josephine Melville, İngiliz oyuncu, yapımcı, yönetmen ve yazar (d. 1961)

Tatiller ve özel günler

1020
20

20 Ekim


"Fångad av en stormvind" (capturat de un vânt furtunos) este un cântec al cântăreței-compozitor suedeze Carola Häggkvist. A fost scris și produs de Stephan Berg. Melodia este cel mai bine cunoscută ca fiind câștigătoarea Concursului Muzical Eurovision 2003, ținut la Roma.

"Fångad av en stormvind" a ajuns la numărul trei la clasamentul din Suedia și numărul 6 la  clasamentul din Norvegia, în timp ce versiunea în engleză "Captured by a Lovestorm"  a intrat în clasamente din Austria, Belgia (Flandra) și Țările de Jos.

Concursul Muzical Eurovision

Carola a câștigat Melodifestivalen 1991 și, prin urmare, a devenit reprezentanta Suediei la Eurovision. La concurs, Carola a interpretat a opta, urmând melodia Luxemburgului (Sarah Bray -  "Un baiser volé") și precedând melodiei Franței (Amina with "C'est le dernier qui a parlé qui a raison). La finalul votului, Suedia și Franța aveau fiecare 146 de puncte. Cu toate acestea, Suedia a fost declarată câștigătoare deoarece a primit mai multe voturi de 10 puncte decât Franța, aceea fiind procedura vremii. Regula a fost dată cu scopul de a împarți victoria, precum a fost la Eurovision 1968. Concursul Eurovision din 1991 a fost primul și ultimul în care a fost folosită această procedură.

Carola a dat Suediei a treia victorie la concurs, înaintea sa câștigând ABBA "Waterloo" în 1974 și Herreys cu "Diggi-Loo Diggi-Ley" în 1984.

A fost a doua dată când Carola a reprezentat Suedia la Eurovision, după 1983 cu melodia "Främling", care a ieșit pe locul 3.

Track listing

7-inch single (varianta suedeză)
 "Fångad av en stormvind" — 3:00
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00

Maxi single (varianta suedeză)
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00
 "Fångad av en stormvind" — 3:00
 "Captured by a Lovestorm (12-inch Hurricane Remix)" — 5:37
 "Captured by a Lovestorm (7-inch Hurricane Remix)" — 3:03

"Captured by a Lovestorm" 12-inch single (Swedish edition)
A-side
 "Captured by a Lovestorm (12-inch Hurricane Remix)" — 5:37
B-side
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00
 "Captured by a Lovestorm (7-inch Hurricane Remix)" — 3:03

"Captured by a Lovestorm" 7-inch single (varianta europeană)
A-side
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00
 "Fångad av en stormvind" — 3:00

"Captured by a Lovestorm" (varianta europeană)
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00
 "Fångad av en stormvind" — 3:00
 "Captured by a Lovestorm" — 3:00
 "Captured by a Lovestorm (7-inch Hurricane Remix)" — 3:03

Clasamente și certificații

Poziții în clasamente

Certificații

Cover-uri
Trupa suedeză de heavy metal Black Ingvars  pe albumul lor din 1998 Schlager Metal.

"Auricom"  - "Fångad av en korvring"  Această variantă a cântecului a fost folosită pe site-ul OMFGDOGS.

Cântărețul urban cilean DJ Méndez în 2005, la un festival de sărbătorire a 50 de ani de la Melodifestivalen. Cântecul a ieșit pe locul 9 din 10.

Note

Legături externe
 "Fångad av en stormvind" interpreatat la Concursul Muzical Eurovision 1991
 "Fångad av en stormvind" la Discogs

Cântece la Concursul Muzical Eurovision 1991

Fångad av en stormvind


Tatra Trucks a.s. este un producător ceh de automobile cu sediul în Kopřivnice. Tatra este una dintre cele mai vechi mărci auto.

Întreprinderea Tatra a apăut în 1924 prin fuziunea a două societăți: Nesselsdorfer Wagenbau-Fabriks-Gesellschaft (fondată în 1850) și fabrica de vagoane Ringhoffer AG (fondată în 1852) din Praga-Smíchov.

Note

Fondări în 1924
Constructori de automobile din Cehia
Companii din Cehia

Tatra (companie)


මව්බිම යනු ශ්‍රී ලංකාවේ සතිපතා ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලබන සිංහල භාෂා පුවත්පතක් වේ.රිලීස් මව්බිම ඩිරෙක්ටර්- RSF

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ පුවත්පත් ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 මව්බිම නිල වෙබ් අඩවිය

මව්බිම (පුවත්පත)


A-i face cuiva proces de intenție însemnă a învinui pe cineva de intenții reprobabile pe care nu poți dovedi că le-a avut.

Scriitorul francez Jean Sévillia cataloga procesul de intenție practicat adesea în luptele de idei, după care "orice opozant poate fi atacat nu pentru ce gândește, ci pentru gândurile care-i sunt atribuite" drept o formă de "terorism intelectual".

Note

Proces de intenție


La forêt d'Harhoura(en Arabe: غابة الهرهورة ) est une forêt appartenant à la préfecture de Skhirat Temara au Maroc. La forêt d'El Harhoura s'étend sur une superficie de 62 hectares et son couvert botanique est constitué majoritairement de pins.

La forêt d'Harhoura jouxte le stade municipal de la ville de Témara, et n'est séparée que par la route côtière de la plage d'Harhoura, et il y a un campement appartenant au ministère de la jeunesse et des sports, des associations l'utilisent également pour organiser des camps d'été ou des voyages tout au long de l'année.

La forêt d'El Harhoura est un débouché écologique important pour la région, et c'est un lieu pour les visiteurs de pratiquer des sports ou des activités sportives ou pour une promenade.

Références

Forêt en Afrique
Environnement au Maroc

Forêt d'Harhoura


Andreea Taivan (n. 27 aprilie 1997, în Galați) este o handbalistă care evoluează pe postul de extremă dreapta pentru clubul românesc CSM Galați.

În 2014, ea a fost componentă a echipei de junioare a României care a câștigat medalia de aur la Campionatul Mondial din Macedonia. A participat cu echipa națională de tineret a României la Campionatul Mondial din 2016, unde România a obținut medalia de bronz.

Palmares
Campionatul Mondial pentru Junioare:
 Medalie de aur: 2014

Campionatul Mondial pentru Tineret:
 Medalie de bronz: 2016

Cupa Elveției:
 Câștigătoare: 2022

Campionatul Național de Junioare II:
 Câștigătoare: 2013

Campionatul Național de Junioare III:
 Câștigătoare: 2012

Note

Legături externe
 Andreea Taivan, campioană mondială: "Suntem puternice și am știut întotdeauna ce trebuie să demonstrăm"
 Noua stea a handbalului românesc. La 19 ani, are în palmares o medalie de aur și una de bronz la campionatul mondial

Nașteri în 1997
Nașteri pe 27 aprilie
Sportivi români în viață
Jucătoare de handbal din România
Gălățeni

Andreea Taivan


Wayne Bennett is the name of:
Wayne Bennett (blues guitarist) (1931–1992), American blues guitarist
Wayne Bennett (politician), Canadian politician
Wayne Bennett (rugby league) (born 1950), Australian rugby league football coach and former player
Wayne D. Bennett (1927–2015), American politician
Wayne "Lotek" Bennett (born 1977), English songwriter

Wayne Bennett


Der Flugplatz Bor (ICAO-Code: LYBO) liegt in der Nähe der serbischen Stadt Bor auf einer Höhe von 387 m über MSL. Er wurde 1986 erbaut und hauptsächlich für Sportfliegerei und Fallschirmspringen genutzt.
Der Flughafen wurde 1998 geschlossen und die Aktivitäten am Flughafen eingestellt. Am 15. März 2012 wurde der Flughafen wiedereröffnet und wird seitdem durch den Flugverein Aero Klub Bor genutzt.

Infrastruktur und Flugbetrieb
Der Flugplatz verfügt über eine 1085 m lange, unbeleuchtete Asphaltpiste mit etwa nord-südlicher Ausrichtung (15/33). Westlich davon befindet sich das Vorfeld mit Abstellflächen, Hangar und Flugbetriebsgebäude.

Da er vornehmlich der Sport- und Freizeitfliegerei dient, findet am Flugplatz Bor derzeit ausschließlich Sichtflugverkehr statt. Er ist von einer kreisförmigen ATZ (Luftraum G, wenn aktiv) umgeben, die im Norden die Stadt Bor ausspart.

Entwicklung und Planung
Aero Klub Bor plant eine Flugzeugwerkstatt in Betrieb zu nehmen, da es in Serbien nur zwei Werkstätten für die Allgemeine Luftfahrt gibt. Außerdem plant die Stadt, den Flugplatz mit einer Anflugbefeuerung für Nachtflüge zu modernisieren und ein NDB für Instrumentenanflüge zu erneuern.

Weblinks
 http://www.bor030.net/www3/info/gradske-vesti/rtb-aero-klubu-kupuje-avion

Einzelnachweise

Bor
Flugplatz in Serbien
Opština Bor
Erbaut in den 1980er Jahren

Flugplatz Bor


Ráðbarðr, i moderne gengivelse Radbard eller Rådbard (måske tillige Rathbarthi hos Saxo), var en sagnkonge fra vikingetiden. Han optræder i et antal forskellige norrøne tekster. Nyere dansk historieskrivning tenderer til at identificere ham med friserkongen Redbad (død 719).

Han var svigersøn til Skåne-, Daner- og Svearkongen Ivar Vidfadme og gift med dennes datter Aud (Auðr).

Ráðbarðr nævnes i mindst fem forskellige kilder (sagaer, kvad og slægtslister). I de fire af kilderne omtales der intet om hans geografiske eller slægtsmæssige tilknytning, mens han i en enkelt kilde (Sögubrot), nedskrevet omkring det 13. århundrede, identificeres som konge af Gardarige (Rusland). Frisland eksisterede ikke længere som en national enhed på den tid, hvor Sögubrot blev nedskrevet, mens Gardarige på sin side endnu ikke fandtes i det 7.- og 8. århundrede, hvor Ráðbarðr skulle have levet.

For videre oplysninger om Ráðbarðr - se: Redbad.

Noter

Frisland
Nordiske folkesagnkonger
Personer fra vikingetiden

Ráðbarðr


The M197 electric cannon is a 20 mm three-barreled electric Gatling-type rotary cannon used by the United States military.

Development
The M197 electric cannon was developed primarily for use by United States Army helicopter gunships. Development began in 1967 after experience in the Vietnam War revealed the inadequacy of the 7.62 mm Minigun for gunship use. The M197 is essentially a lightened version of the General Electric M61 Vulcan cannon, with three barrels instead of six. Its maximum rate of fire is one quarter that of the Vulcan, largely to limit its recoil for light aircraft and helicopter use. It shares the Vulcan's M50 and PGU series 20 mm ammunition.

History
The M197 went into service on later marks of the AH-1 Cobra, using either the M97 or A/A49E-7 armament subsystems, and was also fitted in a ventral turret on the U.S. Marine Corps YOV-10D Bronco NOGS. It is also the basis of the GPU-2/A gun pod, which incorporates the cannon, a battery and electric drive motor, and 300 rounds of linkless ammunition.

In the Cobra, the weapon is supplied with a magazine of 700 linked rounds, with a total capacity including feeder system of 750 rounds. It has a cyclic rate of fire of 730+-50 rounds per minute. Standard practice is to fire the cannon in 30- to 50-round bursts. With extended automatic firing from a hover, the recoil is sufficient that the application of forward cyclic to maintain one's position over the ground is inadequate.

The M197 remains in use in the latest AH-1W Cobra and AH-1Z Viper gunships. Although the weapon's rotary drive is theoretically quite reliable, its ammunition feed has been anything but: Marine pilots initially reported an alarmingly high jam rate (sometimes greater than 30%). The USMC and the manufacturer are aware of the problem and in 2011 a linkless feed system developed by Meggit Defense Systems was incorporated into the AH-1W and the Zulus. The system is capable of holding 650 +/-3 rounds in the storage unit with approximately 40 rounds in the feed chute.

The M197 is also mounted as a chin turret in Italy's Agusta A129 Mangusta CBT helicopter, with a capacity of 500 rounds.

The M197 is also mounted as a chin turret in South Korea's KAI LAH helicopter.

The M197 was also mounted into the AU-23A as a handheld Door gun.

The XM301 was an improved M197 intended to be the gun on the later canceled RAH-66 Comanche.

The weapon's current contractor is General Dynamics Armament Systems.

Iran has claimed downing one Iraqi MiG-21 fighter on 14 February 1986 during the Iran–Iraq War using the M197 gun turret installed on its AH-1J Internationals. The cannon was also used during the "dogfights" between Iranian AH-1Js and Iraqi helicopters (usually Mi-24s and Gazelles).

Ammunition

See also
 M61 Vulcan
 XM301
 M621 cannon—20×102mm gun mounted in helicopters as a chin turret

References
 Notes

 Online

 GlobalSecurity.org M197
 US Army Helicopter Weapons Team
 The Aircraft Web Site
 General Dynamics Ordnance and Tactical Systems M197 page

20x102mm
Aircraft guns
Multi-barrel machine guns
Rotary cannon
United States Marine Corps equipment
Military equipment introduced in the 1960s

M197 electric cannon


The Dissociatives is the sole album by the Australian duo of the same name, released in April 2004 by record label Eleven. It peaked at No. 12 on the ARIA Albums Chart. Three singles were issued from the album, "Somewhere Down the Barrel" (March 2004), "Young Man, Old Man (You Ain't Better Than the Rest)" (May) and "Horror with Eyeballs". At the ARIA Music Awards of 2004 they won Best Video for "Somewhere Down the Barrel", directed by James Hackett and Best Cover Art for the album, also by Hackett.

Background

Daniel Johns (of Silverchair) and Australian dance music producer, Paul Mac, met when Mac remixed Silverchair's song "Freak" off the Freak Show album. The two worked on an experimental extended play, I Can't Believe It's Not Rock, released in 2000.

Recording and production

In mid-2003 Johns and Mac collaborated to record an album, The Dissociatives, starting with basic tracks in London and finishing off in Sydney and Newcastle. The pair provided all the instrumental tracks and vocals themselves with Johns writing the lyrics and recording them in Newcastle.

The duo described the music and lyrics in the April 2004 Australian edition of Rolling Stone, "The music is, for me, a combination of excitement, happiness, rambunctiousness and vicaciousness, done to whimsy," Johns said. "I'd add with a hint of melancholy, but it's more outweighed by joy," added Mac. The magazine's writer described the sound of the debut single, "Somewhere Down the Barrel", as a "happy sort of Radiohead."

Release and reception

The Dissociatives was released on 4 April 2004, by record label, Eleven. It was fitted with the Copy Control protection system in some regions. "Somewhere Down the Barrel", their first single, entered the ARIA Singles Chart on debut at No. 25 on 15 March 2004. It was one of the five most played tracks on Australian radio in early March of that year. Given that Silverchair sold more albums in Australia in the 1990s than any other Australian artist, the debut album by the Dissociatives was expected to be one of the best selling ones when it was released on 5 April in that country. It debuted and peaked at No. 12 on the ARIA Albums Chart.

Reception

The Dissociatives has received a generally positive critical reception. A negative review came from Pitchfork, which wrote, "Leftfield techno vet Paul Mac seems stale working away from a club-oriented context, but it's Johns who seems out of his depth. Maybe he can write a three-chord rock song, but here he under-sings, over-emotes, and writes melodies that spiral off in insane directions before ending up nowhere".

Track listing

All music written by Daniel Johns and Paul Mac; all lyrics written by Johns.

"We're Much Preferred Customers" – 5:46
"Somewhere Down the Barrel" – 4:39
"Horror with Eyeballs" – 4:45
"Lifting the Veil from the Braille" – 4:18
"Forever and a Day" – 4:49
"Thinking in Reverse" – 3:41
"Paris Circa 2007slash08" – 3:52
"Young Man, Old Man (You Ain't Better Than the Rest)" – 4:31
"Aaängry Megaphone Man" – 4:52
"Sleep Well Tonight" – 2:29
"Paris Circa 2007slash08" (Hermitude Remix) (Japan bonus track)

Release history

The album was released in various countries.

References

External links

ARIA Award-winning albums
The Dissociatives albums
2004 debut albums
Astralwerks albums
Eleven: A Music Company albums
Virgin Records albums

The Dissociatives (album)


Jakov (Jakša) Jurjević hrvatski je glazbenik.

Životopis
Rođen je 1949. godine Lumbardi na otoku Korčuli, od oca Bara i majke Tereze Jurjević. Ondje je završio osmogodišnje školovanje s odličnim uspjehom. U sedmoj godini počeo je svirati na maloj osmobasovnoj harmonici, po sluhu. Od malena iskazuje izraziti talent za glazbenu umjetnost u čemu je prve poduke dobio od mjesnog kapelnika gosp. Alojza Skrepeka, koji je bio inicijator obrazovanja u ovoj umjetnosti. Po završetku osmogodišnje, uslijedio je nastavak obrazovanja u Gimnaziji Korčula. Godine 1963. odlazi u Dubrovnik, gdje nastavlja intenzivno školovanje u srednjoj umjetničkoj školi "Luka Sorkočević", u klasi profesora Vicka Padovana i Pietra Kavalijerija. Petogodišnje obrazovanje, računajući i nižu školu završava s odličnim uspjehom. Njegova diploma srednje škole, zabilježena kao jedinstvena, zbog čega je dobitnik više različitih nagrada i priznanja. Razdoblje srednje škole u znaku je aktivnog rada s vokalnim kvartetom "Bufuni", kao i s poznatim folklornim ansamblom Dubrovnik, u čijem orkestru svira klarinet, berdu i kontrabas. Također je član dubrovačkog limenog orkestra, povremeno i simfonijskog, iz razloga školske praktične nastave. Godine 1968. odlazi u Beograd na studij u profesiji glazbene umjetnosti, na Glazbenoj akademiji, u klasi profesora, Brun Bruna, Borivoja Popovića, Mihajla Vukdragovića i Dejana Despića. Na prijemnom ispitu jedini je primljen uz posebnu naznaku na talent za ovu umjetnost. Istovremeno se zapošljava u vojnom orkestru "29. novembar" u Beogradu, kao solist po preporuci prof. Brun Bruna. Prvi stupanj fakulteta završava s odličnim uspjehom u širokom rasponu umjetničkog interesa (solo pjevanje, solistički i teoretski odsjek, orkestri i istraživanje dalmatinske folklorne glazbe, preciznije "pučkog pjevanja").  Nakon toga završava vojni rok u trajanju od godine dana. Za vrijeme vojne službe, po nalogu zapovjedništva garnizona, osniva ansambl u sastavu od 5 članova koji aktivno sudjeluje na raznim vojnim, ali i gradskim manifestacijama u Beogradu. Po završetku vraća se u rodni kraj Lumbardu, gdje se zapošljava u gradu Korčuli. Ovdje je sve do 1977. godine aktivan član KUD-a Moreška i Ivo Lozica iz Lumbarde, kao i vokalno-instrumentalnog sastava Korkira. Po dolasku iz Beograda početkom prosinca 1972. godine, realizira raniju ideju o formiranju klape, nazvane Koludrt. Za kratko vrijeme ovo je bio septet, čiji je Jakša Jurjević bio voditelj, aranžer, ujedno i prvi tenor. Povremeno nastupa i s klapom Moreška iz Korčule, kao i s limenim orkestrima iz oba društva. U Korčuli je imenovan na položaj povjerenika za važna pitanja u očuvanju kulture i tradicije ovoga kraja, u tadašnjim organima grada. Godine 1977. odlazi u Sarajevo prije svega iz osobnih razloga, zatim i zbog nastavka studija na drugom stupnju Muzičke akademije u Sarajevu. Postaje redovan student u klasi prof. Radan Aleksija, Julija Marića i Đorđa Buzandžića. Dvije godine kasnije s odličnim uspjehom diplomira i postaje profesor Muzičke umjetnosti sa solističkom, orkestralnom i vokalnom specijalnošću. Za vrijeme studija na drugom stupnju, radi u tada osmogodišnjoj školi "Veselin Masleša", pola norme kao nastavnik Muzičke umjetnosti, što mu je na određen način donijelo novo pedagoško iskustvo. Početkom 1978. godine po pozivu urednika glazbenog programa tadašnjeg radio Sarajeva, postaje vanjski suradnik, a s diplomom fakulteta, 1980. godine, zapošljava se na stalno radno mjesto suradnika u istom programu. Godinama je unaprijeđivan sa suradničkih položaja na uredničke, radi brojne projekte na Prvom i Drugom programu radija, istovremeno snima u studijima Muzičke produkcije opus dalmatinskih tradicionalnih melodija, kao i šlageristike. Neko vrijeme je obavljao poslove i zadatke urednika redakcije zabavne muzike. I sve ovo do ratne 1992. godine, kada radio Sarajevo postaje Radio Bosne i Hercegovine. Cijelo vrijeme rata, Jakša Jurjević je na radnoj obvezi u ratnom muzičkom programu. Član je preostale malobrojne ekipe, koja čini izvanredne napore, samo da se program radija sluša u teškim ratnim vremenima. Poslijeratno razdoblje, u znaku je nastavka radnog angažmana u redakciji Muzičkog arhiva RTV BiH. Postaje urednik redakcije s posebnim zadatkom u dugogodišnjem istraživanju ovog velikog zvučnog bogatstva, kao i pionir u digitalizaciji pojedinih arhivskih opusa. Također, aktivno nastavlja suradnju s Muzičkom produkcijom RTV, posebno u snimanju novih nosača zvuka, kojih ukupno, što ploča što CD-ova, ima deset. Programski projekti i dalje su obilježje njegovog profesionalnog opusa, projekat pod nazivom Fonograf bilježi svojih 28 godina postojanja u programskoj radijskoj shemi, bolje rečeno, izrazito je obličje novinarsko-istraživačko-zvukovne karakternosti. Sve godine radi dakle kao rukovoditelj redakcije i ukupnog Muzičkog arhiva, do 2008. godine, kada je 15. rujna, imenovan na položaj vršitelja dužnosti generalnog direktora BHRT, odlukom upravnog odbora, u obrazloženju koje stoji da je ovo učinjeno, zbog programskih zasluga. Po isteku kraćeg mandata, imenovan je na položaj rukovoditelja odsjeka zabavne, narodne i ozbiljne muzike i kao takav aktivno nastavlja sve programske, istraživačke kao i izvođačke aktivnosti, kao rukovoditelj, vokalni interpretator, urednik, kompozitor, tekstopisac, mentor novim kadrovima, u Muzičkoj produkciji BHRT. U posljednje vrijeme, Jakša Jurjević je u produkciji Hayat, realizirao svoj novi CD pod nazivom Serenade Lunere, u karakternosti sonakordike Triane. Njegov Fonograf se i dalje kontinuirano emitira u programu radija Federacije Bosne i Hercegovine.

Izvori

Vanjske poveznice
YouTube-Jakov Jaksa Jurjevic

Hrvatski glazbenici

Jakov Jurjević