Richard Charles Hastings Eyre (nacido en Barnstaple, Devon el 28 de marzo de 1943) es un director británico de películas, teatro, televisión y ópera.

Eyre se educó en la Sherborne School, una escuela independiente para niños en la ciudad comercial de Sherborne en el noroeste de Dorset en el suroeste de Inglaterra, seguido por Peterhouse en la Universidad de Cambridge y el Lincoln College de la Universidad de Oxford.

Fue director asociado del Teatro Royal Lyceum, Edimburgo desde 1967 hasta 1972. Ganó premios STV por la Mejor Producción en Escocia en 1969, 1970 y 1971. Fue director artístico de Nottingham Playhouse desde 1973-78 donde encargó y dirigió muchas obras nuevas, incluyendo la de Trevor Griffith Comedians.

Eyre fue director del Teatro Nacional (que se convertiría en el Real Teatro Nacional durante su época allí) entre 1987 y 1997, habiendo dirigido previamente una destacada reposición de Guys and Dolls para el local en 1982 con la ganadora del Premio Olivier Julia McKenzie y Bob Hoskins. Repitió esta producción en 1996 con Imelda Staunton y Joanna Riding. Los diarios que escribió durante ese periodo han sido publicados como National Service, y ganaron el Premio Theatre Book de 2003.

También ha dirigido óperas. Su estreno fue la producción de 1994 de La Traviata en la Royal Opera House que protagonizó Angela Gheorghiu y fue dirigido por Sir Georg Solti. Esta producción fue televisada y ha sido lanzado posteriormente en video y DVD. Dirigió una nueva producción de la ópera de Bizet Carmen para la temporada 2009-2010 de la Metropolitan Opera, protagonizada por la mezzosoprano letona Elina Garanca y el tenor Roberto Alagna.

Referencias

Enlaces externos

 Richard Eyre entrevistado por Ginny Dougary (2002)

Ganadores del premio BAFTA
Directores de cine de Inglaterra
Directores de teatro de Inglaterra
Directores de ópera del Reino Unido
Comendadores de la Orden del Imperio Británico

Richard Eyre


ඩැනියුබියන් රාජාණ්ඩුව (,), හෝ හැබ්ස්බර්ග් අධිරාජ්‍යය (,) ලෙසින්ද හැඳින්වුණු, හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුව () යනු, හැබ්ස්බර්ග් රාජවංශය විසින් පාලන කෙරුනු අධිරාජ්‍යයන්, රාජධානි, ආදිපාද දනව්, කෝරළ සහ අනෙකුත් බලමූල වල එකතුවක් වන අතර, විශේෂයෙන් රාජ වංශයෙහි ඕස්ට්‍රියානු ශාඛාව වෙයි.

 ඉතිහාසලේඛයෙහි  පරිදී, 18 වන සියවසෙහි සිට  'ඕස්ට්‍රියාව' හෝ 'ඕස්ට්‍රියානුවන්' යන පද බොහෝ විට හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුව වෙනුවට කෙටි පද ලෙසින් භාවිතා වී ඇත. 1438 සිට 1806 දක්වා, හැබ්ස්බර්ග් රාජ වංශයෙහි පාලකයෝ බෙහෙවින් අවිච්ඡින්න ලෙසින් ශුද්ධවූ රෝමානු අධිරාජයන් ලෙසින් රජකම් කළහ. කෙසේවෙතත්, ශුද්ධවූ රෝමානු අධිරාජ්‍යයෙහි අධිකාරී රාජ්‍යයන් බොහෝ විට ස්වයං-පාලිත වූ බැවින් හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුවෙහි කොටස් වශයෙන් නොසැලකුණි.

හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුව


Stanislaw Leśniewski (30 de marzo de 1886 - 13 de mayo de 1939) fue un matemático, filósofo, y lógico, de nacionalidad polaca. Nació en Serpukhov, Rusia Imperial. Su padre trabajaba como ingeniero de ferrocarriles para el Imperio Ruso; la familia residió en variadas localizaciones; por ello fue en Irkutsk donde cursó sus estudios secundarios.

En 1919, con la refundación del Estado Polaco, Leśniewski obtiene la cátedra en Filosofía de las Matemáticas de la Universidad de Varsovia. Anteriormente había concurrido (1909-1910) a los cursos de Lógica y Epistemología que Hans Cornelius diera, en la Universidad Maximilian Ludwig, de Múnich; y a conferencias de Waclaw Sierpiński, en la Escuela de Leópolis-Varsovia. Como continuidad de sus estudios académicos, en su tesis de doctorado (1912), que estaba en parte dirigida contra Brentano, Leśniewski sugería ya cual iba a ser su decidida línea de desarrollo; esa tesis se tituló: "Una contribución al análisis de las proposiciones existenciales". El punto de vista de Brentano refería que toda proposición categórica puede ser reducida a una proposición existencial.

A pesar de que él hubo publicado un amplio volumen de trabajos, algunos de ellos en alemán, que era el lenguaje líder para las matemáticas de sus tiempos, los escritos de Stanislaw Leśniewski tuvieron impacto limitado, por causa de sus estilos enigmáticos, y por su escritura, de un nivel altamente idiosincrático.

Cuando sucedió la Guerra Polaco-Soviética de 1919 al 21, Leśniewski sirvió a la causa de la independencia de Polonia, develando los códigos de encriptamiento ruso-soviéticos, para la Jefatura General Polaca.

Leśniewski perteneció a la primera generación de la Escuela de Leópolis-Varsovia de lógica, fundada por Kazimierz Twardowski. Junto con Alfred Tarski y Łukasiewicz, integró la troika que hizo de la Universidad de Varsovia, en el período de entreguerras, quizás el más importante centro de investigación en el mundo, para la lógica formal.

Trayectoria
La contribución disciplinaria principal de Leśniewski, desarrollando la necesidad de un lenguaje formal inequívoco, fue la construcción de tres sistemas formales anidados, a los cuales les dio nombres derivados del Griego: Prototética, Ontología, y Mereología. ("Cálculo de proposiciones" puede reemplazar a "Prototética"; "Cálculo de nombres" es usado algunas veces en lugar de "Ontología"; y "Cálculo de individuos" suplantaría a "Mereología"): Concreción de sistemas gramáticos categoriales precisos, para la interpretación, adecuada y normativa, del lenguaje natural, y poder sobrepasarle al mismo sus ambigüedades.

Un buen libro de texto sobre estos sistemas es el de Simons (1987)ref. 1, quien los contrasta y compara con las variantes más populares de la Mereología en fines del siglo XX. El texto de Simons clarifica algo que es muy difícil de determinar a través de la lectura de Leśniewski y sus estudiantes: Que la Mereología Polaca es una teoría en un primer orden isomórfico, con lo que es más actualmente denominado como "mereología clásica extensiva".

Leśniewski fue también un nominalista radical: él rechazó la teoría de conjuntos axiomática, en el momento de pleno florecimiento de esa teoría. El señalaba a la Paradoja de Russel, y a otras por el estilo, como puntos de apoyo para su rechazo; y dejó el legado de sus tres sistemas formales como una alternativa concreta ante la teoría de conjuntos. Al discriminar entre totalidades constitutivas y totalidades funcionales, viabilizó el concepto de "Conjunto mereológico", que no es reducible ni deducible por sus meros elementos constitutivos.

Aunque Alfred Tarski fue su único discípulo doctoral, Leśniewski sin embargo influenció fuertemente sobre una generación completa de lógicos y matemáticos polacos, a través de su enseñanza en la Universidad de Varsovia. Se debe fundamentalmente a los apuntes de sus estudiantes, que el pensamiento de Leśniewski se haya conocido. (e.g: Srzednicki y Rickey, 1984 ref. 2 ).

Leśniewski murió súbitamente de cáncer, poco antes de la invasión alemana a Polonia. Fueron destruidos sus trabajos remanentes, y las anotaciones y originales que tuviese en curso.

Obra
(breve cita indicativa)
 "Über Funktionen, deren Felder Gruppen mit Rücksicht auf diese Funktionen sind", Fundamenta Mathematicae XIII: 319-32; 1929.

 "Grundzüge eines neuen Systems der Grundlagen der Mathematik", Fundamenta Mathematicae XIV: 1-81; 1929.

 "Über Funktionen, deren Felder Abelsche Gruppen in bezug auf diese Funktionen sind", Fundamenta Mathematicae XIV: 242-51.

Referencias y Enlaces externos

 (1) Simons, Peter: Parts: A Study in Ontology. Oxford Univ. Press, 1987

 (en.) Simons, Peter: Leśniewski en la Stanford Encyclopedia of Philosophy

 (2) Srzednicki, J., y Rickey, V. (edts): Lesniewski's Systems: Ontology and Mereology. Kluwer, 1984.

 (en.) Urbaniak, Rafal: Historia y revaluación de los sistemas de lógica y mereología de Leśniewski

Véase también
 Lenguaje natural
 Gramática formal
 Nominalismo
 Entidad

Epistemólogos de Polonia
Filósofos del lenguaje
Filósofos de la matemática
Filósofos de Polonia del siglo XX
Lógicos de Polonia
Criptógrafos
Matemáticos de Polonia del siglo XX
Profesores de la Universidad de Varsovia
Fallecidos en Varsovia

Stanislaw Leśniewski


WWE Fastlane este un eveniment anual de pay-per-view produs de compania de wrestling WWE în luna martie. Fastlane a fost încorporată în programarea de payperview-uri de WWE pentru luna februarie, în 2015 , în substituire a evenimentului, Elimination Chamber, dar mai târziu, Elimination Chamber s-a întors ca eveniment al luni februarie iar Fastlane a fost trecut pentru a avea loc în luna martie, înainte de WrestleMania.

Istorie

2015

Fastlane 2015 a avut loc pe data de 22 februarie 2015, evenimentul fiind gazduit de FedEx Forum
din Memphis, Tennessee.

 The Authority (Seth Rollins, Big Show & Kane) i-a învins pe Dolph Ziggler, Erick Rowan & Ryback
 Kane l-a acoperit pe Ziggler după un KO Punch a lui Show și un Chokeslam.
 Goldust l-a învins pe Stardust Goldust l-a acoperit pe Stardust dupa un «Crucifix Pin»
 Tyson Kidd și Cesaro i-a învins pe The Usos câștigând titlurile WWE Tag Team Championship
 Kid l-a acoperit pe Jimmy după un Code Blue
 Nikki Bella a învinso pe Paige păstrându-și titlul WWE Divas Championship
 Nikki a acoperito pe Paige cu un Roll up
 Bad News Barrett l-a învins pe Dean Ambrose prin descalificare păstrându-și titlu WWE Intercontinental Championship
 Ambrose a fost descalificat după ce il lovea pe Barrett de ne numarate ori în timp ce atingea corzile
 După meci Ambrose i-a aplicat un Dirty Deeds lui Barrett
 Rusev l-a învins pe John Cena păstrându-și titlul WWE United States Championship
 Rusev a câștigat după ce l-a lăsat KO pe Cena cu un The Accolade
 Roman Reigns l-a învins pe Daniel Bryan păstrându-și șansa pentru Campionatul Mondial la WrestleMania 31
 Reigns a câștigat prin pinfall, dupa aplicarea unui «Spear»
 După meci ambii și-au dat mâna în semnal de respect.

 2016 Fastlane 2016 a avut loc pe data de 21 februarie 2016, evenimentul fiind gazduit de Quicken Loans Arena
din Cleveland, Ohio.

 Becky Lynch & Sasha Banks le-a învins pe Naomi & Tamina
 Banks a făcuto pe Tamina sa cedeze cu un Bank Statement.
 Kevin Owens l-a învins pe Dolph Ziggler păstrându-și titlul WWE Intercontinental Championship
 Owens l-a acoperit pe Ziggler dupa un «Pop-up Powerbomb»
 Ryback, Big Show și Kane i-a învins pe The Wyatt Family (Braun Strowman, Luke Harper & Erick Rowan)
 Ryback l-a acoperit pe Harper după un Shell Shocked
 Charlotte a învinso pe Brie Bella păstrându-și titlul WWE Divas Championship
 Charlotte a făcuto pe Brie sa cedeze cu un Figure eight
 AJ Styles l-a învins pe Chris Jericho
 Styles l-a făcut pe Jericho sa cedeze cu un Calf Crusher
 Curtis Axel l-a învins pe R-Truth Axel l-a acoperit pe Truth cu un Roll up
 Roman Reigns i-a învins pe Brock Lesnar și Dean Ambrose câștigând o șansă pentru Campionatul Mondial la WrestleMania 32
 Reigns a câștigat prin pinfall, dupa ce i-a aplicat un «Spear» lui Ambrose
 După meci, Triple H a ieșit sa-l îfrunte pe Reigns.

2017

Fastlane 2017 a avut loc pe data de 5 martie 2017, evenimentul fiind gazduit de BMO Harris Bradley Center
din Milwaukee, Wisconsin.

 Kick-off: Rich Swann & Akira Tozawa i-au învins pe Brian Kendrick & Noam Dar (9:25)
 Swann l-a numărat pe Dar după un «Phoenix Splash».
 Samoa Joe l-a învins pe Sami Zayn (9:45) Arbitrul a oprit meciul după ce Joe l-a lăsat inconștient pe Zayn cu o «Coquina Clutch».
 Luke Gallows & Karl Anderson i-au învins pe Enzo Amore & Big Cass păstrându-și titlurile Raw Tag Team Championship (8:40)
 Anderson l-a acoperit pe Amore după un «Running Knee» într-e corzi.
 Sasha Banks a învinso pe Nia Jax (8:15)
 Banks a numărato pe Jax după un «Roll-up».
 Cesaro l-a învins pe Jinder Mahal (8:12)
 Cesaro l-a numărat pe Mahal după un «European Uppercut».
 Înaintea meciului, Rusev și Mahal s-au atacat.
 Big Show l-a învins pe Rusev (cu Lana) (8:40)
 Show l-a acoperit pe Rusev după un «K.O. Punch».
 Neville l-a învins pe Jack Gallagher păstrându-și titlul WWE Cruiserweight Championship (12:08)
 Neville l-a numărat pe Gallagher după un «Red Arrow».
 Roman Reigns l-a învins pe Braun Strowman (17:13)
 Reigns l-a numărat pe Strowman după un «Spear».
 Bayley a învinso pe Charlotte păstrându-și titlul Raw Women's Championship (16:49) Bayley a numărato pe Charlotte după un «Bayley-to-Belly».
 Goldberg l-a învins pe Kevin Owens câștigând centura WWE Universal Championship (00:22) Goldberg a câștigat prin pinfall, dupa ce i-a aplicat un «Spear» și un Jackhammer lui Owens
 În timpul meciului, Jericho a apărut pe rampă luândui atenția lui Owens.

 2018 Fastlane 2018 a avut loc pe data de 11 martie 2018, evenimentul fiind gazduit de Nationwide Arena
din Columbus, Ohio.

 Kick-off: Breezango (Fandango & Tyler Breeze) & Tye Dillinger i-au învins pe Mojo Rawley, Chad Gable & Shelton Benjamin (7:25)
 Dillinger l-a numărat pe Rawley după un «Perfect 10».
 Shinsuke Nakamura l-a învins pe Rusev (14:50)
 Nakamura l-a numărat pe Rusev după un «Kinshasa».
 Randy Orton l-a învins pe Bobby Roode câștigând titlul WWE United States Championship (19:15)
 Orton l-a numărat pe Roode după un «RKO» în aer.
 După luptă, Mahal l-a atacat pe Orton dar Roode i-a atacat pe Mahal și Orton cu un «Glorious DDT».
 Natalya și Carmella le-a învins pe Becky Lynch și Naomi (8:55)
 Carmella a numărat-o pe Lynch după un «Superkick».
 Meciul într-e campioni pe echipe din SmackDown The Usos și The New Day a terminat fără rezultat (9:00)
 Meciul a terminat după ce The Bludgeon Brothers (Harper & Rowan) i-au atacat pe ambele echipe.
 Charlotte Flair a învins-o pe Ruby Riott păstrându-și campionatul SmackDown Women's Championship (13:45) Flair a făcut-o să cedeze pe Riott după un «Figure-Eight Leglock».
 După meci, Asuka a apărut și a provocat-o pe Charlotte la un meci pentru centură la WrestleMania 34.
 AJ Styles i-a învins pe Kevin Owens, Sami Zayn, Baron Corbin, Dolph Ziggler și John Cena păstrându-și campionatul WWE Championship (21:55) Styles l-a numărat pe Owens după un «Phenomenal Forearm».

 2019 Fastlane 2019 a avut loc pe data de 10 martie 2019, evenimentul fiind gazduit de Quicken Loans Arena
din Cleveland, Ohio.

 Kick-off: Xavier Woods și Big E i-au învins pe Rusev și pe Shinsuke Nakamura.
 Big E l-a numărat pe Nakamura după un «Midnight Hour».
The Miz și Shane McMahon au pierdut revanșa cu The Usos pentru titlurile tag team din SmackDown.
 Jey l-a numărat pe Miz cu un «Roll-up».
 Dupa meci, Shane l-a atacat pe Miz chiar în fața tatălului fostului său partener.
Asuka și-a apărat cu succes titlul SmackDown Women's Championship în fața lui Mandy Rose.
 Asuka a numărat-o pe Rose după un «Spin Kick».
The Bar (Cesaro și Sheamus) l-au învins pe Kofi Kingston într-un 2-on-1 handicap match.
 Cesaro și Sheamus l-au numărat pe Kofi după un «White Noise».
The Revival au câștigat meciul cu echipele formate din Bobby Roode și Chad Gable respectiv Aleister Black și Ricochet păstrându-și titlurile Raw Tag Team Championship.
 Dawson l-a numărat pe Gable după un «Shatter Machine».
 După meci, Roode i-a atacat pe Revival iar apoi Black și Ricochet i-au atacat pe Roode și The Revival.
Samoa Joe i-a învins pe R-Truth, Rey Mysterio și Andrade într-un Fatal 4-Way match păstrându-și titlul WWE United States Championship
 Joe a câștigat după ce l-a lăsat inconștient pe Mysterio cu «Coquina Clutch».
The Boss 'n' Hug Connection (Sasha Banks și Bayley) le-au învins pe Tamina și pe Nia Jax păstrându-și titlurile WWE Women's Tag Team Championship
 Bayley a numărat-o pe Jax după un «Hurracarana Roll-up».
 După meci, Bayley și Banks au fost atacate de Jax și Tamina.
Daniel Bryan (însoțit de Rowan) i-a învins pe Mustafa Ali și Kevin Owens într-un triple threat match păstrându-și titlul WWE Championship
 Bryan, ajutat de Rowan în mare parte a meciului, l-a numărat pe Ali după un «Running Knee» în aer.
 După meci, Rowan l-a atacat pe Ali cu un «Chokeslam».
Becky Lynch a învins-o pe Charlotte Flair prin descalificare și va lupta împotriva lui Ronda Rousey și Charlotte Flair într-un triple threat match pentru titlul Raw Women's Championship la WrestleMania 35.
 Lynch a câștigat prin descalificare, după ce Ronda a intervenit în meci și a atacat-o pe Becky Lynch.
The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins & Roman Reigns) au învins alianța formată din Baron Corbin, Drew McIntyre și Bobby Lashley.
 Reigns l-a numărat pe Corbin după un «Triple Powerbomb».

 2021 Fastlane 2021''' a avut loc pe data de 21 martie 2021, evenimentul fiind gazduit de Tropicana Field
din St. Petersburg, Florida.

 Kick-off: Matt Riddle l-a învins pe Mustafa Ali (însoțit de Mace, Reckoning, Slapjack și T-Bar) păstrându-și campionatul WWE United States Championship (9:16).
 Riddle l-a numărat pe Ali după un «Bro Derek» pe a treia coardă.
 După luptă, Retribution l-a atacat pe Ali.
Nia Jax și Shayna Baszler (însoțite de Reginald) le-au învins pe Sasha Banks și Bianca Belair păstrându-și titlurile WWE Women's Tag Team Championship (9:45).
 Baszler a numărat-o pe Banks cu un «Roll-Up».
 În timpul luptei, Reginald a intervenit în favoarea lui Jax și Baszler.
Big E l-a învins pe Apollo Crews păstrându-și campionatul WWE Intercontinental Championship (5:45).
 Big E l-a numărat pe Crews cu un «Roll-Up».
 După luptă, Crews l-a atacat pe Big E.
Braun Strowman l-a învins pe Elias (însoțit de Jaxson Ryker) (3:50).
 Strowman l-a numărat pe Elias după un «Running Powerslam».
Seth Rollins l-a învins pe Shinsuke Nakamura (12:55).
 Rollins l-a numărat pe Nakamura după un «Curb Stomp».
Drew McIntyre l-a învins pe Sheamus într-un No Holds Barred Match (19:40).
 McIntyre l-a numărat pe Sheamus după un «Future Shock DDT» pe o placă de metal.
Alexa Bliss l-a învins pe Randy Orton (4:45).
 Bliss l-a numărat pe Orton după un «Sister Abigail» a lui "The Fiend" Bray Wyatt.
Roman Reigns (însoțit de Paul Heyman) l-a învins pe Daniel Bryan (cu Edge precum "Special Outside Enforcer") păstrându-și titlul WWE Universal Championship (30:00).
 Reigns l-a numărat pe Bryan după ce Edge l-a lovit cu scaunul.
 În timpul luptei, Jey Uso a intervenit în favoarea lui Reigns.
 În mod original, Bryan l-a făcut pe Reigns să cedeze cu un "Yes Lock", dar arbitrul nu a fost atent în acel moment.

Referințe

Evenimente pay-per-view WWE

WWE Fastlane


Baron Bethell, of Romford in the County of Essex, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in the 1922 Dissolution Honours for the banker and Liberal politician Sir John Bethell, 1st Baronet, who had previously represented Romford and East Ham North in Parliament. He had already been created a Baronet, of Romford in the County of Essex, on 26 June 1911.

The title descended from father to son until the early death of the third Baron, in 1967. The late Baron was succeeded by his first cousin, the fourth Baron. He was the son of William Gladstone Bethell, third son of the first Baron. Lord Bethell was a historian and Conservative politician. , the titles are held by his eldest son, the fifth Baron, who succeeded in 2007 and was elected in 2018 to sit in the House of Lords as one of the 92 representatives of the hereditary peers.

Barons Bethell (1922)
John Henry Bethell, 1st Baron Bethell (1861–1945)
John Raymond Bethell, 2nd Baron Bethell (1902–1965)
Guy Anthony John Bethell, 3rd Baron Bethell (1928–1967)
Nicholas William Bethell, 4th Baron Bethell (1938–2007)
James Nicholas Bethell, 5th Baron Bethell (b. 1967)

The heir apparent is the present holder's son Jacob Nicholas Douglas Bethell (b. 2006).

References

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1922
Noble titles created for UK MPs

Baron Bethell


Ansager IF (Ansager Idrætsforening) er idrætsforeningen i Ansager. Klubben tilbyder fodbold, håndbold, badminton og gymnastik.

Fodboldafdelingen
Ansager IF råder over et forholdsvis stort stadion, og klubben har for tiden to herreseniorhold, som spiller i henholdsvis serie 3 og serie 6.

Referencer

Sportsklubber i Danmark
Varde Kommune

Ansager IF


August Schoefft, Josef August Schoefft, (n. 1809 , în Pesta -- d. 1888 în Londra ) a fost un pictor de origine  maghiaro - austriacă.

Biografie

Joseph August Schoefft a fost fiul pictorului Joseph Karl Schoefft (n. 1775, Pesta -- d. 1851, Pesta) care ia dat primele lecții de desen. Dupa ce a absolvit în anul 1828 Academia de Artă din Viena (ca Josef Schoefft) și Academia de Arte Frumoase din München, el a revenit în anul 1835 în orașul său natal, dar deja în anul următor a călătorit la București, Odesa și Constantinopol, unde a lucrat ca pictor de portrete. De acolo a început un tur de călătorii care l-a dus până în Persia. În cele din urmă, el a ajuns în India unde a lucrat timp de mai mulți ani pentru case domnești. Printre altele, el a făcut mai multe portrete ale curții Maharajahului Lahore.

Joseph August Schoefft a trăit în Roma între anii 1844 - 1846, la Veneția în 1845 și Viena în 1855, unde a expus lucrările sale la Asociația de Artă austrică, a urmat Budapesta și în cele din urmă s-a stabilit la Londra, unde a expus lucrările și colecțiile sale.

În perioada 1864 și 1866 a trăit în America de Nord și Mexic. Schoefft a sfârșit în sărăcie fiind bolnav psihic.

Lucrări de (selecție)
Toate lucrările sale dau impresiea că el a călătorit și a cunoscut multe țări și pe locuitorii lor. O serie din lucrările sale sunt în Galeria Națională Ungară.

Sappho , femeie portret (ambele ulei, Galeria Națională Maghiară, Budapesta)
Vedere de Kolkata
O cafenea în Belgrad
 Harem persan
 împărat Mughal din Delhi
 Un Fakir în Agra
 Pannonia
 Traversarea Tigrului
 Curtea Lahore
 Noapte în Veneția cu Palazzo Grassi

Galerie imagini

Legături externe

 Sikh Museum | August Schoefft the Artist (auf Englisch)

Nașteri în 1809
Decese în 1888
Pictori austrieci
Pictori maghiari

Joseph August Schoefft


Boys Over Flowers (Kóreska: 사랑의 불시착; Kkotboda Namja)  er suður-kóreskur sjónvarpsþáttur.

Suður-kóreskir sjónvarpsþættir

Boys Over Flowers


Um sofá-cama é um tipo de sofá de estrutura metálica que pode ser desdobrado ou aberto para se transformar numa cama. Se trata de um móvel multiuso.

História
Leonard C. Bailey tirou uma patente para fazer a primeira "cama dobrável" em 18 de julho de 1899. A estrutura da cama de metal era capaz de ser dobrada, dobrada e fechada para uso, se necessário. Mais tarde, era conhecido como "hide-a-bed". (algo como "cama escondível")

Rudolf Coopersmith registrou uma patente para a cama Davenport em 1905. Entre 1905 e 1947 Coopersmith registrou mais de 30 patentes para peças mecânicas de sofás-cama, colchões e máquinas de fabricação de colchões. Em 1925, ele tirou uma patente para o sofá-cama, o precursor do sofá-cama moderno.

William Lawrence Murphy tirou uma patente para fazer a "cama In-A-Dor", que hoje é conhecida como "Murphy bed" ("cama embutida" no Brasil). Caracteriza-se pelo economizador de espaço dobrado em um armário de parede.

Em 1931, Bernard Castro fez e vendeu o "conversível Castro" usando $ 400 de suas economias. O design de Castro é considerado a evolução da maioria dos sofás-cama vendidos atualmente.

Depois de imitar os fundadores japoneses, o futon apareceu nos Estados Unidos por volta de 1980. William Brouwer é a pessoa que desenvolveu o primeiro estilo de estrutura de sofá conversível nos Estados Unidos.

Uma "slide away bad" ("cama deslizante") pode se referir a um tipo de sofá-cama que desliza para a parede para formar um sofá, com o colchão articulado para formar uma superfície de assento e apoio para as costas. O suporte da estrutura da cama é uma estrutura telescópica que permite que a plataforma da cama se encaixe abaixo da almofada do assento. A versão primitiva da cama deslizante foi inventada por Manning Lane, Warren J. Hauck e Roy O. Sweeney de Cincinnati. A patente do sofá-cama com colchão articulado foi registrada em 5 de setembro de 1978 e emitida em 27 de maio de 1980.

Ver também
Beliche

Sofás
Camas

Sofá-cama


Die Autoroute 85  ist eine autobahnähnliche Straße (Freeway) in der ostkanadischen Provinz Québec, die zum Trans-Canada Highway-System gehört. Sie beginnt als Abzweig der Autoroute 20 bei Rivière-du-Loup, das westliche Teilstück endet nach zwölf Kilometern bei Saint-Antonin. Das östliche Teilstück befindet sich zwischen Saint-Louis-du-Ha! Ha! und der Grenze zu New Brunswick.

Streckenbeschreibung
Die Autoroute 85 zweigt bei Rivière-du-Loup von der Autoroute 20 in östlicher Richtung ab. Nach sieben Kilometern beginnt an einer Ausfahrt die Route 191. Diese führt zuerst in das Zentrum von Rivière-du-Loup und dann weiter nach Cacouna. Die Autoroute führt nach Südosten und endet nach weiteren fünf Kilometern bei Saint-Antonin. Die Strecke folgt weiter als Route 185 nach Saint-Louis-du-Ha! Ha!. Dort beginnt das östliche Teilstück, das südlich des Lac Témiscouatas entlang führt. Die Route führt vorbei an Dégelis entlang dem Madawaska River. Beim Edmundston Airport erreicht sie die Grenze zu New Brunswick und verläuft von dort an als Route 2 weiter nach Edmundston.

Ausbauprojekte
Die Autoroute 85 soll mittelfristig die Route 185 ersetzen, die noch zwischen Saint-Antonin und Saint-Louis-du-Ha! Ha! besteht. Bis 2025 sollen die Umbaumaßnahmen abgeschlossen sein. Somit wird eine durchgängige Autobahn von Arnprior bei Ottawa, dem Ontario Highway 417 bis nach New Glasgow am Nova Scotia Highway 104 geschaffen.

Weblinks

 Website zum Trans-Canada-Highway

Einzelnachweise

Straße in Québec
Autobahn in Kanada
Autoroute Quebec085
Trans-Canada Highway

Autoroute 85 (Québec)


Det Hvide Palæ er folkenavnet på den gamle driftslederbygning for Randbøl Klædefabrik (tidl. Engelsholm Papirfabrik). Poul Heinrich Julius Walther fra Flensborg, der var driftsleder og senere ejer af klædefabrikken, opførte Det Hvide Palæ i 1839. Arkitekt: Christian Frederik Hansen. Bygningen ligger på Dalekildevej 2 i Randbøldal i mellem Billund og Vejle i Vejle Kommune.

Historien bag

En fabrik blev opført
Gerhard de Lichtenberg, der var en velhavende og anerkendt købmand fra Horsens, opførte i 1732 den første fabrik i Randbøldal. Gerhard de Lichtenberg var ejer af Engelsholm Slot (gods) og flere store godser og gårde i Vejle-Horsens-området. Fabrikken blev opført til produktion af papir og drevet af et mindre antal familier, som de Lichtenberg hentede ind fra Tyskland og Holland. Familierne blev bosat på den store fabrik. Da åen igennem Vejle Ådal har et stor fald på en relativt kort afstand, var det oplagt at udnytte vandkraften til produktion. Det sørgede to underfaldshjul for. Før fabrikken blev opført var området øde, men nu levede arbejderfamilierne af forsyninger fra en avlsgård, der var blevet anlagt på toppen af bakken ved fabrikken. Jyllands første industri dermed var anlagt. Avlsgården beskrives som en to-længes gård og har sandsynligvist ligget hvor Det Hvide Palæ ligger i dag. I 1806, står det beskrevet at avlsgården bygges om og får 4 længer, som i 1837-1839 ændres til de bygninger, der står tilbage i dag. Da Gerhard de Lichtenberg døde solgte hans enke Bodil Hoffmann fabrikken til Schmidt-Walther-familien i 1784. Schmidt-Walther-familien, der var købmænd fra Flensborg, drev flere papirfabrikker. Ejerne var aldrig selv bosat på eller ved fabrikken, men blev drevet af driftsledere og fabriksbestyrere.

Branden
Poul Heinrich Julius Walther blev driftsleder på fabrikken og i 1841 købte han fabrikken. Han opførte Det Hvide Palæ ovenpå den gamle avlsgård. P.H.J Walther havde knapt overtaget ejerskabet, da fabrikken gik i brand den 20. marts 1846. P.H.J Walther var ikke sådan at slå ud, og kort efter branden søgte han om bevilling til at drive tøjfabrik. 30. marts 1847 kom bevillingen i hus. Åen blev opdæmmet og vandkraften forøget ved at indføre overfaldshjul møllen. Vævesvende, indkaldt fra Sachsen, overtog de gamle papirmageres arbejdsboliger og sammen med lokale kvinder og mænd kunne tekstiler nu produceres. Fabrikken havde næsten 50 ansatte, da det var på sit højeste i midten af 1850'erne, men konkurrence fra udlandet fik efterspørgslen  til at falde og i 1864 opgav P.H.J. Walther produktionen og solgte fabrikken til hans bror Heinrich Rudolph Walther fra Flensborg.

Randbøldal Klædefabrik
Den københavnske handelsmatador og tekstilgrosserer Jens Ludvig Tønnes Grøn køber i 1871 fabrikken af H.R. Walther og gør meget for at få en sund forretning ud af fabrikken. J.L.T Grøn kommer ud af Det Grønske Fideikommis, der havde stor indflydelse på skovdriften i området, han havde derfor allerede økonomisk interesse i fabrikken. Grøn ansætter en direktør og en bestyrer, der får hver deres lejlighed i Det Hvide Palæs stueetage. Førstesalen er indrettet til Grøn selv og sin familie, når denne var på besøg. Nedenstående er et brev fra den 9. marts 1894 fortæller om et besøg. Grøn skriver til fabriksbestyrer Hr. Barfoed Møller:"I Henhold til sidste Meddelelse til Fabrikken af 7/ds vil det blive nødvendigt at opsætte min afrejse herfra til Tirsdag Morgen + beder jeg Dem lade Forpagteren møde med den lukkede Vogn på Veile Station ved Togets Ankomst Tirsdag Eftermiddag. Jeg ledsages af min Tjener. Vil De lade mit soveværelse opvarme Dagen forinden + godt udlufte ligesom jeg håber, at Deres Frue vil være så venlig at sørge for, at jeg som sædvanlig kan få The + lidt at spise ved Ankomsten til Fabrikken. Fodpose bedes lagt i Vognen." Den Grønske familie holdt til på førstesalen i Det Hvide Palæ indtil 1974.

Bygningen

Det nye stuehus
Det Hvide Palæ er opført i mondæn klassicistisk stil højt på en bakke, med udsigt over den opdæmmede sø og klædefabrikken - før denne blev revet ned. De to sidelænger er istandsatte fra den ældre avlsgård, mens det nuværende stuehus er placeret ovenpå et nedrevet stuehus fra samme avlsgård. Sidelængerne fik i samme omgang skiftet taget fra strå til røde teglsten. En fjerde længe blevet revet ned omkring samme tid som opførelsen af hovedhuset, og blev i starten af 1900-tallet erstattet af en mindre svinestald bygget i kampesten, der ikke lukker gårdspladsen inde, som en fjerde længe.

Hovedbygningen er opført med en grundmur på 17 fag, 20 alen dyb, blå tagsten. Senere blev taget skiftet ud med et rødt tegltag, som på længerne, for til sidst at blive udskiftet med et sort tegltag - seneste tag er fra år 2000. Bygningen består af to etager med stort uudnyttet loft og ½ kælder, idet palæet er bygget ind i skrænten.

Kælderen udgjorde beboelse for tjenestefolkene. I kælderen fandtes også de to køkkener, der vha. en mad-elevator kunne forsyne begge etager med mad. Oprindeligt var hovedbygningen opført med to skorstene, men af æstetiske årsager blev en tredje påsat, uden tilladelse, på et tidspunkt i perioden 1917-1940 (årstal indsnævret ud fra billeder og andet materiale).

Sidelængerne er ombygget overflere omgange og de seneste gange har sidelængen mod nord, der vender ud mod søen, været lavet om til beboelse. Det samme gælder kampestensstalden for enden af gårdspladsen, der i 1977 også blev ombygget til beboelse. Den sydlige længe har fungeret som opbevaringsplads til vogne og brændsel. Samme længe har indbygget vognport, så man kører direkte ind på gårdspladsen via den korte indkørsel fra Dalekildevej.

Navnet kommer formentligt af at både de to sidelænger samt stuehuset er hvidkalkede, hvilket sammen med den volumniøse arkitektur og den fornemme placering på toppen af bakken, udgør en herskabelig kontrast til de omkringliggende arbejderboliger.

Det Hvide Palæ i nyere tid
Det Hvide Palæ står stadig som en markant bygning i landskabet i dag, dog hærget af mange års manglende vedligehold. Bygningen blev fredet i 1970 og den nuværende ejer overtog bygningen i 1976. I sidelængen mod syd findes der stadig tre lejligheder, indrettet til beboelse. Stuehuset er stærkt angrebet af ægte hussvamp og generel mislighold, som sammen med fredningen sætter en stopper for videre udvikling af det historiske byggeri. Af samme årsag har stuehuset  ikke været beboet siden 1999. Lokale kræfter har forgæves forsøgt at overtale Vejle Kommune og forskellige fonde til at restaurere bygningen til forskellige formål. Seneste forsøg var som hovedkontor for Naturstyrelsen's nye ansatte i Randbøl i forbindelse med udflytningen af flere statslige arbejdspladser i oktober 2015.

Ejendommen blev d. 11/2 2016 solgt på tvangsauktion og en større oprydning samt gennemrenovering er påbegyndt med henblik på at bringe ejendommen tilbage til dens storhedstid.

Eksterne kilder/henvisninger

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Vejle Kommune

Det Hvide Palæ


Alors que le sud de l'ex-Autriche-Hongrie vaincue est occupé par les Alliés de la Première Guerre mondiale, la note de Fernand Vix (, , que certaines sources secondaires orthographient par erreur Note Vyx, de ) est une notification remise le  par le chef de la mission militaire inter-alliée, le français Fernand Vix, au chef du gouvernement hongrois, le comte Mihály Károlyi. Cette notification constitue un épisode de la dislocation de la « Grande Hongrie » (telle qu'elle avait été établie en 1867 par le compromis austro-hongrois) au profit de la constitution de la Grande-Roumanie (telle qu'elle sera établie par les traités de Saint-Germain-en-Laye et de Trianon consécutifs à la première Guerre mondiale).

Contexte
Durant le mois d'octobre 1918, les tentatives des responsables austro-hongrois pour sortir de la Première Guerre mondiale se soldent par des échecs : par exemple, le 18 octobre, le président américain Woodrow Wilson fait savoir qu'il ne considère pas l'Autriche-Hongrie comme un interlocuteur valable pour restaurer la paix.

Après l'armistice de Villa Giusti signé le 3 novembre, les Tchèques, les Slovaques, les Polonais, les Ukrainiens, les Roumains bucoviniens et transylvains, les Serbes, Croates et Slovènes proclament leur émancipation, détachant de facto de vastes territoires de l'Autriche-Hongrie. Du 3 au 8 novembre, les troupes serbes et roumaines, soutenues respectivement par l'armée Franchet d'Espèrey et par l'armée française de Hongrie, occupent, à l'appel des Comités nationaux serbes et/ou roumains de ces régions, la Bacska, le Banat, la Transylvanie et la Bucovine.

La révolution hongroise du 31 octobre 1918 ayant formé un « Conseil national social-démocrate hongrois » qui réclame l'indépendance de la Hongrie et que le roi Charles reconnaît le 13 novembre, les Alliés considèrent que l'armistice avec l'Autriche ne concerne pas la Hongrie et y poursuivent leur avance jusqu'à cette date. Le , le chef de l'état hongrois, le comte Mihály Károlyi, est reçu à Belgrade par Louis Franchet d'Espèrey, commandant des troupes alliées du front de Salonique qui ont traversé le Danube et occupent le sud de la Hongrie. Károlyi et Franchet d'Espèrey concluent un armistice destiné à compléter celui avec l'Autriche sur le front italien. Les unités hongroises encore cantonnées en Bačka, au Banat et en Transylvanie reçoivent l'ordre de se replier au nord de la ligne d'armistice établie par la convention de Belgrade le long de la Drave et de la rivière Maros/Mureș, en passant par Pécs, Szeged, Arad et Marosvásárhely.

Le 16 novembre, les Magyars se détachent à leur tour de l'Empire en proclamant l'indépendance de la République démocratique hongroise. La Hongrie indépendante doit gérer les conditions d'armistice imposées par les Alliés, qui prévoient de reconnaître la sécession des deux tiers du territoire hongrois, rattachés à la Tchécoslovaquie, au royaume de Roumanie et à l'État des Slovènes, Croates et Serbes. En outre, la France se prépare à intervenir contre le bolchévisme qui se développe en Russie soviétique et en Hongrie : sur le plan militaire une Armée française de Hongrie est constituée, et sur le plan diplomatique la position française se durcit face à la Hongrie, le ministre des Affaires étrangères Stephen Pichon reprochant à Franchet d'Espèrey d'avoir .

La notification de Fernand Vix

Au printemps 1919, la Triple-Entente, conformément au dixième des « Quatorze points de Wilson » qui postule le remplacement de l'Autriche-Hongrie par des états-nations, a déjà décidé de tracer les frontières de ces états-nations, plus ou moins selon les zones linguistiques définies par les cartes austro-hongroises (ou autres) selon les recensements de 1890 ou de 1910 ; sur le terrain, la délimitation est en train d'être étudiée par une commission internationale (dite « commission Lord ») où des géographes tels  ou Emmanuel de Martonne et l'historien Ernest Denis jouent un rôle majeur.

Or, dans le nord-ouest de la Transylvanie, la République démocratique hongroise s'étend encore en théorie sur le Körösvidék oriental, région à majorité roumanophone revendiquée par le Conseil national roumain de Transylvanie mais où, en pratique et à l'échelon local, émergent des formations politiques autonomes et socialistes comme la petite république de Kalotaszeg de Károly Kós. Les Alliés considèrent que l'anarchie y règne, craignent que la Hongrie devienne communiste et ordonnent à leur délégué à Budapest, le lieutenant-colonel français Fernand Vix, de notifier au gouvernement hongrois l'ordre de retirer ses troupes du Körösvidék oriental et du nord-ouest de la Transylvanie. La notification est remise le .

Conséquences
L'armée hongroise doit obtempérer et les territoires délimités par la « note Vix » sont aussitôt occupés par les troupes franco-serbes du général Louis Franchet d'Espérey et roumaines du général Alexandru Averescu. Mihály Károlyi et Dénes Berinkey démissionnent et la république démocratique hongroise est renversée par la république des conseils de Hongrie, communiste, dirigée par Béla Kun. Confronté à la présence des troupes alliées, Kun comprend l'impossibilité de retrouver les frontières hongroises d'avant 1918 et préfère soutenir la création de républiques communistes-sœurs au Banat et en Slovaquie. Une coalition anti-communiste se forme le , entame des hostilités et, le 2 août, abat la république des conseils, obligeant ses dirigeants à fuir vers la Russie soviétique. La république dite « bourgeoise » est restaurée, mais sera remplacée l'année suivante par une régence conservatrice qui devra signer, en 1920, le traité de Trianon avalisant les frontières tracées par la commission Lord. Pour les Hongrois, la « note Vix » est un élément de la dislocation traumatique subie par leur pays en 1918-1920 ; pour les Roumains, une preuve de la loyauté des Alliés à leur égard, selon les engagements réciproques de 1916.

Articles connexes
 République des conseils de Hongrie
 Guerre hungaro-roumaine de 1919
 Armée française de Hongrie
 Traité de Trianon
 Grande Roumanie historique

References

Bibliographie
 Zoltán Szász, « La fin de la domination hongroise en Transylvanie », in : Histoire de la Transylvanie, Institut d'histoire de l'Académie hongroise des sciences, 2002, vol. 3, , .hu/03400/03407/html/439.html.
 Jean-Noel Grandhomme, La Roumanie de la Triplice à l'Entente, éd. Soteca, Paris 2009.
  Soviet Hungarian War with Romania 1919.

Histoire militaire de la Hongrie
Histoire militaire de la Roumanie
Histoire de la Transylvanie
Histoire de la Roumanie pendant la Première Guerre mondiale
Entre-deux-guerres
Mars 1919

Note de Fernand Vix


Kuća u gradiću Omišu, adresa Fošal 12, predstavlja zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Sagrađena u 20. stoljeću. Kuća je pročeljem okrenuta prema Fošalu. Sastoji se od prizemlja i jednog kata. Pročelja su vertikalno raščlanjena. Završni vijenac je profiliran, s atikom koja je ukrašena medaljonima s reljefima i girlandama. Kuća ima dvostrešni krov pokriven kupom kanalicom. Žbukana je. Zgrada je s reljefnim štuko ukrasima na pročelju, skladan primjer neoklasicističke građevine s elementima secesije.

Zaštita
Pod oznakom Z-5476 zavedena je pod vrstom "nepokretno kulturno dobro - pojedinačno", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "javne građevine".

Izvori

Zaštićene stambeno-poslovne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Omišu

Kuća na Fošalu 12 u Omišu


Der Distrikt Srikakulam (), früher Chicacole, ist ein Verwaltungsdistrikt im indischen Bundesstaat Andhra Pradesh. Verwaltungssitz ist die Stadt Srikakulam. Die Distriktgrenzen wurden 2022 neu gezogen. Derzeit (2023) sind wenige zuverlässige Daten zu dem Distrikt in seinen neuen Grenzen öffentlich zugänglich.

Geographie

Der Distrikt liegt an der Nordspitze von Andhra Pradesh. Er grenzt im Norden und Nordosten an den Bundesstaat Odisha (Distrikte Gajapati und Ganjam), im Nordwesten an den Distrikt Parvathipuram Manyam und im Südwesten an den Distrikt Vizianagaram. Im Osten grenzt er an den Golf von Bengalen. Die Küstenlänge beträgt 192 Kilometer. Die beiden größten Flüsse sind der Vamsadhara und der Nagavalli (Langulya), die in den Ostghats entspringen und hier in den Golf von Bengalen münden.

Der Distrikt besteht aus zwei gegensätzlichen Teilen: dem flachen Küstenabschnitt, der etwa 3,7 Kilometer breit ist und dem hügeligen Teil im Landesinnern, welcher zu den Ostghats gehört. Der eher gebirgige Teil des Distrikts ist stark bewaldet. Die bedeutendsten Flüsse im Distrikt sind Vansadhara, Nagavali, Nowpada, Mahendratanaya, Bahuda und Pundi. Mehrere Wasserreservoirs versorgen Bevölkerung und Landwirtschaft.

Klima
Das Klima des Bezirks ist durch heiße Sommer und allgemeine Trockenheit, außer während der Monsunzeit charakterisiert. Es können vier Jahreszeiten unterschieden werden. Der Sommer dauert von März bis Mai und ist heiß und trocken. Der Südwestmonsun ab der zweiten Juniwoche bis Anfang Oktober bringt den ergiebigsten Regen. Der anschließende Nordostmonsun bis Ende Dezember bringt etwas geringere, aber immer noch bedeutende Regenmengen. In den Monaten Januar bis März ist Winter mit kühleren Temperaturen. Der langjährige Durchschnitt der Niederschlagsmenge beträgt 1162 mm pro Jahr. Der Südwestmonsun bringt 705 mm und der Nordostmonsun 277 mm der jährlichen Regenmenge. Sonst fällt nur noch wenig Regen. Dies führt zur Austrocknung der Anbauflächen in der Trockenzeit, die von Januar bis Mai dauert. Der kälteste Monat ist der Dezember (Durchschnitt 20,59 °C – Tagesminimum 16 °C, -maximum 26 °C), der wärmste der Mai (Durchschnitt 28,52 °C – Minimum 24 °C, Maximum 33 °C). Während der Monsunzeit herrscht eine Luftfeuchtigkeit von bis zu 80 Prozent. Diese fällt in der Trockenperiode auf 30 Prozent.

Geschichte

Im Jahr 1936, noch zur Zeit Britisch-Indiens, wurde die Provinz Orissa neu gebildet. Infolge der administrativen Neuordnung wurde der damalige grenzüberschreitende Distrikt Ganjam geteilt und die in der Provinz Madras liegenden Anteile an den Distrikt Vishakhapatnam angegliedert. Nach der Unabhängigkeit Indiens 1947 wurde am 15. August 1950 aus Teilen des Distrikts Vishakhapatnam der neue Distrikt Srikakulam gebildet. Im November 1969 gab es eine erste territoriale Änderung, als 63 Dörfer aus dem Taluk Salur und 44 Dörfer aus dem Taluk Bobbili an den Distrikt Vishakhapatnam abgegeben wurden. Am 1. Juni 1979 wurden vier Taluks (Salur, Bobbili, Parvathipuram, Cheepurupalle) an den neu gebildeten Distrikt Vizianagaram angegliedert.
Die Fläche des Distrikts verkleinerte sich dadurch sukzessive von 10.072,5 km² (3.889 mi²) im Jahr 1961, auf 9.743 km² (1971) und 5.837 km² (1981). Bis zum Jahr 2022 blieben die Distriktgrenzen dann unverändert. Am 4. April 2022 wurde eine Verwaltungsreorganisation umgesetzt. Die Zahl der Distrikte Andhra Pradeshs verdoppelte sich von 13 auf 26. Von den ursprünglich 38 Mandals Srikakulams wurden vier (Palakonda, Seethampeta, Bamini und Veeraghattam) an den neu gebildeten Distrikt Parvathipuram Manyam abgegeben und weitere vier (Vangara, Regidi Amadalavalasa, Santhakaviti, Rajam) an den Distrikt Vizianagaram. Die Distriktfäche Srikakulams verkleinerte sich dadurch auf 4.591 km² (Zahlenangabe unsicher, nicht aus offizieller Quelle).

Bevölkerung
Genaue Daten zur Bevölkerungsstruktur sind derzeit (2023) aufgrund der Änderung der Distriktgrenzen im Jahr 2022 nicht öffentlich verfügbar.

Wirtschaft
Der Großteil der Bevölkerung ist in der Landwirtschaft beschäftigt. Hauptsächlich werden Reis, Zuckerrohr und Roselle angebaut. Im Früchteanbau erntet man größere Mengen von Kokosnüssen, Früchten vom Kaschubaum, Mangos, Ananas und Bananen. Daneben ist die Fischerei ein bedeutender Erwerbszweig. Die Handweberei verschafft vielen Leuten ein Einkommen. Es gibt im ganzen Distrikt zahlreiche Industrieunternehmen in verschiedenen Sparten. In den Städten leben die Leute vom Handel mit Gütern und Dienstleistungen.

Verwaltung

Mandals
Im Jahr 2023 war der Distrikt administrativ in drei Divisionen und umfasst 30 Mandals unterteilt.
 Division Srikakulam mit den 13 Mandals Srikakulam, Gara, Polaki, Narasannapeta, Amadalavalasa, Sarubujjili, Burja, Ponduru, Etcherla, Laveru, Ranasthalam, G.Sigadam, Jalumuru
 Division Tekkali mit den neun Mandals Tekkali, Kotabommali, Santabommali, Saravakota, Pathapatnam, Meliaputti, Hiramandalam, Kotturu, L. N. Peta,
 Division Palasa mit den acht Mandals Nandigam, Palasa, Sompeta, Kavity, Kanchili, Ichapuram, Vajrapukotturu, Mandasa.

Städtische Siedlungen
Die größten städtischen Siedlungen im Gebiet des Distrikts in seinen Grenzen ab 2022 waren bei der Volkszählung 2011 die folgenden (mit Einwohnerzahl, M = Municipality, CT = Census town):
 Amadalavalasa (39.799, M)
 Ichchapuram (36.493, M)
 Tekkali (28.631, CT)
 Narasannapeta (26.280, CT)
 Sompeta (18.778, CT)
 Hiramandalam (6.603, CT)
 Balaga (9.071, CT)
 Ponduru (12.640, CT)

Weblinks

Einzelnachweise

Distrikt in Andhra Pradesh

Gegründet 1950

Srikakulam (Distrikt)


O circuito da Copa do Mundo de Ginástica Rítmica da FIG de 2022  é uma série de competições oficialmente organizadas e promovidas pela Federação Internacional de Ginástica.

Formatos

Em 26 de fevereiro de 2022, a Federação Internacional de Ginástica cancelou todos os eventos programados para ocorrer na Rússia e na Bielorrússia devido à invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022. A Moscow World Challenge Cup, originalmente planejada para 19 a 21 de agosto e a Minsk World Challenge Cup, originalmente planejada para 2 a 4 de setembro, foram afetadas por essa decisão e removidas do calendário da FIG.

Medalhistas

Geral

Individual

Grupo

Aparelhos

Arco

Bola

Maças

Fita=

5 Arcos

3 Fitas e 2 Bolas

Quadro geral de medalhas

Ver também
 Copa do Mundo de Ginástica Artística de 2022

Referências

2022 na ginástica
2022
Eventos esportivos afetados pela invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022

Copa do Mundo de Ginástica Rítmica de 2022


Jacob Riise (født 12. september 1791 i København, død 24. februar 1872 sammesteds) var en dansk lærer, forfatter, oversætter, boghandler, bladudgiver og kammersekretær, bror til Johan Christian Riise.

Riise var ældste søn af bogholder, senere købmand og vekselmægler, Christian Fischer Riise og Caroline Wilhelmine, f. Foltmar. Han var barnebarn af organist Johan Foltmar og tilhørte således en kendt og kultiveret københavnerfamilie. Som ung blev han undervist af  N.F.S. Grundtvigs gode ven, cand.theol. Hans Hatting Laurberg, og blev student i 1809. Fra 1811-21 var han lærer i geografi og historie på Borgerdydskolen og var samtidig  fra 1819-20 amanuensis på Universitetsbiblioteket. I 1824 til Det Kongelige Bibliotek som kopist og var fra 1829-31 også amanuensis der. Han grundlagde i 1829 en antikvarisk boghandel med tilhørende bibliotek og udnævntes i 1831 til kammersekretær.

Riise skrev og oversatte flere lærebøger inden for sine fag, geografi og historie. I 1820 udkom hans Haandbog i Geographien med indledning af Christian Molbech, og siden fulgte  en oversættelse af Karl Friedrich Beckers meget udbredte verdenshistorie i tolv bind. Han var idémæssig ophavsmand til sin bror Johan Christian Riises populære
Archiv for Historie og Geographie, der udkom fra 1820-38, og Historisk-geographisk Archiv, der var en fortsættelse af det første. Riise oversatte adskillige tekster og overtog i 1850 den redaktionelle ledelse af organet, der lukkede i 1864. Derudover var han oversætter af skønlitteratur på engelsk, tysk og fransk og redigerede og udgav i årene 1825-31 tidsskriftet Nyt Bibliotek for Morskabslæsning. Det blev gennem tiden til oversættelser af bl.a. James Fenimore Cooper og Alexandre Dumas. Desuden leverede han biografier, bl.a. af Johannes Ewald, til Galleri af berømte og mærkelige danske Mænd og Qvinder i 1850. Han efterlod en betydelig bogsamling ved sin død.

Riise giftede sig i 1823 med Jensine Emilie f. Hansen, datter af urtekræmmer Peter Frederik Hansen. Parret fik tre sønner; malermester August Riise, kontorchef Carl Riise og  premierløjtnant Martin Riise.

Kilder
 Erslev, Thomas Hansen, Almindeligt Forfatter-Lexicon, 1847
 Dansk Biografisk Leksikon

Noter

Personer fra København
Danskere i 1800-tallet
Oversættere fra Danmark
Personer i Dansk Biografisk Leksikon
Bogsamlere fra Danmark
Boghandlere fra Danmark
Faglitterære forfattere fra Danmark
Geografer fra Danmark
Redaktører fra Danmark
Historikere fra Danmark

Jacob Riise


Ilirios sau Ilirius (greacă veche: Ἰλλυριός, Illyrios) este strămoșul mitologic eponim al triburilor ilire.

Originile

Cadmos și Harmonia
Potrivit Bibliotheca, Ilirios a fost fiul cel mai mic al lui Cadmos și al Harmoniei care în cele din urmă a devenit strămoșul eponim al ilirilor. Ilirios s-a născut în timpul unei expediții împotriva ilirilor.

Polifem și Galateea
Potrivit Războaielelor Ilire de Appian, Ilirios a fost fiul ciclopului Polifem și al soției sale Galateea, avându-i ca frați pe Celtus și Galus. Copiii lui Polifem au migrat din Sicilia și au domnit peste popoare numite după ei: celți, iliri și galateni.  Aceasta genealogie a fost cel mai probabil compusă de fondatorii corintieni ai coloniei Epidamnus și conservate de Appian în lucrarea sa.

Urmași
Ilirios a avut șase fii și trei fiice, ale căror nume au fost asociate cu anumite triburi:

Fii
 Encheleus (Εγχελέα) din Enchelaeae
 Autarieus (Αυταριέα) din Autariates
 Dardanus (Δάρδανον) al dardanilor
 Maedus (Μαίδον)
 Taulas (Ταυλαντά) al taulanților
 Perrhaebus (Περραιβόν) din Perrhaebi

Fiice
 Partho (Πάρθω) din Partheni
 Daortho (Δαορθώ) din Daors
 Dassaro (Δασσαρώ) din Dassaretae

Nepoți
 Pannonius sau Paeon (fiul lui Autarieus) al panonilor

Strănepoți
 Scordiscus (fiul lui Pannonius) al scordiscilor
 Triballus (fiul lui Pannonius) al tribalilor

Referințe

Bibliografie

Mitologia greacă

Ilirios


حمام الصالحين  هو حمام روماني يعود إنشاءه إلى ماقبل عشرين قرن كإنجاز ومعلم للعهد الفلافيني المؤسس 69 م.

الموقع

يوجد حمام الصالحين على بعد 6 كم من مدينة خنشلة التي تقع بالشرق الجزائري وتبعد عن العاصمة الجزائر ب 545 كلم والاسم الروماني للمدينة هو ماسكولة، وتتواجد بجبال الأوراس بالضبط ببلدية الحامة وكانت المنطقة في القديم تعرف بنوميديا.

التاريخ

استنادا إلى المنقوشات المكتشفة هذا المركب قد تم تشييده أو إعادة إستغلاله في الفترة الفلافيانية خلال حكم الإمبراطور فلافيان
شيد حمام الصالحين في الحقبة الفلافيانية كما تدل على ذلك تسميته، وهي فترة حكم الإمبراطور الروماني: تيتوس فلافيوس فسباسيانوس.
اسس الإمبراطور فسباسيان حقبة جديدة في تاريخ روما عرفت في مدى التاريخ بالحقبة الفلافيانة. حيث تميزت فترة حكم الإمبراطور بالازدهار والتطور.

العمارة

 حمام الصالحين عبارة عن صرح لإستغلال المياه الجوفية الحارة والباردة. استعملت الحجارة في بناءه.
يتكون من تشكيلة مختلفة من المسابح، أهمها:
 المسبح المستطيل، طوله 14م عرضه 10م ,و عمقه 1م و45سم. محاط بأعمدة.
 المسبح الدائري، قطره 8م وعمقه 1م و45سم. كان مغطى بقبة.
 ثلاث غرف تحتوي كلها على أربع مسابح.
 طور حمام الصالحين في الفترة الإستعمارية الفرنسية حيث تم بناء غرف للإستحمام وأخرى للمبيت. وببعد الاستقلال قامت الدولة الجزائرية ببناء مركب عصري للإستحمام كما انشأت مرافق أخرى مثل الفنادق والمطاعم.
يُقال أنَّه يشفي العـديد من الأمراض لما تمثله نوعية المياه الحارة المعدنية الخارجة من باطن الأرض، فلقد كان مركزًا للراحة والاستجمام للعـديد من الــملوك وقادة الجيوش الرومانية.

انظر أيضًا
 حمام أولاد تبان

المراجع

وصلات خارجية
Aquae Flavianae ل Ghezaltar
صور حديثة للمركب

معرض الصور

أماكن مأهولة سابقا في الجزائر
تأسيسات القرن 1
حمامات
حمامات استشفائية جزائرية
حمامات رومية
عمارة رومانية قديمة في الجزائر
مبان ومنشآت اكتملت في القرن 1
مبان ومنشآت في ولاية خنشلة
حمام الصالحين

حمام الصالحين


is a well-known fashion designer who has designed many uniforms in high-profile businesses and venues across Japan. She is the daughter of Japanese fashion designer Jun Ashida who at one point of his career was the dressmaker of Empress Michiko.

Biography
Born in 1964 in Tokyo, Tae is the second daughter of Jun Ashida. After graduating from high school at Institut Le Rosey in Switzerland, Tae went on to graduate from the Apparel Design department at The Rhode Island School of Design as a Bachelor of Fine Arts.

In 1991, she debuted as an independent designer for Miss Ashida and presently is an active designer in her father's company and is being groomed to take over her father's business. Tae has also designed uniforms for the female members of the Tokyo Trust Bank (UFJ Trust Bank), performers at Tokyo's Disney Resort and the uniforms for SK-II, Max Factor's top brand in Asia.

External links
 Miss Ashida's Official Website

Alumni of Institut Le Rosey
1964 births
Living people
Japanese women fashion designers

Tae Ashida


مؤتمر الجوالات العالمي  والذي يعرف باختصار MWC هو أكبر مؤتمر في العالم لإعلان جديد الشركات المتعلقة بالاتصالات وتقنيتها كالجوالات والأجهزة اللوحية. بدأ المؤتمر في البداية تحت مستمى النظام العالمي للإتصالات المتنقلة ومن ثم تم تغيير الاسم إلى (3GSM) بعد دخول تقنية الجيل الثالث للعالم.. ولا زال هناك البعض ممن يطلقون عليه (3GSM) ولكن أعتمد اختصار (MWC) كاختصار لمؤتمر الجوالات العالمي..

المؤتمر يعقد بشكل سنوي في شهر فبراير من كل عام.. ومنذ نشأته وهو يعقد في إسبانيا وتحديداً في مدينة برشلونة.. يحصد حضوراً ضخماً فمنذ البداية وحتى عام 2006 كان يقدر عدد الحضور لهذه المؤتمر بما يتراوح منا بين 50.000 – 60.000 شخص.. وبعد عام 2006م إزدادت الأعداد وأصبح يحضره من أكثر من 200 دولة حول العالم..

وفي عام 2011م اعتمدت مدينة برشلونة هي المستضيف لهذا الحدث العالمي حتى عام 2018م.. ومن ثم سيتم اختيار مدينة ودولة جديدة لاحتضان هذا المؤتمر.. وهذا العام سيعقد المؤتمر ابتداءً من 27 فبراير حتى الأول من مارس.

أبرز الأجهزة التي ظهرت في هذا المؤتمر
 جهاز إتش تي سي ليجند وإتش تي سي ديزاير في عام 2010م..
 جهاز سامسونج الشهير الجالكسي اس 2 في عام 2011م..
 سوني اريكسون بجهاز (Xperia Play) في 2011م..
 مجموعة إل جي أصدرت في ذات العام جهاز (Optimus 3D) و(Optimus Pad)..

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للملتقى
 ماذا يعني «مؤتمر الجوالات العالمي - MWC» ؟

أحداث دورية أسست في 1987
تأسيسات سنة 1987 في إسبانيا
لاسلكي
معارض تجارية
منظمات الاتصالات عن بعد
مواقع جذب سياحي في برشلونة
مؤتمرات اتصالات

ملتقى عالم الهاتف النقال


واريو (بالإنجليزية: Wario ؛ باليابانية: ワリオ، واريوه) هو شخصية خيالية في سلسلة ألعاب فيديو «سوبر ماريو» من تأليف المصمم الياباني غانبي يوكوي. واريو كان مصمم ليكون عدواً لماريو، وظهر لأول مرة على جهاز الجيم بوي في سنة 1992 في لعبة أرض سوبر ماريو 2: 6 قطعة ذهبية كالعدو الأساسي والرئيس الأخير. منذ ذلك الوقت، تطور واريو ليصبح البطل الرئيسي ومضاد البطل في ألعابه الخاصة الممتدة في كلا من سوق أجهزة الألعاب المحمولة ووحدات التحكم، بالإضافة إلى المرات العديدة التي ظهر فيها في الأجزاء الخاصة من سلسلة ألعاب سوبر ماريو، صوته يؤديه تشارلز مارتينت والذي يؤدي أيضاً أصوات ماريو ولويجي ووالويجي.

شخصية واريو وحركاته هي غالباً العكس من ماريو ذو الطبيعة البطولية والكريمة، تماماً كما الأحرف الأولى من اسميهما معكوسة. الاسم واريو هو مزيج من اسم ماريو مع الصفة اليابانية وارووي (悪い) والتي تعني «سيء»؛ إذاً المعنى هو «ماريو سيء». صدفةً الحرف الـ W يمثل أيضاً الـ M مقلوبة، والذي تم التعرف من قبل الكثيرين كعلاقة متبادلة.

مراجع

شخصيات ألعاب فيديو ذات قوة خارقة
أصحاب أعمال خياليون
إيطاليون خياليون
إيطاليون خياليون في ألعاب فيديو
زعماء (شخصيات ألعاب فيديو)
شخصيات ألعاب فيديو ذكور
شخصيات ألعاب فيديو ظهرت في سنة 1992
شخصيات خيالية ذات قوة خارقة
شخصيات سرية في ألعاب الفيديو
شخصيات ماريو
مجرمون خياليون ألعاب فيديو
مستكشفون خياليون ألعاب فيديو
نينتندو

واريو


ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1358 දී පමණ වික්‍රමබාහු නම් කුමාරයෙක් නිශ්ශංක අලගක්කෝනාර ගේ උපකාරය ඇතිව කැරැල්ලක් මෙහෙයවා ගම්පොළ සිහසුන පස්වන පරාක්‍රමබාහු රජතුමාගෙන් පැහැරගෙන තුන්වන වික්‍රමබාහු නමින් රජ විය. මේ කැරැල්ල සඳහා උතුරේ ආර්ය චක්‍රවර්ති සහය වූ බව පිළි ගැනේ.

තුන්වන වික්‍රමබාහු රජුගේ අගමැති වශයෙන් සිටි සේනාධිලංකාර ඉවත් කොට නිශ්ශංක අලගක්කෝනාර පත් විය. මේ වන විට යාපනයේ පාලකයා ව සිටි ආර්ය චක්‍රවර්ති මන්නාරමේ සිට පානදුරය දක්වා තොටුපලවල අයබදු රැස් කිරීමේ අයිතිය තමා යටතට ගත්තේය. මේ නිසා කෝට්ටේ බලකොටුව ඉඳි කළ අලගක්කෝනාර, ආර්ය චක්‍රවර්ති පළවා හැර බටහිර තොටුපොළවල අයිතිය ලබා ගත්තේය. මෙයට කුපිත වූ ආර්ය චක්‍රවර්ති නැවතත් ගම්පොළට ආක්‍රමණයක් මෙහෙය වීය. සාර්ථකව එයට මුහුණ දුන් අලගක්කෝනාර, ආර්ය චක්‍රවර්තීව පළවා හැරියේය.

තුන්වන වික්‍රමබාහු රජුගෙ රාජ්‍ය කාලය හැටියට සැලකෙන්නෙ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1359 සිට ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1372 දක්වා කාලයයි. මේ රජුගෙන් පසු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1372 දී පස්වන බුවනෙකබාහු රජ බලයට පත් විය.

සබැඳි පිටු
 සිංහලේ රාජාවලිය

ගම්පොල රාජධානිය
ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය
සිරි සඟ බෝ රාජ වංශය
ශ්‍රී ලංකාවේ රජවරු

තුන්වන වික්‍රමබාහු රජ


ميشيل جورج جين برودوم (ولد في 24 يناير 1959 في مدينة آرلون) يعرف بمسمى ميشيل برودوم مدرب كرة قدم بلجيكي الجنسية، كان يلعب في مركز الحراسة، ولعب للمنتخب البلجيكي يبلغ طوله 1.83 متر. درب نادي الشباب السعودي في عام 2011 وحصل معه على الدوري السعودي 2011 بدون أي خسارة في انجاز تاريخي للمدرب. وفي 2013 قرر الشباب وبرودوم بفسخ العقد بينهما بالتراضي. ظل مدرب نادي كلوب بروج بين سنوات 2013-2017. يدرب حاليًا نادي ستاندارد لييج.

سجله كحارس مرمى سابق
 بدأ برودوم مسيرته الكروية الناجحة في فريق ستاندر دي لياج والذي كان من ناشئيه ولعب للفريق الأساسي له عام 1977 ولعب في الفريق الأول لمدة كبيرة.
 انتقل برودوم إلى صفوف ميشلين في عام 1986 وكان من دعائم الفريق الأساسية حتى عام 1994 الذي فيه انتقل إلى صفوف فريق بنفيكا البرتغالي.
 لعب برودوم في صفوف المنتخب البلجيكي لمدة كبيرة فبدأ مسيرته مع منتخب بلاده في عام 1978 وفي مباراة النمسا لتصفيات كأس الأمم الأوروبية.
 كما لعب برودوم للمنتخب البلجيكي في بطولة كأس العالم 1990 في إيطاليا إضافة إلى 1994 في الولايات المتحدة الأمريكية قبل أن يعتزل اللعب نهائياً عام 1999.

سجله كمدير فني
 بدأ برودوم مسيرته التدريبية في عام 2001 مع فريقه ستاندر دي لياج ودربه لمدة عام حتى 2002 إلا أنه لم يحقق معهم بطولات.
 ثم عاد مرة أخرى إلى ستاندر دي لياج عام 2006 وحقق مع الفريق الدوري البلجيكي للمرة الأولى في تاريخه في موسم 2007 - 2008.
 ويعتبر هذا الإنجاز هو نقطة تحوّل هذا المدرب إلى عالم النجومية في التدريب ليتقدم بعدها العديد من الأندية الأوروبية للظفر بخدمات هذا المدرب ولكنه في خطوة مفاجئة فضل التوقيع لنادي جينت البلجيكي ليحرز معه المركز الثالث بالدوري وبطولة الكأس.
 ثم تولى مسئولية فريق تيفنتي الهولندي، قبل أن يرحل عنه ويتجه إلى صفوف نادي الشباب السعودي في عام 2011 وحصل مع نادي الشباب السعودي على الدوري بدون أي خسارة وفي انجاز تاريخي للنادي وللمدرب. في 18 من سبتمبر 2013 قرر نادي الشباب السعودي والمدرب برودوم بفسخ العقد بين الطرفين بالتراضي قبل ان ينتقل لتدريب كلوب بروج البلجيكي.

روابط خارجية

مصادر

لاعبو كرة قدم رجالية بلجيكيون
لاعبو كرة قدم رجالية بلجيكيون مغتربون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سيراين
رياضيون بلجيكيون مغتربون في البرتغال
رياضيون من مقاطعة لياج
فالونيون
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو بنفيكا
لاعبو ستاندارد لييج
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كأس العالم 1994
لاعبو كرة قدم بلجيكيون
لاعبو كرة قدم بلجيكيون مغتربون
لاعبو كيه في ميخيلين
لاعبو منتخب بلجيكا لكرة القدم
مدربو الدوري الهولندي الممتاز
مدربو تفينتي أنشخيدة
مدربو ستاندارد لييج
مدربو كرة قدم بلجيكيون
مدربو كرة قدم بلجيكيون مغتربون
مدربو نادي الشباب (السعودية)
مدربو نادي غينت
مواليد 1959
مواليد في سيراين

ميشيل برودهوم


Jérôme Sandlarz est un documentariste et journaliste français.

Auteur de reportages et de documentaires pour la radio et la télévision publique, il a contribué à la conception des premiers programmes de la station Mouv' en 1996 et à ceux de l'émission Les Pieds sur terre créée en 2002 par Sonia Kronlund sur France Culture.

Pour la télévision, il a réalisé des reportages traitant de la création musicale dans le cadre du magazine culturel Métropolis, diffusé sur Arte.

Biographie

Études
Ancien étudiant de l'université Sorbonne Paris Nord, Jérôme Sandlarz est titulaire d'une maîtrise de "Sciences de l'information et de la communication".

Parcours à la radio
Jérôme Sandlarz a signé plusieurs centaines de reportages et documentaires sociaux et musicaux pour différentes chaînes de Radio France et médias culturels depuis 1995 : Le Mouv', France Culture, France Inter, France Musique, Fip, France Bleu et Arte radio.

Il y a collaboré à la plupart des programmes de la radio publique intégrant des expressions sonores documentant le réel par l'observation et la captation en situation sur le terrain : Les pieds sur terre, Le Vif du sujet, On est tous dans le brouillard, Tout un monde, Eclectik, Une vie une œuvre / Toute une vie, À voix nue, L'humeur vagabonde, Décibels, Sur les docks / Lsd - La série documentaire, La Fabrique de l'Histoire, Une histoire particulière, Surpris par la nuit, Les ateliers de création France Bleu...

Partie prenante de l'équipe de reporters de l'émission Les pieds sur terre dès 2002, il est l'auteur de plus de 300 récits sonores pour le programme et a assuré sa coordination par intérim en 2012.

Parmi ses œuvres sonores et radiophoniques

 2002 : Les cyberdépendants, documentaire de 26 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission Les pieds sur terre.
 2002 : Le New Morning, documentaire de 58 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission Surpris par la nuit.
 2013 : Hommage à Manu Dibango, itinéraire musical d'un monstre sacré, une biographie sonore en 5 épisodes de 29 min, produite et diffusée par France Culture dans le cadre de l'émission À voix nue.
 2014 : La Nièvre a une dent contre son dentiste, documentaire de 28 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission Les pieds sur terre.
 2015 : Jean-Loup Dabadie, les choses de la vie, portrait sonore en 5 épisodes de 28 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission À voix nue.
 2015 : Professions insolites, 10 portraits sonores de 2 min 30 de Jérôme Sandlarz et Farida Taher, produits et diffusés par France Bleu dans le cadre de L'Atelier de création Ile de France.
 2015 : Marion, harcelée jusqu'au suicide, portrait sonore de 28 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission Les pieds sur terre.
 2016 : La voix dans tous ses états, 5 documentaires de 59 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission Culture Musique été.
 2017 : Romanesque, histoires d'Alexandre Romanès, création sonore en huit épisodes, produite et éditée par ARTE Radio.
 2017 : Boris Bergman, le joueur de mots, portrait sonore en 5 épisodes de 28 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission À voix nue.
 2018 : Maxime Le Forestier, portrait sonore en 5 épisodes de 31 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission À voix nue.
 2017 : Denise Glaser, une icône télévisuelle, documentaire de 52 min, produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission La fabrique de l'histoire.
 2019 : Au Voleur, 4 documentaires de 57 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire.
 2019 : Sergio Leone (1929-1989), l'expérimentateur populaire, biographie sonore de 58 min, produite et diffusée par France Culture dans le cadre de l'émission Toute une vie.
 2020 : Claude Nougaro, biographie sonore de 59 min, produite et diffusée par France Culture dans le cadre de l'émission Toute une vie.
 2020 : En mal de toit : état des lieux du mal-logement, 4 documentaires de 54 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire.
 2020 : Vieillesse et dépendance, la vie sous contrainte, 4 documentaires de 55 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire.
 2020 : Coluche, le bouffon de la République (1944-1986), biographie sonore de 58 min, produite et diffusée par France Culture dans le cadre de l'émission Toute une vie.
 2021 : Le lac de mélancolie, le dernier voyage de Philippe, création sonore de Jérôme Sandlarz et Fanny Leroy, réalisée avec Annabelle Brouard, produite et diffusée par France Culture dans le cadre de l'émission L'Expérience, avec le soutien de la bourse Brouillon d'un rêve de la Scam.
 2021 : À votre service, 4 documentaires de 57 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire.
 2021 : Prince (1958-2016), l'affranchi, portrait documentaire de 58 min produit et diffusé par France Culture dans le cadre de l'émission Toute une vie.
 2022 : Au cœur des sports de l'extrême, 4 documentaires de 57 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire.
 2023 : 1,2,3 sommeil !, 4 documentaires de 57 min, produits et diffusés par France Culture dans le cadre de l'émission LSD, la série documentaire. Un des épisodes a été diffusé en avant-première du Festival international de documentaires FIPADOC 2023.
 2023 : Fela Kuti (1938-1997), la musique est un sport de combat, documentaire de 63 min, produit et diffusé sur France Culture dans le cadre de l'émission Toute une vie.
 2023 : Tous fans de Johnny, 5 portraits sonores de 3 min, produits et diffusés sur France Bleu dans le cadre de L'Atelier de création Midi Aquitaine.

 Parcours à la télévision
Jérôme Sandlarz a réalisé pendant quatre ans (de 2007 à 2011) des sujets musicaux sur Rodolphe Burger, Manu Dibango, Yael Naim, Nirvana, Queen, Georges Brassens, Sandrine Piau, etc, pour le magazine culturel hebdomadaire télévisé Métropolis diffusé sur Arte (Produit par Agat Films).

 Éducation aux médias
Il encadre des ateliers d'éducation aux médias et des formations au reportage radiophonique auprès de divers publics dans différentes institutions (collèges, lycées, écoles, universités, entreprises, médias, centres d'animation municipaux…)

 Exposition
En collaboration avec Louiza Malki, artiste photographe, Jérôme Sandlarz raconte et documente au micro la période du premier confinement dans un établissement d'hébergement pour personnes âgées dépendantes (EHPAD) à Saint-Ouen.Mon ehpad dans la tempête est le titre de l'exposition, du livre et du CD audio qui retracent leur immersion photographique et sonore.

 Famille
Jérôme Sandlarz a pour compagne Fanny Leroy, femme de radio, qui collabore à certaines de ses créations sonores.

 Publication
Spécialisé dans les musiques du monde, il a occasionnellement contribué à Mondomix.

Il est le co-auteur d'une biographie consacrée au musicien nigérian Fela Anikulapo Kuti (1938 - 1997), Fela, le combattant,'' publiée en juin 2002.

Notes et références

Liens externes
Sites dédiés au documentariste
 https://www.radiofrance.fr/personnes/jerome-sandlarz
 https://www.francebleu.fr/les-equipes/jerome-sandlarz
 https://www.arteradio.com/auteurs/jerome_sandlarz

Journaliste français du XXIe siècle

Jérôme Sandlarz


Milan Rapaić (d. 16 Ağustos 1973), Hırvat millî orta saha futbolcusu. Daha önce Hajduk Split, Perugia, Fenerbahçe, Ancona ve R. Standard de Liège'de forma giydi.

Millî takım golleri

Başarıları
Hajduk Split
 Hırvatistan Ligi: 1994, 1995
 Hrvatski nogometni kup: 1993, 1995
 Hrvatski nogometni superkup: 1993, 1994

Fenerbahçe
 Süper Lig: 2000-01

Dış bağlantılar
 TFF Profili

Hırvat futbolcular
Hırvatistan millî futbol takımı futbolcuları
HNK Hajduk Split futbolcuları
AC Perugia Calcio futbolcuları
Fenerbahçe SK yabancı futbolcuları
AC Ancona futbolcuları
R. Standard de Liège futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Yaşayan insanlar
Süper Lig futbolcuları
Pro League futbolcuları
Serie A futbolcuları
Resim aranan futbolcular
Orta saha futbolcuları

Milan Rapaić


Akpınar, Adana ilinin Yüreğir ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1909 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yumurtalık ilçesine bağlıyken, 4 Mayıs 1960'ta Adana merkez ilçeye bağlandı. Yüreğir ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.

Coğrafya
Adana il merkezine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Yüreğir'in mahalleleri

Akpınar, Yüreğir


The Old Rep (oprindeligt Birmingham Repertory Theatre) er et teater på Station Street i Birmingham i England. Det var det første teater i landet, der blev bygget specifikt til repertoireplanlægning. Det fungerede som Barry Jacksons permanente hjem, og den stadig mere etablerede amatørteatergruppe, The Pilgrim Players, der senere blev kendt som Birmingham Repertory Company. Jackson gav midlerne til opførslen af bygningen, og han etablerede sit professionelle firma her.

Det blev tegnet af arkitekten S. N. Cooke, der var en af Jacksons kolleger fra Birmingham School of Art, i samarbejde med Jackson selv. De fik begge inspiration fra teatre de havde besøgt i Tyskland. Designet blev særlig påvirket af Max Littmanns bygning Künstlertheater i München fra 1908.

I 2014 overtog Birmingham Ormiston Academy driften af Old Rep.

Teatret ligger lige overfor New Street Station. Over teatrets hoveddør er indsat en mindeplade for Barry Jackson. Tæt ved ligger Storbritanniens ældste biograf, som stadig er i drift; Electric Cinema.

Historie
Opførslen af teatret begyndte i oktober 1912, og det tog 4 måneder at færdiggøre. Det åbnede dørene den 15. februar 1913 med en opførsel af William Shakespeares Helligtrekongersaften, efterfulgt af Barry Jackson der læste digtet The Mighty Line, der var skrevet af skuespilforfatteren John Drinkwater. Virksomheden påbegyndte Barrys vision om at "tjene som kunst i stedet for at lade denne kunst tjene et kommercielt formål". I årene efter åbningen producerede teatret en række opførsler af både klassiske tekster og nye skuespil.

I 1917 blev Birmingham Repertory Company en pioner inden for teaterindustrien ved at blive det første teater i Storbritannien, der udnævnte en kvindelige scenechef, hvilket sket med Maud Gill. I sin selvbiografi See the Players skrev hun at "en kvinde bør ikke sættes til at lede scenefolk fordi arbejdende mænd ikke ville tage ordre for hende, men hun besluttede, at siden mødre havde holdt orden i hjemme siden tidernes morgen, så var måden at håndtere det på ved at behandle dem som en mor ville. Det virkede."

I 1923 modtog Jackson en guldmedalje fra Birmingham Civic Society, som kort efter blev fulgt op med at blive slået til ridder i 1925 for sin tjeneste ved teatret. Sir Barry Jacksons store rolle i Birminghams sceneliv blev anerkendt igen i 1955, hvor han blev æresborger i byen.

Teatret modtog den første bevilling fra Arts Council England i 1954, hvilket var på £3.000 (svarende til omkring £77.000 i 2019). I 1960 mødtes Jackson med Birmingham City Council og Arts Council England for at få garantier på midler til at etablere et nyt teater. Dette ko i stand i 1968, og planerne for New Rep begyndte at gå i gang

I 1971 flyttede Old Rep til en ny teaterbygning i Broad Street, der i dag kendes som Birmingham Repertory Theatre, pg The Old Rep blev overtaget Birmingham City Council. Mellem 2011 og 2013 vendte teaterfirmaet tilbage til Station Street, mens Birmingham Repertory Theatre og Library of Birmingham blev ombygget. I 2013 fejrede man 100-året for grundlæggelsen med en række forestillinger, turneer og forskellige aktiviteter på teatret.

Bygningen er blevet listed building af 2. grad, og har stadig en stor del af den oprindelige indretning.

Referencer

Eksterne henvisninger

 The Old Rep Official Website
 Birmingham Ormiston Academy Website
 Old Rep på National Trusts hjemmeside

Teatre i Storbritannien
Birmingham
Etableret i 1913

Old Rep


was a town located in Higashiuwa District, Ehime Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 4,458 and a density of 171.59 persons per km². The total area was 25.98 km².

On April 1, 2004, Akehama, along with the towns of Nomura, Shirokawa and Uwa (all from Higashiuwa District), and the town of Mikame (from Nishiuwa District), was merged to create the city of Seiyo.

External links
Official website of Seiyo

Dissolved municipalities of Ehime Prefecture
Seiyo, Ehime

Akehama, Ehime


Le Malerweg, en français « sentier des peintres », est un sentier de randonnée d'Allemagne situé dans le massif gréseux de l'Elbe, non loin de la frontière tchèque, au sud-est de Dresde. Sur  en boucle le long de l'Elbe au départ de Pirna, il traverse des paysages de collines. Il tient son nom du fait que de nombreux peintres comme Adrian Ludwig Richter ou Caspar David Friedrich y ont peint de nombreuses toiles, inspirés par les formations rocheuses de cette région à la géologie singulière. En 2007, il est élu « plus beau sentier de randonnée d'Allemagne ».

Notes et références

Itinéraire de randonnée en Allemagne
Itinéraire de randonnée en boucle
Culture en Saxe
Sport en Saxe
Arrondissement de Suisse-Saxonne-Monts-Métallifères-de-l'Est

Malerweg


Ele, Ela, Quem? é um filme brasileiro de gênero comédia romântica, dirigido Luís de Barros, com roteiro de Daniel Rocha, lançado em 1980 e gravado em 1977.

A produção do filme se iniciara em 1977, marcando o retorno de Luís de Barros  ao cinema, uma vez que o último filme que havia dirigido tinha sido Vagabundos no Society, em 1962. Além disso, fora o último filme dirigido por Luís, após mais de 60 anos de carreira como cineasta.

Elenco

Ligações Externas

Filmes do Brasil de 1980
Filmes dirigidos por Luiz de Barros
Filmes de comédia do Brasil
Filmes em língua portuguesa

Ele, Ela, Quem?


Lamberto Lambertini (* 12. März 1946 in Neapel) ist ein italienischer Theaterschaffender und Filmregisseur.

Leben
Lambertini brach ein Medizinstudium ab, um sich in Paris einige Zeit der Malerei zu widmen. Nach Rückkehr in sein Geburtsland schrieb er für Theater und vor allem das Radio, für das er einige Hörspiele wie Diabolik e Eva Kant uniti nel bene e nel male oder Napoli e contorni verfasste. Ab 1982 war er künstlerisch mit Concetta und Peppe Barra bis zum Tode Concettas 1993 verbunden; für die gemeinsam gegründete Theatergruppe kamen zahlreiche Stücke aus Lambertinis Feder zur Aufführung (wie Peppe e Barra, Assola per due, Il silenzio di Pulcinella). Für das Fernsehen verantwortete er einige Dokumentationen.

1994 hatte sein erster Spielfilm, Vrindavan Film Studio, unter den damaligen schwierigen Verleihverhältnissen kaum Kinoeinsätze in Italien, war jedoch in anderen Ländern, besonders in Indien, ein Erfolg. 2006 konnte Lambertini für seinen Historienfilm Fuoco su di me Omar Sharif für die Hauptrolle gewinnen.

2001 erschien mit "Sono nata a Procida, memoria impossibile di Concetta Barra" ein Buch Lambertinis.

Filmografie (Auswahl)
 1994: Vrindavan Film Studio
 2006: Fuoco su di me

Weblinks

 Biografie bei mymovies (italienisch)
 Lebenslauf bei teatroteatro (italienisch)

Einzelnachweise

Filmregisseur
Autor
Drehbuchautor
Italiener
Geboren 1946
Mann

Lamberto Lambertini


UD Granadilla Tenerife er en spansk fodboldklub for kvinder, hjemmehørende i Granadilla de Abona, De Kanariske Øer. Klubben blev etableret i 2013 og spiller i Primera División (kvinder). Hjemmekampene spilles på Estadio Francisco Suárez, som har 2.000 siddepladser.

Aktuel trup
Pr. 1. juli 2019

Referencer

Eksterne henvisninger
Hjemmeside
Futbolme holdprofil

Kvindefodboldklubber i Spanien
Tenerife
Etableret i 2013

UD Granadilla Tenerife


Onthophagus vigilans é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Boucomont em 1921.

Referências

Ligações externas

vigilans
Coleópteros descritos em 1921

Onthophagus vigilans


موحدون مفردها موحد وتشير إلى:
 أتباع الديانات التوحيدية، التي تؤمن بوجود إله واحد للكون مع اختلاف معتقداتهم.
 الدولة الموحدية: دولة قامت في بلاد المغرب (المغرب الكبير)، وسميت بهذا نسبة إلى مؤسسيها حيث كانوا يعرفوا بالموحدين ومؤسسها الحقيقي محمد بن تومرت.
 موحدون دروز: عرقية دينية تدين بمذهب التوحيد ذو التعاليم الباطنية الذي تعود أصوله إلى الإسماعيلية، إحدى فرق الشيعة، ويعتبرون النبي شعيب المؤسس الروحي لهم.

موحدون (توضيح)


Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi ya da Vietkong (Vietnamca: Mặt trận Dân tộc Giải phóng Việt Nam kısa ismi ile Việt Cộng), 20 Aralık 1960'ta Güney Vietnam yönetiminin çökertilmesi, Kuzey ve Güney Vietnam'ın yeniden birleştirilmesi amacıyla oluşturulan silahlı örgüt.

Cephe 1962'de siyasi kolu niteliğindeki Komünist Halkın Devrimci Partisi'nin askeri kolunu oluşturdu. Gene de, hem siyasi örgütünde hem de askeri kanadı olan Vietkong'da komünist olmayan pek çok kişi yer alıyordu. Vietkong, Vietnam Savaşı sırasında büyük rol oynadı. Vietnam Savaşı'nda Güney Vietnam'a düşman değildi. Fakat Güney Vietnam hükûmetinin ABD ile Kuzey Vietnam'a karşı anlaşması ile kendilerine ihanet edildiğini anladılar. Vietkong, Vietnam Savaşı'nda Kuzey Vietnam'ı destekledi. Cephe bütün sosyalist ülkelerde, ayrıca çeşitli tarafsız ülkelerde diplomatik temsilcilikler kurdu. Haziran 1969'da da Güney Vietnam Geçici Devrimci Hükûmeti adıyla geçici bir hükûmet oluşturduğunu açıkladı. 1976'da Vietnam yeniden birleşince, Çinhindi Komünist Partisi ve başka siyasi örgütlerle beraber Ulusal Birleşik Cephe'yi oluşturdu. Her şeye rağmen Vietkong güçleri Vietnam İç Savaşı'nda Kuzey ve Güney Vietnam güçlerinden daha önemli bir rol üstlenmiştir.

Ulusal Kurtuluş Cephesi
Ulusal Kurtuluş Cephesi
Ulusal Kurtuluş Cephesi
Gerilla örgütleri
Asya'daki komünist partiler
Ayaklanmalar
Aşırı sol
Ulusal kurtuluş orduları

1954'te Asya'da kurulan oluşumlar
1976'da feshedilmiş oluşumlar

Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi


Endoskopija (pogled iznutra) postupak je, koji se koristi u medicini za pregled unutar tijela. Endoskopski postupak koristi endoskop za ispitivanje unutrašnjosti šupljeg organa ili tjelesne šupljine. Za razliku od mnogih drugih medicinskih tehnika snimanja, endoskopi se ugrađuju izravno u organ.

Postoje mnoge vrste endoskopa. Ovisno o mjestu u tijelu i vrsti zahvata, endoskopiju može izvesti liječnik ili kirurg. Pacijent može biti potpuno svjestan ili pod anestezijom tijekom postupka. Najčešće se termin endoskopija koristi za pregled gornjeg dijela gastrointestinalnog trakta, što je poznato kao ezofagogastroduodenoskopija. Za nemedicinsku upotrebu slični instrumenti nazivaju se boreskopi.

Samoosvijetljeni endoskop razvijen je u Kraljevskoj bolnici u Glasgowu u Škotska (jedna od prvih bolnica koja se napajala električnom energijom) 1894./'95. godine na odjelu dr. Johna McIntyrea kao dio njegove specijalizacije u istraživanju grkljana.

Endoskopija se može koristiti za ispitivanje simptoma u probavnom sustavu, uključujući: mučninu, povraćanje, bolove u trbuhu, poteškoće s gutanjem i gastrointestinalno krvarenje. Također se koristi u dijagnostici, najčešće za izvođenje biopsije radi provjere stanja poput: anemije, krvarenja, upale i raka probavnog sustava. Postupak se također može koristiti za tretmane kao što su: kauterizacija žile koja krvari, širenje uskog jednjaka, izrezivanje polipa ili uklanjanje stranog tijela.

Profesionalne organizacije specijalizirane za probavne poremećaje savjetuju, da mnogi pacijenti s Barrettovim jednjakom prečesto primaju endoskopije. Takva društva preporučuju da pacijenti s Barrettovim jednjakom i bez simptoma raka nakon dvije biopsije primaju biopsije prema indikacijama i ne češće od preporučene stope.

Izvori

Dijagnostički postupci

Endoskopija


Le Samadhi du miroir précieux (, japonais : ) est le titre d'un poème zen en chinois classique écrit sous la dynastie Song et attribué au cofondateur de l'école Caodong du bouddhisme chan, Dongshan Liangjie ().

Contenu
Il s'agit d'un poème qui fait autorité sur l'éveil tel qu'il est compris par l'école Caodong, l'une des Cinq maisons du chan. Le poème est attribué à Dongshan Liangjie ().

Hōkyō fait référence au suprême miroir limpide, et ce miroir limpide désigne la sagesse du Bouddha Shakyamuni.

Poème
Ce poème est récité chaque matin des jours impairs dans tous les temples de l'école Sōtō, en alternance avec le Sandōkai.Le Dharma du Tathagata a été transmis intimement par les Bouddhas et les Patriarches,
Maintenant, vous l'avez, préservez-le correctement.
Un bol d'argent couvert de neige, une grue cachée dans l'éclat de la lune,
Les choses de ressemblent sans être égales, même confondues, on sait où elles sont.
Le sens ne se trouve pas dans les mots, au moment décisif il apparaît.
Bougez, et vous êtes piégés, passez à côté, vous voilà dans le doute et l'hésitation.
S'en détourner ou toucher sont erronés, c'est comme une grande boule de feu.
L'exprimer en langue ornée et le voilà souillé.
Au milieu de la nuit, il est parfaitement clair, à l'aube il est caché.
Il est la norme pour toutes choses, utilisez-le pour abolir la souffrance.
Bien qu'il ne soit pas conditionné, il n'est pas au-delà des mots.
Comme un nouveau-né, il est revêtu des cinq aspects,
Il ne vient ni ne part, il n'apparaît ni ne reste,
Baba wawa, uku muku,
Il n'obtient finalement rien car les mots ne sont pas justes.
Il se transforme comme, dans l'hexagramme "feu", lorsque les traits sont changés,
Superposés, ils donnent trois, et cinq quand ils sont permutés.
Comme les cinq goûts de la plante chisô, comme le sceptre de diamant,
Merveilleusement réunis au centre, le tambour et le chant arrivent ensemble.
Il passe par l'origine, il passe par les chemins, il s'insère dans les territoires, il s'insère dans les passages.
Quand on le respecte, c'est le bon augure et il n'y a plus d'offense.
Naturel et merveilleux, cela n'appartient ni à l'illusion ni à l'éveil,
Selon les causes et les conditions, selon les occasions,
Brillant et silencieux,
Si mince qu'il s'insère là où il n'y a pas de faille, si grand qu'il transcende toutes limitations,
Une déviation d'un cheveu et vous êtes hors de sa résonance,
Maintenant il y a l'éveil subit et l'éveil graduel, alors les enseignements et les écoles apparaissent,
Ces enseignements et ces écoles se distinguent, chacun avec sa norme,
Que les enseignements et les écoles soit réalisés ou non, la réalité poursuit son cours.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Sandōkai

Poésie de langue chinoise
Bouddhisme dans la littérature
Poésie du IXe siècle

Le Samadhi du miroir précieux


August Frederick "Fred" Kammer junior (* 3. Juni 1912 in New York City, New York; † 21. Februar 1996 in Hobe Sound, Florida) war ein US-amerikanischer Eishockeyspieler.

Karriere
August Kammer graduierte 1934 an der Princeton University, für deren Eishockeymannschaft er parallel während der gesamten vier Jahre seines Studiums spielte. Anschließend spielte er im Amateur-Eishoceky für den St. Nicholas Hockey Club. Zudem spielte Kammer für mehrere Jahrzehnte lang auf hohem Amateur-Niveau Golf.

International
Für die USA nahm Kammer an den Olympischen Winterspielen 1936 in Garmisch-Partenkirchen teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Bronzemedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen
 1936 Bronzemedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Princeton Tigers)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1936
US-Amerikaner
Geboren 1912
Gestorben 1996
Mann

August Kammer


Le col de Lègnes  est un col de montagne pédestre des Pyrénées s'élevant à  d'altitude dans le Louron, dans le département français des Hautes-Pyrénées en Occitanie.

Il relie le vallon d'Aygues Tortes à l'ouest, au vallon des Gourgs Blancs à l'est.

Toponymie
En occitan, lègne signifie « bûchers » (ici il s'agit de genévriers desséchés souvent seul combustible accessible en montagne loin des forêts), donc le col des bûchers.

Géographie
Le col de de Lègnes est situé entre le pic de Lègnes () au nord-ouest et la crête de Quartau au sud-est. Il surplombe au sud-ouest le lac de Pouchergues () et à l'est le lac des Isclots des Gourgs Blancs ().

Histoire

Protection environnementale

Le col fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 2 : vallée du Louron.

Voies d'accès
Pour atteindre le col par le versant nord, au départ du pont de Prat à la centrale hydro-électrique de Tramezaygues, il faut traverser les gorges de Clarabide par un chemin très escarpé jusqu'à la construction d'un chemin plus sûr construit par les Ponts et Chaussées, et rejoindre le refuge de la Soula. De là prendre le sentier le long du ruisseau de Caillauas jusqu'au lac de Caillauas puis aux lacs des Gourgs Blancs.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des cols des Hautes-Pyrénées
 Liste des cols des Pyrénées

Liens externes

Lègnes
Lègnes
Massif de Perdiguère

Col de Lègnes


تراستامارا (Trastamara) سلالة الملوك حكمت بشبه الجزيرة الأيبيرية في قشتالة في الفترة من 1369 إلى 1516، وأراغون وصقلية وسردينيا من 1412 إلى 1516، في نافارا من 1425 إلى 1479، ومملكة نابولي من 1442 إلى 1516.

أخذت السلالة اسمها من كونت (أو دوق) تراستامارا، لقب النبالة الذي استخدمه إنريكي الثاني قبل أن يصبح ملك قشتالة سنة 1369 خلال الحرب الأهلية التي سمحت له إزاحة أخيه بيدرو.

وبفضل تفاهم كاسبي (التحكيم بين نبلاء أراغونيين وكتالانيين وفالنسيين على خلافة العرش) عام 1412 انتخب فرناندو الأول ملك أراغون الابن الثاني لخوان الأول ملك قشتالة على تاج أراغون، ما أنبت أول فرع في السلالة.

مراجع

تراستامارا
أسرة بورغندي (قشتالة)
نظام ملكي إسباني

تراستامارا


Teotongo es un municipio del estado de Oaxaca.

Toponimia
El origen del topónimo Teotongo proviene del náhuatl Teotolco que significa "en el diocesillo".

Geografía
El municipio de Teotongo cuenta con una extensión territorial de 39.55 km², se encuentra ubicado en las coordenadas  colinda con al norte con los municipios de San Pedro Nopala y Santa Magdalena Jicotlán, al sur con Villa de Tamazulapam del Progreso, al este con La Trinidad Vista Hermosa y San Antonio Acutla y al oeste con Villa de Tamazulapam del Progreso y con Santiago Huajolotitlán.

Población
La población registrada en el censo de población y vivienda de 2010 realizada por el INEGI fue de 951 habitantes de los cuales 433 son hombres y 518 son mujeres.

Principales asentamientos

Economía
La principal actividad económica es la agricultura.

Referencias

Enlaces externos

Municipios del estado de Oaxaca
Distrito de Teposcolula

Teotongo


بدر 2 (عربسات 2د سابقا) على 26 درجة شرقا، هو ساتل تلفزيوني تابع لعرب سات التي يقع مقرها في الرياض. تم إطلاقه في 9 أكتوبر 1998، ينتمي إلى الجيل الثاني لأسطول عربسات للأقمار الصناعية.

تملك هذا الساتل يوتلسات لكنها تؤجره إلى عربسات منذ عام 2002، وكان اسمه سابقا هوت بيرد 5 حيث كان مداره على 13 درجة شرقا، ثم انتقل فيما بعد إلى 33 درجة شرقا وتغير اسمه إلى يورو بيرد 2. في ربيع عام 2003 انتقل هذا القمر الصناعي أخيرا إلى 26 درجة شرقا.

مراجع

وصلات خارجية
 بيانات تقنية من الموقع الرسمي

أقمار اصطناعية عربية
أقمار اصطناعية للاتصالات
يوتلسات

بدر 2


Der er en der skal dø er en dansk kortfilm fra 2013 instrueret af Thomas Porsager efter eget manuskript.

Handling
Filmen handler om en ung pige, der flytter hjemmefra.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

Der er en der skal dø


Die Liyuan-Talsperre ist ein in Bau befindlicher CFR-Staudamm am Fluss Jinsha Jiang (chin. Bezeichnung für den Oberlauf des Jangtsekiang), an der Grenze der Kreise Yulong und Shangri-La in der Provinz Yunnan der Volksrepublik China. Die Talsperre verfügt über ein Wasserkraftwerk mit einer Gesamtnennleistung von 2400 MW, die sich aus je vier Turbinen und Generatoren mit je 600 MW zusammensetzen. Die Bauarbeiten begannen im Jahr 2008. Die Inbetriebnahme des Kraftwerks war für 2012 geplant.

Der 155 m hohe Damm wird einen Stausee mit 727 Mio. m³ Stauinhalt aufstauen, von denen 209 Mio. m³ Nutzraum sein werden. Das normale Stauziel liegt bei 1618 m über dem Meer, das Absenkziel bei 1602 m. Das Einzugsgebiet ist 220.000 km² groß und die Wasseroberfläche 14,73 km².

Die Baukosten betragen 16,2 Milliarden Renminbi, umgerechnet 2,4 Milliarden US-Dollar.

Siehe auch
 Liste von Wasserkraftwerken in China
 Liste von Talsperren in China
 Liste der größten Talsperren der Erde
 Liste der größten Stauseen der Erde
 Liste der größten Wasserkraftwerke der Erde

Einzelnachweise

Staudamm in der Volksrepublik China
Wasserkraftwerk in der Volksrepublik China
Wasserkraftwerk in Asien
Stausee in Yunnan
Stausee in Asien
SLiyuanTalsperre
CFR-Damm
Erbaut in den 2010er Jahren
Wirtschaft (Yunnan)

Liyuan-Talsperre


Fjodor Mihajlovič Smolov (Saratov, 9. veljače 1990.) ruski je nogometni napadač koji igra za Lokomotiv i Rusku nogometnu reprezentaciju.

Klupska karijera
Rođen je u Saratovu, gdje je pohađao nogometnu akademiju. Godine 2007. potpisao je za moskovski Dinamo. U tri sezone ostvario je 68 nastupa, ali je zbog male realizacije (3 pogotka), 2010. poslan na jednogodišnju posudbu u nizozemski Feyenoord. Za nizozemskog prvoligaša odigrao je svega 11 utakmica te nakon isteka posudbe odlazi na dvije sezone u ruskog prvoligaša Anžija iz Mahačkale, gdje je igrao s Kameruncem Samuelom Eto'om, Brazilcem Willianom i Francuzem Lassom. U dvije godine upisao je 26 nastupa za prvu momčad kluba.

Svojevrsni igrački procvat doživljava na jednogodišnjoj posudbi u Uralu iz Ekaterinburga, u kojem se nametnuo kao vođa momčadi. Sa svoja 22 nastupa u Ruskoj Premijer ligi i 8 pogodaka činio je okosnicu momčadi te je zahvaljujući njemu klub izborio ostanak među ruskim prvoligašima. U lipnju 2015. potpisuje četverogodišnji ugovor s Krasnodarom, a pri svom prvom nastupu mjesec dana kasnije zabio je i svoj prvijenac za klub. Prvijenac u natjecanjima Europske lige ostvario je u neriješenom susretu (3:3) sa slovačkom momčadi Slovana iz Bratislave. U velikoj pobjedi od 6:0 nad bivšim klubom Uralom 10. travnja 2016. bio je strijelac četiri pogotka.

S 20 pogodaka u sezoni 2015./16. i 18 u 2016./17. dva puta bio je najboljim strijelcem Ruske Premijer lige, a krajem sezone 2014./15. dnevne novine »Sport-Express« proglasile su ga ruskim nogometašem godine.

Međunarodna karijera
Od 2008. do 2013. nastupao je za Rusku reprezentaciju do 21 godine, s kojom je igrao prednatjecanja za Europska prvenstva do 21 godine 2011. i 2013. U prednatjecanju za Europsko prvenstvo 2013. zabio je 3 pogotka i odveo momčad do doigravanja za nastup na prvenstvu. U prvom kolu doigravanja zabio je u pobjedi nad Češkom (2:0), kao i u neriješenom uzvratu (2:2) u drugom kolu natjecanja.

U studenom 2012. izbornik Fabio Capello uvrstio ga je na uži popis igrača za prijateljsku utakmicu sa Sjedinjenim Državama. Susret je završio s neriješenih 2:2, a Smolov je na njemu zabio svoj prvijenac za nacionalnu vrstu.

Za Rusiju je nastupio na Europskom prvenstvu 2016. u Francuskoj, gdje se našao na užem igračkom popisu. Nastupio je u sve tri utakmice skupine B, nakon kojih je Rusija završila na posljednjem četvrtom mjestu.

Izvori

Vanjske poveznice
Profil na Transfermarktu
Profil na Soccerwayu

Ruski nogometaši
Nogometaši FK Anži Mahačkale
Nogometaši moskovskog Dinama
Nogometaši Feyenoorda
Nogometaši Lokomotiv Moskve
Aktivni nogometaši koje treba ažurirati

Fjodor Smolov


An Tainia maingayi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Tainia maingayi in nahilalakip ha genus nga Tainia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tainia

Tainia maingayi


Adaptive coding refers to variants of entropy encoding methods of lossless data compression. They are particularly suited to streaming data, as they adapt to localized changes in the characteristics of the data, and don't require a first pass over the data to calculate a probability model. The cost paid for these advantages is that the encoder and decoder must be more complex to keep their states synchronized, and more computational power is needed to keep adapting the encoder/decoder state.

Almost all data compression methods involve the use of a model, a prediction of the composition of the data.  When the data matches the prediction made by the model, the encoder can usually transmit the content of the data at a lower information cost, by making reference to the model.
This general statement is a bit misleading as general data compression algorithms would include the popular LZW and LZ77 algorithms,
which are hardly comparable to compression techniques typically called adaptive.
Run-length encoding and the typical JPEG compression with run length encoding and predefined Huffman codes do not transmit a model.
A lot of other methods adapt their model to the current file and need to transmit it in addition to the encoded data, because both the encoder and the decoder need to use the model.

In adaptive coding, the encoder and decoder are instead equipped with a predefined meta-model about how they will alter their models in response to the actual content of the data, and otherwise start with a blank slate, meaning that no initial model needs to be transmitted.  As the data is transmitted, both encoder and decoder adapt their models, so that unless the character of the data changes radically, the model becomes better-adapted to the data it is handling and compresses it more efficiently approaching the efficiency of the static coding.

Adaptive method

Encoder
 Initialize the data model as per agreement.
 While there is more data to send
 Encode the next symbol using the data model and send it.
 Modify the data model based on the last symbol.

Decoder
 Initialize the data model as per agreement.
 While there is more data to receive
 Decode the next symbol using the data model and output it.
 Modify the data model based on the decoded symbol.

Any adaptive coding method has a corresponding static model method, in which the data model is precalculated and then transmitted with the data.

Static method

Encoder
 Initialize the data model based on a first pass over the data.
 Transmit the data model.
 While there is more data to send
 Encode the next symbol using the data model and send it.

Decoder
 Receive the data model.
 While there is more data to receive
 Decode the next symbol using the data model and output it.

Examples
Adaptive image coding was used by the Cassini-Huygens craft to relay images from Saturn. Only about 5% of the images show any visual signs of damage. As the spacecraft has an error correcting Flash drive and long timeframes between image taking events, damaged images like this can be present. It is assumed that the number of damaged, but unrecoverable images from the Cassini mission is about 0.01% or less.

Cassini Lossless Compression
 Both converted (8-bit) and unconverted (12-bit) data can be losslessly compressed. The Cassini hardware data compressor uses a modified Huffman encoding scheme as part of its adaptive compressor.
 Each compressed image can be reconstructed on the ground with no loss to the information content of the image, provided the image entropy does not exceed the threshold where 2:1 compression is reached.
 Due to camera problems and the need to reduce file size, there is a slight modification to the image coding scheme so that each compressed line is effectively bandwidth limited on the number of bits available to encode it.

Lossless compression algorithms

Adaptive coding