Lateralus je treći studijski album američkog rock sastava Tool. Diskografska kuća Volcano Entertainment objavila ga je 15. svibnja 2001. godine. Skupina ga je snimila u četirima studijima; u Cello Studiosu u Hollywoodu te The Hooku, Big Empty Spaceu i The Lodgeu u North Hollywoodu te ga je snimala od listopada 2000. do siječnja 2001. godine. David Bottrill, koji je bio producent prethodnih dvaju uradaka Ænima i Salival, bio je producent Lateralusa s članovima grupe. Dana 23. kolovoza 2005. Lateralus je bio objavljen u ograničenoj inačici koja se sastojala od dviju gramofonskih ploča i holografskog sklopivog omota.

Debitirao je na prvom mjestu ljestvice Billboard 200 i u prvom tjednu objave bio je prodan u više od 555.200 primjeraka. U SAD-u je 5. kolovoza 2003. godine postigao dvostruku platinastu nagradu, dok mu je 30. kolovoza 2004. u Ujedinjenom Kraljevstvu bila dodijeljena srebrna naklada. Nagrađen je i platinastim izdanjem u Australiji te dvostrukim platinastim izdanjem u Kanadi. Tool je za skladbu "Schism" 2002. godine osvojila nagradu Grammy za najbolju metal izvedbu. Lateralus se pojavio na 123. mjestu popisa "Definitivnih 200" Rock and Roll kuće slavnih.

Pozadina
Lateralus je nastao nakon četverogodišnjeg pravnog spora s Toolovim izdavačem, Volcano Entertainmentom. U siječnju 2001. skupina je izjavila da će ime njezina nova albuma biti Systema Encéphale i da će se na njemu pojaviti dvanaest pjesama kojih je navela u popisu skladbi, a među njima bile su pjesme naziva "Riverchrist", "Numbereft", "Encephatalis", "Musick" i "Coeliacus". Mreže za razmjenu podataka poput Napstera bile su preplavljene lažnim pjesmama koje su nosile imena navedenih skladbi. U to su vrijeme članovi Toola izravno kritizirali mreže za razmjenu podataka zbog njihovog negativnog utjecaja na umjetnike koji ovise o uspješnoj prodaji albuma kako bi nastavili karijeru. U intervjuu s NY Rockom 2000. godine Keenan je izjavio: "Mislim da postoji mnogo drugih industrija koje su vjerojatno zaslužile da ih se uništi. MP3-jevi ne škode toliko tvrtkama i biznisu koliko štete umjetnicima, ljudima koji pokušavaju skladati pjesme." Mjesec dana kasnije skupina je izjavila da je ime novog albuma zapravo Lateralus (navodno stopljenica naziva za nožni mišić Vastus lateralis i za koncept lateralnog razmišljanja) te da su ime Systema Encéphale i popis pjesama bili lažni.

Lateralus i popratne turneje približili su Tool žanrovima art rocka i progresivnog rocka, što je bilo u suprotnosti s njegovim ranijim radovima, koje se često svrstava u alternativni metal. Rolling Stone pokušao je sažeti koncept albuma i napisao je da se "bubnjevi, bas-gitara i gitare kreću u neskladnim krugovima hiperurlika i gotovo tihih marševa smrti ... To što većina od trinaest pjesama na Lateralusu dugo traje navodi na krivi zaključak; cijeli je uradak poput suite." Joshua Klein iz The A.V. Cluba komentirao je da Lateralus, s time što traje 79 minuta i što se sastoji od relativno složenih i dugačkih skladbi—uz to što je za pjesmu "Parabola" bio načinjen glazbeni spot koji traje 10 i pol minuta—predstavljao izazov obožavateljima, ali i programiranju glazbe. Bubnjar Danny Carey komentirao je: "Proizvođači su nam rekli da im možemo dati do 79 minuta glazbe, ali ne više od toga ... Mislili smo da bi bilo lijepo dati im dvije sekunde manje od toga." Carey je želio skladati dulje pjesme poput glazbenika koje je slušao dok je odrastao. Sastav je izvorno između pjesama uvrstio manje prijelaze, ali bio je primoran odbaciti većinu njih dok je masterirao uradak. Sam je CD masteriran korištenjem tehnologije za HDCD.

Kao što je Salival izvorno bio objavljen s nekolicinom omaški u popisu pjesama, na ranim je izdanjima Lateralusa deveta skladba pogrešno bila napisana kao "Lateralis". Izvorni naziv pjesme "Reflection" bio je "Resolution", no taj je naziv bio promijenjen tri mjeseca prije objave albuma.

Popis skladbi drugačiji je na gramofonskoj inačici te se na njoj pjesma "Disposition" pojavljuje na osmom mjestu. Zbog dugog trajanja uratka inačica na dvama gramofonskim pločama nije mogla biti objavljena poput CD-a jer pjesme ne bi stale na svaki disk u tom redoslijedu. Premještanjem "Disposition" dva mjesta iznad diskovi su postali ujednačeni. Međutim, ova izmjena lomi prijelaz koji se pojavljuje između pjesama "Disposition" i "Reflection", koje se uz "Triad" često spaja zajedno.

Dva singla s uratka, "Parabola" i "Schism", pojavljuju se u videoigri Guitar Hero World Tour.

Uz album priložen je poluproziran umetak koji prikazuje različite slojeve ljudskog tijela. Skrivena u moždanome tkivu konačnog sloja nalazi se riječ "Bog". Ilustracije je izradio umjetnik Alex Grey, koji je kasnije dizajnirao trodimenzionalnu inačicu naslovnice idućeg albuma skupine, 10,000 Days.

Skladbe i sadržaj
Bubnjar Danny Carey za pjesmu "Parabol" semplirao je zvuk samoga sebe dok je growlao u cijev kako bi imitirao zvuk pjevanja budističkih redovnika, dok je za semplove na pjesmi "Reflection" udarao po klavirskim žicama. "Faaip de Oiad" sadrži snimku poziva slušatelja u radijskoj emisiji Coast to Coast AM Arta Bella iz 1997. godine. "Faaip de Oiad" na enohijskom jeziku znači Božji glas.

"Disposition", "Reflection" i "Triad" zajedno stvaraju slijed koji se često izvodio uživo uz povremenu pomoć različitih kolega s turneje, među kojima su bili Mike Patton, Dave Lombardo, Buzz Osborne i Tricky te članovi skupina Isis, Meshuggah i King Crimson.

Na naslovnoj se skladbi "Lateralus" pojavljuje Fibonaccijev niz. Pjesma opisuje ljudsku potrebu za istraživanjem, glad za znanjem i dublje razumijevanje svih stvari. Stih "spiral out" ("nastavi dalje") odnosi se na tu želju, ali i na Fibonaccijevu spiralu, koja nastaje stvaranjem i raspoređivanjem kvadrata za svaki broj u nizu 1, 1, 2, 3, 5, 8... i crtanjem krivulje koja spaja dva kuta svakog kvadrata. Taj bi proces, kad bi ga se nastavilo dalje, teoretski stvorio spiralu koja je beskrajna i koja se širi beskonačno. Uz to, u pjesmi se redom pojavljuju devet-osminska mjera, osam-osminska mjera i sedam-osminska mjera. Broj 987 šesnaesti je u Fibonaccijevu nizu.

"Eon Blue Apocalypse" posvećena je Jonesovoj njemačkoj dogi imena Eon, koja je uginula zbog raka kostiju. Pjesma "Mantra" sadrži usporeni zvuk Maynarda Jamesa Keenana kako nježno stišće jednu od svojih mačaka.

Objava i recenzije
U vrijeme izvorne objave uratka glazbeni recenzenti glavne struje uglavnom su pozitivno ocijenili Lateralus. Na web-stranici Metacritic, koja prikazuje prosječnu ocjenu raznih recenzenata prema skali od 0 do 100 bodova, piše da je prosječna ocjena petnaestorice kritičara 75, što označava "uglavnom pozitivne kritike". Mnogi su u recenzijama istaknuli ambicioznost uratka te njegovu sposobnost iznenađivanja i zbunjivanja slušatelja; Ryan Rayhil iz časopisa Spin opisao ga je "monolitskom slagalicom". Rob Theakston u svojoj je recenziji uratka za AllMusic komentirao da "Lateralus traži potpunu pažnju od prve skladbe nadalje jer brzo postaje očito da to nije album koji netko može slušati i odmah shvatiti kakav on jest. Ostale takozvane metal grupe mogle bi ponešto naučiti od njegovih složenih promjena u ritmu, nezaboravnih vokala i mnogobrojnih promjena u dinamici."

Terry Bezer pohvalio je Lateralus u recenziji za Drowned in Sound i usporedio ga s prethodnim albumom sastava, Ænimom, nazvavši ga "pažljivijim i lukavijim albumom od prethodnika, zbog čega dobiva na većoj važnosti od svih ostalih uradaka skupine." David Fricke iz Rolling Stonea također je usporedio Lateralus s prethodnim albumima; "Tool se služi svime da vas prebije namrtvo; dokazali su to na Undertowu 1993. godine i 1996. godine na Ænimi, zvijeri koja je osvojila Grammy. Ovdje Tool čini sve u svojoj moći da vas se potpuno dojmi." U recenziji za Kerrang! Dave Everly izjavio je da je "najbolje odsviran, najbolje produciran uradak koji ćete čuti ove ili bilo koje druge godine" te da je "jedan od najboljih albuma koje ćete čuti za života." Pišući za NME Andy Capper također ga je pozitivno ocijenio; "Lateralus je dodao malo više boje na njihovu paletu duhovnog pjevanja, bubnjanja i velike dramatičnosti. Na pjevača Maynarda Jamesa Keenana nije utjecala relativna melodičnost njegova sporedna projekta A Perfect Circle, dok ogoljena priroda instrumentacije pokazuje da Toolova urođena žestina sjaji i izvan svijeta trikova produkcije i njezinih smicalica. Tu nema prevare - za Toolovu su progresivnost zaslužni samo njezini članovi."

Iako je Lateralus uglavnom dobio pozitivne kritike, neki su ga recenzenti ocijenili vrlo negativno. U članku za web-stranicu Pitchfork Brent DiCrescenzo rekao je: "Početak novog stoljeća traži 'opuse' i Tool slijedi taj trend. Problem je u tome što Tool smatra da riječ 'opus' znači da se mora poslužiti svojim 'definirajućim elementom' (usporenim glazbenim drkanjem) i izdužiti ga koliko može dok ne ispuni cijelu memoriju CD-a." U recenziji za Village Voice esejist Robert Christgau grubo je kritizirao album i nazvao ga "raspirivanjem značenja za kakvo fantastičko djelo". Recenzija objavljena u časopisu Blender ovako je opisala zvuk albuma: "Black Sabbath koji s Genesisom svira na dnu rudnika ugljena." Usprkos tom komentaru Lateralus se naknadno našao na 18. mjestu Blenderovog popisa 'Albuma godine' 2001. godine.

Prodaja
Uradak je bio komercijalno uspješan u Sjedinjenim Državama, gdje je debitirao na prvom mjestu ljestvice Billboard 200 zbog više od 555.200 primjeraka prodanih u prvom tjednu objave. Dana 5. kolovoza 2003. RIAA mu je dodijelila dvostruku platinastu nakladu. U Ujedinjenom je Kraljevstvu 30. travnja 2010. ostvario zlatnu nakladu zbog 100.000 prodanih primjeraka. K tome, Lateralus je postigao platinastu nakladu u Australiji i dvostruku platinastu u Kanadi.

Priznanja
Tool je 2002. godine osvojio nagradu Grammy za najbolju metal izvedbu za pjesmu "Schism". U pobjedničkom je govoru bubnjar Danny Carey izjavio da bi želio zahvaliti svojim roditeljima "na tome što su ga podnosili", dok je basist Justin Chancellor zaključio govor rečenicom: "Želio bih zahvaliti svojem tati što je poševio moju mamu."

Mnogi su glazbeni časopisi uvrstili Lateralus na popise 'Albuma godine' za 2001. godinu. Među njima su Alternative Press, koji ga je uvrstio na 2. mjesto, Metal Hammer, koji ga je postavio na 4. mjesto i Terrorizer, koji ga je pak naveo na 6. mjestu. Kludge ga je postavio na 2. mjesto popisa top 10 albuma 2001. godine. Kerrang! ga je pak stavio na prvo mjesto svojeg popisa "Albuma godine" za 2001. godinu. Q je naveo Lateralus kao jedan od najboljih 50 albuma 2001. godine.

Uradak je nastavio dobivati priznanja i nekoliko godina nakon objave. Consequence of Sound i Terrorizer poimence su ga 2009. i 2010. godine uvrstili na svoje popise "Najboljih albuma 2000-ih", no pojavio se i na Kerrangovu popisu "100 najboljih rock albuma" 2006. godine. Loudwire je 2016. naveo Lateralus kao najbolji hard rock/metal album 21. stoljeća, ali ga je postavio i na šesto mjesto popisa "Top 25 progresivnih metal albuma svih vremena." Pojavio se na 32. mjestu Rolling Stoneova popisa 50 najboljih prog rock albuma svih vremena. Louder Sound postavio je Lateralus na 33. mjesto svojeg popisa Top 100 Prog albuma svih vremena.

Časopisi su također nastavili hvaliti izvedbe članova na albumu. Web-stranica NutSie.com uvrstila je bubnjarske dionice Dannyja Careyja na pjesmi "Ticks & Leeches" na 3. mjesto popisa Top 100 bubnjarskih dionica u rocku.

Posebne inačice
Gramofonska inačica i dva singla na DVD-u bili su naknadno objavljeni. Lateralusovo dvostruko gramofonsko izdanje s četiri slikovna diska prvi je put bilo objavljeno u ograničenoj inačici s potpisima članova te je isprva bilo dostupno jedino članovima obožavateljskog kluba; prvo službeno izdanje bilo je objavljeno 23. kolovoza 2005. godine. Bila su snimljena dva glazbena spota; jedan za "Schism" (s kraćim ambijentalnim instrumentalom "Mantra" na početku) i jedan za "Parabol/Parabola". Oba su singla naknadno bila zasebno objavljena 20. prosinca 2005. na DVD-ima koji su sadržavali Lustmordove remiksane inačice pjesama.

Popis pjesama

Bilješke
 Na gramofonskoj inačici uratka "Disposition" dolazi nakon pjesme "Parabola".
 Na prvim izdanjima CD-a u SAD-u ime skladbe "Lateralus" pogrešno je napisano kao "Lateralis" na popisu pjesama.
 Na digitalnoj inačici "Triad" ne slijedi dvije minute tišine.

Osoblje

Tool
Maynard James Keenan – vokali
Adam Jones – gitara, umjetnički direktor
Justin Chancellor – bas-gitara
Danny Carey – bubnjevi, udaraljke, semplovi

Ostalo osoblje
David Bottrill – produkcija, tonska obrada, miksanje
Vince DeFranco – tonska obrada
Alex Grey – ilustracije
Statik (Collide) – strojevi (na pjesmi "Triad")

Ljestvice
Lateralus je bio prodan u 555.000 primjeraka u prvom tjednu objave te je debitirao na prvom mjestu ljestvice Billboard 200. Do 7. srpnja 2010. Lateralus je u SAD-u bio prodan u 2,609.000 primjeraka. Nalazi se na 123. mjestu popisa "Definitivnih 200" Rock and Roll kuće slavnih.

Izvori

Albumi iz 2001.
Toolovi albumi

Lateralus


Folgend die Platzierungen bei den British Empire and Commonwealth Games 1966 im Dameneinzel im Badminton.

Resultate

Endstand

Weblinks
 Medaillengewinner der Commonwealth Games

1966
Badminton
Badminton 1966
Commonwealth Games 1966
Commonwealth Games 1966

British Empire and Commonwealth Games 1966/Badminton (Dameneinzel)


Helichrysum sanguineum, known in English as red everlasting and red cudweed, is a flowering plant of the genus Helichrysum in the family Asteraceae. It grows in mountain forests in the Levant where it blooms in April–June. The flower, known in Hebrew as "Blood of the Maccabees", has become the icon of Yom Hazikaron, Memorial Day for Israel's Fallen Soldiers and Victims of Terrorism.

Name
Helichrysum sanguineum (L.) Kostel is not to be mistaken for Helichrysum sanguineum Boiss. = Gnaphalium sanguineum L., which is known in English as sowbread or cyclamen.

In Arabic, the flower is known as "دم المسيح" (dam al-Massiah), meaning "blood of the Messiah"/"blood of Christ".

In Hebrew, it is known as "blood of the Maccabees" (, dam hamakabim). The  name is derived from a legend saying that in every spot where the flower grows, a drop of blood has spilled on the earth.

History
The Hebrew name Dam hamakabim was coined by the botanist Ephraim Hareuveni in 1917. The symbolic connection to Israeli war casualties first appeared in a poem by Haim Gouri written in memory of 35 Palmach comrades killed in January 1948. Since 2019, the non-profit organization Dam HaMaccabim has been distributing pins with the flower throughout Israel.

Distribution
The plant grows in the Levant, including: western Syria, the Mediterranean coast of Lebanon and Mount Lebanon up to an altitude of 1000 m, on the Golan Heights, in most of the northern and central part of Israel and the West Bank (Upper and Lower Galilee, around the Sea of Galilee, on Mount Carmel and the Coastal Plain south of it, Mount Gilboa, the northern part of the Jordan Valley, Samaria, the Judean mountains and the Shefela), and the mountainous Gilead region in Jordan (the areas of Jarash and Dibeen, Ajloun, and Al-Salt).

In Israel, Helichrysum sanguineum is a endangered species.

See also
Wildlife in Israel
Flora of Lebanon

References

External links

sanguineum
Flora of Lebanon and Syria
Flora of Palestine (region)
Gilead

Helichrysum sanguineum


Crkva sv. Mihovila s arheološkim nalazištem na predjelu Lavdiru (Iverniću) u Malom polju u Segetu Donjem, općina Seget, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Arheološki lokalitet Lavdir (Ivernić) s crkvom sv. Mihovila nalazi se u Malom polju u Segetu Donjem. Crkva sv. Mihovila jednobrodna je ranosrednjovjekovna građevina s pravokutnom apsidom koja je sačuvana do visine krova dok je brod crkve sačuvan samo u temeljima. U Muzeju grada Trogira čuva se predromanički luk oltarne ograde s titularom sv. Mihovila koji prema izvorima potječe s ovog lokaliteta stoga se u literaturi crkva spominje kao predromanička. Prostor oko crkve istražen je u potpunosti tijekom 2015. godine te su uz zidove crkve i ispod njenih temelja pronađeni ostaci antičke arhitekture te antički pokretni materijal koji upućuje na zaključak kako je crkva izgrađena na dijelu rimske vile rustike, a to potvrđuju i brojne spolije i keramički fragmenti u okolnim suhozidovima.

Zaštita
Pod oznakom Z-6806 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Seget Donji

Crkva sv. Mihovila u Segetu Donjem


Sébastien Laroche, né le  à Nevers (Nièvre), est un coureur cycliste français. Cycliste professionnel de 1999 à 2001, il devient ensuite assistant sportif au sein de l'équipe Arkéa-Samsic.

Biographie

Palmarès
 1996
 Boucle du Pays de Tronçais
  du championnat de France sur route amateurs
  du Prix de La Charité-sur-Loire
 1997
  du championnat de France militaires sur route
 1998
 Circuit des Quatre Cantons
 Circuit des Boulevards
 a étape du Tour du Faso
  du Circuit des monts du Livradois
 1999
  du Tour du lac Léman
 2002
  du Grand Prix de Buxerolles

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste français
Naissance en octobre 1975
Naissance à Nevers

Sébastien Laroche


Shining Victory  é um filme estadunidense de 1941, do gênero drama, estrelado por James Stephenson e Geraldine Fitzgerald. A produção é a primeira dirigida por Irving Rapper. O roteiro de Howard Koch e Anne Forelick foi baseado na peça teatral "Jupiter Laughs" (1940), de A. J. Cronin. Bette Davis fez uma breve participação como uma enfermeira.

Sinopse
Em um sanatório escocês, Paul Venner (James Stephenson), um psiquiatra brilhante, trabalha em um tratamento para a demência precoce. Ele se apaixona por Mary Murray (Geraldine Fitzgerald), sua astuta assistente de laboratório, e eles começam um relacionamento apaixonado e trágico.

Elenco
 James Stephenson como Dr. Paul Venner
 Geraldine Fitzgerald como Dra. Mary Murray
 Donald Crisp como Dr. Drewett
 Barbara O'Neil como Srta. Leeming
 Montagu Love como Dr. Blake
 Sig Ruman como Professor Herman Von Reiter
 George Huntley, Jr. como Dr. Thornton
 Richard Ainley como Dr. Hale
 Bruce Lester como Dr. Bentley
 Leonard Mudie como Sr. Foster
 Doris Lloyd como Sra. Foster
 Frank Reicher como Dr. Esterhazy
 Hermine Sterler como Srta. Hoffman
 Billy Bevan como Chivers
 Clare Verdera como Srta. Dennis
 Crauford Kent como Dr. Corliss
 Alec Craig como Joalheiro
 Louise Brien como Enfermeira
 Bette Davis como Enfermeira
 Barlowe Borland como Paciente (não-creditado)

Produção
Após o sucesso de "A Carta" (1940), o ator James Stephenson conseguiu ser escalado para o papel principal de "Shining Victory". Já o ator Irving Rapper foi promovido a diretor, e fez então sua estreia na direção de um filme. De acordo com Bette Davis em sua biografia "Mother Goddam": "Eu me disfarcei de enfermeira e apareci no set como figurante. Rapper não me reconheceu nas primeiras tomadas. Eu me diverti. Imagine ousar fazer isso hoje!"

O título de produção do filme era "Winged Victory", mas a Warner decidiu mudar quando descobriu que Moss Hart estava escrevendo uma peça teatral da Segunda Guerra Mundial com esse mesmo título. A peça de Hart foi posteriormente adaptada para o cinema em 1944, com o mesmo nome.

Ligações externas

Filmes dos Estados Unidos de 1941
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes de drama da década de 1940
Filmes dirigidos por Irving Rapper
Filmes com trilha sonora de Max Steiner
Filmes com trilha sonora de Hugo Friedhofer
Filmes baseados em obras de A. J. Cronin
Filmes baseados em peças de teatro
Filmes sobre psiquiatria
Filmes da Warner Bros.
Filmes em língua inglesa
Filmes em preto e branco

Shining Victory


Die folgende Liste führt alle Personen auf, die in der Sturmabteilung (SA), der "Parteiarmee" der NSDAP, den Rang eines Gruppenführers erreichten.

Da es der zweithöchste Rang in dieser Organisation war, wurden nur sehr wenige Gruppenführer ernannt. Nach dem bisherigen Forschungsstand wurden zwischen 1931 und 1945 bei mehreren Millionen SA-Angehörigen nur 120 Männer auf diesen Rang befördert, so dass nur ungefähr eine von 25.000 Personen, die der Organisation während der Gesamtzeit ihres Bestehens angehörten, diesen Rang erreichte.

Die folgende Auflistung folgt der 1969 von Horst Henrich im Auftrag des Bundesarchivs erstellten Rangliste der Obergruppenführer, Gruppenführer und Brigadeführer. Diese beruht auf einer systematischen Auswertung der von der SA-Führung herausgegebenen sogenannten "Führerbefehle" aus den Jahren 1931 bis 1944, d. h. öffentlicher Bekanntmachungen über Beförderungen in der SA. Die Liste ist nach dem Datum der Ernennung zum Gruppenführer sortiert.

Da die Schutzstaffel (SS) bis zu ihrer Erhebung zu einer selbständigen Organisation im Juli 1934 offiziell-formal ein Teil der SA war, galten die zwischen 1931 und Juli 1934 ernannten SS-Gruppenführer zugleich als SA-Gruppenführer.

Die SA-Gruppenführer

 Walther Stennes: ?
 Fritz Haltern: ?
 Walter Buch: 18. Dezember 1931 (MdR)
 Konstantin Hierl: 18. Dezember 1931 (MdR)
 Gregor Strasser: 18. Dezember 1931 (MdR)
 Otto Wagener: 18. Dezember 1931
 Fritz Weitzel: 18. Dezember 1931
 Josias Erbprinz von Waldeck-Pyrmont: 15. März 1932 (MdR)
 Kurt Daluege: 15. März 1932 (MdL)
 Udo von Woyrsch: 15. März 1932 (MdR)
 Friedrich Karl von Eberstein: 15. März 1932 (MdR)
 Georg von Detten: 15. September 1932 (MdR)
 Gustav Zunkel:
 Wilhelm Stegmann: 15. September 1932
 Gerret Korsemann: 15. Oktober 1932
 Friedrich Jeckeln: 4. Februar 1933
 Joseph Seydel: 1. März 1933
 Wilhelm Schmid: 1. März 1933 (MdR)
 Karl Schreyer: 1. März 1933
 Rolf Reiner: 1. März 1933
 Karl Ernst: 1. März 1933 (MdR)
 Hans Weinreich: 1. März 1933
 Konrad Schragmüller: 1. März 1933 (MdR)
 Walter Luetgebrune: 1. April 1933
 Hans Friedrich: 1. April 1933
 Emil Steinhoff: 1. April 1933
 Walther Darré: 14. Mai 1933 (MdR)
 Siegfried Seidel-Dittmarsch: 14. Mai 1933 (MdR)
 Hans Hayn: 1. Juli 1933 (MdR)
 Elhard von Morozowicz: 26. Juli 1933
 Carl Eduard Herzog von Sachsen Coburg-Gotha: 26. Juli 1933
 Ernst-Heinrich Schmauser: 15. September 1933
 Curt Wittje: 15. September 1933
 Werner Lorenz: 1. November 1933
 Wilhelm Reinhard: 1. November 1933
 Robert Bergmann: 9. November 1933
 August Heißmeyer: 28. Februar 1934
 Hans-Adolf Prützmann: 1. März 1934
 Reinhard Heydrich: 30. Juni 1934
 Erich von dem Bach-Zelewski: 11. Juli 1934 (MdR)
 Theodor Eicke: 11. Juli 1934
 Erich Reimann: 1. Mai 1937
 Friedrich Fenz: 9. November 1937
 Ludwig Fichte: 9. November 1937
 Richard Wagenbauer:
 Fritz Schwitzgebel: 9. November 1937
 Erich Hasse: 9. November 1937
 Oskar Türk: 30. Januar 1938
 Karl Haas: 12. März 1938
 Robert Rigel: 12. März 1938
 Eugen Werkowitsch: 12. März 1938
 Josef Leopold: 12. März 1938
 Franz May: 15. Oktober 1938
 Achim von Arnim: 9. November 1938
 Max Linsmayer: 9. November 1938
 Rudolf Michaelis: 9. November 1938
 Walther Nibbe: 9. November 1938
 Leopold Damian: 9. November 1938
 Franz Bock: 9. November 1938
 Erich Boetel: 30. Januar 1939
 Wilhelm Dame: 30. Januar 1939
 Otto Ivers: 30. Januar 1939
 Ludwig Schmuck: 30. Januar 1939
 Franz Schattenfroh: 9. November 1939
 Max Lehmann: 30. Januar 1940
 Heinrich Hacker: 20. Oktober 1940
 Ludwig Fischer: 26. Oktober 1940
 Ernst Beißner: 30. Januar 1941
 Ernst Ludwig Fichte: 30. Januar 1941
 Walther Heitmüller: 30. Januar 1941
 Hans Lehmann: 30. Januar 1941
 Georg von Neufville: 30. Januar 1941
 Hans Petersen: 30. Januar 1941
 Hermann Schäfer: 30. Januar 1941
 Albert Schmierer: 30. Januar 1941
 Peter Stangier: 30. Januar 1941
 August Möslinger: 14. Juni 1941
 Richard Aster: 30. Januar 1942
 Reinhard Börner: 30. Januar 1942
 Carl Caspary: 30. Januar 1942
 Georg Dechant: 30. Januar 1942
 Wilhelm Dittler: 30. Januar 1942
 Alfred Ernst: 30. Januar 1942
 Paul Faßbach: 30. Januar 1942
 Karl-Friedrich Dörnemann: 30. Januar 1942
 Otto Gümbel: 30. Januar 1942
 Albert Heinz: 30. Januar 1942
 Hans von Helms: 30. Januar 1942
 Walter Hoevel: 30. Januar 1942
 Oscar Jaster: 30. Januar 1942
 Karl Kraft: 30. Januar 1942
 Meinhard Marnitz: 30. Januar 1942
 Robert Schormann: 30. Januar 1942
 Fritz Vielstich: 30. Januar 1942
 Max Köglmaier: 30. Januar 1942
 Waldemar Geyer: 14. März 1942
 Hans Vogel: 20. April 1942
 Paul Hinkler: 25. Juni 1942
 Bernhard Hofmann: 22. Oktober 1942
 Felix Aumüller: 9. November 1942
 Franz Bauer: 9. November 1942
 Gustav Behrens: 9. November 1942
 Hermann Berchtold: 9. November 1942
 Hanns Bunge: 9. November 1942
 Edmund Philipp Diehl: 9. November 1942
 Hans Dippel: 9. November 1942
 Paul Holthoff: 9. November 1942
 Hermann Lohbeck: 9. November 1942
 Hans-Joachim Riecke: 9. November 1942
 Curt Ludwig Ehrenreich von Burgsdorff: 2. April 1943
 Wilhelm von Allwörden: 20. April 1943
 Karl Lucke: 20. April 1943
 Hans Ivo Lukesch: 20. April 1943
 Franz Moraller: 20. April 1943
 Alfred Richter: 20. April 1943
 Max Solbrig: 20. April 1943
 Leonhard Gontermann: 9. November 1943
 Christian Schaper: 9. November 1943
 Thomas Girgensohn: 20. April 1944
 Karl Körner: 20. April 1944
 Lorenz Ohrt: 20. April 1944
 Hartwig von Rheden: 20. April 1944

Sanitäts-Gruppenführer
 Eduard Kappelmeyer: 1933

Literatur
 Horst Henrichs (Bearbeiter): Die Organisation der Obersten SA-Führung vom 5. Januar 1931 bis 20. April 1944. Einschliesslich Rangliste der Obergruppenführer, Gruppenführer und Brigadeführer. Aufgrund der amtlichen Führerbefehle 2 (31.7.1931) bis 85 (20.4.1944), der Verfügung vom 31.3.1931 sowie der Sonderbefehle I-V, 23a und 79a, S. 362–366.
 Bruce Campbell: The SA Generals and the Rise of Nazism, Lexington: Univ. Press of Kentucky 2004, ISBN 978-0-8131-9098-3.

Anmerkungen

Gruppenfuhrer
Sagruppenführer

Liste der SA-Gruppenführer


An Paspalum dilatatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Louis Marie Poiret. An Paspalum dilatatum in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paspalum

Paspalum dilatatum


147736 Raxavinic este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
147736 Raxavinic este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Mayhill de R. Hutsebaut. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,91 ua, o excentricitate de 0,23 și o înclinație de 9,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 147001-148000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

147736 Raxavinic


Aceasta este o listă de filme australiene din 2013:

Lista

Note

Filme din 2013Filme australiene
Australia
Liste de filme australiene

Listă de filme australiene din 2013


58466 Santoka este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
58466 Santoka este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kuma Kogen de Akimasa Nakamura. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,38 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 2,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 58001-59000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

58466 Santoka


Blake Caparello (født 30. august 1986 i Essendon, Victoria, Australien) er en australsk professionel bokser, der kæmper i letsværvægt.

Professionelle karriere
Den 17. oktober 2013 besejrede Caparello amerikanske Allan Green ved en 12 omgangs enstemmig afgørelse og vandt den ledige IBO
letsværvægts-titel. Green klarede ikke vægten til kampen, så titlen var kun på spil for Caparello og ville være blevet ledig, hvis Green havde vundet.

Caparello udfordrede om sin første verdensmesterskabstitel den 2. august 2014 mod WBO letsværvægtsmesteren Sergey Kovalev, men tabt ved på teknisk knockout i 2. omgang.

Den 29. april 2016 tabte han til Andre Dirrell i New Jersey i USA via en enstemmig afgørelse.

Referencer

Boksere fra Australien

Blake Caparello


රාධා විශ්වනාතන් (18 අගෝස්තු 1934 – 2 ජනවාරි 2018) යනු ඉන්දියානු ගායිකාවක සහ සම්භාව්‍ය  නළඟනකි. ඇයගේ මව භාරත් රත්න කර්ණාටක ගායිකා එම්. එස්. සුබ්බුලක්ෂ්මී සමගින් ඇය පතළ ලෙසින්  රඟපෑවාය.

ආශ්‍රිත

1934 උපත්
2018 මරණ
කාන්තා කර්ණාටක ගායකයෝ
ඉන්දියානු කාන්තා  සම්භාව්‍ය ගායකයෝ
20වන-සියවසෙහි ඉන්දියානු ගායකයෝ
 ගෝබීචෙට්ටීපලයම් හී උපන් ජනයා

රාධා විශ්වනාතන්


وادي الصمود يقع على الخط الفاصل بين الأراضي السورية المحتلة في الجولان والوطن الأم سوريا.

يفصل وادي الصمود بلدة مجدل شمس المرتفعة عن سطح البحر 1600 م عن موقع عين التينة المحررة المرتفعة إلى 1350 م بينما يصل ارتفاع الوادي الذي يفصل الجزء المحرر عن المحتل منه إلى 900 م تقريبا وبعرض 200 م شمالا و400 م جنوبا، حولته إسرائيل إلى حقل ألغام تجاوز عددها نصف مليون لغم بين فردي وثقيل، تشرف عليه قوات الأمم المتحدة حيث أقامت نقطة عبور والتقاء تسمح لأبناء الجولان لقاء ذويهم من الطرف الآخر عبر خيمة كبيرة تحيطها الألغام من كل جانب عدا طريق ترابي يصل بطرفي الوادي يسمح للقادمين من مجدل شمس بالعبور مشيا إلى النقطة المذكورة، لكن سرعان ما ألغت إسرائيل هذه النقطة رغم الاحتجاجات العربية والدولية، وبعد سنوات تم اعتماد معبر عين زيوان قرب مدينةالقنيطرة المحررة نقطة جديدة تشرف عليها الأمم المتحدة وتسهل عبور أبناء الجولان إلى وطنهم الأم بقصد الدراسة أو العلاج والزواج وغيرها من حالات العبور المختلفة.

أودية سوريا
الجولان

وادي الصمود


كانالاكيون (Καναλλάκιον) هي مدينة في بريفيزا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2318 نسمة.

المراجع

مدن اليونان

كانالاكيون (بروزة)


Rasmus Staghøj (født 14. juli 1985 i Silkeborg) er en dansk journalist, der siden maj 2014 har været ansat hos TV 2 Sporten, hvor han primært arbejder med cykelsport.

Karriere
I 2002 begyndte Staghøj på Marselisborg Gymnasium, hvorfra han i 2005 dimitterede som student. I 2007 blev han optaget på Danmarks Journalisthøjskole, hvorfra han i 2011 blev uddannet journalist. Under sin uddannelse var han praktikant hos dagbladet BT.

Fra august 2010 og seks måneder frem var Rasmus Staghøj ansat som kommunikationsmedarbejder hos fodboldklubben Silkeborg IF. Efter endt uddannelse på Journalisthøjskolen i januar 2011 rykkede han tilbage til København, da sportsredaktør Flemming Fjeldgaard tilbød ham fastansættelse på BT'''s sportsredaktion.

 TV 2
I maj 2014 skiftede Staghøj til TV 2 Sporten, hvor han primært skulle dække cykelsporten. Efter at have været udsendt reporter begyndte Staghøj i løbet af 2016 også at fungere som kommentator sammen med Rolf Sørensen og Brian Vandborg. I foråret 2017 kommenterede han også sammen med Chris Anker Sørensen og Brian Nygaard. De tre blev også TV 2's andet hold af kommentatorer, da alle 21 etaper ved Tour de France 2017 for første gang blev vist i deres fulde længde på tv. Staghøj, Chris Anker og Nygaard startede transmissionerne og havde de første timer bag mikrofonerne, inden Dennis Ritter, Rolf Sørensen og Jørgen Leth tog sig af afslutningerne. Staghøj fungerede dog stadigvæk som reporter fra mixed zone, hvor løbets vindende ryttere og førertrøjer skulle interviewes efter etapernes afslutning.

Den 4. marts 2016 modtog Rasmus Staghøj "Steen Ankerdal-prisen"'' for sit arbejde med cykelsporten. Prisen uddeles af Danske Sportsjournalister til unge sportsjournalister, der har udmærket sig. I 2017 var han nomineret til "årets digitale hit" for sin SMS-dagbog med Chris Anker Sørensen på TV 2's hjemmeside under Tour de France 2016.

Anerkendelse
 Steen Ankerdal-prisen (2016)

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Silkeborg
Sportsjournalister fra Danmark
Journalister ved BT
Ansatte ved TV 2

Rasmus Staghøj


Brudekjolen er en dansk stumfilm fra 1911 med ukendt instruktør.

Handling
Elisabeth, en fattig slægtning til "den gamle nåde" elsker Hugo, som ventes hjem fra rejse. Hendes rivalinde, etatsrådens datter, har bedre kort på hånden, men ved et selskab til ære for Hugo forelsker han sig i Elisabeth, selv om hun har måttet klæde sig i moderens gamle brudekjole. Hun havde ikke råd til en ny kjole. Etatsrådens datter bliver meget fornærmet og forlader selskabet sammen med faderen. De unge elskende finder sammen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1911

Brudekjolen


An Tetrachne dregei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Tetrachne dregei in nahilalakip ha genus nga Tetrachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tetrachne

Tetrachne dregei


في الرياضيات، المضلع القابل للإنشاء  هو مضلع منتظم يمكن إنشاؤه باستخدام الفرجار والمسطرة.

مثلاً، المخمس المنتظم هو مضلع قابل للإنشاء، بينما السباعي المنتظم هو مضلع غير قابل للإنشاء.

النظرية العامة

انظر إلى نظرية غالوا.

انظر أيضاً

 مضلع

مراجع

كارل فريدريش غاوس
مضلعات
هندسة إقليدية مستوية

مضلع قابل للإنشاء


Hagen-Westerbauer, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Hagen kentine bağlı idari bölge. Westerbauer adının Cermen dilinde "wèsa" (olgun, buhar) ve Merkez Almanca lehçesinde "waszszer"den geldiği tahmin edilmekte, Westerbauer'ın kıyısında yer aldığı Ennepe ırmağının bunda etkili olduğu üzerinde durulmaktadır. 13.000 nüfusa sahip bölge, Hagen büyükşehir belediyesi sınırları dahilindeki "Haspe-West"in merkezi yerleşim birimini meydana getirmektedir.

Hagen'in semtleri

Hagen-Westerbauer


Reblochon-ul este  o brânză franceză din lapte crud și integral de vacă, cu pastă ușor presată și nefiartă. Se produce în departamentele Savoie și Haute-Savoie. Este folosită în mai multe feluri de mâncare tipice din gastronomia locală, în special în tartiflette.

Se prezintă sub forma de roată cilindrică plată, cu diametrul de 13-14 cm și cu greutatea cuprinsă între 450 și 550 gr. Coaja este netedă, de culoare variind de la galben la galben-portocalie, cu mucegai alb. Pasta ivorie este suplă, onctuoasă și fondantă.

Brânza Reblochon face obiectul unei denumiri de origine controlată (AOC) în Franța din anul 1958. În prezent este reglementat de o denumire de origine protejată (AOP) în Uniunea Europeană. Producția de Reblochon AOP era de  în anul 2005.

Referințe
  www.reblochon.fr, site-ul oficial

Brânzeturi franceze
Brânzeturi din lapte de vacă
Brânzeturi cu pastă presată nefiartă

Reblochon


Lafayette, LaFayette eller La Fayette kan henvise til:

Personer
 Gilbert du Motier de La Fayette (1757–1834) – fransk general og deltager i den Amerikanske uafhængighedskrig
 Madame de La Fayette (1634–1693) – fransk forfatterinde
 Lafayette McLaws (1821–1897) – amerikansk officer
 L. Ron Hubbard (født Lafayette Ronald Hubbard; 1911–1986) – amerikansk forfatter og grundlægger af Scientology

Stednavne
 Lafayette, Californien
 Lafayette, Colorado
 Lafayette, Indiana
 Lafayette, Louisiana
 Lafayette, Minnesota
 Lafayette, Ohio
 Lafayette, Madison County, Ohio
 Lafayette, Oregon
 Lafayette, Tennessee
 Lafayette, Virginia
 Lafayette, Chippewa County, Wisconsin
 Lafayette, Monroe County, Wisconsin
 Lafayette, Walworth County, Wisconsin
 LaFayette, Georgia
 LaFayette, Kentucky
 LaFayette, New York
 La Fayette, Alabama
 La Fayette, Illinois

Se også
 La Fayette-klassen – fregatklasse
 Chavaniac-Lafayette – fransk kommune i Haute-Loire departement
 Aix-la-Fayette – fransk kommune i Puy-de-Dôme departement
 La Fayette (film) – fransk-italiensk biografisk dramafilm fra 1961, instrueret af Jean Dréville

Lafayette


Im Bratislavský kraj bestehen 1710 denkmalgeschützte Objekte, davon befinden sich 1271 denkmalgeschützte Objekte in der Stadt Bratislava selbst. Die unten angeführte Liste führt zu den Listen der einzelnen Stadtbezirke, sowie den Landbezirken und gibt die Anzahl der Objekte an. Die Liste des Okres Bratislava I ist aufgrund der hohen Anzahl noch weiter nach den Anfangsbuchstaben der Straßen unterteilt.

Einzelnachweise

Weblinks

Bratislavský kraj
Kulturdenkmal (Slowakei)

Denkmalgeschützte Objekte im Bratislavský kraj


Jutland Vikings er en dansk ishockeyklub, der er en eliteoverbygning på IK Aarhus, og spiller sine hjemmekampe i Aarhus Skøjtehal. Tidligere var Silkeborg Skøjteløberforening med i samarbejdet, og klubben spillede også hjemmekampe i Silkeborg Sportscenter, hvor der i slutspillet blev sat tilskuerrekord for sæsonen i DIV 1.

De to moderklubber havde tidligere samarbejdet om spillerudveksling, og i januar 2016 offentliggjorde klubberne deres intention om at danne en eliteoverbygning. Overbygningen blev etableret i juni 2016 under navnet Jutland Vikings. Efter to sæsoner i 1. division med to moderklubber meddelte Silkeborg Skøjteløberforening noget overraskende, at klubben, på trods af Jutland Vikings sportslige og tilskuermæssige succes, trak sig fra samarbejdet, hvilket styrkede samarbejdet med IK Aarhus.

Jutland Vikings spillede sin første turneringskamp den 21. september 2016, da holdet i 1. division mødte Vojens IK på udebane og tabte med 3-4. Klubbens første mål blev scoret af canadieren Kyle Heffernan, da han i anden periode reducerede til 1-3. Klubben endte grundspillet på 7.-pladsen og i slutspillet blev østjyderne slået ud i kvartfinalerne mod Hvidovre Fighters med 1-3 i kampe.

I den anden sæson endte holdet på 3.-pladsen i 1. divisions vestkreds og formåede i det efterfølgende slutspil at spille sig helt frem til finalen, hvor de tabte med 1-3 i kampe til Gladsaxe Bears.

I sæson tre spiller holdet udelukkende i Aarhus Skøjtehal, hvor man regner med at kunne genopfinde ishockeyen, som en professionel sport, med mange tilskuere i hallen. Holdet er bygget op omkring lokale og danske talenter, krydret med udenlandske profiler.

Kilder / eksterne henvisninger
 Facebook - Jutland Vikings
 Twitter - Jutland Vikings
 EliteProspects - Jutland Vikings

Noter

Ishockeyklubber i Danmark
Etableret i 2016
Sport i Aarhus
Sport i Silkeborg

Jutland Vikings


Ambasada României în Franța este misiunea diplomatică a României pe lângă Republica Franceză. Este situată în Palatul Béhague (în ), în arondismentul 7 din Paris, pe Rue de l'Exposition.

Ambasadorul României la Paris este în prezent jurnalistul Luca Niculescu. Îl înlocuiește pe Bogdan Mazuru, numit la Paris în anul 2010 și mutat în Austria în luna mai 2015.

Istoric
Legația Republicii Populare Române din Paris a fost ridicată la 31 decembrie 1963 la rangul de ambasadă prin Decretul nr. 787/1963.

Ambasadori

Note

Legături externe
 Site-ul oficial

Relațiile româno-franceze
Franța
România

Ambasada României în Franța


In special economic zones  business and trades laws differ from the rest of the country. The term, and a number of other terms, can have different specific meanings in different countries and publications. Often they have relaxed jurisdiction of customs or related national regulations. They can be ports or other large areas or smaller allocated areas.

Terms include free port (porto Franco), free zone (zona franca), bonded area (US: foreign-trade zone), free economic zone, free-trade zone, export processing zone and maquiladora.

Most commonly a free port is a special customs area or small customs territory with generally less strict customs regulations (or no customs duties or controls for transshipment). Earlier in history, some free ports like Hong Kong enjoyed political autonomy. Many international airports have free ports, though they tend to be called customs areas, customs zones, or international zones.

Africa

Tanzania

Mtwara Freeport Zone

Libya

Misrata Free Zone

Liberia

Free Port of Monrovia

Egypt

Port Said
Suez Canal Container Terminal

Eritrea
Assab Free Port and International Airport
Massawa Free Port and International Airport

Morocco
 Atlantic Free Zone Kenitra
 Tangier Exportation Free Zone

Mauritius

The Mauritius Free Port

Nigeria

Although the enabling act came into effect in 1992, the pioneer Free Zone (the Calabar Free Trade Zone) was not fully completed until 1999, and commenced operation after official commissioning in November 2001. Since then, the Free Zones Scheme has been used as a vehicle for industrial and commercial development of the country. Private Sector participation and partnership with the Federal Government and other tiers of government has helped spread the scheme. This has culminated in the establishment of specialised Free Zones and other types of Zones, namely:

The introduction of free zones has played a large role in increasing the amount of investment into Nigeria. When all the free zones are fully operational, Nigeria is projected to play a large role in expanding export-driven manufacturing activities in Africa.

Asia

Bahrain

Manama

China
Guangzhou
Shanghai
Shenzhen
Tianjin
Xiamen
Zhuhai

Hong Kong

Central Ferry Piers, Victoria City
Container Terminal 9, Tsing Yi
Kai Tak Cruise Terminal, Kowloon
Kwai Tsing Container Terminals, Stonecutters Island
River Trade Terminal, Tuen Mun
Tsim Sha Tsui Ocean Terminal, Kowloon
Tsim Sha Tsui Ferry Pier, Kowloon
Tuen Mun Ferry Pier, Tuen Mun

Indonesia

Batam, Riau Islands

Iran
Anzali
Arvand Free Zone
Chabahar
Kish Island

  aras free zone
maku free zone
Qeshm

Israel

Eilat

Japan

Nagasaki
Niigata
Tokyo

Lebanon

Port of Beirut
Port of Tripoli (Lebanon)

Macau

Inner Harbour Ferry Terminal, Cotai West
Outer Harbour Ferry Terminal, Sé, Macau Peninsula
Taipa Ferry Terminal, Taipa East
Kai Ho Port, Coloane

Malaysia

Bayan Lepas Free Industrial Zone, George Town, Penang
Langkawi
Waterfront ferry terminal and shopping complex Johor Bahru
Pangkor Perak, Alcohol, tobacco and vehicles are not Duty free.
Labuan
Tioman Island

Mongolia
 Altanbulag Free Trade Zone
 Tsagaan Nuur Free Economic Zone
 Zamyn-Uud Free Economic Zone

Pakistan
Gwadar Gwadar Port

Philippines

Zamboanga City Special Economic Zone Authority

Singapore
Singapore

South Korea
Busan-Jinhae Free Economic Zone
Gwangyang Bay Area Free Economic Zone
Incheon Free Economic Zone
Ulsan Free Economic Zone
Gwangju Free Economic Zone
Daegu-Gyeongbuk Free Economic Zone
Chungbuk Free Economic Zone
East Coast Free Economic Zone

Taiwan
Port of Kaohsiung Free Trade Zone
Port of Keelung Free Trade Zone
Port of Taichung Free Trade Zone
Port of Taipei Free Trade Zone
Taoyuan Air Cargo Park Free Trade Zone

Thailand
Port of Bangkok
Port of Chiang Kong
Port of Chieng Saen
Port of Laem Chabang
Port of Ranong

Turkey

United Arab Emirates

Uzbekistan
 Nukus FEZ

Europe

Albania
 Koplik (Albanian Alps)
 Spitalle (Port of Durres)

Austria
(Member of the European Union)

Linz (port on river Danube)
Vienna (port on river Danube)

Belarus

Brest FEZ
Grodno FEZ
Mogilev Free Enterprise Zone

Croatia
(Member of the European Union)

Danube free zone of Vukovar
Free zone of Kukuljanovo
Free zone of Port of Rijeka - Škrljevo
Free zone of Osijek
Free zone of Zagreb
Free zone of Krapina-Zagorje
Free zone of Split-Dalmatia
Free zone of Port of Ploče
Free zone of Port of Pula
Free zone of Port of Rijeka
Free zone of Port of Split

Denmark
(Member of the European Union)

 Freeport of Copenhagen (Københavns Frihavn), Copenhagen

Finland
(Member of the European Union)

Free zone of Lappeenranta (Lappeenrannan Vapaa-alue)
Freeport of Hanko (Hangon Vapaasatama)

France
(Member of the European Union)

Free Zone of Le Verdon - Port de Bordeaux (Zone franche du Verdon — Port de Bordeaux)

Germany

(Member of the European Union)
Freeport of Bremerhaven (Freihafen Bremerhaven)
Freeport of Cuxhaven (Freihafen Cuxhaven), since 1896
Freeport of Deggendorf (Freihafen Deggendorf), since 1989
Freeport of Duisburg (Freihafen Duisburg), since 1989
Speicherstadt, Hamburg

Georgia

Adjara autonomous republic
Batumi, 1878-1886 (then Russia)

Gibraltar
(Part of the United Kingdom)

Port of Gibraltar

Greece
(Member of the European Union)

Free zone of Evros (Debzos)
Free zone of Heraklion
Free zone of Piraeus
Free zone of Thessaloniki

Ireland
(Member of the European Union)

Port of Cork Free Port
Shannon Free Zone (1959 - 2003)

Isle of Man

Isle of Man Airport (Ballasala)

Italy
(Member of the European Union)
Aosta Valley
Campione d'Italia
Livigno
Livorno, 1675–1860
Port of Trieste
Free Zone of Venice (Porto franco di Venezia)

Latvia
(Member of the European Union)

Free port of Riga
Free port of Ventspils
Rezekne SEZ
Latgale SEZ
Liepaja SEZ

Lithuania
(Member of the European Union)

Akmenė Free Economic Zone
Kaunas Free Economic Zone
Kėdainiai Free Economic Zone
Klaipėda Free Economic Zone
Marijampolė Free Economic Zone
Panevėžys Free Economic Zone
Šiauliai Free Economic Zone

Luxembourg
(Member of the European Union)

Luxembourg Freeport

Malta

(Member of the European Union)
Malta Freeport

Moldova
Giurgiulești Freeport

Monaco
Monaco Freeport

Portugal

(Member of the European Union)
The Free Trade Zone of Madeira, which is composed by the following tax benefits
Industrial Free Zone of Caniçal
International Business Centre of Madeira
International Ship Registry of Madeira

Romania

(Member of the European Union)
Port of Constanţa, January 2007

Russia

Nakhodka
Vladivostok, 1861–1909, 2015 (Free port of Vladivostok)

Serbia
Serbia has 14 free economic zones as of September 2017; these are:
 Free Zone Apatin
 Free Zone FAS-Kragujevac
 Free Zone Kruševac
 Free Zone Niš-South
 Free Zone Novi Sad
 Free Zone Pirot
 Free Zone Priboj
 Free Zone Šabac
 Free Zone Smederevo
 Free Zone Subotica
 Free Zone Svilajnac
 Free Zone Užice
 Free Zone Vranje
 Free Zone Zrenjanin

Spain

(Member of the European Union)
Free zone of Barcelona (Zona Franca (Barcelona))
Free zone of Cádiz (Zona franca de Cádiz)
Free zone of Vigo (Vigo Free Trade Zone Consortium)
Free zone of Las Palmas de Gran Canaria (Zona franca de Las Palmas de Gran Canaria)
Free zone of Santander (Zona franca de Santander)
Free zone of Sevilla (Zona franca de Sevilla)
Free zone of Santa Cruz de Tenerife (Zona franca de Tenerife)
(Ceuta and Melilla are not Free Ports or Free zones because they are part of Spain, but not part of the European union for customs and excises)

Sweden

(Member of the European Union)
Marstrand Free Port, 18th century
Saint-Barthélemy, 1785–1878
Stockholms frihamn, 1919–1995
Frihamnen, Göteborg, 1922-2000(?)

Switzerland

Geneva Freeport, La Praille, Geneva
Geneva Cointrin International Airport free port, Geneva
Magazzini Generali con Punto Franco SA, Chiasso and Stabio, free port and bonded warehouse, Chiasso
PESA - Port-Franc et Entrepôts de Lausanne-Chavornay SA, free port and bonded warehouse, Chavornay (Vaud)
SEV - Société des Entrepôts Vevey SA, free port and bonded warehouse, Vevey

Cyprus

(Member of the European Union)
Limassol Free Zone
Larnaca Free Zone

Ukraine

Free port and free economic zone Odesa
1819-1858
Trade sea port of Odesa, January 1, 2000 for 25 years

United Kingdom

Liverpool Free Zone
Prestwick Airport Free Zone
Southampton Free Zone
Tilbury Free Zone
Port of Sheerness Free Zone
Teesside Free Zone
Anglesey Freeport

The Americas

Argentina

Zona Franca La Plata
Polo Industrial Zona Franca General Pico, La Pampa

The Bahamas

Freeport, Grand Bahama

Bermuda

Free port of Hamilton Harbour, Hamilton, Bermuda

Brazil

Zona Franca de Manaus

Canada

Foreign trade zones:
Calgary Region Inland Port
Cape Breton Regional Municipality
CentrePort Canada
Global Transportation Hub Authority
Halifax Gateway
Port Alberta
Quebec City
Niagara
Windsor–Essex
Calgary Region Inland Port - FTZ Point

Chile

Iquique
Punta Arenas

Colombia
San Andrés
Zona Franca
Zona Franca de Bogota
Zona Franca del Pacifico
Zona Franca Palermo

Dominican Republic

Mega Port of Punta Caucedo

Jamaica

Montego Bay

Panama

Colón Free Trade Zone

Costa Rica

Zona Franca Saret
Zona Franca Coyol
CF Free Zone Park S.R.L
Zona Franca Metropolitana
Zona Franca del Este
Concentrix Free Trade Zone, S.A

Uruguay

Carrasco International Airport (Free Airport)
Zona Franca Colonia
Zona Franca de Montevideo
 Puerto de Montevideo (Free Port)
Zona Franca Rivera

United States

United States Virgin Islands

Venezuela

Free port of Isla Margarita (Puerto Libre de Margarita)
Free zone of the Paraguaná Peninsula (Zona Franca de la Península de Paraguaná)
Free zone of Santa Elena de Uairén (Zona Franca de Santa Elena de Uairén)

See also
 Bonded warehouse
 Bonded logistics park
 Duty-free shop
 List of duty-free shops
 Entrepôt
 Free-trade area

References

Freight transport
International taxation

List of free economic zones


Akapella, müzik terminolojisinde a cappella olarak geçen çok sesli bir müzik türü. Enstrüman olarak insan sesi kullanılır. Kelime anlamı olarak İtalyanca "kilise tarzı" demektir ve rönesans tarzı ile barok konçertosunu birbirinden ayırmak için geliştirilmiştir.

19. yüzyılda rönesans tarzı kilise müziklerinde genellikle enstrümanlar kullanılırdı, bu tarz ise aynı tip müziklerin herhangi bir enstrüman kullanılmadan seslendirilmesidir. Daha çok kilise korolarında duyulmakla birlikte Rock, Jazz, Pop, Rap, R&B gibi müzik türlerinin tümünde akapellaya rastlanabilir.

Acapella grupları içerisinde yer alan tenor, soprano, bariton, mezzo soprano, alto ve bas sesleri farklı farklı tonlarda yazılmış olan eseri bir arada icra eder. Ayrıca müzik enstürmanı olarak bir insan sesinin yani beatbox yapılarak da acapella okumak mümkün ve daha kolaydır.

Ulalı Grubu

Ulalı grubu Pura Fé (Tuscarora Kabilesi), Soni (Maya, Apaçi, Yaqui Kabileleri), ve Jennifer (Tuscarora Kabilesi) isimli üç kızılderili kadının kurduğu bir akapella grubudur. Yerli yaşam biçiminden esintiler de barındıran kendine özgü bir müzik tarzı yaratmışlardır. Şarkılarında kızılderili insanların mücadelelerini yansıtırlar ve pre-colombian (keşif öncesi) motifler kullanırlar. Bu şarkılardan "Mahk Jchi" (Kalbin davulu) ve "Ancestor Song" (ataların şarkısı) Robbie Robertson tarafından -Music for The Native Americans (Yerli Amerikalılar için Müzik)- albümünde kullanılmıştır.

Ayrıca bakınız
 A Capella Boğaziçi

Akapella


Kırıkkale, Türkiye Cumhuriyeti'nin İç Anadolu Bölgesinde yer alan ilidir.

Şehrin adını nereden aldığına dair kesin bir bilgi yoktur. Kırıkköyü ile kentin merkezinde bulunan Kaletepe'nin kısaltılarak birleştirilmesinden ortaya çıktığı söylenir. Bu ismin halk tarafından yakıştırıldığı kanaati yaygın olmakla beraber bölgenin ismi Osmanlı arşiv belgelerinde "Kırıkkal" şeklinde geçmektedir. Kırıkkale, 1989 senesinden önce başkent Ankara'ya bağlı bir ilçe iken 21 Haziran 1989 târih ve 3578 sayılı yasa gereğince dönemin başbakanı Turgut Özal tarafından yapılan törenle il olmuştur. İlk vâlisi Fikret Güven, 17 Ağustos 1989 târihinde yapılan törenle il vâliliği görevine başlamıştır.

04 Şubat 2021 TÜİK verilerine göre 9 İlçe, 11 belediye, bu belediyelerde 88 mahalle, ayrıca 185 köy bulunmaktadır.

Ekonomi
Türkiye Cumhuriyeti'nin önemli sanayi merkezlerinden birisi olan Kırıkkale, bünyesinde bulundurduğu önemli sanayi kuruluşlarıyla savunma ve petro-kimya sanayi faaliyetleri can damarı durumdadır. Önemli sanayi kuruluşları:

 Tüpraş Orta Anadolu Rafinerisi
 MKE Ağır Silah Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Çelik Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Silah Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Mühimmat Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Barut Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Pirinç Fabrikası Müdürlüğü
 MKE Kırıkkale Hurda Müdürlüğü
 Kırdemir Kırıkkale Demir Çelik Fabrikası

Coğrafya
İlin kuzeyinde Çamlıca, Karakaya ve Kırıkkale tepeleri bulunur. Topraklarının denizden ortalama yüksekliği 700 m. olup kuzeybatıdan güneydoğuya doğru Koçu Dağı uzanmaktadır. Bu dağ, 4×7 km boyutlarındadır. Yığlıtepe, deniz seviyesinin 1278 m. üstündedir. Güney-güneydoğuda Denek Dağ Sırası bulunmaktadır. Bu dağ sırası Çoruhözü Vâdisi'nin güneyinde uzanmaktadır.

İl yüzölçümünün küçük bir bölümünü ovalar oluşturur. Kuzeydeki Çamlıca ve Karakaya tepeleriyle güneydeki Denek Dağı'nın arasında Kırıkkale Ovası uzanmaktadır. Kırıkkale ilinde yerleşimin önemli bölümü buradadır. Ovanın en geniş yeri, Çoruhözü Deresi'nin Kızılırmak'a aktığı noktadır.

İl sınırları içerisindeki yaylalar, deniz seviyesinin 1200–1600 m üzerindedir.

Su kaynakları
Şehrin en önemli akarsuyu Kızılırmak'tır. 94 km'lik bir bölüm şehir sınırları içinde yer alır. Kentin güney ve batısından geçer. Kent, Kızılırmak'la yerleşim olarak birleşmiş durumdadır.
Kızılırmak, Yeşil Vadi Projesi'yle koruma altına alınmıştır. Kapulukaya Hidroelektrik Santrali bu ırmak üzerinde kurulmuş olup faaliyetlerini sürdürmektedir.

Şehirde Sulakyurt-Danacı Göleti'yle Ahılı deresi üzerinde sulama amaçlı bir gölet vardır. Enerji amaçlı kullanılan Kapulukaya Barajı'nın ardında suların birikmesiyle oluşmuş -isimsiz- yapay bir göl bulunur.

Şehirdeki küçük akarsular

Çoruhözü: İzzettin-Balışeyh arasında demiryoluna paralel olarak merkezden geçer ve Kızılırmak'a karışır. Derenin aktığı yerlerde su, tarımsal sulamada kullanılır.

Okun Deresi : Elmadağ'ın güneyinde akan suların oluşturduğu Balaban ve Sarılıöz çaylarının Kılıçlar Köyü'nde birleşmesinden oluşur ve Kızılırmak'a karışır.

Delice Irmağı : Delice ilçesi ile Çorum toprakları arasında akar. Bozköy ovasını sular ve Kızılırmak'a karışır. Irmağın il sınırlarındaki uzunluğu 54 km'dir.

Coğrafi Yapısı

Coğrafi Konumu
İç Anadolu Bölgesi'nde Orta Kızılırmak Bölümü'nde yer alan Kırıkkale, doğuda Çorum, Yozgat, güneyde Kırşehir, batıda Ankara, kuzeyde Çankırı illeri ile komşudur.

İklim Bilgileri

Yönetim

İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Kırıkkale Valisi,1975-Safranbolu doğumlu Mehmet MAKAS'dır. Ağustos 2023/376 nolu kararnameyle, Erzincan Valisi iken atanmıştır.

Kırıkkale Belediye Başkanı, 1969-Kırıkkale doğumlu Mehmet Saygılı(AK PARTİ), 31 Mart 2019 seçimlerinde %42,02 oy oranıyla seçilmiştir.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Kırıkkale İl Genel Meclisi üye sayısı, 13 AK PARTİ, 8 MHP, 1 CHP ve 1 İYİ P. olmak üzere 23'dür. Kırıkkale Belediye meclisi ise 16 AK PARTİ, 7 MHP ve 8 İYİ P. olmak üzere 31 üyeden oluşur.

2018 Genel seçimleri sonucu, Kırıkkale'yi temsilen TBMM'e AKP'den 1 milletvekili (Ramazan Can), CHP'den 1 milletvekili (Ahmet Önal), MHP'den 1 milletvekili (Halil Öztürk) seçilmiştir.

Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Kırıkkale ili nüfusu: 277.046'dır. Bu nüfusun % 90,02'i şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 4.791  km2'dir. İlde  km2'ye 58 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkezde  449'dur.)   İlde yıllık nüfus artış oranı % 0,39 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Delice (% 11,21)- Sulakyurt (-% 1,72)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 9 İlçe, 11 belediye, bu belediyelerde 88 mahalle ve ayrıca 185 köy vardır.

İlin yıllara göre nüfusları

Kültür

Silâh Müzesi
Silâh-San bünyesinde kurulmuştur. 1991 yılında gerekli işlemleri yapıldıktan sonra faaliyete geçirilmiştir.

15 ve 20. yüzyıllar arasında Osmanlı ve Avrupa ülkelerine ait silâhlar Tophane'den, Anadolu'nun çeşitli yerlerinden ve askerî fabrikalardan toplanarak teknik ve tarîhi özellikleri tespit edildikten sonra müze hâline getirilen, Silah Fabrikası'nın büyük salonunda gösterime açılmıştır.

İdari yapı

Kırıkkale, 9 ilçe (merkez dahil), 11 belde ve 185 köy ile tipik bir Orta Anadolu ilidir. İlde 20 belediye teşkilatı mevcuttur. Bunlardan 1'i İl belediyesi, 8'i ilçe belediyesi, 11'ü ise belde belediyesidir. Ayrıca 13 mahalli idare birliği bulunmaktadır.

Ulaşım
Kırıkkale'nin bazı önemli merkezlere uzaklığı şöyledir,

Konum

Spor

2018-2019 Sezonu sonunda,  Kırıkkale Büyük Anadoluspor, Bölgesel Amatör Lig (BAL)'da grubunu 3.sırada tamamlamıştır. 2019-2020 futbol sezonunda grubunda şampiyon olan Kırıkkale Büyük Anadoluspor, 3. lige çıkmıştır.

2019-2020 sezonu sonunda Kırıkkale Büyük Anadoluspor, Voleybol bölgesel ligine bir takımı katılmıştır.

Ziraat Türkiye Kupası 'nda Kırıkkale Büyük Anadoluspor, 1.turda Yeni Amasyaspor 'a elenmiştir.

Önemli spor tesisleri: Başpınar Stadyumu (16.000), Fikret Karabudak Stadyumu (5.402), Başpınar Spor Salonu (2.500), Olimpik Yüzme Havuzu (1.000) dur.

Kardeş şehirler
Yoktur.

Ayrıca bakınız
 Kırıkkale'nin ilçeleri
 Kırıkkale ilindeki yerleşim yerleri listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kırıkkale Vâliliği
 Kırıkkale Belediyesi
 Kırıkkale İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

Kırıkkale (il)


බුදු සසුනේ ලාභීන් අතර අග්‍රස්ථායනය ලද්දේ සීවලී මහ රහතන් වහන්සේ ය. එය විදර්ශී බුදුරදුන් දවස කරන ලද ප්‍රාර්ථනයක් සමෘද්ධ වීමක් ලෙස විස්තර වේ.

අතීතයේ විදර්ශී බුදුරදුන් ලොව පහළ වූ සමයෙහි දඹදිව  බන්ධුමතී නුවර වැසියෝ රජු හා තරඟයට නොයෙක් ආහාර පාන රැස්කොට බුදු පාමොක් මහ සඟනට මහ දන් පවත්වන්නට වූහ. ඔවුනට එක් දිනක දී කිරි හා මී පැණි සොයාගත නොහැකි විය. ඔවුන් ගෙන් කිහිප දෙනෙක් මී හා දී සොයමින් අසල ගම්මාන කරා ගියහ.

එදින එක් ගම්වැසියෙක් තම ගෘහයෙහි මුදවන ලද දී කිරි පැසක් ගෙන විකුණන්න නගරයට යන අතරමඟ දඬුවැල් බෑ මීයක් දැක එයද කඩා පැණ ද ගෙන ඉදිරියට යන්නට විය. භාගයකට මෙන් අතරමඟ දී මී හා දී සොයාගිය දන් දෙන්නන්ට ඔහු මුණ ගැසුණේ ය. තමන්ට අවශ්‍ය දේ මඟදීම ලැබීම ගැන මහත් සතුටට පත් ඔවුහු කහවනුවක් ගෙන මී හා දී අපට දෙන්නැයි මඟියා ගෙන් ඉල්ලා සිටියහ. තමා අත වූ ද්‍රව්‍ය එතරම් නොවටිනා බව දත් මඟියා වැඩි මුදලකට මෙය ඉල්ලන්නේ කිසියම් වැදගත් අවශ්‍යතාවයකට යැයි සිතා කාරණය දැනගනු පිනිස දිය නොහැකි යැයි කිවේය. අනුක්‍රමයෙන් මිල වැඩි වී කහවනු දහසකට ඉල්ලූ පසු මෙපමණ වැඩි මිලකට මේවා ඉල්ලන්නේ කුමටදැයි විමසීය. එය බුදු රජාණන්වහන්සේට දානය පිණිස යැයි ඇසු කල්හී මහත් සතුටට පත්ව තමාම ගොසින් දන් පිළිගන්වා බුදුන් ප්‍රමුඛ භික්ෂූන් මී හා දී වළදනු දැක මේ කුසලයෙන් මට යසසින් අගතැන් ලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කොට ගියේය .

දිගු කලක් සසර සැරිසැරූ ඔහු අප ගෞතම බුදු රදුන් දවස උන්වහන්සේගේ ඥාතීන් වූ කෝලිය වංශයේ සුප්පවාසා නම් බිසවගේ කුස පිළිසිඳ ගත්තේ ය. දරු ගැබ නිසා සුප්පවාසා බොහෝ දුක් වින්දා ය. ප්‍රසූතියට පෙර සත් දිනක් තිස්සේ ඇයට මහත් වේදනා ඇති විය.

එම වේදනාවෙන් මියයතැයි සිතූ ඇය මිය යාමට පෙර බුදුරදුන් වඩමවා දනක් පිරිනැමීමට කල්පනා කොට , විහාරයට ගොස් බුදුරදුනට දනට ආරාධනා කරන්නැයි ද , තමා ප්‍රසූතිය බලාපොරොත්තුවෙන් මහත් වේදනාවෙන් සිටින බව පවසා නමස්කාර කරන්නැයි ද , කීවාය . ඇගේ ස්වාමියා විහාරයට ගොස් සුප්පවාසා පිළිබඳ විස්තරය බුදුරදුනට දන්වා සිටියේ ය. "සුප්පවාසා නීරෝගී වේවා" යැයි වහා ප්‍රාර්ථනා කළ බුදු රජාණන් වහන්සේ ඇය පුතෙකු ප්‍රසූත කරන බව ද වදාළහ. දනට ආරාධනා කළ ඔහු ආපසු යද්දී පින්වත් කුමාරයෙකු බිහිවී මව ද සිඟිත්තා ද නීරෝගීව සිටියා ය. මෙම සතුට නිසා ඔවුහු බුදු පාමොක් මහ සඝනට සතියක් පුරා මහ දන් දුන්හ. සියලු ඥාතීන්ගේ තැවුණ සිත් සුවපත් කරමින් උපන් කුමරුට සීවලී යැයි නම් තබන ලදී . අනුක්‍රමයෙන් වැඩුණු කුමරු සියලු කටයුතු ඉතා දක්ෂව කලේය . තමන් කුස තුළ සිටියදී මවත් තමනුත් මහත් දුක් විඳි බව නොයෙක් දෙනාගෙන් දැනගන්නට ලැබුණි.

සාරිපුත්ත රහතන්වහන්සේ තම නිවසට වැඩම කළ දිනක ඔහු ඒ ගැන කතාබහ කලේය . එම දුක නැවත නොවිඳිය යුතු යැයි හේ සිතීය. ඔහු කුඩා කලම මාපියන්ගේ කැමැත්ත ගෙන සැරියුත් හිමි සමීපයෙහි පැවිදි විය. පැවිද්ද ලද නොබෝ කලකින්ම විදසුන් වඩා රහත් වූහ.

උන්වහන්සේ යන එන හැම තැන නොයෙක් ප්‍රත්‍යන් බහුලව ලැබෙන්නට විය. වැලි කතරක වැඩම කළ විට වුවද තමන් සමඟ යන සියලු භික්ෂූන්ට සමඟම දන් ලැබුණේ ය.

බුදු රජාණන් වහන්සේ දුර බැහැරක වැඩම කරන විට වුවද සියලු භික්ෂූන්ගේ ප්‍රත්‍ය පහසුව සළකා සීවලී තෙරුන් ද කැටුව වැඩම කළ බව දැක්වේ.

දිනක් සැරියුත් තෙරුන්ගේ බාලම සොයුරු විවාහ මංගල්‍යයෙන් පසු යමින් සිටියදී පැවදිවන්නට සිතීය. අතරමඟ වනයක දී සිරුරු කිස සඳහා යැයි රථයෙන් බැස පලා ගොස් වනවාසී භික්ෂූන් පිරිසක් හමුවේ තමන් සැරියුත් තෙරුන්ගේ බාලම සොයුරු බව පවසා පැවදි විය. මාපියන් සොයා පැමිණිය හොත් ඈත වනයෙහි කිහිරි වනයට ගොස් වස් වසා ධෛර්යය උපදවා රහත් විය.

තම මලනුවන් පැවදි වූ  බව ඇසූ සැරියුත් තෙරුන් ඔහු දකින්නට යාමට සූදානම් වූහ . ඒ බව ඇසූ බුදු රජාණන් වහන්සේ ද ඔහු දකින්නට යාමට සතුටුව මඟට පිළිපන් සේක. එහි අතරමඟ සන්ධිස්ථානයක දී වනය මැදින් යා හැකි පහසු මඟ ලෙස තිස් යොදුනක් දුර වූ මඟ තෝරාගත්හ. එහෙත් භික්ෂූන් වහන්සේලාට සිව්පසය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය මතුවිය.

මෙහිදී බුදු රජාණන් වහන්සේ සීවලීත් ආයේදැයි විමසීය. එසේ යැයි පිළිතුරු දුන් කල්හි එසේ නම් දන් වරදින්නේ නැතැයි පිළිතුරු දුන් සේක . මුළු තිස් යොදුනක් දුර පුරාම දානෝපකාර අඩුවක් නැතුව ලැබුණ බව එම කතා ප්‍රවෘත්තියෙන් දැක්වේ .

සීවලී මහ රහතන් වහන්සේ


La Batalla de Miñarica se libró el 18 de enero de 1835 en la llanura homónima, cerca de Ambato. Se enfrentaron el llamado ejército "Convencional" leal a Vicente Rocafuerte y el "Restaudador" de José Félix Valdivieso con la victoria de los primeros.

Antecedentes
El 13 de mayo de 1830 el general Juan José Flores asumió el mando del gobierno del Estado de Ecuador pero a los tres años había una poderosa oposición política en Quito, donde le hostilizaban los miembros de la sociedad El Quiteño Libre, y en Guayaquil, donde estalló finalmente en 1834 una revolución al mando Pedro Mena que proclamó la Jefatura Suprema de Vicente Rocafuerte, iniciándose la llamada Revolución de los Chihuahuas.

Flores marchó con su disciplinado y experimentado ejército a Guayaquil y sin problemas tomo la ciudad forzando a Rocafuerte a refugiarse en la isla Puná donde fue traicionado y entregado por Mena que se sentía amenazado por el poder del dirigente político. Pero mientras Flores estaba de campaña en el sur estalló una revolución en Otavalo e Ibarra, pronto respaldada por los pueblos de la Sierra, que proclamó al antiguo Ministro Secretario de Estado de Flores, el doctor José Félix Valdivieso como Jefe Supremo, quien pronto se apoderó de Quito.

Para mantener el control del país Flores se alió a Rocafuerte y cuando el 10 de septiembre dejó como ordenaba la Constitución vigente el cargo de presidente, dio un autogolpe de Estado y proclamó la Jefatura Suprema de Rocafuerte, designación aprobada por la Asamblea popular de Guayaquil que había convocado el mismo.

En estas circunstancias Valdivieso convocó a una Convención que se reunió en Quito el 7 de enero de 1835 puso al general Isidoro Barriga al mando de su ejército para impedir el avance de Flores contra la capital ante la inminente guerra civil. Barriga marchó hacia la costa llegando hasta Babahoyo donde se produjo el encuentro con las tropas enemigas. Tras una serie de combates menores los convencionalistas se impusieron y los restauradores tuvieron que retroceder a la provincia de Chimborazo, momento en que Barriga pidió ser relevado del comando que fue ofrecido al gobernador de Pasto, general José María Obando, que lo rechazó, forzando de este modo a Barriga a permanecer en el mando.

La batalla
Finalmente tras varios movimientos el enfrentamiento decisivo se libró en el lugar y el momento elegidos por Flores.

El combate empezó cerca de las 16:00 horas. Los convensionalitas se situaron en una pequeña meseta desde donde dominaban todo el lugar ocultando a la mayoría de sus fuerzas tras los obstáculos naturales de la cima, dejando solo visible a su vanguardia. Cuando las primeras unidades de Barriga se lanzaron al ataque la vanguardia convencionalista retrocedió atrayendo al enemigo a una trampa, cuando los restaudadores los persiguieron quedaron al alcance de las tropas enemigas que los ametrallaron a merced desde sus posiciones ocultas y bien parapetadas.

Consecuencias
Cuando los restaudadores empezaron a huir en desbandada derrotados, Flores lanzó a sus 200 jinetes en su persecución, masacrando al enemigo y capturando todo su parque, artillería, 800 fusiles, documentos y banderas. Se contaron más de 600 muertos y 300 prisioneros entre los vencidos, las de los victoriosos no llegaron al centenar.

Tras conocerse las noticias de la batalla, Valdivieso disolvió la Convención y escapó a Colombia. Rocafuerte tomó el poder en el país, pasando a gobernarlo por cuatro años, para ser sucedido luego por Flores, forzando además a pagar una indemnización por costes de guerra de $100.000 pesos de la época, a los pueblos de la Sierra.

Referencias

Miñarica
Miñarica

Batalla de Miñarica


Santa Lucía (distrito de Lampa)
Santa Lucía (distrito de Lucanas)Desambiguações de topônimos

Santa Lucía (Peru)


Identitetstyveriet er en dokumentarfilm fra 2012 instrueret af Max Kestner.

Handling
Da Thomas Altheimer lægger sag an mod sin tidligere ven og kunstnerkollega Claus Beck-Nielsen for med bogen Suverænen at stjæle Altheimers identitet, sender det Altheimer ind i en mental labyrint af Kafkasks paranoia. Virkelighed og fiktion smelter sammen, og Altheimer må desperat søge efter en vej ud.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012

Dokumentarfilm fra Danmark

Identitetstyveriet


මුර්ති

හින්දු 'මුර්ත' යනුවෙන් හදුන්වනු ලබන්නේ දේව ප්‍රතිමා ආදියයි.

මෙම ප්‍රතිමා තුළ දේවත්වය මුර්තිමත් වී ඇතැයි විශ්වාස කරති.  ප්‍රතිමාවකට  දේවත්වය ප්‍රතිශ්ඨාපනය කළ පසු එයට වැදුම් පිදුම් කිරිමට සුදුසු බව පිළිගනිති එම නිසා හින්දුන් මෙන්ම මහායාන බෞද්ධ ජනයා භක්තිය ඇති කර ගැනිම සහ භාවනාවන් සදහා සිත කේන්ද්‍රගත කර ගැනීමන් මෙම ප්‍රථිමා ප්‍ර‍යෝජනවත් ලෙස සලකයි. වංචකස්තු ග්‍රාන්ත්‍ර වල පුතිමා  පුද පූජා සදහා උපයෝගී කර ගැනිම පිළිබද ව විස්තරාත්මකව දක්වා ඇත.

නිශ්චිත හැඩ රැවකින් තොර මුර්ති නොහොත් පුතිමා කලාතුරකින් දක්නට ලැබුනද බහුල වශයෙන් දක්නට ලැබෙන්නේ නිශ්චිත හැඩ හෝ ස්වරෑපයකි න්දෙවියන් නිරෑපනය කෙරී ඇති  හේතුවෙන් යදීශ දිල්ශාන්, ශිව, ගනේෂා, රාම කාලි වැනි දේව ප්‍රතිමාවන් ය. 'ශිල්ප ශාස්ත්‍ර' ග්‍රන්ථයෙහි දක්වා ඇති නියමයන්ට අනුකූලව  ප්‍රතිමා නිර්මාණය කෙරේ. ප්‍රතිමා සැකසිම සදහා පංච ලෝහ වර්‍ග  භාවිතා කරනු ලැබේ. ප්‍රාණ ප්‍රතිශ්ඨා නම්න් හදුන්වනු ලබන උත්සව අවස්ථාවල දී පූජකවරැන් විසින් මෙම ප්‍රතිමාවලට දිව්‍යමය භාවය ආරෝපනය කරනු ලැබේ.

ප්‍රතිමා වන්දනය මගින් එක් එක් පුද්ගලයා දෙවියන් කෙරෙහි ඇති භක්තිය වර්ධනය කර ගන්නා අතර ඔවුන්ගේ දෙවියන් කෙරෙහි  ඇති ඇල්ම ගෞරවය, වඩාත් තහවුරැ කර ඇදහිම ද සිදුවන්නේය. කෙසේ වෙතත් 'ආර්ය සමාජ' සහ ' සත්‍ය ධර්‍ම මහිම' යන සංවිධාන මෙය භ්‍රද්‍ර රැප වන්දනය ත් පමණක් බව පවසා මෙම විශ්වාසයන් බැහැර කරනු ලබයි.

සත්ගුරැ සිට ප්‍රබුමානියම්සවාමි තුමා පවසන අන්දමට ප්‍රතිමා (මුර්ති) නූතන කාලයේ දුරකතනයකට සමාන කළ හැකිය. මේ අනුව කෙනෙකු කතා කරන්නේ දුරකතනයට නොවන බවත් එය දුර සිටින කෙනෙකු‍ට  කතා කිරිමේ මාධයය වශයෙන්  පමණක් යොදා ගන්නා බව  පවසයි. ඒ ආකාරයෙන් වන්දනිය තත්ත්වයක් ආරෝපනය කර පූජානීය  වඩවා ඇති ප්‍රතිමා මගින් කෙනෙකුට  පහසුවෙන් දෙවියන් අවබෝධ කර ගැනිමට හැකිවනු ඇත.

මුර්ති


All In eller All in er britisk er forkortelse for all inclusive og betyder alt inklusiv - eller noget man går fuldt ind for.

All In har flere specialiseringer:
 All in (film)
 All In (album)

All In


مختبر أوك ريدج الوطني (بالإنجليزية Oak Ridge National Laboratory) كما يعرف اختصاراً بـ (ORNL). هو مختبر علمي تقني يوجد في مدينة أمريكية صغيرة تدعى أوك ريدج بولاية تينيسي الأمريكية. يدار هذا المختبر لصالح الحكومة الأمريكية ممثلة بوزارة الطاقة وذلك من قبل اتحاد يدعى (UT-Battelle) ويجمع كل من جامعة تينسي الأمريكية ويرمز لها بـ UT ومعهد باتل التذكاري (Battelle).

عمله
يقوم العلماء والباحثون في هذا المختبر بإجراء البحوث الأساسية والتطبيقية، وتطوير المعرفة العلمية لإيجاد الحلول التكنولوجية في مجالات متعددة من بينها إيجاد حلول الطاقة وحماية البيئة، بالإضافة إلى الإسهام في مجال الأمن القومي الأمريكي. وتشمل أبحاث هذا المختبر في مجال الطاقة البحث في مجال النظائر المشعة وإنتاج وإدارة المعلومات المتعلقة بهذا الجانب، وأخرى.

الطاقم
يبلغ عدد العاملين في هذا المختبر قرابة 4200 شخص، من ضمنهم 1500 عالم ومهندس، ويستضيف سنوياً قرابة 3000 زائر. وتجاوز التمويل الذي حصل عليه هذا المختبر في عام 2007 حوالي 1,2 مليار دولار 80% من هذا المبلغ قدمته وزارة الطاقة الأمريكية، كما تبلغ المساحة التي تحتلها مباني هذا المختبر بمختلف ملحقاتها قرابة 150 كلم2.

انظر أيضاً
 مختبر لورنس بيركلي الوطني
 مختبر أرجون الوطني
 جمعية ماكس بلانك
 سيرن

مراجع

المختبرات الوطنية لوزارة الطاقة الأمريكية
أعضاء مؤسسة الهندسة المعمارية غير المتجانسة
أوك ريدج
بحوث عسكرية تابعة للولايات المتحدة
تاريخ تينيسي العسكري
تأسيسات سنة 1942
تأسيسات سنة 1942 في تينيسي
تقنية نووية في الولايات المتحدة
جامعة تينيسي
جامعة شيكاغو
مبان ومنشآت في مقاطعة روان (تينيسي)
مختبرات في الولايات المتحدة
مراكز أبحاث نووية
مراكز أبحاث وتنمية ممولة اتحاديا
مشروع مانهاتن
معاهد أبحاث في تينيسي
معهد باتيل التذكاري
مواقع استجابة بيئية شاملة في تينيسي
مواقع الحواسيب الفائقة
يورانيوم

مختبر أوك ردج الوطني


Hans Ejvind Hansen (født 24. marts 1942 i Virum) er en dansk erhvervsmand.

Hans Ejvind Hansen blev født i Virum som søn af konsulent Laurits Peter Hansen og Sigrid Hansen, f. Harrekilde.

Han blev student fra Holte Gymnasium i 1960 og cand.polit. fra Københavns Universitet i 1968.

Han var i 1968 sekretær ved Socialforskningsrådet og fra 1969–73 fuldmægtig i Det økonomiske Sekretariat, Økonomiministeriet.

1974–77 var han sekretariatschef for Realkreditrådet og fra 1977–78 underdirektør i Den danske Bankforening.

I 1978 indtrådte Hans Ejvind Hansen i direktionen for Forenede Kreditforeninger og var i 1981-85 formand for direktionen. I 1985-87 blev han formand for direktionen i Nykredit - en fusion mellem Forenede Kreditforeninger og Jyllands Kreditforening.

I 1987 indtrådte han i direktionen for Kjøbenhavns Handelsbank og var i 1989–90 ordførende direktør. I 1990–93 var han i direktionen for Danske Bank – en fusion mellem Kjøbenhavns Handelsbank, Den danske Bank af 1871 og Provinsbanken.

I 1993–95 var han koncernchef for Baltica Forsikring – der i 1995 blev overtaget af Tryg.

Tillidsposter
I årene 1981–1995 var Hans Ejvind Hansen medlem af bestyrelserne for Realkreditrådet, 1986-87 (formand), Den danske Bankforening, 1988-90 og Assurandør-Societetet, 1993-95.

1995–2012 var han medlem af en række bestyrelser, blandt andet formand for bestyrelsen i Københavns Fondsbørs ved omdannelsen til et privat aktieselskab i 1996 og ved fusionen med det svenske OMX i 2005.

Endelig var han formand for censorkorpset ved universiteternes økonomistudier 1995–2010.

Hans Ejvind Hansen er gift med Nina Lundgreen Hansen siden 1968, og de har to børn.

Referencer

Erhvervsfolk fra Danmark
Danskere i 1900-tallet
Danskere i 2000-tallet
Personer i Kraks Blå Bog

Hans Ejvind Hansen


Béla Jánky (n. 1 mai 1931, Odorheiu Secuiesc – d. 26 octombrie 2009, Cluj-Napoca) a fost un poet și traducător maghiar din Transilvania, autor de cărți pentru copii și tineri, membru al Uniunilor Scriitorilor din România și din Ungaria. A publicat mai multe volume de poezii și o serie de articole de ziar în diferite reviste din România.

Biografie
Béla Jánky s-a născut în Odorheiu Secuiesc la 1 mai 1931. A urmat studii la Gimnaziul Majláth din Alba Iulia și apoi la Liceul Ady Șincai din Cluj, unde a absolvit în 1950. A obținut licența în literatura maghiară la Universitatea Bolyai din Cluj, în 1954. Debutul său ca scriitor a avut loc în 1950 în săptămânalul literar Utunk din Cluj. A lucrat începând din 1952 pe post de cronicar cultural la Igazság, iar din 1957 la Dolgozó Nő. În 1974 a devenit redactor al revistei literare pentru copii Napsugár. Scrierile sale au mai fost publicate în periodicele maghiare Igaz Szó, Korunk, Művelődés, Jóbarát, Ifjúmunkás și Előre. A fost membru al Uniunii Scriitorilor Maghiari și al Uniunii Scriitorilor din România.

În 1968 poetul a primit Ordinul Meritul Cultural clasa I, iar ulterior Ordinul Meritul Muncii clasa a II-a.

Debutul său editorial a avut loc în 1956 cu volumul de versuri Leánykérő. În 1969 a publicat volumul Ezüst ember tánca. Cartea Fecskelánc ce conținea și poeme pentru copii a fost publicată în 1981, fiind ilustrată cu desene de István Árkossy. Au urmat volumele Fiúban, földben (1982), Szerencsefű (1987), Napkosár (1990) și Sárkánymosoly (1995). În 1993 a publicat șapte poezii haiku, apoi a adunat mai multe haiku-uri pe care le-a publicat în două volume intitulate Pillanatok színe, ce au apărut la Târgu Mureș, în 2002, și la Cluj, în 2005.

În 1961 a tradus în maghiară mai multe cântece populare românești. A tradus de asemenea romanele Viața la țară și Tănase Scatiu ale lui Duiliu Zamfirescu (1858-1922), pe care le-a publicat în 1965. În traducerea sa au apărut, de asemenea, cele mai frumoase poezii ale poetului Ion Barbu (1895-1961) în 1971, precum și mai multe poezii ale lui Lucian Blaga în 1975.

A decedat la 26 octombrie 2009, în Cluj-Napoca, după o boală îndelungată. A fost înmormântat în cimitirul Hajongard din Cluj.

Scrieri
 Leánykérő [versuri]. București: ESPLA. 1956. [52 p.]
 Ezüst ember tánca [versuri]. București: Editura pentru Literatură. 1969. [101 p.]
 Fecskelánc [poezii pentru copii]. desene de István Árkossy. București: Editura Kriterion. 1981. [142 p.]
 Fiúban, földben [versuri]. București: Editura Kriterion. 1982. [122 p.]
 Szerencsefű [poezii pentru copii]. Budapesta–București: Editura Ion Creangă. 1987. ISBN 9631160424 [119 p.]
 Napkosár [poezii pentru copii]. desene de Imre Baász. București: Editura Ion Creangă. 1990. ISBN 9732503203 [107 p.]
 Sárkánymosoly [poezii pentru copii]. desene de Ferenc Deák. Cluj: Tinivár. 1995. ISBN 973-96936-1-X [106 p.]
 Pillanatok színe: 82 haiku [haiku]. Tg. Mureș: Mentor Kiadó. 2002. ISBN 973-599-016-4 [100 p.]
 Pillanatok színe: 201 haiku [haiku]. Második, bővített kiadás. Cluj: Editura Kriterion. 2005. ISBN 9732608188 [116 p.]
 Szeretnék csergőóra lenni [poezii pentru copii]. desene de László Feszt. Odorheiu Secuiesc: Editura Erdélyi Gondolat. 2009. ISBN 978-606-534-000-8 [41 p.]

Traduceri
 Duiliu Zamfirescu: Falusi életképek – Tănase Scatiu (Viața la țară - Tănase Scatiu) [două romane]. București: Editura pentru Literatură. 1965. [309 p.]
 Ion Barbu: Ion Barbu legszebb versei [poezii]. București: Editura Albatros. 1971. [124 p.]
 Duiliu Zamfirescu: Falusi életképek (Viața la țară) [roman]. București: Editura Kriterion. 1989. [180 p.]

Premii
 Ordinul Meritul Cultural clasa I (1968)
 Ordinul Meritul Muncii clasa a II-a

Note

Legături externe

Nașteri în 1931
Decese în 2009
Poeți maghiari
Traducători maghiari

Béla Jánky


Puma (Puma concolor), Dağ aslanı veya kugar, Kuzey ve Güney Amerika'da yaşayan; kedigiller (Felidae) familyasından yırtıcı bir hayvan türüdür. Bu büyük ve yalnız dolaşan kedi kuzeyde Kanada'nın Yukon bölgesinden güneyde And Dağları'nın güneyine kadar oldukça geniş bir alanda yaşar. Bulunduğu çevreye uyum sağlayabilen puma, Amerika kıtasındaki belli başlı her habitatta yer alır. Aşırı avlanma ve doğal yaşam alanlarındaki insan yerleşmeleri sonucu tarihi olarak bulundukları bölgelerde sayıları azalmıştır. Bazı alanlarda son zamanlarda yapılan koruma çalışmaları ile popülasyonlarının arttığına rastlanmıştır.

Çok geniş bir alana yayılan puma değişik habitatlarda çok çeşitli renklerde ve cüssededir. Amerika kıtasında jaguardan sonra ikinci en büyük kedi olan puma, kaplan, aslan ,jaguar ve leopar dan sonra Dünya'nın en büyük beşinci kedisidir. Kuzey Amerika'daki pumalar tropik leoparlardan daha da büyük olsa bile puma kükreyemediği için Panthera cinsi içinde değil, Puma cinsi içinde sınıflandırılır.

Hem pusu hem de takip avını yapabilen pumanın avları da epey çeşitlidir. Ana besini geyiktir fakat aynı zamanda fare, tavşan, evcil kedi ve köpek, alpaka, sürü hayvanlarını da avlar. Sürekli olarak saklanan bir kedi olan puma insanlardan uzak durur fakat çok nadir de olsa insanlara saldırdığı görülmüştür.

İsim ve kökbilgisi
Puma adı Güney Amerika'nın yerli dillerinden olan Quechua diline dayanır. Bulunduğu bölgelerde çok sayıda başka adla da anılır. Nahuatl dilinde miztli, Tupi-Guarani dilinde de suçuarana denir. İngilizcesi cougar olan ve bu dilde kırka yakın farklı ad verilen pumanın, yerel adlarının bir kısmı Türkçeye şöyle çevrilebilir: panter, Amerikan aslanı, Meksika aslanı, Florida panteri, gümüş aslan, kızıl aslan, kızıl panter, kızıl kaplan, kahverengi kaplan, geyik kaplanı, hayalet kedi, dağ çığlıkçısı, Yerli şeytanı, sinsi kedi, kral kedi, ve boyalı kedi.

Kuzey Amerika'da özellikle ABD'de konu içinde yerel türlerden söz edildiğinde panter puma anlamında kullanılır. Güney Amerika'da ise panter, jaguarın benekli ve siyah türleri için kullanılır.

Özellikleri
Aslında aslan, kaplan gibi büyük kediler ile yakın akraba olmayıp daha çok küçük kediler sınıfına girse de, en büyük kedilerden biridir. Omuz yüksekliği 70 santimetre civarındadır. Boyu erkeklerde 180, dişilerde 150 santimetreyi bulur ve bunlara ek olarak 66 ila 78 santimetre arası uzunluğunda bir kuyruk gelir. Erkekleri 100 kilogram ağırlığa ulaşırlar, dişileri ise istisnalar dışında 50 kilogramdan fazla çekmez. Ekvator çevresinde yaşayan pumalar, türlerinin en küçükleri olup, kutuplara doğru gidildikçe büyüklük artar.

Postu kısa, tüyleri sık, rengi ise değişkendir. Sıklıkla sarımsı kahverengi ya da gümüş-gri olurlar. Gırtlak kısmı ve göğsü her zaman beyaza çalar. Alt bölümdeki tüyler daha soluk renklidir. Kulakları küçüktür ve uçları siyahımsı tüylerle kaplıdır. Küçük kulaklarına rağmen iyi işitir. Burnu ise siyah renktedir. Yeni doğanlar lekeli olup bu lekeler puma 9 aylıkken solmaya başlar 24 veya 30 ay sonrasında tamamen yok olur.  Leoparlardaki gibi melanizm belirtisi göstermez.

Pumanın ön pençelerinde dört, arkada ise üç parmağı vardır. Pençelerinin büyük olması, yere sağlam basmasını sağlar. Bu yüzden yaklaştığını fark etmek zordur . Pençe tırnaklarını içeri çekebilir. Çok çeviktir ve kuvvetli şekilde sıçrar. Dört metre yükseğe ve on metre kadar uzağa sıçrayabilir.

Bu hayvanlar çok geniş yelpazede, cinsiyetler arasında ayrılan, farklı sesler çıkarırlar. Bununla birlikte hakiki büyük kedilerden farklı olarak bu sesler arasında kükreme sesi yoktur. Truman Everts gibi Kuzey Amerikalı araştırmacılar Puma çığlığını insanınkine benzer olarak tarif etmişlerdir.

Pumalar vahşi hayatta 12 ile 13 yaşa kadar ulaşırken, esaret altında 21 yaşını bulabilirler.

Yaşam alanları
Pumalar önceleri tüm Kuzey ve Güney Amerika'da dağılmışlardı. Her iki kıtaya dağılmış olan diğer hiçbir memeli hayvan ile mukayese edilemeyecek geniş bir alana yayılan, dağılım bölgesine sahiptiler. Alanları, kuzeyde Kanada'dan, Orta Amerika üzerinden  Patagonya'nın güneyine kadar uzanıyordu. Bugün varlıkları zayıflamış ve insanlar tarafından az yerleşilmiş bölgelere indirgenmiştir. Pumalar ABD'de neredeyse yok edilme dalgaları sonucunda, Kayalık Dağları'nda , güneybatının çöl ve yarı çöllerinde, Florida'nın Everglades bataklıkları çevresinde kalmışlardı. Alaska ve Kuzey Kanada'da hiç bulunmadılar, ancak Avrupalı yerleşimcilerin gelmesinden önce yaşam alanları kuzeye doğru genişletmeye başlamışlardı. Koruma tedbirleri sonucunda yayılma alanları tekrar genişleyen pumalar, ABD'nin batısındaki bazı bölgelerde, şehirlere yaklaşmaktan da artık çekinmemektedirler.

Bozkırlar, ılıman ve tropik ormanlar, yarı çöller ve yüksek dağlar bu kediler için habitat oluşturur.

Yaşam şekli
Pumalar gündüzleri görünseler de genelde gece hareket ederler. Sıcak ya da soğuk her türlü iklimde yaşayabilirler. Erkek puma dişiye oranla daha uzun mesafe yol alabilir. Dişiler 20 mili geçmezken, erkekler 30 mil katedebilir. Avlanma sahası ise geniş olup 100 milkareye kadar ulaşabilir..

Beslenme
Pumalar hemen hemen her büyüklükte memelileri avlarlar. Geyik, Amerika antilobu gibi iri hayvanlar ile birlikte fare, sıçan, sincap, kokarca, rakun, samur gibi küçük hayvanlar menülerini oluşturur. Ayrıca koyun ve genç sığır tarzında evcil hayvan sınıfındaki canlılarıda avlayabilirler. Bununla birlikte koyote, vaşak gibi yırtıcı hayvanlar da pumalar tarafından avlanabilirler. Memeli hayvanların yanında kuş ve bazı bölgelerde balık da yerler.

Büyük bir hayvanı avlamak için puma önce usulca sokulur. Kısa mesafeden avının sırtına atlar. Omuriliğini kuvvetli bir ısırık ile kopararak öldürür.

Üreme

Pumalar yalnız dolaşan hayvanlardır. Yalnızca, genelde Kasım ile Haziran arasında olan  çiftleşme zamanında, en fazla 6 gün için bir araya gelirler. Dişiyi, yavruları doğurmadan birkaç hafta önce erkek terk eder. Gebelik yaklaşık 3 ay sürer ve bir batında bir ile altı arası yavru dünyaya gelir. Ama genelde bu sayı iki ile üç yavrudur.Yavrular benekli doğarlar. Yavruların ağırlığı 230 ile 450 gram arasında olup, boyları 20– 30 cm kadardır. Yavrular 6- 7 hafta sonra katı besinler almaya başlarlar ve yaklaşık 20 aydan sonra annelerinin yanından ayrılırlar.

Düşmanları
Pumaların insanlardan başka pek fazla düşmanı yoktur. Sadece kurtlar ve ayılar zaman zaman yavru veya hasta pumaları avlayabilirler. Ancak sağlıklı bir yetişkinin de 8 kişilik bir kurt sürüsü ya da dev bir erkek Grizzly ayısı karşısında pek şansı olmaz. Tür koruması altında olmasına rağmen bazı çiftçiler sahip oldukları hayvanları korumak amacıyla pumaları avlarlar. Yine de türün tümü tehlikede değildir.

İnsanlar için yarattığı tehlike

Puma ürkek bir kedi olup, alışılmış olarak insanlara yakın yerlerden kaçınır, insanlardan kaçarlar. Buna rağmen ara sıra insanlara saldırdığı durumlar görülür. ABD'de yıllık ortalama bu tür dört vaka olsa da, bunlar çok ender ölümle sonuçlanır. 1890 ve 1990 yılları arasındaki Kuzey Amerika'da puma saldırılarından meydana gelen ölüm vakası 10'dur.  Saldırıların kurbanları genelde çocuklar olup, sadece istisnai hallerde yetişkinlere saldırırlar.

Kültürdeki yeri

Kızılderililerde puma çok saygı görmüştür. Bu hayvana liderlik, güç, beceriklilik, sadakat, bağlılık ve cesaret gibi karakterler yüklenmiştir.

Kuzey Amerika'da beyaz sömürgeciler pumalarla savaşmışlardır. Sadece evcil hayvanlarını pumalardan korumak istediklerinden değil, aynı zaman da bu hayvan sevilen bir ganimet olduğundan pumaları avlamışlardır.

İroquce konuşan Kuzey Amerika kızılderili halkı Erie adını, Türkçe uzun kuyruk anlamına gelen  ve puma kastedilen Erielhonan kelimesinin kısa şeklinden alır. Bu halk o yüzden Fransızlar'da Nation du Chat, Türkçe Kedi Ulusu olarak bilinirdi.

Sistematik
Puma'nın en yakın akrabası en yeni sistematikde aynı cinse, yani pumalara dahil edilen yaguarundidir. Daha önceleri, kedigiller içinde filogenik yüz noktaları doğru olarak alınmadan sınıflanarak ayrı bir alt familyaya yerleştirlmiş çita ile de görece yakın bir akrabalık oluşur.

Yeni gen incelemeleri pumanın, bugünkü çitaların yerleştirildiği Acinonychinae alt familyasına dahil olmayan, nesli tükenmiş Kuzey Amerika çitaları Miracinonyx ile görece yakın akraba olduğu sonucunu verir.

Alt türler

Pumalar geleneksel olarak 24 ile 32 kadar alt türe ayrılırlar. Anavatanı Kuzey Amerika'nın doğusu olan iki alt tür nesli tükenmiş olarak geçer. Everglades Bataklıkları'ndaki neslini kurutma dalgalarına rağmen hayatta kalmayı başarmış Florida puması (P. c. coryi), özellikle tehdit altında olarak kabul edilir. Hâlen bu türden sadece 80 civarında hayvan vahşi hayatta yaşamaktadır. Pumanın bu yoğun kırmızı kodlu alt türünün kurtarılması, şu anda yerel koruma kuruluşlarının ana hedefidir. Korumak ve incelemek için her hayvan, elektronik kimlikleme ve yer belirleme boyun bandıyla donatılmıştır.

Yeni moleküler genetik incelemeler, gerçekte sadece altı alt türün olduğunu ve bilimsel temelli daha çok alt tür ayrımından yoksun olunduğu sonucunu verir. ABD'nin kuzey batısındaki bir popülasyonun (Kuzey Amerika puması, Puma concolor couguar) istisnasıyla, Kuzey Amerika'nın bütün pumaları homojen bir yapı gösterir. Orta ve Güney Amerika'da ise bu durum daha büyük bir değişkenlik gösterir. Bu bulgular pumaların yaşam alanlarının, ABD'nin kuzeybatısındaki buzul olmayan yerleşim bölgesi istisna tutulduğunda, son buzul çağı boyunca Güney Amerika'da sınırlanmış olduğu sonucuna götürür. Bu çalışma ile nesli tükenmiş ve tehdit altında alt türlerin yeni bir değerlendirmesi yapılır.

Konuyla ilgili yayınlar
 D. E. Brown, H. G. Shaw: Soul Among Lions: The Cougar As Peaceful Adversary, Univ. of Arizona Press, 2000, ISBN 0-8165-2084-4
 R. H. Busch: The Cougar Almanac, Lyons & Burford, 1996, ISBN 1-55821-403-8
 H. P. Danz: Cougar!, Ohio Univ. Press, 1999, ISBN 0-8040-1014-5
 J. Kobalenko: T. Kitchin, W. Hurst, Forest Cats of North America, Firefly Books, 1997, ISBN 1-55209-172-4
 R. M. Nowak: Walker's Mammals of the World, Vol. 1, Johns Hopkins University Press, 1999, S. 818f
 M. Culver, W. E. Johnson, J. Pecon-Slattery, S. J. O'Brien: Genomic ancestry of the American puma (Puma concolor)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 IUCN Kırmızı Liste'de Puma concolor
 Information
 Dağ Aslanları
 Gen mirası

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki memeliler
Arjantin'deki memeliler
Belize'deki memeliler
Bolivya'daki memeliler
Brezilya'daki memeliler
Ekvador'daki memeliler
El Salvador'daki memeliler
Fransız Guyanası'ndaki memeliler
Guatemala'daki memeliler
Guyana'daki memeliler
Honduras'taki memeliler
Kanada'daki memeliler
Kolombiya'daki memeliler
Kosta Rika'daki memeliler
Meksika'daki memeliler
Nikaragua'daki memeliler
Panama'daki memeliler
Paraguay'daki memeliler
Peru'daki memeliler
Surinam'daki memeliler
Şili'deki memeliler
Venezuela'daki memeliler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Süper yırtıcılar

Puma


Jamie McMurray (Joplin, de Misuri, 3 de junio de 1976) es un piloto de automovilismo estadounidense retirado, especializado en stock cars. Ha disputado la Copa NASCAR desde 2002 entre 2019, logrando siete victorias y 63 top 5. Sus mejores resultados de campeonato han sido 11º en 2004, 12º en 2005 y 2017, y 13º en 2015 y 2016.

Es conocido por ganar el UAW-GM Quality 500 de 2002 en Charlotte Motor Speedway como piloto sustituto en su segunda carrera de la Copa NASCAR; y ganó las 500 Millas de Daytona, y las 400 Millas de Brickyard, en 2010, lo que convierte actualmente en uno de los tres únicos pilotos en ganar las 500 Millas de Daytona y la Brickyard 400 en el mismo año. Por otra parte, triunfó en sport prototipos en las 24 Horas de Daytona de 2015.

Actualmente, trabaja como periodista de NASCAR para la cadena de televisión de Fox Sports.

Carrera deportiva
McMurray comenzó su carreras cuando empezó a competir con karts a la edad de ocho años en su ciudad natal de Joplin, Misuri. En 1991 fue campeón nacional de karting. Luego, McMurray comenzó a competir en late models en 1992 y compitió en la ARCA RE/MAX Challenge en 1998 y 1999.

En 1999, McMurray hizo cuatro carreras en la NASCAR Truck Series. En 2000, corrió 15 carreras y obtuvo cuatro top 10.

Durante 2001 y 2002, participó a tiempo completo en la NASCAR Busch Series, conduciendo el Chevrolet Monte Carlo No. 27 para Brewco Motorsports. El último año fue mejor para McMurray, ya que ganó dos carreras y terminó sexto en la clasificación general por puntos. Antes de la carrera de otoño en Richmond en 2002, Chip Ganassi anunció que McMurray sería el piloto de una Dodge patrocinado por Texaco-Havoline en 2003.

También en 2002 McMurray participó en un total de seis carreras en la Copa NASCAR conduciendo un Dodge para Ganassi; en apenas su segunda carrera en la Copa NASCAR, McMurray gana por primera vez en la categoría en el UAW-GM Quality 500 en Charlotte. McMurray había sido constante durante toda la noche, y lideró 96 de los últimas 100 vueltas para lograr la victoria. Se considera una de las mayores sorpresas en la historia de NASCAR. Esta victoria estableció un récord en la era moderna de la menor cantidad de carreras disputadas por un piloto para conseguir su primera victoria (que ya ha sido empatado recientemente por Trevor Bayne en las 500 Millas de Daytona de 2011).

En su primera temporada completa en la Copa NASCAR en 2003, consiguió 5 top 5, y 13 top 10, además de lograr su primera pole position en la categoría en la Ford 400, para terminar; aparte ganó el premio a Novato del Año en la Copa. El año siguiente Jamie fue más competitivo, obtuvo 9 top 5, y 23 top 10, pero en malos resultados en otras carreras, lo dejaron undécimo en el campeonato principal. En 2005, decayó ligeramente su rendimiento para terminar duodécimo con 4 top 5, y 10 top 10, antes de que el próximo año dejará la Dodge de Ganassi, para manejar un Ford para Roush Racing.

Estuvo en el equipo de Jack Roush desde 2006 hasta 2009, y su paso fue complicado, y en ese periodo logró 2 victorias, y terminó en los puestos 16 en la Copa 2008, 17 en el 2007, 22 en el 2009, y 25 en el 2005.

Para 2010, McMurray llegó a Earnhardt Ganassi Racing, donde se reencontró con su antiguo dueño, Chip Ganassi. A partir de allí, comenzó a competir bajo la marca Chevrolet, con la cual continuaría compitiendo hasta la actualidad. En las 500 Millas de Daytona del 2010, logra conseguir la victoria, manteniendo a raya a Dale Earnhardt Jr., y liderando solamente dos vueltas. En ese mismo año, también ganó la 400 millas de Brickyard, lo que lo convirtió en uno de los tres únicos pilotos en ganar el 500 millas de Daytona y la Brickyard 400 en el mismo año. A pesar de sus dos victorias importantes, McMurray no ingresó a la Caza por la Copa; después ganaría la Bank of America 500 en el lugar de su primera victoria: Charlotte Motor Speedway. Así, McMurray terminó 14º en la clasificación con tres victorias y nueve top 5.

La siguiente temporada de McMurray con Earnardt Ganassi Racing fue decepcionante en comparación con la anterior; logró solo 4 top 10, y terminó la temporada en la posición 27 en la clasificación. El 2012 no fue mucho mejor de McMurray; terminó la temporada con solo tres top ten y sin victorias, acabó en el puesto 21 en el campeonato.

McMurray volvió a lograr una victoria en 2013 con Ganassi. Con cuatro top 5 y nueve top 10, se ubicó 15º en la tabla general. Al año siguiente, logró 7 top 5 y 13 top 10, finalizando 18º en el campeonato.

En 2015, McMurray cosechó 7 top 10 en la temporada regular y su constancia le permitió clasificar a la Caza. Eliminado en la primera ronda, logró un combinado de 4 top 5 y 10 top 10 para resultar 13º en el campeonato. El año siguiente, McMurray logró 9 top 10 para clasificarse a la Caza por la Copa. Otra vez, eliminado en primera ronda, resultó 13º con dos top 5 y 12 top 10. En 2017, llegando hasta la segunda ronda, McMurray finalizó 12º  con 3 top 5 y 17 top 10.

En 2018, McMurray no pudo avanzar a la postemporada y quedó 20º en el campeonato con dos llegadas entre los cinco primeros. Se despidió de la Copa NASCAR en 2019, disputando solamente en las 500 Millas de Daytona, pero no acabó la carrera.

Desde que se convirtió en piloto regular de la Copa NASCAR en 2003, siguió compitiendo a tiempo parcial en la NASCAR Xfinity Series; logró 2 victorias en 2003, 3 en 2004, y 1 en 2010. McMurray también ha competido en la Truck Series, donde disputó 3 fechas en 2004, y 1 en 2008, y logró 1 victoria en la fecha de Martinsville 2004.

Además ha competido en la Grand-Am Rolex Sports Car Series y en la United SportsCar Championship como piloto invitado para el equipo Ganassi. Compitió en 6 ocasiones las 24 Horas de Daytona (2005, 2010-2013, 2015-2016), y la fecha de Indianápolis 2012,. Logró la victoria absoluta en las 24 Horas de Daytona 2015, un segundo puesto en Daytona 2011, y tres cuartos puestos.

Referencias

Enlaces externos

 Jamie McMurray en Racing Reference (en inglés)
 Sitio oficial (en inglés)

Pilotos de automovilismo de Estados Unidos
Pilotos de WeatherTech SportsCar Championship

Jamie McMurray


Gregorio Martínez (Valladolid, 1547- 1598) fue un pintor manierista español, miembro de una extensa familia de artistas, cuya pintura puede caracterizarse por la precisión del dibujo.

Biografía y obra

Fue hijo de Francisco Martínez el Viejo y de Francisca de Espinosa, y hermano menor del también pintor Matías de Espinosa. El acusado italianismo de su pintura podría explicarse por su relación con el pintor florentino Benito Rabuyate, establecido en Valladolid con un importante número de estampas y dibujos de esa procedencia, como acredita su testamento, además de por su conocimiento de la pintura guardada en el Monasterio de El Escorial, a donde acudió para tasar las pinturas de Pellegrino Tibaldi y Federico Zuccaro.

En 1565, con tan sólo 18 años, Gregorio Martínez participó en las decoraciones efímeras erigidas con motivo de la entrada en Valladolid de la reina Isabel de Valois, para las que su hermano mayor, Matías de Espinosa, se había comprometido a realizar, junto con Benito Rabuyate y Antonio de Ávila, las pinturas que debían adornar la Puerta del Campo y, en solitario, las del arco de la Costanilla. Esa relación con Rabuyate y su temprana participación en los mencionados festejos, donde entre otras historias y motivos mitológicos debían figurar las pinturas de Júpiter sobre un águila y de las Tres Gracias, permite explicar la presencia en su menguada obra conocida de un Prometeo encadenado, firmado, que se incorporó en 2011 a la colección del Museo del Prado. En su composición Martínez se inspiró en uno de los dibujos que Miguel Ángel regaló a Tommaso Cavalieri (ahora conservado en el Castillo de Windsor), donde Prometeo, el héroe mitológico que había robado en beneficio del hombre el fuego de Zeus, o quizá Ticio en el dibujo del artista florentino, yacía encadenado a una roca en tanto un águila le devoraba permanentemente el estómago.

Rasgos italianizantes se advierten también en una Sagrada Familia del Museo Lázaro Galdiano y en la Sagrada Familia con san Francisco de Asís y la Magdalena, antes en la colección Chiloeches, tratada a la manera de una sacra conversazione, así como en la mejor conocida de sus obras: la Anunciación de la capilla del banquero Fabio Nelli, actualmente conservada en el Museo Nacional de Escultura de Valladolid, obra para la que Martínez se sirvió de una estampa de Giovanni Battista Franco, de suave miguelangelismo, y que fue muy valorada ya por los viajeros Antonio Ponz e Isidoro Bosarte junto con las pinturas al fresco que la acompañaban en el convento de los Agustinos de Valladolid.

Casado con Baltasara Ordóñez, fue padre de Francisco, Marcelo y Luis Martínez de Espinosa, al menos los dos primeros también pintores.

Notas

Bibliografía
 Bosarte, Isidoro, Viage artístico a varios pueblos de España, Madrid, 1804, tomo I, pp. 129 y ss.
 Castán Lanaspa, Javier, «Notas sobre pintura vallisoletana de la segunda mitad del siglo XVI», BSAA, tomo 58, 1992, pp. 355-364.
 Gutiérrez Pastor, Ismael, «Un documento sobre el pintor Gregorio Martínez y su familia», BSAA, 1981, pp. 452-454.
 Gutiérrez Pastor, «Una importante pintura de Gregorio Martínez reencontrada», BSAA, tomo 48, 1982, pp. 410-414.
 Martín González, Juan José, «El pintor Gregorio Martínez», BSAA, 1956, pp. 81-91.

Enlaces externos
 Prometeo encadenado, ficha en la galería en línea del Museo del Prado.

Pintores de España del siglo XVI
Pintores de España del Renacimiento
Nacidos en Valladolid

Gregorio Martínez (pintor)


Šakotis sau raguolis (în limba lituaniană) sau sękacz (în limba poloneză; "tort de copac") este un tort tradițional polono-lituanian. Este un tort făcut din unt, albușuri de ou și gălbenușuri, făină, zahăr și smântână, fierte pe o scuipă rotativă într-un cuptor sau peste un foc deschis.
Tortul a devenit popular în timpul uniunii poloneze-lituaniene (1569-1791). Originile sale sunt atribuite fie reginei italiene Bona Sforza din Polonia, fie tribului baltic din Yotvingienii. Yotvingienii s-au stabilit în Evul Mediu timpuriu și înalt în Podlasie, în timp ce Bona Sforza este cunoscută că a implementat multe reforme în domeniul agriculturii, infrastructurii și fabricării. [2]

Prăjituri
Bucătăria poloneză
Bucătăria lituaniană

Šakotis


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Avitus - Doğu Roma İmparatoru (d. 395)
 İmparator Ankō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 20. imparatoru (d. 401)

456


Ernst Schering ist der Name folgender Personen:

* Ernst Schering (Theologe) (1914–1993), deutscher Theologe, Kirchenhistoriker und Hochschullehrer

Ernst Schering


Nezaimánovski  es un jútor del raión de Timashovsk del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado en la orilla izquierda del río Nezaimanka, afluente del Beisug, 31 km al noroeste de Timashovsk y 84 km al norte de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 809 habitantes en 2010.

Es centro del municipio Neizamánovskoye, al que pertenecen asimismo Mozhariski y Strinski.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Незаймановский.
 Mapa en vlasenko.net .
 Sitio web del municipio .

Localidades del raión de Timashovsk del krai de Krasnodar

Nezaimánovski


දෙමළ ඊළම යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ඇතැම් දෙමළ ජනයා හා ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ඩයස්පෝරාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු සහ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ නිර්මාණය කිරීමට අපේක්ෂාවෙන් යෝජිත, මනකල්පිත නිදහස් රාජ්‍යයක් වේ. 2000 දශකයේ බහුතර කාලයක ඊළමෙහි සමහර කොටස්හී පාලනය දෙමළ ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් වූ දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි (LTTE) සංවිධානය සතුව පැවතුනද, දෙමළ ඊළමට නිල තත්වයක් හෝ පිළිගැනීමක් ලෝක රාජ්‍ය වෙතින් හිමිවී නොමැත. කල්පිත රාජ්‍යයෙහි නාමයට, ශ්‍රී ලංකාව හැඳින්වීමෙහිලා භාවිතාවූවේ යැයි පැවසෙන පුරාණ දෙමළ නමක් වූ ඊළාම් යන්න යොදා තිබේ.

මේවාද බලන්න
වඩුක්කොඩෙයි ප්‍රඥප්තිය

මූලාශ්‍ර

ත්‍රස්තවාදය - ශ්‍රී ලංකා

දෙමළ ඊළම


العصيدة (تسمى أيضًا الثريد أو حساء الشعير، وغيره) هي طبق يُصنع عن طريق غلي الشوفان (المفتول أو المسحوق أو الكامل) أو وجبات الحبوب الأخرى في المياه أواللبن أو كليهما. وعادة ما تُقدم ساخنة في وعاء أو طبق. قد تُستخدم الحبوب أو البقول الأخرى، على الرغم من أن الأطباق التي يتم إعدادها بالمكونات الأخرى يُشار إليها في كثير من الأحيان بأسماء أخرى، مثل بولينتا (polenta) أو جريتس (grits).

الأشكال المختلفة

تعد عصيدة الشوفان والسميد من أشهر الأشكال المختلفة للعصيدة في العديد من الدول. إضافة إلى الشوفان، تُستخدم الحبوب في العصيدة، بما فيها الأرز والقمح والشعير والذرة. وتُستخدم البقول مثل وجبة عصيدة البسلة أيضًا لصنع العصيدة. كذلك، فإن الثريد يشبه العصيدة ولكنها تصنع بدون اللبن وتتمتع بكثافة أقل بكثير.

كانت العصيدة الطعام التقليدي في معظم دول شمال أوروبا وروسيا. وكان الشعير هو الحبوب المستخدمة الأشهر، مع استخدام بعض الحبوب الأخرى والبازلاء الصفراء اعتمادًا على الظروف المحلية. وكان في الأساس طبق لذيذ، بتشكيلة من اللحوم ومحاصيل الجذور والخضروات والأعشاب المضافة من أجل النكهة. قد تُطبخ العصيدة في غلاية معدنية كبيرة ملفوف حولها جمرات ساخنة أو حاوية آنية خزفية عن طريق إضافة الأحجار الساخنة حتى تصل لدرجة الغليان. حتى الوقت الذي أصبحت فيه أفران الخبز والخبز المُخمر والخبيز شائعة في أوروبا، كانت العصيدة وسيلة تقليدية لإعداد محاصيل الحبوب على المائدة. وقد استُخدمت أيضًا كطعام في السجون للنزلاء في نظام سجن المملكة المتحدة ولذلك أصبح «صنع العصيدة» مصطلحًا عاميًا لعقوبة السجن.

في عديد من الثقافات الحديثة، تؤكل العصيدة على نطاق واسع كطبق في الفطور، وكان يُضاف إليها في كثير من الأحيان الملح أوالزبدة أو السكر أو اللبن أو قشدة الحليب، اعتمادًا على التفضيلات الإقليمية. في جزر الكاريبي الناطقة بالإنجليزية، يشتهر إضافة القرفة وجوزة الطيب والسكر البني واللوز للشوفان والمياه والحليب. وهناك بعض مصنعي حبوب الإفطار، مثل سكوت لشوفان بورادج (Scott's Porage Oats)، يشترون الأنواع الجاهزة. تعد العصيدة واحدة من أسهل طرق تصنيف الحبوب أو البقوليات وتستخدم استخدامًا تقليديًا في ثقافات عديدة على أنها أحد الأطعمة المستخدمة في معالجة الظهر ورجوعه لحالته الصحية. وعادة ما يأكلها الرياضيون أيضًا عند القيام بالتدريبات.

انظر أيضًا
 عصيدة (طعام)
 ثريد

المراجع

وصلات خارجية

أنواع الطعام
إفطار
حبوب
مطبخ إسكتلندي
مطبخ عالمي

حساء الشعير


Zoo er en dansk kortfilm fra 1996 instrueret af Irene G. Scholten efter eget manuskript.

Handling
En hyldest til livet! En tur i Zoo kan ændre livet, hvis man har et åbent hjerte og tør. Historien om et ældre ægtepars oplevelser under en picnic i Zoologisk Have. Kvinden oplever en anden dimension af livsglæde og energi ved mødet med dyrene. Denne oplevelse bliver fatal for dem begge. En film fyldt med musik, dans og rytmer - og dyr. Boblende af livsglæde og revolution!

Medvirkende

 Gerda Gilboe
 Cay Kristiansen

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1996

Zoo (film fra 1996)