Orhan Veli Kanık (13 Nisan 1914, İstanbul – 14 Kasım 1950, İstanbul), daha çok Orhan Veli olarak tanınan Türk şairdir. Melih Cevdet ve Oktay Rifat ile birlikte yenilikçi Garip akımının kurucusu olan Kanık, Türk şiirindeki eski yapıyı temelinden değiştirmeyi amaçlayarak sokaktaki adamın söyleyişini şiir diline taşıdı. Şair otuz altı yıllık yaşamına şiirlerinin yanı sıra hikâye, deneme, makale ve çeviri alanında birçok eser sığdırdı.

Yeni bir zevk ortaya çıkarabilmek için eski olan her şeyden uzak duran Orhan Veli, hece ve aruz ölçülerini kullanmayı reddetti. Kafiyeyi ilkel; mecaz, teşbih, mübalağa gibi edebi sanatları gereksiz bulduğunu açıkladı. "Geçmiş edebiyatların öğrettiği her şeyi, bütün geleneği atmak" amacıyla yola çıkan Kanık'ın bu arzusu şiirinde kullanabileceği teknik olanakları azaltsa da şair, ele aldığı konular, bahsettiği kişiler ve kullandığı sözcüklerle kendine yeni alanlar oluşturdu. Yalın bir anlatımı benimseyerek şiir dilini konuşma diline yaklaştırdı. 1941 yılında, arkadaşlarıyla birlikte çıkardıkları Garip adlı şiir kitabında bu fikirlerinin örnekleri olan şiirleri yayınlandı ve Garip akımının doğmasına sebep oldu. Bu akım özellikle 1940-1950 yılları arasında Cumhuriyet dönemi şiirinde büyük etki bıraktı. Garip şiiri hem yıkıcı hem de yapıcı özelliği ile Türk şiirinde bir mihenk taşı kabul edilir.

Kanık, şiire getirdiği bu yenilikler yüzünden önceleri büyük ölçüde yadırgandı, çok sert eleştiriler aldı ve küçümsendi. Geleneklerin dışına çıkan eserleri, önce şaşkınlık ve yadırgama, daha sonra eğlenme ve aşağılamayla karşılansa da hep ilgi uyandırdı. Bu ilgi ise kısa zamanda şaire duyulan anlayış, sevgi ve hayranlığın artmasına yol açtı. Sait Faik Abasıyanık da Orhan Veli'nin bu yönüne dikkat çekerek onu "üzerinde en çok durulmuş, zaman zaman alaya alınmış, zaman zaman kendini kabul ettirmiş, tekrar inkâr, tekrar kabul edilmiş; zamanında hem iyi hem kötü şöhrete ermiş bir şair" olarak tanımladı.

Her ne kadar Garip döneminde yazdığı şiirleriyle öne çıksa da Orhan Veli "tek tür" şiirler yazmaktan kaçınmıştı. Durmadan arayan, kendini yenileyen, kısa yaşamı boyunca uzun bir şiir serüveni yaşayan Kanık'ın edebiyat hayatı farklı aşamalardan oluşmaktadır. Oktay Rifat bu durumu "Orhan Fransız şairlerinin birkaç nesillik şiir macerasını kısacık ömründe yaşadı. Türk şiiri onun kalemi sayesinde Avrupa şiiriyle atbaşı geldi." ve "Birkaç neslin belki arka arkaya başarabileceği bir değişmeyi o birkaç yılın içinde tamamladı." sözleriyle açıkladı.

Hayatı

Çocukluğu ve eğitimi

Orhan Veli Kanık, 13 Nisan 1914'te Beykoz'a bağlı Yalıköyü'nde bulunan İshak Ağa Yokuşu'ndaki Çayır Sokağında 9 numaralı konakta dünyaya geldi. Babası İzmirli tüccar Fehmi Bey'in oğlu Mehmet Veli, annesi ise Beykozlu Hacı Ahmet Bey'in kızı Fatma Nigar Hanım'dır. Nüfus tezkeresi suretine göre asıl ismi Ahmet Orhan olan şairin babasının adı Veli olduğu için, sanatçı Soyadı Kanunu'ndan önce Orhan Veli olarak tanındı. Orhan Veli'nin babası evlendiği sırada Mızıka-yı Hümâyun'da klarnist idi. Cumhuriyet'in ilanından sonra ise Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın şefi oldu. Veli Kanık, hem bu yeni görevi hem de Musiki Muallim Mektebinde (Ankara Konservatuvarı) armoni profesörü olması dolayısıyla 1923-1948 yılları arasında Ankara'da yaşadı. Bu dönemde bir süre Ankara Radyosu'nda müdürlük de yapan Veli Bey, daha sonraki yıllarda İstanbul Konservatuvarında ilmî kurul üyesi ve İstanbul Radyosu'nda ses uzmanı olarak çalıştı. Orhan Veli'nin kendisinden küçük iki kardeşi vardı. Bunlar Vatan Gazetesi muhabirlerinden Adnan Veli Kanık ve Füruzan Yolyapandır. Şairin ayrıca, bir yaşında iken Ankara'da ölen Ayşe Zerrin isminde bir kız kardeşi de vardır.

Orhan Veli'nin çocukluğu Beykoz, Beşiktaş ve Cihangir'de geçti. Mütareke sırasında Akaretler'de bulunan Anafartalar İlkokulunun ana sınıfına devam etti. Bir sene sonra ise bu okuldan alınarak Galatasaray Lisesi'ne yatılı olarak verildi. Yedi yaşındayken Halife Abdülmecit'in Yıldız Sarayı'nda düzenlediği bir düğünde sünnet edildi. 1925'te dördüncü sınıfı tamamladığında babasının isteği ile Galatasaray Lisesi'nden ayrılarak annesiyle birlikte Ankara'ya taşındı. Orada, Gazi İlkokulu'na yazıldı. Bir yıl sonra Ankara Erkek Lisesi'ne (bugünkü adıyla Ankara Atatürk Lisesi) yatılı girdi. Kanık, çocukluğunda bazı hastalıklar ve tehlikeler de yaşadı. Örneğin, beş yaşında yanma tehlikesi geçirdi ve uzun süre tedavi gördü. Şair dokuz yaşında kızamık, on yedi yaşında ise kızıl hastalığına tutuldu.

Kanık'ın edebiyata olan merakı ilkokul sıralarında başladı. Bu dönemde Çocuk Dünyası isimli dergide bir hikâyesi basıldı. Ortaokulun yedinci sınıfındayken Oktay Rifat Horozcu ile tanıştı. Birkaç yıl sonra ise bir müsamere sırasında halk evinde Melih Cevdet Anday ile arkadaş oldu. Lisenin ilk yılında edebiyat öğretmeni Ahmet Hamdi Tanpınar'dı. Tanpınar, öğretmeni olduğu sürece Kanık'a öğütler verdi ve onu yönlendirdi. Şair, lise döneminde arkadaşları Oktay Rıfat ve Melih Cevdet'le birlikte Sesimiz isimli bir dergi çıkardı. Sanatçının yaşamının bu evresi Aruz vezni kurallarını ve ahengini kavradığı ve ilk şiirlerini yazdığı dönem oldu.

Kanık, yine lisede tiyatro çalışmalarına katıldı. Örneğin, Raşit Rıza'nın oynadığı Aktör Kin oyununda rol aldı. Ankara Halkevi'nde Ercüment Behzat Lav'ın sahnelediği Ahmed Vefik Paşa'nın Molière'den uyarladığı Zor Nikâh'ta Üstâd-ı Sanî'yi, Maurice Maeterlinck'in Monna Vanna'sında ise baba rolünü üstlendi. Kanık, sonraki yıllarda tiyatro alanındaki çalışmalarına çevirmen olarak devam etti ve pek çok oyunu Türkçeye çevirdi.

Şair 1932 yılında, liseden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin felsefe bölümüne kaydını yaptırdı. 1933 yılında Edebiyat Fakültesi Talebe Cemiyeti başkanı seçildi. 1935 yılına kadar devam ettiği üniversiteyi bitirmeden okuldan ayrıldı. İstanbul Üniversitesi'ne giderken bir yandan sürdürdüğü Galatasaray Lisesi'ndeki öğretmen yardımcılığı görevine, okuldan ayrıldıktan sonra bir sene daha devam etti.

Sonraki yaşamı ve sanat hayatı
Kanık, daha sonra, Ankara'ya giderek PTT Umum Müdürlüğü, Telgraf İşleri Reisliği, Milletlerarası Nizamlar bürosuna girdi. Şair, Ankara'ya döndükten sonra eski arkadaşları Oktay Rifat ve Melih Cevdet'le tekrar bir araya geldi ve bu üçlü, benzer tarzda şiirler yazmaya başladı. 1936 yılında, Nahid Sırrı Örik'in şiirlerini yayınlatmaları önerisinin ardından, Varlık dergisinde Orhan Veli'nin, Oaristys, Ebabil, Eldorado, Düşüncelerimin Başucunda isimli şiirleri yayınlandı. Dergide, Orhan Veli ve arkadaşları edebiyat dünyasına şöyle tanıtılmıştı:

Bu ilk şiirlerini, bir kısmı Mehmet Ali Sel mahlasını taşıyan diğer şiirleri takip etti. 1936 - 1942 yılları arasında Varlık'ın yanı sıra İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, İnkılâpçı Gençlik dergilerinde şiirleri ve yazıları basıldı. Orhan Veli, bu dönemin ilk yıllarında yazdığı şiirlerin şekli, yapısı ve içeriği dolayısıyla hece şairi olarak kabul edildi. 1937 yılından sonra ise hem Kanık hem de Anday ve Horozcu yeni tarzda şiirlerini yayınlamaya başladılar.

1939 yılında, arkadaşı Melih Cevdet Anday'la birlikte araba kazası geçirdi. Bu olayın sonucunda yirmi gün komada kaldı. Kazanın sebebi, Anday'ın sürdüğü arabanın Çubuk Barajı tepesinden aşağı yuvarlanmasıydı. 1941 yılının Mayıs ayında Garip seçkisi yayınlandı. Bu kitapta şairin yirmi dört şiirinin yanı sıra Melih Cevdet'in on altı, Oktay Rifat'ın ise yirmi bir şiiri yer aldı. Kitabın içindeki şiirler kadar ses getiren önsözünü ise Orhan Veli yazdı. Bu kitap sonradan Birinci Yeni olarak da anılacak Garip akımının başlangıcı oldu. Garip akımının kurucuları olan Kanık, Horozcu ve Anday, radikal bir tutumla kendilerinden önce gelen hececilerin ve Ahmet Haşim'in şiirleriyle, Nâzım Hikmet'in toplumcu-gerçekçi şiirlerini reddettiler. Kitaptaki şiirler ve önsöz edebiyat dünyasında büyük tartışmalara sebep oldu. Özellikle Orhan Veli'nin yazdığı "Yazık Oldu Süleyman Efendi'ye" mısrası üzerinde duruldu. Bu mısrayı kimileri tenkit ederken, kimileri çalıntı olduğunu iddia etti. Bir diğer grup ise Türkçede yazılmış en güzel dizelerden biri olduğunu söyledi. Bu münakaşalar sonucunda mısra çok popüler oldu, hatta Nurullah Ataç'ın deyişi ile "vapurlara, tramvaylara, kahvehanelere kadar" girdi ve bir deyim niteliği kazandı. Orhan Veli'nin "Yazık oldu Süleyman Efendi'ye" kadar meşhur olarak gündelik dile giren bir diğer dizesi ise Ahmet Haşim'in "Göllerde bu dem bir kamış olsam" mısrasını hicvetmek için yazdığı "Rakı şişesinde balık olsam" idi.

Şair, PTT'deki görevinden askerlik sebebiyle 1942 senesinde ayrıldı. 1945 yılına kadar Gelibolu'nun Kavak Köyü'nde askerliğini yaptı. Bu dönemde sadece altı şiiri yayımlandı. 1945 yılında teğmen rütbesiyle terhis oldu ve Millî Eğitim Bakanlığı'nın Tercüme Bürosu'nda çalışmaya başladı. Fransızcadan yaptığı çeviriler bakanlığın klasikler serisinden yayınlandı. Şair Şubat 1945'te Vazgeçemediğim isimli şiir kitabını, Nisan 1945'te ise Garip'in sadece kendi şiirlerini içeren ikinci baskısını çıkardı. Bu kitapları 1946 yılında yayımlanan Destan Gibi ve 1947'de basılan Yenisi takip etti.

1946 seçimlerinden sonra Hasan Âli Yücel'in Millî Eğitim Bakanlığı görevinden ayrılması sonucunda Yücel'in kurduğu Tercüme Bürosu da önemini yitirdi. Kısa bir süre sonra Kanık istifa etti. İleriki yıllarda ayrılışına neden olarak Reşat Şemsettin Sirer'in bakan olmasından sonra oluşan baskıcı havadan rahatsız olmasını gösterdi. Bu istifanın sebebini Orhan Veli'nin memuriyete uyum sağlayamaması olarak yorumlayanlar da oldu. Ayrılmasının ardından Mehmet Ali Aybar'ın çıkardığı Hür ve Zincirli Hürriyet gazetelerinde denemeler ve eleştiriler yazdı. 1948'de La Fontaine'nin masallarını Türkçeye çevirdi, Ulus gazetesinde Yolcu Notları'nı yayınladı.

Bakanlıktaki değişimin ardından kendisiyle benzer durumda kalan Bedri Rahmi Eyüboğlu, Abidin Dino, Necati Cumalı, Sabahattin Eyüboğlu, Oktay Rifat ve Melih Cevdet gibi arkadaşlarıyla buluşmaları sonucunda 1948 yılı sonunda bir dergi çıkartmaya karar verdiler. Masraflarını Mahmut Dikerdem'in karşıladığı Yaprak isimli bu dergi on beş günde bir yayınlanıyordu. Dikerdem'in yardımlarına rağmen derginin sahibi ve yazı işleri müdürü Orhan Veli'ydi. Bu yüzden zaman zaman ortaya çıkan para problemleriyle kendisi ilgilendi ve dergiye devam edebilmek için paltosunu satmak zorunda bile kaldı. Son sayıyı yayınlayabilmek için ise Abidin Dino'nun kendine hediye ettiği resimleri elden çıkardı. İlk sayısı 1 Ocak 1949'da çıkan, Cahit Sıtkı Tarancı, Sait Faik Abasıyanık, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Cahit Külebi gibi yazar ve şairlerin eserleri yayınlanan Yaprak, 1 Haziran 1950'ye kadar 28 sayı yayınlandı. Yaprak'la birlikte Orhan Veli'nin şairliğinin yanı sıra fikir adamlığı yönü de ortaya çıktı. Şairin yaklaşan seçimlerle ilgili fikirleri bu dergide yayınlandı. Ayrıca, Melih Cevdet ve Oktay Rifat'ın toplumsal şiirleri de Yaprakta yer buldu. Aynı günlerde Orhan Veli, Oktay Rifat ve Melih Cevdet, Nâzım Hikmet'in hapishaneden çıkartılması için açılan kampanyaya katılarak üç gün açlık grevi de yaptılar. Orhan Veli, Yaprak'ın yayınlandığı 1949 yılı boyunca Nasreddin Hoca hikâyelerini şiirleştirdi, Karşı isimli son şiir kitabını yayınladı ve Charles Lamb'ın uyarladığı Shakespeare'in Hamlet ve Venedik Taciri isimli eserlerini Şehbal Erdeniz'le birlikte Türkçeye çevirdi.

 Ölümü

Orhan Veli, Yaprak'ın kapanmasının ardından İstanbul'a geri döndü. Aynı yıl 10 Kasım'da bir haftalığına geldiği Ankara'da belediyenin kazdığı bir çukura düştü ve başından hafifçe yaralandı. İki gün sonra İstanbul'a döndü. 14 Kasım günü bir arkadaşının evinde öğle yemeği yerken fenalık geçiren şair hastaneye kaldırıldı. Beyinde damar çatlaması yüzünden başlayan rahatsızlığın sebebi doktor tarafından anlaşılamadı ve Kanık'a alkol zehirlenmesi teşhisiyle tedavi uygulandı ancak beyin kanaması geçirdiği sonradan anlaşıldı. Aynı akşam sekizde komaya giren şair gece 23.20'de komadan çıkamayarak Cerrahpaşa Hastanesi'nde hayata veda etti.

Lisedeki edebiyat hocası Ahmet Hamdi Tanpınar, Kanık'ı hastanede ziyaret etme fırsatı buldu ve bu olayı şöyle anlattı:

16 Kasım günü morgda yapılan otopsiden önce Sanat Dostları Cemiyeti tarafından Orhan Veli'nin yüzünün mulajı alındı. 36 yaşında ölen şairin cenazesi 17 Kasım 1950'de, Bayezid Camii'nden kaldırıldı. Cenaze, akademisyenler, yazar ve sanatçılardan oluşan kalabalık tarafından Sirkeci'ye kadar taşındı, oradan bir otomobil ile Aşiyan Mezarlığı'na götürülerek defnedildi. Rahatsızlandığı sırada üstünde bulunan ceketin cebinden bir diş fırçasının sarılı olduğu kâğıda yazılmış Aşk Resmi Geçidi isimli şiiri çıktı. 1 Şubat 1951'de arkadaşları tarafından anısına Son Yaprak çıkarıldı. Tek sayı olarak basılan bu dergide Orhan Veli'nin daha önce yayınlanmamış Aşk Resmi Geçidi şiiri de yer buldu.

 Ölümünden sonra
Kaynak ve Varlık dergileri tarafından "Orhan Veli'nin mezarı" kampanyası başlatıldı. Suat Taşer, Osman Attilâ gibi birçok ismin kampanyaya destek vermesinin ardından Abidin Dino, Orhan Veli için bir mezar projesi hazırladı. Nevzat Kemâl ise bu mezarı inşa etti. Ölümünün ardından, şair için, dostlarından Halim Şefik Güzelson Otopsi, Ercüment Behzat Lav Çilelim, Oktay Rifat ise Ağıt isimli şiirler yazdılar. Yüksel Pazarkaya ve Helmut Vader tarafından Almancaya çevrilmiş olan seçilmiş 49 şiiri, 1965 yılında Frankfurt'taki Suhrkamp Verlag yayınevi tarafından Poesie ismiyle yayınlandı. Şair hakkında Almanca bir kitap da bulunmaktadır. Orhan Veli'nin şiirleri İngilizce ve Özbekçe'ye de çevrildi.

Ölümünden sonra, kardeşi Adnan Veli Kanık, Orhan Veli hakkında yazılanları ve onu tanıyanların ona dair söylediklerini derlediği Orhan Veli İçin ismiyle bir kitap yayımladı.

Orhan Veli'nin çevirdiği Jean Anouilh'ten Antigone ve Jean-Paul Sartre'dan Saygılı Yosma ölümünden önce yayınlanamamıştı. Bu eserlerden Antigone şairin vefatından sonra İstanbul Devlet Tiyatrosu'nca sergilendi. Saygılı Yosma ise 1950 sonunda "Saat 6 Tiyatrosu" tarafından bir kez temsil edildi.

1988 yılında yapılan Orhan Veli heykeli Rumelihisarı sahilindeki ufak bir parka kondu. Bu heykelde şairin elinde bir kitap, hemen arkasında ise bir martı durmaktadır. Orhan Veli ise Boğaziçi'ni seyretmektedir.

Mezarı 2020 yılında aslına uygun biçimde İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edildi.

 Kişiliği ve fiziksel özellikleri

Orhan Veli'nin kişiliği ve fiziki özelliklerinin şiirleri ve sanat anlayışı ile bağlantılı olduğu düşünülmektedir. Cemal Süreya, Kanık'la ilgili olarak "Yeni şiirimizin, işlev olarak kurucusu olan bu adam kuramını yazılarıyla değil, başka iki şeyiyle yaptı: Hayatıyla (yaşam biçimiyle) ve şiirleriyle" açıklamasını yaptı. Orhan Veli, Garip akımını sadece şiirleriyle değil, günlük hayatıyla, gönül ilişkileriyle, çevresinde kendisi ile ilgili çıkan dedikodularla, fiziği ile yeni bir şair tipi yaratarak oluşturdu.

Kardeşi Adnan Veli'nin "Vücudu oldukça kemikli, kollarıyla bacakları epey uzundu. Göğsünü öne doğru eğerek hafifçe yaylanarak yürürdü. Elleri gayet ince, beyazdı. Parmakları adam akıllı uzun, tırnakları pembe, uzun ve yuvarlaktı. Geniş bir alnı, sivri bir çenesi vardı. Dudakları eni konu etliydi. Burnu tümsekliydi. Yüzü gençlikte çıkardığı ergenlik sivilceleri sebebiyle pürtüklüydü." olarak anlattığı Orhan Veli'yi, yazar arkadaşı Sait Faik ise bir röportajında şöyle betimledi:

Herkesle iyi geçinen, kimsenin kalbini kırmayan, çevresindeki insanlara saygı gösteren Orhan Veli'nin yakın arkadaşları arasında Oktay Rifat, Melih Cevdet, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Sait Faik, Suat Taşer, Fikret Adil, Agop Arad gibi isimler yer alıyordu. Son günlerinde en yakın olduğu isim ise Sabahattin Eyüboğlu'ydu. Garip akımını yalnız yazdıklarıyla değil, hayata karşı duruşuyla açıklayan şair, fiziğini bile bu uğurda kullanmaktan çekinmedi. Bu yüzden şiirinin hayatının sonucu olduğuna değil, aksine hayatını şiirine göre yaşadığına inanılır.

 Sanat hayatı
 Şairliği

Orhan Veli Kanık'ın 1936 yılında başladığı şiir hayatı üç dönemde incelenebilir: Garip öncesi (1936-1941), Garip dönemi (1941) ve Garip sonrası.

 Garip öncesi
Bu dönemdeki şiirleri eski ve yeni şiirleri olmak üzere iki devrede incelenebilir.

 Eski şiirleri
Orhan Veli'nin ilk şiirleri 1 Aralık 1936 tarihinde Varlık Dergisi'nde yayınlandı. O günlerde Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Muhip Dıranas, Ahmet Kutsi Tecer, Necip Fazıl Kısakürek gibi şairler Ahmet Haşim'in Fransız sembolistlerinden ilham alarak oluşturduğu simgelerin gücünden yararlanan şiirlerinin takipçisiydi. Ahmet Haşim'in saf şiir anlayışını benimseyen bir diğer şair olan Cahit Sıtkı Tarancı ise diğer dönemdaşlarından aksine gündelik yaşamı da şiirlerinin içine almaya çalışıyordu. Nâzım Hikmet ve Ercüment Behzat Lav ise biçim ve özde yenilik yaparak vezinsiz, serbest ve toplumcu şiirler yazıyorlardı.

Kanık'ın ilk şiirleri, Necip Fazıl, Ahmet Muhip, Ahmet Hamdi ve Cahit Sıtkı kuşağına bağlıdır. Bu eserler, içerik, biçim, dil ve tarz olarak klasik ve geleneğe bağlı olarak yazıldılar. Daha sonraki çalışmalarının aksine şiirlerinde uyak da kullanan Orhan Veli ayrıca benzetmelere ve sıfatlara geleneksel bir şekilde yer verdi. Ölüm, doğa, rüya, zaman, aşk gibi temaların işlendiği bu dönem eserlerinde hiç ironiye rastlanmaz. Şair henüz kendine ait bir dil geliştiremediği için şiir anlayışı ve mısra yapısında Baudelaire'in; konu, işleyiş, dil ve üslupta ise Necip Fazıl'ın etkisi altındaydı.

Gün Doğuyor, Oaristys, Ebabil, Eldorado, Kurt, Zeval gibi eserlerini içeren ilk dönem şiirlerinde şair, yalnız ve mutsuz bir kişinin yaşamını anlattı, acılarını, isteklerini, aşklarını dile getirdi. Orhan Veli eski şiirlerinde akıldan çok duyguya, gerçeklikten çok romantikliğe, toplumsallıktan çok bireyselliğe önem verdi. Bu açıdan da Kanık'ın edebiyat dünyasına girişi okuduğu ve sevdiği yabancı şairlerin etkilenerek ve Türkiye'de onları takip eden şairlerin arasına katılarak oldu.

 Yeni şiirleri
Şair, 1937 yılından sonra eski şiir anlayışından uzaklaşarak Garip akımının habercisi olan yeni bir tarz benimsedi. Kanık'ın bu yeni şiirleri 1937-1941 yılları arasında Varlık, İnsan, İnkılâpçı Gençlik gibi dergilerde ve ölümünün ardından Vatan (1952) ve Papirüs'te (1967) yayınlandı. Sayıları 51'i bulan Garipin ilk örnekleri olan bu eserler, abartılı bir dille yazılmıştır.

Dönemin şiirlerinden farklı yapıtlar ortaya koymaya karar veren Orhan Veli, ilk olarak ölçü ve uyağı daha sonra ise tasviri, şairaneliği, hayali, süsü ve zekâ oyunlarını şiirinden çıkarttı. Sadelik ve basitliği önemseyen sanatçı, duygudan çok akla önem vermeye başladı. Halkın kullandığı kelimeleri tercih etmeye başlayan Kanık hayat karşısında kötümser, ironik, ümitsiz, inançsız görünmektedir. Yeni şiirlerinin temaları ise çoğunlukla tabiat, insan, aşk, çocukluk, savaş, hayat, sarhoşluk ve seyahat oldu. Şair bu dönemde, çoğunlukla kısa şiirler yazmayan başladı. Nurullah Ataç bu çalışmaların Fransız sürrealistlerin yazılarını ve Japon haikularını anımsattığını söyledi. Orhan Veli de o yıllarda arkadaşlarıyla birlikte Fransız gerçeküstücüleri sık sık okuduklarını açıklamıştır. Yine de sanatçı, noktalama işaretleri kullanması, imgeyle simgeden kaçınması, şiiri insanın duyularına değil aklına hitap eden bir sanat haline getirmeye çalışması gibi özellikleriyle sürrealistlerden ayrılır.

Kanık'ın bazı şiirlerinde oluşturmaya çalıştığı yeni tarzla ilgili acemiliği ortaya çıkar. Bu şiirlerde mısralar yan yana yazılınca bir nesir oluşur. Şairin bu dönemine ait eserleri arasında Fena Çocuk, Ağaç, Kuş ve Bulut, Tereyağı, Gangster, Pazar Akşamları gelir.

 Garip dönemi

1941 yılında Orhan Veli, Melih Cevdet ve Oktay Rifat'la birlikte Garip adlı şiir kitabını yayınladı. Bu kitapla birlikte şairin tarzının önceki dönemine göre daha tutarlılaşmış ve gelişmiş olduğu düşünülür. Kanık, kitabın önsözünü kendi yazdı ve şiir hakkındaki düşüncelerini açıkladı. Bu önsöz Garip akımının manifestosu kabul edilir. Orhan Veli, o günlerin aydınlarının şiir anlayışı sebebiyle kendisine "garip" gözüyle baktıklarını açıklamıştır. Akımın adının da bu bakış açısından geldiği sanılmaktadır. Garip akımı kendisinden önceki şiir anlayışına bir tepki olarak doğdu. Kanık ve arkadaşları Ahmet Haşim'in eserlerini, Nâzım Hikmet'in toplumcu şiirlerini ve hececileri reddetmişlerdi.

Şair bu dönemdeki şiirlerinde klasik uyak düzenini ve vezni kullanmadı. Ona göre hakiki şiir için vezin ve kafiye mutlak gerekli olan şeyler değildi. Kanık, kafiyeyi reddetse de düzensiz ses yinelemelerine sık sık başvurdu ve onlara anlam vurgusunu oluşturan temel bir işlev yükledi. Eserleri incelendiğinde sanatçının ses yinelemeleri, sözcük öbeği yinelemeleri, söz dizimsel yinelemeler, ek yinelemeleri ve dizelerin aynen yinelenmesi gibi tekrarlara başvurduğu görülebilir.

Garip dönemi şiirlerinin bir diğer ortak özelliği ise Orhan Veli'nin konuşma dilinin doğallığını, sokak Türkçesini ve hatta halk argosunu eserlerine taşımış olmasıydı. "Kılıksız", "cıgara", "ıspanak", "rakı", "Hitler", "boyacı sandığı" gibi sözcükler kullanan şairin Kitabe-i Seng-i Mezar isimli şiirinde kullandığı "nasır" kelimesi büyük tartışmalara sebep oldu. Kanık, böylece hem divan hem de halk şiirinde egemen olan romantizm anlayışını da yıkmış oluyordu. Öte yandan teşbih ve istiareyi terk ettiği için şiirinde yalın bir dil ortaya çıktı. Orhan Veli'nin Garip hareketiyle getirdiği yeniliklerin diğer ikisi ise Türk şiirinde öteden beri soyut olarak dile getirilen evrensel hümanizmin yerine somut ve belirgin bir hümanizm koyması ve belirli kişileri hedef alan taşlama geleneğini ilk kez bir şair olarak kendisine yöneltmesiydi.

Orhan Veli, o günlerde kişisel şiirler yazdığı kadar sosyal konulara da eğildi ve dar görüşler ile törelerin gülünçlüğünü alaylı sözcükler kullanarak anlatmaya çalıştı. Ayrıca, şairin hece ve sözcük bakımından boyutunu ve şiirdeki sayısını azaltarak dizenin şiirdeki egemenliğini ortadan kaldırdığı da söylenir.

 Garip sonrası
Orhan Veli, "Garip sonrası" olarak adlandırılan 1945-1950 yılları arasında dört kitap yayınladı: Vazgeçemediğim (1945), Destan Gibi (1946), Yenisi (1947) ve Karşı (1949). Ayrıca, şairin 1949-1950 yılları arasında yazılmış fakat vefatı sebebiyle yayınlanamamış şiirleri de mevcuttur. Kanık'ın garip sonrası dönemde yazdığı şiirler "garibin devamı" ve "garipten farklı" olarak iki ana grupta toplanabilir. Şair sanatındaki değişimi 1945 yılında ikinci baskısı yapılan Garip'in önsözünde "Onları beş sene önce yazmıştım. Beş sene sonra da aynı şeyleri söyleyecek olduktan sonra neden yaşadım" diyerek açıkladı.

Bu dönemde düşünceleriyle birlikte eserleri de farklılaşmaya başlayan Orhan Veli'nin yıkıcılıktan ayrılarak yapıcılığa yönlendiği ve şiirinin estetik yönünü zenginleştirmeye çalıştığı gözlemlenebilir. Değişiminin göze çarpan yanlarından biri de şairin Vazgeçemediğim ile birlikte uyak kullanmaya başlaması oldu. Bu döneminin en ayırt edici özelliği ise şairin halk şiirine duyduğu ilginin eserlerine yansımasıydı. Bu konuda Vazgeçemediğim içinde yer alan İstanbul Türküsü isimli şiir bir dönüm noktası kabul edilmektedir. Destan Gibi içinde yer alan Yol Türküsü isimli uzun şiir de sanatçının bu tarza olan yönelişinin bir örneğidir. Orhan Veli bu dönemdeki şiirlerinde gülmece öğelerini azalttı. Halk şiiri tarzında yazdığı eserlerinin konusu çoğunlukla kişisel duygular olsa da özellikle Yenisi ve Karşı'da toplumsal konulara da değindi. Asım Bezirci, Orhan Veli'nin bu tarz konulara eğilmeye başlamasının sebebinin II. Dünya Savaşı ardından pahalılık ve yoksulluğun alt tabaka kadar orta ve üst sınıfı da etkilemesi olduğunu iddia etti.

Kanık'ın kelime kullanımı, dize ve cümle yapısı halk şiiri özellikleri taşıyan eserleri dışında benzer şekilde devam etti. Öte yandan ilk dönem şiirlerinde sık rastlanan yinelemeleri halk şiirine yaklaşması ile daha da fazla kullanmaya başladı. Şairin halk kültürüne olan bu yakınlaşması vefatı sebebiyle yarım kalmıştır.

 Diğer çalışmaları

 Çevirileri
Orhan Veli, Türkçeye şiir, hikâye ve oyun çevirileri yaptı. İlk kez 1947 yılında Varlık Yayınları tarafından basılan Fransız Şiirleri Antolojisi'''nin önsözü ve kitapta yer alan şairlerin biyografileri de sanatçı tarafından yazıldı. Oktay Rifat ve Melih Cevdet'le birlikte çalıştığı Batıdan Şiirler isimli kitaptaki 31 şiirin altı tanesi Kanık tarafından çevrilmişti. 1948 yılında, Doğan Kardeş Yayınları'ndan çıkan La Fontaine'den Masallar'da ise La Fontaine'nin 49 masalını çevirdi. Şairin hayat görüşü ile La Fontaine'nin felsefesi arasında yakın ilişki olduğuna inanılır. Orhan Veli'nin şiirlerinin de hikâye karakteri taşıması ve sanatçının yaşama karşı alaycı duruşu bu inancı destekler.

Orhan Veli, 1937-1941 yılları arasında Ki-Ka-Ku isimli Japon şairinin 30 haikusunu Türkçeye çevirdi. Bu şiirler aralıklarla Varlık Dergisi'nde basıldı. 19 Mart 1946'da ise Tercüme Dergisi'nin Şiir Özel Sayısı'nda Hai-Kai'ler başlığı altında tümü yayımlandı. 1945 yılında yayımlanan Üç Hikâye isimli kitapta Gogol'un üç öyküsü bulunuyordu. Bunlardan Burun ve Fayton'u Orhan Veli çevirmişti. Charles Lamb tarafından çocuklar için hikâyeleştirilmiş William Shakespeare'in Venedik Taciri'ni ise 1949 yılında Şehbal Erdeniz'le birlikte çevirdi.

Kanık ilk oyun tercümesini Oktay Rifat ile birlikte 1943 yılında Alfred de Musset'nin Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı isimli eserini çevirerek yaptı. Ertesi yıl aynı yazarın Barberinasını Türkçeye kazandırdı. Bu çeviri Millî Eğitim Bakanlığı Dünya Edebiyatından Tercümeler serisinin 53. kitabı olarak yayımlandı. Sanatçı, 1944'te Molière'in üç oyununu çevirdi. Orhan Veli'nin çevirisini yaptığı Jean Anouilh'in Antiogone isimli oyunu ise şairin ölümünden önce basılamadı. Bu oyun şairin vefatının ardından İstanbul Devlet Tiyatrosu'nca sergilendi. Ölümünün ardından basılan ve sergilenen bir diğer çevirisi ise Jean-Paul Sartre'ın Saygılı Yosma'sı oldu. Kanık, son olarak İrène Nemirovsky'nin Les Chiens et les Loups adlı oyununu İtlerle Kurtlar ismiyle Türkçeye tercüme ediyordu. Sanatçı, 245 sayfalık bu eserin 105. sayfasını çevirmesinin ardından hayata gözlerini yumdu. Orhan Veli'nin tamamlayamadığı diğer iki çalışma ise Moliere'in Elit Prenses'i ve Madame de Sévigné'nin seçme mektuplarıydı.

 Nesir yazıları
Orhan Veli hikâye yazmaya 1947 yılında başladı ve ölümüne kadar altı öykü yazdı. Bu eserler Tanin, Seçilmiş Hikâyeler ve kendi çıkardığı Yaprak dergilerinde yayınlandı. Şair, öykülerinde de tıpkı şiirlerinde olduğu gibi sıradan insanları ve günlük hayatı konu edindi. Zaman zaman ise toplumsal eleştirilerde bulundu. Bu öyküler, Hoşgör Köftecisi başlığı ile 2012 yılında yayımlandı.

Kanık'ın 21 makale, 6 öykü ve 7 eleştiri yazısı kitap olarak, ilk kez 1953 yılında Varlık Yayınevi'nce Nesir Yazıları ismiyle yayınlandı. Daha sonraki yıllarda ise Asım Bezirci, şairin nesirlerini bir araya getirerek farklı kitaplar olarak yayınladı. Bu kitaplardan ikisi 1975 yılında yayınlanan Edebiyat Dünyamız ve 1982 yılında yayınlanan Bütün Yazıları'dır.

 Kullandığı temalar
Her şeyin şiire konu edinilebileceğine inanan Orhan Veli ve arkadaşlarının Türk şiirine yaptığı en büyük katkılardan biri de bu inançlarını eserlerinde uygulamaları oldu. Bunun için de ilk olarak sıradan insanı kendilerine konu edindiler. Böylece, eski şiirlerdeki kahramanlaştırılan ideal insan tipinin yıkılmasını sağladılar. Divan şiirinde insan, aşkın arayıcısı olan kusursuz ve soyut bir varlık; Namık Kemal, Tevfik Fikret ve Mehmet Akif gibi şairlerin eserlerinde toplumu için mücadele eden bir kahraman iken Orhan Veli'nin şiirlerinde gündelik sorunların peşinde koşan sıradan bir vatandaştı. Örneğin Kitabe-i Seng-i Mezar şiirinin kahramanı olan Süleyman Efendi, hayattaki en önemli sorunu nasır olan, Allah'ın adını sık anmasa da günahkar sayılmayan, varoluş problemi yaşamayan bir adamdı. Süleyman Efendi'yle ilgili olarak Orhan Veli: "Ben hayatı sadelik içinde geçmiş basit bir adamın hayatından bahsetmek istedim. Acayiplik olsun diye yazmadım şiiri, neşretmeden evvel de bu kadar yadırganacağını tahmin etmiyordum." dedi. Nasırı önemseyip edebiyata soktuğu için eleştirenlere ise şu cevabı verdi: "Hayatından daha büyük manevi ızdırapları olmayan bir insan için nasırın mühim olduğunu telakki ediyorum".

Toplum eleştirisi teması da Orhan Veli tarafından sık sık kullanıldı. Fakat şair, bu konuyu kendisinden önce bu türün örneklerini veren Namık Kemal, Nâzım Hikmet ya da Tevfik Fikret gibi isimlerin aksine ironi ve parodi tekniklerini kullanarak işliyordu. Hardalname, Cımbızlı Şiir, Vatan İçin, Bedava ve Kuyruklu Şiirin örnek olarak verilebileceği şiirlerinde sadece durum tespiti yapıp herhangi bir ideolojiyi savunmaması sebebiyle sanatçı burjuva şairi olmakla da suçlandı.

Orhan Veli Dedikodu, Söz, Tahattur, Şanolu Şiir, Sereserpe, Eski Karım, Aşk Resmi Geçidi gibi pek çok şiirinde ise aşk ve cinsellik konusunu işledi. Öte yandan çocukluk şairin hem Garip öncesi hem de Garip döneminde sık sık kullandığı temalardan biriydi. Bu temanın örnekleri arasında Ağaç, Kuş ve Bulut, Rüya, Robenson sayılabilir. Sanatçının çocuk algısıyla yazdığı şiirlerde duygu tonu diğer şiirlerine göre çok daha fazladır.

Şairin işlediği diğer temalar arasında yaşama sevinci (Ne Kadar Güzel, Sokakta Giderken, Güzel Havalar, Birdenbire), savaş (Bizim Gibi, Tereyağı, Gangster), yolculuk (Yolculuk, Seyahat) gelir. Talât Sait Halman'a göre var olmanın ve yaşamın sevincini Türk edebiyatına sistemli olarak yerleştiren isim Orhan Veli olmuştur. Ayrıca, Kanık, Nedim ve Yahya Kemal ile birlikte Türk şiirinin sayılı İstanbul şairlerinden biri kabul edilmektedir.

 Takma adı
Orhan Veli, Mehmet Ali Sel ismini takma ad olarak kullandı ve pek çok şiirini bu isimle yayımladı. Örneğin, ilk şiirlerinin yayımladığı Varlık Dergisi'nin Aralık 1936'da çıkan sayısında "Varlık'ın şiiri kadrosu yeni ve kuvvetli genç imzalarla zenginleşmektedir. Aşağıda dört şiirini okuyacağınız Orhan Veli, şimdiye kadar yazılarını neşretmemiş olmasına rağmen olgun bir sanat sahibidir. Gelecek sayımızda onun ve arkadaşları Oktay Rifat, Melih Cevdet ve Mehmet Ali Sel'in şiirimize getirdikleri yeni havayı daha iyi belirtecektir." dendi. Arkadaşı Oktay Rıfat, bu isimle ilgili olarak "galiba yırtmaya kıyamadığı şiirlerini bu adla çıkarırdı" açıklamasını yaptı. Orhan Veli ise Baki Süha Ediboğlu'nun konuyla ilgili sorusunu şu şekilde yanıtlamıştı:

O zamanlar çok şiir yayınlıyordum. Adımın her zaman görünmesi hem benim için hem de dergi için doğru değildi. Bir de şu var: Mehmet Ali Sel benim bazı tecrübelerime alet olmuş bir isimdir.

 Etkileri

Orhan Veli'nin öncüsü olduğu Garip akımı dönemin genç şairlerine örnek olduğu gibi birçok ünlü şairini de etkiledi. Kanık'ın vefatının ardından Oktay Rifat ve Melih Cevdet yeni bir şiir geliştirmeye yönlenseler de 1950'ler boyunca Garip'in Türk edebiyat dünyası üzerindeki etkisi devam etti. Dergilerde bu akımın kopyası olan şiirlere sık sık rastlanıyordu. Mehmet Doğan bu tarz şiirlerle ilgili "İmzalar olmasa hangi şiirin kime ait olduğu anlaşılmamaktadır" yorumunu yaptı. Muzaffer Erdost'un İkinci Yeni adını verdiği şiir hareketi de o günlerde Garip'e tepki olarak doğdu. Akımın öne çıkan isimleri arasında İlhan Berk, Cemal Süreya, Edip Cansever, Turgut Uyar, Sezai Karakoç ve Ece Ayhan yer alıyordu. Birinci Yeni olarak adlandırılan Garip akımı gibi İkinci Yeni de Türk şiirinin gelişimine büyük katkıda bulundu. İkinci Yeniciler, Garipçilerin aksine anlaşılırlık yerine anlamca kapalılığı, somuta karşılık soyutlamayı, imgeci ve biçimci bir şiir anlayışını savundular.

İkinci Yeni'nin önde gelen bazı isimleri şiire ilk başladıkları günlerde Garip etkisinin altında şiirler de yazmışlardı. Örneğin, Edip Cansever'in ilk denemeleri, yaşama sevincini dile getirdiği bu tarzda eserlerdi. Turgut Uyar'ın 1958 yılında büyük kente yerleşmesinin ardından değişen kültür ve ilişki ortamı şiirine de yansımıştı. Uyar, bu değişimin Orhan Veli etkisinden uzaklaşmasını nasıl sağladığını şu cümlelerle açıkladı: "Beni yazdığım şiiri yazmaya iten neden çevremin değiştiğini görmemdi. Birdenbire kentleşen dünya, birdenbire karşılaştığım neon lambaları, büyük oteller, bir takım yeni gelişmeleri haber veren durumlar beni artık Orhan Veli şiiri yazmakla kurtarmıyordu."

Ahmet Oktay, Orhan Veli ve Garip akımının Rıfat Ilgaz'dan Suphi Taşhan'a pek çok farklı şairi değişik derecelerde etkilediğini söyledi. Oktay'a göre Cahit Irgat'ın imgelerinin altında dahi Garip şiirinden çok şey bulunabilir. Ayrıca, Sabahattin Kudret Aksal, Salah Birsel, Behçet Necatigil, Suat Taşer, Metin Eloğlu, Rüştü Onur, Necati Cumalı gibi isimler de Orhan Veli ve onun önderlik ettiği Garip akımının etki alanından geçmişlerdir.

Şairin pek çok şiiri farklı sanatçılarca bestelendi. Anlatamıyorum Alpay, Hümeyra ve Banu, Bedava Yaşıyoruz Cem Karaca, Özdemir Erdoğan, Dedikodu Levent Yüksel, Pireli Şiir Timur Selçuk ve Vesikalı Yarim Edip Akbayram tarafından seslendirildi. Klasik Türk müziği şarkısı olarak bestelenen İstanbul Türküsü ise Ahmet Özhan tarafından okundu. Murathan Mungan, Orhan Veli'nin şiirlerini Bir Garip Orhan Veli ismiyle oyunlaştırdı. Oğuz Aral'ın yönettiği ve Müşfik Kenter'in rol aldığı tek kişilik oyun 1980 yılından beri Kent Oyuncuları tarafından sergilenmektedir. Oyunun, Müşfik Kenter'in sesinden bir albümü de yayınlanmıştır. Metin Üstündağ ise 2002 yılında Orhan Veli'lemeler isimli bir kitap yayınladı.

1989 yılında Ramazan Üren'in yazı işleri müdürlüğünde Sunay Akın ve Akgün Akova'nın destekleriyle Yeni Yaprak dergisi çıkmaya başladı. Bu derginin logosu Orhan Veli'nin Yaprak'ı ile aynıydı ve ilk sayısında tıpkı Yaprak'ın ilk sayısında olduğu gibi Orhan Veli'nin Alış-Veriş şiiri yer alıyordu.

Şairin 50. ölüm yıldönümü olan 14 Kasım 2000'de M. Şeref Özsoy tarafından Beyoğlu'nda açılan Orhan Veli Şiir Evi, Orhan Veli'nin arşivinin sergilenmesi düşüncesiyle açılan; şiir ve fotoğraf alanında etkinlikler düzenlenen bir mekandır (2014 yılında kapandı<ref name=milliyet2>{{Web kaynağı |url=http://www.milliyet.com.tr/orhan-veli-evi-dayanamadi-gundem-2037099/ |başlık=Orhan Veli Evi dayanamadı, Milliyet gazetesi, 01.04.2015 |erişimtarihi=6 Nisan 2015 |arşiv-url=https://web.archive.org/web/20160306113928/http://www.milliyet.com.tr/orhan-veli-evi-dayanamadi-gundem-2037099/ |arşiv-tarihi=6 Mart 2016 |ölüurl=hayır }}</ref>). Ayrıca, şairin ölüm yıldönümü olan 14 Kasım'da 1996 yılından beri Orhan Veli yürüyüşü düzenlenmektedir. Yürümeyi çok sevdiği bilinen Kanık'ın anısına sevenleri o günde Taksim'den sanatçının mezarının bulunduğu Aşiyan'a kadar hep birlikte yürümektedirler.

2014 yılının Ocak ayında, Nahit Fıratlı'ya yazdığı mektuplardan Yalnız Seni Arıyorum adlı bir kitap derlenmiştir.

Orhan Veli Kanık 104. doğum günü olan 13 Nisan 2018'de Google tarafından Doodle yapıldı.

Orhan Veli'nin  "Anlatamıyorum" şiiri, 2019'da Lyrikline şiir sitesine göre dünyanın en çok okunan ikinci şiiri seçildi. Birinci ise Hermann Hesse'nin Stufen şiiridir.

 Seçme bibliyografi

Şiir kitapları

 1941: Garip - (Resimli Ay Matbaası)
 1945: Vazgeçemediğim - (Marmara Yayınevi)
 1946: Destan Gibi - (Ölmez Eserler Yayını)
 1947: Yenisi - (İnkılâp Yayınevi)
 1949: Karşı - (Güney Matbaacılık ve Gazetecilik)
 1951: Bütün Şiirleri - (ilk baskı Varlık Yayınları, 2003'ten beri Yapı Kredi Yayınları) ISBN 978-975-08-0528-3

Hikâye
 2012: Hoşgör Köftecisi - (Yapı Kredi Yayınları)

Hikâye/Şiir
 1949: Nasreddin Hoca Hikâyeleri - (Doğan Kardeş Yayınları)

Yazılar
 1953: Nesir Yazıları - (Varlık Yayınları)
 1975: Edebiyat Dünyamız - (Bilgi Yayınları. Hazırlayan: Asım Bezirci)
 1982: Bütün Yazıları - (Can Yayınları)

Mektuplar
 2014: Yalnız Seni Arıyorum - (Yapı Kredi Yayınları)

Çeviri
 1943: Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı, Alfred de Musset - (Maarif Basımevi)
 1944: Barbarine, Alfred de Musset - (Maarif Basımevi)
 1944: Scapin'in Dolapları, Molière - (Maarif Basımevi)
 1944: Versailles Tûluatı, Molière - (Maarif Basımevi, Azra Erhat'la birlikte)
 1944: Sicilyalı Yahut Resimli Muhabbet, Molière (Maarif Basımevi)
 1944: Tartuffe, Molière - (Maarif Basımevi)
 1945: Üç Hikâye, Nikolay Gogol - (Alaaddin Kıral Basımevi, Erol Güney'le birlikte)
 1946: Turcaret, Alain Rene Lesage - (Millî Eğitim Basımevi)
 1947: Fransız Şiir Antolojisi, - (Varlık Yayınevi)
 1948: La Fontaine'in Masalları, La Fontaine - (Doğan Kardeş Yayınları)
 1949: Hamlet, William Shakespeare - (Charles Lamb uyarlaması, Doğan Kardeş Yayınları)
 1949: Venedik Taciri, William Shakespeare - (Charles Lamb uyarlaması, Doğan Kardeş Yayınları)
 1961: Saygılı Yosma. Jean-Paul Sartre - (Ataç Yayınevi)
 1963: Batıdan Şiirler - (Yeditepe Yayınları)
 1982: Bütün Çeviri Şiirleri - (Can Yayınları)

 Çeviriler
 Güneş/Sol, Leonardo da Fonseca (Trans.), (n.t.) Revista Literária em Tradução '', nº 2 (mar/2011), Fpolis/Brasil, ISSN 2177-5141

 Ayrıca bakınız
 Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatı
 Garip akımı
 Oktay Rifat
 Melih Cevdet Anday
 MEB 100 Türk edebiyatçısı listesi

 Notlar
I.  Mehmet Kaplan ileriki yıllarda o günlerde Orhan Veli'ye olan tepkisini "Yeniye karşı olan kuvvetli temayülüme rağmen Orhan Veli ve arkadaşlarını bir türlü şair olarak kabul edemiyordum." diyerek açıkladı. Cemil Meriç ise Kanık hakkında "Sevimli ama gülünç ve zavallı. Kartaldan çok bir kümes hayvanına benziyor bu şiir. Yumurtası olmayan garip bir kümes hayvanı. Orhan nesli yeni fetihlere koşmadı. Göz boyacılığını, jonglörlüğü, ucuzu erişilemeyene tercih etti. Fikret'in, Hamit'in hatta Haşim'in kanat çırpışları yok onlarda. Ya kolej talebesinin küçük şikayetleri, ya gazete fıkrası. Hangi batı, hangi yenilik? Bir cüceler edebiyatı. Bir mikro edebiyat." diye yazdı. Yahya Kemal 1956 yılında verdiği bir röportajda "Ahmet Haşim şiirden ne anlar... Nâzım Hikmet şair değildir... Halit Ziya hiçbir şey değildir... Sait Faik çok şişirildi... Oktay Rifat da Orhan Veli de cahil ve geri kimselerdir." diyerek birçok şair ve yazarla birlikte Orhan Veli ve arkadaşlarını da eleştirmiştir.II.'  Kanık'ın Türkçeye çevirdiği oyunlar arasında Oktay Rıfat'la birlikte çevirdiği Alfred de Musset'nin Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı'sı, Jean-Paul Sartre'ın Saygılı Yosma'sı, Moliere'in Tartuffe'ü gibi oyunlar yer alır.
III.  Yusuf Ziya Ortaç, Akbaba Dergisi'de sert bir eleştiri yazısı yayınladı. Derginin 28 Mart 1940 tarihinde çıkan yazısında "Vezin gitti, kafiye gitti, manâ gitti... Türk şiirinin berceste mısraı diye "Yazık oldu Süleyman Efendi'ye!" rezaletini alkışladılar... Göğüslerinde cehennemler yanan sanat cücelerinin kınalar yakıp, ziller takıp şıkır şıkır oynadıklarını gördük! Sanatın darülâcezesiyle timarhanesi el ele verdi, birkaç mecmuanın sahifesinde saltanat kurdular! (...) Ey Türk gençliği! Sizi bu hayasızlığın suratına tükürmeye devam ediyorum." diye yazdı.
IV.  Mısranın Verlaine'in "Priez pour le pauvre Gaspard" mısrasından alındığını söyleyenler olduğu gibi Baki'nin "Berbâb kıldı taht-ı Süleymân-ı rûzigâr" mısrasından esinlenerek yazıldığını iddia edenler de vardır.
V.  Ahmet Haşim'in ilgili dizesi Piyale isimli kitabında yer alan Bir Günün Son Arzusu şiirindedir. Bu şiirin son dörtlüğü şu şekildedir: "Akşam, yine akşam, yine akşam / Bir sırma kemerdir suya baksam / Akşam, yine akşam, yine akşam / Göllerde bu dem bir kamış olsam!". Divan şairi Nedim'in ise Ahmet Haşim'e esin kaynağı olan "Destide kadehte doyamam görmeye bârî/Ey gevher-i şeffaf senin mahzenin olsam" dizelerini yazdığı bilinmektedir.
VI.  Şairin ölüm sebebi tedavi eden doktorlarca alkol zehirlenmesi olarak gösterildi. Adli tıp raporu veren doktorlara göre ise Orhan Veli, Ankara'da düştüğü çukurda başını vurmuş ve bu sırada beyin damarlarından biri çatlamıştı.
VII.  Üstündağ'ın Orhan Veli'lemeler isimli kitabı Sel Yayınları tarafından 2002 yılında yayınlandı. Eserin ISBN'i 9755701699'dur.
<div class="references">

Kaynakça

Kaynak notları

Kitap kaynakları

 *

Dış bağlantılar

 Orhanveli.net

1914 doğumlular
Beykoz doğumlular
Türk şairler
Garipçiler
Beyin kanamasından ölenler
Aşiyan Mezarlığı'na defnedilenler
İstanbul ilinde hastalıktan ölenler
1950 yılında ölenler
İstanbul doğumlu yazarlar
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk şairleri
Gazi Lisesinde öğrenim görenler
Fransızcadan Türkçeye çeviri yapanlar

Orhan Veli Kanık


عبد الله شمس الدين هو شاعر مصري ولد بالقاهرة عام 1921. حفظ القرآن في صباه، ثم التحق بالأزهر الشريف فعمل مستشاراً ثقافياً بالمجلس الأعلى للشبان المسلمين. ولقب بشاعر التوحيد، شارك في الحياة الثقافية المصرية والعربية وكان له دور بارز في المشهد الأدبي المصري وأسس ورأس العديد من المنتديات الأدبية والشعرية فكان رائدا لندوة شعراء العروبة ورائد ندوة شعراء الإسلام وغير ذلك من الأنشطة التي ساهمت في تشكيل الوعي الأدبي على مدار الخمسينات والستينات.

نشيد «الله أكبر فوق كيد المعتدي»
كتب عبد الله شمس الدين العديد من القصائد ذات الطابع الإسلامي والعربي، ولكن أشهر قصائده على الإطلاق هي النشيد الوطني "الله أكبر فوق كيد المعتدي" الذي كتبه سنة 1956 أثناء العدوان الثلاثي على مصر ولحنه محمود الشريف ووزعه عطية شرارة وغنته المجموعة.
نال "الله أكبر فوق كيد المعتدي" المركز الأول في استفتاء شعبي جرى في مصر بعد انتهاء العدوان الثلاثي، بينما نال نشيد والله زمان يا سلاحي الذي غنته أم كلثوم المركز الثاني، ونال نشيد «إلى المعركة» المركز الثالث، ولكن - لأمر ما - وقع الاختيار على النشيد الثاني ليكون هو النشيد القومي لمصر. وقد أصبح نشيد "الله أكبر فوق كيد المعتدي" فيما بعد النشيد الوطني للجماهيرية الليبية إلى أن حل محله نشيد ليبيا ليبيا ليبيا بعد إسقاط نظام القذافي في أكتوبر 2011.

إنتاجه الشعري
كتب عبد الله شمس الدين في جميع أغراض الشعر، فقد كتب في الوطنيات والإسلاميات والاجتماعيات والحب ولكن الجزء الأكبر الذي ملك عليه حياته كان في الجانب الصوفي فكان للشعر الصوفي في ديوانه نصيب كبير.

التكريمات والمشاركة في المهرجانات
 منحه الرئيس جمال عبد الناصر وسام الجمهورية من الطبقة الأولى تقدير لدوره في إثراء الحياة الأدبية ولمكانته في الشعر والأدب.
 قام بتمثيل مصر في العديد من مهرجانات الشعر في مختلف الأقطار العربية في سوريا وفي ليبيا وفي كثير من الدول.

دواوينه
 أصداء الحرية: هو ديوانه الأول، وصدر عام 1954 وقام بتقديمه الشاعر عزيز أباظة.
 الله أكبر: وهو ديوانه الثاني وصدر عن المجلس الأعلى للشئون الإسلامية.
 حي من النور.
 نداء الروح: لم يطبع في حياته.

دراسات أكاديمية وكتابات عن شعره

 نال الباحث مصصطفى عبد القادر فريد درجة الماجستير عن موضوع عبد الله شمس الدين شاعرا من جامعة الأزهر.
 قام الكاتب الصحفي عبد العليم المهدي بإصدار كتاب عنه بعنوان عبد الله شمس الدين قيثارة التوحيد.
 قام الكاتب ابراهيم البسطانى بكتابة دراسة أدبية بعنوان ( عبدالله شمس الدين شاعر الله اكبر ) وفازت بالمركز الأول فى الدراسات الأدبية فى المسابقة التى نظمتها الثقافة الجماهيرية عن طريق مركز ثقافة الغورى عام 1983

قصائده المغناة
غنى له كبار المطربين والمطربات مثل كارم محمود ومحمد فوزي وفدوى عبيد وسمير الاسكندراني وعليا التونسية وأحمد السنباطي وسعاد محمد وشافية أحمد، ولحّن له السنباطي وغيره من كبار الملحنين، إلى جانب إنشاد كبار المنشدين لشعره مثل الشيخ سيد النقشبندي ونصر الدين طوبار ومحمد الطوخي وغيرهم.

نموذج من أشعاره
قصيدة «أفراح النور»، والتي يقول فيها:

لغة الكلام كما رأيت على فمي خجلى ولولا الحب لم أتكلم

يا كوكب التوحيد حسبي أنني أحد الشداة الهائمين الهوم

ما حيلة الشعراء ذاب غنائهم رهبا لدى هذا الجلال الأعظم

سبحانه أمداحه لك لم تدع للشعر شيئا غير خفق مضرم

يا نور يوم ولدت قامت عزة للأرض إذ أمست لنورك تنتمي

الكوكب الأرضي حين وطئته أمسى حصاه يتيه فوق الأنجم

وعلى هدى الأقدار قام محمد لله فيه سرائر لم تعلم

سعدت بك الدنيا على فزعاتها ومشت بك الأيام مشي مكرم

في صلب عبد الله أرست نورها الرحلة الأولى بأمر محكم

وهناك في شهر الربيع تنفست الرحلة الأخرى بصورة آدمي

وفاته
توفي عبد الله شمس الدين في فجر الثالث عشر من مارس 1977، بعد عودته من مؤتمر شبابي في ليبيا.

مراجع

شعراء مصريون في القرن 20
مواليد 1921
وفيات 1977
أشخاص من القاهرة
مواليد في القاهرة
وفيات في القاهرة
مصريون حائزون على وسام الجمهورية

عبد الله شمس الدين


A imigração pomerana no Brasil foi o movimento migratório ocorrido no , aproximadamente 30 mil pomeranos imigraram para o Brasil, existe atualmente 300 mil descendentes de pomeranos no Brasil,sendo o Brasil o segundo país com mais pomeranos, atrás apenas dos Estados Unidos.

História

Em 1856, a primeira leva de pomeranos chega ao Estado do Espírito Santo, fugidos da perseguição que sofriam do regime czarista. Embora já houvesse a presença de alemães no Estado, foi somente com a chegada destes novos imigrantes que a colonização alemã no Espírito Santo ganhou força. Atualmente, nesse Estado encontra-se a maior concentração de pomeranos no Brasil, superando, inclusive, o Rio Grande Sul, conhecido pela grande concentração de imigrantes alemães.

Na região sul, a chegada dos pomeranos se deu em outubro de 1857. A chegada de pomeranos em São Lourenço começou trinta e quatro anos após o início da imigração alemã no Rio Grande do Sul, que teve como marco a formação da colônia de São Leopoldo. Esse fluxo de pomeranos para a parte sul do estado se deveu ao trabalho de Jacob Rheigantz. Ele era sócio da Casa Comercial de Guilherme Ziegenbein, de Rio Grande, e viajava muito para a região de São Lourenço, que já era ocupada havia setenta anos por imigrantes açorianos e portugueses oriundos de Laguna.
Conhecendo as potencialidades da área para a produção de alimentos, Rheigantz celebrou um contrato com o Império, comprometendo-se a ocupar a Serra dos Tapes com alemães, suíços ou belgas - ele comprou as terras onde se daria o assentamento e recebeu uma ajuda de custo por cada colono que assentasse.

No Rio Grande do Sul a maior concentração de descendentes de pomeranos está situada em Harmonia, considerada a região mais "pomerana" do Estado. Calcula-se que 99% dos moradores sejam de origem pomerana. Outra famosa concentração de pomeranos se encontra no estado de Santa Catarina, em Pomerode. A área onde hoje se situa Pomerode fazia parte, inicialmente, da colônia de Blumenau. A ocupação dos primeiros lotes coloniais ao longo do Rio do Testo, que daria início ao que viria a ser o Município de Pomerode, deu-se em 1861, onze anos após a fundação da Colônia Blumenau.

À época da imigração, no século XIX, as regiões de imigração costumavam receber o nome da localidade de onde eram provenientes seus colonizadores. Assim se deu com os primeiros lotes ocupados na margem do Rio do Testo próximos à sua confluência com o Rio Itajaí-Açu, em uma região que hoje ainda faz parte de Blumenau. Lá foram assentadas inicialmente seis famílias originárias de Baden, na Alemanha, razão pela qual a região foi denominada Badenfurt. Da mesma forma o nome Pomerode deriva da região de origem de seus fundadores, pois nos trechos médio e superior do Rio do Testo, onde hoje se localiza o Município de Pomerode, os lotes coloniais foram ocupados por imigrantes provenientes da Pomerânia (Pommernland), no norte da Alemanha, junto ao Mar Báltico.

Imigração pomerana no Brasil

Imigração pomerana no Brasil


James Dunsmuir (July 8, 1851 – June 6, 1920) was a Canadian industrialist and politician in British Columbia. He served as the 14th premier of British Columbia from 1900 to 1902 and the eighth  lieutenant governor of British Columbia from 1906 to 1909.

Early life and business career
Son of Robert Dunsmuir, he was heir to his family's coal fortune. The Dunsmuir family dominated the province's economy in the late nineteenth century and was a leading force in opposing organized labour. Dunsmuir managed his family's coal business from 1876 until 1910, increasing profits and violently putting down efforts to unionize.

In 1905, he sold his Esquimalt and Nanaimo Railway to the Canadian Pacific Railway. In 1910, he sold his coal mining companies, Union Colliery of British Columbia and R. Dunsmuir & Sons, to Canadian Collieries (Dunsmuir) Ltd (CCD).

Opposition to organized labour
In the 42 years that the Dunsmuirs owned the collieries, they never recognized their employees' attempts to unionize or create better working conditions. Dunsmuir used threats, spies, blacklists and scab labour to break strikes. When he could not break a strike with scab labour, he used his influence to have the provincial government call in the militia. Dunsmuir stated to a royal commission, "I object to all unions...They simply take the management of the mine...I want the management of my own works, and if I recognize the union, I cannot have that."

Dunsmuir provoked further rage when he ordered workers to relocate their homes at a new pit. Workers also resented low wages and the dangerous conditions that Dunsmuir imposed upon them. Mine owners at the time regularly ignored safety and sanitary conditions, and provincial inspectors were slow to bring them to justice.

Dunsmuir contributed to the mines of British Columbia being among the most dangerous in the world. Between 1889 and 1908, twenty-three men were killed in the production of every million tons of BC coal; the average for North America as a whole was six deaths per million tons. In 1901, while serving as Premier, many men perished in his collieries.

Political career
Dunsmuir entered provincial politics in 1898, winning a seat in the provincial legislature, and he became the 14th Premier in 1900. His government attempted to resist popular pressure to curtail Asian labour and immigration, not for humanitarian reasons, but to ensure a cheap labour pool for business. It also promoted railway construction and accomplished a redistribution of seats to better represent population distribution in the province.

Dunsmuir visited England and the United States in 1902, but disliked politics after his return and resigned as Premier in November 1902. In 1906, he became the province's eighth Lieutenant Governor. He retired in 1909 and lived out his remaining years at the baronial mansion that he had constructed at Hatley Park.

Legacy
Dunsmuir founded the town of Ladysmith, British Columbia. He is interred in the Ross Bay Cemetery in Victoria, British Columbia.

One of his daughters, Jessie Muriel, married, as her first husband, the couturier Edward Molyneux. His second-born son, James A. Dunsmuir Jr., died in the sinking of the RMS Lusitania in 1915. His last child, Dola Dunsmuir, married Lieutenant-Commander Henry Cavendish and was rumored to be Tallulah Bankhead's lover.

Gallery

References

External links

1851 births
1920 deaths
Premiers of British Columbia
American emigrants to British North America
Canadian Presbyterians
Lieutenant Governors of British Columbia
Canadian people of Scottish descent
Canadian city founders
People from the Cowichan Valley Regional District

James Dunsmuir


Rantzau Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Plön iline bağlı belediye. 16,91 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 338 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 20 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Olaf Wenndorf  tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-grosserploener-see.de

Kaynakça

Plön iline bağlı yerleşim birimleri

Rantzau


يوم الدستور هو عيد من أجل تكريم الدستور في الدولة. غالبًا ما يتم الاحتفال بيوم الدستور في ذكرى التوقيع على الدستور أو إصداره أو اعتماده ، أو في بعض الحالات للاحتفال بذكرى التحول إلى الملكية الدستورية.

قائمة أيام الدستور

 ، 8 يوليو (1995)
 ، 9 يوليو (1900). ليس عطلة رسمية.
 ، 12 نوفمبر (1995)
 ، 15 نوفمبر.
 ، 15 مارس (1994).
 ، 5 يونيو (1849، 1953).
 ، 6 نوفمبر (1844).
 ، 5 يونيو
 ، 10 مايو (1979).
 ، 23 مايو (1949). ليس عطلة رسمية.
 ، 29 يناير (2006).
 ، 26 نوفمبر (1949).
 ، 18 أغسطس (1945). ليس عطلة رسمية.
 ، 29 ديسمبر (1937). ليس عطلة رسمية.
 ، 3 مايو (1947).
 ، 25 أكتوبر (1992).
 ، 5 فبراير (1917).
 ، 15 ديسمبر.
 ، 17 مايو (1814).
 ، 19 أكتوبر (1974).
 ، 13 أغسطس (1973).
 ، 25 يوليو (1952).
 ، 3 مايو (1791).
 ، 25 ديسمبر (1946).
 ، 8 ديسمبر (1991).
 ، 12 ديسمبر (1993). تم إلغاء العطلة في 2005.
 ، 27 أبريل (1835).
 ، 1 سبتمبر (1992).
 ، 17 يوليو (1948).
 ، 6 ديسمبر (1978).
 ، 6 يونيو (1809، 1974).
 ، 6 نوفمبر (1994).
 ، 10 ديسمبر (1932).
 ، 28 يونيو (1996).
 ، 17 سبتمبر (1787).
 ، 18 يوليو (1830).
 ، 8 ديسمبر (1992).
 ، 11 نوفمبر (1962) ليست عطلة رسمية (ولكن وفي عام 2012 تم أقرار عطلة على جميع المدارس).

انظر أيضاً
 عيد
 عيد وطني
 عيد الاستقلال

المراجع

أعياد وطنية
مناسبات أغسطس
مناسبات أكتوبر
مناسبات ديسمبر
مناسبات سبتمبر
مناسبات فبراير
مناسبات مارس
مناسبات مايو
مناسبات نوفمبر
مناسبات يناير
مناسبات يوليو
مناسبات يونيو
عطلات رسمية في كمبوديا

يوم الدستور


Max-Léo Orville (nascido em 1962) é um político francês nascido na Costa do Marfim do Movimento Democrático (MoDem) que serve como membro do Parlamento Europeu desde 2022.

No parlamento, ele já serviu na Comissão de Emprego e Assuntos Sociais e na Comissão Especial sobre a Pandemia do COVID-19.

Nascidos em 1962
Pessoas vivas
Políticos da França do século XXI
Naturais da Costa do Marfim

Max Orville


Gajapati (en oriya: ଗଜପତି ଜିଲା) es un distrito de la India en el estado de Orissa. Código ISO: IN.OR.GP.

Comprende una superficie de 3056 km².

El centro administrativo es la ciudad de Paralakhemundi.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 575880 habitantes, de los cuales 293 839 eran mujeres y 282 041 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Gajapati

sv:Orissa#Geografi

Distrito de Gajapati


An Oberonia agastyamalayana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni C.Sathish Kumar. An Oberonia agastyamalayana in nahilalakip ha genus nga Oberonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oberonia

Oberonia agastyamalayana


Kontakt-5 is a type of second-generation explosive reactive armour (ERA) originating in the Soviet Union. It is the first type of ERA that is able to significantly decrease the penetration of armour-piercing fin-stabilized discarding sabot (APFSDS) rounds.

Description

Introduced on the T-80U tank in 1985, Kontakt-5 is made up of "bricks" of explosive sandwiched between two metal plates. The plates are arranged in such a way as to move sideways rapidly when the explosive detonates. This forces an incoming kinetic energy penetrator or shaped charge jet to cut through more armour than the thickness of the plating itself since "new" plating is constantly fed into the penetrating body. A kinetic energy penetrator is also subject to powerful sideways forces which may cut the rod into two or more pieces. This significantly reduces the penetrating capabilities of the penetrator, since the penetrating force will be dissipated over a larger volume of armour.

Newer KE penetrators like the US M829A3 were "driven by the need to counter KE-effective explosive reactive armor (ERA)".

Relikt was designed by the Russian army in response to the new developments. Relikt is the 3rd generation of Russian ERA, and is claimed to be twice as effective as Kontakt-5. It can be installed on T-72B and T-90 tanks and was adopted in 2006. The Russian Army T-72B3M main battle tank incorporates Relikt. Developed by NII Stali, Relikt uses a completely new composition of explosives to achieve dynamics protection. Unlike Kontakt-1, it works equally reliably against both low-velocity and high-velocity missiles, doubling protection against shaped charges and increasing anti-tank guided missile protection by 50 percent. Relikt defends against tandem warheads and reduces penetration of APFSDS rounds by over 50 percent.

Kontakt-5 armour is employed by Russia, Ukraine, India (T-90S) and Serbia (on M-84AS MBT), among others.

Monolith which is often confused with the "Malachit" that was used on the Objekt.187 is the latest (4th) generation Russian explosive reactive armor, mounted on Armata project vehicles.

Operators

 M-84AS
 T-90 and T-72AG
 T-90
 T-90
 T-72B3
 T-90
 Relikt allegedly on Karrar and on a T-72M upgrade by the IRGC, dubbed T-72M Rakhsh. Kontakt-5 used on an unnamed T-72S upgrade.
 T-90 and T-72M Rakhsh
 T-80U and T-80UK
 T-90
 T-90
 T-90
 T-90 and T-72B3

See also
 Vehicle armour
 Kontakt-1

References

External links
 Additional information
 http://www.arms-expo.ru/news/predpriyatiya/nii_stali_na_poroge_novykh_otkrytiy_/

Armoured fighting vehicle equipment
Vehicle armour
Weapons countermeasures
Science and technology in the Soviet Union
Soviet inventions

Kontakt-5


الفلج  هو قناة محفورة في باطن الأرض، أو على سطحها، قد تكون مغطاة أو مكشوفة، غرضها تجميع المياه الجوفية أو مياه العيون والينابيع الطبيعية أو المياه السطحية أو اعتراض وتجميع مياه السيول، فتنقل المياه المتجمعة من مواردها في قناة الفلج بتدفق طبيعي. كما يقال لها فلوجة .

الأصل اللغوي
ذكر ابن منظور الفلج في لسان العرب حيث قال

وفي الصحاح

انظر أيضا
 ري
 قناة
 الفلوجة
فلج المعلا
فلج بني ربيعة
فلج السديريين
 أفلاج عمان

ثقافة خليجية
جغرافيا سلطنة عمان
ري حديث
ري قديم
مصطلحات جغرافية

فلج


La Jeunesse Bône Athlétique Club (en ), plus couramment abrégé en JBAC Bône, est un club algérien de football fondé en 1932, et situé dans la ville de Bône actuellement Annaba.

Il évoluait au Stade Stade Paul Pantaloni, actuellement Stade Abdelkader-Chabou- Annaba.

Histoire

La Jeunesse Bône Athlétique Club est créée en 1932 dans la ville de Bône, par des colons européens qui étaient des amateurs de sport et de football.

Les responsables du club ont fait de la JBAC un club mixte arabe et français européens.

Après l'indépendance de l'Algérie, la JBAC Bône intègre le championnat national en Critérium Honneur 1962-1963, championnat organisé sous forme de  de 10 clubs chacun. La JBAC Bône commence dans le Groupe II de Constantine et se classe troisième de son groupe.

Palmarès

Parcours

Classement en championnat de Constantine (LCFA) par année

 1932-33 : Première Division Gr.Est,
 1933-34 : Promotion d'Honneur,  Champion
 1934-35 : Division d'Honneur,
 1935-36 : Division d'Honneur,
 1936-37 : Division d'Honneur,  Champion
 1937-38 : Division d'Honneur,  Champion
 1938-39 : Division d'Honneur,  Champion
 1939-40 : Division d'Honneur,
 1940-41 : Division d'Honneur,
 1941-42 : Division d'Honneur,  Champion
 1942-43 : Division d'Honneur,
 1943-44 : Division d'Honneur,
 1944-45 : Division d'Honneur,
 1945-46 : Division d'Honneur,
 1946-47 : Division d'Honneur,
 1947-48 : Division d'Honneur,
 1948-49 : Division d'Honneur,
 1949-50 : Division d'Honneur,
 1950-51 : Division d'Honneur,
 1951-52 : Division d'Honneur,
 1952-53 : Division d'Honneur,
 1953-54 : Division d'Honneur,
 1954-55 : Division d'Honneur,
 1955-56 : Division d'Honneur,
 1956-57 : Division d'Honneur,
 1957-58 : Division d'Honneur,
 1958-59 : Division d'Honneur,
 1959-60 : Division d'Honneur,
 1960-61 : Division d'Honneur,
 1961-62 : Division d'Honneur,

Classement en championnat d'Algérie par année

 1962-63 : D1, C-H Est Gr.II,
 1963-64 : D1, DH Est Gr.est,
 1964-65 : D2, DH Est,
 1965-66 : D2, DH Est,
 1966-67 : D3, DH Est,
 1967-68 : D3, DH Est,
 1968-69 : D3, DH Est,
 1969-70 : D3, DH Est,
 1970-71 : D3, DH Est,
 1971-72 : D3, DH Est,
 1972-73 : D2, Division 2 Est,
 1973-74 : D2, Division 2 Est,
 1974-75 : D3, DH Est,
 1975-76 : D3, DH Est,
 1976-77 : D3, DH Est,
 1977-78 : D3, DH Est,
 1978-79 : D3, DH Est,
 1979-80 : D3, DH Est,
 1980-81 : D3, DH Est,
 1981-82 : D3, DH Est,
 1982-83 : D3, DH Est,
 1983-84 : D3, DH Est,
 1984-85 : D3, DH Est,
 1985-86 : D3, DH Est,
 1986-87 : D3, DH Est,
 1987-88 : D2, Régional Est,
 1988-89 : D3, DR Constantine,
 1989-90 : D4, DH Constantine,
 1990-91 : D4, DH Constantine,
 1991-92 : D4, DH Constantine,
 1992-93 : D4, DH Constantine,
 1993-94 : D4, DH Constantine,
 1994-95 : D4, DH Constantine,
 1995-96 : D4, DH Constantine,
 1996-97 : D4, DH Constantine,
 1997-98 : D4, DH Constantine,
 1998-99 : D?, DH Constantine,
 1999-00 : D?
 2000-01 : D?
 2001-02 : D?
 2002-03 : D?, PH Constantine,
 2003-04 : D?, LRF Annaba,
 2004-05 : D?
 2005-06 : D?
 2006-07 : D?
 2007-08 : D?
 2008-09 : D?
 2009-10 : D?
 2010-11 : D?
 2011-12 : D?
 2012-13 : D7, DH Annaba,
 2013-14 : D6, R2 Annaba groupe,
 2014-15 : D6, R2 Annaba groupe,
 2015-16 : D6, R2 Annaba groupe,
 2016-17 : D6, R2 Annaba groupe A,
 2017-18 : D6, R2 Annaba groupe,
 2018-19 : D6, R2 Annaba groupe,
 2019-20 : D6, R2 Annaba groupe,
 2020-21 : Saison Blanche
 2021-22 : D6, R2 Annaba groupe,
 2022-23 : D5, R2 Annaba groupe A,

Parcours de la JBAC Annaba en coupe d'Algérie

Personnalités du club

Entraîneurs du club

Anciens joueurs du club
Quelques joueurs qui ont marqué l'histoire de la JBAC Bône.

Références

Liens externes
 bone.pagesperso-orange.fr

Club de football fondé en 1932
Club de football disparu en 1962
Club de football disparu en Algérie

Jeunesse Bône Athlétique Club


An Bromus japonicus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Peter Thunberg. An Bromus japonicus in nahilalakip ha genus nga Bromus, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: B. j. anatolicus.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Bromus

Bromus japonicus


O Airbus Helicopters H225 (anteriormente Eurocopter EC225 Super Puma) é um helicóptero de transporte de passageiros de longo alcance desenvolvido pela Eurocopter como a próxima geração da família civil Super Puma. É uma aeronave bimotora e pode transportar até 24 passageiros junto com dois tripulantes e um comissário de bordo, dependendo da configuração do cliente. O helicóptero é comercializado para suporte offshore e funções de transporte VIP de passageiros, bem como missões de serviço público. O EC225 de orientação civil tem uma versão militar, que foi originalmente designada como Eurocopter EC725, que foi renomeado em 2015 como H225M. Em 2015, o EC225 foi formalmente renomeado para H225, de acordo com o rebranding corporativo da Eurocopter para Airbus Helicopters.

Helicópteros da Eurocopter
EC225

Eurocopter EC225 Super Puma


«Breakout» —en español: «Escapar»— es una canción pop de la artista estadounidense Miley Cyrus que se lanzó a través de Radio Disney como parte de la promoción de su segundo álbum de estudio, Breakout. La grabó originalmente la cantautora de pop estadounidense Katy Perry como una maqueta para su álbum One of the Boys, pero después de no ser incluida en el álbum, la canción fue interpretada por Cyrus. «Breakout» es una pista dance pop, cuya instrumentación incluye teclado, guitarra y batería; su letra se centra en romper las reglas.

La pista fue bien recibida por los críticos de música contemporánea, los cuales destacaron su contenido lírico. Bill Lamb, del sitio web About.com, dijo que la canción fue una de las pistas «destacadas de Breakout» y Heather Phares, de Allmusic, escribió que la canción era la «rebelión de una escolar», y que «fue diseñada para presentar a la alegre y despreocupada Miley». Sus ventas en formato digital comenzaron el 22 de julio de 2008, inmediatamente después del lanzamiento del álbum homónimo. Gracias a su índice de ventas la pista obtuvo éxito comercial en Australia, Canadá y Estados Unidos; su puesto más alto obtenido en los rankings fue el número 45 en el Canadian Hot 100. Cyrus presentó la canción en numerosos escenarios; en su primera presentación del tema en directo, en los Disney Channel Games de 2008, se usó como un video musical promocional; también la interpretó en su primera gira mundial, Wonder World Tour, donde fue la canción de apertura.

Antecedentes y composición

«Breakout» fue escrita por Ted Bruner, Trey Vittetoe y Gina Schock de la banda estadounidense The Go-Go's. La cantante de pop Katy Perry grabó la canción originalmente, como una maqueta para su álbum One of the Boys, pero nunca fue incluida oficialmente en este y pasó a ser de Cyrus, con Perry como voz de respaldo. Katy Perry habló sobre su papel en la canción durante una entrevista con la revista Bliss: «Mi voz está en "Breakout". Yo pensé, sí, estoy cantando en un sencillo de Miley». Cyrus dijo que nombrar al álbum Breakout fue influenciado por la pista ya que era «una de sus favoritas», debido a que tiene un llamado a los diferentes grupos de edad: «Las madres, padres, hermanas y hermanos pueden relacionarse con ella. Es básicamente porque lo que desean es salir y divertirse con sus amigos y a veces, salir a bailar y soltase de vez en cuando».

«Breakout» es una canción dance pop que posee una fuerte utilización de elementos del género pop rock y tiene una duración de tres minutos y veintiséis segundos. Escrita en la tonalidad de sol mayor, sigue la progresión de acordes sol5-re-do2-re comienza con un ritmo rápido compuesto por guitarra eléctrica, batería y más adelante teclados. Desde la perspectiva de Chris William de la revista Entertainment Weekly, la letra de «Breakout» es «una arenga contra las desigualdades más crueles de la vida» y atrajo la atención sobre el primer verso: Every week's the same/Stuck in school's so lame/My parents say that I'm lazy/Getting up at 8 a.m.'s crazy/Tired of bein' told what to do/So unfair, so uncool («Toda la semana es igual/ Mis padres dicen que soy vaga/ Levantarse a las 8 a.m. es una locura/ Cansada de que me digan qué hacer/Tan injusto, tan anticuado»), aunque añadió que la canción es una señal de que «la niña pequeña no crece». Sin embargo, Mikael Wood de Los Angeles Times dijo que la canción era de hecho sobre madurar rápidamente, refiriéndose a las líneas: It feels so good to let go («Me siento tan bien al soltarme») y Wish it would never end («Ojalá que nunca fuera a terminar»). Jodi Rosen de Rolling Stone también creyó que «[Cyrus] está ventilando las frustraciones de una adolescente que tiene la edad suficiente como para no someterse a sus padres, profesores o a cualquier otro» por el verso tired of bein' told what to do («Cansada de que me digan lo que tengo que hacer»).

Recepción

Comentarios de la crítica

«Breakout» recibió, en general, respuestas positivas de parte de los críticos de música contemporánea. Bill Lamb del sitio web About.com dijo que la canción fue una de las pistas «destacadas de Breakout» y Heather Phares de Allmusic  escribió que el tema musical era la «rebelión de una escolar», y que «fue diseñada para presentar a la alegre y despreocupada Miley». De acuerdo con Sarah Rodman del diario The Boston Globe, «Breakout» es «una canción puramente pop con la efervescencia propia de The Go-Go's» y Jody Rosen de la revista Rolling Stone llamó a la pista como «un tema pop más sofisticado y controlado, grabado bajo su propio nombre y no el de Hannah Montana».

Ash Dosanjh de Yahoo! Music dijo: «Puedes perdonar la falta de profundidad poética de Cyrus, porque esto es un completo éxito de las pistas de baile con ritmos que entregan éxtasis y lanzan puñetazos a todo». Robert Christgau llamó a las pistas «"Breakout" y "7 Things"» como «los mejores temas de Breakout» al escribir sobre el álbum en su sitio web. Ben Ratliff escribiendo para el diario estadounidense The New York Times, dijo que «"Breakout" les gusta tanto a las niñas como a las adolescentes» y «es una llamada a la diversión para chicas, pero sugiere un futuro decadente sin escuelas». Sal Cinquemani de la revista Slant Magazine describió a «Breakout» como algo nocivo, una imitación de Avril Lavigne; una perorata antieducacional llena de declaraciones del estilo de «Toda la semana es igual/Atascada en la escuela, que tontería!» y «Cansada de que me digan qué hacer/Tan injusto, tan anticuado».

Desempeño comercial

Como no fue lanzada como sencillo, «Breakout» recibió un airplay exclusivo a través de Radio Disney, por lo que su aparición en las listas de éxitos se debió principalmente a su índice de descargas digitales. En la semana del 9 de agosto de 2008, «Breakout» debutó en el puesto número cincuenta y seis del conteo estadounidense Billboard Hot 100, donde pasó siete semanas consecutivas. Durante la misma semana, se posicionó en el puesto número veintisiete del Hot Digital Songs, y entró en el Canadian Hot 100 en la posición número cuarenta y cinco, puesto en el que pasó tres semanas consecutivas para posteriormente salir del listado. La pista también debutó en el puesto número noventa y cuatro en la lista Australian Singles Chart.

Presentaciones en vivo

Cyrus estrenó «Breakout» en la inauguración de los Disney Channel Games, que se celebraron el 4 de mayo de 2008 en Walt Disney World en Orlando, Florida, como parte de la temporada de actividades veraniegas de Disney Channel. Posteriormente a la presentación, una grabación del concierto salió al aire como un vídeo promocional de la canción en Disney Channel; Cyrus usaba un vestido corto, negro de lentejuelas con una camiseta roja y pantalones negros debajo. El 17 de mayo, Cyrus presentó la pista en el evento Zootopia 2008 y el 25 de julio, en el Rockefeller Center, en la ciudad de Nueva York, presentación que fue transmitida posteriormente por The Today Show. El 7 de junio de 2009, Miley interpretó la canción en el vigésimo aniversario del Time for Heroes Celebrity Carnival, un carnaval al aire libre que entrega apoyo a la fundación Elizabeth Glaser Pediatric AIDS, la cual trabaja para prevenir el VIH infantil.

«Breakout» estaba en la lista de canciones a interpretar en la gira internacional Wonder World Tour. Cyrus la cantó como el número de apertura en cada presentación, mientras llevaba un top de cuero negro, pantalones cortos y un chaleco de piel blanco. Las presentaciones comienzan con ella atrapada en una enorme cúpula de cristales que imitan al hielo, que surge de la parte inferior del escenario. A medida que sale de la cúpula Miley comienza a cantar «Breakout», poco a poco pasa de un tempo lento a uno rápido; después de bailar y hacia el final de la interpretación ella y los bailarines suben en andamios móviles. Melinda M. Thompson, del diario The Oregonian informó que, en el concierto del 14 de septiembre en el Rose Garden Arena, en Portland, Oregon, la canción obtuvo una gran respuesta, argumentando que «los adolescentes que gritan a sus pies mientras sube al escenario hacen sentir que Miley esta lista para la fiesta». Lael Loewenstein de Variety señaló que la interpretación de la canción el 22 de septiembre en el Staples Center, en Los Ángeles, California, tocó «el tema de la auto-reinvención el cual anuncia su nueva imagen». Posteriormente Cyrus interpretó la canción en los conciertos del festival Rock in Rio en Lisboa, Portugal y Madrid, España.

Posición en las listas

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de Miley Cyrus

Canciones de 2008
Sencillos de Miley Cyrus
Canciones en inglés

Breakout (canción de Miley Cyrus)


Belmond Hotel das Cataratas é o único hotel no Parque Nacional do Iguaçu, um Patrimônio Mundial da UNESCO no Brasil, e tem acesso às Cataratas do Iguaçu .

O edifício de dois andares em estilo colonial português foi inaugurado como hotel em 1958. Mais duas alas foram adicionadas em 1971 e 1982.

O hotel é composto por um edifício principal que alberga a receção, um bar e restaurante com esplanada e uma zona de piscina exterior com restaurante casual.

O hotel foi a primeira propriedade da América Latina a se qualificar para a certificação ISO 14001 de Gestão Ambiental, em reconhecimento às suas políticas operacionais ecológicas.

Em 2007, o hotel foi adquirido pela Orient-Express Hotels, que embarcou em um programa de reforma de US$ 20 milhões (concluído em 2010). Em 2014, a empresa mudou seu nome para Belmond Ltd. Nessa época o hotel passou a se chamar Belmond Hotel das Cataratas

Em 2018, o Belmond Hotel das Cataratas foi o primeiro hotel cinco estrelas da América do Sul a ganhar o "Star Awards" do Forbes Travel Guide .

Hotéis do Brasil
Atrações turísticas de Foz do Iguaçu
b
Fundações no Paraná em 1957
Áreas verdes de Foz do Iguaçu

Belmond Hotel das Cataratas


Oerol  () er en årlig kulturel festival i juni, der bliver afholdt på øen Terschelling. Festivalen blev grundlagt i 1981 af Joop Mulder, den daværende ejer af Café De Stoep (Fortovet) i Midsland antal. Oerol er vokset til en af de største teaterfestivaller i Europa.

Oerol Festival afholdes i starten af sommeren, når øens natur viser sig på sin bedste. Hvert år besøger cirka 50.000 mennesker øen, for at nyde forestillinger fra en lang række nederlandske og udenlandske teatergrupper, musikere, værk af visuelle kunstnere, og andre (scene)kunstnere. Festivalen varer i ti dage. I 2014 og 2015, blev der solgt cirka 130.000 billetter.

Tilskud
Gennem flere år har festivalen kæmpet med finansielle problemer. Lavpunktet var sæson 1993, hvor festivalens direktør Mulder under åbningen meddelte, at forhandlingerne med ministeriet for WVC og den provinsielle regering i Friesland ikke blev til noget mere, og at denne festival belv afhold for sidste gang. I den antagelse at det var den sidste gang, forlod besøgende skuffet Terschelling. Men kort tid efter blev der alligevel fundet en løsning.

På den sidste dag af Festivalen i 2004 meddelte Mulder igen at overlevelsen af festivalen for fremtiden igen blev truet. Selv om der var et rekordstort antal besøgende (55.000), var organisation igen havnet i økonomiske problemer. Tilskud på € 180.000 var ikke nok til at festivalen i de følgende år kunne fortsætte med at organisere og finansiere det. "Vi ønsker et minimum af € 400.000,- ellers bliver Oerol næste år ikke afhold," sagde Mulder på den sidste dag af den 23. Oerol-sæson.

I 2005 blev den strukturelle økonomiske støtte til festivalen faktisk udbygget og blev den 24. Oerol sikret. I 2016 blev den 35. Oerolfestival afholdt.

Navn
Navnet på festivalen er afledt af ordet "overalt" på Terschellingsk dialekt og Frisisk. Udtrykket angiver den tid af året, at kvæget overalt på øen blev drevet til markerne for at græsse. I fortiden, skete det både i det tidlige forår og i det sene efterår, når græsset i deres egne græsgange var utilstrækkelig. Ikke alle øboerne var tilfredse med oerol (overalt). Efter ankomsten af den første asfalterede veje på øen skete der snart ulykker når de cyklede om natten; nogle gange kørte de ind i, på midten af vejen sovende køer. Denne originale "oerol"-brug, blev under Anden Verdenskrig, på ordre fra det tyske besættelsestropper afskaffet, og vendte aldrig mere tilbage efter krigen.

Tema
Festivalen har alle år haft temaer:

Galleri Sense of Place

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside
 Officiel hjemmeside
 Alle programmer (arkiv)

Kilder

Festivaler i Nederlandene

Oerol


An Cryptocoryne affinis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicholas Edward Brown. An Cryptocoryne affinis in nahilalakip ha genus nga Cryptocoryne, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocoryne

Cryptocoryne affinis


كيه سي-10 إكستيندر  هي طائرة خزان لعمليات تموين الوقود جوا. تخدم بشكل أساسي في القوات الجوية الأمريكية وهي مطوره من الطراز المدني ماكدونل دوغلاس دي سي-10-30. كيه سي-10 هي الطائرة الثانية على التوالي التي تختارها القوات الجوية الأمريكية من ماكدونل دوغلاس للخدمة بها بعد سي-9 نايتنجال. شاركت الطائرة الخزان كيه سي-10 إكستيندر في حرب فيتنام، وفي عملية العشب النيكلي خلال حرب أكتوبر 1973 مع القوات الجوية الأمريكية.

المستخدمون

 القوات الجوية الأمريكية تستخدم 59 من طراز (KC-10) منذ سبتمبر 2007.

 القوات الجوية الملكية الهولندية تستخدم طائرين KDC-10، وطائرة DC-10.

مواصفات الطائرة

انظر أيضاً
 ماكدونل دوغلاس دي سي - 10
 لوكهيد تراى ستار (سلاح الجو الملكى)

مصادر

وصلات خارجية
 صفحة كيه سي-10 على موقع شركة بوينغ Boeing.com
 ورقة حقائق كيه سي-10 لدي القوات الجوية الأمريكية
 موقع كيه سي-10
 كيه سي -10 على موقع GlobalAircraft.org

التزود بالوقود في الجو
طائرات تزود بالوقود عسكرية أمريكية 1980–1989
طائرات ذات أجنحة سفلية
طائرات نفاثة ثلاثية المحركات

ماكدونل دوغلاس كيه سي-10 إكستندر


Armianski  es un jútor del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las vertientes septentrionales del Cáucaso Occidental, en la orilla izquierda del río Tsitsa, afluente del Psheja, que lo es del Bélaya, de la cuenca del Kubán, 25 km al sur de Apsheronsk y 111 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 41 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Chernígovskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Армянский (Апшеронский район).
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar

Armianski (Apsheronsk, Krasnodar)


Filip Novák (født 26. juni 1990) er en tjekkisk professionel fodboldspiller, der spiller for Trapsonspor i den tyrkiske Superliga. Filip Novák har rekorden i Tjekkiske 1. liga for flest scorede mål i en sæson af en forsvarer, da han i sæsonen 2014-15 scorede 11 mål.

Karriere
Filip Novák startede sin fodboldkarriere i hjembyen Přerov. Han skiftede i 2007 til FC Zlín og skiftede igen i 2011 til FK Baumit Jablonec. Han skiftede igen i 2015 til FC Midtjylland.

FC Tescoma Zlín
Filip Novák fik sin debut for FC Tescoma Zlín i Gambrinus liga i en kamp imod Příbram i en alder af 18 år. Han fik kun en enkelt kamp med fuld spilletid før klubben rykkede ned i den næstbedste fodboldrække ved slutningen af sæsonen 2008-09.

FK Baumit Jablonec
Novák skiftede til Jablonec i juli 2011. Han scorede sit første mål for klubben i den Tjekkiske 1. liga imod Dukla Prag den 1. oktober 2012. Den 17. maj 2013 var Novak med til at at vinde Česká pošta Cup 2012-13, efter i finalen at have spillet fuld tid samt scoret i straffesparkskonkurrencen. Han var desuden med at vinde supercuppen, Český Superpohár, over de forsvarende ligavindere fra FC Viktoria Plzeň med Jablonec den 12. juli 2013.

FK Baumit Jablonec kvalificerede sig til UEFA Europa League, hvor klubben eliminerede Strømsgodset IF i tredje kvalifikationsrunde, efter at have vundet Česká pošta Cup 2012-13, før de blev slået ud af Real Betis i playoffrunden.

FC Midtjylland
Den 28. august 2015 blev det offentliggjort, at Filip Novák havde skrevet under på en fireårig kontrakt med FC Midtjylland i den danske Superliga gældende frem til 30. juni 2019.

Referencer

Fodboldspillere fra Tjekkiet
Fodboldspillere fra FC Midtjylland

Filip Novák


නැගෙනහිර චෞ (; ; ක්‍රි.පූ. 770–256) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ පුරාතන චීනයේ චෞ රාජවංශයේ දෙවන අර්ධයයි. මෙය ප්‍රධාන යුග දෙකකට වෙන්කළ හැකි ය: වසන්ත සහ සරත් සහ යුද්ධ රාජ්‍ය සමයයි.

ආශ්‍රේයයන්

උද්ධෘත

මූලාශ්‍ර

 許倬雲 著,鄒水傑 譯:《中國古代社會史論——春秋戰國時期的社會流動》(桂林:廣西師範大學出版社,2006).
 Yang Hsien-yi and Gladys Yang (1974), Records of the Historians. Hong Kong: Commercial Press.
 Reprinted by University Press of the Pacific, 2002. Contains biographies of Confucius and Laozi. .

චෞ රාජවංශය
චීනයේ ඉතිහාසය
චීන ඉතිහාසයේ රාජවංශ
පුරාතන චීනයේ ඉතිහාසය

නැගෙනහිර චෞ


An Eragrostis leptotricha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Arthur Cope. An Eragrostis leptotricha in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis leptotricha


Ourisia sessilifolia er tegund blómstrandi plantna í græðisúruætt, ættuð frá Nýja-Sjálandi.

Tilvísanir

Ourisia

Þekjustýra


1981 ඔක්තොම්බර් 18 වන ඉරිදා දිනදී, ග්‍රීසියේ  පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වන ලදි. අන්ද්‍රෙයාස් පපන්ද්‍රොයෝ විසින් මෙහෙයවුනු පෑන්හෙලනික් සමාජවාදී ව්‍යාපාරය (පීඒඑස්ඕකේ), ජියෝජියොස් රාලිස් විසින් මෙහෙයවුනු නිව් ඩිමොක්‍රසි හා තරග වැදුණි. පපන්ද්‍රොයෝ විසින් අතිවිශිෂ්ඨ ජයක් අත්පත් කරගත් අතර, ග්‍රීසියේ ඉතිහාසයෙහි පළමු සමාජවාදී රජය, පීඒඑස්ඕකේ විසින් පිහිටුවන ලදි (1963දී සෙන්ට්‍රිස්ට් වරුන් විසින්, අන්ද්‍රෙයාස්ගේ පියාවූ   ජෝර්ජියෝස් පපන්ද්‍රෙයෝගේ නායකත්වය යටතේ රජයක් පිහිටවූ නමුත්, ඔවුන්ගේ පක්ෂය සෙන්ටර් යූනියන් යනු, සමාජවාදී පක්ෂයක් නොව,  මධ්‍යස්ථවාදී,  සමාජ-ලිබරල් පක්ෂයක් විය).

ආසන 300 අතුරින් 185 ක්  පීඒඑස්ඕකේ හෝ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය හෝ විසින් දිනා ගති: මෙම පක්ෂ දෙකම විවෘත ලෙසින් යුරෝසංශයවාදී විය.  මෙය ග්‍රීක යුරෝසංශයවාදයෙහි උච්ච ස්ථානය වූ අතර,  යුරෝපියානු ප්‍රජාවන් වෙත රටෙහි අනුබද්ධයෙන් මාස කිහිපයකට පසුව සිදු විය.

ආශ්‍රිත

1981 වසරෙහි ග්‍රීක ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණය


Mihail Semionovici Țvet (în ; ) a fost un biolog rus-italian, cunoscut pentru faptul că a inventat cromatografia de adsorbție în anii 1900.

Biografie

Note

Legături externe

  R. Willstätter, A. Stoll, Untersuchungen über Chlorophyll, Springer, Berlin (1913)
  Biografia lui Mihail S. Tsvet

Nașteri în 1872
Nașteri pe 14 mai
Decese în 1919
Decese pe 26 iunie
Chimiști ruși
Chimiști italieni
Chimiști din secolul al XIX-lea
Chimiști din secolul al XX-lea
Botaniști ruși
Inventatori ruși
Botaniști italieni
Inventatori italieni

Mihail Țvet


Stanislav Kos (Krško, 5. listopada 1990. – Maribor, 22. listopada 1990.), također i Stane Kos, Stanko Kos ili Stanislaus Kos, bio je slovenski knjižničar, bibliograf i katolički teolog.

Rodio se i odrastao u Vidmu na Savi, kod Krškog. Doktorat iz teologije obranio je 1940. na Orijentalnomu institutu papinskom sveučilištu Gregoriani u Rimu disertacijom De auctore expositionis verae fidei S. Constantino Cyrillo adscriptae na latinskom i crkvenoslavenskom jeziku, pod mentorstvom Štefana Sakača. Disertacija je 1942. objavljena u Ljubljani.

Godine 1952. imenovan je knjižničarom Studentske knjižnice u Mariboru, u kojoj je od 1967. voditelj Odjela katalogizacije i klasifikacije, a od 1973. i knjižničarski savjetnik. Bavio se bibliografskim i znanstvenim radom. Pisao je o decimalnoj klasifikaciji, zavičajnoj dokumentaciji i sustavu protoka znanstvenih informacija. Dobitnik je Čopove diplome (1967.).

Izvori

 Enciklopedija Slovenije, sv. V., Mladinska knjiga: Ljubljana, 1991., str. 312.
 Pleničar, B.: Slovenska bibliotekarska bibliografija 1945-1980 - Izbor prispevkov iz časopisja in zbornikov, Narodna i sveučilišna knjižnica: Ljubljana, 1983., str. 10, 23-24, 27, 32-33, 74-75, 76-77.

Vanjske poveznice

Bibliografi
Knjižničari
Slovenski znanstvenici
Krško

Stanislav Kos (knjižničar)


الخطوط الجوية الفرنسية - كيه إل إم هي شركة طيران أوربية قابضة تعمل وفقاً للقانون الفرنسي ويقع مقرها الرئيسي في مطار باريس شارل ديغول الدولي بالقرب من باريس، فرنسا.

تعد الشركة أكبر ناقل جوي من حيث إجمالي إيرادات التشغيل، والأكبر أيضا من حيث حسب عدد الكيلومترات للركاب.

الخطوط الجوية الفرنسية وكيه إل إم عضوان في تحالف سكاي تيم. تقدم الشركتان برنامجا للمسافر الدائم يسمى الرحلة الزرقاء. تعمل الشركتان تحت نفس الاسم من مينائين جويين رئيسيين هما: مطار باريس شارل ديغول الدولي، باريس ومطار سخيبول أمستردام ،أمستردام.

التاريخ
يرجع تاريخ تأسيس الشركة إلى الاندماج الذي تم بين الخطوط الجوية الفرنسية ونظيرتها الخطوط الجوية الملكية الهولندية في 5 مايو 2004.

بموجب الاتفاق، تقوم الحكومة الفرنسية بتخفيض نسبة مشاركتها في الخطوط الفرنسية من 54.4% إلي 44% في الشركة المدمجة. انخفضت هذه النسبة تدريجيا إلى 25% ثم 18.6%.

عند الاندماج في مايو 2004، كانت الشركتان تسيران رحلات إلى 225 وجهة. في العام المنتهي في 21 مارس 2003، أقلت الشركتان معا 66.3 مليون مسافر.

في أكتوبر 2005، الخطوط الفرنسية للشحن ونطيرتها كيه إل إم للشحن (شركتي الشحن التابعتين للمجموعة) أعلنتا توحيد عملياتهما التجارية. فريق الشحن الإداري المندمج يقوم حاليا بإدارة العمليات حول العالم من هولندا.

البيانات المالية

الشركات التابعة والمساهمات المحدودة
الشركات التابعة المملوكة كاملة للخطوط الجوية الفرنسية - كيه إل إم:
  الخطوط الجوية الفرنسية
  بريت آير
  سيتي جيت
  شركة الطيران الاقليمية الأوروبية (ريجونال)
  الفلمنكية للنقل الجوي
  كيه إل إم
  كيه إل إم بين المدن (سيتي هوبير)
  ترانسافيا.كوم للطيران
  مارتين للطيران

الخطوط الجوية الفرنسية للشحن هي جزء من الخطوط الجوية الفرنسية. بريت آير وشركة الطيران الإقليمية الأوروبية (ريجونال) هما شركتان إقليميتان تتبعان الجوية الفرنسية. كلا الشركتان مع سيتي جيت والفلمنكية للنقل الجوي عبارة عن شركات تابعة للجوية الفرنسية ضمن المجموعة الكاملة.

كيه إل إم للشحن هي جزء من كيه إل إم. سيتي هوبير هي الشركة الإقليمية التابعة لكيه إل إم. سيتي هوبير مع ترانسافيا ومارتين للطيران عبارة عن شركات تابعة لكيه إل إم ضمن المجموعة الكاملة.

شركات الطيران التي تساهم فيها الخطوط الجوية الفرنسية - كيه إل إم:
  كاليدونيا للنقل الجوي؛ 2%
  موريشيوس للطيران؛ 5%
  تاهيني للطيران؛ 7%
  آير لينير: 19.5%
  الخطوط الجوية الإيطالية؛ 25%
  آير وان
  آير وان بين المدن (سيتي لينير)
  الإيطالية إكسبريس
  كورسيكا البحر الأبيض المتوسط للطيران؛ 12%
  الخطوط الجوية الكينية؛ 26%
  الخطوط الملكية المغربية؛ 3%
  أطلس بلو

الأسطول

انظر أيضًا
 الخطوط الجوية الفرنسية
 كيه إل إم

مصادر

أعضاء إياتا
تأسيسات سنة 2004 في فرنسا
شركات طيران
شركات طيران أسست سنة 2004
شركات طيران في أوروبا
شركات فرنسية أسست في 2004
شركات قابضة أسست في 2004
شركات قابضة في فرنسا
شركات متعددة الجنسيات مقرها في هولندا
شركات مقرها باريس
شركات مملوكة من قبل الدولة الفرنسية
شركات هولندية أسست في 2004

الخطوط الجوية الفرنسية - كيه إل إم


Bolt é uma empresa de tecnologia que fornece serviços de mobilidade, aluguer de veículos e trotinetas, partilhamento de carros e serviços de entrega de alimentos com sede em Tallinn, Estónia. A companhia está a operar em mais de 500 cidades em 45 países na Europa, África, Sudoeste Asiático e América Latina. Globalmente conta com 100 milhões de clientes e mais de 3 milhões de motoristas usam a plataforma da Bolt para oferecer viagens.

História
A Bolt foi fundada por Markus Villig em 2013, na época ele tinha 19 anos e estava no último ano do ensino secundário. O objetivo era criar uma plataforma que aglutinasse todas as empresas de táxi das cidades de Tallinn, na Estónia e de Riga, na Letónia. A companhia começou a operar em agosto de 2013 sob o nome Taxify em 2014 começou expansão internacional. Até hoje, Markus Villig é o mais jovem fundador de um unicórnio na Europa, bem como o mais jovem CEO no continente na lista 30 da Forbes.

Serviço
O serviço da Bolt funciona mediante uma aplicação disponível para Android, iOS e Windows Phone que pode ser utilizado para solicitar viagens, alugar carros, trotinetas elétricas e bicicletas, e entrega de comida ao domicílio. A Bolt disponibiliza vários métodos de pagamento, incluindo cartão de crédito, cartão virtual (MB Way, MB Net) e PayPal. Quando a viagem solicitada é aceite, o usuário pode visualizar os dados pessoais do motorista e quando a viagem é concluida, ambos podem dar uma pontuação ao outro.

Em Portugal
A companhia chegou a Portugal a 11 de janeiro de 2018 para concorrer com Uber e Cabify, as duas aplicações de transporte privado existentes naquela altura em Lisboa. Em agosto do mesmo ano, a Bolt continuou com a sua expansão pelo país e chegou ao Porto. Atualmente, a empresa tem operações nas seguintes cidades e regiões de Portugal: Algarve, Aveiro, Barcelos, Braga, Castelo Branco, Coimbra, Évora, Guimarães, Leiria, Madeira, Santarém, Sines, Viana do Castelo, Viseu e Santa Maria da Feira.

Financação
O capital inicial para criar a empresa foi um empréstimo de 3.000€ que Markus Villig recebeu de seus pais. Antes do anúncio de uma parceria estratégica com a Didi Chuxing, Bolt já tinha recebido mais de 2.000.000€ por parte de investidores-anjos da Estónia e Finlândia. Em agosto de 2017, a Didi Chuxing investiu uma quantia oficialmente não revelada, embora fontes da indústria calculem o número em volta dos 50.000.000€. Em maio de 2018, uma rodada de financiamento de 175.000.000 de dólares liderada por Daimler e Didi avaliou a empresa em 1 bilhão de dólares, transformando-a num unicórnio.

Ver também
 Uber
 Cabify
 Didi Chuxing
 Lyft
 99
 Transporte privado

Ligações externas

Empresas da Estônia
Empresas fundadas em 2013
Táxi
Aplicativos móveis
Empresas de transporte individual

Bolt (aplicação)


Comodoro Yosaphat "Yos" Sudarso (24 de novembro de 1925 - 15 de janeiro de 1962) foi um oficial naval indonésio morto na Batalha do Mar de Arafura. Na época de sua morte, Yos Sudarso era vice-chefe do Estado-Maior da Marinha da Indonésia e encarregado de uma ação para se infiltrar na Nova Guiné Holandesa. Foi promovido a vice-almirante postumamente.

Yos Sudarso foi proclamado como Herói Nacional da Indonésia.

Militares da Indonésia

Yos Sudarso


Savas Dimopoulos (în ; ) este un fizician american de origine greacă.

Biografie
Este născut la Istanbul într-o familie de greci, dar ulterior familia s-a mutat la Atena, din cauza tensiunilor interetnice dintre anii 1950-1960 in Turcia.
Dimopoulos a studiat la Universitatea din Houston, iar doctoratul öi l-a luat sub conducerea  Laureatului Nobel Yoichiro Nambu la Universitatea din Chicago. a avut un stagiu de scurtă durată la Universitatea Columbia (SUA), iar ulterior s-a deplasat la Stanford unde a devenit membru al Consiiliului în anul 1980. În anii 1980-1982 a fost afiliat de asemenea Universităților din Michigan, Harvard și California cu sediul la Santa Barbara. În anii 1994-1997, păstrîndu-și locul la Universitatea Stanford a lucrat la CERN.
Dimopoulos este unul dintre fizicienii actuali foarte cunoscuți, pentru fenomenele fizice , ce au loc în cadrul modelului standard al Universului în expansiune, care pot fi testate la Colaiderul adronic mare din Elveția (LHC) de energii foarte mari ale particulelor în ciocnire. În anul 1995 a propus modelul cu simetrie dereglată SU(5) in cadrul teoriilor marii unificări,care este un model minimal supersimetric standart (MSSM). A sugerat si elaborat de asemenea modelul extradimensiunilor mari în colaborare cu fizicienii mai tineri  Nima Arkani-Hamed și Gia Dvali.

Premii și distincții
În anul 2006 a fost distins cu Premiul Societății americane de Fizică Sakurai "pentru ideile sale creative din domeniul supersimetriei, a dereglării simetriei, și a extra dimensiunilor spațiale, care au profilat cercetările de fizica a energiilor înalte la scara energiilor de mii de gigaelectronvolți (Tev), sugerând astfel o serie întreagă de noi experiențe".
În anul 2006 i s-a decernat premiul "Caterina Tomassoni and Felice Pietro Chisesi" ale Universității din Roma. Acest premiu încurajează descoperiri deosebite în fizică. Dimopoulos a fost menționat de către Commitetul Tomassoni ca una dintre figurile lieder în domeniul fizicii teoretice a particulelor. Ideile sale din domeniul modelului standart supersimetric au condus la înțelegerea profundă a mecanismelor fizicii energiilor înalte".

A fost filmat în filmul documentar despre Colaiderul adronic de energii supraînalte(LHC)

Coautori și colaboratori
 Frank Anthony Wilczek
 Leonard Susskind
 Nima Arkani- Hamed
 Gia Dvali
 Asimina Arvanitaki
 Masha Baryakhtar
 Sergei Dubovsky
 Robert Lasenby

Lucrări importante
 Bariogeneza la scara energiilor Marii Unificări
 Lucrări timpurii la technicolor (modelul standart cu dereglare a simetriilor electroslabe)
 Lucrări timpurii ]n domeniul dereglării ușoare a simetriilor și a unificării cuplajelor Gauge în cadrul modeulului minimal supersimetric standart (MSSM).
 Forțe de scară milimetrică mediate prin modul.
" Modelul ADD" a extra dimensiunilor mari, în colaborare cu Nima Arkani-Hamed and Gia Dvali.
 Split supersimetria (Supersimetria de despicare)

Publicații
SPIRES

Note

Nașteri în 1952
Fizicieni greci
Profesori universitari greci

Savas Dimopoulos


Rohrklinge – abgeleitet vom Grundwort Klinge 'kleines Kerbtal' – ist ein geographischer Name in Baden-Württemberg:

 Rohrklinge (Öhringen), Siedlungsplatz des Ortsteils Michelbach am Wald der Stadt Öhringen im Hohenlohekreis

 Rohrklinge, oberes Tal des Rohrbachs (rechter Hauptstrang-Oberlauf des Wüstenbachs) auf dem Gebiet der Gemeinde Aspach im Rems-Murr-Kreis
 Rohrklinge (Wilhelmsbach), rechte Bachmulde zum Wilhelmsbach abwärts von Eichelberg, Gemeinde Obersulm, Landkreis Heilbronn

Rohrklinge


19. etape af Tour de France 2018 gik fra Lourdes til Laruns 27. juli 2018.

Primož Roglič vandt etapen, mens Geraint Thomas forsvarede den gule førertrøje.

Etaperesultater

Samlet efter etapen

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Referencer

Eksterne henvisninger

19

19. etape af Tour de France 2018