{{Kişi bilgi kutusu
| ad                          = Seyyid Kutub
| resim                       = Sayyid Qutb.jpg
| resim_boyutu                =
| altyazı                     =
| kendi_dilinde_adı           =
| okunuş                      =
| doğum_adı                   = Seyyid b. Kutb b. İbrâhîm b. Hüseyn eş-Şâzilî
| doğum_tarihi                =
| doğum_yeri                  = Muşa, Asyut, Mısır
| kaybolma_tarihi             =
| kaybolma_yeri               =
| kaybolma_durumu             =
| ölüm_tarihi                 =
| ölüm_yeri                   = Kahire, Mısır
| ölüm_sebebi                 = İdam
| bedeninin_bulunuşu          =
| yattığı_yer                 =
| yattığı_yerin_koordinatları =
| anıtlar                     =
| ikamet                      =
| milliyet                    =
| kökeni                      =
| diğer_adları                =
| vatandaşlık                 =
| eğitim                      = Kahire Üniversitesi
| alma_mater                  =
| meslek                      =
| etkin_yılları               =
| dönem                       =
| işveren                     =
| organizasyon                =
| ajans                       =
| tanınma_nedeni              =
| önemli_eser                 =
| stil                        =
| memleket                    =
| maaş                        =
| özvarlık                    =
| boy                         =
| kilo                        =
| televizyon                  =
| başlık2                     =
| dönem2                      =
| önce_gelen                  =
| sonra_gelen                 =
| parti                       =
| hareket                     =
| rakipler                    =
| kurul_üyelikleri            =
| din                         = İslam
| mezhep                      = Şafiilik
| suçlama                     =
| mahkûmiyet_cezası           =
| mahkûmiyet_durumu           =
| eş                          =
| partner                     =
| çocuklar                    =
| ebeveynler                  =
| akrabalar                   =
| aile                        =
| çağrı_işareti               =
| ödüller                     =
| resmî_site                  =
| diğer                       =
| diğer2                      =
| diğer3                      =
| diğer4                      =
| diğer5                      =
| diğer6                      =
| imza                        =
| dipnotlar                   =
| bölge          =
| okul/gelenek   = İslam hukuku
| ilgilendikleri = İslam ahlakı, hadis
| fikir          =
| katkıları      =
| etkilendikleri = İbn Kayyim el-Cevziyye Ebu'l A'lâ el-Mevdudî Hasan el-Benna
|etkiledikleri         = Ali Hamaney Abdullah Azzam Usame bin Ladin Ali Şeriati  Müslüman Kardeşler
}}

Seyyid 'Ibrāhīm Ḥusayn Quṭb, (9 Ekim 1906 – 29 Ağustos 1966), halk arasında Seyyid Kutub olarak da bilinir, Mısırlı yazar, eğitimci, İslam alimi, Kutubculuk fikrinin babası, devrimci ve şair. 1950'lerde ve 1960'larda Mısır Müslüman Kardeşler'in önde gelen üyelerinden biriydi. 1966'da Mısır Devlet Başkanı Cemal Abdülnasır'a suikast planlamaktan suçlu bulundu ve asılarak idam edildi. El Kaide ve IŞİD gibi küresel cihatçı örgütlerin ideolojik köklerinin temelini oluşturan dini-politik doktrin olan " Selefi cihatçılığın babası" olarak kabul ediliyor.

24 kitabın yazarı, farklı nedenlerle (esas olarak devlet tarafından imha) yayınlanmayan yaklaşık 30 kitabıyla ve en az 581 makale, roman, edebi sanat eleştirisi ve eğitim çalışmaları dahil olmak üzere en iyisi İslam dünyasında, özellikle Sosyal Adalet ve Ma'alim fi al-Tariq (Yoldaki İşaretler) adlı kitaplarında, İslam'ın sosyal ve politik rolü üzerine çalışmalarıyla tanınır. Başyapıtı Fi Zilal el-Kur'an (Kur'an'ın Gölgesinde), 30 ciltlik bir Kuran tefsiridir.

Kutub'un yakın çevresi, etkili politikacı, entelektüel, şair ve edebi şahsiyetlerden oluşuyordu. 1940'ların ortalarında, yazılarının çoğu okulların, kolejlerin ve üniversitelerin müfredatlarına dahil edildi.

Gözlem ve eleştirilerinin çoğu Müslüman dünyasına yöneltilmiş olsa da Kutub, materyalist, cinsel zevkler   şiddete takıntılı olarak gördüğü ABD toplumu ve kültürüne yönelik yoğun reddiyeciliği ile de bilinir. Şiddetli, saldırgan cihadı savundu. Kutub, takipçileri tarafından büyük bir düşünür ve İslam şehidi olarak tanımlanırken, birçok gözlemci onu İslamcı ideolojinin El Kaide gibi şiddet yanlısı İslamcı gruplar için ana yaratıcısı ve ilham kaynağı olarak görmektedir. Kutub, yirminci yüzyılın en önde gelen İslamcı ideologlarından biri olarak kabul edilmektedir. Şehit statüsüyle güçlenen Kutub'un Cahiliyye hakkındaki fikirleri ve Şeriat'ın uygulanmasını Tevhid'le yakından ilişkilendirmesi, çağdaş İslamcı ve Cihatçı hareketleri oldukça etkiledi. Bugün onun destekçileri "Kutbistler" veya "Kutbi" olarak tanımlanıyor.

Yaşam ve kariyeri
9 Ekim 1906'da doğdu. Yukarı Mısır'ın Asyut Eyaletinde bulunan Musha köyünde büyüdü. Babası bir toprak sahibi ve aynı zamanda siyasi aktivizmiyle, olayları ve Kuran tilavetini tartışmak için haftalık toplantılar düzenlemesiyle de tanınıyordu. Seyyid Kutub, kişiliğinin sanatsal yönünü körükleyecek olan ezgili Kur'an kıraatini genç yaşta öğrendi ve Kuran'ın tamamını 10 yaşında ezberledi. Erken gelişmiş bir çocuk, bu yıllarda, Sherlock Holmes hikâyeleri, Binbir Gece Masalları ve astroloji ve büyü üzerine metinler dahil olmak üzere farklı türde kitaplar toplamaya başladı ve bunları yerel insanlara şeytan çıkarma (ruqya) konusunda yardımcı olmak için kullanma niyetindeydi. Kutub, ergenlik yıllarında temas kurduğu dini kurumları eleştirdi ve bu kurumların kamuoyu ve düşünce oluşturmak için kullanılma şeklini hor gördü. Bununla birlikte, yalnızca din bilimlerinde uzmanlaşmış okullara karşı özel bir küçümsemesi vardı ve din derslerinin yanı sıra düzenli akademik dersler de veren yerel okulların, orantısız müfredatlı dini okullardan çok öğrencileri için daha faydalı olduğunu göstermeye çalıştı. Bu sırada Kutub, imamlara ve onların geleneksel eğitim yaklaşımlarına karşı tutumunu geliştirdi. Bu yüzleşme hayatı boyunca devam edecekti.

Kutub, Kahire'ye taşındı, 1929 ile 1933 yılları arasında İngiliz eğitim tarzına dayalı bir eğitim aldı ve ardından Milli Eğitim Bakanlığı'nda öğretmen olarak kariyerine başladı. Kariyerinin ilk yıllarında, kendisini bir yazar ve eleştirmen olarak edebiyata adadı, Aşvak (Dikenler) gibi romanlar yazdı. İlk makalesini edebiyat dergisi al-Balagh'da yayınladı ve ilk kitabı Muhimmat al-Sha'ir fi al-Haya wa Shi'r al-Jil al-Hadir'i (Şairin Hayattaki ve Hayattaki Misyonu) 1932'de, 25 yaşındayken, Darü'l-Ulum'daki son yılında yazdı. Bir edebiyat eleştirmeni olarak, özellikle Abd al-Qahir al-Curjani'den (ö. 1078) etkilendi; "onun görüşüne göre biçim ve retorik pahasına anlam ve estetik değer üzerinde yoğunlaşan birkaç ortaçağ filologundan biriydi." 1939'da Mısır Eğitim Bakanlığı'nda memur oldu.

1940'ların başında, Batı medeniyetine yönelik eleştirisinde onun için ufuk açıcı ve kalıcı bir etkiye sahip olan Nobel ödüllü Alexis Carrel'in çalışmalarıyla karşılaştı: " Aydınlanma sonrası anlatının iddia ettiği gibi, insanı özgürleştirmek yerine, Batı modernitesinin insanları ruhsal olarak uyuşturan kontrol ve disiplin ağlarının tuzağına düşürdüğüne ve şefkatli topluluklar inşa etmek yerine bencil bireycilik tutumları geliştirdiğine inanıyordu. Kutub, Carrel'i ender görülen bir Batılı düşünür olarak görüyordu; O medeniyetinin "makineyi" "nefs ve ruh" yerine onurlandırarak "insanlığın değerini düşürdüğünü" anlayan biriydi. Carrel'in eleştirisinin, kendi söylemine ek bir meşruiyet sağladığını görmüştü."

1948'den 1950'ye kadar, eğitim sistemini incelemek için bursla Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Kutub'un dini sosyal eleştiriye ilişkin ilk teorik çalışması, Al-'adala al-Ijtima'iyya fi-l-Islam ( İslam'da Sosyal Adalet ), 1949'da, Batı'da bulunduğu sırada yayınlandı.

İslamın kendisine ağladığı huzur ve rahatlığa rağmen sağlık sorunlarından muzdaripti ve "içe dönüklüğü, izolasyonu, depresyonu ve endişesi" ile tanınıyordu. Kutub, kısmen sabit dini inançları nedeniyle hiç evlenmedi, şehirli Mısır toplumu Batılılaşırken, Kuran'ın kadınlara 'Kadın işlerinin yöneticisi erkeklerdir' sözünü öğrettiğine... inanıyordu'. Kutub, okuyucularına asla yeterli "ahlaki saflık ve sağduyuya" sahip bir kadın bulamadığını söylüyor ve bekarlıkla barışık olması gerektiğinden yakınıyordu.

Kutub çocukluğunda köyündeki kadınlara öğretmen rolü oynardı:"Syed Kutub genç yaşta parasını köylerde kitap satan Amsaalih adında bir adam için biriktirirdi. Syed'in hiç parası olmasaydı, ona şu anda param olmadığını söylerdi, o yüzden bırak ödünç alayım, bir dahaki gelişinde sana veririm. Ve Amsaalih bunu yapmasına izin verirdi. 12 yaşında, o zamanlar kitaplar çok pahalı olmasına rağmen, 25 kitaplık koleksiyona sahipti. Kitapları okuyarak âlimleri taklit eder, köyün geri kalanına ders verirdi. Herhangi bir kadının bilgiye ihtiyacı olursa, Syed Qutb okuldan dönene kadar bekler ve ondan sahip olduğu bilgiyi kendileriyle paylaşmasını isterlerdi. Genç bir adam olduğu için utangaç olmakla birlikte kendisine soran insanlara sahip olduğu bilgileri öğretirdi."

Amerika Birleşik Devletleri'nde iki yıl
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki eğitim yönetimi alanında çalışmalar yaparak geçirdiği zaman,  Kutub'un bazı görüşlerini pekiştirdi. İki yıldan fazla bir süreyle Washington DC'deki Wilson Teachers' College,Colorado Eyalet Eğitim Koleji ve Stanford'da çalıştı. Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük şehirlerini ziyaret etti ve eve dönüşte Avrupa'da zaman geçirdi.

Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılmadan önce, giderek muhafazakarlaşmasına rağmen, elbisesi, klasik müzik ve Hollywood filmlerine olan sevgisiyle birçok yönden hâlâ "Batılı" idi. Charles Darwin, Albert Einstein, Lord Byron ve Percy Bysshe Shelley'nin eserlerini tercüme ederek okumuş ve kendisini Fransız edebiyatına, özellikle Victor Hugo'ya kaptırmıştı ".

Amerikan kültürü ve toplumuna yönelik eleştiriler
Kutub, Mısır'a dönüşünde, Amerika Birleşik Devletleri'nde gözlemlediği şeyleri özetlediği ve açıkça eleştirdiği "Gördüğüm Amerika" yı yayınladı: Bunlarmateryalizm, bireysel özgürlükler, ekonomik sistem, ırkçılık, acımasız boks maçları, "kötü" saç kesimi, sohbetlerde ve arkadaşlıklarda yüzeysellik, boşanmaya ilişkin kısıtlamalar, spor tutkusu, sanatsal duygu eksikliği, "hayvan benzeri" cinsiyet karışımı ("Kiliselerde bile"), ve yeni İsrail devletine güçlü destek ten oluşmaktaydı. Hişam Sabrin şunları kaydetti:"Amerika'ya gidip boş konuşma ve uykuyla yetinenler gibi dayanıksız, sıradan mı olayım? Yoksa kendimi değerler ve ruhla mı ayırt etmeliyim? Sapkın kaos ve hayvani arzuları, zevkleri ve korkunç günahları tatmin etmenin sonsuz yolları arasındaki bu hayatta, İslam'dan başka karakterinde sebat etmem ve talimatlarına sarılmam gereken var mı? Ben ikinci adam olmak istedim."Kutub, Amerikalı kadınların açıkça sergilenen cinselliğini onaylamayarak şunları kaydetti:"Amerikalı kız vücudunun baştan çıkarıcı kapasitesinin farkında. Bunun yüz, anlamlı gözler ve susamış dudaklarda yattığını biliyor. Baştan çıkarıcılığın yuvarlak göğüsler, dolgun ve biçimli kalçalar  şık bacaklarda yattığını biliyor ve tüm bunları gösteriyor ve saklamıyor."Ayrıca Amerikan sanat zevki hakkında da yorum yaptı:"Amerikalı, hem sanat olarak zevk aldığı şeylerde hem de kendi sanatsal çalışmalarında, sanatsal beğenisinde ilkeldir. "Caz" müziği, onun tercih ettiği müziktir. Bu, Zencilerin ilkel eğilimlerini tatmin etmek ve bir yandan gürültülü olma, diğer yandan hayvani eğilimleri harekete geçirme arzularını tatmin etmek için icat ettikleri müziktir. Amerikalının "caz" müziğindeki sarhoşluğu, müziğe müziğin kendisi kadar kaba ve iğrenç şarkılar eşlik etmedikçe tam olarak tamamlanmaz. Bu sırada enstrüman ve seslerin gürültüsü yükselir ve kulaklarda dayanılmaz derecede çınlar. . .".

Mısır'a Dönüş
Kutub, Amerikan yaşamının ana yönlerinin ilkel ve "şok edici" olduğu sonucuna vardı; Amerikalıları "dine inanç, sanat inancı ve manevi değerlere inanç konusunda tamamen uyuşmuş" olarak gördü.  Bunun Mısır'a döndükten sonra Batı değerlerini reddetmesi ve İslamcılığa doğru ilerlemesi için itici gücü kısmen oluşturmuş olduğu düşünülüyor. 1950'lerin başında  kamu hizmetinden istifa ederek Müslüman Kardeşler'e katıldı ve onların haftalık Al-Ikhwan al-Muslimin dergisinin genel yayın yönetmeni ve propaganda bölümünün başkanı oldu. Ayrıca çalışma komitesinin ve organizasyondaki en yüksek şube olan rehberlik konseyinin atanmış bir üyesi oldu.

Nasır ve Kutub'un ölümü

Temmuz 1952'de Batı yanlısı Mısır hükümeti, Cemal Abdünnasır liderliğindeki milliyetçi Hür Subaylar Hareketi tarafından devrildi. Darbeden önce yakın ilişki geliştirdikleri hareketin "İslami olmayan ve İngiliz emperyalizmine boyun eğen" olarak gördükleri monarşist hükümete karşı darbesini memnuniyetle karşıladılar ve darbe sonrasında da yakın ilişkiyi sürdürdüler;

Nasır, Seyyid Kutub'un evine gider ve ondan Devrim hakkında fikirlerini sorardı. Müslüman Kardeşler'in pek çok üyesi, Nasır'ın İslami bir hükümet kurmasını bekliyordu. Bununla birlikte, devrimin başarısına damgasını vuran Müslüman Kardeşler ve Hür Subaylar arasındaki işbirliği, Nasırcılığın laik milliyetçi ideolojisinin Müslüman Kardeşler İslamcılığıyla bağdaşmadığı anlaşılınca kısa sürede bozuldu.

Nasır, iktidara geldiğinde gizlice Müslüman Kardeşler'e yeterince karşı çıkacak bir örgüt kurmuştu. Bu örgüte "Tahrir" ("özgürlük") adı verildi. Kutub, Nasır'ın alternatif planlarını fark etmedi ve monarşi sonrası Mısır'ı tartışmak için bazen günde 12 saat onunla görüşmeye devam ediyordu. Kutub, Nasır'ın Hür Subaylar ile gizli ilişkisini anlayıncagörüşmeleri bıraktı. Nasır daha sonra Kutub'a Mısır'da Krallık dışında istediği herhangi bir pozisyonu teklif ederek ikna etmeye çalıştı; "Size hükümette istediğiniz pozisyonu, Eğitim Bakanlığı, Sanat Bakanlığı vb verebiliriz". Kutub, Nasır'ın her teklifi reddetti.

Nasır'ın İslami ideolojiye dayalı bir hükümeti dayatmayacağına üzülen Kutub ve diğer Kardeşlik üyeleri, 1954'te ona suikast düzenlemeyi planladı. Girişim engellendi ve Kutub kısa süre sonra hapse atıldı; Mısır hükümeti girişimi, Nasır yönetimine karşı çıkan Kardeşler'in üyelerine uygulanan baskıyı haklı çıkarmak için kullandı. Kutup için hapisteki ilk üç yıl koşullar kötüydü ve işkence gördü. Daha sonraki yıllarda, yazma fırsatı da dahil olmak üzere daha fazla hareketliliğe izin verildi. Bu dönem, onun en önemli iki eserinin kompozisyonunu gördü: Kur'an'ın tefsiri Fi Zilal el-Kur'an ( Kur'an'ın Gölgesinde ) ve Ma'alim fi-l adlı siyasi İslam manifestosu. -Tarık ( Dönüm Noktaları ). Bu eserler, Kutub'un Kuran'a, İslam tarihine ve Mısır'ın sosyal ve siyasi sorunlarına ilişkin yorumlarına dayanan laiklik ve Batı karşıtı radikal iddialarını kapsayan düşüncesinin son şeklini temsil ediyor.

Kutub, Mayıs 1964'te Irak Devlet Başkanı Abdüsselam Arif'in aracılık etmesiyle hapisten çıkmasına rağmen sadece 8 ay sonra Devleti devirmek için plan yapmakla suçlanarak tutuklandı ve bazılarının göstermelik olarak gördüğü bir duruşmaya tabi tutuldu. Kutub'a mahkemede yöneltilen suçlamaların birçoğu doğrudan Ma'alim fi-l-Tarık'tan alınmıştır ve o, yazılı açıklamalarını inatla desteklemiştir. Duruşma, Kutub ve Müslüman Kardeşler'in diğer altı üyesi için ölüm cezasıyla sonuçlandı. Gerçek komplonun azmettiricisi veya lideri olmamasına rağmen, Başkan'a ve diğer Mısırlı yetkililere ve şahsiyetlere suikast düzenlemedeki rolü nedeniyle ölüm cezasına çarptırıldı. 29 Ağustos 1966'da asılarak idam edildi.

Düşünce, görüş ve ifadelerin evrimi

Teolojik duruşlar
Kutub, görülemeyen (algılanamayan) konular reddetmenin gerçek bir geri çekilme olduğunu savunuyor:"İnsanı hayvandan ayırmada belirleyici bir faktör "algılanamaz" kavramıdır. Hem eski hem de modern materyalist düşünce, insanı, her şeyin yalnızca duyusal araçlarla belirlendiği, maneviyata yer olmayan irrasyonel bir varoluşa geri çekme eğiliminde olmuştur. İlerici düşünce diye pazarlanan şey, kasvetli bir gerilemeden başka bir şey değildir".

Laiklik
1948'den başlayarak, Kutub'un ideolojik yönelimi, ilk İslamcı eseri al-'Adāla'yı kaleme aldığında, radikal bir şekilde İslamcı bir dünya görüşüne kayacaktı. Kutub sonraları 1940'larda yayınladığı edebi eserlerinin "İslam dışı" olmasıyla hayıflandırdı.

Kutub'un laik eğilimlerinden neden İslami şeriata yöneldiği konusunda farklı teoriler ileri sürülmüştür. Yaygın bir açıklama, 1954'ten 1964'e kadar hapishanede tanık olduğu, Müslüman Kardeşler üyelerinin işkence ve öldürülmesi de dahil olmak üzere, onu yalnızca İslam hukukuna bağlı bir hükümetin bu tür suiistimalleri önleyebileceğine ikna etmesi,bir diğeri ise, Kutub'un Amerika'da koyu tenli bir kişi olarak yaşadığı deneyimler ve Nasır'ın yetersiz batı karşıtı politikalarının ona cahiliyyenin  akıl bile edilemeyecek güçlü ve tehlikeli cazibesini göstermesidir. Kilometre Taşları adlı kitabının açılışında şu görüşleri sunuyor:

Kutub'un radikal bir duruşu onu Müslüman hükümetler ve onların destekçilerini aforoz etmeye sevk edecektir. 1960'lardaki hapishane yazıları "Kur'an'ın Gölgesinde" ve onun yan ürünü olan "Yoldaki işaretler" aracılığıyla yayınlan devrimci fikirler, gelecekteki Cihatçı hareketlerin ideolojik temellerini oluşturur. Ma'alim fi-l-Tariq Kutub'da İslami olmayan her şeyin kötü ve bozuk olduğu ve hayatın her alanına yayılan eksiksiz bir sistem olarak şeriatı takip etmenin kişisel ve sosyal barıştan, evrenin "hazinelerine" insanlığa her türlü faydayı sağlayacağını savunuyor.

Kutub'un çocukluğu, kariyeri ve Müslüman Kardeşler'deki aktivizmi onun teorik ve dini eserlerinde silinmez bir iz bıraktı. Kutub'un erken dönem, seküler yazıları bile daha sonraki dönemin izlerini taşır. Örneğin, Kutub'un çocukluğuna ilişkin otobiyografisi Tifl min al-Qarya (Köyden Bir Çocuk) İslam'dan veya siyaset teorisinden çok az bahseder ve tipik olarak seküler, edebi bir eser olarak sınıflandırılır. Ancak köy tasavvufuna, hurafelere, Kuran'a ve adaletsizliklere göndermelerle doludur. Kutub'un Kur'an tefsiri, sosyal adalet ve siyasal İslam ile ilgili daha sonraki çalışmaları benzer temalar doğrultusunda gelişir.

Kutub'un bir yazar kariyeri, felsefesini de büyük ölçüde etkiler. Al-Taswiir al-Fanni fil-Quran'da (Kur'an'da Sanatsal Temsil), Kutub, Kuran'ın edebi bir takdirini ve metni yorumlamak için tamamlayıcı bir metodoloji geliştirdi.

Yoldaki işaretler Kutub için dini ve siyasi bir manifesto idi. Kutub bu metinde, Mısır'daki Abdunnasır rejimi gibi Müslüman hükümetleri, ilahi otoriteden ziyade laik, insani meşruiyetlere dayanan (ve dolayısıyla yozlaşmış) olmakla kınadı. Bu çalışma, Kutub'u 20. yüzyılın önde gelen İslamcılarından biri ve belki de o dönemde İslamcı düşüncenin en önde gelen savunucusu haline getirdi. Kutub, dini uygulamaları özel alanla sınırlayan laikliği "baskıcı bir sistem" olarak kınadı; oysa bir İslam devleti, İslami kanunları alenen uygularken gayrimüslim inançları özel alana devrederek Müslümanlara tam bir din özgürlüğü verecekti.

Kutub, İslam dünyasının kötü durumu ile ilgili iki temel neden tanımladı.

Birincisi, birçok Müslüman şeriat yasasını uygulamayarak Kuran'a olan inançlarını terk ediyordu. Bu, Müslüman toplumlarda laik bir kültürün şiddetli bir şekilde yayılmasına yol açmış ve Batı'nın İslam'a karşı doğuştan gelen ve asırlarca süren nefretinin yardımıyla, birçok Müslümanın doğru yoldan sapmasının ikinci önemli nedeni olmuştu. Kutub, İslam dünyasının bir cahiliyye durumuna düştüğünü iddia ediyordu.

"Gerçekten de insanlar cahiliyye hayatını yaşadıkları müddetçe iddia ettikleri gibi Müslüman değildirler. Bir kimse, İslam'ın bu cahiliyye çizgisine getirilebileceğine inanarak kendini kandırmak veya başkalarını aldatmak isterse, bu ona kalmıştır. ..... Bu İslam değil ve onlar da Müslüman değiller. Bugün Davet'in görevi, bu cahilleri İslam'a döndürmek ve onları yeniden Müslüman yapmaktır."

Laiklikten İslam'a geçişi tetikleyen olaylar
Scribdde mevcut bir çalışmaya göre ( The Lives of Hassan elBanna & Syed Qutb), Kutub'un laik dünya görüşünden ayrılmasını tetikleyen olaylar şöyledir."Amerika'ya giderken vapurda (feribotta) olduğunu ve içinde yolculuk ettiği vapurun  denizde sallandığını- Allah'ın kontrolü altında batmadan, alabora olmadan nasıl hareket ettiğini  görür. O an Allah'ın kudretini anlar ve iman kalbine iman girer.

İkinci senaryoda San Francisco'da bir dağın tepesine çıktığında, önündeki tüm yaradılışı görebilmiş ve bir bütün olarak yaradılışta var olan güzelliği ve uyumu fark etmiş, İmanın tatlılığı ona çarpmıştı."

Siyaset felsefesi
Kutub'un siyaset felsefesi, kısmen İslami evrenselciliğin geleneksel idealinin karşı-hegemonik yeniden eklemlenmesine dayanan karmaşık ve çok katmanlı bir eskatolojik vizyonu somutlaştırma girişimi olarak tanımlandı.

1952 darbesinin ardından, 'yalnızca erdemlilere siyasi özgürlükler verecek' bir 'adil diktatörlüğü' benimsedi. Daha sonra, şeriat yasasıyla yönetimin esasen hiçbir hükümet gerektirmeyeceğini yazdı. Daha önceki bir çalışmasında Kutub, askeri cihadı savunma amaçlı, İslam'ın kendini koruma kampanyası olarak tanımlarken, daha sonra cihadın saldırgan olması gerektiğine inandı.

İslami yönetim konusunda Kuran'daki Şura kurumu seçimleri ve demokrasiyi desteklediği için demokrasinin İslami olduğunu iddia eden birçok modernist ve reformist Müslümandan farklıydı. Kutub, Kuran'ın Şura Suresi'nin Mekke döneminde indirildiğine ve bu nedenle hükümet sorununu ele almadığına dikkat çekti. Şura "seçimlere atıfta bulunmaz ve yalnızca hükümdarın yönetilenlerin bir kısmına danışması çağrısında bulunur" diyor.

Kutub 1952 Nasır Devrimi ile hayal kırıklığına uğrayacak, tutukluluğu sırasında rejimin keyfi tutuklama, işkence ve şiddet uygulamalarına maruz kaldıktan sonra o zamanlar popüler olan Arap milliyetçiliği ideolojisine de karşı çıkacaktır. Seyyid Kutub, 1964 tarihli teolojik ve siyasi manifestosu Maʿālim fī aṭ Ṭarīq'ın girişinde şunları söyledi:"Bugün insanlık bir uçurumun eşiğinde, başının üzerinde asılı duran nükleer tehlike yüzünden değil - bu sadece bir semptom, gerçek hastalık değil - ama insanlık o yaşamsal değerlerden yoksun olduğu için.... Batı dünyası bile, Batı medeniyetinin insanlığın rehberliği için sağlıklı değerler sunamayacağının farkındadır. . . Doğu bloğunda da durum aynıdır. Başta Marksizm olmak üzere sosyal teorileri ... düşünce düzleminde yenildi . . . İnsanlığın yeni bir liderliğe sahip olması çok önemlidir! Bu kritik ve şaşırtıcı kavşakta, İslam'ın ve Müslüman toplumun dönüşü geldi - İslam'ın dönüşü".

Antisemitizm
Kutub, sadık bir Yahudi düşmanıydı. Reşid Rıza gibi İslamcılardan etkilenerek, Yahudi karşıtı komplo teorilerini benimsedi ve küresel Yahudi komplolarının varlığına inandı. Günümüz İslamcı antisemitizminin merkezi bir parçasını oluşturan Yahudilere Karşı Mücadelemiz adlı bir kitabını 1950'de yayınladı. Yahudileri, Osmanlı imparatorluğunda laikleştirici reformları savunmak ve imparatorluğun dağılmasıyla sonuçlanan çeşitli kargaşaları kışkırtmakla suçlayan Kutub şunları yazdı:"Son Hilafet döneminde kabile kibirlerinin kışkırtılması, Sultan II. Abdülhamid döneminde şeriatın kanundan çıkarılarak yerine 'Anayasa'nın getirilmesi ve 'kahraman' Atatürk'ün hilafete son vermesiyle başlayan ihtilallerin arkasında bir Yahudi vardı. Ardından, İslam'ın uyanışının ilk işaretlerine karşı ilan edilen savaşın arkasında, dünyanın her yerinden ... Yahudiler durdu."

İnsanın doğa ile uyumu
Kutub, dünyanın, -doğru anlaşılırsa- insana hizmet etmesi gerektiğini güçlü bir şekilde hissetti. O yazdı:"İslam, Tanrı'nın fiziksel dünya ve onun tüm güçlerini insanın kendi kullanımı ve yararı için yarattığını öğretir. İnsana, etrafındaki dünyayı incelemesi, potansiyelini keşfetmesi ve tüm çevresini kendi ve hemcinslerinin iyiliği için kullanması özel olarak öğretilir ve yönlendirilir. İnsanın doğadan aldığı herhangi bir zarar, yalnızca onun bilgisizliğinin veya onu ve onu yöneten yasaları anlamamasının bir sonucudur. İnsan doğa hakkında ne kadar çok şey öğrenirse, doğa ve çevre ile ilişkisi o kadar huzurlu ve uyumlu olur. Bu nedenle, alaycı ve olumsuz "doğayı fethetme" kavramı İslami algılara yabancıdır ve dünyanın içinde yaratıldığı ruha ve onun altında yatan ilahi hikmete dair utanmaz bir cehaleti ele verir."

İslam'i özgürlüğe karşılık cahiliyye
Kendisinin de maruz kaldığı gücün kötüye kullanılması karşısında Kutub'un hapishanede yazdığı İslami manifesto (Yoldaki İşaretler'de yer alan)da diktatörlüğün zıddı olarak gördüğü "Tanrı'nın yeryüzündeki yönetimi"ni savunur, şeriat;

Kutub sadece iki tür toplum olduğuna inanıyordu: İslami ve Cahili. Kutub'a göre, mevcut tüm Müslüman toplumlar da "Allah'ın yasama sıfatını başkalarına devrettikleri" için "cahili toplumlardı". Şöyle yazdı:"Müslüman toplum uzun zaman önce varlıktan ve gözlemden kayboldu ve insanlığın liderliği çoktan başka ideolojilere, başka milletlere, başka kavramlara ve başka sistemlere geçti." Kutub'un savundukları:

 "Müslüman dünyasının büyük bir kısmı Kur'an'ı kültür ve bilgi edinmek, akademik tartışmalara katılmak ve eğlenmek için bir araç olarak kullanıyor. Bu, gerçek amaçtan uzaklaşmaktır; çünkü daha ziyade, ona itaat ve eylem için "öğretim" kaynağı olarak ("her şeye gücü yeten Yaratıcının ona verdiği" emri) olarak yaklaşılmalıdır.
 Kutb, bir gözlemcinin bir tür "anarko-İslam" dediğine inanıyordu. Müslümanların ilahi şeriat kanununa ("Bir emir verilir verilmez, başlar eğilir ve uygulanması için onu işitmekten başka bir şey gerekmez") uymak için ne yargıçlara ne de polise ihtiyaçları olacağından, yöneticiler olmayacak, Allah'ın tüm yaratılış üzerindeki egemenliğinin -İslami olmayan- bir ihlali olan "başka insanlara kulluk" olmayacaktır.
 Devrimci bir öncünün için bu özgürlüğü gerçekleştirmenin yolu, cahiliyeyle iki yönlü mücadele etmekti: vaaz ve cahili sistemin örgüt ve otoritelerini "ortadan kaldırmak" üzere "fiziksel gücü ve cihadı kullanmak.
 Öncü hareket, gerçek bir İslam topluluğu oluşturana kadar vaaz ve cihat ile büyüyecek,  sonra İslam vatanı ve sonunda tüm dünyaya yayılıp insanlığın liderliğine ulaşacaktı. Öncü hareket, gerçek bir İslam topluluğu oluşturana kadar vaaz ve cihatla büyüyecek, ardından İslam vatanına ve nihayet tüm dünyaya yayılarak insanlığın liderliğine ulaşacaktı. "Hain Oryantalistlerin saldırıları karşısında mağlup olanlar!" cihadı "dar anlamda" savunma olarak tanımlayabilseler de, (Kutub'a göre) İslami açıdan doğru cihat  savunma değil aslında saldırıydı.

Kutub bu mücadelenin hiç de kolay olmayacağını vurgulamıştır. Gerçek İslam, Müslüman olmayan her şeyi ortadan kaldırarak toplumun her yönünü dönüştürecekti. Gerçek Müslümanlar, dört gözle "yoksulluk, zorluk, hayal kırıklığı, eziyet ve fedakarlık" dolu yaşam bekleyebilirler. Cahili Müslümanlar, Yahudiler ve Batılılar İslam'a ve cahiliyyenin ortadan kaldırılmasına karşı savaşacak ve komplolar kuracaklardır. Kutub'un İslam Dünyasının " Cahiliyye " üzerine kurulu olduğu ve modern çağda "saf İslam"ın bulunmadığına dair köktenci iddiaları, onu Hasan el Benna, Ebul A'la Mevdudi ve Ebul Hasan Ali Nedvi gibi  İslamcı seleflerinden ayırdı. Bu (islamcı) ideologlar Batı'nın "Cahili kültürü"nün etkisinde kalsalar da  hem toplumu hem de devleti İslami kabul ediyorlardı.

Eleştiriler ve savunma
Çalışmaları bazı Müslümanları harekete geçirdiği halde,  Kutb'u eleştirenler de var. Yoldaki İşaretler'in yayınlanması ve Nasır hükümetine karşı başarısızlıkla sonuçlanan komplonun ardından, ana akım Müslümanlar Kutub'un "fiziksel güç" ve cihadın hükümetleri devirmek, toplumlara ve Müslüman dünyasının "kurum ve geleneklerine" saldırmak için kullanılması gerektiği iddiasına karşı çıktılar - ancak bunlar Kutub'a göre cahili idiler-. El-Ezher Üniversitesi uleması, ölümünün ardından Seyyid Kutub'u "sapkın" (münharif) ilan ederek sapkınlık listelerine koymak gibi alışılmadık bir adım attılar.

Öte yandan, "Ilımlı Müslümanlar" onun şeriat anlayışını, yani şeriatın sadece mükemmel ve eksiksiz değil, aynı zamanda insanlar için tamamen erişilebilir ve dolayısıyla her türlü sorunun çözümü olduğu anlayışını sorguladı. Ayrıca Müslüman olmayan tüm kültürün dışında, ilk dört halifeyi takip eden yüzyıllar boyunca oluşturulan Müslüman öğrenim, kültür ve güzelliğini de İslam dışı ve değersiz bularak reddetmesi de eleştirildi.

Muhafazakâr eleştiriler daha da ileri giderek Kutub'un daha önce 1950'lerde "İslam'da Sosyal Adalet" gibi çalışmalarında önerdiği sosyal adalet ve yeniden dağıtımcı ekonomi, köleliğin yasaklanması gibi reformist fikirleri "batılı" ve bid'at diye kınadı. Onlar Kutub'u amatör bilimsellik, ijtihadın aşırı kullanımı, Allah'ın yasal kıldığını (kölelik) yasadışı olarak ilan etmek ve icma'da yenilik (Kutub'ın görüşüyle bu, bilim adamları ile sınırlı olmamalı, tüm Müslümanlar tarafından yapılmalıydı)le suçladılar. Kutub, Müslüman Kardeşler'in Yusuf el-Karadavi gibi alimler tarafından temsil edilen ve Kutub'un cahiliyeye ilişkin fikirlerini tekfirci aşırıcılık olarak sert bir şekilde eleştiren ılımlı gruplarının da tepkisini çekmiştir.

Savunanlar
Bazı grupların mütevazi muhalefetine rağmen, Hasan el-Benna düşünce okuluna bağlı Müslüman Kardeşlerin ana akımı, Kutb'u "yaşayan şehit" olarak yüceltmeye devam ediyor. Müesses Bennacı gruplar ana akımlarda siyasi katılım yoluyla İslam devletlerini kurmak için yavaş yaklaşımı tercih etse de, Müslüman Kardeşler'in de, devrimci eylemlere ilham veren Milyonlar gibi Kutb'ın eserlerini popülerleştirmeye devam eden militan Kutbist grupları vardır ve muhafazakâr tabanlardan destek almak için Kutbun mirasını güçlü bir şekilde savunurlar. Bu Kutub'un çağdaş rejimlere karşı "Cihad bi's-Sayf" (kılıçla cihat) projesine örtülü bir destek stratejisi olarak tanımlanırken; Müslüman Kardeşler eğitim, seferberlik ve yürütme yoluyla uzun vadeli İslamlaştırma stratejisine odaklanmaktadır. Grup içindeki gerilimlere rağmen, Kutubçu ideologlar Müslüman Kardeşler'in çeşitli kademelerinde aşırı derecede etkili olmaya devam etmektedir.

Şu'aybi okulunun lideri, Suudi İslam bilgini Hamud ibn Ukla Eşşu'aybi Seyyid Kutbu savunduğu etkili bir yazıyı yazdı. Kutb'u "Müceddid" olarak öven iŞuaybi Kutub muhaliflerini ikili standartlara sahip olmakla suçladı. Kutb'u tevhid'i destekleyen ve zorbaların karşısında Şeriat'ı savunan bir şehit olarak yüceltti. Eser çağdaş Selafi-Cihadist hareketler arasında popüler hale gelecektir. Ibn Uqla şöyle yazdı:"Seyyid kendi döneminde, müfredatı zalimlerle savaşmak ve onları kâfir ilan etmek olan insanların ilimleri arasında bir ilim olarak kabul edildi. O aynı zamanda insanları Rablerine ibadete ve bütün kanunların Allah'tan başkasına ait olmadığını vaaz eden eşsiz vaizlerden biriydi. Cemal Abdülnasır ve benzerleri gibi Allah'ın ve Peygamberinin düşmanlarına boyun eğmedi... Hiç kimse onun ölümüne onlardan daha fazla sevinmedi... Seyyid Kutub'un (Allah ona rahmet etsin) hedef alınması sadece kişiliğinden kaynaklanmıyordu... Bıçaklanmasının amacı onun düşüşü değildi... Düşmanlarını ve takipçilerini hala endişelendiren şey, Müslümanların çocukları arasında yayılmasından korktukları müfredatıdır.".Etkili Selefi bilgin Muhammed Nasirrüddin el-Elbani (ölüm 1999) Seyyid Kutub'a karşı önceki eleştirisini yumuşatarak şöyle dedi:"Evet, Seyyid Kutub'ı reddetmek gerekir, ama sakin ve tarafsız bir şekilde. Evet. Fakat bu, ona düşmanlık göstermemiz ya da onun bazı iyiliklere sahip olduğunu unutmamız gerektiği anlamına gelmez. Önemli olan, o bir Müslüman ve bir İslam yazarı... davauğruna öldürülmüştür ve onu öldürenler Tanrı'nın düşmanlarıdır".

Miras
Seyyid Kutub, yalnızca fikirleriyle değil, aynı zamanda Ebul A'la Mevdudi, Hasan el-Benna ve Ruhullah Humeyni gibi önemli İslamcıların yanı sıra birçok kişinin şehitlik olarak gördüğü ölümüyle de modern çağın en etkili Müslüman düşünür ve aktivistlerinden kabul ediliyor. Dünyanın dört bir yanındaki militan İslamcılara göre, Kutub'un Müslüman bir ülkede idam edilmesi, İslam dünyasındaki hükümetlerin battığı ahlaksızlığın derinliklerini simgeliyordu. Mısır'ın kendi içinde, Seyyid Kutub'un şehit edilmesi, şeriatın uygulanması için çağrıda bulunan yeni nesil militan İslamcıları doğurdu; Abdüsselam Faraj, 'Ömer Abdurrahman, Şükri Mustafa, vb. Yazarlar Daniel Benjamin ve Steven Simon'a göre, Harici tekfircilik, ibn Teymiyye'nin fetvaları ve politik reçeteleri, Raşid Rıza'nın Selefiliği, Mevdudi'nin çağdaş cahiliyye kavramı ve Hassan al-Benna'nın siyasi aktivizmi gibi "modern İslamcılığın temel unsurlarını bir araya getiren kişi Seyyid Kutub'tu."

Kutub'un birçok dile de çevrilen yazılı eserleri yaygın olarak bulunmaktadır. En bilinen eseri Ma'alim fi'l-Tariq olmakla birlikte Kutub'un teorisinin büyük bir kısmı Fi zilal al-Qur'an (Kur'an'ın Gölgesinde) adlı Kur'an tefsirinde bulunabilir. Bu 30 ciltlik eser, klasik tefsirlerin bazı yapısal özelliklerini korurken, Amin el-Huli'nin edebi analizinden büyük ölçüde ödünç aldığı yenilikçi yorumlama yöntemiyle dikkat çekicidir. Eseri yazmaktaki temel amacı, Müslümanların bilincinde ve hayal gücünde inancın merkeziliğini yeniden tesis etmek ve İslam geleneğinin yenilenmesine yol açacak siyasi ve sosyal bir süreci başlatacak bilişsel bir devrimi ateşlemekti.

Çalışmalarının etkisi Batılılaşma, modernleşme ve siyasi reform gibi konulara ve "İslam ve Batı" arasındaki kaçınılmaz ideolojik çatışma teorisine ( Medeniyetler Çatışması), ulus ötesi bir ümmet kavramına ve cihadın kapsamlı uygulamasına kadar uzanmaktadır. Kutub'un İslamı savunma, sosyal adalet ve eğitim konularındaki teorik çalışmaları sadece Müslüman Kardeşler dışında Müslüman Kardeşler'in Suriye kolunun kurucusu Mustafa el-Siba'i, Endonezyalı Hamka ve Iraklı (Şii )Muhammed Bakır el-Sadr gibi her kesimden Müslüman alimler üzerinde de önemli izler bırakmıştır. Afganistanlı Hikmetyar, 1966 yılında Kutub'un ölümünü radyoda duyduktan sonra İslamcı olduğunu söylüyor. "Muhtemelen Amerika doğumlu ilk aktivist Selefi vaiz" olarak kabul edilen Ali al-Tamimi'nin başlıca entelektüel etkilerinden biri Kutub'dur. Kutub'un eserleri Arap gençliği ve siyasi muhalifler arasında popülerliğini korurken, Sünni İslamcıların çoğunluğu Kutub'un önerilerini modası geçmiş, pratik olmayan ve aşırıcılığa eğilimli olarak görmektedir.

İran'ın Dini Lideri Ali Hamaney eserini Farsçaya çevirdi. 50'li ve 60'lı yıllardan itibaren Farsçaya çevrilen ve İran İslam devrimi üzerindeki kesin etkisi nedeniyle, 15-16 Şubat 2015 tarihlerinde Tahran'da düzenlenen Seyyid Kutub'un Görüşlerini Yeniden Okumak ve Yeniden İncelemek başlıklı eleştirel bir konferans, "Bugünün İran'ında Seyyid Kutub'un yaşayan mirasının canlı bir örneği" olarak tanımlandı.

El Kaide ve İslami Cihat

Kutub'un Mısır ve diğer yerlerdeki İslami isyancı/terör grupları üzerinde etkisi oldu. El Kaide üzerindeki etkisi, yazıları, takipçileri ve özellikle Mısır'daki hapisten çıktıktan sonra Suudi Arabistan'a taşınan ve İslami İlimler profesörü olan kardeşinin, editörlük, yayın ve tanıtımını yapan Muhammed Kutub aracılığıyla hissedildi.

Muhammed Kutub'un öğrencilerinden biri ve daha sonra ateşli bir takipçisi olan Eymen ez-Zevahiri, Mısır İslami Cihad üyesi, sonra da Usame bin Ladin'in akıl hocası ve El Kaide'nin ikinci Emiri oldu. Zevahiri, Kutub'a amcası Mahfuz Azzam tarafından tanıtıldı. Azzam, Kutub'un öğrencisi, ardından koruyucusu, kişisel avukatı ve mirasının vasisi oldu.  Azzam ile röportaj yapan Lawrence Wright'a göre, "genç Ayman el-Zevahiri, amcası Mahfuz'dan defalarca Kutub'un karakterinin saflığını ve hapishanede katlandığı eziyeti dinledi." Zevahiri , Şövalyeler Altında Peygamber Sancağı adlı eserinde Kutub'a biat etti. El-Zevahiri şunları yazdı:"Seyyid Kutub, İslam'da Tevhid'in öneminin altını çizdi ve onunla düşmanları arasındaki savaşın özünde, Allah'ın birliği konusunda ideolojik bir farklılık olduğunu vurguladı. Bu güce kimin sahip olduğu meselesidir: Allah ve onun şeriatı veya insan yapımı, materyalist kanunlar. . . . Kutub ... Nasır rejimi tarafından baskı ve işkence gördü ...  Kutub'un mesajı, Allah'ın birliğine ve ilahi yolun üstünlüğüne inanmaktı ve hâlâ da öyledir. Bu mesaj, iç ve dış İslam düşmanlarına karşı İslam devriminin ateşini körükledi.".Usame bin Ladin'in yakın üniversite arkadaşı olan Muhammed Cemal Halife, Wright'a, bin Ladin'in  Kral Abdülaziz Üniversitesi'nde Muhammed Kutub tarafından verilen haftalık halka açık derslere düzenli olarak katıldığını ve kendisi ve bin Ladin'in "Seyyid Kutub okuduğunu" söyledi. Bizim neslimizi en çok etkileyen oydu" diyor.

Enver el-Evlaki, Yemen'de hapisteyken Kutub'un eserlerinden etkilendi. Kutub'un eserlerinden günde 150-200 sayfa okurdu ve okuması sırasında kendisini "yazara o kadar daldırmıştım ki, Seyyid'in hücremde benimle doğrudan benimle konuştuğunu hissederdim"der.

Öte yandan, Creighton Üniversitesi'nden John Calvert, "el Kaide tehdidinin" Kutub'un "çağdaş İslamcılığa gerçek katkısı" konusundaki "anlayışımızı tekelleştirdiğini ve çarpıttığını" belirtiyor.

1979 İran Devrimi Üzerindeki Etkisi
Kutub, Ruhullah Humeyni ve 1979 İran Devrimi'ne önderlik eden Şii entelektüeller için önemli bir etki kaynağıydı. Humeyni yönetimindeki İran İslam Cumhuriyeti,1984'te Kutub'un "şehitliğini" onu parmaklıklar ardında gösteren ikonik bir posta pulu çıkararak onurlandırdı. Mevcut İran Dini Lideri Ali Hameney ve kardeşi Muhammed Ali Hamenei, Aḥmad Aram, Hadi Hosroşahi gibi önde gelen isimler Kutub'un eserlerini Farsçaya çevirdi.

Kutub'un eserlerine olan ilgi İran devrimini takip eden yıllarda zirveye ulaşmış olsa da, İranlı İslamcılar zaman içinde Kutub'a ve onun militan fikirlerine karşı çıkmaya başladılar. Bir eleştiri kaynağı, Kutub'un fikirlerinin Sünni etkisinde olduğu gerekçesiyle onu (mezhepsel nedenlerle) sapkınlıkla suçlayan ana akım Şii din adamlarından geldi. Ebu Faḍl Raẓavī Ardakānī, Seyyid Ibrāhīm Mīlānī, Morteza Mutahhiri gibi din adamları, Kutub'un fikir ve söylemlerine karşı çıkan çeşitli risaleler yazdılar ve eserlerini İran'da yayanları kınadılar.

Kanun Gençlik Düşünce Merkezi adlı bir İslami gençlik örgütü, 2015 yılında Tahran'da İran devriminin önde gelen dini liderleri ve entelektüellerinin katıldığı Kutub'un düşüncesi üzerine bir konferans düzenledi. Katılımcıların çoğu Kutub hakkında (onu aşırılık yanlısı fikirlerin bir savunucusu olarak) olumsuz değerlendirmelerde bulundular. Tahran Üniversitesi'nden Doç. Dr. Ali Ekber Alihani, tüm toplumları Cahili ve Tevhidi olarak ikiye bölen "ikili dünya görüşü" ve karamsar adalet anlayışı vb.nin İslam Devleti (İD) gibi terörist grupların vahşetleriyle doruk noktasına ulaşan, gayrimüslimlere karşı şiddetli bir nefret yarattığını savundu. Ahmad Rahdar, Kutub'un tavizsiz militan eylem çağrısının El Kaide, İslam devleti vb. cihatçı grupların entelektüel temeline hizmet etttiğini söyledi. Tarihçi Musa Necefi, Kutub'un İran devrimindeki rolünü küçümsedi ve devrimci sembolizmin Humeyni ve takipçileri tarafından kanalize edilen Şii geleneğin doğasında olduğunu savunarak Kutub'u, yüzeysel ve Müslümanların kitlesel tekfirine ve dini aşırılığa yönelik olan gerici ve mezhepçi bir alim olarak nitelendirdi. Ruhban olmayan bazı entelektüeller onu savunma girişimlerini sürdürse de Seyyid Kutub, İran'daki çağdaş Humeynici alimler arasında olumsuz görülüyor.

9/11 Komisyon Raporunda Tanınma
9/11 Komisyon Raporu'nun (2004) 2. Bölümü, "Yeni Terörizmin Temeli", Kutub'un Usame Bin Ladin'in dünya görüşünü etkilediğini aktarır:"[Kutub], Batı'nın kazanımlarını tamamen maddi buluyor ve hiçbir şeyin kendi vicdanını tatmin etmeyeceği ve onun (batının) varlığını haklı çıkaramayacağını' savunuyordu.[n. 12] "Kutb'un yazılarından üç temel tema ortaya çıkıyor. Birincisi, dünyanın barbarlık, ahlaksızlık ve inançsızlıkla (Peygamber Muhammed'e verilen vahiylerden önceki cahiliye dönemi için dini bir terim olan cahiliyye olarak adlandırdığı bir durum) kuşatıldığını iddia etti. Kutub, insanların yalnızca İslam ile cahiliyye arasında seçim yapabileceğini savundu. İkinci olarak, Müslümanlar da dahil olmak üzere daha fazla insanın, kendi İslam görüşünden çok cahiliyyeye ve onun maddi rahatlıklarına ilgi duyduğu konusunda uyardı; Cahiliyye bu nedenle İslam'a galip gelebilirdi. Üçüncüsü, Kutub'un Tanrı ile Şeytan arasında bir mücadele olarak tasavvur ettiği şeyde hiçbir orta yol yoktur. Bu nedenle, onun tanımladığı şekliyle tüm Müslümanların bu mücadelede silaha sarılması gerekir. Fikirlerini reddeden herhangi bir Müslüman, helâk edilmeye layık bir kafirdir."

Çalışmaları
Edebi

 Mahammat al-Sha'ir fi'l-Hayah wa Shi'r al-Jil al-Hadir (Şairin Hayattaki Görevi ve Çağdaş Neslin Şiiri), 1932
 al-Shati al-Majhul (Bilinmeyen Sahil), 1935
 Naqd Kitab: Mustaqbal al-Thaqafa fi Misr (Bir Kitabın Eleştirisi Taha Husain : Mısır'da Kültürün Geleceği), 1939
 Al-Taswir al-Fanni fi'l-Qu'ran (Kur'an'da Sanatsal İmgeler), 1945
 Al-Atyaf al-Arba'a (Dört Görünüş), 1945
 Tifl min al-Qarya (Köyden Bir Çocuk), 1946
 Al-Madina al-Mashura (Büyülü Şehir), 1946
 Kutub wa Shakhsiyyat (Kitaplar ve Şahsiyetler), 1946
 Askwak (Dikenler), 1947
 Mashahid al-Qiyama fi'l-Qur'an (Kuran'da Kıyametin Yönleri), 1946
 Al-Naqd al-Adabi: Usuluhu wa Manahijuhu (Literary Criticism: Its Foundation and Methods'), 1948
 "Gördüğüm Amerika", 1949, Kamal Abdel-Malek'te yeniden basıldı, ed., 2000, America in an a Arab Mirror: Images of America in Arabic Travel Literature: An Anthology, Palgrave. Portland Eyalet Üniversitesi'nden PDF .

Teorik

 Al-Adala al-Ijtima'iyya fi'l-Islam (İslam'da Sosyal Adalet), 1949
 Ma'rakat al-Islam wa'l-Ra's Maliyya (İslam ve Kapitalizm Arasındaki Savaş), 1951
 Al-Salam al-'Alami wa'l-Islam (Dünya Barışı ve İslam), 1951
 Fi Zilal el-Kur'an (Kur'an'ın Gölgesinde), ilk taksit 1954
 Dirasat İslamiyya (İslami İlimler), 1953
 Hadha'l-Din (Bu Din İslam'dır), nd (1954'ten sonra)
 Al-Mustaqbal li-hadha'd-Din (Bu Dinin Geleceği), nd (1954'ten sonra)
 Khasais al-Tasawwur al-Islami wa Muqawamatuhu (İslami Davranışın Özellikleri ve Değerleri), 1960
 Al-Islam wa Mushkilat al-Hadara (İslam ve Medeniyet Sorunları), nd (1954'ten sonra)
 Ma'alim fi'l-Tariq (Yoldaki Yön İşaretleri veya Kilometre Taşları), 1964  ( Yvonne Ridley tarafından gözden geçirildi  )
 İslam Dünya Görüşünün Temel İlkeleri
 İslam Anlayışı ve Özellikleri
 İslam ve evrensel barış

Başkalarıyla ortak yazılar

 Al-Atyaf al-'Arba'ah (Dört Hayalet), 1945. Kardeşleriyle birlikte yazdı : Muhammed, Aminah ve Hamidah
 Rawdah al-Atfal, nd Gazeteci ve feminist Amīnah Saʻīd (1914–1995) ve Freud'u Mısır ve Arap dünyasında popülerleştiren psikanalist Yūsuf Murād (1902-1966) ile birlikte yazılmış çocuk kitabı.
 Al Jadid fi al-'Arabiyyah (Arap Diline Yeni [Yaklaşım]), nd Arap dili üzerine bir ders kitabı
 Al Jadid fi al-Mahfuzât (Arap Edebiyatına Yeni [Yaklaşım]), nd Arap edebiyatı üzerine bir ders kitabı

Ayrıca bakınız

 Fi zilal-i Kur'an
 İslam ve antisemitizm
 Takiuddin en-Nebhani
 Teokrasi
 Kabusların Gücü

Kaynakça

1906 doğumlular
İdam edilmiş devrimciler
20. yüzyılda Mısırlılar
Radikal İslam
Selefi cihatçılar
İdam edilmiş aktivistler
İslam ve antisemitizm
Mısırlı işkence kurbanları
Müfessirler
Mısırlı muhalifler
Mısırlı antikomünistler
Mısırlı Sünniler
Anti emperyalizm
Anti-Amerikancılık
1966 yılında ölenler
Şafiiler

Seyyid Kutub


Attilio Castrogiovanni, né à Linguaglossa le , mort le  est un homme politique italien.

Avocat, membre du Mouvement pour l'indépendance de la Sicile, il est membre de l'Assemblée constituante de la République italienne et député régional à l'Assemblée régionale sicilienne.

Biographie
Officier d'artillerie de réserve et avocat à Catane après son laurea en droit, Attilio Castrogiovanni est nommé maire de Linguaglossa en 1943 par les Alliés.

Considérant le centralisme de l'État italien responsable du sous-développement de la Sicile et de la guerre, il forme avec le duc de Carcaci et Antonio Canepa, un groupe de jeunes intellectuels catanais favorable à l'indépendance de l'île, indépendamment du courant que structure à Palerme Andrea Finocchiaro Aprile.

Il milite pour une action vigoureuse contre l'État, là où d'autres tentent de négocier voire se satisfont de l'option autonomiste. Chargé de l'organisation dans la province de Palerme du bras armé du MIS, l'EVIS, il rencontre, il rencontre le  le bandit  comme Salvatore Giuliano qui lui assure sa coopération à l'entreprise indépendantiste.

Lors qu'Antonio Canepa est tué par les carabiniers, Castrogiovanni lui succède brièvement à la tête de l'EVIS.

En octobre 1945, alors que le mouvement séparatiste se délite sous la répression de l'État italien qui arrête les leaders Andrea Finocchiaro Aprile et Antonino Varvaro, Castrogiovanni, qui est lui-même incarcéré entre septembre 1945 et juillet 1946, plaide pour conserver l'union entre la frange progressiste et le courant majoritaire réactionnaire.

Le 2 juin 1946, il est l'un des quatre députés du MIS élus à l'Assemblée constituante de la République italienne. Lors des élections régionales de 1947 en Sicile, il est le mieux élu du MIS pour le collège de Catane à l'Assemblée régionale sicilienne.

Mais l'autonomie spéciale accordée à la Sicile épuise les dernières forces séparatistes. Il n'est pas réélu en 1951 et disparaît de la scène politique.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Politique de la Sicile

Liens externes

Naissance dans la province de Catane
Naissance en mai 1908
Décès en octobre 1978
Député de l'Assemblée constituante de la République italienne
Député de l'Assemblée régionale sicilienne
Décès dans la province de Catane
Personnalité du Mouvement pour l'indépendance de la Sicile
Maire en Italie
Décès à 70 ans

Attilio Castrogiovanni


شِنْئتْشِي أُوسَوا (大沢伸一) الملقب Mondo Grosso (モンド・グロッソ) هو ملحن ودي جي ومنتج موسيقي ياباني.

مراجع

وصلات خارجية

موقع-الوب الرسمي

أشخاص على قيد الحياة
فنانو سوني ميوزك إنترتينمنت اليابان
ملحنون وملحنات يابانيون
مواليد 1967
مواليد في أوتسو (شيغا)
موسيقيو آلات إلكترونية يابانيون
موسيقيو الهاوس يابانيون
موسيقيو بيغ بيت
موسيقيو تكنو يابانيون
موسيقيون من شيغا

شنئتشي أوسوا


Camechi er en dansk dokumentarfilm fra 2013 instrueret af Bolette Louise Dyrberg efter eget manuskript.

Handling
Camechi bor i Paraguays hellige by Caacupé. Hvert år fejres Miraklernes Jomfru, som spiller en vigtig rolle for Camechi og alle andre paraguayanere. Det markeres med en stor folkefest, og vi følger Camechis forberedelser til festen. Camechi er et respekteret ansigt i byen, men udover at skulle forberede festlighederne, skal hun også holde styr på sin store brogede familie. På trods af følelsesmæssige op- og nedture formår Camechi at se det magiske i hverdagen, godt hjulpet på vej af sin passion, sin tro og Miraklernes Jomfru.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

Camechi


Charles Lloyd II ( - ), poète, est un ami de Charles Lamb, Samuel Taylor Coleridge, Robert Southey, William Wordsworth, Dorothy Wordsworth et Thomas de Quincey. Son poème le plus connu est "Desultory Thoughts in London".

Jeunesse
Né à Birmingham, Charles Lloyd II est le fils aîné de Charles Lloyd (1748-1828), banquier et philanthrope quaker. Sa sœur Priscilla épouse Christopher Wordsworth (frère du poète) et une autre sœur Anna Braithwaite est prédicateur quaker, effectuant plusieurs tournées en Grande-Bretagne, en Irlande et aux États-Unis . Il fait ses études avec un tuteur privé dans l'idée qu'il travaillerait à la banque de son père, mais la finance l'ennuie. Au lieu de cela, il se tourne vers la poésie, sa première publication paraissant en 1795. Peu de temps après avoir rencontré Samuel Taylor Coleridge et emménagé avec lui, Coleridge accepte de l'instruire en échange de 80 £ par an. "To a Friend" et "To a Young Man of Fortune" de Coleridge sont probablement adressés à Lloyd. Coleridge le présente à Charles Lamb, et les deux fournissent des vers d'introduction et de conclusion à son volume de poésie suivant. Une nouvelle édition de la poésie de Coleridge comprend des poèmes de Lamb et Lloyd et fait référence à l'amitié des auteurs. Peu de temps après, cependant, en novembre 1797, un auteur signant Nehemiah Higginbotham les parodie tous les trois (et peut-être Robert Southey) dans le Monthly Magazine ; cet auteur s'avère être Coleridge lui-même. Une pause suit, mais Lloyd fait toujours référence à Coleridge comme à un ami dans la préface de son roman Edmund Oliver, publié en 1798. Le travail est cependant considéré comme parodique de Coleridge et leur amitié prend fin, provoquant également temporairement une rupture entre Lamb et Coleridge. Cette même année, il publie un volume de vers blancs en collaboration avec Charles Lamb.

Mariage et enfants
En 1799, Lloyd épouse Sophia Pemberton. Selon De Quincey, ils se sont enfuis par procuration, le poète Robert Southey remplaçant Lloyd. Le mariage semble avoir réussi; ils ont neuf enfants et De Quincey, qui les rencontre en 1807, décrit Sophia "comme une épouse et une mère inégalée par quiconque que j'ai connu dans l'un ou l'autre de ces personnages". Durant ces années, il travaille à la traduction des Métamorphoses d'Ovide.

Maladies
Vers 1811, Charles Lloyd commence à souffrir d'hallucinations auditives et de « crises d'aberration » qui le conduisent à être confiné dans un asile, d'abord à The Retreat, suivi d'un asile privé à Gretford dans le Lincolnshire . De 1813 à 1815, il traduit dix-neuf tragédies de Vittorio Alfieri en vers blancs  (révisé et augmenté à vingt-deux en 1876 par Edgar Alfred Bowring). En 1818, il s'échappe et se présente au cottage de De Quincey, prétendant être le diable. Peu de temps après, il se rétablit temporairement et rejoint sa femme à Londres. Une vague d'activité littéraire suit avec la publication de Nugae Canorae (1819), Desultory Thoughts in London, Titus and Gisippus, and Other Poems (1821) et Poetical Essays on the Character of Pope (1822). Un petit volume de poèmes en 1823 met fin à cet élan de créativité, et à partir de ce moment-là presque rien n'est connu de lui. Il meurt près de Versailles, en France, en 1839 à l'âge de 63 ans .

Références

Liens externes

Traducteur anglais du XVIIIe siècle
Traducteur anglais du XIXe siècle
Décès en janvier 1839
Naissance en février 1775
Poète romantique
Décès à 63 ans

Charles Lloyd (poète)


Se llamaban libros de secretos, en la Edad Media, a una literatura de fórmulas de química, medicina, magia, llamadas secretas e incluidas en cuadernos y obras diversas.

Muchas de ellas han llegado hasta la actualidad. Entre estos libros figuran los de Alesio, Mizaldi y Wecker, de los siglos XVI y XVII. Algunos se han reimpreso en tiempos relativamente modernos; por ejemplo, los libros secretos de Alberto el Grande. Esta literatura es muy interesante para la historia de la ciencia; las fórmulas en ella contenidas son, en parte, quiméricas, pero también en parte representan conocimientos fundados en la realidad y en la experiencia.

Referencias

Libros de química
Alquimia

Libros de secretos


L' est une église rattachée à l' de l'Église catholique syro-malabare située dans la municipalité d'Angamaly, dans l'État indien du Kérala. L'Église catholique reconnaît au site  le statut de sanctuaire international depuis 2004 ou 2005.

Historique

Le , l'archevêque majeur et cardinal Varkey Vithayathil annonce que l'église passe du statut de sanctuaire diocésain à celui de sanctuaire international.

Description

Le sanctuaire est construit en haut d'une colline.

Illustrations

Célébrations
Les principales célébrations qui se déroulent dans le sanctuaire sont :
 Puthunajayar, le premier dimanche après Pâques ;
 la Saint-Thomas, le  ;
 la fête de la Croix, le .

Voir aussi

 Chrétiens de saint Thomas

Références

Lien externe
 .

Église catholique en Inde
Église catholique syro-malabare

Église Saint-Thomas de Malayattoor


Jørn Jamtfall (født 24. juli 1966 i Trondheim, Norge) er en norsk tidligere fodboldspiller (målmand).

Jamtfall spillede størstedelen af sin karriere (1994-2001) hos Rosenborg i sin fødeby. Her var han med til at vinde hele otte norske mesterskaber og to pokaltitler i perioden, hvor Rosenborg var den ubestridte magtfaktor i norsk fodbold. Han sluttede sin karriere med et ophold hos Sogndal.

Jamtfall spillede desuden en enkelt kamp for Norges landshold, en venskabskamp mod Sydkorea 18. januar 1997.

Titler
Tippeligaen
 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000 og 2001 med Rosenborg

Norsk pokalturnering
 1995 og 1999 med Rosenborg

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Norge
Fodboldspillere fra Rosenborg BK
Fodboldspillere fra Sogndal Fotball
Personer fra Trondheim

Jørn Jamtfall


Ioannis Spiteris OFMCap (grego Ιωάννης Σπιτέρης Ioánnis Spitéris; Corfu, 27 de agosto de 1940) é um capelão grego e arcebispo católico romano emérito da Arquidiocese de Corfu, Zakynthos e Cefalônia e Administrador Apostólico do Vicariato Apostólico de Tessalônica.

O arcebispo Ioannis Spiteris nasceu na cidade de Corfu, capital da ilha grega de Corfu. Vindo de uma grande família cristã, ele entrou em um mosteiro capuchinho depois de se formar na escola e fez seus primeiros votos monásticos em 10 de dezembro de 1963.

Depois de estudar teologia, foi ordenado sacerdote em 24 de julho de 1968 pelo arcebispo de Corfu, Antonios Varthalitis. Ele então completou um doutorado em teologia na Universidade de Friburgo. Mais tarde, ele recebeu uma posição de professor na Pontifícia Universidade Lateranense. Serviu como vigário e pároco em várias paróquias da ilha de Corfu, Atenas e Creta.

Em 22 de março de 2003 foi nomeado Arcebispo de Corfu, Zante e Cefalônia, a consagração episcopal ocorreu em 18 de maio de 2003 por Antonios Varthalitis, seu antecessor na Arquidiocese de Corfu; Os co-consagradores foram Nikolaos Foskolos, arcebispo de Atenas, e Frangiskos Papamanolis, bispo de Siros.

O cargo de Administrador Apostólico do Vicariato de Salónica, que está vago desde 1929, está também ligado ao Arcebispado de Corfu, que também ocupa Ioánnis Spitéris.

Em 14 de setembro de 2020, o Papa Francisco aceitou a renúncia de Ioannis Spiteris por motivos de idade.

Ver também

Arcebispos católicos da Grécia

Ioannis Spiteris


Saxtorph er en dansk slægt.

Slægten Saxtorph kan føres tilbage til sognepræst i Meierup ved Holstebro Ole Christensen Saxtorph (1694—1745), blandt hvis sønner skal nævnes rektor i Roskilde, justitsråd, magister Hans Christian Saxtorph (1726—87), sognepræst ved Københavns Sankt Nicolai Kirke Peder Saxtorph (1730—1803) og endelig professor Mathias Saxtorph (1740—1800). Den ældste af disse brødre var fader til regimentskirurg i København, senere livlæge hos prins Christian Frederik Saxtorph (1766—1808), hvis eneste, ugifte søn, Johan Christian Saxtorph (1797—1829), var konstitueret distriktskirurg i Nibe, og til rektor ved Odense Katedralskole, professor Jacob Saxtorph (1771—1850). Sidstnævntes søn var etatsråd, professor, Dr. med. Hans Christian Saxtorph (1813—75). Ovennævnte professor Mathias Saxtorphs søn, professor Johan Sylvester Saxtorph (1772—1840), var far til professor Mathias Hieronymus Saxtorph (1822—1900) og til jægermester Jacob Vilhelm Saxtorph til Frihedslund og Vosnæsgaard (1826—89). Sidstnævntes søn var professor, Dr. med. Johan Sylvester Peter Saxtorph (1851—1934).

Kilder

Slægter fra Danmark

Saxtorph


باريت : معدن مركب من كبريتات الباريوم
 كبريتات الباريوم : مركب كيميائي

صفحات مجموعات صيغ كيميائية غير عضوية مفهرسة
صيغ جزيئية
صيغ جزيئية غير عضوية

BaSO4


The Lewiston–Queenston Bridge, also known as the Queenston–Lewiston Bridge, is an arch bridge that crosses the Niagara River gorge just south of the Niagara Escarpment. The bridge was officially opened on November 1, 1962. It is an international bridge between the United States and Canada. It connects Interstate 190 in the town of Lewiston, New York to Highway 405 in the community of Queenston, Ontario.  The Lewiston–Queenston Bridge is a twin of the Rainbow Bridge at Niagara Falls and designed by Richard (Su Min) Lee.

Customs plazas are located on both ends of the bridge, with tolls only being charged on entering Canada ($5.00 USD or $6.50 CAD per passenger automobile). The bridge accepts E-ZPass electronic toll collection and houses the second Canadian E-ZPass collection facility, after the nearby Peace Bridge. Also, two duty-free stores are located between the two plazas.

The bridge permits no pedestrians, but licensed taxi service is permitted. The Lewiston–Queenston Bridge lacks expedited border clearance facilities for NEXUS and FAST card holders traveling from the United States into Canada, but does have a NEXUS lane for travel into the United States.

Gantries have lights indicating the direction of traffic as the lanes are reversible. Speed limit is posted in kilometres and miles per hour ( limit) along the bridge. Canadian and United States flags fly at the midpoint on the south side of the bridge.

Customs clearance and tolls
There is customs clearance on either side of the bridge.  The toll for use of the bridge is payable upon entering Canada only.
 Canada-bound:
 10 customs booths for cars/RVs
 5 customs booths for trucks
 Dedicated Bus Processing Lane
 parking area for trucks for inspections
 helipad
 6 toll booths
 US-bound:
 6 customs booths for cars/buses/RVs
 3 customs booths for trucks
 parking area for trucks for inspections

Passenger vehicles pay a toll only when entering Canada from the US. The cost is $5.00 USD or $6.50 CAD, as of August 1, 2022, payable by cash or E-ZPass.

High mast lighting is used on the Canadian side, with regular light standards used for bridge and the US side.

Previous suspension bridges

The first Queenston-Lewiston Bridge was built in 1851 by engineer Edward Serrell and wrecked by wind in 1864 (or 1854). Some of the cables were still in place as late as 1895. The road deck span was about . The suspension bridge design was unusual because the cables were attached to the cliff with only small towers. This made the road deck span shorter than the cable span of .

A second bridge called the Queenston-Lewiston Bridge, a suspension bridge was later constructed. Located   north of the current bridge, this suspension bridge was originally built near the present location of the Rainbow Bridge, and was moved to Queenston in 1898 by R.S. Buck and engineer L.L. Buck, after the completion of the Rainbow Bridge's predecessor, the Upper Steel Arch Bridge. The suspension bridge was dismantled in 1963 after the current bridge was completed and opened.

Reminders of the earlier bridge are still visible in the area. First is two columns that lie within the Earl W. Brydges Artpark State Park. Second is the original plaque, now located midspan alongside the road, right at the border between the two countries. The plaque is flanked by a US and a Canadian flag.

The supports are part of Owen Morrell's Omega, a steel sculpture and observation platform added in 1981. Two columns remain on the Canadian side at the foot of York Street in a wooded area now known as York Park.

Plane crash
On December 1, 1961, while the bridge was under construction, an F-100 fighter (variously reported as belonging to the United States Air Force or Air National Guard) caught fire just after taking off from a base near Niagara Falls, New York.  To protect people in the city, the pilot steered it into the Niagara River gorge before safely ejecting; but this aimed it near the construction site. It passed not far over the heads of workers near the site, missed a construction crane by about , and crashed into the gorge side about 600 feet beyond the bridge before falling into the river.

Border crossings
The crossing is the fourth-busiest on the Canada–United States border, with delays of up to two hours. It is on the most direct route connecting the US Interstate system to Toronto and Detroit. Canada replaced its border inspection facilities in 2011. The United States continues to use its original 1962 border inspection facilities; however, in 2016, it announced plans to spend $50million to upgrade the primary inspection facilities.  Construction was completed in 2022. Both facilities are open 24 hours per day, 365 days per year.  All commercial vehicles crossing between the US and Canada at the Niagara River must use this crossing.

See also
List of bridges documented by the Historic American Engineering Record in New York
List of bridges in Canada
List of bridges in the United States by height
List of Canada–United States border crossings
List of crossings of the Niagara River

References

External links

Niagara Falls Bridge Commission
Images from the Niagara Historic Digital Collections
Live Traffic Camera of Lewiston Queenston Bridge
Lewiston Queenston Bridge Collection of Images Niagara Falls Public Library (Ont.)

1962 establishments in New York (state)
1962 establishments in Ontario
Buildings and structures in Niagara-on-the-Lake
Bridges completed in 1962
Bridges in Niagara County, New York
Bridges on the Interstate Highway System
Bridges over the Niagara River
Canada–United States border crossings
Canada–United States bridges
Historic American Engineering Record in New York (state)
Interstate 90
Open-spandrel deck arch bridges in Canada
Open-spandrel deck arch bridges in the United States
Road bridges in New York (state)
Road bridges in Ontario
Roads with a reversible lane
Steel bridges in Canada
Steel bridges in the United States
Toll bridges in Canada
Toll bridges in New York (state)
Tolled sections of Interstate Highways
Transport in the Regional Municipality of Niagara

Lewiston–Queenston Bridge


نينتندو للتحليل الترفيه والتطوير   ، وتختصر (EAD)، كان أكبر قسم تطوير لشركة نينتندو. ومن أشهر المطورين شيغيرو مياموتو وتاكاشي تيزوكا، وهم بمثابة رؤساء أستديوهات EAD، وهم المسؤولان عن أي لعبة فيديو تفرج.

في 2015، تم دمج القسم مع نينتندو سوفتواير بلانينغ أند دفيلوبمنت لتأليف قسم نينتندو إنترتينمنت بلانينغ أند دفيلوبمنت.

روابط خارجية

مصادر

تأسيسات سنة 1983 في اليابان
تقسيمات وتوابع نينتندو
شركات ألعاب فيديو انحلت في 2015
شركات ألعاب فيديو أسست في 1983
شركات ألعاب فيديو سابقة
شركات ألعاب فيديو سابقة في اليابان
شركات يابانية انحلت في 2015
شركات يابانية أسست في 1983
مطورو ألعاب الطرف الأول

نينتندو إنترتينمنت أنالسيس أند دفيلوبمنت


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

 9. travnja: Olga Carević, hrvatska biokemičarka († )

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Biologija u 1925.


Onthophagus minettii é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por Moretto & Nicolas em 2002.

Referências

Ligações externas

minettii
Coleópteros descritos em 2002

Onthophagus minettii


Laccaria este un gen din încrengătura Basidiomycota în ordinul Agaricales și familia Hydnangiaceae cu aproximativ 75 specii (inclusiv subsecții și subcategorii 115, în Europa mult mai puține) de ciuperci găsite atât în zonele temperate, cât și în cele tropicale ale lumii. Toate speciile sunt simbionți micoriza, formând micorize pe rădăcinile arborilor, dar nu puține pot trăi de asemenea ca saprofiți. Deoarece unele dintre ele au capacitatea de a crește vegetativ și/sau germinali din basidiospori în cultură, ele sunt adesea folosite ca sisteme experimentale pentru studiul basidiomicetelor ectomicorizante. Tip de gen este Laccaria laccata.

Descriere

 Pălăria: este mică până la mărime medie, coloritul fiind preponderent viu, variază între ocru, roz, ruginiu, carneu, liliaceu și violet, dar, după ce este higrofană, își schimbă culoarea atunci când pierde sau absorbă apă.
 Lamelele: sunt groase și clar distanțate între ele, cu lamele intermediare și câteodată bifurcate, bombate până decurente la picior, adesea de aceiași culoare cu pălăria.
 Sporii: sunt elipsoidali până rotunzi cu o ornamentare verucoasă, cu țepi reticulați între ei, neamilozi (nu se decolorează cu reactivi de iod) și hialini (translucizi) sub microscop. Pulberea lor este albă.
 Piciorul: este mereu mai lung ca diametrul pălăriei, destul de subțire, fiind în cele mai multe cazuri plin, dar la vârstă gol pe dinăuntru, ceva fibros, cilindric, nu rar îndoit și sinuos și de aceeași culoare cu pălăria. Nu prezintă un inel.
 Carnea: este destul de subțire, mai fragedă în partea pălăriei și mai fibroasă în cea a piciorului, de culoarea pălăriei și piciorului respectiv. Mirosul tinde de la imperceptibil la slab aromatic sau de ciuperci, gustul este plăcut.

Speciile din genul Laccaria acumulează cesiu și sunt, prin urmare, în cazul unei contaminări radioactive, poluate de o radiație deosebit de puternică. În Laccaria amethystina, cele mai mari niveluri de radiații au fost măsurate după accidentul nuclear de la Cernobîl.

Speciile genului
Aici sunt listate 115 de specii (cu subcategorii și subsecții) ale genului Laccata conform Mycobank (E = se dezvoltă sigur (și) în Europa, vezi referințele la loc): Laccaria acanthospora, Laccaria affinis  (E), Laccaria alba, Laccaria altaica (E),  Laccaria amethystea,  (E), Laccaria amethysteo-occidentalis, Laccaria amethystina (E), Laccaria anglica, Laccaria angustilamella, Laccaria avachaensis, Laccaria bella, Laccaria bicolor (E), Laccaria bisporigera, Laccaria bisporigera, Laccaria bullipellis, Laccaria bullulifera, Laccaria caerulacea, Laccaria calosperma, Laccaria calospora, Laccaria canaliculata, Laccaria chibinensis, Laccaria chilensis, Laccaria cyanolamellata, Laccaria echinospora (E),  Laccaria edulis, Laccaria farinacea, Laccaria fibrillosa, Laccaria flavobrunnea, Laccaria fraterna (E), 0Laccaria galerinoides, Laccaria gibba, Laccaria glabripes, Laccaria globosa, Laccaria globosia, Laccaria gomezii, Laccaria goossensiae, Laccaria gruberi, Laccaria halosperma, Laccaria himalayensis, Laccaria hudsonii, Laccaria impolita, Laccaria japonica, Laccaria kalosperma, Laccaria laccata (E), Laccaria laccatina, Laccaria lateritia (E), Laccaria lilacina, Laccaria longipes, Laccaria lutea, Laccaria macrocystidiata, Laccaria maritima (E),  Laccaria masoniae, Laccaria masonii, Laccaria montana, Laccaria moshuijun, Laccaria murina, Laccaria nana, Laccaria negrimarginata, Laccaria nigra, Laccaria nobilis, Laccaria oblongospora, Laccaria ochropurpurea, Laccaria ochrosquamulosa, Laccaria ohiensis (E), Laccaria olivaceogrisea, Laccaria paraphysata, Laccaria porphyrodes, Laccaria procera, Laccaria proxima (E),  Laccaria proximella, Laccaria pruinosipes, Laccaria pruinosispes, Laccaria pseudomontana, Laccaria pulchella, Laccaria pumila, Laccaria purpureobadia (E),  Laccaria roseoalbescens, Laccaria rubroalba, Laccaria salmonicolor, Laccaria scotica, Laccaria scotica, Laccaria sect. Amethystinae, Laccaria sect. Bisporae, Laccaria sect. Laccaria, Laccaria sect. Maritimae, Laccaria sect. Obscurae, Laccaria sect. Purpureobadia, Laccaria sect. Violacei, Laccaria singeri, Laccaria spodophora, Laccaria stellata, Laccaria striatula (E), Laccaria subgen. Laccaria, Laccaria subgen. Maritimae, Laccaria sublaccata, Laccaria subsect. Amethystinae, Laccaria subsect. Bisporae, Laccaria subsect. Laccaria, Laccaria tetraspora, Laccaria tortilis (E), Laccaria tortilis f. tortilis, Laccaria transilvanica, Laccaria transsilvanica, Laccaria trichodermophora, Laccaria trullisata, Laccaria vinaceo-avellanea, Laccaria vinaceoavellanea, Laccaria vinaceobrunnea, Laccaria vinaceorosea, Laccaria vinosofusca, Laccaria violaceibasis, Laccaria violaceonigra, Laccaria vulcanica

Speciile genului în imagini (selecție)

Valorificare
Speciile acestui gen sunt cu toate comestibile și mai mult sau mai puțin gustoase.

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto: "Der große Pilzführer", vol. 1-7, vezi sub "Note"
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "700 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau - Stuttgart 1979 și 1980, p. 430, ISBN 3-85502-0450
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas" ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Dénes Pázmány: "Especes de Laccaria en Transilvanie", în: "Notulae Botanicae Horti Agrobotanici", vol. 20-21, Cluj-Napoca 1994
 Dénes Pázmány (Str. Grădinarilor 14/15, RO-3400 Cluj-Napoca): "Zur Systematik der Gattung Laccaria Bk. et Br.", în: "Zeitschrift für Mykologie", nr. 60 (1), Frankfurt am Main 1994

Legături externe

 Informații și imagini despre genul Laccaria, film în limba engleză

Laccaria
Micoriză
Ciuperci saprofite
Ciuperci comestibile
1883 în știință

Laccaria


Der Wilhelmshäuser Bach ist ein etwa 10,2 km langer, südwestlicher und orographisch linker Zufluss der Werra im Werra-Meißner-Kreis im Nordosten von Hessen (Deutschland).

Verlauf
Der gänzlich im Geo-Naturpark Frau-Holle-Land (Werratal.Meißner.Kaufunger Wald) verlaufende Wilhelmshäuser Bach entspringt am Mühlenstein, einem  hohen Berg des Kaufunger Waldes. Seine Quelle befindet sich auf der Ostflanke des Berges in der Taleinkerbung Seemeinersgraben auf etwa  Höhe.

Das im Oberlauf auch Berksbach (auch als linker Quellbach bezeichnet) genannte Fließgewässer verläuft anfangs durch den Seemeinersgraben und dann nach Nordosten. Ab Aufnahme des aus Richtung von Oberroßbach bzw. vom Bilstein kommenden Mittelbachs (auch als rechter Quellbach bezeichnet) heißt es nur noch Wilhelmshäuser Bach und ist von dort an 6,95 km lang. Etwas unterhalb dieser auf etwa  Höhe gelegenen Bachvereinigung durchfließt es Roßbach.

Fortan fließt der Bach im Kleinalmeröder Hügelland nordwärts entlang der Landesstraße 3389. Anschließend verläuft er nordostwärts entlang der Kreisstraße 65 durch Ellingerode. Nach der Einmündung des von Kleinalmerode kommenden Krumbachs (Krummbach) fließt der Bach nordostwärts entlang der L 3237.

Zuletzt läuft der Wilhelmshäuser Bach nordwestlich an Witzenhausen vorbei, um etwas nördlich davon nach Unterqueren der L 3238 (mit Werratal-Radweg) auf etwa  Höhe in die Werra zu münden.

Einzugsgebiet und Zuflüsse
Zu den Zuflüssen des Wilhelmshäuser Bachs, dessen Einzugsgebiet 19,571 km² groß ist und sich von etwa  Höhe an seiner Mündung und  Höhe am Bilstein erstreckt, gehören bachabwärts betrachtet mit orographischer Zuordnung (l = linksseitig, r = rechtsseitig), Gewässerlänge, Mündungsort mit Bachkilometer des Wilhelmshäuser Bachs und Einzugsgebietsgröße:
 Berksbach (l; auch als Quellbach bezeichnet; 3,25 km), oberhalb Roßbach, km 6,95 (3,775 km²)
 Mittelbach (r; auch als Quellbach bezeichnet; 3,1 km), oberhalb Roßbach, km 6,95 (3,598 km²)
 Krumbach (l; auch Krummbach genannt; 2,4 km), unterhalb Ellingerode, km 2,55 (2,805 km²)

Einzelnachweise

Gewässer im Werra-Meißner-Kreis

Wilhelmshäuser Bach


ඒක පක්ෂ

ඒක පක්ෂ ක්‍රමය දී බලය හැදෑරීමට නෛතිකව අවසර ඇත්තේ එක් පක්ෂයකට පමණි.කුඩා පක්ෂ වලට සමහර අවස්ථාවන්වලදී ඉඩ ලැබුණද නීතියට අනුව ඔවුන් බලවත් පක්ෂයේ නායකත්වය පිළිගත යුතුය.මෙම පක්ෂය සෑමවිටම ආණ්ඩුවට සමාන නොවුණත් සමහර විට ආණ්ඩුවේ තනතුරු වලට වඩා පක්ෂයේ තනතුරු බලවත් විය හැක.චීනය වැනි කොමියුනස්ට් රාඡ්‍යයන් ,ජර්මනිය වැනි ෆැසිස්ට් රාඡ්‍යයන් උදාහරණ ලෙස දැක්විය හැකිය. මේ අනුව ඒක පක්ෂ ක්‍රමය සාමාන්‍යයෙන් ඒකාධිපතිවාදයට සහ ප්‍රජා පීඩනයට සමාන කොට සැලකේ.

ප්‍රබල පක්ෂ

ප්‍රබල පක්ෂ ක්‍රමයකදී පක්ෂවලට ඉඩ ලැබී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සම්ප්‍රදායක් බිහි වුවද අනෙකුත් පක්ෂවලට බලය ලබා ගැනීමට ඉඩක් නැතැයි සැලකේ. සමහර අවස්ථාවලදී දේශපාලන,සමාජ හා ආර්ථික තත්ත්ව සහ මහජන මතවාද මෙයට හේතුවේ.තවත් සමහර අවස්ථාවලදී එනම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය එතරම් තහවුරු වී නැතිවිට,රාජ්‍ය අනුග්‍රහය හා මැතිවරණ දූෂණ යොදාගනමින් අධිපති පක්ෂය බලයේ රැදේ.මෙවන් විට ඒක පක්ෂ ක්‍රමය සහ ප්‍රබල පක්ෂ ක්‍රමය අතර වෙනස අතුරුදහන්වේ. ප්‍රබල පක්ෂ ක්‍රමයට උදාහරණ ලෙස සිංගප්පූරුවේ " පීපල්ස් ඇක්ෂන් පාටි " සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ "ඇෆ්‍රකන් නැෂනල් කොංග්‍රසය " දැක්විය හැක. ප්‍රබල ඒක පක්ෂ ක්‍රමක් 1990 දශකය දක්වා මෙක්සිකෝවේ "ඉන්ස්ටිටියුශනල් රෙවලුෂණරි පාටි " පැවති අතර ඩි‍මොක්‍රටික් පක්ෂය හරහා ඇමරිකාවේ 1930 සිට 1970 දක්වා පැවතුණි. "පාටි ඕෆ් ද ෆන්ක්ෂනල් ගෲප්ස් " හරහා 1970 සිට 1998 දක්වා ඉන්දුනිසයාවේ ද පැවතී ඇත.

ප්‍රධාන දෙපක්ෂය

එක්සත් ජනපදය හා ජැමෙයිකාව වැනි පක්ෂ දෙකක් පවත්නා රටවල තුන්වන පක්ෂයක් යටතේ තරඟ කොට මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණය කිරීම ඉතා අසීරු කරුණකි. බොහෝ විට මෙහිදී එක් දක්ෂිණාංශික සන්ධානයක් සහ එක් වාමාංශික සන්ධානයක් දක්නට ලැබේ. එහෙත්, මෙබඳු රටවල සියලූ පක්ෂ ඇතුළත්ව සකස් වන පුළුල් සන්ධානයන් ද දක්නට ලැබේ.

බහුවිධි ඡන්ද ක‍්‍රමය (එක්සත් ජනපදය වැනි) සාමාන්‍යයෙන් පක්ෂ දෙකක් සහිත ක‍්‍රමයක් කරා මඟ පාදන අතර, මෙය මවුරිස් ඩුවර්ජර් (Maurice Duverger) විසින් ඩුවර්ජර්ගේ නීතිය ලෙස ද හඳුන්වා දී තිබේ.

බහු පක්ෂ

බහුපක්ෂ ක්‍රමය යනු පක්ෂ දෙකකට වැඩියෙන් තරග කරන ක්‍රමයකි.

ප්‍රබල පක්ෂ දෙකකට අමතරව සාර්ථක තුන්වන පක්ෂයක්ද පවතින රටවල් බහු පක්ෂ ක්‍රමයට ගැනේ. උදාහරණ ලෙස කැනඩාව,අයර්ලංතය සහ එක්සත් රාජධානිය දැක්විය හැක. මෙම තෙවන පක්ෂය මැතිවරණවලදී දෙවන ස්ථානය ලබාගන්නා අතර එය ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකට තර්ජනයක් වූවත් තවමත් රජයක් පිහිටුවා ගෙන නැත.මෙවන් පක්ෂයක් විශේෂයෙන් වැදගත් වනුයේ එහි සහයෝගයන් හෝ විරෝධයෙන් සුළුතර රජයක් පවත්වා ගැනීමට හෝ නිමා කිරීමට හැකි බැවිනි.

පක්ෂ තුනම එකම කාලයක බලයට පත්වන අවස්ථා දුබලය.එවැනි අවස්ථාවකට  උදාහරණයක් ලෙස ෆින්ලන්තය දැක්විය හැකිය.
කොලොම්බියාව ද්වී පක්ෂ ක්‍රමයක් පැවති රටක් වුව ද 2002 මැතිවරණයෙන් පසු ඇල්වරෝ උරිවේගේ දර්ශනය නිසා එම රජයට පක්ෂ හයකට නායකත්වය දීමට අවස්ථාව හිමිවිය.

පක්ෂ තුනක් හෝ වැඩි ගණනක් පවතින විට දී සුලබව සිදුවන්නේ කිසිම පක්ෂයකට බහුතරයක් ලබාගත නොහැකි වීමයි. ඔවුන් එකිනෙකා සමග එක්වී සන්ධාන ගත රජයන් පිහිටු වීමය. අයර්ලන්තයේ සහ ජර්මනියේ මෙය සිදුව ඇත. සන්ධාන ගත රජයක ප්‍රධාන දුර්වලකම වන්නේ එය අස්ථාවර වීම සහ වෙනස්කම් නිසා අනතුරුවලට භාජන වීමට හැකවීමය.

තුළත බහු පක්ෂ ක්‍රමය

වර්තමාන එක්සත් ජනපදයේ පවත්නා මෙන්ම ද්වීපක්ෂ ක්‍රමයක් නවීකරනය කර ඡන්දදායකයාගේ අදහස් වඩා හොදින් පෙන්නුම් කිරීම සඳහා ප්‍රතිශේධන ඡන්ද බලයක් ලබාදීමෙන් තුලිත බහුතර ඡන්ද ක්‍රමයකට ළගාවිය හැකි බව ඩොනල්ඩ් ආතර් ක්‍රොනෝස් විසින් සිදුකරන ලද අධ්‍යනයන්වලින් හෙළිවී ඇත.සම්ප්‍රදායික සරල බහුතර ඡන්ද ක්‍රමයේ ඇති දුර්වලකම් නම් එක් අපේක්ෂකයෙකු පත්වීම වැලැක්වීම උත්සාහ කිරීමේ දී ඉහලින් සිටින අපේක්ෂකයෙකුට ව්‍යාජ ප්‍රතිජානන ඡන්දයක් හිමිවීමය. තුලිත බහුතර ක්‍රමයකදී ඡන්දදායකයාට තම සැබෑ ප්‍රතිශේදන ඡන්දය සටහන් කිරීමට අවස්ථාවක් හිමිවන බැවින් ප්‍රතිජානන ඡන්ද මතු නොවේ.

තුලිත බහු පක්ෂ ක්‍රමයක් මගින් ප්‍රසිද්ධ වූ එහෙත් ජනප්‍රිය නොවන අපේක්ෂකයෙකුගේ මැතිවරණ ජය ගැනීම වැල‍කේ. එසේ වන්නේ ඔහුට අකමැති ඡන්දදායකයන්ට වඩා නිවරදිව සිය කැමැත්ත ලකුණු කිරීමට අවස්ථාවක් හිමිවන බැවිනි.මේ සඳහා ප්‍රතිශේදන ඡන්ද මෙන්ම ප්‍රතිජානන ඡන්දද වැදගත් වේ. තුලිත වීම සදහා මැතිවරණයක දී සියළු ඡන්දදායකයින්ට මෙම අවස්ථාව ලැබිය යුතුය.පක්ෂ දෙකකට පමණක් අසාධාරණ වාසීන් ගෙන දෙන ප්‍රතිචාර ලුපයද මේ හරහා ඉවත් කෙරේ.සාම්ප්‍රදායික සරල බහුතර ක්‍රමයේ දී ප්‍රතිජානන ඡන්ද පමණක් ලබාදිමට හැකි විට ඡන්දදායකයා ප්‍රතිශේදන මනාපයක් නියෝජනය කිරීමට උත්සාහ දැරීමේ මෙම ප්‍රතිචාර ලුපය ඇතිවේ.ප්‍රතිවිරුද්ධ අපේක්ෂකයාගේ ජයග්‍රහන අවම වන විකල්ප තෝරා ගැනීමට මෙහිදී ඡන්ද දායකයාට අවස්ථාවක් ලැබේ.එය උදාහරණයකින් මෙසේ සලකා බැලිය හැකිය.සාමාන්‍ය දිර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇති පක්ෂයකින් අපේක්ෂකයින්ගේ ජය ලැබීම සිදුවේ.වෙනත් අපේක්ෂකයකුට පරාජය කරවීමට ඡන්දදායකයාට කළ හැකි එක් කර්යයක් වනුයේ එවන් ඉතිහාසයක් සහිත පක්ෂයකට ඡන්දය දීමයි.ඔහු අකමැති අපේක්ෂකයා ඉදිරිපත් වන්නේ දීර්ඝතම ඉතිහාසක් ඇති පක්ෂයකින් නම්,ඡන්දදායකයා කල යුත්තේ දෙවන දීර්ඝතම ඉතිහාසය සහිත පක්ෂයට ඡන්දය ලබා දීමයි. මේ අනුව ඉතිහාසයක් ගොඩනගාගත් පක්ෂ දෙකකට පමණක් ප්‍රරෝහණ ශක්තියක් පවතින අතර ප්‍රතිචාර ලුපයෙන් වාසි ලබන ඡන්දධායකයන්ට එය අහිමිවේ.

ප්‍රතිශේදන ඡන්ද ක්‍රමයක් මහජන ඡන්දයට හෝ මැතිවරණ විද්‍යාල ඡන්දයක් සදහාද භාවිතා කල හැක. මැතිවරණ විද්‍යාලය මහජන ඡන්දය නියෝජනය කරන්නේ නම්, විද්‍යාලයට මෙන්ම,මහජනතාවට ද තුලිත මැතිවරණ අවස්ථාව ලබාදිය යුතුය.

පක්ෂ විරහිත බව

පක්ෂ රහිත ක‍්‍රමයක් තුළ පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂ නොපවතින අතර, සමහර අවස්ථාවලදී පවත්නා දේශපාලන පක්ෂ මත නීතිමය සීමාවන් දක්නට ලැබේ. මෙම ක‍්‍රමය තුළ සෑම අපේක්ෂකයකුම තම පෞද්ගලික සුදුසුකම් මත තේරී පත් වේ. ව්‍යවස්ථාදායකය තුළ විධිමත්ව පක්ෂ නිර්මාණය වන ආකාරය දක්වා නොමැත. ජෝර්ජ් වොෂින්ටන්ගේ පරිපාලනය සහ එක්සත් ජනපද කොන්ග‍්‍රසයේ පළමු සැසිවාර අපක්ෂපාති ඒවා විය. එසේම, වොෂින්ටන් තම සමුගැනීමේ කතාව තුළ ද දේශපාලන පක්ෂවලට එරෙහිව කතා කළේය. එක්සත් ජනපදයේ වර්තමාන එකම පක්ෂ විරහිත ආණ්ඩුක‍්‍රමය වන්නේ නෙබුස්කා හි (Nebraska) ඒක මණ්ඩල ව්‍යවස්ථාදායකයයි. බොහෝ නගර හා කෝරළ ආණ්ඩු පක්ෂ රහිත ය. කැනඩාවේ, වයඹ දිග කලාපයන්හි ව්‍යවස්ථාදායකයන් සහ නුනාවුට් (Nunavut) හි පවතින්නේ පක්ෂ රහිත ක‍්‍රමයකි. මෙය වඩාත් ජනප‍්‍රිය වන්නේ රාජ්‍යයෙන් පිටත ආයතන තුළය. දේශපාලන පක්ෂවලට විරුද්ධ යම් නීතියක් පවතින්නේ නම් මිස, මෙබඳු ක‍්‍රම තුළ ද පසුකාලීනව පක්ෂ බවට පරිවර්තනය විය හැකි බොහෝ බෙදීම් දක්නට ලැබේ.

සටහන්

භාහිර සබැඳි
 A detailed bibliography
 "Psephos," archive of recent electoral data from 182 countries

Political party systems
Comparative politics
Political history of the United States
ඡන්ද විමසීම්
දේශපාලන පක්ෂ

දේශපාලන පක්ෂ ක්‍රම


Raški zaljev zaljev je na istočnoj obali Hrvatske Istre jugozapadno od Labina. Donji je dio nekadašnje doline rijeke Raše, koji je potopljen mlađim postglacijalnim izdizanjem morske razine.

Dug je oko 12 km, prosječne širine približno 1 km. Dubina zaljeva varira od 44 m na ulazu u zaljev do 10 m kraj luke Bršica; dalje prema ušću nastavljaju se pličine s dubinama manjim od 3 m. Raša svojim nanosima postupno zatrpava zaljev, što se može primjetiti duž zapadne obale. Strane Raškoga zaljeva su strme i nepristupačne, građene uglavnom od vapnenca, a obrasle su oskudnom sredozemnom vegetacijom.

Povijest
U 1. tisućljeću pr. Kr. Raški zaljev i rijeka Raša bili su granica između Histra i Liburna. U doba Rimskoga Carstva Raša je bila granično područje između Italije i Ilirika. Cesta koja je povezivala Polu s Tarsaticom nije prolazila današnjom trasom, već preko Raškoga zaljeva. Srednjovjekovno hrvatsko kraljevstvo se također protezalo do rijeke Raše. Važnost Raškoga kanala raste u 14. st., kada se gradi utovarna luka za ugljen Bršica. Za talijanske uprave započela je melioracija donje doline Raše, koja se s vremenom pretvara u plodno tlo. Nakon 1945. luka Bršica proširena je izgradnjom terminala za drvo i stoku.

Poveznice

 Raša
 Istra
 zaljev

Zaljevi u Hrvatskoj

Raški zaljev


Les guerres russo-ukrainiennes sont les conflits armés entre des États ou mouvements nationaux ukrainiens d'une part, et des États russes d'autre part, qui se sont déroulés par intermittence au cours des derniers siècles. La dernière guerre russo-ukrainienne a commencé en 2014 et se poursuit à ce jour.

Pour la partie ukrainienne, la plupart des guerres visaient à établir ou défendre l'indépendance, pour la partie russe, à placer ce territoire sous son contrôle.

Chronologie des guerres russo-ukrainiennes

Combats entre Russie et Cosaques
 1610 : lors de la guerre polono-russe (1609-1618), des cosaques font partie des troupes de Hetman Żółkiewski qui prennent Moscou.
1633 : pendant la guerre de Smolensk, des troupes cosaques de Timothée Orendarenko accompagnent l'armée polonaise à Smolensk.
1658-1662 : au sein de la guerre russo-polonaise (1654-1667), combats entre l'État cosaque de l'Hetman Ivan Vyhovsky et l'armée russe du prince Troubetskoï (Bataille de Konotop) puis de nouveau sous Iouri Khmelnytsky, à la suite de la bataille de Tchoudniv, avant qu'il soit finalement battu en 1662.
1672 : expédition du prince russe Grigory Romodanovsky en soutien au chef cosaque Ivan Samoïlovitch contre Petro Dorochenko, aboutissant au siège de Tchyhyryne et à l'abdication de Dorochenko.

 1708-1709 : durant la grande guerre du Nord (1700-1721), alliance d'Ivan Mazepa avec Charles XII de Suède, qui se termine à la bataille de Poltava.

 1768 : soulèvement des Haïdamaks (Koliivshchyna (en)) réprimé par les Russes et les Polonais.

République populaire ukrainienne
 1917-1921 : guerre d'indépendance ukrainienne, confrontation multipartite entre l'Armée populaire ukrainienne, les Armées blanches et l'Armée rouge (guerre soviéto-ukrainienne).
 l'invasion soviétique de l'Ukraine, janvier à juin 1919.
 la première campagne d'hiver, décembre 1919 à mai 1920.
 l'opération Kiev, avril à juin 1920.
 la seconde campagne d'hiver, octobre à novembre 1921.

Ukraine indépendante (après 1991)
 Guerre russo-ukrainienne (depuis 2014) : guerre hybride de la fédération de Russie en Ukraine puis guerre ouverte et invasion générale de l'Ukraine à partir de 2022
 Annexion de la Crimée par la Russie en 2014
 Guerre du Donbass
 Cyberguerre russo-ukrainienne
 Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022

Notes et références

Bibliographie
 Brekhunenko V., Kovalchuk V., Kovalchuk M., Kornienko V. Invasion « fraternelle ». Les guerres de la Russie contre l'Ukraine des XII-XXI siècles. / sous la direction générale de V. Brehunenko. NAS d'Ukraine. Institut d'archéographie ukrainienne et d'études des sources nommé d'après M. S. Hrouchevski . -K., 2016. - 248 p.

Relations entre la Russie et l'Ukraine
Guerre d'indépendance
Guerre impliquant la Russie
Guerre impliquant l'Ukraine

Guerres russo-ukrainiennes


Osman Jovan Kakay (Westminster, 25 de agosto de 1997) é um futebolista serra-leonês nascido na Inglaterra que atua como lateral-direito. Atualmente joga pelo Queens Park Rangers.

Carreira
Formado nas categorias de base do Queens Park Rangers, onde atuou durante 10 anos, Kakay foi promovido ao elenco profissional em 2015, quando assinou seu primeiro contrato profissional. Em janeiro de 2016, foi emprestado ao Livingston (Escócia), onde fez sua estreia como profissional um dia depois, contra o Dumbarton, pela segunda divisão nacional. Pelos Leões, foram 12 partidas disputadas (10 pela segunda divisão e 2 pela Scottish Challenge Cup).

Reintegrado ao elenco do QPR, sua estreia pelo clube foi na Copa da Liga Inglesa de 2016–17, enfrentando o Rochdale. Até 2020 (contabilizando todas as competições), Kakay jogou apenas 19 vezes. A maior sequência de jogos do lateral foi na temporada 2020–21, quando entrou em campo 29 vezes e fez 2 gols, o primeiro na derrota por 3 a 2 para o Plymouth Argyle - durante o período, foi emprestado para Chesterfield e Partick Thistle.

Carreira internacional
Kakay estreou pela seleção de Serra Leoa em setembro de 2018, contra a Etiópia, pelas eliminatórias da Copa das Nações Africanas do ano seguinte.

Convocado para a edição de 2021 (a primeira disputada pelo país desde 1996), foi titular nos 3 jogos dos Leone Stars, que ficaram na terceira posição do grupo E, com 2 pontos (empates com Argélia e Costa do Marfim e derrota para a Guiné Equatorial), caindo ainda na primeira fase.

Links
 Perfil de Osman Kakay - OGol.com.br

Naturais de Westminster
Futebolistas da Serra Leoa
Futebolistas afro-britânicos
Ingleses de ascendência nigeriana
Futebolistas do Queens Park Rangers F.C.
Futebolistas do Chesterfield F.C.
Jogadores da Seleção Serra-Leonesa de Futebol
Jogadores do Campeonato Africano das Nações de 2021

Osman Kakay


Foye ist der Familienname folgender Personen:

 Louis de La Foye (1781–1847), französischer Naturwissenschaftler
 Randy Foye (* 1983), US-amerikanischer Basketballspieler

Siehe auch:
 Foy

Foye


Bivouac es el segundo álbum de la banda Punk rock Jawbreaker. Fue lanzado en 1992 por la discográfica Tupelo Records en conjunto con Communion Records. Este álbum fue lanzado en dos formatos: uno en LP y el otro en CD.

Lista de canciones

LP Versión
 "Shield Your Eyes" - 3:10
 "Big" - 5:06
 "Sleep" - 4:06
 "Donatello" - 3:03
 "P.S. New York Is Burning" - 5:08
 "Like a Secret" - 4:11
 "Chesterfield King" - 3:55
 "Parabola" - 3:06
 "Bivouac" - 10:06

CD Versión
 "Shield Your Eyes" - 3:10
 "Big" - 5:06
 "Chesterfield King" - 3:55
 "Sleep" - 4:06
 "Donatello" - 3:03
 "Face Down" - 3:06
 "P.S. New York Is Burning" - 5:08
 "Like a Secret" - 4:11
 "Tour Song" - 4:39
 "You Don't Know…" - 2:35
 "Pack It Up" - 2:51
 "Parabola" - 3:06
 "Bivouac" - 10:06

Referencias

Álbumes de 1992
Álbumes de punk rock
Álbumes en inglés

Bivouac (álbum)


آرثر إنجرام بورمن هو سياسي أمريكي يمنتمي إلى الحزب الجمهوري، ويعد أول حاكم على ولاية فرجينيا الغربية بعدانضمام الولاية إلى الاتحاد الأمريكي. ولد آرثر انجرام بورمن في 24 تموز من سنة 1823 م في ولاية بنسلفانيا الأمريكية. درس «بورمن» القانون وبدأ حياته المهنية بصفته محامي في ولاية فرجينيا. بعد انضمام فرجينيا الغربية إلى الاتحاد الأمريكي في سنة 1863 انتخب بورمن كاول حاكماً على ولاية فرجينيا الغربية، واستمر في منصبه كحاكم على الولاية إلى سنة 1869 حيث استقال من منصبه كحاكم للولاية بعد انتخابه كعضو في مجلس الشيوخ الأمريكي واستمر آرثر إنجرام بورمن في منصبه كعضو في مجلس الشيوخ الأمريكي إلى سنة 1875. توفي بورمن في 19 نيسان من سنة 1896 في ولاية فرجينيا الغربية.

مراجع

أشخاص من مقاطعة تايلر (فيرجينيا الغربية)
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الجمهوري
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من فرجينيا الغربية
جمهوريون من ولاية فيرجينيا الغربية
حكام ولايات أمريكية من الحزب الجمهوري
حكام ولاية فرجينيا الغربية
سياسيون أمريكيون في القرن 19
مستقيلون من مناصبهم
مواليد 1823
ميثوديون أمريكيون
ميثوديون من فيرجينيا الغربية
وفيات 1896
وفيات في باركرسبورغ
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الجمهوري من فيرجينيا الغربية

آرثر إنجرام بورمن


මෙහි දැක්වෙන්නේ වෛද්‍ය අචාරධර්ම හා සබැඳි ගැටලු (Medical ethics) ලැයිස්තුවකි.

පර්යේෂණ

මූලාශ්‍ර

List of medical ethics cases


Beşiktaş Kültür Merkezi (BKM), Necati Akpınar ve Yılmaz Erdoğan'ın girişimleri sonucu, 11 Kasım 1994 tarihinde İstanbul, Beşiktaş'ta bulunan eski Mıstık Sineması'nın tiyatro salonuna dönüştürülmesiyle kuruldu.

Prömiyer
İstanbul'da yaşanan salon sıkıntısına çözüm getirmek, geniş ve tecrübeli oyuncu kadrosu ile farklı projelere imza atmak amacıyla yola çıkan BKM, 24 Şubat 1995'te prömiyeri yapılan Otogargara adlı oyunla "perde" dedi. Bu oyun 464 kez sahnelenerek yaklaşık 558.000 kişi tarafından izlendi.

Diğer eserler
Yılmaz Erdoğan'ın kaleminden çıkan Sen Hiç Ateşböceği Gördün Mü? toplam 9 ödül aldı, 504 temsil ile 567.380 kişi tarafından izlendi. BKM, Bana Bir Şeyhler Oluyor oyunu ile de 600.000 izleyiciyi tiyatro salonuna çekmeyi başardı.

BKM, 2004 yılında Haybeden Gerçeküstü Aşk'''ı sahneye koydu. Cebimde Kelimeler, Bir Tat Bir Doku, İnadına Yaşamak, Ata Demirer Tek Kişilik Dev Kadro, Cmylmz, Ata Demirer Show da BKM'deki tek kişilik oyunlar arasındadır.

Çocuk tiyatrosu
BKM kurulduğu günden itibaren tiyatronun çocukların gelişiminde önemli bir etkisi olduğunu biliyor ve çocukları tiyatroya çekmek istiyordu. Bu amaçla 2004-2005 sezonunda çocuklara yönelik oyunlara başladı:
Palyaçolar
Sizinkiler
Dünya Kaç Bucak
Altın Çiçeğin Peşinde

 BKM Film
11 Kasım 1994'te Yılmaz Erdoğan ve Necati Akpınar tarafından kurulan Beşiktaş Kültür Merkezinin bünyesinde faaliyet gösteren yapım ve dağıtım şirketidir.

 Yapımları
 Sinema filmi Vizontele (2 Şubat 2001)Vizontele Tuuba (23 Şubat 2004)G.O.R.A (11 Aralık 2004)Organize İşler (23 Aralık 2005)Hokkabaz (20 Ekim 2006)Beynelmilel (29 Aralık 2006)Neşeli Hayat (27 Kasım 2009)Eyyvah Eyvah (26 Şubat 2010)Çok Filim Hareketler Bunlar (26 Mart 2010)Eyyvah Eyvah 2 (7 Şubat 2011)Çınar Ağacı (18 Mart 2011)Gişe Memuru (6 Mayıs 2011)Kurtuluş Son Durak (6 Şubat 2012)Berlin Kaplanı (27 Şubat 2012)Sen Kimsin? (2 Mart 2012)Gergedan Mevsimi (26 Ekim 2012)Düğün Dernek (6 Ocak 2013)Hükümet Kadın (1 Şubat 2013)Kelebeğin Rüyası (22 Şubat 2013)Hükümet Kadın 2 (8 Kasım 2013)Ayas (22 Kasım 2013)Patron Mutlu Son İstiyor (1 Ocak 2014)Eyyvah Eyvah 3 (31 Ocak 2014)Silsile (7 Mart 2014)Deliha (14 Kasım 2014)İncir Reçeli (17 Kasım 2014)Bana Masal Anlatma (9 Şubat 2015)Kocan Kadar Konuş (20 Mart 2015)Niyazi Gül Dörtnala (8 Mayıs 2015)Kara Bela (18 Eylül 2015)Hayat Öpücüğü (9 Ekim 2015)Düğün Dernek 2: Sünnet (4 Aralık 2015)Kocan Kadar Konuş Diriliş (1 Ocak 2016)Dedemin Fişi (22 Şubat 2016)Annemin Yarası (11 Mart 2016)Küçük Esnaf (8 Nisan 2016)El Değmemiş Aşk (9 Eylül 2016)Bir Baba Hindu (30 Eylül 2016)Ekşi Elmalar (28 Ekim 2016)Görümce (2 Aralık 2016)Olanlar Oldu (6 Ocak 2017)Fırıldak Ailesi (3 Şubat 2017)İstanbul Kırmızısı (3 Mart 2017)Tatlım Tatlım (17 Mart 2017)Kolonya Cumhuriyeti (21 Nisan 2017)Yol Arkadaşım (27 Ekim 2017)Sen Kiminle Dans Ediyorsun? (17 Kasım 2017)Aile Arasında (1 Aralık 2017)Acı Tatlı Ekşi (22 Aralık 2017)Deliha 2 (12 Ocak 2018)Cebimdeki Yabancı (2 Şubat 2018)Düğüm Salonu (16 Mart 2018)Bizim Köyün Şarkısı (30 Mart 2018)Kral Şakir: Oyun Zamanı (11 Mayıs 2018)Yol Arkadaşım 2 (12 Ekim 2018)Anons (19 Ekim 2018)Napoli'nin Sırrı (26 Ekim 2018)Hedefim Sensin (30 Kasım 2018)Can Dostlar (18 Kasım 2018)Organize İşler Sazan Sarmalı (20 Kasım 2018)Öldür Beni Sevgilim (1 Mart 2019)Aykut Enişte (24 Mayıs 2019)Kral Şakir: Korsanlar Diyarı (4 Ekim 2019)Güzelliğin Portresi (13 Aralık 2019)Gamonya: Hayaller Ülkesi (10 Ocak 2020)Bayi Toplantısı (21 Şubat 2020)Aykut Enişte 2 (3 Aralık 2021)
Hazine (4 Kasım 2022)
 Hava Muhalefeti (14 Nisan 2023)

 Televizyon programları
 Bir Demet Tiyatro (1995-2002, 2006-2007, Star TV ve atv)
 Korsan TV (2001-2004, Star TV)
 Çok Güzel Hareketler Bunlar (2008-2011, Kanal D)
 5'er Beşer (2011, atv)
 İnsanlar Alemi (2012, Star TV)
 Güldür Güldür Show (2013-günümüz, FOX, Show TV)
 Arkadaşım Hoşgeldin (2013-2015, Kanal D)
 Buyur Burdan Bak (2015, Kanal D)
 Eğlendirme Dairesi (2015, Star TV)
 Güldüy Güldüy Show (2016-2018, Show TV)
 Buyur Bi'De Burdan Bak (2016, 2018, TV8)
 Çok Güzel Hareketler 2 (2019-günümüz, Kanal D, Star TV)

 Televizyon filmi Hızlı Adımlar (2004)

 İnternet dizisi Bir İhtimal Daha Var (Yakında, Netflix)Aktris (2023, Disney+)Doğu (2021-günümüz, BluTV)Sesli Güldüm (2021, Exxen)50m2 (2021, Netflix)Jet Sosyete (2018-2020, Star TV, TV8 ve puhutv)Bartu Ben (2018, BluTV)

 İnternet filmi
 9 Kere Leyla (2020, Netflix)Sen Hiç Ateşböceği Gördün mü? (2021, Netflix)Kin (2021, Netflix)
 Babamın Kemanı (2022, Netflix)
 Aşkın Kıyameti (2022, Netflix)
 Gönül (2022, Netflix)
 Yılbaşı Gecesi (2022, Disney+)
 Bursa Bülbülü (2023, Disney+)

 Televizyon dizisi
 İnci Taneleri (Yakında)
 Gelsin Hayat Bildiği Gibi (2022-2023)
 Sol Yanım (2020-2021)
 Ramo (2020-2021)
 Jet Sosyete (2018-2020)
 Son Destan (2017)
 Anasının Oğlu (2014)
 Analı Oğullu (2014)
 Sevdaluk (2013-2014)
 Aldırma Gönül (2013)
 Huzurum Kalmadı (2011)
 Aşağı Yukarı Yemişliler (2011)
 Şen Yuva (2010)
 Benim Annem Bir Melek (2008-2010)
 Sınıf (2008)
 Kalpsiz Adam (2008)
 Bir Varmış Bir Yokmuş (2008)
 Fırtına (2006-2007)
 Bebeğim (2006)
 Savcının Karısı (2005)
 Sevinçli Haller (2004)
 Ölümsüz Aşk (2003)
 Bekarlar (2003)
 Aşk ve Gurur (2002)
 Güneş Yanıkları (2000)
 Dış Kapının Mandalları (1998)

 Sahne Gösterisi Tek Kişilik Dev Kadro 2 (2011) (Ata Demirer)Bana Bir Şeyhler Oluyor (2009) (Yılmaz Erdoğan, Altan Erkekli)Tek Kişilik Dev Kadro (2005) (Ata Demirer)Cebimde Kelimeler (2002) (Yılmaz Erdoğan)Bir Tat Bir Doku (2001) (Cem Yılmaz)

 Dağıtımları Aptallık Çağı (2009)G.O.R.A.'' (2003)

BKM Mutfak

14 Şubat 2006 tarihinde Yılmaz Erdoğan tarafından kurulmuştur. BKM Mutfak ekibi, kendi skeçlerini kendileri yazan, yöneten ve oynayan bir ekiptir. Ekibin anlatıcısı Eser Yenenler'dir. Gösterileri Beşiktaş Kültür Merkezinde yapılan Çok Güzel Hareketler Bunlar adlı program, 2008-2011 yılları arasında pazar günleri Kanal D'de yayınlanarak uzun bir süre ekranlarda yer almıştır. Ekip sık sık turnelere çıkmaktadır. BKM Mutfak ekibi, son katılanlarla birlikte 24 kişiden oluşmaktadır. 2014 yılında dağılmışlardır ancak 10 Şubat 2019 tarihinde Kanal D'de yayınlanmaya başlayan Çok Güzel Hareketler 2 adlı programla tekrar birleşmişlerdir.

Kadro

Eğitim Kadrosu (Ustalar)
 Yılmaz Erdoğan
 Demet Akbağ
 Zerrin Sümer
 Bahtiyar Engin

Oyuncu Kadrosu (Eski)
 Aydan Taş
 Ayça Erturan
 Ayşegül Akdemir
 Burcu Gönder
 Bülent Emrah Parlak
 Büşra Pekin
 Emre Canpolat
 Ersin Korkut
 Eser Yenenler
 Gülhan Tekin
 Gizem Tuğral
 Gülsüm Alkan
 Hamdi Kahraman
 İbrahim Büyükak
 Metin Keçeci
 Metin Yıldız
 Murat Eken
 Nazmi Karaman
 Neşe Sayles
 Oğuzhan Koç
 Pelin Öztekin
 Şahin Irmak
 Şevket Süha Tezel
 Zeynep Koçak

Oyuncu Kadrosu (Yeni)
 Atakan Çelik
 Ayşegül Yılmaz
 Batuhan Soyaslan
 Begüm Çağla Taşkın
 Cemile Çiğdem Canyurt
 Cihan Talay
 Ecem Sena Bayır
 Eda Nur Hancı
 Engin Demircioğlu
 Evliya Aykan
 Ezgi Özyürekoğlu
 Fatih Öztürk
 Fatma Tezcan
 Gözde Şencan
 Gürhan Altundaşar
 Hamza Yazıcı
 Hilmi Deler
 Metin Pıhlıs
 Ozan Yiğit
 Safa Sarı
 Sema Özkan
 Yasin Çam

Kaynakça

Dış bağlantılar
Resmî sitesi
BKM Mutfak

Kültür Merkezi
Türkiye merkezli film yapım şirketleri
Sahne ve gösteri sanatları şirketleri
Sinanpaşa, Beşiktaş

Beşiktaş Kültür Merkezi


Calea cea grea (titlu original: The Harder They Fall) este un film american noir sportiv din 1956 regizat de Mark Robson. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Humphrey Bogart, Jan Sterling și Rod Steiger. Este produs și scris de Philip Yordan pe baza unui roman omonim din 1947  de Budd Schulberg. Acesta este ultimul film artistic în care apare Bogart.

Prezentare

Distribuție
 Humphrey Bogart - Eddie Willis
 Rod Steiger - Nick Benko
 Jan Sterling - Beth Willis
 Mike Lane - Toro Moreno
 Edward Andrews - Jim Weyerhause
 Harold J. Stone - Art Leavitt, TV sportscaster
 Carlos Montalbán - Luís Agrandi
 Nehemiah Persoff - Leo
 Felice Orlandi - Vince Fawcett
 Herbie Faye - Max
 Rusty Lane - Danny McKeogh
 Jack Albertson - Pop
 Tony Blankley - Nick Benko's son
 Paul Frees - Priest
 Val Avery - Frank
 Tommy Herman - Tommy
 Vinnie DeCarlo - Joey
 Matt Murphy - Sailor Rigazzo
 Abel Fernandez - Chief Firebird
 Marion Carr - Alice

Note

Legături externe

 The Harder They Fall at DVD Beaver (includes images)

Vezi și
 Listă de filme noir din anii 1950
 Listă de filme polițiste din anii 1950
 Filmografia lui Humphrey Bogart

Filme din 1956
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Mark Robson
Filme noir
Filme sportive
Filme Columbia Pictures
Filme polițiste

Calea cea grea