මියොංසොං අධිරාජිනිය (19 ඔක්තෝබර් 1851 – 8 ඔක්තෝබර් 1895) හෙවත් සරලව මින් අගබිසව වශයෙන් හඳුන්වන්නේ ජොසොන්හි විසි හයවන රජු සහ කොරියානු අධිරාජ්‍යයේ පළමු අධිරාජයා වූ කොරියාවේ ගෝජොංගේ පළමුවන නීත්‍යානුකූල බිරිඳයි.

මෙයිජි ජපන් රජය විසින් මින් අගබිසව සිය රාජ්‍යයේ ව්‍යාප්තියට තර්ජනයක් ලෙස සලකා ඇත. ඇයව දේශපාලනයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා ගෝජොං රජුගේ පියා වූ හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් (ජපනුන් සමග කටයුතු කළ බලවත් රාජ්‍යාධිකාරියෙකි) අසාර්ථක කැරැලි කිහිපයක්ම ඇතිකළේ ය. මේ හේතුවෙන් ඇය ජපන් බලපෑම් පිළිබඳ දැඩි විරෝධී ස්ථාවරයක පසුවූවා ය.

පළමු චීන-ජපන් යුද්ධයේ දී ජපානය ජයගැනීමත් සමග, මින් අගබිසව කොරියාව සහ රුසියාව අතර ශක්තිමත් සම්බන්ධතාවක් ඇති කිරීමට උත්සාහ ගත්තේ, දේවොන්ගුන් විසින් නියෝජනය කළ කොරියාවේ ජපන් බලපෑම අවහිර කිරීමටයි. මෙකල කොරියාව වෙනුවෙන් පත්කළ ජපන් අමාත්‍යවරයා වූ මියුරා ගොරෝ සහ විශ්‍රාමගත් ලුතිනන් ජනරාල්වරයකු විසින් ජපානය කෙරෙහි වඩාත් මිත්‍රශීලී ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළ දේවොන්ගුන්ගේ පක්ෂයට ආධාර ක‍ළහ.

1895 ඔක්තෝබර් 8 දින හිමිදිරියේ, දේවොන්ගුන්ට පක්ෂපාතී හුල්ල්‍යොන්දේ භට කණ්ඩායම රාජකීය ආරක්ෂකයන් මැඬ ග්යොංබොක්ගුං මාලිගයට පහරදුන්නේ ය. දේවොන්ගුන්ගේ ප්‍රබල ආධාරකරුවකු වූ වූ බොම්සොන් සෙන්පතියාගේ නායකත්වය යටතේ හුල්ල්‍යොන්දේ නිලධාරීන් පිරිස විසින් ජපන් සෙබලුන් කණ්ඩායමකට ඇතුළුවීමට අවසර ලබා දිණි. මෙම ජපන් සෙබලුන් මාලිගය තුළට පහරදීම සඳහා මියුරාගේ මෙහෙයවීම මත බඳවා ගැනුණු පිරිසකි. අගබිසවගේ මාලිගය (ඔඛොරු මණ්ඩපය) වෙත ඇතුළුවීමෙන් පසු මෙම ඝාතකයින් විසින් "අගබිසව විය හැකි යැයි සැකකෙරුණු මාලිග ස්ත්‍රීන් තිදෙනකු මරාදමන ලදී. ඉන් එක් අයකු මින් අගබිසව බව තහවුරු කරගත් පසු, ඔවුහු එම සිරුරු ඔඛොරු මණ්ඩපය ඉදිරිපස පයින් වනාන්තරයේ දී දවා, අළු විසුරුවා හැරියහ." මියයන විට ඇගේ වයස අවුරුදු 43කි.

මින් අගබිසවගේ ඝාතනයෙන් පසු, විදේශ බලවේගවලවලට සිය සිතැඟි අනුව කටයුතු කිරීමට මගපෑදිණි. මේ පිළිබඳ එල්ල වූ අන්තර්ජාතික විවේචන සංසිඳුවීම පිණිස ජපන් රජය "මියුරාව නැවත කැඳවා, හිරෝෂිමා දිස්ත්‍රික් අධිකරණය යටතේ ඔහුට නඩුපවරන ලදී. එයට දායක වූ යුධ නිලධාරීන්ව යුධ අධිකරණයට යොමුකෙරිණි. ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නොමැති වීම හේතුවෙන් ඔවුන් සියල්ල වරදකරුවන් නොවන බව ප්‍රකාශයට පත්කෙරිණි."

කෙසේනමුත්, මෙම ඝාතනය "කෙටි හිසකෙස් පණත් නියෝගය" (단발령, 斷髮令) සමග ඇති වූ කොරියාවේ ජපන්-විරෝධී ආකල්පය පොළඹවාලී ය. ඇතැම් කොරියානුවන් විසින් ඉයුල්මි ධර්මිෂ්ට හමුදා නම් වූ හමුදා සංවිධානය කරමින් දීපව්‍යාප්තව විරෝධතා සංවිධානය කරන ලදී. අගබිසවගේ ඝාතනයෙන් පසු, ගෝජොං රජු සහ කිරුළහිමි කුමරු (පසුව කොරියාවේ සුන්ජොං අධිරාජයා) 1896දී, රුසියානු තානාපති වෙත පලාගියහ. මෙය ජපන් පාලනය යටතේ සිදු වූ ගැබෝ ප්‍රතිසංස්කරණය අවලංගු කිරීමට හේතු විය. 1897 ඔක්තෝබර් මස, ගෝජොං රජු ග්යොංගුංගුං (නූතන දොක්සුගුං) වෙත යළි පැමිණියේ ය. එහි දී ඔහු කොරියානු අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත්කළේ ය.

දකුණු කොරියාව තුළ මියොංසොං අධිරාජිනියගේ ජීවිත කථාව අලලා නිර්මාණය වූ ජනප්‍රිය නවකථා, චිත්‍රපටය සහ රූපවාහිනී කතාමාලාව හේතුවෙන් ඇය පිළිබඳ ප්‍රබෝධයක් ඇති වී ඇත. මීට අමතරව ඇගේ දිවිය ආශ්‍රයෙන් නිමැවුණු මියැසියක් ද පැවැත්විණි.

පසුබිම

යුගයක අවසානය
1864දී ජොසොන්හි චොල්ජොං රජු මියයමින් සිටි අතර සිහසුනට පිරිමි උරුමකරුවකු ද නොවී ය. මෙය රාජකීය පවුලේ ප්‍රතිවාදීන් වූ අන්දොං කිම් වංශිකයන්ගේ උපක්‍රම නිසා සිදු වූවකි. රාජකීය යි නිවස සමග අන්තර්විවාහ සම්බන්ධතා පැවැත්වීම මගින් අන්දොං කිම් වංශය සිය බලය තර කොටගෙන තිබිණි. චොල්ජොංගේ බිසව වූ අන්දොං කිම් වංශික චොරින් අගබිසව ඊළඟ රජු තේරීමට තමන්ට අයිතියක් ඇති බව ප්‍රකාශ කළා ය. නමුත් සම්ප්‍රදායිකව නව රජ කෙනකු තේරීමට අයිතිය හිමි වූයේ වැඩිමහල්ම වැන්දඹු රජබිසවහටයි. මෙකල වැඩිමහල්ම වැන්දඹු බිසව වූයේ චෝල්ජොංගේ නෑණන්ඩිය වූ පුංග්යෑං ජෝ වංශයේ මහා රාජකීය සින්ජොං වැන්දඹු අගබිසවයි. ඇය ජොසොන්හි හොන්ජොං රජුගේ පියාගේ (මරණාපරව ඉක්ජොං නම් විය) වැන්දඹුව වූ අතර, යි පවුල සමග විවාහයෙන් ඇගේ වංශය ද මාලිගයේ බලයට පත්ව තිබිණි.

සින්ජොං අගබිසව මෙය තම පුංග්යෑං ජෝ වංශිකයන්ගේ වාසියට හරවා ගැනීමට සිතුවා ය. මෙකල කොරියානු දේශපාලනය තුළ අන්දොං කිම්වරුන්ගේ එකම සැබෑ සතුරා වූයේ පුංග්යෑං ජෝ වංශිකයන් ය. චොල්ජොංගේ රෝගී තත්ත්වය උත්සන්න වන විට, මහා රාජකීය වැන්දඹු බිසව කිරුළහිමි සදෝ කුමරුගේ පාර්ශ්වයෙන් ජොසොන්හි යොංජෝ රජුගේ අප්‍රකට ඥාතියකු වූ යි හා-ඉයුං වෙත සමීප වූවා ය.

යි හා-ඉයුංගේ පවුල් ශාඛාව, යි වංශයේ අප්‍රකට ශාඛාවකි. ඔවුන් ජොසොන් රාජසභාව පුරා පැතිරි නිරන්තර දේශපාලන අරගලවලින් සිය දිවි ආරක්ෂා කරගත්තේ කිසිදු දේශපාලන පක්ෂයක් සමග සම්බන්ධතා නොපැවැත්වීමෙනි. යි හා-ඉයුං සිහසුනට අයෝග්‍ය වූයේ එකල නීතියට අනුව සෑම අනුප්‍රාප්තිකයකුම පෙර සිටි රජුට පසු පරම්පරාවක අයකු විය බවට නීතියක් පැවතීම නිසායි. නමුත් ඔහුගේ දෙවන පුත් යි මියොංබොක් ඒ සඳහා සුදුස්සකු විය.

යි මියොංබොක් ඒ වන විටත් 12වන වියේ පසු වූ නිසා ඔහු වෙනුවෙන්, ඔහුගේ පියා වූ යි හා-ඉයුංව වැඩබලන රජ ලෙස පත්කොට ඔහුව පහසුවෙන් මෙහෙයවීමට පුංග්යැං ජෝ වංශය සිතී ය. චෝල්ජොංගේ මරණය පිළිබඳ පුවත මාලිගයේ සිටි තම ඔත්තුකරුවන්ගෙන් යි හා-ඉයුං දැනගත් පසු, ඔහු සහ පුංග්යැං ජෝ වංශිකයින් ක්ෂණිකව ප්‍රවේණික රාජකීය මුද්‍රාව (රාජ්‍යත්වය නීත්‍යානුකූල කිරීම සහ වංශවතුන්ගේ පිළිගැනීම ලබාගැනීමට අත්‍යාවශ්‍ය වූවකි) තමන් සතුකොට ගෙන සින්ජොං අගබිසවට සිහසුනට උරුමකරු තේරීමට පූර්ණ අයිතිය හිමිකර දුන්හ. චෝල්ජොං රජුගේ මරණය පිළිබඳ දැනගන්නා විට, අන්දොං කිම් වංශිකයන් බල රහිත වූයේ නීති ප්‍රකාරව මහා රාජකීය වැන්දඹු සින්ජොං අගබිසව විසින් රාජකීය මුද්‍රාව අත්පත් කොටගෙන සිටීම නිසායි.

1864 සරත් ඍතුවේ දී, යි මියොංබොක් කුමරු ජොසොන්හි ගෝජොං රජු ලෙස කිරුළු පැළඳි අතර ඔහුගේ පියාට හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් (හන්ජා:大院君; හංගුල්:대원군; "මහා අභ්‍යන්තර කුමරු") යන පදවි නාමය හිමි විය.

දැඩි කොන්ෆියුසියානුවාදී හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් ගෝජොංගේ සමයේ මුල්කාලයේ දී තමන් දක්ෂ සහ සූක්ෂ්ම නායකයකු බව ඒත්තු ගැන් වී ය. ඔහු විවිධ වංශිකයන්ගේ පාලනය යටතේ දූෂිත තත්ත්වයට පත්ව තිබූ පැරණි රජයේ ආයතන අවලංගු කළේ ය. ඔහු නීති පද්ධතිය මෙන්ම, රාජමාලි‍ගයේ අභ්‍යන්තර නීති හා සම්ප්‍රදායයන් ද ප්‍රතිශෝධනය කළේ ය. එසේම රාජකීය හමුදාවන්හි යුධ තාක්ෂණික ක්‍රමවේද ද දැඩි ප්‍රතිසංස්කරණයකට ලක්කළේ ය. වසර කිහිපයකින්ම ඔහුට මාලිගයේ සම්පූර්ණ පාලනය සුරක්ෂිත කිරීමට හැකි විය. ක්‍රමයෙන් පුංග්යැං ජෝවරුන්ගේ පක්ෂපාතීත්වය දිනාගත් ඔහු, රාජ්‍යය දූෂිත කොට ආගාධයකට ඇද දැමූ අවසාන අන්දොං කිම්වරයා ද ධුරයෙන් පහකළේ ය.

නව අගබිසව
අනාගත මින් අගබිසව උපත ලැබූයේ 1851 ඔක්තෝබර් 19දින යෝහ්‍යුං මින වංශික රදළ පවුලක ය. මෙය ග්යොංගි පළාතේ යෝජු ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇත. යෝහ්‍යුං මින් වංශයේ සම්භවය සිදු වූයේ ද මෙහි දී ය.

යෝහ්‍යුං මින්වරුන් ඔවුන්ගේ කීර්තිමත් ඉතිහාසය තුළ කලක් ඉහළ නිලතල හොබවා ඇති වංශවතුන් විය. ඔවුන්ගේ වංශයෙන් අගබිසෝවරුන් දෙදෙනකු දායාද කොට තිබිණි. ඔවුන් නම් ජොසොන්හි තේජොං රජුගේ අගබිසව වූ වොන්ග්යොං අගබිසව සහ සුක්ජොං රජුගේ අගබිසව වූ ඉන්හ්යොන් අගබිසවයි.

ඇගේ විවාහයට පෙර , අධිරාජිනිය හැඳින්වූයේ මින් චිරොක් (හංගුල්: 민치록;හන්ජා: 閔致祿) යන නාමයෙනි. නමුත් ඇතැම් ප්‍රබන්ධ වාර්තාවල ඇයව මින් ජායොං ලෙස හඳුන්වා ඇතත්, එය ඓතිහාසිකව සනාථ නොවූවකි. අටවන වියේ දී, ඇයට පියා අහිමි විය. අනතුරුව ඇගේ මව වූ යි වංශයේ හන්චං ආර්යාව (හංගුල්:한산이씨) ඇය සමග ගම්ගෝදං (감고당) නිවස වෙත පදිංචියට ගියා ය. මාලිගයට ඇතුළත් වී අගබිසව බවට පත්වන තෙක්ම ඇය ජීවත් වූයේ එහි ය.

ගෝජොං 15වන වියට එළඹෙන විට, ඔහුගේ පියා ඔහුට විවාහයක් සිදු කරදීමට තීරණය කළේ ය. සිය අරමුණු අනුව කටයුතු කළ හැකි අගබිසවක සෙවීමට දේවොන්ගුන් උත්සුක විය. ඒ අනුව, අගබිසව වන තැනැත්තිය සතුව දේශපාලන අපේක්ෂා සහිත ඥාතීන් නොමැති විය යුතු වූ අතර, මාලිගයේ සහ ජනතාවගේ ප්‍රසාදය හිමි වංශවත් පෙළපතක ස්ත්‍රියක් විය යුතු විය. විවාහාපේක්ෂිකාවන් එකින් එක ප්‍රතික්ෂේප කෙරුණු අතර, දේවොන්ගුන්ගේ බිරිඳ වූ යෝහ්‍යුං (මහා මාලිගයේ කුමරුගේ බිසෝ කුමරිය; යෝහ්‍යුං බිදේබුයින්; 여흥부대부인, 驪興府大夫人) සහ ඔහුගේ මව යන දෙදෙනා එක්ව සිය වංශය වූ යෝහ්‍යූං මින් වංශයෙන් මනාලියක් යෝජනා කළහ. මේ කාන්තාවන් දෙපළ එම දැරිය පිළිබඳ මෙසේ විස්තර ඉදිරිපත් කළහ: ඇය අනාථ දැරියක නමුත්, අලංකාර අංග ලක්ෂණවලින් යුතු ය. ඇ‍ය නිරෝගී සිරුරක් හිමි අතර සාමාන්‍ය මට්ටමින් අධ්‍යාපනය ලබා තිබිණි.

දැඩි වරණයක් යටතේ මනාලිය තෝරාගත් අතර, අවසානයේ මාර්තු 6වන දේවොන්ගුන් සමග පැවැත්වූ රැස්වීමෙන් පසු 1866 මාර්තු 20 දින විවාහ මංගල්‍යය පැවැත්විණි. යන්තම් 16 වැනි විය සපිරුණු මින්, 15 වියැති රජු සමග විවාහ වූ අතර ඇය ජොසොන්හි අගබිසව ලෙස සරසවා උත්සවයක් (책비, චේක්බි) පැවැත්විණි. විවාහ මංගල්‍යය සහ ධුරයට පත්කිරීම චංදොක් මාලිගයේ ඉන්ජොං ශාලාවේ (인정전) සහ උන්හ්යොන් මාලිගයේ නොරක් ශාලාවේ දී (노락당) පැවැත්විණි. රාජකීය විවාහ මංගල්‍යයන්හි දී මනාලිය පළඳින බොරු කොණ්ඩය මේ යන්තම් 16 වියැති මනාලිය හට බර වැඩි වූ හෙයින්, උසැති පාලිකාවක් පසුපස සිට ඇයට සහාය වූවා ය. විවාහයට පසුව මුතුන්මිත්තන් නැමදීමේ මංගල්‍යය දින තුනක් පුරා පැවැත්විණි.

පෙර සිටි අගබිසෝවරුන් මෙන් නොව මෙම නව අගබිසව අපේක්ෂා සහගත, බලපෑම්කාරී තැනැත්තියක් බව වටහා ගැනීමට ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන්ට වැඩි කලක් ගතවූයේ නැත. ඇය අධික වියදම්කාරී සාද සඳහා සහභාගී නොවූ අතර, අධික ලෙස විසිතුරු කළ විලාසිතා සඳහා රාජකීය ශිල්පාගාරය වෙත අවසර දුන්නේ කලාතුරකිනි. එසේම රාජකීය පවුලේ විවිධ කුමරියන් සහ බලවත් වංශාධිපති ස්ත්‍රීන් අතර සැඳෑ තේ පැන් සංග්‍රහ සඳහා ඇය කිසිදින අනුග්‍රහ දැක්වූයේ නැත. ඇය කොරියාවේ උසස් සමාජය සඳහා ප්‍රතිමූර්තියක් ලෙස හැසිරෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ ද, අගබිසව මෙම භූමිකාව ප්‍රතික්ෂේප කළා ය. ඒ වෙනුවට ඇය කාලය ගතකළේ පිරිමින් වෙනුවෙන් රචිත ග්‍රන්ථ (උදාහරණ ලෙස වසන්ත සහ සරත් වාර්ෂික වාර්තා සහ එයට අනුරූප ෂුවෝ ෂුවාන්,) කියවමිනි. එමගින් ඇය ඉතිහාසය, විද්‍යාව, දේශපාලනය, දර්ශනය සහ ආගම පිළිබඳ සිය දැනුම පුළුල් කොට ගත්තා ය.

ඇරඹුම

මාලිගයේ ප්‍රමුඛත්වයට පත් වීම
විසිවන විය වන විට, අගබිසව චංග්යොංගුං මාලිගයේ සිය කුටියෙන් පිටත සැරිසරන්නට වූවා ය. ඇය රාජ්‍ය පාලනයට ඇඟිලි ගසන බවට දේවොන්ගුන් සහ ඉහළ නිලධාරීන් චෝදනා කළ ද, ඇය ක්‍රියාකාරී දේශපාලනයෙහි නියැලුණා ය. අගබිසවගේ පුත්‍රයා ඉපදී දින සතරකින් මියයාමත් සමග, අගබිසව සහ හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් අතර පැවති දේශපාලන අරගලය මාලිගය පුරා ප්‍රකට විය. නිරෝගී පුත්‍රයකු බිහි කිරීමට අපොහොසත් වූ බව පවසමින් හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් ඇයට ප්‍රසිද්ධියේ චෝදනා කළේ ය. නමුත් අගබිසව සැකකළේ සිය මාමණ්ඩිය විසින් ඇයට ලබාදුන් ජින්සෙං විරේකකාරකය නිසා මෙය සිදුවන්නට ඇති බවයි. දේවොන්ගුන්, ගෝජොං ලවා යොංබෝ ශාලාවේ දී (영보당귀인 이씨) ලී ග්වයි-ඉන් නැමැති උපබිසවට පිළිසිඳ ගැනීමට සැලැස්වූ අතර, 1868 අප්‍රේල් 16 දින ඇය වන්හ්වා කුමරුට (완화군) උපත ලබා දුන්නා ය. දේවොන්ගුන් විසින් එම දරුවා කිරුළහිමි කුමරු ලෙස නම්කරන ලදී.

කෙසේනමුත්, වැඩිහිටි වියට පා තැබූ අගබිසව රහසේම හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ට එරෙහිව බලවත් පක්ෂයක් ගොඩනැගුවා ය. අනතුරුව පක්ෂපාතී ඉහළ නිලධාරීන්, විද්වතුන් සහ ඇගේ වංශයේ සාමාජිකයන්ගේ සහාය ඇතිව හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් බලයෙන් ඉවත් කිරීම ඇගේ අරමුණ විය. අගබිසවගේ ඥාතියකු වූ මින් ස්‍යුං-හෝ සහ මාලිගයේ විද්වතකු වූ චෝයි ඉක්-හ්යොන් විසින්, ගෝජොං දැන් 22වන වියේ පසුවන බැවින් ඔහුට රාජ්‍ය පාලනය භාර දිය යුතු බව පවසමින්, හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ට එරෙහි දෝෂාභියෝගයක් රාජකීය පරිපාලන සභාවට ඉදිරිපත් කරන ලදී. 1872දී, ගෝජොංගේ සහ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ අනුමැතිය හිමි වීමත් සමග, හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ට විශ්‍රාම ගෙන යැංජුහි ඔහුගේ උන්හ්යොංගුං ග්‍රාමය වෙත යාමට සිදු විය. අනතුරුව අගබිසව විසින් රාජකීය උපබිසව සහ උපබිසව‍ගේ දරුවාව අගනුවරින් පිටත ග්‍රාමයක් වෙත පිටුවහල් කරන ලදී. ඔවුන්ගේ රාජකීය තනතුරු ඉවත් කෙරුණු අතර, ඉන් මඳ කලකට පසු එම දරුවා මරණයට පත් විය.

මේ නෙරපීම් සමග, මාලිගය තුළ සම්පූර්ණ බලය අගබිසව විසින් හිමිකරගත් අතර, ඇය ඇගේ පවුලේ සාමාජිකයන් මාලිගයේ ඉහළ තනතුරුවලට පත්කළා ය. අවසානයේ ඇය සිය සැමියා සමග එක් වී රාජ්‍ය පාලනය කළා ය. ඇය දේශපාලනය අතින් ගෝජොංට වඩා බෙහෙවින් ක්‍රියාශීලී විය.

"හුදකලා රාජධානිය" ඉස්මතු වීම
මෙයිජි ප්‍රතිෂ්ඨාපනය නිවේදනය කරමින් පැමිණි ජපන් දූතයන් පිළිගැනීම කොරියාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත් සමග, ඇතැම් ජපන් වංශවතුන් හදිසි කොරියානු ආක්‍රමණයක් සඳහා අදහස් කළහ. නමුත් නව ජපන් රජය ඒ වන විට දේශපාලනිකව හා ආර්ථිකව ස්ථාවර තත්ත්වයක නොපැවති බැවින්, ඉවකුරා සභාව යුද්ධයක් සිදුකිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් දේශපාලනයෙන් නෙරපීමත් සමග, ජපානය කොරියාව සමග සබඳතා අළුත් කරගැනීමට උත්සාහ දැරී ය. නමුත් 1873දී දොංනේ වෙත පැමිණි ජපන් රාජකීය දූතයින් නැවත හරවා එවන ලදී.

යුරෝපයේ අධිරාජ්‍ය අභිබවා යාමට සිතූ ජපන් රජය, "අසමාන ගිවිසුම්" යනුවෙන් පොදුවේ හඳුන්වන ගිවිසුම් ක්‍රමය අනුගමනය කරමින්, මීට ප්‍රතිචාර ලෙස උන්යෝ නැමැති ජපන් යුධනැව බුසන් වෙත යවන ලදී. එසේම තවත් යුධ නැවක් යොංහ්‍යුං බොක්ක වෙත යැවීමෙන් ඔවුහු කොරියාව සිය දොරටු විවර කරන ලෙස බලපෑම් කළහ. උන්යෝ නෞකාව ගංග්හ්වා දිවයිනේ සීමාන්තික මුහුදු තීරයේ සැරිසරන්නට වූයේ කොරියානු වෙරළබඩ කාලතුවක්කු ප්‍රහාර අපේක්ෂාවෙනි. උන්යෝ නෞකාව පලාගිය අතර, ජපන් රජය, කොරියානු රජය සමග ව්‍යාජ ගිවිසුමක් අත්සන් කරගැනීමට මෙය අවස්ථාවක් කරගත්තේ ය. 1876දී ගංග්හ්වා දිවයින වෙත නාවික යාත්‍රා හයක් සමග ජපන් අධිරාජ්‍යයේ දූතයින් පිටත් වූයේ මෙම අරමුණ ක්‍රියාත්මක කර ගැනීමටයි.

කොරියානු රාජසභාවේ බහුතරය මෙම පරම හුදකලා ප්‍රතිපත්තියට එකඟ වූහ. නමුත් ජපන් රජය සිය යුධ බලය යෙදවීමට ප්‍රියතාවක් දක්වන බව පෙනෙන්නට තිබිණි. රැස්වීම් ගණනාවකට පසු, ගංග්හ්වා ගිවිසුම අත්සන් කිරීමට නිලධාරීන් පිටත්කොට යවන ලදී. මෙය ජපානය කෙරෙහි එක්සත් ජනපදය අත්සන් තැබූ ගිවිසුම් ආකෘති කරගනිමින් නිමවූවකි. 1876 පෙබරවාරි 15 දින එය අත්සන් තැබුණු අතර, එමගින් කොරියාව ජපානයට විවෘත විය.

ජපන් වෙළඳාම සඳහා වරායයන් ගණනාවක්ම විවෘත කෙරිණි. එසේම නම්කළ ප්‍රදේශවල ඉඩම් මිලදී ගැනීමට ජපනුන්ට අවසර හිමි විය. මෙම ගිවිසුම මගින් ඉන්චොන් සහ වොන්සන් වරායයන් ජපන් වෙළඳුන්ට විවෘත කෙරිණි. පළමු වර්ෂය කිහිපය තුළ ජපානය වෙළඳාමේ ඒකාධිකාරය ඉසිලූ හෙයින් කොරියානු වෙළඳුන්ට මහත් පාඩු සිදු විය.

සමාජ විප්ලවය
1877දී, ගෝජොං රජු සහ මින් අගබිසව විසින් ජපානයේ බටහිරකරණය සහ කොරියාව කෙරෙහි එහි බලපෑම අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා කිම් ගි-සුගේ නායකත්වයෙන් යුත් සභාවක් පිහිටුවන ලදී

1881දී, කිම් හොංජිප්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් දූත පිරිසක් ජපානය වෙත පිටත් කෙරිණි. ජපන් නගර කෙතරම් විශාල දියුණුවකට පත්ව ඇත්දැයි දැකීමෙන් කිම් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම විස්මයට පත් වූහ. වසර 50කට පෙර ජපානයේ සංවර්ධනය නොවූ නගර පරදවමින්, කොරියාවේ සෝල් සහ බුසන් නගර නැගෙනහිර ආසියාවේ පුරවර මධ්‍යස්ථාන ලෙස පැවති ආකාරය ඔහුට සිහිපත් විය. නමුත් 1877 වන විට බටහිරකරණය වූ ටෝකියෝ සහ ඔසාකා නගර හා සසඳන විට, සෝල් සහ බුසන් පුරාතන ඉතිහාසයක ශේෂයන් මෙන් දිස් විය.

ජපානයේ සිටින කාලයේ, කිම් ටෝකියෝවේ චීන තානාපතිවරයා වූ හෝ ජුං-චෑං සහ මන්ත්‍රී හුවාං ට්සුන්-හ්සියෙන් මුණගැසුණේ ය. ශීඝ්‍රයෙන් වෙනස් වන ලෝකයේ ක්විං චීනයට සහ ජොසොන් රාජ්‍යයට අත්ව ඇති ස්ථානය පිළිබඳ ඔවුහු සාකච්ඡා කළහ. හුවාං ට්සු-හ්සියෙන් කිම්හට තමන් විසින් ලියන ලද කොරියානු උපායඥානය නැමැති ග්‍රන්ථය ත්‍යාග කළේ ය.

මේ වන විට චීනයට නැගෙනහිර ආසියාවේ අධිපති ධුරය අහිමිව තිබූ අතර, කොරියාවේ යුධ බලය ජපානයට වඩා උසස් නොවී ය. මීට අමතරව රුසියානු අධිරාජ්‍යය ආසියාව වෙතට ව්‍යාප්ත වන්නට විය. හුවාං උපදෙස් දුන්නේ කොරියාව විසින් චීනය සමග මිත්‍රශීලී ප්‍රතිපත්තියක් පවත්වා ගන්නා අතරම, ජපානය සමග ද යම් කාලයකට සමීප සම්බන්ධතා ඇතිකරගත යුතු බවයි. එසේම රුසියාවෙන් ආරක්ෂා වීමට එක්සත් ජනපදය සමග සන්ධානයක් ඇති කර ගැනීම සුදුසු බව ඔහු පැවසී ය. එසේම බටහිර ජාතීන් සමග වෙළඳ සබඳතා ඇති කරගන්නා අතරම, බටහිර තාක්ෂණය ද අත් කරගත යුතු බව ඔහුගේ අදහස විය. ඔහු තවදුරටත් විස්තර කළේ චීනය භූමි ප්‍රමාණයෙන් විශාල බැවින් මෙම ක්‍රියාපිළිවෙත අනුගමනය කිරීම අපහසු වූ බවයි. නමුත් කොරියාව ජපානයට වඩා කුඩා බැවින් මෙය සාර්ථකව අනුගමනය කළ හැකි බව ඔහුගේ අදහස විය. එසේම ජපානයේ ආසියානු මහා භූමිය වෙත ව්‍යාප්ත වීමට කොරියාව බාධකයක් බව ඔහු අදහස් දැක් වී ය. එසේම කොරියානු තරුණයින් චීනයට සහ ජපානයට අධ්‍යයන කටයුතු සඳහා පිටත් කළ යුතු බවත්, විද්‍යා සහ තාක්ෂණික ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ බටහිර ගුරුවරුන් කොරියාවට ගෙන්වාගත යුතු බවට ඔහු යෝජනා කළේ ය.

කිම් නැවත සෝල් වෙත පැමිණි පසු, මින් අගබිසව හුවාංගේ ග්‍රන්ථය පිළිබඳ විශේෂ සැලකිල්ලක් දැක්වූ අතර, ඇය එහි පිටපත් සියලු අමාත්‍යවරුනට ලබාදුන්නා ය. බටහිර ජාතීන්ට කොරියාවට ඇතුළු වීමට ඉඩ දී, වෙළඳාම විවෘත කිරීමට සහ ජපානය කෙරෙහි විමසිල්ලෙන් පසුවීමට ඇය යැංබැන්වරුන්ගේ සහාය බලාපොරොත්තු වූවා ය. ඇයට මුලින්ම බටහිරකරණ ක්‍රියාවලියට ජපන් ආධාර ගැනීමට අවශ්‍ය වූ අතර, පසුව ඉදිරි ව්‍යාපෘති සම්පූර්ණ කරගැනීමට බටහිර සහාය ලබා ගැනීම ඇගේ අරමුණ විය.

කෙසේනමුත්, රාජ්‍යය බටහිර ජාතීන් වෙත විවෘත කිරීමට යැංබැන්වරු විරුද්ධ වූහ. හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ට විරුද්ධව දෝෂාභියෝගය ගෙනඒමට ආධාර වූ චෝයි ඉක්-හ්යුන් හුදකලාවාදී අදහස් දරන්නන්ගේ පාර්ශ්වය ගත්තේ ය. ඔහු පැවසූයේ ජපනුන් "බටහිර ම්ලේච්ඡයන්" වැනි බවත්, ඔවුන් විසින් කතෝලික ධර්මය වැනි විනාශකාරී මූලධර්ම පතුරුවන බවයි. (මෙම කරුණ හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් සමයේ මහත් වාදවිවාද වලට හේතු වූ විෂයයක් වූ අතර, එය අවසන් වූයේ විශාල හිංසා කිරීමකිනි)

සමාජමය වශයෙන් ගතානුගතික වූ යැංබැන්වරුනට, මින් අගබිසවගේ සැලසුම සමාජ ක්‍රමය බිඳදැහීහක් ලෙස පෙනීගියේ ය. "කොරියානු උපායඥානය" නැමැති කෘතිය බෙදාහැරීමට ප්‍රතිචාරයක් ලෙස රාජධානියේ සෑම පළාතකින්ම විද්වතුන්ගෙන් කිරුළ වෙත සිහිකැඳවුම් එවීම සිදු විය. ඔවුන් පැවසූයේ එම ග්‍රන්ථයේ සඳහන් අදහස් අභව්‍ය බවත්, ප්‍රායෝගික නොවන බවත් ය. එසේම බටහිර තාක්ෂණය අත්කර ගැනීම, රාජ්‍යය සවිබල ගැන්වීමට ඇති එකම ක්‍රමය නොවන බව ඔවුහු තවදුරටත් පැවසූහ. ඔවුන් යෝජනා කළේ හුවමාරු වන දූතයින්, වෙළඳාමේ යෙදෙන නැව් සංඛ්‍යාව සහ වෙළඳ අංග දැඩිව සීමා කළ යුතු බවයි. එසේම කොරියාව තුළ ඇති සියලු විදේශීය ග්‍රන්ථ විනාශ කළ යුතු බවත් ය.

මෙවන් විරෝධතා පැවතිය ද, 1881දී විශාල තොරතුරු සෙවීමේ මඬුල්ලක් ජපානය වෙත පිටත් කොට යැවුණු අතර, ඔවුහු දින හැත්තෑවක් තුළ ජපන් රජයේ කාර්යාල, කර්මාන්තශාලා, යුධ සහ පොලිස් සංවිධානයන්, සහ ව්‍යාපාර කටයුතු නිරීක්ෂණය කළහ. එසේම ඔවුහු විශේෂයෙන්ම ජපානයේ යෝජිත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ඇතුළු ජපන් රජය බටහිරින් උකහා ගත් නිමැවුම් පිළිබඳ තොරතුරු ද රැස්කළහ.

මෙම වාර්තා මත පදනම්ව අගබිසව රජය ප්‍රතිසංවිධානය කළා ය. බටහිර, චීනය සහ ජපානය පිළිබඳ විදේශ කටයුතු මෙහෙයවීම සඳහා නව කාර්යාංශ 12ක් ස්ථාපනය කෙරිණි. එසේම වාණිජ කටයුතු හා අදාළ තවත් කාර්යාංශ කිහිපයක් පිහිටුවන ලදී. ආයුධ සහ යු‍ධෝපක්‍රම නවීකරණය සඳහා යුධ කාර්යාංශයක් ද ස්ථාපනය කෙරිණි. බටහිර තාක්ෂණය ආනයනය සඳහා සිවිල් දෙපාර්තමේන්තු කිහිපයක්ම පිහිටුවන ලදී.

එම වර්ෂයේම අගබිසව විසින් ඉහළම හමුදා ශිෂ්‍යයින්, ක්විං චීනය වෙත යැවීමට අවසර දුන්නා ය. නමුත් ජපානය විසින් ස්වකැමැත්තෙන්ම හමුදා ශිෂ්‍යයින්හට රයිෆල් සපයා, කොරියානු භටයින්ට එය භාවිතා කරන අයුරු පිළිබඳ පුහුණුව ලබා දීමට ඉදිරිපත් විය. ඇය ඊට එකඟ වූ අතර, බටහිර යුධ තාක්ෂණය පිළිබඳ ඉගෙනීමට හමුදා ශිෂ්‍යයින් චීනය වෙත යවන බව ද ඇය ජපනුන්ට සිහිපත් කළා ය.
මෙම යුධ හමුදාව නූතනකරණය කෙරෙහි විරෝධතා ඇති විය. මෙම නව පුහුණු ඒකකය වෙත දැක් වූ විශේෂ සැලකිල්ල හේතුවෙන් වෙනත් හමුදා අතර අමනාපකම් ඇති විය. 1881 සැප්තැම්බර් මස, අගබිසවගේ පක්ෂය බලයෙන් පහකොට, රජුව ධුරයෙන් නෙරපා, හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ගේ නීත්‍යානුකූල නොවන (තෙවන) පුත්‍රයා වූ යි ජේ-සොන් සිහසුනට පත් කිරීමට වූ කුමන්ත්‍රණයක් අනාවරණය විය. අගබිසව විසින් මෙම සැලසුව ව්‍යර්ථ කළා ය. නමුත් හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ට දඬුවම් හිමි නොවූයේ ඔහු රජුගේ පියා වීම නිසායි.

1882 කෝලාහලය

1882දී, පැරණි හමුදාවේ සෙබලු, නව හමුදා ඒකකය කෙරෙහි දැක්වූ විශේෂ සැලකිල්ල පිළිබඳ උරණ වූහ. ඔවුහු පුහුණු ඒකකයේ පරිපාලන ප්‍රධානියා වූ අගබිසවගේ ඥාති මින් ග්යොම්-හෝගේ නිවසට පහර දී එය විනාශ කළහ. අනතුරුව මෙම සෙබලු හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් වෙත පලාගියහ. දේවොන්ගුන් ප්‍රසිද්ධියේ මෙය විවේචනය කළ ද, පෞද්ගලිකව ඊට අනුබල දුන්නේ ය. හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් මෙම පැරණි හමුදා ඛණ්ඩවල පාලනය සියතට ගත්තේ ය.

ඔහු ග්යොංබොක්ගුංහි පිහිටා තිබූ සෝල් පරිපාලන දිස්ත්‍රික් කාර්යාලය වෙත පහර දීමට සෙබලුන්ට අණකළේ ය. යුධ මධ්‍යස්ථාන සහ විද්‍යා ආයතන පිහිටියේ ද මෙහි ය. මෙම සෙබලු, අගබිසවගේ ඥාතීන්ගේ පෞද්ගලික වතු සහ නිවෙස් කොල්ලකෑම හේතුවෙන් සිරගත කොට තිබූ සිය මිතුරන් බේරාගැනීමට පොලිස් ස්ථාන වෙත පහර දුන්හ. අනතුරුව මෙම සෙබලු රයිෆල් සොරකම් කොට, ජපන් පුහුණු නිලධාරීන් මරාදමන්නට වූහ. නමුත් ඔවුනට සෝල්හි ජපන් තානාපතිවරයාව මරාදැමීමට නොහැකි වූ හෙයින්, තානාපතිවරයා ඉන්චොන් වෙත පලාගියේ ය. මෙම යුධ විප්ලවකරුවන් අනතුරුව මාලිගය වෙත ගමන් කළ ද, ඒ වන විට අගබිසව සහ රජු වෙස්වලාගෙන පලාගොස් චොංජුහි ඇගේ ඥාතියකුගේ නිවහනක සැඟව සිට ඇත.

ග්යොංබොක්ගුංහි පාලනය සියතට ගත් විගස, දේවොන්ගුන් විසින් අගබිසවගේ ආධාරකරුවන් බොහෝමයක් මරාදමන ලදී. ඔහු වහාම අගබිසවගේ ප්‍රතිසංස්කරණ අවලංගු කළ අතර, නව හමුදා ඒකක සේවයෙහි යෙදවී ය. විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නොබෝ කලකින්ම හුදකලා එකක් වූ අතර, චීන සහ ජපන් දූතයින්හට අගනුවරින් පිටවීමට බල කෙරිණි.

බීජිංහි කොරියානු දූතයින්ගේ ඉල්ලීම අනුව ලි හුං-චෑං විසින් යහපාලනය ස්ථාපිත කිරීම සහ චීන ව්‍යාපාර සුරක්ෂිත කරනු පිණිස චීන සෙබලුන් 4,500ක් එවන ලදී. මෙම සෙබලු හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ව අත්අඩංගුවට ගෙන, රාජද්‍රෝහී චෝදනා එල්ල කොට චීනය වෙත රැගෙන ගියහ. රාජකීය යුවල නැවත පැමිණි අතර, ඔවුහු දේවොන්ගුන්ගේ සියලු ක්‍රියාමාර්ග නිෂ්ප්‍රභ කළහ.

1882 අගෝස්තු 10වන දින, ජපනුන් විසින් මින් අගබිසවගේ දැනුවත්භාවයකින් තොරව ගෝජොං රජුට පෞද්ගලිකව 1882 ජපන්-කොරියා ගිවිසුම අත්සන් කරන ලෙස බලකරන ලදී. මෙමගින් අරගලයේ දී හානි වූ ජීවිත සහ දේපළ වෙනුවෙන් ජපන් රජයට කොරියාව විසින් යෙන් 550,000ක් ගෙවිය යුතු බවටත්, සෝල්හි ජපන් තානාපති කාර්යාලයට ආරක්ෂාව සැපයීමට ජපන් සෙබලුන්ට අවසර දිය යුතු බවටත් අවධාරණය කෙරිණි. මේ බව අගබිසව දැනගත් පසු, ඇය චීනයට නව වෙළඳ එකඟතාවක් පිණිස යෝජනා කළා ය. එමගින් චීන ජාතිකයින්ට විශේෂ වරප්‍රසාද ප්‍රදානය කෙරුණු අතර, ජපනුන්ට ප්‍රවේශ විය නොහැකි වරායන්ට ළඟා වීමේ අවසරය ද හිමි විය. නව හමුදා ඒකක පාලනය සඳහා චීන අණදෙන නිලධාරියකු ඉල්ලා සිටි ඇය, මුහුදුබඩ රේගු සේවා මෙහෙයවීමට පෝල් ජෝර්ජ් වොන් මෝලෙන්ඩෝර්ෆ් නැමැති ජර්මන් උපදේශකයකු ද පත්කළා ය.

ඇමරිකාව වෙත දූත මෙහෙයුම
1883 සැප්තැම්බර් මස, අගබිසව විසින් ඇමරිකානු උපදේශකයන් සමග ඉංග්‍රීසි භාෂා පාසැල් ස්ථාපනය කරන ලදී. 1883 ජූලි මස ඇය ඇමරිකාව වෙත විශේෂ දූත පිරිසක් පිටත් කළ අතර, එහි නායකත්වය ඇගේ ඥාතියකු වූ මින් යොං-ඉක් විසින් දරන ලදී. මෙම දූතපිරිස නව කොරියානු ජාතික ධජය රැගෙන සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ වෙත ළඟා වූ අතර, ඔවුහු බොහෝ ඇමරිකානු ඓතිහාසික ස්ථාන නැරඹූ අතර, ඇමරිකානු ඉතිහාසය පිළිබඳ දේශනවගට සවන් දුන්හ. සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝවේ නගරාධිපති සහ වෙනත් එක්සත් ජනපද නිලධාරීන් විසින් ඔවුන් වෙනුවෙන් උත්සවයක් සංවිධානය කර තිබිණි. දූතපිරිස චෙස්ටර් ඒ. ආතර් ජනාධිපතිවරයා සමග රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයකට පෙනී සිටි අතර, එහිදී ජපන් තර්ජන සහ කොරියාවේ ඇමරිකානු ආයෝජන පිළිබඳ සාකච්ඡා කෙරිණි. සැප්තැම්බර් මස අවසානයේ දී, මින් යොං-ඉක් සෝල් වෙත පැමිණ, අගබිසවට මෙසේ වාර්තා කළේ ය;

ප්‍රතිසංස්කරණවාදීන්ට එරෙහිව මධ්‍යස්ථ මතධාරීන්
1870 දශකයේ අග වන විට ජොසොන් රාජ්‍යය බටහිරකරණයට සම්පූර්ණ සහයෝගය දැක් වූ ප්‍රගතිශීලී යැංබැන් පිරිසක් ද වූහ. කෙසේනමුත්, ඔවුනට අවශ්‍ය වූයේ ක්විං චීනය සමග බැඳීම් ඉවත හෙලා ක්ෂණික බටහිරකරණයක් කරා යාමටයි. මෙම චීන-ප්‍රතිරෝධී මතය පිළිබඳ නොදත් අගබිසව, ඔවුනට ප්‍රගතිශීලීභාවය සහ ජාතිකවාදය පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීමට රැස්වීම් වාර ගණනාවක් ලබාදුන්නා ය. ඔවුහු ස්ත්‍රී පුරුෂ සමානත්වය, කාන්තාවන් සම්පූර්ණ අයිතිවාසිකම් ලබා දීම වැනි බටහිරකරණය වූ අසල්වැසි ජපානය විසින් අනුගමනය කොට නොතිබූ අධ්‍යාපන සහ සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා පක්ෂ වූහ. අගබිසව ආරම්භයේදී ම ලත් ප්‍රගතිය පිළිබඳ සතුටට පත්වූවා ය. නමුත් ඔවුන් දැඩි චීන-විරෝධීන් බව දැනගත් පසු ඇය ඔවුනට විරුද්ධ වූවා ය. චීනය සමග සම්බන්ධතා ක්ෂණිකව අත්හැරීම ඇයගේ බටහිරකරණ සැලැස්මේ අංගයක් නොවිණි. ඇය චීනය සහ ජපානය දුරස් කර බටහිර ජාතීන් ළං කරගැනීමෙන් ජොසොන් රාජ්‍යයට ඇති විය හැකි අර්බුද පිළිබඳ වටහා ගත්තා ය. එසේම ඇයගේ පාක්ෂිකත්වය හිමි වූ සදේ පක්ෂය චීන-හිතවාදී සහ ක්‍රමික බටහිරකරණ-හිතවාදී ආකල්ප දැරූවකි.

කෙසේනමුත් 1884දී, ප්‍රගතිශීලීන් සහ සදේ පක්ෂය ආරවුල් උත්සන්න විය. නාවික උපතානාපති ජෝර්ජ් සී. ෆෝල්ක් ඇතුළු ඇමරිකානු තානාපති නිලධාරීන්,මේ උද්ගතව ඇති ගැටලුව පිළිබඳ අසන්නට පැබුණු විට, ඔවුනට හිංසා කෙරුණු අතර, ඔවුහු ඍජුවම අගබිසවට මේ පිළිබඳ වාර්තා කළහ. අගබිසවගේ ආධාර ඇතිව මෙම දෙපාර්ශ්වය සමගි කොට ජොසොන් රාජ්‍යය සාමකාමී ලෙස නූතන යුගය වෙත සංක්‍රමණය කරවීමට ඇමරිකානුවන් උත්සාහ දරා ඇත. ඉන්පසු අගබිසව මෙම දෙපාර්ශ්වයේම අදහස් සහ සැලසුම්වලට කැමැත්ත පලකළා ය. චීනය සමග සබඳතා අත්හැරීම හැර ප්‍රගතිශීලීන්ගේ සෙසු අදහස්වලට අගබිසව සහාය පලකළා ය.

නමුත් සදේවරුන් අප්‍රිය කළ ප්‍රගතිශීලීහු චීනය කෙරෙහි බලපෑම් කරනු සඳහා ජපන් තානාපති නිලධාරීන්ගේ ආධාර පැතූහ. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1884 දෙසැම්බර් 4දින මාලිගය තුළ කුමන්ත්‍රණයක් දියත් වූ අතර මෙය රුධිර වැගිරීම්වලින් ගහන විය. ප්‍රගතිශීලීන් විසින් උසස් සදේ නිලධාරීන් ගණනාවක්ම මරා දැමූ අතර, අගනුවරින් පලාගිය හෝ මරාදැමුණු සදේවරුන්ගෙන් හිස් වූ තනතුරු ඔවුන් විසින් අත්පත් කරගන්නා ලදී.

මෙම නව පරිපාලනය රජු සහ අගබිසවගේ නමින් නොයෙකුත් ආඥා නිකුත් කළේ ය. ඔවුහු දේශපාලන, ආර්ථික, සමාජ, සහ සංස්කෘතික ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කිරීමට උත්සුක වූහ. කෙසේනමුත්, ප්‍රගතිශීලීන්ගේ ප්‍රචණ්ඩකාරී බව දැක, අගබිසව ඔවුන්ගේ ක්‍රියාමාර්ගවලට සහාය දීම ප්‍රතික්ෂේප කළා ය. එසේම ඇයගේ නමින් අත්සන් කෙරුණු ඕනෑම ලේඛනයක් බල රහිත වන බවත් ඇය නිවේදනය කළා ය. කෙසේනමුත්, මෙම නව පරිපාලනය ඉස්මතු වී දින දෙකකට පසු, යුවාන් ෂි-කායිගේ විධාන අනුව චීන සෙබලු ඔවුන්ව මැඬ පැවැත්වූහ. මෙහිදී ප්‍රගතිශීලීන් කිහිප දෙනකු මියගියේ ය. නැවත වරක් ජොසොන් රජයෙන් මුදල් ලබාගැනීමට මෙය අවස්ථාවක් කරගත් ජපන් රජය මින් අගබිසවගේ දැනුවත්භාවයකින් තොරව ගෝජොං රජුට ගිවිසුමක් අත්සන් කරන ලෙස නියෝග කළේ ය. හන්සොං ගිවිසුම මගින් මෙම අරගලයේ දී හානි වූ ජපන් ජීවිත සහ දේපළ සඳහා විශාල වන්දියක් ඉල්ලා සිටියේ ය.

1885 අප්‍රේල් 18 දින චීනයේ ටියෑන්ජින් නගරයේ දී ජපානය සහ චීනය අතර ලි-ඉටෝ එකඟතාව ඇති කරගන්නා ලදී. එම එකඟත්වය අනුව ඔවුන් ජොසොන් දේශයෙන් සිය හමුදා ඉවත් කරගත යුතු විය. ඔවුනට සිය හමුදා එවීමට හැකි වූයේ තම දේපළවලට හානි වේ නම් පමණි. එසේම හමුදාව එවීමට ප්‍රථම අනෙක් පාර්ශ්වය කලින් දැනුවත් කළ යුතු විය. එසේම මෙම ජාතීන් දෙදෙනාම සිය යුධ උපදේශකවරුන් ලෙස අලුතෙන් පැමිණි ඇමරිකානුවන් පත්කර ගැනීමට එකඟ වූහ. ජපනුන් කොරියාවෙන් සිය සෙබලුන් ඉවත් කරගත් අතර තානාපති ආරක්ෂකයන් ලෙස ඉතා සුළු සෙබලුන් සංඛ්‍යාවක් රැඳ වී ය. නමුත් අගබිසව ජපනුන් කෙරෙහි විරුද්ධවාදී ආකල්පයක් දැරූ නිසා ඇය චීන දූතයන් රැස් කර ආයාචනා කොට චීන සෙබලුන් 2,000 දෙනකු ලබා දෙන ලෙස අයැද සිටියා ය. එම සෙබලුන් ජොසොන් පොලිස් නිලධාරීන් හෝ වෙළඳුන් ලෙස වෙස්වලාගෙන රඳවන ලද්දේ සැක කටයුතු ජපන් ක්‍රියාකාරකම්වලින් දේශ සීමා ආරක්ෂා කරගැනීම සහ කොරියානු සෙබලුන් පුහුණු කිරීම සඳහායි.

නවෝත්පාදක අගබිසව

අධ්‍යාපනය
අවසානයේ "උදෑසන සන්සුන් බවේ භූමිය" වෙත සාමකාමී කාලයක් උදා විය. බහුතරයක් ජපන් සෙබලුන් ජොසොන් රාජ්‍යයෙන් ඉවත් කර ගැනීමත්, චීනය ආරක්ෂාව සැලසීමට සූදානම්ව පැවතීමත් නිසා, ශීඝ්‍ර බටහිරකරණ සැලසුම් වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක විය. 1880 සිටම ප්‍රභූ දරුවන් සඳහා මාලිග පාසලක් පිහිටුවීමට සැලසුම් කර තිබුණත්, එය ක්‍රියාත්මක වූයේ 1885 මැයි මස අගබිසවගේ අනුමැතිය හිමිවීමත් සමගයි. ඇමරිකානු මිෂනාරිවරුන්ගේ සහයෝගයෙන් "යුග්යොං කුං-වොන්" (육영공원, 育英公院, රාජකීය ඉංග්‍රීසි පාසල) නැමැති මාලිග පාසලක් පිහිටුවූ අතර එහි විෂයමාලා සංවර්ධනය මෙහෙයවූයේ හෝමර් බී. හල්බර්ට් සහ වෙනත් මිෂනාරිවරුන් තිදෙනකු විසිනි. මෙම පාසල ලිහිල් අධ්‍යාපනය සහ යුධ අධයාලනය ලෙස අංශ දෙකකින් සමන්විත විය. මෙහි පාඨමාලා උගන්වන ලද්දේ ඉංග්‍රීසි බසින් ඉංග්‍රීසි පෙළපොත් ඇසුරෙනි. කෙසේනමුත්, අවම ශිෂ්‍ය පැමිණීම හේතුවෙන් 1893දී අවසාන ඉංග්‍රීසි ගුරුවරයා වූ බන්කර් ඉල්ලා අස්වීමත් සමග පාසල වසාදැමිණි.

අගබිසව පළමු බාලිකා අධ්‍යාපන ආයතනය වූ එව්හා ඇකඩමියට සිය අනුග්‍රහය ලබාදුන්නා ය. මෙය 1886දී ඇමරිකන් මිෂනාරිවරියක් වූ මේරි එෆ්. ස්ක්‍රැන්ටන් විසින් සෝල් නුවර පිහිටුවන ලද්දකි. (පසුව එව්හා විශ්වවිද්‍යාලය බවට පත් විය) 1887දී අගබිසව විසින් පෞද්ගලිකව මෙයට "එව්හා" (අරුත "පෙයාර්ස් කැකුළ"; ජොන්ජු යි වංශයේ සංකේතයයි) යන නාමය ලබා දුන් අතර, ස්ක්‍රැන්ටන් මෙනවියගේ උත්සාහය අගය කරනු පිණිස ඵලකයක් ප්‍රදානය කරන ලදී. අගබිසවට ගෞරවයක් වශයෙන් එම නාමය යෙදීමට ස්ක්‍රැන්ටන් මෙනවිය කැමති වූවා ය. කොරියානු ඉතිහාසයේ සාමාන්‍ය හෝ වංශවත් දැරියකට අධ්‍යාපනයට අයිතිය හිමි වූ ප්‍රථම අවස්ථාව මෙයයි. සැබැවින්ම, එව්හා ඇකඩමියේ ආරම්භක ගුරුවරියක වූ ලුයිසා රොත්වෙයිලර් දුටුවේ මුල්කාලීනව මෙය අධ්‍යාපන ආයතනයකට වඩා දිළිඳු දැරියනට ආහාර සහ ඇඳුම් සපයන ස්ථානයක් ලෙසයි. මෙය සුවිශේෂී සමාජ විපර්යාසයකි.

ජොසොන් කොරියාවේ බටහිර අධ්‍යාපනය නඟා සිටුවීමට ප්‍රොතෙස්තන්ත මිෂනාරිවරුන් බෙහෙවින් දායක විය. සිය මාමණ්ඩිය මෙන් ක්‍රිස්තු භක්තිකයන්ට හිංසා නොකළ ඇය, විවිධ මිෂනාරිවරුනට ජොසොන් රාජ්‍යයට පැමිණීමට ආරාධනා කළා ය. ඔවුන් සතු බටහිර ඉතිහාසය, විද්‍යාව, සහ ගණිතය පිළිබඳ දැන සිටි ඇය එය අගය කළා ය. එසේම එම දැනුම අත් කරගැනීමෙන් සිය ජාතියට අත්වන වාසි ද ඇය දැනසිටියා ය. හුදකලාවාදීන් මෙන්, ක්‍රිස්තියානි ධර්මයෙන් කොරියානු කොන්ෆියුසියානු සදාචාරයට හානියක් වේ යැයි ඇය දුටුවේ නැත. ආගමික සහජීවනය තවත් ඇගේ අරමුණක් විය.

මුද්‍රණ ක්ෂේත්‍රය
ජොසොන් රාජ්‍යයේ මුද්‍රණය වූ පළමු පුවත්පත වන්නේ "හන්සොං සුන්බෝ" නැමැති හන්ජා බසින් වූ පුවත්පතයි. එය මුද්‍රණය කරන ලද්දේ විදේශ අමාත්‍යාංශයේ නියෝජිතායතනයක් වූ බක්මුන්-ගුක් (ප්‍රකාශක නිවස) විසින් රජයේ නිල ත්‍රෛමාසික ගැසට් පත්‍රය ලෙස ය. සමකාලීන පුවත්, බටහිරකරණය පිළිබඳ ලිපි සහ රචනා මෙන්ම ජොසොන්හි වැඩිදුර බටහිරකරණය පිළිබඳ ප්‍රවෘත්ති ද ඇතුළත් විය.

1886 ජනවාරි මස බක්මුන්-ගුක් ආයතනය විසින් හන්සොං ජුබෝ (සතිපතා සෝල්) නැමැති නව පුවත්පතක් මුද්‍රණය කරන ලදී. 1888දී චීන රජයේ පීඩනය හේතුවෙන් මෙම කොරියානු-භාෂා පුවත්පත් මුද්‍රණය අහෝසි කරන තෙක්ම, එය සන්නිවේදන මාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ ඉතා වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටුකළේ ය.

1894 තෙක්ම කොරියානු හන්ජා බස වෙනුවට මුළුමණින්ම හංගුල් බසින් වූ පුවත්පතක් මුද්‍රණය වූයේ නැත. ගෝජොං රජුගේ සහ අගබිසවගේ අනුග්‍රහය මත ප්‍රකාශයට පත්කෙරුණු ගන්ජෝ සින්බෝ (සෝල් පුවත්) නැමැති පුවත්පත අඩක් කොරියානු බසින් සහ අඩක් ජපන් බසින් ලියැවුණකි.

වෛද්‍යවිද්‍යාව, ආගම සහ සංගීතය
1884 සැප්තැම්බර් මස අගබිසවගේ ආරාධනය පරිදි හොරේස් නිව්ටන් ඇලන්ගේ පැමිණීමත් සමග නිල වශයෙන් ජොසොන් රාජ්‍යය තුළ කිතුදහම ශීඝ්‍රයෙන් ව්‍යාප්ත විය. අගබිසවගේ අවසරය ඇතිව ඔහු සෙසු මිෂනාරිවරුන් රජයේ සේවකයන් ලෙස පත්කර ගැනීමට මඟපාදා ගත්තේ ය. 1885 පෙබරවාරි මස ග්වංහ්යේවොන්හි පළමු බටහිර රාජකීය වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර මධ්‍යස්ථානය පිහිටුවන ලදී. මෙය නූතන වෛද්‍ය ක්‍රමය හඳුන්වා දීමට ගත් සමාරම්භක පියවරකි.

1885 අප්‍රේල් මස, ප්‍රොතෙස්තන්ත මිෂනාරීන් රැළක්ම ජෝසොන් රාජ්‍යය වෙත ඇදී එන්නට විය. අවසානයේ අගබිසව විසින් තමන්ව පරාජය කොට ඇති බව මින් බියපත් වූ හුදකලාවාදීහු වටහා ගත්හ. අදහස්, තාක්ෂණය, සහ සංස්කෘතීන් වෙත පමණක් නොව කොරියාවේ දොරටු ආගම්වලට ද විවෘත විය. හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන් (ඒ වන විටත් චීන රැඳවුම් භාරයේ පසු වූ) සහ බලය අහිමි වූ හුදකලාවාදීනය බලා සිටීම හැර කළ හැකි වෙනත් කිසිවක් කොවී ය. 1885 මැයි මස හොරේස් ග්‍රාන්ට් අන්ඩර්වුඩ් හා ඔහුගේ බිරිඳ, විලියම් බී. ස්ක්‍රැන්ටන් හා ඔහුගේ බිරිඳත්, ඔහුගේ මව වූ මේරි ස්ක්‍රැන්ටන් යන පිරිස කොරියාව සිය නව නිවහන බවට පත්කර ගත්හ. ඔවුහු සෝල් නුවර තුළ සහ ගම්බද පෙදෙස්වල ක්‍රිස්තියානි දේවස්ථාන ඉදිකළහ. ඉන් මඳ කලකට පසු, හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්ගේ පාලන සමයේ 1866දී හිංසාවට ලක්කෙරුණු කතෝලික මිෂනාරිවරුන් ද කොරියාව වෙත පැමිණෙන්නට විය.

නොයෙකුත් විපර්යාසයන් සිදු කරමින් ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරිවරු රට නූතනකරණයට වැදගත් දායකත්වයක් සැපයූහ. සමානාත්මතා සංකල්පය, මානව අයිතිවාසිකම් සහ නිදහස, ආගමික කටයුතු සඳහා පිරිමි මෙන්ම ගැහැනු යන දෙපාර්ශ්වයම සම්බන්ධ කරගැනීම වැනි අදහස් ජෝසොන් රාජ්‍යයට අලුත් දෑ විය. රජය තුළ මෙම අගයයන් ඒකාබද්ධ කරගැනීම පිළිබඳ අගබිසව උද්දාමයට පත්වූවා ය. ක්‍රිස්තියානි අධ්‍යාපන වැඩසටහන් ආධාර කරගනිමින් සාක්ෂරතාව නගා සිටුවීම ද අගබිසවගේ අරමුණක් විය. ඇය වසර කිහිපයකින්ම එම අභිමතාර්ථය ඉටුකොට ගත්තා ය.

සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ ද ප්‍රබල වෙනස්කම් රැසක් ඇති විය. සම්ප්‍රදායික පෙරදිග සංකල්ප විස්ථාපනය කරමින් බටහිර සංගීත න්‍යායන් ප්‍රචලිත විය. ප්‍රොතෙස්තන්ත මිෂනාරිවරුන් විසින් හඳුන්වා දුන් ක්‍රිස්තියානි ගීතිකා සහ බටහිර ගීත, සංගීතය පිළිබඳ කොරියානු අදහස්වල ප්‍රගමනයට හේතු විය. 1890දී ඕර්ගනය සහ වෙනත් බටහිර සංගීත භාණ්ඩ හඳුන්වා දෙන ලදී. එසේම අගබිසවගේ අවසරය මත 1893දී කොරියානු බසින් ක්‍රිස්තියානු දේව සේතෝත්‍ර සංග්‍රහයක් මුද්‍රණය කරන ලදී. කෙසේනමුත් අගබිසව කිසිදින කිතුසමය වැළඳ ගත්තේ නැත. ඇය ෂමනවාදී සහ කොන්ෆියුසියානුවාදී අදහස් ඇති සැදැහැති බෞද්ධ කාන්තාවක වූවා ය. ඇගේ ආගමික ප්‍රතිපත්ති වක්‍රාකාරයෙන් බොහෝ නූතන කොරියානුවන් සතු බහුවිධතා සහ ආගමික සහනශීලී සංකල්පයන්ට හේතු වූයේ ය යන්න අතිශයෝක්තියක් නොවේ.

යුධ ක්ෂේත්‍රය
1883දී ජපානයෙන් සහ එක්සත් ජනපදයෙන් නූතන ආයුධ ආනයනය කරන ලදී. 1884දී පළමු යුධ කර්මාන්තශාලා ස්ථාපනය සහ නව හමුදා නිල ඇඳුම් නිර්මාණය සිදු විය. ගෝජොං සහ අගබිසවගේ හවුල් අනුග්‍රහය මත කොරියාවේ යුධ අංශය නූතනකරණය වේගවත් කිරීම පිණිස තවත් ඇමරිකානු යුධ උපදේශකවරුන් කොරියාවට එවන මෙන් එක්සත් ජනපදයෙන් ඉල්ලීමක් කෙරිණි. සෙසු ව්‍යෘපෘතිවලට සමගාමීව යුධ ව්‍යාපෘතිය සඳහා දිගු කාලයක් ගතවන බව පෙනෙන්නට විය. මෙවැනි සමගාමී ව්‍යාපෘති රැසක් ක්‍රියාත්මක කිරීම රාජ්‍යයකට විශාල අභියෝගයකි. ජපානය පවා ජොසොන් රාජ්‍යය තරම් වේගයෙන් නූතනකරණය නොවිණි. එසේම එහි මෙවැනි ව්‍යාපෘති රැසක් එක්වර ක්‍රියාත්මක කෙරුණේ නැත. 1960-1980 දශකය වන විට නැගෙනහිර ආසියාවේ ශීඝ්‍ර සංවර්ධනයේ දැවැන්තයකු වීමට කොරියාවට හැකි වූයේ මෙම ප්‍රතිපත්ති නිසායි.

1883 ඔක්තෝබර් මස, ඇමරිකානු අමාත්‍යවරයකු වූ ලුෂියස් ෆූට් පැමිණියේ බටහිරකරණය අරඹා නොතිබූ ජෝසොන්හි පැරණි හමුදා ඒකක නූතනකරණය මෙහෙයවීම සඳහායි. 1888 අප්‍රේල් මස, එක්සත් ජනපදයේ සිට ජනරාල් විලියම් මැක්එන්ටයර් ඩයි සහ වෙනත් යුධ උපදේශකවරුන් දෙදෙනකු ද, මැයි මාසයේ දී තවත් සිව්වන උපදේශකයකු ද පැමිණියේ ය. ඔවුහු ශීඝ්‍ර යුධ සංවර්ධනයක් රැගෙන ආහ.

"යොන්මු ගොංවොන්" නැමැති නව යුධ පාසලක් ඇරඹුණු අතර, එහි නිලධාරීන් පුහුණු වැඩසටහනක් ද ක්‍රියාත්මක විය. කෙසේනමුත් හමුදාව චීන සහ ජපන් හමුදා හා සම තත්ත්වයට පත්වන විට නාවික හමුදාවක් පිළිබඳ අදහස නොසලකා හැරිණි. නමුත් මෙලෙසින් නාවික හමුදාව වැඩිදියුණු කිරීම අතපසු වන විට ජොසොන් රාජ්‍යයේ මුහුදු සිමා ආක්‍රමණ සඳහා විවෘත විය. මෙය ප්‍රබල අතපසු වීමක් ලෙස සැලකෙන්නේ වසර 300කට පමණ පෙර ජොසොන්හි නාවික හමුදා නැගෙනහිර ආසියාවේ ශක්තිමත්ම හමුදාව ලෙස සැලකුණු නිසායි. මේ වන විට කොරියානු නාවික හමුදාව සමන්විත වූයේ පැරණි නෞකාවලිනි. ඒවාට නූතන නාවික හමුදාවලින් තමන්වවත් ආරක්ෂා කරගත හැකි වී ද යන්න සැකසහිත ය.

කෙසේනමුත්, මඳ කාලයකට කොරියානු යුධ සේවය පිළිබඳ ඉමහත් විශ්වාසයක් ගොඩනැගෙන්නට විය. මෙම ක්‍රියාදාමය නතර කරන්නට මැදිහත් නොවුවහොත් ශීඝ්‍රයෙන් වර්ධනය වන කොරියානු හමුදා හේතුවෙන්, තම රජයට තර්ජනයක් එල්ල වේ යැයි ජපානය බියට පත් විය.

ආර්ථිකය
1888දී සියලු කොරියානු වරායයන් ජපන් සහ බටහිර වෙළඳුන්ට විවෘත කිරීමෙන් පසු, විදේශ වෙළඳාමට බාහිර සහභාගීත්වය ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළගියේ ය. 1883දී, අගබිසවගේ අනුග්‍රහය සහ එක්සත් රාජධානියේ සර් රොබට් හාර්ට්, 1වන කනිෂ්ඨ සාමිවරයාගේ මෙහෙයවීම අනුව සමුද්‍රීය රේගු සේවාවක් ස්ථාපිත කෙරිණි. මෙම සමුද්‍රීය රේගු සේවාව මගින් විදේශ වෙළඳාම මෙහෙයවුණු අතර තීරු බදු අයකර ගැනීම සිදු විය.

1883 වන විට, ආර්ථිකය තවදුරටත් ජපන් ඒකාධිකාරය යටතේ පැවතුණේ නැත. එහි බහුතරයක් පාලනය කරන ලද්දේ කොරියානුවන් විසිනි. සෙසු කොටස බටහිර ජාතීන්, ජපානය සහ චීනය අතර බෙදී ගියේ ය. 1884දී, දේදොං සහ චංදොං සමාගම වැනි මුල්ම කොරියානු වාණිජ සමාගම් ආරම්භ විය. කොරියානු මුදල් භාවිතය සුරක්ෂිත කරමින්, කාසි අච්චු ගැසීමේ කාර්යාංශය විසින් 1884දී "තංගොජොන්" නැමැති නව කාසි විශේෂයක් හඳුන්වා දෙන ලදී. 1886 වන විට බටහිර ආයෝජන මැනවින් ව්‍යාප්තව පැවතිණි.

අගබිසව විසින් නූතන කෘෂිකර්මාන්තය දියුණු කිරීම සඳහා ලබා දුන් විශාල භූමිවල, ඒ. එච්. මේටර්න්ස් නම් ජර්මන් ජාතිකයා, එක්සත් ජනපද කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ ආධාර ඇතිව "ඇමරිකානු ගොවිපළ" නැමැති ව්‍යාපෘතිය ඇරඹී ය. ගොවි උපකරණ, බීජ, සහ කිරි ගවයින් එක්සත් ජනපදයෙන් ආනයනය කෙරිණි. 1883 ජූනි මස, යන්ත්‍රෝපකරණ කාර්යාංශයක් ස්ථාපිත කෙරුණු අතර වාෂ්ප එන්ජින් ආනයනය කෙරිණි. ගෝජොං සහ අගබිසව විසින් කොරියානු ආර්ථිකය බටහිර වෙත පිළිගත හැකි මට්ටමකට රැගෙන ආව ද, දේශපාලන බාධා, විශේෂයෙන්ම අගබිසවගේ ඝාතනය හේතුවෙන් නූතන නිෂ්පාදන පහසුකම් සංවර්ධනය වූයේ නැත. එය එසේවුවත්, 1883 සහ 1885 අතර කාලයේ සන්නිවේදන පහසුකම් සංවර්ධනය කරමින්, ජොසොන්, චීනය සහ ජපානය අතර ටෙලිග්‍රාෆ් මාර්ග ඉදි විය.

පෞදගලික දිවිය

මුල් වර්ෂ
මින් අගබිසව පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක වාර්තා කොරියාවේ ජාතික පර්ෂද පුස්තකාලයෙන් සහ ලිලියාස් අන්ඩර්වූඩ් විසින් තබන ලද වාර්තාවලින් ලැබේ. ලිලියාස්, මින් අගබිසවගේ සමීප සහ විශ්වාසවන්ත ඇමරිකානු මිතුරියක වූ අතර 1888දී මිෂනාරිවරියක ලෙස කොරියාවට පැමිණි ඇය, අගබිසවගේ වෛද්‍යවරිය ලෙස පත්කෙරිණි.

මෙම මූලාශ්‍ර දෙක මගින්ම විස්තර වන්නේ අධිරාජිනියගේ පෙනුම, කටහඬ, සහ පොදු පැවතුම් පිළිබඳ ව ය. ඇයගේ මුහුණ ප්‍රබල ලක්ෂණවලින් යුතු මෘදු මුහුණකි. ඇගේ පෞද්ගලික වාග් විලාසය මෘදු සහ උණුසුම් ය. රාජ්‍ය කටයුතු මෙහෙයවන විට, ඇය සිය අදහස් දැඩි ස්ථාවරයකින් යුතුව ප්‍රකාශයට පත් කරන්නී ය. ඇගේ පොදු හැසිරීම් විලාසය චාරිත්‍රානුකූල වූ අතර, ඇය මාලිගයේ ආචාරධර්ම සහ සම්ප්‍රදායික නීති දැඩිව අනුගමනය කළා ය. අන්ඩර්වුඩ් අගබිසව පිළිබඳ මෙසේ සඳහන් කරයි:

සිය විවාහයේ ආරම්භක සමයේ තරුණ අගබිසව සහ ඇගේ සැමියාගේ අදහස් එකිනෙක ගැළපුණේ නැත. ඔවුහු දෙදෙනාම එකිනෙකාගේ හැසිරීම් පිළිකුල් කළහ. ඇය සිය කුටිය තුළ රැඳී සිට අධ්‍යයන කටයුතුවල නියැලෙන්නට ප්‍රියකළ අතර, ඔහු ප්‍රියකළේ රාත්‍රියේ පානය කරමින්, රාජකීය සාද සහ භෝජන සංග්‍රහවලට සහභාගී වෙමින් විනෝද වන්නටයි. සැබැවින්ම රාජ්‍යයේ කටයුතු පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ අගබිසව, යැංබැන් පිරිමින් සඳහා සාමාන්‍යයෙන් නිර්දිෂ්ට දාර්ශනික, ඉතිහාස සහ විද්‍යා ග්‍රන්ථ කියවන්නට යෙදුණා ය. වරක් ඇය සිය සමීප මිතුරියකට පවසා ඇත්තේ, "ඔහු මාව අප්‍රිය කරයි" යනුවෙනි.

අගබිසව විසින් තමන්ට විශ්වාසය තැබිය හැකි අය පිළිබඳ සොයා බලන බව මාලිග නිලධාරීන්ට දැනගන්නට ලැබිණි. මාලිග සම්ප්‍රදාය අනුව ඇයට යෝජිත පරිදි, විවාහ රාත්‍රියේ සිය විවාහය සම්පූර්ණ කරගැනීමට ඇය උත්සාහ නොදැරුවා ය. නමුත් පසුව, නිරෝගී උරුමකරුවකු බිහි කිරීමේ දී ඇයට බෙහෙවින් දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙන්නට සිදු විය. විවාහයෙන් වසර පහකට පළමු ගැබ් කාලයේ, ඇය විශාල අපකීර්තියකට මුහුණු දුන්නේ ඇයගේ බිළිඳු පුතු ඉපදී මඳ කලෙකින් මියයාම නිසායි. ඇගේ දෙවන පුත්‍රයා වූ සුන්ජොං කිසිදින නිරෝගී දරුවකු නොවී ය. ඔහු නිතර රෝගී වෙමින් සති ගණන් ඇඳට වී විවේක ගනිමින් සිටි අයෙකි. මුල්කාලයේ මින් අගබිසවට සැබෑ වශයෙන්ම ගෝජොං සමග එකඟත්වයට පැමිණීමට නොහැකි වුවත්, අවසානයේ ඔවුනට එක් වීමට හැකි විය.

පසුකාලීන වර්ෂ

පසුකාලීන වර්ෂවල දී, අගබිසව හා රජු අතර සහයෝගය වර්ධනය විය. ගෝජොංගේ උපදේශකයන් විසින් ඔහුට රජයේ පාලනය භාර ගෙන ජාතියේ පරිපාලනය මෙහෙයවීමට බලකරන ලදී. කෙසේනමුත්, අයකු ඔහුට සිහිපත් කර දුන්නේ ගෝජොංව සිහසුනට තෝරාගැනුණේ ඔහුගේ නිපුණතාවවත් (ඔහු කිසිදින විධිමත් අධ්‍යාපනයක් නොලද අයෙකි), ඔහුගේ රුධිර පෙළපත (සාමාන්‍ය රුධිරය සමග මිශ්‍ර වූවෙකි) නිසාවත් නොවන බවත්, හුදෙක්ම ඔහුගේ පියාගේ මාර්ගයෙන් ඔහුව මෙහෙයවීමට පුංග්යෑං ජෝ වංශිකයන්ට අවශ්‍ය වූ හෙයින් පමණක් බැවින් ය. රාජ්‍යයේ වගකීම් භාරගැනීමට සුදුසු වයසට පත් වූ විට ගෝජොං අභ්‍යන්තර කටයුතු මෙහෙයවීමට සිය බිරිඳගේ සහාය ලබා ගත්තේ ය. මෙහි දී  ගෝජොං සිය බිසවගේ ඥානය, විදග්ධභාවය සහ ඉක්මණින් ඉගෙනීමට ඇති හැකියාව පිළිබඳ පැහැදීමට පත් විය. රාජධානියේ ගැටලු ක්‍රමයෙන් විශාල වන විට, ගෝජොං නිරතුරු අගබිසවගේ උපකාර පැතී ය. මෙලෙසින් ඇය අපහසු අවස්ථාවල ඔහුගේ පසුපස පර්වතයක් මෙන් රැඳීසිටියා ය.

ජොසොන් රාජ්‍යය නූතනකරණයට ලක්වන කාලයේ, ගෝජොං සිය බිසව සමග ප්‍රේමයෙන් පසු වූ බව පැවසීම සාධාරණ ය. ඔවුහු පෞද්ගලිකව මෙන්ම නිල වශයෙන් ද එකිනෙකා සමග වැඩි වේලාවක් ගත කළහ. ඔවුහු එකිනෙකාගේ ගැටලු හුවමාරු කර ගත් අතර, එකිනෙකාගේ සතුට, වේදනාව තමන්ගේම කොට ගත්හ. අවසානයේ ඔවුන් බිරිය සහ සැමියා ලෙස කල්ගත කළහ.

ඔහු තුළ ඇය කෙරෙහි ඇති සෙනෙහස කිසිදා නොමියෙන බව අගබිසවගේ මරණින් පසු රජු වරක් ප්‍රකාශ කොට තිබේ. අගබිසවගේ මරණින් පසු රජු කුටියක් තුළට වී අගුළු ලා ගෙන, සිය රාජකාරි ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සති ගණනක් සිටි බව පැවසේ. අනතුරුව ඔහුට සිය කැමැත්ත පරිදි කටයුතු කළ නොහැකි වූ අතර, ජපනුන් විසින් යෝජනා කළ ගිවිසුම් එකකට පසු අනකක් වශයෙන් අත්සන් කරමින් ජපනුන්ට විශාල බලයක් ලබාදුන්නේ ය. අගබිසවගේ මරණින් පසු ඔහුගේ පියා නැවත දේශපාලන බලය ලබා ගෙන, ජපන් නිලධාරීන්ගේ ආධාර ඇතිව සිය ලේලියගේ (මින් අගබිසවගේ) තත්ත්වය මරණාපරව අගබිසව සිට සාමාන්‍ය වැසියකු දක්වා පහත හෙළීමට යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළේ ය. සෑමවිටම අන්‍යන් විසින් යොදා ගැනුණු, තමන් වෙනුවෙන් හඬක් නොනැගූ ගෝජොං විසින් මෙසේ පැවසූ බව විද්වතුන් සඳහන් කොට ඇත. "රාජධානිය බේරා ගත් කාන්තාවට අවමන් කිරීමට වඩා, මා විසින් මාගේ මැණික්කටුව කපාගෙන රුධිරය ගලායාමට සැලැස්වීම යහපත් ය". ගෝජොං සිය පියා සහ ජපනුන් විසින් සිදුකළ යෝජනාවට අත්සන් තැබීම ප්‍රතික්ෂේප කොට ඔවුන්ව නැවත හරවා යැවී ය.

ඝාතනය

කොරියාව තුළ ඉයුල්මි සිද්ධිය (을미사변, 乙未事變) යනුවෙන් හඳුන්වන මින් අගබිසවගේ ඝාතනය සිදු වූයේ 1895 ඔක්තෝබර් 8 දින මුල් හෝරාවන්හි දී, ගොන්චොංගුං (건청궁, 乾淸宮) හි ඔඛො-රු (옥호루, 玉壺樓) මණ්ඩපයේ දී ය. මෙම ගොන්චොංගුං යනු ග්යොංබොක්ගුං මාලිගයේ පසුපස පෞද්ගලික රාජකීය නිවහනයි.

ඔක්තෝබර් 8දින මුල් හෝරාවන්හි දී, මියුරා ගොරෝ යටතේ සිටි ජපන් නියෝජිතයන් විසින් මෙම ඝාතනය සිදුකරන ලදී. මියුරා මෙම සිදුවීමට ඔකමොටෝ ර්යූනොසුකේ (岡本柳之助), සුගිමුරා ෆුකාෂි (杉村 濬), තුනිමොටෝ ෂිගියාකි (國友重章), සසේ කුමටෙට්සු (佐瀨熊鐵), නකමුරා ටටෙ‍යෝ (中村楯雄), හිරයාමා ඉවහිකෝ (平山岩彦), සහ පනහකට අධික ජපන් මිනිසුන් පිරිසක් හවුල් කරගන්නා ලදී. එසේම ජපන්-හිතවාදී නිලධාරීන් වූ ලුතිනන් සෙන්පති වූ බොම්-සොන් (우범선, 禹範善) සහ ලුතිනන් සෙන්පති යි දු-හ්වැං (이두황, 李斗璜) යන නිලධාරීන් ද ආධාර වූහ. මෙම සෙන්පතීන් දෙදෙනා ජපනුන් විසින් පුහුණු කළ රාජකීය හමුදා ඛණ්ඩයක් වූ "හුල්ල්‍යොන්දේ"හි අණදෙන නිලධාරීන් විය. වූ බොම්-සොන් සෙනපතියා සහ යි දු-හ්වැං සෙන්පතීන් මෙහෙයවන ලද හුල්ල්‍යොන්දේ කොරියානු සෙබලුන් 1,000ක් පමණ දෙනා මාලිගය වටලා එහි දොරටු විවෘත කරන ලද්දේ, ජපන් රොනින් ඝාතකයින්ට ඇතුළු වීම සඳහායි.

ග්වංග්හ්වාමුන් ඉදිරිපස දී, වූ බොම්-සොන් විසින් මෙහෙයවන ලද හුල්ල්‍යොන්දේ සෙබලුන් සහ හොං ග්යේ-හුන් (홍계훈, 洪啓薰) සහ අන් ග්යොං-සු (안경수, 安駉壽) විසින් මෙහෙයවූ කොරියානු රාජකීය සෙබලුන් අතර සටනක් ඇති විය. මෙම සටනේ දී හොං ග්යේ-හුන් සහ යි ග්යොං-ජික් (이경직, 李耕稙) අමාත්‍යවරයා මරණයට පත් විය. අනතුරුව රොනින් ඝාතකයෝ ගොන්චොංගුං තුළ පිහිටි ඔඛොරු (옥호루, 玉壺樓) වෙත ඇතුළු වී අධිරාජිනිය මරා දැමූහ. අවතුරුව අධිරාජිනියගේ දේහය පුළුස්සා භූමදාන කරන ලදී.

ජපන් ඉතිහාසඥ පීටර් ඩ්‍යූස් විස්තර කරන්නේ මෙම ඝාතනය "භයානක, නොහික්මුණු සහ සාහසික ක්‍රියාවක්" බවයි. අගබිසව "අහංකාර සහ දූෂිත ස්ත්‍රියක" ලෙස හඳුන්වන ඩොනල්ඩ් කීන් ඇයව මරා දැමූ ආකාරය පිළිබඳ පවසන්නේ "වචනයෙන් කිව නොහැකි තරමේ ම්ලේච්ඡ" ආකාරයක් බවයි.

ඇසින් දුටු වාර්තාවක්

ඝාතනය සිදු වූ භූමියේ වූ බොම්-සොන්ගේ මෙහෙයවීමෙන් යුතු කොරියානු සෙබලුන් දුටු බව කිරුළහිමි සුන්ජොං කුමරුන් විසින් ප්‍රකාශ කොට තිබේ. අනතුරුව වූ හට "මවගේ ඝාතකයා" යන චෝදනාව ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙම චෝදනාවට අමතරව, වූ ඝාතනය කරනු පිණිස සුන්ජොං විසින් ඝාතකයින් දෙදෙනකු පිටත් කර හරින ලදී. 1903 ජපානයේ හිරෝෂිමාහි දී මෙම සැලසුම සාර්ථක විය. ඒ වන විට වූ ජපන් කාන්තාවක් සමග විවාහ වී, පසුව ප්‍රකට උද්භිදවිද්‍යාඥයකු සහ කෘෂිකර්ම විද්‍යාඥයකු වූ වූ ජං-චූන් (禹長春 우장춘) උපත ලබා තිබිණි.

2005දී, රුසියානු විද්‍යා ඇකඩමියේ මහාචාර්ය කිම් රෙඛෝ (김려춘; 金麗春) විසින් රුසියානු අධිරාජ්‍යයේ විදේශ ප්‍රතිපත්ති ලේඛනාගාරයේ (Архив внешней политики Российской империи; AVPRI) රුසියානු ගෘහනිර්මාණ ශිල්පියකු වූ ඇෆනැසි සෙරෙඩින්-සැබටින් (Афанасий Иванович Середин-Сабатин) විසින් මේ සිද්ධිය පිළිබඳ ලියන ලද විස්තරයක් ගෙනහැර දක්වා ඇත. එකල සෙරෙඩින්-සැබටින්, ඇමරිකානු ජනරාල්වරයකු වූ විලියම් මැක්එන්ටයර් ඩයි සමග කොරියානු රාජ්‍ය සේවයේ යෙදී සිටි තැනැත්තෙකි. අප්‍රේල් මස මහාචාර්ය කිම් විසින් මෙම ලේඛනය ප්‍රසිද්ධ කරන ලෙස ම්යොංජි විශ්වවිද්‍යාලයේ (명지대학교; 明知大學校) පුස්තකාල LG එකතුවෙන් ඉල්ලා සිටියේ ය. 2005 මැයි 11 දින මෙම ලේඛනය ප්‍රසිද්ධ කෙරිණි.

දකුණු කොරියාව තුළ මෙම ලේඛනය මුදා හැරීමට අවුරුදු පහකට පමණ පෙර, එහි පරිවර්තිත පිටපතක් එක්සත් ජනපදය තුළ භාවිතයේ පැවතිණි. මෙය කොලොම්බියා විශ්වවිද්‍යාලයේ කොරියානු පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය විසින් 1995 ඔක්තෝබර් 6 දින ඉයුල්මි සිද්ධියේ 100වන සංවත්සරය සිහිපත්කිරීමට මුදා හැර තිබිණි.

මෙම වාර්තාවේ සෙරෙඩින්-සැබටින් මෙසේ විස්තර කරයි:

දායක වූ පාර්ශ්ව
මින් අගබිසවගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් ජපානයේ දී, මිනිසුන් 56 දෙනකුට චෝදනා පැවරිණි. හිරෝෂිමා අධිකරණය විසින් මේ සියලු දෙනාවම නිදහස් කරන ලද්දේ සාක්ෂි හිග වූ නිසායි.

ඔවුන් අතර පහත පුද්ගලයන් වේ
 වංශාධිපති මියුරා ගොරෝ, ජපන් තානාපති අමාත්‍ය.
 ඔකමොටෝ ර්යුනොසුකේ (岡本柳之助), තානාපති කාර්යාල නිලධරයෙක් සහ හිටපු ජපන් හමුදා නිලධාරියෙකි
 හොසුමි ටොරකුරෝ, කොකුබුන් ෂෝටරෝ, හගිවරා ෂුජිරෝ, ජපන් තානාපති කාර්යාල නිලධාරීන් ය
 සුගිමුරා ෆුකාෂි (杉村 濬), ජපන් තානාපති කාර්යාලයේ දෙවන ලේකම්වරයෙකි
 අඩාචි කෙන්සෝ, කොරියාවේ ජපන් පුවත්පතක් වූ කන්ජෝ ෂිම්පෝහි (漢城新報, කොරියානු බසින් හන්සොං ෂින්බෝ ලෙස හඳන්වයි) හි සංස්කාරකවරයායි
 කුසුනොසේ යුකිහිකෝ, රාජකීය ජපන් හමුදාවේ සෙන්පතියෙකි
 කුනිටොමෝ ෂිගියාකි (國友重章), මුල් සෙයික්යෝෂා (දේශපාලන අධ්‍යාපන සමාජය)හි සාමාජිකයින් අතුරින් අයකි
 ෂිබා ෂිරෝ (柴四朗), ජපානයේ කෘෂිකර්ම සහ වාණිජ අමාත්‍යවරයාගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයායි. වෝර්ටන් පාසලේදී සහ හාවර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් දේශපාලන ආර්ථික විද්‍යාව හදාළ තැනැත්තෙකි
 සසේ කුමටෙට්සු (佐瀨熊鐵), වෛද්‍යවරයෙකි
 ටෙරාසකි යසුකිචි (寺崎泰吉), ඖෂධ වෙළෙන්දෙකි
 නකමුරා ටටෙයෝ (中村楯雄)
 හොරිගුචි කුමායිචි (堀口 九萬一)
 ඉයෙයිරි කාකිට්සු (家入嘉吉)
 කිකුචි කෙන්ජෝ (菊池 謙讓)
 හිරයාමා ඉවහිකෝ (平山岩彦)
 ඔගිහරා හිදෙජිරෝ (荻原秀次郎)
 කොබයකවා හිදෙයෝ (小早川秀雄), කන්ජෝ ෂිම්පෝහි ප්‍රධාන සංස්කාරකවරයා යි
 සසාකි මසායුකි
 ඉසුජුකා එයිජොහ්සහ සෙස්සන්.
කොරියාව තුළ, 1896 පෙබරවාරි 11 දින ගෝ‍ජොං රජු විසින් පහත පුද්ගලයින් ඉයුල්මි සිව් ද්‍රෝහීන් ලෙස නම් කරන ලදී:
 ජෝ හුයි-යොන් (趙羲淵 조희연)
 යූ ගිල්-ජූන් (兪吉濬 유길준)
 කිම් හොං-ජිප් (金弘集 김홍집)
 ජොං බ්යොං-හා (鄭秉夏 정병하)

ප්‍රතිඵලය
ගැබෝ ප්‍රතිසංස්කරණය සහ මියොංසොං බිසවගේ ඝාතනය කොරියාව තුළ ජපනුන්හට කළුපැල්ලමක් ඇති කළේ ය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කොරියානු අර්ධද්වීපයේ කොරියානු නිදහස උදෙසා, ඇතැම් කොන්ෆියුසියානු විද්වතුන්, ගොවීන් ආදීන් එක් වී 60කට අධික ධාර්මික හමුදා සංවිධානය විය.

ඝාතනයෙන් පසු, ගෝජොං රජු සහ කිරුළහිමි කුමරු (පසුව සුන්ජොං අධිරාජයා) 1896 පෙබරවාරි 11 දින රුසියානු තානාපතිවරයාගේ රැකවරණය පතා පලාගියහ. එසේම එහිදී ගෝජොං විසින් ඉයුල්මි සිව් ද්‍රෝහීන් ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී. කෙසේනමුත්, විදේශ බලපෑම් සහ නිදහස් සංවිධානවල ජනතා අදහස් හේතුවෙන් 1897දී, ගෝජොං ග්යොංගුංගුං (නූතන දොක්සුගුං) වෙත පැමිණියේ ය. එහි දී ඔහු කොරියානු අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත්කළේ ය. කෙසේනමුත්, චීන-ජපන් සහ රුසියානු-ජපන් යුද්ධ හමුවේ ජපානය ජය ලැබීමත් සමග, 1910දී කොරියාව ජපන් යටත් විජිතයක් බවට පත් විය.

අවමංගල පෙරහැර සහ සොහොන්ගැබ

1897දී, රුසියානු සහාය ඇතිව ගෝජොං රජු යළි සිහසුනට පත් වූ අතර, ඔහු සිය ආදරණීය මින් අගබිසවගේ ශේෂයන් ගෞරවාන්විතව භූමදානයට පියවර ගත්තේ ය. ඇගේ ශෝක පෙරහැර සෙබලුන් 5,000ක්, පොලිස් නිලධාරීන් 650ක්, ලන්තෑරුම් 4,000ක්, ඇයට ගෞරව වශයෙන් ලියැවුණු ලේඛන සිය ගණනක් සහ මරණින් මතු දිවියේ දී භාවිතයට ගැනීමට සංකේතයක් ලෙස විශාල දැව අශ්ව ප්‍රතිමා ආදියෙන් සමන්විත විය. මින් අගබිසවගේ අවමංගල්‍යය වෙනුවෙන් ගෝජොං රජු විසින් ස්ථාපිත උපහාරයන් හි, ජපනුන්ට එරෙහිව ඇගේ විදග්ධ සහ වික්‍රමාන්විත ක්‍රියාවන් සහ ඇය කෙරෙහි තමන් තුළ ඇති නොමියෙන ප්‍රේමය පිළිබඳ සඳහන් ය. මින් අගබිසවගේ ශේෂයන් දකුණු කොරියාවේ ග්යොංගිහි, නම්යංජු පෙදෙසේ භූමදානය කරන ලදී.

විපාකය
2005 මැයි මස, කුනිටොමෝ ෂිගියාකිගේ මුණුපුරා වූ, 84 වියැති ටට්සුමි කවානෝ (川野 龍巳) විසින් දකුණු කොරියාවේ, ග්යොංගිහි, නම්යංජු ස්ථානයේ පිහිටි මියොංසොං අධිරාජිනියගේ සොහොනට ගෞරව බුහුමන් දැක් වී ය. සිය මුත්තණුවන් වෙනුවෙන් ඔහු මියොංසොං අධිරාජිනියගේ සොහොන ඉදිරියේ සමාව ඉල්ලා සිටියේ ය.

2009 සිට, කොරියානු සංවිධාන, ජපන් රජය විසින් සිදු කළ මින් අගබිසවගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් විනිශ්චයක් ඉල්ලා සිටියි. ඔවුන් ප්‍රකාශ කරන්නේ "1910 කොරියා-ජපන් ඈඳගැනීමේ ගිවිසුම හරහා වසර 35ක් පුරාවට ඝාතනය වූ කොරියානු ජනයා වෙනුවෙන් වසර 100ක් ගත වීමෙන් පසුත් ජපන් රජය නිල වශයෙන් සමාව ඉල්ලා නොමැති බව"යි. ජපන් රජය අගෝස්තු 15 දින අධිරාජයාගේ සමාව ඉල්ලීමේ ප්‍රකාශයක් සමග, ඝාතන සිද්ධි සම්බන්ධව අදාළ ලිපිගොනු ඉදිරිපත් නොකළහොත් නීති මාර්ගයෙන් කටයුතු කරන බව ඔවුහු පවසති.

පවුල
 මහා-මහා-මහා-මහා-මුත්තණුවන්
 මින් ග්වං-හුන් (හංගුල්: 민광훈, හන්ජා: 閔光勳) (1595–1659), ඉන්ජොං රජුගේ සමයේ සිටි විද්වතෙකි.
 මහා-මහා-මහා-මහා-මිත්තණිය
 යි මැතිණිය (이씨, 李氏), යි ග්වං-ජොංගේ (이광정, 李光庭) දියණියයි.
 මහා-මහා-මහා-මහා-මුත්තණුවන්
 මින් යු-ජුං (민유중, 閔維重) (1630–1687).
 මහා-මහා-මහා-මහා-මිත්තණිය
 සොං ආර්යාව (송씨, 宋氏); මින් යු-ජුංගේ දෙවන බිරිඳයි; සොං ජුන්-ගිල් (송준길, 宋俊吉) ගේ දියණියයි, සොං ජුන්-ගිල් හ්යෝජොං රජ සමයේ යොංගුයිජොං කෙනෙකි.
 මහා-මහා-මහා-මුත්තණුවන්
 මින් ජින්-හු (민진후, 閔鎭厚) (1659–1720), ඉන්හ්යොන් අගබිසවගේ (සුක්ජොං රජුගේ දෙවන අගබිසව) වැඩිමහල්ම සොයුරායි.
 මහා-මහා-මුත්තණුවන්
 මින් ඉක්-සු (민익수, 閔浸沒) (1690–1742).
 මී-මුත්තණුවන්
 මින් බෙක්-බුන් (민백분, 閔百奮) (1723–?).
 මුත්තණුවන්
 මින් ගි-හ්යොන් (민기현, 閔耆顯) (1751–1811).
 පියා
 මින් චි-රොක් (민치록, 閔致祿) (1799–1858).
 මව
 යි වංශයේ හන්චං ආර්යාව (한창부 부인 이씨) (본관: 한산 이씨, 이규년의 딸), මින් චි-රොක්ගේ දෙවන බිරිඳයි.
 සැමියා
 ගෝජොං රජු (පසුව ගෝජොං අධිරාජයා).
 පුතුන්
 නම් නොලද පුත්‍රයෙක් (උපත 1871).
 සුන්ජොං අධිරාජයා (25 මාර්තු 1874 – 24 අප්‍රේල් 1926).
 නම් නොලද පුත්‍රයෙක් (උපත 1875).
 නම් නොලද පුත්‍රයෙක් (උපත 1878).
 දියණිය
 නම් නොලද දියණියක් (උපත 1873).

පදවි නාමයන්
සිය දිවිය පුරා මින් අගබිසව නොයෙකුත් පදවි නාමයන් දැරුවා ය: යැංබැන් වංශවත් පවුලක සාමාජිකාවක ලෙස, අගබිසව ලෙස, සහ කොරියානේ උපරාජයා ලෙස ඇය තනතුරු දැරුවා ය. ඇගේ මරණින් පසු කොරියානු අධිරාජ්‍යය බිහිවීමත් සමග ඇයට තවත් නාමයන් ප්‍රදානය කෙරිණි. මෙම මරණාපර නාමයන් අතර ඇය වඩාත් ප්‍රචලිත "මියොංසොං අධිරාජිනිය" යන නාමය ද වේ.

 19 ඔක්තෝබර් 1851 – 20 මාර්තු 1866: මින් ආර්යාව, යෝහ්‍යුං මින් වංශයේ මින් චි-රොක්ගේ දියණිය
 "මින් ආර්යාව"
 "මින් චි-රොක්ගේ දියණිය"
 20 මාර්තු 1866 – 1 නොවැම්බර් 1873: රාජෝත්තමාවිය, ජොසොන්හි අගබිසව
 1 නොවැම්බර් 1873 – 1 ජූලි 1894: රාජෝත්තමාවිය, ජොසොන්හි රාජ්‍යාධිකාරී රැජිනිය
 1 ජූලි 1894 – 6 ජූලි 1895: රාජෝත්තමාවිය, ජොසොන්හි අගබිසව
 6 ජූලි 1895 – 8 ඔක්තෝබර් 1895: රාජෝත්තමාවිය, ජොසොන්හි රාජ්‍යාධිකාරී රැජිනිය (ඉහත මුල් තනතුරු හතර 王妃殿下 왕비전하 වංග්බි ජොන්හා / 中殿媽媽 중전마마 ජුංජොන් මමා / 中宮殿媽媽 중궁전마마 ජුංගුංජොන් මමා ලෙස යෙදේ.)
 කොරියාවේ මියොංසොං අධිරාජිනිය (මරණාපර නාමය)

ඡායාරූප සහ සිතුවම්

ඇය නිල රාජකීය පවුල් ඡායාරූපයක සිටි බවට වාර්තාවල සඳහන්ව ඇත. එවැනි රාජකීය පවුල් ඡායාරූපයක් අදවන විට සොයාගන්නට නැත. නමුත් ඇගේ මරණින් පසු ගත් ගෝජොං, සුන්ජොං, සහ සුන්ජොංගේ බිරිඳ වූ කිරුළ හිමි කුමරුගේ බිසෝ කුමරිය නිරූපිත පවුල් ඡායාරූපයක් දක්නට ඇත.

වෙනත් ඡායාරූප
2003 KBS නාළිකාවේ ප්‍රවෘත්ති විකාශය මගින් වාර්තා කෙරුණේ අධිරාජිනියගේ යැයි සැලකෙන ඡායාරූපයක් අනාවරණය වී ඇති බවයි. මින් සූ-ග්යොංගේ මුත්තණුවන් විසින් විශාල මුදලක් ගෙවා මෙම ඡායාරූපය මිලට ගන්නා ලද්දේ එය සිය පවුලේ උරුමයක් ලෙස සලකායි. මෙම ඡායාරූපයේ කාන්තාවක් හා ඇයට පසුපසින් පරිවාර ජනයන් වේ. ඇතැම් විශේෂඥයින් පවසන්නේ මෙම ඡායාරූපයේ නිරූපිත කාන්තාව පැහැදිළිවම උසස් නිලයක් දරන්නියක් බවත්, ඇයගේ වස්ත්‍ර රාජකීය පවුලේ පුද්ගලයින් පමණක් විසින් හැඳි වස්ත්‍ර බව හඳුනාගත හැකි බවත් ය. කෙසේනමුත්, ඇගේ වස්ත්‍රවල අධිරාජිනියගේ වස්ත්‍රවල පැවති මෝස්තර අල්ප බව පැවසේ.

ජපන් සිතුවම
2005 ජනවාරි 13 දින, සෝල් ජාතික විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉතිහාස අංශයේ මහාචාර්යවරයකු වූ ලී තේ-ජින් (이태진, 李泰鎭) විසින් ටෝකියෝවේ පැරණි පොත් වෙළඳසැලකින් ඔහු සොයාගත් සිතුවමක් ප්‍රසිද්ධියට පත්කළේ ය. 1895 ජනවාරි 25 දින ප්‍රකාශිත ෆූසොකුගහෝ (風俗畫報) ජපන් පුවත්පතේ මෙම 84 වන සංස්කරණයේ ගෝජොං රජු සහ අගබිසව විසින් ජපන් නියෝජ්‍ය තානාපතියා වූ ඉනෝයි කඔරු පිළිගන්නා අයුරු නිරූපිත සිතුවමක් ඇත. මෙම සිතුවමේ 1894 දෙසැම්බර් 24 දිනය සහ ඉෂිසුකා (石塚 ) නැමැති චිත්‍ර ශිල්පියාගේ අත්සන සමග, "අපගේ කාරුණික උපදේශයෙන් සලිත වූ [කොරියානු] රජු සහ රැජින, පළමුවරට ස්ථිර ප්‍රතිසංස්කරණයක අවශ්‍යතාව වටහා ගත්හ" යන පාඨය සඳහන්ව ඇත. ලී පවසන්නේ මෙහි වස්ත්‍ර සහ පසුබිම විස්තරාත්මකව දක්වා ඇති හෙයින්, එය එම සිදුවීම සිදු වූ අයුරෙන්ම ඇඳ ඇති බවයි. මෙහි රජු මෙන්ම ඉනෝයි ද අගබිසව දෙස බලා සිටින බැවින්, මෙම සංවාදය අගබිසව සහ ඉනෝයි අතර සිදු වූ බවත් රජු එය අසා සිටි බවත් පැවසේ.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ
එම්ප්‍රස් මියොංසොං යන රූපවාහිනී කතාමාලාව තුළ සහ මියැසිය තුළ ඇගේ නාමය මින් ජා-යොං (민자영; 閔紫英) ලෙස දක්වා ඇත. නමුත් ලිඛිත මූලාශ්‍රවල මේ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නැත.

2009 වර්ෂයේ චිත්‍රපටයක් වූ ද ස්වෝර්ඩ් විත් නෝ නේම් යන්න මියොංසොං අධිරාජිනිය වටා ප්‍රබන්ධ කළ ප්‍රේම කථාවකි.

එසේම කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන ගන්මන් ඉන් ජොසොන් තුළ ඇගේ චරිතය නිරූපිත ය. මෙම කථාව ඇරඹෙන්නේ 1876, එනම් ගෝජොං අධිරාජ‍යාගේ තෙවන වර්ෂයේ දී යි.

මේවාද බලන්න

 එම්ප්‍රස් මියොංසොං (රූපවාහිනී කතාමාලාව)
 ද ලාස්ට් එම්ප්‍රස් (මියැසිය)
 කොරියාවේ ඉතිහාසය
 ජොසොන් රාජවංශය
 හ්‍යුංසොන් දේවොන්ගුන්
 කොරියාවේ ගෝජොං අධිරාජයා
 කොරියාවේ සුන්ජොං අධිරාජයා
 ඉන්හ්යොන් අගබිසව – පිය පාර්ශ්වයෙන් (මින් චි-රොක්) මියොංසොංගේ පූර්වජයෙකි.

මූලාශ්‍ර

වැඩිදුර කියවීමට
 බර්ඩ්, ඉසබෙලා. (1898). Korea and her Neighbours. ලන්ඩන්: මරේ. OCLC 501671063. නැවත මුද්‍රණය 1987: ISBN 9780804814898; OCLC 15109843
 ඩෙච්ලර්, මාර්ටිනා. (1999). Culture and the State in Late Choson Korea. ISBN 0-674-00774-3
 ඩ්‍යුවස්, පීටර්. (1998). The Abacus and the Sword: The Japanese Penetration of Korea, 1895–1910. බර්ක්ලේ: යුනිවර්සිටි ඔෆ් කැලිෆෝනියා ප්‍රෙස්. ISBN 9780520086142/ISBN 9780520213616;
 හන්, යොං-වූ, Empress Myeongseong and Korean Empire (명성황후와 대한제국)(2001). හ්යෝහ්යොං පබ්ලිෂිං ISBN 89-86361-57-4
 හන්, වූ-ක්‍යුන්. (1996). The History of Korea. ISBN 0-8248-0334-5
 කීන්, ඩොනල්ඩ්. (2002). Emperor of Japan: Meiji and His World, 1852–1912. නිව් යෝක්: කොලොම්බියා යුනිවර්සිටි ප්‍රෙස්. ISBN 9780231123402; OCLC 46731178
 ලුවිස්, ජේම්ස් බ්‍රයන්ට්. (2003). Frontier Contact between Choson Korea and Tokugawa Japan. ISBN 0-7007-1301-8
 මැකෙන්සී, ෆ්‍රෙඩ්රික් ආතර්. (1920). Korea's Fight for Freedom. චිකාගෝ: ෆ්ලෙමිං එච්. රෙවල්. OCLC 3124752 Revised 2006: ISBN 1-4280-1207-9 (බලන්න ගුටෙන්බර්ග් ව්‍යාපෘතිය.)
 __. (1908). The Tragedy of Korea. ලන්ඩන්: හොඩර් ඇන්ඩ් ස්ටෆ්ටන්. OCLC 2008452 නැවත මුද්‍රණය 2006: ISBN 1-901903-09-5
 නම්, ඇන්ඩෲ සී. (1996). A History of the Korean People: Tradition and Transformation. (1996) ISBN 0-930878-56-6
 _. ( 1997). Introduction to Korean History and Culture. ISBN 0-930878-08-6
 ෂ්මිඩ්, ඇන්ඩ්‍රේ. (2002). Korea between Empires, 1895–1919. නිව් යෝක්: කොලුම්බියා යුනිවර්සිටි ප්‍රෙස්. ISBN 9780231125383; ISBN 9780231125390; OCLC 48618117

බාහිර සබැඳි
 Making of an Asian hit: A Korean royal tragedy in the Broadway style රිකාඩෝ සැලුඩෝ විසිනි, ඒෂියා වීක් (18 දෙසැම්බර් 1998)
 කොරියාවේ රැජිනගේ ගුණාංග, ද නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස්, 10 නොවැම්බර් 1895.
 Japanese Document Sheds New Light on Korean Queen's Murder යූ සොක්-ජේ විසිනි, ද චෝසුන් ඉල්‍බෝ (12 ජනවාරි 2005)

කොරියානු බෞද්ධයින්
1851 උපත්
1895 මරණ
1895 අපරාධ
අධිරාජිනියෝ
යි ගෘහය
ඝාතනය කළ රාජකීයයන්
ඝාතනය කළ කොරියානු ජනයා
කොරියාවේ දී මරාදැමුණු පුද්ගලයින්
19වන සියවසේ කොරියානු ජනයා
කොරියානු රාජකීය බිසෝවරු
කොරියානු අධිරාජිනියෝ

මියොංසොං අධිරාජිනිය


انطلق الموسم الخامس في 25 يناير 2008 وانتهى في 23 مايو 2008 بفوز التونسي نادر قيراط الذي حصل على نسبة تصويت 34.44%، يليه محمد قويدر بنسبة 34.04%، و سعد رمضان بنسبة 31.52%.

عدد المتسابقين كان 20 متسابقا, 12 شابا و8 شابات.

الأساتذة

التوب
{| class="wikitable" style="text-align:center;"

|-
| 2 || style="background: red" |  مصطفى || style="background: purple" |  نادر || style="background: yellow" |  أسماء || style="background: orange" |  عبد الله|| style="background: green" |  زاهر
|-
| 3 || style="background: red" |  نادر|| style="background: purple" |  ضياء || style="background: yellow" |  سعد || style="background: orange" |  شاهيناز || style="background: green" |  أمل
|-
| 4 || style="background: red" |  عبد الله|| style="background: purple" |  سعد || style="background: yellow" |  ضياء || style="background: orange" |   قويدر || style="background: green" |  مصطفى
|-
| 5 || style="background: red" |  قويدر|| style="background: purple" |  سعد || style="background: yellow" |  عبد الله || style="background: orange" |  أمل || style="background: green" |  ميرهان|-
| 6 || style="background: red" |  سعد|| style="background: purple" |  قويدر  || style="background: yellow" |  نادر || style="background: orange" |  عبد الله || style="background: green" |  زاهر|-
| 7 || style="background: red" |  ميرهان|| style="background: purple" |  عبد الله || style="background: yellow" |  سعد || style="background: orange" |  زاهر|| style="background: green" |  شاهيناز|-
| 8 || style="background: red" |  شاهيناز|| style="background: purple" |  عبد الله || style="background: yellow" |  ضياء || style="background: orange" |  أمال  || style="background: green" |  ميرهان|-
| 9 || style="background: red" |  نادر   ضياء || style="background: purple" |    || style="background: yellow" |  أمل || style="background: orange" |  ميرهان  || style="background: green" |  مصطفى
|-
| 10 || style="background: red" |  أمل|| style="background: purple" |  قويدر  || style="background: yellow" |  عبد الله || style="background: orange" |  سعد || style="background: green" |  ضياء
|-
 | 11 || style="background: red" |  عبد الله|| style="background: purple" |  سعد  || style="background: yellow" |  أمل  || style="background: orange" |  نادر ||
|-
| 12 || style="background: red" |  نادر|| style="background: purple" |  قويدر  || style="background: yellow" |  عبد الله || style="background: orange" |  ميرهان ||
|-
| 13 || style="background: red" |  سعد|| style="background: purple" |  عبد الله || style="background: yellow" |  ميرهان  || style="background: orange" |  شاهيناز ||
|-

برامج أل بي سي
مواسم ستار أكاديمي

ستار أكاديمي 5


An Telipogon farfanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nauray ngan Antonio Galán de Mera. An Telipogon farfanii in nahilalakip ha genus nga Telipogon, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Telipogon

Telipogon farfanii


Die Küste des Raunens (orig.: A Costa dos Murmúrios) ist ein Roman der portugiesischen Schriftstellerin Lídia Jorge.

Das Werk erzählt in einem Rückblick vor dem Hintergrund des Kolonialkrieges die Romanze von Eva Lopo, die als Braut eines jungen Offiziers nach Mosambik kommt.

Der Roman erschien 1988 bei Publicações Dom Quixote in portugiesischer Sprache. 1993 kam bei Suhrkamp in Übersetzung von Karin von Schweder-Schreiner eine deutschsprachige Ausgabe heraus, zwei Jahre später folgte die Taschenbuchausgabe.

Verfilmung
Das Buch diente als literarische Vorlage für den gleichnamigen Film A Costa dos Murmúrios, der 2004 unter der Regie von Margarida Cardoso entstand.

Literarisches Werk
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Portugiesisch)
Literatur (Portugal)
Lídia Jorge
Roman, Epik

Die Küste des Raunens


David Sossenheimer (Erlenbach am Main, 21 de junho de 1996) é um jogador de voleibol alemão que atua na posição de ponteiro.

Carreira

Clube
Sossenheimer atuou nas categorias juniores do TV Mömlingen de 2010 a 2013. O ponteiro também esteve com a seleção estadual da Baviera de 2010 a 2012, vencendo a Taça Federal de 2012, em Hanôver. Em 2013, Sossenheimer fez parte do elenco do Generali Haching. Depois que o clube finalizou as suas atividades, o atleta se mudou para a TV Bühl em 2014, com quem chegou à final da Copa da Alemanha de 2016. No ano seguinte mudou-se para o vice-campeão alemão VfB Friedrichshafen. Com o novo clube, o ponteiro conquistou três títulos da Copa da Alemanha e três títulos da Supercopa Polonesa.

Em 2019 fez sua estreia internacional ao competior o campeonato polonês pelo MKS Będzin. Na tempora seguinte o atleta se mudou para a Itália para competir pelo Sir Safety Conad Perugia, com ao qual conquistou o título da Supercopa Italiana de 2020.

Em 2021 o alemão atuou no voleibol francês pelo AS Cannes. Após o rebaixamento do clube para a segunda divisão francesa, o ponteiro se transferiu para o Arago de Sète.

Seleção
Sossenheimer estreou na seleção adulta alemã em 2016 pela Liga Mundial, atuando na posição de líbero em algumas partidas.

Títulos
VfB Friedrichshafen
 Copa da Alemanha: 2016–17, 2017–18, 2018–19

 Supercopa Alemã: 2016, 2017, 2018

Sir Safety Conad Perugia
 Supercopa Italiana: 2020

Clubes

Prêmios individuais
2018: Supercopa Alemã – MVP

Ligações externas
David Sossenheimer no Global Sports Archive
David Sossenheimer na PlusLiga
David Sossenheimer no Volleybox

Naturais de Erlenbach am Main
Voleibolistas da Alemanha
Pontas de voleibol

David Sossenheimer


El parque transfronterizo De Zoom-Kalmthoutse Heide (; ) es un parque transfronterizo en los límites internacionales entre Bélgica y los Países Bajos. Se trata de una fusión de dos parques anteriores, el Kalmthoutse Heide en Bélgica y el De Zoom en los Países Bajos), que se extiende sobre 37,50 km². El parque tiene grandes extensiones de brezales.

El parque es administrado por una comisión especial en la que las organizaciones, tanto flamencas (por parte de Bélgica) como neerlandesas están representadas.

Véase también
 Anexo:Parques nacionales de los Países Bajos
 Provincia de Amberes

Referencias

Enlaces externos

Zoom-Kalmthoutse Heide
Zoom-Kalmthoutse Heide
Sitios Ramsar en Bélgica
Sitios Ramsar en los Países Bajos
Áreas protegidas establecidas en 2001
Bélgica en 2001
Países Bajos en 2001
Parques de la provincia de Brabante Septentrional
Geografía de Flandes
Provincia de Amberes
Woensdrecht

Parque transfronterizo De Zoom-Kalmthoutse Heide


São José, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,34 km2 yüzölçümüne sahip, 3.279 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Lizbon'ın bucakları

São José (Lizbon)


Emergence é um evento de luta profissional produzido pela Impact Wrestling. O primeiro evento foi realizado em 2020 e é realizado anualmente durante o mês de agosto.

História
Desde abril de 2020, devido à pandemia de COVID-19 nos Estados Unidos, o Impact teve que apresentar a maior parte de sua programação a portas fechadas no Skyway Studios em Nashville, Tennessee. O evento inaugural do Emergence ocorreu em 14 de agosto de 2020, no Skyway Studios, mas foi ao ar em atraso de fita em duas noites, sendo a primeira em 18 de agosto e a segunda em 25 de agosto. O segundo Emergence, que foi filmado de 15 a 16 de agosto de 2021, no Skyway Studios, e foi ao ar em atraso de fita em 20 de agosto, viu o retorno da presença ao vivo.

Eventos

Notas

Referências

Ligações externas

 Impact Wrestling Site Oficial

Eventos pay-per-view da Impact Wrestling
Eventos recorrentes estabelecidos em 2020

Impact Wrestling Emergence


Lory Bianco (19 Ağustos 1963 Pittsburgh), Amerikalı oyuncu ve yorumcu. Kariyerine İtalya'da başladı ama Almanya'da başarı sağladı.

Albümler
 1983 Bonnie Bianco
 1985 Molly ´O (İtalya)
 1987 Cinderella
 1987 Un Americana A Roma
 1987 Stay
 1987 Rhapsody
 1987 Just Me
 1988 True Love, Lory
 1989 True Love ("A Cry In The Night" bu albümdedir Dieter Bohlentarafından yapılan en önemli hiti)
 1990 Lonely Is The Night
 1993 Miss you So - The Very Best Of
 1993 Un Americana A Roma (yeniden çıktı)
 1993 Stay - The Very Best Of
 1993 You`re The One
 1996 Lonely Is The Night (yeniden çıktı)
 2001 On my own...but never alone
 2003 The Deluxe Edition (Double CD)
 2007 Best of-Incl. Spanish Mixes (Double CD including spanish songs)
 2012 Jesus Paid It All
 2017 MY STAR (Best of CD)
2019 MY STAR 2.0 (Best of CD)

Single
 1984 EP-Single "Al Paradise"
 1987 Stay (with Pierre Cosso)
 1987 My First Love
 1987 Miss You So
 1987 The Heart Is A Lonely Hunter
 1988 When The Price Is Your Love
 1989 Straight From Your Heart
 1989 A Cry In The Night Dieter Bohlen tarafından yapıldı
 1989 Hold On (Sadece Avusturya)
 1990 Heartbreaker
 1990 Lonely Is The Night
 1992 Talking Eyes
 1993 Stay (1993 Remiksi)
 2002 I Feel The Rhythm (yalnızca tanıtım CDsi)

Liste durumu
 1987 "Stay" Almanya: #1 Avusturya: #3 İsviçre: #2
 1987 "Miss You So" Almanya: #9 Avusturya: #7 İsviçre: #12
 1987 "My First Love" Almanya: #52
 1989 "A Cry In the Night" Almanya: #41 Avusturya: #1

Dış bağlantılar
 Lory Bianco'nun resmi sitesi
 Fansite
 yeni CDsi

1963 doğumlular
Amerikalı pop şarkıcıları
Yaşayan insanlar

Bonnie Bianco


Les élections municipales taïwanaises de 2022 ont lieu le  à Taïwan, en même temps qu'un référendum constitutionnel.

Notes et références

Taïwan 2022
Élection à Taïwan
Taïwan
Élections
Taïwan

Élections municipales taïwanaises de 2022


Eu e Ela, também chamado Eu e Ela - Um Verdadeiro Dilema, é uma peça teatral brasileira, escrita por Clodovil Hernandes, sob direção de Elias Andreato e coreografia de Paulo Goulart Filho. Tendo Clodovil como ator no papel principal, estreou no Teatro Brigadeiro, em São Paulo, no dia 25 de janeiro de 2006, mesma data de aniversário da cidade. O espetáculo contou com apoio da Lukscolor Tintas.

Trama
A peça aborda, nas palavras de Clodovil, a briga entre seu "eu feminino" com seu "eu masculino", além de tratar da "vida sexual de sua psicologia pessoal".

Responsável pelo texto, cenografia e figurino, Clodovil revelou que os motivos que o levaram a escrevê-la foi "para matar a saudade do público", após ter sido demitido da RedeTV! em janeiro de 2005 e ter se operado de um câncer de próstata, tendo sido seu primeiro trabalho no teatro desde Sabe Quem Dançou? (1990).

Na peça, Clodovil apareceu usando meia-calça e salto altos, contrapondo com paletó. Além disso, Clodovil cantou seis canções de músicos renomados, dentre as quais: Gracias a la Vida, de Violeta Parra, Ne me quitte pas, de Jacques Brel; La Vie en rose, de Édith Piaf; e Tatuagem, de Chico Buarque.

Elenco
 Clodovil, como ele mesmo;
 Priscila Menucci, como anjo;
 Osvaldo Romano;

Peças de teatro do Brasil

Eu e Ela


El Secretario General del Partido del Trabajo de Corea fue, tradicionalmente, el máximo dirigente en la estructura orgánica partidaria de Corea del Norte. Hasta 1966 el líder del Comité Central del Partido del Trabajo de Corea (PTC) era el presidente del Comité Central. Ese año, un Congreso del Partido reformó su estructura, pasando a denominar el puesto de máximo dirigente como Secretario General.

Pese a su muerte, en la actualidad Kim Jong-il sigue siendo considerado como "Secretario General Eterno del PTC" a modo de homenaje, según unos, y culto a la personalidad, según otros. Por ello, para el cargo que ejerce el poder de facto en el Partido del Trabajo de Corea, se restableció el puesto de Presidente del PTC, para el que fue elegido Kim Jong-un en 2016.

Partido Comunista de Corea

Secretario general del Comité Central

Partido del Trabajo de Corea

Secretario General del Comité Central del PTC

Secretario General del Partido del Trabajo de Corea

Gobierno de Corea del Norte

Secretario general del Partido del Trabajo de Corea


ජර්මන් ආර්ථික විද්‍යාඥ කාල් මාක්ස් ගේ තර්ක තුළින් මාක්සියානු ආර්ථික චින්තනය පිළිබඳ ගුරුකුලය ආරම්භ විය.

මාක්ස්වාදී ආර්ථික විද්‍යාව, සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාවෙන් පැවත එයි. එය කාල් මාක්ස්ගේ තර්කයන්ගෙන් ආරම්භවෙයි. මාක්ස්ගේ ප්‍රධාන කෘතිය වන, ප්‍රාග්ධනය කෘතියෙහි පළමු වෙළුම 1867 වර්ෂයේදී ජර්මනියේ දී ප්‍රකාශයට පත් කෙරිණි. එහිදී, ප්‍රාග්ධනය ශ්‍රමය සුරාකනු ලබතැයි සලකන ලද, වටිනාකම පිළිබඳ ශ්‍රම න්‍යාය කෙරෙහි ඔහු විසින් අවධානය යොමු කරන ලදී. දේශපාලන ආර්ථිකය, ප්‍රකාශයට පත්වීමෙන් පසු යටපත් වුවද, වටිනාකම පිළිබඳ ශ්‍රම න්‍යාය, හුදෙක් මිල න්‍යායකට වඩා, ධනවාදී සමාජයක ශ්‍රමය සූරාකෑම මැනීමට යොදාගත හැකි ක්‍රමයක් විය.

නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාව

නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාව හෝ ආන්තිකවාදී ආර්ථික විද්‍යාව ලෙස පසුකාලීනව හැඳින්වූ න්‍යායන් සමූහය, 1870 වර්ෂයේදී පමණ සිට 1910 වර්ෂය දක්වා කාලය තුළ ගොඩනැගුණි. ඇල්ෆඩ් මාෂල් වැනි නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාඥයන් විසින්, 'දේශපාලන ආර්ථිකය' නම් පැරණි පදය වෙනුවට 'ආර්ථික විද්‍යාව' යන පදය ජනප්‍රිය කරන ලදී. නිෂ්පාදිත බෙදාහැරීම සහ ආදායම් ව්‍යාප්තිය කෙරෙහි බලපාන, වෙළෙඳපල සමතුලිත මිල හා ප්‍රමාණය, තීරණය කරන ප්‍රතිබද්ධ තීරක ලෙස, ඉල්ලුම හා සැපයුම, නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාඥයන් විසින් ක්‍රමානුකූලව සකස් කරන ලදී. එහිදී, ඉල්ලුම් අංශයෙන් වටිනාකම පිළිබඳ ආන්තික උපයෝගීතා න්‍යායක්ද, සැපයුම් අංශයෙන් පිරිවැය පිළිබඳ වඩා පොදු න්‍යායක්ද වෙනුවෙන්, සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාවෙන් උරුමවූ වටිනාකම පිළිබඳ ශ්‍රම න්‍යාය අතහැර දැමිණි. සූක්ෂම ආර්ථික විද්‍යාව තුළ තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය හැඩගැස්වීමේදී පැතිරී පවතින ක්‍රියාවලියක් ඉටුකිරීම මගින්, නව සම්භව ආර්ථික විද්‍යාව, දිරිගැන්වීම් හා පිරිවැය නිරූපණය කෙරේ. මේ සඳහා උදාහරණයක් ලෙස භාණ්ඩයක හෝ සේවාවක මිල හා පාරිභෝගික ආදායම ඉල්ලුම් ප්‍රමාණයට බලපාන ආකාරය වෙන්කර දක්වන පුද්ගල ඉල්ලුමේ පාරිභෝගික න්‍යාය දැක්විය හැකිය. සාර්ව ආර්ථික විද්‍යාව තුල එය, පැරණි හා නිත්‍ය කේන්සියානු සාර්ව ආර්ථික විද්‍යාව සමඟ වන නව සම්භාව්‍ය සංකලනය, තුළින් නිරූපණය වේ.

නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාව එහි විවේචකයන් විසින් නිරතුරුවම ඔතඩොක්ස් ආර්ථික විද්‍යාව ලෙස සලකනු ලබයි. නූතන ප්‍රධාන ගුරුකුලයේ ආර්ථික විද්‍යාව; ආර්ථික මිතිය, ක්‍රීඩා න්‍යාය, වෙළෙඳපල අසමත්වීම් විශ්ලේෂණය, අසම්පූර්ණ තරඟකාරීත්වය සහ ජාතික ආදායමට බලපාන දිගුකාලීන විචල්‍ය විශ්ලේෂණ සඳහා නව සම්භව ආර්ථික වර්ධන ආකෘතිය වැනි, පැරණි විශ්ලේෂණයන්ට ඌණ පුරණයන් ලබාදෙන හෝ එය පොදු බවට හරවනු ලබන බොහෝ සංශෝධනයන් සහිතව, නව සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාව මත ගොඩනැගී ඇත.

අතිරික්ත ශ්‍රමය

ලෙවිස් රනිස් ෆෙයි (LRF) අතිරික්ත ශ්‍රම ආකෘතිය ආර්ථීක සංවර්ධන ආකෘතියක් මිස ආර්ථික වර්ධන ආකෘතියක් නොවේ. මහා තල්ලුව හා අසමබර වර්ධනය, වැනි ආර්ථික විද්‍යා ආකෘති, යම් විශේෂ ගැටලු පිළිබඳව අධ්‍යාපනය ලබාදෙන ආර්ථික වර්ධනයේ ආංශික න්‍යායන්වේ. LRF මගින්, සංවර්ධනය වන රටවල විශේෂ ආර්ථීක තත්ත්වයන් සලකනු ලබයි: සම්පත් වල සේවා වියුක්තිය හා ඌන සේවා නියුක්තිය (විශේෂයෙන්ම ශ්‍රමයේ) සහ ද්විත්ව ආර්ථික ව්‍යුහය (නූතන අංශවලට එරෙහිව සම්ප්‍රදායික අංශ). මෙම ආකෘතිය යැපුම් වැටුප පිළිබඳ සම්භාව්‍ය උපකල්පනය භාවිතා කරන නිසා, එය සම්භාව්‍ය ආකෘතියක් වේ.

මෙහිදී සාම්ප්‍රදායික අංශය තුළ ඇති අතිරික්ත ශ්‍රමය (උදා: කෘෂිකර්මාන්තය), යම් යම් කැපී පෙනෙන ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් ආරම්භ කර ඇති, නූතන අංශයට මාරුවීම මගින් සංවර්ධන ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වේ යයි තේරුම් යයි. සම්ප්‍රදායික අංශයේ අතිරික්ත ශ්‍රමයක් පවතින නිසා එහි සිට පැමිණෙන සේවකයන්ට යැපුම් වැටුපක් දිගටම ගෙවීමට නූතන අංශයේ ව්‍යවසායකයින්ට හැකිවේ. මේ හේතුවෙන් නූතන අංශයේ ලාභය හා එම නිසා ආයෝජන දිගටම ඉහළ යාමට පටන් ගන්නා අතර නූතන අංශයේ අර්ථික වර්ධනය එමගින් ඉහළ නංවයි. මේ ක්‍රියාවලිය,  සාම්ප්‍රදායික අංශයේ සේවකයන්ටද යැපුම් වැටුපක් වෙනුවට ඔවුන්ගේ ආන්තික ඵලදාව අනුව වැටුප් ගෙවන තත්වයක් දක්වා, එනම් සාම්ප්‍රදායික අංශයේ අතිරික්ත ශ්‍රමය අවසන් වනතාක්, දිගටම සිදුවේ. අතිරික්ත ශ්‍රමය පැවතීම මගින් නූතන අංශයේ ප්‍රාග්ධන සම්පාදනය දිගටම ඉහළ යයි. මෙයට හේතු;

LRF ආකෘතියෙහි, ආර්ථික සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන බලවේග ඉතිරිකිරීම් හා ආයෝජන වේ. මෙය හැරඩ් ඩෝමා ආකෘතිය සමග එකපෙළට වැටෙන නමුත්, එය දියුණූවන රටවල සංදර්භය තුළ ගොඩනැගී ඇත. තාක්ෂණික වෙනසෙහි වැදගත්කම, ඉහළ ලාභදායීතාවයක් සඳහා නූතන අංශයේ ඵලදායීතාවය ඉහළ නැංවීමටත්, සාම්ප්‍රදායික අංශයේ ඵලදායීතාවය ප්‍රවර්ධනයට හා එමගින් මාරු කිරීම සඳහා ශ්‍රමය සුලබ කිරීමටත් සීමාවේ.
ලදි.

සටහන්

මාක්සියානු ආර්ථික විද්‍යාව


Patryk Wilk (fæddur 1995) er þverfaglegur listamaður frá Póllandi sem býr í Reykjavík. Hann skapar verk í mörgum víddum sem varpa ljósi á neytendasamfélagið, hlutverk listamannsins, og kvíða og ótta í menningu okkar. Í sínum verkum sameinar hann félagslega, fræðilega og listfræðilega gagnrýni, án fordóma, með tilvistarlegri vídd.

Ævisaga
Wilk hefur stundað nám í Póllandi, á Íslandi og í Svíþjóð. Hann hlaut BA gráðu frá Myndlistadeildinni í Szczecin/Póllandi. Hann útskrifaðist með MA gráðu í myndlist frá Listaháskóla Íslands í Reykjavík, og hefur fengið sex mánaða styrk til að stunda nám við Konunglega listastofnunina í Stokkhólmi. Hann er einnig útskrifaður frá Muthesius Kunsthochschule í Kiel/Þýskalandi.

Listamaður í búsetu
 2020: Hjalteyri Residency, Verksmiðjan á Hjalteyri, Hjalteyri, Ísland
 2019: Skala Dziwności verkstæði, The Wladyslaw Hasior Gallery, Zakopane, Pólska
 2019: Alls staðar, heldur en hér # 2, vinnustofa, La Châtaigneraie, Liege, Belgía

Verk
 "Pólska frístundamenningin"

Sýningar
 2022: Viltu hætta því til að losna við kvíðann? Viltu gefast upp til að losna við óttann? Liw Kastali Vopnabúr - Safn, Pólland
 2022: Myndi ég afrita þig? RÝMD, Reykjavík, Ísland
 2022: Að rekja upp veruleikann, Nýlistasafnið Marshallhúsið, Reykjavík, Ísland
 2021: Hug-kortlagning, Listaháskóli Íslands, Reykjavík, Ísland
 2021: Rokgjörn sýning, Filmhuset, Stokkhólm, Svíþjóð
 2021: Mellanrummet, Konunglega listastofnun, Stokkhólm, Svíþjóð
 2020: Heyrir þú mig? Listaháskóli Íslands, Reykjavík, Ísland
 2020: Ég læt þá ekki blekkja mig, Verksmiðjan á Hjalteyri, Hjalteyri, Ísland
 2019: Lifun - XIX, Fyrrverandi járnbrautarspítali, Wrocław, Pólland
 2019: Vegirnir, Kaltbrundlberg, Wien, Austurríki
 2019: Alls staðar, heldur en hér #2, La Châtaigneraie, Liège, Belgía
 2019: Safnanótt, Wladyslaw Hasior Gallerí, Zakopane, Pólland
 2019: Ljómi í öskunni, Frelsí Gallerí, Szczecin, Pólland
 2018: Lifun XVIII, Wallenberg-Pachaly höll, Wroclaw, Pólland
 2018: Alls staðar, heldur en hér, Þjóðminjasafn, Szczecin, Pólland
 2018: Viljastyrkur, Hot Dock Gallerí, Bratislava, Slóvakía
 2018: Fyrir handan striga, Hof Brache, Wahlsdorf, Þýskaland
 2018: EINBLICK – AUSBLICK, Muthesius Kunsthochschule, Kiel, Þýskaland
 2017: Hvernig er? Hvernig er? Labyrynt Gallery, Lublin, Pólland
 2017: Grátur, öskur, málverk, Obrońców Stalingradu 17, Szczecin, Pólland
 2016: Salon afneitananna, Þjóðlistasafn, Sopot, Pólland

Tilvísanir

Pólskir listamenn
Pólskir myndlistarmenn

Patryk Wilk


Disekcija aorte je naziv za razdvajanje slojeva stijenke aorte. Disekcija aorte je hitno stanje i često završava smrtnim ishodom.

Simptomi
Prilikom disekcije aorte najčešće dolazi do jakih bolova u prsima, osjećaja trganja ili rezanja u prsima. U manjem broju bolest se javi bez bolova.

Do razdvajanja slojeva aorte može doći na različitim dijelovima aorte, te tako mogu biti zahvaćene i različite arterije koje polaze od aorte na zahvaćenim dijelovima.
Uz disekciju aorte može doći i do nastanka simptoma moždanog udara ako su zahvaćena polazišta krvnih žila za opskrbu mozga ili srčanog udara ako su zahvaćene koronarne arterije. Također može doći i do zatajenja bubrega ili bolova u trbuhu ako su zahvaćena polazišta bubrežnih arterija ili arterija koja opskrbljuju probavne organe.

Dijagnostika
Za utvrđivanje bolesti koriste se različite radiološke metode (magnetska rezonancija, kompjuterizirana tomografija, UZV srca), dok su laboratorijski nalazi uglavnom nespecifični (leukocitoza, povišene vrijednosti kardioselektivnih enzima, povišne vrijednosti laktat dehidrogenaze, povišeni vrijednosti FDP-a).

Klasifikacije
Ovisno o mjestu zahvaćanja aorte te širenju diskecije postoje dvije klasifikacije disekcija:

DeBakey klasifikacija:
 tip I - polazi od uzlaznog dijela aorte i širi se do luka aorte i dalje
 tip II - zahvaća samo uzlaznu aortu
 tip III - polazi od silaznog dijela aorte prema dalje

Stanford klasifikacija razlikuje dvije skupine:
 Stanford A - zahvaća uzlaznu i/ili luk aorte te se širi dalje (DeBakey tip I i tip II)
 Stanford B - zahvaća luka i distalnu aortu (distalno od lijeve potključne arterije) (DeBakey tip III)

Liječenje
Disekcija aorte može se liječiti kirurški ili medikamentozno. Kirurško liječenje obično uključuje zamjenu diseciranog dijela aorte endovaskularnom protezom, dok se medikamentozno liječenje odnosi na smanjenje krvnog tlaka unutar aorte i simptomatsku terapiju (liječenje boli). Mogući su i perkutani endovaskularni zahvati na aorti.

Izvori
 Medsacpe, pristupljeno 13.08.2017.

 Bolesti krvnih žila

Disekcija aorte


مقاطعة طليطلة (بالإسبانية: Toledo، توليدو) هي مقاطعة إسبانية تقع في وسط الدولة، تقع ضمن حدود منطقة كاستيا لا منتشا.

عاصمتها هي مدينة طليطلة، تنقسم المقاطعة إلى 204 بلدية.

الجغرافيا
تقع مقاطعة طليطلة في وسط إسبانيا تحدها من الشمال مقاطعة آبلة ومقاطعة مدريد، ومن الجنوب مقاطعة ثيوداد ريال، ومن الشرق مقاطعة قونكة، ومن الغرب مقاطعة بطليوس ومقاطعة قصرش.

تبلغ مساحة مقاطعة طليطلة 15.370 كم².

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان مقاطعة طليطلة 707.242 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

فيما يلي قائمة أكبر البلديات من حيث عدد السكان (بتاريخ 1 يناير 2011):
 طلبيرة 88.674 نسمة
 طليطلة 83.108 نسمة
 إييسكاس 23.627 نسمة
 سيسينيا 18.504 نسمة
 توريخوس 13.454 نسمة
 كينتانار دي لا أوردين 13.026 نسمة
 سونسيكا 11.530 نسمة
 مدريديخوس 11.304 نسمة
 فوينساليداس 11.189 نسمة
 كونسويغراس 11.022 نسمة

أعلام

 ديميتريو فرنانديز غونزاليس
 خوان مارتينيز
 رافاييل دياز

معرض صور

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لمقاطعة طليطلة
  الموقع الرسمي لإدارة السياحة في مقاطعة طليطلة

طليطلة (مقاطعة)
مقاطعات كاستيا-لا مانتشا

طليطلة (مقاطعة)


La rue de Mons est une rue située à Ghlin, section de Mons, dans la province de Hainaut.

Histoire

La rue fait partie au  du chemin de Mons à Tournai par Ghlin, Baudour et Stambruges. La création du fort de la Haine entre la fin du  et le début du  entraine une légère modification de son tracé qui passe à travers l'ouvrage.

En , le fort de la Haine est remplacé par un fort pentagonal, dans le même temps, un projet est proposé pour rectifier la rue entre le fort et le village de Ghlin. Ce projet est en partie réalisé et le chemin ne passe plus dans l'enceinte du fort mais le contourne par le sud, l'ancienne section passant à travers le fort va donner naissance à la suppression de celui-ci à la rue du Festinoy.

Notes et références

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Fort de la Haine
 Rue du Festinoy

Rue à Ghlin

Rue de Mons


Valérie Granier-Deferre, dite Valérie Fratellini, née le  à Neuilly-sur-Seine, est une écuyère, une enseignante des arts du cirque et une directrice française d'école de cirque. Durant presque vingt ans, elle a également joué le clown blanc, en duo avec sa mère Annie Fratellini.

Biographie
Valérie Fratellini est née à Neuilly-sur-Seine, en 1960, de l'artiste Annie Fratellini ( issue de la Famille Fratellini), et du cinéaste Pierre Granier-Deferre. Elle n'est pas initialement élevée dans la tradition du cirque. Mais, adolescente, à 12 ans, elle rejoint dans l'une de leurs tournées sa mère Annie Fratellini et son deuxième époux Pierre Étaix, et se passionne pour la vie d'artiste de cirque. . Son grand-père, Victor Fratellini, lui trouve un lieu, un vieux gymnase, à Pigalle, où d'anciens artistes s'entraînent. Le mercredi après l'école, Valérie Fratellini y apprend l'acrobatie, puis le trapèze (sa difficulté à trouver un lieu de formation inspire à Pierre Étaix et Annie Fratellini la création en 1975 de la toute première école du cirque, à Paris, l'École nationale de cirque devenue en 2003 l'Académie Fratellini ). Blessée lors d'un entraînement au trapèze, elle apprend pendant sa convalescence les rudiments de l'équitation.

Lorsque sa mère, Annie Fratellini, vers 1980, se sépare de son second mari, elle la sollicite pour constituer ensemble un duo de clowns, Annie interprétant l'Auguste, Valérie le clown blanc. Ce duo joue jusqu'au décès d'Annie Fratellini, en 1997. Elle s'investit également dans l'École nationale de cirque en participant à la formation des élèves. Avec son compagnon Gilles Audejean, elle crée en parallèle en 1990 une troupe équestre, la troupe du Charivari, puis en 1999 la troupe Ô Cirque, avec notamment le spectacle Saudade, comprenant un numéro sur cheval où elle est en clown. En 1991, à Noailles, dans le département de l'Oise, elle fonde l'Académie équestre du Moulin de Pierre, où sont enseignées l'équitation et la voltige. Puis au début des années 2000, elle revient à l'Académie Fratellini et en devient la directrice pédagogique.

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1960
Naissance à Neuilly-sur-Seine
Clown français
Écuyer
Enseignant du XXe siècle
Enseignant du XXIe siècle
Personnalité féminine française
Personnalité du cirque
Cirque en France

Valérie Fratellini


was a village located in Hita District, Ōita Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 1,598 and the density of 20.23 persons per km2. The total area was 78.99 km2.

On March 22, 2005, Maetsue, along with the towns of Amagase and Ōyama, and the villages of Kamitsue and Nakatsue (all from Hita District), was merged into the expanded city of Hita.

Dissolved municipalities of Ōita Prefecture

Maetsue, Ōita


Forever Peace - Pace eternă este un roman science-fiction din 1997 al lui Joe Haldeman . A câștigat premiul Nebula, premiul Hugo și premiul Memorial John W. Campbell în 1998.

Evenimentele romanului au loc în viitorul apropiat pe Pământ, unde sistemul politic este foarte instabil din cauza distribuției inegale a resurselor. Conflictele locale apar constant în care statele dezvoltate folosesc vehicule de luptă controlate de la distanță, care sunt neobișnuit de puternice și practic indestructibile. Julian Klass este unul dintre operatorii de vehicule de luptă, care este grav afectat negativ de munca sa și de războaiele în general. În același timp, o forță necunoscută încearcă să înceapă un mare război.

Rezumat
Deși titlul său este similar cu The Forever War și ambele romane tratează soldații în viitor, Forever Peace nu este o continuare directă și are loc într-un viitor diferit al Pământului, mult mai aproape de zilele noastre.

Folosind roboți controlați de la distanță, numiți "soldați" (care sunt aproape invincibili), militarii Alianței luptă cu gherilele din lumea a treia într-o serie interminabilă de războaie conduse de economie. Deoarece numai primele națiuni mondiale posedă tehnologia nanoforge care poate produce orice din materiale de bază, conflictul este asimetric.

Romanul este povestit parțial în narațiunea la persoana întâi de personajul principal, Julian Class, și parțial de un narator anonim la a treia persoană, care este capabil să comenteze aspecte din personalitatea și istoricul lui Julian.

Protagonistul principal, Julian Class, este un fizician și un mecanic care operează un soldat. Datorită implanturilor electronice din craniile lor, mecanicii sunt conectați de la distanță atât la mașini, cât și la unul la celălalt, putând experimenta bătălii prin mașini și citi gândurile altor mecanici care sunt conectați simultan.

După ce au încercat să se sinucidă, Julian și iubita sa, Amelia "Blaze" Harding, sunt conștienți de o problemă implicând un proiect automat de fizica particulelor care ar putea declanșa un nou Big Bang care ar distruge Pământul și restul universului. Deoarece este atât de ușor de făcut, se speculează că universurile nu ar putea avea decât durata de viață a primei civilizații care încearcă un astfel de proiect. Când Julian, Blaze și un alt fizician își trimit scrierile la comisia de revizuire a jurnalului, ei devin ținta lui "The Hammer of God - Ciocanul lui Dumnezeu", un cult creștin cu misiunea de a grăbi un sfârșit anticipat al universului. Deoarece Ciocanul lui Dumnezeu are o prezență secretă în întregul guvern, Julian și Blaze sunt la un pas de a fi asasinați.

Marty Larrin, unul dintre inventatorii tehnologiei implanturilor, îi recrutează pe Julian și Blaze în încercarea de a folosi tehnologia pentru a pune capăt războiului pentru toate timpurile; un secret puțin cunoscut este acela că legătura cu altcineva pentru o perioadă suficient de lungă (aproximativ două săptămâni) va elimina psihologic capacitatea de a ucide o altă ființă umană. Prin "umanizarea" întregii lumi, tehnologia periculoasă nu ar fi o problemă pentru supraviețuirea umană. Ei fac acest lucru, opresc construcția acceleratorului de particule și, în cele din urmă, războiul este încheiat.

Recepție

 Câștigător al premiului Hugo, 1998
 Câștigător al premiului Nebula, 1998
 Câștigător al premiului Memorial John W. Campbell, 1998
 Candidat la Premiul Locus, 1998

Referințe

Legături externe
 Forever Peace at Worlds Without End

Premiul Nebula pentru cel mai bun roman
Premiul Hugo pentru cel mai bun roman
Romane din 1997
Romane științifico-fantastice
Romane americane
1997 în științifico-fantastic
Câștigătoare ale premiului John W. Campbell Memorial

Pace eternă


Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 20 Kasım 1989 tarihinde benimsenen Çocuk Hakları Sözleşmesi, 2 Eylül 1990 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Türkiye de dahil olmak üzere 196 ülkenin taraf olduğu sözleşme en fazla ülkenin onayladığı insan hakları belgesidir. Amerika Birleşik Devletleri hariç bütün Birleşmiş Milletler üyeleriyle Filistin, Vatikan, Nieu ve Cook Adaları sözleşmeye taraftır. Türkiye, sözleşmeyi 14 Ekim 1990'da imzaladı ve sözleşme 27 Ocak 1995'te Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi.

Sözleşmeyle çocuk haklarının korunması amaçlanmış ve taraf devletlerin bu hakların yaşama geçirilmesi için yükümlülüklere uymaları gerektiği hükme bağlanmıştır.

ÇHS'nin dört temel ilkesi şunlardır:
 Ayrım gözetmeme (Madde 2)
 Çocuğun yüksek yararı (Madde 3)
 Yaşama ve gelişme hakkı (Madde 6)
 Katılım hakkı (Madde 12)

Taraf devletlerin bu sözleşme ile üstlendikleri yükümlülükleri yerine getirme konusunda kaydettikleri ilerlemeleri incelemek amacıyla Çocuk Hakları Komitesi (ÇHK) kurulmuştur. Devletler ÇHS'ye taraf olduktan iki yıl sonra başlangıç raporunu ve bundan sonra da her beş yılda bir raporlarını ÇHK'ye sunmak zorundadırlar.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Çocuk Haklarına Dair Sözleşme (Türkçe)
 Çocuk Haklarına Dair Sözleşme (İngilizce)
 TBMM Çocuk Haklarını İzleme Komitesi
 Çocuk Hakları İzleme Raporlama Projesi (Türkçe)

Sözleşme
Birleşmiş Milletler
Sözleşmeler
Gençlik tarihi
1990'da antlaşmalar

Çocuk Hakları Sözleşmesi


Meu Primeiro Sutiã foi um comercial de televisão criado no Brasil em 1987 pela agência W/GGK para a Valisère. O comercial, considerado um clássico e elaborado por Washington Olivetto,  tornou famosa a atriz Patrícia Lucchesi, além de constar no livro "Os 100 Melhores Comerciais de Todos os Tempos", da jornalista americana Bernice Kanner. O comercial inspirou a produção de um curta-metragem, lançado pela Madre Mia Filmes e mostra uma protagonista que é uma garota trans.

Veja também

 Agência de publicidade

Ligações externas

 Atriz do 'primeiro sutiã' trocou fama por psicologia (UOL)

Comerciais de televisão do Brasil
Lingerie
1987 na televisão no Brasil
Comerciais de televisão da W/Brasil

Meu Primeiro Sutiã


Árið 460 (CDLX í rómverskum tölum)

Atburðir
 Majoríanus, keisari Vestrómverska ríkisins gerir innrás í Hispaníu gegn Svefum sem þá stjórna stórum svæðum skattlandsins. Með aðstoð Vestgota, sem þá eru bandamenn (foederati) Vestrómverska ríkisins, tekst Majoríanusi að leggja undir sig stærstan hluta Íberíuskagans.
 Genserik, konungur Vandala, reynir að semja um frið við Majoríanus þar sem hann óttast innrás í ríki sitt í norður-Afríku. Majoríanus neitar og í kjölfarið leggja Vandalar Máritaníu í rúst, sem þeir þó stjórna sjálfir, þar sem Genserik óttast að vestrómverskur floti muni lenda á svæðinu.
 Majoríanus, keisari Vestrómverska ríkisins safnar saman stórum flota við Cartagena með það fyrir augum að gera innrás í ríki Vandala. Af innrásinni verður þó ekki þar sem flotinn er lagður í rúst af svikurum sem Vandalar höfðu mútað. Majoríanus hættir í kjölfarið við innrásina og semur við Vandala um frið.
 Leó 1. keisari Austrómverska ríkisins stofnar nýja lífvarðasveit keisarans, Exubitores.
 Heptalítar (Hvítu Húnar) leggja undir sig síðustu leifar Kúsjanaveldisins.

Fædd
 Rómúlus Ágústus, síðasti keisari Vestrómverska keisaradæmisins (áætluð dagsetning).
 Hilderik, konungur Vandala og Alana (áætluð dagsetning).

Dáin
 20. október - Aelía Evdokía austrómversk keisaraynja, ekkja Þeodósíusar 2. keisara.

460
451-460

460


Arahnofobia  (titlu original: Arachnophobia) este un film de groază SF thriller de comedie american din 1990 regizat de Frank Marshall. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Jeff Daniels și John Goodman. A primit Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază.

Prezentare

Distribuție
Jeff Daniels - Dr. Ross Jennings
John Goodman - Delbert McClintock
Harley Jane Kozak - Molly Jennings
Julian Sands - Dr. James Atherton
Brian McNamara - Chris Collins
James Handy - Milton Briggs
Peter Jason - Henry Beechwood
Henry Jones - Dr. Sam Metcalf
Roy Brocksmith - Irv Kendall
Kathy Kinney - Blaire Kendall
Stuart Pankin - Sheriff Lloyd Parsons
Frances Bay - Evelyn Metcalf
Mary Carver - Margaret Hollins
Garette Ratliff Henson (men. ca - Garette Patrick Ratliff) - Tommy Jennings
Marlene Katz - Shelly Jennings
Mark L. Taylor - Jerry Manley
Brandy Norwood - Brandy Beechwood (nem.)

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme SF de groază

Filme din 1990
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Frank Marshall
Filme SF de groază
Filme SF de comedie
Filme de comedie din anii 1990
Filme de groază din anii 1990
Filme thriller din anii 1990
Filme SF din anii 1990
Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază
Filme Hollywood Pictures
Filme Amblin Entertainment
Filme Buena Vista Pictures

Arahnofobia


Arao ( Arao-shi), Japonya'nın Kumamoto prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, 1 Nisan 1942 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 57.15 km² olan şehrin nüfusu 30 Nisan 2011 tarihi itibarı ile 56.144'tür.

Dış bağlantılar

Kumamoto prefektörlüğündeki şehirler
Japonya'daki kıyı yerleşim birimleri

Arao


(115254) Fényi, denumire internațională (115254) Fenyi, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
115254 Fényi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky și Brigitta Sipőcz. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 15,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 115001-116000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2003
Centura de asteroizi

115254 Fényi


Prof. Dr. Peter Harbarth (1962) es un taxónomo, botánico germano, especialista en los género de planta carnívora Heliamphora y Nepenthes.

Algunas publicaciones
 Wistuba, A., P. Harbarth & T. Carow 2001. Heliamphora folliculata, a new species of Heliamphora (Sarraceniaceae) from the 'Los Testigos' Table Mountains in the South of Venezuela. Carnivorous Plant Newsletter 30(4): 120–125
 Wistuba, A., T. Carow & P. Harbarth 2002. Heliamphora chimantensis, a New Species of Heliamphora (Sarraceniaceae) from the 'Macizo de Chimanta' in the South of Venezuela. Carnivorous Plant Newsletter 31(3): 78–82
 Carow, T., A. Wistuba & P. Harbarth 2005. Heliamphora sarracenioides, a New Species of Heliamphora (Sarraceniaceae) from Venezuela. Carnivorous Plant Newsletter 34(1): 4–6
 Wistuba, A., T. Carow, P. Harbarth & J. Nerz 2005. Heliamphora pulchella, eine neue mit Heliamphora minor (Sarraceniaceae) verwandte Art aus der Chimanta Region in Venezuela. Das Taublatt 53(3): 42–50
 Wistuba, A., T. Carow, P. Harbarth, & J. Nerz. Heliamphora pulchella, eine neue mit Heliamphora minor verwandte Art aus der Chimanta Region, Venezuela. Das Taublatt, 53, pp. 42–50, 2005 (Erstbeschreibung von Heliamphora pulchella, deutsche Übersetzung)

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de Alemania del siglo XXI
Taxónomos de Alemania

Peter Harbarth


Afrohybanthus, biljni rod iz porodice ljubičevki raširen po Africi, Madagaskaru, Arapskom poluotoku, Indijskom potkontinentu, Andamanima, Australiji, Tajlandu, Malim Sundskim otocima.

Postoji 16 priznatih vrsta izdvojenih iz roda Hybanthus, koje su uključene u ovaj novi rod opisan 2015. godine

Vrste
 Afrohybanthus aurantiacus (F.Muell. ex Benth.) Flicker
 Afrohybanthus buxifolius (Vent.) Flicker
 Afrohybanthus caffer (Sond.) Flicker
 Afrohybanthus densifolius (Engl.) Flicker
 Afrohybanthus enneaspermus (L.) Flicker
 Afrohybanthus fasciculatus (Grey-Wilson) Flicker
 Afrohybanthus indicus S.K.Kamble & B.J.Patil
 Afrohybanthus latifolius (De Wild.) Flicker
 Afrohybanthus nyassensis (Engl.) Flicker
 Afrohybanthus pseudodanguyanus (Grey-Wilson) Flicker
 Afrohybanthus ramosissimus (Thwaites) Flicker
 Afrohybanthus serratus (Engl.) Flicker
 Afrohybanthus stellarioides (Domin) Flicker
 Afrohybanthus travancoricus (Bedd.) Flicker
 Afrohybanthus tsavoensis (Grey-Wilson) Flicker
 Afrohybanthus verbi-divini (Everaarts) Flicker

Izvori

Ljubičevke

Afrohybanthus


Malmaison may refer to:

 Château de Malmaison, last residence of Napoleon, Rueil-Malmaison, a western suburb of Paris, France
  Greenwood LeFlore's home, Greenwood, Mississippi, USA
 Malmaison (hotel chain), a UK hotel chain
 Malmaison Prison in Romania, where enemies of the Communist regime such as Maria Antonescu and Silviu Craciunas were held

 Rueil-Malmaison, a town in France and suburb of Paris

Malmaison


Castro es un municipio brasileño del estado de Paraná. En los márgenes del Río Iapó, la ciudad tiene un excelente potencial turístico debido al relieve privilegiado (Cañón Guartelá y en las bellezas propias de la región de los Campos Generales).

Castro es la tercera ciudad más antigua del estado de Paraná. La fundación del municipio de Castro ocurrió en 1778 en homenaje a Martinho de Melo y Castro, Ministro de los Negocios Ultramarinos de Portugal, en los años de 1785 y 1790.

Geografía
Su área es de aproximadamente 2.531,503 km², representando 1.2701 % del estado, 0.4492 % de la región y 0.0298 % de todo el territorio brasileño. Se encuentra en la Primera Meseta, estando a 988 m sobre el nivel del mar. El clima es subtropical húmedo con presencia de heladas y ocasionalmente nieve, con predominancia de bajas temperaturas durante el invierno y el otoño y temperaturas amenas durante el verano y primavera. La temperatura media es de 19,9 °C y 12,4 °C en el invierno, no pasando de 26 °C en el verano.

Datos generales
 Población: 65.496 hab (IBGE out. 2007)
 Zona Urbana: 43.250 hab
 Zona Rural: 20.331 hab
 Recolección de residuos cloacales: 55,36%
 Agua tratada: 99,86%
 Empleo formal: 43,98%
 Clima: Subtropical húmedo

Véase también
 Inmigración neerlandesa en Brasil

Referencias

Enlaces externos

 Página de la prefectura
 Confederación Nacional de Municipios
 Senderos de Paraná - Castro

Localidades de Paraná

Castro (Paraná)


Sveti starac Šimun ili Šimun Pravednik, Šimun Bogoprimac (grčki: Συμεών) je "pravedan i pobožan" čovjek iz Jeruzalema koji je, prema Evanđelju po Luki (Lk, 2,25-35), susreo Mariju, Josipa i Isusa dok su ulazili u Hram, kako bi ispunili prikazali Isusa u Hramu. Sveti starac Šimun vrlo je vezan uz grad Zadar, kome je zaštitnik, a gdje se nalazi i njegova crkva i Škrinja sv. Šimuna.

Prema biblijskom izvještaju, Duh Sveti je posjetio Šimuna i objavio mu, da neće umrijeti dok ne vidi Isusa Krista. Uzevši Isusa u naručje, izrekao je molitvu koja se i danas liturgijski koristi kao latinski Nunc dimittis u Katoličkoj Crkvi i drugim kršćanskim Crkvama, te dao proročanstvo aludirajući na Isusovo raspeće.

 Sad otpuštaš slugu svojega, Gospodaru,
 po riječi svojoj, u miru!
 Ta vidješe oči moje spasenje tvoje,
 koje si pripravio pred licem svih naroda:
 svjetlost na prosvjetljenje naroda,
 slavu puka svoga izraelskoga. (Lk 2,29-32)

Starac Šimun je proročanski Djevici Mariji nagovijestio kako će Isus biti mnogima u Izraelu na spas, ali mnogima i na propast, te da će biti znak osporavanja, odnosno, kako je kasniji Isusov život potvrdio, da će ga odbaciti i na kraju ubiti. Također joj je prorokovao da će i njoj samoj mač boli probosti dušu, kako bi se razotkrile namisli mnogih srdaca.

Neke kršćanske tradicije obilježavaju ovaj susret 2. veljače kao blagdan Svijećnice ili formalnije, Prikazanja Gospodinova, Susreta Gospodnjeg ili Očišćenja Djevice (Marije). Njegovo je proročanstvo uključeno u pobožnost prema Mariji kao Gospi Žalosnoj. Šimun se štuje kao svetac u Katoličkoj Crkvi i pravoslavlju. Blagdan mu je 3. veljače u revidiranom Rimskom martirologiju Katoličke Crkve.

Škrinja sv. Šimuna (Zadar, 1380.), koja se nalazi na glavnom oltaru crkve sv. Šimuna u Zadru je najvrjednije djelo srednjovjekovne zlatarske umjetnosti u Hrvatskoj u kojoj je sačuvano mumificirano tijelo sv. Šimuna, zadarskog sveca zaštitnika. Škrinja svetog Šimuna ili raka svetog Šimuna nesumnjivo je jedno od najdragocjenijih i najvrjednijih zlatarskih djela zadarske srednjovjekovne umjetnosti, a po svojim umjetničkim kvalitetama i dimenzijama ide u red cjenjenijih iste vrste, ne samo u Hrvatskoj, već i u svijetu. Službeno je proglašena spomenikom kulture nulte kategorije. Pored svoje umjetničke vrijednosti škrinja Sv. Šimuna ima i prvorazredno značenje za hrvatsku povijest. Na njoj su ovjekovječeni važni povijesni događaji, kao i svakidašnji život žitelja Zadra: na tržnici, na ulici, nošnja ondašnjih ljudi, kao i izgled pojedinih dijelova grada.

Izvori

Sveci
Likovi iz evanđelja

Sveti starac Šimun


Smilja Avramov (geborene Blagojević; * 15. Februar 1918 in Pakrac; † 2. Oktober 2018 in Belgrad) war eine jugoslawische Rechtswissenschaftlerin.

Sie studierte Rechtswissenschaften an der Universität Zagreb, war bei der Staatsanwaltschaft in Novi Sad und Belgrad beschäftigt und promovierte 1950 an der Universität Belgrad. Dort war sie Dozentin, ab 1960 außerordentliche und ab 1965 ordentliche Professorin für Internationales Öffentliches Recht. Ab 1973 war sie zudem Inhaberin des Lehrstuhles für Internationales Recht und Internationale Beziehungen.

Sie war Präsidentin der International Confederation for Disarmament and Peace.

In den 1990er Jahren war sie Beraterin des serbischen Politikers Slobodan Milošević. Ab 1996 gehörte sie dem Senat der Republika Srpska an. 2011 wählte Ratko Mladić sie als Mitglied seines Verteidigerteams für seinen Prozess vor dem Internationalen Strafgerichtshof für das ehemalige Jugoslawien aus.

Werke
 Međunarodno javno pravo (Internationales Öffentliches Recht), 1977
 Genocid u Jugoslaviji 1941-1945, 1991... (Genozid in Jugoslawien 1941-1945, 1991...), 2 Bände, 2008: Band 1 ISBN 978-86-83927-36-4, Band 2 ISBN 978-86-83927-37-1
Trilaterale Kommission. Aumayer, Munderfing 2015, ISBN 978-3-902923-42-4

Literatur
 Enciklopedija Jugoslavije, 2. Ausg., Band 1, S. 385
 Elizabeth Sleeman (Hrsg.): The International Who's Who of Women 2002, 2001, ISBN 9781857431223

Einzelnachweise

Völkerrechtler (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Belgrad)
Politiker (Republika Srpska)
Politiker (21. Jahrhundert)
Hundertjähriger
Jugoslawe
Serbe
Geboren 1918
Gestorben 2018
Frau

Smilja Avramov


Khusraw Moské eller Khusruwiyah () var et moskekompleks i Aleppo, Syrien. Den lå sydøst for Aleppo Citadel. Moskeen blev bestilt af Khusraw [Hüsrev] Pasha, da han var guvernør i Aleppo under Sultan Suleiman 1.. Den blev tegnet af den kendte hofarkitekt Mimar Sinan.

Mosken blev næsten fuldstændigt ødelagt af de væbnede oprørere i Aleppo i sommeren 2014.

Referencer

Aleppo
Moskeer

Khusruwiyah Moské


عائذ قبيلة عربية تسكن نجد وعسير والكويت.

نسبها
تنتسب عائذ اليوم إلى قبيلة قحطان، وتذكر المصادر القديمة أن من قبائل نجد بنو عائذ بن سعيد من بني ربيعة بن عقيل بن كعب بن ربيعة بن عامر بن صعصعة من قبيلة هوازن المضرية.

أسر قبيلة عائذ
 من أسر عائذ المتحضرة في نجد:
آل دريس في نعام، وحوطة بني تميم، الحريق، والدرعيه
آل بابطين في سير وشقراء والقصيم والكويت منهم الشيخ العلاّمة عبد الله بن عبد الرحمن بن عبد العزيز
آل البجادي في الخرج واليمامة منهم: حسن بن راشد البجادي أمير اليمامة المتوفي سنة 1195 هـ
آل البكر في الرياض
آل الصقر في الرياض وفي الدلم
آل خنين في الدلم بالخرج منهم الشيخ العالم راشد بن محمد بن رشيد بن خنين العائذي
آل داعج في اليمامة والعمارية والمزاحمية
آل رشود في الرياض
آل زامل في الخرج وأثيثيه وجنوبية سدير من آل عثمان وهم أمراء الخرج سابقا منهم : زامل بن عثمان أمير الخرج عام 1098 وابنه زقم بن زامل أمير الدلم ومنهم زيد بن زامل أمير الدلم عام 1190 وغيرهم من المشاهير.
آل زهيري في عرقة
آل سالم في الدرعية وجدهم هو حمد بن ناصر
آل سلامة في القصيم
آل سليمان في الحريق ومنهم الشيخ زيد بن محمد بن سليمان العائذي
آل سيف في الدلم بالخرج
آل الشهيل في المزاحمية والرياض
آل عثمان في الخرج
آل عفيصان في السلمية ومنهم إبراهيم بن عفيصان أمير عنيزة سنة 1229 هـ
آل زاهر (الزاهر) و آل نمر (النمر) و آل فرج ( الفرج) من العوامية وهم أبناء عمومة من أبناء نمر بن محمد بن عفيصان من السلمية بالخرج
آل عفيصان في المجمعة
آل علي في الخرج من آل عائذ
آل عمّار في المزاحمية
آل عواد في الدرعية ومنهم : آل جاسر في الغاط، آل معتق وآل ملحم في الزلفي
آل عيسى في شقراء والأحساء
آل قاسم في عودة سدير
آل كنهل في الخرج
آل مدرع
آل محسن في الخرج
آل مصبح في الدرعية
آلمطاوعة في عيون الأحساء
آل معيذر في اليمامة
المفيز في ضرما والبره
آل مطوع في الأحساء
آل مقرن في اليمامة بالخرج
آل موسى في اشيقر
آل ناصر في عيون الأحساء
آل خرجي أو الخراجا في عشيرة.
آل وقيّان في الكويت
آل قاسم من حوطة سدير
آل عمار في المزاحمية
آل حمود في الرياض
البهلال، آل أبو هلال في الزلفي والجوف
السهلاوي في الأحساء
آل هريري في الأحساء
الدليمي باليمامه والدلم والسيح (الخرج) وحريملاء وملهم والدرعيه والكويت وانطاع والزبير
العطيان في الوسايط في الحوطة
الشبانات في الحريق وروضة سدير
المانع في الدلم.

آل نايل من جنوبية سدير

المراجع

قبائل السعودية

عائذ