السنطاوات  هي  من النباتات تتبع  البقولية من ال الفوليات.
تضمّ 80 جنسًا و3.200 نوعًا. منها مرجان الغابة.

تصنيف

قبيلة السنطاوية
تضم قبيلة السنطاوية الأجناس التالية:
 السنط

قبيلة الإنجاوية
تضم قبيلة الإنجاوية الأجناس التالية:

قبيلة الميموزاوية
تضم قبيلة الميموزاوية الأجناس التالية:
 الميموزا وهي الجنس النموذجي لهذه القبيلة
 الغاف

قبيلة الميموزيغانتاوية
تضم قبيلة الميموزيغانتاوية الأجناس التالية:
 ميموزيغانتوس

مراجع

ميموزاوات
أصنوفات سماها أوغستان بيرام دو كندول
ميموزاوات
ميموزاوات

سنطاوات


Los Feliz (, ; Spanish for "The Feliz (family)", ) is a hillside neighborhood in the greater Hollywood area of Los Angeles, California, abutting Hollywood and encompassing part of the Santa Monica Mountains. The neighborhood is named after the Feliz family of Californios who had owned the area since 1795, when José Vicente Feliz was granted Rancho Los Feliz.

History

Indigenous era
Long before the Spanish settlers arrived to settle near the banks of the Los Angeles River, Native Americans were the only inhabitants. It is estimated that the first Native Americans came to the area approximately 10,000 years ago. The Native Americans established villages, throughout the countryside. One of these settlements was within the boundaries of what was to become Rancho Los Feliz. Archeological surveys have found evidence of a substantial rancheria that existed in the mouth of Fern Dell Canyon in Griffith Park. The traditional name of this village is not known, but the inhabitants were Tongva. This name was given by the Spanish because of the Native Americans' association with the San Gabriel Mission.

Spanish and Mexican eras
When Gaspar de Portolà traveled through the vicinity in 1769, his expedition encountered members of this village.

The  Rancho Los Feliz, one of the first land grants in California, was granted to Corporal José Vicente Feliz. An old adobe house built in the 1830s by his heirs still stands on Crystal Springs Drive in Griffith Park. Other sections of the rancho were developed and became the communities of Los Feliz and Silver Lake.

Post-Conquest era

Following the American conquest of California, Rancho Los Feliz had a succession of owners after the Feliz family. The family first sold the rancho to noted statesman Antonio F. Coronel, before it passed to James Lick, whose estate sold the rancho to Griffith J. Griffith. Griffith donated over half of the ranch to the city of Los Angeles. This ranch became one of the largest city-owned parks in the country, Griffith Park.

In 1882, Colonel Griffith acquired  of Rancho Los Feliz. The Lick estate still owned the southwest portion of the rancho and there developed the Lick Tract, which later became a part of Hollywood. Griffith never served in any branch of the U.S. armed forces, but he was given the honorary title of colonel by influential friends in the California National Guard. The title remained a permanent fixture to his name.

Modern era

In 1900, there were only 23 properties in Los Feliz.

Griffith died on July 6, 1919, at the age of 67. Griffith bequeathed $700,000 and his Los Feliz acreage to the city of Los Angeles to be used for additions to Griffith Park.

On August 9, 1969, Manson and six others murdered supermarket executive Leno LaBianca and his wife Rosemary in their home located at 3301 Waverly Drive in Los Feliz, henceforth known as the Tate–LaBianca murders.

On May 8–9, 2007, about  of uninhabited terrain in Los Feliz and Griffith Park, including the famous Dante's View, were destroyed in a wildfire. After the fire, Los Angeles city officials pledged millions of dollars in aid to repair the damage.

Geography

Los Feliz encompasses several smaller but distinct areas, including the Los Feliz Hills and Los Feliz Estates (north of Los Feliz Boulevard), Laughlin Park, Los Feliz Village, Los Feliz Square, Los Feliz Knolls, and Franklin Hills.

According to the Mapping L.A. project of the Los Angeles Times, Los Feliz is part of central Los Angeles. It is flanked on the north by Griffith Park, on the northeast by Atwater Village, on the southeast by Silver Lake, on the south by East Hollywood, and on the northwest by Hollywood and Hollywood Hills. Los Feliz is situated near the 101 and the 5 freeways in Hollywood and Atwater Village respectively. The neighborhood's boundaries (as used by Mapping L.A.) are the Griffith Park line between Fern Dell Drive and Riverside Drive on the north; the Los Angeles River on the east; Hyperion Avenue and Griffith Park Boulevard on the southeast; Fountain Avenue and Hollywood Boulevard on the south; and Western Avenue, Los Feliz Boulevard, and Fern Dell Drive on the west and northwest. The boundaries of the Los Feliz Improvement Association extend further west to Canyon Drive.

Los Feliz experiences a hot-summer Mediterranean climate (Csa), just like most of Central Los Angeles.

Demographics

The 2000 U.S. census counted 35,238 residents in the 2.61-square-mile neighborhood—an average of 13,512 people per square mile, among the highest population densities in Los Angeles County. In 2008 the city estimated that the population had increased to 36,933. The median age for residents was 36, older than in the city as a whole; the percentage of residents aged 65 and older was among the county's highest.

The neighborhood was highly diverse ethnically. The breakdown was whites, 57.6%; Latinos, 18.7%; Asians, 13.5%; blacks, 3.7%, and others, 6.6%. Armenia (25.3%) and Mexico (9.4%) were the most common places of birth for the 44.5% of the residents who were born abroad, a high ratio compared to the rest of Los Angeles.

The median yearly household income in 2008 dollars was $50,793, about the same as the rest of Los Angeles, but a high rate of households earned $20,000 or less per year. The average household size of two people was low for the city of Los Angeles. Renters occupied 75.5% of the housing stock, and house or apartment owners the rest.

The percentages of never-married men (50.2%) and never-married women (37.2%) were among the county's highest, as was the percentage of widowed women (10.1%).

Communities

The Los Feliz Neighborhood Council is divided into five interest areas, which include the following communities:
 District A: Los Feliz Hills and Los Feliz Estates
 District B: Los Feliz Square, Laughlin Park, and Thai Town North
 District C: Los Feliz Village
 District D: Los Feliz Knolls and Waverly Heights
 District E: Franklin Hills and a few neighboring blocks

The Oaks, a hilly neighborhood on the west side of Los Feliz bordering Griffith Park, is part of the Hollywood United Neighborhood Council. It is, however, within the boundaries of the Los Feliz Improvement Association.

Los Feliz Hills

The area north of Los Feliz Boulevard below Griffith Park is commonly referred to as the Los Feliz Hills. The Los Feliz Hills contain multimillion-dollar homes and have been known for the large share of their inhabitants being involved in creative pursuits. The mean household income is $196,585.

The original subdivision of Los Feliz Heights was subdivided in 1921, from Los Feliz Boulevard north to Griffith Park, from Catalina to Vermont. The Los Feliz Heights Residential Historic District is significant for Period Revival architecture (including American Colonial, Spanish Colonial, Mediterranean, and Tudor Revival styles) from 1920 to 1949. The original subdivision of Hillhurst Park was between Los Feliz Boulevard and Griffith Park, from Vermont Avenue to Commonwealth Avenue. The original subdivision of Los Feliz Hills was to the east, abutting Riverside Drive, Los Feliz Boulevard, and Griffith Park.

Laughlin Park

The gated community of Laughlin Park has 60 houses. In 1998, Laura Meyers of Los Angeles Magazine described the area as "The most seductive, exclusive neighborhood in Los Feliz". W.C. Fields lived here in an Italianate residence built in 1919.

Los Feliz Village
Los Feliz Village is the southern section of Los Feliz, home to most of the commercial storefronts in the district. It is centered on the thoroughfares of Vermont and Hillhurst Avenues and spans from approximately Prospect Avenue to Los Feliz Boulevard. There are several coffee shops, restaurants, and small clothing and vintage stores.

Los Feliz Village Business Improvement District helps promote local businesses and has an annual street fair.

In February 2014, a local shop called Dumb Starbucks was opened as a bit for the Comedy Central show Nathan for You in Los Feliz Village. It has gained notoriety as a parody of Starbucks.

Education

Forty-two percent of Los Feliz residents aged 25 and older had earned a four-year degree in 2000, a high figure for the city.

The schools within Los Feliz are as follows:
 John Marshall Senior High School, LAUSD, 3939 Tracy Street. Designed by architect George M. Lindsey in the Collegiate Gothic style, the school opened on January 26, 1931. After the Sylmar earthquake of 1971, some of Marshall's buildings were condemned. The cafeteria was torn down, but the Main Building was preserved. In 1975, it was closed for structural strengthening, and in September 1981 it was reopened. Mike Haynes Stadium, the school's football and track arena, dates to 1981 and was renovated with a regulation Olympic track and new turf field in 2010.
 Franklin Avenue Elementary School, LAUSD, 1910 North Commonwealth Avenue
 Los Feliz Elementary School, LAUSD, 1740 North New Hampshire Avenue
 Thomas Starr King Middle School, LAUSD, 4201 Fountain Avenue
 Our Mother of Good Counsel, private elementary, 4622 Ambrose Avenue
 Lycée International de Los Angeles Los Feliz campus, private elementary

In 1998, Laura Meyers of the Los Angeles Times said that residents of the Laughlin Park section of Los Feliz "tend not to send their kids to the local public schools" and instead "often" select the Lycée International or the Oaks School.

The Immaculate Heart school is in close proximity to the community.

In popular culture

Buena Vista Street, the entrance to the California Adventure theme park at the Disneyland Resort, is partly modeled after Los Feliz in the 1920s and 1930s. The Disney Buena Vista Street includes a retail location called Los Feliz Five and Dime. Disney's Hyperion studio was situated in the Los Feliz area where a Gelson's Market now stands.

Several scenes in Double Indemnity are set in the Los Feliz area.

In J.G. Quintel's series Close Enough, the main characters live in Los Feliz.

The neighborhood is the subject of the 2015 Mark Ronson song "Leaving Los Feliz" from the album Uptown Special.

In Swingers, the main characters discuss their personal lives while playing at golf at Los Feliz 9-hole, par 3 golf course.

In the song "Quiet On Set" by Remi Wolf, the singer quotes 'Wait, ain't no Chuck E. Cheese in Los Feliz', which as of January 2023, is correct.

See also
 List of people from Los Feliz, Los Angeles
 Los Angeles Historic-Cultural Monuments in Hollywood and Los Feliz

References

External links

 Los Feliz Improvement Association (LFIA) | www.lfia.org
Los Feliz Ledger | www.losfelizledger.com
City of Los Angeles | Los Feliz Neighborhood Council; certified neighborhood council #35
 Comments about living in Los Feliz
 Los Feliz crime map and statistics
 Los Feliz Today
 Los Feliz Village Online; Los Feliz Village Business Improvement District (LFVBID)
 Los Feliz Branch Library

Central Los Angeles
Neighborhoods in Los Angeles
Northwest Los Angeles
Populated places in the Santa Monica Mountains

Los Feliz, Los Angeles


Maria Cristina Nakano (* 26. Oktober 1970) ist eine brasilianische Badmintonspielerin.

Karriere
Cristina Nakano nahm 1995, 1997, 1999 und 2001 an den Badminton-Weltmeisterschaften teil und erreichte dort mit Rang 33 im Damendoppel bei ihrer Teilnahme 1997 ihr bestes Resultat. Bei den Argentina International 1998 wurde sie ebenso Dritte wie bei den Argentina International 1999. Bei den Brazil International war sie 1994 und 1995 erfolgreich, bei den nationalen Titelkämpfen 1995 und 1999.

Referenzen

Badmintonspieler (Brasilien)
Brasilianischer Meister (Badminton)
Brasilianer
Geboren 1970
Frau
Teilnehmer an den Panamerikanischen Spielen (Brasilien)

Cristina Nakano


ملعب سانت جيمس بارك  ، هو الملعب الخاص بنادي نيوكاسل يونايتد، ويقع في نيوكاسل أبون تاين في إنجلترا يتسع لحضور 52,305 مشجع.

ملعب سانت جيمس بارك نادي نيوكاسل يونايتد المشارك في الدوري الإنجليزي الممتاز، وهو ثامن أكبر ملعب لكرة القدم في إنجلترا.

استضاف ثلاثة مباريات في كأس الأمم الأوروبية 1996، الأولى كانت بين منتخب رومانيا لكرة القدم ومنتخب فرنسا لكرة القدم، والثانية بين منتخب بلغاريا لكرة القدم ومنتخب رومانيا لكرة القدم، والثالثة كانت بين منتخب فرنسا لكرة القدم ومنتخب بلغاريا لكرة القدم.

ملعب سانت جيمس بارك هو الملعب الرئيسي لنيوكاسل يونايتد منذ عام 1892. استخدام لكرة القدم منذ عام 1880. طوال تاريخها، تسببت الرغبة في توسيعه في حدوث صراع مع السكان المحليين والمجلس المحلي. وقد أدى ذلك إلى مقترحات للتحرك مرتين على الأقل في أواخر الستينيات، واقتراح مثير للجدل عام 1995 للانتقال إلى  القريبة. أدى الإحجام عن التحرك إلى المظهر المتميز المنحرف لمدرجات الاستاد الغير المتكافئة الحالية.

إلى جانب مبارياتت كرة القدم للأندية، تم استخدام سانت جيمس بارك أيضًا في مباريات كرة القدم الدولية، وأولمبياد 2012، ودوري الرجبي عطلة نهاية الأسبوع السحرية، وكأس العالم لاتحاد الرجبي،  و مباريات منتخب إنجلترا لاتحاد الرغبي التجربية، وأحداث كرة القدم الخيرية، وحفلات موسيقى الروك، وكمجموعة للسينما والتلفزيون الواقعي.

التاريخ
طوال تاريخ نيوكاسل يونايتد، كان ملعب سانت جيمس بارك وهو أقدم وأكبر ملعب لكرة القدم في شمال شرق إنجلترا وسادس أكبر ملعب لكرة القدم في المملكة المتحدة، الملعب الرئيسي للنادي. استضاف الملعب 10 مباريات كرة قدم دولية، كانت الأولى في عام 1901 والأخيرة في عام 2005. تم استخدامه كملعب لكل من الألعاب الأولمبية الصيفية 2012 وكأس العالم للرغبي 2015.

لُعبت كرة القدم في سانت جيمس بارك في وقت مبكر من عام 1880، حيث كان الملعب الرسمي لفريق نيوكاسل رينجرز، قبل أن يصبح موطن فريق نيوكاسل ويست إند إف سي. في عام 1886. ثم اشتري نيوكاسل إيست إند إف سي عقد إيجار الملعب في عام 1892، قبل أن يغيروا اسمهم إلى نيوكاسل يونايتد. في مطلع القرن العشرين، تم تحديد سعة الملعب بـ 30 ألفًا قبل إعادة تطويره بين عامي 1900 و 1905، مما أدى إلى زيادة السعة إلى 60 ألفًا وجعله أكبر ملعب في إنجلترا. خلال القرن العشرين، لم يتغير الملعب كثيرًا، على الرغم من الخطط المختلفة لتطويره. تم استبدال المدرج الغربي القديم بمدرج ميلبورن في عام 1987، واستبدل جناح السير جون هول بمدرج ليازيس إند في عام 1993، وتم تجديده مما جعله يتسع لـ 37000 مقعدًا. بين عامي 1998 و 2000، تمت إضافة طبقات مزدوجة إلى مدرجات ميلبورن وسير جون هول لرفع مستوى المكان إلى سعته الحالية البالغة 52354. كانت هناك خطط لبناء ملعب جديد يتسع لـ 90 ألف متفرج في حديقة ليازيس، خلف سانت جيمس مباشرة مع استيلاء نيوكاسل فالكونز على سانت جيمس بارك، ولكن بسبب الاحتجاجات، تم إلغاء الخطط. يتسع ملعب سانت جيمس بارك حاليًا لـ 52354 شخصًا، لكن مالك النادي السابق مايك آشلي قال إنه سيفكر في إزالة السقف من جالوجيت إند وإضافة 6000 مقعدًا آخر، مما يرفع السعة الإجمالية إلى 58420 شخصًا، ولكن فقط إذا تمكن الفريق من إنهاء الموسم في المراكز الستة الأولى في الدوري الممتاز.

في أكتوبر 2009، أعلن آشلي أنه يخطط لبيع اسم الملعب في محاولة لزيادة الإيرادات، وفي نوفمبر تم تغيير اسم الملعب مؤقتًا إلي سبورتس دايركت.كوم @ ملعب سانت جيمس بارك. كان من المفترض استخدام هذا الاسم حتى نهاية موسم 2009-10، لكنه استمر حتى نوفمبر 2011. في 10 نوفمبر 2011، قام النادي رسميًا بتغيير اسم الملعب إلى سبورتس دايركت أرينا، على الرغم من أن هذا كان اسمًا مؤقتًا لعرض قدرات رعاية الملعب. لم تكن الشركة المملوكة لآشلي تدفع أي شيء مقابل الصفقة. في 9 أكتوبر 2012، أصبحت شركة ونجا.كوم الراعي التجاري الرئيسي لنيوكاسل يونايتد واشترت حقوق تسمية الملعب لكنها أعادت اسم سانت جيمس بارك.

يقع ملعب التدريب الحالي للنادي في دارسلي بارك، شمال المدينة في بينتون. تم افتتاح المنشأة في يوليو 2003 ويستخدمها أيضًا فريق نيوكاسل فالكونز للرجبي.

وصف الملعب

الإسم الأصلي
"St James 'Park" مكتوب بعلامة S James التي تتميز بواحد وعلامة فاصلة علوية، كما يظهر على لافتات خطوات "St James Park" خارج مدخل الاستاد، واللافتات داخل المجاور محطة مترو. يتناقض استخدام الفاصلة العليا مع اسم محطة المترو نفسها، والتي تم توقيعها على أنها محطة مترو سانت جيمس، ومع لافتات الشوارع لشارع "St James Street" القريب وسانت جيمس تيراس. علاوة على ذلك، يختلف استخدام علامة s وعلامة الفاصلة العليا عن الاصطلاح الشائع لإضافة s ثانية إلى ممتلكات أحادية المقطع تنتهي بـ s، كما هو الحال مع العلامة المعروفة. الأماكن العامة في لندن: سانت جيمز بارك.

وصلات خارجية
 The Sports Direct Arena Story at NUFC.co.uk
 London2012.com profile

المراجع

أماكن الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
استادات دوري الرجبي في إنجلترا
تأسيسات سنة 1880
ملاعب اتحاد الرغبي في إنجلترا
ملاعب الدوري الإنجليزي الممتاز
ملاعب الدوري الإنجليزي لكرة القدم
ملاعب بطولة أمم أوروبا 1996
ملاعب رياضية اكتملت في 1892
ملاعب رياضية في نيوكاسل أبون تاين
ملاعب كرة قدم أولمبية
ملاعب كرة قدم في إنجلترا
نيوكاسل يونايتد

سانت جيمس بارك


Regatul Bagratid al Armeniei, cunoscut și ca Armenia Bagratidă ( sau Բագրատունիների թագավորություն, Bagratunineri t'agavorut'yun, "regatul Bagratunilor"), a fost un stat independent înființat de  la începutul anilor 880 după două secole de dominare a Armeniei Mari sub conducere arabă Omeiadă și Abbasidă. Cu două puteri contemporane în regiune, Abasizii și bizantinii, preocupate să-și concentreze forțele pe subjugarea popoarelor din regiune și cu împrăștierea mai mulor familii nobile armenești , Așot a fost capabil să se afirma ca personaj conducător al mișcării de alungare a arabilor din Armenia.

Prestigiul lui Așot a crescut după ce liderii bizantini și arabi i-au cerut să mențină un stat tampon lângă frontierele lor. Califatul l-a recunoscut pe Așot ca "principe al principilor" în 862 și, mai târziu, rege în 884 sau 885. Înființarea regatului  ulterior a condus la fondarea altor principate și regate armene: , , Kars,  și . Unitatea între toate aceste state a fost uneori greu de menținut în timp ce bizantinii și arabii n-au încetat să exploateze sitația regatului pentru propriile câștiguri. Sub regimul lui ,  a devenit capitala regatului și s-a dezvoltat devenind un centru economic și cultural înfloritor.

Prima jumătate a secolului 11 a fost martora unui declin și în cele din urmă a unui colaps al regatului. Cu șirul de victorii ale împăratului Vasile al II-lea prin care a anexat părți din Armenia de sud-vest, regele  s-a simțit nevoit să-i cedeze teritoriile și în 1022 a promis să lase prin testament regatul bizantinilor după moartea sa. Oricum, după decesul lui Hovhannes-Smbat în 1041, succesorul său, , a refuzat să predea Aniul și a continuat rezistența până în 1045, când regatul său, chinuit de amenințări interne și externe, a fost în final cucerit de forțele bizantine.

Referințe

Regate armene

Regatul Bagratid al Armeniei


Ebenthal ist der Name folgender Orte:

 Ebenthal, Gemeinde im Bezirk Gänserndorf, Niederösterreich
 Ebenthal in Kärnten, Gemeinde im Bezirk Klagenfurt-Land, Kärnten
 Ebenthal (Gemeinde Schwand), Ortschaft von Schwand im Innkreis, Bezirk Braunau am Inn, Oberösterreich

Siehe auch:
Ebental
Schloss Ebenthal

Ebenthal (Begriffsklärung)


An Maxillaria tristis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Maxillaria tristis in nahilalakip ha genus nga Maxillaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Maxillaria

Maxillaria tristis


A Copa da Alemanha de Voleibol Masculino de 2019–20 foi a 30.ª edição desta competição organizada pela Federação Alemã de Voleibol (). Ocorreu de 27 de outubro de 2019 a 16 de fevereiro de 2020 e contou com a presença de 20 equipes alemães.

O Berlin Recycling Volleys triunfou o título desta competição pela quinta vez em sua história ao derrotar o SWD Powervolleys Düren na final por 3 sets a 0. O oposto norte-americano Benjamin Patch foi eleito o melhor jogador do torneio.

Regulamento
O torneio foi divido em 5 etapas: primeira rodada, oitavas de final, quartas de final, semifinais e final.

Equipes participantes

  Berlin Recycling Volleys
  SWD Powervolleys Düren
  TV Rottenburg
  TSV Herrsching
  TSV Giesen
  United Volleys Frankfurt
  VfB Friedrichshafen
  Volleyball Bisons Bühl
  Baden Volleys Karlsruhe
   HYPO TIROL AlpenVolleys Haching

  Heitec Volleys Eltmann
  Gonsenheim Volley
  Netzhoppers
  SV Lindow Gransee
  SVG Lüneburg
  SVG Lüneburg II
  Blue Volleys Gotha
  FCJ Köln
  PSV Neustrelitz
  TV/DJK Hammelburg Volleyball

Resultados
 Primeira rodada

|}

 Oitavas de final

|}

 Quartas de final

|}

 Semifinais

|}

 Final

|}

Premiação

Ligações externas

Voleibol da Alemanha
2019 no voleibol
2020 no voleibol
Desporto na Alemanha em 2019
Desporto na Alemanha em 2020


Kolorisme er en retning inden for maleriet hvor hovedvægten lægges på farvevirkningen snarere end på andre udtryksmidler som kontur, komposition, tegning, formgivning etc.

Kolorisme er ikke en afgrænset periode i maleriets historie, betoningen af farverne er vendt tilbage adskillige gange, således i begyndelsen af 1980'erne med "De unge vilde" i Danmark med inspiration fra de tyske "Junge Wilde".

I 1800-tallets slutning satte især malerne fra impressionismen farven før den tegnemæssige komposition.

Galleri

Noter

Se også
 Koloristerne, en dansk kunstnersammenslutning dannet i 1932
 "Kniven på hovedet", en udstilling i 1982 med betydning for "de unge vilde" malere
 Maleriets historie i 1800-tallet

Eksterne henvisninger

 'Kolorisme' hos Ordnet.dk
 "Farbauftrag und Malweise" ('Farveholdning og malemåde', tysk)
 "Kolorismus in der Malerei" ('Kolorime i maleriet', tysk)
 Om "Göteborgskoloristerna" fra Goteborgskonstmuseum.se

Maleri
Kunstens teknikker

Kolorisme


Hu Ruibao (født den 17. september 1996) er en kinesisk fodboldspiller, som spiller for den kinesiske storklub Guangzhou Evergrande.

Karriere

Guangzhou Evergrande I
Hu Ruibao begyndte i sin fodboldkarriere i storklubben Guangzhou Evergrande, hvor han kom på kontrakt i 2016. Guangzhou Evergrande vandt den kinesiske Super League i Ruibaos første sæson på førsteholdet, men han fik ikke en tællende ligakamp. Ruibao havde trøje nummer 36 i klubben, der med titlen i 2016 tog sit sjette mesterskab i træk.

I den efterfølgende sæson blev det heller ikke til ligakampe for Ruibao, men han var til gengæld på en ti dage lang prøvetræning i Manchester City. Her udtrykte den engelske storklub, at de gerne ville skrive kontrakt med Hu Ruibao, men hans kinesiske klub modsatte sig et salg og trak handlen i langdrag, så den ikke kunne nå at blive en realitet inden transferviduet lukkede ved slutningen af januar 2017.

Vejle Boldklub
Uden udsigt til spilletid i Guangzhou Evergrande åbneder der sig i stedet for en mulighed for Hu Ruibao for at komme til Europa på anden vis. Hans agent, Lucas Chang Jin, er nemlig forretningspartner med Vejle Boldklubs ejer, Andrei Zolotko. Den 9. februar 2017 annoncerede Vejle Boldklub, at Hu Ruibao havde tilsluttet sig resten af truppen og ville skrive under på en kontrakt med klubben på træningslejren Tyrkiet forud for forårssæsonen. Hu Ruibao fik aldrig en tællende kamp på førsteholdet i sin første halvsæson i Vejle Boldklub, men trænede fortsat med i klubben efter sommerpausen i 2017.

SV Darmstadt 98
Den 28. juni 2017 offentliggjorde Bundesligaklubben SV Darmstadt 98, at de havde Hu Ruibao på prøvetræning. Senere på sommeren lejede de Hu Ruibao for resten af 2017. Han fik dog aldrig en kamp for klubben og vendte retur til Vejle Boldklub i januar 2018.

Guangzhou Evergrande II
I januar 2018 vendte Ruibao tilbage til Guangzhou Evergrande, som han debuterede for i Chinese Super League den 2. marts 2018.

International karriere
Hu Ruibao har spillet fem kampe for Kinas U18-landshold og har desuden spillet tre kampe for landets OL-hold, U22-landsholdet.

Referencer

Fodboldspillere fra Vejle Boldklub
Fodboldspillere fra Kina

Hu Ruibao


سليمان الجندي (24 أغسطس 1945 - 16 أغسطس 1996) أحد أشهر الممثلين الأطفال في السينما المصرية، درس بمعهد السينما، اختار الإسكندرية للإقامة في أواخر حياته، أبتعد عن التمثيل بعد أن قام بأدوار قليله كشاب بالغ.

أفلامه
 1950: معركة الحياة
 1952: شم النسيم
 1952: الإيمان
 1952: الأسطى حسن
 1953: ريا وسكينة
 1953: كلمة الحق
 1953: حميدو
 1953: السيد البدوي
 1954: فتوات الحسينية
 1954: جعلوني مجرما
 1954: الوحش
 1954: المحتال
 1954: المجرم
 1954: ارحم دموعي
 1955: نحن بشر
 1955: موعد مع إبليس
 1955: عرايس في المزاد
 1955: ثورة المدينة
 1956: من القاتل
 1956: صاحبة العصمة
 1956: شباب امرأة
 1956: رصيف نمرة 5
 1956: النمرود
 1956: القلب له أحكام
 1957: بورسعيد
 1957: أرض السلام
 1958: روميل يغزو القاهرة
 1958: جميلة
 1963: أم العروسة
 1965: هي والرجال
 1967: النصف الآخر

روابط خارجية

مراجع

ممثلون مصريون
مواليد 1364 هـ
مواليد 1945
وفيات 1417 هـ
وفيات 1996

سليمان الجندي


Les épreuves de parkour des Jeux mondiaux de 2022 ont lieu les 10 et  dans le site industriel réhabilité du  au sein de l'université de Birmingham.

C'est la première édition du parkour aux mondiaux, discipline intégrée officiellement par la Fédération internationale de gymnastique en 2017 en reconnaissant comme épreuve le Speed-Run (Sprint) et le Freestyle.

Organisation
La Coupe du monde de parkour 2021 de la FIG à Sofia a servi d'épreuve de qualification pour les Jeux mondiaux, remplaçant le premier championnat du monde de Tokyo qui a été reporté en raison de la Pandémie de Covid-19 (prévu en octobre 2022).

La liste ci-dessous montre les qualifiés dans l'événement où ils avaient le rang de qualification le plus élevé. Cependant, tous les qualifiés sont autorisés à participer aux deux événements pour leur sexe.

Médaillés

Tableau des médailles

Voir aussi

Articles connexes
 Gymnastique aux jeux mondiaux 2022 : Acrobatique, Aérobic,  Rythmique, Trampoline et tumbling

Liens externes

 Livre des résultats (pages  à )

Références

Jeux mondiaux de 2022
Parkour
Gymnastique en 2022
Compétition de gymnastique aux États-Unis

Parkour aux Jeux mondiaux de 2022


Azizli, Adana ilinin Ceyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin ismi 1928 yılına ait Türkçe kaynaklarda Azizli olarak geçmektedir. Günümüzde aynı isimle köy statüsünü sürdürmektedir.

Coğrafya ve ulaşım
Adana il merkezine 65 km, Ceyhan ilçesine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ceyhan'ın mahalleleri

Azizli, Ceyhan


Dasylirion graminifolium es una especie  de planta  fanerógama perteneciente a la familia Asparagaceae, anteriormente de las ruscáceas. Es nativa de México.

Descripción
Tiene un tallo que crece hasta un tamaño de 0,8m de altura. Las hojas son de color verde, lisas, fibrosas, dentadas de 90 a 120cm de largo y de 12 a 14mm de ancho. La inflorescencia en forma de panícula de hasta 2,8m de altura. La flores son de color blanco a crema. El período de floración se extiende de mayo a junio. El fruto es una cápsula de 8mm de largo. Las semillas ovoides a oblongas de color marrón de 3-4mm de largo y 2 a 3mm de diámetro. Dasylirion graminifolium es resistente a -5°C.

Distribución y hábitat

Dasylirion graminifolium es nativa de México, donde se encuentra en un área pequeña, limitada en torno a San Luis Potosí y crece ampliamente asociada con Nolina humilis. Se parece al tipo que aparece en el norte de EE.UU. Dasylirion texanum. Sin embargo, existen diferencias significativas reconocibles en la estructura de la hoja. En el Jardín Botánico Hanbury se pueden visitar unas muestras impresionantes.

Taxonomía
Dasylirion graminifolium fue descrita por (Zucc.) Zucc. y publicado en Allgemeine Gartenzeitung 6(33): 258, en el año 1838.
Etimología
Dasylirion: nombre genérico compuesto que deriva de la palabra griega: dasys para "rugosa", "descuidada" y leirion de "lirio", que probablemente fue elegido debido a las hojas largas y desordenadas.

graminifolium: epíteto latino que significa "con hojas herbáceas".
Sinonimia
 Yucca graminifolia Zucc.	 basónimo

Referencias

Enlaces externos

graminifolium
Flora de México
Plantas descritas en 1838
Plantas descritas por Zuccarini

Dasylirion graminifolium


La ZrT TrackMania Cup 2018 est la sixième édition de la ZrT TrackMania Cup, la compétition internationale d' annuelle sur le jeu TrackMania²: Stadium organisée par ZeratoR.

Les qualifications ont lieu en ligne les 8 et 9 juin 2018. La grande finale, elle, est jouée le 30 juin 2018 au Zénith de Toulouse devant 80 000 spectateurs (5 000 sur place et 75 000 en ligne sur Twitch).

Pour cette sixième édition jouée en solo, CarlJr (Canada) conserve son titre et gagne pour la quatrième fois la compétition.

Bren (France) monte sur la deuxième marche du podium pour la troisième fois (il avait déjà finit  en 2015 et 2016) et améliore donc son résultat par rapport à l'édition précédente ().
Le podium est complété par Papou (France). Le joueur français Aurel prend la  place.

Circuits et défis

Pour cette édition, ZeratoR a réalisé 14 circuits  (dont 1 circuit pour le défi en finale) :

Durant la Grande Finale, 3 défis ont été joués :

Compétition

Qualifications

Grande Finale

Demi-finales
Les demi-finales se sont jouées en format Coupe. Dans ce format, le joueur doit, au fil des différentes courses obtenir 120 points, ce qui lui permet d'obtenir le statut de "Finaliste". Le barème des points est le suivant :  = 10 pts /  = 6 pts /  = 4 pts /  = 3 pts.

Une fois le statut de finaliste atteint, le joueur doit finir premier d'une course pour obtenir le statut de "Vainqueur", synonyme de qualification pour la finale.

Finale

La Finale s'est jouée en mode Coupe, comme pour les demi-finales. Le nombre de points à atteindre pour devenir "Finaliste" est de 140 et le barème des points est le suivant :  = 10 pts /  = 6 pts /  = 4 pts /  = 3 pts.

Une fois le statut de finaliste atteint, le joueur doit finir premier d'une course pour obtenir le statut de "Vainqueur", synonyme de victoire de la finale.

Seule la  place est jouée. Ainsi, le classement des deux autres joueurs est déterminé selon leur score au moment de la victoire du . Toutefois, finir  ou  n'a pas d'importance du fait que le cashprize est identique.

Références

Compétition d'esport
TrackMania
Émission sur Twitch

ZrT TrackMania Cup 2018


Kabak tatlısı, balkabağı, helvacı kabağı ya da kestane kabağıyla yapılan bir tür tatlı.

Hazırlanışı

Dış kabukları soyulup çekirdekleri çıkarılan kabak doğranır. Doğranan kabakların üzerlerine toz şeker dökülür ve şekeri emip sulanıncaya değin bekletilir. Daha sonra biraz su eklenerek yumuşayıncaya değin pişirilir. Üzerine dövülmüş ceviz içi, fındık, badem veya hindistancevizi rendesi serpilir. Kabakları bir süre haşladıktan sonra, haşlama suyuyla şerbet yapıp üzerine dökülerek de hazırlanır.

Genellikle Türkiye'nin batısında ve kuzeybatısında, özellikle Aydın ve Sakarya'da yaygındır.

Yörelere Göre Çeşitleri

Adapazarı Kabak Tatlısı
Adapazarı beyaz kestane kabağı kullanılarak yapılır. Adapazarı Kabak Tatlısı 03.05.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Antalya Kabak Tatlısı
Antalya Kabak Tatlısı 12.04.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Aydın Kabak Tatlısı
Aydın Kabak Tatlısı; halk arasında öküz kabağı olarak bilinen Cucurbita moschata türü bal kabağından üretilir. Aydın Kabak Tatlısı 17.08.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Hatay Kabak Tatlısı
Hatay Kabak Tatlısı; Cucurbita maxima ve Cucurbita moschata türündeki kışlık bal kabaklarının kireç kaymağında dinlendirilmesinin ardından, şerbet içinde pişirilmesi ile yapılır.Hatay Kabak Tatlısı 05.10.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Kaynakça

Aydın mutfağı
Ege mutfağı
İstanbul mutfağı
Marmara mutfağı
Türk mutfağındaki tatlılar

Kabak tatlısı


Zaljev Akrotiri (, Kolpos Akrotiriou; ) nalazi se na južnoj obali otoka Cipra, istočno od poluotoka Akrotiri. Dio je Sredozemnog mora.

Zapadni dio suverenih vojnih baza Akrotiri i Dhekelia, britanskog prekomorskog teritorija kojim se upravlja kao suverenom vojnom bazom, graniči sa zaljevom.

U zaljevu se nalazi i grad Limassol. Južni kraj zaljeva čini rt Gata.

Izvori

Reljefni oblici u Akrotiriju i Dhekeliji
Zaljevi Sredozemnog mora (Europa)
Vodene mase u britanskim prekomorskim područjima

Zaljev Akrotiri


Paradoxul lui Bentley este un paradox cosmologic care indică o problemă care apare atunci când teoria gravitației lui Newton este aplicată cosmologiei. Richard Bentley, un reverend anglican, a fost un contemporan al lui Isaac Newton. După ce Newton și-a formulat legea gravitației, el a observat că, dacă toate stelele sunt atrase una de alta prin gravitație, atunci ar trebui să se prăbușească toate într-un singur punct. O stea va atrage alta; acea stea va crește și va atrage gravitațional tot mai multe și mai multe stele. Cu timpul, totul se va prăbuși într-un singur punct. Newton a rezolvat paradoxul susținând că Dumnezeu a împiedicat prăbușirea prin "corecții constante". Deși explicația lui Newton era destul de nesatisfăcătoare din punct de vedere cosmologic, paradoxul lui Bentley ar putea dovedi care este motivul apariției unei variante de Big Crunch, fenomenul opus Big Bangului.

Întrebarea principală a paradoxului lui Bentley este dacă universul este finit sau infinit. În 1692, Richard Bentley, un reverend anglican, i-a scris lui Newton o scrisoare simplă în care a subliniat problemele care apar în teoria gravitației atunci când este aplicată întregului univers. Dacă Universul este finit, atunci, datorită atracției reciproce gravitaționale, stelele formează o superstea la un moment dat. Cu toate acestea, dacă universul este infinit, forțele de maree sunt infinite, ceea ce ar sparge stelele.

Newton a considerat că universul trebuie să fie infinit, iar materia sa trebuie să fie distribuită absolut uniform. Cu toate acestea, această condiție constantă este extrem de instabilă, după cum a recunoscut și Newton.

Note

Vezi și
 Paradoxul lui Olbers

Cosmologie
Gravitație
Paradoxuri
1692

Paradoxul lui Bentley


ට්‍රස්ට් මෙහෙයුම (ඔපරාට්සියා"ට්‍රෙස්ට්") වූ කලි සෝවියට් සංගමයෙහි රාජ්‍ය දේශපාලන අධිකාරිය (GPU) විසින් දියත් කෙරුණු  ප්‍රති-බුද්ධි තොරතුරු මෙහෙයුමකි.  1921–1926 කාල සීමාව තුල පැවැති මෙම මෙහෙයුම ඔස්සේ, "මධ්‍යම රුසියාවෙහි රාජාණ්ඩුවාදී සංගමය", MUCR (Монархическое объединение Центральной России, МОЦР) නම්වූ  ව්‍යාජ බොල්ෂෙවික්-විරෝධී සංවිධානයක් නිමැවූ අතර,  එය උපකාරයෙන් OGPU සංවිධානය  විසින් නියම රාජාණ්ඩුවාදීන් සහ බොල්ෂෙවික් විරෝධීන් හඳුනාගති.

ට්‍රස්ට් මෙහෙයුම


Isabella Wolf (* 16. Juni 1987 in München) ist eine deutsche Schauspielerin.

Leben
Isabella Wolf begann ihre Darsteller-Karriere im Alter von 14 Jahren als Model. Mit 16 stand sie erstmals für einen Werbespot vor der Kamera; 2007 spielte sie die Rolle der Viola im Kurzfilm Aschermittwoch unter der Regie von Ileana Cosmovici. Zwischen 2007 und 2011 übernahm sie Rollen in Kurzfilmen, Studentenprojekten, Werbespots und Musikvideos. 2011/2012 spielte Wolf in zwei Staffeln die Isabel Eichendorf in der Serie Fluch des Falken, die auf dem Filmfest München für den Weißen Elefant nominiert wurde.

Nach dem Abitur begann Wolf ein Bachelorstudium der Betriebswirtschaftslehre an der Ludwig-Maximilians-Universität München, welches sie 2011 erfolgreich abschloss.

Filmografie (Auswahl)
 2007: Aschermittwoch (Kurzfilm)
 2008: Zucker im Kopf (Kurzfilm)
 2009: Töten (Kurzfilm)
 2011–2012: Fluch des Falken (Fernsehserie, 64 Folgen)
 2012: Ratten
 2012: Dead End
 2014: München Mord – Die Hölle bin ich (Fernsehserie)
 2015: Verlängertes Wochenende (Kurzfilm)
 2015: Orpheus (Kurzfilm)
 2016: Terrier (Kurzfilm)
 2016–2019: Fett und Fett (Fernsehserie, 5 Folgen)
 2020: SOKO München (Fernsehserie, Folge: Notruf)
 2022: Unter der Welle (Kurzfilm)

Hörspiel
 2020–2021: Lynn ist nicht allein (FYEO/ProSiebenSat1, 13 Folgen)

Weblinks

 Isabella Wolf bei Vollfilm
 Isabella Wolf auf der Seite ihrer Modelagentur
 Porträt auf der Website von Fluch des Falken
 Interview mit Isabella Wolf

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Deutscher
Frau
Geboren 1987

Isabella Wolf


Naruto (), Masashi Kishimoto tarafından yazılan bir manga serisidir. Diğer insanlar tarafından kabul görmek isteyen genç ninja Naruto Uzumaki'nin maceralarını anlatır.

Naruto ilk olarak Japonya'da Shueisha tarafından Shonen Jump  dergisinin 1999 yılında çıkardığı 43. basımında yayınlanmıştır. Manganın ilk otuz altı cildi Japonya'da 71 milyonun üzerinde bir satış rakamına ulaşmıştır. Naruto mangası 2015 itibarı ile dünya çapında 220 milyonun üzerinde kopya satmıştır.

VIZ Media Amerikan Shonen Jump dergisinde, çevrilmiş bir versiyonunu yayımlamaktadır. VIZ'in en çok satan manga serisi haline gelen Naruto'nun anime serisinin de  Viz tarafından yakın zamanda Kuzey Amerika için lisansı alınmıştır. Studio Pierrot ve Aniplex işbirliği ile üretilen TV serisi 3 Ekim 2002'den 10 Kasım 2014'e kadar devam etmiştir. Türkiye'de de mangası 2011 yılından itibaren Gerekli Şeyler şirketi tarafından yayımlanmaktadır.

Dizinin uzunluğu ve popülaritesi; diğer bir aksiyon odaklı shounen manga olan, Akira Toriyama'nın Dragon Ball'u ile karşılaştırılabilinir. Yaratılışından beri Naruto'nun, detaylı bilgiler, rehberler ve aktif forumlar içeren birçok hayran sitesi açıldı. İlk İngilizce cilt Ağustos 2003'te yayınlandıktan kısa bir süre sonra açılan sitelerin çoğunluğu İngilizce konuşan kitleyi hedeflemektedir. Diğer birçok anime ve manga gibi oyun kartları da bulunmaktadır.

Manganın 7. cildi Kuzey Amerika'da, en iyi grafik romanı dalında Quill Award aldı. TV Asashi'nin son en iyi 100 anime sıralamasında Naruto 17. sıradadır.

Mangadan bir süre sonra çıkmasına rağmen anime, bir bölümü manganın birkaç bölümünü kapsadığı için  mangaya hemen yetişti. Anime ve manganın üst üste binip, manga satışlarının azalmasını önlemek için anime'nin üreticileri "filler" olarak tabir edilip, mangada bulunmayan konuların işlendiği bölümleri yayınlama yoluna gitti. Genellikle tek bölümlük konulardan oluşan bu bölümler 135. bölüm ile başlayıp 85 bölüm sürerek 220. bölümde sona ermiştir.

Anime genel olarak mangaya sadık kalmıştır, çoğunlukla sadece küçük ayrıntıları değiştirmiştir (ölüm nedenleri, uzuv kayıpları ve diğer yaralanmalar anime de daha aza indirgenmiştir) veya Tenten ve Temari'nin arasındaki savaş gibi manganın atladığı kısımları uzatmıştır. Doldurma hikâyeler, asıl karakterleri örtmeye ve ara sıra da, diğer nadir görülen karakterlerin iç yüzünü çıkartmaya yönelir.

Yeni bölümler, Studio Pierrot tarafından hazırlanmakta ve Golden Time (Japonya'nın altın saatler'e verdiği isim) kuşağında TV Tokyo'da yayınlanmaktadır. Serinin ayrıca Naruto Film, Naruto 2. Film, Naruto 3. Film, 4 Ağustos 2007'de galası yapılan Naruto: Shippūden Film, Naruto: Shippūden Film 2 (Bonds), Naruto Shippuden Film 3 (Will of Fire), Naruto Shippuden Film 4 (The Lost Tower), Naruto Shippuden Film 5 (Blood Prison) ve Naruto The Movie: Road to Ninja isimli toplamda 9 adet filmi vardır.

Naruto: Shippuuden
Dizi, manga uyarlamalı bölümlere dönünce  olarak tekrar adlandırıldı ve 15 Şubat 2007'de gösterime girdi.

Hatake Kakashi etrafında toplanan Uzumaki Naruto, Uchiha Sasuke ve Haruno Sakura'nın oluşturduğu 7. takımın dağılması; Uchiha Sasuke'nin güç arayışı yüzünden Orochimaru'ya, Uzumaki Naruto'nun ise peşinde olan Akatsuki'nin eline geçmemesi için Jiraiya ile köyden ayrılmasının ardından gelişen olayları konu alır. Bu sırada Haruno Sakura'da kendini 5. Hokage olan Tsunade'ye öğrenci olarak kabul ettirmiştir. Shippuuden, Naruto ve Jiraiya'nın köye dönmesiyle başlar. İki dost aynı zamanda da iki düşman olan Naruto ile Sasuke arasındaki bağlar, Naruto'nun Hokage olma isteği ve içinde taşıdığı Kyuubi (Dokuz kuyruk) adındaki canavarla olan mücadelesi temelinde gelişen olaylar çok farklı boyutlara ulaşır.

Konu

Serinin odağı olan olaylardan on iki yıl önce, dokuz kuyruklu şeytan tilki Kyuubi Konohagakure'ye (Gizli Yaprak Köyü) saldırmıştı. Kuyruklarından birini salladığında tsunamiye neden olabilecek kadar güçlü bir şeytandı ve dağları dümdüz etmişti. Kaosu arttırdı ve birçok insan katletti ta ki Yaprak Köyü'nün lideri Dördüncü Hokage, yeni doğmuş bir bebeğin içine, kendi hayatını feda ederek, şeytanı mühürleyinceye kadar. Bu çocuğun adı Naruto Uzumaki idi.

Dördüncü Hokage, şeytanı mühürleyerek uzaklaştırdığı için kahraman olarak ilan edildi. Hokage, Naruto'nun da aynı şekilde saygı görmesini istedi. Bununla beraber, büyüdüğü köy Naruto'dan çekindi, onu şeytan tilkinin kendisi olarak kabul etti ve çocukluğu boyunca Naruto'ya kötü davrandı.

Üçüncü Hokage tarafından verilen bir emirle, köylülerin olayı başkalarına hatta kendi çocuklarına bile bahsetmeleri yasaklandı. Bununla beraber, bu önlem, insanların Naruto'ya bir serseriymiş gibi davranmalarına engel olamadı. Çocukları, ailelerinin neden Naruto'ya bu şekilde davrandıklarını tam olarak bilmeseler de, onu hor görmelerinden dolayı anlıyorlardı. Sonuç olarak, Naruto arkadaşsız ve ailesiz bir öksüz olarak büyüdü. İnsanları onunla arkadaş olmaları için zorlayamadı böylece bildiği tek yöntemle dikkat çekmeye ve onay almaya çalıştı: yaramazlık ve muzip şakalar yaparak. Daha sonra bu durum; hocasını yani Iruka Umino'yu hain ninja Mizuki'den kurtarmak için kullandığı Çoklu Gölge Eşlemesi Tekniği sayesinde Ninja Akademisi'nden mezun olunca değişti. Bu karşılaşma Naruto'nun iki şeyin iç yüzünü kavramasına neden oldu; o şeytan tilkinin mahfazasıydı ve Üçüncü Hokage'den başka onu önemseyen ve kabul eden biri daha vardı. Akademiden mezun oluşu, kendi dünyasını tanımlayacak ve değiştirecek olaylara ve insanlara bir kapı açmış oldu.

Naruto, dram ve komedi arası denge sağlamış ve aksiyonla harmanlanmış bir seridir.Bu seride ana amaçlardan biri başlangıçta bırakılan boşlukların veya gizemlerin bölümler ilerledikçe belli bir seviyede sunulmasıyla sevenlerini kendine bağlamıştır. bununla birlikte Uzumaki Naruto isimli ana karakterin kişisel özelliği olan inatçılığı ve bu inatçılığı uğruna her şeyi kolaylıkla göze alması gibi net belirgin özellikleri bulunur.  Seri, Naruto ve arkadaşlarının birer ninja olarak bireysel büyüme ve gelişmelerini izler ve birbirleriyle olan ilişkileri ve geçmişte birbirlerinin kişiliklerine olan etkileri üzerinde durur. Naruto iki arkadaşı Sasuke Uchiha ve Sakura Haruno ile çok deneyimli bir hoca olan Kakashi Hatake'nin üç kişilik takımında yer alır. Naruto ayrıca Chuunin sınavı boyunca karşılaştığı diğer karakterlere de sırrını açar. Yeni kabiliyetler edinirler, birbirlerini ve diğer köylüleri daha yakından tanırlar ve Naruto'nun da Yaprak Köyü'nün Hokagesi olma hayalini barındıran bir reşit olma seyahatine çıkarlar. Naruto, karakter gelişimi konusuna güçlü bir yer verir. Hemen hemen bütün neticeler kararlardan, karakter ve kişilikten doğar; çok az şey şans eseri gerçekleşir. Başlangıçta vurgu 7. takımın üyeleri Naruto, Sasuke ve Sakura üzerinedir. Bununla beraber, diğer takımlardan ve köylerden Naruto'nun yaşıtı Genin karakterler ve Kakashi, Guy ve Jiraiya gibi diğer karakterler gelişir.

Ayrıca sahneye birkaç büyük hain ve kötü karakter de çıkar, bunların ilki Kirigakure'den,  Zabuza Momochi ve partneri Haku'dur. Daha sonra, Chuunin sınavı bölümlerinde Konoha'nın en çok arananlar listesinde yer alan kaçak-nin, Sannin Orochimaru tanıtılır. Daha sonra da, Akatsuki isimli gizemli bir organizasyon içindeki şeytan tilkiyi alabilmek ve gücünü kullanabilmek için Naruto'yu takip etmeye başlar

Ana Karakterler

Naruto serisinin ana kahramanları Konohagakure köyünün yedinci takımını (7.takım) oluşturan Naruto Uzumaki, Sasuke Uchiha, Sakura Haruno ve Kakashi Hatake'dir.

İkincil Karakterler

Takım 8

Kurenai Yuhi'nin kaptanlık yaptığı, her biri iz sürme konusunda yetenekli olan üyeleri Hinata Hyuga, Kiba Inuzuka, köpeği Akamaru ve Shino Aburame'nin bulunduğu takımdır.

Takım 10

Asuma Sarutobi'nin kaptanlık yaptığı takımdır. Takımın üyeleri Choji Akimichi, Ino Yamanaka ve Shikamaru Nara'nın babaları da aynı şekilde takımdılar ve iki jenerasyonun da üyeleri toplandığı zaman beraber Ino-Shika-Cho lakabına sahip olurlar.

Guy Takımı

Might Guy'ın kaptanlık yaptığı, fiziksel saldırı ve silah kullanımı konusunda yetenekli olan üyeleri Rock Lee, Neji Hyuga ve Tenten'den oluşan takımdır.

Kum Kardeşleri

Sunagakure köyünden gelen ve dördüncü Kazekage'nin çocukları olan Gaara, Temari ve Kankuro kum kardeşleridir.

Efsanevi Sanninler

Konohagakure köyünün efsanevi sanninleri olarak bilinen Jiraiya, Tsunade ve Orochimaru'dur.

bazı ikincil karakterlerdir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Narutopedia

Manga serileri
1999 mangaları
2002 anime serileri
2007 anime serileri
2003 anime OVA'ları
2004 anime OVA'ları
2005 anime OVA'ları
2009 anime OVA'ları

Mangalara dayalı anime serileri
Macera anime
Fantezi anime
Dram anime
Komedi anime
Kurguda dövüş sanatları
Kurguda Ninjalar
Kurguda şekil değiştirme
Shounen
Shueisha mangaları
Pierrot
TV Tokyo programları
Cartoon Network programları
Jetix
YTV dizileri
ABS-CBN programları
Animax
MTV televizyon dizileri
Animez
Disney XD dizileri
Adult Swim

Naruto (manga)


O erupție explozivă a vulcanului Fuego din Guatemala a avut loc în după-amiaza zilei de 3 iunie 2018. Erupția a fost însoțită de lahare, scurgeri piroclastice și nori de cenușă vulcanică, provocând moartea a cel puțin 109 oameni. Este cea mai violentă erupție din țară de la prăbușirea domului Santiaguito din 1929 care a ucis până la 5.000 de oameni.

Vulcanul Fuego

Volcán de Fuego (literalmente "vulcanul de foc" în spaniolă) este unul dintre cei mai activi vulcani ai Americii Centrale și este situat la 44 km de capitala Guatemalei, Ciudad de Guatemala. Este un stratovulcan care a avut mai mult de 60 de erupții din 1524, inclusiv o erupție majoră în 1974, care a produs scurgeri piroclastice care au distrus recolta de iarnă a regiunii și căderi de cenușă care au acoperit orașele din apropiere. Există o tendință de apariție a erupțiilor în grupuri, iar probabilitatea unei erupții scade de la 0,02 la 0,01 după șase ani de inactivitate. Grupurile de erupții apar la intervale de 80–170 de ani și durează 20–70 de ani. Cel mai recent dintre acestea a început în 1932 și continuă până în prezent. Majoritatea erupțiilor istorice ale vulcanului Fuego au avut loc în sau în prejma lunilor februarie sau septembrie.

Faza cea mai eruptivă a început în 2002, culminând cu o erupție explozivă în 2012, care a forțat 33.000 de localnici să își părăsească locuințele, dar nu a provocat decese. Populația din jurul vulcanului este estimată la 54.000 pe o rază de 10 km și peste un milion pe o rază de 30 km. În afară de Fuego, în Guatemala mai există alți doi vulcani activi.

Evenimente

3 iunie

Vulcanul Fuego a prezentat primele semne de activitate pe 3 iunie, la ora locală 11, expulzând o coloană de cenușă până la 10.000 m în atmosferă. Faza explozivă a început după ora 16. La ora 16:20, zborurile de pe Aeroportul Internațional La Aurora, al patrulea cel mai aglomerat din America Centrală, au fost suspendate din cauza prezenței cenușii pe pistă. 3.271 de persoane au fost evacuate din imediata vecinătate a vulcanului. Aceasta este a doua erupție a vulcanului în 2018. Acesta a produs între cinci și șapte explozii pe oră, variind în intensitate de la slab la moderat, până la puternic. În total, erupția a durat peste 16 ore, dar Institutul Național de Vulcanologie a avertizat asupra unei posibile reactivări.

Erupția a generat scurgeri piroclastice – amestec de gaze foarte fierbinți și material vulcanic – care au coborât pe versanți și au înghițit localități precum El Rodeo și San Miguel Los Lotes. Locuitorii cătunelor de pe versanții vulcanului au fost luați prin surprindere și nu au avut suficient timp să fugă în siguranță. Precipitațiile abundente din timpul erupției au dus la formarea de lahare periculoase care au îngropat mai multe sate afectate în material vulcanic și au blocat drumurile. Vremea rea și laharele imprevizibile au complicat operațiunile de salvare, acestea fiind suspendate în noaptea de 3 iunie.

Un cutremur cu magnitudinea 5,2 pe scara Richter a avut loc în largul coastelor Guatemalei la o zi după erupție. Potrivit USGS, epicentrul cutremurului a fost în Oceanul Pacific, la o adâncime de 10 km.

5 iunie
La 48 de ore de la erupția principală, o a doua erupție a expulzat o coloană de cenușă până la 5.000 m în aer și a generat scurgeri piroclastice în direcția Canionului Las Lajas. Erupția a fost însoțită de evenimente seismice. 30.000 de oameni din șapte localități de pe versantul vulcanului au fost evacuați, iar operațiunile de salvare au fost sistate din nou.

8–9 iunie
La aproape o săptămână de la erupția inițială, vulcanul Fuego a eliberat un flux de sedimente și roci fierbinți, determinând autoritățile să dispună noi evacuări preventive. Potrivit INSIVUMEH, noul lahar a fost alimentat de ploi și a pus la pământ copaci în drumul său prin defileuri și ravene. Pe 9 iunie, o creștere a nivelului râului Pantaleón cauzată de noua scurgere a dus la evacuarea a 72 de oameni din localitatea Santa Lucía Cotzumalguapa.

Cronologie

Victime
Potrivit Fanuel Garcia, directorul Institutului Național de Medicină Legală, 109 cadavre au fost recuperate până pe 7 iunie. Alte 58 de persoane au fost spitalizate cu arsuri de gradul III. De asemenea, un reprezentat CONRED a declarat că "sunt persoane dispărute, dar nu știm câte". Printre victime se numără un oficial CONRED și doi copii uciși în timp ce urmăreau erupția de pe un pod. Potrivit Ministerului Sănătății, alți 12 copii au fost transferați pe cale aeriană în Texas (Statele Unite) și Mexic pentru tratament de specialitate.

Majoritatea victimelor au fost din San Miguel Los Lotes, El Rodeo și Escuintla și au murit după ce casele lor s-au prăbușit sub violența torentului de lavă și noroi.

Coordinadora Nacional para la Reducción de Desastres (CONRED) a anunțat pe 3 iunie că 1.702.136 de persoane au fost afectate, iar 3.271 au fost evacuate din regiune. În jur de 1.400 de oameni au fost găzduiți în adăposturile improvizate în școli și clădiri guvernamentale.

Reacții
Președintele Jimmy Morales a decretat stare de calamitate în departamentele Escuintla, Sacatepéquez și Chimaltenango. Măsura – justificată de pierderile de vieți omenești și de daunele suferite de infrastructură – a permis deblocarea de fonduri pentru intervenție. Morales a declarat că Guatemala a primit oferte de asistență umanitară din partea mai multor țări, printre care Israel, Mexic, Columbia, Panama și El Salvador. De asemenea, pe 4 iunie au fost declarate trei zile de doliu național.

Armata a fost trimisă în zonele afectate de erupție pentru a ajuta la operațiunile de salvare. Voluntarii locali au împărțit alimente echipelor de salvatori, iar coloanele de mașini au distribuit locuitorilor alimente, apă, hârtie igienică, scutece și alte necesități. Întrucât alimentarea cu energie electrică a fost întreruptă în zonele afectate, căutările pentru eventuali supraviețuitori au putut avea loc doar până la apus.

Note

Erupții vulcanice

Erupția vulcanului Fuego din 2018


Vickers-Armstrongs Limited was a British engineering conglomerate formed by the merger of the assets of Vickers Limited and Sir W G Armstrong Whitworth & Company in 1927. The majority of the company was nationalised in the 1960s and 1970s, with the remainder being divested as Vickers plc in 1977.

It was one of Britain's most prominent armaments firms.

History
Vickers merged with the Tyneside-based engineering company Armstrong Whitworth, founded by William Armstrong, to become Vickers-Armstrongs. Armstrong Whitworth and Vickers had developed along similar lines, expanding into various military sectors and produced a whole suite of military products. Armstrong Whitworth were notable for their artillery manufacture at Elswick and shipbuilding at a yard at High Walker on the River Tyne.

1929 saw the merger of the acquired railway business with those of Cammell Laird to form Metropolitan Cammell Carriage and Wagon (MCCW); Metro Cammell.

In 1935, before rearmament began, Vickers-Armstrongs was the third-largest manufacturing employer in Britain, behind Unilever and ICI.

In 1956 Dorothy Hatfield became the first female engineering apprentice at Vickers-Armstrongs (Aircraft), Brooklands, followed in 1958 by Janet Gulland who was the first female graduate apprentice at the company.

Break-up
In 1960 the aircraft interests were merged with those of Bristol, English Electric and Hunting Aircraft to form the British Aircraft Corporation (BAC). This was owned by Vickers, English Electric and Bristol (holding 40%, 40% and 20% respectively). BAC in turn owned 70% of Hunting. The Supermarine operation was closed in 1963 and the Vickers brand name for aircraft was dropped by BAC in 1965. Under the terms of the Aircraft and Shipbuilding Industries Act 1977 BAC was nationalised to become part of British Aerospace (later BAE Systems).

The Aircraft and Shipbuilding Industries Act also led to the nationalisation of Vickers' shipbuilding division as part of British Shipbuilders. This division was privatised as Vickers Shipbuilding & Engineering in 1986, later passing to GEC as part of Marconi Marine and survives to this day as part of BAE Systems Submarines.

Vickers Container and Packaging Machinery Division, including the Vickers Stitcher and Vickers Hardness Machine business, was bought by Fords Industrial Products, part of Barry Wehmiller in 1986. In 1991 the Vickers Hardness Machinery business was bought by the then field engineers, and continues today as UK Calibrations Limited based in Kidderminster. The Vickers Stitcher was still being manufactured in India as recently as 2005.

The steelmaking division became part of British Steel Corporation and the remaining interests were divested as the public company Vickers plc, whose various components were later split. The Vickers name ceased to exist in 2003 when Rolls-Royce renamed its acquisition Vinters Engineering.

Businesses

Armaments
Vickers-Armstrongs inherited the Vickers machine gun of 1912 used in World War I from Vickers Limited. There were other Vickers machine guns aside from the regular water-cooled model (known universally as the "Vickers"): the Vickers-Berthier (VB) machine gun used by the Indian Army, the Vickers "K" .303 aircraft machine gun developed from it, and the Vickers "S" 40 mm aircraft gun. An unusual machine gun also made was the Vickers Higson.

Vickers produced larger weapons such as the Ordnance QF 2-pounder gun used on tanks.
In 1948 Vickers bought the Australian business of Charles Ruwolt Ltd for £750,000 following Ruwolt's death in 1946. During World War II Ruwolt's firm produced armaments for the Australian Government, including field artillery such as mortars and howitzer cannon.

Shipbuilding
After the 1927 merger, the company possessed a major yard on each coast of Britain; the Naval Construction Yard of Vickers at Barrow-in-Furness in Cumbria and the Naval Yard of Armstrong Whitworth at High Walker on the River Tyne. Vickers-Armstrongs was one of the most important warship manufacturers in the world. These interests were renamed as Vickers-Armstrongs Shipbuilders in 1955, changing again to Vickers Limited Shipbuilding Group in 1968. The Barrow yard was nationalised and became part of British Shipbuilders in 1977, was privatised as VSEL in 1986 and remains in operation to this day as BAE Systems Submarines. Meanwhile, the Naval Yard at High Walker on the River Tyne passed to Swan Hunter in 1968, was nationalised and became part of British Shipbuilders in 1977, was privatised still as Swan Hunter in 1986 but closed down during the 1980s.

Vickers-Armstrong also built the VA-3 hovercraft.

Military vehicles
The company was also known for its tank designs, starting with the widely used Vickers 6-Ton. It also produced the influential, if never actually produced, Independent A1E1 tank. One of the company's most important designs was the Valentine Infantry Tank, produced in the thousands in World War II. The military vehicle manufacturing interests were divested into Vickers plc, and would later pass to Alvis Vickers, now part of BAE Systems Land and Armaments.

Notable Vickers-Armstrongs military vehicles include;
Carden Loyd tankette
Cruiser Mk I
Cruiser Mk II
Vickers 6-ton
Light Tank Mk VI
Valentine
Vickers MBT (and under licence in India as Vijayanta)

Aviation
Vickers formed its Aviation Department in 1911. The aircraft interests of Armstrong Whitworth were not acquired in the merger and later passed to the Hawker Aircraft group. In 1928 the Aviation Department became Vickers (Aviation) Ltd and soon after acquired Supermarine Aviation Works, which became the Supermarine Aviation Works (Vickers) Ltd and was responsible for producing the revolutionary Spitfire fighter. In 1938, both companies were re-organised as Vickers-Armstrongs (Aircraft) Ltd, and a new 'art deco' headquarters designed by architect C. Howard Crane was built at its Brooklands factory in Surrey although the former Supermarine and Vickers works continued to brand their products under their former names. In 1960 the aircraft interests were one of the founding companies merged to form BAC. The hovercraft activities of Vickers-Armstrongs were merged with those of the Westland Aircraft company (including those of Saunders-Roe) to form the British Hovercraft Corporation in 1966 with Vickers holding 25% of the new company. Westland bought out Vickers interest along with other partners in 1970.

Vickers formed a subsidiary, the Airship Guarantee Company, under the direction of Cdr Dennis Burney solely for the purpose of producing the R100 airship for the government.

Between 1911 and 1970, just over 16,000 aircraft were built under the Vickers name; together the 11,462 Wellington and 846 Warwick aircraft (which were structurally similar) make up over 75% of this total.

Military aircraft
Vickers became renowned as a manufacturer of large aircraft at its main factory at Brooklands in Surrey. In the interwar period, the company produced the Wellesley, designed by Rex Pierson using the geodetic airframe principle of structural engineer Barnes Wallis. This would later evolve into the famous Wellington bomber, a mainstay of RAF Bomber Command and RAF Coastal Command during World War II. The Cold War-era Valiant V bomber was another Vickers product.

Military aircraft with the Vickers brand:

Vickers also competed for contracts with designs such as:
 Victory Bomber
 Vickers Type 559 – 1950s high altitude supersonic interceptor
 Vickers Type 010 Swallow – 1950s supersonic interceptor
 Vickers Type 581 - 1950s swing-wing bomber project

Vickers Canada
 Canadian Vickers Vancouver
 Canadian Vickers Vanessa
 Canadian Vickers Varuna
 Canadian Vickers Vedette
 Canadian Vickers Velos
 Canadian Vickers Vigil
 Canadian Vickers Vista

Missiles and other weapons

"Upkeep" and "Highball" bouncing bombs
Tallboy bomb
Grand Slam bomb
 UB.109T  – Company designation was Vickers 825.
 Blue Boar – Air-to Surface television-guided glider bomb from the 1950s.
 Green lizard – Surface-to-air missile project from the 1950s.
 Orange William – Anti-tank missile project from the late 1950s.
 Red Dean – Air-to-air missile project.
 Red Hebe – Air-to-air missile project.
 Vickers Vigilant
 R.A.E. - Vickers Transonic Research Rocket

Civilian aircraft
Vickers was a pioneer in producing airliners, early examples being converted from Vimy bombers. Post-WWII, Vickers went on to manufacture the piston-engined Vickers VC.1 Viking airliner, the Viscount and Vanguard turboprop airliners and (as part of BAC) the VC10 jet airliner, which was used in RAF service as an aerial refuelling tanker until 2013.

 Vickers Vimy Commercial
 Vickers Vulcan (1920s)
 Vickers Type 170 Vanguard (1923)
 Vickers Viastra
 Vickers Vellox
 Vickers VC.1 Viking
 Vickers Viscount
 Vickers Viscount variants
 Vickers Vanguard
 Vickers V-1000 – not completed
 Vickers VC10

Marine engines
Vickers-Armstrongs was one of the few British manufacturers of marine diesel engines, notably for Royal Navy S, T-class and Estonian  submarines during World War II.

Civilian Target and Sporting Rifles
After the Great War Vickers needed to diversify when the military contracts ended. Between WWI and the Second World War they introduced ranges of target and sporting rifles and shotguns, the most successful of which were their small-bore .22 rimfire target rifles. These were serious competitors to the Birmingham Small Arms equivalent products, and Vickers .22 target rifles were at the top of the major competitions' results for more than a decade. Initially these rifles were named solely for Vickers, but, after the 1927 amalgamation with Armstrongs, they became Vickers Armstrongs' products. See reference Vickers and Vickers-Armstrongs Martini target rifles and Sporting guns

In fiction
In The Adventures of Tintin comic The Broken Ear, the role of Vickers-Armstrongs in the Chaco War is parodied as "Viking Arms Co. Limited".
A handgun described in a trial of Walter Mitty's alter ego is a 50 caliber Webley-Vickers revolver.

See also
Aerospace industry in the United Kingdom
Basil Zaharoff

References

Bibliography

 Lynch, Brendan. Yesterday We Were in America - Alcock and Brown - First to fly the Atlantic non-stop. Yeovil, England: Haynes Publishing, 2009

External links
Vickers and Vickers-Armstrongs Martini Target Rifles and Sporting Guns
Vickers Golden Jubilee Flight 1961
Vickers Photographic Archive

Defunct manufacturing companies of the United Kingdom
Defunct firearms manufacturers of the United Kingdom
Defunct aircraft manufacturers of the United Kingdom
Defunct shipbuilding companies of the United Kingdom
Scotswood
British companies established in 1927
Manufacturing companies established in 1927
Vehicle manufacturing companies established in 1927
Manufacturing companies disestablished in 1977
1927 establishments in England
1977 disestablishments in England
Defunct manufacturing companies of England
British Shipbuilders

Vickers-Armstrongs


Zdislava Rosalina Augusta Braunerová, poznatija pod nadimkom Zdenka, češka krajobrazna slikarica, ilustratorica i grafičarka, likovna kroničarka rodnog Praga i Pariza te pejzašistica češkog seoskog krajobrazba, napose onog uz tok rijeke Vltave. Školovala se u Parizu, gdje je i izlagala u sklopu Pariškog salona, ali i Rudolfinuma. Prijateljevala s Rodinom, koji je na njezin poziv 1902. godine posjetio Bohemiju i Moravsku te Claudelom, koji je tih godina bio veleposlanikom u Pragu.

Izvori

Životopisi, Prag
Češki slikari
Ilustratori
Grafičari

Zdenka Braunerová


Regionalna nogometna liga ZO Zagreb (također i Regionalna nogometna liga Zajednice općina Zagreb) u sezoni 1986./87. je predstavljala ligu četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bila "Trešnjevka" iz Zagreba

Ljestvica

 Markuševec danas dio Zagreba
 Kurilovec danas dio Velike Gorice

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Hrvatska liga – Sjever 1986./87.
 Regionalna liga Zagreb – IV skupina Kutina – Sisak 1986./87.
 II. regionalna liga Bjelovar 1986./87.
 III. regionalna liga Varaždin 1986./87.

Vanjske poveznice

Izvori
 Branko Piljek: Monografija zagorskog sporta , Zabok, 2011., , str. 44
 Ico Kerhin, Miroslav Rede: Platinasti jubilej Zagrebačkog nogometnog saveza : 1919 - 1994 , Zagreb, 1995., str. 205
 Zdenko Vuković: NK "Jaska" : (1925. – 1995.), Jastrebarsko, 1997., , str. 225-231
 Branko Mesarić, Josip Ljubić: 70 godina nogometa u Jarunu, Gajevu i Staglišću : 1921. – 1991. , Zagreb, 1991., str. 83

1986-87 regija ZO
Zagreb
1986-87 Zagreb

Regionalna nogometna liga ZO Zagreb 1986./87.


Britanski Hong Kong označava razdoblje u kojem je Hong Kong uređen kao kolonija i prekomorsko područje u Velikoj Britaniji. Isključujući japansku okupaciju tijekom Drugog svjetskog rata, Hong Kong je bio pod britanskom vlašću od 1841. do 1997. godine. Kolonijalno razdoblje započelo je okupacijom otoka Hong Kong 1841. za vrijeme Prvog opijumskog rata. Otok je ustupljen od strane dinastije Qing nakon rata 1842. i osnovan je kao krunska kolonija 1843. godine. Kolonija se proširila na poluotok Kowloon 1860. godine. Za vrijeme Drugog Opijumskog rata i dalje je proširena kada je Britanija dobila 99-godišnji zakup od Novih Teritorija 1898. godine.

Povijest

Izvori

Vanjske poveznice

Povijest Hong Konga

Britanski Hong Kong


ඒ. ඩබ්ලිව්. ධර්මපාල වසර 42ක් (1922-1964) දකුණු ආසියාවේ පැරණිතම ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානය වන රේඩියෝ සිලෝන් හි පුරෝගාමී විකාශකයෙකු සහ බාහිර විකාශන ඉංජිනේරුවරයෙකි. රේඩියෝ සිලෝන් හි ඉංජිනේරුවන්ගේ සහාය ඇතිව, පළමු ලෝක යුධ සමයේදී අල්ලා ගන්නා ලද ජර්මානු සබ්මැරීනයක රේඩියෝ උපකරණ 0.5 kw රේඩියෝ සම්ප්‍රේෂකයක් බවට පත් කිරීමට ඔහුට හැකි විය. මෙය භාවිතා කරමින්, පළමු පර්යේෂණාත්මක විකාශනය, ග්‍රැමෆෝන් සංගීතය වාදනය කිරීම, මධ්‍යම ටෙලිග්‍රාෆ් දෙපාර්තමේන්තුවෙන් 1923 දී පවත්වන ලදී. 1925 දෙසැම්බර් 16 වැනිදා, එංගලන්තයේ බීබීසීය ආරම්භ කර යන්තම් වසර තුනකට පසුව, නිත්‍ය, නිල ගුවන් විදුලි විකාශන ආරම්භ කළ අග්නිදිග ආසියාවේ පළමු බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතය බවට ලංකාව පත් විය. 1929 දී රේඩියෝ සිලෝන් ගුවන්විදුලියෙන් ඇසුණු පළමු සිංහල හඬ ධර්මපාලගේ ය. 1954 දී ඔහු රේඩියෝ සිලෝන් හි සහකාර ඉංජිනේරුවරයා ලෙස පත් කරන ලදී.

ධර්මපාලතුමා බාහිර විකාශනයන් සමඟින් පුරෝගාමී වූ අතර දිවයින පුරා බුද්ධ ජයන්ති කටයුතුවලට පූර්ණ ලෙස සම්බන්ධ විය. ධර්මපාලතුමාගේ තාක්ෂණික ප්‍රවීණත්වය රේඩියෝ සිලෝන් ආයතනයට අමිල විය.

මේකත් බලන්න

 රේඩියෝ සිලෝන්හි ඒ.ඩබ්ලිව්.ධර්මපාල
 SLBC-ඉතිහාසයේ නව රැල්ලක් නිර්මාණය කරයි
 ශ්‍රී ලංකාවේ විකාශනයට වසර අසූවක්

යොමු කිරීම්

ඒ. ඩබ්ලිව්. ධර්මපාල


نادي رويال تشارلروا  نادي كرة قدم بلجيكي يلعب في دوري الدرجة الأولى. تم تأسيس النادي في سنة 1904.

اللاعبين

On loan

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1904
أندية كرة قدم في بلجيكا
أندية كرة قدم في شارلوروا
تأسيسات سنة 1904 في بلجيكا

نادي رويال شارلروا


Volujak (lat. Anchusa), biljni rod iz porodice boražinovki opisan 1753. godine. Smješten je u podtribus Boragininae, dio tribusa Boragineae, potporodica Boraginoideae. Pripada mu 29 priznatih vrsta iz Euroazije i Afrike; Neke su uvezene i u obje Amerike.

U Hrvatskoj su prisutne vrste: križani (A. hybrida), i ljekoviti volujak (A. officinalis), te varijetet modrog volujka (A. azurea var. azurea; sin. A. italica)

Poljski volujak pripada rodu Lycopsis (sin. A. arvensis).

Vrste

 Anchusa affinis R.Br. ex DC.
 Anchusa atlantica Ball
 Anchusa azurea Mill.
 Anchusa calcarea Boiss.
 Anchusa capensis Thunb.
 Anchusa cespitosa Lam.
 Anchusa crispa Viv.
 Anchusa formosa Selvi, Bigazzi & Bacch.
 Anchusa gmelinii Ledeb.
 Anchusa hybrida Ten.
 Anchusa iranica Rech.f. & Esfand.
 Anchusa konyaensis Yild.
 Anchusa leptophylla Roem. & Schult.
 Anchusa littorea Moris
 Anchusa milleri Lam. ex Spreng.
 Anchusa montelinasana Angius, Pontec. & Selvi
 Anchusa ochroleuca M.Bieb.
 Anchusa officinalis L.
 Anchusa procera Besser ex Link
 Anchusa pseudoochroleuca Des.-Shost.
 Anchusa puechii Valdés
 Anchusa pusilla Gusul.
 Anchusa samothracica Bigazzi & Selvi
 Anchusa sardoa (Illario) Selvi & Bigazzi
 Anchusa strigosa Banks & Sol.
 Anchusa stylosa M.Bieb.
 Anchusa thessala Boiss. & Spruner
 Anchusa tiberiadis Post
 Anchusa undulata L.
 Anchusa × digenea Gusul.
 Anchusa × thirkeana Gusul.

Sinonimi
 Anchusella Bigazzi, E.Nardi & Selvi
 Buglossa Gray
 Buglossites Bubani
 Buglossum Mill.
 Echioides Fabr.
 Hormuzakia Gusul.
 Lycopsis L.
 Phyllocara Gusul.
 Stomotechium Lehm.

Izvori

Vanjske poveznice

Boragineae

Volujak (biljni rod)


Léon Charles Eugène Durand, né le  à Gonesse et mort le , est un général français de la Première Guerre mondiale. Il est le premier président de l'Union nationale des combattants (UNC), de 1919 à 1923.

Biographie

Originaire de Gonesse, Léon Durand, orphelin de père, est élevé par son oncle qui avait épousé sa belle-sœur. Boursier au Lycée Charlemagne, Léon Durand intègre la promotion 1866 de l'École spéciale militaire de Saint-Cyr. Lors de la guerre franco-allemande de 1870, il est blessé à la bataille de Froeschwiller et fait prisonnier à Sedan. Libéré en 1871, il participe aux opérations contre la Commune de Paris.

Après sa sortie de l'École supérieure de guerre, il dirige une mission militaire en Haïti en 1887 puis reçoit en 1888 le commandement du  de chasseurs à pied. Promu colonel en 1896, il commande le  régiment d'infanterie de 1897 à 1899. Il est promu général de brigade en 1900, de division en 1904 et prend le commandent du  corps d'armée en juillet 1907 puis du  en octobre de la même année. Il devient membre du conseil supérieur de la guerre en février 1910 et est promu grand officier de la Légion d'honneur en 1911. Il est admis dans les cadres de réserve en  mais reste placé à la tête de plusieurs divisions de réserve à Belfort. Au déclenchement de la Première Guerre mondiale, il commande le  de divisions de réserve et joue un rôle décisif devant Nancy lors de la bataille du Grand-Couronné. En  il devient inspecteur des ,  et  régions militaires.

En , le religieux Daniel Brottier demande au général Léon Durand qui vient de quitter le service actif d'être le premier président de l'Union nationale des combattants. Durand accepte la présidence de cette nouvelle association d'anciens combattants de la Première Guerre mondiale et propose la devise de l' . Il convoque l'assemblée constituante début 1919 et crée des sections locales dans toute la France.

Au congrès de l'UNC en 1923, le général Durand renonce à la présidence de l'UNC pour des raisons de santé et devient président d'honneur. Il meurt le , est inhumé au cimetière Montmartre à Paris. Dans le périodique national de l'UNC, La Voix du combattant, du , il est qualifié de .

Veuf remarié, il a eu deux enfants de son premier lit.

Bibliographie
 .

Liens externes

Références

Membre du Conseil supérieur de la guerre
Général français du XXe siècle
Élève de l'École spéciale militaire de Saint-Cyr
Grand officier de la Légion d'honneur
Élève du lycée Charlemagne
Naissance en septembre 1846
Décès en septembre 1925

Léon Durand (militaire)


Programul Erasmus ( Schema de Acțiune a Comunității Europene pentru Mobilitatea Studenților ) este un program al Uniunii Europene (UE), program de schimb studențesc înființat în 1987.    Erasmus+ sau Erasmus Plus este noul program care combină toate programele actuale ale UE pentru educație, formare, tineret și sport, care a fost început în ianuarie 2014.

Programul Erasmus, împreună cu o serie de alte programe independente, a fost inclus în programul Socrates, instituit de Comisia Europeană în 1994.  Programul Socrates s-a încheiat la 31 decembrie 1999 și a fost înlocuit cu programul Socrates II la 24 ianuarie 2000, care la rândul său a fost înlocuit cu Programul de învățare de-a lungul vieții 2007-2013 la 1 ianuarie 2007.

Bibliografie
 Benjamin Feyen / Ewa Krzaklewska (ed.  ): "Fenomenul ERASMUS - simbol al unei noi generații europene?"  Editura Peter Lang, 2013,

Referințe

Legături externe

 Site-ul Erasmus al Comisiei Europene
 Formarea cadrelor didactice
Burse guvernamentale
Burse
Transfer academic
Pages with unreviewed translations

Programul Erasmus


Madenli, Sivas ilinin Divriği ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Hinora olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 219 km, Divriği ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Divriği belde ve köyleri

Madenli, Divriği


Florianópolis, a capital do estado brasileiro de Santa Catarina, possui no zoneamento definido pelo seu plano diretor uma Área Residencial Rural (ARR), onde coexistem usos urbanos e rurais de pequeno porte suportados por estrutura viária e fundiária rural, destinadas à produção agrícola e à agropecuária famíliar.

Sendo grande parte da cidade composta pela Ilha de Santa Catarina, a área rural florianopolitana se desenvolve com restrições devido ao relevo de morros, áreas alagáveis, manguezais e mata densa.

Dentre os distritos de Florianópolis, Ratones é considerado o mais rural, mas também o mais socialmente vulnerável, onde cerca de 3,7 mil habitantes vive da pesca e da agricultura de subsistência. No bairro de Ratones, o turismo rural oferece alimentos agroecológicos, cicloturismo, trilhas, observação de aves e atividades terapêuticas.

Geografia de Florianópolis
Economia de Florianópolis
Florianópolis

Área rural de Florianópolis


هذه قائمة بأسماء اللغات الحية مصنفة وفقاً للقارة التي تنتمي إليها

قارة أوروبا

شمال أوروبا وإسكاندنيفيا
 اللغة السويدية:  هي إحدى اللغات الهندية الأوروبية، وهي تنتمي إلى فرع اللغات الجرمانية الشمالية ويتحدثها نحو أكثر من 9 ملايين نسمة.
 اللغة الدنماركية:  هي لغة الدنمارك الرسمية وإحدى اللغات الإسكندنافية، وهي لغة شمالية جرمانية يتحدثها ما يقارب 6 ملايين نسمة غالبيتهم في الدنمارك ويتحدثها حوالي 50,000 دنماركي في شلسفيغ هولشتاين في شمال ألمانيا حيث تحتفظ بمكانة رسمية يصفتها لغة أقلية، اللغة الدنماركية تعد كذلك إحدى اللغات الرسمية في الاتحاد الأوربي.
 اللغة النرويجية: النَرْوِيجية أو (بالنروجية: Norsk) هي لغة جرمانية شمالية، يبلغ عدد الناطقين بها حوالي 5 ملايين نسمة، وينتشرون في النرويج حيث يشكلون غالبية السكان هناك، كما أنَّها لغة رسمية هناك، كما ينتشر الناطقون بالنرويجية كأقليات تتوزع في الدنمارك والولايات المتحدة الأمريكية وكندا.
 اللغة الآيسلندية
 اللغة الفنلندية
 اللغة الغرينلاندية
 اللغة الفاروية

غرب ووسط أوروبا
 اللغة الإنجليزية
 اللغة الألمانية
 اللغة الأيرلندية
 اللغة الويلزية
 اللغة الهولندية

شرق أوروبا والبلقان
 اللغة الروسية
 اللغة المجرية
 اللغة البولندية
 اللغة التشيكية
 اللغة الرومانية
 اللغة الصربية
 اللغة الكرواتية
 اللغة البوسنية
 اللغة الليتوانية
 اللغة البلغارية
 اللغة السلوفاكية
 اللغة البيلاروسية
 اللغة الأوكرانية
 اللغة الإستونية
 اللغة اللاتفية
 اللغة الألبانية
 اللغة المقدونية

حوض المتوسط وجنوب أوروبا
 اللغة الإيطالية
 اللغة الفرنسية
 اللغة الإسبانية
 اللغة البرتغالية
 اللغة اليونانية
 اللغة التركية
 اللغة الكتلانية
 اللغة الكورسية

قارة أسيا

جنوب شرق أسيا
 اللغة التايلندية
 اللغة الفيتنامية
 اللغة الماليزية
 اللغة الخميرية
 اللغة اللاوية
 اللغة الفلبينية
 اللغة الإندونيسية

شرق أسيا
 اللغة الصينية
 اللغة اليابانية
 اللغة المنغولية
 اللغة الكورية
 اللغة الروسية

وسط أسيا
 اللغة الكازاخية
 اللغة القيرغيزية
 اللغة الطاجيكية
 اللغة التركمانية
 اللغة الأوزبكية
 اللغة البشتوية

غرب أسيا
 اللغة العربية
 اللغة الفارسية
 اللغة الكردية
 اللغة الأرمنية
 اللغة العبرية
 اللغة الجورجية
 اللغة الأذربيجانية
 اللغة البوسنية
 اللغة الشبكية

جنوب أسيا
 اللغة الهندية
 اللغة التاميلية
 اللغة الكجراتية
 اللغة الماراثية
 اللغة الأردية
 اللغة النيبالية
 اللغة السنهالية
 اللغة البنغالية

قارة إفريقيا

شمال إفرقيا
 اللغة العربية
 اللغة الأمازيغية
 اللغة النوبية

غرب أفريقيا
 اللغة الهاوسا
 اللغة الفولانية

وسط أفريقيا

شرق أفريقيا
 اللغة السواحيلية

أفريقيا الجنوبية
 اللغة الأفريقانية

انظر أيضاً
 اللغة العربية.
 العالم العربي.
 قائمة دول تعتبر الإسبانية لغة رسمية.
 قائمة دول تعتبر الإنجليزية لغة رسمية.
 قائمة دول تعتبر البرتغالية لغة رسمية.
 قائمة دول تعتبر الروسية لغة رسمية.
 قائمة دول تعتبر الفرنسية لغة رسمية.
 قائمة الدول والعواصم باللغات الأم

مراجع

قوائم لغات

قائمة اللغات حسب التصنيف القاري


Julia Ciupka née le  novembre 1991 à Mönchengladbach, est une joueuse de hockey sur gazon allemande. Elle évolue au poste de gardienne de but au Rot-Weiss Köln et avec l'équipe nationale allemande.

Elle a participé à la Coupe du monde 2018 et aux Jeux olympiques d'été de 2020.

Carrière

Coupe du monde
 Top 8 : 2018

Championnat d'Europe
  : 2019, 2021

Jeux olympiques
 Top 8 : 2020

Références

Liens externes

Joueuse allemande de hockey sur gazon
Naissance en novembre 1991
Naissance à Mönchengladbach
Joueuse de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020

Julia Ciupka


Gornji Morinj je naselje u Boki kotorskoj, u općini Kotor.

Zemljopisni položaj

Povijest

Stanovništvo

Nacionalni sastav po popisu 2003.
 Srbi -  11
 Crnogorci -  4

Uprava

Gospodarstvo

Kultura

Znamenitosti

Šport

Izvori

Vanjske poveznice

Naselja u Boki kotorskoj

Gornji Morinj


Grindon es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Staffordshire Moorlands, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Grindon tiene una superficie de 13,25 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Grindon tenía 212 habitantes (49,53% varones, 50,47% mujeres) y una densidad de población de 16 hab/km². El 14,15% eran menores de 16 años, el 79,72% tenían entre 16 y 74, y el 6,13% eran mayores de 74. La media de edad era de 42,02 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 24,73% estaban solteros, el 67,03% casados, y el 8,24% divorciados o viudos.

Todos los habitantes eran originarios del Reino Unido. Según su grupo étnico, el 98,6% eran blancos y el 1,4% negros. El cristianismo era profesado por el 84,43%, mientras que el 8,96% no eran religiosos y el 6,6% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 81 hogares con residentes, 7 vacíos, y 3 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Grindon (Staffordshire)


Diogo Mónica é um empreendedor e engenheiro português-americano, cofundador da Anchorage Digital, uma plataforma de gestão de criptomoedas e ativos digitais com sede nos Estados Unidos. Antes de fundar a Anchorage Digital, liderou a área de cibersegurança em empresas como a Square e a Docker.

Infância e educação

Diogo Mónica nasceu no estado norte-americano da Califórnia, mas foi criado maioritariamente em Portugal. O seu pai foi capitão na Marinha Portuguesa. Mónica frequentou o Instituto Superior Técnico (IST) no Taguspark, onde tirou uma licenciatura em Engenharia de Telecomunicações e Informática e mestrado em Engenharia de Redes de Comunicações. Mais recentemente, fez o seu Doutoramento em Ciência Computacional.

Carreira

Enquanto frequentava a universidade, Mónica apresentou um artigo científico numa conferência nos Estados Unidos, que lhe valeu  duas ofertas de emprego da Google e Facebook. Decidiu, no entanto, aceitar uma oportunidade para trabalhar  numa startup de plataforma de pagamentos, a Square (agora Block), como  responsável pela área de cibersegurança. Enquanto trabalhava na Square, Mónica identificou um problema com um serviço de reservas online, o OpenTable, que deixava os utilizadores criarem bots para reservarem mesa, assim que as mesmas ficavam disponíveis. Ao mesmo tempo, desenvolveu também um código que permitia a outros utilizadores fazer o mesmo e publicou o código e as suas descobertas no seu blogue epónimo.

Em 2015, Mónica deixou a Square para ficar  responsável pela área de segurança da empresa de software, Docker. Durante o seu tempo na Square e na Docker, também foi membro do Instituto dos Engenheiros Eletricistas e Eletrónicos, presidindo o Comité de Visibilidade Pública do instituto por algum tempo. Em Novembro de 2017, cofundou a Anchorage Digital, uma plataforma de gestao de ativos digitais, com Nathan McCauley, que conheceu enquanto trabalhava na Square. Mónica é atualmente o presidente da Anchorage, o primeiro banco de criptomoedas aprovado a nível federal nos Estados Unidos e que foi avaliado em mais de 3 mil milhões de dólares em 2021.

Referências

Ligações externas
Página oficial

Empresários de Portugal
Pessoas vivas

Diogo Mónica


Herrehåndboldligaen var den 84. sæson af Håndboldligaen, den bedste herrerække i håndbold i Danmark.

Holdinformationer
Følgende 14 klubber spillede i Håndboldligaen i 2019-20 sæsonen:

Eksterne links
  Officiel hjemmeside

Håndboldligaen
DM i håndbold (mænd)

Herrehåndboldligaen 2019-20


Irmtraud Morgner, née le  sous le nom de Irmtraud Elfriede Schreck à Chemnitz et morte le  à Berlin, est une écrivaine allemande, auteure de science-fiction germanophone.

Biographie
Irmtraud Morgner est la fille d'un conducteur de train. Diplômée de l'actuel Agricola-Gymnasium de Chemnitz en 1952, elle étudie l'allemand et la littérature dans son parcours sur les études germaniques à l'université de Leipzig de 1952 à 1956.

De 1956 à 1958, elle fait partie de la rédaction de la revue "Neue deutsche Literatur". À partir de 1958, elle vit à Berlin en tant qu'écrivaine indépendante.

Après quelques ouvrages narratifs dans le style du réalisme socialiste, Irmtraud Morgner fait une percée auprès des lecteurs est-allemands en 1968 avec son roman "Hochzeit in Konstantinopel" (Noces à Constantinople). Elle mêle la fantaisie et la description réaliste de la vie quotidienne d'un point de vue féministe. Elle a créé à partir de ce roman son  engagement féministe avec notamment avec ses romans Leben und Abenteuer der Trobadora Beatriz  et la suite Amanda. Dans les années 1970, elle devient célèbre tant chez les lecteurs de la République démocratique allemande que chez ceux de la République fédérale d'Allemagne.

Dans les années 1980, elle a eu l'occasion de voyager dans les pays occidentaux, notamment aux États-Unis et en Suisse, où elle a donné des conférences à l'Université de Zurich en 1987 et 1988. Elle n'a pas pu terminer le troisième volume prévu de sa "Salman Trilogie" à cause d'un cancer qui s'est déclaré en 1987. Elle a subi plusieurs opérations à la fin des années 1980, mais est décédée en . Les extraits de sa trilogie ont été édités à titre posthume sous le nom de "Das heroische Testament".

Irmtraud Morgner a été enterrée dans le secteur des artistes du cimetière central de Friedrichsfelde à Berlin.

Irmtraud Morgner a été membre du conseil d'administration de l'Association des écrivains de la RDA.

De 1972 à 1977, elle a été mariée à l'écrivain Paul Wiens, qui l'a décrite comme collaborateur officieux.

Œuvres

Prix littéraires
 1975 : prix Heinrich Heine
 1975 : prix Heinrich-Mann
 1989 : prix littéraire de Cassel

Références

Liens externes

Écrivaine allemande de science-fiction
Femme de lettres allemande
Écrivain allemand du XXe siècle
Mort d'un cancer en Allemagne
Personnalité inhumée au cimetière central de Berlin-Friedrichsfelde
Naissance en août 1933
Naissance à Chemnitz
Décès en mai 1990
Décès à Berlin
Décès à 56 ans
Naissance dans le royaume de Saxe

Irmtraud Morgner


El subepalo estrellado (Margarornis stellatus), también denominado subepalo pechiestrellado,  corretroncos barbiblanco (en Colombia), subepalo fulvipunteado (en Ecuador) o pijuí moteado, es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae perteneciente al género Margarornis. Es nativa de la región andina del noroeste de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye en los Andes occidentales y centrales de Colombia (hacia el sur desde el sur de Chocó, y en Antioquia) y en el oeste de Ecuador (al sur hasta Pichincha; registros antiguos en Chimborazo).

Esta especie es considerada rara y local (aparentemente más numerosa en Colombia) en su hábitat natural, el interior y el borde del bosque de niebla y otros bosques húmedos montanos con abundantes musgos en los troncos de los árboles y epifitas. Emplea el estrato medio y alto del bosque, entre los 1200 y 2200 m de altitud, siendo más común por encima de los 1600

Descripción
Mide entre 13 y 14 cm de longitud y pesa entre 21 y 22 g. El plumaje es castaño rojizo en las partes superiores, y en las inferiores más colorido y anaranjado. Su garganta es blanca y su pecho tiene manchas en forma de lágrimas blancas. Tiene la cola larga, con puntas espinosas.

Alimentación
Se alimenta principalmente de artrópodos, entre los que se destacan las larvas de mariposa, que busca en las ramas de los árboles, entre los musgos y bromelias.

Estado de conservación
El subepalo estrellado ha sido calificado como casi amenazado por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza (IUCN) debido a que se restringe a una zona de distribución moderadamente pequeña dentro de un rango altitudinal también moderado, en el cual la destrucción de hábitat es extensa; por esta causa, cualquier evidencia de aumento de las tasas de declinio debería ser cuidadosamente monitorada. La población, todavía no cuantificada, es considerada en declinio y no severamente fragmentada.

Sistemática

Descripción original
La especie M. stellatus fue descrita por primera vez por los zoólogos británicos Philip Lutley Sclater y Osbert Salvin en 1873 bajo el nombre científico Margarornis stellata; su localidad tipo es: «Provincia de Quito, Ecuador».

Etimología
El nombre genérico masculino «Margarornis» deriva del griego «margaron»: perla y «ornis, ornithos»: pájaro, ave, significando «pájaro perlado»; y el nombre de la especie «stellatus», proviene del latín: estrellado.

Taxonomía
Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Margarornis stellatus en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Margarornis stellatus en xeno-canto.

stellatus
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Philip Lutley Sclater
Taxones descritos por Osbert Salvin
Animales descritos en 1873

Margarornis stellatus


Para Michel Foucault (1926-1984), la discontinuidad y la continuidad reflejan el flujo de la historia y el hecho de que algunas "cosas ya no son percibidas, descritas, expresadas, caracterizadas, clasificadas y conocidas de la misma manera" de una era a la siguiente. (1994)

Explicación

Al desarrollar su teoría de la arqueología del saber, Foucault trató de investigar los códigos fundamentales que una cultura utiliza para construir la episteme, o la configuración del saber, determinada por los órdenes empíricos y las prácticas sociales de cada era histórica en particular. Foucault adoptó la discontinuidad como una herramienta de trabajo de validación. Según este enfoque, parte del discurso es regular y continuo respecto al tiempo. El conocimiento se acumula, y la sociedad va estableciendo gradualmente lo que constituye la verdad o la razón para el presente. No obstante, en la transición de una era a la siguiente se producen superposiciones, sobresaltos y discontinuidades, cuando la sociedad reconfigura su discurso a las nuevas circunstancias históricas.

Esta herramienta juega un papel funcional de expansión en la genealogía. Es la siguiente fase al análisis del discurso, y tiene como fin el de asimilar la complejidad del uso del poder y sus efectos. Foucault concibe el poder como medio para constituir la identidad del individuo y determinar los límites de su autonomía. Ello es reflejado en la relación de simbiosis que establece entre poder (pouvoir) y saber (savoir). En su estudio de prisiones y hospitales, observó cómo el individuo moderno se convierte tanto en objeto como sujeto de saber. La ciencia emerge como medio para dirigir y dar forma a la vida. Por ejemplo, la concepción moderna de la sexualidad emerge de los códigos morales del Cristianismo, de la psicología como ciencia, de la ley y las estrategias policiales y judiciales para su aplicación, del tratamiento dado por los medios de comunicación sobre el asunto, del sistema educativo, etcétera. Estas son formas encubiertas de dominación (si no de opresión), y su influencia no es sólo patente en lo que se dice sino, de forma más importante, en lo que no se dice: en todos los silencios y lagunas, en todas las discontinuidades.

Referencias
Foucault, M. The Order of Things: An Archaeology of the Human Sciences. Vintage; Reissue edition (1994) ISBN 0-679-75335-4

Filosofía de la historia
Estructuralismo
Postestructuralismo
Michel Foucault

Discontinuidad (filosofía)


Coffee et Kareem (Coffee and Kareem) est un film américain réalisé par Michael Dowse, sorti en 2020.

Synopsis
James Coffee, un policier, a une relation avec Vanessa Manning mais le fils de celle-ci, Kareem, complote pour les faire rompre. Il essaie notamment d'engager un criminel en fuite, Orlando Johnson, pour l'intimider.

Fiche technique
 Titre : Coffee et Kareem
 Titre original : Coffee and Kareem
 Réalisation : Michael Dowse
 Scénario : Shane Mack
 Musique : Joseph Trapanese
 Photographie : Brian Burgoyne
 Montage : Daniel Gabbe
 Production : Mike Falbo et Ed Helms
 Société de production : Pacific Electric Picture Company
 Pays :
 Genre : Action, comédie policière
 Durée : 88 minutes
 Dates de sortie :
Netflix :

Distribution
 Ed Helms  : Coffee
 Taraji P. Henson  : Vanessa Manning
 Terrence Little Gardenhigh : Kareem
 Betty Gilpin  : le détective Watts
 RonReaco Lee : Orlando Johnson
 David Alan Grier  : le capitaine Hill
 Andrew Bachelor : Rodney
 William « Big Sleeps » Stewart : Dee
 Serge Houde : Jerome
 Chance Hurstfield : Dominic
 Diana Bang : Mlle. Chu
 Erik McNamee : Gary
 Samantha Cole : Thursday
 Terry Chen : l'officier Steve Choi
 Garfield Wilson : Steve
 Arielle Tuliao : Sharon

Accueil
Le film a reçu un accueil défavorable de la critique. Il obtient un score moyen de 35 % sur Metacritic.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2020
Comédie d'action américaine
Comédie policière américaine
Film distribué par Netflix
Film se déroulant à Détroit

Coffee et Kareem


Belus je sedmi studijski album norveškog soloprojekta Burzum. Prvi je studijski album snimljen nakon jedanaestogodišnje pauze u radu. Diskografska kuća Byelobog Productions objavila ga je 8. ožujka 2010. godine.

Pozadina
Nakon objave albuma Hliðskjálf Varg Vikernes više ništa nije objavljivao pod Burzumovim imenom. Nakon što se tijekom 1990-ih distancirao od black metala i nazvao ga "glazbom crnčuga", godine 2005. izjavio je da će albumi, ako ih nakon izlaska iz zatvora opet počne objavljivati, u stilskom smislu biti nalik starijim uradcima jer ne može stvarati glazbu koja ne zvuči "burzumski".

Belus je prvi album koji je Varg Vikernes snimio nakon što je u svibnju 2009. pušten na uvjetnu slobodu iz zatvora. Iako je izvorno osuđen na 21 godinu zatvora, ondje je proveo skoro 16. Prvotno ime albuma bilo je "The Return of Baldur", no u studenom 2009. Vikernes je to ime promijenio u Den hvite guden ("Bijeli bog" na norveškom). U prosincu 2009. izjavio je da je odlučio promijeniti naziv u Belus jer su mediji pretpostavili da prethodni naslov indicira rasističku poruku. Komentirao je da prethodno ime nije imalo veze ni s bojom kože ni s rasizmom, nego da je u pitanju samo uopćeno ime za nordijskog boga Baldra.

Vikernes je izjavio da je Belus najstarije poznato (indoeuropsko) ime za božanstvo koje ustaje iz mrtvih i koje je, među ostalim, utjelovljeno u nordijskom Baldru, grčkom Apolonu, galskom Belenusu i slavenskom Bjelobogu.

Među ostalim indoeuropskim teonimima u tekstovima pjesama pojavljuju se "Lukan" (ekvivalent bogu Lokiju), "Kaimadalthas" (ekvivalent bogovima Heimdallu i Hermodu, za koje Vikernes vjeruje da su u početku bili isti bog, Haimathellar) i "Kelio" (ekvivalent Helu, podzemnom svijetu).

Vikernes je izjavio da su ga u stvaranju albuma nadahnule bajke i mitovi, klasična i tradicionalna glazba, kao i sjećanja i priroda. Komentirao je da njegovi glazbeni korijeni nisu utemeljeni u rocku ili metalu, nego u klasičnoj glazbi, zvuku balalajke i podzemnom houseu. Izjavio je da mu se sviđa kad je glazba hipnotička, gotovo ritualna, zbog čega stvara repetitivne skladbe.

Uradak je, kao što je bio slučaj s njegovim prethodnicima, snimljen u Grieghallenu, točnije u studiju Eirika "Pyttena" Hundvina. Za razliku od prijašnjih albuma, Belus je snimljen u digitalnoj tehnici. Njegovi su producenti Pytten i Varg Vikernes, a miksali su ga Davide Pertolini i Vikernes. Masterirao ga je Tim Turan u studiju Turan Audio.

Nakon što je upitan o tome hoće li prodajom albuma otplatiti svoj dug norveškoj vladi zbog paljenja crkvi, Vikernes je izjavio da joj neće dati ni novčića od zarade. Byelobog Productions izjavio je da će se poslužiti zaradom kako bi pomogao žrtvama potresa na Haitiju.

Glazbeni stil i tekstovi
Uradak traje više od 50 minuta. U početku se sastojao od devet metal pjesama (kasnije ih se na uratku pojavilo samo šest) i ambijentalnog interludija i postludija. Nazivi skladbi "Besøk til Kelio", "Alvenes dans" i "Alvegavene" maknuti su s popisa pjesama jer je izvorni popis bio samo "radni popis pjesama". Tematika albuma jest istraživanje drevnih europskih mitova o Belusu: o njegovoj smrti, njegovu putovanju kroz podzemni svijet i njegovu povratku. Iako je modernu kulturu black metala opisao "bezukusnom, priprostom parodijom" rane norveške black metal scene, Vikernes nije promijenio glazbeni stil na Belusu; izjavio je da je nalik Hvis lyset tar ossu i Filosofemu. Međutim, komentirao je da je tijekom vremena "evoluirao" i da nema smisla reći da uradak pripada black metalu; za njega žanrovski pripada metalu općenito, a ako bi ga trebalo klasificirati, nazvao bi ga heavy metalom ili thrash metalom jer je pjesma "Sverddans" ukorijenjena u potonjem stilu. Na Belusu se pojavljuju dvije prerađene pjesme: Total Destruction, s neobjavljenog uratka grupe "Uruk-Hai" snimljenog između 1988. i 1989. (čiji su tekst i naziv promijenjeni kako bi se uklopili u tematiku albuma), koja je postala Sverddans, i Dauði Baldrs (koja se pojavljuje na istoimenu albumu kao ambijentalna skladba), koja je postala Belus' død. Tekstovi pjesama napisani su na norveškom jeziku i preneseni su na službeno Burzumovo mrežno mjesto.

U glazbenom smislu Belus nastavlja u stilu starijih Burzumovih albuma, a kao što je slučaj na svim ostalim uradcima, repetitivnost je glavni stilski element. Prisutan je grub zvuk, no produkcija je kvalitetnija i modernija u usporedbi sa starijim izdanjima, a prikazuje i utjecaje ambijentalne glazbe dvaju prethodnih albuma. Međutim, na uratku se ne služi klavijaturama, nego se "posve usredotočuje na ono što je činilo izvorni norveški black metal".

"Leukes renkespill (Introduksjon)" uvodna je instrumentalna skladba, no Vikernes je u knjižici albuma zabilježio četiri stiha: "Et tordønn kaster ned staven, / slår ormen i hodet med stein, / reiser med lyn ned i haven; / han finner i eiken en tein." ("Udar groma pogađa štap, /
Pogađajući crva kamenom u glavu, / Kroz vrt proputuje munja; / On pronalazi granu hrasta."). Leuke se odnosi na Lokija, kojeg Vikernes poistovjećuje s grčkim Hefestom i rimskim Vulkanom. Ime skladbe odnosi se na Lokijevu spletku, tijekom koje Baldra imelom pogodi njegov slijepi brat Höðr. Skladba se sastoji od zvukova čekića koji udara u nakovanj i nakon pola minute prelazi u prvu pravu pjesmu na albumu, "Belus' død".

"Belus' død" black metal je pjesma usporena tempa; određene je recenzente podsjetila na skladbu "Jesu død" s albuma Filosofem, no V.ic V.icious iz časopisa A-Blaze izjavio je da je u pitanju "zapravo metal inačica skladbe "Dauði Baldrs" s istoimenog ambijentalnog albuma". Tekst pjesme govori o čarobnjaku koji "u jesenjem miru" siječe drvo i vadi mu srce. Hrastovo lišće pada na zemlju, a čarobnjak doziva duhove i pjeva svoje čarolije.

Zbog duljine trajanja, sporijeg tempa, monotonosti i melankolične atmosfere "Glemselens elv" tipična je pjesma za Burzum. Vikernes ponavlja isti gitarski rif i gdjekad svira solodionice, a na istim dijelovima pjesme podjednako vrišti i "pjevuši". Naziv, koji u prijevodu glasi "Rijeka zaborava", odnosi se na Gjöll, rijeku na rubu podzemnog svijeta. Tekst prikazuje Baldrovo morski pogreb "dok Sunce i Mjesec umiru" i, "dok nestaje svjetlost ljeta, zima i jesen ponovno pobjeđuju" (aludira se na suncostaje, s kojima je povezana smrt Baldra, personifikacije Sunca). Baldra se naziva duhom hrasta kojeg se postavlja u čamac i šalje u podzemni svijet. Baldr najavljuje svoj dolazak kad oslabe zimski duhovi.

U agresivnijoj "Kaimadalthas' nedstigning", koja podsjeća na "Inn i slottet fra drømmen", Vikernes svira tradicionalnije rifove black metala, ali se služi i čistim vokalima. Ime Kaimadalthas odnosi se na Heimdalla. Tekst opisuje podzemni svijet. Između dionica s grubim vokalima Vikernes ponavlja rečenicu "Jeg reiser til mørkets dyp der alt er dødt" ("Putujem u najtamnije dubine, gdje sve je mrtvo"). Stih "Jeg reiser til Kelio" ("Putujem u Kelio") presnimljen je preko prethodnog stiha.

"Sverddans" je agresivna pjesma koja podsjeća na rani black metal, dok je još bio pod utjecajem death i thrash metala. Prema recenzentima mrežnog mjesta metal.de zvuči kao "thrash metal nadopuna prilično pankaste pjesme "War" s debitantskog albuma, s kojom se bori za titulu najgore Burzumove skladbe uopće". Za Burzum je u toj pjesmi neobična i pojava death growlova. Stihovi pjesme prenose poruku da će zimski duh umrijeti i iskrvariti u snijegu, ali i da će se ljeto vraća.

"Keliohesten" i "Morgenrøde" također su pjesme koje zvukom pripadaju tradicionalnom black metalu, ali polako se priklanjaju dark ambientu s početka albuma. Nakon što ljetni duh pobijedi zimskog, Baldr, duh hrasta, oslobođen je i vraća se; njegov povratak događa se kad i zimski suncostaj.

Omot albuma
Naslovnica uratka prenesena je na službeno Burzumovo mrežno mjesto prije same objave albuma. U pitanju je fotografija šume kroz koju prolaze sunčeve zrake. Fotografija je nastala u blizini Vikernesove kuće u Bøu. Vikernes je izjavio da su sva božanstva izvorno bila duhovi drveća i da drvo koje blokira pogled dobro pristaje uz koncept uratka. Uobičajeni oblik slova koji se pojavio na svim prethodnim Burzumovim uradcima (osim na dvama demouradcima iz 1991.) na Belusu je promijenjen. Vikernes je izjavio da je tome tako zato što ne želi da Burzum ima logotip kao ostale black metal grupe i zato što smatra da je Belus novi početak za Burzum.

Recenzije
Album je uglavnom dobio podijeljene kritike. Eduardo Rivadavia s mrežnog mjesta AllMusic Belusu je dao tri i pol zvjezdice od njih pet i izjavio da uradak "prlja namjerna niskokvalitetna produkcija koja još uvijek jedva pokušava prikriti sofisticirane glazbene temelje na kojima počivaju izvrsne pjesme", a pjesmu "Glemselens elv" izdvojio je kao najbolju. Metal Storm Belus je nazvao "razočaranjem". Iako je pohvalio instrumentaciju, kritizirao je promjenu Vikernesova vokalna stila; "Njegova su vučja zavijanja zamijenili prosječni, posve neupečatljivi vriskovi". Dao mu je 6,9 bodova od 10.

V.ic V.icious iz časopisa A-Blaze opisao ga je kao "najbolji Burzumov album dosad"; izjavio je da Hvis lyset tar oss i Filosofem "zbog ambijentalnih skladbi nisu bili holistički savršeni". Komentirao je i da bi album "mogao biti prekretnica u sceni koja je inače prezasićena hodanjem ukrug." Chris McDonald s mrežnog mjesta MetalReview.com dao mu je 7,5 od 10 bodova i izjavio da iako nije odličan, vrlo je dobar album, da je Vikernes, usprkos tome što dugo nije radio s Burzumom, prilično dobro replicirao atmosferu albuma Hvis lyset tar oss i Filosofem i tako stvorio album koji nesumnjivo zvuči kao Burzum. Travis iz Diabolical Conquesta Belus je nazvao dobrim povratničkim albumom i izjavio: "Belus predstavlja upravo ono što bi 'povratnički' album trebao biti u black metalu: ne plitak (ali uglavnom vrlo dobar) rock album kao Gorgorothov Quantos Possunt ad Satanitatem Trahunt i ne bolno banalan i suvišan kao Beheritov Engram, nego divlji, vizijski čist, opustošen i istovremeno prepoznatljiv i nov."

MetalGeorge iz časopisa Imhotep s druge je strane napisao da album nije trijumfalni povratak. Tvrdi da nedostaju zvukovi koji bacaju u trans s albuma Filosofem, da se Vikernes služi starim pjesmama kao nadahnućem i da im podaruje nov oblik kako mlađi obožavatelji ne bi zamijetili razliku. Komentirao je i da produkcija nije baš najbolja jer bubnjevi zvuče beživotno, a gitare neupečatljivo. Na koncu je izjavio da je očekivao više od Belusa i samog Vikernesa zbog njegova talenta za stvaranjem tipičnog black metal zvuka.

Popis pjesama

Osoblje

Burzum
Varg Vikernes – vokali, gitara, bas-gitara, bubnjevi, produkcija, dizajn, miksanje

Ostalo osoblje
Pytten – produkcija
Adrian Wear – dizajn
Davide Bertolini – miksanje
Tim Turan – masteriranje

Ljestvice

Izvori

Albumi iz 2010.
Albumi projekta Burzum

Belus