Murgul (Lazca ve Gürcüce: მურღული; Murğuli), Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Artvin ilinin en az nüfuslu ilçesi.

Etimoloji

Murgul adı, Sevan Nişanyan tarafından Eski Yunancadan geldiği ileri sürülse de Urartu ve Eski Yunan kaynaklarında geçmemektedir. Murgul'dan ilk kez 7. yüzyılda Ermeni bilgin Anania Şirakatsi, "Mrul / Mruli" adıyla söz etmiştir. Daha geç tarihlerde de Murgul Gürcüce ve Türkçe kaynaklarda yerleşim birimi olarak değil, akarsu ve vadi adı olarak geçer. 20. yüzyılın başlarında ise, Rusça ve Türkçe kaynaklarda nahiye adı olarak karşımıza çıkmaktadır. Çoruh vilayetine bağlı Borçka kazasında bir nahiye olduğu sırada Murgul, öte yandan ilk kez Dahiliye Vekaleti'nin 1933'te yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta bir köy olarak geçer. 1968'de İçişleri Bakanlığı'nın yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta köyün eski adı Murgul, yeni adı Göktaş olarak verilmiştir.

Murgul'un kuruluşu

Murgul, 1955 yılından önce sadece bir akarsu, vadi ve nahiyenin adıydı. Murgul adını taşıyan kasaba, Damar köyünün Aduça (Adaklı) ve Küre köyünün Aşağı Küre mahallelerinin birleştirilmesiyle kurulmuştur.

Aduça, Murgul Vadisi'ndeki yerleşmelerden biriydi. 1890'ların başlarında Murgul vadisini gezen Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze de adlı Gürcüce kitabında bu köyden Aduça (ადუჩა) olarak söz etmiştir. Çiçinadze bu köyü, Murgul vadisindeki 28 Gürcü köyden biri olarak vermiştir. Nitekim Artvin livasında 1922 yılında yapılan nüfus tespitinde de Murgul nahiyesinin köylerin nüfusu "İslam-Gürcü" olarak kaydedilmiştir. Ne var ki Muvahhid Zeki beş yıl sonra yayımlanan kitabında Murgul nahiyesinin Müslüman olarak tanımladığı halkın Gürcüler ve Gürcülükten nefret ettiğini yazmıştır.

Murgul kasabasının oluşturan yerleşmelerden biri olan Aduça (ادوچە) köyünün 1922 yılındaki nüfusu 2 hanede yaşayan 6 kişiden oluşuyordu. 1925 yılında Aduça'nın adı Adaklı olarak değiştirildi. Bu tarihte köyde 52 hanede 266 kişi yaşıyordu.  1935 genel nüfus sayımında, Başköy, Damar, Erenköy, Kura, Özmal, Petek olmak üzere, Murgul nahiyesine bağlı sadece 6 köy bulunuyordu. Damar köyü nahiyenin merkeziydi. Aduça / Adaklı ise, 1935 genel nüfus sayımından önce Damar köyünün bir mahallesine dönüştürülmüştü. Eski adı Kura olan Küre köyü ise, tarihsel olarak Yukarı Küre ve Aşağı Küre olarak iki ayrı yerleşmeydi. Küre adıyla tek bir köye dönüştürülünce, Aşağı Küre, Küre köyünün bir mahallesine dönüştü.

Aduça (Adaklı) mahallesi ile Aşağı Küre mahallesi 17 Mayıs 1955'te birleştirilerek Murgul köyü kuruldu. Köyün kuruluşu 1955 genel nüfus sayımının hemen öncesinde gerçekleşti. 23 Ekim 1955 tarihinde yapılan genel nüfus sayımına göre, Murgul nahiyesinin de merkezi olan Murgul köyünde 2.573 kişi yaşıyordu. Bu tarihte Murgul nahiyesi, Murgul köyünün dışında, Başköy, Bucur, Damar, Erenköy, Küre, Özmal ve Petek köylerini kapsıyordu. Nahiyenin toplam nüfusu ise, 7.790 kişiden oluşuyordu.

Tarihçe

Bir yerleşim birimi olarak Murgul 20. yüzyılın ilk çeyreğinde ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, akarsu ve vadi olarak  Murgul adına oldukça eski kaynaklarda rastlanır. Bugün Murgul ilçesi sınırları içinde yer alan Ereguna ve Korideti köylerindeki kiliselerin varlığı da Murgul vadisindeki yerleşim yerlerinin tarihinin Osmanlı dönemi öncesine dayandığını göstermektedir.

Tarihsel Klarceti sınırları içinde yer alan Murgul Vadisi, bölgenin bilinen tarihine bakarak erken ortaçağda Gürcü Krallığı sınırları içinde yer alırken, 11. yüzyılın son çeyreğinde, Tao-Klarceti'nin diğer bölgeleri gibi Büyük Selçukluların eline geçti. Geç ortaçağda ise, Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe-Saatabago sınırları içinde kaldı. Osmanlıların 16. yüzyılda Samtshe-Saatabago topraklarını ele geçirince Çıldır Eyaleti'ni kurdular. Bu eyaletin sınırları içinde kalan Murgul'un adı, bu eyalete ilişkin Osmanlı kayıtlarında geçmemektedir.

Uzun süre Osmanlı yönetiminde kalan Murgul vadisi, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya İmparatorluğu'nun eline geçti. Bu savaşın sonucu olarak Murgul vadisi göç nedeniyle neredeyse boşaldı. Aradan yedi-sekiz yıl geçtikten sonra göç edenlerin bir kısmı Rus yönetimi altındaki Murgul vadisindeki köylere geri döndü. Rusların 1886 tarihli nüfus sayımında Artvin kazası (uçastok) sınırları içinde Murgul vadisindeki köylerin adları geçmekle birlikte, bir yerleşim birimi olarak Murgul'un adı yer almamaktadır. Osmanlı-Rus sınırı Murgul vadisinden geçiyordu. Vadideki köylerin büyük çoğunluğu Rus tarafında, birkaç köy ise Osmanlı tarafında kalmıştı. 1901 yılında Murgul Bakır Fabrikası'nın açılmasıyla bölgenin önemi artmıştır. Murgul, Rus yönetiminin sonlarında Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasında (uçastok) bir nahiyeydi. Bununla birlikte bu idari birim içinde Murgul adını taşıyan bir yerleşim birimi ya da köy bulunmuyordu.

I. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinden sonra Murgul, 1918-21 arasında bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. 1921'de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, Murgul'un da içinde yer aldığı bölgeyi Türkiye fiilen ele geçirdi. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Murgul'un da bağlı olduğu Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.

Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldıktan hemen sonra Murgul, Borçka kazasına bağlı bir nahiye oldu. Bu tarihlerde Murgul nahiyesindeki köylerin önemli bir kısmında Gürcüce konuşuluyordu. Kısa bir süre sonra Borçka da nahiyeye dönüştürülünce, Murgul nahiyesi Artvin ilinin merkez kazasına bağlandı. Murgul nahiyesine bağlı bazı köyler Borçka'ya bağlandı ve Murgul sadece altı köyden ibaret bir nahiye haline geldi. Murgul nahiyeyken ilk kez 1933'te Dahiliye Vekaleti'nin yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta bir köy olarak kaydedilmiştir. Bununla birlikte Murgul nahiyesinin idari merkezi Damar köyüydü. Murgul ise, Murgul Bakır İşletmeleri'ne bağlı olarak ortaya çıkan yeni bir köydü. Murgul, yabancı kökten gelen yer adı olması nedeniyle 1964'te Göktaş olarak değiştirildi. 1987'de Göktaş nahiyesi Murgul adıyla ilçe ve Murgul kasabası da bu ilçenin merkezi oldu.

Tarihsel yapılar
Yeni bir yerleşme olan Murgul kasabasında herhangi bir tarihi yapı ya da kalıntı bulunmamaktadır. Bununla birlikte Murgul ilçesi sınırları içinde ya da Murgul vadisindeki köylerde birkaç tarihi yapının olduğu bilinmektedir. Bunlardan biri eski adıyla Korideti köyündeki kilisedir. Günümüzde tamamen ortadan kalkmış olan bu köy kilisesinde Yunanca elyazması ünlü bir İncil muhafaza ediliyordu. Bu İncil'e düşülmüş son derece ilginç Gürcüce notlar mevcuttur. Kilisenin yeri bugün bilinmemektedir. Bir başka tarihsel yapı ise, Ereguna köyündeki köy kilisesidir. Köyün merkezinde bulunan bu kiliseden geriye sadece yıkıntıları kalmıştır.

Günümüze yıkıntıları ulaşan bir başka tarihsel yapı, Murgul kasabasının 600 metre güneyinde, Murgul Çayı'nın sol kıyısındaki kayalık bir tepede bulunan kaledir. Bir adet kulesi bulunan bu kaleden geriye sadece yıkıntılar kalmıştır.

Bunların dışında, Muvahhid Zeki 1927'de yayımlanan kitabında Murgul Çayı üzerinde harabe halde kemerli bir köprü bulunduğunu yazar. Murgul-Borçka yolu üzerinde bulunan ve sadece yayaların kullandığı köprü günümüze sağlam biçimde ulaşmıştır. Yakın tarihlerde onarılmış olan köprünün ne zaman yapıldığına dair kesin bir bilgi mevcut değildir.

Coğrafya

Murgul'un doğusunda Artvin, batıda Arhavi ilçesi (Acıgöl Tepesi), kuzeyde Borçka ilçesi (Balıklı Tepe), güneyde Yusufeli ilçesi ile çevrilidir. İlçe 41 derece 11 kuzey enlemi, 41 derece 43 doğu boylamı üzerinde yer almaktadır. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği minimum 360, maksimum 1100 metredir (Damar Beldesi). Yüzölçümü 406 km olup, %50si orman, %45i çayır, mera, kayalık ve taşlık,%5i de tarım alanından oluşmaktadır.

K.B.İ.A.Ş. İşletme Müdürlüğüne bağlı olarak Damar Beldemizde; Nitro-MAK (patlayıcı madde üreten fabrika), Mapa, Demir-Export (cevher yataklarından ham maddeyi fabrikaya getirir), Dardanel (maden araştırması) firmaları bulunmaktadır.Nitro-MAK hariç diğer tüm şirketler kapandı. K.B.İ.A.Ş 2007 Yılında özelleştirilerek ETİ BAKIR A.Ş. tarafından satın alınmıştır. Birde Murgullu girişimcilerin ortaklaşa kurdukları, Valiliğin de ortak olduğu MUTOM Tuğla Fabrikası'da kapanmıştır. MURSAN A.Ş. bulunmaktadır. ayrıca murgul kabaca koyu sakinleri yıllardır arıcılık ve petekçilikle uğraşmaktadırlar kabaca köyüne has saf ve ilaçlık bal üretimi yıllardır köyün dışına çıkmamıştı ama artık tüm dünya bilmeli ki kabaca köyünde özel bitkilerden toplanan şifalı ilaçlık ballar üretilmektedir

Nüfus

Murgul ilçesindeki köyler

Murgul ilçesi, 1 kasaba ve 11 köyden oluşmaktadır. Murgul kasabasının 1 mahallesi vardır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Murgul Kaymakamlığı resmi web sitesi
 Murgul Belediyesi resmi web sitesi

Artvin tarihi
Murgul Vadisi
Tao-Klarceti

Murgul


Sarrant ist eine französische Gemeinde im Département Gers in der Region Okzitanien mit  Einwohnern (Stand ). Sie ist dem Kanton Gimone-Arrats im Arrondissement Condom zugeteilt.

Das Dorf ist seit 1999 als eines der Plus beaux villages de France (Schönste Dörfer Frankreichs) klassifiziert.

Geografie
Der Gemeinde liegt in der Lomagne, einer Landschaft in der Gascogne als Teil der historischen Provinz Aquitanien, rund 47 Kilometer westnordwestlich von Toulouse. Sie wird vom Fluss Gimone und dessen Zufluss Sarrampion durchquert. Am linken Ufer des Sarrampion befindet sich auch die als Bastide entworfene mittelalterliche Stadt.

Geschichte

Antike und Mittelalter
Sarrant folgte einer antiken Siedlung, die an der Römerstraße von Toulouse nach Lectoure lag und sich entlang des rechten Ufers des Sarrampion erstreckte. In der Tabula Peutingeriana ist sie als Sarrali eingetragen. Die antiken Wurzeln des Ortes wurden 2004 durch den Fund eines römischen Sarkophag, der mit Tegula-Ziegeln bedeckt war und vor dem 4. Jahrhundert entstanden sein muss, bestätigt.

Im Mittelalter wuchs Sarrant kreisförmig um die Kirche die dem Hl. Vincent von Agen († um 290) geweiht war. Eine Charta aus dem Jahr 1265, die 1307 vom französischen König Philipp dem Schönen bekräftigt wurde, hält fest, dass es sich bei der Bastide Sarrant um ein "königliches Kastell" handelt, das von einem so genannten Consulat verwaltet wird und keiner lokalen Herrschaft unterstellt sein darf. Im 15. Jahrhundert existierten drei Burgen und Schlösser in der Gemeinde. Das Schloss Savailhan gehörte der Familie Mauléon. Ihr Vertreter Denis de Mauléon war ein enger Getreuer von Henri de Navarre, dem nachmaligen König Heinrich IV. Von der mittelalterlichen Burg Reychac ist heute nichts mehr zu sehen. Sie bestand aus einer rechteckigen, einstöckigem Saal, der von einem runden Turm flankiert war. Von dieser Warte konnte Baron Jean-Jacques de Reychac die beiden ihm gehörigen Täler überblicken. Das Schloss Cédailh schließlich liegt nahe dem Dorf und war von Jean de Cédailh, einem Bürger und Händler von Beaumont-de-Lomagne, bewohnt.

Neuzeit
Im 16. Jahrhundert war Sarrant eine prosperierende Pfarrgemeinde mit rund 2000 Einwohnern, wobei 400 innerhalb der Stadtmauern wohnten. Die Bevölkerung lebte vorwiegend vom Getreideanbau, dem Weinbau und der Schafzucht. Das Handwerk wurde von Webern dominiert, die Wolle und Flachs verarbeiteten. Während der Hugenottenkriege wurde Sarrant mehrmals angegriffen und geplündert. Im Jahr 1590 wurde die Stadt besetzt, wobei der Turm Schaden litt. Sarrant musste sich darauf teuer loskaufen; nur Dank der Verpfändung des Kirchenschatzes konnten weitere Brandschatzungen verhinderte werden. In den Jahren 1628 und 1631 forderte die Beulenpest einige hundert Tote in der Gemeinde.

Bemerkenswert und wohl einmalig in der Gascogne war die Existenz einer großen Bruderschaft von Musikern in der Stadt. Für die Jahre 1580 bis 1640 sind mehr als hundert Musiker, darunter Geiger, Drehleier-, Psalterium- und Flötenspieler, nachgewiesen. Viele von ihnen waren blind. Die Geigenlehrer von Sarrant bildeten damals viele Schüler von nah und fern aus, so auch Jungmusiker aus der Provinz Béarn, dem Baskenland und der spanischen Grafschaft Rosselló.

Während der Revolutionswirren wurde auch Sarrant von Plünderern und Brandschatzern heimgesucht und konnte sich nur dank einer spontan gebildeten Bürgerwehr vor noch größerem Schaden bewahren. Im Jahr 1813 wurde die Zugbrücke durch eine Steinbrücke ersetzt. Zur Anbindung an das moderne Straßennetz musste auf der Ostseite der Stadtmauer eine große Öffnung gerissen werden. Zwischen 1853 und 1863 wurden die Gräben zugeschüttet und mit Platanen bepflanzt.

Wappen
Blasonierung: In Silber ein grüner Tannenzapfen.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
 Stadttor als Teil der alten Festungsanlage aus dem 14. Jahrhundert, von einem quadratischen Turm überragt
 Kirche Saint-Vincent aus dem 14. Jahrhundert, nach den Hugenottenkriegen im 17. Jahrhundert in vergrößerter Form neu aufgebaut, mit Turmhelm aus dem 19. Jahrhundert.
 Kapelle'Notre-Dame de la Pitié ("Barmherzige Maria") aus dem 17. Jahrhundert vor dem Stadttor neben den Fundamenten eines ehemaligen römischen Brunnens
 Auf der rechten Seite des Stadttores ist ein dem Mittelalter nachempfundener Garten angelegt.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Okzitanien
Bastide
Die schönsten Dörfer Frankreichs

Sarrant


El Museo Provincial de Bellas Artes Franklin Rawson es el principal museo de bellas artes de la Ciudad de San Juan, Argentina y uno de los principales del país por la calidad de sus obras y lo avanzado de sus instalaciones.

Historia

La colección comenzó a formarse a instancias de Benjamín Franklin Rawson, Domingo Faustino Sarmiento y su hermana Procesa alrededor del año 1850.

En 1934 el gobierno de la Provincia de San Juan creó la Comisión Provincial de Bellas Artes y el 26 de noviembre de 1936 inauguró el Museo Provincial de Bellas Artes Franklin Rawson con sede en calle Rivadavia entre Salta y España, en la ciudad de San Juan.

En 1941 se adquieren las primeras obras de autores argentinos contemporáneos a través de un subsidio del estado nacional y se comienza a desarrollar una importante actividad cultural alrededor del museo.

En 1942 se puso la piedra basal de un edificio definitivo para el museo en los terrenos del Parque de Mayo. El terremoto de San Juan de 1944 que destruyó la mayor parte de la ciudad devastó la sede y postergó indefinidamente la construcción del edificio nuevo.

A partir de 1955 el museo se reabrió en una casa alquilada, en 1955 se trasladó a la Escuela Superior Sarmiento, en 1978 se trasladó al sótano del Auditorio Juan Victoria y en 1980 al edificio de la Escuela Normal San Martín donde funcionó hasta 2011.

En agosto de 2011 la presidenta de la Nación Argentina, Cristina Fernández inauguró el nuevo edificio. El 13 de octubre el gobernador José Luis Gioja abrió sus puertas al público. Los arquitectos Carlos Gómez Centurión, Laura Elizondo y Gustavo Suárez fueron los diseñadores del nuevo edificio ubicado en las antiguas instalaciones del Casino Provincial. El edificio fue remodelado y se le agregaron nuevos cuerpos para adecuarlo a las necesidades de espacio del museo. La obra tuvo un costo superior a los 25 millones de pesos.

Domingo Tellechea, reconocido restaurador, intervino más de 45 obras durante 9 meses para restaurarlas, debido a que muchas de ellas se hallaban deterioradas.

En 2012 la Fundación Konex le otorga el Diploma al Mérito como reconocimiento por su aporte a las Artes Visuales en la Argentina.

Características
Cuenta con una sala especialmente dedicada a los artistas locales y una dispuesta a muestras itinerantes. Las cuatro salas restantes albergan la colección permanente del museo. También funcionan en el museo un auditorio para 170 espectadores, una biblioteca, salas para talleres más las consabidas áreas de depósito, montaje, conservación y restauración, una confitería y la tienda comercial del museo.

El museo ha recibido el nombre de Franklin Rawson en honor al célebre pintor sanjuanino precursor de la pintura argentina.

Salas
El museo cuenta con cuatro salas diferenciadas:
Sala Permanente sala (4 y 5): destinada a la exposición permanente de las obras del museo.
Sala para artistas Sanjuaninos (sala 3): Destinada a la exposición de obras de artistas locales a través de la colección "Arte Visual Sanjuanino".
Sala de Exposiciones Transitorias (sala 1 y 2): Destinada a muestras itinerantes, cuenta con más de siete metros de altura. La primera muestra ha sido la muestra Identidad del Sur conformada por 80 obras de artistas argentinos emblemáticos a través de cuatro ejes temáticos: la política, la identidad, el paisaje y la abstracción

Colecciones
La colección está integrada por un total de 945 piezas, de las cuales 450 son pinturas (340 óleos, 41 acuarelas, 13 pasteles, 1 temple, 55 acrílicos y técnicas mixtas), 90 esculturas, 302 grabados, 54 dibujos y 15 fotografías. 250 obras se hallan en exposición permanente en las instalaciones del museo.

Entre las obras destacadas están la Familia de Cirilo Sarmiento de Franklin Rawson, Eduardo de Emilio Centurión y Playa de Alfredo Guttero. Otros autores destacados presentes en la muestra permanente son: Victorica, Butler, Larrañaga, Soldi, Guastavino, Scotti, Larco, Monvoisin, De la Cárcova, Forner, Thibon de Libian, Quirós, Mónaco, Azzoni, Malharro, Seoane, Ripamonte, Collivadino, Koek Koek, Tessandori, Daneri, Yrurtia, Fioravanti, Sassone, Riganelli y los sanjuaninos Genovese, Terranova, Bruzzone, Sastre, Paredes, Torresán, Bibí Zogbé, Zonza Briano, Gregorio Torres, Eugenia Belín y Procesa Sarmiento, además de obras atribuidas a Rubens y Van Dyck, y numerosas piezas de arte decorativo.

Referencias

Enlaces externos
 Página del Museo Franklin Rawson

Provincial de Bellas Artes Franklin Rawson
Ciudad de San Juan (Argentina)
Provincial de Bellas Artes Franklin Rawson
Pintura de Argentina
Diplomas al mérito Konex
Museos de Argentina del siglo XXI
Museos inaugurados en 2011
Arquitectura de Argentina de 2011


Rosenmann o  Rosenman puede referirse a:

  David Rosenmann-Taub.
  Mauricio Rosenmann Taub.
  Leonard Rosenman.

Rosenmann


Nevermind je drugi studijski album američkog rock sastava Nirvana. Diskografska kuća DGC Records objavila ga je 24. rujna 1991. godine. Mnogo izdavača ponudilo joj je ugovor, no Nirvana ga je na koncu potpisala s DGC Recodsom, podružnicom Geffen Recordsa, na temelju višekratnih preporuka Kim Gordon iz Sonic Youtha i menadžmenta tog sastava. Producent albuma je Butch Vig i prvi je uradak skupine koji je objavila veća diskografska kuća, kao i prvi na kojem je bubnjeve svirao Dave Grohl. Naslovnicu, koja prikazuje golu bebu kako pliva za dolarom na udici koji je izvan njezina dosega, smatra se jednom od najpoznatijih naslovnica albuma uopće.

Za Nevermind Kurt Cobain napisao je nekoliko pjesama nadahnute izvođačima kao što su The Melvins, R.E.M., The Smithereens i The Pixies. Na glazbeni stil na albumu presudan je utjecaj imao i singl "Sliver", koji je 1990. godine objavio Sub Pop i za koji je Cobain izjavio: "[Ta je pjesma] bila poput čvrste izjave. Morao sam napisati pop pjesmu i objaviti je kao singl da bih ljude pripremio za idući album. Želio sam napisati još takvih pjesama."

Iako u početku očekivanja za komercijalni uspjeh nisu bila visoka, Nevermind je neočekivano postao iznimno uspješan. U siječnju 1992. pojavio se na prvom mjestu američke ljestvice Billboard 200. Glavni singl "Smells Like Teen Spirit" dobio je pohvale kritičara i pojavio se na šestom mjestu ljestvice Billboard Hot 100. Potom su objavljena tri također uspješna singla: "Come as You Are", "Lithium" i "In Bloom". U vrijeme najvećeg komercijalnog uspjeha Nevermind je tjedno prodavan u otprilike 300.000 primjeraka. U anketi Pazz & Jopa Nevermind je izabran za najbolji album godine; "Smells Like Teen Spirit" u toj je anketi izabran za singl godine i glazbeni spot godine.

Nevermind je diljem svijeta prodan u više od 30 milijuna primjeraka, zbog čega je jedan od najprodavanijih glazbenih uradaka svih vremena. U ožujku 1999. postigao je dijamantnu nakladu u SAD-u. Nevermind je djelomično zaslužan za to što su grunge i alternativni rock ušli u glavnu struju glazbe i pojavljuje se na visokim mjestima popisa najboljih i najutjecajnijih albuma svih vremena, a brojni glazbeni časopisi navode ga i kao najbolji album 1990-ih. Godine 2005. Kongresna biblioteka uvrstila je Nevermind u Nacionalni registar tonskih snimki, popis u kojem se nalaze "kulturno, povijesno ili estetski važne" glazbene snimke.

Pozadina
Nirvana je bio rock sastav iz Aberdeena u Washingtonu koji su 1987. osnovali Kurt Cobain i Krist Novoselic i koji je potpisao ugovor s nezavisnim izdavačem Sub Popom u Seattleu. Grupa je 1989. godine objavila debitantski album Bleach, a na njemu je bubnjeve svirao Chad Channing. Međutim, Channing je napustio Nirvanu 1990. godine i skupini je bio potreban stalni bubnjar. Na koncertu hardcore punk sastava Scream njegov se bubnjar Dave Grohl dojmio Cobaina i Novoselica. Kad se Scream neočekivano raspao, Grohl je kontaktirao s Novoselicem, otputovao u Seattle i ubrzo je pozvan u grupu. Novoselic je kasnije izjavio da je sve "sjelo na svoje mjesto" kad se Grohl pridružio Nirvani.

Cobain je u međuvremenu pisao nekoliko novih pjesama. U to je vrijeme slušao grupe poput The Melvins, R.E.M., The Smithereens i Pixies – ti su ga izvođači nadahnuli na skladanje melodičnijih pjesama. Ključan je bio singl "Sliver", koji je Sub Pop objavio 1990. godine (prije Grohlova priključenja skupini) i za koji je Cobain izjavio: "[Ta je pjesma] bila poput čvrste izjave. Morao sam napisati pop pjesmu i objaviti je kao singl da bih ljude pripremio za idući album. Želio sam napisati još takvih pjesama." Grohl je komentirao da je u to vrijeme sastav često uspoređivao svoju glazbu s glazbom za djecu jer je skladbe pojednostavljivao koliko je god to bilo moguće.

Početkom 1990-ih Sub Pop počeo je imati probleme s financijama. Govorkalo se da će Sub Pop postati podružnica veće diskografske kuće te je stoga grupa odlučila da ne želi nikakve posrednike i odlučila je potpisati ugovor s većim izdavačem. Mnogo izdavača ponudilo joj je ugovor, no Nirvana ga je na koncu potpisala s DGC Recodsom, podružnicom Geffen Recordsa, na temelju višekratnih preporuka Kim Gordon iz Sonic Youtha i menadžmenta tog sastava.

Snimanje i produkcija

Početkom devedesetih godina 20. stoljeća Nirvana je počela planirati drugi uradak za Sub Pop s privremenim nazivom Sheep. Kao potencijalnog producenta za taj album Bruce Pavitt, čelnik Sub Popa, predložio je Butcha Viga. Nirvani se posebice sviđao Vigov rad s Killdozerom i odlučila ga je nazvati i reći mu: "Želimo zvučati jednako žestoko kao taj album." Grupa je otišla u Vigov studio Smart Studios u Madisonu u Wisconsinu i ondje je snimala od 2. do 6. travnja 1990. Veći dio osnovnih aranžmana pjesama do tog je vremena bio dovršen, no Cobain je i dalje pisao tekstove i skupina nije bila sigurna koje pjesme može snimiti. Na koncu je snimljeno osam pjesama: "Immodium" (kasnije preimenovana u "Breed"), "Dive" (kasnije objavljena kao B-strana na singlu "Sliver"), "In Bloom", "Pay to Play" (na koncu preimenovana u "Stay Away" i promijenjen joj je tekst), "Sappy", "Lithium", "Here She Comes Now" (objavljena na albumu Velvet Underground Tribute Album: Heaven and Hell Volume 1) i "Polly". Dana 6. travnja sastav je održao koncert u Madisonu s Tadom, još jednom grupom iz Seattlea. Vig je počeo miksati snimke dok je Nirvanu 7. travnja u Madisonu intervjuirala Madisonova radiostanica WORT. Članovi skupine planirali su snimiti još pjesama, ali je Cobain napregnuo svoj glas, zbog čega je sastav bio prisiljen prestati sa snimanjem. Grupa je 8. travnja otišla u Milwaukee kako bi započela dugotrajnu turneju diljem Srednjeg zapada i istočne obale SAD-a, tijekom koje je u 39 dana održala 24 nastupa. Vig je informiran da će se grupa vratiti kako bi snimila još pjesama, no producent neko vrijeme nije dobio nikakvu povratnu informaciju. Budući da je nakon turneje iz skupine izišao bubnjar Chad Channing, dodatno je snimanje odgođeno. Nirvana se poslužila snimkama iz Madisona kao demouratkom koji bi ponudila novoj diskografskoj kući. Nakon nekoliko mjeseci te su snimke kružile među većim izdavačima i grupa je počela biti popularnija.

Nakon što je potpisala ugovor s DGC-om, skupini je predloženo nekoliko producenata, među kojima su bili Scott Litt, David Briggs i Don Dixon, no Nirvana je i dalje željela raditi s Vigom. Novoselic je 2001. komentirao da je sastav bio pod stresom jer je snimao za većeg izdavača, a producenti koje je DGC predlagao željeli su postotne bodove za rad na albumu. Grupa je odlučila zadržati Viga jer joj je bilo ugodno surađivati s njim. Uz budžet od 65.000 dolara Nirvana je Nevermind snimala u Sound City Studiosu u Van Nuysu u Kaliforniji od svibnja do lipnja 1991. godine. Uradak je izvorno trebala snimiti između ožujka i travnja 1991., ali usprkos tome što su članovi željeli početi sa snimanjem, vrijeme snimanja više je puta odgađano. Kako bi zaradila dovoljno novaca kojim bi platila benzin za put do Los Angelesa Nirvana je održala nastup tijekom kojeg je prvi put odsvirala "Smells Like Teen Spirit". Prije početka snimanja sastav je Vigu poslao nekoliko probnih snimki s pjesmama snimljenima u Smart Studiousu, ali i novijim skladbama među kojima su bile "Smells Like Teen Spirit" i "Come as You Are".

Kad je stigla u Kaliforniju, Nirvana se nekoliko dana bavila pretprodukcijom, tijekom koje je s Vigom poboljšala aranžmane nekih pjesama. Jedina pjesma koja je preostala iz Smart Studiosa je "Polly", na kojoj je na činelama svirao Chad Channing. Kad je počelo snimanje, skupina je radila osam do deset sati dnevno. Članovi su često u dva ili tri pokušaja snimili instrumentalne dionice; ako do tada rezultati ne bi bili zadovoljavajući, prebacili bi se na neku drugu pjesmu. Toliko je puta uvježbavala pjesme prije snimanja da joj je uglavnom bilo potrebno samo nekoliko pokušaja da dođe do ciljanih rezultata. Cobain se koristio različitim gitarama, Stratocasterima i Jaguarima, a Novoselic se služio bas-gitarama marke Gibson Ripper iz 1979. (koja je bila crne boje) i 1976. Novoselic i Grohl dovršili su basističke i bubnjarske dionice u nekoliko dana, no Cobain je morao dulje raditi na presnimavanju gitarističkih dionica i pjevanju, a pogotovo na tekstovima (koje je katkad dovršio tek netom prije snimanja). Na raznim je snimkama Cobain toliko dosljedno pjevao da ih je Vig pomiješao kako bi stvorio dijelove za presnimavanje. Vig je izjavio da se morao poslužiti lukavstvom da bi nagovorio Cobaina da dodatno snima dionice za presnimavanje jer nije bio sklon višestrukom snimanju. Čak ga je uvjerio da na pjesmi "In Bloom" pjeva preko postojeće snimke rekavši mu da je "to činio John Lennon." Iako je uglavnom snimanje teklo glatko, Vig je izjavio da je Cobain katkad bio zlovoljan i da tad bilo teško razgovarati s njim: "Odlično bi se ponašao sat vremena, a onda bi sjeo u kut sobe i sat vremena ništa ne bi rekao."

Nakon snimanja Vig i skupina krenuli su miksati album. Međutim, već nakon nekoliko dana i Vig i članovi Nirvane shvatili su da im se miksevi ne sviđaju. Zbog toga su odlučili pozvati nekoga da nadgleda miksanje, a DGC, podružnica Geffen Recordsa, poslala im je popis mogućih kandidata za taj posao. Na popisu se pojavilo nekoliko poznatih imena, među kojima su Scott Litt (poznat po radu s R.E.M.-om) i Ed Stasium (koji je radio s The Ramonesom i The Smithereensom). Ipak, Cobain se bojao da će zbog poznatijih miksera uradak zvučati kao album tih sastava. Zbog toga se odlučio za Andyja Wallacea (koproducenta Slayerova albuma Seasons in the Abyss iz 1990.), koji se nalazio na dnu tog popisa. Novoselic se prisjetio: "Rekli smo 'tako je, može' jer su ti Slayerovi albumi bili prilično žestoki." Wallace je pjesmama stavljao različite specijalne efekte i mijenjao je zvuk bubnjeva; uglavnom bi svaki dan dovršio miks jedne pjesme. I Wallace i Vig nekoliko godina kasnije istaknuli su da su se članovima grupe ti miksevi svidjeli. Međutim, nakon objave albuma članovi Nirvane izjavili su da im se ne sviđa taj čist zvuk koji je bio mikserov doprinos Nevermindu. U Come as You Areu Cobain je rekao: "Sad se stidim produkcije na Nevermindu. Sličnija je albumu Mötley Crüea nego nekom punk rock albumu."

Nevermind je masteriran tijekom poslijepodneva 2. kolovoza u The Mastering Labu u Hollywoodu. Howie Weinberg sam je počeo raditi jer se u studiju nitko nije pojavio u dogovoreno vrijeme; kad su Nirvana, Andy Wallace i Gary Gersh stigli, Weinberg je već masterirao veći dio albuma. Jedna od pjesama masteriranih tog dana, skrivena skladba "Endless, Nameless" koja se trebala pojaviti na kraju pjesme "Something in the Way", slučajno se nije pojavila na prvim primjercima albuma. Weinberg je izjavio: "Na početku smo se dogovorili da ćemo tu pjesmu staviti na kraj. Možda sam pogrešno shvatio njihove upute – ako želite, možete reći da sam pogriješio. Možda ju nisam zapisao kad je Nirvana ili izdavačka kuća rekla da je trebam zapisati. Zbog toga se nije pojavila na prvih dvadeset tisuća CD-ova, albuma i kazeta." Weinberg je za buduća izdanja albuma kasnije poslušao uputstva i dodao oko deset minuta tišine između završetka "Something in the Way" i početka skrivene skladbe.

Glazba

Cobain, glavni pisac pjesama u Nirvani, mahom se koristio kvintakordima i pisao je pjesme koje su spajale upečatljive glazbene fraze pop glazbe s disonantnim gitarskim rifovima. Želio je da pjesme na Nevermindu zvuče kao "The Knack i Bay City Rollers koje siluju Black Flag i Black Sabbath". Na mnogim je pjesmama na Nevermindu prisutna promjena u dinamici – glazba je tiša prije i poslije refrena, a glasnija na refrenima. Dave Grohl izjavio je da je taj pristup nastao u četiri mjeseca prije snimanja albuma, kad je sastav na svojim neobveznim svirkama eksperimentirao s ekstremnim promjenama u dinamici. Međutim, snimke pjesama kao što su "Lithium" i "In Bloom" iz studija Smart Studios dokazuju da je skupina skladala pjesme na takav način davno prije nego što joj se Grohl pridružio.

Guitar World napisao je: "Zvuk gitare Kurta Cobaina na Nirvaninu Nevermindu postavili su temelje rock glazbi devedesetih." Na Nevermindu Cobain je svirao Fender Mustang iz 1960-ih, Fender Jaguar s DiMarzijevim magnetima i nekoliko Fender Stratocastera s humbuckerima na mostu. Služio se i distorzijom i chorus pedalama za glavne zvučne efekte, a potonjim se koristio kako bi stvorio "vodenast" prizvuk na "Come as You Are" i stihovima pred refren u pjesmi "Smells Like Teen Spirit". Krist Novoselic ugodio je bas-gitaru in Dis "kako bi dobio taj debeli zvuk."

Tekstovi
Grohl je izjavio da mu je Cobain rekao "Prvo ide glazba, a onda tekstovi" i dodao je da se Cobain najviše usredotočio na melodije svojih pjesama. Cobain je i dalje pisao tekstove u vrijeme snimanja Neverminda. K tome, Cobainovo izražavanje na albumu često je teško razumljivo. Vig je komentirao da čistoća Cobainova pjevanja nije izvanredna i izjavio: "Čak i kad niste bili posve sigurni o čemu pjeva, znali ste da je prilično intenzivno." Cobain se kasnije požalio na to što novinari rock časopisa pokušavaju dešifrirati njegove tekstove i njihovu tematiku: "Zašto, za Boga miloga, novinari uporno pišu drugorazredna frojdovska iščitavanja mojih tekstova kad ih pogrešno transkribiraju u 90 posto slučajeva?"

Charles R. Cross u svojoj je biografiji o Cobainu Kosa anđela iz 2001. godine izjavio da brojne pjesme na Nevermindu govore o Cobainovoj disfunkcionalnoj vezi s Tobi Vail. Nakon što su prekinuli, Cobain je počeo pisati i slikati nasilne scene u kojima se vidjela njegova mržnja prema samome sebi i ostalim ljudima. Pjesme napisane u tom razdoblju bile su manje nasilne, ali su i dalje odražavale gnjev koji nije bio prisutan u ranijim Cobainovim pjesmama. Cross je napisao: "U četiri mjeseca nakon prekida Kurt je napisao svojih šest najpoznatijih pjesmama, a svaka o njih govori o Tobi Vail." "Drain You" počinje stihom "One baby to another said 'I'm lucky to have met you,'" ("Jedna je beba drugoj rekla 'Baš imam sreće što sam te upoznala'"), što je nešto što je Vail jednom rekla Cobainu, a stih "It is now my duty to completely drain you" ("Moja je dužnost da te posve isišem") odnosi se na moć koju je Vail imala nad Cobainom tijekom njihove veze. Prema Novoselicu "'Lounge Act' govori o Tobi", a pjesma sadrži stih "I'll arrest myself, I'll wear a shield" ("Uhitit ću sama sebe, nosit ću štit"), što se odnosi na vrijeme kad je Cobain tetovirao logotip K Recordsa na ruku kako bi se dojmio Vail. Iako je "Lithium" napisana prije nego što je Cobain hodao s Vail, tekst pjesme promijenjen je kako bi aludirao na nju. Cobain je također u intervjuu s Musicianom o "Lithium" izjavio: "[U njoj su] neka od mojih najintimnijih iskustava, kao što su prekidi s djevojkama ili loše veze, osjećaj te ubojite praznine koju osjeća i osoba u pjesmi – vrlo je usamljena i bolesna."

Naziv i ilustracije
Privremeni naziv Sheep ("Ovce") Cobain je osmislio kao šalu u kojoj je mislio na ljude za koje je očekivao da će kupiti album. U svojem je dnevniku napisao lažnu reklamu za Sheep koja je glasila: "Jer ne želite; jer svi drugi jesu" ("Because you want to not; because everyone else is.") Novoselic je pak rekao da je naziv nadahnula ciničnost skupine o reakciji javnosti na operaciju Pustinjska oluja. Kad je snimanje završilo, Cobainu je taj naziv dosadio i Novoselicu je predložio da album nazovu Nevermind ("Nemaveze"). Cobainu se sviđao takav naziv jer ga je smatrao metaforom za svoje mišljenje o životu i zato što nije gramatički točan.

Naslovnica prikazuje golu bebu dječaka, Spencera Eldena, koji pliva pod vodom prema dolaru zakačenom za udicu koji je taman izvan njegova dosega. Cobain je komentirao da mu je ideja za naslovnicu sinula kad je s Grohlom na televiziji gledao emisiju o porodima u vodi. Cobain je to spomenuo Geffenovom umjetničkom direktoru Robertu Fisheru. Fisher je pronašao neke stare snimke poroda u vodi, ali diskografskoj su kući bile preslikovite. K tome, kuća u čijem je vlasništvu bila fotografija plivajuće bebe koju je skupina željela za naslovnicu tražila je 7.500 dolara zauzvrat. Umjesto toga Fisher je fotografa Kirka Weddlea zatražio da ode do bazena i vidi koju bi bebu mogao slikati. Uslikao je pet fotografija i grupa je izabrala sliku Spencera Eldena, sina Weddleova prijatelja koji je u to vrijeme bio star četiri mjeseca. Geffen se bojao da će dječakov penis, vidljiv na fotografiji, uvrijediti neke osobe i pripremio je alternativnu naslovnicu na kojoj on nije vidljiv; popustio je kad je Cobain rekao da će kao kompromis prihvatiti jedino naljepnicu koja bi prekrila penis i na kojoj bi pisalo: "Ako vas ovo vrijeđa, vjerojatno ste pritajeni pedofil."

Na poleđini je albuma fotografija gumenog majmuna ispred kolaža koji je izradio Cobain. U kolažu je fotografija sirove govedine iz reklame za samoposlugu, slike iz Danteova Pakla i slike zaraženih vagina iz Cobaineove zbirke medicinskih fotografija. Cobain je napomenuo: "Ako se baš zagledate u sliku, vidjet ćete sliku [članova] Kissa kako stoje na govedini." U knjižici albuma nema cjelovitih tekstova; umjesto njih u knjižici se nalaze nasumični stihovi i neiskorištene strofe koje je Cobain oblikovao u pjesmu.

Za desetu, sedamanaestu i dvadeset i petu godišnjicu albuma Elden je s fotografima ponovno izradio naslovnicu albuma. Želio je biti gol za dvadeset i petu godišnjicu albuma, ali fotograf mu je savjetovao da nosi kupaće gaće. Godine 2003. pojavio se na naslovnici albuma The Dragon Experience cEvina Keya.

Objava
Nevermind je objavljen 24. rujna 1991. godine. Američke prodavaonice albuma u početku su dobile 46.251 primjerak albuma, dok je Ujedinjeno Kraljevstvo dobilo 35.000 primjeraka – ondje je Bleach bio uspješan. Glavni singl "Smells Like Teen Spirit" objavljen je 10. rujna da bi se privukla pažnja obožavatelja alternativnog rocka, dok je idući singl "Come as You Are" objavljen u nadi za još većom pozornošću. Nekoliko dana prije objave albuma skupina je otišla na kraću američku turneju kako bi podržala uradak. Geffen se nadao da će Nevermind biti prodan u otprilike 250.000 primjeraka i tako dostići uspjeh albuma Goo Sonic Youtha, prvog uratka tog sastava koji je objavio Geffen. Nadao se i da će Nevermind do rujna 1992. postići i zlatnu nakladu, odnosno da će biti prodan u 500.000 primjeraka.

Nevermind je debitirao na 144. mjestu glazbene ljestvice Billboard 200. Geffen je distribuirao otprilike polovicu prvih primjeraka albuma diljem sjeverozapada SAD-a, gdje su ubrzo rasprodani i nisu danima bili dostupni za prodaju. Geffen je privremeno obustavio izradu svih drugih albuma kako bi zadovoljio potražnju u toj regiji. Nakon nekoliko mjeseci prodaja se povećala jer je "Smells Like Teen Spirit" neočekivano postajao sve popularniji. Glazbeni spot za tu pjesmu premijerno je prikazan na MTV-ovoj kasnonoćnoj alternativnoj emisiji 120 Minutes, a ubrzo je postao toliko popularan da ga je kanal počeo reproducirati i tijekom dana. Album je uskoro postigao zlatnu nakladu, no grupa nije iskazala pretjerano zanimanje za tu činjenicu. Novoselic je izjavio: "Da, sviđalo mi se to. Bilo je to prilično guba. Baš fora. Ali nije me baš briga za takva postignuća. Pretpostavljam da je to okej."

Kad su se članovi skupine pripremali za odlazak na europsku turneju početkom studenog 1991. godine, Nevermind je ušao u prvih top 40 mjesta ljestvice Billboard – pojavio se na broju 35. U to je vrijeme "Smells Like Teen Spirit" postao uspješnica i primjerci albuma toliko su brzo prodavani da se nijedna od Geffenovih marketinških strategija nije pokazala djelotvornom. Geffenov predsjednik Ed Rosenblatt rekao je The New York Timesu: "Nismo učinili ništa. To je jedan od tih albuma u stilu 'Miči mi se s puta i pokrij se'." Dok su bili na turneji diljem Europe koncem 1991., članovi Nirvane primijetili su da se ulaznice za nastupe prebrzo prodaju, da ih tijekom koncerata stalno salijeću televizijske ekipe i da se "Smells Like Teen Spirit" gotovo bez prestanka reproducira na radijskim stanicama i glazbenim televizijskim postajama.

Nevermind je 11. siječnja 1992. godine postao prvi Nirvanin album koji se našao na prvom mjestu Billboardove ljestvice i tako maknuo Michaela Jacksona s vrha te ljestvice. U to je vrijeme Nevermind tjedno bio prodavan u oko 300.000 primjeraka. "Come as You Are" objavljen je u ožujku 1992. kao drugi singl s albuma; pojavio se na devetom mjestu ljestvice U.K. Singles Chart i 32. mjestu ljestvice Billboard Hot 100. Druga dva singla, "Lithium" i "In Bloom", poimence su se pojavila na 11. i 28. mjestu ljestvice UK Singles Chart.

Nevermind je u studenom 1991. postigao zlatnu i platinastu nakladu, dok je dijamantnu postigao u ožujku 1999. godine. Dijamantnu je nakladu u ožujku 2001. godine postigao i u Kanadi (jer je ondje prodan u milijun primjeraka), dok je u Ujedinjenom Kraljevstvu ostvario peterostruku platinastu nakladu.

Recenzije
Geffen je manje reklamirao Nevermind nego što je to uobičajeno za veće izdavačke kuće. Publicist diskografske kuće uglavnom se usredotočio na glazbene časopise koji su objavljivani s većim vremenskim razmakom i časopise na području Seattlea. Neočekivano pozitivne kritike recenzenata koji su dobili album ohrabrili su izdavača da poveća tiražu.

U početku Nevermind nije dobio mnogo kritika i mnogi su ga časopisi zanemarili. Nekoliko mjeseci nakon njegove objave i nakon što se "Smells Like Teen Spirit" počeo često prikazivati, razni su časopisi "hitro" odlučili napisati izvješća o tom albumu jer je postao fenomen. Međutim, mediji su se više usredotočili na Cobaina nego na sam album. Recenzije koje su se pojavile u vrijeme objave albuma uglavnom su bile pozitivne. Karen Schoemer iz The New York Timesa napisala je: "Nirvana je 'Nevermindom' zasigurno postigla uspjeh. Dovoljno je zanimljivih tekstura, promjena u atmosferi, instrumentalnih dijelova i originalnih igara riječima za nekoliko sati zabave." Zaključila je: "'Nevermind' je sofisticiraniji i pažljivije produciran od bilo čega što su kolegijalni sastavi kao što su Dinosaur Jr. i Mudhoney dosad objavili." Entertainment Weekly Nevermindu je dao ocjenu -5, a recenzent David Browne komentirao je da, za razliku od ostalih suvremenih alternativnih skupina, Nirvana na Nevermindu "nikad ne glumi" da želi zvučati "normalno". U vrlo entuzijastičnoj recenziji za britanski časopis Melody Maker Everett True napisao je: "Kad je prije toliko godina Nirvana objavila Bleach, oni među nama koji su vidjeli širu sliku shvatili su da ima potencijala snimiti album koji će poraziti svakog rivala. Bože, kako je dokazala da smo bili u pravu." Spin je za Nevermind napisao pozitivnu recenziji i dodao: "Pjevušit ćete pjesme do kraja svoga života – ili dok vam se CD/kazeta/album ne istroši." Select je usporedio grupu sa skupinama Jane's Addiction, Sonic Youth i Pixies i dodao da uradak "dokazuje da Nirvana doista zaslužuje mjesto među tim značajnim izvođačima."

Neke recenzije nisu bile posve naklonjene uratku. Rolling Stone u početku je albumu dao tri zvjezdice od njih. Recenzent Ira Robbins napisao je: "Čak iako Nirvana ne stvara ništa posve novo, na Nevermindu se nalaze pjesme, stav i smion duh koji ga čine nečim dosta većim od puke reformulacije ubrzanih uspješnica na sveučilišnim radijskim stanicama." The Boston Globe manje je bio naklonjen uratku; recenzent Steve Morse napisao je: "Veći dio Neverminda čini prosječan punk-pop kojim se već bavilo bezbrojno mnogo izvođača, od Iggyja Popa do Red Hot Chili Peppersa". Dodao je: "Grupa nema mnogo toga za reći, zadovoljava se moronskim blebletanjima pjevača i tekstopisca Cobaina."

Nevermind je izabran za najbolji album godine u anketi Pazz & Jop The Village Voicea; "Smells Like Teen Spirit" također je izglasan za najbolji singl godine i glazbeni spot godine. Nevermind je većina ispitanika izabrala za najbolji album godine, a recenzent Village Voicea Robert Christgau u svojim je popratnim bilješkama o anketi napisao: "Kao skromno pop iznenađenje [Nirvana] je mogla skromno i pobijediti, kao što je to 1990. učinio De La Soul. Međutim, zbog njezina je višeplatinastog uspjeha došlo do prvog javnog priznanja vrijednosti američkog indieja – buke, melodijica, stava – među članovima radikalnije polovice elektorata [ankete Pazz & Jop]."

Nasljeđe

Nevermind je popularizirao pokret grungea iz Seattlea i u glavnu struju doveo alternativni rock, čime je pokazao da je komercijalno i kulturno održiv. Uspjeh tog albuma iznenadio je Nirvanine tadašnje suvremenike, koji su smatrali da ih je zasjenio uspjeh albuma. Guy Picciotto, frontmen grupe Fugazi, kasnije je izjavio: "Činilo nam se kao da su naši albumi po uspjehu ravni beskućniku koji piša u šumi ... Zbog tog ogromnog uspjeha koji je [Nirvana] postigla osjećali smo se kao da odjednom sviramo ukulele." Karen Schoemer iz New York Timesa napisala je: "Ono što je neobično u vezi s Nirvaninim Nevermindom jest to što se ne priklanja niti glavnoj struji niti slušateljima indie rocka koji su podržavali debitantski album tog sastava." Godine 1992. Jon Pareles iz The New York Timesa komentirao je da nakon uspjeha albuma "odjednom ništa nije bilo sigurno. Nitko nije znao koji će se od desetaka, možda stotinu svojeglavih, buntovnih, raščupanih sastava svidjeti milijunima ljudi koji šeću po trgovačkim centrima." Diskografske kuće skupinama su počele nuditi velike predujme, a prethodne strategije kojima se stvarala publika za izvođače alternativnog rocka zamijenila je mogućnost brzog stvaranja popularnosti u glavnoj struji.

Michael Azerrad u svojoj je knjizi o Nirvani Come as You Are: The Story of Nirvana (iz 1993.) komentirao da je Nevermind označio epohalnu generacijsku promjenu u glazbi nalik eksploziji rock and rolla 1950-ih i svršetak glazbene nadmoći generacije baby boomera. Napisao je: "Nevermind je nastao u pravo vrijeme. Bila je to glazba o novoj grupi mladih ljudi na koje se nitko nije obazirao, koje su ignorirali i na koje se gledalo svisoka, a stvarali su je i slušali isti ti ljudi." Uradak se pojavio na 17. mjestu knjige 500 najboljih albuma svih vremena Rolling Stonea, koji je dodao natuknicu: "Nijedan album u nedavnoj povijesti nije tako snažno utjecao na generaciju – naciju tinejdžera koji su odjednom postali pankeri – i imao tako katastrofalan učinak na njegova glavna autora." Gary Gersh, koji je Nirvani omogućio da potpiše ugovor s Geffen Recordsom, izjavio je: "Postoji prodaja albuma prije Nirvane i poslije nje...'Nevermind' je dokazao da to nije neka alternativna stvar koja se događa u kakvom zakutku izvan stvarnosti. To jest stvarnost."

Nevermind je nastavio dobivati pohvale kritičara nakon svoje objave i često se nalazi na visokim mjestima popisa najboljih i najutjecajnijih albuma svih vremena, a postavlja ga se i na prvo mjesto najboljih albuma 1990-ih. Pojavio se na 17. mjestu Rolling Stoneove knjige 500 najboljih albuma svih vremena, a u obnovljenom popisu iz 2012. ostao je na istom mjestu. Godine 2019. Rolling Stone također je postavio Nevermind na prvo mjesto popisa 100 najboljih albuma iz devedesetih i nazvao ga "albumom koji je jamčio da devedesete neće biti jadne." Iste se godine uradak pojavio na prvom mjestu Rolling Stoneova popisa 50 najboljih grunge albuma. The magazine ranked the album number 10 in its list of 40 Greatest Punk Albums of All Time too. Časopis Time uvrstio je album na popis "100 albuma svih vremena" iz 2006.; autor Josh Tyrangiel nazvao ga je "najboljim albumom iz devedesetih". Pitchfork je izabrao Nevermind kao šesti najbolji album desetljeća i komentirao: "Svi koji danas mrze taj album samo pokušavaju biti fora. Trebaju se malo više potruditi." Godine 2005. Kongresna biblioteka uvrstila je uradak u Nacionalni registar tonskih snimki, popis u kojem se nalaze "kulturno, povijesno ili estetski važne" glazbene snimke iz 20. stoljeća. S druge strane, Nevermind je proglašen "najviše precijenjenim albumom na svijetu" u javnoj anketi iz 2005. koju je proveo BBC. Godine 2006. čitatelji Guitar Worlda Nevermind su stavili na osmo mjesto popisa 100 najboljih gitarskih snimki. Entertainment Weekly nazvao ga je desetim najboljim albumom svih vremena na popisu iz 2013. godine. Pojavio se na 17. mjestu trećeg izdanja knjige Najboljih 1000 albuma svih vremena Colina Larkina iz 2000. godine.

Novoselic je 2019. otkrio da su izvorne vrpce za Nevermind vrlo vjerojatno nestale u požaru u Universal Studiosu 2008. godine. Taj je požar, za koji se ne zna koliko je točno bio snažan, uništio dio zgrada Universal Studiosa i gotovo sve izvorne vrpce smještene u arhivu Universal Music Groupa. Izvorne snimke izvođača kao što su Louis Armstrong i Tom Petty također su nestale u požaru.

Reizdanja iz 2011. godine
Godine 1996. Mobile Fidelity Sound Labs objavio je Nevermind na gramofonskoj ploči kao dio serijala ANADISQ 200 i na zlatnom CD-u od 24 karata. Ti su CD-ovi sadržavali i pjesmu "Endless, Nameless". Inačica na gramofonskoj ploči brzo je rasprodana, ali je inačica na CD-u prodavana još nekoliko godina. Godine 2009. Original Recordings Group objavio je Nevermind u ograničenoj nakladi na plavoj vinilnoj ploči od 180 grama i normalnoj crnoj vinilnoj ploči od 180 grama; masterirao ih je i izrezao Bernie Grundman koristeći se izvornim analognim vrpcama.

U rujnu 2011. Universal Music Enterprises za dvadesetu godišnjicu albuma objavio je Nevermind u deluxe inačici na dvama CD-ima i super deluxe inačici na četirima CD-ima i jednom DVD-u. Prvi disk na objema inačicama sadrži izvorni album sa studijskim i koncertnim B-stranama. Drugi disk sadrži rane snimke, među kojima su snimke iz Smart Studija i neke probe snimljene pomoću radiokazetofona, ali i dvije snimke nastale u suradnji s BBC-om. Super deluxe inačica sadrži i alternativne mikseve Butcha VFiga, kao i inačice Live at the Paramounta na CD-u i DVD-u.

Popis pjesama

Bilješke
 Kasnija izdanja albuma sadrže "Endless, Nameless", skrivenu skladbu koja počinje nakon deset minuta tišine od završetka pjesme "Something in the Way", zbog čega dvanaesta pjesma traje ukupno 20 minuta i 35 sekundi.
 Prvi disk na deluxe inačici albuma objavljen je zasebno kao ekskluzivni Targetov proizvod. Deluxe inačica kasnije je reizdana u posebnoj ograničenoj kolekciji od četiri gramofonske ploče.

Zasluge

Nirvana
Kurt Cobain (za fotografiju na poleđini zasluge su mu pripisane kao Kurdtu Kobainu) – vokali, gitara, fotografija, ideja za naslovnicu
Dave Grohl – bubnjevi, prateći vokali
Krist Novoselic (zasluge su mu pripisane kao Chrisu Novoselicu) – bas-gitara; vokali (na početku pjesme "Territorial Pissings")
Dodatni glazbenici
Kirk Canning – violončelo (na pjesmi "Something in the Way")
Chad Channing – činele (na pjesmi "Polly"), bubnjevi (na snimkama iz Smart Studija)

Ostalo osoblje
Craig Doubet – pomoćnik pri tonskoj obradi, miksanje
Robin Sloane – umjetnički direktor
Spencer Elden – model na naslovnici
Robert Fisher – ilustracije, umjetnički direktor, dizajn, dizajn naslovnice
Michael Lavine – fotografija
Bob Ludwig – masteriranje (inačice objavljene za 20. obljetnicu albuma)
Jeff Sheehan – pomoćnik pri tonskoj obradi
Butch Vig – koproducent, tonska obrada
Andy Wallace – miksanje
Kirk Weddle – naslovnica
Howie Weinberg – masteriranje

Ljestvice

Izvori

Bibliografija
Classic Albums—Nirvana: Nevermind [DVD]. Isis Productions, 2004.
Azerrad, Michael. Come as You Are: The Story of Nirvana. Doubleday, 1993.
Berkenstadt, Jim; Cross, Charles. Classic Rock Albums: Nevermind. Schirmer, 1998.
Cross, Charles. Heavier Than Heaven: A Biography of Kurt Cobain. Hyperion, 2001.
Sandford, Christopher. Kurt Cobain. Carroll & Graff, 1995.

Albumi iz 1991.
Američki glazbeni albumi

Nevermind


Der Hälsinglands Fotbollförbund (dt. Fußballverband von Hälsingland) ist ein regionaler Fußballverband in Schweden. Er ist einer der 24 Mitgliedsverbände des Svenska Fotbollförbundet. Er hat seinen Sitz in Söderhamn und organisiert den Fußballspielbetrieb in der ehemaligen Provinz Hälsingland. Der Verband besteht derzeit aus 61 Mitgliedern und wird durch Bengt Thyrsson geleitet.

Mitgliedsvereine

Ligabetrieb
(Quelle:)

Herren
 Division 4 – eine Liga
 Division 5 – eine Liga
 Division 6 – zwei Ligen
 Division 7 – zwei Ligen

Daneben organisiert der Verband auch eine Nachwuchsliga und eine Alt-Herren-Liga.

Damen
 Division 3 – eine Liga
 Division 4 – zwei Ligen

Weblinks
 Hälsinglands FF Offizielle Website

Einzelnachweise

Schwedischer Fußballverband
Sport (Gävleborgs län)
Gemeinde Söderhamn
Regionaler Sportverband (Schweden)

Hälsinglands Fotbollförbund


La Copa Mundial de Fútbol Playa de FIFA de 2015 fue la 8.ª edición de este torneo. La sede de la competición fue la ciudad de Espinho (Portugal).

La selección de Portugal se proclamó como campeona del certamen por primera vez en la historia del evento, además de la segunda en ganarlo como local en las ocho ediciones bajo la organización de la FIFA. Su rival en la final fue Tahití, que se convirtió en la primera selección oceánica que disputó el título.

La selección de Brasil fue eliminada en cuartos de final por Rusia, siendo la primera vez que no alcanzaba las semifinales en una Copa Mundial.

Elección de sede
Según el ente rector, doce asociaciones miembros de la FIFA en dicha disciplina iniciaron los procedimientos para ser seleccionadas como ciudad sede de la edición 2015 del torneo, las cuales fueron:

 Brasil
 Bulgaria
 Ecuador
 El Salvador

 Francia
 Hungría
 Mauricio
 Portugal

 Rusia
 Senegal
 Suiza
 Tailandia.

El 28 de mayo de 2013 se dio a conocer la decisión final, en la que Portugal, cuya ciudad sede será Espinho, alojará la copa mundial de fútbol playa.

Equipos participantes

En cursiva, el equipo debutante.

Organización

Sede
Todos los encuentros se disputaron en el municipio de Espinho, Distrito de Aveiro, Región Norte y subregión de Grande Porto, en Portugal, en el estadio de fútbol playa ubicado en playa de la Bahía.

Lista de árbitros
La FIFA anunció una lista de 24 referís, provenientes de las 6 confederaciones continentales.

 AFC
  Turki Al Salehi
  Suhaimi Mat Hassan
  Bakhtiyor Namazov
  Liang Shao
 CAF
  Bessem Boubaker
  Said Hachim
  Jelili Ogunmuyiwa
 OFC
  Hugo Pado

 CONCACAF
  Juan Ángeles
   César Echeverría
   Warner Porras
 Conmebol
  Javier Betancor
   Gustavo Domínguez
   Mariano Romo
  Ivo De Moraes
  Alex Valdiezo

 UEFA
  Laurynas Arzuolaitis
  Sofien Benchabane
  Roman Borisov
  Ruben Eiriz
  Ingilab Mammadov
   Gionni Matticoli
  Lukasz Ostrowski
  Antonio Pereira

Sorteo
El sorteo para la conformación de los grupos se llevó a cabo en el Centro Multimedia de Espinho el 28 de abril de 2015, con la participación de Jaime Yarza, responsable de competiciones de fútbol sala y fútbol playa de la FIFA; Joan Cuscó, miembro del comité de fútbol playa de la FIFA; junto a los exfutbolistas Vítor Baía y Christian Karembeu.

Reglas
Las reglas del torneo fueron las siguientes:
En la primera fase, los dieciséis equipos participantes fueron divididos en cuatro grupos con igual número de integrantes, que jugaron con el sistema de todos contra todos. Clasificaron a la segunda fase los dos equipos con el mayor número de puntos de cada grupo.
En caso de empate en puntos entre dos o más equipos en la primera fase, se aplicaron los siguientes criterios de desempate: Mayor número de puntos obtenidos en los juegos disputados entre los equipos involucrados; mejor diferencia de goles en los juegos disputados entre los equipos involucrados; mayor número de goles en los juegos disputados entre los equipos involucrados; mejor diferencia de goles en los juegos disputados del grupo; mayor número de goles en los juegos disputados del grupo; sorteo.
Los ocho equipos clasificados para la segunda fase fueron emparejados y jugaron con el sistema de eliminación directa para definir el campeón. Los perdedores de las semifinales decidieron el tercer puesto.

Primera fase
 Los horarios corresponden a la hora de Portugal (CEST; UTC+1)
 Leyenda: Pts: Puntos; PJ: Partidos jugados; PG: Partidos ganados; PG+: Partidos ganados en prórroga o tiros desde el punto penal; PP: Partidos perdidos; GF: Goles a favor; GC: Goles en contra; Dif: Diferencia de goles.

Grupo A

Grupo B

Grupo C

Grupo D

Segunda fase

Cuadro general

Cuartos de final

Semifinales

Tercer puesto

Final

Premios y reconocimientos
De acuerdo a la página oficial  de la competición.

Goleador de Oro
El «Goleador de Oro» fue otorgado por la organización al jugador que anotó la mayor cantidad de goles durante el desarrollo del torneo. Aunque tres jugadores empataron con el mismo número de goles, el criterio fue a favor de quien realizó más asistencias y anotó más goles en menos encuentros.

Balón de Oro
El galardón del «Balón de Oro» fue otorgado por la organización al mejor jugador del torneo.

Guante de Oro
El galardón del «Guante de oro» fue otorgado por la organización al mejor portero del evento.

Premio Fair Play
El Premio Fair Play de la FIFA distinguió al equipo con el mejor registro disciplinario de la competición.

Estadísticas

Goleadores
(de acuerdo a la página oficial  de la competición)

Tabla general

Notas

Referencias

Enlaces externos

Copa Mundial de Fútbol Playa FIFA 2015


Virginia Pimenta da Fonseca Serrão Costa (Danbury, 6 de abril de 1999) é uma influenciadora digital, youtuber e empresária brasilo-estadunidense, conhecida por ser uma das personalidades brasileiras mais seguidas no Instagram e TikTok.

Ganhou notoriadade ao participar das gravações do canal rezendeevil e por ser esposa e garota-propaganda do cantor Zé Felipe.  ganhou destaque por produzir conteúdo para a plataforma de vídeos YouTube, atualmente contém mais de 10 milhões de inscritos na plataforma e mais de 1 bilhões de visualizações, tendo sido indicada como influenciadora do ano da América Latina no People Choice Awards em 2022.

Biografia
Virginia nasceu na cidade de Danbury, em 6 de abril de 1999, é filha da brasileira Maria Margareth Pimenta Serrão e do luso-americano Mário Constantino Serrão. Quando tinha 3 anos se mudou para Governador Valadares, cidade natal de sua mãe, onde viveu até os 18 anos.

Com 16 anos, se mudou com sua família para Portugal onde viveu por um ano.A influenciadora com 18 anos se mudou para Londrina. Em 2020, se mudou para Goiânia, onde vive atualmente.

Carreira

Em 2016, aos dezessete anos, Virginia começou a gravar seus primeiros vídeos no YouTube. No seu terceiro vídeo, em que apresentou sua playlist de funk, alcançou mais de 100 mil inscritos no canal. No ano seguinte, aos 18,  a youtuber retornou ao Brasil, e virou DJ, e chegou a tocar em algumas festas. Mas a carreira não foi para a frente e ela foi, então, convidada para gravar vídeos com o youtuber Pedro Rezende.

Com a fama que Rezende já tinha, a influenciadora  alcançou mais visibilidade. Os dois também tiveram um relacionamento, o que aumentou todos os números de suas redes sociais, uma vez que participava com frequência de desafios e brincadeiras com ele.

Em 2020 Virgínia terminou e rompeu com Rezende, tendo que pagar uma multa de 2 milhões de reais à agência ADR, por quebra de contrato. No mesmo ano após assumir seu relacionamento com  Zé Felipe virou sua garota-propaganda e dançarina participando de vários videoclipes, divulgando, dançando e fazendo coreografias com as músicas do cantor, a  influenciadora também ganhou mais seguidores e notoriedade.

Em 2021, após descobrir sua gravidez, o engajamento de Virgínia, aumentou ainda mais, tendo sido acusada de engravidar por fama e dinheiro. Com o nascimento de sua filha, seus storys chegaram a bater 10 milhões. No mesmo ano fez participação na música Tranquilita do seu marido Zé Felipe, porém ela revelou que não pretende seguir na carreira de cantora.

Também em 2021, Virgínia abriu três empresas, a agência de publicidade e marketing Talismã Digital, a marca de skin care e produtos de beleza We Pink e a clínica de estética SK Aesthetic, que foi vendida no ano seguinte. Em 2022, a empresária lançou uma coleção de óculos escuros com a By IK e após o engajamento com o nascimento de sua segunda filha, lançou a Maria's Baby by Virginia Fonseca, marca de produtos para bebês, da qual foi acusada de plagiar a marca da Kylie Baby by Kylie Jenner, da empresária Kylie Jenner.

Imagem pública

Fortuna
Segundo a revista Forbes, sua marca faturou em torno de R$ 10 milhões em outubro de 2021, um mês após lançamento. Sua empresa havia vendido mais de 110 mil frascos de perfumes em março de 2023, segundo o jornal O Globo, e atingindo R$ 17 milhões três meses após lançamento. Virginia já declarou que recebe mais de R$ 500 mil por mês, ou seja, R$ 6 milhões por ano. A empresa WePink atingiu o faturamento de R$ 168,5 milhões em 2022.

Maquiagem
Em março de 2023, uma base lançada por Virginia, a We Pink Beauty, foi duramente criticada por propaganda falsa. Durante sua divulgação, ela afirmou que a maquiagem possuía "qualidade de importados" e era "dermomake". "A nossa base cuida da pele, esse é o diferencial", afirmou. Um vídeo gravado pela também influenciadora Karen Bachini revelou que o produto foi registrado na Agência Nacional de Vigilância Sanitária (Anvisa) como grau 1, ou seja, não é capaz de cuidar da pele pois possui uma quantidade mínima de vitamina E, ácido hialurônico e niacinamida, prometidos por Virginia.

O produto foi criticado por deixar a pele seca, dando destaque nas linhas de expressão e poros no nariz, não ser resistente durante testes com água e, em alguns casos, causar vermelhidão. O marketing também foi citado por diversos influenciadores que apontaram uma tentativa de desvalorização de produtos nacionais para promover a marca. O preço inicial de R$ 199, também criticado, foi posteriormente alterado e a base tornou-se um brinde na compra de qualquer perfume.

Após essa controvérsia, diversos outros casos repercutiram nas redes sociais. Virginia foi acusada de promover uma marca que usava nomes e imagens falsas para divulgação, realizar um curso no valor de R$ 930 que não cumpria com sua proposta e cobrar para tirar fotos com fãs, que ela já havia negado anteriormente.

Maternidade
Em abril de 2023, um vídeo de Maria Alice, uma das filhas de Virginia e Zé Felipe repercutiu nas redes sociais. Nele, a filha do casal "foge" do colo da mãe para ficar com sua babá durante vacinação. O caso tornou-se um dos principais assuntos do Twitter e foi comentado por diversos internautas, inclusive o jornalista Evaristo Costa, que escreveu "mãe é quem cria".

O marido de Fonseca, Zé gravou um vídeo em resposta usando palavras de baixo calão contra o jornalista, que se desculpou pela publicação. O vídeo fez com que diversos outras controvérsias fossem relembradas, incluindo uma campanha publicitária com a outra bebê do casal com apenas 7 dias, fim da amamentação, uso de babás durante viagem aos Estados Unidos, entre outras.

Posteriormente, Zé Felipe publicou um rap em suas redes sociais atacando novamente  Evaristo. A canção, segundo o próprio cantor, foi feita rapidamente e recebeu recepção negativa. Em resposta, o jornalista publicou canções notórias, incluindo Eminem, 50 Cent e Jay Z, em sua rede social.

Vida pessoal
Fonseca é brasilo-estadunidense de ascendência portuguesa, ela revelou que não sabe falar nada de inglês e nunca voltou a morar em seu país natal, depois de ter se mudado para o Brasil.

Namorou o youtuber Rezende, de 2018 a 2020.

Em julho de 2020, Virgínia assumiu namoro com o cantor Zé Felipe. Em novembro do mesmo, o cantor e a influenciadora ficaram noivos. Em março de 2021, eles se casaram em uma cerimônia intima em casa, com a participação de amigos e Leonardo, pai de Zé.

Em outubro do mesmo ano, a influenciadora revelou que estava grávida de seu primeiro filho, com Zé Felipe. Em 30 de maio de 2021, nasceu Maria Alice. Em março de 2022, Virginia anunciou que estava grávida do segundo filho, também com o cantor. Em 22 de outubro de 2022, nasceu Maria Flor.

Filmografia

Televisão

Internet

Videoclipes

Teatro

Prêmios e indicações

Ligações externas

Naturais de Danbury (Connecticut)
Brasileiros de ascendência portuguesa
Influenciadores digitais do Brasil
Youtubers do Brasil
Youtubers dos Estados Unidos
Tiktokers do Brasil
Norte-americanos de ascendência portuguesa
Norte-americanos de ascendência brasileira
Pessoas com dupla nacionalidade
Brasileiros nascidos no exterior

Virginia Fonseca


Fredrik Hasselquist (3 January 1722 – 9 February 1752) was a Swedish traveller and naturalist.

Hasselquist was born at Törnevalla, which is two kilometers east of Linghem, Östergötland. He studied under Carl Linnaeus at Uppsala University and became one of the "Apostles of Linnaeus". On account of the frequently expressed regrets of Carl Linnaeus at the lack of information regarding the natural history of the Levant, Hasselquist resolved to undertake a journey to that country. With a sufficient subscription having been obtained to defray expenses, he reached Smyrna towards the end of 1749.

He visited parts of Asia Minor, Egypt, Cyprus and the Land of Palestine, making large natural history collections, but his constitution, naturally weak, gave way under the fatigues of travel, and he died near Smyrna on his way home.

His collections reached home in safety, and five years after his death his notes were published by Linnaeus under the title Iter Palæstinum, Eller Resa til Heliga Landet, Förrättad Ifrån år 1749 til 1752, which was translated into French and German in 1762 and into English in 1766 (as Voyages and Travels in the Levant, in the Years 1749, 50, 51, 52).

He was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences in 1750.

Hasselquist is commemorated in the scientific name of a species of lizard, Ptyodactylus hasselquistii.

Sources

References

External links
"Hasselquists, Fredric"; "Linnæus, Carl" (1757). Iter Palæstinum, Eller, Resa til Heliga Landet, Förrättad Infrån år 1749 til 1752. Stockholm: Lars Salvius. 620 pp.
"Hasselquist, Frederick"; "Linnæus, Charles" (1766).  Voyages and Travels in the Levant in the Years 1749, 50, 51, 52: Containing Observations in Natural History, Physick, Agriculture, and Commerce, Particularly on the Holy Land, and the Natural History of the Scriptures  London: L. Davis and C. Reymers. 456 pp.
Bodenheimer FS (1952). "Frederic Hasselquist in Palestine, 1751". Israel Exploration Journal 2 (1): 6-14.

1722 births
1752 deaths
People from Linköping Municipality
Swedish biologists
Swedish naturalists
Swedish explorers
Uppsala University alumni
Members of the Royal Swedish Academy of Sciences
Age of Liberty people
Natural history of Palestine (region)

Fredrik Hasselqvist


An Bromus leptoclados in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Bromus leptoclados in nahilalakip ha genus nga Bromus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Bromus

Bromus leptoclados


بدء الإحاضة  هي الدورة الشهرية الأولى لدى الإناث، ويٌعد الحدث الأهم الذي يدل على بداية البلوغ وخصوبة الأنثى. يختلف سن بدء الإحاضة من منطقة إلى أخرى، يبدأ وسطياً في سن الثاني عشر.

يتأثر توقيت الحيض بالعوامل الجينية والبيئية وخاصةً العوامل الغذائية. انخفض متوسط سن بدء الحيض خلال القرن الماضي. ومن الصعب جدًا تقدير متوسط العمر العالمي بدقة فهو يختلف اختلافًا كبيرًا حسب المنطقة الجغرافية والعرق وخصائص أخرى. لكن تشير بعض التقديرات إلى أن متوسط العمر في جميع أنحاء العالم هو 14 عامًا، ويكون في عمر متأخر في السكان الآسيويين مقارنة بالغرب.

يبلغ متوسط عمر بدء الحيض حوالي 12.5 سنة في الولايات المتحدة  و12.72 في كندا، و12.9 في المملكة المتحدة. وفي دراسة على الفتيات في إسطنبول في تركيا، وُجِد أن متوسط العمر عند بداية الحيض هو 12.74 سنة.

علم وظائف الأعضاء

سن البلوغ
بدء الحيض هو التتويج لسلسلة من العمليات الفسيولوجية والتشريحية للبلوغ:

 الحصول على كتلة جسم كافية (عادة 17٪ دهون في الجسم).
 تثبيط مولد الجرعات العالية من الهرمون المطلق لموجهة الغدد التناسلية في النواة المقوسة في الحصين.
 إفراز هرمون الإستروجين من المبيض استجابة لهرمونات الغدة النخامية.
 خلال فترة تتراوح بين 2 إلى 3 سنوات، يحفز الإستروجين نمو الرحم (بالإضافة إلى زيادة الطول ونمو الثدي وتوسيع الحوض وزيادة الأنسجة الدهنية في مناطق محددة في الجسم).
 يحفز الإستروجين نمو بطانة الرحم والأوعية الدموية بها.
 يمكن أن تؤدي التقلبات في مستويات الهرمون إلى حدوث تغيرات في كفاية إمدادات الدم إلى أجزاء من بطانة الرحم.
 يؤدي موت بعض من أنسجة بطانة الرحم بسبب هذه الهرمونات أو تغيرات إمدادات الدم إلى عملية إسقاط الغشاء الساقط، وهو جزء من البطانة مع تدفق الدم من المهبل.

لا توجد أي إشارة هرمونية محددة معروفة لبدء الحيض. يُعتَقد أن بدء الإحاضة كحدث منفصل هو نتيجة الصدفة النسبية للزيادة التدريجية في بطانة الرحم الناتجة عن الزيادة المتغيرة لهرمون الإستروجين.

يتكون الحيض أو السائل المتدفق من مزيج من الدم الجديد والمتخثر مع نسيج بطانة الرحم. غالبًا ما تكون كمية الحيض الأول ضئيلة جدًا ولمدة قصيرة جدًا. ومثل أي حيض آخر قد يكون الأول مصحوبًا بآلام في البطن.

علاقة بدء الحيض بالخصوبة
في معظم الفتيات لا يعني الحيض حدوث الإباضة. إذ تكون حوالي 80٪ من الدورات بلا إباضة في السنة الأولى بعد الحيض، و50٪ في السنة الثالثة و10٪ في السنة السادسة. عادةً ما يشار للتبويض عن طريق فترات متوقعة ومتناسقة بين كل حيض وآخر، ومدة متوقعة وثابتة للتدفق، وأعراض أيضًا مثل الثقل أو التقلصات. يتطلب استمرار الإباضة محتوى دهون في الجسم لا يقل عن 22٪. المصطلح الأنثروبولوجي لهذه الحالة من الخصوبة المحتملة هو الصلاحية للزواج.

لا تتبع كل الفتيات نموذجًا واحدًا، فقد يحدث التبويض عند بعض الفتيات حتى قبل الحيض الأول. وعلى الرغم من أنه غير محتمل، لكن من الممكن أن تصبح فتاة لم تبدأ الحيض بعد حاملًا. يتعارض هذا مع الافتراض السائد على نطاق واسع بأن المرأة لا تستطيع الحمل حتى بعد الحيض.

البداية
عندما تبدأ الإحاضة فهذا يؤكد أن الفتاة لديها نمو تدريجي في الرحم بسبب الإستروجين خاصة بطانة الرحم، وأن المسلك من الرحم عبر عنق الرحم إلى المهبل مفتوح.

في حالات نادرة جدًا قد يبدأ الحيض في سن مبكرة بشكل غير عادي ليسبق النهود (نمو الثدي) وغيرها من علامات البلوغ. ويُطلق عليه بدء إحاضة مبكر، لكن يجب التحقق من الأسباب الأخرى للنزيف واستبعادها. في هذه الحالة عادةً ما يكون النمو طبيعيًا ونادرًا ما تكون أولى مظاهر البلوغ المبكر.

عندما يتأخر بدء الإحاضة لأكثر من ثلاث سنوات بعد النهود، أو ما بعد 16 سنة من العمر، يُشار إلى هذا التأخير باسم انقطاع الطمث الأولي أو ضَهَى أوَّلي.

التوقيت

الأمراض المزمنة
يمكن لبعض الأمراض الجهازية أو المزمنة أن تؤخر بدء الإحاضة، مثل حساسيّة القمح غير المُشخَّصة وغير المُعالَجة، والربو، والسكري من النوع الأول، والتليف الكيسي، والأمراض الالتهابية، وغيرها. في بعض الحالات لأن الاختبارات البيوكيميائية ليست دائما تمييزية، لا يتم تحديد الأمراض الكامنة وتصنف الفتاة على أنها تأخر النمو البنيوي. قد يكون قصر القامة وتأخر الزيادة في الطول والوزن أو تأخر الحيض المظاهر السريرية الوحيدة للداء البطني، في غياب أي أعراض أخرى.

تأثير الإجهاد والبيئة الاجتماعية
تؤثر بعض العوامل البيئية غير المفهومة في توقيت البلوغ، مثل: العوامل الاجتماعية والنفسية. قد لاقت تقريبًا كل الأبحاث التي درست هذه التأثيرات اهتمامًا من الفتيات، ويرجع ذلك جزئيًا إلى أن بلوغ الإناث يتطلب قدرًا أكبر من الموارد الفسيولوجية، وكذلك بسبب أنّ الحيض علامة واضحة يسهل دراسة بلوغ الأنثى، على عكس الذّكور. دُرِست ظاهرة بدء الإحاضة بالتحديد في معظم هذه الدّراسات؛ لأنّها افترضت على أنّها الوكيل الذي يصلح لدراسة عمليّة النّضوج. بالمقارنة مع تأثير العوامل الوراثيّة، والاجتماعيّة، والتّغذية، والصّحّة العامّة ذات التأثير القليل؛ فهي قد تغيّر موعد أول حيض لأشهر فقط، وليس لسنوات. العائلة هي الجزء الأكثر أهمية المؤثر في نفسيّة الطفل.

أُبلِغ عن ارتباط بعض جوانب بنية ووظيفة الأسرة بتقديم موعد بدء الإحاضة:* العرق غير الأبيض.

 تسمّم الحمل، والطفلة في الرحم.
 الوزن المنخفض عند الولادة؛ أي أقل من 2.5 كغ.
 الطفل وحيد في الرحم؛ أي عدم وجود توأم.
 لم تكن الرضاعة طبيعية.
 التعرض للتدخين.
 عدم استقرار العلاقات الأسرية.
 حدوث السمنة وعدم الحركة في مرحلة الطفولة.

التغييرات في متوسط العمر
كانت هناك بعض الدراسات المنهجية لتوقيت بدء الإحاضة قبل النصف الأخير من القرن العشرين. استندت معظم التقديرات الأقدم إلى ملاحظة مجموعة سكانية صغيرة لا تمثل أكبر عدد من السكان، لذا فهي عرضة للخطأ. تتفق معظم المصادر على أن متوسط العمر لدى الفتيات في المجتمعات الحديثة قد انخفض. في الفترة من القرن السادس إلى القرن الخامس عشر في أوروبا، وصلت معظم النساء في المتوسط إلى حوالي 14 عامًا أو بين سن 12 و15 عامًا. توصلت دراسة أجريت في عام 2011 إلى أن كل زيادة 1 كجم/م2 في مؤشر كتلة الجسم في الطفولة (BMI) يمكن أن يؤدي إلى زيادة نسبة حدوث بدء الإحاضة المبكر بنسبة 6.5٪ (قبل سن 12 عامًا).

يبدأ أقل من 10٪ من الفتيات في الولايات المتحدة الحيض قبل عمر 11 سنة، بينما يبدأ 90٪ من جميع الفتيات بعمر 13.75 سنة، مع متوسط عمر 12.43 سنة.

الثقافة
يعتبر الحيض ظاهرة ثقافية وعلمية حيث أن العديد من المجتمعات لها طقوس محددة ومعايير ثقافية مرتبطة بها. في العديد من الثقافات، أول حيض هو علامة تشير إلى الانتقال إلى مرحلة ما بعد الحيض من فتاة صغيرة إلى شابة.

الاحتفالات

في بعض الثقافات، يتم الاحتفال لإظهار انتقال الفتاة إلى مرحلة الأنوثة. في المغرب يكون جميع أفراد أسرتها مدعوين وتمطر الفتاة بالمال والهدايا.

في اليابان، تحتفل الأسرة أحيانًا بتناول الأرز والفاصوليا الحمراء (sekihan). كما تحتفل بعض الطوائف الهندية أيضًا.

انظر أيضًا
بكارة رتقاء

مراجع

العمر والخاصية الجنسية
بلوغ
جهاز الغدد الصماء عند الإناث
دورة شهرية
طب الأطفال
علم الأحياء النمائي
مراحل النماء

بدء الإحاضة


Averøy er eyjasveitarfélag í Mæri og Raumsdalur í Noregi. Fjöldi íbúa í sveitarfélaginu er 5.826  (2022).

Bæjarhúsið og bæjarstjórnin eru staðsett í þorpinu Bruhagen á aðaleyjunni Averøya. Í Bruhagen er einnig stærsta verslunarmiðstöð sveitarfélagsins.  Sveitarfélögin innihalda einnig þéttbýlið Kårvåg, Bremsnes og Langøy.

Sveitarfélagið samanstendur af nokkrum stórum og minni eyjum og liggur út að Noregshafi og er að öðru leyti umkringt fjarðaörmum. Í austri er sveitarfélagið Kristjánssund, í suðaustri er sveitarfélagið Gjemnes og í suðvestur er sveitarfélagið Hustadvika.  Atlanterhavsveien er meginlandstengingin til suðurs, til Hustadvika sveitarfélagsins. Vegurinn er lagður yfir nokkrar eyjar og brýr og hefur verið nefndur bygging aldarinnar í Noregi.

Sveitarfélög í Mæri og Raumsdal

Averøy (sveitarfélag)