Louvre Müzesi (Fransızca: Musée du Louvre), dünyanın en büyük sanat müzesidir. Fransa'nın başkenti Paris'te, Louvre Sarayı'na kurulmuştur. Şehrin içinden geçen Sen Nehri'nin kıyısında yer alır. Tarih öncesi çağlardan, 21. yüzyıla kadar uzanan, oldukça geniş bir koleksiyon yelpazesi vardır. Yaklaşık 35.000 kadar tarihî sanat eseri, 72.735 metrekarelik bir alanda sergilenmektedir. 2017 yılında, 8,1 milyon ziyaretçi oranıyla dünyanın en çok ziyaret edilen sanat müzesi seçilmiştir.

Sadece içeriğiyle değil, içine kurulmuş olduğu tarihî yapıyla da oldukça önem taşıyan müzenin binası; 12. yüzyılın sonları ile 13. yüzyılın başları arasında dönemin kralı II. Philippe tarafından kale olarak yaptırılmış fakat şehrin hızla gelişip kale sınırlarını aşması sonucunda yapı savunma özelliğini kaybettiği için 1546 yılında I. François'nın emriyle Fransız krallarının resmî konutu olarak kullanılması adına saraya çevrilmiştir. Bugün müzenin bodrum katında hâlâ kalenin kalıntılarından izler görülebilir. Defalarca genişletme çalışmaları geçirdikten sonra nihayetinde 1682 yılında XIV. Louis'nin Versay Sarayı'na taşınma kararı vermesiyle beraber Louvre, aralarında Yunan ve Roma medeniyetlerinden kalma önemli eserlerin de bulunduğu kraliyet koleksiyonunun sergilenmeye başladığı, müze olmayan ama aynı işlevi gören bir yer hâline gelmiştir. Bu bağlamda yaklaşık 10 yıl kadar kullanıldıktan sonra 1692 yılında kraliyet adına kurulmuş olan edebiyat ve heykeltıraşlık okulları buraya taşınmış ve 100 yıl boyunca burada eğitime devam etmişlerdir. Fransız Devrimi sırasında kurulan ulusal meclis, Louvre'un Fransız sanatının eserlerinin sergilendiği bir müze olarak kullanılması gerekliliğine karar verdiği için tekrar müzeye çevrilmiştir.

10 Ağustos 1793 tarihinde, 537 parçadan oluşan ve çoğu kraliyet ailesi ile kiliseye ait olan bir resim koleksiyonu ile açılan müze, binanın bu amaca yönelik inşa edilmemiş olmasından dolayı mimari açıdan sıkıntılar yaşamış ve 1796-1801 yılları arasında kapalı kalmıştır. Napolyon Bonapart devrinde içerik açısından iyice zenginleştirilen müze bir dönem Musée Napoléon (Napolyon Müzesi) olarak da adlandırılmış fakat Fransız ordusunun işgal ettiği yerlerden çekilmesi sonucunda yurt dışından etik olmayan yollarla kaçırılan bu eserler asıl sahiplerine iade edilmiştir. Yine de XVIII. Louis, X. Charles ve İkinci Fransız İmparatorluğu devirlerinde büyümesini sürdüren müzenin koleksiyonuna 20.000 yeni eser ilave edilmiştir. Üçüncü Fransız Cumhuriyeti döneminde de satın almalar ve yapılan bağışlar yoluyla içerik sayısı artış göstermiştir. Bugün müzenin sahip olduğu tüm sanat koleksiyonu sekiz ayrı başlığa göre ayrılmış durumdadır ve bu düzene göre sergilenmeye devam etmektedir.

Tarihçe
Louvre, on üçüncü yüzyıl başlarında (1204), Philippe Augustie tarafından ilk şekliyle inşa ettirilmiştir. Adını İngilizcede kuvvet, güç anlamına gelen "Lower" kelimesinden alan saray, daha sonra 14. yüzyılda kraliyet merkezi olmuştur. On beşinci yüzyılda  Loire'nin kıyısına taşınınca Louvre bakımsız kalmış ve 1564'te sarayın Tuileries bölümünün yapımına başlanmış fakat III. Napolyon zamanında tamamlanabilmiştir. 1793'te müze hâline gelen saray, 1871'de büyük bir yangın geçirmiştir. Yapılan tamirat ve değişikliklerle zamanımıza kadar gelen bina 1932'de son şeklini almıştır. 2021 yılında Fransa Cumhurbaşkanlığı'nın aldığı kararla 228 yıl sonra müze yönetimine ilk defa bir kadın, Laurence Des Cars getirilmiştir.

İçerisinde bulunan sanat koleksiyonları, yenileriyle birleştirilerek büyük bir sanat müzesi hâline getirildi.

Müze yöneticileri

 1802–1815: Dominique Vivant Denon (1747–1825)
 1816–1841: Auguste de Forbin (1777–1841)
 1841–1848: Alphonse de Cailleux (1787–1876)
 1848–1849: Philippe-Auguste Jeanron (1805–1877)
 1850–1852: Émilien de Nieuwerkerke (1811–1891)
 1870–1874: Frédéric Villot (1809–1875)
 1874–1879: Frédéric Reiset (1815–1891)
 1879–1881: Henry Barbet de Jouy (1812–1896)
 1881–1887: Louis de Ronchaud (1816–1887)
 1887–1904: Albert Kaempfen (1826–1907)
 1904–1911: Théophile Homolle (1848–1925)
 1911–1913: Eugène Pujalet (1868–1916)
 1913–1919: Henry Marcel (1854–1926)
 1919–1926: Jean Balluet d'Estournelles de Constant (1861–1949)
 1926–1939: Henri Verne (1880–1949)
 1940–1944: Jacques Jaujard (1895–1967)
 1945–1957: Georges Salles (1889–1966)
 1957–1960: Edmond Sidet
 1960–1962: Henri Seyrig (1895–1973)
 1962–1968: Jean Chatelain (1916–1994)
 1968–1972: André Parrot (1901–1980)
 1975–1977: Emmanuel Jacquin de Margerie (1924–1991)
 1977–1986: Hubert Landais (1921–2006)
 1986–1987: Michel Delignat-Lavaud (1948)
 1987–1994: Michel Laclotte (1929)
 1994–2001: Pierre Rosenberg (1936)
 2001–2013: Henri Loyrette (1952)
 2013-günümüz: Jean-Luc Martinez (1964)

Bölümleri

Louvre Müzesi; yedi bölümden meydana gelmektedir. Her bölümün başında yetkili ve sorumlu kişiler vardır. Bunlar da müze müdürüne bağlıdır. Resim, heykel, doğu sanatları, Mısır sanatları, Yunan sanatları, sanat eserleri, desen gibi dallara ayrılan kısımlardan meydana gelmektedir. Doğu sanatları bölümünde; heykel, Akat uygarlıklarından eserler mevcuttur. Mısır sanatları kısmı ise Mısır'dan getirilen ve Kahire Fransız Enstitüsü tarafından yapılan araştırmalarda ortaya çıkan, uygarlık örneklerinin tanınması bakımından önemlidir.

Yunan sanatları bölümünde; MÖ 2000 yılı ile MS 3. yüzyıl sanatlarına ve çinilerine rastlanmaktadır.
Sanat eserleri bölümünde, Orta Çağ'dan günümüze kadar gelen süsleme sanatı örnekleri; resim bölümünde, Orta Çağ Fransız ve Avrupa resim koleksiyonları vardır. Fragonard, Rembrandt, Rubens, Titian, Poussin ve David gibi sanatçıların eserlerinin görülebileceği Louvre Müzesi'nde, Winged Victory of Samothrace ve Venus de Milo gibi çok iyi bilinen heykel koleksiyonları da bulunmaktadır. Ayrıca Heykel Bölümü, 19. yüzyıl Fransız sanatının zamanımıza kadarki önemli eserlerini de bulundurmaktadır. Baron Edmond de Rothschild'ın 40.000'den fazla oyma resim, yaklaşık 3000 çizim ve 500 resimli kitap içeren koleksiyonu 1935'te Louvre'a verilmiştir. Bunların yanı sıra Louvre'da arkeolojik, mimari ve tarihsel sergilere de yer verilmektedir.

Müzenin çok zengin kütüphanesi, konferans salonu ve eğitim bölümü, eserlerin incelendiği ve yenilendiği laboratuvar ile sanat tarihi ve müzecilik konusunda eğitim yapan Louvre Müze Okulu da önemli kısımlarındandır.

Koleksiyon
8 farklı bölümden oluşan Louvre Müzesi koleksiyonu, sadece  35.000'i teşhire sunulan 380.000'den fazla sanat eserine ev sahipliği yapmaktadır.

Mısır eserleri

Bu bölümde; Nil Nehri ve çevresinden çıkartılmış, tarihî geçmişi günümüzden 4.000 yıl öncesine kadar dayanan yaklaşık 50.000 kadar el işçiliği eser bulunmakla beraber, bunların sadece belirli bir kısmı sergilenebilmektedir. Dünyanın en büyük Mısır temalı koleksiyonunu oluşturan bu eserler arasında Antik Mısır, Orta Krallık, Yeni Krallık, Ptolemaios Krallığı, Roma İmparatorluğu ve Bizans döneminden kalma parçalar bulunmaktadır.

Müzenin bu alanda sahip olduğu koleksiyonun bir kısmı kraliyet ailesine ait olsa da, Napolyon'un 1798'de düzenlediği seferler sonrasında zapt edilerek Fransa'ya getirilen parçalarla beraber daha da genişlemiştir. Bu seferlerde Napolyon'a eşlik eden Dominique Vivant Denon ise bir dönem müzenin yöneticiliğini üstlenmiştir. Jean-François Champollion Rosetta Taşı'nı Fransızcaya çevirdikten sonra dönemin kralı X. Charles, müzede diğer eserlerden ayrı olacak şekilde bir bölüm kurulmasını emretmiş ve böylelikle bugünkü koleksiyonun temelleri atılmıştır. Champollion ayrıca kraldan Edmé-Antoine Durand, Henry Salt ve Bernardino Drovet'in sahip olduğu yaklaşık 7.000 parçalık kişisel koleksiyonların da satın alınarak bu bölüme dâhil edilmesini rica etmiştir. Mısır'ın başkenti Kahire'de Kahire Mısır Müzesi'ni kuran Auguste Mariette, daha sonraları Memfis'te yapılan kazı çalışmaları sırasında bulunan diğer önemli eser ve buluntuları etik olmayan bir şekilde Fransa'ya yollamış; böylelikle Louvre Müzesi'nin Mısır koleksiyonunun büyüme süreci devam etmiştir.

20 kadar odada muhafaza edilen ve sergilenen bu eserler yalnızca el işçiliği heykel vb. sanatsal ürünleri değil; aynı zamanda papirüslere yazılmış belgeler, mumyalar, kıyafetler, mücevher eşyaları, müzik aletleri, silahlar ve oyunları içermektedir. Orta Krallık sanatı, altından yapılma heykel ve büstlerle meşhurken; Yeni Krallık dönemine ait eserler ağır ve kasvetli bir hava taşımaktadır. Yine de tanrıça Neftis ve Hathor'un kireç taşından yapılma heykelleri, çağın zenginliğinden izler taşımaktadır.

Yakın Doğu eserleri

Yakın Doğu eserleri koleksiyonu; müzenin, 1881'e tarihlenen, ikinci en yeni bölümüdür. İslamiyetin yayılmasından önceki döneme ait eserlerin sergilendiği bu bölüm; Levant, Mezopotamya (Irak) ve Pers (İran) olmak üzere coğrafi bölgelere dayalı üç farklı kategoriye ayrılmıştır. 1843 yılında Paul-Émile Botta tarafından ilgili bölgelere yapılan keşif ziyaretleri ve II. Sargon'un sarayının bulunmasıyla beraber, bu bölümdeki içeriklerin sayısı hızla çoğalmaya başlamıştır.

Sümer medeniyetinden birçok eserin sergilendiği koleksiyonda, Lagaş prensinin Zagros Dağları'nda barbar kavimlere karşı kazandığı zaferin anısına Agade şehrinin kralı tarafından MÖ 2450 yılında diktirilen bir yazılı anıt da bulunmaktadır. 1901 yılında keşfedilen, 2,25 metre boyutuna ulaşan ve Hammurabi Kanunları'nın yazılı olduğu başka bir çivi yazması da yine bu bölümde yer alır. Ayrıca 2005 yılında düzenlenen bir Antik Pers sergisi için, aralarında Persepolis kazılarında bulunan nadir eserlerin de bulunduğu birtakım nesne de British Museum tarafından Louvre'a ödünç verilmiştir.

Yunan, Etrüsk ve Roma eserleri

Bu bölümdeki eserler; tarihleri Cilalı Taş Devri'nden MS 6. yüzyıla kadar uzanan süreçte, Akdeniz havzasındaki medeniyetlerden kalma parçalardan oluşmaktadır. Müzenin en eski koleksiyonlarından birisini oluşturan bu eserler, I. François döneminden beri toplanmakta ve zaman zaman yenileri eklenmektedir. Başlangıçta sadece Venus de Milo gibi mermer heykellerden oluşan koleksiyona Napolyon Savaşları sırasında birçok önemli eser ve heykel dâhil edildiyse de bunlar Napolyon Bonapart'ın 1815 yılında tahttan inmesinin ardından getirildikleri yerlere geri gönderilmiştir. 19. yüzyıla gelindiğinde Fransa Millî Kütüphanesi'nin ve Durand'ın kişisel koleksiyonunun da dâhil edilmesiyle sergiler büyümeye devam etmiştir.

MÖ 4. yüzyıldan sonra sanatta insan formunu ve biçimini resmetme, işleme ve tasvir etme anlayışı yükselişe geçmiştir. Louvre Müzesi de; bünyesinde barındırdığı Venus de Milo ve Semadirek Kanatlı Zaferi gibi eserlerle hâlen dünyanın en büyük Helenistik dönem koleksiyonlarından birine sahip bir müzedir. Galerie Campana ise binlerce örneğinin arasından sıyrılıp öne çıkan, Antik Yunan çömlekçiliğinin en bilindik ürünlerindendir. Yine müze dâhilindeki Agrippa ve Annius Verus portrelerinin de dâhil olduğu Roma dönemi portreciliği, bu türün önde gelen temsilcilerindendir.

İslami sanat eserleri

İslami sanat eserleri koleksiyonu; 13 farklı ülkeden, 3 ayrı başlıkta toplanmıştır ve müzenin en yeni kısmıdır. 5000 kadar seramik, ahşap, cam, metal, fildişi gibi çeşitli materyallerden yapılma eser ve 1000 kadar da çanak-çömlek kalıntısından oluşan koleksiyon, 2003 yılına kadar dekoratif sanatlar bölümünün bir parçasıydı. Koleksiyon; Endülüs, Memlük ve İran olmak üzere dönemsel olarak üç parçaya ayrılmıştır. Bu bölümdeki en önemli eser, Firdevsî'nin Şehnâme'sinin üç sayfalık bir kısmıdır.

Heykeller

Başlangıçta sarayın antika bölümünün bir parçası olan heykel koleksiyonu, Louvre müze olmadan önce kralın kişisel sarayıyken de âdeta bir heykel deposunu andırmaktaydı. Fakat 1824 yılına kadar Louvre'da sadece antik dönem heykelleri sergilenmiştir çünkü kraliyet koleksiyonunun büyük bir kısmı Versay Sarayı'nda korunmakta, burada ise sadece 100 kadar eser bulunmaktaydı. 1847 yılında bölümün başına Léon Laborde'un geçmesiyle beraber Orta Çağ bölümü de genişlemeye başlamış; bu büyüme 1986 yılına kadar devam etmiştir. Bu yıldan sonra, Louvre müzesinin heykel koleksiyonu yerli ve yabancı eserler olmak üzere ikiye bölünmüş; 1850 kadar Fransız sanatına ait eser Richelieu kanadında yani Orsay Müzesi'nde, geri kalan yabancı parçalar ise Denon kanadında yani Louvre'da sergilenmeye başlanmıştır. Güncel olan heykel bölümü; Etrüsk, Yunan ve Roma medeniyeti dışında kalan bölgelerden toplanan eserlerden meydana gelmektedir ve Michelangelo'nun Ölmekte Olan Köle ile İsyancı Köle adlı heykelleri, koleksiyonun en değerli parçalarındandır.

Romanesk sanat anlayışına bağlı kalarak 11. yüzyılda yapılmış olan Daniel in the Lions' Den ve 12. yüzyıldan kalma Virgin of Auvergne adlı eserler de koleksiyona dâhil olan önemli parçalardandır. Rönesans akımıyla beraber Fransız heykel sanatı daha ölçülü bir kıvama yoğrulmuş, bu değişimin örnekleri de yine müzede sergilenen Jean Goujon ve Germain Pilon'un eserlerine yansımıştır. Koleksiyonda 17. ve 18. yüzyıllardaki sanat anlayışını en iyi yansıtan eserler ise Gian Lorenzo Bernini'nin Bust of Cardinal Richelieui, Étienne Maurice Falconet'in Woman Bathing ve Amour menaçant adlı çalışmaları ve François and Michel Anguier'in yaptığı dikilitaştır. Neoklasisizm akımına ait en önemli parça Antonio Canova'nın Psyche Revived by Cupid's Kiss adlı eseridir. 18. ve 19. yüzyılların önde gelen temsilcisi ise Fransız sanatçı Alfred Barye'dir.

 Tablolar

Yapım tarihleri 13.-19. yüzyıllar arasında değişen 7.500'den fazla tablonun bulunduğu koleksiyon, 12 yetkili tarafından yönetilmektedir. Bu tabloların üçte ikisi Fransız ressamlara aitken, 1.200'den fazlası da Kuzey Avrupalı sanatçılar tarafından yapılmıştır. I. François ve XIV. Louis'nin kişisel koleksiyonlarının çoğu Raphael, Michelangelo ve Leonardo da Vinci gibi İtalyan ressamların eserlerinden oluşmaktadır. Bununla beraber, Napolyon Bonapart zamanında yadsınamayacak kadar çok resim de çeşitli yollarla saraya kazandırılmıştır.Mignot, pp. 199–201, 272–73, 333–35 Fransız ve Kuzey Avrupalı sanatçıların çalışmaları müzenin Richelieu kanadında, İtalyan ve İspanyol ressamların eserleri ise Denon kanadının birinci katında yer almaktadır.https://www.parisdigest.com/museums/louvre-french-artists.html

1869 yılında Louis La Caze tarafından Louvre Müzesi'ne hediye edilen La Caze Koleksiyonu, bir kişinin Louvre'a yaptığı en büyük bağış olarak tarihe geçmiştir. La Caze, kişisel derlemelerinden 584 tabloyu müzeye vermiş ve böylelikle bugün dahi en önemli parçalardan sayılan Antoine Watteau'nun "Gilles" adlı eseri müzeye katılmıştır. Müzede 2007 yılında La Caze'yi anma ve teşekkür etme amacıyla 1869: Watteau, Chardin... Louvre'a katılıyor; La Caze Koleksiyonu" adı bir sergi düzenlenmiştir. Bugün müzenin bünyesinde barındırdığı birçok tablo, Fransa Müzeler Müdürlüğüne bağlı Fransız Restorasyon ve Araştırma Merkezi tarafından dijital ortama aktarılmıştır.

 Baskılar ve çizimler

Baskı ve çizimler bölümü, kâğıt üzerine işlenmiş olan eserlerin sergilendiği kısımdır. Koleksiyona dâhil olan 8.600 kadar eserin kaynağı, Fransız kraliyet ailesinin özel derlemeleridir. Yaklaşık 1.200 çizim de Fillipo Baldinucci gibi insanların özel koleksiyonlarından satın alma yoluyla toplanmıştır. Resmî olarak 5 Ağustos 1797 tarihinde 415 parçalık bir koleksiyonla, Galerie d'Apollon'''da sergilenmeye açılan bu bölümdeki eserler üç ana başlığa ayrılmıştır. Cabinet du Roi olarak adlandırılan bu koleksiyonun bir kısmı Edmond James de Rothschild'dan satın alınmıştır ve 14.000 parça bakır kaplama tabak, 40.000 baskı, 3.000 çizim ve 5.000 adet resimli kitaptan oluşmaktadır.

 Bezem eşyaları

Başlarda heykellerin sergilendiği alanın bir parçası olan dekoratif sanatlar bölümü; kraliyet ailesi ve kilisenin ortak koleksiyonlarına dayanmaktadır. Orta çağlardan 19. yüzyılın sonlarına kadar uzanan Objet d'art derlemesi de sonradan buraya dâhil edilmiştir.Mignot, pp. 451–54 Yeni yeni büyümeye başlayan bu koleksiyonun en değerli eserleri arasında pietre dure vazolar ve bronzlar yer almaktaydı. İlerleyen yıllarda Durand koleksiyonunun satın alınmasıyla seramik, emaye, vitray çalışmaları da dâhil oldu; yaklaşık 800 parçalık başka bir derleme de Pierre Révoil tarafından hediye edildi. Romantizm akımının başlangıcı, Rönesans ve Orta Çağ eserlerine olan ilgiyi yeniden canlandırdı ve Sauvageot'tan 1500 kadar fayans çalışması satın alındı. 1862 ise Giampietro Campana'nın altın mücevher ve 15.-16. yüzyıllardan kalma İtalyan çinileri koleksiyona dâhil oldu.

Bütün bu çalışmalar Richelieu kanadının birinci katındaki Apollo Salonunda sergilenmektedir ve salonun adını, XIV. Louis tarafından mekândaki boşlukları güneş sistemi temasıyla doldurması için görevlendirilen ressam Charles Le Brun koymuştur. Koleksiyonun Orta Çağ'a ait olan kısmında; XIV. Louis'nin giydiği tacı, V. Charles'ın asası ve 12. yüzyıldan kalma porfir bir vazo gibi önemli eserler bulunmaktadır. Rönesans döneminden ise Giambologna'nın bronz Nessus ve Deianira'sı ve Maximillian'ın Avı adlı gobleni yer alır. Pompadour'un Sevr vazoları ve III. Napolyon'un odası ise bu bölümde dikkat çeken diğer ayrıntılardır.

2000 yılının Eylül ayında müze, Gilbert ve Rose-Marie Chagoury Sergisinin'' açılışını yapmıştır. Bu sergide; Chagoury çifti tarafından satın alınıp kişisel koleksiyonlarına eklenmiş olan, aralarında altın ve gümüş ipliklerle işlenmiş ve deniz tanrılarını tasvir eden, 16. yüzyıldan kalma altı parçalı bir takımın da olduğu goblenler sergilenmektedir.

Uydu müzeler

Lens
2004 yılında Fransız yetkililer artık kullanım kapasitesini aşan Paris'teki Louvre Müzesi için bir uydu müze inşa edilmesine karar verdiler. Başta kurulacak bu yeni müzenin Amiens, Arras, Boulogne-sur-Mer, Calais, Lens veya Valenciennes'e açılması düşünülmüş; yapılan tartışmalar ve görüşmeler sonucunda da en uygun yerin Lens olduğuna hükmedilmiştir. Bu fikirle beraber sadece Louvre'u rahatlatmak değil; aynı zamanda müzenin toplam ziyaretçi sayısını artırıp, Fransa'nın kuzeyindeki şehirlerin ekonomisini canlandırmak amaçlanmıştır. Dönemin başbakanı Jean-Pierre Raffarin Lens'e müze için uygun bir bina yaptırılması için onay vermiş, projeyi çizmesi için de Japon mimarlık firması olan SANAA görevlendirilmiştir. Müze nihayetinde 7 yıllık bir çalışmanın ardından 2012'de açılmış; yetkililer ise 600 kadar eserin sergileneceği müzenin yılda en az 500.000 ziyaretçi çekeceğini dile getirmişlerdir.

Abu Dabi
Dönemin Fransız kültür bakanı Renaud Donnedieu de Vabres ve Abu Dabi şeyhi Halife bin Zayid el-Nehyan arasında imzalanan 30 yıllık bir anlaşma sonucunda kurulması kararlaştırılan Louvre Abu Dabi Müzesi, 8 Kasım 2017 yılında ziyaretçilerine kapılarını açmıştır. Saadiyat Adası'nda yaklaşık 24.000 metrekare alan üzerine planlanmış  olan müzenin projesi Fransız mimar Jean Nouvel tarafından çizilmiş ve bir mühendislik firması olan Buro Happold önderliğinde inşa edilmiştir. Bulunduğu mekanın özellikleriyle bir uyum içerisinde olması planlandığı için müze binasının çatısı, vahadaki bir hurma ağacının yaprakları arasından geçip yere ulaşan güneş ışınlarını tasvir edecek şekilde dizayn edilmiş metalik gövdeyle kaplanmıştır. Bu proje; kültürel bir anlaşma olmasının yanı sıra ticari şartlar da taşıdığı için birçok sanatsever, sanatçı ve devlet insanının tepkisini çekmiştir. İki hükûmet arasında 832.000.000 €'luk bir bedelde anlaşmaya varılmış; Fransa hükûmeti onar yıllık periyotlarla Abu Dabi'ye sayıları 200-300 arasında değişen sanat eserini yollamayı ve 15 yıl boyunca her yıl birer geçici sergi düzenlenmesini sağlamayı kabul etmiştir. Ayrıca bu müzeye sadece Louvre'dan değil; Pompidou Merkezi'nden ve Guimet, Rodin, Orsay, Versay müzelerinden içerik gönderilmesi kararlaştırılmıştır.

İran
2016 yılında Fransa ve İran hükûmetleri arasında yapılan bir anlaşma sonucunda kurulması planlanan müzenin, 2018'in Mart ayında Tahran'da açılışı gerçekleştirilmiş; Paris'teki Louvre Müzesi'nden gelen onlarca eser burada gösterime sunulmuştur. Açılışa Louvre'dan iki kıdemli yönetici katılmış; Antik Mısır, Mezopotamya ve İran medeniyetlerine ait nesnelerin yanı sıra Fransız kraliyetine ait eşyaların da teşhir edildiği sergiyi gezmişlerdir. İran Ulusal Müzesi'ni inşa eden Fransız mimar André Godard'dan sonra iki ülke arasındaki en büyük kültürel anlaşma ise bu proje olmuştur.

Tartışmalar

Fotoğraf çekme yasağı
Louvre Müzesi'nin politikaları gereği kamusal alana ait eski eserleri fotoğraflama yasağı tartışmalara yol açmıştır. 2005 yılında alınan ve uygulanmaya başlanan bu karar, ziyaretçiler ve sanat yorumcuları tarafından, ulusal müzelerin kültürel ve kamusal misyonuna aykırı ve yasa dışı olduğu gerekçesiyle kınanmıştır. Müze ise bu yasağı; fotoğraf makineleri ve telefon flaşlarının fotoğrafı çekilen eserlerin dokusuna zarar vererek, zaman içinde yıpranmalara ve bütünlüğünde bozulmalara meydan verdiğini öne sürerek savunmuştur. Ancak insanlar bu yasağın, müzeye ait hediyelik eşya dükkanlarından kartpostal vb. fotoğrafların satın alınmasına bir teşvik olduğunu düşünerek yönetimi protesto etmişler; çıkan olaylar sonucunda da yasak kısmen kaldırılmış ve sadece flaşsız fotoğraf çekmeye izin verilmiştir.

Louvre-Total ortaklığı
Fransız menşeili iki kurum olan Louvre Müzesi ve petrol şirketi Total, yıllardır süregelen bir ortaklık içindeydi. Fakat 2017 yılında başkent Paris'te düzenlenen küresel çaptaki iklim değişikliği konferansında alınan kararlarla, Total'in uyguladığı ve sürdürdüğü eylemler birbirine ters düşmekteydi. Bu sebepten dolayı birtakım çevreci sivil toplum örgütü bir araya gelerek; Total'in dünya iklimini olumsuz etkileyen çalışmalarda bulunduğu ve bunları azaltmak yerine ısrarla çoğalttığı gerekçesiyle protesto gösterileri düzenledi. 2016 yılında şehrin içinden geçen Sen Nehri'nin aşırı yağışlar sonucunda taşıp, müzeyi su basması ve akabinde Louvre'un kapılarını bir süre ziyaretçilere kapatmak zorunda kalması da bu protestoları haklı kılan olaylardan bir tanesi olmuştur. Henüz ortaklığı bitirmek için kesin bir adım atılmamış olmakla beraber, eylem kampanyalarını düzenleyen aktivistler; "Louvre'un etik şartnamesinin tütün ve alkol sanayisinden bağış alınmasını yasakladığına dikkat çekerek, benzer ilkelerin fosil yakıt sanayi için de uygulanması gerektiğini savunmaktadırlar.

Galeri

Ayrıca bakınız
 En çok ziyaret edilen sanat müzeleri listesi

Dış bağlantılar
Louvre Müzesi resmî sitesi

Kaynakça

Louvre Müzesi


O Grupo Angeloni é a 2ª maior rede de supermercados de Santa Catarina e está rankeado entre os 50 maiores grupos varejistas do Brasil. O grupo tem uma gama de negócios que inclui supermercados, farmácias e postos de combustíveis, e é responsável pelas marcas online de e-commerce: Angeloni Eletro, Angeloni Super e Divvino. A Rede Angeloni está entre as 20 maiores empresas de Santa Catarina e entre os 10 supermercados com maior força de marca do país, de acordo com o ranking anual da Revista Exame de 2022, além de ser a 5ª maior rede de supermercados da região Sul.

Com 34 lojas de varejo, 26 farmácias, 9 postos de gasolina e 1 centro de distribuição de mercadorias, espalhados por Santa Catarina e Paraná, tem presença também no online por meio dos e-commerces. O Angeloni conta com uma equipe de mais de 8,200 funcionários e possui também marcas próprias como A\CASA, A\BABY, Dona Helena e a Fiambreria, que estão localizadas dentro dos supermercados.

História
O Angeloni foi fundado em 1958 pelos irmãos Antenor e Arnaldo Angeloni, como uma pequena fiambreria, na cidade de Criciúma, no sul de Santa Catarina. Mas foi no ano de 1969 que abriu sua primeira loja na cidade de Rincão, SC, a 30 km de Criciúma. Três anos depois, em 1972, em Criciúma, o Grupo inaugurou seu segundo supermercado.

A inflação alta da época e a baixa concorrência no segmento resultaram num retorno rápido do investimento e a possibilidade de crescimento significativo do negócio a cada ano. Entre 1972 e 1978, as cidades Catarinenses de Laguna, Tubarão e Criciúma tiveram novos Supermercados Angeloni, com cada novo empreendimento sendo inaugurado a cada dois anos. Em 1983, a empresa chegou na cidade de Florianópolis, em Santa Catarina, cidade que até o final dos anos 2000 ganharia três Supermercados da Rede.

Em 2002, o Angeloni expandiu suas fronteiras e inaugurou a primeira unidade fora do estado de Santa Catarina. O novo Supermercado Angeloni na cidade de Curitiba, no Paraná, foi símbolo importante do início da nova trajetória. E ao longo de todos esses anos, os princípios de responsabilidade social, comprometimento, qualidade, variedade e conforto proporcionados aos consumidores se consolidaram como os norteadores das estratégias instituídas pelos irmãos Angeloni e por todos que passaram a integrar o Grupo.

Empresa 100% familiar, o Angeloni há mais de seis décadas segue sua trajetória de expansão, desbravando novos mercados e fortalecendo o seu conceito de bem servir e respeito aos consumidores.

Marcando presença em mais de 20 cidades do Sul do Brasil, o grupo conquistou mais de 45 prêmios e tem atualmente mais de 70 unidades, entre Supermercados, Farmácias e Postos de Combustível, além do E-Commerce de Supermercado (Angeloni Super), do E-Commerce de Eletrodomésticos e Eletrônicos (Angeloni Eletro) e ainda um E-Commerce de Vinhos e Cervejas (Divvino), que entregam em todo o país. E, desde abril de 2022, somos um Marketplace In no qual empresas de fora vendem dentro do nosso site. O Grupo Angeloni segue tendo ainda muito o que conquistar e expandir no mercado de varejo brasileiro.

Bandeiras e marcas próprias

Lojas Físicas

 Supermercados Angeloni: lojas que oferecem cerca de 18 mil itens, dos setores de bazar, bebidas, frios, laticínios, carnes, hortifrutigranjeiros, higiene, limpeza, mercearia e produção (confeitaria, padaria e lanchonete).
 Supercenters Angeloni: disponibilizam até 35 mil itens variados em uma loja com o conceito de one stop shop, incluindo serviços como praça de alimentação, banco, mercado, farmácia, chaveiro, lotérica, floricultura, lavanderia, etc, e posto de gasolina.
 Farmácias Angeloni: proporcionam medicamentos de procedência garantida, farmacêuticos de plantão, medicamentos genéricos, perfumaria importada, acessórios para bebês e muito mais.
 Postos de Combustível Angeloni: trabalham com tecnologia de última geração, pureza dos combustíveis testada periodicamente, procedência e qualidade garantidas, além de atendimento personalizado.
 Super A Atacadista: atacadista da Rede Angeloni, sediado em Blumenau.

Lojas online

 Angeloni Super: E-Commerce de varejo de Alimentos e Bebidas (Adega, Carnes, Bomboniere, Molhos, Congelados e outros), itens para Casa e Pessoal (Higiene, Acessórios de Informática, Automotivo e Pet Shop entre muitas outras opções),  Nutrição Especial (Sem Glúten, Sem Lactose e Vegano), Conteúdo Especial (Produtos Orgânicos, Momento Café e Receitas) e Especial (Super Ofertas, Importados e Novidades).
 Angeloni Eletro: E-Commerce de Eletrodomésticos e Eletrônicos diversificados (Brinquedos, Cama, Mesa & Banho, Celular & Smartphone, Decoração, Eletroportáteis, Ferramentas, Lavanderia & Organização, Lazer, Moda Casa e muito mais) produtos no Outlet e Cupons de Descontos.
 Divvino: E-Commerce de Vinhos, Cervejas, Destilados, Produtos Gourmet, Acessórios, Kits e o ClubeD, programa de sócios com Vantagens Exclusivas.

Marcas próprias

 A\Casa: marca de decoração e enxoval de casa, cheia de estilo e originalidade, com produtos exclusivos.
 A\Baby: marca exclusiva Angeloni de enxoval e decoração para o quarto do bebê, com produtos de alta qualidade, essenciais e com muito charme e elegância.
 Dona Helena: marca de produtos alimentícios, como azeitonas, aspargos, arroz, polvilho, etc.
 Fiambreria dos Supermercados Angeloni: estação de frios e carnes frias com produtos distribuídos com exclusividade. A marca remete ao empreendimento original dos irmãos Angeloni, que começou com uma fiambreria.

Linha do tempo
Alguns momentos importantes na expansão do Grupo Angeloni:

 1958 - Friamberia de Criciúma, SC, é inaugurada pelos irmãos Angeloni.
 1959 - Primeira loja de autoatendimento de Santa Catarina é inaugurada em Criciúma.
 1969 - Primeiro Supermercado Angeloni é inaugurado em Rincão, SC.
 1970 - Lançamento da marca própria de produtos Angeloni.
 1972 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Criciúma, SC.
 1974 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Laguna, SC.
 1976 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Tubarão, SC.
 1978 - Segundo Supermercado Angeloni é inaugurado em Criciúma, SC. E início da produção da marca própria.
 1983 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Florianópolis, SC.
 1987 e 1989 - Dois novos Supermercados Angeloni são inaugurados em Florianópolis. Um deles é o primeiro hipermercado de Santa Catarina. Informatização de todo o processo operacional da Rede.
 1992 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Blumenau, SC.
 1997 - Primeira Farmácia Angeloni é inaugurada em Blumenau, SC.
 1998 - Novas Farmácias Angeloni são inauguradas nas cidades de Blumenau e Florianópolis, SC.
 1999 - Lançamento do E-Commerce de Angeloni Super.
 2002 - Farmácia e Supermercado Angeloni são inaugurados pela primeira vez fora de Santa Catarina, na cidade de Curitiba, no estado do Paraná.
 2006 - Início de funcionamento do Centro de Distribuição, localizado em Porto Belo, SC, com processo operacional totalmente automatizado.
 2008 - Comemoração de cinquenta anos do Grupo Angeloni.
 2010 - Segunda tentativa do grupo Wal Mart comprara  a rede.
 2013 - Supermercado Angeloni é inaugurado em Maringá, PR.
 2021 - Supermercado e Farmácia Angeloni são inaugurados em Londrina, PR.

Programas sociais

Ação ONG´s Animais
Programa Angeloni de doação de ração e produtos para pets a ONGs animais do estado de Santa Catarina. Todos os meses, são separados produtos como ração, ossinhos, areia de gato e outros, que sofreram alguma avaria mas ainda próprios para consumo e destinados para entidades e ONGs que se dedicam ao bem-estar e direito dos animais. A ação tem como objetivo social ajudar as instituições que trabalham em busca de alternativas para acolher e proteger o grande número de animais abandonados no Brasil.

Angeloni Cidadania
Com o objetivo de promover a inclusão social, a cidadania e incentivar a população a ter um estilo de vida mais saudável, o projeto oferece à comunidade serviços gratuitos, como corte de cabelo, orientação sobre documentos, feira de troca de objetos, aferição da pressão arterial, testes de glicemia e consultas de saúde bucal, dicas de alimentação saudável, oficinas de culinária e informações sobre o meio ambiente, além de apresentações artísticas, espaço infantil e muito mais. Os eventos acontecem sempre aos sábados, durante o dia inteiro, em diversas cidades, nas lojas de Florianópolis, Joinville, Tubarão, Criciúma, Brusque, Balneário Camboriú, Itajaí, Blumenau, Lages, Araranguá e Jaraguá do Sul. Tendo atendido nos dois primeiros anos aproximadamente 146 mil pessoas (62 mil em 2016 e mais de 85 mil em 2017).

Angeloni Preserva
Iniciativas e investimentos que visam aprimorar a preservação do meio ambiente, o desempenho ambiental e o consumo consciente, tanto da Rede, como de seus clientes.

Natal Super Feliz Angeloni
A Rede Angeloni promove desde 2002 a campanha de solidariedade "Natal Super Feliz". Desde o início, já foram cerca de 46 mil as crianças carentes beneficiadas, recebendo roupas, calçados e brinquedos. A iniciativa propõe que clientes de todas as cidades onde a rede está presente, nos estados de Santa Catarina e no Paraná, sejam parceiras para proporcionar um natal mais alegre para cada uma dessas crianças.

Sr. Desconto
Nesse programa, clientes acima de 60 anos, e sócios do Clube Angeloni, recebem 10% de desconto na compra de medicamentos nas Farmácias da Rede, todos os dias, e 5% de desconto nas terças-feiras nas compras nos Supermercados da Rede, com exceção dos produtos de Eletro.

Troco da Bondade
A campanha "Troco da Bondade" busca estimular os clientes a doarem seu troco para uma instituição de caridade, ficando registrado no cupom fiscal o valor e o nome da instituição. O Angeloni ainda acrescenta 5% do que foi depositado e repassa o valor total das doações feitas em cada loja da Rede para uma entidade assistencial previamente escolhida. O projeto reúne milhares de contribuições singelas, que, juntas, fazem uma grande diferença na vida de muitas pessoas.

Bazar do Idoso
O Angeloni promove o Bazar do Idoso anualmente, em diferentes cidades, com o objetivo de ajudar instituições beneficentes o valor total apurado na venda de uma variedade de produtos, com pequenas avarias, mas que não comprometem a sua função. Só no ano de 2022, o Angeloni repassou o valor de R $ 35.172,00 à Casa São José, da cidade de Jaraguá do Sul/SC.

Programas internos

CAED - Centro Angeloni de Educação e Desenvolvimento
O programa tem como objetivo proporcionar treinamento técnico e comportamental para todos os funcionários, durante as horas de trabalho, facilitando o desenvolvimento e aprendizado da equipe.

Programas de contratação de profissionais da terceira idade, de pessoas com deficiência e do Jovem Aprendiz
O intuito desses programas vai além da inclusão social, garantindo a troca de conhecimento e experiências essenciais entre as equipes, e promovendo uma cultura de empatia e constante desenvolvimento para todo o Grupo Angeloni.

Prêmios
O Grupo Angeloni vem se destacando nas premiações voltadas para o segmento ao longo dos últimos anos. Sendo eleito 17 vezes "Supermercado do Ano/Prêmio Mérito Acats Exposuper", da Associação Catarinense de Supermercados (Acats), o Grupo foi 26 vezes como a mais lembrada no setor de supermercados no prêmio "Top of Mind" Santa Catarina. Alguns dos prêmios recebidos nos últimos anos foram:

 2022 - recebeu pela 26ª vez consecutiva a premiação Top Of Mind Santa Catarina, uma parceria com Instituto MAPA, como a marca mais lembrada em Santa Catarina, na categoria de Supermercados.

 2021 - 3º lugar no prêmio Reclame Aqui na categoria "Supermercados e Atacados Online", a maior premiação de atendimento do Brasil.

 2018 - Além do prêmio Top Of Mind Santa Catarina (24ª vez consecutiva), o grupo Angeloni recebeu o prêmio Mérito ACATS de Supermercado mais admirado pelos consumidores do Planalto Serrano (Regional).

 2017 - Recebeu o prêmio Top Of Mind Santa Catarina como a marca mais lembrada em Santa Catarina, na categoria Supermercados, pela 23ª vez. E o prêmio Mérito ACATS em 4 categorias, como o Supermercado mais admirado pelos consumidores do estado.

 2016 - Foi a 22ª vez consecutiva que recebeu o prêmio Top Of Mind Santa Catarina como a marca mais lembrada de Supermercados. Recebeu também o prêmio Mérito ACATS em 4 categorias: Supermercado mais admirado pelos consumidores do estado de Santa Catarina, da cidade de Florianópolis, e ainda o de Supermercado mais admirado pelos consumidores do Planalto Serrano e Vale do Itajaí, estes últimos na categoria regional. Ficou em 12º no ranking ABRAS/Superhiper em parceria com a Nielsen. E também ficou entre as 100 Melhores Empresas em Cidadania Corporativa, de acordo com o Grupo Gestão RH em parceria Revista Você S/A | FIA – Época| GPTW.

 2015 - Recebeu o prêmio Mérito ACATS em 4 categorias como Supermercado mais admirado pelos consumidores em Santa Catarina (estadual), Florianópolis e Planalto Serrano (regional). Ganhou também o prêmio LIDE Varejo, em Gestão de Pessoas. Ficou entre as 100 Melhores Empresas em Cidadania Corporativa, de acordo com o Grupo Gestão RH em parceria com Revista Exame e Você S/A – Época| GPTW. Além de ter ficado dentre as "150 Melhores Empresas em Práticas de Gestão de Pessoas" no mesmo prêmio.

 2014 - recebeu o prêmio de Melhores Empresas para Trabalhar no Varejo, pelo Great Place to Work, além do prêmio de Melhores Empresas para Trabalhar em Santa Catarina na mesma premiação, em parceria com a Revista Amanhã. Levou também o prêmio ÍMPAR (Índice de Marcas de Preferência e Afinidade Regional), do Grupo RIC em parceria com IBOPE Inteligência, pelo 7º ano consecutivo. Nesse mesmo ano, ganhou na categoria de Sustentabilidade o prêmio LIDE de Varejo. E recebeu o prêmio Mérito ACATS em 4 categorias – Supermercado mais admirado em Santa Catarina (estadual) e Florianópolis, Norte e Vale do Itajaí (regional). Levou também na premiação Melhores Empresas em Cidadania Corporativa pela Editora Gestão e RH.
 2013 - recebeu os prêmios de Melhores Empresas para Trabalhar no Brasil, e Melhores Empresas para Trabalhar em Santa Catarina do Great Place to Work em parceria com Revista Amanhã. Além de ter rankeando entre as 150 Melhores Empresas em Práticas e Gestão de Pessoas, de acordo com a Revista Gestão RH.

Referências

Grupo Angeloni


Mohammed bin Salman Al Saud (arapski: محمد بن سلمان آل سعود, romanizirano: Muḥammad bin Salmān Āl Su'ūd; Rijad, 31. kolovoza 1985.) - prijestolonasljednik i premijer Saudijske Arabije. Također obnaša dužnost predsjednika Vijeća za ekonomska i razvojna pitanja i predsjednika Vijeća za politička i sigurnosna pitanja. U lipnju 2017., kralj Salman smijenio je svog nećaka Muhammada bin Nayefa s položaja prijestolonasljednika i na njegovo mjesto imenovao svog sina Mohammeda bin Salmana. U rujnu 2022., kralj Salman imenovao ga je premijerom Saudijske Arabije.

Bin Salman vlada autoritarnim režimom. U Saudijskoj Arabiji ne postoje demokratske institucije, a elementi represije su još uvijek vidljivi. Aktivisti za ljudska prava, aktivistice za ženska prava, novinari, bivši dužnosnici i disidenti sustavno su potisnuti taktikama koje uključuju mučenje, zatvaranje i ubojstva, a za bin Salman se kaže da koristi skupinu ubojica poznatih kao Odred Tigrova za izvođenje izvansudskih ubojstava. Osobno je bio povezan s ubojstvom Jamala Khashoggija, kolumnista Washington Posta koji je kritizirao saudijsku vladu, no on je zanijekao umiješanost u ubojstvo.

Bin Salman je stajao iza saudijske kampanje bombardiranja u Jemenu, koja je pogoršala tamošnju humanitarnu krizu i glad. Njegova vlada nadzirala je obračun s feministicama. Također je bio uključen u eskalaciju diplomatske krize u Kataru, pritvaranje libanonskog premijera Saada Haririja, početak diplomatske prepirke s Kanadom, uhićenje članova saudijske kraljevske obitelji u studenom 2017. i navodnu hakiranje telefona protiv predsjednika Amazona Jeffa Bezosa.

Bin Salman je promovirao reforme u nastojanju, da rebrendira imidž svog režima na međunarodnoj razini i unutar Kraljevine. To uključuje propise kojima se ograničavaju ovlasti vjerske policije, ukidanje zabrane vožnje automobila ženama u lipnju 2018. i slabljenje sustava muškog skrbništva u kolovozu 2019. Ostala kulturna događanja pod njegovom vladavinom uključuju prve saudijske javne koncerte pjevačica, prvi saudijski sportski stadion koji prima žene, povećana prisutnost žena u radnoj snazi, te otvaranje zemlje za međunarodne turiste uvođenjem sustava e-viza, koji omogućuje podnošenje zahtjeva za inozemne vize i njihovo izdavanje putem interneta. Program Saudi Vision 2030 ima za cilj reformirati gospodarstvo zemlje kroz ulaganja u nenaftne sektore, uključujući tehnologiju i turizam.

Izvori

Saudijski političari
Ministri obrane

Mohammed bin Salman


Chevallier ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite.
Er liegt nördlich des Kraters Shuckburgh, östlich von Atlas und südwestlich des Lacus Temporis.
Sein Inneres ist, von dem großen Nebenkrater Chevallier B abgesehen, weitgehend eben. Der Kraterwall ist sehr stark erodiert.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Astronomen und Kleriker Temple Chevallier offiziell benannt.

Weblinks

 Chevallier auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Chevallier (Mondkrater)


El cucarachero culibarrado o saltapared carrizalero (en México) (Cistothorus stellaris) es una especie de ave paseriforme de la familia Troglodytidae perteneciente al género Cistothorus; hasta el año 2021 era considerada una subespecie del cucarachero sabanero Cistothorus platensis. Nidifica en el noreste y migra hacia el sureste de América del Norte en los inviernos boreales.

Distribución y hábitat
Nidifica desde el sur de Canadá (este de Saskatchewan, centro de Manitoba, sur de Ontario y sur de Quebec) hacia el sur en los Estados Unidos hasta el norte de Kentucky, este de Pennsylvania y Nueva York; en los inviernos no reproductivos desde el este de Estados Unidos (Virginia) hacia el sur a través de los estados costeros hasta Texas y noreste de México (al sur hasta la costa del Golfo en Veracruz).

Nidifica entre juncos y pastizales altos en praderas húmedas, pajonales, cultivos abandonados, márgenes altas de lagunas y pantanos y humedales costeros. Generalmente evita terrenos con cobertura vegetal dispersa, baja o abierta, áreas inundadas o humedales dominados por totoras (Typha).

Durante los inviernos, después de la migración, pueden ser encontrados en una variedad de hábitats donde haya disponibilidad de insectos, como sabanas de pinos, praderas secas o húmedas, humedales y ciénagas.

Sistemática

Descripción original
La especie C. stellaris fue descrita por primera vez por el ornitólogo alemán Johann Friedrich Naumann en 1823 bajo el nombre científico Troglodytes stellaris; su localidad tipo es: «Carolina, Estados Unidos».

Etimología
El nombre genérico masculino «Cistothorus» es una combinación de las palabras del griego «kistos» que significa 'matorral', y «thouros» que significa 'saltando', 'corriendo'; y el nombre de la especie «stellaris» en latín moderno significa 'estrellado', 'con estrellas'.

Taxonomía
La presente especie, migratoria dentro de América del Norte, ya era considerada como especie separada por algunos autores anteriores y tradicionalmente como una subespecie de Cistothorus platensis, cuyas numerosas subespecies son residentes, por otros autores y clasificaciones; los estudios filogenéticos de Robbins & Nyári (2014) corroboraron la separación, que fue reconocida en las Propuestas N° 820 al Comité de Clasificación de Sudamérica (SACC) y 2021-C-3 al Comité de Clasificación de Norte y Mesoamérica (N&MACC). Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Cistothorus stellaris en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Cistothorus stellaris en xeno-canto.

stellaris
Aves de América del Norte
Taxones descritos por Johann Friedrich Naumann
Animales descritos en 1823

Cistothorus stellaris


Dan Constantin Jipa (n. 20 decembrie 1935, București; d. 28 septembrie 2020, București) este un geolog român, membru corespondent al Academiei Române din 2014.

Legături extrne

 Membrii Academiei Române din 1866 până în prezent – J

Nașteri în 1935
Geologi români
Membri corespondenți ai Academiei Române

Dan Constantin Jipa


"බෙබෝ" යන සුරතල් නාමයෙන් හඳුන්වන කරීනා කපූර් කලා පවුලක උපත ලැබුවාය. ඇයගේ පියා "රන්දීර් කපූර්", මව "බබිතා" සහ වැඩිමහල් සොහොයුරිය වන "කරිෂ්මා කපූර්" යන සියල්ලෝම රංගන ශිල්පීහු වෙති. මේ හේතුවෙන් ඇය කුඩා කළ සිටම මාධ්‍ය ඇසට අසුවිය. කෙසේ වෙතත් ඇයගේ කුළුඳුල් රංගනය 2007 වර්ෂයේදී "රෙෆ්‍යුජී" (Refugee)  වෙනුවෙන් කළ රංගනය වු අතර ඒ සඳහා ඇය "හොඳම නවක නිළිය" ලෙස "ෆිල්ම් ෆෙයාර්" සම්මානය දිනා ගත්තාය. ඇය රංගනයෙන් දායක වූ  "කභි කුෂි කභි ගම්" (Kabhi Khushi Kabhie Gham) චිත්‍රපටය 2001 වර්ෂයේ විදේශයන්හිදී අති සාර්ථක ලෙස ලාභ ලබන්නට විය. මෙය ඇය ඒ වනතෙක් ලැබු හොඳම වාණිජ ජයග්‍රහණයයි.

ඇය 2002 සහ 2003 වර්ෂවල ඒකාකාරී චරිත පමණක් රඟපාන බව කියමින් සමහරු දොස් නැගූ නිසා ඉන්පසු අවධානය දිනා ගත හැකි චරිත තෝරා ගැනීමට කරීනා පෙළඹුණාය. මේ හේතුවෙන් ඇය 2004 සිට 2006 දක්වා කාලය තුළ එක් එක් චරිත වලට බහුශ්‍රැත බවක් පෙන්වූ බව විචාරකයන්ගේ මතයයි. ඇය විසින් 2004 දී "චමේලී" (Chameli) හි රඟපෑ ගණිකාවකගේ චරිතය ඇගේ සිනමා දිවියේ සන්ධිස්ථානයකි. මේ වෙනුවෙන් ඇය "විශේෂ රංගනය සඳහා" වූ ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය දිනාගත්තාය. ඇය 2004 දී "දේව්" (Dev) සහ 2006 දී "ඕම්කාරා" (Omkara) යන චිත්‍රපට වල ඇගේ විචාරාත්මක රංගනය වෙනුවෙන් ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන උළෙලේදී "හොඳම නිළි ය සඳහා වූ විචාර සම්මානය" දිනා ගත්තාය.

ඇය 2007 වසරේදී ඉම්ට්යාස් අලි විසින් අධ්‍යක්ෂනය කල "ජබ් වි මෙට්" (Jab We Met) යන උපහාසාත්මක ආදර කතාව වෙනුවෙන් "හොඳම නිළිය" සඳහා වන ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය දිනා ගත්තාය. ඇගේ චිත්‍රපට වල බොක්ස් ඔෆීස් ආදායම වාර්තා එකිනෙකට බොහෝ වෙනස්කමක් දැක්වූවද, හින්දි සිනමා කර්මාන්තය තුල ප්‍රභල ස්ථානයක් දිනා ගැනීමට ඇය සමත් විය. ඇගේ පෞද්ගලික ජීවිතයද මාධ්‍යන්ගේ දැඩි අවධානයට ලක් වී ඇත. ඇය සහ ඇගේ පෙම්වතා වන සයිෆ් අලී ඛාන් පිළිබඳව තොරතුරු බහුල වශයෙන් පුවත්පත් වල දක්නට ලැබේ.

නිළියන්

කරීනා කපූර්


حكيم بن حزام بن خويلد بن أسد بن عبد العزى (65 ق هـ - 558م /54 هـ - 674م) صحابي جليل، وهو ابن أخي خديجة بنت خويلد أم المؤمنين. مولده بمكة المكرمة، شهد حرب الفجار، وكان صديقا مقرباً للنبي محمد قبل البعثة وبعدها، وقد تاجرا معاً في سوق حباشة في الجاهلية.

عمر طويلا، قيل عاش نحو 120 سنة. وكان من سادات قريش في الجاهلية والإسلام، تاجراً بلدانيًا عالما بالنسب. أسلم يوم فتح مكة، وفيه الحديث يومئذ: (من دخل دار أبي سفيان فهو آمن، ومن دخل دار حكيم بن حزام فهو آمن). له في كتب الحديث 40 حديثا. توفي بالمدينة المنورة.

قال الذهبي: . وقال محمد بن عمر الواقدي: .

النسب
حَكِيم بن حِزَام بن خويلد بن أسد بن عبد العزى بن قصي بن كلاب بن مرة بن كعب بن لؤي بن غالب بن فهر بن مالك بن النضر (قريش) بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن إلياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.
أمه: أم حَكِيم بنت زُهَير بن الحارث بن أسد بن عبد العُزَّى بن قُصَيّ.

إسلامه
اسلم عام الفتح وقال عنه الرسول (إن بمكة لأربعة نفر أربأ بهم عن الشرك، وأرغب لهم في الإسلام : عتاب بن أسيد، وجبير بن مطعم، وحكيم بن حزام، وسهيل بن عمرو).وغزا حنينا والطائف، بعد غزوة حنين سأل حكيم بن حزام رسول الله من الغنائم فأعطاه، ثم سأله فأعطاه، حتى بلغ ما أخذه مائة بعير، وكان يومئذ حديث عهد بالإسلام، فقال له النبي : «يا حكيم، إن هذه الأموال حلوة خضرة، فمن أخذها بسخاوة نفس بورك له فيها، ومن أخذها بإشراف نفس لم يبارك له فيها، وكان كالذي يأكل ولا يشبع واليد العليا خير من اليد السفلى»
فلما سمع حكيم بن حزام ذلك من النبي قال : (واللهِ يا رسول الله، والذي بعثك بالحق لا أسأل أحدا بعدك شيئا، ولا آخذ من أحد شيئا بعدك حتى أفارق الدنيا)
وبر حكيم بقسمه أصدق البر، ففي عهد أبي بكر دعاه الصديق أكثر من مرة لأخذ عطاء من بيت مال المسلمين فأبى أن يأخذه، ولما آلت الخلافة إلى الفاروق دعاه مرة ثانية إلى أخذ عطاء فأبى أن يأخذه، فقام عمر في الناس
وقال : (أشهدكم يا معشر المسلمين، أني أدعو حكيما إلى أخذ عطائه فيأبى)
وظل حكيم كذلك لم يأخذ من أحد شيئا حتى فارق الحياة

مات سنه اربع وخمسين من الهجرة في مكة وقيل أنه عاش 120 سنة ستون في الجاهلية وستون في الإسلام

ولد حكيم في جوف الكعبة ، وعاش مئة وعشرين سنة.

دخلت امه مع طائفه من صويحباتها إلى جوف الكعبة للتفرج عليها وكانت الكعبة المشرفه يومئذ مفتوحه لمناسبه من المناسبات وكانت وقتها حاملاً به ففاجئها المخاض وهي في داخل الكعبة فلم تستطيع مغادرتها .... فجئ لها بقطعه من الجلد فوضعت مولودها عليه وكان هذا هو ميلاد حكيم بن حزام بن خويلد
وحكيم بن حزام هو ابن أخو ام المؤمنين السيده خديجه بنت خويلد رضى الله عنها
نشأ حكيم بن حزام في اسره عريقه النسب عريضة الجاه واسعة الثراء وكان إلى ذلك عاقلاً شريفاً فاضلاً فجعله القوم سيدهم واسندوا اليه منصب الرفادة والرفادة هي اعانة المحتاجين والمنقطعين من الحجاج فكان يخرج من ماله الخاص ما يرفد به المنقطعين من حجاج بيت الله الحرام في الجاهلية

وقد كان حكيم صديقاً حميماُ لرسول الله  قبل البعثة فهو وان كان اكبرسناً من النبى الكريم  بخمس سنوات الا انه كان يألفه ويأنس به ويرتاح إلى صحبته ومجالسته وكان رسول الله  يبادله وداً بود وصداقه بصداقه ثم جاءت آصرة النسب فوثقت ما بينهما من علاقه وذلك حين تزوج النبى  من عمته السيده خديجه بنت خويلد رضى الله عنها
ففى الليلة التي سبقت فتح مكة قال عليه الصلاة والسلام لاصحابه ان بمكة لاربعة نفر اربأ بهم من الشرك وارغب لهم في الإسلام ... فقيل : ومن هم يا رسول الله
قال  : عتاب بن أسيد وجبير بن مطعم وحكيم بن حزام وسهيل بن عمرو
وحين دخل رسول الله  مكة فاتحاً ابى الا ان يُكرم حكيم بن حزام فأمر مناديه ان ينادى : من شهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له وان محمداً عبده ورسوله فهو آمن ..ومن جلس عند الكعبة فوضع سلاحه فهو آمن ... ومن اغلق عليه بابه فهو آمن ... ومن دخل دار ابى سفيان فهو آمن .. ومن دخل دار حكيم بن حزام فهو آمن.( دار حكيم بن حزام في اسفل مكة ودار ابى سفيان في اعلاها )

قال البخاري في تاريخه : عاش ستين سنة في الجاهلية، وستين في الإسلام .

إسلامه : أسلم يوم الفتح، وحسن إسلامه، وغزا حنيناً والطائف .

حدث عنه ابنه هشام بن حكيم، وهو صحابي مثل أبيه .
وكان ابنه هذا صليباً مهيباً، كان يأمر بالمعروف، وينهى عن المنكر، فكان عمر رضي الله عنه إذا رأى مُنكراً قال : أمّا ما عِشتُ أنا وهشام بن حكيم، فلا يكون هذا .

قال الإمام الذهبي : وكان حكيم علامة بالنسب فقيه النفس كبير الشأن .

من مناقبه : قال حكيم بن حزام رضي الله عنه : كان محمد  أحب الناس إلي في الجاهلية، فلما نبئ وهاجر، شهد حكيم الموسم كافراً، فوجد حلة لذي يزن تباع، فاشتراها بخمسين دينارا، ليهديها إلى رسول الله، فقدم بها عليه المدينة، فأراده على قبضها هدية، فأبى . قال : إنا لا نقبل من المشركين شيئا، ولكن إن شئت بالثمن . قال حكيم : فأعطيته حين أبى علي الهدية، يعني بالثمن .
فلبسها، فرأيتها عليه على المنبر، فلم أر شيئا أحسن منه يومئذ فيها، ثم أعطاها أسامة، فرآها حكيم على أسامة، فقال : يا أسامة أتلبس حلة ذي يزن ؟ قال : نعم ! والله لأنا خير منه، ولأبي خير من أبيه .

قال حكيم بن حزام رضي الله عنه : يا رسول الله أرأيت أشياء كنت أتحنث بها في الجاهلية من صدقة أو عتاقة وصلة رحم، فهل فيها من أجر ؟ فقال النبي  : أسلمت على ما سلف من خير . رواه البخاري ومسلم .
وفي رواية لمسلم : قلت : فو الله لا أدع شيئا صنعته في الجاهلية إلا فعلت في الإسلام مثله . وكان أعتق في الجاهلية مائة رقبة وحمل على مائة بعير، ثم أعتق في الإسلام مائة رقبة وحمل على مائة بعير .

قال مصعب بن عثمان سمعتهم يقولون : لم يدخل دار الندوة للرأي أحد حتى بلغ أربعين سنة إلا حكيم بن حزام فإنه دخل للرأي وهو ابن خمس عشرة .
وهذا يدلّ على رجاحة عقله رضي الله عنه .

في السينما والتلفزيون
 2008: مسلسل قمر بني هاشم، وقام بتجسيد دور حكيم بن حزام الممثل محمد العبادي.

المراجع

أشخاص من شبه الجزيرة العربية
بنو أسد بن عبد العزى
صحابة
عرب في القرن 7
محدثو الصحابة
مواليد في مكة

حكيم بن حزام


La Coupe des Pays-Bas de football 1957-1958, nommée la KNVB beker, est la  édition de la Coupe des Pays-Bas.

Finale
La finale se joue le 26 juin 1958 au stade olympique d'Amsterdam. Le Sparta Rotterdam bat Volendam 4 à 3 et remporte son premier titre.

Notes et références

1957-1958
Pays-Bas
1957 aux Pays-Bas
1958 aux Pays-Bas


Born Under a Bad Sign (Nacido bajo una mala señal en español) es el segundo disco de blues de Albert King publicado en 1967. Se convirtió en "uno de los más populares e influyentes álbumes de blues de fines de la década de 1960" y ha sido reconocido con el Premio del Salón de la Fama de los Grammy, el Salón de la Fama del Blues, y la revista Rolling Stone.

Antecedentes

Born Under a Bad Sign fue el segundo disco de Albert King pero el primero con la discográfica Stax Records. Se compone de sencillos editados por King y grabados entre marzo de 1966 y junio de 1967, con pistas adicionales de estudio. Como acompañamiento a King, que cantaba y tocaba la guitarra principal, estaba la banda de sesión de Stax, Booker T. & the M.G.'s, además de los The Memphis Horns.

Estilo e influencia

El lanzamiento de Born Under a Bad Sign en 1967 "cambiaría el rostro de la música estadounidense, modernizando el blues". "Fue el punto divisorio del blues moderno, el punto en el que la música fue rescatada de caer en la oscuridad". Parte del éxito del álbum fue atribuido a Booker T. and the MGs que "dieron a su blues un sonido elegante y conmovedor, dándole a King un atractivo cruce". Cuatro de las canciones del álbum se convirtieron en clásicos modernos del blues: "Born under a bad sign", "Oh pretty woman", "The hunter", y "Crosscut saw" (a pesar de ser una canción antigua, King le dio un nuevo tratamiento). Junto con "Personal manager" y "Laundromat blues", "formaron la base misma de la identidad musical y el legado de Albert King".

El trabajo de Albert King en la guitarra de este álbum "influyó directamente en las legiones de guitarristas que estudiaron sus sutilezas y matices" y fue "profundamente influyente, no solo en el blues sino que también en el rock & roll". Jimi Hendrix, Eric Clapton, y Stevie Ray Vaughan han reconocido la influencia de King; de hecho, algunos de sus solos de guitarra son aproximaciones cercanas a los que se encuentran en "Born Under a Bad Sign".

Premios y reconocimientos

En 1985, "Born Under a Bad Sign" fue incluido en el Salón de la Fama del Blues en la categoría de "Grabaciones Clásicas de Blues". Recibió un Premio Grammy Salón de la Fama en 1999 y en 2003 el disco fue ubicado en el puesto 499 en la lista de los 500 Mejores Álbumes de Todos los Tiempos de la revista Rolling Stone. La reedición del 2002 de Stax Records recibió el 2003 un Blues Music Award al "Álbum Histórico de Blues del Año".

Lista de canciones

Álbum original
Lado 1

Lado 2

Reediciones

En 1998 Sundazed Records reeditó el álbum con dos bonus tracks adicionales, "Funk-Shun" y "Overall Junction", ambos escritos por Albert King. Esta edición ampliada también incluye notas de Deanie Parker y una nueva anotación del crítico de música Bill Dahl. Nunca fue editado en disco compacto y está disponible solo en LP.

Referencias

Álbumes en inglés
Álbumes de Estados Unidos de 1967
Álbumes excluidos de la lista de los 500 mejores álbumes de todos los tiempos según Rolling Stone

Born Under a Bad Sign


NGC 6597 je eliptična galaktika u zviježđu Zmaju.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6597
  Auke Slotegraaf: NGC 6597 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6550 - 6599

6597

NGC 6597


Formidabilele Magisăbii (engleză Mighty Magiswords) este un serial de animație american de comedie și fantezie creat de Kyle Carrozza pentru Cartoon Network Video ca primul serial online al canalului. Serialul a început inițial ca o serie de scurtmetraje făcute în mod special pentru site-ul Cartoon Network Video, astfel aceasta fiind prima serie originală online Cartoon Network. Scurtmetrajele au avut premiera oficială online pe 6 mai 2015, pe lângă care și videoclipurile interactive puse pe aplicația Cartoon Network Anything.

Pe 13 iunie 2016 s-a confirmat că Formidabilele Magisăbii a fost ales sub forma unui serial întreg de televiziune, a cărui premieră a fost pe 29 septembrie 2016 pe Cartoon Network. Un sneak peek al episodului "Mushroom Menace" s-a difuzat pe 5 septembrie 2016 înainte de premiera oficială.

În România, scurt-metrajele au avut premiera pe 25 ianuarie 2017, iar serialul întreg a început pe 6 martie 2017 pe canalul Cartoon Network.

Premisă
Serialul ne vorbește despre Prohyas și Vambre, o echipă frate-soră de "Războinici de închiriat" (en. "Warriors for Hire") care pornesc în aventuri hilare și căutări nebunești în jurul orașului Rhyboflaven pentru a găsi și colecta săbii magice, cunoscute ca magisăbii.

Producție
Serialul este creat de Kyle Carrozza, un animator, actor, muzician și scenarist care în mod curent scrie cântece pentru The FuMP iar în trecut a fost creatorul, scenaristul și actorul pentru scurt-metrajul "MooBeard: The Cow Pirate", ce face parte din seria Random! Cartoons a lui Nickelodeon. Personajele au fost create de Kyle pe vremea când era la liceu în 1996 și au fost trimise la Cartoon Network în 2005-2006 sub numele "Legendary Warriors for Hire" (română "Războinici legendari de închiriat") și mai apoi la Mondo Media în 2007-2008 ca "Dungeons and Dayjobs". Cartoon Network l-a ales ulterior în 2013. Mare parte din serial este făcut in-house la Cartoon Network Studios de vreme ce producția de mijloc de peste mări are loc la studioul malaezian Inspidea.

Personaje

Personaje principale
 Prohyas - Luptătorul Prohyas e convins că e cel mai macho, cel mai bărbat spadasin din toate timpurile. Din fericire, nu e cazul. Deși acțiunea și aventura înseamnă totul pentru Prohyas, el rămâne un neîndemânatic în mărime naturală.
 Vambre - Vambre are impresia că e surioara mai disciplinată și mai serioasă, ceea ce nu e cazul. La fel ca Prohyas, și ei îi place să adune Magisăbii și e obsedată de cărțile cu Veronica Victorious.
 Grup - Grup e un balaur mototol la vorbă și la port, care vrea întotdeauna să facă bine. El locuiește și lucrează în Peștera Lucrurilor.

Personaje secundare
 Prințesa Zange - Zange e prințesa Regatului Rhyboflaven. Ea angajează destul de frecvent Luptătorii de închiriat, pentru că o ține buzunarul. În plus, îi consideră prietenii ei, chiar dacă n-ar recunoaște asta în ruptul capului în fața lor.
 Vrăjitoarea Simone - O vrăjitoare micuță, cu multă putere brută, pe care însă nu prea reușește să o controleze. Lucrează la Melcul-Burger în timp ce își exersează mai departe farmecele.
 Misterioasa Femeie cu Glugă (en. The Mysterious Hooded Woman) - Misterioasa Femeie cu Glugă e clienta cea mai mare a Luptătorilor. Ea îi trimite în misiuni peste mări și țări pentru a recupera obiecte misterioase și e întotdeauna doldora de bani cu care să plătească.
 Bătrânul Bătrân (en. Old Man Oldman) - Bătrânul Bătrân e un moșuleț cam aiurit, dar cumsecade, care încearcă adesea să îi angajeze pe Prohyas și Vambre pentru misiuni dintre cele mai banale. Le poartă pică pentru o misiune în care au dat-o în bară, dar continuă să-i angajeze.
 Ralphio Sabreware - Ralphio Sabreware e creatura sinistră care deține prăvălia sinistră cu Magisăbii. Întotdeauna sună de parcă ar pune ceva la cale, și dacă ne gândim că habar n-avem de unde face rost de Magisăbii, probabil CHIAR pune ceva la cale.
 Noville - Noville este deținătorul african-american al unui magazin de benzi desenate de pe Muntele Ma'alI, ce are o oarecare afecțiune pentru Vambre. Este foarte sensibil și vorbește de obicei cu jumate de gură din cauza fricii de a fi sociabil.
 Omnibus - Sine-procalamat ca Marele Omnibus Acumulatorul, Omnibus este un magician și un client frecvent al războinicilor, ce poate fi un pic enervant și uneori este ignorat. Locuiește într-o casă imensă în care se află artefacte rare pe care le cumpără în fiecare an. El are abilitatea de a-și scoate părțile componente ale corpului și să se teleporteze la nevoie.
 Füd - Füd este o entuziastă a mâncării care îi cheamă pe războinici să recupereze lucruri ce au legătură cu mâncarea, de aceea și numele ei (Füd este un joc de cuvinte de la food, care înseamnă mâncare în limba engleză). Ea este mereu văzută cu un măr roșu pe capul ei și vorbește cu un accent de origine sudică. Ea poate coace 100 de plăcinte în 100 de secunde (1 minut și 40 de secunde). Mai are și un prieten pe nume Snax, ce are aceleași interese ca și ea.

Răufăcători
 Morbidia - Morbidia e lidera grupării rivale de aventuri, Witch Way. E destul de bună la magie neagră, dar se bazează pe Gateaux pentru treburile mai dificile. Face tot ce îi stă în putință pentru faimă și glorie și îi detestă pe Luptători.
 Gateaux - Gateaux e acolitul Morbidiei în echipa rivală de aventuri, Witch Way. Priceput la farmece impresionante, el e de multe ori responsabilul din spatele sclipiciului și artificiilor folosite de Witch Way pentru a-și impresiona publicul. Repetă adesea ultimul cuvânt rostit de Morbidia, ca să sublinieze ideea.
 Hoppus - Hoppus Lagomercenariul e un iepure-spadă care lucrează pentru oricine e dispus să îl plătească, fie ei Luptătorii de închiriat, Witch Way sau vreun șef mai puțin dezirabil. Hoppus folosește și Magisăbii, dar numai dintre cele pe bază de legume.
 Regele Rexxtopher - Rexxtopher este monarhul Regatului Dinozaurilor. Deși e unul dintre puținii dinozauri care poate vorbi engleză, e ofticat că Luptătorii de închiriat își tot bagă nasul în treburile lui. Are la dispoziție Magisabia Gheară.
 Phil - Phil e un hoț iute de mână și de gură, și mai e și scund. Îl interesează două lucruri: autoconservarea și distracția. Phil e maestrul insultelor "din mers", dar nu e chiar atât de rău, și s-ar putea să facă echipă cu Luptătorii.

Magisăbii folosite
 Magisabia Voce Atrăgătoare - E o sabie neobișnuită care, după cum spune și numele, are o voce irezistibilă ce poate convinge pe oricine să facă ceea ce deținătorul ei dorește.
 Magisabia Cactus - Această magisabie trage cu bule de cactus acoperite cu ace, numai bune pentru a construi rapid o barieră care înțeapă.
 Magisabia Delfin - Această magisabie poate împroșca cu apă și poate provoca un potop printr-o mișcare specială, numită Apa delfinului. Mai poate fi folosită și pentru deplasarea rapidă sub apă.
 Magisabia Tomată - Această magisabie trage cu roșii uriașe. Vambre o folosește adesea ca pedeapsă pe fratele ei pentru poante nereușite.
 Magisabia Excaliburger - Această magisabie trage cu hamburgeri-elicopter ce își hărțuiesc ținta până sunt mâncați.
 Magisabia Acordeon - Această magisabie poate genera melodii intrând în creierul persoanei care o mânuiește.
 Magisabia Țelină - Această magisabie face lucrurile să miroasă a supă, și poate trage cu tulpine de țelină uriașe cât un butuc.
 Magisabia cu Aplauze - Această magisabie poate să aplaude sau îi poate forța pe alții să aplaude.
 Magisabia Lamă Electrică - Seamănă cu o uriașă lamă electrică, și face tot ce face aceasta dar la o scară mai mare.
 Magisabia Balonaș Exploziv - Pare foarte inofensivă, cam ca o baghetă fermecată uriașă. Dar bulele acelea frumoase ascund o surpriză explozivă.
 Magisabia Zdrobitoare - Poate fi utilizată pentru a cauza cutremure controlate și fisuri uriașe în pământ.
 Magisabia Mumie - Poate fi folosită pe post de lasou sau pentru a înveli obiecte sau persoane, cum sunt mumiile.
 Magisabia Pogo Stick - Este o magisabie pe care se poate sări exact ca pe un pogo stick.
 Magisabia Rachetă - Această magisabie poate fi folosită pentru a zbura, însă e prea greu de controlat.
 Magisabia Radiator - Se încălzește ca un carorifer și poate împroșca un jet de căldură în formă de abur.
 Magisabia Scară-Retractabilă - Această magisabie se poate extinde, putând fi folosită pe post de scară. Și mai este și retractabilă, de unde i se trage și numele.
 Magisabia Zombie-Dovlecel - Aceasta este o magisabie simțitoare cu o voce haioasă, și poate scuipa semințe de dovleac radioactive de zombie în dușmani, cu proprietăți acide.
 Magisabia Bulgăraș - Această magisabie poate să lanseze bulgări de zăpadă

Scurtmetraje online

Sezonul 1

Sezonul 2

VLOG-uri

Sezonul 3 (Academia Aventurierilor)

Episoade

Legături externe

Cartoon Network
Desene animate
Seriale de animație
Seriale de televiziune fantastice
Seriale de televiziune din 2017

Formidabilele Magisăbii


Georgia a participat la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro în perioada 5 – 21 august 2016, cu o delegație de 40 de sportivi, care a concurat în 12 sporturi. Cu un total de șapte medalii, inclusiv două de aur, Georgia s-a aflat pe locul 38 în clasamentul final.

Participanți
Delegația georgiană a cuprins 40 de sportivi: 30 de bărbați și 10 femei. Cel mai tânăr atlet din delegația a fost înotătoarea Teona Bostașvili (18 ani), cel mai vechi a fost trăgătoarea de tir Nino Salukvadze (47 de ani).

Medalii

Medaliați

Medalii după sport

Referințe
 Georgia la Jocurile Olimpice de vară din 2016  pe Rio2016.com

Georgia la Jocurile Olimpice
Țări la Jocurile Olimpice de vară din 2016


In the game of cricket, the cricket pitch consists of the central strip of the cricket field between the wickets. It is  long (1 chain) and  wide. The surface is flat and is normally covered with extremely short grass, but can be completely dry or dusty soil with barely any grass or, in some circumstances (that are rarely seen in high level cricket), made from an artificial material. Over the course of a cricket match, the pitch is not repaired or altered other than in special circumstances - meaning that it will change condition. Any grass on the pitch in the game's first over, for example, may have disappeared by twentieth over due to wear.

As almost all deliveries bowled will bounce off the pitch towards the batter, the state and type of a cricket pitch can significantly affect the outcome of a match. For example, a dusty, very dry, pitch will favour spin bowling because the ball will grip more on a dusty pitch - giving the team with the superior spin bowlers a significant advantage in the match. The state of the pitch is so important to the outcome of a cricket match that home teams can be fined or docked points if they produce a poor pitch that is deemed unfit for normal play, or seen to be a danger to batters by the ball behaving erratically when pitching on it. Players can face disciplinary action if they are seen to be deliberately damaging or altering the pitch in ways that are not allowed by the Laws of Cricket. Because of this, coaches, players, commentators and pundits will make much of how the pitch is "behaving" during a cricket match, especially during a first class or a Test match that takes place over several days, wherein the condition of the pitch can change significantly over that period. These conditions will impact on the decision at the coin toss at the beginning of the game, as to whether batting first or bowling first is more advantageous. For example, a captain will prefer to bat first if the pitch is "flat" and presumably easier to bat on, but may be tempted to bowl first on a greener, more moist pitch that favours movement of the ball early.

In amateur matches in some parts of the world, artificial pitches are sometimes used. These can be a slab of concrete overlaid with a coir mat or artificial turf. Sometimes dirt is put over the coir mat to provide an authentic feeling pitch. Artificial pitches are rare in professional cricket, being used only when exhibition matches are played in regions where cricket is not a common sport.

The pitch has specific markings delineating the creases, as specified by the Laws of Cricket.

The word wicket often occurs in reference to the pitch. Although technically incorrect according to the Laws of Cricket (Law 6 covers the pitch and Law 8 the wickets, distinguishing between them), cricket players, followers, and commentators persist in the usage, with context eliminating any possible ambiguity. Track or deck are other synonyms for pitch.

The rectangular central area of the cricket field – the space used for pitches – is known as the square. Cricket pitches are usually oriented as close to the north-south direction as practical, because the low afternoon sun would be dangerous for a batter facing due west.

Uses of the pitch
The pitch has one popping crease at each of its ends, with these dividing the field into the two batter's grounds, and the area in between (including the creases) in which the ball must be bowled and the batsmen run.
 Bowling: Bowlers can bowl the ball by throwing it and making it bounce on the ground of the pitch. The return creases, which follow almost directly from the edges of the pitch down the field, restrict the angle the bowler may bowl from.
 Batting: Batters may occasionally move around the pitch (particularly their crease in an effort to make contact with the ball). They may also make small marks on the pitch to indicate where they will stand, and while batting, they sometimes swing the bat in such a way that it hits some of the dirt in the pitch in the air.
 Running: The two batters may run along the sides of the pitch, between the batter's grounds, to score runs.
 Fielding: Occasionally fielders (often the bowler) may run on the pitch to run out a batter.
 Practice Session: Before a live cricket match, players have practice sessions with their official coach. They cannot use the main pitch, but are allowed to check the surface of the original pitch where the match will be played.

At any given moment, one end of the pitch will be the striker's end, while the other end is the non-striker's end. After each over, the ends swap. During the game, the bowler bowls from the nonstriker's end to the striker at the other end.

Protected area

The protected area or danger area is the central portion of the pitch – a rectangle running down the middle of the pitch, two feet wide, and beginning five feet from each popping crease. Under the Laws of Cricket, a bowler must avoid running on this area during their follow-through after delivering the ball.

The pitch is protected to preserve fairness in the game; the ball normally bounces on the pitch within this region, and if it is scuffed or damaged by the bowler's footmarks it can give an unfair advantage to the bowling side. These areas can be exploited by the bowlers to change the outcome of the match. If a bowler runs on the protected area, an umpire will issue a warning to the bowler and to their team captain. The umpire issues a second and final warning if the bowler transgresses again. On the third offence, the umpire will eject the bowler from the attack and the bowler may not bowl again for the remainder of the innings. The rule does not prevent the bowler or any other fielder from running on the protected area in an effort to field the ball; it applies only to the uninterrupted follow-through.

State of the pitch

A natural pitch with grass longer or more moist than usual is described as a green pitch, green top, or green seamer. This favours the bowler over the batter as the ball can be made to behave erratically on longer or wet grass. Most club and social cricket is played on pitches that professional cricketers would call green.

A sticky wicket – a pitch that has become wet and is subsequently drying out, often rapidly in hot sun – causes the ball to behave erratically, particularly for the slower or spin bowlers. However, modern pitches are generally protected from rain and dew before and during games so a sticky pitch is rarely seen in first-class cricket. The phrase, however, has retained currency and extended beyond cricket to mean any difficult situation.

As a match progresses, the pitch dries out. The Laws of Cricket bar watering the pitch during a match. As it dries out, initially batting becomes easier as any moisture disappears. Over the course of a four or five-day match, however, the pitch begins to crack, then crumble and become dusty. This kind of pitch is colloquially known as a 'dust bowl' or 'minefield'. This again favours bowlers, particularly spin bowlers who can obtain large amounts of traction on the surface and make the ball spin a long way. The relative deterioration and spin-friendliness of a pitch are often referred to by mentioning the number of days it has (or appears to have been) played on. A pitch which produces prodigious turn is referred to as a "Turner." When it produces a great deal of spin, it can be called a "square", "raging", or "rank" turner.

This change in the relative difficulties of batting and bowling as the state of the pitch changes during a match is one of the primary strategic considerations that the captain of the team that wins the coin toss will take into account when deciding which team will bat first and can accordingly finalise his decisions.

Pitch condition
Pitches in different parts of the world have different characteristics. The nature of the pitch plays an important role in the actual game: it may have a significant influence on team selection and other aspects. Pitches in hot and dry climates or seasons tend to have less grass on them, making batting easier. Batters or bowlers can have different levels of success based on the region they are in, and this is partially due to variation in pitches. As the pitch deteriorates throughout a match, this can also have considerable influence on the success or failure of a team's bowling or batting efforts.

Pitch safety
Certain conditions, as set out by the ICC, must be met to ensure that a pitch is fit and safe to play on. If the pitch is found to excessively favour one side, or if other conditions cause it to be dangerous, the match may, after agreement between the captains and the umpires, be abandoned and possibly rescheduled.

Preparation and maintenance of the playing area

Law 9 of the Laws of Cricket sets out rules covering the preparation and maintenance of the playing area.

Uncovered pitches
Cricket was initially played on uncovered pitches. Uncovered pitches began to be phased out in the 1960s.

Covering the pitch
The pitch is said to be covered when the groundskeepers have placed covers on it to protect it against rain or dew. The use or non-use of covers significantly affects the way the ball comes off the pitch, making the matter potentially controversial. Law 11 of the Laws of Cricket provides that during the match the pitch shall not be completely covered unless provided otherwise by regulations or by agreement before the toss. When possible, the bowlers' run ups are covered in inclement weather to keep them dry. If the pitch is covered overnight, the covers are removed in the morning at the earliest possible moment on each day that play is expected to take place. If covers are used during the day as protection from inclement weather or if inclement weather delays the removal of overnight covers, they are removed as soon as conditions allow. Excess water can be removed from a pitch or the outfield using a machine called a water hog.

Rolling the pitch
During the match, the captain of the batting side may request the rolling of the pitch for a period of not more than 7 minutes before the start of each innings (other than the first innings of the match) and before the start of each subsequent day's play. In addition, if, after the toss and before the first innings of the match, the start is delayed, the captain of the batting side may request to have the pitch rolled for not more than 7 minutes, unless the umpires together agree that the delay has had no significant effect on the state of the pitch. Once the game has begun, rolling may not take place other than in these circumstances.

If there is more than one roller available, the captain of the batting side shall have the choice. Detailed rules exist to make sure that, where possible, rolling takes place without delaying the game but the game is delayed if necessary to allow the batting captain to have up to 7 minutes rolling if they so wish. Rolling the pitch can take a long time but will be very effective once done.  Rolling of the pitch is crucial to whether it is better for a batter or a bowler.

For the 2010 County Championship season, the heavy roller was banned from use during a County Championship match. The belief was that the heavy roller was helping to make pitches flat, and therefore producing too many drawn games.

Sweeping
Before a pitch is rolled it is first swept to avoid any possible damage caused by rolling in debris. The pitch is also cleared of any debris at all intervals for meals, between innings and at the beginning of each day. The only exception to this is that the umpires do not allow sweeping to take place where they consider it may be detrimental to the surface of the pitch.

Mowing
Groundskeepers mow the pitch on each day of a match on which play is expected to take place. Once a game has begun, mowings take place under the supervision of the umpires.

Footholes and footholds
The umpires are required to make sure that bowlers' and batter's footholes are cleaned out and dried whenever necessary to facilitate play. In matches of more than one day's duration, if necessary, the footholes made by the bowler in his delivery stride may be returfed or covered with quick-setting fillings to make them safe and secure. Players may also secure their footholes using sawdust provided that the pitch is not damaged or they do not do so in a way that is unfair to the other team.

Research
England is the hub for considerable research in the preparation of cricket pitches, with Cranfield University working with the ECB and The Institute of Groundsmanship (IOG).

Practising on the field
The rules do not allow players to practise bowling or batting on the pitch, or on the area parallel and immediately adjacent to the pitch, at any time on any day of the match. Practice on a day of a match on any other part of the cricket square may take place only before the start of play or after the close of play on that day and must cease 30 minutes before the scheduled start of play or if detrimental to the surface of the square.

Typically players do practise on the field of play, but not on the cricket square, during the game. Also bowlers sometimes practise run ups during the game. However, no practice or trial run-up is permitted on the field of play during play if it could result in a waste of time. The rules concerning practice on the field are covered principally by Law 26 of the Laws of Cricket.

Drop-in pitches
A drop-in pitch is a pitch that is prepared away from the ground or venue in which it is used, and "dropped" into place for a match to take place. This allows multi-purpose venues to host other sports and events with more versatility than a dedicated cricket ground would allow. Much like an integral pitch, a quality drop-in pitch takes several years to cultivate, grounds would maintain and utilise each drop-in pitch over multiple seasons, and pitches can deteriorate over many years to the point that they need to be retired.

They were first developed by WACA curator John Maley for use in the World Series Cricket matches, set up in the 1970s by Australian businessman Kerry Packer. Drop-in pitches became necessary for the World Series as they had to play in dual purpose venues operating outside of the cricket establishment. Along with other revolutions during the series including the white ball, floodlights, helmets, and coloured clothing, drop-in pitches were designed to also make games more interesting. They would start off bowler friendly seaming and spinning with uneven bounce for the first two days of a game. After that they became extremely easy for batting meaning high targets were chaseable on the fourth and fifth days, although there would still be something in the pitch for the bowlers.

In 2005, the Brisbane Cricket Ground (the "Gabba") rejected the use of a drop-in pitch, despite requests from the ground's other users, the Brisbane Lions AFL team. Although drop-in pitches are regularly used in the Melbourne Cricket Ground and in New Zealand, Queensland Cricket stated that Brisbane's weather and the difference in performance meant they preferred to prepare the ground in the traditional way.

Plans to use drop-in pitches in baseball parks in the United States have met with problems due to strict rules about transporting soil over American state lines. It has been found that the best soil types for drop-in pitches are not located in the same states which have been targeted by cricketing authorities – New York, California and Florida.

Related usages
The word pitch also refers to the bouncing of the ball, usually on the pitch. In this context, the ball is said to pitch before it reaches the batter. Where the ball pitches can be qualified as pitched short (bouncing nearer the bowler), pitched up (nearer the batter), or pitched on a length (somewhere in between).

Unlike in baseball, the word pitch does not refer to the act of propelling the ball towards the batter in cricket. In cricket this is referred to as bowling.  This action is also referred to as a delivery.

Other sports
In baseball, some baseball fields used to have a dirt path between the pitcher's mound and the batter's box, similar to the pitch.

References

External links

MCC
Principles and practice of pitch preparation
Pitch Report Hindi

Grass field surfaces
Cricket captaincy and tactics
Cricket laws and regulations
Cricket terminology
Cricket

Cricket pitch


An Aulonemia trianae in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Munro, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mcclure. An Aulonemia trianae in nahilalakip ha genus nga Aulonemia, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aulonemia

Aulonemia trianae


عقد 2020 بدأ في 1 يناير 2020 وسينتهي في 31 ديسمبر 2029. قبل نهاية هذا العقد، بلغ عدد سكان العالم 8 مليارات نسمة في 15 نوفمبر 2022

أحداث

2020

 مقتل قاسم سليماني جنرال إيراني وقائد فيلق القدس.
 تفشي فيروس كورونا.
 المملكة المتحدة تنسحب من الاتحاد الأوروبي بعد 47 سنة من العُضويَّة.
 وفاة المواطن الأمريكي جورج فلوريد إثر ضغط الضابط على رقبتهِ لمدة سبع دقائق حتى وفاتهِ مما أدى إلى حصول فوضى عارمة في أمريكا من قبل الشعب.
 مقتل ما لا يقل عن عشرين جنديًّا هنديًّا خلال مناوشاتٍ على طول خط السيطرة الفعلية بين الصين والهند.
 8 سبتمبر 2022 – وفاة الملكة إليزابيث الثانية ملكة المملكة المتحدة وست عشرة دولة من دول الكومنولث، عن عمر ناهز 96 عامًا، وولي العهد تشارلز يخلفها ملكًا.
 10 سبتمبر 2022 – تنصيب تشارلز الثالث ملكا لبريطانيا.

أحداث يتوقع حدوثها

 استضافة قطر كأس العالم 2022.
 استضافة الولايات المتحدة، كندا والمكسيك كأس العالم 2026.
 إكسبو 2020.

رياضة

 2022- منتخب الأرجنتين لكرة القدم يفوز بكأس العالم للمرة الثالثة.
 2022 - منتخب السنغال لكرة القدم يحرز كأس الأمم الأفريقية للمرة الأولى بتغلبه على نظيره المصري بركلات الترجيح.

وفيات

 2020

  - مقتل قاسم سليماني جنرال إيراني وقائد فيلق القدس.
  - وفاة قابوس بن سعيد سلطان سلطنة عُمان التاسع.
  - وفاة محمد حسني مبارك، الرئيس الرابع لجمهورية مصر العربية.
  - وفاة صباح الأحمد الجابر الصباح، أمير الكويت الخامس عشر.
  - وفاة عبد الحليم خدام سياسي سوري بارز.
  - وفاة حسن حسني.
  - وفاة رجاء الجداوي.
  - وفاة شويكار.
  - وفاة ماجدة.
  - وفاة نادية لطفي.
  - وفاة عصام العريان.
  - وفاة عبدالله الحامد.
 2021
  - وفاة محمد تقي مصباح اليزدي فيلسوف وسياسي وعالم شيعي إيراني.
  - وفاة فيليب دوق إدنبرة زوج الملكة إليزابيث الثانية.
  - وفاة حسب الله الكفراوي سياسي مصري ووزير أسبق للإسكان.
  - وفاة محمد سعيد الحكيم مرجع شيعي عراقي.
  - محمد علي الصابوني عالم مسلم سوري بارز.
  - وفاة سمير غانم.
  - وفاة دلال عبد العزيز.
  - وفاة عزت العلايلي.
  - وفاة يوسف شعبان.
  - وفاة احلام الجريتلي.
  - وفاة هادي الجيار.
  - وفاة منى بدر.
  - وفاة كمال الجنزوري.
  - وفاة ميشال المر.
  - وفاة عبد الخالق الغانم.
 2022

  - وفاة الشيخ لطف الله الصافي الكلبايكاني مرجع شيعي إيراني.
  - وفاة الشيخ خليفة بن زايد آل نهيان رئيس دولة الإمارات العربية المتحدة.
  - وفاة الملكة إليزابيث الثانية ملكة المملكة المتحدة وست عشرة دولة من دول الكومنولث.
  وفاة الشيخ يوسف القرضاوي عالم مسلم مصري قطري.
  وفاة الشريف علي بن الحسين الهاشمي أمير عراقي هاشمي بارز.
  - وفاة سمير صبري.
  - وفاة رجاء حسين.
  - وفاة جلال الشرقاوي.
  وفاة زكي فطين عبد الوهاب.
  وفاة أحمد حلاوة.
  وفاة مها أبو عوف.
  وفاة فاطمة مظهر.
  وفاة ناصر وردياني.
  وفاة كمال عيد.
  وفاة هشام سليم.
  وفاة أنطوانيت نجيب.
  وفاة بسام لطفي.

مراجع

القرن 21
تاريخ معاصر
الأدب في عقد 2020

عقد 2020


García Felipe de Legazpi y Velasco Altamirano y Albornoz (15 de fevereiro de 1643 - 6 de março de 1706) foi um prelado católico romano que serviu como Bispo de Tlaxcala de 1704 a 1706, Bispo de Michoacán de 1701 a 1704 e Bispo de Durango de 1691 a 1701.

Ligações externas
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)

Bispos nomeados pelo Papa Clemente XI
Mortos em 1706
Nascidos em 1643
Bispos do século XVII
Bispos do século XVIII


ජාතිකේන්ද්‍රතාය යනු යමෙකුගේ ජනවාර්ගික හෝ සංස්කෘතික කණ්ඩායම ප්‍රමුඛ ලෙසින් වැදගත් බවක් විශ්වාස කිරීමට හා අනෙකුත් කණ්ඩායම් පිළිබඳ සැලකීම කමන්ගේ කණ්ඩායමට සාපේක්ෂව සිදුකිරීමට දක්වන ප්‍රවණතාවයයි.  එමෙන්ම මෙතුළින් යමෙකුගේ ජාතිය හෝ ජනාවාර්ගිකත්වය වඩා වැදගත්ය යන විශ්වාසයද ගොඩනඟයි. එමඟින් නිරූපණය වන එක් වැදගත් කරුණක්නම් ඒ ඒ   සංස්කෘතින්හි ඇතැම්  හෝ සියලුම අංග / ස්වරූප, අනෙකුත් කණ්ඩාම් වලටද ඉතා වැදගත් බව  වේ. එමෙන්ම මෙම මතවාදය තුළ සිටින පුද්ගලයින් තමන්ගේ ජනවාර්ගික කණ්ඩායමට හෝ සංස්කෘතියට සාපේක්ෂව අනෙකුත් කණ්ඩායම් මැනිමට පුරුදුව සිටී. ඒ අනුව භාණ්ඩ, හැසිරීම, සිරිත් විරිත් සහ ආගම යන දර්ශක ගැන මිනුම් ලබා ගනිති.  මෙවැනි ජනවාර්ගික වෙනස්කම් සහ අතුරු ජන කොටස් පැවතීම තුළින් තම තමන්ගේ ජන වර්ගයට අදාළ ආවේණික සංස්කෘතික ලක්ෂණ ගැන කියාපෑමටද ඔවුනට අවස්ථාව ලැබේ.

Fronz Boas සහ Bronislw Malinowhish වැනි මානව විද්‍යාඥයන් පවසන පරිදි ජාතික කේන්ද්‍රයත්වය මගින් ජාතිකේන්ද්‍රත්වයෙන් තොර අධ්‍යනයක් සඳහා මාර්ගෝපදේශනයක් ඉදිරිපත් කර තිබේ.කාරයබද්ධ වාදය යන න්‍යාය ඉදිරිපත් වන්නේ ඒ අනුවයි. Malinowhish  විසින් රචනා කරන ලද වනචාරී මිනිසුන්ගේ ලිංගික ජීවිතය, Ruth benedict ගේ සංස්කෘතික රටාවන් සහ   Margaret mead ගේ Coming of Age in samoa (මොවුන් Boas  ගේ ගෝලයන් වේ). ජාතිකකෙන්ද්‍රත්වයෙන් තොර මානව විද්‍යාවට කදිම නිදසුන් වේ.

ජාතිකේන්ද්‍රතාය


Akmerkez, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde, Kültür Mahallesinde yer alan bir alışveriş merkezidir.

Tarihçe
Akkök, Tekfen ve İstikbal gruplarının dünya ölçeğinde bir alışveriş merkezi kurma girişimi, 18 Aralık 1993 yılında Akmerkez'in doğumuyla sonuçlandı. Binanın mimari projesi Prof. Dr. Fatin Uran tarafından tasarlandı. Kısa zamanda alışveriş ve eğlence anlayışına getirdiği yüksek standartlarla, Uluslararası Alışveriş Konseyi ICSC 'nin de dikkatini çekerek, 1995 yılında "Avrupa'nın En İyi Alışveriş Merkezi" seçildi. Aynı konsey 1996 yılında dünyanın en iyi alışveriş merkezi olarak Akmerkez'i seçti ve bu dalda verilen en büyük ödül olan "ICSC International Design and Development" ödülünü verdi. Dünyada bu iki ödüle layık görülen ilk alışveriş merkezi olan Akmerkez, 1999 yılında Madrid'de "ICSC-Solal Merit" ve 2001 Martında Torino'da aynı ödüle "Vitrin Düzenleme Yarışmaları" ile topluma sağladığı katkılardan ötürü bir kez daha layık görüldü. Şubat 2010'da yenilendi.

Mimarisi
Dört kattan oluşan Akmerkez Alışveriş Merkezi'nde yıl boyu çalışan iklimlendirme cihazları, yangın ihbar ve söndürme sistemleri, modern güvenlik sistemleri, devamlı müzik yayını, bina otomasyonu bulunmaktadır. 180.000 metrekarelik alana kurulu komplekste alışveriş merkezinin yanı sıra, 14 ve 17 katlı ofis katlarıyla 24 katlı rezidans binası vardır. Üçgen bir alana yayılmış olan alışveriş merkezinin 3 atriumu, ana dolaşım yolları ile birbirine bağlanmıştır. 41 yürüyen merdiven, 2 panoromik asansör, yayalara ve servise açık 30 asansörü bulunmaktadır. Akmerkez, dünya ortalaması %85 olan mağaza kiralama yüzdesini %98'lere taşımıştır. 246 mağazaya sahiptir.

Ziyaretçi ve çalışan bilgileri
Ayda 1-1.5 milyon insan tarafından ziyaret edilen (hafta içi 40-45 bin, hafta sonu ve özel günlerde 70 bin ve üzeri) her gün 10.00-22.00 arası hizmet veren Akmerkez'de temizlik, güvenlik ve genel bakım konularında; 120 kişilik temizlik, 146 kişilik güvenlikle birlikte, 116 kişiden oluşan teknik ve yönetim kadrosu görev yapmaktadır. Akmerkez, 18 Aralık 1993 tarihinde açıldı. 4 Aralık 2003 tarihinde tadilatla yenilendi.

2003 - 2005

2003 yılında "Avrupa'nın En İyi Alışveriş Merkezi" ile "Dünyanın En İyi Alışveriş Merkezi" ödüllerine layık görüldü.

15 Nisan 2005 tarihinde Akmerkez halka açıldı ve İMKB'de işlem görmeye başladı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Akmerkez Resmi Web Sitesi

1993'te kurulan şirketler
Beşiktaş'taki alışveriş merkezleri
Beşiktaş'taki gökdelenler
1993'te tamamlanan yapılar
1993'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
Kültür, Beşiktaş

Akmerkez


بلدية بالسا دي فيس (بالإسبانية: Balsa de Ves) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية بالسا دي فيس 213 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  بلدية بالسا دي فيس

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط

بالسا دي فيس


Neogoniolithoideae, potporodica crvenih algi, dio porodice Spongitaceae. Obuhvaća dva roda s 55 vrsta

Zajedno s monotipskim rodom Rhizolamiella čini porodicu Spongitaceae

Rodovi
 Neogoniolithon Setchell & L.R.Mason
 Spongites Kützing

Izvori

Spongitaceae

Neogoniolithoideae


La comunidad de villa y tierra de Uceda fue una comunidad de villa y tierra de la Extremadura castellana surgida en el contexto de la repoblación en el valle del Jarama. Su territorio abarcaba parte de las actuales provincias españolas de Madrid y Guadalajara, constituyéndose un alfoz de lugares con cabeza en la villa de Uceda.

Historia
Parte del norte de la Taifa de Toledo, incluido el valle medio del Jarama, fue cedido junto al por Al-Mamún al futuro Alfonso VI de León con el fin de ayudarle a ocupar el trono del Reino de Castilla frente a su hermano Sancho II, por lo que la zona fue incorporada al reino castellano en cuanto Alfonso accedió al trono en 1072. A efectos de reorganizar la zona, pronto se constituyó un área geográfica en torno a la villa de Uceda y bajo su jurisdicción, que se integró en el sistema de repoblación castellano de las comunidades de villa y tierra.

El primer fuero concedido a Uceda consta que lo otorgó el rey Alfonso VIII de Castilla en el siglo XII, documento que se perdió en la Guerra Civil y que actualmente no se conserva en el archivo municipal de Uceda. El segundo fuero, que sí se conserva en la actualidad, fue otorgado por el Fernando III de Castilla en 1222 y regulaba derechos comunales de aprovechamientos de pastos, tierras, etc, así como daba instrucciones sobre los impuestos que debía cobrar el Concejo y la organización jurídica y militar de la Comunidad.

El alfoz de Uceda se mantuvo inicialmente en el régimen de realengo, esto es, no sujetos a otra autoridad por encima del Concejo que no fuere el propio Rey de Castilla. En el fuero de 1222 fue cedido al obispado de Toledo y manteniendo desde entonces el estatus de señorío de abadengo.

La extensión territorial de la comunidad abarcaba 21 aldeas y la propia villa de Uceda. Estas aldeas eran Torremocha de Jarama, Patones, El Berrueco, Torrelaguna, Redueña, Cabanillas de la Sierra, Venturada, Valdepeñas de la Sierra, Alpedrete de la Sierra, Valdesotos, Tortuero, Puebla de Valles, Matarrubia, Villaseca de Uceda, Casa de Uceda, El Cubillo de Uceda, Viñuelas, Fuentelahiguera de Albatages, Fuente El Fresno, Mesones y Valdenuño Fernández.

Por norma general, todas las aldeas permanecieron de buen grado en la comunidad debido a que les proporcionaba mayor fuerza para defender intereses comunes, salvo Torrelaguna. La villa madrileña, cabeza de un poderoso arciprestazgo, creció rápidamente e hipertrofió la dinámica social y económica de la Comunidad, llegando a medirse de igual a igual con la villa de Uceda. Es por ello que, tras muchos pleitos judiciales llevados a la Real Chancillería de Valladolid, le fue concedida la independencia y el título de villa en 1390.

Referencias

Uceda
Historia de la Comunidad de Madrid
Historia de la provincia de Guadalajara

Comunidad de villa y tierra de Uceda


كدي2 هي ثاني سلسلة إصدارات من لبيئة سطح المكتب كدي. واحتوت على ثلاثة إصدارات رئيسية.

تحديثات رئيسية
قدمت كدي2 مجموعة من التحديثات الرئيسية مقارنة بكدي1

دكوب وهو نظام اتصالات عميل لعميل من خلال خادم وسطي
كايو وهو مكتبة ادخال وإخراج يقوم بالتعامل مع صيغ الشبكات المختلفة
كما قدمت في هذا السلسة برامجيات جديدة مثل كبارتس

كدي 2.0
المتصحف كنكرر قدم لأول مرة في هذا الإصدار كما احتوى الإصدار على حزم كاوفيس يتكون من برنامج الجداول كسبريد وبرنامج الطباعة كوورد وبرنامج العروض التقديمية كبريزنتر

كدي 2.1
في هذا الإصدار اضيف مشغل الوسائط المتعددة نوتون

كدي 2.2

شهد هذا الإصدار تحسن في سرعة تشغيل البرامج بنسبة 50% إضافة إلى تطوير بعض البرامج الموجودة مسبقا

جدول الإصدار

برمجيات 2000
بيئات سطح المكتب
كدي

كدي 2


Det svenske mesterskab i ishockey for mandlige klubhold er et mesterskab, der er afviklet årligt siden 1922 bortset fra i 1939, hvor det blev aflyst på grund af vejrliget, samt i 1949 og 1952, hvor det ikke blev spillet af hensyn til landsholdets forberedelser til henholdsvis VM og OL.

Fra 1922 til 1951 blev mesterskabet afgjort som en cupturnering. Den parallelt afviklede ligaturnering havde ikke mesterskabsstatus. Fra og med sæsonen 1952-53 blev mesterskabet afgjort i en finale mellem vinderne af de to regionale grupper i Division 1. I sæsonen 1955-56 ændredes formatet, således at de to bedste hold i hver af Division 1's to regionale grupper gik videre til slutspillet om mesterskabet, der blev afviklet som en puljeturnering. I 1961 udvidedes slutspillet, så de fire bedste hold fra hver regionale gruppe gik videre til slutspillet, der fortsat blev afviklet som en puljeturnering, blot med otte hold. I sæsonen 1965-66 ændredes slutspilsformatet fra en puljeturnering til en cupturnering med kvartfinaler, semifinaler og finale, alle bedst af tre kampe. To sæsoner senere vendte man imidlertid tilbage til det tidligere format, hvor de otte slutspilshold afgjorde mesterskabet i en puljeturnering alle-mod-alle.

Sæsonen 1974-75 var en overgangssæson, hvor holdene for første gang spillede et landsdækkende grundspil med 16 hold, og hvor kun fire klubber gik videre til slutspillet om mesterskabet med semifinale- og finaleserier bedst af tre kampe. Turneringen fungerede endvidere som kvalifikation til den blot ti hold store Eliteserie, som blev indført den følgende sæson.

Siden da er mesterskabet blevet afgjort i Eliteseriens (og senere SHL's) slutspil, hvor de kvalificerede hold spiller en cupturnering om mesterskabet.

Mesterskaber

Flest mesterskaber

Alle sæsoner

Kilder
 Svenska Ishockeyförbundet - Historik - Nationellt

Noter

Etableret i 1922

Svensk mesterskab i ishockey


An Platanthera iinumae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tomitaro Makino. An Platanthera iinumae in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platanthera

Platanthera iinumae


Franciszek Rychnowski, (d. 1850 - ö. 1929) Polonyalı kimyager.

1850 doğumlular
Zlín (bölge) doğumlular
1929 yılında ölenler
Polonyalı kimyagerler
Polonyalı mühendisler

Franciszek Rychnowski


An Stuckenia in uska genus han Liliopsida. An Stuckenia in nahilalakip ha familia nga Potamogetonaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stuckenia

Stuckenia


Kerstin Brandt (* 9. Dezember 1961 in Wismar als Kerstin Dedner) ist eine ehemalige deutsche Hochspringerin, die für die DDR startete.

Leben
Sie wurde 1979 Junioreneuropameisterin. Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1982 in Mailand wurde sie Vierte und bei den Weltmeisterschaften 1983 in Helsinki Fünfte.

1982 wurde sie DDR-Hallenmeisterin, 1989 Hallen-Vizemeisterin. Im Freien wurde sie bei den DDR-Meisterschaften 1979, 1987 und 1988 Dritte.

Kerstin Brandt startete für den SC Empor Rostock. In den nach der Wende öffentlich gewordenen Unterlagen zum Staatsdoping in der DDR fand sich bei den gedopten Sportlerinnen auch der Name von Brandt.

Persönliche Bestleistungen

 Hochsprung: 1,99 m, 21. August 1983, London
 Halle: 1,94 m, 27. Februar 1982, Senftenberg

Literatur
 Klaus Amrhein: Biographisches Handbuch zur Geschichte der Deutschen Leichtathletik 1898–2005. 2 Bände. Darmstadt 2005 publiziert über Deutsche Leichtathletik Promotion- und Projektgesellschaft.

Einzelnachweise

Weblinks

Hochspringer (Deutschland)
Leichtathlet (DDR)
DDR-Meister (Leichtathletik)
Doping in der DDR
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1961
Frau

Kerstin Brandt


An Spathoglottis pubescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Spathoglottis pubescens in nahilalakip ha genus nga Spathoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Spathoglottis

Spathoglottis pubescens


Posttraumatisk amnesi (PTA) eller Posttraumatisk hukommelsestab er en tilstand af forvirring der opstår direkte efter en traumatisk hjerneskade, i hvilken den tilskadekommende er disorienteret og ude af stand til at huske begivenheder der er sket efter en skade. Personen kan måske ikke huske sit navn, hvor man er, eller hvad klokken er. Når kontinuerlig hukommelse kommer tilbage, antages PTA at være forsvundet. Mens PTA står på, kan nye begivenheder ikke lagres i hukommelsen. Omkring en tredjedel af patienter med mild hovedskade rapporteres til at have "øer af hukommelse", hvor patienten kun kan huske enkelte begivenheder. Under PTA er patientens bevidsthed "tåget". Fordi PTA involverer forvirring i tilføjelse til hukommelsestab, er termen "Posttraumatisk forvirringstilstand" blevet forslået som et alternativ.

Der er to typer af hukommelsestab: retrograd amnesi (tab af hukommelse der blev dannet kort før skaden) og anterograd amnesi (problemer med at skabe nye minder efter skaden er sket). Både retrograd og anterograd kan blive refereret til som PTA, eller termen kan blive brugt til kun at referere til anterograd.

Et almindeligt eksempel i sportsrelateret hjernerystelse er quaterbacken der evnede at udføre den mentale opgave at lede et amerikansk fodboldhold efter en hjernerystelse, men dagen efter ikke har nogle minder om hvad der skete i kampen efter skaden indtraf. Retrograd amnesi-patienter kan genvinde noget af hukommelsen igen senere, mens minder ikke kan gendannes hos patienter med anterograd amnesi, fordi de ikke er lagret ordentligt.

Betegnelsen "posttraumatisk amnesi" blev første gang brugt i en artikel fra 1940 af Symonds, der referere til perioden mellem skaden og tilbagevende til fuldstændig kontinuerlig hukommelse, herunder enhver tid hvor patienten var bevidstløs.

Referencer

Neurologiske sygdomme
Traumatologi

Posttraumatisk hukommelsestab


Kršćanstvo je jedna od vjera u Turskoj.

Povijest
Turska je jedna od zemalja gdje se rano kršćanstvo prvo proširilo, a nakon arapskih (na krajnjem istoku) i osmanskih osvajanja ga je potisnuo islam. Gubljenjem posjeda u 19. i 20. stoljeću, brojni muslimani iz bivših krajeva pod osmanskom vlašću doseljavaju u Tursku. Slični se proces dogodio i nakon prvog svjetskog rata i u zemljama pod komunizmom odakle su muslimani iseljavali. Liberalizacijama i reformama u 19. stoljeću kršćani sa Zapada dolaze raditi u velike gradove. Kršćanima se broj smanjio potkraj 19. stoljeća nakon represivnih mjera prema Asircima, Grcima na Pontu i Armencima, a grčko-turski rat rezultirao je razmjenom stanovništva i dodatnim smanjenjem broja kršćana.

Galerija

Izvori

Kršćanstvo u Turskoj


Joaquín Asensio de Alcántara (1832-Madrid, 7 de octubre de 1879) fue un dramaturgo, poeta y periodista español.

Durante su vida fue apuntador en varias compañías dramáticas de primer orden y administrador de Correos de Gerona. En noviembre de 1874 fue nombrado secretario de un gobierno de segunda clase. Fue condecorado con la cruz de Carlos III.

Obras
Destacan sus siguientes obras:

Dramas

Amores perdidos, drama en tres actos y en verso. Estrenado en el Teatro Principal de Barcelona en 1859. Manuel Rimont publicó un juicio crítico de este drama en el Diario de Barcelona el 29 de abril del año de su estreno.
Una página triste, en tres y actos y en verso.
Dolores, original y en verso, prohibida.
Heridas de amor
Los bandidos de levita
Los soldados de la industria, en cuatro actos. Escrito en colaboración con Modesto Llorens.
El Padre Gallifa, en seis cuadros. Escrito en colaboración con Modesto Llorens.

¡Bendito seas!, cuadro dramático, en un acto, original y en verso. Se estrenó en el teatro Romea el 10 de febrero de 1868.
Digna de Deu, original, en tres actos y en verso. Estrenada en el teatro ROmea el 13 de febrero de 1866.
Mistos, en tres actos.
Romansos, original, en tres actos.
Contribución de sangre
Creo, en un acto.
La gloria del soldado, en un acto.

Comedias
Lo peor, ser vanidoso, ó, niños y mariposas
La casa de doña España, en un acto, escrita en colaboración con S. V.
Cuarto menguante, en un acto y en verso.
La vergonya, en tres actos.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Escritores de España del siglo XIX
Dramaturgos de España del siglo XIX
Nacidos en Madrid
Fallecidos en Madrid

Joaquín Asensio de Alcántara


Poul Andersen (2. januar 1930 – 30. december 1995) var en dansk fodboldspiller, der deltog i sommer-OL 1960.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Medaljevindere fra Danmark ved sommer-OL 1960
Olympiske sølvmedaljevindere fra Danmark
Fodboldspillere ved sommer-OL 1960

Poul Andersen (fodboldspiller, født 1930)