"Making Believe" (nogle gange omtalt som "Makin' Believe") er en countrysang skrevet af Jimmy Work og er bedst kendt i Kitty Wells' version fra 1955 der toppede hitlisterne. Sangen har været listet blandt de bedste country-sange adskillige gange, og er blevet indspillet i coverversioner af utallige kunstnere inklusive Thorleifs, Bob Dylan, Johnny Cash, Roy Acuff, Wanda Jackson, Connie Francis, Ray Charles, Anita Carter, Dolly Parton, Emmylou Harris, Merle Haggard, Ernest Tubb, Social Distortion, Skeeter Davis, The Haden Triplets og Volbeat.

Sangen blev udgivet i februar 1955 via Dot Records, og nåede #5 på Billboard'''s country music jukebox charts. En måne senere udgav countrymusikeren Kitty Wells en udgave, der nåede #2 på country-hitlisten og forblev der i 15 uger, hvilket stadig er en rekord på country Billboard charts. Sangen på førstepladsen var "In the Jailhouse Now" af Webb Pierce, der holdt denne plads i 21 uger.

Sangen er en melankolsk ballade om ikke at komme sig over sin tidligere kæreste. Sangeren dagdrømmer om, at de stadig er kærester, selvom vedkommende er klar over "you'll never be mine" igen.

"Making Believe" oplevede fornået opmærksomhed da ikke mindre end tre singler blev indspillet og udgivet i årene 1977-1978. The Kendalls nåede #80 med deres udgave som blev udgivet via Ovation Records. Få måneder senere formåede Emmylou Harris at nå #7 med hendes version. Den følgende januar blev Merle Haggards version spillet en del på trods af, at det kun var B-siden til sangen "Running Kind". Billy Joe Royal udgav også en version.

Loretta Lynn og Conway Twitty udgav en duet-udgave af sangen i 1988 og den blev brugt som titelnummeret på deres sidste album sangen. Selvom den ikke blev et hit i radioen blev den ofte spillet ved koncerter, og albummet solgte også udmærket.

I 2008 udgav det danske heavy metalband Volbeat en coverversion på deres album Guitar Gangsters & Cadillac Blood. Volbeats version er dog mere inspireret af det amerikanske punkband Social Distortion version fra deres album Somewhere Between Heaven and Hell'' (1992). Albummet nåede #1 Hitlistens Album Top-40 i Danmark og Finland's Official Lists albumhitliste og solgte platin i Danmark og guld i flere andre lande.

Hitlister

Jimmy Work

Kitty Wells

The Kendalls

Emmylou Harris

Referencer

Sange fra 1955
Volbeat sange
Country

Making Believe


An Schoenoplectiella heterophylla in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Alfred Ernest Schuyler, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Kaare Arnstein Lye. An Schoenoplectiella heterophylla in nahilalakip ha genus nga Schoenoplectiella, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenoplectiella

Schoenoplectiella heterophylla


ශූරයන්ගේ කුසලාන ක්‍රිකට් තරඟාවලියේ තුන්වන සංස්කරණය වන 2004 අයි.සී.සී ශූරයින්ගේ කුසලාන තරඟාවලියට සහභාගී වීමට තෝරා ගත් කණ්ඩායම් 12 මෙයයි. තරඟාවලිය 2004 සැප්තැම්බර් 10 සිට සැප්තැම්බර් 25 දක්වා එංගලන්තයේ පැවැත්විණි. කණ්ඩායම් වලට 30 දෙනෙකුගෙන් යුත් මූලික සංචිතයක් නම් කළ හැකි නමුත් සැබෑ තරඟාවලිය සඳහා අවසර දෙනු ලැබුවේ 14 දෙනෙකුගෙන් යුත් සංචිතයකට පමණි.

2004 අයි.සී.සී. ශූරයන්ගේ කුසලානය කණ්ඩායම් සංචිත


فانيسا فيراري (بالإيطالية: Vanessa Ferrari) لاعبة جمباز إيطالية من مواليد إيطاليا ( 10نوفمبر 1990 ). وهي من أحد بطلات الجمباز في العالم. أول ظهور لها كان في البطولة الأوروبية عام 2004.

مراجع

وصلات خارجية

 Vanessa's home page

أبطال العالم في الجمباز
أبطال أوروبا في الجمباز
أشخاص على قيد الحياة
إيطاليات في القرن 20
إيطاليات في القرن 21
إيطاليون فازوا بالميدالية الفضية الأولمبية
إيطاليون من أصل بلغاري
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2020
فائزون بميداليات برونزية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات فضية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في الجمباز
فائزون بميداليات في بطولة العالم للجمباز الفني
لاعبات جمباز إيطاليات
لاعبات جمباز فني إيطاليات
لاعبو جمباز أولمبيون من إيطاليا
لاعبو جمباز فازوا بميداليات أولمبية
لاعبو جمباز في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو جمباز في الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
لاعبو جمباز في الألعاب الأولمبية الصيفية 2016
لاعبو جمباز في الألعاب الأولمبية الصيفية 2020
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2005
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2013
مواليد 1990

فانيسا فيراري


Black Heart er en dokumentarfilm fra 2008 instrueret af Ada Bligaard Søby.

Handling
New York er fuld af historier: Marina blev gift i en forelsket rus for 10 år siden og kæmper nu for at holde skruen i vandet som enlig mor til to. Tim sidder i et pladestudie i Brooklyn i erkendelse af, at frihed er omvendt proportional med mængden af ens egendele. Og Josh, der netop har mistet alt i en brand, er nu en fri fugl. Men hvis det ikke var for kærligheden, hvad ville man så have? 'Just lust and money, cocaine and sushi'.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2008

Dokumentarfilm fra Danmark

Black Heart


Geographic Resources Analysis Support System (commonly termed GRASS GIS) is a geographic information system (GIS) software suite used for geospatial data management and analysis, image processing, producing graphics and maps, spatial and temporal modeling, and visualizing. It can handle raster, topological vector, image processing, and graphic data.

GRASS GIS contains over 350 modules to render maps and images on monitor and paper; manipulate raster and vector data including vector networks; process multispectral image data; and create, manage, and store spatial data.

It is licensed and released as free and open-source software under the GNU General Public License (GPL). It runs on multiple operating systems, including , Windows and Linux. Users can interface with the software features through a graphical user interface (GUI) or by plugging into GRASS via other software such as QGIS. They can also interface with the modules directly through a bespoke shell that the application launches or by calling individual modules directly from a standard shell. The latest stable release version (LTS) is GRASS GIS 7, which is available since 2015.

The GRASS development team is a multinational group consisting of developers at many locations. GRASS is one of the eight initial software projects of the Open Source Geospatial Foundation.

Architecture
GRASS supports raster and vector data in two and three dimensions. The vector data model is topological, meaning that areas are defined by boundaries and centroids; boundaries cannot overlap within one layer. In contrast, OpenGIS Simple Features, defines vectors more freely, much as a non-georeferenced vector illustration program does.

GRASS is designed as an environment in which tools that perform specific GIS computations are executed. Unlike GUI-based application software, the GRASS user is presented with a Unix shell containing a modified environment that supports execution of GRASS commands, termed modules. The environment has a state that includes parameters such as the geographic region covered and the map projection in use. All GRASS modules read this state and additionally are given specific parameters (such as input and output maps, or values to use in a computation) when executed. Most GRASS modules and abilities can be operated via a graphical user interface (provided by a GRASS module), as an alternative to manipulating geographic data in a shell.

The GRASS distribution includes  over 350 core modules. Over 100 add-on modules created by users are offered on its website. The libraries and core modules are written in C. Other modules are written in C, C++, Python, Unix shell, Tcl, or other scripting languages. The modules are designed under the Unix philosophy and hence can be combined using Python or shell scripting to build more complex or specialized modules, by users, without knowledge of C programming.

There is cooperation between the GRASS and Quantum GIS (QGIS) projects. Recent versions of QGIS can be executed within the GRASS environment, allowing QGIS to be used as a user-friendly graphical interface to GRASS that more closely resembles other graphical GIS software than does the shell-based GRASS interface.

Another project exists to re-implement GRASS in Java as JGRASS.

History
GRASS has been under continuous development since 1982 and has involved a large number of federal US agencies, universities, and private companies. The core components of GRASS and the management of integration of efforts into its releases was originally directed by the U.S. Army - Construction Engineering Research Laboratory (USA-CERL), a branch of the U.S. Army Corps of Engineers, in Champaign, Illinois. USA-CERL completed its last release of GRASS as version 4.1 in 1992, and provided five updates and patches to this release through 1995. USA-CERL also wrote the core components of the GRASS 5.0 floating point version.

The development of GRASS was started by the USA-CERL to meet the need of the United States military for software for land management and environmental planning. A key motive was the National Environmental Policy Act. The development platform was Unix running on VAX hardware. During 1982 through 1995, USA-CERL led the development of GRASS, with the involvement of many others, including universities and other federal agencies. USA-CERL officially ceased its involvement in GRASS after release 4.1 (1995), though development had been limited to minor patches since 1993. A group formed at Baylor University to take over the software, releasing GRASS 4.2. Around this time, a port of the software to Linux was made. In 1998, Markus Neteler, the current project leader, announced the release of GRASS 4.2.1, which offered major improvements including a new graphical user interface. In October 1999, the license of the originally public domain software GRASS software was changed to the GNU GPL in version 5.0.

Since then, GRASS has evolved into a powerful software suite with a wide range of applications in many different areas of scientific research and engineering. For example, it is used to estimate potential solar photovoltaic yield with r.sun. As of 2015, GRASS is used in academic and commercial settings around the world, and in many government agencies including NASA, NOAA, USDA, DLR, CSIRO, the National Park Service, the U.S. Census Bureau, USGS, and many environmental consulting companies.

, the latest stable release version (LTS) is GRASS GIS 7. It was released in 2015, replacing the old stable branch (6.4) which was released in 2011. Version 7 added many new features, including large data support, a fast topological 2D/3D vector engine, powerful vector network analysis, a full temporal framework and many other features and improvements.

, GRASS development is split into two branches: stable and developmental. The stable branch is recommended for most users, while the development branch operates as a testbed for new features.

See also

 Object-based spatial database

References

Further reading

 Indian Example
 A.P. Pradeepkumar (2003) "Absolute Beginners Guide to Linux/GRASS installation" Online publication at GRASS Development Project Website
 原著 A. P. Pradeepkumar (2003) GRASS 5.00 安装新手指南 in Chinese

External links

  at OSGeo foundation
 GRASS GIS mirror web site, Italy
 GRASS GIS mirror at ibiblio, USA
  GRDSS, Geographic Resources Decision Support System (GRASS GUI)
 PyWPS (Python Web Processing Service with native support for GRASS)
 A (not so) short overview of the Geographic Information System GRASS
 The GRASS story, 1987 narrated by William Shatner. Provided by the AV-Portal of the German National Library of Science and Technology

Cross-platform software
Free GIS software
Free software programmed in C
Free educational software
Software that uses wxPython
Remote sensing software

GRASS GIS


Marcel Naulais (né le  à Issoudun et mort le  à Villejuif) est un clarinettiste et chef d'orchestre français.

Il est un des rares spécialistes français de la petite clarinette et de la clarinette piccolo.

Biographie
Il a joué avec de nombreux orchestres comme l'orchestre du Domaine musical de Pierre Boulez, l'orchestre de la Garde républicaine.

Il a participé à la petite clarinette en  en 1956 à la création des oiseaux exotiques d'Olivier Messiaen.

Il a été directeur de l'Orchestre d'Harmonie de la Ville d'Antony de 1970 à 1997 et directeur du Conservatoire municipal d'Antony jusqu'en 1987. De 1977 à 1980, il est le chef de l'harmonie La Sirène de Paris. Il a dirigé l'harmonie d'Issoudun jusqu'en 1981 et prend sa retraite.

Il a également enseigné la clarinette à Antony. La salle de répétition du conservatoire à rayonnement intercommunal Darius Milhaud de la ville d'Antony porte son nom.

Il a joué et enregistré avec l'orchestre d'anches de Paris.

Son fils Jérôme Naulais est tromboniste et compositeur. Son fils Laurent est trompettiste.

Il décède en 1997 à Villejuif.

Hommage
Une salle de répétition du conservatoire d'Issoudun porte son nom.

Distinction
 : Il est fait chevalier des Arts et des Lettres en 1984.

Enregistrements

Comme instrumentiste
 Arnold Schonberg : suite op.29 pour septuor (1925-1926), avec Serge Collot, Guy Deplus, Jacques Ghestem, Jean Huchot, Yvonne Loriod, Marcel Naulais, Louis Montaigne, Pierre Boulez (Vega, 1959)
 Edgar Varèse : Octandre, (Vega, 1959)
 Olivier Messiaen : Sept Haïkaï, La Fauvette des jardins, (Erato – STU 70796, LP, 1973)
 Musique de la Garde républicaine : Les Concerts de la Musique de la Garde républicaine de Paris sous la direction de Roger Boutry - Vol. 4 (Philips – 18PC-109, LP, réédition Japon 1982)
 Orchestre d'anches de Paris – Robert Truillard (direction), Vol. 1 (label AFA – N.E.C. 20771, 1971)
 Orchestre d'anches de Paris Robert Truillard (direction), Vol. 2 (label AFA – 20784)

Comme chef d'orchestre
Orchestre d'harmonie de la ville d'Antony :  En concerts, (Corélia CC96793, 1996)

Notes et références

Liens externes

Clarinettiste classique français
Naissance en septembre 1923
Naissance à Issoudun
Décès en mars 1997
Décès à Villejuif
Décès à 73 ans

Marcel Naulais


Islands nationalteater ( udtales [ˈθjouːðlɛikˌhuːsɪð]) i Reykjavík er det nationale teater i Island.
Det er tegnet af Guðjón Samúelsson og blev formelt åbnet 20. april 1950. Fra 2015 har den kunstneriske leder været Ari Matthíassona.

Produktioner
Nationalteateret opsætter omkring 30 produktioner hver sæson (nye produktioner, repremierer og gæstespil), bestående af et varieret repertoire af nye Islandske værker, nye udenlandske værker, islandske og udenlandske klassikere, musicals, dansestykker og børneforestillinger. Teatret producerer omkring 10 nye produktioner hvert år og samarbejder med uafhængige teater- og dansegrupper.

Teateret har en vigtig rolle i udviklingen af nye islandske stykker og har til formål at udvikle de unges værdsættelse af teatret gennem produktioner især beregnet for børn og unge.

Turnéer
Teateret rejser også på turné i Island med sine produktioner, og i de senere år har man også turneret i udlandet, herunder:

  'Køkken efter mål'  (Kitchen by Measure) på det Kongelige Teater (2006)
  'Gerpla'  ved "Festspillene i Bergen" (2010)
  'Shimmer sølvfisken'  (Shimmer the Silver Fish) på internationale børnefestivaler i Sverige og Rusland (2010-2011)
  'Havmuseet'  ved Centrum Dramatique National d'Orléans og Théâtre de Paris i Frankrig (2009-2010)
  'Peer Gynt'  på Ibsen Festival i Oslo (2006), Barbican Arts Centre i London (2007)
  'Bozar'  i Bruxelles (2008)
  'Det Grønne Hus'  på Færøerne (2006)

Kunstnerisk ledelse af teatret

Eksterne henvisninger

 Teatrets hjemmeside, med billede (en.)
 Flere billeder af teatret (Guðjón Samúelsson har endnu ikke været død i 70 år)

Teatre
Nationalteater
Etableret i 1950

Islands nationalteater


برونيسلاف كاسبر مالينوفسكي   (7 نيسان 1884- 16 أيار 1942), كان عالماً بولندياً مختصاً في علم الإنسان ويعد من أهم علماء الإنسان في القرن العشرين، وهو من أهم الرواد في علم الإنسان التطبيقي.

حياته
ولد مالينوفسكي في مدينة كراكوفيا في بولندا، لعائلة ميسورة. كان والده يعمل أستاذاً في الجامعة أما أمه فكانت ابنة أحد الإقطاعيين. كان يعاني من مشاكل صحية وضعف عام في مرحلة طفولته ولكنه كان مبرزاً في دراسته. حصل على درجة الدكتوراه في الفلسفة من جامعة ياغيلونيا عام 1908, وكان تركيزه على الرياضيات والعلوم الفيزيائية. تدهورت حالته الصحية أثناء فترة دراسته وأثناء فترة نقاهته قرر أن يصبح مختصاً في الأنثروبولوجيا وكان ذلك بعد أن قرأ كتاب جيمس فريزر الغصن الذهبي. فقرر دراسة الإثنولوجيا في جامعة لايبزيج حيث درس عند الاقتصادي المعروف كارل بوخر وعالم النفس فيلهلم فونت. وانتقل في العام 1910 إلى إنجلترا حيث درس في كلية لندن للاقتصاد التابعة لجامعة لندن حيث درس عند كارل ويستيرمارك.
سافر مالينوفكسي في العام 1914 إلى بابوا غينيا الجديدة حيث قام بإجراء بعض الأبحاث الميدانية في منطقة مايلو ثم في منطقة جزر تروبرياند. وفي رحلته إلى تلك المنطقة تاه فيها وضاع أثره واندلعت أثناء ذلك الحرب العالمية الأولى، فألقت القوات الأسترالية القبض عليه وعرضت عليه خيارين ليختار أحدهما: إما أن ينفوه إلى جزر توربرياند أو أن يحتجزوه حتى تنتهي الحرب، فاختار مالينوفسكي الخيار الأول وذهب إلى الجزر وحيداً وأجرى أبحاثه الميدانية فيها، وما زالت النتائج التي توصل إليها في تلك الرحلة والعمليات التي اتبعها ذات أثر كبير على الدراسات الإنسانية التطبيقية حتى هذا اليوم.

وفي العام 1922 حصل مالينوفسكي على درجة الدكتوراه في علم الأنثروبولوجيا وأصبح أستاذا في كلية لندن للاقتصاد. وفي العام نفسه أصدر كتابه الذي ألفه تحت عنوان (Argonauts of the Western Pacific)، والذي احتل مكانة عالمية مرموقة وأصبح مالينوفسكي على أثره من أهم وأشهر علماء الإنسان في العالم، وبفضله أصبحت كلية لندن للاقتصاد خلال سنتين من أهم مراكز تدريس علم الإنسان في بريطانيا.

وقد حاضر مالينوفسكي لفترات متقطعة في الولايات المتحدة وعندما بدأت الحرب العالمية الثانية كان هنالك فاضطر المكوث فيها وأصبح يدرس في جامعة يايل والتي بقي فيها حتى وافته المنية. وقد أسس مالينوفسكي الجمعية البولندية للآداب والعلوم في أمريكا.

عرض فيلم وثائقي في قناة السي أن أن تحت عنوان «قصص من الغابة» tales from the jungle وهذا في معرض رحلة مالينوفسكي إلى أقليم (Papua New Guinea). والتي كانت تتمحور حول شخص هذا العالم. من أبرز صفات هذا العالم أنه ذو نظرة متعالية إلى حد انه وصف بـ العنجي المتغطرس الشهواني وهذا ما قاله عنه زميله: (Michael w young)، مع ما كان يتمتع به من محبةٍ مفرطةٍ للظهور والحياة الاريستوقراطية. والحقيقة المرة عن أمثال هذا العالم المتجرد الباحث فقط عن علم الإنسان أنه كان مغرماً جداً بالبحث عن أغراضه الجنسية وإشباع رغباته الحيوانية وتكوين علاقات حميمة مع الشعوب التي كان يفترض عليه أن يتعامل معها بكل مهنية وواحتراف. فقد اعترف الرجل أنه كان مغرماً باتخاذ الخليلات وابتذالهن بالمال مقابل أن ينال منهم وطره وذلك بزعمه أنه كان يدرسهم دراسة علمية بحته. وقد عرف عنه أهالي الأقليم تصرفاته المشينة هذه، مما حدى بأهل الأقليم من الحذر في التعامل معه. . وقد سجلت عليه شواهد في ذلك. ومع ذلك فقد كان هذا كارهاً إلى حد البغض كل الملونين من البشر فهو لا يطيق من اخلص نفسه لدراستهم.
مالينوفسكي، كانت دراسته تتمحور حول نقض نظرية «الشعوب الهمجية»، التي كانت سائدة آن ذاك. وما إن طبعت مذكراته الخاصة في عام 1967 حتى تفاجأ الكثير بمحتواها المخالف لابحاثه المهمة
توفي مالينوفسكي في 16 أيار 1942 في الذكرى التمانية والخمسين لميلاده نتيجة نوبة قلبية.

الجامعات التي درس فيها
 كلية لندن للاقتصاديين
 جامعة لندن
 جامعة كورنيلما
 جامعة هارفردي
 جامعة يايلو
 جامعة لينوف

المصادر

روابط خارجية

أشخاص من كراكوف
أعضاء الأكاديمية الملكية الهولندية للفنون والعلوم
أعضاء هيئة تدريس جامعة كورنيل
أعضاء هيئة تدريس كلية لندن للاقتصاد
أنثروبولوجيا اقتصادية
إثنوغرافيون
إنثوغرافيون بريطانيون
إنثوغرافيون بولنديون
بريطانيون متجنسون
بريطانيون مهاجرون إلى الولايات المتحدة
بريطانيون مهاجرون إلى بولندا
بولنديون مهاجرون إلى المملكة المتحدة
جزر تروبرياند
خريجو جامعة ياغيلونيا
خريجو كلية لندن للاقتصاد
علم الإنسان الثقافي
علماء أثنولوجيا بريطانيون
علماء أثنولوجيا بولنديون
علماء أنثروبولوجيا بريطانيون في القرن 19
علماء أنثروبولوجيا بريطانيون في القرن 20
علماء أنثروبولوجيا بولنديون
علماء أنثروبولوجيا في القرن 19
علماء أنثروبولوجيا في القرن 20
علماء أنثروبولوجيا من الدين
علماء بولنديون
علماء من كراكوف
كتاب غير روائيين بريطانيون في القرن 20
كتاب غير روائيين بولنديون في القرن 20
كتاب غير روائيين في القرن 19
كتاب غير روائيين في القرن 20
لاأدريون بريطانيون
لاأدريون بولنديون
مهاجرون بولنديون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1884
مواليد في كراكوف
وفيات 1942
وفيات 1943
وفيات في ولاية واهاكا

برونسيلاف مالينوفسكي


Ardulfurateyni Vatan (Türkçe: İki Nehir Ülkesi), 2004 yılı öncesinde Irak'ın ulusal marşı. 1981 yılında, Şafik Abdül Cabbar El-Kemali tarafından yazılan metin, Velid Georges Golmieh tarafından bestelenmiştir.

Dış bağlantılar
 Balerd
 Ardulfurataini Watan (MP3 formatında)
 Ardulfurataini Watan (MID formatında)

Irak'ın ulusal sembolleri
Eski ulusal marşlar
Baas Partisi tarihi

Ardulfurateyni Vatan


Dionisie Roman  a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
A fost avocat Târnava Mare.

Activitate politică
După 1918 a fost avocat și decanul baroului avocaților din Târnava-Mare.

Recunoașteri

Note

Bibliografie
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voievod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, Vol. II, Ed. Academiei Române, București, 2005

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
 Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Dionisie Roman


Halit Akmansü ya da bilinen adıyla Dadaylı Halit Bey (1884 – 10 Şubat 1953), Türk asker ve siyasetçi.

Sivas Kongresi'ni engellemek isteyen Elazığ Valisi Ali Galib'i durdurması onun Millî Mücadele'ye önemli katkılarından birisidir. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Kurmay Albay rütbesiyle önemli askerî harekâtlar yönetti. Dumlupınar Meydan Muharebesi'nden sonra Yunan başkomutanı Trikupis'i İbrahim Bayram Bayazit Çavuş ve Afyonlu Ahmet Çavuş ile birlikte esir aldı.

II. TBMM'de Kastamonu milletvekili olarak görev yaptı.

Yaşamı
1884 yılında Kastamonu'nun Daday ilçesinin Kelebek köyünde doğdu. Kastamonu Askerî Rüştiyesi ve Bursa Işıklar Askeri İdadîsi'nden sonra 1903-1906 Mekteb-i Harbiye'yi başarı ile bitirdi.

Askeri yaşamı
1906'da sınıfının ikincisi mülâzım olarak orduya katıldı Erkân-ı Harbiye Mektebini bitirerek kurmay yüzbaşı oldu. I. Dünya Savaşı'nda Irak Cephesi çarpışmalarına katıldı. 14 Haziran 1915 ile 15 Kasım 1918 tarihleri arasında İngiliz ve Arap aşiretleri ile yapılan bütün savaşlarda birinci yetkili Türk komutanı idi. 15 Kasım'da Musul'u terk ederken savaşlardan arta kalan silah ve malzemeleri güvenle Diyarbakır'a nakletti (Bu malzemeler daha sonra Türk Kurtuluş Savaşı'nda kullanılmıştır). Mondros Mütarekesi imzalandığında Diyarbakır'daki 13. Kolordu'nun kurmay başkanıydı.

İstanbul Hükümeti tarafından Sivas Kongresi'ni dağıtmakla görevlendirilen Ali Galip'in engellenmesinde büyük rol oynadı.

1921 yılında Sakarya Meydan Muharebesi'nde 3. Kafkas Tümeni'nin, 30 Ağustos 1922 tarihinde Dumlupınar Meydan Muharebesi'nde 5. Kafkas Tümeni'nin komutanlığını yaptı. 2 Eylül 1922'de Yunan Küçük Asya Ordusu Başkomutanı General Nikolaos Trikupis'i ve 2. Kolordu Komutanı General Kimon Digenis ile 13. Tümen Komutanı Albay Vandelis'le 391 subay, 4385 eri Karacahisar köyü yakınlarında teslim aldı. Bu subaylar arasında İzmir'in işgali sırasında şehre ilk giren Evzon Alayı'nın komutanı da vardı. Esirleri ordu karargâhına götürmeden Trikupis'e, İsteseydiniz İzmir'e ulaşır, oradan da gemilerle Yunanistan'a geçebilirdiniz. Bunu yapmayarak niye bize teslim oldunuz? diye soran Albay Halit Bey, şu cevabı aldı; Evet, biz bunu yapabilirdik. Subaylarımızla bir toplantı yaptık. Saatlerce ne yapacağımızı tartıştık ve kaçıp Yunanistan'a dönmektense, Türk askerine teslim olmayı yeğledik. Çünkü Atina'ya vardığımızda bizi derhal idam ederlerdi. Oysa biz, Türk askerinin bize iyi davranacağından emindik!

Siyasi yaşamı
Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Mustafa Kemal'in isteğiyle askerliği bırakıp siyasete girdi. 1923'te TBMM 2. Dönem Kastamonu milletvekili seçildi.

Halk Fırkası'nın ilan ettiği 9 umdeyi benimsemişti. 3 Mart 1924 tarihinde Hilafetin Lağvı Kanunu Meclis gündemine geldiğinde genel kurulda söz alarak itirazını dile getirdi. Hilafetin kaldırılmasının daha önce açıklanan 9 umdenin ikinci maddesine aykırı olduğu gerekçesi ile bu teklife karşı çıkıyordu. Yapılan oylamada kanun aynen kabul edilince Halk Fırkası'ndan istifa etti. Bu, partinin tarihindeki ilk milletvekili istifası idi.

İstifadan sonra mecliste bağımsız çizgide kaldı. 17 Kasım 1924 tarihinde Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası (TCF) kurulunca bu yeni fırkaya geçti. TCF mensupları İzmir Suikastı sebebiyle tutuklanarak İzmir'e sevk edildiklerinde bu karardan istisna tutulan tek Terakkiperverli oldu. Terakkiperver Fırka'nın kapatılmasından sonra siyaset yaşamına bağımsız milletvekili olarak devam etti.

Mebusluk görevi 1927 yılında sonra erdikten sonra emekli oldu. Hayatını İstanbul'da sürdüren ve ekonomik sıkıntı çekti. Kendisine yapılan mebusluk tekliflerini de kabul etmedi. 10 Şubat 1953'te İstanbul'da öldü. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilen naaşı, 1988'de Ankara'daki Devlet Mezarlığı'na nakledildi.

Kaynakça

1884 doğumlular
1953 yılında ölenler
TBMM 2. dönem Kastamonu milletvekilleri
Kurtuluş Savaşı'ndaki Türk askerler
Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası sahipleri
Mecidiye Nişanı sahipleri
Demir Haç sahipleri
Kastamonu doğumlu siyasetçiler
Balkan Savaşları'nda Osmanlı askerleri
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'de öğrenim görenler
Osmanlı karacı subayları
Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası
Devlet Mezarlığı'na defnedilenler
Topçu subaylar

Halit Akmansü


Arpsdorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 12,1 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2008 itibarıyla yaklaşık 254 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına 21 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Peter Thomsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-aukrug.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Arpsdorf


ياسوهيرو ناكاسونه  ، 27 مايو 1918 - 29 نوفمبر 2019) سياسي ياباني شغل منصب رئيس الوزراء الياباني، ورئيس للحزب الليبرالي الديمقراطي من 1982 إلى 1987. وعضوًا في مجلس النواب. ممثلين لأكثر من 50 سنة. اشتهر بتوجيهه نحو خصخصة الشركات المملوكة للدولة، وللمساعدة في إنعاش القومية اليابانية خلال فترة رئاسته للوزراء، يعتبر أكبر زعيم دولة سابق عاش حتى عمر 101 عامًا حين وفاته في عام 2019.

نشأته
وُلد ناكاسوني في تاكاساكي بجونما في 27 مايو 1918 ، وهي مقاطعة في وسط اليابان.

معرض صور

روابط خارجية

مراجع

سياسيو الحزب الليبرالي الديمقراطي الياباني
أعضاء مجلس النواب الياباني
حاصلون على وسام جوقة الشرف من رتبة ضابط عظيم
خريجو جامعة طوكيو
رؤساء وزراء اليابان القرن 20
سياسيون من محافظة غونما
شنتويون يابانيون
عسكريون يابانيون في الحرب العالمية الثانية
قادة البحرية الإمبراطورية اليابانية
مئويون رجال
مئويون يابانيون
مواليد 1918
مواليد في تاكاساكي
وزراء دفاع اليابان
وفيات 2019
يابانيون معادون للشيوعية

ياسوهيرو ناكاسونه


අරටුවෙන් දැව නිපදවීමේ ක්‍රියාවලිය යනු පතනශීල වනාන්තරවල ශාකවලින් උපරිම ලෙස දැව ලැබීම කළමනාකරණය කිරීමයි. මෙම නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලිය රේඛීය නොවන්නකි. එයට හේතුව සෙසු සාධකවල බලපෑමයි. එම සාධක ලෙස වෙළඳපොළෙහි විකිණිය හැකි සහ විකිණිය නොහැකි භාණ්ඩ, මූල්‍යමය වාසි , කළමනාකරණ ප්‍රතිපත්ති සහ පාරිසරික සාධක දැක්විය හැකිය.

වනාන්තරවලින් විකිණිය හැකි සහ විකිණිය නොහැකි නිෂ්පාදන ලබාගත හැක. විකිණිය හැකි නිෂ්පාදන යනු වෙළඳපොළ මිලක් පවතින නිෂ්පාදනයි. ප්‍රධාන වශයෙන් වෙළඳපොළ මිලක් පවතින විකිණිය හැකි නිෂ්පාදන දැවය. ප්ලයිවුඩ් ආකාරයේ දැව සඳහා අඩියකට ඩොලර් සියගණනක සිට ඩොලර් දහස් ගණනක් දක්වා වේ. අනෙක් විකිණිය හැකි නිෂ්පාදන අතරට පිදුරු, හතු, පලතුරු, දඩයමින් ලැබෙන ද්‍රව්‍යය අයත්ය. ජලයේ ගුණාත්මක බව, වාතයේ ගුණාත්මක බව, ස්වාභාවික සෞන්දර්යය සහ කාබන් තිර කිරීම වනාන්තරවල මිල කළ නොහැකි නිපැයුම් වේ.

අරටුව සහිත ශාක ඇති වනාන්තරවල ජෛව විවිධත්වය ඉහළ අතර ඒවා කළමනාකරණයේදී අභියෝගවලට සහ වාසිදායක තත්වවලට මුහුණ දීමට සිදු වේ. වනාන්තර කළමනාකරණය කරන්නන් තිරසාරවන කළමනාකරණය කෙරෙහි අවධානය යොමු කර ඇත. මෙහිදී රුක් රෝපණ ක්‍රම භාවිතයෙන් අස්වනු නෙළීම, වනාන්තර පුණර්ජනනය, කෘමි පාලනය , රෝග පාලනය, පොහොර දැමීම, පළිබෝධ පාලනය ආදී ක්‍රියා යොදා ගනී. පොහොර දැමීම මගින් ශාක වර්ධනය නංවන අතර ශාකයේ දැව ප්‍රමාණය වැඩි කරයි. මීට අමතරව වන ඝනත්වය ඉහළයන විට වන ජීවී සංඛ්‍යාව ඉහළ යයි. ආක්‍රමණික විශේෂ පාලනය මගින් ප්‍රදේශයේ සැකසුම හා පවතින සංයුතිය පවත්වා ගත හැක.

නමුත් කළමනාකරණ ක්‍රම පරිසර පද්ධතියට හානි කිරීමට ඉඩ ඇත. උදාහරණ ලෙස දැව කපන යන්ත්‍ර පසට, මූල පද්ධතියට හානි කරයි. එවිට ශාක වර්ධනය අඩාල වී මේරීමට ගතවන කාලය දීර්ඝ කරයි. එනිසා අවශ්‍ය කාලයට කැපීමට නොහැක. මීට අමතරව යන්ත්‍ර වනාන්තරවල යටි වගාවට හානි කරයි. වනජීවී ප්‍රජාවගේ වාසස්ථාන හා ප්‍රජනනයට බාධා පමුණුවයි.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Hardwood_timber_production

දැඩිදැව නිපදවීම


معاملات الشركات  هي تبادل بين الأعمال التجارية كالتبادل بين الصناع وتجار الجملة أو التبادل بين تجار الجملة وتجار التجزئة أو التبادل التجاري بين شركة وأخرى. وخلافها معاملات الشركات والعملاء (B2C).

بدايتها

لما وصل الإنترنت لسوق العمل الخاص للتجارة بين المنشآت وتم بناء البنية التحتية، الشركات المهتمة والبيئة الاقتصادية القوية، تأثير الإنترنت على الأعمال التجارية بين المنشات أخذ يتزايد في جميع أنحاء العالم، حيث أن 80 % من الصفقات التي تتم عبر شبكة الإنترنت تكون صفقات للأعمال التجارية بين المنشات، هناك العديد من الدول تستخدم التجارة الإلكترونية بين الشركات والعملاء B2C ولكن في الآونة الأخيرة، تحول التركيز في التجارة الإلكترونية من التجارة بين المنشأة والمستهلك B2C إلى الاستخدام الفعال لأدوات التجارة الإلكترونية لجعل العمليات التجارية والعلاقات B2B أكثر كفاءة.

مع الموجة الهائلة من التكنولوجيا ودخول الإنترنت في جميع الأعمال التجارية، يحتاج أصحاب الأعمال التجارية بين المنشات إلى توضيح المزايا الفعالة لجعلهم ينتقلون إلى التجارة الإلكترونية عن طريق الإنترنت، من هذه المزايا أنه بالتجارة الإلكترونية يمكن أن يدار المخزون بصورة أكثر كفاءة، والتعديلات يمكن أن تنفذ في غضون دقائق بعد طلب العميل، وطبعا حفظ المال والوقت أهم ميزة لجذب الانتباه إلى هذه التكنولوجيا الجديدة.

في بداية عام 2000، استأثرت الأسواق الراعية للصناعة على نسبة ضئيلة من معاملات التجارة الإلكترونية بين المنشآت، والسبب الرئيسي هو أن الأسواق قد واجهت صعوبة في إقناع المشترين والبائعين على استخدامها، من أجل شي ء واحد وهو أن الشركات تتردد في الانضمام إلى هذه الأسواق لأنها لا تريد أن تكشف عن معلومات خاصة على الموقع المشترك بينها وبين المنافسين. هذه الشركات تخشى من أنها سوف تعطي الكثير من المعلومات حول استراتيجياتها التنافسية ببساطة من خلال المشاركة في مثل هذه السوق.

نماذج الأعمال للتجارة بين الشركات

 سوق الشبكة: وينقسم إلى أربعة أقسام:
 الموزع الإلكتروني : هي الشركة التي توزع السلع والخدمات مباشرة للأعمال التجارية الفردية.
 المشتريات الإلكترونية: تصنع وتبيع الفرص للوصول إلى الأسواق الإلكترونية الرقمية.
 التبادل: سوق رقمي إلكتروني مستقل حيث أن الموردين والمشترين يمكن لهم إجراء المعاملات التجارية من خلاله.
 اتحاد الصناعة: سوق صناعة يخدم صناعات محددة.
 شبكة الصناعة الخاصة: وله قسمان:
 شركة واحده:شركة تملك شبكة لتنسيق التوريد مع مجموعة محدودة من الشركاء.
 الصناعة الواسعة: شركة تملك شبكة لوضع معايير وتنسيق الإمدادات للصناعة.

التبادل exchange هو الموقع الذي يستضيف الشركات التي ترغب في البيع والشراء مع بعضها البعض، هذه الشركات تستفيد من التكنولوجيا والقدرة على تخصيص وتبسيط العمليات، وهناك معلومات عامة تكون مشتركة بين مواقع التبادل، هذه المواقع تخدم احتياجات الشركات المصنعة وغيرها من أنواع الشركات، يعتمد التبادل أساسا على فتح قناة اتصال رقمية بين طرفين. والطريقة الوحيدة التي يصبح فيها التبادل التجاري عبر الإنترنت حقيقة واقعة هو من خلال التبادل المادي لبيانات الشركات بصورة إلكترونية، ويجب توافر بنية تحتية مشتركة لنجاح عمليات التبادل التجاري الإلكترونية بين الشركات عبر الإنترنت.

هناك عاملين أساسيين لنجاح أي تبادل تجاري إلكتروني على الإنترنت، هما التكامل المتناهي لعملية التبادل والشفافية، والمقصود بالتكامل المتناهي لعملية التبادل الإلكترونية، هو أن تتم تماما من خلال التفاعل الثنائي بين الأنظمة الموجودة في كل من الشركات التي تقوم بهذه العملية على الإنترنت، أما المقصود بالشفافية، فهو أن تصبح أنظمة الشركات التي تمارس نشاطاتها التجارية إلكترونيا عبر الإنترنت وكأنها جزء من أنظمة الشركات الأخرى التي يجري معها التكامل.

مزايا التجارة الإلكترونية

تقدم التجارة الإلكترونية العديد من المزايا التي يمكن أن تستفيد منها الشركات بشكل كبير مثل:
 التواصل الفعال مع الشركاء والعملاء: التجارة الإلكترونية بين المنشات تساعد على إزالة الحواجز التي أثارها التجزؤ الجغرافي للسوق، حيث أن المشترين يتعرفون على بائعين جدد مع منتجات أفضل، في حين الموردين يكتشفون مشترين جدد.
 كما تساعد على عدم تراكم البضاعة في المخازن، فنقص المعلومات عن البضائع تؤدي إلى تراكمها بالنسبة للبائعين وبهذا النوع من التجارة يتم تدفق
المعلومات بصورة أفضل.
 تسويق أكثر فعالية، وأرباح أكثر: إن اعتماد الشركات على الإنترنت في التسويق، يتيح لها عرض منتجاتها وخدماتها في مختلف أنحاء العالم مما يوفِّر لهذه الشركات فرصة أكبر لجني الأرباح، إضافة إلى وصولها إلى المزيد من الزبائن.
 تخفيض مصاريف الشركات: تعد عملية إعداد وصيانة مواقع التجارة الإلكترونية على الويب أكثر اقتصادية من بناء أسواق التجزئة أو صيانة المكاتب. ولا تحتاج الشركات إلى الإنفاق الكبير على الأمور الترويجية، أو تركيب تجهيزات باهظة الثمن تُستخدَم في خدمة الزبائن. ولا تبدو هناك حاجة في الشركة لاستخدام عدد كبير من الموظفين.
 انخفاض تكاليف البحث على المشترين.
 تحسين المرونة الإنتاجية من خلال ضمان تسليم قطع فقط في الوقت المناسب.
 تحسين جودة المنتجات وإيجاد قدر أكبر من شفافية الأسعار وتوفر خصائص ميزة المحرك الأول.

السوق الافتراضي للتجارة الالكترونية
السوق الافتراضي هو سوق على الإنترنت يمكن للجميع الدخول إليه وبيع منتجاتهم وعرضها للزبائن أو التسوق ومطالعة الجديد في المتاجر العالمية والمحلية ومعرفة آخر المعروضات.

الأمثلة

 شركة AlmondEx للألماس أسست عام 2000
 شركة Altra Energy للنفط أسست عام 1996

ومن الأمثلة المحلية:
 المجلس السعودي لغرف التجارة والصناعة (السعودية CSCCI) انتقلت لمعالجة الوثائق عبر الإنترنت.
 شركة ارامكو السعودية أيضا انتقلت للبحث عن موردي النفط العمالة عن طريق الشبكة.
 مؤسسة النقد العربي السعودي (ساما) قامت بتجربة نظام الدفع عبر الإنترنت لعملاء التجارة الإلكترونية بين الشركات باستخدام تقنية SWIFT لجمعية الاتصالات السلكية واللاسلكية المالية العالمية بين البنوك.
 شركة (تجاري) التي وصلت حديثا إلى المملكة العربية السعودية.

مراجع

انظر أيضا

 تجارة إلكترونية

أعمال لأعمال
إدارة تكنولوجيا المعلومات
تجارة إلكترونية

معاملات الشركات


Elma (Malus domestica), gülgiller (Rosaceae) familyasından kültürü yapılan bir meyve türü.

Eski Türkçede "alma" diye bilinen adının, meyvenin rengi olan "al" (kırmızı)'dan geldiği bilinmektedir. Elmanın ilk olarak Kuzey Anadolu'da, Güney Kafkaslar, Rusya'nın güneybatısında kalan bölgeler ve Orta Asya (Kazakistan'ın doğusu) dolaylarında ortaya çıktığı sanılmaktadır. Tür, bütün dünyaya Orta Asya'dan yayılmıştır. Besin değeri çok yüksek olan bir meyvesi vardır. Tarih boyunca kültür çalışmalarıyla 1000 farklı elma çeşidi üretildiği tahmin edilmektedir.

Morfolojik özellikleri
En yakın akrabaları armut ve malta eriğidir. 5–12 m'ye kadar uzanan yaprak döken tacı geniş küçük bir ağaçtır. Yapraklar karşılıklı dizilişli, basit oval biçiminde, ucu sivri ve kenarları dişli, alt yüzü hafif tüylüdür. 5–12 cm uzunluğunda 3–6 cm genişliğindeki yaprakların sapı 2–5 cm kadardır.
Çiçekler yapraklarla birlikte açar. Beyaz olan çiçekler genellikle ilk açtığında açık pembedir. 2,5-3,5 cm çapında 5 taç yapraklıdır. Meyve sonbaharda olgunlaşır, ekseriya 5–8 cm çapındadır.

Ekolojik özellikleri
-36 °C soğuğa dayanabilir. Kurak ve sıcaktan hoşlanmaz. Toprağı tınlı, tınlı-kumlu, en az 1 m derinlikte olmalıdır. pH değeri 6-7 olan toprağı sever. Taban suyu 1 m'den yakın olmamalıdır. Taşlı ve kireçli toprağı sevmez.

Elma çeşitleri

 Amasya elması: Türkiye'nin neresinde olursanız olun, eğer mevsimiyse, mutlaka Misket elması "Amasya Elması" olarak karşınıza çıkar. Kışın yenilen önemli bir çeşittir. Meyvesi orta irilikte, sap tarafı biraz genişçedir. Sapı uzunca ve kahverengidir. Kabuğu yapışkan, ince, yeşil üzerine açık kırmızıdır. Etli kısmı tatlı, sulu, güzel kokulu ve gevrektir. Çekirdekleri parlak kahverengi ve dolgundur. Ortalama ağırlığı 90 gramdır.Amasya adıyla bütünleşen Misket, özelliğini yine Amasya'nın coğrafi yapısında alır. Söylendiğine göre Amasya vadisi, misketin yetişmek için tam aradığı ortammış. Boğazın esintisi elmaya ayrı bir tat verir. Kokusu da burada gizlidir.

Amasya Misket'inin en büyük özelliği bir yıl meyve verirse diğer yıl vermemesidir. Bir yüzü kırmızı, diğer yüzü ise sarı ila yeşilimsi bir renk taşır. İnce kabuklu, hoş kokuludur. Sert ve dayanıklıdır. Uzun süre saklanmaya elverişlidir. Amasya elmasının iki türü vardır. Daha küçük ve tatlı olanına Misket elması denir. Daha iri ve aşılı olanına ise KABAK elması adı verilir. Amasya elması meyveye geç yatar ve 8-10 yaşından önce ürün vermez.

 Demir elması: Kışlık çeşittir. Meyvesi irice, yuvarlak koniktir. Kabuğu ince, yeşil üzerine koyu kırmızı çizgili ve seyrek beneklidir. Eti gevrek, kokusuz ve mayhoştur. Çekirdekleri ufak, dolgun ve uzuncadır. Ortalama ağırlığı 125 gramdır.
 Starking delicious elması: Kışlık çeşittir. Meyvesi iri, yuvarlak konik, dilimli,sarı üzerine kırmızı, seyrek noktalı ve parlaktır. Eti sarımsı, yumuşak, tatlı, sulu ve kokuludur. Ortalama ağırlığı 208 gramdır.
 Golden delicious elması: Kışlık çeşittir. Meyvesi orta iri, yuvarlak koniktir. Sapı çok uzundur. Kabuğu donuk sarı-yeşil, çok paslı ve seyrek beneklidir. Eti sıkı, az mayhoş, çok sulu ve hoş kokuludur. Ortalama ağırlığı 136 gramdır.
 Jonathan elması: İri, silindirik ya da konik biçimdedir. Kabuğu düzgün ve kırmızıdır. Eti açık sarı sulu ve tatlıdır.
 Hüryemez elması: Kışlık çeşittir. Meyvesi çok iri, basıktır. Sapı uzun ve kalındır. Kabuğu sarı-yeşil, seyrek kahverengi beneklidir. Eti gevrek, çok sulu ve çok mayhoştur. Çekirdekleri kısa dolgundur. Ortalama ağırlığı 300 gramdır.
 Granny smith elması: Kışlık çeşittir. Meyvesi iri, yuvarlak ve kabuğu koyu veya açık yeşil renktedir. Tadı mayhoş sert ve suludur. Bir yıl boyunca kalite kaybı olmaksızın soğuk hava depolarında saklanabilir. Düşük kalorili ve yüksek olan lif ve potasyum, değerlerinin yanında faydalı antioksidanlar içerir. Ortalama ağırlığı 186 gramdır.

Üretimi
Elmanın kültür çeşitleri aşıyla üretilir. Ancak bazı çeşitler kök sürgünü ile üretilebilmektedir. Anaç olarak tohumdan yetiştirilmiş yabani elmalar kullanılır.

TÜİK 2019 verilerine göre:
 Elma üretimin 2/3'ü Isparta, Karaman, Niğde, Antalya, Kayseri ve Konya illerimizde gerçekleştirilmektedir.

 Elma üretimi en fazla yapıldığı ilimiz Isparta'dır. Isparta'da 2019 yılında 732 bin ton elma üretim ile toplam elma üretiminin %20'sini gerçekleşmiştir.

 Türkiye'de yaklaşık 1.7 milyon dekar alanda elma üretimi yapılmaktadır. Niğde, Isparta ve Karaman en fazla elma alanı bulunan illerimizdir.

 Amasya'nın elması ünlüdür.

Meyve verme yaşı
Meyve verme yaşı ağacın çeşidine göre değişir. Bazı ağaçlar (m9 gibi), ilk dikildiği yıl meyve verir. Bazı ağaçlarsa (m106 gibi), üçüncü yaşında meyve vermeye başlar. En geç verime başlayan ağaçlar ise normal elmanın çekirdeğinden üretilen ağaçlardır. Bu ağaçlar 5 ile 6 yaş arası meyve vermeye başlar.

Farklı ülkelerde elma üretimi ve ticareti

Dünya üretimi

2019'da Dünya elma üretimi 87 milyon ton idi ve Çin toplamın %49'unu üretiyordu (tablo). İkincil üreticiler Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye idi.

Türkiye
Türkiye'de iyi gelir sağlayan meyve türlerinden birisi elmadır. Üretimi oldukça iyi düzenlenmiş bulunan yerlerde dönümden ortalama 1500–2000 kg meyve elde edilebilmekte, bakım şartlarının iyi olduğu durumlarda bu miktar 3000 kg'a kadar yükselmektedir. Bu miktar bazı ülkelerde üç tonun üzerindedir. Türkiye'de elma tüketimi kişi başına 20 kg civarında olup, ülke dünyada en fazla elma tüketenler arasında yer almaktadır.

Türkiye'de organik tarım düşüncesinin yaygınlık kazanmasıyla birlikte birçok yerde yerel olarak bilinen elma türlerinin ticari olarak üretilebilmesi için çalışmalar başlatılmıştır.

Sağlığa yararları

Araştırmalar elmanın, prostat ve akciğer kanseri riskini azalttığını göstermiştir.Diğer birçok meyve gibi elma da yüksek miktarda C vitaminine eşdeğer olan fenolik bileşenler ve  kanser riskini ve DNA hasarını azaltan değerli antioksidanlar içermektedir. Bundan ayrı olarak, zengin lif içeriği kalın bağırsak faaliyetlerine yardımcı olmasının yanında kalp hastalıklarında, kilo vermede ve kolesterolün kontrolünde etkilidir. Elmanın içeriğindeki bazı kimyasallar Parkinsonizm ve Alzheimer gibi beyin hastalıkları konusunda da koruyucudur. Çünkü taze elmada bulunan bazı antioksidanlar, beyin hücrelerini oksidatif stresten kaynaklanan nörotoksiditeden korumaktadır. Kabuklu yenmesi daha yararlıdır.

Kullanımı
Elma bol vitamininden dolayı çok sevilen meyvelerden biridir. Vitaminlerden A oldukça fazla miktarlarda bulunur. B vitamini ise pek azdır.

Elma yiyenlerde akli bozuklukların ve teneffüs yolları rahatsızlıklarının azaldığı ve diş çürümesi nisbetinin % 30'dan daha az olduğu tıbbi kaynaklarda belirtilmektedir. Elmanın % 83-85'i su, 0,40'ı protein, 8,35'i invert şeker, 1,60'ı sakkaroz, 0,07'si tanen, 1,32'si ham lif, 0,41'i kül, ayrıca çok az miktarda mangan, bakır, flor, magnezyum, kalsiyum, potasyum vs. maddeleri ve 100 gramında 59 kalori içerir.

Diğer ürünler
Elma çekirdeğinin yağı, kozmetik üretimi için elma çekirdeklerinin preslenmesi ile elde edilir.

Kaynakça

1768'de tanımlanan bitkiler
Malus

Elma


Single-board computer (SBC) este un computer de mici dimensiuni ale cărui componente principale sunt plasate pe un singur circuit imprimat sau cablaj electronic.
Pe acest circuit imprimat se află un microprocesor, memorie RAM, porturi de intrare/ieșire și alte caracteristici necesare unui computer funcțional. Astfel de soluții apar în sisteme care necesită un grad ridicat de protecție sau în sisteme înglobate. Calculatoarele SBC au fost realizate ca sisteme educaționale demonstrative sau de dezvoltare.  Unele din cele mai cunoscute SBC sunt computerele Raspberry Pi.

Istoric

Primul single-board computer, numit dyna-micro a fost lansat în 1976. Dyna Micro a folosit Intel C8080, al doilea microcontroler de 8 biți lansat în 1974 și primul EPROM C1702A de la Intel. La scurt timp, dyna-micro a fost rebranded ca MMD-1 (Mini-Micro Designer 1) de către E&L Instruments. În scurt timp, primele PC-uri personale cum ar fi BBC Micro lansat în 1981, și Acorn Electron în 1983, au fost construite, de asemenea, în jurul SBC. Un alt sistem SBC primar a fost KIM-1 bazat pe MOS 6502, un microprocesor pe 8 biți lansat în 1976.

În anul 2004, o echipă de tehnicieni din Italia a dezvoltat o placă compactă, ieftină și ușor de folosit, care permitea utilizatorilor să utilizeze un microcontroler pentru diverse proiecte. Acesta a fost începutul platformei Arduino. Arduino a devenit popular în scurt timp, și a fost o piatră de temelie pentru alte proiecte.

La Universitatea Cambridge Computer Laboratory, o echipă de ingineri au început să lucreze la unele versiuni timpurii ale Raspberry Pi în jurul anului 2006. În 2008, echipa Cambridge au format Fundația Raspberry Pi, iar trei ani mai târziu, s-a născut modelul Raspberry Pi Model B. Inițial a fost conceput ca un instrument de învățare pentru programare, dar a devenit un calculator personal foarte popular.

În jurul anului 2008 Texas Instruments, a produs prima versiune open-source a modelului BeagleBoard proiectată în jurul SoC-ului OMAP ARM TMS320. Funcționalitatea sistemului se putea extinde prin conectare de periferice ca un monitor, tastatură, cu aproape toate interfețele de expansiune ale unui  PC standard

Tipuri
Computerele moderne SBC pot apare în trei tipuri:
Sisteme independente - cum sunt sistemele bazate pe plăcile de bază ATX
Sisteme OEM - concepute pentru a fi integrate într-un produs, ca sisteme pe module
Sisteme de evaluare - utilizate ca sisteme prototip care permit dezvoltarea de software/hardware înainte ca echipamentul personalizat să fie finisat.

Computerele SBC pot fi utilizate în sistemele bazate pe magistrale și rack. Receptoarele tipice includ:
AdvancedTCA
CompactPCI
Embedded Compact Extended (ECX)
PCI eXtensions for Instrumentation (PXI)
MicroTca
Mini-ITX
Multibus
PC/104
PICMG
STD Bus
VMEbus
VPX
VXI

Utilizări
Unele dintre cele mai populare aplicații sunt:

Educativ (învățarea programării, utilizarea computerului)
Computer personal
Aparate medicale
Robotică
Centre media și platforme retrogaming
Sisteme industriale integrate și controlere (IoT)
Servere de imprimare
Sisteme NAS
Clustere
Domotică
DIY (laptop-uri, tablete și smartphone-uri)
Sisteme de supraveghere

Componente hardware
Procesor - este unitatea centrală de procesare al oricărui computer care efectuează toate calculele aritmetice și logice și controlul intrare/ieșire în funcție de aplicații sau instrucțiuni.

SoC (System-on-a-Chip) - este un circuit electronic care dispune de multe periferice suplimentare, cum ar fi GPU, Wi-Fi, BLE, Ethernet, interfețe USB etc, într-un singur circuit integrat. SoC consumă puțină energie, de aceea este o alegere evidentă pentru orice platformă SBC.

Chipset - folosite pentru a extinde funcționalitatea unui SBC (hub-uri USB, PMIC, convertoare Bluetooth/Wi-Fi, USB și PCI.

Modul memorie - RAM formează memoria de sistem primară; alte module sunt eMMC și memoria flash. Unele SBC utilizează carduri μSD pentru sistemul de operare.
Porturi I/O - SBC și PC-urile au o varietate de porturi intrare/ieșire, care includ interfețe USB, HDMI, RS-232, VGA, UART, GPIO etc. pentru a interacționa cu dispozitive externe. SBC-urile moderne care vizează aplicațiile din sistemele înglobate precum cele IoT, oferă un număr mare de GPIO, CAN și alte interfețe cum ar fi SPI, I²C, CAN, PWM. Disponibilitatea unor astfel de interfețe permite unui SBC să comunice cu senzori și actuatori. În afară de interfețele low-end, un SBC poate include alte intrări/ieșiri de conectivitate, cum ar fi module Ethernet, Wi-Fi, Bluetooth, LoRa, ZigBee. Unele SBC oferă, de asemenea, interfețe precum sloturile SATA, PCI Express și M.2 pentru a extinde performanța și funcționalitățile.

Slot PCI - exemple de dispozitive conectate la PCI sunt placă de rețea, placă de sunet, modem, TV tuner.

Sisteme de operare
Computerele SBC suportă sisteme de operare standard, inclusiv Linux, UNIX, Android și Microsoft Windows CE.

Sisteme de operare bazate pe Linux
Arch Linux ARM: preinstalat pe cardul de memorie
Pidora: se bazează pe Fedora 18
Fedora ARM
openSUSE Tumbleweed și Leap
Gentoo Linux
Kano OS : sistem de operare open-source creat pentru copii în scop educativ pentru învățarea programării și a calculatorului în general
Flint OS: bazat pe Google Chrom OS, funcționează pe majoritatea platformelor hardware x86 și ARM.
Slackware ARM (SARPi)
Kali Linux: optimizat pentru a oferi instrumente de securitate a informațiilor
Alpine Linux
Ubuntu Mate: ușor de utilizat, recomandat pentru începători
DietPi: optimizat pentru a utiliza eficient CPU și RAM.
OpenMediaVault: spațiu de stocare atașat la rețea NAS
motionEyeOS: sistem de supraveghere video.

Alte sisteme de operare
Android
FreeBS: distribuție pentru rularea ca server.
NetBSD
OpenBSD (numai pe platforme 64-bit)
Windows 10 IoT Core: ediție gratuită de Windows 10
Haiku
HelenOS: sistem de operare multiserver
Plan 9 from Bell Labs.
Slackware ARM
Sailfish OS

Software Media Center
OpenELEC , se bazează pe Kodi.
OSMC
LibreELEC
KODI
Volumio
XBian

Emulatori pentru jocuri
Emulation Station
Retropie
Lakka
QEMU
Recalbox

Exemple de single-board computers
MIPS:

Creator CI20
LinkIt Smart 7688
Omega2
VoCore2

x86:
APU1D/4
AIOT-X1000
Intel Galileo
LattePanda Alpha 800
MITX-6770
UDOO Bolt v3, v8
UDOO X86 Basic
UP Core Plus
XPedite7570

ARM:
Arduino
Banana Pi

BeagleBoard
CubieBoard
HummingBoard
Nano Pi
ODROID-X
OrangePi
PcDuino
Raspberry Pi

RISC
GAPuIno GAP8
HiFive Unleashed

Vezi și
Sistem înglobat
Sistem de operare în timp real
Software înglobat
 System-on-a-Chip

Note

Legături externe

 The Single Board Computer Database
 singleboardcomputer.org
 Comparison of single-board computers
 Best Single Board Computers 2018
 What are the best single-board computers?
Best Single Board Computer

Single-board computers
Computere personale
Microcomputere
Circuite integrate

Single-board computer


An Indocalamus pedalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Yi Li Keng, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Keng f.. An Indocalamus pedalis in nahilalakip ha genus nga Indocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Indocalamus

Indocalamus pedalis


Stadio Renzo Barbera  nogometni je stadion koji se nalazi u palermskoj četvrti La Favorita. Dom je talijanskog nogometnog prvoligaša U.S. Palerma.

Izgrađen je 1932. godine, a renoviran je 1989. za potrebe Svjetskog nogometnog prvenstva koje se 1990. održavalo u Italiji. Kapacitet stadiona je 36.349 sjedećih mjesta.

Izvori

Vanjske poveznice

Ostali projekti

Renzo Barbera

Stadio Renzo Barbera


Louis-Édouard-François-Desiré Pie ili Kardinal Pie (Pontgouin, 26. rujna 1815. – Angoulême, 18. svibnja 1880.), je bio francuski rimokatolički kardinal i biskup Poitiersa, poznat je po svom gorljivom ultramontanizmu.

Životopis

Pie je rođen u Pontgouin u biskupiji Chartres, 26. rujna 1815. Godine 1835. Pie je ušao u sjemenište sv. Sulpice, gdje je ostao četiri godine. Zatim je nastavio studirati teologiju u Parizu. Dok je dobivao na važnosti branivši ultramontanizam od galikanaca u Francuskoj, razvija prijateljstvo s opatom Lecomteom, župnikom katedrale u Chartres.

Opat Lecomte, koji je u više navrata odbio biskupsko imenovanje, je bio ultramontanist, branitelj papinske nepogrešivosti, i veliki štovatelj rada i djela Josepha de Maistrea. Lecomteova smrti, 31. prosinca 1850. godine, je jako pogodila Piea. Pie je zaređen za đakona 9. lipnja 1838.

Liberalni kralj (Luj Filip) bio je na vlasti već gotovo devet godina, kada je protuliberalni otac Pie je započeo svoju pastirsku službu u Chartresu. U svojoj drugoj godini svećeništva, Pie je osuđen zbog korizmene propovijedi, tvrdeći superiornost kršćanstva i kršćanskog života nad liberalnim alternativama. 4. siječnja 1843. godine, biskup Montale, imenovao je Piea njegovim generalnim vikarom. Propovijedavši devetnicu u čast Uznesenja Djevice Marije, 1846., za glavnu temu je uzeo čovjekovu dužnost da se vrati Bogu. Tim propovijedima je čvrsto osudio Francusku revoluciju, koja je ustvrdila koncepciju društva, koje se temelji na čovjekovom, a ne božanskom suverenitetu.

Papa Pio IX. imenovao je Piea biskupom, 28. rujna 1849. te je bio posvećen 25. studenogiste godine. Dana 29. siječnja 1879., kardinal Nina, državni tajnik Vatikana, službeno je obavijestio Piea o njegovom uzdizanju na dostojanstvo kardinala. Kardinalom ga je imenovao papa Lav XIII.na konzistoriju, 12. svibnja 1879. godine, postavši kardinal svećenik crkve Santa Maria della Vittoria. Umro je godinu dana kasnije u svojoj šezdeset petoj godini, dana 18. svibnja 1880., u mjestu Angoulême, gdje je došao propovijedati. Pokopan je u kripti crkve Notre-Dame la Grande de Poitiers.

Rim je želio, uzvisivši Piea za kardinala, zahvaliti mu za njegov rad u Francuskoj te na Prvom vatikanskom saboru. Njegov glavni životopisac bio je Louis Baunard. Njegov socijalni nauk u posljednjih nekoliko godina oduševljeno promovira Bratstvo svetog Pija X. Za svoje geslo je imao Tvoj sam ja (lat. Tuus sum ego).

Vanjske poveznice

 Stranica Louis-Édouard-François-Desiré Pie na Catholic Hierarchy

Francuski kardinali

Louis-Édouard-François-Desiré Pie


Sinky Bay je plaža na Bermudima. Iako je ovo naziv plaže, područje između zaljeva Sinky Bay i Cross Bay, uključujući zemljište u vlasništvu hotela, poznato je kao Sinky Bay.

Sinky Bay bio je u potpunosti u vlasništvu klana Wilson. Dio zemljišta na kojem se nalazi hotel dio obitelji Wilson prodao je hotelskoj grupi. Preostalo vlasništvo Wilson nalazi se između hotela i plaža. Plaže, Cross Bay i Sinky Bay, dostupne su gostima hotela, obitelji Wilson i okolnom susjedstvu.

Izvori

Reljefni oblici na Bermudima
Vodene mase u britanskim prekomorskim područjima
Zaljevi Atlantskog oceana (Sjeverna Amerika)
Plaže

Sinky Bay (Bermudi)


Constant "Stan" Tourné (født 30. december 1955 i Willebroek) er en belgisk forhenværende cykelrytter. Hans foretrukne disciplin var banecykling, hvor han har vundet blandt andet guldmedaljer ved EM og VM.

Han stillede til start i 176 seksdagesløb, hvor af han vandt de syv. 21 gange endte han på andenpladsen, hvor Københavns seksdagesløb i 1992 med makker Etienne De Wilde er én af dem.

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Belgien

Constant Tourné


Miles Ahead is an album by Miles Davis that was released in October 1957 by Columbia Records. It was Davis' first collaboration  with arranger Gil Evans following the Birth of the Cool sessions. Along with their subsequent collaborations Porgy and Bess (1959) and Sketches of Spain (1960), Miles Ahead is one of the most famous recordings of Third Stream, a fusion of jazz, European classical, and world musics. Davis played flugelhorn throughout.

Background
Evans combined the ten pieces that make up the album into a suite, each flowing into the next without interruption; the only exception to this rule was on the title track since it was placed last on side A (this has been corrected on the CD versions). Davis is the only soloist on Miles Ahead, which features a large ensemble consisting of sixteen woodwind and brass players. Art Taylor played drums on the sessions and the then current Miles Davis Quintet member Paul Chambers was the bassist.

A fifth recording date involved Davis alone (re-)recording material to cover or patch mistakes or omissions in his solos using overdubbing. The fact that this album was originally produced in mono makes these inserted overdubbings rather obvious in the new stereo setting.

Critical reception

The Penguin Guide to Jazz gave Miles Ahead a four-star rating out of a possible four stars, and called the album "a quiet masterpiece... with a guaranteed place in the top flight of Miles albums." Of Davis' flugelhorn, Kevin Whitehead of Cadence wrote that it "seemed to suit [Davis] better than trumpet: more full-bodied, less shrill, it glosses over his technical deficiencies."  The Penguin Guide, on the other hand, opined that "the flugelhorn's sound isn't so very different from his trumpet soloing, though palpably softer-edged....  [S]ome of the burnish seems to be lost."

Album cover
Davis was reportedly unhappy about the album's original cover, which featured a photograph of a young white woman and child aboard a sailboat. He made his displeasure known to Columbia executive George Avakian, asking, "Why'd you put that white bitch on there?" Avakian later stated that the question was made in jest. For later releases of the record, however, the original cover-photo has been replaced by a photograph of Davis.

Jon Hendricks' vocalization
Jon Hendricks had been working on vocalizing Miles' parts on the album for over 50 years, and Pete Churchill, on hearing this, approached him to talk about developing it with ensemble the London Vocal Project. Together they finished scoring all the parts and writing the lyrics, for the band parts as well as for Miles, which the LVP then rehearsed extensively. On February 17, 2017, the LVP performed the entire album at St Peter's Church in New York, which was funded by Quincy Jones. The soloists were Anita Wardell, Michele Hendricks, Kevin Fitzgerald Burke, and Jessica Radcliffe.

Track listing

 "Springsville" (John Carisi) – 3:27
 "The Maids of Cadiz" (Léo Delibes) – 3:53
 "The Duke" (Dave Brubeck) – 3:35
 "My Ship" (Kurt Weill, Ira Gershwin) – 4:28
 "Miles Ahead" (Davis, Evans) – 3:29
 "Blues for Pablo" (Evans) – 5:18
 "New Rhumba" (Ahmad Jamal) – 4:37
 Medley Pt. 1: "The Meaning of the Blues" (Bobby Troup, Leah Worth) – 2:48
 Medley Pt. 2: "Lament" (J. J. Johnson) – 2:14
 "I Don't Wanna Be Kissed (By Anyone but You)" (Harold Spina, Jack Elliot) – 3:05

A current CD reissue contains alternate takes of "Springsville", "Miles Ahead" (incorrectly labeled as being one of "Blues for Pablo"), a complete rehearsal take of "The Meaning of the Blues", "Lament" (recorded as a continuous track by Avakian as a contingency plan) and "I Don't Wanna Be Kissed (By Anyone but You)".

Personnel

 Miles Davis – Flugelhorn
 Bernie Glow – Lead trumpet
 Ernie Royal – Trumpet
 Louis Mucci – Trumpet
 Taft Jordan – Trumpet
 John Carisi – Trumpet
 Frank Rehak – Trombone
 Jimmy Cleveland – Trombone
 Joe Bennett – Trombone
 Tom Mitchell – Bass trombone
 Willie Ruff – French horn
 Tony Miranda – French horn
 Jim Buffington – French horn
 Bill Barber – Tuba
 Lee Konitz – Alto sax
 Danny Bank – Bass clarinet
 Romeo Penque – Flute and clarinet
 Sid Cooper – Flute and clarinet
 Paul Chambers – Double bass
 Art Taylor – Drums
 Wynton Kelly – Piano
 Gil Evans – Arranger and Conductor

Source: .

References

1957 albums
Miles Davis albums
Columbia Records albums
Grammy Hall of Fame Award recipients
Albums conducted by Gil Evans
Albums arranged by Gil Evans
Albums produced by Cal Lampley
Albums produced by George Avakian
Cool jazz albums
Albums recorded at CBS 30th Street Studio
Instrumental albums

Miles Ahead (album)


Pontia es un género  de mariposas de la familia Pieridae. Se encuentra distribuido por todo el mundo.

Especies
Lista de especies.
 Pontia beckerii (Edwards, 1871)
 Pontia callidice (Hübner, 1799-1800)
 Pontia chloridice (Hübner, 1808-1813)
 Pontia daplidice (Linnaeus, 1758)
 Pontia davidis (Oberthür, 1876)
 Pontia distorta (Butler, 1886)
 Pontia dubernardi (Oberthür, 1884)
 Pontia edusa (Fabricius, 1777)
 Pontia extensa (Poujade, 1888)
 Pontia glauconome (Klug, 1829) –
 Pontia helice (Linnaeus, 1764)
 Pontia protodice (Boisduval & Le Conte, 1830)
 Pontia sherpae Epstein, 1979
 Pontia sisymbrii (Boisduval, 1852) –
 Pontia stoetzneri (Draeseke, 1924)
 Pontia venata (Leech, 1891)

Galería

Referencias

Géneros de lepidópteros

Pontia


George James Ludlow,  comte Ludlow ( - ), est un pair et militaire britannique.

Biographie
Ludlow est le fils cadet de Peter Ludlow (1er comte Ludlow), et de Frances, fille de Thomas Lumley-Saunderson (3e comte de Scarbrough).

Servant dans l'armée britannique, il devient colonel des 1st Foot Guards le 21 août 1795 et major général le 18 juin 1798. En 1801, il sert sous Abercromby et Hely-Hutchinson dans la campagne d'Égypte, commandant la brigade des gardes, participant aux batailles d'Aboukir et d'Alexandrie (Canope). Il est nommé lieutenant général le 30 octobre 1805. En août 1807, il commande la  division dans la campagne de Copenhague sous Lord Cathcart. Ludlow est promu général en juin 1814.

Il est colonel régimentaire tour à tour du  régiment d'infanterie, du  (1st Staffordshire) régiment d'infanterie et des Scots Guards.

Il succède à son frère aîné Auguste dans le comté en 1811. Comme il s'agit d'une pairie irlandaise, cela ne lui donne pas droit à un siège à la Chambre des lords. Cependant, en 1831, il est créé baron Ludlow dans la pairie du Royaume-Uni, ce qui lui permet de siéger à la chambre haute du parlement.

Lord Ludlow est décédé en avril 1842, à l'âge de 83 ans. Il est célibataire et tous ses titres s'éteignent à sa mort.

Références

Liens externes

Général de l'armée de terre britannique
Chevalier grand-croix de l'ordre du Bain
Comte de la pairie d'Irlande
Baron de la pairie du Royaume-Uni
Décès en avril 1842
Naissance en décembre 1758
Décès à 83 ans

George Ludlow (3e comte Ludlow)


Mlinica Stara mostina nalazi se u selu Bajagiću.

Opis dobra
Mlinica Stara mostina, sagrađena u prvoj polovici 19. stoljeća na lijevoj obali Cetine je mlinica s okomitim podljevnim mlinskim kolima. Pravokutnog tlocrta, građena je od klesanog kamena ujednačene veličine, slaganog u pravilnim redovima. Dvostrešna drvena krovna konstrukcija pokrivena je kamenim pločama. Građena je na osam zasvođenih otvora. Imala je 6 mlinskih kola, ni jedno nije sačuvano. U unutrašnjosti je sačuvan popravljen koš i kamena mlinska kola te otvoreno ognjište, komin. Kako je imala više vlasnika, svaki mlin nosio ime po svom vlasniku. Posljednji mlin, čiji je unutrašnji dio postrojenja do danas sačuvan, zvao se Vidov mlin.

Zaštita
Pod oznakom Z-4798 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "javne građevine".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Sinju
Stara mostina

Mlinica Stara mostina u Bajagiću


Eflak veya Ulahya (Rumence: Ţara Românească, Valahia, Eski Rumence:Цѣра Румѫнѣскъ; Ţara Rumânească) Romanya'nın tarihî ve coğrafî bölgelerinden biridir. Tuna Nehri'nin kuzeyi ile Güney Karpatlar'ın güneyinin arasında bulunmaktadır. Eflak bazen Munteniya (Büyük Eflak) olarak anılmaktadır.

Etimolojisi
Eflak adı bu bölgeye Türklerin verdiği isimdir. Burada yaşayan halka Ulah denildiği için bu bölge Ulahya veya Ulahiye olarak da anılmaktadır. Fakat burada yaşayan halk ne kendileri ve ne de memleketleri için bu adı kullanmışlardır. Vlah, Ulah, Evlah ve Eflak diye oluşumunu tamamlayan bu kelime Türklere Bizans-Slav menşeinden geçmiştir.

Tarihi
Osmanlılar Sultan I. Murad'ın Bulgar Çarı İvan Şişman'a yardımı sebebiyle ilk kez 1368 yılında Eflaklılar ile karşılaşılmıştır. Eflak toprakları ilk olarak I. Mehmed devrinde vergiye bağlanmıştır. Osmanlılar buradaki yerel yöneticilere 'voyvoda' adını vermiştir.

Osmanlılar zamanında Eflak'ın komşu vilayeti olan Boğdan'ın Prut nehrinin batısında kalan bölümü 1859 yılında Eflak ile birleşerek Romanya'nın çekirdeğini oluşturdu. 1920 yılında da Osmanlılarca Erdel, Avrupalılarca Transilvanya olarak bilinen bugünkü Romanya'nın kuzeybatı kısmı da Romanya'ya katıldı. Tarihteki Boğdan'ın Prut nehrinin doğusunda kalan Besarabya bölgesi ise Rusya'nın (Daha sonraları SSCB) elinde kaldı. Böylece modern Romanya oluşmuş oldu. SSCB'nin elinde kalan Besarabya bölgesi de sonradan Moldova Cumhuriyeti'ni oluşturdu. Rumenler kullandıkları İtalik dil ailesine ait dilleri itibarıyla Roma ve Latin kültünün bir parçası olarak yaşamışlardır. 19. yüzyılda bağımsızlıklarını kazandıktan sonra Rumen ve Romanya isimlerini almışlardır.

Kaynakça

Drakula

Eflak


Akacijeva šizma je prvi veliki raskol između Istočne i Zapadne kršćanske crkve, a trajao je trideset i pet godina, od 484. do 519. Nazvana je po patrijarhu Konstantinopola Akaciju.

Pozadina
Posljedica je u odstupanju lidera Istočnog kršćanstva patrijarha Akacija od Kalcedonskog vjerovanja i neuspjelog pokušaja Bizantskog cara Zenona u pomirenja dviju Crkava izdavanjem ukaza Henotikona 482. godine kojim je nastojao pomiriti "pravovjerno" Nicejsko-Kalcedonsko vjerovanje s miafizistvom, koje je sve više uzimalo maha u istočnim Bizantskim provincijama.

Papa Simplicije, koji nije bio konzultiran, taj Akt nikada nije prihvatio, smatrajući ga izdajom odluka Kalcedonskog sabora i podilaženjem hereticima. Njegov nasljednik papa Feliks III. je, pak, nakon bezuspješnih pokušaja da promijeni odluku cara Zenona, godine 484. donio ukaz o ekskomuniciranju konstantinopolskog patrijarha Akacija, a također je svrgnut i Petar Mongus, miafizitski patrijarh Aleksandrije. Ni car Zenon ni izopćeni patrijarsi tu odluku nisu priznali, te je tako stvorena Akacijeva šizma, prvi veliki raskol između Zapadnog i Istočnog kršćanstva koji će biti formalno okončan za vrijeme pontifikata pape Hormizde 28. ožujka 519. godine.

Vanjske poveznice
 engleski, Ortodox Wiki, Acacian Schism

Izvori

Henoticon, engleski, Catholic Encyclopedia

Kršćanstvo
Kršćanstvo u Turskoj
Ekumenski sabori
Carstva
Bizant

Akacijeva šizma


Dover er höfuðborg og önnur stærsta borg Delaware með um 39.000 íbúa (2020). Hún var stofnuð árið 1683 af William Penn.

Borgir í Delaware

Dover (Delaware)


Il Sangue verde es una película del año 2010.

Sinopsis
Enero de 2010, Rosarno, Calabria. Los medios retransmiten las manifestaciones de emigrantes, desvelando las condiciones deplorables e injustas padecidas a diario por miles de trabajadores africanos, aplastados por una economía controlada por la mafia calabresa. Por un instante, los emigrantes llaman la atención de los italianos, que responden a sus reivindicaciones con miedo y violencia. Los emigrantes son "evacuados" de Rosarno en cuestión de horas, "resolviendo" el problema. Pero los rostros y las historias de los participantes cuentan algo muy diferente.

Referencias

Películas sobre inmigración

Il Sangue verde


24681 Granados este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
24681 Granados este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatoire de Haute-Provence de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,26 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 7,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 24001-25000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

24681 Granados


جوامع ومساجد دمشق هذه قائمة بمساجد مدينة دمشق حسب تاريخ الإنشاء:
 جامع القدم الكبير «العصر الأموي» جُدد 2002 م
 الجامع الأموي 705 م
 الباشورة 1163 م
 جامع السادات 1143 م
 مدرسة وجامع النورية 1162 م
 مسجد حسان 1163 م
 مسجد فروخ شاه 1183 م
 مسجد الحنابلة 1203 م
 مدرسة وجامع الماردنية 1213 م
 مدرسة وجامع الركنية 1227 م
 مسجد عز الدين 1229 م
 مدرسة وجامع الشامية 1191 م
 جامع المدرسة الأتابكية 1242 م
 جامع ومدرسة البادرائية 1256م
 جامع ومدرسة المرشدية 1256 م
 جامع ومدرسة المرشدية 1256 م
 جامع يلبغا 1264م
 جامع ومدرسة الفارسية 1405م
 جامع ومدرسة الشاذبكية 1453 م
 جامع الأقصاب 1230م
 جامع الأفرام 1306م
 جامع البريدي 1308م
 جامع تنكز 1318م
 جامع الشحم 1368م
 جامع الكريمي 1318م
 جامع السنجقدار 1349م
 جامع السلحدار 1349م
 جامع الطاوسية 1388م
 جامع التينة 1396م
 جامع المؤيد 1400م
 جامع منجك 1407م
 جامع بلبان 1416م
 جامع التوريزي 1420م
 جامع الورد 1426م
 جامع هشام 1427م
 جامع الجوزة 1427م
 جامع الدلامية 1443م
 جامع القلعي 1450م
 جامع البرزوي 1478م
 جامع ومدرسة الشاذبكية 1453م
 جامع ودار قرآن الصابونية 1464م
 الجامع المعلق 1458م، إمامه وخطيبه في تاريه 2013 الشية إبراهيم دعدوش في حي العمارة
 جامع الصمادية 1526م
 جامع الحيواطية 1480م
 جامع الشيخ محي الدين 1518م
 جامع سنان آغا 1562م
 جامع مراد باشا 1568م
 جامع ومدرسة السيبائية 1515م
 جامع الدرويشية 1574م
 جامع التكية السليمانية 1559م
 جامع الباغوشية 1587م
 جامع سنان باشا بدمشق 1568م
 مسجد أُبي بن كعب 1621م
 جامع المرادي 1696م
 جامع الفاري 1697
 جامع النابلسي 1733م
 جامع يونس آغا 1857م
 جامع ومدرسة الفتحية 1742م
 جامع شمدين 1891م
 جامع نافذ أفندي 1898م
 جامع الغواص 1878م
 جامع أبي عصبة 1884م
 جامع حمو ليلا 1899م
 جامع الحلبوني 1921م
 جامع كيوان 1926م
 جامع زيد بن ثابت 1969 م
 جامع الشنواني 1922م
 جامع المرابط 1925م
 جامع الشعلان 1936م
 جامع خالد بن الوليد 1940م
 جامع المولوية 1944م
 جامع الثقفي 1944م
 جامع التقوى 1952م
 جامع الروضة 1952م
 جامع النقشبندي 1962م
 جامع عمر بن الخطاب
 جامع الحرش 1962م
 جامع الفردوس 1963م
 جامع طارق بن زياد 1984م
 جامع الإصلاح 1948م
 جامع الزهراء 1961 م
 جامع العثمان 1963 م
 جامع عمر بن عبد العزيز 1970م
 جامع المنصور 1964م
 جامع الخير 1965م
 جامع الهدى 1967م
 جامع أبي النور 1970م
 جامع الشيخ رسلان 1970م
 جامع المحمدي 1971م
 جامع الفاروق 1971م
 جامع الأكرام 1985م
 جامع سفيان
 جامع عبد الرحمن بن عوف
 جامع سعد بن معاذ
 جامع سعيد بن زيد
 جامع عبد الله بن رواحة
 جامع الشافعي
 جامع الرازي
 جامع السيدة رقية
 جامع الفتح
 جامع الثريا
 جامع القصور
 جامع ذي الكفل
 جامع سعد
 جامع الحسين
 جامع لالا مصطفى باشا 1500 ميلادية
 الجامع الجديد في الصالحية قرب سوق الجمعة
 جامع الجراح في حي الشاغور قرب باب الصغير
 جامع السياغوشية في حي الشاغور
 جامع الصحابة في حي الميدان
 جامع أبو أيوب الأنصاري في الزاهرة الجديدة
 جامع الرضا في الزاهرة الجديدة
 جامع المصطفى في الصناعة

مراجع

تاريخ دمشق
قوائم مبان ومنشآت دينية في سوريا
قوائم مبان ومنشآت في سوريا
قوائم مساجد حسب المدينة
مساجد دمشق

قائمة جوامع ومساجد دمشق


Karakulak, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy Çerkes-Rus savaşları sonrası Kafkasya'dan sürülen Çerkesler tarafından kurulmuştur.İsminin nereden geldiği tam anlamıyla bilinmemekle birlikte eskiden bölgede bolca yaşayan Karakulak hayvanından geldiği tahmin edilmektedir.

Coğrafya
Samsun iline 50 km, Çarşamba ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus

Çarşamba'nın mahalleleri

Karakulak, Çarşamba


Brooklyn Park may refer to:

 Brooklyn Park, Minnesota, United States
 Brooklyn Park, Maryland, United States
 Brooklyn Park (Portland, Oregon), United States
 Brooklyn Park, South Australia

Brooklyn Park


This is it ඇමරිකානු පොප් ගායක මයිකල් ජැක්සන් විසින් සැලසුම් කරන ලද ප්‍රසංගයක් වන අතර එය 2009 ජූලි 13 සිට 2010 මාර්තු 6 දක්වා ලන්ඩනයේ O2 අරීනා හිදී පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුනි. කෙසේ වෙතත්, 2009 ජුනි 25 වන දින ජැක්සන් මියගිය බැවින් ප්‍රසංග අවලංගු විය.

ජැක්සන් ඕ 2 අරීනා හි පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී මෙය ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර එය ලන්ඩනයේ පැවැත්වෙන ඔහුගේ අවසාන ප්‍රසංග මාලාව බව පැවසීය. ප්‍රසංග ප්‍රවර්ධකයන් වන ඒඊජී ලයිව්, අයිටීවී ඔස්සේ විකාශය වන විට සමස්ත වාණිජමය විවේකයක් භාවිතා කරමින් ප්‍රවර්ධන වීඩියෝවක් නිකුත් කළ අතර එම ජාලය සඳහා වාර්තාවක් තැබීය. මුලදී, ප්‍රසංග 10 ක් පමණක් ප්‍රකාශයට පත් කළ නමුත් මහජන ඉල්ලීම අනුව තවත් ප්‍රසංග 40 ක් එකතු කරන ලදී. ටිකට්පත් අලෙවිය වාර්තා කිහිපයක් බිඳ දැමූ අතර නිවේදනයෙන් පසුව ජැක්සන්ගේ ඇල්බම අලෙවිය වැඩි විය; AEG Live ඇස්තමේන්තු කර ඇත්තේ පළමු 10 ය දිනයන් පමණක් ජැක්සන්ට දළ වශයෙන් ඩොලර් මිලියන 50 ක් උපයා ගත හැකිව තිබුණි.

ප්‍රසංග මාලාව සඳහා සූදානම් වෙමින් ජැක්සන් මෝස්තර නිරූපණ ශිල්පී ක්‍රිස්ටියන් ඔඩිගියර්, නර්තන ශිල්පී කෙනී ඔර්ටෙගා සහ කායවර්ධන ශිල්පී ලූ ෆෙරිග්නෝ ඇතුළු පුද්ගලයින් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කර ඇත. 2009 දී ජැක්සන්ගේ මරණයට පෙර, ඇල්ගුඩ් එන්ටර්ටේන්මන්ට් විසින් ජැක්සන්ට එරෙහිව ඩොලර් මිලියන 40 ක් නඩු පවරා, ඔහු මෙය ප්‍රසංගවලට එකඟ වීමෙන් ඔවුන් සමඟ සුවිශේෂී ගිවිසුමක් කඩ කළ බව කියා සිටියේය; නඩුව නිෂ්ප්‍රභ කෙරිණි.

ජැක්සන්ගේ මරණයෙන් පසු, AEG Live ටිකට්පත් හිමියන්ට මුදල් ආපසු ලබා දීම හෝ ජැක්සන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද විශේෂ "සිහිවටන" ටිකට් පතක් ලබා දුන්නේය. අවලංගු කරන ලද සංදර්ශන, වාර්තාගත ප්‍රවේශපත්‍ර අලෙවිය    සහ ලෝක සංචාරයක් සඳහා ඇති හැකියාව   මෙය "කිසි විටෙකත් සිදු නොවූ ශ්‍රේෂ්ටතම ප්‍රසංගය" ලෙස හැඳින්වේ.   කොලොම්බියා පික්චර්ස් පෙරහුරුවේ දර්ශන අත්පත් කර ගෙන ඇති හා නිකුත් ප්‍රසංගය චිත්‍රපට, michael jackson's this is it විසින් කැටුව, එම නම එම් සම්පාදනය ඇල්බමය .

නිවේදනය
ජැක්සන් මෙය ප්‍රකාශයට පත් කළේ 2009 මාර්තු 5 වන දින ලන්ඩන් ඕ 2 මධ්‍යස්ථානයේ පැවති මාධ්‍ය හමුවකදීය.  මෙම සමුළුවට රටවල් කිහිපයක රසිකයින් සහ මාධ්‍යවේදීන් 350 ක් සහභාගී වූහ.  ඔහු සමූහයාට මෙසේ කීවේය: "මේ එයයි (this is it). මම මෙය යැයි පැවසූ විට, එයින් අදහස් වන්නේ මෙයයි. මෙය අවසාන තිර ඇමතුම වනු ඇත. "  සමුළුව අවසන් වූ වහාම ප්‍රකාශයක් මගින් ජැක්සන් ලන්ඩන් ඕ 2 ක්‍රීඩාංගණයේ ප්‍රදර්ශන 10 ක් ක්‍රීඩා කරන බව තහවුරු විය. එම ප්‍රකාශයෙන් "ඉහළම මට්ටමේ සංගීත කණ්ඩායමක්, අති නවීන වේදිකා සංදර්ශනයක් සහ ඇදහිය නොහැකි විස්මිත ආධාරක ක්‍රියා සමඟ පුපුරන සුලු ප්‍රතිලාභයක්" පොරොන්දු විය.

ජැක්සන් 1997 HIStory සංචාරයෙන් පසු සංචාරය කර නැත.  2005 දී ඔහු ළමා ලිංගික අපයෝජන චෝදනාවලින් නිදොස් කොට නිදහස් කරන ලද අතර ඊළඟ වසරවලදී ඔහු මහජන අවධානයෙන් ඉවත්ව සිටියේය. ඔහු මූල්‍ය ගැටලුවලට මුහුණ දී සිටින බවට වාර්තා පළ විය. ඔහු තම නෙවර්ලන්ඩ් රැන්ච් නිවස වසා දමා දේපළ 2,000 කට වඩා වෙන්දේසි කර තිබේ.  ද ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් පුවත්පත වාර්තා කළේ, "වේදිකාවෙන් වසර 10 ක් නොපැමිණි මිනිසෙකු සඳහා, ළමා චෝදනාවන්, කීර්තිමත් මුදල් අර්බුදයක් සහ ඔහුගේ ගොවිපල අහිමි වීම වළක්වාලීම සඳහා වූ උසාවි සටනකින් පසුව, මයිකල් ජැක්සන් පුදුම සහගත ලෙස පුනරුත්ථාපනය කරන ලද බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි".

ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවට පැය කිහිපයකට පෙර පදිංචිය සඳහා ප්‍රවර්ධන පෝස්ටර් ලන්ඩනය පුරා ප්‍රදර්ශනය විය. තව දුරටත් ප්‍රවර්ධනය කිරීම අයිටීවී ලන්ඩනයේ ඩාන්සිං ඔන් අයිස් අතරතුර වාණිජමය විවේක කාලයක් ගත කළ අතර මෙය සංගීත කලාකරුවෙකුට සිදු වූ පළමු අවස්ථාවයි. ගුවන් සේවය සඳහා ඩොලර් මිලියනයක් වැය වන මෙම දැන්වීම මිලියන 11 ක ජනතාවක් නරඹා ඇත.

2001 දී මයිකල් ජැක්සන්: 30 වන සංවත්සර සැමරුමෙන් පසු ජැක්සන්ගේ පළමු වැදගත් ප්‍රසංගය මෙම සංදර්ශන වසරේ වඩාත්ම වැදගත් සංගීත ඉසව්වක් ලෙස සඳහන් කර ඇත.   AEG Live හි සභාපති සහ ප්‍රධාන විධායක රැන්ඩි ෆිලිප්ස් ප්‍රකාශ කළේ පළමු දින 10 තුළ ජැක්සන්ට දළ වශයෙන් ඩොලර් මිලියන 50 ක් (ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 80.1 ක් පමණ) උපයා ගත හැකි බවයි.  ගාඩියන් පුවත්පත මෙම ප්‍රසංගය "මෑත වසරවලදී මතභේදයට තුඩු දී ඇති මිනිසෙකුගේ විස්මිත නැවත පැමිණීම" ලෙස විස්තර කළ අතර ජැක්සන්ට තවමත් "දැවැන්ත වාණිජමය හැකියාවක්" ඇති බව පැවසීය.  මෙම ගනුදෙනුව ඒඊජී ලයිව් සඳහා "දශකයේ ෂෝබිස් කුමන්ත්‍රණය" බව සන්ධ්‍යා ප්‍රමිතිය ප්‍රකාශ කළ අතර, ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් ප්‍රකාශ කළේ අවසන් ප්‍රසංග 50 ලන්ඩනයට "බෙහෙවින් අවශ්‍ය" ආර්ථික උත්තේජනයක් ලබා දෙන බවයි.   සීට්වේව් හි ප්‍රධාන විධායක ජෝ කොහෙන් බීබීසී 6 මියුසික් වෙත පැවසුවේ මෙම සංදර්ශන මගින් ආර්ථිකයට ඩොලර් බිලියනයක් උපයා ගත හැකි බවයි.

ප්‍රතිචාර

පුවත්පත් සාකච්ඡාවෙන් පසුව ජැක්සන්ගේ ඇල්බම අලෙවිය වැඩි විය. එක රැයකින් ඕෆ් ද වෝල් අලෙවිය 200% කින්, bad 110% කින්, dangerous 165% කින් සහ thriller 25 155% කින් ඉහළ ගියේය.
[ උපුටා දැක්වීම අවශ්‍යයි ]
සමහර වෙබ් අඩවි මුල් ටිකට් පත් ලබා දුන් අතර ද්විතීයික ප්‍රවේශ පත්‍ර නියෝජිතයින්ගේ සංගමය අනතුරු ඇඟවීය.  ජැක්සන්ගේ වෙබ් අඩවිය රසිකයන්ට "පෙර විකිණීම" සඳහා දිනුම් ඇදීම සඳහා කලින් ලියාපදිංචි වීමට ඉඩ ලබා දුන්නේය. ලියාපදිංචි වීමේ සංඛ්‍යාව සමඟ කටයුතු කිරීමට වෙබ් අඩවියට නොහැකි විය - වාර්තා වන්නේ තත්පරයට අයදුම්පත් 16,000 ක් දක්වා ය.  පැය 24 ක් තුළ, ලොව පුරා මිලියනයකට ආසන්න පිරිසක් පෙර විකිණීමේ ටිකට්පත් සඳහා ලියාපදිංචි වී ඇති අතර, එම ස්ථානය 50 ගුණයකින් පුරවා ගැනීමට ප්‍රමාණවත්ය.   මුද්‍රණය කර නොතිබූ ටිකට්පත් වෙන්දේසි වෙබ් අඩවියක් වන ඊබේ හි ඩොලර් 300 කට අලෙවි විය.

දෙදින පූර්ව අලෙවිය මාර්තු 11 වන දින ආරම්භ වූ අතර ඉහළ ඉල්ලුමක් සපුරාලීම සඳහා අමතර දින 40 ක් එකතු කරන ලදී; දින පහක් මහජන විකිණීම සඳහා වෙන් කර ඇත.  මිලියන 1.5 කට අධික රසිකයන් අන්තර්ජාලයට ගොස් මිනිත්තු කිහිපයක් ඇතුළත පෙර විකිණීමේ ප්‍රවේශ පත්‍ර ලබා දෙන අඩවි දෙකක් බිඳ වැටීමට හේතු විය.  පැය හතරක් තුළ ටිකට් පත් 750,000 ක් අලෙවි විය.  මිලියන 18 ක ජනතාවක් පැය 18 ක කාලයක් තුළ පෙර විකිණීමේ ටිකට්පත් මිලදී ගැනීමට උත්සාහ කළහ.  ක වෙරෝනිකා ෂ්මිට් ටයිම්ස් "මයිකල් ජැක්සන් තම විවේචකයන් පල්ලට ඇත" කියා සිටියේ,  සංවිධායකයන් විසින් 'සංස්කෘතික ප්රපංචයක් "එය ප්රකාශ අතර.

ජැක්සන් එක් ස්ථානයක ගායකයකු විසින් කරන ලද සංදර්ශන ගණනාවක වාර්තාව බිඳ දැමීමට සූදානම් වූ අතර එය ප්‍රින්ස් විසින් ලන්ඩනයේ නයිට්ස් 21: ද අර්ත් ටුවර් ප්‍රසංග සඳහා එකම පිටියේ පදිංචිය සඳහා සත්කාරකත්වය සපයන ලදී. ජැක්සන්ගේ වෙබ් අඩවියට අනුව, පහත දැක්වෙන වාර්තා බිඳී හෝ බිඳී යනු ඇත: "එක් නගරයක  ගායකයකු දැක ඇති විශාලතම ප්‍රේක්ෂක සංඛ්‍යාව", "වේදිකා සංදර්ශන මාලාවචිත්‍කට සහභාගී වූ වැඩිම පිරිස", "වේගවත්ම ටිකට් අලෙවිය ඉතිහාසය".  රැන්ඩි ෆිලිප්ස් පිළිගත්තේ ජැක්සන්ට ඊටත් වඩා දිනයන් විකුණා දැමිය හැකි නමුත් මෙය වෙනත් වෘත්තීය සැලසුම් සමඟ ගැටෙනු ඇති බවයි.  මාර්තු 13 වන දින, 1-45 දින සඳහා අනෙක් ආසන 50% සහ 46-50 දින සඳහා සියලුම ආසන සාමාන්‍ය ජනතාවට විකිණීමට ඇත. පැය හතරක් ඇතුළත, දින 50 ම විකුණා දමා ඇත.  මෙම අවස්ථාවෙහිදී, පොප් රජුගේ විකුණුම් 400% කින් සහ ත්‍රාසජනක විකුණුම් 200% කින් ඉහළ ගියේය.  ඩොලර් 10,000 ක් වැනි මුදලකට ඊබේ හි ප්‍රවේශ පත්‍ර දර්ශනය විය.

සකස් කිරීම සහ ප්‍රසංග විස්තර
ප්‍රසංග 50 ක ධාවන තරඟය මුලින් 2009 ජූලි 8 වන දින ආරම්භ වී 2010 පෙබරවාරි 24 වන දින අවසන් කිරීමට නියමිතය.  සෑම ප්‍රදර්ශනයක්ම 23,000 ක ධාරිතාවයකින් යුත් ලන්ඩනයේ O2 ක්‍රීඩාංගණයේ දී සිදු කිරීමට තිබුණි.  නිව්යෝර්ක්හි නිර්මාණකරුවෙකු වන සැල්ඩි ප්‍රධාන ඇඳුම් පැළඳුම් විය. ලා ක්‍රේෂියා ග්ලෝව්ස් හි ජේ රුකෙල් ජැක්සන්ගේ සුවිශේෂී තනි අත්වැසුම් ප්‍රතිනිර්මාණය කළේය.  ඇඳුම් 300,000 ක් ස්වාරොව්ස්කි  වලින් සමන්විත විය .  2009 අප්‍රියෙල් මාසයේදී ජැක්සන් වෙනුවෙන් නර්තන ශිල්පීන් 700 කට වැඩි පිරිසක් 13 සිට 15 දක්වා විගණනයට පැමිණියහ.  මීට පෙර ජැක්සන් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ කෙනී ඔර්ටෙගා, ප්‍රසංගවල සමස්ත සැලසුම හා අධ්‍යක්ෂණය පිළිබඳව කටයුතු කිරීමට නියමිතව තිබුණි. ඔර්ටෙගා පැවසුවේ අවසාන නිෂ්පාදනය "නාට්‍යමය සංගීත අත්දැකීමක්" වනු ඇති බවයි.    රැන්ඩි ෆිලිප්ස්ට අනුව, ප්‍රසංග නිෂ්පාදනය සඳහා ඩොලර් මිලියන 20 ක් වැය කිරීමට සිදු වූ අතර, එයට ගීත 18-22 ක් සහ විවිධ කට්ටල 22 ක් ඇතුළත් වනු ඇත. සර්කූ ඩු සොලෙයිල්ගේ චර්යාවන්ට සමාන ගුවන් නැටුම් ද තිබෙන්නට ඇත.  කාර්ලා ෆෙරිග්නෝ රොයිටර් පුවත් සේවයට පැවසුවේ තම සැමියා ලූ විසින් ප්‍රදර්ශනවලට පෙර ජැක්සන් දුම්රියට උදව් කර ඇති බවයි. ජැක්සන් සහ ෆෙරිග්නෝ මීට පෙර එකට වැඩ කර ඇත.

පළමු ප්‍රසංගය දින පහක් ජූලි 13 දක්වා තල්ලු කරන බවත් තවත් ජූලි දින තුනක් 2010 මාර්තු සඳහා නැවත සකස් කරන බවත් මැයි 20 දා නිවේදනය කරන ලදී. ඇඳුම් පෙරහුරුවලට වැඩි කාලයක් අවශ්‍ය බැවින් ප්‍රමාදය අවශ්‍ය බව ඒඊජී ලයිව් පැවසීය. ජනවාරි 7, මාර්තු 6, 2010 අතර වැඩි දර්ශන 23 සමග නව වසරේදී යළි ආරම්භ පෙර, මාස තුනක නිවාඩුවක් විසින් අනුගමනය ජූලි 13 සහ සැප්තැම්බර් 29, 2009, අතර සංදර්ශන 27 ක් ලෙස සංශෝධනය කරන කාලසටහන  සමහර රසිකයන් ඒඊජී ලයිව්ගේ තීරණය ආපසු හරවන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ.  ජුනි අග දී, එක් එක් දිනයන් සඳහා ආසන සිය ගණනක් විකිණීමට ඇත. නිෂ්පාදන සැපයුම් කටයුතු සිදුකරන තෙක් මෙම ආසන නැවතී තිබුණි.

ලන්ඩන් ප්‍රසංගයෙන් පසු ජැක්සන්ට උතුරු ඇමරිකාවට යාමට පෙර ඕස්ට්‍රේලියාව, යුරෝපය, ඉන්දියාව, චීනය, හොංකොං සහ ජපානය බලා යා හැකි බවට යෝජනා විය. ඒඊජී ලයිව් හි ප්‍රධාන විධායක නිලධාරි රැන්ඩි ෆිලිප්ස් එල්ඒ ටයිම්ස් පුවත්පතට පැවසුවේ ඕස්ට්‍රේලියාව මයිකල් ජැක්සන්ගේ ජාත්‍යන්තර සංචාර සැලසුම් වල කොටසක් බවයි.

නඩු
2009 ජුනි මාසයේදී ප්‍රසංග ප්‍රවර්ධකයෙකු වන ඇල්ගුඩ් එන්ටර්ටේන්මන්ට්, ඉරා මයිරොවිට්ස් සහ එම්. ජැක්සන් සිය කළමනාකරු ෆ්‍රෑන්ක් ඩිලියෝ හරහා ජැක්සන් 5 සහ ඔහුගේ සහෝදරිය වන ජැනට් ජැක්සන් සමඟ එක් හා ඩොලර් මිලියන 30 ක නැවත එක්වීමේ ප්‍රසංගයකට එකඟ වූ බව ඔහු කියා සිටියේය. ප්‍රසංග ප්‍රවර්ධකයාට අනුව, ගිවිසුම්ගත ගිවිසුමක් නිසා නැවත හමුවීමේ ප්‍රසංගයට පෙර ජැක්සන් වෙනත් තැනක රඟ දැක්වීම වළක්වා ඇති අතර ඉන් මාස තුනකට පසුව. මේ අනුව, O2 අරීනා හි දින 50 ක පදිංචිය සඳහා එකඟ වීම ඇල්ගුඩ් එන්ටර්ටේන්මන්ට් කොන්ත්‍රාත්තුව උල්ලං was නය කිරීමකි. ගොනු කිරීමේ සමාගම ප්‍රකාශ කළේ ජැක්සන් සමඟ ඇති කර ගත් ගිවිසුම ගැන ඒඊජී ලයිව් දැන සිටි බවත්, කර්මාන්තය තුළ ඔවුන්ගේ ආධිපත්‍යය උපයෝගී කර ගනිමින් ජැක්සන්ට පදිංචිය සඳහා එකඟ වීමට බල කළ බවත් ය.    2010 අගෝස්තු මාසයේදී විනිසුරුවරයා නඩුව නිෂ්ප්‍රභ කළේ, බැඳුම්කර ගිවිසුමක් පිළිබඳ සාක්ෂි නොමැති බවත්, ගිවිසුම් අත්සන් නොකළ බවත්ය.  මෙම නඩුව 2013 වන විට අවලංගු විය.

අවලංගු කිරීම
2009 ජුනි 25 වන දින, "මෙය මෙයයි" යන පළමු ප්‍රසංගයට දින දහඅටකට පෙර, ප්‍රොපෝෆෝල් සහ බෙන්සෝඩියසපයින් අධික ලෙස පානය කිරීම නිසා හෘදයාබාධයකින් ජැක්සන් මිය ගියේය . ප්‍රදර්ශන සඳහා ලියාපදිංචි වීමට ජැක්සන්ට ඒත්තු ගැන්වූ ඒඊජී ලයිව් , ඩොලර් මිලියන 300 ක් දක්වා වගකීමක් සහ ඉදිරි මාස නවය සඳහා හිස් ස්ථානයකට මුහුණ දුන්නේය.  O2 Arena ප්‍රකාශ කළේ බලයලත් නියෝජිතයින් හරහා ටිකට්පත් මිලදී ගත් අයට සියලු ටිකට් සේවා ගාස්තු ඇතුළුව සම්පූර්ණ මුදල් ආපසු ලබා ගත හැකි නමුත් "රසිකයින්ට ප්‍රදර්ශනවලට සහභාගී වීමට ලැබිය යුතු සැබෑ ටිකට්පත් යැවීමට අවස්ථාව තිබේ. පිරිනමනු ලබන සම්පූර්ණ මුදල් ආපසු ගෙවීම් වලින්.  පුද්ගලික අලෙවිකරුවන්ගෙන් ටිකට්පත් මිලදී ගත් රසිකයන් ගැටළු වලට මුහුණ දිය හැකිය. ආපසු ගෙවීම් සඳහා ගැනුම්කරුවන් තම විකුණුම්කරුවන් සම්බන්ධ කර ගන්නා ලෙස ඊබේ නිර්දේශ කළ අතර, පසුගිය දින 45 තුළ මිලදී ගැනීම සිදු කළේ නම් පේපෑල් භාවිතා කළ අයට ඔවුන්ගේ මුදල් ආපසු ලබා ගත හැකි බව ප්‍රකාශ කළේය.  පේපෑල් පසුව නිවේදනය කළේ "වෙබ් අඩවියේ සිටින සියලුම ගැනුම්කරුවන්ට ඔවුන්ගේ ටිකට්පත් මිලදී ගැනීම සඳහා සම්පූර්ණ මුදල් ආපසු ලැබෙනු ඇති" බවයි.

වාර්තාමය හා ඇල්බමය
ජැක්සන්ගේ මරණයෙන් පසුව, ඒඊජී ප්‍රකාශ කළේ, "සංදර්ශන සඳහා පැය 100 කට වඩා වැඩි කාලයක් සූදානම් කිරීම් සහ පෙරහුරුවක් ඔවුන් සතුව ඇති" බවයි.  2009 අගෝස්තු 10 වන දින ලොස් ඇන්ජලීස් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මිචෙල් බෙක්ලොෆ් විසින් චිත්‍රපට නිෂ්පාදක කොලොම්බියා පික්චර්ස් සහ ඒඊජී ලයිව් අතර හිටපු සමාගමක් සඳහා ජැක්සන්ගේ පෙරහුරු දර්ශන මිල දී ගෙන බෙදා හැරීම සඳහා michael jackson's this is it    අධිකරණ ලේඛනවලට අනුව, පෙරහුරු දර්ශනවල අයිතිය සඳහා කොලොම්බියාව ඩොලර් මිලියන 60 ක් (ඩොලර් මිලියන 35 ක්) ගෙවා ඇත.   උසාවියේ ගොනු කර ඇති ලිපිවල සඳහන් වූයේ ජැක්සන්ගේ වතුයායට 90% ක ලාභයක් ලැබෙනු ඇති බවත් චිත්‍රපටයේ ආදායමෙන් ඉතිරි 10% AEG Live ලබා ගන්නා බවත්ය.   චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කළේ සජීවී ප්‍රසංගයේ අධ්‍යක්ෂකවරයා වූ කෙනී ඔර්ටෙගා විසිනි. එය බොහෝ දුරට සම්පාදනය කරන ලද්දේ නිෂ්පාදන සාකච්ඡා සඳහා යොමු කරන ලද රූගත කිරීම් වලින් වන අතර එය කිසි විටෙකත් ප්‍රසිද්ධියේ පෙන්වීමට අදහස් නොකෙරුණි. චිත්‍රපටයේ සමහර සංගීතය සහ කටහ pre පෙර පටිගත කිරීම් වලින් එකතු කරන ලද නමුත් බොහෝ ඒවා සජීවී රංගනයෙන් විය. චිත්‍රපටය 2009 ඔක්තෝබර් 28 දින නිකුත් කරන ලදී.

චිත්‍රපටයට සමගාමී ඇල්බමයක් ද නිකුත් විය. මෙය නම් කර ඇති මෙම සම්පාදනය ඔක්තෝබර් 26 වන දින ජාත්‍යන්තරව සහ පසුදා උතුරු ඇමරිකාවට බෙදා හරින ලදී. ද්වි-තැටි ඇල්බමයේ සංගීතය "එකම නමින් වාර්තා චිත්‍රපටයෙන් දේවානුභාවයෙන්" ඇතුළත් වේ.  ඇල්බමය ගැන සෝනි පැවසුවේ, "ඩිස්ක් වන් මයිකල්ගේ විශාලතම පහරවල් කිහිපයක මුල් ඇල්බමයේ මාස්ටර්ස් චිත්‍රපටයේ දර්ශනය වන ආකාරයටම පිළිවෙලට සකස් කර ඇති" බවයි. "තැටිය අවසන් වන්නේ කිසි විටෙකත් නිකුත් නොවූ අනුවාද දෙකකින්" '' මේ එයයි '[. . . ] මෙම ගීතය චිත්‍රපටයේ අවසාන අනුපිළිවෙලට ඇතුළත් වන අතර මයිකල්ගේ සහෝදරයන් වන ජැක්සන් සහ ටේක් 6 හි ඇල්වින් චේගේ පසුබිම් කටහඩද ඇතුළත් වේ.  දෙවන තැටියේ ජැක්සන්ගේ "ජනප්‍රිය නාමාවලියෙන්" කලින් නිකුත් නොකළ අනුවාදයන් ඇතුළත් වන අතර "ප්ලැනට් අර්ත්" නම් වූ කථන වචන කාව්‍යයක් සහ පිටු 36 කින් යුත් අනුස්මරණ පොත් පිංචක් "මයිකල්ගේ අවසාන පෙරහුරුවෙන් ලබාගත් ඡායාරූප" ඇතුළත් වේ.

මෙයද බලන්න

 මයිකල් ජැක්සන්ගේ මරණය
 මරණින් පසු ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද කෘති ලැයිස්තුව

යොමුව

බාහිර සබැඳි

 මෙය නිල වෙබ් අඩවියයි
 නිල ටිකට් මුදල් ආපසු ගෙවීමේ වෙබ් අඩවිය
Category:මයිකල් ජැක්සන් ප්‍රසංග එක්සත් රාජධානියේ 2010 ලන්ඩනයේ ලන්ඩන් හි සිදුවීම් අවලංගු කරන ලදි
Pages with unreviewed translations

දිස් ඉස් ඉට් (අවලංගු වූ ප්‍රසංගය)


"Desculpa por Eu Não Te Amar" é uma canção do cantor e compositor brasileiro Thiago Pantaleão, gravada para seu primeiro álbum de estúdio Fim do Mundo. A canção foi lançada para download digital e streaming através da Som Livre como priemiro single de Fim do Mundo em 22 de julho de 2022.

Lançamento e promoção
A divulgação do single começou com publicações de Pantaleão nas redes sociais anunciando o próximo single do seu primeiro álbum de estúdio intitulado Desculpa por Eu Não Te Amar. A canção foi lançada pelo selo Slap, da Som Livre, em parceria com a Liga Entretenimento. "Desculpa por Eu Não Te Amar" foi lançada para download digital e streaming como o primeiro single do álbum em 22 de julho de 2022.

Videoclipe
Dirigido por Ygor de Oliveira, o videoclipe apresenta uma produção audiovisual com uma estética inspirada nos vídeos de ginástica dos anos 80. Com um figurino típico da época, com collants, cores neon e estampas gráficas, o cantor contracena com outros 4 bailarinos coreografados por Jéssi Müller. Embalada por beats fortemente inspirados na banda A-ha, trazendo de volta toda a efervescência e irreverência dos anos 1980. O videoclipe teve sua estreia uma semana após o lançamento da canção das plataformas digitais.

Apresentações ao vivo
Pantaleão apresentou "Desculpa por Eu Não Te Amar" pela primeira vez no Música Boa Ao Vivo em 27 de setembro de 2022. Em 18 de outubro, Pantaleão performou a canção no pré-show do Prêmio Multishow de Música Brasileira 2022. Em 29 de outubro, Pantaleão performou a canção no Caldeirão com Mion. Em 31 de outubro, Pantaleão performou a canção no TVZ.

Faixas e formatos

Desempenho comercial
No TikTok, a canção já foi utilizado em mais de 2200 vídeos da plataforma. Com o sucesso na rede social, a canção já conquistou mais de 1 milhão de visualizações no YouTube.

Histórico de lançamento

Singles de 2022
Canções de 2022

Desculpa por Eu Não Te Amar


Hermann Busenbaum o Busembaum (Nottuln, Westfalia, 1600-Münster, 31 de enero de 1668), fue un teólogo jesuita alemán, de tendencia casuista. Fue rector del colegio jesuita de Hildesheim y del de Münster, ciudad de cuyo obispo, Bernardo de Galen, fue confesor.

Obras
Del contenido de sus clases en la Universidad de Colonia compuso el libro Medulla theologiae moralis, facili ac perspicua methodo resolvens casus conscientiae (1645), un manual de teología moral que alcanzó una gran difusión (doscientas ediciones en los años siguientes, hasta 1776), usándose como manual en los seminarios católicos hasta el . Fue comentado elogiosamente por el Doctor de la Iglesia Alfonso María de Ligorio. Las ediciones francesa y alemana de comienzos del  (1710, 1714 y 1729) fueron ampliadas por Pierre Lacroix, especialmente en el asunto del regicidio, por lo que el Parlamento de París estudió su relación con el atentado de Robert-François Damiens contra Luis XV (1757). El libro fue públicamente quemado en Toulouse, a pesar de que las partes más polémicas habían sido repudiadas por los colegios jesuitas. Este episodio estuvo entre las causas que suscitaron las críticas antijesuíticas del duque de Choiseul y la expulsión de los jesuitas de varios países europeos.

Otra obra de Busenbaum se dedicó al ascetismo (Lilium inter spinas).

Véase también
 El fin justifica los medios

Referencias

Bibliografía

Teólogos de Alemania del siglo XVII
Jesuitas de Alemania
Religiosos de Alemania del siglo XVII
Teólogos jesuitas
Nacidos en Renania del Norte-Westfalia
Fallecidos en Münster

Hermann Busenbaum


Vætudúnurt (fræðiheiti: Epilobium ciliatum) er plöntutegund af eyrarrósarætt.  Vætudúnurt vex á Íslandi aðallega í og nálægt þéttbýli, í skurðum og ruslahaugum. Hún er upphaflega frá N-Ameríku, en hefur breiðst út um Evrópu og víðar á síðustu öld.

Vætudúnurt líkist helst runnadúnurt (E. montanum) á grynnri tenningu og lengri blaðstilkum. Hún er öll mun stærri en innfæddar tegundir og þekkist auðveldlega á því.

Tilvísandir

Dúnurtir
Eyrarrósarætt
Plöntur á Íslandi

Vætudúnurt


Light-Sport Aircraft (LSA) ou "aeronave esportiva leve", é uma categoria relativamente nova de aeronaves pequenas e leves, simples de voar. Os LSAs tendem a ser mais pesados e sofisticados do que as aeronaves ultraleves (também conhecidas como "microlight" ou "microleves"), mas as restrições de especificação para "LSA", de peso e desempenho, separam a categoria das aeronaves classificadas como "de aviação geral" ou "General Aviation" (GA) já estabelecidas. Não existe uma descrição padrão mundial de uma "LSA".

As LSA em diferentes países
As autoridades aeronáuticas nacionais em diferentes países têm suas próprias especificações e regulamentações particulares que definem a categoria "LSA".

Por exemplo, na Austrália, a "Civil Aviation Safety Authority" (CASA) define uma "aeronave esportiva leve" como uma aeronave mais pesada que o ar ou mais leve que o ar, que não seja um helicóptero, com um peso bruto máximo de decolagem não superior a 560 kg (1.235 lb) para aeronaves mais leves que o ar; 600 kg (1.323 lb) para aeronaves mais pesadas que o ar não destinadas à operação na água; ou 650 kg (1.433 lb) para aeronaves destinadas à operação na água. Deve ter uma velocidade máxima de estol de 45 nós (83 km/h; 52 mph) na configuração de pouso; no máximo dois assentos; não há limite de velocidade máxima a menos que seja um planador, que é limitado a Vne 135 kn CAS; material rodante fixo (exceto aeronaves anfíbias, que podem ter engrenagem reposicionável, e planadores, que podem ter engrenagem retrátil); uma cabine não pressurizada; e um único motor sem turbina que aciona uma hélice se for uma aeronave motorizada.

Nos Estados Unidos, vários grupos distintos de aeronaves podem voar como esporte leve. As aeronaves certificadas existentes e as aeronaves experimentais construídas por amadores que se enquadrem na definição listada no documento: "14CFR1.1 são aceitáveis, assim como as aeronaves construídas de acordo com um padrão de consenso da indústria em vez dos requisitos de aeronavegabilidade da FAA. O padrão de consenso aceito é definido pelo "ASTM International Technical Committee F37". Aeronaves construídas de acordo com o padrão de consenso podem ser construídas de fábrica e vendidas com uma certificação de aeronavegabilidade especial (S-LSA) ou podem ser montadas a partir de um kit sob as regras experimentais (E-LSA) sob aeronavegabilidade experimental. Uma empresa deve ter produzido e certificado pelo menos um S-LSA para ter permissão para vender kits E-LSA do mesmo modelo. Os kits E-LSA não estão sujeitos ao requisito normal de construção amador experimental (E-AB) 14 CFR 21.191, que identifica uma aeronave, "a maior parte da qual foi fabricada e montada por pessoas que realizaram o projeto de construção exclusivamente para sua própria educação ou recreação".

No Brasil, foram adotadas as mesmas identificações usadas nos Estados Unidos, ou seja: "S-LSA" (para "especiais") e ""E-LSA (para "experimentais").

Light-Sport Aircraft e a FAA
A FAA define uma "aeronave esportiva leve" ou "Light-Sport Aircraft" como uma aeronave, que não seja um helicóptero ou "elevador motorizado", que, desde sua certificação original, continua atendendo ao seguinte:

 Máx. peso bruto de decolagem: 1.320 lbs (600 kg) ou 1.430 lbs para hidroaviões (650 kg)
 Máx. velocidade de estol: 45 nós (83 km / h; 52 mph) CAS
 Máx. velocidade em vôo nivelado (ao nível do mar na atmosfera padrão dos EUA): 120 nós (220 km / h; 140 mph) CAS
 Máx. assentos: dois
 Máx. motores / motores: um (se alimentado)
 Hélice: passo fixo ou ajustável no solo
 Cabine: despressurizada
 Sistema de rotor de duas pás de passo fixo, semirrígido, oscilante, no caso de giroplano.
 Trem de pouso: fixo (exceto para hidroaviões e planadores)

Em junho de 2012, a FAA indicou que revisaria novamente o programa LSA depois que seus próprios estudos indicaram que "a maioria" dos fabricantes de LSA que inspecionaram não conseguiu demonstrar que estavam em conformidade com os padrões. O anúncio da FAA disse que, como resultado, a "política original de confiança nas Declarações de Conformidade dos fabricantes" ... "deve ser reconsiderada." A AOPA apontou que este é um desenvolvimento normal de um padrão de amadurecimento e não esperava nenhuma mudança significativa nas regras, apenas mais escrutínio por parte da FAA para garantir o cumprimento.

Ligações externas

 Light-Sport Aircraft (eaa.org)
 Light Sport Aircraft (aopa.org)
 List for All Special Light Sport Aircraft
 Light Aircraft Manufacturers Association
 , vídeo

Aviões civis
Aviação geral
Aviões esportivos

Light-sport aircraft


FIBA Liga prvaka (engl. Basketball Champions League) svoje prvo izdanje ima u sezoni 2016./17.
Natjecanje je osvojio španjolski klub Iberostar Tenerife iz San Cristóbal de La Lagune.

Sustav natjecanja
Natjecanje je predstavljeno u ožujku 2016. u Parizu. Zamišljeno je da u glavnom dijelu natjecanja sudjeluju 32 kluba u četiri skupine, 24 kluba bi bila izravno kvalificirana, a osam klubova bi se plasiralo nakon kvalifikacija, u kojima bi sudjelovala 32 kluba. Eliminirani iz kvalifikacija bi nastavili europsko natjecanje u FIBA Europe Cupu. Iz grupnog dijela bi se četiri prvoplasirana iz svake skupine plasirali u osminu završnice. Osmina i četvrtzavršnica bi se igrale na dvije utakmice na koš-razliku, te na kraju završni turnir - Final four. 5. i 6. u skupinama bi nastavili natjecanje u eliminacijskom dijelu FIBA Europe Cupa. U natjecanju bi ukupno sudjelovalo 56 klubova iz 30 europskih liga. Ždrijeb natjecanja je održan 21. srpnja 2016. u Münchenu, ali je bilo prijavljeno 25 klubova za kvalifikacije.
Međutim, zbog sukoba FIBA-e i Euroleague Basketball oko sudjelovanja klubova u Eurocupu, pojedini klubovi su u kolovozu 2016. otkazali natjecanje u Eurocupu i prešli u Ligu prvaka.
Zbog toga je došlo do promjene u sustavu natjecanja:
 u grupnom dijelu sudjeluje 40 klubova podijeljenih u 5 skupina
 u kvalifikacijama koje se igraju na dvije utakmice (doma i u gostima, na koš-razliku), sudjeluje 20 klubova u dva kola, ali su pri tom neki ždrijebni parovi 1. kola dobili plasman u grupnu fazu, tako da su postali parovi 2. kola - pojedini susreti drugog kruga kvalifikacija su igrani kad i susreti prvog kruga
 12 eliminiranih klubova iz kvalifikacija ostvaruje plasman u grupnu fazu FIBA Europe Cupa
 skupine se igraju dvokružno, 24 kluba ostvaruje plasman u doigravanje, a osam u eliminacijski dio FIBA Europe Cupa
 prije osmine završnice je uvedena prva runda doigravanja (play-offs qualifiers) sa 16 sudionika
 u osminu završnice se izravno kvalificira 5 pobjednika skupina i 3 najbolja drugoplasirana
 u prvu rundu se plasiraju dva najslabija drugoplasirana iz skupina, trećeplasirani i četvrtoplasirani iz skupina, te četiri najbolja petoplasirana iz skupina
 prva runda doigravanja, osmina i četvrtzavršnica se igraju na dvije utakmice (doma i u gostima, na koš-razliku)
 u eliminacijski dio FIBA Europe Cupa se plasiraju najslabiji petoplasirani, svi šestoplasirani i dva najbolja sedmoplasirana iz skupina

Sudionici

Sudionici grupnog dijela natjecanja

 Napomene:
 plasirali se nakon prolaska kvalifikacija
 AS Monaco je klub iz Monaka, ali nastupa u francuskim natjecanjima
 Mega Leks je klub iz Beograda, ali međunarodne susrete igra u Srijemskoj Mitrovici

Eliminirani u kvalifikacijama

Rezultati i ljestvice

Kvalifikacije

Prvi krug
Utakmice su igrane 27. i 29. rujna 2016.

Drugi krug
Utakmice za parove koji su prvotno ždrijebani kao prvi krug su igrane 27. i 29. rujna 2016., a redovno 4. i 6. listopada 2016.

Grupna faza
Igrano od 18. listopada 2016. do 25. siječnja 2017.
 - plasirali se u osminu završnice
 - plasirali se u prvu rundu doigravanja
 - plasirali se u osminu završnice FIBA Europe Cupa

Eliminacijski dio

Prva runda
Prvi susreti 7. i 8. veljače, a uzvrati 21. i 22. veljače 2017.

Osmina završnice
Prvi susreti 28. veljače i 1. ožujka, a uzvrati 7. i 8. ožujka 2017.

Četvrtzavršnica
Prvi susreti 21. i 22. ožujka, a uzvrati 28. ožujka 2017.

Završni turnir (Final four)
Na rasporedu od 28. do 30. travnja 2017. u San Cristóbal de La Laguna u dvorani Pabellón Insular Santiago Martín.

Poveznice
 FIBA Liga prvaka
 ULEB Euroliga 2016./17.
 ULEB Eurocup 2016./17.
 ABA liga 2016./17.
 A-1 liga 2016./17.
 službene stranice
 fiba.com
 linguasport.com, Basketball Champions League
 eurobasket.com, profil lige

Izvori
 basketballcl.com, Liga prvaka 2016./17., raspored i rezultati
 basketballcl.com, Liga prvaka 2016./17., poredak po skupinama i rezultati eliminacija
 linguasport.com, Basketball Champions League 2016./17.
 eurobasket.com, Basketball Champions League 2016./17.

FIBA Liga prvaka 2016./17.

FIBA Liga prvaka 2016./17.


Néa Potídea, en , est un village du dème de Néa Propontída, district régional de Chalcidique, en Macédoine-Centrale, Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Centrale

Néa Potídea


Çalköy, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Yağlıçal olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 57 km, Alaca ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Alaca belde ve köyleri

Çalköy, Alaca


Saggrenda Station (Saggrenda stasjon) er en tidligere jernbanestation på Sørlandsbanen, der ligger i Kongsberg kommune i Norge. Stationen ligger lidt nord for Saggrenda, der er en forstad til Kongsberg.

Stationen åbnede 11. februar 1920, da banen mellem Kongsberg og Hjuksebø blev taget i brug. Den blev fjernstyret 19. december 1967. Betjeningen med persontog ophørte 28. maj 1989, hvorefter den tidligere station har haft status som fjernstyret krydsningsspor.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Sørlandsbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1920

Saggrenda Station


Anton Huonder SJ (* 25. Dezember 1858 in Chur; † 23. August 1926 in Bonn) war ein schweizerischer katholischer Theologe und Schriftsteller.

Leben
Anton Huonder war der Sohn des rätoromanischen Schriftstellers Gion Antoni Huonder. Er besuchte die Hofschule in Chur, danach von 1868 bis 1874 die von Benediktinern geleitete Klosterschule in Disentis und die Stiftsschule im Kloster Engelberg. 1875 legte er die Matura im österreichischen Feldkirch ab und trat anschließend in den Jesuitenorden ein. Da die Jesuiten damals in der Schweiz verboten und im Deutschen Reich infolge des Kulturkampfs starken Repressionen ausgesetzt waren, absolvierte Huonder sein Studium von 1875 bis 1891 an den Studienhäusern des Ordens im niederländischen Valkenburg und im englischen Ditton Hall, wo er 1888 zum Priester geweiht wurde.

Nach einem mehrjährigen Amerikaaufenthalt kehrte er nach Europa zurück. Hier war er vor allem als Exerzitienleiter und Seelsorger für Priester tätig. Daneben veröffentlichte er eine Reihe von Abhandlungen zur Geschichte der katholischen Mission; er gehörte zudem der Redaktion der Zeitschrift "Die katholischen Missionen" an, deren Chefredakteur er von 1901 bis 1912 und von 1916 bis 1918 war. Huonder war bekannt für seine kritische Einstellung zum vorherrschenden "Europäismus" in der katholischen Mission seiner Zeit und setzte sich früh für die Förderung eines nationalen Klerus in den Missionsländern sowie die Anpassung des Katholizismus an die jeweiligen gesellschaftlichen
Gegebenheiten (sog. Akkommodation) ein.

Anton Huonder verfasste neben Fachbüchern zur katholischen Mission und Beiträgen für Missionszeitschriften auch erzählende Werke für Kinder und Jugendliche, die meist in der von ihm betreuten Reihe "Aus fernen Landen" erschienen. Seine Bücher wurden in mehr als ein Dutzend Sprachen übersetzt; einige wurden bis zu achtzehn Mal aufgelegt.

Schriften

Erzählungen für Kinder und Jugendliche
 Der Schwur des Huronenhäuptlings. Erzählung aus der älteren Missionsgeschichte Kanadas, Freiburg im Breisgau 1894
 Eine rote und eine weiße Rose. Die rote Rose: Abd'ul Masich, der junge Blutzeuge von Singara. Ein Blatt aus den Märtyrerakten des Morgenlandes. Die weisse Rose: Hadra, die kleine Bekennerin. Eine Erzählung aus Algier, Freiburg im Breisgau 1899
 Der "heilige Brunnen" von Chitzen-Itza. Eine Erzählung aus Alt-Yukatan, Freiburg im Breisgau 1908
 Der Findling von Hongkong und andere Geschichten, Freiburg im Breisgau 1907
 Die Rache des Mercedariers. Eine Erzählung aus dem Mittelalter, Freiburg im Breisgau 1910
 Die Tasse des weißen Bonzen. Eine Erzählung aus Japan, Freiburg im Breisgau 1912
 Gill und Blas, oder: Mit Magellan um die Welt herum, Freiburg im Breisgau 1914

Beiträge zur Missionsgeschichte und zur Missionstheologie
 Pastor Pfotenhauer und die "Erziehungsgrundsätze der Jesuiten". Ein Beitrag zur Würdigung des Werkes "Die Missionen der Jesuiten in Paraguay", Berlin 1896
 Deutsche Jesuitenmissionäre des 17. und 18. Jahrhunderts, Freiburg im Breisgau 1899
 Der einheimische Klerus in den Heidenländern, Freiburg im Breisgau 1909
 Die Missionspflicht der deutschen Katholiken, Freiburg im Breisgau 1909
 Die Mission auf der Kanzel und im Verein. Sammlung von Predigten, Vorträgen und Skizzen über die katholischen Missionen, Freiburg im Breisgau
 Bd. 1 (1912)
 Bd. 2 (1913)
 Bd. 3 (1914)
 Der Verein der Glaubensverbreitung, Freiburg im Breisgau 1913
 Zur Geschichte des Missionstheaters, Aachen 1918
 Der chinesische Ritenstreit, Aachen 1921
 Der Europäismus im Missionsbetrieb, Aachen 1921
 Der hl. Ignatius von Loyola und der Missionsberuf der Gesellschaft Jesu, Aachen 1922
 Die Verdienste der katholischen Heidenmission um die Buchdruckerkunst in überseeischen Ländern vom 16.–18. Jahrhundert, Aachen 1923

Biographien
 Bannerträger des Kreuzes. Lebensbilder katholischer Missionare, Freiburg im Breisgau
 1 (1913)
 2 (1915)
 Ignatius von Loyola, Köln 1932

Religiöse Betrachtungen
 Zu Füßen des Meisters. Kurze Betrachtungen für vielbeschäftigte Priester, Freiburg im Breisgau
 Bd. 1: Der Arbeitstag, 1913
 Bd. 2: Die Leidensnacht, 1925
 Bd. 3: Der Verklärungsmorgen, 1929
 Bd. 4: Die Morgendämmerung, 1930

Herausgeberschaft
 Olivier Louis Allaire: Unter den Schwarzen am Kongo, Freiburg im Breisgau 1910

Literatur

 Ludwig Koch (Hrsg.): Jesuiten-Lexikon: Die Gesellschaft Jesu einst und jetzt. Verlag Bonifacius-Druckerei, Paderborn 1934, S. 834 f.

Ferdinand Strobel: Schweizer Jesuitenlexikon. 2 Bände. Schweizer Provinz SJ, Zürich 1986, S. 270.

Weblinks

 Kurzbiografie Anton Huonders bei kath-info.de
 Anton Huonder im Internet Archive

Jesuit
Römisch-katholischer Theologe (20. Jahrhundert)
Autor
Kinder- und Jugendliteratur
Literatur (Schweiz)
Literatur (Deutsch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (19. Jahrhundert)
Schweizer
Geboren 1858
Gestorben 1926
Mann

Anton Huonder


Die Gred ist der gepflasterte, meist leicht erhöhte Bereich vor den Hauseingängen. Der früher im bayerischen und österreichischen Sprachraum verwendete Begriff stammt vom lateinischen Wort gradus (Stufe) bzw. dem mittelhochdeutschen Wort "grêde"  ab. Die Gred diente als sauberer Bereich zwischen Haus und schmutzigem Straßen- und Hofraum. Synonym wird der Begriff Gred auch für die auf dem gepflasterten Bereich stehende Bank verwendet. Die Pflasterung besteht häufig aus Granit- oder anderen Natursteinplatten, die auch als Gredplatten bezeichnet werden.

Ein Dach mit (einseitig) vergrößertem Dachüberstand, um die Gred vor Regen zu schützen, wird Greddach genannt.

In neuerer Bedeutung wird der für den Straßenverkauf von Obst und Gemüse erstellte Aufbau aus Latten und Brettern als Gred bezeichnet.

Weblinks

Einzelnachweise

Boden (Bauteil)
Straßenbautechnik

Gred