An optician is an individual who fits eyeglasses or contact lenses by filling a refractive prescription from an optometrist or ophthalmologist. They are able to translate and adapt ophthalmic prescriptions, dispense products, and work with accessories.  There are several specialties within the field.

Types

Dispensing Optician or Ophthalmic Dispenser

A dispensing optician is anyone who prepares, fits, and dispenses prescription lenses, spectacles, eyeglasses, contact lenses, or any other type of vision-correcting optical device to the intended user. They may interpret optical prescriptions issued by an ophthalmologist, optometrist, or physician for the lab optician who fabricates vision-correcting optical lenses. They also measure inter-ocular or pupillary distances, vertex distances, pupil fitting heights, and frame angles to determine the proper position of vision-correcting lenses. In addition, they adapt, modify or align frames with vision-correcting lenses to the face of the intended wearer, Dispensing opticians must have a basic knowledge of laboratory techniques such as lens surfacing and lens preparation.

Mechanical Optician, Lab Optician, or Ophthalmic Lab Technician
Ophthalmic laboratory technicians must understand optics and how to use machinery in order to surface, coat, edge, or finish lenses according to specifications provided by dispensing opticians. They typically insert lenses into frames, also called glazing, to produce finished glasses and conduct all quality and safety testing required by the respective local and country regulations. Although most lenses are designed with fully automated equipment, such as computer-based generators, automatic edgers, and lens measurement instruments, a highly-skilled lab optician will often finish lenses by hand for more difficult prescriptions and lens designs in order to have the best-finished outcome.

Contact Lens Fitter or Contact Lens Technician
Contact Lens Fitters may work independently or under the direction of an ophthalmologist or optometrist to fill a doctor's prescription for contact lenses.  A patient must obtain a prescription for contact lenses from a physician and then the fitter will review contact lens handling, fitting, and follow-up care. Contact lens fitters must have computer skills, communication skills, and an understanding of medical-legal implications.

Ocularist
An ocularist is a trained technician who specializes in fitting a patient with a prosthetic eye after management by an ophthalmologist. Ocularists are trained in assessing the status of the orbit, fabricating and fitting a cosmetic ocular prosthesis, and periodically monitoring the prosthesis and related tissues. They ensure the correct fitting, shaping, and painting of ocular prostheses. The ocularist also educates the patient on handling and care of the prosthesis. Ocularists provide long-term care through follow-up examinations for evaluation and polishing of prostheses.

Work Environment

Corporate Practice
Corporate practices may require more night and weekend work hours than other work environments due to the longer hours of the corporate chains. Many who work for them report the trade-off is greater room for growth, higher pay, and better benefits due to the larger scale of the employer. Purchasing of goods is conducted by the corporate headquarters and not by individuals at the locations.

Independent Practice
Owned by the optician themselves, opticians who operate independent practices have all of the responsibilities of an entrepreneur/business owner as well as an optician. In the United States, due to certain local and state regulations, opticians cannot employ optometrists in various areas and are limited in some vision discount plans they can accept. This means they must rely more heavily on walk-in consumers than those who are owned by a doctor.

Optometrist or Ophthalmologist Office
A smaller, more intimate environment than corporate or clinical, doctor-owned practices usually do not require as many evening or weekend hours as corporate locations; however, every medical office is different and will have a unique set of features and characteristics.

Hospitals / Clinics Program Description
Opticians working in a hospital or clinic typically oversee patient care, administer treatment and operate medical equipment under the supervision of an ophthalmologist or optometrist.

Lab Manufacturing
This role typically does not work directly with patients and it is centered around the use of high-tech equipment and hand-held tools.

History of opticians and spectacle makers

The first known artistic representation of eyeglasses was painted by Tommaso da Modena in 1352. He did a sequence of frescoes of brothers efficiently reading or replicating manuscripts; one holds a magnifying glass while the other has glasses suspended on his nose. Once Tommaso had established the example, other painters positioned spectacles on the noses of many of subjects, almost certainly as a representation of wisdom and respect.

One of the most noteworthy developments in spectacle production in the 15th century was the introduction of concave lenses for the myopic or nearsighted. Pope Leo X, who was very myopic, wore concave spectacles when hunting and professed they enabled him to see clearer than his cohorts.

The first spectacles utilized quartz lenses since optical glass had not been developed. The lenses were set into bone, metal and leather mountings, frequently fashioned like two small magnifying glasses with handles riveted together and set in an inverted V shape that could be balanced on the bridge of the nose. The use of spectacles extended from Italy to Germany, Spain, France and Portugal.

From their inception, eyeglasses posed a dilemma that wasn't solved for almost 350 years: how to keep them on the bridge of the nose without falling. Spanish spectacle makers of the 17th century experimented with ribbons of silk that could be attached to the frames and then looped over the ears. Spanish and Italian missionaries carried the new models to spectacle wearers in China. The Chinese attached little ceramic or metal weights to the strings instead of making loops. In 1730 a London optician named Edward Scarlett perfected the use of rigid sidepieces that rested atop the ears. This perfection rapidly spread across the continent.
In 1752 James Ayscough publicized his latest invention, spectacles with double hinged side pieces. These became very popular and appear more often than any other kind in paintings and prints of the period. Lenses were fabricated of tinted glass as well as clear. Ayscough felt that the clear glass lenses gave an unpleasant glare. In Spain in 1763 Pablo Minguet recommended turquoise, green, or yellow lenses but not amber or red.

Europeans, in particular the French, were self-conscious about the use of eyeglasses. Parisian aristocrats used reading aids only in private. The gentry of England and France used a "perspective glass" or monocular which could be concealed from view easily. In Spain, however, spectacles were popular amongst all classes since they considered eyeglasses made them look more important and dignified.

Far-sighted or aging colonial Americans imported spectacles from Europe. Spectacles were primarily for the affluent and literate colonists, who required a valuable and precious appliance. Benjamin Franklin in the 1780s developed the bifocals. Bifocal lenses advanced little in the first half of the 19th century. The terms bifocal and trifocal were introduced in London by John Isaac Hawkins, whose trifocals were patented in 1827. In 1884 B. M. Hanna was granted patents on two forms of bifocals which become commercially standardized as the "cemented" and "perfection" bifocals. Both had the serious faults of ugly appearance, fragility, and dirt-collection at the dividing line. At the end of the 19th century the two sections of the lens were fused instead of cemented At the turn of the 20th century, there was a considerable increase in the use of bifocals.

Between 1781 and 1789, silver spectacles with sliding extension temples were being fabricated in France; however it was not until the 19th century that they gained extensive popularity. John McAllister of Philadelphia began fabricating spectacles with sliding temples containing looped ends which were much easier to use with the then-popular wigs. The loops supplement the inadequacy of stability, by allowing the addition of a cord or ribbon which could be tied behind the head, thus holding the eyeglasses firmly in place.

In 1826, William Beecher moved to Massachusetts from Connecticut to establish a jewellery-optical manufacturing shop. The first ophthalmic pieces he fabricated were silver spectacles, which were later followed by blue steel. In 1869 the American Optical Company was incorporated and acquired the holdings of William Beecher. In 1849 J. J. Bausch immigrated to the United States from Germany. He had already served an apprenticeship as an optician in his native land and had found work in Berne. His reimbursement for the labor on a complete pair of spectacles was equal to six cents. Mr. Bausch encountered difficult times in America from 1849 until 1861, at which time war broke out. When the war prevented import of eyeglass frames, demand for his hard rubber frames skyrocketed. Continuous expansion followed and the large Bausch and Lomb Company was formed.

The monocle, which was first called an "eye-ring", was initially introduced in England in the early 19th century; although it had been developed in Germany during the 18th century. A young Austrian named  studied optics in London and took the monocle idea back to Germany with him. He started making monocles in Vienna about 1814 and the fashion spread and took particularly strong roots in Germany and in Russia. The first monocle wearers were upper-class gentlemen, which may account for the aura of arrogance the monocle seemed to confer on the wearer. After World War I, the monocle fell into disrepute, its downfall in the allied sphere hastened, no doubt, by its association with the German military.

The lorgnette, two lenses in a frame the user held with a lateral handle, was another 18th-century development (by Englishman George Adams). The lorgnette almost certainly developed from the scissors-glass, which was a double eyeglass on a handle. Given that the two branches of the handle came together under the nose and looked as if they were about to cut it off, they were known as binocles-ciseaux or scissors glasses. The English altered the size and form of the scissors-glasses and produced the lorgnette. The frame and handle were often artistically embellished, given that they were used mostly by women and more often as a piece of jewellery than as a visual aid. The lorgnette maintained its popularity with ladies of fashion, who chose not to wear spectacles. The lorgnette maintained its popularity to the end of the 19th century.

Pince-nez are believed to have appeared in the 1840s, but in the latter part of the century there was a great upsurge in the popularity of the pince-nez for both men and women. Gentlemen wore any style which suited them—heavy or delicate, round, or oval, straight, or drooping—usually on a ribbon, cord, or chain about the neck or attached to the lapel. Ladies more often than not wore the oval rimless style on a fine gold chain which could be reeled automatically into a button-size eyeglass holder pinned to the dress. Whatever the disadvantage of the pince-nez, it was convenient.

In the 19th century, the responsibility of choosing the correct lens lay, as it always had, with the customer. Even when the optician was asked to choose, it was often on a rather casual basis. Spectacles were still available from travelling salesmen.
Spectacles with round lenses ( like Wintson Churchill), oval shape, panto shape, and tortoise shell frames became the fashion around 1930. The round spectacles and the pince-nez continued to be worn in the 30. In the 40s

there was increased emphasis on style in glasses with a variety of spectacles available. Meta Rosenthal wrote in 1938 that the pince-nez was still being worn by dowagers, h eadwaiters, old men, and a few others. The monocle was worn by only a minority in the United States. Sunglasses, however, became very popular in the late '30s.

Equipment
Opticians use a variety of equipment to fit, adjust and dispense eyewear, contact lenses, and low-vision aids.

Manual Lensmeter
Technically identified by the generic term manual lensmeter, opticians may often refer to this piece of equipment as a lensometer, focimeter, or vertometer. The modern lensmeter was invented in 1922 by Edgar Derry Tillyer of American Optical to determine "whether lenses have the refraction and power prescribed." Proper use of the lensometer by a dispensing optician or a lab optician includes verifying back or front vertex power, orientating uncut lenses for finishing and glazing, and confirming the mounting of lenses into the frame. Manual lensmeters can also be outfitted with an attachment to read the back vertex power of a contact lens for modification and verification purposes.

The optician uses the refracted, or bent light, displayed within a lensmeter to interpret the sphere, cylinder, and add powers (if prescribed), axis orientation, prismatic effect, and locate the major reference point of the lens. Correct interpretation of these readings is critical to the performance of the eyewear and user satisfaction.

Automated Lensmeter
An automated lensmeter uses the reflected wavelength of green light off of the lens surface along every lens meridian in order to determine all of the data points that the optician interprets with the manual lensometer. The benefits of an automated lensmeter are increased speed, adjustments for variables in the index of refraction in the lens material, the ability to measure UV and light transmittance, and a decrease in training time while on the job. The drawbacks of automated lensmeters in comparison to manual lensmeters are greater difficulty identifying higher prismatic errors, aberrations, and surfacing power errors (optic waves), and the necessity of the optician not to tip the lens to avoid an erroneous result.

Corneal Reflex Pupilometer
A corneal reflex pupilometer is a digital device used to measure Interpupillary Distance (IPD), otherwise known as Pupillary Distance (PD). The measurement is used to align the Major Reference Point (MRP) of the lenses along the visual axis to reduce unwanted prismatic effect, eyestrain, and lens aberrations.

A PD can be taken Binocularly (from the corneal reflex of one pupil to the corneal reflex of the other) or Monocularly (from the center of the spectacle bridge to the center of the corneal reflex of each eye independently with the non-measured eye being occluded). By providing a rest point on the bridge similar to an eyeglass frame, pupilometers provided a proper reference point for obtaining an accurate monocular PD value.

PDs are also taken in relation to focus point. The eyes can be focused at infinity (distance), focused near (approximately 16 inches or 40 centimeters), or intermediate (a working distance in between near and distance. Because a pupilometer can be dialed to a specific distance and easily occluded, it is often easier to work with. This does not mean that it is more accurate than a skilled optician with a corneal reflex light, a millimeter ruler called a PD stick, and fully adjusted eyewear for certain age groups and pathologies. While a ruler alone is susceptible to parallax error, when it is used in conjunction with the other tools previously mentioned the accuracy can exceed the pupilometer for these certain patient groups

The fitting and dispensing of contact lenses requires the use of additional equipment, all with very specific purposes. A keratometer is a diagnostic instrument for measuring the curvature of the anterior surface of the cornea, particularly for assessing the extent and axis of astigmatism. It was invented by the French ophthalmologist Samuel Hankins in 1880. Opticians, like ophthalmologists and optometrists, also use a slit-lamp/bio-microscope to examine the anterior segment, or frontal structures and posterior segment, of the human eye, which includes the eyelid, sclera, conjunctiva, iris, natural crystalline lens, and cornea. The binocular slit-lamp examination provides stereoscopic magnified view of the eye structures in detail, enabling anatomical diagnoses to be made for a variety of eye conditions.

While a patient is seated in the examination chair, he rests his chin and forehead on a support to steady the head. Using the biomicroscope, the optician then proceeds to examine the patient's eye. A fine strip of paper, stained with fluorescein, a fluorescent dye, may be touched to the side of the eye; this stains the tear film on the surface of the eye to aid examination. The dye is naturally rinsed out of the eye by tears. Adults need no special preparation for the test; however children may need some preparation, depending on age, previous experiences, and level of trust.

The list of equipment used by an optician is extensive and is often specified in jurisdiction specific Professional Standards of Practice. The standards of the College of Opticians of British Columbia serve as an example.

By country

Canada

All provinces in Canada require opticians to complete formal training and education in opticianry and then must pass competency examinations prior to receiving governmental licensure. Some provinces (Ontario and Quebec) require a single optician's license that includes both the dispensing of eyeglasses and contact lenses, while the other provinces have two separate licenses, one each for eyeglasses and contact lens dispensing.

Recent changes to the British Columbia Opticians regulations allow qualified opticians in that province to test a person's vision and prepare an assessment of the corrective lenses required for a client. Using the results of the assessment an optician is able to prepare and dispense eyeglasses or contact lenses. Opticians in Alberta and Ontario are also permitted, under certain conditions, to refract and prepare and dispense eyeglasses and contact lenses.

Provincial regulatory organizations

Each Canadian province has its own regulatory College or Board that provides registration or licensure to its opticians. The Regulatory body (often known as a 'College' but separate from, and not to be confused with, an educational institute) has a government mandate to protect the public. This includes enforcement of provincial statutes (Opticians Act) and public awareness campaigns.

The National Association of Canadian Opticianry Regulators (NACOR)

The National Association of Canadian Opticianry Regulators (NACOR) is an organization of all the provincial opticianry regulatory bodies in Canada (except Quebec). NACOR also administers Canada's national opticianry examination(s). Since 2001, all jurisdictions (except Quebec) have agreed to and signed, the Mutual Recognition Agreement among Opticianry Regulators that ensures labour mobility to all opticians across the entire nation without need for further examination. All provinces (with the exception of Quebec) require individuals to achieve a passing mark in a national  examination as a requirement of licensure as an optician.

Despite the non participation of Quebec in National initiatives, Canadian opticians who relocate to Quebec are able to register and practice in that province provided they meet certain language requirements.

Provincial associations

Most Canadian provinces have their own provincial opticianry associations that look after the interests of their members at the provincial level, such as advocacy. Some provincial regulatory agencies have a dual role or purpose and also serve as the association for that province. In addition to protecting their member's interests, provincial associations also undertake public interest initiatives such as providing vision screening for children in schools, or organizing professional development seminars.

Established in 1989, the Opticians Association of Canada is a national organization of all provincial Opticianry Associations in Canada. The role of the OAC is to advocate for the various interests of opticians on a national basis.

Education
As a prerequisite for registration in any province of Canada opticians are required to complete a course  at one of the NACOR accredited teaching institutions. Persons from an international jurisdiction may apply to a provincial regulatory agency for an assessment of equivalency of their education. Such applications are not unreasonably denied.

Nigeria

Dispensing Opticians are regulated by Optometrist and Dispensing Optician Registration Board of Nigeria (ODORBN). The training programme is a 3-year diploma programme in a Board license institution which are located in all geopolitical zones of the nation. Some of the training institution are Kwara state college of health technology (Offa), Federal Polytechnic (Nekede), Millenium College of Health technology.

United Kingdom
Opticians or Dispensing Opticians are regulated by the General Optical Council (GOC). A dispensing optician advises on, fits and supplies the most appropriate spectacles after taking account of each patient's visual, lifestyle and vocational needs. Dispensing opticians also play an important role in fitting contact lenses and advising and dispensing low vision aids to those who are partially sighted and in advising on and dispensing to children where appropriate.

The Association of British Dispensing Opticians (ABDO) is the qualifying body for dispensing opticians in the United Kingdom (UK). The Fellow of British Dispensing Opticians (FBDO) is the base qualification for UK dispensing opticians. This qualification has been awarded level 6 status (equivalent to BSc) by Ofqual Welsh Assembly Government and Council for Curriculum Examinations and Assessment (CCEA). Additional qualifications, Contact Lenses and Low Vision have been assessed at level 7 (equivalent to an MSc).

United States
In the United States, an optician, through testing, may be certified by the American Board of Opticianry (ABO) to fill the prescription ordered by an ophthalmologist or optometrist. Note: The ABO Exam is not nationally recognized and does not indicate a license to practice as an optician. In roughly half the states, licensing is not a requirement to make or dispense eyewear. Many eye doctors do their own dispensing, and it is frequent for eye clinics to have an optician on their premises; or, conversely, for large optical chains to have optometrists in offices on their premises.

Some opticians learn their skills through formal training programs. Professional technical schools and two-year colleges offer programs in opticianry. Two-year programs usually grant an associate degree. One-year programs offer a certificate. Training usually includes courses in optical math, optical physics, and tools and equipment use. Other opticians can apprentice to learn the required skills. Many formal education programs will accept hours worked as an apprentice to supplement or replace course credits, as well.

United States Organizations That Impact Opticianry on a National Level

Notable opticians
 Euclid of Alexandria
 Roger Bacon
 Christiaan Huygens
 Isaac Newton
 René Descartes
 Benedictus Spinoza
 James Ayscough
 Carl Laubman
 John Jacob Bausch
 Henry Lomb
 Eugene Kalt
 Achim Leistner
 Anthony Mark

See also
 Ophthalmologist
 Optometrist
 Scientific equipment optician

References

Health care occupations

Optician


Lakşmi (Sanskritçe: लक्ष्मी lakṣmī) Hindu inanışında tanrı Vişnu'nun karısı olan, zenginlik, iyi şans ve güzellik tanrıçasıdır.

Hint tanrıçaları
Bereket tanrıçaları
Şans tanrıçaları
Ana tanrıçalar
Şaktizm

Lakşmi


Pırtımpırt (Pırtınpırt, pırtımpıt veya kirtimburt), Kayseri'nin Develi ilçesine ait bir ev yemeğidir. Taze asma yapraklarının parçalanıp (pırtılıp) tencerede pişirilmesiyle ortaya çıkan hafif ekşili tat, yemeği diğer yeşil yaprak (ıspanak, pazı) yemeklerinden ayırır.

Hazırlanışı
Bir su bardağı nohut ve bir çay bardağı gendime (iri buğday, yarma) akşamdan ıslatılır. Suları değiştirilip ayrı tencerelerde haşlanır ve süzülür. Yarım kilogram asma yaprağı haşlanır. Kevgirle süzgece alınıp suyu süzülür ve ince ince doğranır. İki soğanın kabukları soyulup küp şeklinde doğranır. İki çorba kaşığı tereyağı tencerede eritilip soğan pembeleşinceye kadar kavrulur. Yarım kilogram kemikli et ilave edilip kavurmaya devam edilir. Bir çorba kaşığı domates salçası, bir kaşık suyla ezilip tencereye eklenir. Asma yaprağı, nohut ve gendime ilave edilip karıştırılır. Üzerine çıkacak kadar su eklenip kapağı kapalı olarak pişirilir. Sıcak olarak servis yapılır.

Kaynakça

Develi
Orta Anadolu mutfağı
Türk mutfağındaki et yemekleri

Pırtımpırt


إنّ بنتيوم برو (محترف بنتيوم) هو من معالجات الجيل السّادس إكس 86 المعتمد على المعالج الدقيق مطوّر ومصنّع من طرف شركة إنتل قدّم في نوفمبر 1995.

مراجع

استحداثات متعلقة بالحواسيب في 1995
إنتل
معالجات إنتل إكس 86

بنتيوم برو


Mezotelyoma, temel olarak halk arasında ak toprak, çorak toprak, gök toprak, çelpek, höllük veya ceren toprağı gibi isimlerle bilinen asbestin yol açtığı akciğer zarı ve karın zarı kanserine verilen addır.

Batı ülkelerinde yılda her bir milyon kişinin 1-2'sinde saptanan mezotelyoma, Türkiye'de yılda en az 500 kişide görülmektedir. Bu sıklığın sebebi de asbestin Anadolu'nun birçok yöresinde bulunması ve halkımız tarafından bilinçsizce kullanılmasına bağlanılabilir. Asbest köylerde evleri badana yapmak için veya küçük çocuklarda pudra yerine kullanırlar. Amasya bölgesinde ve Kayılar yörüklerinde ise bebekler, höllük toprağı olarak bilinen ısıtılmış asbestle sarılmaktadır. Bu da bu bebeklerin mezotelyoma ve solunum rahatsızlıklarına yakalanmalarına yol açmaktadır.

Mezotelyomaya ait en sık rastlanan yakınmalar, ağrı ve ilerleyici nefes darlığıdır. Akciğer röntgeni ve tomografide tipik bulgular saptanabilse de kesin tanı için başvurulan standart yöntem akciğer zarı biyopsisidir. Mezotelyoma, erken dönemde tanınıp uygun cerrahi girişim uygulanamadığında, ilaç ya da ışın tedavisine iyi cevap vermeyen ve hastayı kısa zamanda ölüme götüren bir hastalıktır.

Belirtiler
Mezotelyomaya ait belirtiler asbeste maruz kalınıştan 20 ila 50 yıl sonraya kadar çıkmayabilir. Genelde akciğer boşluğunda sıvı birikmesi sonucu nefes darlığı, öksürük ve göğüste ağrı görülür.

Karın zarı mezotelyomasına ait belirtiler ise kilo kaybı, sıvı birikmesi sonucu karında şişlik ve ağrıdır. Ayrıca boşaltım güçlükleri, kan pıhtılaşma anormallikleri, anemi ve ateş görülür.
Eğer kanser akciğer zarını geçip vücudun diğer yerlerine yayılmış ise ağrı, yutkunma güçlüğü, boyun ve yüzde şişkinlik görülür.

Akciğeri etkileyen mezotelyoma belirtileri:
 Göğüste ağrı
 Akciğer çevresinde sıvı birikmesi
 Nefes darlığı
 Yorgunluk
 Anemi
 Öksürük
 Kanlı balgam (hemoptizi)

Akciğer hastalıkları
Kanser türleri
Pulmonoloji
Asbest
Tıp terimleri
Mezoderm

Mezotelyoma


116. længdegrad kan henvise til:

 116. vestlige længdekreds
 116. østlige længdekreds

116. længdegrad


Hartley est une ancienne ville du Northumberland au Royaume-Uni.

Géographie

Hartley est située sur la mer du Nord à  au nord-est de Newcastle.

Histoire

Le toponyme « Hartley » est attesté pour la première fois dans les  de 1167, où il apparaît sous le nom de Hertelawa. Le nom signifie .

La ville était connue au  siècle pour ses productions de houille et de sel mais un grave accident s'y produit le 16 janvier 1862 qui fait 204 victimes.

Elle a été incorporée au  siècle à  et a donné son nom au quartier de Hartley qui couvre Seaton Sluice et New Hartley. La population de ce quartier au recensement de 2011 était de  habitants. Hartley est parfois appelé Old Hartley pour le distinguer de New Hartley.

Monument
 Seaton Delaval Hall

Notes et références

Liens externes

Village dans le Northumberland

Hartley (Northumberland)


El Trofeo Ciudad de Palma 1984 fue la 16.ª versión del torneo amistoso Trofeo Ciudad de Palma, disputado en Palma de Mallorca, capital de la comunidad autónoma de las Islas Baleares, ubicada en la isla de Mallorca (España). Participaron el club organizador, Real Mallorca, junto a FC Barcelona, ambos de España, Watford FC de Inglaterra, y Universidad Católica de Chile.

El campeón de la edición fue Universidad Católica, que derrotó 2-3 al FC Barcelona en la final.Equipo que se presentó con juveniles a este cuadrangular sin importancia para el club

Resultados

Semifinal

3.º puesto

Final

Detalle

Semifinal

3.º puesto

Final

Referencias

Enlaces externos
 Trofeo Ciutat de Palma (Palma de Mallorca-Spain) 1969-2008

Ciudad de Palma
Eventos deportivos celebrados en Palma de Mallorca
Torneos amistosos de fútbol
Fútbol en España en 1984
Real Club Deportivo Mallorca
Ciudad de Palma

Trofeo Ciudad de Palma 1984


Registracijske oznake za cestovna vozila u Bosni i Hercegovini su na snazi od 28. rujna 2009. godine. Oznake za sva vozila se sastoje od plavog polja s državnom skraćenicom BIH na lijevoj strani i sedam znakova (pet brojeva i dva slova) u obliku X00 – X – 000. Registracijske oznake jedinstvene su za cijeli teritorij Bosne i Hercegovine i ne označavaju mjesto gdje je registrirano vozilo (grad, općina, županija ili entitet) kao što je bilo do 1998. godine.

Slova koja se koriste na registracijskim oznakama su A, E, J, K, M, O, T. Ta su velika tiskana slova ista u ćiriličnom i latiničnom pismu.

Od 1998. godine do 28. rujna 2009. godine izdavale su se tablice u obliku 000 – X – 000 koje su još uvijek na snazi.

Registracijske oznake za vrijeme Jugoslavije, do 1992. godine

Registracijske oznake u Bosni i Hercegovini za vrijeme Jugoslavije bile su napisane u obliku: skraćenica za naziv grada, crvena zvijezda (petokraka), broj oznake (maksimalno šest brojeva).

Skraćenice su bile sljedeće:

Registracijske oznake u Bosni i Hercegovini od 1994. do 1998. godine

Na teritoriju koju je kontrolirala Armija Republike Bosne i Hercegovine, od 1994. godine izdavane su registracijske oznake koje su s lijeve strane imale plavo polje s natpisom BiH i grbom Bosne i Hercegovine s ljiljanima. Nakon toga nalazila se dvoslovna skraćenica za mjesto, četiri broja, i dva slova od kojih je prvo označavalo općinu, a drugo seriju.

Skraćenice su bile sljedeće:

Registracijske oznake u Republici Srpskoj do 1998. godine

U Republici Srpskoj do 1998. godine registracijske oznake bile su obliku ćirilične skraćenice za mjesto, grb s četiri S i brojčanom kombinacijom.

Skraćenice su bile sljedeće:

Registracijske oznake u Herceg-Bosni do 1998.

U Herceg-Bosni su od 1993. do 1998. registracijske oznake bile su u obliku: skraćenica za mjesto, grb Herceg-Bosne, kombinacije od tri broja i dva slova.

Izvori

Vanjske poveznice

Cestovni promet u Bosni i Hercegovini
Bosna i Hercegovina


Franz Haberlander (* 6. November 1915; † 23. September 1992) war ein deutscher Kommunalpolitiker.

Werdegang
Haberlander wurde 1958 zum Bürgermeister der oberbayerischen Stadt Traunreut gewählt, einer von fünf bayerischen Vertriebenenstädten, die erst nach dem Zweiten Weltkrieg entstanden war. Er blieb bis 1984 im Amt. In seiner Amtszeit erfolgte die Erhebung zur Stadt. 1974 wurde mit Nettuno (Italien) die erste Städtepartnerschaft geschlossen. Im Zuge der kommunalen Neuordnung Bayerns wurden 1978 die Gemeinden Stein an der Traun, Traunwalchen und Teile von Pierling in die Stadt Traunreut eingemeindet.

Ehrungen
 1972: Verdienstkreuz am Bande der Bundesrepublik Deutschland
 1979: Silberne Medaille für besondere Verdienste um die kommunale Selbstverwaltung
 1984: Ehrenbürger von Nettuno
 1986: Ehrenbürger von Traunreut
 1986: Verdienstkreuz 1. Klasse der Bundesrepublik Deutschland
 Benennung der Franz-Haberlander-Bades in Traunreut

Weblinks
 Chronik der Stadt Traunreut

Bürgermeister (Traunreut)
Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
Ehrenbürger von Traunreut
Ehrenbürger im Latium
Deutscher
Geboren 1915
Gestorben 1992
Mann

Franz Haberlander


خوسيه أنطونيو دا سيلفيرا جونيور، يلقب بـ كوبانغو من مواليد 15 مايو 1981، لاعب كرة قدم برازيلي.

لعب مع نادي الشباب الكويتي مرتين ، المرة الأولى في موسم 2006/2007 و 2007/2008 و الثانية في موسم 2010/2011 و مازل مستمراً معهم.

خاض تجارب عديده مع أندية برازيلية . كما انه احترف بالدوري البرتغالي.
و لعب في موسم 2009/2010 في صفوف نادي الجهراء الرياضي.

لاعبو كرة قدم برازيليون
مواليد 1981

أنتونيو توبانغو


Nils Klim-prisen er en norsk forskningspris som uddeles årligt og tildeles yngre, nordiske forskere under 35 år inden for humaniora, samfundsvidenskab, retsvidenskab eller teologi.

Prisen er indstiftet i 2004 og uddeles af den norske Ludvig Holbergs Minnefond og er på 250.000 norske kroner.

Prisen uddeles samtidig med den norske Holbergprisen.

Prismodtagere
 2004 - Claes de Vreese - (DK - medievidenskab) - for forskning i skæringsfeltet mellem statsvidenskab, kommunikationsforskning og medievidenskab
 2005 - Dag Trygve Truslew Haug - (NO - lingvistik) - for traditionel historisk sprogvidenskab og moderne lingvistik anvendt på klassiske sprog.
 2006 - Linda Wedlin - (SE - virksomhedsøkonomi) - for at kombinere kommunikationsforskning, pædagogisk forskning og organisationsteori i studiet af undervisningsinstitutioners påvirkning.
 2007 - Carina Keskitalo - (FI - samfundsvidenskab) - for forskning af arktisk identitet
 2008 - Anne Birgitta Pessi - (FI - religionssociologi) - for forskning af altruisme, retfærdighed i velfærdsstaten, frivillighed og urban religion belyst gennem kvantitative undersøgelser og hermeneutik.
 2009 - David Bloch - (DK - filologi) -  for forskning af Aristoteles og middelalderens omfattende aristoteliske tradition og specielt for hans kritiske vurdering af Aristoteles' De Memoria et Reminiscentia samt nyfortolkning av Aristoteles' teori om hukommelsen og en analyse af hvorledes denne teori blev modtaget af muslimske og kristne forfattere i middelalderen.
 2010 - Johan Östling - (SE - historie) - for sin forskning af hvorledes kundskab til nazismens grusomheder under 2. verdenskrig ændredes og påvirkede Sverige i efterkrigstiden og førte til nyorientering mod den anglosaksiske verden og væk fra tysk kultur.
 2011 - Jørn R.T. Jacobsen - (NO - jura og retsvidenskab) - for analyser af grundprincipper for strafferet.
 2012 - Sara Hobolt - (DK - samfundsvidenskab) - for forskning af sammenlignende politik, herunder europæisk integration, valg og folkeafstemninger, samt samspillet mellem medier, meningsdannende processer og de politiske eliters og partisystemers modtagelighed og ansvarlighed.
 2013 - Ingvild Almås - (NO - samfundsøkonomi) - for forskning af indtægtsulighed og anvendelse af eksperimenter i økonomiforskningen
 2014 - Terje Lohndal - (NO - lingvistik) - for originale bidrag i Chomskiansk lingvistik, både i fagfeltet formal syntaks og i semantik

 2015 - Rebecca Adler-Nissen - (DK - statsvidenskab og politologi) - for at kombinere antropologiske feltarbejdsmetoder og interviews i studier af diplomater som arbejder inden for det europæiske system med grundig analyse af deres politiske forhandlinger samt for at integrere perspektiver fra Goffman og Bourdieu i studiet af international politik.

Eksterne henvisninger
 Oversigt over modtagere af Niels Klim-prisen fra www.holbergprisen.no
 www.holbergprisen.no - officiel website for Holbergprisen og Niels Klim-prisen

Videnskabspriser
Hædersbevisninger fra Norge
Etableret i 2004

Nils Klim-prisen


An Sobralia aerata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni C.K.Allen ngan Louis Otho Otto Williams, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Sobralia aerata in nahilalakip ha genus nga Sobralia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sobralia

Sobralia aerata


Supremația dreptului este "autoritatea și influența dreptului în societate, mai ales atunci când este privit ca o constrângere a comportamentului individual și instituțional (deci) principiul conform căruia toți membrii unei societăți (inclusiv cei din guvern) sunt considerați egali va face referire la orice lege în schimbul celui mai mic, în societate supus codurilor și proceselor juridice dezvăluite public". Expresia "Supremația dreptului" se referă la o situație politică, nu la o normă juridică specifică. Folosirea acestei fraze poate fi găsită în Marea Britanie din secolul al XVI-lea, iar în următorul secol teologul scoțian Samuel Rutherford a folosit-o în lupta împotriva dreptului divin al regilor. John Locke a scris că libertatea în societate înseamnă a fi supusă numai legilor făcute de o legislatură care se aplică tuturor, o persoană fiind altfel liberă atât de restricțiile guvernamentale, cât și de cele privative asupra libertății. "Supremația legii" a fost popularizată în secolul al XIX-lea de către juristul britanic A. V. Dicey. Cu toate acestea, principiul, dacă nu sintagma însăși, a fost recunoscută de gânditori străini; de exemplu, Aristotel a scris: "Este mai corect ca legea să guverneze decât oricare dintre cetățeni".

Supremația dreptului implică faptul că fiecare persoană este supusă legii, inclusiv persoanele care sunt parlamentari, organe de drept și judecători. În acest sens, el stă în contrast cu o autocrație, o dictatură sau o oligarhie în care conducătorii se află deasupra legii. Lipsa supremației dreptului se găsește atât în democrații, cât și în dictaturi, de exemplu din cauza neglijenței sau a ignorării legii, iar supremația dreptului este mai apt să se destrame dacă un guvern dispune de mecanisme corective insuficiente pentru restabilirea acestuia.

Istorie
Popularizarea expresiei "Supremația dreptului" în timpurile moderne este dat de Albert Venn Dicey.  Dezvoltarea conceptului juridic a fost trasat prin istoria multor civilizații antice, inclusiv Grecia Antică, China, Mesopotamia, India și Roma.

Antichitate
În Occident, vechii greci au considerat inițial cea mai bună formă de guvernare ca regulă de către cei mai buni oameni. Platon a susținut o monarhie binevoitoare condusă de un rege filozofic idealizat, care era mai presus de lege. Totuși, Platon a sperat că cei mai buni oameni ar fi buni în respectarea legilor stabilite, explicând că "În cazul în care legea este supusă unei alte autorități și nu are nici una din cele proprii, prăbușirea statului, în opinia mea, nu este departe; dacă legea este stăpânul guvernului și guvernul este sclavul său, atunci situația este plină de promisiune și oamenii se bucură de toate binecuvântările pe care zeii le fac pe un stat". Mai mult decât a încercat să facă Platon, Aristotel se opunea în mod categoric să lase pe cei mai înalți oficiali să-și exercite puterea dincolo de păzirea și servirea legilor.

Evul Mediu
În jurisprudența islamică, statul de drept a fost formulat în secolul al VII-lea d.C. Nici un oficial nu putea pretinde că este mai presus de lege, nici măcar califatul.

Alfred cel Mare, rege anglo-saxon al secolului al IX-lea, a reformat legea domeniului lui și a adunat un cod al legii (Doom Book), bazat pe poruncile biblice. El susținea că aceeași lege trebuia aplicată tuturor persoanelor, fie bogate sau sărace, fie prietenilor sau dușmanilor. Acesta s-a inspirat din Cartea Leviticului (XIX:15): "Să nu faceți nici o nelegiuire în judecată. Să nu-i ierți pe cei nenorociți și să nu cedezi celor bogați. În neprihănire, trebuie să-l judeci pe omul tău."

În 1215, arhiepiscopul Stephen Langton a adunat baronii Angliei și l-a forțat pe regele Ioan al Angliei și pe viitorii suverani și magistrați să se întoarcă sub statul de drept, păstrând libertățile străvechi de Magna Charta Libertatum, în schimbul impozitelor exigente.

În 1481, în timpul domniei lui Ferdinand al II-lea de Aragon, Constitució de l'Observança a fost aprobată de Tribunalul Cataloniei, stabilind supunerea puterii regale (inclusiv ofițerii săi) la legile Principatului Cataloniei.

Perioada modernă
Prima utilizare cunoscută a noțiunii de supremație a dreptului  a fost înregistrată în jurul anului 1500.  Un alt exemplu  al expresiei supremația dreptului se găsește într-o petiție către Iacob I al Angliei din 1610, din Camera Comunelor:
"Printre multe alte puncte de fericire și libertate pe care le-au bucurat subiecții voștri ai împărăției voastre de sub domnitorii voștri regali, regii și reginele acestui regat, nu există niciunul pe care ei l-au considerat mai scump și prețios decât acesta, pentru a fi ghidat și guvernat de o anumită supremație a dreptului...."

Organizații
Mai multe organizații sunt implicate în promovarea supremației dreptului.

Consiliul Europei
Statutul Consiliului Europei caracterizează supremația dreptului ca fiind unul dintre principiile fundamentale care a stat la înființarea organizației. Paragraful 3 din preambulul Statutului Consiliului Europei prevede: "Reafirmând devotamentul față de valorile spirituale și morale care sunt patrimoniul comun al popoarelor  și adevărata sursă a libertății individuale, a libertății politice și a supremației dreptului, principii care stau la baza întregii democrații autentice." Statutul stabilește respectarea principiilor supremației dreptului ca o condiție pentru ca statele europene să fie membre cu drepturi depline ale organizației.

Comisia Internațională a Juriștilor
În 1959, la New Delhi, a avut loc un eveniment al  Comisiei Internaționale a Juriștilor, în cadrul căruia au fost făcute declarații cu privire la principiul fundamental al supremației dreptului. La întrunire au participat  peste 185 de judecători, avocați și profesori de drept din 53 de țări. Mai târziu evenimentul a fost cunoscut sub numele de Declarația de la Delhi. Declarația a inclus drepturi și libertăți,  justiție independentă și condiții sociale, economice și culturale  pentru demnitatea umană.  Tot în cadrul evenimentului s-a discutat despre impunerea contolului judiciar asupra puterii legislative.

Referințe

Bibliografie

 Amity Shlaes, The Forgotten Man: A New History of the Great Depression, "The Rules of the Game and Economic Recovery".
 Alessandro Torre, United Kingdom, Il Mulino, Bologna, 2005.
Nesrerovych Volodymyr, The Rule of Law and Human Rights in the Temporarily Occupied Territories of Ukraine, Scientific Notes of NaUKMA, 2017. Volume 200. Legal sciences. p. 85-92.

Legături externe
 Hague Journal on the Rule of Law, includes academic articles, practitioner reports, commentary, and book reviews.
 International Network to Promote the Rule of Law, United States Institute of Peace.
 Rule of Law Resource Center, LexisNexis
 "The Rule of Law Inventory Report" , Hague Institute for the Internationalisation of Law (HiiL), Hague Academic Coalition (2007-04-20).
 The World Justice Project A multinational, multidisciplinary initiative to strengthen the rule of law worldwide.
 World Justice Map  Map-based information exchange platform facilitating networking among Rule of Law promoters globally.
 "Understandings of the Rule of Law in various Legal Orders of the World", Wiki-Project of Freie Universitaet Berlin.
 Eau Claire County Bar Association rule of law talk
 Frithjof Ehm "The Rule of Law: Concept, Guiding Principle and Framework"

 The World Engagement Institute  (WEInstitute)
 The International Development Law Organization (IDLO)

Concepte juridice
Filozofia dreptului
Forme de guvernământ

Supremația dreptului


Handel (în , în ) este o stație a premetroului din Antwerpen, care face parte din rețeaua de tramvai din Antwerpen. Stația este situată sub intersecția străzilor Handelsstraat și Lange Stuivenbergstraat.

Caracteristici
Stația este deservită de patru linii de tramvai:  (din 1996),  (din 2006),  (din 2007) și  (din 2012). Stația Handel este cea mai mică din rețeaua de premetrou din Antwerpen. Ea este decorată în culorile societății de transport public De Lijn.

La nivelul -1 se găsește un mic hol pentru bilete, cu acces spre peroane și spre ieșire. Peronul spre stația Elisabeth, în lungime de 60 de metri, este la nivelul -2, în timp ce peronul către stația Schijnpoort, tot de 60 de metri, se află la nivelul -3.

Note

Vezi și
Premetroul din Antwerpen

Imagini

Stații de premetrou din Antwerpen

Handel (stație de premetrou din Antwerpen)


4. studenoga
Talijanski ministar vanjskih poslova Lamberto Dini boravi u službenom posjetu Hrvatskoj.
Prema privremenim podacima, na izborima održanim 3. studenoga u Srbiji i Crnoj Gori uvjerljivu pobjedu odnijela Miloševićeva vladajuća stranka socijalista.

6. studenoga
Hrvatska svečano primljena u Vijeće Europe. Nakon svečanosti potpisivanja izjave o pristupanju, u 12,30 sati ispred Europske palače u Strasbourgu, uz Lijepu našu i europsku himnu, podignuta hrvatska zastava.
Hrvatskoj je mjesto sa srednjoeuropskim zemljama od Baltika do Jadrana i još određenije, s jadransko-podunavskim zemljama, kojima Hrvatska najuže pripada, stoji u prigodnoj poslanici predsjednika RH dr. Franje Tuđmana.
Održana prva konstituirajuća sjednica federalnog parlamenta BiH, konstituiran Zastupnički dom od 140 zastupnika.
William Jefferson Clinton osvojio 275 izborničkih glasova, pet više nego što je potrebno za pobjedu, te ostaje predsjednik SAD još četiri godine. Predsjednik Tuđman poslao Billu Clintonu čestitku u povodu izbora za predsjednika SAD.

7. studenoga
Kao punopravnu članicu Vijeća Europe u Strasbourgu, na zasjedanju Ministarskog odbora VE, Hrvatsku po prvi put predstavljao ministar Granić.

8. studenoga
U sarajevskoj zračnoj luci obavljena svečana primopredaja zapovjedništva nad snagama IFOR-a u BiH. Američkog admirala Josepha Lopeza zamijenio američki general William Crouch.
U Grazu počeo dvodnevni summit Srednjoeuropske inicijative, na kojem sudjeluje i hrvatsko izaslanstvo na čelu s premijerom Matešom.

9. studenoga
Predsjednik Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima voditelja Prijelazne uprave za hrvatsko Podunavlje Jacquesa Kleina i izaslanstvo lokalnih Srba.
Veleposlanik SRJ pri UN Vladimir Jovanović poslao pismo Vijeću sigurnosti, u kojem izričito traži produljenje mandata UNTAES-a u Hrvatskoj do početka 1998. godine.
Predsjednica Republike Srpske Biljana Plavšić smijenila general pukovnika Ratka Mladića i za novog načelnika generalštaba vojske Republike Srpske imenovala general majora Peru Čolića.

10. studenoga
Šestorica bosanskih Srba osumnjičenih za ratne zločine nađeni u policiji i na civilnim položajima u Prijedoru, Omarskoj i Bosanskom Šamcu, otkriva britanski OMRI (Open Media Research).

11. studenoga
Predsjednik Republike i vrhovni zapovjednik oružanih snaga dr. Franjo Tuđman razriješio, zbog umirovljenja, generala zbora Zvonimira Červenka dužnosti načelnika Glavnog stožera HV-a i na tu dužnost imenovao general pukovnika Pavla Miljavca.

12. studenoga
Lider Srba iz hrvatskog Podunavlja Vojislav Stanimirović, nakon povratka s razgovora s predsjednikom Tuđmanom, u Vukovaru postavlja uvjete: odbija skoro uvođenje kune i traži produljenje mandata UNTAES-a za još dvije godine.
UN kao svoj službeni dokument objavili aide-memoire vlade SRJ o Prevlaci u kojem se zahtijeva da se Beogradu prizna suverenitet nad tim područjem.

13. studenoga
Visoki časnik vojske SRJ tvrdi u beogradskom Dnevnom telegrafu da je sporno otprilike 80 km obale-granice između Hrvatske i SRJ. Prema starim i vjerodostojnim geografskim i katastarskim knjigama, Hrvatskoj pripadaju teritoriji kod ušća Drave u Dunav, te lijevi dio obale Dunava kod Erduta i Vukovara.
Nakon što zagrebačka kriza nije uvrštena u raspravu sjednice Zastupničkog doma Sabora, oporba iz prosvjeda napustila sabornicu.

14. studenoga
Zastupnički dom Sabora RH ukinuo vojne sudove.

22. studenoga
Predsjednik Tuđman zahvalio na dobrim željama za oporavak predsjednicima Aliji Izetbegoviću, Jacquesu Chiracu, i Sulejmanu Demirelu.

23. studenoga
Predsjednik Tuđman, nakon liječenja u Washingtonu, vratio se u Zagreb.

24. studenoga
Predsjednik Tuđman primio izaslanstvo Hrvata iz BiH, a tema razgovora bila je uspostava tijela vlasti i stanje u provedbi washingtonskih i daytonskih sporazuma.

25. studenoga
Voditelju Međunarodnog povjerenstva za nestale osobe g. Cyrusu Vanceu poznato je da se Hrvatska od početka zalagala za mirno rješenje krize na našem području i da je spremna pomoći u rješavanju svih humanitarnih pitanja, osobito sudbine nestalih, rekao predsjednik Tuđman, primajući u Predsjedničkim dvorima bivšeg posebnog izaslanika glavnog tajnika UN-a u novoj ulozi.

26. studenoga
Posmrtni ostaci pilota Rudolfa Perešina, čiji je zrakoplov srušen u akciji Bljesak kod Bosanske Gradiške, bit će isporučeni hrvatskoj strani, izjavio predsjednik jugoslavenske Komisije za nestale osobe Pavle Todorović.

27. studenoga
Predsjednik Tuđman primio u oproštajni posjet ruskog veleposlanika Leonida Keresteđijanca i odlikovao ga Redom kneza Trpimira s ogrlicom i Danicom.
Glasnogovornik UNTAES-a Philip Arnold izjavio u Vinkovcima da je u Erdutskom sporazumu točka o stvaranju srpskih općina samo spomenuta, a to tijelo nikad nije bilo zamišljeno kao političko tijelo.

28. studenoga
Otvorena željeznička pruga Ploče-Mostar-Sarajevo, nakon pet godina stanke.

29. studenoga
Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na tlu bivše Jugoslavije osudio Dražena Erdemovića na 10 godina zatvora. Osuđen je zbog sudjelovanja u masakru nad 1.200 Bošnjaka iz Srebrenice, što su pogubili bosanski Srbi u Pilicama u srpnju 1995. godine.

30. studenoga
Hrvatska neće ustupiti ni jedan dio svoga teritorija kao cijenu za mirno rješenje otvorenih pitanja sa SRJ - navodi se u aide-memoireu hrvatske Vlade, objavljenom jučer u New Yorku kao dokumentu Glavne skupštine UN-a i Vijeća sigurnosti.

Izvori

1996/11

Kronologija Domovinskog rata: studeni 1996.


"ද බෝයි මස්ට් ලිව්" යනු,  ෆ්‍රින්ජ් නමැති  ෆොක්ස් විද්‍යා-ප්‍රබන්ධ/නාට්‍යමය රූපවාහිනී කතාමාලාවෙහි, පස්වන කතාවාරයෙහි  එකළොස් වන කතාංගය වන අතර සමස්තයක් වශයෙන් ගත් කළ කතාමාලාවෙහි 98වන කතාංගය වෙයි.

ද බෝයි මස්ට් ලිව්


Vodafone Omnitel N.V. é uma empresa italiana de telecomunicações, subsidiária da Vodafone Group Plc. Possui 30.153.000 clientes de telefonia móvel e 3.182.000 linhas de telefonia fixa, com respectivamente 28,5% e 16% de participação no mercado.

Tem sede em Amesterdão, Holanda, enquanto a sede administrativa está em Milão, Itália.

Desde que assumiu a empresa, a Vodafone introduziu na Itália serviços como Vodafone live!, redes móveis 3G, 4G e 5G, serviços DSL, fibra óptica e FWA e operadoras de rede móvel virtual para outras corporações.

Os principais concorrentes da Vodafone são FASTWEB, Iliad, TIM e Wind Tre.

História
Em dezembro de 1995, Omnitel Sistemi Radiocellulari Italiani S.p.A. (fundada em 19 de junho de 1990, por Olivetti, Lehman Brothers, Bell Atlantic e Telia) e Pronto Italia S.p.A. (formada por Zignago Vetro, AirTouch, Mannesmann, Banca di Roma, comerciante Arca, Comeba, Ersel, ERG, Urmet TLC, Spal TLC, Site, Ponti Radio e Fergia) fundiram-se na Omnitel Pronto Italia S.p.A., que lançou um serviço de telefonia móvel, o segundo na Itália depois da TIM (ex-SIP). A Olivetti, acionista majoritária original, através da Omnitel e da Infostrada (que se ocupava da telefonia fixa), competia assim com a Telecom Italia, que até então monopolizava todo o setor de telecomunicações na Itália.

Em 1999, a Olivetti vendeu sua participação na Omnitel e na Infostrada para o consórcio alemão Mannesmann, depois que a Olivetti assumiu o controle da Telecom Italia.

Em 1999, Mannesmann tinha uma participação majoritária na Omnitel com uma participação acionária de 53,7%. No ano seguinte, a Vodafone fundiu-se com a Mannesmann assumindo assim o controle da Omnitel. A fusão conduziu em 2002 à alteração da denominação social para Vodafone Omnitel S.p.A., sendo que no mesmo ano a sede estatutária foi transferida para Amesterdão, mudando novamente a denominação para Vodafone Omnitel N.V., legalmente registada na Holanda.

Em 2004, a empresa lançou serviços UMTS em 140 cidades e, dois anos depois, também serviços HSPA.

Em 2007, a Vodafone comprou as filiais italiana e espanhola da Tele2.

Após a aquisição da Tele2 Italia (em 2010 renomeada como TeleTu), em 2008, a Vodafone lançou na Itália serviços XDSL, oferecendo Wi-Fi e VoIP aos seus clientes, e entre 2013 e 2014, lançou também serviços FTTX.

Em 2012 habilitou serviços de tecnologia LTE em Milão e Roma.

Identidade da marca
Evolução da marca e logotipo da empresa:

 Em 1994 a empresa estreou no mercado com a marca Omnitel.
 Em 2001, após a aquisição da Vodafone como acionista, a marca passou a ser Omnitel Vodafone.
 Em 2002 a marca foi alterada para Vodafone Omnitel.
 Em 2003, a marca Omnitel foi definitivamente abandonada a favor da Vodafone.

Ver também
 Verizon Communications
 Vodafone Group

Ligações externas

Vodafone
Empresas de telecomunicações da Itália
Empresas fundadas em 1994

Vodafone Italia


Bohdana Matiyash, née le 28 janvier 1982 à Kiev, est une poétesse, traductrice et critique littéraire ukrainienne.

Biographie
Bohdana Matiyash étudie à l'Université nationale Académie Mohyla de Kiev. Elle est la sœur de l'écrivaine, Dzvinka Matiyash.

Carrière littéraire
Bohdana Matiyash est rédactrice de la maison d'édition et du magazine The Critique, Elle est également l'une des correspondantes du magazine Ukrainian Journal.

En qualité de poétesse, certains de ses poèmes ont été traduits en plus de dix langues. Elle est l'auteure de plusieurs recueils de poèmes dont Undeveloped Photos (2005), Conversations with God (2007) et Your Favorite Dogs and Other Animals (2011). Une sélection de ses poèmes dont le texte, Tvoya Lubov Prosta I Usmihnena (Ton amour est simple et souriant), est présente dans l'anthologie Metamorphoses. Ten Ukrainian Poets of the Past Decade, éditée en 2011.

Bohdana Matiyash est une traductrice du biélorusse et du polonais vers l'ukrainien. Elle est notamment la traductrice des œuvres Fado d'Andrzej Stasiuk en 2009, ou de Gottland par Mariusz Szczygieł en 2010.

Publications
Parmi une liste non exhaustive :

 Rozmovy z Bohom (Conversations with God(, illustrations d'Oksana Tryhub, Discursus, Brusturiv, 80p, 2013,
 Kazky Rizdva. 2 in 1. (Christmas Fairy Tales), illustrations de Volodymyr Shtanko, Vydavnytstvo Staroho Leva, Lviv, 124p, 2015,
 Pisnya Pisen. (The Song of Songs), illustrations de Bohdana Bondar, Vydavnytstvo Staroho Leva, Lviv, 142p, 2018,

Notes et références

Écrivain ukrainien du XXIe siècle
Naissance en RSS d'Ukraine
Naissance à Kiev
Poétesse ukrainienne
Naissance en janvier 1982
Poète ukrainien du XXIe siècle
Traducteur ukrainien du XXIe siècle

Bohdana Matiyash


Welcome to Chippendales  é uma minissérie de drama biográfico americana criada por Robert Siegel inspirado no livro Deadly Dance: The Chippendales Murders de K. Scot Macdonald e Patrick MontesDeOca. É estrelada por Kumail Nanjiani como Somen 'Steve' Banerjee, o fundador da Chippendales. A série estreou em 22 de novembro de 2022 no Hulu.

Premissa
Esta série de true crime explora o glamouroso surgimento e o colapso devastador do primeiro grande e notório clube de strip-tease masculino da costa oeste, Chippendales, nas décadas de 1980 e 1990, bem como a transformação de seu proprietário e fundador Somen "Steve" Banerjee de empresário de sucesso em cúmplice de assassinato no espaço de dez anos.

Elenco e personagens

Principal
 Kumail Nanjiani como Somen 'Steve' Banerjee
 Murray Bartlett como Nick De Noia
 Annaleigh Ashford como Irene
 Juliette Lewis como Denise

Recorrente
 Quentin Plair como Otis
 Andrew Rannells
 Robin de Jesús como Ray Colon
 Spencer Boldman como Lance McCrae

Convidados
 Nicola Peltz como Dorothy Stratten
 Dan Stevens como Paul Snider

Episódios

Produção

Desenvolvimento
Em maio de 2021, foi anunciado que o Hulu havia dado à série um pedido direto para a série, com Robert Siegel, Rajiv Joseph e Mehar Sethi servindo como escritores. Em outubro de 2021, foi anunciado que Ramin Bahrani dirigiria e produziria a série, com Jenni Konner se juntando como produtora executiva. Em fevereiro de 2022, foi anunciado que Matt Shakman substituiria Bahrani como diretor e produtor executivo.

Seleção de elenco
Após o anúncio inicial, Kumail Nanjiani foi anunciado para estrelar a série. Em janeiro de 2022, Murray Bartlett e Annaleigh Ashford se juntaram ao elenco da série. Em fevereiro, Dan Stevens foi anunciado como outro personagem regular da série, com Quentin Plair e Andrew Rannells em uma capacidade recorrente, e Nicola Peltz como estrela convidada. Em março, Robin de Jesús e Juliette Lewis se juntaram ao elenco em papéis recorrentes e regulares na série, respectivamente. Em abril, Spencer Boldman se juntou ao elenco em uma capacidade recorrente.

Filmagens
A fotografia principal começou em março de 2022, com a produção brevemente pausada devido a um teste positivo para COVID-19.

Lançamento
A série foi lançada em 22 de novembro de 2022 no Hulu. Internacionalmente, Welcome to Chippendales estreou no Disney+ por meio do hub Star, no Star+ na América Latina e no Disney+ Hotstar no mesmo dia. A série estreou no Disney+ na África Subsaariana em 11 de janeiro de 2023.

Recepção
O site agregador de críticas Rotten Tomatoes relatou um índice de aprovação de 76% com uma classificação média de 7.5/10, com base em 29 críticas. O consenso dos críticos do site diz: "Abençoado com uma história verdadeira sinuosa que precisa de pouco embelezamento para intrigar, Welcome to Chippendales detalha a batalha por um império bovino com verve estilística." O Metacritic, que usa uma média ponderada, atribuiu uma pontuação de 69 de 100 com base em 17 críticos, indicando "críticas geralmente favoráveis".

Referências

Ligações externas

Séries de televisão de drama da década de 2020
Séries de televisão de drama dos Estados Unidos
Minisséries dos Estados Unidos
Programas de televisão dos Estados Unidos que estrearam em 2022
Programas de televisão dos Estados Unidos encerrados em 2023
Séries de televisão biográficas dos Estados Unidos
Programas de televisão em língua inglesa
Programas do Hulu
Séries de televisão baseadas em casos reais
Programas de televisão produzidos pela 20th Television

Welcome to Chippendales


Korrespondent har flere betydninger:
 Korrespondent (journalist) - journalist der er udsendt af et nyhedsmedium
 Korrespondent (korrespondance) - person der varetager udenlandsk korrespondance for et firma

Korrespondent


سهام رفقي ممثلة ومطربة سورية اشتهرت في الأربعينات. ولدت في 3 أغسطس 1922. مثلت في عدة أفلام منها فيلم البريمو  وفيلم عودة الغائب من إخراج أحمد جلال وبمشاركة محمود المليجي وماري كويني. اشتهرت بأغنيتي (أم العباية) و(وإللي بتقصر التنورة). تزوجت من صلاح الدين الأسير أحد شخصيات بيروت الوطنية فأقنعها بالاعتزال وسحب اسطوانات أغانيها من السوق. توفيت سهام رفقي عام 2007 في إسبانيا حيث كانت تعيش مع ابنتها، وهي شقيقة كذالك المذيع والاعلامي أحمد سالم القصاب .

أشهر أغانيها
القائمة التالية هي معظم أغني سهام رفقي فقد اعتزلت الغناء منذ مدة غير قصيرة فلم يكن لها نصيب بعدد كبير من الأغنيات

 1. أنا ماني رايدة
 2. العبا أجمل صورة
 3. حول يا غنام
 4. شارياك
 5.شوقي على الأحباب
 6. لا لا يا با ما اريده
 7. لو للغرام حاكم
 8. لومك يا لايم ما يفيد
 9. ليش ليش يا ولفي
 10. منين أجيب السلوى
 11. يا أم العباية
 12. يا ام العيون السود
 13. يا بو الزلف
 13. يا معودني عالأفراح
 14. وإللي بتقصر التنورة

روابط خارجية

مراجع

لبنانيون من أصل سوري
مغنيات سوريات في القرن 20
مغنيات لبنانيات في القرن 20
ممثلات سوريات في القرن 20
ممثلات لبنانيات في القرن 20
مواليد 1340 هـ
مواليد 1922
وفيات 1428 هـ
وفيات 2007
ممثلات أفلام سوريات
ممثلات أفلام لبنانيات

سهام رفقي


Örninn (latína: Aquila) er stjörnumerki við miðbaug himins. Nafnið er dregið af sögninni um örn Seifs sem geymir og sækir þrumufleyga hans. Bjartasta stjarna merkisins er Altair sem er í stjörnusamstæðunni Sumarþríhyrningnum.

Örninn er í Vetrarbrautinni og sést því best þegar sumar er á norðurhveli.

Tenglar
 Örninn á Stjörnufræðivefnum

Stjörnumerki

Örninn (stjörnumerki)


පැරකුම් සේනානායක වෙද මහත්මයා, ශ්‍රී ලංකාවේ වෙසෙන සිංහල වෙද මහතෙකි. ආතරයිටිස් සඳහා විශේෂයි.

මූලාශ්‍ර

ආශ්‍රිත
 ආයුර්වේදය
 සිංහල වෙදකම

සිංහල වෙදකම

පැරකුම් සේනානායක වෙද මහත්මයා


بلدية بارايو دي مونيو ، هي إحدى بلديات مقاطعة برغش، التي تقع في منطقة قشتالة وليون، والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 35 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

بارايو دي مونيو


Balasjikha (, ) er en by i Moskva oblast i Rusland. Byen ligger omkring 20 km øst for Moskva, omkring 1 km øst for MKAD, ved floden Pekhorka, i et område der er kendt for sit unikke system af floder og vandløb. Pekhorkas flodsystem strækker 40 km nord-syd og 20 km øst-vest med mange småsøer og damme, der blev bygget for at levere vandkraft til spinderier og væverier i 1800-tallet.

Byen har  indbyggere. Balasjikha blev grundlagt i  og fik bystatus i 1939.

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Moskva oblast
Etableret i 1830

Balasjikha


ජේම්ස් අර්ල් කාටර් කණි. (උපත ඔක්තොම්බර් 1, 1924) යනු ඇමරිකානු දේශපාලනඥයෙක් සහ  පරාර්ථකාමියෙක් වූ අතර, 1977 වසරෙහි සිට 1981 වසර දක්වා  එක්සත් ජනපදයෙහි 39වන ජනාධිපතිවරයා ලෙසින් සේවය කළේය. ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂයෙහි සාමාජිකයෙක් වන ඔහු, පෙරදී 1963 වසරෙහි සිට 1967 වසර දක්වා ජෝර්ජියා ජනපද සෙනෙට් මන්ත්‍රීවරයෙක් ලෙසින්ද, 1971 වසරෙහි සිට 1975 වසර දක්වා ජෝර්ජියාහී 76වන ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙසින්ද සේවය කර තිබුණි. ජනාධිපති තනතුරෙන් ඉවත්ව ගිය පසුව,  කාටර් පෞද්ගලික අංශයෙහි සක්‍රීයව සිටි අතර, 2002 වසරෙහිදී ඔහු වෙත නොබෙල් සාම ත්‍යාගය පිදුනේ කාටර් මධ්‍යස්ථානයෙහි සම-ස්ථාපක ලෙසින් ඔහුගේ කාර්ය භාරය වෙනුවෙනි.

ජීමී කාටර්


La liste des cavités naturelles les plus longues de l'Ukraine recense sous la forme d'un tableau, les cavités souterraines naturelles connues, dont le développement est supérieur ou égal à mille mètres.

La communauté spéléologique considère qu'une cavité souterraine naturelle n'existe vraiment qu'à partir du moment où elle est « inventée » c'est-à-dire découverte (ou redécouverte), inventoriée, topographiée et publiée. Bien sûr, la réalité physique d'une cavité naturelle est la plupart du temps bien antérieure à sa découverte par l'homme ; cependant tant qu'elle n'est pas explorée, mesurée et révélée, la cavité naturelle n'appartient pas au domaine de la connaissance partagée.

La liste spéléométrique des plus longues cavités naturelles de l'Ukraine (≥ ) est  actualisée fin 2021.

La plus longue cavité répertoriée en Ukraine dépasse les  de développement ; il s'agit de la grotte de l'Optimiste (cf. ligne 1 du tableau ci-dessous).

Répartition géographique

cr== Cavités ukrainiennes de développement supérieur ou égal à  ==
34 cavités sont recensées au 31-12-2021. Région: Crimée, à la suite de la révolution de 2014, la Crimée est annexée par la Russie.

Notes, sources et références

Notes

Sources

   Liste des cavités ukrainiennes les plus longues.
  www.grottocenter.org Grottocenter, base de données wiki de cavités mondiales (« The wiki database made by cavers for cavers »)

Références
Speleo.land.kiev.ua

Caves.in.ua

Speleo Atlas

Autres références

Voir aussi

Bibliographie
 Chabert C. & Courbon P. (1997) « Atlas des cavités non calcaires du monde », UIS au pré de Madame Carle édit.

Articles connexes
 Spéléométrie
 Liste des plus longues cavités naturelles
 Liste des cavités naturelles les plus profondes de l'Ukraine

Cavités naturelles les plus longues

Liste des cavités naturelles les plus longues de l'Ukraine


Gao Jianli () was a musician of the Chinese state of Yan, during the Warring States period, who played a struck zither called zhu (筑) or ji zhu (击筑).

Legend
After his friend Jing Ke was killed during his assassination attempt on Qin Shi Huang, Gao changed his name and became an assistant in a wine shop, fearing reprisals from Qin Shi Huang.

Gao Jianli's skill as a zhu player eventually came to the attention of the owner of the wine shop. Qin Shi Huang heard about Gao's ability and summoned Gao to play for him. When Gao's identity was eventually revealed, Qin Shi Huang had him blinded, but pardoned him due to his love of music.

After a few performances the Emperor relaxed his guarding of Gao. Sensing the change, Gao secretly hid pieces of lead in the instrument, and when he got an opportunity, attempted to assassinate the Emperor himself, without success. Gao was subsequently executed.

Depiction in films and TV series
1996 – The Emperor's Shadow (秦颂; literally "Ode of Qin" or "Anthem of Qin"). Directed by Zhou Xiaowen, starring Ge You as Gao Jianli.
1999 – The Emperor and the Assassin (荊柯刺秦王). Directed by Chen Kaige, starring Zhao Benshan as Gao Jianli.
2004 – Assassinator Jing Ke (荊軻傳奇). Executive producer Han Sanping, starring Peter Ho as Gao Jianli, Liu Ye as Jing Ke.
2007 – The Legend of Qin (animated TV series) Animation

References

Failed regicides
Chinese assassins
People executed for attempted murder
Qin dynasty musicians
People executed by the Qin dynasty
3rd-century BC executions
Year of birth unknown
3rd-century BC Chinese people

Gao Jianli


Jin (en chino:晋国, pinyin: Jìn Guó ) fue el mayor estado durante mediados de la dinastía Zhou, situado al sur de Shanxi, cerca del centro de lo que entonces era China. Establecido en el , desapareció en año 376 a. C.

A pesar de que creció en poder durante el período de Primaveras y otoños, su estructura aristocrática se vio rota cuando el duque perdió el poder a los nobles. En el año 453 a. C., Jin se dividió en tres estados sucesores: Han, Zhao y Wei. La partición de Jin marca el final del período de Primaveras y otoños y el inicio del período de los Reinos combatientes.

Geografía
Jin se encontraba en la cuenca baja del río Fen en la meseta de Shanxi. Hacia el norte estaban los pueblos de Wrong y Di. Hacia el oeste las montañas Lüliang  y la Meseta de Loes al norte de Shaanxi. Al suroeste del río Fen gira hacia el oeste para unirse a la parte fluye hacia el sur del Río Amarillo, que pronto conduce al valle del Río Wei.

Jin tenía varias capitales. La primera capital de Jin fue Tang(唐). La capital fue trasladada a E (鄂), después a Jiang (绛), después a Xintian (新 田). Del año 746 al 677 a. C., Quwo (曲沃) fue la capital de Jin.

Origen
Cuando la dinastía Zhou fue fundada, las tierras conquistadas se dieron a los parientes y ministros Zhou como feudos hereditarios. El Rey Cheng de Zhou, el segundo rey Zhou, le dio una tierra llamada Tang (唐), al oeste de lo que es hoy en día el condado Yicheng en Shanxi, a su hermano menor, Tang Shuyu (唐叔虞), con el rango de marqués (侯, hóu). Su hijo y su siguiente sucesor, el Marqués Xie de Jin (晋侯燮), cambió el nombre de Tang a Jin.

En 771 a. C. los quanrong expulsaron a los Zhou del valle del río Wei y mataron al rey You, comenzando las Primaveras y Otoños. Wen, undécimo marqués de Jin apoyo al pretendiente Ping contra su rival Xie. Cuando Ping venció le recompensó grandemente.

Esplendor
En 678 a. C. la rama original de la familia fue desplazada por una secundaria, hasta entonces vasalla suya, que se proclamó duques (公, gōng). Siete años después llega al poder Xian, quien establece un gobierno con gente competente de diversos orígenes sociales, rompe con Zhou y conquista numerosos estados en Shanxi -como Geng (耿), Huo (霍), Wei (魏), Yu (虞) y Xī Guó (西虢)- y absorbe muchas tribus xirong. En 651 a. C. muere y tras una guerra civil por la sucesión, el duque Hui es capturado cinco años después y se restablece el vasallaje.

En 636 a. C. el duque Wen, hijo de Xian, se hizo con el poder tras 19 años de exilio con las tropas de su suegro, el duque Mu de Qin. Rápidamente expulsó a los beidi al oeste del río Amarillo. En 635 a. C. apoya al Rey Xiang de Zhou contra un rival y es recompensado con tierras cerca de la capital. En 633 a. C. enfrenta a Chu porque asediaba Song. Decidió atacar a los vasallos de Chu, Cao y Wey. Un año después forma una alianza con Qin, Qi y Song para vencer a Chu en Chengu. Tras una conferencia en Jitu (踐土), se declara vasallo de Zhou y es proclamado Ba o hegemón.

En el siguiente siglo se estableció un equilibrio entre Qin (oeste), Jin (centro), Chu (sur) y Qi (este) con pequeños estados entre medio. En 627 a. C. Jin vence a Qin cuando atacaba a Zheng. En 625 a. C. Jin invade Qin pero es expulsado un año después. En 598 a. C. Chu vence a Jin en Mi. En 589 a. C. Jin vence a Qi, que había invadido Lu y Wey. Por entonces empezó a apoyar Wu para debilitar a Chu. El duque Lu (580-573 a. C.) se alía con Qin y Qi para enfrentar a Chu en 579 a. C.

El colapso de Jin
En el periodo de las Primaveras y Otoños, el estado de Jin (晋) era indiscutiblemente el estado más poderoso en China. Sin embargo, al llegar el fin de dicho periodo, el poder de la familia gobernante se debilitó, cayendo gradualmente Jin bajo el control de seis grandes familias -Fan (范), Zhonghang (中行), Zhi (智), Han (韓), Zhao (趙) y Wei (魏)-. Al comenzar el periodo de los Reinos Combatientes, después de numerosas luchas por el poder, quedaron cuatro familias: Zhi, Wei, Zhao y Han, siendo la familia Zhi la que tenía el control del estado de Jin. Zhi Yao (智瑶), él último jefe de la familia Zhi, intentó formar una coalición con las familias Wei y Han para acabar con los Zhao. Sin embargo, a causa de la arrogancia de Zhi Yao y su falta de respeto hacia las otras familias, los Wei y Han se aliaron secretamente con los Zhao, y conjuntamente lanzaron una ataque sorpresa que aniquiló a los Zhi.

Referencias

Jin
Jin

Estado Jin


Amiralul Flotei David Richard Beatty () a fost un ofițer al Marinei Regale Britanice. După ce a servit în Războiul Mahdist și apoi a intervenit în Răscoala boxerilor, el a comandat Escadrila de Crucișătoare Bătălia Iutlandei în 1916, un angajament nedecis tactic, cu o abordare agresivă, care era în contrast cu atitudinea precaută a comandantului său, amiralul Sir John Jellicoe. A rămas în memorie pentru comentariul său din Bătălia Iutlandei, după ce două nave britanice au explodat: "Se pare că astăzi este ceva în neregulă cu navele noastre afurisite". Mai târziu, în război, urmat în conducere lui Jellicoe în calitate de comandant al șefului marii flote, în virtutea căruia a acceptat capitularea flotei germane la sfârșitul războiului. Apoi a urmat din nou calea lui Jellicoe pentru a doua oară, servind ca Primul Lord al Mării - o poziție pe care Beatty a deținut-o o perioadă mai lungă (7 ani 9 luni) decât oricare alt Prim Lord al Mării din istorie.

Note

Referințe

Bibliografie

Legături externe

Portrait of Admiral Sir David Beatty  de pictorița americană Cecilia Beaux.

Nașteri în 1871
Decese în 1936
Amirali britanici

David Beatty


Barnerøv er en børnefilm fra 2010 instrueret af Camilla Ramonn efter eget manuskript.

Handling
Felix fylder 11 år i morgen. Han er med i en lille drengebande, og når man fylder 11 år, siger de store drenge, at man skal ned til Sisse på legepladsen. For Sisse, der er 14 år, hun giver sex for en burger. Det kræver bare, at man har pengene til dét, Sisse vil ha', og man ved hvad sex går ud på.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2010

Børnefilm fra Danmark

Barnerøv


André "Trello" Abegglen (Neuchâtel, 7. ožujka 1909. – 8. studenog 1944., Zürich) je švicarski nogometni reprezentativac i napadač.

Karijera
Igrao je za Cantonal FC (1928 – 1930.) s kojim je osvojio dva švicarska nogometna kupa (1927., 1928.); za Grasshopper Zürich (1930. – 1935.) i osvojio švicarsko nogometnu ligu (1931) i  švicarski kup (1934.); za francuski nogometni klub Sochaux (1935. – 1938.) osvojivši francuski kup (Ligue 1 (1938.); za Servette Genève (1938. – 1941.), s kojim je osvojio švicarsku super ligu (1940.) i za La Chaux de Fonds (1941. – 1944.). U Francuskoj je 1935. u dresu Sochauxa bio najbolji strijelac (30 golova). Za reprezentaciju Švicarske (1927. – 1943.) odigrao je ukupno 52 utakmice i postigao 30 golova. Sudjelovao na dva svjetska prvenstva (1934., 1938.) Braća Abegglen, stariji Max (1902. – 1970.) i André, nezaboravni su legendarni simboli švicarskog nogometa. U jesen 1944. André je preminuo od ozljeda zadobivenih u željezničkoj prometnoj nesreći.

Izvori

Vanjske poveznice
Švicarski nogometaši

André Abegglen


Johnson Semedo (São Tomé e Príncipe, 1972 – Amadora, 30 de novembro de 2022), foi um treinador de futsal e defensor da inclusão, conhecido por ter criado a Academia Johnson, que procura dar apoio a crianças e jovens através de actividades sociais e desportivas.

Biografia
João Semedo Tavares, mais conhecido por Johnson Semedo, nasceu em São Tomé e Príncipe em 1972 e com dois anos foi morar na Cova da Moura, onde cresceu.

Foge de casa com 10 anos e passa a viver na rua, tornando-se toxicodependente. É preso pela primeira vez com 16 anos por furto. Sai da prisão após seis mas volta a ser preso e condenado a 14 anos de prisão, sendo libertado ao fim de 10 anos. Uma vez fora da prisão decide desintoxicar-se, termina o secundário e torna-se treinador de futsal de uma equipa cujos jogadores são jovens de bairros desfavorecidos.

Em 2014, funda a Academia Johnson com o objectivo de promover a integração de ex-reclusos e dar apoio a crianças e jovens de bairros carenciados da Grande Lisboa, nomeadamente do Bairro do Zambujal, na Amadora, onde se encontra sedeada a academia. Pouco antes da sua morte, em Novembro de 2022, a Academia foi distinguida com uma Menção Honrosa do Prémio Manuel António da Mota.

Reconhecimento
Aquando da sua morte, no dia 30 de Novembro de 2022, foram várias as entidades e personalidades portuguesas que lamentaram a sua morte. Entre elas, Marcelo Rebelo de Sousa, Presidente da República Portuguesa, que através do site oficial da presidência, apresentou as suas condolências à família e declarou que o iria condecorar a título póstumo pelo seu trabalho  pela inclusão dos jovens através do desporto.

O presidente da Federação Portuguesa de Futebol também lamentou a sua morte, assim como Pedro Calado, antigo Alto Comissário para as Migrações.

Obra
Escreveu o livro:

 2014 - Estou tranquilo: viver em liberdade após dez anos de prisão, renascer sem droga, editado pela Alêtheia Editores, ISBN 9789896226671

Referências

Ligações Externas
 TedTalk | Johnson Semedo: A Vida é dura (2018)
 Fundação O que de  Verdade Importa | Orador Johnson Semedo
 Site oficial | Academia do Johnson
 TSF | Documentário Academia Johnson de Matilde Vieira Almeida (2019)

Nascidos em 1972
Naturais de São Tomé e Príncipe
Mortos em 2022
Ativistas de Portugal
Treinadores de futsal

Johnson Semedo


Imagine Me & You, yönetmenliğini Ol Parker'ın, Başrollerini ise Piper Perabo ile Lena Headey'nin üstlendiği 94 dakikalık filmdir. Türü romantik komedidir. 2005 yılında Londra'da çekilen film ABD/İngiltere/Almanya ortak yapımıdır. İlk kez 9 Eylül 2005 tarihinde Toronto Film Festivali'nde gösterilmiştir.

Film adını Happy Together isimli şarkının bir dizesinden almıştır. Filmin bir özelliği de The Cave filminde birlikte rol alan Perabo ve Headey'i bir kez daha bir araya getirmesidir. Perabo ve Headey'nin doğumgünleri arasında 28 gün bulunmaktadır. Bu unsur filme de taşınmış ve ve filmin ana karakterleri arasındaki doğumgünlerinin birbirine yakın olduğu filmde vurgulanmıştır.

Film, Luce (Lena Headey) ile kendi düğün gününde tanışan Rachel'ın (Piper Perabo) ilişkisine odaklanmaktadır.

Konusu

Rachel (Piper Perabo) Heck (Matthew Goode) ile evlenmektedir ve Luce (Lena Headey) düğün salonuna yerleştirilen çiçekleri hazırlayan kişidir. Rachel, mihraba doğru yürürken Luce ile göz göze gelir. Düğünde Rachel yüzüğünü "punch" kasesinin içine düşürür. Luce yüzüğü çıkartır. İki kadın bu sayede tanışırlar. İki kadın arasındaki bağ kısa ama yoğundur. Düğünde Luce Rachel'in 10-11 yaşlarındaki küçük kız kardeşi Henrietta (kısaca H.) ile arkadaş olur.

Bir iki hafta sonra Rachel, Luce'un çiçekçi dükkânına gelir ve Luce'a teşekkür eder. Luce'ın bir müşteriyle çiçekler hakkında yaptığı konuşmadan etkilenen Rachel Luce'ı eve akşam yemeğine davet eder. Yemeğe Rachel,Heck ve Luce'ın yanı sıra Heck'in en yakın arkadaşı bekar Coop da (Darren Boyd) gelir. Rachel kocasına, Luce ve Coop'un aralarını yapmayı önerir. Luce, Heck'e lezbiyen olduğunu söyler. Heck, bu durumu arkadaşı Coop'a iletse de Coop Luce ile birlikte olmayı deneyecektir.

Heck'in çalışma saatleri uzundur. Karısını luce ile arkadaş olması yönünde teşvik eder. Luce ve Rachel bir akşam dışarı çıkarlar. Birlikte bir futbol maçına, oradan da dans etmeye giderler. Luce ve Rachel birlikte Rachel'in evine doğru yürürler. Vedalaşmaları, aralarındaki gerilimden dolayı tuhaflaşır. Rachel Luce'u öpmek üzereyken birdenbire geri çekilir.

Rachel, Heck'e sadık kalmak için Luce'a duyduğu çekimi inkâr eder. Luce ise, evli bir çiftin arasına girmek istememektedir. Rachel bir gün dayanamaz ve Luce'ın dükkânına giderek kendi duygularıyla yüzleşir ve Luce'a ikisi arasında herhangi bir şey olamayacağını söyler. Ardından, dükkânı terkeden Rachel aniden geri döner ve Luce'ı dükkânın deposunda öper. Bu sırada dükkâna Rachel'a çiçek almak isteyen Heck gelir. Heck, Rachel ile arasının açılmaya başladığını hissetmekte ve durumdan kendisini sorumlu tutmaktadır. Luce'dan yardım ister. Depoda Luce ve kocasının konuşmalarını duyan Rachel dükkânı terkeder. Daha sonra Luce'a Heck'i aldatamayacağını söyler. Heck'e de içinde bulunduğu durumu itiraf eder. Heck, moral bozukluğu içinde olanları arkadaşı Coop'a anlatır. Coop, Luce'un dükkânına giderek olay çıkartır.

Luce, sevdiği kadınla aynı şehirde kalmaya dayanamayacağını anlar ve şehirden ayrılmaya karar verir. Dükkânı annesine bırakır.

Heck, Rachel'i onun üzülmesine seyirci kalamayacak kadar çok sevmektedir. Rachel'in gitmesine izin verir. Rachel durumu ailesine anlatır. Ailesinin de yardımıyla Luce'un peşine düşer. Luce bir taksi tutmuş ve havaalanına doğru gitmektedir. İkili, kalabalık bir Londra caddesinde yeniden bir araya gelecektir.

Oyuncular

 Piper Perabo - Rachel
 Lena Headey - Luce
 Matthew Goode - Heck
 Celia Imrie - Tessa
 Anthony Head - Ned
 Darren Boyd - Coop (Cooper)
 Sue Johnston - Ella
 Boo Jackson - H. (Henrietta)
 Sharon Horgan - Beth
 Eva Birthistle - Edie
 Vinette Robinson - Zina
 Ben Miles - Rob
 John Thompson - Priest
 Mona Hammond - Mrs. Edwards
 Ruth Sheen - Mrs. Webster

Yapım ekibi

 Yönetmen: Ol Parker
 Yazan: Ol Parker
 Yapımcı: Sophie Balhetchet, Barnaby Thompson, Andro Steinborn
 Görüntü Yönetmeni: Ben Davis
 Sanat Yönetmeni: Richard Field
 Orijinal Müzikler: Alex Heffes
 Kostümler: Consolata Boyle
 Makyaj: Sue Westwood

Meraklısına
 Filmde Rachel'ın annesi bir sahnede Ewan McGregor'ın resmini gösterir ve "Ne kadar yakışıklı" der. Bunun sebebi; filmin prodüksiyon tasarımcısının Ewan McGregor ile evli olmasıdır.
 Gerçek hayatta Piper Perabo ile Lena Headey'in doğumgünleri arasında 28 gün bulunmaktadır. Bu unsur filmde de aynen kullanılır.
 Filmin önce heteroseksüel bir ilişkiyi anlatması öngörülmüş ancak daha sonra konu iki kadının ilişkisine çevrilmiştir.

Filmin müzikleri

 "You SpIn Me Round (Like a Record)" - Dead or Alive tarafından yazılmış ve söylenmiştir.
 "D.I.S.C.O." - Jean Kluger ve Daniel Vangarde tarafından yazılmış, Ottawan tarafından söylenmiştir.
 "The Look of Love" - Burt Bacharach ve Hal David tarafından yazılmış, Dusty Springfield tarafından seslendirilmiştir.
 "Bolero" - Maurice Ravel tarafından bestelenmiş, Çek Filarmoni Orkestrası tarafından seslendirilmiştir. (Şef: Serge Baudo)
 "Suspended from Class" - Camera Obscura tarafından seslendirilmiştir.
 "Your Love Means Everything" - Faultline tarafından yazılmış ve seslendirilmiştir.
 "Your Love Means Everything Pt. 2" - Chris Martin ve Faultline tarafından yazılmış ve söylenmiştir.
 "Feels Like I'm In Love" - Ray Dorset tarafından yazılmış, Kelly Marie tarafından seslendirilmiştir.
 "Happy Birthday to You" - Mildred J. Hill ve Patty S. Hill tarafından bestelenmiştir.
 "Happy Together" - Garry Bonner ve Alan Gordon tarafından yazılmış, The Turtles tarafından seslendirilmiştir.

Dış bağlantılar
 Filmin Resmi Sitesi
 Imdb sayfası

LGBT temalı Britanyalı filmleri
Amerika Birleşik Devletleri LGBT temalı filmleri
LGBT temalı Almanya filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romantik komedi-drama filmleri
Fox Searchlight Pictures filmleri
Lezbiyen temalı filmler
Birleşik Krallık romantik komedi-drama filmleri
Konusu Londra'da geçen filmler
LGBT temalı komedi-drama filmleri
LGBT temalı romantik filmler
2000'lerde LGBT temalı filmler
2000'lerde İngilizce filmler
2005 çıkışlı dramatik filmler
2005 çıkışlı komedi filmleri

Imagine Me & You


Damat İbrahim Paşa, (d. ? - ö. 10 Temmuz 1601) III. Mehmed saltanatı döneminde 4 Nisan 1596-27 Ekim 1596, 5 Aralık 1596-3 Kasım 1597 ve 6 Ocak 1599-10 Temmuz 1601 tarihleri arasında üç kez, toplam üç yıl on bir ay yirmi yedi gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.

Sultan III. Murad'ın kızı Ayşe Sultan'la evlenmesi sebebiyle Damad olarak anılan İbrahim Paşa, Kanije Kalesini feth etmesi sebebiyle de Kanije Fâtihi unvanı ile meşhurdur.

18. yüzyıldaki Lale Devri'nin sadrazamı Nevşehirli Damat İbrahim Paşa ile karıştırmamalıdır.

Hayatı
İbrahim Paşa'nın doğum tarihi bilinmemektedir. Peçevi Tarihi yazarı İbrahim Efendi ve Nevizade Atayi'nin Hadikatü'l Vüzera tarihine göre aslen Bosnalı ve Hammer Tarihi'ne göre aslının Kanije'li olduğu belirtilmektedir.

1531'de devşirilerek Enderun-i humayunda yetiştirilmiştir. Yavaş yavaş temayüz ederek III. Murat'ın cülusu esnasında Rikapdârliga, cülusunu müteakib 1574'te Silâhdarlığa ve oradan 1580'de Yeniçeri Ağalığına getirildi. 1581'de Rumeli Beylerbeyliği oldu. İbrahim Paşa, bir yıl sonra Sultan III. Murad'ın kerimesi Ayşe Sultan'la nişanlandı. Bir müddet sonra vezâret payesi tevcih olunarak Kubbe altı vezirleri arasına girdi. Damat İbrahim'in bu ilerlemesinde III. Murad'ın muhasibi beylerbeyi Mehmed Paşa'nın desteği olduğu belirtilmektedir..

Mısır valisi Mürtesi Hasan Paşa'nın Mısır'da meydana getirdiği karışıklıkları gidermek ve Mısır varıdatını yeniden tanzim etmek üzere Nisan 1583'te Mısır valiliğine tayin olundu. Mısır'a deniz yoluyla kaptan-ı derya Kılıç Ali Paşa] refakatinde denizden gitmiştir. Birbuçuk yıl sonra da Lübnan'da Dürzî isyanını bastırdı. Bu isyanların bastırılmasından sonra orada elde ettiği servet ve ganimeti İstanbul'a getirmiştir. Ayrıca orada Derviş Bey adlı bir sanatkara yaptırdığı (bir 80.000 düka altını değerde) fevkalade kıymetli, altından yapılmış tahtı da padişaha takdim etti.
 Bu hizmetlerine mukabil padişah, ikinci vezirlik payesini tevcih etti.

Bir müddet sonra itibarını kaybetti. Onun devlet işlerinde eski nüfuz ve itibarını yeniden kazanması Sultan III. Mehmed zamanında oldu. Nitekim III. Mehmed'in cûlusundan sonra İbrahim Paşa üçüncü vezirlik (vezir-i sâlis) pâyesiyle kubbealtına alındı. 1595'te sadrazam Serdar Ferhat Paşa'nın Eflâk seferine çıkması üzerine Vezir-i sâni (ikinci vezirlik) pâyesiyle Sadaret kaymakamlığına getirildi. İbrahim Paşa ikinci vezirken Serdar Ferhat Paşa'nın azlinden sonra sedaret beklemekteydi; ama sadrazamlık dördüncü kez Koca Sinan Paşa'ya verildi. Ondan sonra sadrazamlığa Tekeli Lala Mehmed Paşa ve beşinci kez Koca Sinan Paşa'ya getirildi. Bunun nedeninin Serdar Ferhat Paşa'nın azlinin ve idamının yerinde olmadığını anlayan III. Mehmed'in bunda büyük rol oynayan Damat İbrahim Paşa'yı uygun görmemesi olduğu belirtilir.

Koca Sinan Paşa'nın vefatı ile 5 Nisan 1596'da sadaret (veziri azamlık) makamı verildi. Sinan Paşa'nın hazırlamakta olduğu Avusturya seferi işlerini ele alan İbrahim Paşa, padişahın da iştirak edeceği sefere göre Osmanlı ordusunu düzenlerken diğer taraftan da İstanbul'da emniyet tedbirleri aldırdı. Ayrıca devletin bütün gelir kaynaklarını, evkaf ve emânatleri vezirlere teftiş ettirerek kanun ve nizam dışı hareket edenler şiddetle cezalandırıldı. Bu tedbirlerin yeterli olmadığına kani olan İbrahim Paşa, Belgrad'a giderek serhad kuvvetlerini de tanzime çalıştı. Sefer öncesi yapılan toplantıda onun teklifi üzerine III. Mehmed'e "Eğri Fâtihi" unvanını kazandıracak sefer, Eğri kalesi üzerine yapıldı ve kale fethedildi. Fetihten sonra kalenin tamir ve mülkî teşkilâtının yapılmasında İbrahim Paşa çok gayret sarf etti.

İbrahim Paşa'nın sadrazamlığı zamanındaki en mühim hadiselerden birisi de Eğri fethinden sonra Avusturyalılarla 1596'da yapılan Haçova Meydan Muharebesidir. Osmanlıların zaferi ile sona eren bu muharebede İbrahim Paşa orduyu muvaffakiyetle idare etti. Ancak Cığalazade Yusuf Sinan Paşa'nın zaferin galibi iddiasıyla padişahtan sadareti taleb etmesi üzerine Damat İbrahim Paşa azledilerek, Koca Sinan Paşa Veziri azamlığa getirildi.

Ancak 45 gün süren mazulluktan sonra İbrahim Paşa valide sultan Safiye Sultan'dan aldığı mektup üzerine ordu İstanbul'a dönerken Harmanlı'da ikinci defa sadrazam yapıldı. Bu ikinci kez Sadrazam olduğunda kendinin ilk sedaretinden azledilmesine neden olan Cığalazade Yusuf Sinan Paşa'yı Akşehir'e sürgüne gönderdi ve Hoca Sâdeddin Efendi'nin de hocalık ve müderrislikten uzaklaştırılmasını ve ileride herhangi bir diğer ulemalık silsilesine alınmaması hakkında irade çıkartırdı.

Avusturya cephesinde serdar olarak III. Mehmed tarafından Belgrad'da görevlendirilmiş olan Sokolluzade Hasan Paşa'nın, "Cığalazade kliği mensubu olduğu" nedeniyle bu görevden uzaklaştırılmasını da sağlayıp, genç ve tecrübesiz Satırcı Mehmed Paşa'ya Macaristan cephesi serdarlık görevi vermiştir. Satırcı Mehmet Paşa Haçova galibiyetinden sonra beklenen sonuçları vermediği için "iş görememezlikle" tanınmıştır. Kırım Hani güçlerinin sefere gelmemeleri de buna katkı yapmıştır. Bunun üzerine Damat İbrahim Paşa Haçova'dan sonra Kırım Hani olan I. Fetih Giray'ın yerine II. Gazi Giray'ın getirilmesini sağlamış ve Fetih Giray'ın da sonradan öldürülmesine neden olmuştur. Bunun bir hata olduğunu III. Mehmed anlamıştır.

Bu arada İstanbul'da pahalılık almış yürümüş ve devlet hazinesine vergiler azalmıştı. Şubat 1597'de yeni bir Avusturya seferi hazırlıkları yapıldı ama vergi eksikliği dolayısıyla bunun masrafları için 20 kese altın iç hazineden çıkarılıp sağlandı ve o yılki ulufe ödemeleri zorlukla yapıldı. Şehirde kent güvenliği gereğince sağlanamıyordu. 15 Haziran'da yeni Avusturya serdar-ı ekremi olarak sadrazam Damat İbrahim otağa çıkmakla beraber, hastalığı dolayısıyla hareket etmemişti. Bütün bunlar nedeniyle 3 Kasım 1597'de Damat İbrahim Paşa sadrazamlıktan azledildi ve yerine Hadim Hasan Paşa sedarete getirildi.

Fakat fiyat artışı, asayişsizlik, devletin asker toplama ve malî buhranı gittikçe kritik hale gelmeye başladı ve yapılan Eflak Seferi'nde bunlar kötü sonuçlar doğurdu. 6 Ocak 1599'da Damat İbrahim Paşa, Avusturya üzerine sefere çıkması şartı ile üçüncü defa sadarete getirildi. Üçüncü sadaretinde Damat İbrahim Paşa, kötü devlet idare ile bozulan devlet dairelerini tanzime, seferden kaçan dirlik ve zeamet sahiplerini cezalandırmaya, ordunun ihtiyaçlarını gidermeye ve vilâyet işlerini düzeltmeye başladı. Sefer hazırlıklarını tamamladıktan sonra da 1599'da İstanbul'dan Belgrad'a doğru harekete geçti. Edirne'ye geldiğinde Avusturya seraskeri olan Satırcı Mehmed Paşa'yı başarısızlığı sebebiyle idam ettirdi. Daha sonra Belgrad'a, oradan Macaristan'a giren İbrahim Paşa, Estergon üzerine yürüdü. Ancak bu hareketi, muharebe yapmak veya kale fethetmek gayesinden ziyâde kalelerin tamiri ve uzun süren muharebeler neticesinde dağılan veya Osmanlılar aleyhine cephe alan yerli halkın yeniden kazanılması gayesine matuf idi. Bu yürüyüş esnasında bazı müsademelerde olmuş ve akıncılar Visegrad civarında Veregel palankasını ele geçirmişlerdi. Yine bu yürüyüş esnasında Avusturyalılarla bir sulh teşebbüsünde bulunulmuş, ancak müspet bir netice elde edilememişti.

Sadrazam İbrahim Paşa, 1600 baharında Belgrad'dan çıkarak, Estergon Kalesi üzerine yürüyüşe geçti. Tiryaki Hasan Paşa'nın da bulunduğu toplantıda, her zaman için tehlike teşkil eden Kanije'nin fethi kararlaştırıldı. Kırk günden fazla muhasara edilen kale, bir taraftan gelecek yardımdan ümit kesilmesi, diğer taraftan kalenin barut mahzenine ateş düşmesi üzerine Damat İbrahim Paşa'ya teslim edildi. Burası Beylerbeyilikle Tiryaki Hasan Paşa'ya verildi. Avusturyalıların mühim hudut kalelerinden olan Kanije'nin düşmesi, düşmana büyük bir darbe indirdi. Bu muvaffakiyetinden çok memnun olan padişah, Sadrazam Damat İbrahim Paşa'ya gönderdiği hatt-ı hümayunda onu tebrik etti ve hayatta olduğu müddetçe makamında kalacağını vadetti. Bu fetihle İbrahim Paşa Kanije Fâtihi unvanını aldı.

Damat İbrahim Paşa, serhadde almış olduğu tedbirler ile askerin, serhad gazilerinin ve yerli halkın derin sevgisini kazanmış, bu mintikada Avusturya harplerinin zuhurundan beri devam eden asayişsizliği bertaraf etmişti.

Sadrazam ve Serdar-i Ekrem Ibrahim Paşa Belgrad'da bir taraftan 1601 seferine hazırlanırken, diğer taraftan da kendi Kethudası Mehmed Ağa ile Murad Paşa'yı icabında sulh için görüşmek üzere talimat verip Budin'e gönderdi. Bu ordugahta kısa bir müddet sonra rahatsızlanan İbrahim Paşa, hayattan ümidini kesince kendisine vekâlet etmek üzere Rumeli Beylerbeyi Sokolluzade Lala Mehmed Paşa'yı vasiyet etti.

Belgrad ordugahinda 10 Temmuz 1601'de öldü. Cenaze namazı ordugâhta kılındıktan sonra naaşı Belgrad'a nakledildi. Daha sonra İstanbul'a getirilerek Şehzade Camii'nin caddeye bakan cephesinde inşa ettirdiği türbesine defnedildi.

Değerlendirme
Osmanlı sadrazamları arasında mühim bir mevki işgal eden Damat İbrahim Paşa'nın gayretli bir vezir ve başarılı bir kumandan olduğunda; irtikabı olmadığında ve cömert ve güleryüzlü olduğunda kaynaklar genellikle kaynaklar anlaşmaktadır. Emrine verilen orduları sevk ve idareyi bilmiş ve bilhassa zemin ve zamana göre aldığı siyasi tedbirler ile gerek Lübnan harekâtında ve gerek Macaristan serhadlerinde Osmanlı nüfuz ve hâkimiyetini süratle tesise muvaffak olmuştur. Gerçekleştirmeye çalıştığı Avusturya sulhu planları ölümü ile yarım kalmış, fakat Macaristan serhadlerinde kendi yolunu takip edecek olan Sokolluzade Lala Mehmed Paşa ve Kuyucu Murat Paşa gibi kuvvetli iki devlet adamının yetişmesini temin etmiştir. Diğer taraftan birçok değerli devlet adamını ile şahsi yararsız hale getirmiş; özellikle Serdar Ferhat Paşa'nın, Kırım Hanı I. Fetih Giray'ın, ölümlerine neden olmuştur.

Peçevi tarihi dahil, önemli tarihler Damat İbrahim Paşa'nın karakterini tenkit etmişlerdir. Özellikle 20. yüzyılın önemli tarihçilerinden İsmail Hakkı Uzunçarşılı onun hakkında gayet sert tenkitler yapmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010)  say. 351-359
 Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi
 Tektaş, Nazım. (2009), Sadrâzamlar - Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı. İstanbul:Çatı Kitapları. ISBN 9789758845000'

Osmanlı sadrazamları
Osmanlı padişah damatları
16. yüzyılda Osmanlılar
1601 yılında ölenler
17. yüzyılda Osmanlılar
Belgrad'da ölenler
Şehzade Camii Haziresi'ne defnedilenler
Doğum tarihi bilinmeyenler
Resim aranan kişiler

Damat İbrahim Paşa


FC Ryūkyū (jap. , Efu Shī Ryūkyū) ist ein japanischer Fußballverein aus der Präfektur Okinawa, Japan.

Ryūkyū ist der historische Name der Präfektur. Der Verein unterhält ebenfalls eine Futsal- und Handballmannschaft.

Geschichte
Der Verein gründete sich 2003. Viele Spieler des ersten Kaders verließen den Okinawa Kariyushi FC nach einem Streit mit der Vereinsführung der Kariyushi-Hotelkette. Bereits in seiner ersten Saison gewann der Verein die Okinawa Prefectural Division 3 North und durfte auf Empfehlung des Fußballverbandes der Präfektur Okinawa zur kommenden Spielzeit direkt in der Division 1 spielen. Auch diese beendete der Verein auf dem ersten Tabellenplatz und spielte zur Saison 2005 in der regionalen Kyūshū Soccer League. Mit der Vizemeisterschaft und dem Sieg im regionalen Play-off, schaffte der Verein als erster auf Okinawa den Aufstieg in die JFL.

Im Dezember 2007 bestätigte der frühere Trainer der japanischen Nationalmannschaft Jean-Paul Rabier seinen Vertrag für die Saison 2008.

Im Januar 2008 beantragte der Verein die Mitgliedschaft zur J. League, wurde aber am 19. Februar durch das Komitee abgelehnt.
Rabier beendete seinen Vertrag nach einem Jahr. Gefolgt wurde er von Hiroyuki Shinzato, der 2012 durch Takeo Matsuda abgelöst wurde.

Zur Saison 2014 zählte der FC Ryūkyū zu den Gründungsmitgliedern der J3 League.

Vereinslogo und -farben
Die Vereinsfarbe heißt Bengara und hat einen Rotstich. Sie wird auch Rotocker genannt und ähnelt Clairet. Bengara leitet sich aus dem niederländischen Wort Bengala ab, welches sich wiederum von Bengal, eine Region zwischen Indien und Bangladesch, ableitet.
Da die Färbemittel traditionell aus Bengal nach Japan, wurde ihr der Name gegeben.
Okinawa ist sehr mit der Farbe verbunden. Die Burg Shuri in der Stadt Naha, eins der imposantesten Gebäude der Region, ist in Bengara gefärbt.

Auf dem Vereinswappen sind zwei Shisas zu sehen. Es handelt sich um eine Mischung aus Löwe und Hund und ist eine traditionelle Dekoration, die auf ganz Okinawa zu sehen ist. Meist befinden sie sich an Hauseingängen. Der linke Shisa hat üblicherweise den Mund geschlossen, während der rechte seinen geöffnet hat. Sie sollen böse Geister fernhalten.

Erfolge
 J3 League: 2018

Stadion

Der Verein trägt seine Heimspiele im Tapic Kenso Hiyagon Stadium (タピック県総ひやごんスタジアム) in Okinawa in der Präfektur Okinawa aus. Das Stadion, dessen Eigentümer die Präfektur Okinawa ist, hat ein Fassungsvermögen von 25.000 Zuschauern.

Koordinaten:

Spieler
Stand: März 2023

Trainerchronik

Saisonplatzierung

JFL: Japan Football League (4. Ligaebene)

KSL: Kyūshū Soccer League (5./6. Ligaebene)

OSL1: Okinawa Soccer League (7. Ligaebene)

OSL3: Okinawa Soccer League (9. Ligaebene)

Einzelnachweise

Weblinks

 Offizielle Webseite

Ryukyu, FC

Gegründet 2003
Japanischer Futsalverein
Organisation (Präfektur Okinawa)

FC Ryūkyū


La Falanga ( en français : Phalange ) est une organisation d'extrême droite polonaise nationaliste révolutionnaire fondée en janvier 2009 par l'ancien coordinateur des structures de Mazovie de l'ONR Bartosz Bekier.

Histoire
En 2009, l'organisation Falanga a été créée sur la base des structures de la brigade de Mazovie du Camp national-radical par Bartosz Bekier, son actuel coordinateur, après s'être disputé avec le leader de l'ONR de l'époque Przemysław Holocer et avoir quitté l'association.

Mission en Syrie
En juin 2013, la Falanga a lancé une mission en Syrie déchirée par la guerre civile, s'engageant avec les forces gouvernementales du président Bachar Al-Assad. Ses représentants ont rencontré, entre autres, le Premier ministre Wael Nader al-Halqi, le grand mufti de Syrie , le vice-ministre des Affaires étrangères, le clergé chrétien, les troupes gouvernementales et des combattants du Hezbollah et des représentants du Parti social nationaliste syrien.

Mission en Novorossia

En 2014, lors d'une mission dans l'est de l'Ukraine, la Falanga a officiellement soutenu la république populaire de Donetsk et la république populaire de Lougansk dans le Donbass. Le chef des Falanga a également rencontré alors le Premier ministre de la république populaire de Donetsk, Denis Pouchiline. En octobre 2014, les gardes-frontières ukrainiens ont arrêté plusieurs membres de Falanga. Les membres ont été interdits d'entrer en Ukraine pendant trois ans.

Le parti politique "Zmiana"

En février 2015, Falanga a officiellement rejoint les structures du parti Zmiana qui se formaient à cette époque. L'ancien député et porte-parole du RP de Samoobrona, le Dr Mateusz Piskorski a tenté de créer le parti. Bartosz Bekier est alors devenu le chef adjoint de Zmiana et le membre de Cracovie de l'organisation Falanga, Michał Prokopowicz, est devenu son coordinateur régional et expert en sécurité. Le 2 mai 2016, Bartosz Bekier a publié une déclaration sur son départ du parti Zmiana. Le 18 mai 2016 (seulement 16 jours plus tard), son chef, Mateusz Piskorski, a été arrêté par des agents de l'Agence de sécurité intérieure , qui a ensuite été inculpé d'espionnage pour le renseignement russe et chinois.

Alliance avec la Démocratie nationale tchèque

Le 4 juillet 2015, Falanga a officiellement établi une coopération avec la Démocratie nationale tchèque, dont les représentants ont participé à une conférence conjointe sur les questions d'Europe centrale, puis à une manifestation anti-américaine au consulat américain à Cracovie.

Le 15 août 2015, une délégation de Falanga et Xportal.pl a participé à des manifestations anti-libérales et anti-immigration organisées par le parti allié tchèque à Prague.

L'incident à Oujhorod
Le 4 février 2018, une tentative a été faite pour incendier le centre de la minorité hongroise à Oujhorod en Ukraine. Fin février 2018, le Service de sécurité ukrainien a déclaré que plusieurs membres de Falanga qui avaient agi sur ordre des services spéciaux russes étaient responsables de l'événement. Les 21 et 22 février 2018, ils ont été arrêtés par l'Agence de sécurité intérieure. Le 24 février 2018, Bartosz Bekier a officiellement nié que l'organisation Falanga soit responsable de l'incident.

En janvier 2019, plusieurs anciens membres de l'organisation Falanga ont été accusés d'avoir commis un acte terroriste devant un tribunal de Cracovie. Selon le bureau du procureur, l'opération visait à perturber le système ukrainien et à approfondir les divisions ethniques entre Ukrainiens et Hongrois.

Conflit civil en Pologne de 2020
En octobre 2020, lors des manifestations de masse qui durent depuis plus d'une semaine contre le durcissement de la réglementation sur l'avortement en Pologne, une interview de Bartosz Bekier a été publiée sur la page d'accueil d' Onet.pl . Le chef de la Falanga a déclaré qu'environ 10 000 nationalistes devraient se présenter à Varsovie dans la première semaine de novembre, et ⅓ à la moitié d'entre eux sont formés aux tactiques de combat>.

Idéologie
La phalange fonde en grande partie sa doctrine sur la pensée national-radicale polonaise et sur l'eurasisme du géopoliticien russe Alexandre Douguine.

La Falanga prône :
 Le national-radicalisme et le nationalisme-révolutionnaire
 L'étatisme et le protectionnisme
 L'antilibéralisme
 Le militarisme
 Un révisionnisme territorial des anciennes régions frontalières orientales de la république de Pologne (y compris la partition de l'Ukraine par la Pologne , la Hongrie , la Roumanie et la Russie)
 Le retrait de la Pologne de l'Union européenne et de l'OTAN
 L'antisionisme et l'antiaméricanisme
 Le réchauffement et le resserrement de la Pologne les relations avec la fédération de Russie, la république de Biélorussie d'Alexandre Loukachenko, la République arabe syrienne de Bachar al-Assad et avec la république islamique d'Iran
 Interdiction des défilés publics des groupes LGBT
 L'opposition à la légalisation de toutes les drogues (drogues douces incluses)

Controverses
Dans certaines études scientifiques, l'organisation Falanga est qualifiée d'organisation terroriste ou d'organisation potentiellement terroriste.

En 2019, la Convention internationale sur l'élimination de toutes les formes de discrimination raciale (ICERD) a présenté des recommandations à la république de Pologne sur la mise en œuvre des dispositions de la Convention internationale sur la discrimination raciale de 1966, dans lesquelles elle exigeait que la Pologne interdise, entre autres, la Falanga.

Alliés
La Falanga a entretenu des relations avec plusieurs organisations et entités et des liens politiques à l'étranger, parmi celles-ci :

 Le Hezbollah libanais

 Le Parti social nationaliste syrien

 La république populaire de Donetsk

 La république populaire de Lougansk

 Le parti Démocratie nationale tchèque.

 La République arabe syrienne

 La fédération de Russie

Notes et références

Nationalisme révolutionnaire
Fondation en 2009
Politique en Pologne
Extrême droite en Pologne

Falanga