René Alphonse Camille Sentuc alias Capitaine Bernard, né le  à Paris où il meurt le , était un chauffeur de taxi français, participant à la Résistance française, membre du mouvement syndical communiste et président d'un tribunal populaire, tribunal populaire où il fut juge dans des procès arbitraires (Commission d'Épuration) à Paris (Institut dentaire George-Eastman).

Biographie

Sentuc est membre du mouvement syndical français communiste, Confédération Générale du Travail Unitaire (CGTU) et de la Section française de l'Internationale communiste (SFIC) depuis 1925. Il s'est donc organisé en syndicat pour la cochers et chauffeurs, cochers, chauffeurs . En 1929, il travaille comme conseiller, conseiller municipal de la ville française de Malakoff. Le 1er mai 1941, il est arrêté et détenu dans les camps d'internement de Châteaubriant et de Voves. Le 9 janvier 1943 Il parvient à s'évader du camp d'internement de Voves déguisé en gendarme. Capturé à nouveau, il finit par s'échapper par un tunnel le 5 mai 1944. A cet effet, les prisonniers creusèrent un tunnel de 148 m de long à partir du 19 février 1944, qui permit l'évasion de 42 prisonniers dans la nuit du 5 au 6 mai 1944. Après cela, le Schutzstaffel (SS) a repris la gestion du camp de Voves. Les 406 prisonniers restants sont ensuite transportés par les SS via Compiègne (Camp de Royallieu) vers le camp de concentration de Neuengamme. Seuls quelques survivants sont revenus après la guerre.

Après son évasion , il rejoint les Francs-tireurs et partisans (FTPF) et devient l'adjoint de Pierre Georges, surnommé "Colonel Fabien". Il a lutté contre l'occupation allemande de la France pendant la Seconde Guerre mondiale par le Troisième Reich. Après la Libération, il devient l'un des dirigeants de l'association de Châteaubriant, l'Amicale de Châteaubriant.

À Paris, il a exécuté de nombreuses condamnations à mort sans respecter les principes de l'État de droit. Ses actions ont montré des traits brutaux et sans scrupules. Dans l'ancien hôpital militaire Institut dentaire George-Eastman, par exemple plusieurs sentences arbitraires ont été prononcées en 1944 et exécutées sur place. Plus précisément, dans la courte période entre le 20 août et le 15 septembre 1944, un grand nombre de personnes, entre 40 et 44 personnes, ont été jugées et exécutées dans des procès arbitraires à Paris.
Les noms des personnes accusées et exécutées à tort comprennent: Madeleine Goa, Berthe Verley, Lucienne Cordier, Pierre Pescadère. Une poursuite pénale pendant la Quatrième République pour clarifier les circonstances a été lancée le 7 juillet 1955, mais n'a pas été poursuivie plus avant.

Sentuc a ensuite été adjoint au maire de Malakoff. Un poste qu'il a occupé jusqu'en 1971. Il a continué à être actif au sein du syndicat et a fait campagne pour les intérêts des chauffeurs de taxi.

Références

Annexes

Bibliographie

Presse
Henri Amouroux : Collabos, héros et traîtres, Spiegel 23/1990

Articles connexes
 Histoire du Parti communiste français
 Résistance intérieure française
 Institut dentaire George-Eastman

Liens externes

 Malakoff : Résistance et Libération, deux récits
 Eleven Days in August, by Matthew Cobb – review Lewis Jones,4. Mai 2013 The Spectator

Nom de guerre
Résistant communiste français
Personnalité du Parti communiste français
Personnalité utilisant un pseudonyme
Naissance en août 1900
Naissance dans le 15e arrondissement de Paris
Décès en décembre 1984
Décès dans le 14e arrondissement de Paris
Décès à 84 ans

René Sentuc


Peter Adrian Grauer (* 20. April 1969 in Târgu Mureș, Rumänien) ist ein deutsch-ungarischer Konzertpianist und Klavierpädagoge

Werdegang
Seinen ersten Klavierunterricht erhielt Grauer im Alter von sechs Jahren an der Musikschule für Hochbegabte in seiner Heimatstadt Târgu Mureș. Schon in jungen Jahren gab er erste Konzerte im rumänischen Rundfunk und Fernsehen und wurde zu Studioaufnahmen eingeladen. Im Alter von 14 Jahren gewann er den 1. Preis im Rumänischen Wettbewerb "Ciprian Porumbescu".

1983 siedelte er nach Deutschland über und ließ sich in Aachen nieder, wo er 1989 am Anne-Frank-Gymnasium das Abitur ablegte. Schon während seiner Gymnasialzeit gehörte er als Jungstudent der Klasse von Professor Pavel Gililov an der Musikhochschule Köln an. Mit der Teilnahme an internationalen Meisterkursen (1986–1994) unter anderem bei Zoltán Kocsis, György Cziffra, Eliza Hansen, Christoph Eschenbach, Karl-Heinz Kämmerling und Rudolf Buchbinder legte er den Grundstein für seine Karriere als Konzertpianist.

Neben Kammermusik- und Liedbegleitungsabenden in deutschen Konzertsälen trat Grauer im europäischen Ausland, in Amerika sowie in Asien auf. Zu den Höhepunkten gehörten ein Konzert im Rahmen des Schleswig-Holstein-Musikfestivals (1994), eine Japan-Tournee mit insgesamt zehn Konzerten (1999) sowie zwei Konzertreihen in den Vereinigten Staaten (2009 und 2011).

Das Repertoire von Peter Grauer umfasst unterschiedliche Musikepochen. Der Schwerpunkt liegt dabei auf den Werken von Beethoven, Chopin, Grieg, Liszt und Bartók.

Seit dem Wintersemester 2020/2021 ist er Dozent an der Robert Schumann Hochschule Düsseldorf.

Weblinks
 Offizielle Website
 Kontaktdaten auf der Internetseite der Robert Schumann Hochschule Düsseldorf (RSH)
 Peter Grauer auf Youtube

Klassischer Pianist
Korporierter im CV
Deutscher
Geboren 1969
Mann
Ungar

Peter Adrian Grauer


هارالد تسور هاوزن (بالألمانية:Harald zur Hausen) ولد سنة 1936، طبيب ألماني من جامعة دوسلدورف، وكان المدير السابق لمركز أبحاث السرطان الألماني، حاصل على جائزة نوبل في الطب 2008 لعمله في اكتشاف فيروس الورم الحليمي البشري (HPV) المسبب لسرطان عنق الرحم بحيث خالف التيار السائد وقتها وساعد اكتشافه على تطوير أمصال مضادة للفيروس.

انظر أيضًا
 هانز راديماخر

مراجع

روابط خارجية

أساتذة جامعة فرايبورغ
أسباب معدية للسرطان
أشخاص من غلزنكيرشن
أشخاص من مقاطعة فيسفاليا
أعضاء أجانب في الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الألمانية للعلوم في برلين
أعضاء الأكاديمية السلوفينية للعلوم والآداب
أعضاء الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الوطنية للطب
أعضاء الجمعية الفلسفية الأمريكية
أعضاء المنظمة الأوروبية للبيولوجيا الجزيئية
أعضاء النيشان البافاري الماكسيميلياني للعلوم والفن
أعضاء هيئة تدريس جامعة إرلنغن نورنبيرغ
أعضاء هيئة تدريس جامعة بنسلفانيا
أعضاء هيئة تدريس جامعة فورتسبورغ
أعضاء هيئة تدريس جامعة هايدلبرغ
ألمان نالوا جائزة نوبل
باحثون طبيون ألمان
باحثون في مجال السرطان
حائزون على جائزة نوبل في الطب
خريجو جامعة بون
خريجو جامعة دوسلدورف
خريجو جامعة هامبورغ
علماء أحياء ألمان
علماء فيروسات ألمان
فيروس الورم الحليمي البشري
قادة فرسان من وسام استحقاق جمهورية ألمانيا الاتحادية
مواليد 1936
مواليد في غلزنكيرشن

هارالد تسور هاوزن


Femoracoelotes, es un género de arañas araneomorfas pertenecientes a la familia Agelenidae. Se encuentra en Taiwán.

Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
 Femoracoelotes latus (Wang, Tso & Wu, 2001)
 Femoracoelotes platnicki (Wang & Ono, 1998)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Agelenidae

Femoracoelotes


تأسست غرفة تجارة وصناعة عجمان في 1977م بقرار أميري مصدر من سمو الشيخ حميد بن راشد النعيمي عضو المجلس الأعلى، حاكم عجمان. يفيد القرار أنّ الغرفة سوف تسخر كلّ الطّاقات والإمكانيات لخدمة المواطنين.

الهدف الرئيس هو ترقية العمل والعلاقة محلّيًّا ودوليًّا. على أساس ذلك المبدأ، عملت غرفة تجارة وصناعة عجمان منذ تأسيسها، وما زالت تستأنف حركة النموّ في إمارة عجمان خلال عرض سلسلة مرافق مستمرّة، والدّعائم لكلّ رجال الأعمال والمستثمرين في كلّ الحقول. وهناك أهداف ذات مدى أبعد كعرض تشكيلة مختلفة للخدمات الممتازة إلى الشركات الحلية وأيضًا إلى الشّركات الأجنبيّة.

وقد حصلت غرفة تجارة وصناعة عجمان في يونيو 2003 م على شهادة الآيزو 9001 - 2000.

أهداف الغرفة

 تنظيم المصالح التجارية والصناعية والزراعية والخدمات المتصلة بها والعمل على ازدهارها.
 التعاون مع السلطات المختصة في جميع ما يهم التجارة والصناعة والزارعة.
 توطيد أواصر الألفة بين أعضاء الغرفة وإقامة العلاقات المتبادلة مع الغرف الأخرى.
 نشر الوعي التجاري والصناعي والزراعي في الإمارة

مراجع

وصلات خارجية
 موقع الغرفة على الوب

تأسيسات سنة 1977 في الإمارات العربية المتحدة
غرف تجارية

غرفة تجارة وصناعة عجمان


අතීත ග්‍රීක ශිෂ්ඨාචාරය තුල සම්මත වශයෙන් යැයි ගත්කල ආරම්භයත් හෝ අවසානයක් පිළිබස දින සටහනක් නොමැත. ග්‍රික ශිෂ්ඨාචාරය ලෙස පොදුවේ රෝමය යටත් කර ගැනීමට පෙර කාලයයි. එය ඉතිහාසඥයින් පවසන අන්දමට නිවැරදිම කාලයයි.

ග්‍රික බසින් පවසන පරිදි  ශිෂ්ඨාචාරයේ පරිහානිය සිදුවීම 1150 ක්‍රි.පූ. සිදුවි ඇති තඅර ඊට පෙර පුරාතන ග්‍රික යුගයෙන් 'හෙලඩික්' ශිෂ්ඨාචාරය පරිහානි සිදුවි ඇත.
පොදුවේ ඉතිහාසඡයන් පවසන පරිදි සටහන් ලත කර ඇත පළමු දිනය ලෙස ක්‍රි.පු 176 ඔලිම්පික් ක්‍රිඩා උළෙල පැවැත්වු දින ලෙස ග්‍රික ඉතිහාසයට එක්වේ.
මෙම ඔලිම්පික් උලෙල හා  මයේසින ශිෂ්ඨාචාරයේ අවසානයත් අතර කාලය ග්‍රිකයේ අදුරැ යුගය ලෙස සැලකේ. මන්දයත් එහිදි කිසිම ලියවිල්ලක් හෝ පුරා වස්තු බොහෝමයක් නොමැති කම නිසාවෙනි.
බොහෝ විට මෙම කාලය පුරාතන ග්‍රිසිය යටත්ව තිබු කාලය වෙයි.

ක්‍රි.ප්‍ර. 323 දී ප්‍රභූ ඇලෙක්සැන්ඩර් ගේ මරණයෙන් පසුව වාගේ පුරාතන ග්‍රික යුගයේ බිදවැටීම සිදුවි ඇත. හෙලන්ස්ටික් යුගය ලෙස පෙනේත කෙසේ වෙතත් ක්‍රි.පූ. 146 දී බොහෝවිය ග්‍රිසිය රෝමන් යටත් විජිතයක් ව පවතින්ට ඇත. සමහර ලේඛකයන් පවසන පරිදි පුරාතන ග්‍රීක ශිෂ්ඨාචාරය 3 වන සියවසේ ක්‍රිස්තුවහන්සේ ගේ පැමිණිම දක්වා පැවති බවයි. එනමුදු එය පදනම් විර.

ප්‍රායෝගික සලකා බලන තල පුරාතන ග්‍රික කාලය පරිච්ඡේද  හතරකට බෙදි පවතින බව දැක්විය හැක. මුලික වශයෙන් කුඹල් කර්මාන්තයට හා දේශපාලනයට මුල් තැනක් තබා දී ඇත. කුඹල් කර්මාන්ත වලදී ජ්‍යාමිතික හැඩතල යොදා ගැනිම සිදුවි ඇත. මෙය ග්‍රීක අදුරැ යුගය ලෙස සලකන (1150 ක්‍රි.පූ. 800 ක්‍රි.පූ)

ඉහත සදහන් කල පුරාතන යුගයේ (800 ක්‍රි.පු - 500ක්‍රි.පු) දී වැඩිපුරම ශිල්පීන් යොමු වී ඇතතේ නිදහස් සිතවිලි යුතු තනි අදහස් සහිත පුජාකවරැන්ගේ සොයියානුවේ පිලිම නිර්මාණයටයි.
බොහෝ විට මෙම පුරාතන යුගයේ නිමාව ලෙම් ඇතන්නම් දුෂෟඨ පාලකයාගේ පරාජය ලෙස දැක්විය හැක.
පෞරාණික කාලයේ පැවති (500 ක්‍රි.ර්‍ප - 323 ක්‍රි.පු) සමාජිය තත්වයේ ලක්ෂණ වලට නිදසුන් ලෙස ජානිනන් දෙවිමැදුර දැක්විය හැක.

323 ක්‍රි. පූ. දි ඇලෙක්සැන්ඩර් රජු ගේ මරණය සලකුණු කරා (හෙලතිස්නික කාලයේ ) ආරම්භය සලකමින් ග්‍රික සංස්කෘතිය හා බලය ආසන්නව මධ්‍යම නැගෙනහිරට ද විහිදි ඇත.
මෙම යුගයේ අවසානය රෝමයේ ජයග්‍රහණයත් සමග ක්‍රි.පූ 146 දී සිදු වි ඇත.

වර්ෂ ක්‍රමය/කාල නීර්ණය


p-Phenylenediamine (PPD) is an organic compound with the formula C6H4(NH2)2. This derivative of aniline is a white solid, but samples can darken due to air oxidation. It is mainly used as a component of engineering polymers and composites like kevlar. It is also an ingredient in hair dyes and is occasionally used as a substitute for henna.

Production
PPD is produced via three routes.  Most commonly, 4-nitrochlorobenzene is treated with ammonia and the resulting 4-nitroaniline is then hydrogenated:

In the DuPont route, aniline is converted to diphenyltriazine, which is then converted by acid-catalysis to 4-aminoazobenzene. Hydrogenation of the latter affords PPD.

Uses

Precursor to polymers
PPD is a precursor to aramid plastics and fibers such as Kevlar and Twaron. These applications exploit PPD's difunctionality, i.e. the presence of two amines which allow the molecules to be strung together. This polymer arises from the reaction of PPD and terephthaloyl chloride.  The reaction of PPD with phosgene gives the diisocyanate, a precursor to urethane polymers.

Dyeing
This compound is a common hair dye. Its use is being supplanted by other aniline analogues and derivatives such as 2,5-diamino(hydroxyethylbenzene and 2,5-diaminotoluene). Other popular derivatives include tetraaminopyrimidine and indoanilines and indophenols. Derivatives of diaminopyrazole give both red and violet colours.  In these applications, the nearly colourless dye precursor oxidizes to the dye.

Rubber antioxidant
PPD is easily oxidized, and for this reason, derivatives of PPD are used as antiozonants in the production of rubber products (e.g., IPPD). The substituents (naphthyl, isopropyl, etc.) affect the effectiveness of their antioxidant roles as well as their properties as skin irritants.

Other uses
A substituted form of PPD sold under the name CD-4 is also used as a developing agent in the C-41 color photographic film development process, reacting with the silver grains in the film and creating the colored dyes that form the image.

PPD is also used as a Henna surrogate for temporary tattoos. Its usage can lead to severe contact dermatitis.

PPD is also used as a histological stain for lipids such as myelin.

PPD is used by lichenologists in the PD test to aid identification of Lichens.
PPD is used extensively as a cross-linking agent in the formation of COFs (covalent organic frameworks), which have a number of applications in dyes and aromatic compounds adsorption.

Safety
The aquatic  of PPD is 0.028 mg/L.  The U.S. Environmental Protection Agency reported that in rats and mice chronically exposed to PPD in their diet, it simply depressed body weights, and no other clinical signs of toxicity were observed in several studies. One review of 31 English-language articles published between January 1992 and February 2005 that investigated the association between personal hair dye use and cancer as identified through the PubMed search engine found "at least one well-designed study with detailed exposure assessment" that observed associations between personal hair dye use and non-Hodgkin's lymphoma, multiple myeloma, acute leukemia, and bladder cancer, but those associations were not consistently observed across studies. A formal meta-analysis was not possible due to the heterogeneity of the exposure assessment across the studies.

In 2005–06, it was the tenth-most-prevalent allergen in patch tests (5.0%).

The CDC lists PPD as being a contact allergen. Exposure routes are through inhalation, skin absorption, ingestion, and skin and/or eye contact. Symptoms of exposure to PPD include throat irritation (pharynx and larynx), bronchial asthma, and sensitization dermatitis. Sensitization is a lifelong issue, which may lead to active sensitization to products, including but not limited to black clothing, various inks, hair dye, dyed fur, dyed leather, and certain photographic products. It was voted Allergen of the Year in 2006 by the American Contact Dermatitis Society.

Poisoning by PPD is rare in Western countries. In contrast, poisoning by PPD has occurred in Eastern countries, such as Pakistan, where people have committed suicide by consuming it.

See also
 Henna

References

Anilines
Diamines
Monomers

P-Phenylenediamine


La cultura de Grotta-Pelos corresponde al periodo del Cicládico Antiguo I (CA I) (3200 - 2800 a. C.) y se centra en el sitio arqueológico de Grotta, en la isla de  Naxos, a las afueras de la capital actual de la isla, y en el sitio de Pelos, en la isla de Milo, ambas islas de las Cícladas. Además, se han descubierto otros asentamientos pertenecientes al mismo periodo cronológico en las islas de Paros, Antíparos, Amorgós (sitio de Kapros) y en otros lugares de Naxos.

Los asentamientos son poco conocidos: la mayoría de las casas, probablemente construidas con materiales perecederos como el adobe, han desaparecido. Del final del periodo se han hallado casas rectangulares, con una o dos habitaciones, con muros de piedra y arcilla. Los enterramientos se realizaban en sencillas tumbas de cista y se conocen numerosas necrópolis que indican un aumento de asentamientos permanentes y permiten evaluar su tamaño. Se trataba de pequeñas aldeas agrícolas. En las tumbas se han encontrado vasos de cerámica y de mármol, así como estatuillas de mármol, a menudo muy esquemáticas con forma de caja de violín, aunque ya a finales del periodo aparecen figurillas más naturalistas como las de «tipo Plastiras». La cerámica estaba hecha a mano (el torno de alfarero se introdujo desde Oriente en el Cicládico Antiguo III). La caja cilíndrica (pixis) era la forma principal de cerámica.

En los asentamientos de esta cultura también se explotaban metales como el cobre. Con respecto a los contactos con otras áreas del Egeo, se estima que eran escasos.

Véase también
 Cultura Keros-Siros
 Cultura Filacopí

Referencias

 J. Lesley Fitton, Cycladic Art, British Museum Press, 1989. ISBN 0714121606

Enlaces externos

Civilización cicládica
Culturas de la Edad del Bronce en Europa
Yacimientos arqueológicos del Egeo Meridional

fr:Civilisation des Cyclades#Culture Grotta-Pelos

Cultura Grotta-Pelos


පාවහන් යනු පයට පලදින පැළඳුමකි. මෙය ඉතා සරල සෙරප්පුවේ සිට ඉතා සංකීර්ණ බූට් සපත්තු දක්වා වර්ග කල හැක. සපත්තු උස හා මිටි අඩියකින් සමන්විත වේ.අඩි උස පාවහන් බටහිර සංස්කෘතිය තුල වැදගත් ස්ථානයක් ගනී. එය විලාසිතාවක් ලෙස සැලකේ. පාවහන් හං හා කෑන්වස් වලින් නිපදවයි. නමුත් ක්‍රීඩා සපත්තු රබර් වලින් නිපදවන අවස්ථා ඇත.

ඉතිහාසය
පාවහන් වල ආරම්භය දෑනට වසර 7000-8000 පෙර ඔරෙගන් හිදී සහ 1983 ඈමරිකාවදී සාෙයා ගන්නා ලදී. ෙකෙස් ෙහා පාවහන් නිපදවීම සදහා ෙයාදා ගන්නා දේවල් කල් නොපවතින නිසා පාවහන් වල ඉතිහාසය මීට වසර ගණනාවකට පෙර සිට පැවත එන බවට පිළිගැනීමක් ඈත. භෞතික මානව විද්‍යාඥ එරික් ට්‍රින්කෞස්ගේ අදහස පරිිදි පාවහන් පැවතුන බවට සාක්ෂි වසර 40000-26000 පෙරද හමුවී ඈත. මෙය අස්ථි වල ඝනකම හා පදයේ අස්ථි ගෙවීෙමහි අඩුවීම මගින් තහවුරු කල හැක. පාවහන් භාවිතා නොකල කාල සීමාවේදී පාදයේ අස්ථි වල වර්ධනයක් සිදුවී ඇතත් මෙම කාල සීමාව තුල එසේ වර්ධනයක් නාෙපෙන්වයි.

කොටස්

අඩිය
සපත්තුවෙහි යට කොටස අඩිය නමින් හදුන්වයි.

ඇතුල් අඩිය
ඇතුල් අඩිය යනු රෙදි සපත්තු අඩියකි. මෙය පාදය සපත්තුවෙහි ස්පර්ෂ වන ස්ථානයේ පිහිටයි. බාෙහෝ සපත්තු ඉවත් කල හැකි හා නැවත දැමිය හැකි ඇතුල් අඩියකින් යුක්තය. බාෙහෝ විට සුව පහසුව සදහා අතුල් අඩි කිහිපයක් සවිකරයි.

පිට අඩිය
පිට අඩිය යනු ඍජුවම පාෙළව සමග ගැටෙන කොටස්ය. ගැහැණු විලසිතා සපත්තු වල පිට අඩිය බාෙහා්විට හං වේ. සාමාන්‍ය ඇඳුම හො රැකියා සපත්තු වල පිට අඩිය ස්වාභාවික රබර් හෝ කෘත්‍රිම රබර් වලින් සදා ඇත. එක් කොටසකින් හෝ විවිධ ද්‍රව්‍යය වලින් සමන්විත කොටස් කීපයකින් සමන්විත විය හැක. බොහොවිට H පිටුපස කොටස කල්පැවත්ම සදහා රබර් වලින්ද, ඉදිරි කොටස විලසිතා සදහා හං වලින්ද සදයි. විශේෂ සපත්තු වලදී මෙය වෙනස්විය හැක. ක්‍රීඩා සපත්තු වල ඇණ සහිත පිට අඩිය ද නැතුම් සපත්තු සුමුදු පිට අඩිය ද සමන්විත වේ.

මැද අඩිය
මෙය පිට අඩිය හා ඇතුල් අඩිය අතර අැති පාදයට අතිවන තෙරපුම අඩු කිරීමට සාදා ඇති කොටසකි. නිපදවන ආයතනය අනුව මෙහි අඩංගු දෑ වෙනස් වේ. සමහර සපත්තු වල මැද අඩියක් නොමැත.

අඩිය

සපත්තුවෙහි පතුලෙ පිටුපස කොටසයි. විළුඹට ආධාරයක් පිණිස සාදා ඇත. බොහෝ විට අඩිය සාදා ඇති දේ වලින්ම සාදයි. විලාසිතා සදහා හා උස වැඩිකර පෙන්වීම සදහා උස අඩිද, සාමාන්‍ය භාවිතය සදහා මිටි අඩිද යොදා ගැනේ.

සපත්තුවේ උඩ කොටස
ඕනෑම සපත්තුවක උඩ කොටස සපත්තුව පයෙහි රදවා ගනීමට උපකාර කරයි. සරල සපත්තු වල උඩ කොටස බොහෝ විට කුඩා පටි කිහිපයකින් සමන්විත වේ. එහෙත් පිරිමි සපත්තු හො බූට් සපත්තු වල වඩා සංකීර්ණ උඩ කොටසක් ඇත.

අතිරේක කොටස්
 සපත්තු ආධාරකය: 	සපත්තුව පහසුවෙන් දමාගැනීමට යොදන උපකරණයකි.
 සපත්තු හැඩකාරකය: සපත්තුව නොපලදින අවස්ථා වල සපත්තුව තුල තබන, සපත්තුවෙ හැඩය ආරක්ෂා කරන උපකරණයකි.
සපත්තු අලේපනය: සපත්තුවෙ පෙනුම වර්ධනය කිරීමට යොදා ගන්නා අලෙපයකි.
සපත්තු බුරුසුව: සපත්තු මැදීමට භවිතා කරයි.
සපත්තු රකිනය: හිම හා වැසේසන් සපත්තුව අරක්ෂා කරයි.
 සපත්තු  මල්ල: නොපළදින අවස්ථා වල සපත්තු  අරක්ෂා කිරීමට යොදා ගනී.
  සපත්තු බුරුල: සපත්තුව හිර තැන් වලින් විශාල කිරීමට යොදා ගනී.
 හිම සපත්තු : සපත්තුව පොළොවේ ගැටෙන ප්‍රමාණය වැඩි කර හිම වලින් අරක්ශා කරයි.
 සපත්තු පටි : පටි සපත්තුව අරක්ෂාව සදහා යොදා ගනී.

පාවහන් වර්ගීකරණය

විලාසිතා සපත්තු හා සාමාන්‍ය ගමන් සපත්තු
විලාසිත සපත්තු සුමට, අඩි උස, මිල අධික හං වලින් සදා ඇත. ලස්සන හැඩ වලින් යුක්ත වේ.සාමාන්ය ගමන් සපත්තු හං හො හං නොවන දේ වලින් සාදා ඇත. විශාල වශයෙන් ඇත.

සමහර විලාසිතා පුරුෂ හෝ ස්ත්‍රී පමණක් පළදී. විලාසිතා සපත්තු බොහොමයක් හං වලින් සාදා අති අතර පයෙහි උඩු කොටස ආවරණය කරත් පිටුපස කොටස ආවරණය නොකරයි(විළුඹ පෙදෙස ). මෙම පවහන් වල උඩ කොටස සාමන්යෙන් විවර නොකරයි, එහෙත් පටි සහිත පවහන්ද භාවිතයේ ඇත. උදා: කාන්තා පවහන් Sවිළුඹ අවරණය වන සපත්තුද වෙළදපලේ දැකිය හැක. විළුඹට ඉහල ප්‍රදේශය ආවරණය වන සපත්තු බූට් සපත්තු වශයෙන් හදුන්වයි. මෙම සපත්තු පටි සහ වෙනත් අධාරක වලින් පළදීම පහසු වීමට සාදා ඇත.

පිරිමි සපත්තු
පිරිමි සපත්තු එවා ආවරණය වෙන ආකාරයට වර්ග කල හැක:
 බල්මොරල් සපත්තු:සපත්තුවේ උඩ කොටස V අකුරේ හඩයට තනා ඇත. එම හැඩයෙහි පටි අල්ලා ඇත; මෙය ඔක්ස්ෆර්ඩ් සපත්තු නමින්ද හදුන්වයි. වැසුණු පටි පාවහන් යනුවෙන්ඩහ හදුන්වයි.
 බ්ලුචෙර් පවහන්: මෙහි පටි දෙපත්තකින් සවිකර ඇත. මෙය විවෘත පටි සපත්තු/ඩර්බ්ය් සපත්තු නමින්ද හදුන්වයි.
 බකල් සපත්තු:පටි රහිත බකලයක් සහිත සපත්තු වේ.

ගැහැණු සපත්තු
ගැහැණු සපත්තු වර්ග ඉතා විශාල ප්‍රමානයක් ඇත.
නැටුම් ආපත්තු,අඩි උස සපත්තු, ස්නීකර් සපත්තු මීට උදාහරණ වේ.

ඔනෑම කෙනෙකුට පැළදිය හැකි සපත්තු
 ක්ලොග් සපත්තු
 සෙරෙප්පු: ඉදිරියෙන් ආවරණය නොවන සපත්තු
 බූට් සපත්තු: කකුලත්, විළුඹත් දෙකම ආවරණය වෙන දිග සපත්තු

ක්‍රීඩා සපත්තු
විවිධ ක්‍රීඩා සදහා යොදා ගන්නා සපත්තු මේ වර්ගයට ගැනේ.

උස් අඩි පාවහන්
පාවහන් සංයුක්ත වන්නේ පරිස‍රයට එරෙහිව ආරක්ෂා වීමට සනීපාරක්ෂාවට හා අලංකරණයට පලඳින පාදයේ පළඳින පැලඳුමක් වශයෙනි. සෙරෙප්පු හා ෆ්ලිප් ෆොප් හැරුණු කොට අනෙක් පාවහන් හා පාදය අතර මේස් හා අනෙකුත් පැලඳුම් පළඳිනු ලැබේ. සාමාන්‍යයෙන් සපත්තු හා බූට්වල නව විලාසිතාවලදී පාවහන් සමහරක් විට ෆෙටිෂිෂම් (fetishism) සමඟ සම්බන්ධ වේ.

අස්ථි හා පේශ්‍ීන්හී විෂමතා නිවැරදි කිරීමේ සපත්තු
විකලාංග චිකිත්සාව සදහා යොදා ගැනේ.

නැටුම් සපත්තු

 උල් සපත්තු.
 බැලේ සපත්තු
 ජැස් සපත්තු
 ටන්ගො සපත්තු
 යුගල නැටුම් සපත්තු.
 නැටුම් ස්නීක්‍රස්.වැඩට අදින සපත්තු

බර වඩ වලදී කකුල් ආරක්ෂා කිරීමට යොඩා ගනී. කරන රැකියාව අනුව වෙනස් විය හැක.

එෙතිහාසික සපත්තු
වසර 10000කට පෙරෙ පැළදි සපත්තු වේ. ෂෝස් ඔෆ් තෙ පස්ට් ඉන්cලුඩෙ:
 එස්පඩරිල්ලීස්:14 වන ශතවර්ෂයේදී භවිතා කල සපත්තු.
 පැටන් සපත්තු:යුරොපා රටවල 20 වන ශතවර්ෂයේදී කකුල් වියළිව තබා ගනීමට උදව් විය.
 පොලඉනි:1400දී යුරොපා රටවල භවිතා කල දිග සපත්තු වර්ගයකි.
 මොක්කසින්ස්:උතුරු අමරිකානු ගෝත්‍රික සපත්තු වර්ගයකි.

නඩත්තුව
 ඔප දැමීම: අරක්ෂාව හා ලස්සන සදහා සිදු කරයි. බොහො විට බූට් සපත්තු සදහා කරයි.
 අඩිය ගැහීම: ගෙවී ඇති අඩි නැවත සවි කිරීමයි.
 සපත්තු පටි නැවත දැමීම.

සම්ප්‍රදායන්
බොහෝ රටවල (ආසියාවේ, උතුටු යුරොපයේ, අරාබියේ ආගන්තුක නිවසකට අතුලු වීමට පෙර පාවහන් ගැලවීම සිරිතකි.)
අප්‍රිකාවේ හා අරාබි රටවල වැරදීමකින් හෝ සපත්තුව පෙන්වීම නරක පුරුද්දක් ලෙස සැලකෙයි.
තායිලන්තයේ මිනිසුන් සපත්තු හෝ මේස් ඔලුවෙහි වැදීම අගෞරවයක් ලෙස සලකයි.

සාහිත්‍යය
සපත්තු බටහිර සුරංගනා කතා වල වැදගත් තනක් ගනී. සින්ඩෙරෙල්ලා, "විසර්ඩ් ඔෆ් ඔස්" ඇන්ඩ් රතු සපත්තු කතාව මීට උදාහරණ වේ.

ප්‍රමාණ

 Units for shoe sizes vary widely around the world. European sizes are measured in Paris Points, which are worth two-thirds of a centimetre. The UK and American units are approximately one-quarter of an inch, starting at 8¼ inches. Men's and women's shoe sizes often have different scales. Shoes size is often measured using a Brannock Device, which can determine both the width and length of the foot.

Shoe companies
See the category shoe companies for a list of shoe companies.

බාහිර සබැඳි

 Footwear History
 International Shoe Size Conversion Charts, from i18nguy's website, offers more information.
 Shoe Care
 The Political History of Shoes
 ShoeGuide.Org, A footwear encyclopedia
 Reviews of Golf Shoes
 The Shoes You Wear
 UK Shoe Size Conversion

 References

වැඩිදුර කියවීම්
 History of footwear in Norway, Sweden and Finland : prehistory to 1950, ISBN 91-7402-323-3
 Patrick Cox: Wit, Irony, and Footwear, Tamasin Doe (1998) ISBN 0-8230-1148-8
 Shoes : A Celebration of Pumps, Sandals, Slippers & More, ISBN 0-7611-0114-4
 A Century of Shoes: Icons of Style in the 20th Century, Angela Pattison ISBN 0-7858-0835-3
 Shoes , Elizabeth Cotton (1999) ISBN 1-55670-894-7
 Shoes : A Lexicon of Style, Valerie Steel ISBN 0-8478-2166-8
 Mad About Shoes, Emma Bowd ISBN 1-84172-353-3
 Bootism : A Shoe Religion, Penina Goodman, Michael Duranko (2003) ISBN 0-7407-3832-1
 The Perfect Fit: What Your Shoes Say about You'', Meghan Cleary, Sydney Van Dyke ISBN 0-8118-4501-X

පාවහන්

පාවහන්


LHA 115-S 30 ou RMC 20 est une supergéante rouge qui se situe au bord de l'amas stellaire NGC 346 ainsi que dans le rémanent de supernova SNR B0057-72.2 qui eux deux se situent dans le Petit Nuage de Magellan. Le Petit Nuage de Magellan se situe dans la constellation du Toucan. Elle a été découverte en août 1983 par une équipe d'astronomes internationale avec le télescope Schmidt de l'ESO.

Caractéristiques
LHA 115-S 30 est une supergéante rouge froide ainsi qu'une étoile massive.

Articles connexes

 Supergéante rouge
 Petit Nuage de Magellan
 NGC 346

Références

Sources externes

 NGC 346 sur Stellarium.org-web

Objet du catalogue 2MASS
Objet du catalogue DENIS
Étoile variable

LHA 115-S 30


Kaukasisk nældetræ er et træ med hængende grene. Arten er varmetålende og forventes at kunne bruges som bytræ, hvis ellers klimaændringerne slår helt igennem.

Kendetegn
Kaukasisk nældetræ (Celtis caucasica) er en stor, løvfældende busk eller et træ med en bred og uregelmæssig krone. Skuddene er tynde og zig-zag formede. Barken er først lysegrøn og behåret, men senere bliver den først gråbrun og mere tyndt behåret. Efterhånden bliver barken lysegrå og hårløs, og gamle grene og stammen kan få en lysegrå og svagt opsprækkende bark. Knopperne er spredt stillede, små og let fladtrykte. Bladene er ovale og hele med tandet rand. Oversiden er græsgrøn og hårløs med lyse, forsænkede bladribber, mens undersiden er lyst grågrøn med  fin behåring.  Høstfarven er gul. Blomstringen foregår i april-maj, hvor man finder blomsterne siddende enkeltvis eller få sammen på lange stilke fra bladhjørnerne. De enkelte blomster er regelmæssige og 5-tallige med lysegrønne kronblade. Frugterne er næsten kuglerunde stenfrugter med rødbrunt skin og let rynket kerne. Frugtkødet er sødt og velsmagende.

Rodsystemet består af tykke hovedrødder med et svagt forgrenet sæt af tynde siderødder. Planten er giftig.

Kaukasisk nældetræ når en højde på 15 m og en kronebredde på ca. 10 m.

Hjemsted
Kaukasisk nældetræ hører hjemme i skove, krat og på stenskred samt langs floder og mindre vandløb i  Kaukasus, Irak, Iran, Afghanistan, Centralasien, Pakistan, Kashmir og Nepal. Vulkanen Damavand ligger i den centrale del af Alborzbjergene. På dens skråninger findes en række plantezoner (subalpin, alpin og nival). I 2.450 m højde er gennemsnitstemperaturen 9°C. (svingende mellem et augusttal på 24,2°C og et januartal på -4°C). De nordvendte skråninger er påvirket af kold polarluft, men en mildnende indflydelse med fugtig luft fra det Kaspiske hav. Her vokser arten sammen med bl.a. Aegilops triuncialis (en art af gedeøje), almindelig brunelle, almindelig guldstjerne, almindelig katost, almindelig kattehale, almindelig kællingetand, Anemone biflora (en art af anemone), bibernelle, bjergrug, bjergstenfrø, broget salvie,  Cotoneaster nummularioides (en art af dværgmispel), Dianthus libanotis (en art af nellike), Eremurus spectabilis (en art af steppelys), farvegåseurt, filtet soløje, giftig kronvikke, græsk ene,  gul reseda, gul snerre, havemalurt, hunderose, kaspisk tamarisk, lammeøre, Lonicera iberica (en art af gedeblad), lucerne, markstenkløver, matrem, Matthiola farinosa (en art af levkøj), mosebunke, soløjealant, Prunus pseudoprostrata (en art af kirsebær), sommeradonis, strandkrageklo, sølvpotentil, tofarvet krokus, toraklet ledris, Trisetum rigidum (en art af guldhavre), Tulipa montana (en art af tulipan), Valeriana sisymbriifolia (en art af baldrian), ædelkortlæbe og ægyptisk pil.

Galleri

Note

Frugter
Træer
Haveplanter

Kaukasisk nældetræ


1909 මාර්තු මස 3 වන දින, ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය ආරම්භ කරන ලදී. එය ලංකාවේ පැරණිම බෞද්ධ පාසල් වලින් එකකි. මෙය ජාතික පාසලකි. සිසුන් 4000කට අධික සංඛ්‍යාවක් සිටින මෙම පාසලේ ගුරුවරුන් 130 පමණ ඉගැන්වීම් කටයුතු වල නිරත වේ.මෙම විද්‍යාලය බෞද්ධ පරමවිඥානාර්ථ සංගමය මුලික කොට ගෙන නිර්මාණ විය .අද දිනට 2023/03/03 මෙම පාසලට වසර 114 ක් සපිරේ.

ඉතිහාසය
ඓතිහාසික පානදුරා වාදයේ බෞද්ධ ප්‍රබෝධයට සමගාමීව අති පූජ්‍ය වැලිගම ශ්‍රී සුමංගල ස්වාමීන් වහන්සේට උපහාර පිණිස පානදුර රන්කොත් විහාර වාසී පානදුර ඥාණ විමලතිස්ස ස්වාමීන් වහන්සේ වහන්සේ ප්‍රමුඛ මහා සංඝරත්නයේ අනුශාසකත්වයෙන් සහ ආශිර්වාදයෙන් වර්ෂ 1909 ක් වූ මාර්තු මස 03 වන දින පි. ලුවිස් දියෙස්, පි. දුමින්ද දියෙස්, මුදලිඳු තෝමස් රුදිගු, එම්. මත්තෙස් සල්ගාදු, පි. සී. එච්. දියෙස්, එම්. කොරනේලිස් පෙරේරා යනාදී සිංහල බෞද්ධ පුතුන්ගේ මුලිකත්වයෙන් රන්කොත් විහාර නම්වු පුණන්‍ය භූමියෙහි ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය නම් වූ විද්‍යාස්ථානය සිංහල දරුවන්ට  උසස් ඉංග්‍රිසි අධ්‍යාපනයක් ලබා දීමට ලක් මාතාවට දායාද කෙරිණි.

විද්‍යාල ගීතය
 සිරි සුමඟුල් විදුහලේ
                යසස පතමු දින දිනේ...//
 සුචරිත ගුණ දම් සොයා
                සිසුනට දී දම් අමා...//
 සුසිර පැතිර සුදිලෙවා
                සුදිලෙවා සුදිලෙවා
 සුසිර පැතිර සුදිලෙවා

                හෙළ බස හෙළ ගී අපේ
 ජාතික සුසිරිත් කලා...//
                දෙවමින නිති වැඩ සැදු
 සුමඟුල් මව වැජඹෙවා
                වැජඹෙවා වැජඹෙවා
 සුමඟුල් මව වැජඹෙවා.

ක්‍රීඩා හා විෂය බාහිර කටයුතු

නිවාස
සෑම වසරකම මුල් වාරයේ මලල ක්‍රීඩා උත්සවය පැවැත්වෙන අතර එහිදී නිවාස හතරකට බෙදී තරග කරයි. මෙම නිවාස නම් කර ඇත්තේ අතීත රජවරු සිහිවීම පිණිසය.

ක්‍රීඩා
චෙස්
මලල ක්‍රීඩා
පිහිනුම්
ක්‍රිකට්
මේස පන්දු
බැඩ්මින්ටන්
හොකී
වොලිබෝල්
කරාතේ
බොක්‌සින්
රගර්
මල්ලව පොර
ජුඩෝ
වුෂු

විෂය බාහිර ක්‍රීයාකාරකම්

තාරකා හා විද්‍යා සංගමය
බෞද්ධ සංගමය
සෞඛ්‍යදාන ඒකකය
ශිෂ්‍ය නායක සංගමය
බාලදක්ෂ සංගමය
තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ සමාජය
වාණිජ සංගමය
මාධ්‍ය ඒකකය
කථික හා විවාද සංගමය
පරිසර සංගමය
ඉන්ටරැක්ට් සමාජය
සිංහ සමාජය
ඡායාරූප සංගමය
දැණුම මිනුම සමාජය
නව නිපයුම් ඒකකය
ශිෂ්‍ය භට බලකාය
ගුවන්සර සංගමය

ශ්‍රී සුමංගලයේ විදුහල්පතිවරු

ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්
ජාතික පාසල් - ශ්‍රී ලංකා

ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය, පානදුර


Raafat Ateya () (Sharquia, 6 de febrero de 1934), a veces transliterado como Atteya o Attia, (6 de febrero de 1934) fue un futbolista y entrenador de Fútbol egipcio, se desempeñaba como Delantero.

Carrera como jugador

Jugó 12 temporadas en el Zamalek Sporting Club de El Cairo. Concretamente desde la 1955-56, hasta la 1966-67. Con este equipo ganó 3 ligas y 5 copas, una de ellas, la de 1958, compartida con el máximo rival de su club, el Al-Ahly.

Selección nacional

Disputó 9 partidos para la selección nacional de Egipto. Ganó la primera Copa Africana de Naciones de fútbol de la historia, siendo también el primer jugador en marcar un gol en dicha competición, el 0-1, de penalti, en el minuto 21 de partido, contra la selección anfitriona, Sudán. Jugó los 2 partidos, marcando ese único gol. También participó en la 3.ª edición de la CAN, la de 1962 en Etiopía, participando en los dos encuentros y siendo batidos en la final por los anfitriones, Etiopía.

También participó en los Juegos Olímpicos de 1960, celebrados en Roma, en los que marcó 2 goles, y en su edición posterior, en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964, donde Egipto alcanzó las semifinales.

Participaciones internacionales

Clubes

Palmarés

Copas nacionales

Copas internacionales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha del jugador en Football Database.
 Resultados y alineaciones de la Copa Africana de Naciones de 1957 en la RSSSF
 Ficha del jugador en SR/Olympic Sports  .

delanteros de fútbol
futbolistas del Zamalek Sporting Club
futbolistas del Al-Ittihad Alexandria Club
Futbolistas de la selección de fútbol de Egipto en los años 1960
futbolistas de República Árabe Unida en los Juegos Olímpicos de Roma 1960
futbolistas de Egipto en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964
futbolistas de la Copa Africana de Naciones 1957
futbolistas de la Copa Africana de Naciones 1962
entrenadores de fútbol de Egipto
Entrenadores del Al-Wehda Club (Mecca)

Raafat Ateya


Warringah ist einer von 150 Wahlkreisen, die zur Wahl des australischen Repräsentantenhauses genutzt werden. Er liegt nördlich des Stadtzentrums Sydneys im Bundesstaat New South Wales in Australien. Er umfasst die Stadtteile Mosman, Balgowlah, Manly, Brookvale, Beacon Hill und Forestville.

Der Wahlkreis wurde am 13. September 1922 geschaffen. Im selben Jahr fanden dort die Parlamentswahlen statt. Den Sitz hält zurzeit die Unabhängige Zali Steggall, die bei der Parlamentswahl 2019 den früheren Premierminister Tony Abbott bezwingen konnte.

Bisherige Abgeordnete

Wahlkreis in Australien
Politik (New South Wales)
Geographie (New South Wales)

Warringah (Wahlkreis)


Joseph Ellicott (November 1, 1760 in Bucks County, Pennsylvania – August 19, 1826 in New York City) was an American surveyor, city planner, land office agent, lawyer and politician of the Quaker faith.

Life
Ellicott was born in Bucks County, Pennsylvania on November 1, 1760.  He was the son of Quaker miller Joseph Ellicott (1732–1780) and Judith Blaker (1729–1809). Joseph's siblings included older brother Andrew Ellicott (1754–1820), a fellow surveyor, and younger brother Benjamin Ellicott (1765–1827), a U.S. Congressman.

Career
In 1790, his brother Andrew Ellicott was hired by the federal government to survey the new federal district, where the new capital city of Washington was to be built. Joseph was Andrew's chief assistant during the latter part of the survey.  Joseph Ellicott was subsequently sent to Georgia to survey the boundary line, established by treaty with the Creek tribe.

Holland Land Company
He was then engaged to survey some property in western Pennsylvania which had been purchased by a group of Dutch investors, who had formed the Holland Land Company. He also extended the New York - Pennsylvania border westward.  When the company purchased a huge tract of western New York (that became known as The Holland Purchase), Ellicott was hired in 1797 and was sent to perform the monumental task of surveying it. Ellicott spent two years (1798–1800) living outdoors in summer and winter, laying out the townships of the new land in order to complete the Great Survey of the land in October 1800.

In 1800, the principal agent of the company, Paul Busti, gave him a new position as their agent at their Land Office in Batavia, New York. From this office, for the next 21 years he supervised the sales of the tract, with his personal signature on many deeds. Ellicott was an observer for the investors at the Big Tree Treaty when the Senecas sold their rights to the land in Western New York.

In 1801, he laid out Batavia, New York, and in 1804 the village of Buffalo, and established mill sites and communities.

He advocated a canal to be built from the Hudson River to Lake Erie, and was among the Erie Canal Commissioners appointed in 1816 to supervise the canal construction, but resigned in 1818 due to ill health. The Erie Canal was finished in 1825. He also arranged for the contribution of more than  of company land to this project.

As seller and land agent, Ellicott offered generous terms to the buyers, some of whom purchased farms for as little as 25 cents down. When some buyers could not make payments he often extended the terms and sometimes forgave interest if they had made improvements. He offered some selected parcels free upon condition that the buyer would establish a mill or an inn, to help stimulate growth in the area. In later years, Ellicott became the target of complaints by citizens who were unhappy with the land company.

Ellicott was held responsible for the state of New York's decision not to buy up unsold land of the land company, and he retired in 1821.  He then attempted to finance the purchase of the unsold land himself, but no one would join his venture, and he had to abandon the plan.

Politics
Ellicott was a presidential elector in 1804, voting for Thomas Jefferson and George Clinton. From March 1806 to June 1807, he was First Judge of the Genesee County Court.

Personal life
Ellicott never married.  His final years were marred by serious mental problems. Family members had him admitted to Bloomingdale Insane Asylum in New York City, where he died in 1826 by hanging himself. Soon after his burial in New York City, he was exhumed and re-buried in Batavia, New York at the Batavia Cemetery.

At his death left an estate valued at about $600,000 ().

Legacy
Places named after Ellicott:

 Ellicottville, New York - village and town in Cattaraugus County, New York.
 Ellicott, New York - town in Chautauqua County, New York.
 Ellicott Square Building - an office building in Buffalo, New York
 Ellicott Street - a street in downtown Buffalo, New York and another in downtown Batavia, New York.
 Ellicott Complex - a dormitory at the University at Buffalo.
 Ellicott Creek - a stream in Western New York.
 Ellicott Road - a road in Orchard Park, NY.
 Ellicott Elementary School - an elementary school in Orchard Park, NY
 Ellicott Run at Sinnemahoning State Park in Grove Township, Cameron County, Pennsylvania. He also laid out the Caledonia Pike in Cameron & Elk Counties, Pennsylvania.
 Ellicott Mall - A housing project in Buffalo, NY
 Ellicott Historic District - a local historic district in Buffalo, New York

References
Notes

Sources
 Brief information on Ellicott
 Biography of Joseph Ellicott
 The New York Civil List compiled by Franklin Benjamin Hough (pages 40 and 360; Weed, Parsons and Co., 1858)

External links
 "The Holland Land Company in Western New York", by Robert W. Silsby, Buffalo and Erie County Historical Society, Adventures in Western New York History, volume VIII, 1961, (provides account of Joseph Ellicott, downloadable from http://bechsed.nylearns.org/, click on Adventures in WNY History)
Joseph Ellicott and the Holland Land Company bibliography of books and manuscripts in the library collection at the Buffalo and Erie County Historical Society.

American politicians who committed suicide
American surveyors
American urban planners
1760 births
1826 deaths
Suicides by hanging in New York City
New York (state) state court judges
Erie Canal Commissioners
People from Genesee County, New York
People from Bucks County, Pennsylvania
American Quakers
1804 United States presidential electors

Joseph Ellicott


Ayoze Pérez Gutiérrez (født 29. juli 1993), også blot kendt som Ayoze, er en spansk professionel fodboldspiller der spiller som angriber for Premier League-klubben Leicester City.

Referencer

Fodboldspillere fra Spanien
Fodboldspillere fra CD Tenerife
Fodboldspillere fra Newcastle United F.C.
Personer fra Tenerife

Ayoze Pérez


Tiempo de pensar es una serie de televisión argentina de 13 episodios, protagonizado por Andrea del Boca y un elenco rotativo conformado por Roberto Carnaghi y Darío Grandinetti, entre otros. Los libros están a cargo, alternativamente, de Marcelo Camaño, Marisa Quiroga y Ernesto Korovsky. El ciclo es una coproducción de la TV Pública Digital y Andrea Del Boca. Fue emitida los sábados a las 22:00 (UTC -3),

Sinopsis
Tiempo de pensar propone abordar la problemática de la violencia de género, cuestionando estereotipos y las formas en las que se representan a las mujeres en los medios. Cada episodio plantea un conflicto que atraviesa la vida cotidiana de una mujer y su entorno. Con una mezcla de drama, comedia romántica, y humor, aborda un conflicto socio emocional que atraviesa la vida de una mujer, ante situaciones que entrecruzan sentimientos opuestos.

Elenco y personajes
 Andrea del Boca

Rotativos:

 Roberto Carnaghi
 Victoria Carreras
 María Concepción César
 Enrique Otranto
 Coco Sily (episodios 1 y 7)
 Raúl Rizzo
 Esteban Prol
 Roberto Antier
 Héctor Calori
 Fernando Dente (episodios 2 y 10)
 Agustina Vera
 Magela Zanotta
 Darío Grandinetti
 Naiara Awada
 Silvina Bosco
 Ernesto Claudio
 Juan Grandinetti
 Silvana Sosto
 Graciela Tenenbaum (episodios 3 y 9)
 Tomás Wicz
 Soledad Comasco
 Ernesto Larrese
 Fabián Mazzei
 Adrián Navarro
 Luciano Brusco
 José Luís Alfonzo
 María Fernanda Callejón
 Lucrecia Geraldi
 Nicolas Gabriel Martin
 Pablo Novak
 Camila Azul Sosa
 Rita Cortese
 Nacho Gadano
 Juan Manuel Rodil
 El Turco Naím
 Esteban Coletti
 Paula Espinola
 Néstor Somma
 Joselo Bella
 Juan Palomino
 Claudio D'Odorico

 Nicolás Goldschmidt
 Sol Pavéz
 Néstor Zacco
 Tamara Garzón
 Coni Marino
 Pepe Monje
 Sofía Palomino
 Alicia Schilman
 Beatriz Spelzini
 Fabián Gianola
 Laura Bove
 Coni Vera
 Raquel Casal
 Roly Serrano
 Gustavo Guillén
 Paula Castagnetti
 Alejandra Rubio
 Patricia Moreno
 Natalia Imbrosciano
 Federico Yernazian
 Gabriel Corrado
 Fernando Sayago
 Graciela Pal
 Noemí Morelli
 Thelma Fardin
 Julieta Cayetina
 Alejandro Fantino
 Mónica Scapparone
 Karina K
 Charly G
 Tomás de las Heras
 Graciela Pal
 Gabriela Sari
 Nestor Pumar
 Carlos Santamaría
 Alejandra Darín
 Facundo Fernández
 Susana Lanteri
 Patricia Moreno
 Edward Nutkiewicz

Recepción
Debutó en pantalla el día 24 de septiembre de 2011, según Ibope marcó 1.4 puntos de índice de audiencia en su primer capítulo. En su octavo episodio marcó 2.7 puntos, con picos de 3 puntos. Su última emisión midió 2.3 puntos.

Lista de episodios

Premios y nominaciones

Véase también
 Radio y Televisión Argentina Sociedad del Estado

Referencias

Enlaces externos

Series de televisión de Argentina
Series de televisión de Televisión Pública Argentina

Tiempo de pensar


Gliese 849 este o stea pitică roșie situată la 29 de ani-lumină de Pământ în constelația Vărsătorul.

Sistem planetar
În august 2006, în sistemul ei a fost descoperită o exoplanetă, Gliese 849 b.

Note

Legături externe

Sisteme planetare
Stele din Vărsătorul

Gliese 849


Das Amtsgericht Aschersleben ist ein Gericht der ordentlichen Gerichtsbarkeit in Deutschland. Es gehört zum Bezirk des Landgerichts Magdeburg und des Oberlandesgerichts Naumburg.

Sitz des Gerichts ist Aschersleben. Das Dienstgebäude befindet sich an der Adresse Theodor-Roemer-Weg 3, westlich der Aschersleber Innenstadt. In Staßfurt besteht an der Adresse Lehrter Straße 15 eine Außenstelle des Gerichts. Dort wurde am 1. Mai 2007 das Gemeinsame Mahngericht der Bundesländer Sachsen, Sachsen-Anhalt und Thüringen eingerichtet. Zuvor bestand in Staßfurt das eigenständige Amtsgericht Staßfurt.

Geschichte
In Preußen bestand seit 1849 das Appellationsgericht Halberstadt und diesem nachgelagert das Kreisgericht Quedlinburg. Dem Kreisgericht Quedlinburg hingegen war eine Gerichtsdeputation in Aschersleben angeschlossen. Im Rahmen der Reichsjustizgesetze wurden diese aufgehoben und durch Land- und Amtsgerichte ersetzt. Das königlich-preußische Amtsgericht Aschersleben wurde mit Wirkung zum 1. Oktober 1879 als eines von 8 Amtsgerichten im Bezirk des Landgerichtes Halberstadt gebildet. Der Sitz des Gerichts war Aschersleben. Der Amtsgerichtsbezirk bestand aus dem Kreis Aschersleben ohne den Teil, der den Amtsgerichten Egeln und Quedlinburg zugeordnet war.

1888 waren am Gericht 3 Richter tätig, es war damit ein mittelgroßes Gericht im Landgerichtsbezirk.

Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde das Landgerichts Halberstadt 1945 in der SBZ aufgehoben und das Amtsgericht Aschersleben wurde dem Landgericht Magdeburg zugeordnet. 1952 wurde das Amtsgericht Aschersleben aufgehoben und an seiner Stelle das Kreisgericht Aschersleben geschaffen. Dieses war für den Kreis Aschersleben zuständig und dem Bezirksgericht Halle nachgeordnet. Nach der Wende wurde das Amtsgericht Aschersleben 1992 neu eingerichtet.

Siehe auch
 Liste deutscher Gerichte
 Liste der Gerichte des Landes Sachsen-Anhalt

Weblinks
Homepage des Amtsgerichts Aschersleben
Übersicht über die Rechtsprechung des Amtsgerichts Aschersleben

Einzelnachweise

Bauwerk in Aschersleben
Aschersleben
Organisation (Aschersleben)
Aschersleben
Gegründet 1879
Aufgelöst 1952
Gegründet 1992

Amtsgericht Aschersleben


An Vanilla bertoniensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Moisés de Santiago Bertoni. An Vanilla bertoniensis in nahilalakip ha genus nga Vanilla, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vanilla

Vanilla bertoniensis


Raw foodism, numită și dietă crudivoră este numele dietei în care se consumă doar alimente ne-pregătite termic și ne-procesate.

Dieta include consumul de fructe, legume, cereale, semințe, nuci, carne și produse lactate.

Tendința recentă de a consuma alimente naturale crude a avut și ea urmări nedorite. Astfel în anii 1980 în Germania au fost înregistrate cazuri de otrăvire cu ergot din Müsli, un produs utilizat pentru micul dejun, care conține secară nefiartă.

Vezi și
 Raw vegan
 Vegetarianism

Diete

Raw foodism


Copa Chile (Chile Cup) er en årlig pokalturnering for chilenske fodboldhold. På grund af tidsbegrænsninger og klubpres blev trofæet annulleret i 2000, men returnerede i 2008. Dets forløber var Campeonato de Apertura (Åbningsmesterskabet), spillet fra 1933 til 1950.

Turneringen er nu åben for alle medlemsklubber i det chilenske fodbold-ligasystem, fra professionelle hold; ( Primera División , Primera B & Segunda División ), ned til hold fra ANFA : Tercera División. Siden 2009-sæsonen har vinderne fået en direkte plads i Copa Sudamericana i den efterfølgende sæson, men det blev ændret fra 2015-udgaven; siden da vinderne får en direkte plads i Copa Libertadores i stedet for fra.

I turneringshistorien har Primera División-holdene domineret konkurrencen; men fordi turneringen spilles i et knockout-turneringsformat, er muligheden for at hold fra lavere niveauer overrasker mod topholdene en reel mulighed. Det var tilfældet i sæsonen 1960, 1962, 2009 og 2010, hvor vinderne blev klubber fra andet niveau : Deportes La Serena, Luis Cruz, Unión San Felipe og Municipal Iquique. Et stort overraskelse skete næsten i 2008-konkurrencen, da Deportes Ovalle (fra tredje league ) blev finalist og tabte 1-2 til Universidad de Concepción i finalen efter en meget tæt kamp.

I nogle sæsoner omfattede turneringen kun hold fra den øverste række, det var sæsonen 1979-1984 1986, 1987, 1989 Invierno 1990, 1998 og 2000.

Kun to klubber er blevet dobbeltmestere (liga og cup vindere samme sæson); Colo-Colo i 1981, 1989, 1990 og 1996 og Universidad de Chile i 2000.

Finaler

Titler pr. Klub

Titler efter region
Nedenstående tabel viser de chilenske Cup-mestere efter region .

Referencer

Eksterne henvisninger

 Chile Cup - RSSSF

Etableret i 1958
Fodbold i Chile
Pages with unreviewed translations

Copa Chile


Venta de Baños es una estación ferroviaria situada en el municipio español homónimo, en la provincia de Palencia, comunidad autónoma de Castilla y León. Cuenta con servicios de Media Distancia operados por Renfe. Dispone también de una estación de clasificación llamada Venta de Baños-Mercancías.

La estación se encuentra en el cruce de varias líneas férreas, dando lugar a un importante nudo ferroviario por el que llegaron a pasar más de 200 trenes diarios, tanto de pasajeros como de mercancías.

Situación ferroviaria
La estación se encuentra en el punto kilométrico 285,272 de la línea férrea de ancho ibérico Madrid-Hendaya a una altura de 720,51 metros. A este trazado se une la línea férrea 130 de la red ferroviaria española entre Venta de Baños y Gijón.

En 1989, la puesta en marcha de la variante Palencia-Magaz redujo la importancia del nudo a la vez que evitaba que los trenes que usaban el tramo León-Burgos tuvieran que realizar una compleja maniobra de cambio de sentido para continuar su ruta.

Con la llegada de la alta velocidad con las líneas Valladolid-León y Venta de Baños-Burgos-Vitoria, la estación volverá a tener un papel destacado dentro del mapa ferroviario español como centro de distribución del tráfico, en el denominado Nudo de Venta de Baños, cuyos vértices son Villamuriel de Cerrato y Soto de Cerrato.

Historia
El ferrocarril llegó a Venta de Baños, de la mano de Norte, el 1 de agosto de 1860 cuando se inauguraron los tramos Valladolid-Venta de Baños y Venta de Baños-Alar del Rey. El primero de los tramos era un paso más del trazado entre Madrid y la frontera francesa por Irún y Hendaya, que meses después (el 25 de noviembre) se prolongaría hasta Burgos, mientras que la prolongación hacia Alar del Rey buscaba enlazar con la línea Alar-Santander uniendo Madrid con el Cantábrico y sentando las bases de futuras prolongaciones hacia el noroeste de España, dando lugar así a un importante nudo ferroviario.

Posteriormente hubo dos intentos de trasladar este nudo ferroviario a la capital palentina: en 1873 y en 1908. La Ley republicana de 9 de agosto de 1873 ordenó el traslado del entronque de las líneas desde Venta de Baños hasta Palencia, pero no llegó a ser aplicada por el golpe de Estado del general Pavía y las presiones de los conservadores capitalinos.

La estación
La estación contaba inicialmente con dos edificios, de los cuales solo permanece uno en pie en el lado este de la ciudad, siendo derribado el del lado oeste debido a una reestructuración de vías en 1986. El actual edificio data de la ampliación de la estación efectuada en 1912. En noviembre de 1875 comenzó a funcionar la aguada, conocida como "toma de agua", para abastecer a las locomotoras de vapor. La fonda de la estación fue lo suficientemente conocida como para que el escritor Vital Aza compusiera una obra de teatro desarrollada íntegramente en ella; dicha obra fue estrenada en el teatro Lara de Madrid el 13 de enero de 1897. En la obra Vaya par de gemelas, protagonizada por Lina Morgan un personaje prepara una cita en la estación de Venta de Baños.

En 1941, con la nacionalización de la red ferroviaria española de ancho ibérico, la estación pasó a ser gestionada por RENFE.

Entre 1980 y 1991 la estación fue sometida a una importante remodelación. En enero de 1986 comenzaron los trabajos para la construcción de un baipás entre Palencia y Magaz de Pisuerga con un presupuesto de 2.271 millones de pesetas (13,6 millones de euros); la variante, con una longitud de 7.816 metros, entró en servicio el 28 de mayo de 1989.

Los trabajos de modernización de la estación, con un presupuesto de 972.230.000 pesetas (5.843.220 euros), comenzaron el 31 de diciembre de 1986; el plazo era de 20 meses, pero los trabajos se prolongaron hasta marzo de 1991. Éstos consistieron en prolongar y recrecer los andenes, rehabilitar el edificio principal, derruir el segundo edificio de viajeros para aumentar el número de vías, sustituir y alargar la pasarela (en el verano de 1989) y adecuar las vías generales (Madrid-Irún) para 160 km/h y para 60 km/h hacia Palencia.

Desde enero de 2005, tras la desaparición de RENFE, el organismo Adif es la titular de las instalaciones.

El 23 de febrero de 2010, Fomento confirmó que Venta de Baños contaría con una estación del AVE. En 2011 se inició la sustitución de las vías convencionales de ancho español por las vías de ancho internacional usadas por los trenes de alta velocidad. Entre octubre de 2009 y el 20 de diciembre de 2011 se procede a la reforma de la estación para dejar espacio a la línea de alta velocidad. En total se renovaron y montaron un total de 8 000 metros de vías. Las obras supusieron también nuevas infraestructuras y una modernización de los andenes, pasos subterráneos, catenarias e instalaciones eléctricas y de seguridad. Sin embargo, Fomento decidió finalmente reducir la superestructura de las líneas que faltaban por terminar, con lo cual la proyectada estación con dos vías principales y otras dos junto a los andenes quedó reducida a las dos vías generales de paso, motivo por el cual los trenes no podrán parar mientras no se construya alguna vía junto a los andenes, lo que no está previsto en esta obra. Estas dos vías se desdoblan en otras dos hacia Palencia al norte de la población. También se está construyendo una pequeña vía de servicio con topera junto al centro de salud.

Servicios ferroviarios

Larga distancia
Fueron suprimidos el 17 de marzo de 2020. El Trenhotel Atlántico Madrid-Ferrol era el único tren de largo recorrido con parada en la estación.

Media distancia
El grueso del tráfico ferroviario con parada en la estación está formado por trenes de Media Distancia que enlazan Venta de Baños con una amplia variedad de destinos, entre los que destacan ciudades como Madrid, Valladolid, Palencia, León o Burgos. Venta de Baños está también conectada con el País Vasco y Cantabria,

Servicios de Media Distancia

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

 Larga Distancia en la web de Renfe.
 Media Distancia Castilla y León en la web de Renfe.

Venta de Baños
Venta de Baños
Venta
Venta
Venta de Baños

Estación de Venta de Baños


Cookøernes fodboldlandshold repræsenterer Cookøerne i fodboldturneringer og kontrolleres af Cookøernes fodboldforbund.

Landsholdstrænere
 Alex Napa (1996–1998)
 Alan Taylor (2000–2001)
 Luigi McKeown (2001–2004)
 Tim Jerks (2004–2010)
 Shane Rufer (2011)
 Paul Farrell-Turepu (2011–2014)
 Drew Sherman (2015–2017)

Referencer

Fodboldlandshold i Oceanien

Cookøernes fodboldlandshold


Agathis zamunerae er tegund af útdauðum barrtrjám sem óx á Patagóníu.

Tilvísanir

Útdauð tegund

Agathis zamunerae


Mohammed Bensahla et Boumédiène Bensahla sont des poètes algériens du melhoun. Mohammed et son fils Boumédiène, ont vécu à Tlemcen au . Ils sont chacun l'un des plus grands auteurs du hawzi. Dans la majeure partie des poèmes, les deux poètes ne citent pas leur prénom. Nous ne trouvons à la fin de ces nombreuses poésies que le nom de filiation des deux poètes : Bensahla.

Biographie

Mohammed Bensahla a vécu à Tlemcen au . Comme Ahmed Ben Triki et Mohammed Benmsayeb, il appartient à l'école citadine du melhoun. Ce poète se compare à Imrou'l Qays et affirme que, tout comme lui, il fait partie de cette race vulnérable aux  ; ses pièces continuent à être interprétées aujourd'hui.

Son fils, Boumédiène Bensahla, originaire de Tlemcen est également poète de hawzi. Tisserand de métier, comme de nombreux poètes du melhoun citadin. Reconnu par ses pairs comme « le cheikh de Tlemceni », il a vécu au , une époque marquée par l'oppression politique dans la régence d'Alger. Il est contemporain de Mohamed Bendebbah.

Boumédiène Bensahla a ainsi dénoncé l'injustice politique et sociale dans plusieurs de ses poèmes et a même été contraint de fuir Tlemcen pour les plaines d'Angad à la frontière maroco-algérienne. En cela, sa vie n'était pas très différente de celle des autres poètes exilés de l'Ouest algérien. Il était doté d'une mémoire étonnante. Il possèdait un répertoire vaste, mais avait comme une espèce de prédilection pour le hawzi.

Boumédiène chante ses amours et glorifie celles qu'il rencontre. Ses poèmes soulèvent l'indignation de toute la ville. Une pétition est adressée au Bey d'Oran par les maris jaloux et par les bourgeois offusqués. Ce dernier transfère le poète à Oran et il l'enferme dans un cachot. La favorite du Bey, Badra, intervient auprès du maître en faveur du poète. Bensahla est alors libéré, l'épreuve qu'il vient de subir l'a un peu dégrisé et assagi. Il est enterré au cimetière de Sidi Senouci à Tlemcen.

Œuvres
Les Bensahla sont l'un des principaux poètes de hawzi. Leurs pièces, à l'instar des autres poètes populaire du melhoun notamment Ahmed Ben Triki et Mohammed Benmsayeb, sont une source d'informations sur les mœurs de l'époque, l'état des mentalités et l'évolution de la langue.

Boumédiène Bensahla est l'auteur du poème Wahd Al-ghazal rit Al youm (), c'est un mouachah qui a perdu de nombreuses caractéristiques structurelles de la forme andalouse originale grâce à une touche melhoun innovante du cheikh. Encore aujourd'hui, c'est un chef-d'œuvre du répertoire musical hawzi et confirme le lien historique intime entre la poésie melhoun et la musique arabo-andalouse. Il est aussi l'auteur du fameux Kif aâmali ou hilti (), qui demeure un chef-d'œuvre d'expression de la passion et du désespoir amoureux.

La tradition orale rapporte que durant son séjour forcé dans une prison à Oran qu'il aurait composé la qacida de type gormi () : Ya dhaou âayani (  ). Elle se présente comme une sorte d'évasion par l'imaginaire et la mémoire qui lui permet d'aller survoler sa ville natale, à la rencontre des lieues et des visages aimés, entrelaçant anthroponymie et toponymie tlemcéniennes.

Boumédiène tombe amoureux de Fâtma l'élégante, mais cette dernière quitte Tlemcen. Il a souvent cité dans ses vers et dont il a décrit les charmes, ainsi que la passion violente et l'ardeur de la flamme dont eut à souffrir son cœur en raison de son amour. Il lui compose le poème : Sidi men yssel aala kahl el âayn ().

Il compose d'autres poèmes pour elle : Youm el khémis wach eddani, Oueld ettir, M'dhebel lâayan. Il est aussi l'auteur des poèmes suivants Nabouni roudou el djwab, Baghi n'djaour El Mustapha et Charâa Allah ya lahbab, ainsi que Sifat chamaa wel kandil we triya. Toutefois, selon certains auteurs, c'est son père Mohammed qui semble être l'auteur de la plupart des chants signés  . Mohammed semble avoir produit plus que ce qui nous est parvenu. Seuls quelques chants sont signés du prénom de Boumediène, les deux poètes ne citent pas généralement leur prénom.

Boumédiène est également l'un des auteurs locaux de la sanaa-gharnata de Tlemcen :
 Rît al-qamar qâd ghas (chanté dans la nouba btaîhi raml al maya, inçiraf zidane)
 Natfaradj maâk  (chanté dans la nouba darj rasd, inçiraf sika et hsin).
 Allah yahdik (mokhlas maya)

Exemple d'un poème
Le début du poème, Ya dhaou âayani, traduit par El-Boudali Safir :

Références

Annexes

Bibliographie
 Sonneck, Chants, chant , tome I (texte arabe, ) et tome II - fasc. I (traduction, )
 Mornand F., La vie arabe, Paris, 1856, , traduction de « la gazelle »
 BEKHOUCHA Mohammed et SEKKAL Abderahman, Anthologie d'auteurs arabes, les printanières ou romantisme arabe, livre premier, * Kitab Nath el-Azhar wa Wasf el-Anwar wa Aswat el-Atyar wa Nagham el-Awtar, Tetuan, 1933, Tlemcen, 1934, 134 + 3 pages.
 SEKKAL Abderahman, Anthologie arabe, deuxième livre, poèmes érotiques, kitab el-Houb wal Mahboub, Tlemcen, 1939,224 pages.

 Mohamed Habib Hachlaf, Diwane A-sheikh A-telmecani Boumediene BenSehla, 2001, Algérie

Articles connexes
 Hawzi
 Gharnati
 Mohamed Bendebbah
 Mohammed Benmsayeb

Liens externes
 La pièce Wahd Al-ghazal rit Al youm, du répertoire hawzi de l'école de Tlemcen, sur le portail du Patrimoine Culturel Algérien.
 La pièce Kif aâmali ou hilti, du répertoire hawzi de l'école de Tlemcen, sur le portail du Patrimoine Culturel Algérien.
 La pièce Ya dhaou âayani, du répertoire hawzi de l'école d'Alger, sur le portail du Patrimoine Culturel Algérien.

Poète algérien du XVIIIe siècle
Régence d'Alger
Naissance à Tlemcen

Mohammed et Boumédiène Bensahla


Chris Bjerknæs Fallesen (født 1. december 1989 i Hillerød) er en dansk debattør og forfatter, samt fhv. formand for Dansk Folkepartis Ungdom fra 2017-2020. Derudover er han også tidl. medlem af Dansk Folkepartis hovedbestyrelse og folketingskandidat.

Politisk karriere
Chris Bjerknæs har været aktiv i politik siden år 2008 og har gennem årene været lokalformand for DFU Nordsjælland (2009-2012) samt folketingskandidat for Dansk Folkeparti ved folketingsvalget 2011 i Fredensborgkredsen.

Han sad i DFU's hovedbestyrelse fra år 2015-2016 og blev valgt som formand for Dansk Folkepartis Ungdom d. 11. februar 2017, indtil han gik af ved årsmødet i 2020. I samme periode, sad Chris Bjerknæs i Dansk Folkepartis hovedbestyrelse.

I 2020 udgives bogen Nationalt Selvforsvar, der er skrevet sammen med Martin Henriksen.

Referencer

Eksterne henvisninger
Chris Bjerknæs facebookprofil
Artikel om Chris Bjerknæs, Altinget Dato: 13. februar 2017
DF-ungdoms hovedbestyrelse
Pressemeddelelse  Dato 13. februar 2017

Politikere fra Dansk Folkeparti
Danske ungdomspolitikere
Personer fra Hillerød

Chris Bjerknæs


{{තොරතුරුකොටුව පුද්ගලයා
| name = Premil Ratnayake
| image = File:At the Ministry of Trade.jpg
| native_name = ප්‍රෙමිල් රත්නායක
| birth_name = Premil Ratnayake
| birth_date =
| birth_place = Hatton, Ceylon
| death_date =
| death_place = Colombo, Sri Lanka
| nationality = Sri Lankan
| alma_mater = Ananda College, Colombo
| occupation = * Journalist –
The Lake House
The Island (Newspaper)
The Daily News
 First Secretary – Ministry of Foreign Affairs
 Press Secretary – Ministry of Trade & Shipping
| spouse =
| children = * Nayomini Ratnayake Weerasooriya
 Sirimali
 Manohari
| website =
}}
Articles with hCards

ප්‍රේමිල් රත්නායක, (1933 අප්‍රේල් 3 - 2013 අප්‍රේල් 10), ශ්‍රී ලාංකික මාධ්‍යවේදියෙක්, කතුවරයෙක්,   ලේඛකයෙක්, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක් සහ හිටපු ප්‍රථම ලේකම් (පුවත්පත් සහ තොරතුරු) විය. රත්නායක මහතා ලේක්හවුස්, ඩේලි නිවුස්,  සහ ද අයිලන්ඩ් හි සේවය කර ඇති ප්‍රකට මාධ්‍යවේදියෙකි. ඔහු ලලිත් ඇතුලත්මුදලි යටතේ වෙළෙඳ හා නාවික අමාත්‍යාංශයේ මාධ්‍ය ලේකම් ලෙස ද කටයුතු කළේය. 1984 දී ඔහු විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය වෙනුවෙන් පුවත්පත් සහ තොරතුරු සඳහා පළමු ලේකම් ලෙස ජර්මනියේ බොන් වෙත අනුයුක්ත කරන ලදී. පසුව විශ්‍රාම යන අතරතුර ඔහු කෙටි කාලයක් සඳහා නැවත ද ඩේලි නිවුස් වෙත පැමිණියේය.

 ළමා අවධිය
රත්නායක මුදියන්සේලාගේ ප්‍රේමිල් රත්නායක 1933 අප්‍රේල් 3 වැනි දින ලංකාවේ හැටන් හිදී උපත ලැබීය. ඔහු මුදියන්සේලාගේ මාර්ෂල් රත්නායකගේ සහ රොසිල් පරණවිතානගේගේ සිව්වැනි පුත්‍රයාය. ඔහුට සහෝදර සහෝදරියන් හතර දෙනෙක් සිටියා. විලී, විමලා, එඩ්වින් (හිටපු කම්කරු කොමසාරිස්  ) සහ ලාල්, හිටපු DIG .  රත්නායක ආනන්ද විද්‍යාලයේ සුවිශේෂී දක්ෂ ශිෂ්‍යයෙක්, මලල ක්‍රීඩකයෙක්, බොක්සිං ක්‍රීඩකයෙක් සහ කැඩෙට් නිලධාරියෙක් විය.

 පෞද්ගලික ජීවිතය
ප්‍රේමිල් 1964 දී ජැස්මින් රත්නායක සමඟ විවාහ වූ අතර ඔවුන්ට දරුවන් තිදෙනෙක් සිටියහ. මනෝහාරි, සිරිමලී, සහ නයෝමිණී රත්නායක වීරසූරිය.

 පුවත්පත් කලාව සහ ලේඛන වෘත්තිය
මුලදී ඔහු ලංකා බැංකුවේ වැඩ ආරම්භ කළ අතර,  පසුව ඔහු ලිවීමේ ආශාව පසුපස හඹා යාමට පිටත් විය.  ඔහු ලේක්හවුස් ආයතනයට සම්බන්ධ වූයේ,  සිලෝන් ඩේලි නිවුස් පුවත්පතේ මාධ්‍යවේදියෙකු ලෙසය.    ප්‍රේමිල් ලේක්හවුස් ආයතනයේ කර්තෘවරයා වූ මර්වින් ද සිල්වා   , විලී ද අල්විස්,   ඩී.බී. ධනපාල   සහ ක්‍රිස්ටි සෙනෙවිරත්න වැනි අය සමඟ එක්ව කටයුතු කළේය.  රත්නායක දක්ෂ ලේඛකයෙකු වූ අතර සිංහල, දෙමළ සහ හින්දි භාෂා කතා කිරීමට හැකි විය.

 ඇපලෝ 12 කාර්ය මණ්ඩලය ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරය
1970 මාර්තු මාසයේදී ප්‍රේමිල් විසින් සඳ මතට සහ ආපසු සාර්ථක ගමනක් සැමරීම සඳහා රටවල් 20 ක සුහද සංචාරයක කොටසක් වන Ceylon Daily News  සඳහා ඇපලෝ 12 මෙහෙයුම් කාර්ය මණ්ඩලය ලංකාවට පැමිණීමේ ඓතිහාසික සිදුවීම ආවරණය කළේය. . ඇපලෝ 12 යනු මිනිසුන් සඳ මත ගොඩ බැස්සවූ දෙවන අභ්‍යවකාශ යානය වන අතර එය චාල්ස් "පීට්" කොන්රාඩ් ජූනියර්, රිචඩ් එෆ්. ගෝර්ඩන් ජූනියර් සහ ඇලන් එල් බීන් යන අයගෙන් සමන්විත විය. එවකට රාජ්‍ය අමාත්‍ය ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, එක්සත් ජනපද තානාපති ඇන්ඩෘ කොරි,  සහ කොළඹ නගරාධිපති වින්සන්ට් පෙරේරා විසින් කාර්ය මණ්ඩලය පිළිගනු ලැබීය.

 1977 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය
1977 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ආවරණය කිරීම සඳහා රත්නායකට පැවරී ඇති අතර, මෙයට Ceylon Daily News පුවත්පත වෙනුවෙන් JR ජයවර්ධන (එවකට විපක්ෂ නායකව සිටි) විසින් පවත්වන ලද මැතිවරණ රැස්වීම් සියල්ල ඇතුළත් විය. ඔවුන් දිවයිනේ සෑම ප්‍රදේශයක්ම පාහේ ආවරණය කර ඇත.

 රජයේ තනතුරු
පසුව, ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාගේ ආරාධනයෙන් රත්නායක මහතා වෙළෙඳ හා නාවික අමාත්‍යාංශයේ මාධ්‍ය ලේකම්වරයා ලෙස අමාත්‍යාංශයේ ප්‍රචාරණ කටයුතු සඳහා සම්බන්ධ විය.   විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය ඔහුව 1984 දී පුවත්පත් සහ තොරතුරු සඳහා ප්‍රථම ලේකම් ලෙස ජර්මනියේ බොන් වෙත යවන ලදී

 විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු
විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු රත්නායක නැවත ලේක්හවුස් වෙත පැමිණියේ ද ඩේලි නිවුස් වෙත කෙටියෙන් ලිවීමටය.   ඔහු පැරණි ලෝක අනුපිළිවෙලට අයත් ලේඛකයෙකු සහ මාධ්‍යවේදියෙකු වූ බැවින්, ඔහු පරිගණකයෙන් ලිවීමට අකමැති වූ අතර, ඔහු සරලව පවසන පරිදි ලේක්හවුස්    හි ඉතිරිව ඇති එකම යතුරු ලියනය තමාටම ලබා ගැනීමට සමත් විය . නූතනත්වය සමඟ අපායට, දඩබ්බර මීයා. මේ සියලු නවීන hi-fi ගැජට් මට ඔක්කාරය ඇති කරන අතර මගේ පුවත්පත් නිර්මාණශීලීත්වය මරා දමන බවට තර්ජනය කරයි. ඕනෑම දිනක මට යතුරු ලියනය දෙන්න - මම අනාථ දරුවෙකු මෙන් ඔහුගේ මව සමඟ නැවත එකතු වීමි. ඇත්තම කිව්වොත් මම පරිගණකය පිළිකුල් කරනවා. ලිවීමේ ආශාව මා තුළ ඇති කළ හැක්කේ යතුරු ලියනයට පමණි. එහි ස්පර්ශය ආදරණීය පහස, මා දිරිමත් කරයි. සමහර විට මම බොළඳ හා පැරණි තාලයේ විය හැකි නමුත් මම මම වන අතර මම පැරණි අනියම් බිරිඳට ආදරය කරමි.

 මරණය
රත්නායක 2013 අප්‍රේල් 10 වන දින මිය යන විට, වයස අවුරුදු 80 දී

 ග්‍රන්ථ නාමාවලිය
රත්නායක සිය ජීවිත කාලය තුළ පොත් කිහිපයක් ලියා ඇති අතර ඉන් හතරක් ප්‍රකාශයට පත් විය. එක් කැපී පෙනෙන උදාහරණයක් වූයේ ලලිත් ඇතුලත්මුදලිගේ ස්වයං චරිතාපදානයයි.

 යුද්ධය සහ රණශූරයන් (1996)
රත්නායකගේ පළමු නවකතාව 1996 දී එළිදැක්විණි. කතාවෙන් කියවෙන්නේ 10 හැවිරිදි පිරිමි ළමයෙකු වන කුමාර් රංජන සහ දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී ජපාන හමුදා පාස්කු ඉරිදා ලංකාවට පහර දුන් පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයෙන් පසු ඔහුගේ ජීවිත කටුක අත්දැකීම් ය.

 තුන්වන පුද්ගල සටහන (1997)
ඔහුගේ අවසාන නවකතාව වන The Third Person Note 1997 නොවැම්බර් 12 දින එළිදැක්වූ අතර, එය ජාතික පුස්තකාල සේවා මණ්ඩල ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්වුණු අතර, The Island'' පුවත්පතේ කර්තෘ ගාමිණී වීරකෝන් සහ සර්වෝදය ශ්‍රමදාන ව්‍යාපාරයේ සභාපති ආචාර්ය ඒ.ටී.ආරියරත්න යන මහත්වරුද ඊට සහභාගි වූහ. .

බාහිර සබැඳි

 ප්‍රේමිල් රත්නායක ඩිජිටල් ලේඛනාගාරය

යොමු කිරීම්

2013 මරණ
1933 උපත්
ජනමාධ්‍ය - ශ්‍රී ලංකා
ලේඛකයෝ
පුවත්පත් කලාවේදියෝ
Pages with unreviewed translations

ප්‍රේමිල් රත්නායක


The German Institute of Science and Technology – TUM Asia is an institute for research and education located in Singapore, formed in 2002 as the Asian campus of the Technical University of Munich.

Background
GIST-TUM Asia was set up in Singapore in 2002, under the Singapore government's Global Schoolhouse Initiative. GIST-TUM Asia currently offers 5 Master of Science programmes, MSc in Industrial Chemistry; MSc in Integrated Circuit Design; MSc in Green Electronics; MSc in Aerospace Engineering; and MSc in Transport and Logistics. The former three programmes are run jointly with either Nanyang Technological University (NTU) or National University of Singapore (NUS) and the latter two programmes are pure TUM programmes.

GIST-TUM Asia then partnered Singapore Institute of Technology (SIT) to offer Bachelor of Science programmes in Electrical Engineering and Information Technology and Chemical Engineering in 2010. Admitted students undergo a 2 ½ year programme that includes a 2 to 4 month overseas exchange at the Munich campus.

In 2020, TUM deepened their partnership with SIT and change the Electrical Engineering Program and Chemical Engineering Program into 4 years Bachelor of Engineering with Honours.

TUM CREATE, a research initiative by GIST-TUM Asia, was incepted in June 2010 to propagate research programmes where scientists and researchers from both Germany and Singapore can work together for the advancement of science and technology. With the research agreement in TUM CREATE Centre for Electromobility in Megacities sealed between GIST-TUM Asia and National Research Foundation of Singapore (NRF), the research programme will focus on developing innovative systems that incorporate safety and reliability with functionality and energy efficiency in electric vehicles.

References

External links
 Official Website

Research institutes in Singapore
International research institutes
Engineering universities and colleges
Technical University of Munich
Germany–Singapore relations
Private universities in Singapore
2002 establishments in Singapore
Educational institutions established in 2002

TUM Asia


Pedro Fernández de Castro ist der Name folgender Personen:

* Pedro Fernández de Castro y Andrade (1560–1622), spanischer Adliger
 Pedro Fernández de Castro el Castellano (um 1155–1214), kastilischer Adliger
 Pedro Fernández de Castro el de la Guerra († 1342), galicischer Adliger

 Pedro Antonio Fernández de Castro (1632–1672), spanischer Adliger, Vizekönig von Peru

Pedro Fernández de Castro


Georg von Mayr (født 12. februar 1841 i Würzburg, død 6. september 1925 i Tutzing) var en tysk statistiker og nationaløkonom.

I 1868 blev von Mayr professor, 1869 tillige direktør for Bayerns statistiske centralbureau i München. I 1872 blev han udnævnt til ministerialråd og 1879 til kejserlig understatssekretær for Alsace-Lorraine. 1891—1898 virkede han tillige som universitetslærer i Strasbourg, hvorfra han sidstanførte år atter kaldedes til München som ordentlig professor i statistik, finansvidenskab og nationaløkonomi. Von Mayr var en frugtbar forfatter og ydede en stor mængde specialarbejder på befolkningsstatistikkens område, særlig til belysning af bayerske forhold. Megen udbredelse (også i oversættelse til ungarsk, russisk og italiensk) fandt hans udmærkede grundrids af den anvendte statistik, Die Gesetzmässigkeit im Gesellschaftsleben (1877), der danner det første udkast til hans fremragende hovedværk Statistik und Gesellschaftslehre (3 bind, 1895, 1897, 1910), i hvilket han indgående behandler samtlige grene inden for den officielle statistik. Af et kompendium, Grundriss zu Vorlesungen über praktische Nationalökonomie er kun udkommet 1. del (Tübingen 1900). Von Mayr er grundlægger af fagorganet Allgemeine statistische Archiv.

Kilder

Nationaløkonomer fra Tyskland
Statistikere fra Tyskland
Embedsmænd fra Tyskland
Ansatte ved Münchens Universitet
Ansatte ved Strasbourgs Universitet
Tyskere i 1800-tallet
Tyskere i 1900-tallet
Personer fra Würzburg

Georg von Mayr


Mafeteng is a city in Lesotho, and the Camptown (capital city) of the district of Mafeteng. It is located about 76 kilometres south of the country's capital, Maseru and has a population of approximately 61,000. The South African border town to Mafeteng is Wepener.

The town is said to be named after an early visitor, Emile Roland, who was nicknamed "Lefeta," literally meaning "traveller" or "passer-by."  Mafeteng translates to English as "The place of the passers-by."

During the Gun War of 1880/81 a great deal of fighting took place near Mafeteng. The cemetery, located near Mafeteng's Bantu Stadium, contains an obelisk in memory of members of the Cape forces who fell in action in the area.

One of the sights in Mafeteng remains the Diphiring Mill, a fully working roller mill established outside the town by Mr. William S. Scott in 1912 and currently operated by the Osborne Family, millers by trade. The whole mill is run off a single engine by an intricate pulley system. Basotho people use the mill to process maize, wheat, millet and other grains.

Mafeteng has several industrial developments including a Gap/Old Navy clothing factory and the Lesotho Pharmaceutical Company (LPC), which also exports to several countries in the region. Mafeteng has two hotels, the Golden Hotel located on the road to Maseru and the Mafeteng Hotel located on Hospital Road.  The hotels are the center of the town's limited nightlife: each has a public and a private bar.

Mafeteng has little tourism although travelers occasionally stop at the Buy N Take en route to the Van Rooyen's Gate border crossing at Wepener or Malealea Lodge, a tourist destination in Mafeteng District.

The Famo musician Mosotho Chakela was born in Mafeteng in 1963.

Mafeteng is home to Bantu Stadium.  In the past it has hosted district track and field, volleyball, netball and soccer tournaments.  The winners proceed to national tournaments in Maseru to represent the district.  In 2004, the St. Thomas High School soccer squad advanced out of the tournament in Bantu Stadium and captured the national title.  Following the 2004 events, however, Bantu Stadium had to be closed due to renovation of the fences which surround the field and viewing areas.

References

 The Rough Guide to South Africa

External links

Populated places in Mafeteng District

Mafeteng


Papua Yeni Gine millî futbol takımı, Papua Yeni Gine'yı uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. 2009 Temmuz'unda yapılan FIFA Dünya Sıralamasında sonuncu olmuştur.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

OFC Uluslar Kupası tarihi

Pasifik Oyunları tarihi

1963 - 1. Tur
1966 - Dördüncü
1969 - Üçüncü
1971 - Dördüncü
1975 - 1. Tur
1979 - Çeyrek final
1983 - Dördüncü
1987 - Üçüncü
1991 - 1. Tur
1995 - 1. Tur
2003 - 1. Tur
2007 - Katılmadı
2011 - 1. Tur
2015 - Üçüncü

Kaynakça

Millî futbol takımı
Okyanusya'da millî futbol takımları

Papua Yeni Gine millî futbol takımı


Itinerarium Antonini (titlul integral în ) este un ghid de călătorie din Roma antică, care recenzează orașele-etapă din Imperiul Roman, și distanțele care le separă. Este cunoscut în zilele noastre  prin douăzeci de manuscrise care vin din secolul al VII-lea până în secolul al XV-lea.

Prezentare
Face parte din  itineraria adnotata, cu alte cuvinte, contrar documentului Tabula Peutingeriana, Itinerarium nu are reprezentări cartografice.

Acoperă o mare parte din lumea romană, dar nu în totalitatea ei, fără să se știe de ce.

El recenzează și descrie 372 de drumuri pe  de kilometri în tot imperiul.

Nu se știe cu certitudine care era uzul lui. Nu pare că ar fi fost destinat călătorilor privați, dar ar putea fi vorba de o culegere de mansiones care cuprindeau hambare în care se stocau provizii. Unele părți ar putea să corespundă cu rutele  folosite de cursus publicus sau de călătoriile imperiale particulare. Descrie rute, mai degrabă decât traseul drumurilor romane de-a lungul lungimii lor.

Datare
Titlul lucrării induce în eroare: În starea actuală, el nu datează din timpul domniei împăratului Antoninus Pius, ci mai degrabă de la sfârșitul secolului al III-lea, adică din timpul domniei împăratului Diocletian. Totuși probabil a izvorât din ancheta cerută de Iulius Caesar și dusă la capăt de către Augustus. În ciuda numeroaselor erori pe care le conține, mai cu seamă cifre, și care conduc la un uz delicat, este o sursă foatre prețioasă asupra geografiei Imperiului, mulțumită rarității unor asfel de surse.

O parte din document descrie Itinerarul maritim de la Roma la Arles. Potrivit lui René Lugan, această parte este un document redactat în a doua jumătate a secolului  I și adăugat apoi itinerarului terestru.

Orașe dispărute
Studiul Itinerarului lui Antoninus scoate în evidență existența mai multor orașe astăzi dispărute; de exemplu, între Burdigala și Mediolanum Santonum, stațiunile Tamnum și Novioregum, fără îndoială situate în Consac și pe situl gallo-roman de la Barzan.

Vezi și
 Drum roman
 Lista drumurilor romane
 Listă de provincii romane
 Tabula Peutingeriana • Geografia de Ptolemeu • Anonimul din Ravenna
 Via Domitia • Via Iulia Augusta • Via Corsica • Via Pontica

Note

Bibliografie
 Itineraria Antonini Augusti et Burdigalense, éd. , Leipzig, 1929 (Itineraria Romana, 1) ; repr. Stuttgart, 1990  (partiellement sur google).
 Itinerarium Antonini Augusti et Hierosolymitanum, éd.  et Moritz Eduard Pinder, Berlin, 1848 (archive, google).
 Vetera Romanorum itineraria, éd. Petrus Wesseling, Amsterdam, 1735 (google).

Legături externe
   et généalogie des manuscrits utilisés par Cuntz.

Itinerarium Antonini


Fuldkorn er hele kerner, der både indeholder frøhvide, kim og klid (skaldele). Mel malet af hele kerner kaldes ofte fuldkornsmel. I Danmark regnes kun hele kerner fra kornarter som hvede, spelt, rug, byg, havre, majs, hirse og ris som fuldkorn, mens solsikkekerner, græskarkerner, sesamfrø, vilde ris, boghvede og quinoa ikke regnes som fuldkorn, men kaldes pseudo-korn. Andre steder medregnes pseudo-korn dog til fuldkorn.

Som del af en generelt sund kost forbindes indtag af fuldkorn med en lavere risiko for flere sygdomme, herunder hjertekar-sygdomme, diabetes type II og visse kræftformer. Fuldkorn er en kilde til kulhydrater, flere næringsstoffer og kostfibre. I Danmark er fuldkorn en del af De officielle Kostråd og den daglige anbefaling i Danmark lyder på mindst 75 gram fuldkorn om dagen, hvilket ca. svarer til 2 dl havregryn og en skive rugbrød.

Kornproteiner er af lav kvalitet på grund af mangel på essentielle aminosyrer, hovedsageligt lysin. I modsætning hertil har proteinerne fra de såkaldte pseudo-kornprodukter, som vilde ris, boghvede og quinoa en høj næringsværdi.

Hos en mindre del af befolkningen kan glutenproteiner i hvede og beslægtede kornsorter udløse cøliaki, non-cøliakisk glutensensitivitet, glutenataksi og dermatitis herpetiformis (en hudsygdom).

Referencer

Korn

Fuldkorn


Tencent Holdings Limited (în ) este un conglomerat chinez de investiții multinaționale, fondat în 1998, al cărui filiale se specializează în diverse servicii și produse legate de internet, divertisment, inteligență artificială și tehnologie, și la nivel global. Cei doi zgârie-nori Tencent Towers pe malul mării (cunoscute și sub numele de Mansion Tencent Binhai) se află în districtul Nanshan, Shenzhen.

Referințe

Legături externe

Companii chineze înființate în 1998
Mărci chineze
Clienți FTP

Tencent


Tcherakdar est un village de la région de Kelbajar en Azerbaïdjan.

Histoire
Tcherakdar signifie "locataire".

En 1993-2020, Tcherakdar était sous le contrôle des forces armées arméniennes. Le 25 novembre 2020, sur la base d'un accord trilatéral entre l'Azerbaïdjan, l'Arménie et la Russie en date du 10 novembre 2020, la région de Kelbajar, y compris le village de Tcherakdar, a été restituée sous le contrôle de l'Azerbaïdjan.

Sources
Tcherakdar boulaghi, Novlu boulag, Geuy talanin boulaghi, Sari boulag, Chirchir boulag, Aynanin boulaghi, Turch su, Armudlu boulaghi, Kheyransa boulaghi, Jiveli boulag, etc.

Voir aussi

 Narinjlar
 Saridach (Kelbajar)
 Daraqichlag (Kelbajar)
 Hajikend (Kelbajar)

Notes et références

Ville en Azerbaïdjan

Tcherakdar (Kelbajar)


Societatea pentru Salvarea Basarabiei sau Comitetul de la Odesa pentru salvarea Basarabiei" a fost o organizație din Odesa cu caracter politic înființată în anul 1918 cu concursul factorilor de decizie de la Kiev, care a avut drept scop desprinderea Basarabiei de România și anexarea ei la Ucraina, ori la Rusia, în cazul restabilirii fostului imperiu țarist.

Cadru
Respectiva organizație a fost înființată de unii membrii ai minorităților basarabene – altădată prosperi sub regimul țarist, care avusese interesul de a le oferi totul și, un timp Societatea a fost  sprijinită financiar de către generalul Denikin. Au existat și alte grupuri similare, dizolvate după încheierea Conferinței de Pace de la Paris și după instalare fermă în Rusia a  regimului bolșevic. Unii dintre dintre membrii respectivelor grupări, ulterior s-au asociat Societății Basarabenilor din URSS.

Scopuri și acțiuni
Alături de Comitetul Militar de Salvare a Basarabiei aflat tot în Odesa, această organizație avea printre scopuri pe acelea de a face în Basarabia propagandă antiromânească și de a înființa acolo puncte de agitație, care la momentul propice ar fi putut porni o răscoală în spatele frontului român. De asemenea, tot printre obiective s-a aflat și acela de a favoriza recrutarea de tineri și mai ales de ofițeri, pentru ca aceștia să treacă în Ucraina cu scopul de a se înscrie în detașamente ce ar fi urmat ulterior să atace teritoriul basarabean.

Un memoriu al acestei societăți, alcătuit la ordinul lui  Vladimir Ilici Lenin, a fost prezentat Conferinței de Pace de la Paris cu intenția de a demonstra că Sfatul Țării nu a fost un parlament real și că fosta gubernie fusese de fapt ocupată de către Armata României. Respectivul memoriu a inclus întreaga argumentație bolșevică ce a pus la îndoială unirea Basarabiei cu România.

Referințe

Bibliografie
 Țurcanu, Ion; Bessarabiana, Teritoriul dintre Prut și Nistru în cîteva ipostaze istorice și reflecții istoriografice; Ed. Cartdidact; 2012; ISBN 978-9975-4337-0-9
Lectură suplimentară
 Basciani, Alberto; Dificila unire - Basarabia si Romania Mare, 1918-1940; Ed. Cartier; Chișinău; 2018; ISBN: 978-9975-79-902-7
  Шорников, П.М., [Shornikov, P. M.]; БЕЛЫЕ И КРАСНЫЕ НА ДНЕСТРЕ: САБОТАЖ ГРАЖДАНСКОЙ ВОЙНЫ?, [Armatele Roșie și Albă pe Nistru: sabotarea războilui civil ?]; Русин. Международный исторический журнал, [Rusin. Jurnal internațional de istorie], 2014, № 4 (38); pp. 78–98
  Российский институт стратегических исследований [Institutul Rus de Studii Strategice]; Румыния: истоки и современное состояние внешнеполитического позиционирования государства. Российский институт стратегических исследований  [România: originile și starea actuală a poziționării politicii externe a statului]; Москва [Moscova]; 2013; Восточная политика Румынии в 1917−1945 гг. [Politica estică a României între anii 1917-1945]; ISBN 978-5-7893-0163-0; стр. 22-45
 Basciani, Alberto; La difficile unione. La Bessarabia e la grande Romania 1918-1940 ; Aracne; 2012

Vezi și
 RUMCEROD
 Front-Otdel

Fondări în 1918
Revoluția Rusă
Istoria Basarabiei
Istoria regiunii Odesa

Societatea pentru Salvarea Basarabiei


Un espacio vectorial conveniente es un tipo de espacio vectorial localmente convexo que además es -completo. Una propiedad importante es que en dichos espacios vectoriales puede definirse el concepto de integral (antiderviada) de una función de variable real que toma valores en un espacio vectorial conveniente.

Definición
La propiedad clave es la de -completitud. Un espacio  tiene esta propiedad si se cumple alguna de las tres propiedades siguientes:
 Cualquier sucesión de Mackey-Cauchy converge (una secuencia es de Mackey-Cauchy si converge en el sentido de Mackey hacia 0, es decir, es Mackey-convergente hacia 0. Una sucesión  converge a x en el sentido de Mackey si existe una sucesión  tal que  es acotada).
 Si  es un conjunto cerrado, acotado y absolutamente convexo, entonces el espacio lineal generado por  es un espacio de Banach.
 Cualquier curva lipshitziana en  es localmente integrable en el sentido de Riemann.
 Para cualquier  existe un  tal que  (existencia de antiderivada).

Referencias

Bibliografía
 A. Kriegl y P. W. Michor: "Aspects of the theory of inifinite dimensional manifolds", Differential Geometry and its Applications, 1, 1991, pp. 159-176.

Álgebra lineal
Análisis funcional

Espacio vectorial conveniente


Der Boulder Mountain in Utah macht etwa die Hälfte des Aquarius Plateau in Süd-Zentral-Utah in Wayne und Garfield County aus. Der Berg erhebt sich im Westen des Capitol Reef National Park und besteht aus Steilhängen und Klippen mit über 200 km² Wald und Wiesen auf der Oberfläche.

Utah State Route 12 durchquert die östliche Seite des Berges von Torrey durch Boulder und weiter nach Escalante. Eine Reihe von unbefestigten Straßen erlaubt die Zufahrt zum Gipfel während der kurzen schneefreien Zeit, in der Regel nur wenige Monate von Juli bis September.

Die Potentilla angelliae ist eine endemische Pflanze, die auf dem Boulder Mountain vorkommt.

Weblinks

Einzelnachweise

Wayne County (Utah)
Garfield County (Utah)

Boulder Mountain


Juan Guillermo Urán Salazar   (* 3. Januar 1983 in Medellín) ist ein kolumbianischer Wasserspringer. Er startet sowohl im Kunstspringen vom 1-m- und 3-m-Brett als auch im 10-m-Turmspringen. Trainiert wird er von Oscar Urrea.

Urán nahm bereits im Alter von 17 Jahren in Sydney erstmals an den Olympischen Spielen teil. Er startete vom 3-m-Brett und 10-m-Turm, schied aber jeweils im Vorkampf aus. Bei den Panamerikanischen Spielen 2003 in Santo Domingo belegte er vom 3-m-Brett Rang elf und vom 10-m-Turm Rang acht. Er startete auch bei den Olympischen Spielen 2004 in Athen und steigerte vor allem im Kunstspringen vom 3-m-Brett, wo er das Finale erreichte und Zwölfter wurde. Im Turmspringen schied er abermals im Vorkampf aus. Im Jahr 2007 nahm Urán in Melbourne schließlich erstmals auch an der Weltmeisterschaft teil. Er startete im Kunstspringen vom 1-m- und 3-m-Brett, konnte die Vorkämpfe aber nicht überstehen. Im gleichen Jahr konnte er bei den Panamerikanischen Spielen in Rio de Janeiro mit Víctor Ortega die Bronzemedaille im 10-m-Synchronspringen gewinnen und damit seine erste internationale Medaille erringen. Urán bestritt in Peking seine dritten Olympischen Spiele. Vom 3-m-Brett und 10-m-Turm konnte er jeweils das Finale erreichen und die Ränge zehn und elf belegen. Mit Ortega startete er zudem im 10-m-Synchronspringen und erreichte mit Rang sechs seine bislang beste Platzierung bei Olympischen Spielen.

Im Jahr 2010 wurde Urán durch eine positive Dopingprobe der Einnahme von Kokain überführt und durch den nationalen Verband für zwei Jahre gesperrt.

Weblinks

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2000
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2004
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Wasserspringer (Kolumbien)
Olympiateilnehmer (Kolumbien)
Kolumbianer
Geboren 1983
Mann

Juan Urán


A Região Geográfica Imediata de Aimorés-Resplendor é uma das 70 regiões geográficas imediatas do Estado de Minas Gerais, uma das quatro regiões geográficas imediatas que compõem a Região Geográfica Intermediária de Governador Valadares e uma das 509 regiões geográficas imediatas do Brasil, criadas pelo IBGE em 2017.

Municípios
É composta por 5 municípios.

 Aimorés
 Cuparaque
 Itueta
 Resplendor
 Santa Rita do Itueto

Estatísticas
Tem uma população estimada pelo IBGE para 1.º de julho de 2017 de 59 112 habitantes e área total de 3 595,216 km².

Ver também

 Lista de regiões geográficas intermediárias e imediatas de Minas Gerais
 Subdivisões do Brasil

Referências
Regiões geográficas imediatas de Minas Gerais


Bancroft Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Bancroft Township (Minnesota)
 Bancroft Township (Nebraska)

Bancroft Township


Santiago Rodolfo Cesanelli (Rosario, Provincia de Santa Fe, Argentina, 1 de febrero de 1990) es un futbolista argentino. Domina perfectamente el idioma inglés. Juega de centro delantero o media punta. Se destaca tanto por su capacidad de definición, con ambos pies o cabeza, como por la movilidad, generosidad y precisión de asistencia de pases gol a sus compañeros.

Trayectoria

Debutó en Inferiores jugando para Rosario Central en 2005 y jugó hasta el 2008. Cesanelli integró los planteles desde la categorías 8°va a 5°ta de Central, jugando un total de 100 partidos y convirtiendo 71 goles, siendo goleador en la última división donde jugó. Al no tener oportunidades de jugar en el primer equipo canaya, el jugador pidió su pase libre y pasó así a jugar, también en su ciudad, en las divisiones inferiores de Newell's Old Boys de Rosario. Allí el delantero disputó un total de 35 partidos en los que marcó en 23 oportunidades. Su buen desempeño en la 4°ta división, le valió el pase a la Reserva leprosa donde disputó nada más que 4 partidos y no pudo convertir goles. Su debut en la Reserva se produjo en julio de 2009 ante Argentinos Juniors en el Coloso Marcelo Bielsa, luego disputaría tres partidos más ante Estudiantes de La Plata, Boca Juniors y Godoy Cruz. Después de disputar esos partido las oportunidades escasearon, Cesanelli pidió su pase y se fue del club en 2010. Con el pase en su poder, fue a probar suerte a Chipre donde quedó pero a la hora de firmar surgieron problemas con el contrato que impidieron la realización de la misma. De allí el prometedor delantero cambio de aires con mucha esperanza a Alemania pero el viaje no terminó en contrato. Tras estar libre en 2011, el club lituano FK Šiauliai que milita en la A Lyga (Primera División de Lituania) puso sus ojos en el joven delantero argentino, y así el 30 de enero de 2012 firmó su vínculo por un año, consiguiendo así su primer contrato como profesional.
Ha participado, representando a FK Siauliai, en partidos amistosos oficiales de pretemporada, contra equipos de Letonia, Estonia y Polonia convirtiendo 6 goles en esos 8 cotejos. En el torneo Liga A (primera división Lituana) 2012 ganó la titularidad en el plantel y ha jugado, alternando su ubicación entre nueve de área, media punta, enganche y carrilero por izquierda, de acuerdo a las necesidades del equipo. Jugó como titular en treinta y cinco de los treinta y seis partidos del torneo, entrando al comienzo del segundo tiempo en el restante y contabilizando un 95% de minutos en cancha. En las treinta y seis fechas  disputadas en el torneo, convirtió diez goles, nueve de ellos en la segunda mitad del año, coincidiendo esto con el arribo de un nuevo DT, que lo ubicó en cancha como media punta, en una posición más conocida para él que la de carrilero por izquierda a la que lo obligaba el planteo del técnico anterior. De la misma manera, cedió doce pases que terminaron en gol resultando, su compañero de ataque, goleador del torneo. En julio de 2012, su equipo, el FK Siauliai, participó de la edición 2012 de la Europa League. Santiago fue titular en ambos encuentros y no convirtió goles. En la Lyga Lituana, Siauliai Santiago fue titular en los 2 encuentros jugados y convirtió un gol.

En 2013 decidió no aceptar la renovación ofrecida por FK Siauliai. Luego tuvo otras propuestas de contrato en Europa y también en Uruguay y Argentina pero por diversas razones no terminaron en contrato. Está sin club, libre y con el pase en su poder, a la fecha.

Clubes

Palmarés

Nacidos en Rosario (Argentina)
Futbolistas de Rosario
Futbolistas del Club Atlético Rosario Central en los años 2000
Futbolistas del Club Atlético Newell's Old Boys
Futbolistas del FK Šiauliai

Santiago Cesanelli


The following is a list of the 585 communes of the Eure department of France.

The communes cooperate in the following intercommunalities (as of 2020):
CA Évreux Portes de Normandie
Communauté d'agglomération du Pays de Dreux (partly)
Communauté d'agglomération Seine-Eure
CA Seine Normandie Agglomération
Communauté de communes des 4 rivières (partly)
Communauté de communes Intercom Bernay Terres de Normandie
Communauté de communes Interco Normandie Sud Eure (partly)
Communauté de communes Lieuvin Pays d'Auge
Communauté de communes Lyons Andelle
Communauté de communes du Pays de Conches
Communauté de communes du Pays de Honfleur-Beuzeville (partly)
Communauté de communes du Pays du Neubourg
Communauté de communes de Pont-Audemer / Val de Risle
Communauté de communes Roumois Seine (partly)
Communauté de communes du Vexin Normand

References

Eure

Communes of the Eure department


Hartz Mountain or Hartz Mountains can refer to one of:

 Hartz Mountains (Nunavut), a mountain range on Baffin Island, Nunavut, Canada
 Hartz Mountains (Tasmania), twin mountains in Tasmania, Australia
 Harz, a mountain range in northern Germany
 Hartz Mountain Industries, American real estate company
 Hartz Mountain Corporation, American pet food company

Hartz Mountains


An Erythrodes triloba in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cedric Errol Carr. An Erythrodes triloba in nahilalakip ha genus nga Erythrodes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Erythrodes

Erythrodes triloba


Agrilus terraereginae é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Blackburn, 1892.

Referências

terraereginae

Agrilus terraereginae


København ved Vintertid er en dokumentarfilm instrueret af V. Richter efter manuskript af Axel Ørsted.

Handling
Rådhuspladsen i sne - Rensning af gaderne - Bortkørsel af sneen - Vagtparaden trækker op - Kanalerne - Havnen - Fisketorv og grønttorv - Skøjteløb på Peblingesøen - Frederiksberg Have - Fugleliv i parkerne - Vintersport i Dyrehaven - Fastelavn - Tøndeslagning i Store Magleby.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1944

Vintertid
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film omhandlende København i 1900-tallet
Film om Besættelsen

København ved Vintertid


كونشيرتو دي آرانخويث أو «حفل آرانخويث» (بالإسبانية:Concierto de Aranjuez)هي مقطوعة موسيقية مكونة من عزف للغيتار والأوركسترا. ألفها الملحن الإسباني خواكين رودريغو. قام بكتابتها في العام 1939 وغالبا تعد من أروع أعمال رودريغو الموسيقية وأكثرها شهرة على الإطلاق، كما أن نجاحها جعل من خواكين رودريغو واحدا من أكثر الملحنين الإسبان شهرة في القرن العشرين.

استوحيت موسيقى كونشيرتو دي آرانخويث من حدائق قصر آرانخويث الملكي في مدينة آرانخويث في إسبانيا. ذلك القصر الربيعي بني من قبل الملك فيليب الثاني ملك إسبانيا في النصف الأخير من القرن السادس عشر، وأعيد بناؤه في أواسط القرن الثامن عشر من قبل فرديناند السادس. قام العمل الفني بمحاولة نقل المستمعين إلى زمان ومكان آخرين وذلك عبر تجسيده لأصوات من الطبيعة. ذكرت أيضاً فيكتوريا زوجة خواكين رودريغو في سيرتها الذاتية أن إلهام المعزوفة تُعبّر عن الحُزن الذي مرَّ به خواكين بعد إجهاضها لطِفله، حيث تحكي المعزوفة خفقات الطفل الوليد الأخيرة قبل وفاته.

تم تأليف هذا العمل في باريس في العام 1939 وسط التوترات التي صاحبت الحرب المنتظرة. كان أول عمل يكتبه رودريغو أدمج فيه الإيتار والأوركسترا. الآلات لم تكن معتادة، حيث أنه من النادر استعمال الغيتار في وقت واحد مع فرقة أوركسترا كاملة، بالرغم من هذا إلا أن الإيتار طغى على صوت الأوركسترا في العمل.

العرض الرئيسي

في 11 ديسمبر 1940 قدم الكونشرتو في أول عرض له في مدينة مدريد في تياترو إسبانيول دي مدريد بقيادة الموسيقار خيسوس آرماباري مع نفس العازف المنفرد «السوليست» دي لا ماسا.

تكريم رودريغو
في العام 1991 تم منح رودريغو لقب "Marqués de los Jardines de Aranjuez" أو «ماركيز حدائق آرانخويث» من قبل الملك خوان كارلوس.

مراجع

وصلات خارجية
 موقع خواكين رودريغو
 History of Aranjuez's concerto
 Historic Recording - Audio by Regino Sainz de la Maza.

آرنخويث
أعمال خواكين رودريغو
أعمال في عقد 1930
ألبومات كولومبيا ريكوردز
كونشيرتات
مؤلفات موسيقية في سلم ري الكبير
مؤلفات موسيقية من عام 1939

كونشيرتو دي آرانخويث


Cinema in Sudan: conversations with Gadalla Gubara es una película del año 2008.

Sinopsis
El documental trata del gran cineasta sudanés Gadalla Gubara (1920 – 2008), uno de los pioneros del cine africano. A través de su obra, Gadalla Gubara nos revela un Sudán misterioso e incomprendido. A pesar de la censura y de carecer de apoyo financiero durante sesenta años, produjo un cine independiente único en un país en el que la libertad de expresión es un bien escaso. La película narra la lucha de un hombre al que la Academia Africana de Nigeria otorgó en 2006 el Premio a la Excelencia en reconocimiento a su carrera.

Referencias

Documentales sobre películas


A Sphyraena sphyraena, comummente conhecida como bicuda ou bicuda-europeia, é um peixe teleósteo, da família dos Esfirenídeos, encontrado no Atlântico Nordeste e no Mediterrâneo.

Descrição
Pauta-se pelo seu corpo comprido e quase cilíndrico, que pode atingir entre 30 a 60 cm de comprimento, pesando à volta de 6 kg, contudo, há registos de capturas de espécimes com de 165 cm de comprimento que pesariam até 12 kg. Com efeito, é a maior espécie de barracuda no Mediterrâneo.

Tem uma cabeça pequena e afilada de focinho pontiagudo, caracterizada pela boca larga de maxila inferior saliente, com queixo de ponta carnuda.

Tem escamas a revestir-lhe quer ambas as margens do pré-opérculo, sendo que o opérculo está armado com um espinho. Conta com duas barbatanas dorsais separadas e opostas às pélvicas e à anal. Com efeito, a barbatana dorsal anterior conta com 5 raios espinhosos, ao passo que a posterior já conta com 9 raios. Tem barbatanas peitorais pouco desenvolvidas. A barbatana anal tem um raio espinhoso e 9 raios moles.

Estes peixes estão revestidos por escamas ciclóides de coloração prateada, mais escura no dorso, onde adquire tonalidades cinzento-azuladas a esverdeadas-plúmbeas, sendo que nos flancos e no ventre se encontra exornada com pontos pretos transversais.

Nos espécimes recém-capturados, o interior da boca costuma ficar esbranquiçado e os flancos tendem a figurar com uma banda amarelada.

Distribuição
Encontra-se no Atlântico Oriental, desde a baia da Biscaia, passando pelos arquipélagos dos Açores e das ilhas Canárias, até à costa de Mossâmedes, em Angola, abarcando, ainda, o Mediterrâneo e o Mar Negro.

Pelo Atlântico Ocidental, chega à costa brasileira e às Bermudas. Já foi encontrado na costa da Cornualha Britânica.

Ecologia
A bicuda é uma espécie pelágica, que se encontra nas altas camadas da coluna de água (que é o volume de água que vai desde a superfície do mar, até aos sedimentos depositados no fundo),  sendo certo que os espécimes juvenis tendem a ocupar camadas mais próximas da base da coluna de água.

A dieta da bicuda faz-se à base de peixes pequenos, cefalópodes e crustáceos. Trata-se de uma espécie gregária, que se agrupa em comunidades grandes, que podem variar entre 10 e a 200 indivíduos.

Reproduz-se entre Maio e Agosto, sendo que a fêmea pode depositar até 300.000 ovos.

Sphyraenidae
Peixes descritos em 1758

Sphyraena sphyraena


أفلام يوسف شاهين

انظر أيضًا
 قائمة أفضل مئة فيلم في تاريخ السينما المصرية
 قائمة أفلام حسن الإمام
 قائمة أعمال محمود ذو الفقار
 قائمة أفلام هنري بركات

مراجع

يوسف شاهين
قوائم أعمال مخرجين
يوسف شاهين

قائمة أفلام يوسف شاهين


Anthonius Michael Napoleon Krieger (født 11 juli 1858 i Silkeborg, død 5. januar 1940 i København) var en dansk embedsmand og kammerherre. Han var søn af generalmajor Johan Cornelius Krieger.

Krieger tog juridisk embedseksamen 1880, blev 1883 ansat i Indenrigsministeriet, hvor han 1898—1910 var departementschef, og kaldtes derpå til stillingen som kongens kabinetssekretær; han udnævntes 1911 til ordenssekretær, har deltaget meget i velgørenhedsarbejde, blandt andet som en energisk formand i forretningsudvalget for Børnehjælpsdagen.

Han er begravet på Holmens Kirkegård.

Kilder

Departementschefer i Indenrigsministeriet
Kabinetssekretærer fra Danmark
Anthonius
Danskere i 1800-tallet
Danskere i 1900-tallet
Kammerherrer fra Danmark
Storkors af Dannebrog med bryststjerne i diamanter
Ordenssekretærer fra Danmark
Modtagere af Fortjenstmedaljen i guld
Personer med tilknytning til Tivoli
Foreningsformænd fra Danmark
Amtmænd fra Danmark
Stiftamtmænd over Århus Stift
Personer fra Silkeborg
Jurister fra Danmark
Officerer fra Danmark

Anthonius Krieger (kabinetssekretær)