Selma Ancira Berny () este o slavistă, critic literar și traducătoare literară mexicană.

Biografie
Este fiica actorului mexican Carlos Ancira și al Thelmei Berny, autoare a cărții Cuentos al atardecer. A studiat filologia rusă la Universitatea de Stat din Moscova, după care a urmat studii de greacă modernă și literatură greacă la Universitatea din Atena. Este fotografă amatoare. În 2014 a adaptat pentru teatru scrierea Mi madre y la música a Marinei Țvetaeva și a reprezentat-o, acompaniată de pianista Silvia Navarrete și de regizorul Boris Rotenstein, în diferite orașe din Mexic și în Ciudade de Guatemala. Este membră a Sistemului Național de Creatori de Artă. Locuiește la Barcelona din anul 1988 și are, de asemenea, cetățenia spaniolă.

Opera
Specializată în literatura rusă a secolului al XIX-lea și în literatura greacă modernă, ea a tradus în limba spaniolă aproape întreaga operă în proză a Marinei Țvetaeva, opere individuale ale lui Aleksandr Pușkin, Nikolai Gogol, Feodor Dostoievski, Ivan Goncearov, Ivan Bunin, Mihail Bulgakov, Boris Pasternak, Serghei Eisenstein, Nina Berberova, Osip Mandelștam, Bulat Okudjava și Izrail Metter și Jurnalele lui Lev Tolstoi în două volume (ERA, 2 vol. Mexic, 2001 și 2003; Acantilado, Spania, 2 vol. 2002 și 2003) și o selecție mare din Corespondența sa (ERA, Mexic, 2005 și 2007; Acantilado, Spania, 2008). În ceea ce-i privește pe autorii greci ai secolului al XX-lea, a tradus eseurile lui Giorgos Seferis, poeziile lui Yannis Ritsos, piesele de teatru ale lui Iakovos Kambanelis și romanul Loxandra de Maria Iordanidu.

Traduceri

Proză în limba rusă
 Antologia: Paisaje caprichoso de la literatura rusa, selecție, traducere și note de Selma Ancira, prólogo de Juan Villoro, Fondo de Cultura Económica, México, 2012 (reeditare în colecția "Los Universitarios", México, 2015)
 Colecția: Así era Lev Tolstói (1), editare și traducere de Selma Ancira, Acantilado, Barcelona, 2017
 Nina Berberova. Roquenval, Circe, Barcelona, 1992
 Nina Berberova. Crónicas de Billancourt, Circe, Barcelona, 1994
 Nina Berberova. La orilla eterna, Circe, Barcelona, 1995
 Nina Berberova. La soberana, Circe, Barcelona, 1996
 Nina Berberova. Las damas de San Petersburgo, Circe, Barcelona, 1996
 Nina Berberova. El libro de la felicidad, Circe, Barcelona, 1997
 Nina Berberova. Zoia Andréievna, Plaza y Janés, Barcelona, 1998
 Mihail Bulgakov. Morfina, Anagrama, colecția Panorama de narrativas, Barcelona, 1991 (reeditare în colecția Compactos Anagrama, Barcelona, 2002)
 Mihail Bulgakov. Notas en los puños, Editorial del Fondo Nacional para la Cultura y las Artes, colecția Torre abolida, México, 2001. Alfabia, Barcelona, 2009
 Ivan Bunin. El amor de Mitia y Vida de Arséniev, Círculo de Lectores, Biblioteca de Plata de los Clásicos Rusos, Barcelona, 1992
 Anton Cehov. La colección, Nostra Ediciones, México, 2009
 Feodor Dostoievski. Cartas a Misha (1838-1864), Grijalbo-Mondadori, colecția El espejo de tinta, Barcelona, 1995
 Serghei Eisenstein. Yo. Memorias inmorales I. Siglo XXI Editores, colecția El hombre y sus obras, México, 1988
 Serghei Eisenstein. Yo. Memorias inmorales II, Siglo XXI Editores, colecția El hombre y sus obras, México, 1993
 Nikolai Gógol. Roma, Minúscula, colecția Paisajes narrados, Barcelona, 2001. Editorial Almadía, en coedición con Conaculta, colecția Cartografías, México, 2014.
 Ivan Goncearov. El mal del ímpetu, Ediciones sin Nombre, México, 2007. Minúscula, "Paisajes narrados", Barcelona, 2010
 Osip Mandelștam. Coloquio sobre Dante, Acantilado, Barcelona, 2004
 Izrail Metter. La quinta esquina, Lumen, colecția Palabra en el tiempo, Barcelona, 1995. Libros del asteroide, Barcelona, 2014
 Bulat Okudjava. El viaje de los diletantes, Círculo de Lectores, Barcelona, 1991
 Mihail Osorghin, Alexei Remizov, Marina Țvetaeva. La librería de los escritores, Ediciones de La Central y Sexto Piso, Barcelona y México, 2007
 Viktor Pelevin. La vida de los insectos, Destino, colecția Áncora y Delfín, Barcelona, 2001
 Aleksandr Pușkin. El viaje a Arzrum, Minúscula, colecția Paisajes narrados, Barcelona, 2003
 Romain Rolland. Vida de Tolstói, Acantilado, Barcelona, 2010 (traducere de Selma Ancira și David Stacey)
 Nikolai Strahov / Eugène Melchior de Vogüé. Dos viajes al Monte Athos,  Acantilado, Barcelona, 2007 (traducere de Selma Ancira și David Stacey).
 Viktoria Tokareva: El zigzag del amor. Barcelona, Circe, 1992
 Viktoria Tokareva. Equilibrio. Barcelona, Circe, 1993
 Lev Tolstoi. ¿Cuánta tierra necesita un hombre (în: Harold Bloom. Relatos y poemas para niños extremadamente inteligentes de todas las edades, Anagrama, Barcelona, 2003)
 Lev Tolstoi. Diarios (1847-1894), Era, colecția Biblioteca ERA, México, 2001. Acantilado, Barcelona, 2002
 Lev Tolstoi. Diarios (1895-1910), Era, colecția Biblioteca ERA, México, 2003. Acantilado, Barcelona, 2003
 Lev Tolstoi. Cartas (1842-1879), Era, colecția Biblioteca ERA, México, 2005
 Lev Tolstoi. Cartas (1880-1910), Era, colecția Biblioteca ERA, México, 2007
 Lev Tolstoi. Correspondencia (1842-1910), Acantilado, Barcelona, 2008
 Lev Tolstoi. La tormenta de nieve, Acantilado, Barcelona, 2010
 Lev Tolstoi. La felicidad conyugal, Acantilado, Barcelona, 2012
 Lev Tolstoi. Después del baile, Acantilado, Barcelona, 2016
 Lev Tolstoi. La mañana de un terrateniente, Conaculta, México, 2016
 Marina Țvetaeva, Boris Pasternak, Rainer Maria Rilke. Cartas del verano de 1926, Siglo XXI Editores, México, 1984 (Grijalbo, colecția El espejo de tinta, Barcelona, 1993). Nouă traducere: Minúscula, colecția "Con vuelta de hoja", Barcelona, 2012
 Marina Tsvietáieva. El poeta y el tiempo, Anagrama, colección Argumentos, Barcelona, 1990
 Marina Tsvietáieva. El diablo, Anagrama, colección Panorama de narrativas, Barcelona, 1991
 Marina Tsvietáieva. Indicios terrestres, Versal, colección Meridianos, Madrid, 1992
 Marina Tsvietáieva. Mi Pushkin, Destino, colección Áncora y Delfín, Barcelona, 1995. Ediciones sin Nombre, México, 2008.  Acantilado, Barcelona, 2009
 Marina Tsvietáieva. Una dedicatoria, Editorial de la Universidad Iberoamericana, colección Poesía y poética, México, 1998
 Marina Tsvietáieva. La historia de Sóniechka, Editorial del Fondo Nacional para la Cultura y las Artes, colección Torre abolida, México, 1999
 Marina Tsvietáieva. Un espíritu prisionero, Galaxia Gutenberg, colección La tragedia de la cultura, Barcelona, 1999
 Marina Tsvietáieva. Natalia Goncharova, Era, colección Biblioteca ERA, México, 2000. Minúscula, colección Con vuelta de hoja, Barcelona, 2006
 Marina Tsvietáieva. Viva voz de vida, Minúscula, colección Con vuelta de hoja, Barcelona, 2008
 Marina Tsvietáieva. Confesiones. Vivir en el fuego, cu o prezentare a lui Țvetan Todorov; Galaxia Gutenberg, Barcelona, 2009
 Marina Tsvietáieva. Mi madre y la música, Ediciones sin nombre, México 2011. Acantilado, Barcelona, 2012
 Marina Tsvietáieva. Diarios de la revolución de 1917, Acantilado, Barcelona, 2014
 Alexei Varlamov. El nacimiento,  Acantilado, 2009

Proză în limba greacă
 María Iordanidu. Loxandra, Lumen, colección Femenino Singular. Barcelona, 2000. Universidad Veracruzana, Ediție fără titlu, México, 2005
 Nikos Kazantzakis: Zorba el griego (Vida y andanzas de Alexis Zorba), Acantilado, Barcelona, 2015
 Menis Koumandareas. El pálido (în: Cuentos europeos,  Anagrama, Barcelona, 1994)
 Giorgos Seferis. El estilo griego I.  K. P. Kaváfis / T. S. Eliot, Fondo de Cultura Económica, colección Lengua y estudios literarios, México, 1988
 Giorgos Seferis. El estilo griego II. El sentimiento de eternidad, Fondo de Cultura Económica, colección Lengua y estudios literarios, México, 1992
 Giorgos Seferis. El estilo griego III. Todo está lleno de dioses, Fondo de Cultura Económica, colección Lengua y estudios literarios, México, 1999

Articole ale unor autori ruși
 Svetlana Alexiévich. Encuestas sobre el amor en Rusia, Autodafé, Nº1, revista del Parlamento Internacional de Escritores) Anagrama, Barcelona, 2000
 Svetlana Alexiévich. Chernóbil: "Ir adonde no hay que ir", Autodafé, Nº2), Anagrama, Barcelona, 2001
 Svetlana Alexiévich. Las dos voces de un mismo hombre, Autodafe, Nº3, Anagrama, Barcelona, 2004
 Alexandr Blok. El alma del escritor, La Gaceta del FCE, México, martie 1986
 Fiódor Dostoievski. Dos cartas a Anna Grigórievna, revista Estudios, Nº8, ITAM, México, 1987 (reproduse în revista Proceso, 18 septembrie 1995)
 Fiódor Dostoievski. Carta al hermano, La Gaceta del FCE, México, iunie 1987
 Nikolái Gumiliov. La vida del verso, Estudios, Nº10, México, 1987 (reprodus în revista Poesía y Poética, Nº14, Universidad Iberoamericana, México, 1993)
 Nikolái Gumiliov. El lector, Estudios, Nº10, México, 1987 (reprodus în Poesía y Poética, Nº14, 1993)
 Yuri Kariakin. Una humanidad mortal, Estudios, Nº12, México, 1988
 Osip Mandelștam. Apuntes sobre la poesía, revista El poeta y su trabajo, Nº1, México, toamna anului 2000
 Borís Pasternak. Algunas posiciones, Estudios, Nº5, México, 1986
 Borís Pasternak. Chopin, revista Pauta, Nº20, México, 1986
 Víktor Pelevin. Rusia: el mito del comandante de campaña (în Autodafe 2), Anagrama, Barcelona, 2001
 Víctor Pelevin. Intel inside (în Autodafe 3) Anagrama, Barcelona, 2004
 Aleksandr Pușkin. Sobre la poesía clásica y la poesía romántica, Estudios, Nº8, México, 1987
 Varlaam Shalámov. Las noches atenienses (în Autodafe 2), Anagrama, Barcelona, 2001
 Marina Tsvietáieva. Un poeta a propósito de la crítica, Estudios, Nº6, México, 1986
 Marina Tsvietáieva. Poetas con historia y poetas sin historia, Poesía y Poética, Nº13, México, 1993
 Marina Tsvietáieva. Una carta, La Jornada semanal, México, 8 martie 1998

Articole ale unor autori greci
 Giorgos Seferis. Delfos, La Gaceta del FCE, México, noiembrie 1987
 Giorgos Seferis. Y todo se volvió abismo, La Gaceta del FCE, México, decembrie 1987
 Giorgos Seferis. Carta a un amigo extranjero, La Gaceta del FCE, México, septembrie 1988
 Giorgos Seferis. Páginas de un diario (1925), revista Biblioteca de México, Nº33 y 34, 1996
 Giorgos Seferis. Días de Ankara, La Gaceta del FCE, México, mai 1998
 Giorgos Seferis. Todo está lleno de dioses, La Gaceta del FCE, México, mai 1998
 Giorgos Seferis. Kavafis y Eliot, La Gaceta del FCE, México, decembrie 1998

Poezii în limba rusă
 Boris Pasternak. Poemas de Yuri Zhivago, Círculo de Lectores, Biblioteca de Plata de los Clásicos Rusos, Barcelona, 1993 (traducere de Selma Ancira și Francisco Segovia)
 Aleksandr Pușkin. El prisionero del Cáucaso, Fondo de Cultura Económica, colección Cuadernos de la Gaceta, México, 1988 (traducere de Selma Ancira și Gerardo Torres). Acantilado, Barcelona, 2014
 Aleksandr Pușkin. El convidado de piedra, Universidad de Sevilla,  1992 (traducere de Selma Ancira și Francisco Segovia)
 Marina Țvetaeva. El sol de la tarde, Colegio universitario de humanidades, Querétaro, 2008 (traducere de Selma Ancira și Francisco Segovia)

Poezii ale unor autori greci și ciprioți greci
 Niki Marangou. Estampas de Chipre, Universidad Veracruzana, México, 2015
 Yannis Ritsos. Sueño de un mediodía de verano, Fondo de Cultura Económica, colección Cuadernos de la Gaceta, México, 1986. Colección Centzontle, México, 2005
 Yannis Ritsos. Sonata del claro de luna, Poesía y Poética Nº22, 1996
 Yannis Ritsos. Estrella de la mañana, La Jornada semanal, 8 iunie 1997
 Yannis Ritsos. Fedra,  Tramoya, Nº88, 2006; Acantilado, Barcelona, 2007
 Yannis Ritsos. Sonata del claro de luna, Ediciones sin Nombre, Universidad Veracruzana, México, 2006. Acantilado, Barcelona, 2008
 Yannis Ritsos. Áyax, Acantilado, Barcelona, 2008
 Yannis Ritsos. La casa muerta, Acantilado, Barcelona, 2009
 Yannis Ritsos. Crisótemis, Acantilado, Barcelona, 2011
 Yannis Ritsos:  Ismene, Acantilado, Barcelona, 2012
 Yannis Ritsos:  Orestes, Acantilado, Barcelona, 2015
 Yorgos Seferis. Novela (Mythistórima), Ediciones sin Nombre, México, 2008 (traducere de Selma Ancira și Francisco Segovia)
 Yorgos Seferis:  Mythistórima. Poesía completa, Galaxia Gutenberg, Barcelona, 2012 (traducere de Selma Ancira și Francisco Segovia)
 Yorgos Seferis:  Chipre, Conaculta, México 2012 (editare, traducere și note de Selma Ancira și Francisco Segovia)

Piese de teatru în limba rusă
 Antologia 7 de Rusia a la URSS, Universidad Veracruzana, colecția Ficción, México, 2006
 Cinghiz Aitmatov. Ascensión al Fuji-yama (inedită)
 Alexei Arbuzov. Una comedia a la antigua (bitácora del montaje, Consejo Nacional para la Cultura y las Artes, México, 2003; premieră: Centro Nacional de las Artes, México, septembrie 1997)
 Mihail Bulgakov. El departamento de Zoia, Fondo de Cultura Económica, colección Cuadernos de la Gaceta, México, 1987 (premieră: Teatro Salvador Novo, México, 2002)
 Mihail Bulgakov. La isla púrpura (în: Corazón de perro, Galaxia Gutenberg, colecția La tragedia de la cultura, Barcelona, 1999)
 Feodor Dostoievski. Pobres gentes (premieră: Polyforum cultural Siqueiros, México, 1982)
 Feodor Dostoievski. Crimen y castigo (adaptare teatrală de Edvard Radzinski; premieră: Teatro Jiménez Rueda, México, 1982)
 V. Petrov. Winnie Puh y sus amigos (adaptare teatrală a operei lui A. Milne; premieră: Polyforum cultural Siqueiros, México, 1984)
 Alexandr Ostrovski. La tormenta, Tramoya, Nº 44, 1995
 Liudmila Petrușevskaia, En casa ajena, Tramoya, Nº 31, 1992 (premieră: Escuela Municipal de Teatro de Zaragoza, 1991)
 Aleksandr Pușkin. El convidado de piedra, Tramoya, Nº 76, 2003
 Nina Slepakova / Rudyard Kipling. La gata que paseaba sola], Tramoya, Nº5-7, 1986 (adaptare teatrală realizată de autorul britanic; premieră: Teatro del Bosque, México, 1985)
 Alexandr Volodin. Lagartija,  Tramoya, Nº3, 1985 (premieră: Teatro Orientación, México, 1981)

Piese de teatru în limba greacă
 Loula Anagnostaki. El pueblo, Tramoya, Nº 10, 1987 (premiera: Hermosillo în 1985; alte reprezentații: Foro Shakespeare, México, D. F., 1987; Mérida, Yucatán, 1989)
 Yákovos Kampanelis. Stella con guantes rojos, Tramoya, Nº 55, 1998
 Yákovos Kampanelis. El camino pasa por dentro, Tramoya, Nº 63, 2000
 Yákovos Kampanelis. Stella con guantes rojos y otras piezas. Teatro escogido, Editorial de la Universidad Veracruzana, colección "Ficción", México, 2000
 Yákovos Kampanelis. La cena, Tramoya, Nº 82, 2004
 Yákovos Kampanelis. Carta a Orestes, Tramoya, Nº 84, 2005
 Elena Penga. Mujer y lobo, Tramoya, Nº 125, 2015

Piese de teatru în limba catalană
 Maria Lluisa Algarra. Judith, Tramoya, Nº 45, 1995
 Narcís Comadira. La vida perdurable, Tramoya, Nº 47, 1996 (premiera: Foro Nueva Dramaturgia, México, 1997)

Premii și recunoașteri
 Omagiu la Muzeul Marina Țvetaeva de Moscova pentru traducerile sale și pentru activitatea pe care a depus-o în difuzarea operei acestei poete în lumea hispanică (octombrie 2006)
 Medalia pentru merit literar 2008 (acordată de instituțiile culturale din Queretaro, în cadrul Festivalului Internațional al Culturii Ruse)
 Medalia Pușkin 2008 (înmânată pe 22 octombrie de președintele rus Dmitri Medvedev
 Premiul pentru traducere Ángel Crespo 2009, pentru Viva voz de vida de Marina Țvetaeva (Minúscula, Barcelona, 2008)
 Premiul literar Marina Țvetaeva 2010, pentru traducerea operei poetei (Ielabuga)
 Premiul Maximilián Voloșin 2010 pentru Viva voz de vida
 Premiul național pentru traducere 2011 (Spania)
 Premiul pentru traducere literară Tomas Segovia 2012 (Mexic)
 Premiul pentru traducere literară Read Russia 2016 (Rusia)

Fotografie

Expoziții
 Mi Rusia, Galería Libertad, Querétaro, México, octombrie 2008
 Les labyrinthes du destin, Espace Daniel Sorano, París, februarie 2009
 Els laberints del destí, Galería Arthostal, Barcelona, mai 2010
 Naxos: agua y piedra, Iria Beach Art Hotel, Naxos, Grecia, iulie 2011
 En las playas de Proteo, Instituto Cervantes de Atenas, mai-septembrie 2015
 En las playas de Proteo, Quinta Dominica, Santo Domingo, República Dominicana, noiembrie-decembrie 2015
 En las playas de Proteo, Instituto Cervantes - Universidad de Chipre, Nicosia, aprilie 2016
 El mar es sueño, Instituto Cervantes, Moscú, mai-septembrie 2016
 El mar es sueño, Sala de Arte Contemporáneo, Elábuga, octombrie 2016

Cărți
 Niki Marangou (text), Selma Ancira (fotografii): The Sea (Θάλασσα). Rimal Publications, Nicosia, Chipre, 2013 (ediție bilingvă în greacă și engleză)

Referințe

Legături externe
 Selma Ancira en Acantilado
 Página dedicada a Selma Ancira; en ruso
 Rimal Publications

Nașteri în 1956
Traducători mexicani
Mexicani în viață

Selma Ancira


In statistics, propagation of uncertainty (or propagation of error) is the effect of variables' uncertainties (or errors, more specifically random errors) on the uncertainty of a function based on them. When the variables are the values of experimental measurements they have uncertainties due to measurement limitations (e.g., instrument precision) which propagate due to the combination of variables in the function.

The uncertainty u can be expressed in a number of ways.
It may be defined by the absolute error . Uncertainties can also be defined by the relative error , which is usually written as a percentage.
Most commonly, the uncertainty on a quantity is quantified in terms of the standard deviation, , which is the positive square root of the variance. The value of a quantity and its error are then expressed as an interval .
However, the most general way of characterizing uncertainty is by specifying its probability distribution.
If the probability distribution of the variable is known or can be assumed, in theory it is possible to get any of its statistics. In particular, it is possible to derive confidence limits to describe the region within which the true value of the variable may be found. For example, the 68% confidence limits for a one-dimensional variable belonging to a normal distribution are approximately ± one standard deviation  from the central value , which means that the region  will cover the true value in roughly 68% of cases.

If the uncertainties are correlated then covariance must be taken into account. Correlation can arise from two different sources. First, the measurement errors may be correlated. Second, when the underlying values are correlated across a population, the uncertainties in the group averages will be correlated.

In a general context where a nonlinear function modifies the uncertain parameters (correlated or not), the standard tools to propagate uncertainty, and infer resulting quantity probability distribution/statistics, are sampling techniques from the Monte Carlo method family. For very expansive data or complex functions, the calculation of the error propagation may be very expansive so that a surrogate model or a parallel computing strategy may be necessary.

In some particular cases, the uncertainty propagation calculation can be done through simplistic algebraic procedures. Some of these scenarios are described below.

Linear combinations
Let  be a set of m functions, which are linear combinations of  variables  with combination coefficients :

or in matrix notation,

Also let the variance–covariance matrix of  be denoted by  and let the mean value be denoted by :

 is the outer product.

Then, the variance–covariance matrix  of f is given by

In component notation, the equation

reads

This is the most general expression for the propagation of error from one set of variables onto another. When the errors on x are uncorrelated, the general expression simplifies to

where  is the variance of k-th element of the x vector.
Note that even though the errors on x may be uncorrelated, the errors on f are in general correlated; in other words, even if  is a diagonal matrix,  is in general a full matrix.

The general expressions for a scalar-valued function f are a little simpler (here a is a row vector):

Each covariance term  can be expressed in terms of the correlation coefficient  by , so that an alternative expression for the variance of f is

In the case that the variables in x are uncorrelated, this simplifies further to

In the simple case of identical coefficients and variances, we find

For the arithmetic mean, , the result is the standard error of the mean:

Non-linear combinations

When f is a set of non-linear combination of the variables x, an interval propagation could be performed in order to compute intervals which contain all consistent values for the variables. In a probabilistic approach, the function f must usually be linearised by approximation to a first-order Taylor series expansion, though in some cases, exact formulae can be derived that do not depend on the expansion as is the case for the exact variance of products. The Taylor expansion would be:

where  denotes the partial derivative of fk with respect to the i-th variable, evaluated at the mean value of all components of vector x. Or in matrix notation,

where J is the Jacobian matrix. Since f0 is a constant it does not contribute to the error on f. Therefore, the propagation of error follows the linear case, above, but replacing the linear coefficients, Aki and Akj by the partial derivatives,  and . In matrix notation,

That is, the Jacobian of the function is used to transform the rows and columns of the variance-covariance matrix of the argument.
Note this is equivalent to the matrix expression for the linear case with .

Simplification
Neglecting correlations or assuming independent variables yields a common formula among engineers and experimental scientists to calculate error propagation, the variance formula:

where  represents the standard deviation of the function ,  represents the standard deviation of ,  represents the standard deviation of , and so forth.

It is important to note that this formula is based on the linear characteristics of the gradient of  and therefore it is a good estimation for the standard deviation of  as long as  are small enough. Specifically, the linear approximation of  has to be close to  inside a neighbourhood of radius .

Example
Any non-linear differentiable function, , of two variables,  and , can be expanded as

now, taking variance on both sides, and using the formula for variance of a linear combination of variables:

hence:

where  is the standard deviation of the function ,  is the standard deviation of ,  is the standard deviation of  and  is the covariance between  and .

In the particular case that    Then

or

where  is the correlation between  and .

When the variables  and  are uncorrelated, . Then

Caveats and warnings
Error estimates for non-linear functions are biased on account of using a truncated series expansion. The extent of this bias depends on the nature of the function. For example, the bias on the error calculated for log(1+x) increases as x increases, since the expansion to x is a good approximation only when x is near zero.

For highly non-linear functions, there exist five categories of probabilistic approaches for uncertainty propagation; see Uncertainty quantification for details.

Reciprocal and shifted reciprocal

In the special case of the inverse or reciprocal , where  follows a standard normal distribution, the resulting distribution is a reciprocal standard normal distribution, and there is no definable variance.

However, in the slightly more general case of a shifted reciprocal function  for  following a general normal distribution, then mean and variance statistics do exist in a principal value sense, if the difference between the pole  and the mean  is real-valued.

Ratios

Ratios are also problematic; normal approximations exist under certain conditions.

Example formulae
This table shows the variances and standard deviations of simple functions of the real variables , with standard deviations  covariance , and correlation .
The real-valued coefficients  and  are assumed exactly known (deterministic), i.e., .

In the columns "Variance" and "Standard Deviation", A and B should be understood as expectation values (i.e. values around which we're estimating the uncertainty), and  should be understood as the value of the function calculated at the expectation value of .

For uncorrelated variables (, ) expressions for more complicated functions can be derived by combining simpler functions. For example, repeated multiplication, assuming no correlation, gives

For the case  we also have Goodman's expression for the exact variance: for the uncorrelated case it is

and therefore we have:

Effect of correlation on differences
If A and B are uncorrelated, their difference A-B will have more variance than either of them. An increasing positive correlation () will decrease the variance of the difference, converging to zero variance for perfectly correlated variables with the same variance. On the other hand, a negative correlation () will further increase the variance of the difference, compared to the uncorrelated case.

For example, the self-subtraction f=A-A has zero variance  only if the variate is perfectly autocorrelated (). If A is uncorrelated, , then the output variance is twice the input variance, . And if A is perfectly anticorrelated, , then the input variance is quadrupled in the output,  (notice  for f = aA − aA in the table above).

Example calculations

Inverse tangent function
We can calculate the uncertainty propagation for the inverse tangent function as an example of using partial derivatives to propagate error.

Define

where  is the absolute uncertainty on our measurement of . The derivative of  with respect to  is

Therefore, our propagated uncertainty is

where  is the absolute propagated uncertainty.

Resistance measurement
A practical application is an experiment in which one measures current, , and voltage, , on a resistor in order to determine the resistance, , using Ohm's law, .

Given the measured variables with uncertainties,  and , and neglecting their possible correlation, the uncertainty in the computed quantity, , is:

See also

 Accuracy and precision
 Automatic differentiation
 Bienaymé's identity
 Delta method
 Dilution of precision (navigation)
 Errors and residuals in statistics
 Experimental uncertainty analysis
 Interval finite element
 Measurement uncertainty
 Numerical stability
 Probability bounds analysis
 Significance arithmetic
 Uncertainty quantification
 Random-fuzzy variable

References

Further reading

External links
A detailed discussion of measurements and the propagation of uncertainty explaining the benefits of using error propagation formulas and Monte Carlo simulations instead of simple significance arithmetic
GUM, Guide to the Expression of Uncertainty in Measurement
EPFL An Introduction to Error Propagation, Derivation, Meaning and Examples of Cy = Fx Cx Fx'
uncertainties package, a program/library for transparently performing calculations with uncertainties (and error correlations).
soerp package, a Python program/library for transparently performing *second-order* calculations with uncertainties (and error correlations).

Uncertainty Calculator Propagate uncertainty for any expression

Algebra of random variables
Numerical analysis
Statistical approximations
Statistical deviation and dispersion

Propagation of uncertainty


Brušenje dijamanata je postupak kojim se sirovi nebrušeni dijamant pretvara u fasetirani dragi kamen. Izvođenje ovog postupka zahtijeva posebna znanja, alate i opremu, te tehnike.

Prva obrtnička udruga brusača dijamanata utemeljena je 1375. godine u Nürnbergu, u Njemačkoj. U to vrijeme nastaju i različiti načini brušenja. Kod dijamanata ovo se prije svega odnosi na oblik (četvrtasti, ovalni, kružan itd.). Zatim je vrlo važna i kvaliteta izvedbe brušenja, jer cijena samog kamena najviše zavisi o kvaliteti provedbe ovog postupka. Kako je dijamant jedan od najtvrđih materijala u ove se svrhe koriste posebni dijamantom prevučeni alati koji se koriste za rezanje i brušenje. Prvi važniji korak u razvoju brušenja je "Point Cut" nastao tijekom druge polovice 14. stoljeća. Taj način brušenja kamena slijedi prirodni oktahedralni oblik sirovih kristala dijamanta, te se pri ovom načinu gubi minimum skupocjenog materijala.

Brušenje je dijamanta nejvećim dijelom koncentrirano na nekoliko vodećih lokacija, to su prije svega Antwerpen, Tel Aviv i Dubai, odakle se neobrađeno kamenje šalje na završnu obradu u Indiju (Surat) i Kinu (Guangzhou i Shenzen).

Dodatna literatura

Vanjske poveznice

Izvori

Nakit

Brušenje dijamanata


Midge Ure (aslı; James Ure doğum; 10 Ekim 1953, Lanarkshire, İskoçya); 1970 ve 1980'lerde büyük başarılara imza atmış; rock'n roll gitaristi, şarkıcısı ve şarkı sözü yazarı. Sahne adı Midge'i, gerçek adı olan Jim'in fonetik olarak ters çevrilmesiyle oluşturmuştur.

Müzik kariyerine pop-rock grubu olan Slik'de başlamıştır. Daha sonra The Rich Kids ve Thin Lizzy'de çalmıştır. 1984 yılında Bob Geldof ile bir The Band Aid hiti olan "Do They Know It's Christmas?"i yazmıştır. 1985 yılında "If I Was" adlı single'ini ve The Gift adlı albümünü çıkarmıştır. Solo kariyeri 1990'lara dek sürmüştür.

1953 doğumlular
İngiliz erkek şarkıcılar
İngiliz gitaristler
Ivor Novello Ödülü sahipleri
BRIT Ödülü sahipleri
Live 8
Yaşayan insanlar

Midge Ure


Simon Bey Balyan (1846-1894), Osmanlı döneminde birçok mimari esere imzasını atan Balyan ailesinden bir mimardir.

Garabet Amira Balyan'ın oğludur. Kardeşleri Sarkis Balyan ve Hagop Balyan'la birlikte çalışmıştır. Mimarlık eğitimini Avrupa'da bir okulda tamamladığı bilinmektedir. Maçka Silahhanesi, Maçka Karakolu ve Yıldız Köşkü'nün tasarımlarına katılmıştır. Balyan ailesinin üstlendiği mimarlık projelerini suluboyayla resimlemiştir.

Balyan ailesi
1846 doğumlular
Osmanlı Ermenileri
Osmanlı mimarları
1894 yılında ölenler
İstanbul doğumlu mimarlar
İstanbul'da ölenler

Simon Balyan


තෙවන ජර්මන් රාජ්‍යය ලෙසින්ද හැඳින්වුනු, නාසි ජර්මනිය යනු, ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් සහ ඔහුගේ ජාතික සමාජවාදී ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය (NSDAP) විසින් පාලන කෙරුණු  ඒකාධිපති රාජ්‍යයක්ව ජර්මනිය පැවැති කල එය හැඳින්වූ නමයි. 1933 ජනවාරි 30 දිනදී හිට්ලර් ජර්මනියේ චාන්සලර්වරයා වූ අතර, විගසින් සමස්ත විපක්ෂය මුලිනුපුටා දමා අසහාය නායකයා බවට පත් විය. රාජ්‍යය විසින් හිට්ලර් ගෞරව බුහුමානයෙන් ඇමතුවේ එහි ෆියුරර් ("නායකයා") ලෙසින් වන අතර, සමස්ත බලය ඔහු වෙත කේන්ද්‍රගත කෙරිණි.විශාල ප්‍රේක්ෂක ගණයක් කෙරෙහි ඔහුගේ වාග්ලංකාරයෙහි  සහ, කුඩා කණ්ඩායම් කෙරෙහි ඔහුගේ දෑස් වල වශීකාරක බලපෑම පිළිබඳව ඉතිහාසඥයෝ  අවධාරණය කර සිටිති. කෙස්ල් ලියා දක්වන පරිදී, "ඉතා ප්‍රබල ලෙසින්...ජර්මානුවන් ව්‍යාකූල ලෙසින් දොඩනුයේ  හිට්ලර්ගේ 'වශීකාරක' ආකර්ෂණය පිළිබඳවයි..." "නායක ප්‍රතිපත්තිය" අනුව, ෆියුරර්ගේ තීරණ අනෙකුත් සියළු නීති වලට වඩා ඉහළ විය. උසස් නිලධාරින් හිට්ලර් වෙත වාර්තා කල අතර ඔහුගේ ප්‍රතිපත්ති අනුව ක්‍රියාකලමුත් ඔවුන්ට සැලකිය යුතු තරම්  ස්වාධිපත්‍යයක් තිබුණි. රජය,  සම්බන්ධීකරණයෙන් හා සහයෝගීතාවයෙන් ක්‍රියාකල ව්‍යුහයක් නොවූ අතර, බලය ගොනු කර ගැනීමට සහ ෆියුරර්ගේ ප්‍රසාදය දිනාගැනීමට යත්න දැරූ පිල් වල එකතුවක් විය.  මහා අවපාතය මධ්‍යයෙහිදී, අතිවිශාල හමුදාමය වියදම් සහ නිදහස්-වෙළෙඳපොළ සහ මධ්‍ය -සැලසුම් කරණ ක්‍රමවේදයන්ගේ මිශ්‍ර ආර්ථිකයක් භාවිතා කල නාසි රජය  බහුජන සේවා වියුක්තිය අවසන් කොට සෞභාග්‍යය යළි පිහිටුවීය. ප්‍රධාන රථ මාර්ග ගොඩනැගීම ඇතුළු පුළුල් මහජන වැඩ සිදුකෙරිනි. සෞභාග්‍යය යළි පිහිටුවීම නිසා  රැජැයුමට අතිමහත් ජනප්‍රසාදයක් හා කීර්තියක් හිමි විය; සමස්ත විපක්ෂය මැඬලීම මගින් හිට්ලර්ගේ පාලනය අභියෝගයට ලක්වීම බොහෝලෙසින්  වැලකිනි.

ජාතිවාදය, විශේෂයෙන්ම  යුදෙව් විරෝධවාදය, නාසි ජර්මානු සමාජයෙහි ප්‍රධාන ශික්ෂාවක් විය. හයින්රිච් හිම්ලර් යටතේ වූ ගෙස්තාපෝ (රහස් රාජ්‍ය පොලීසිය) සහ  SS විසින් නිදහස් මතධාරී, සමාජවාදී, සහ කොමියුනිස්ට් විපක්ෂය විනාශ කල අතර, යුදෙව්වන් සහ අනෙකුත් "අනුචිතයන්" වෙත වධ පමුණුවා ඝාතනය කරනු ලැබූහ. ජර්මැනික ජනයා—මොවුහූ නෝර්ඩික් ජාතිය ලෙසින් හැඳින්වුනහ— ආර්ය ජාතියෙහි ශුද්ධතම නියෝජනය ලෙස විශ්වාස කෙරුනු අතර එම නිසා, අධිපති ජාතිය ලෙසින් සැලකුණහ.

ආශ්‍රිත

නාසි ජර්මනිය


Le bateau-phare de l'United States Coast Guard Barnegat (LV-79/WAL-506), est amarré à Camden, dans le comté de Camden, au New Jersey en tant que navire-musée. Il a été construit en 1904 et a été ajouté au Registre national des lieux historiques le 29 novembre 1979.

Historique
Barnegat  a été construit en 1904 par la New York Shipbuilding Corporation à Camden. Le navire a servi de 1904 à 1924 comme , situé à 15 milles (24 km) du phare de Cape May. Le navire a ensuite servi de relève pour les deux années suivantes. En 1927, le navire a été affecté à la station du phare de Barnegat. En 1942, le navire a été retiré de la station Barnegat pour servir de navire d'examen à Edgemoor, au Delaware. Barnegat inspectait tous les navires entrant dans la rivière Delaware jusqu'en 1945. Le navire retourne à la station Barnegat, où il sert jusqu'à ce qu'il soit mis hors service le 3 mars 1967.

Préservation
Barnegat a ensuite été donné au Chesapeake Bay Maritime Museum de Saint Michaels, au Maryland. Le musée a été incapable de suivre l'entretien du navire et a vendu le navire à la  Heritage Ship Guild en 1970 pour être exposé à  au Center City de Philadelphie.

Maintenant, Barnegat est amarré au Pyne Poynt Marina à Camden. Les tentatives d'entretien et de réparation ont été infructueuses et le navire est considéré comme menacé de perte en raison de la détérioration.

Au début de 2020, la Barnegat Light Historical Society  a acheté et retiré la cloche du navire du pont dans l'espoir de la restaurer et de l'afficher quelque part à proximité du bateau-phare. En juin 2020, la cloche restaurée a été dévoilée et exposée de façon permanente au parc du pavillon de la baie de la septième rue, au bateau-phare Barnegat

Voir aussi

Notes et références

Liens internes

Liens externes

  Lightship Bargenat - Site abandonedonline.net

Navire de l'United States Coast Guard
Bateau-phare aux États-Unis
Bateau lancé en 1904
Navire construit à Camden (New Jersey)
Navire musée au New Jersey
Bateau inscrit au Registre national des lieux historiques au New Jersey
Registre national des lieux historiques en 1979
Camden (New Jersey)

Barnegat (LV-79)


ස්කැන්ඩිනේවියානු ආරක්ෂක (හෝ සෙන්ටර් කවුන්ටර් ඩිෆෙන්ස්, හෝ සෙන්ටර් කවුන්ටර් ගේම්) යනු චලනයන් මගින් සංලක්ෂිත චෙස් විවෘත කිරීමකි:

1. e4 d5

විවෘත කිරීම චෙස් විවෘත කිරීම් විශ්වකෝෂයේ (ECO) කේතය B01 යටතේ වර්ගීකරණය කර ඇත. Scachs d'amor කාව්‍යයේ විස්තර කර ඇති ස්කැන්ඩිනේවියානු ආරක්‍ෂාව, නූතන චෙස් ක්‍රීඩාවේ වාර්තා කරන ලද බ්ලැක්ගේ පැරණිතම විවෘත කිරීම වේ. ආරක්‍ෂාවෙහි සාමාන්‍ය අරමුණ වනුයේ කළු ජාතිකයාට ශක්තිමත් උකස් ව්‍යුහයක් ගොඩනගා ගැනීමට ඉඩ දෙන අතරම, විවෘත ක්‍රීඩාවක් සඳහා ඵලදායී ලෙස බල කරමින්, වයිට් විසින් පුවරුවේ මැද උකස් පාලනය කිරීම වැළැක්වීමයි.

ඉතිහාසය

සම්භවය

Scandinavian Defense යනු පැරණිතම වාර්තාගත විවෘත කිරීම් වලින් එකක් වන අතර, ප්‍රථම වරට වාර්තා කරන ලද්දේ ෆ්‍රැන්සිස්ක් ද කැස්ටෙල්වි සහ නර්සිස් වින්යෝල්ස් අතර වැලෙන්සියා හි මනඃකල්පිත ක්‍රීඩාවක් ලෙස 1475 දී පමණ වාර්තා වූ නවීන චෙස් ක්‍රීඩාව විය හැකිය. එය 1497 ලුසෙනාගේ "ප්‍රේමයේ පුනරාවර්තනය සහ ක්‍රීඩා 150 ක් සමඟ චෙස් ක්‍රීඩා කිරීමේ කලාව" යන පොතෙහි ද ලැයිස්තුගත කර ඇත.[3]

19 වන සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගය

19 වැනි සියවසේ අගභාගයේදී ස්කැන්ඩිනේවියානු ගුරුවරුන් විසින් කරන ලද විශ්ලේෂණයෙන් පෙන්නුම් කළේ එය කළු ජාතිකයින්ට වාදනය කළ හැකි බවයි. ලුඩ්විග් කොලිජන් සාර්ථක ලෙස ආරම්භක තරගය ක්‍රීඩා කළේය. ස්කැන්ඩිනේවියානු ආරක්‍ෂාව කිසි විටෙක ඉහළ පියාසර ක්‍රීඩකයින් අතර පුළුල් ජනප්‍රියත්වයක් ලබා නොතිබුණද, ජෝසෆ් හෙන්රි බ්ලැක්බර්න් සහ ජැක් මීසස් බොහෝ විට එය ක්‍රීඩා කළ අතර 19 වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී එහි න්‍යාය බෙහෙවින් වර්ධනය විය. එය Siegbert Tarrasch, Rudolph Spielmann, සහ Savielly Tartakower ඇතුළු ඉහළම ක්‍රීඩකයින් සඳහා මෙම යුගයේ ඉඳහිට තෝරා ගැනීමක් විය. ඇලෙක්සැන්ඩර් ඇලෙක්හින් 1914 ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග්හිදී ලෝක ශූර එමානුවෙල් ලැස්කර්ට එරෙහිව දිනුම් ඇදීමට එය භාවිතා කළ අතර අනාගත ලෝක ශූර ජෝස් රාවුල් කැපබ්ලැන්කා 1915 නිව් යෝර්ක්හිදී එය සමඟ දෙවරක් ජයග්‍රහණය කළේය.[5][6]

නූතන යුගය

1950 ගණන්වල සිට නිත්‍ය පරිශීලකයෙකු වූයේ යුගෝස්ලාව් ඉන්ටර්නැෂනල් මාස්ටර් (අයිඑම්) නිකොලා කරක්ලාජික් ය, නමුත් හිටපු ලෝක ශූරතා අවසන් ශූර ඩේවිඩ් බ්‍රොන්ස්ටයින් සහ කාන්තා ලෝක ශූර නෝනා ගැප්‍රින්දාෂ්විලි ඉඳහිට එය ක්‍රීඩා කරන විට 1960 දශකය වන විට ඉහළ පෙළේ ක්‍රීඩකයන්ගේ සහාය නොදැක්වීමේ දිගු කාලයක් අවසන් විය. ඩෙන්මාර්ක ග්‍රෑන්ඩ්මාස්ටර් (ජීඑම්) බෙන්ට් ලාර්සන්, සිව් වතාවක් ලෝක ශූරතා අපේක්ෂකයා, 1960 ගණන්වල සිට ඉඳහිට එය ක්‍රීඩා කළේය; ඔහු 1979 මොන්ට්‍රියල්හිදී එය සමඟ ලෝක ශූර ඇනටෝලි කාර්පොව් පරාජය කරන ලද අතර, එය ජනප්‍රියත්වය වැඩි කිරීමට හේතු විය. ජනප්‍රිය නාමය "සෙන්ටර් කවුන්ටර් ඩිෆෙන්ස්" සිට "ස්කැන්ඩිනේවියානු ආරක්‍ෂාව" දක්වා මාරු වීමට පටන් ගත්තේ මේ කාලයේදීය. ඩෙන්මාර්කයේ GM Curt Hansen ද විවෘත කිරීමේ විශේෂඥයෙකු ලෙස සැලකේ.[7] ඕස්ට්‍රේලියානු GM ඉයන් රොජර්ස් 1980 ගණන්වල සිට එය නිතර භාවිතා කර ඇත. 1995 දී, ස්කැන්ඩිනේවියානු ආරක්ෂක කණ්ඩායම එහි පළමු වරට ලෝක චෙස් ශූරතා තරඟයක පෙනී සිටියේය, නිව් යෝර්ක් නගරයේ පැවති PCA අවසන් තරඟයේ 14 වන තරඟයේදී. කැස්පරොව් තරගය ජය ගත්තද, කළු ලෙසින් විශ්වනාදන් ආනන්ද් ගැරී කැස්පරොව්ට එරෙහිව ආරම්භක පිතිහරඹය භාවිතා කරමින් විශිෂ්ට ස්ථානයක් ලබා ගත්තේය.

ට්‍රොම්සෝ හි 2014 චෙස් ඔලිම්පියාඩ් හි හයවන වටයේදී, මැග්නස් කාල්සන් ෆේබියානෝ කරුවානාට එරෙහිව ස්කැන්ඩිනේවියානු ක්‍රීඩකයා තෝරාගෙන ජයග්‍රහණය කළේය; 2016 Baku හි පැවති චෙස් ඔලිම්පියාඩ් තරගයේදී Caruana සමග දිනුම් ඇදීමට Carlsen නැවත විවෘත කිරීම භාවිතා කළේය.[9] 2019 කොල්කටාහි ග්‍රෑන්ඩ් චෙස් ටුවර් නැවතුමේදී විශ්වනාදන් ආනන්ද් පරාජය කිරීමට කාල්සන් බ්ලිට්ස් ක්‍රීඩාවේදී බ්ලැක් ලෙස ආරම්භක අවස්ථාව භාවිතා කළේය.

ප්‍රධාන පේළිය: 2.exd5

කළු පැහැයට ප්‍රධාන අඛණ්ඩ දෙකක් ඇති විට සුදු සාමාන්‍යයෙන් 2.exd5 දිගටම පවතී: 2...Qxd5 සහ 2...Nf6 (නූතන ස්කැන්ඩිනේවියානු). දුර්ලභ ගැම්බිට් 2...c6 (බ්ලැක්බර්න්-ක්ලූස්ටර්බෝර් ගැම්බිට්) ජෝසප් බ්ලැක්බර්න් විසින් අවම වශයෙන් එක් අවස්ථාවකදී සාර්ථක ලෙස වාදනය කරන ලදී, නමුත් 3.dxc6 ට පසුව ප්‍රධාන මට්ටමේ ක්‍රීඩාවේ කිසිදාක නොපෙනේ. ]

2...Qxd5

3.Nc3

2...Qxd5 ට පසු, වැඩිපුරම වාදනය වන චලනය 3.Nc3 වේ, මන්ද එය තෙම්පරාදුවකින් රැජිනට පහර දෙන බැවිනි. 3.Nc3 ට පසුව, Black හට ප්‍රධාන තේරීම් තුනක් ඇත: 3...Qa5, 3...Qd8, සහ 3...Qd6.

3...Qa5

මෙය "සම්භාව්ය" රේඛාව ලෙස සලකනු ලබන අතර, දැනට වඩාත්ම ජනප්රිය විකල්පය වේ. සුදු පාටට බහු සැකසුම් වලින් තෝරා ගත හැක. පොදු රේඛාවක් වන්නේ 4.d4 c6 (හෝ 4...e5) 5.Nf3 Nf6 6.Bc4 Bf5 (6...Bg4 යනු වෙනස් විකල්පයකි. කළු පැහැයෙන් පෙන්නුම් කළද ...Bf5 යනු විශිෂ්ට පියවරක් විය හැකිය. , 6 න් පසු නයිට්වරයා වෙනුවෙන් බිෂොප්ව වෙළඳාම් කිරීම...Bg4 7.h3 Bxf3 නයිට්වරයා ඉවත් කරයි, එය ඉවත් නොකළහොත්, විශිෂ්ට අපේක්ෂාවන් සමඟ e5 වෙත ගමන් කරයි.) 7.Bd2 e6. වයිට් හට ආක්‍රමණශීලී 8.Qe2, හෝ නිහඬ 8.0-0 වැනි විකල්ප කිහිපයක් ඇත. බ්ලැක්ගේ උකස් ව්‍යුහය (e6 සහ c6 මත ඇති උකස්) Caro-Kann ආරක්ෂක ව්‍යුහයකට සමාන වේ, එබැවින් බොහෝ කැරෝ-කන් ක්‍රීඩකයින් ඔවුන්ගේ ප්‍රසංගය පුළුල් කිරීමට කැමති මෙම ස්කැන්ඩිනේවියානු ආකෘතිය අනුගමනය කර ඇත.

3...Qa5 න් පසු තවත් සැකසුමකි, 4.g3 Nf6 5.Bg2 c6 6.Nf3 විසින් a2-g8 විකර්ණය මත තැබීම වෙනුවට, h1-a8 විකර්ණය මත බිෂොප්ව fianchettoing b7-pawn ඉලක්ක කිරීම 0-0, Rb1, සහ පසුව b4-b5 මගින් b7-උකස් සූරාකෑම. 4.g3 සහිත රේඛාව ආනන්ද්,[11] Baadur Jobava,[12] Gyula Sax,[13] සහ Francisco Vallejo Pons[14] විසින් උත්සාහ කර ඇත.

3...Qa5 යනු 4.b4 ද?! වයිට් ලෙස මෙම පෙළගැස්ම ආරම්භ කර ඇති ග්‍රෑන්ඩ් මාස්ටර් අතර ලැස්කර්,[16][17] කැපබ්ලැන්කා,[18] සහ පෝල් කෙරෙස් ඇතුළත් වේ.[19] කළු නිවැරදිව ක්‍රීඩා කරන්නේ නම්, පූජා කළ උකස් සඳහා ප්‍රමාණවත් වන්දියක් වයිට් සතුව නොතිබිය යුතුය, නමුත් මෙය පුවරුව හරහා ඔප්පු කිරීමට අපහසු විය හැකිය. Davies යෝජනා කරන්නේ 4.Nf3 Nf6 5.b4 Qxb4 6.a4!? සමඟ ගැම්බිට් ප්‍රමාද කිරීම, Bc1-a3 අදහස ඇතිව, මෙම රේඛාව පුනරුත්ථාපනය කිරීමට හැකි මාර්ගයක් ලෙසයි.[20]

3...Qd8

3...Qd8 සහිත පසුබැසීම Castellvi–Vinyoles හි නිරූපණය කර ඇති අතර, එය සියලුම ස්කැන්ඩිනේවියානු රේඛාවල පැරණිතම එක විය හැක. 20 වැනි සියවසට පෙර, එය බොහෝ විට ප්‍රධාන පෙළ ලෙස සලකනු ලැබූ අතර, හොවාර්ඩ් ස්ටවුන්ටන් විසින් ඔහුගේ චෙස් ක්‍රීඩකයාගේ අත්පොතෙහි,[21] "හොඳම" ලෙස සංලක්ෂිත කරන ලදී, නමුත් ක්‍රමයෙන් 3...Qa5 මගින් ආදේශ විය. 1960 ගණන්වල 3...

itihāsaya

sambhavaya

Scandinavian Defense yanu pæraṇitama vārtāgata vivṛta kirīm valin ekak vana atara, prathama varaṭa vārtā karana laddē frænsisk da kæsṭelvi saha narsis vinyōls atara vælensiyā hi manaḥkalpita krīḍāvak lesa 1475 dī pamaṇa vārtā vū navīna ces krīḍāva viya hækiya. eya 1497 lusenāgē "prēmayē punarāvartanaya saha krīḍā 150 k saman̆ga ces krīḍā kirīmē kalāva" yana potehi da læyistugata kara æta.[3]

19 vana saha 20 vana siyavasē mul bhāgaya

19 væni siyavasē agabhāgayēdī skænḍinēviyānu guruvarun visin karana lada viślēṣaṇayen pennum kaḷē eya kaḷu jātikayinṭa vādanaya kaḷa hæki bavayi. luḍvig kolijan sārthaka lesa ārambhaka taragaya krīḍā kaḷēya. skænḍinēviyānu ārakṣāva kisi viṭeka ihaḷa piyāsara krīḍakayin atara puḷul janapriyatvayak labā notibuṇada, jōsaf henri blækbarn saha jæk mīsas bohō viṭa eya krīḍā kaḷa atara 19 vana siyavasē agabhāgayē saha 20 vana siyavasē mul bhāgayēdī ehi nyāya behevin vardhanaya viya. eya Siegbert Tarrasch, Rudolph Spielmann, saha Savielly Tartakower ætuḷu ihaḷama krīḍakayin san̆dahā mema yugayē in̆dahiṭa tōrā gænīmak viya. æleksænḍar ælekhin 1914 śānta pīṭarsbarghidī lōka śūra emānuvel læskarṭa erehiva dinum ædīmaṭa eya bhāvitā kaḷa atara anāgata lōka śūra jōs rāvul kæpablænkā 1915 niv yōrkhidī eya saman̆ga devarak jayagrahaṇaya kaḷēya.[5][6]

nūtana yugaya

1950 gaṇanvala siṭa nitya pariśīlakayeku vūyē yugōslāv inṭarnæṣanal māsṭar (ayiem) nikolā karaklājik ya, namut hiṭapu lōka śūratā avasan śūra ḍēviḍ bronsṭayin saha kāntā lōka śūra nōnā gæprindāṣvili in̆dahiṭa eya krīḍā karana viṭa 1960 daśakaya vana viṭa ihaḷa peḷē krīḍakayangē sahāya nodækvīmē digu kālayak avasan viya. ḍenmārka grǣnḍmāsṭar (jīem) benṭ lārsan, siv vatāvak lōka śūratā apēkṣakayā, 1960 gaṇanvala siṭa in̆dahiṭa eya krīḍā kaḷēya; ohu 1979 monṭriyalhidī eya saman̆ga lōka śūra ænaṭōli kārpov parājaya karana lada atara, eya janapriyatvaya væḍi kirīmaṭa hētu viya. janapriya nāmaya "senṭar kavunṭar ḍifens" siṭa "skænḍinēviyānu ārakṣāva" dakvā māru vīmaṭa paṭan gattē mē kālayēdīya. ḍenmārkayē GM Curt Hansen da vivṛta kirīmē viśēṣagnayeku lesa sælakē.[7] ōsṭrēliyānu GM iyan rojars 1980 gaṇanvala siṭa eya nitara bhāvitā kara æta. 1995 dī, skænḍinēviyānu ārakṣaka kaṇḍāyama ehi paḷamu varaṭa lōka ces śūratā taran̆gayaka penī siṭiyēya, niv yōrk nagarayē pævati PCA avasan taran̆gayē 14 vana taran̆gayēdī. kæsparov taragaya jaya gattada, kaḷu lesin viśvanādan ānand gærī kæsparovṭa erehiva ārambhaka pitiharam̆baya bhāvitā karamin viśiṣṭa sthānayak labā gattēya.

ṭromsō hi 2014 ces olimpiyāḍ hi hayavana vaṭayēdī, mægnas kālsan fēbiyānō karuvānāṭa erehiva skænḍinēviyānu krīḍakayā tōrāgena jayagrahaṇaya kaḷēya; 2016 Baku hi pævati ces olimpiyāḍ taragayēdī Caruana samaga dinum ædīmaṭa Carlsen nævata vivṛta kirīma bhāvitā kaḷēya.[9] 2019 kolkaṭāhi grǣnḍ ces ṭuvar nævatumēdī viśvanādan ānand parājaya kirīmaṭa kālsan bliṭs krīḍāvēdī blæk lesa ārambhaka avasthāva bhāvitā kaḷēya.

pradhāna pēḷiya: 2.exd5

kaḷu pæhæyaṭa pradhāna akhaṇḍa dekak æti viṭa sudu sāmānyayen 2.exd5 digaṭama pavatī: 2...Qxd5 saha 2...Nf6 (nūtana skænḍinēviyānu). durlabha gæmbiṭ 2...c6 (blækbarn-klūsṭarbōr gæmbiṭ) jōsap blækbarn visin avama vaśayen ek avasthāvakadī sārthaka lesa vādanaya karana ladī, namut 3.dxc6 ṭa pasuva pradhāna maṭṭamē krīḍāvē kisidāka nopenē. ]

2...Qxd5

3.Nc3

2...Qxd5 ṭa pasu, væḍipurama vādanaya vana calanaya 3.Nc3 vē, manda eya temparāduvakin ræjinaṭa pahara dena bævini. 3.Nc3 ṭa pasuva, Black haṭa pradhāna tērīm tunak æta: 3...Qa5, 3...Qd8, saha 3...Qd6.

3...Qa5

meya "sambhāvya" rēkhāva lesa salakanu labana atara, dænaṭa vaḍātma janapriya vikalpaya vē. sudu pāṭaṭa bahu sækasum valin tōrā gata hæka. podu rēkhāvak vannē 4.d4 c6 (hō 4...e5) 5.Nf3 Nf6 6.Bc4 Bf5 (6...Bg4 yanu venas vikalpayaki. kaḷu pæhæyen pennum kaḷada ...Bf5 yanu viśiṣṭa piyavarak viya hækiya. , 6 n pasu nayiṭvarayā venuven biṣopva veḷan̆dām kirīma...Bg4 7.h3 Bxf3 nayiṭvarayā ivat karayi, eya ivat nokaḷahot, viśiṣṭa apēkṣāvan saman̆ga e5 veta gaman karayi.) 7.Bd2 e6. vayiṭ haṭa ākramaṇaśīlī 8.Qe2, hō nihan̆ḍa 8.0-0 væni vikalpa kihipayak æta. blækgē ukas vyuhaya (e6 saha c6 mata æti ukas) Caro-Kann ārakṣaka vyuhayakaṭa samāna vē, ebævin bohō kærō-kan krīḍakayin ovungē prasaṁgaya puḷul kirīmaṭa kæmati mema skænḍinēviyānu ākṛtiya anugamanaya kara æta.

3...Qa5 n pasu tavat sækasumaki, 4.g3 Nf6 5.Bg2 c6 6.Nf3 visin a2-g8 vikarṇaya mata tæbīma venuvaṭa, h1-a8 vikarṇaya mata biṣopva fianchettoing b7-pawn ilakka kirīma 0-0, Rb1, saha pasuva b4-b5 magin b7-ukas sūrākǣma. 4.g3 sahita rēkhāva ānand,[11] Baadur Jobava,[12] Gyula Sax,[13] saha Francisco Vallejo Pons[14] visin utsāha kara æta.

3...Qa5 yanu 4.b4 da?! vayiṭ lesa mema peḷagæsma ārambha kara æti grǣnḍ māsṭar atara læskar,[16][17] kæpablænkā,[18] saha pōl keres ætuḷat vē.[19] kaḷu niværadiva krīḍā karannē nam, pūjā kaḷa ukas san̆dahā pramāṇavat vandiyak vayiṭ satuva notibiya yutuya, namut meya puvaruva harahā oppu kirīmaṭa apahasu viya hækiya. Davies yōjanā karannē 4.Nf3 Nf6 5.b4 Qxb4 6.a4!? saman̆ga gæmbiṭ pramāda kirīma, Bc1-a3 adahasa ætiva, mema rēkhāva punarutthāpanaya kirīmaṭa hæki mārgayak lesayi.[20]

3...Qd8

3...Qd8 sahita pasubæsīma Castellvi–Vinyoles hi nirūpaṇaya kara æti atara, eya siyaluma skænḍinēviyānu rēkhāvala pæraṇitama eka viya hæka. 20 væni siyavasaṭa pera, eya bohō viṭa pradhāna peḷa lesa salakanu læbū atara, hovārḍ sṭavunṭan visin ohugē ces krīḍakayāgē atpotehi,[21] "hon̆dama" lesa saṁlakṣita karana ladī, namut kramayen 3...Qa5 magin ādēśa viya. 1960 gaṇanvala 3...

තව පෙන්වන්න

Scandinavian Defense


Reseda complicata es una especie de planta de la familia de las resedáceas.

Descripción
Es una planta perenne. Multicaule y glauca. Los tallos alcanzan un tamaño de hasta de 18-50(70) cm de altura, densamente ramificados desde la base, glabros; ramas erecto-patentes, intrincadas, espinescentes. Las hojas 10-20(35) × 1-2(3,5) mm, alternas, de lineares a oblongas, agudas, subenteras –algunas con 1-2 pares de apéndices escariosos hacia la base–, glabras. Inflorescencia racemosa, laxa, estrecha –de hasta 0,5 cm de ancho–; brácteas 1-2 mm, persistentes, triangulares, de margen escarioso, glabras; pedicelos florales de hasta 0,5 mm, muy cortos, los fructíferos de hasta 1 mm, algo mayores. Sépalos (5)6(7), de 1-1,5 mm, persistentes, agudos, de estrecho margen escarioso, entero, glabros. Pétalos 2,5-3,5 mm, blanquecinos, que amarillean en la desecación; los superiores, unguiculados, con uña de 1/3-1/4 de la longitud del pétalo, obovada, separada del limbo por una membrana transversal, y limbo con 3-5 lóbulos; pétalos laterales e inferiores, no unguiculados, lineares, raramente los laterales bilobulados. Estambres (12)14(17), más cortos que los pétalos; filamentos persistentes, glabros; anteras 0,6-0,7 mm, de suborbiculares a oblongas, amarillas. El fruto en forma de cápsula 2-3 × 3 mm, erecta, subsésil, obovoidea, de paredes ligera-mente sulcadas en la zona placentaria, umbilicada en el ápice y con 4(5) dientes de hasta 1 mm, glabra. Semillas 0,6-0,7 mm, reniformes, de un pardo obscuro a negruzcas, lisas, mates; testa teselada, de teselas lobuladas y ruguladas, con algunas papilas en la zona del pliegue.

Distribución y hábitat
Se encuentra en  la península ibérica, en pedregales subalpinos y alpinos, en suelos esquistosos; a una altitud de 2000-3100 metros, en Sierra Nevada (España).

Taxonomía
Reseda complicata fue descrita por Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent y publicado en Annales Générales des Sciences Physiques 3: 13, en el año 1820.
Citología
Número de cromosomas de Reseda complicata (Fam. Resedaceae) y táxones infraespecíficos:
2n=28, 30
Sinonimia
Luteola complicata (Bory) Webb

Referencias

complicata
Flora de la península ibérica

Reseda complicata


Die Schwarzwälder Pilzlehrschau ist eine öffentliche Lehr- und Ausbildungseinrichtung für Mykologie in Hornberg. Sie ist die erste Schule ihrer Art in Deutschland sowie die einzige in Deutschland und den angrenzenden Ländern, an der kontinuierlich Seminare zur Pilzkunde für fast jeden Grundkenntnisstand angeboten werden. Das Programm umfasst in erster Linie Anfänger-, Fortgeschrittenen- und Fachkurse zu unterschiedlichen Themen und die Ausbildung von Pilzsachverständigen.

Geschichte
Im Jahr 1962 gründete der Rektor Max Hetzel unter Anregung von Hans Steinmann in Hornberg eine Ausstellung verschiedener Wildpilze unter dem Namen Schwarzwälder Pilzschau. Im Jahr 1972 wurde Hetzel aus Altersgründen von seiner Tätigkeit verabschiedet, woraufhin Rose Marie Dähncke die Leitung der Einrichtung übernahm. Ebenfalls auf Vorschlag Steinmanns hin baute sie die Stätte zu einer Lehranstalt aus und nannte sie in Schwarzwälder Pilzlehrschau um. Bis zum Abschluss ihrer Tätigkeit im Jahr 1979 steigerte Dähncke die Bekanntheit der Schule wesentlich. Drei Jahre später, 1982, übernahm Walter Pätzold die Leitung der Schwarzwälder Pilzlehrschau und leitete sie bis zu seinem Tod am 22. Februar 2011. Auch durch ihn wurde die Bedeutung der Einrichtung deutlich erweitert.
Am 1. Oktober 2015 hat  Björn Wergen aus der Nordeifel die Leitung der Einrichtung übernommen.

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz

Einzelnachweise

Bildungseinrichtung in Baden-Württemberg
Organisation (Mykologie)
Speisepilze
Hornberg
Gegründet 1962
Organisation (Ortenaukreis)

Schwarzwälder Pilzlehrschau


Travis Fimmel (født 15. juli 1979) er en australsk skuespiller og tidligere model. Han er bedst kendt for at have været model for Calvin Klein, og at have spillet Ellis Dove i The Beast og Ragnar Lothbrok i Vikings.

Filmografi
 2012 - Harodim som Lazarus Fell
 2012 - The Baytown Outlaws som McQueen Oodie
 2015 - Maggies Plan som Guy
 2016 - Warcraft som Sir Anduin Lothar

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Australien

Travis Fimmel


All Hits er det første opsamlingsalbum fra den britiske pigegruppe All Saints. Det blev udgivet i 2001 efter gruppen var gået i opløsning. Den indeholder også en sang af Melanie Blatt og Artful Dodger kaldet "TwentyFourSeven".

Spor

Hitlister

Referencer

All Saints
Popalbum fra Storbritannien
Opsamlingsalbum fra 2001

All Hits


دمي ودموعي وابتسامتي فيلم من تأليف إحسان عبد القدوس وإخراج حسين كمال صدر عام 1973م.

قصة الفيلم
الفيلم هو عبارة عن دراما اجتماعية شديدة القسوة عن ناهد التي يتم تزويجها لشاب كستار لعلاقة آثمة مع رجل أعمال كبير، وبموافقة الزوج الرسمي تضحي بالشاب الذي تبادل معها الحب بصدق من أجل إنقاذ أسرتها من شظف العيش.

البطولة
بطولة: نجلاء فتحي – نور الشريف – حسين فهمي – كمال الشناوي – صلاح نظمي

المصادر

أفلام حسين فهمي
أفلام مصرية إنتاج 1973
أفلام نور الشريف
أفلام نجلاء فتحي
أفلام من إخراج حسين كمال

دمي ودموعي وابتسامتي (فيلم)


Base aérea de Vélizy – Villacoublay   es una base de la Fuerza Aérea Francesa  . La base se encuentra situada a aproximadamente 2 km al sureste de Vélizy-Villacoublay y a 8 km al suroeste de París.

Unidades
En la base se encuentran acantonadas las siguientes unidades:
Escadron de transport, d'entraînement et de calibrage 00.065 (ETEC 65 - Transporte de personalidades)
El Estado mayor del Área Norte, el mando de la Fuerza Aérea de Proyección (COFOG) y el mando aéreo de los sistemas de monitorización, información y comunicaciones (CASSIC).
 Escuadrón de helicópteros 03/067
 Unidad de Comandos Paracaidistas N20
 Otras unidades de carácter no militar (ALAT, fuerza aérea de la gendarmería, Commandement des Opérations Spéciales).

Aparatos
Los aparatos asignados a la base son:
 1 Airbus A330-200 (Avión presidencial:Cotam 001)
 2 Airbus A319
 3 Eurocopter AS332 Super Puma
 1 Dassault Falcon 20 (Mystère 20)
 8 AS 555UN FENNEC
 4 Dassault Falcon 50
 2 Dassault Falcon 900
 6 TBM700

Historia
La Base de Villacoublay fue construida antes de la Segunda Guerra Mundial como una instalación de la Fuerza Aérea Francesa.

Uso Alemán durante la Segunda Guerra Mundial
Tomada por los alemanes en junio de 1940 durante la Batalla de Francia, Villacoublay fue usado por la Luftwaffe como un aeródromo militar. Las siguientes unidades fueron asignadas a lo largo del conflicto (todas pertenecientes a la Luftlotte 3, Fliegerkorps IV):

 Kampfgeschwader 55 (KG 55)	21 de junio de 1940-16 de junio de 1941 Heinkel He 111P/H (Código de fuselaje: G1+)
 Kampfgeschwader 27 (KG 27), junio-julio de 1940 Heinkel He 111P  (Código de fuselaje: 1G+)
 Aufklärungsgruppe 14 (AFG 14),	noviembre de 1940-mayo de 1941 Junkers Ju 88.
 Jagdfliegerschule 5 (JFS 5), junio de 1941-24 de febrero de 1943, Messerschmitt Bf 109.
 Jagdgeschwader 105 (JG 105), 25 de febrero-31 de agosto de 1943 Messerschmitt Bf 109.
 Jagdgeschwader 54 (JG 54)	7 de junio-5 de septiembre de 1944  Focke-Wulf Fw 190A.

Los KG 55 y KG 27 participaron en la  Batalla de Inglaterra; AFG 14 fue una escuadrilla de reconocimiento fotográfico;  JFS 5 fue una unidad de entrenamiento para pilotos de los Me Bf 109 y las JG 105 y JG 54 unidades de intercepción diurnas contra los bombarderos pesados de la Octava Fuerza Aérea.

Fue atacada en numerosas ocasiones por los bombarderos pesados de la Octava y la Decimoquinta Fuerza Aérea del Ejército de los Estados Unidos durante 1943 y principios de 1944.

Uso estadounidense
El campo fue liberado for fuerzas aliadas de infantería el 27 de agosto de 1944 durante la campaña del norte de Francia. Inmediatamente después, el IX Mando de Ingenieros de la USAAF lo limpió de las minas sembradas y de restos de aparatos alemanes; rellenaron los cráteres de bombas en las pistas con escombros y parches de asfalto dejando el resto de instalaciones en condiciones operativas para los aparatos estadounidenses. Villacoublay de esta manera fue un aeródromo de combate de la Novena Fuerza Aérea, nombrado como "A-42" el 30 de agosto, solo unos pocos días después de su captura al las fuerzas alemanas.

Casi inmediatamente, el 48th Fighter Group se trasladó a la base, volando en P-47 Thunderbolts desde 29 de agosto hasta el 15 de septiembre de 1944.La unidad su fue trasladando hacia el este a medida que las fuerzas aliadas avnzaban hacia Alemanía y Villacoublay se convirtió en una base de suministros y mantenimiento de cazas, siendo la sede del 370 Air Service Group y numerosos escuadrones de material variado del Air Technical Service Command. fue cuando se le dio la designación de AAF-180.Gran cantidad de escuadrones de C-47 Skytrain salían y entraban de la basepara apoyo de operaciones aerotransportadas, incluyendo la Operación Varsity y el cruce del Rin por parte de tropas aerotransportadas en marzo de 1945.

Al finalizar la guerra, Villacoublay permaneció bajo control estadounidense, siendo nombrada como AAF Station Villacoublay. Fue asignada a las Fuerzas Aéreas de Estados Unidos en Europa como base de transporte de los C-47 Skytrain que equipaban al 314 Troop Carrier Group. Se mantuvo bajo su control hasta el 31 de agosto de 1946 cuando fue devuelta a las Fuerzas Aéreas Francesas.

Actualidad
La base fue completamente reconstruida después de la guerra. La pista original de tiempos de pre/guerra, la 11/29 se encuentra cerrada al tráfico y una nueva pista , 09/27, este-oeste, de 1800 metros (6000 pies) fue construida con hangares y zonas de aparcamiento de aeronaves como parte de la nueva base operacional de la OTAN.

Referencias

Enlaces externos

Velizy – Villacoublay
Velizy – Villacoublay
Bases aéreas

Base aérea de Vélizy-Villacoublay


Helmut Taudte (* 26. September 1954 in Liebstedt) ist ein ehemaliger deutscher Bahnradsportler und ehemaliger Radsporttrainer.

Sportliche Laufbahn
Helmut Taudte stammt aus Weimar und startete zunächst für die BSG Motor Weimar, seit dem Sommer 1970 für den SC Turbine Erfurt. Bereits als Jugendlicher war er auf der Bahn und der Straße gleichermaßen erfolgreich, was durch seine Siege im 1000-Meter-Zeitfahren bzw. Mannschaftszeitfahren auf der Straße bei der Kinder- und Jugendspartakiade unterstrichen wurde. Einen ersten Titel gewann er 1970 im Straßenrennen der Bestenermittlung der BSG-Sportler  in der Jugendklasse B. Auch sein Erfolg bei der Junioren-Rundfahrt in Cottbus 1972 belegte seine Qualitäten als guter Straßenfahrer. Dennoch legte er im Männerbereich seine Priorität auf den Bahnradsport.

1975 wurde er mit der Mannschaft seines Vereins DDR-Vizemeister im Mannschaftszeitfahren. 1978 wurde er Zweiter der DDR-Winterbahnmeisterschaft und  1975 sowie 1979 DDR-Meister im Zweier-Mannschaftsfahren, mehrfach belegte er zudem Podiumsplätze. Zum Ende seiner Laufbahn startete er auch bei Steherrennen auf der Bahn im Erfurter Andreasried.

Berufliches
Helmut Taudte arbeitete beim Bund Deutscher Radfahrer als Trainer der Junioren für die Ausdauerdisziplinen im Bahnradsport. Zum Ende des Jahres 2018 ging er in den Ruhestand.

Weblinks

 Ergebnisse der Berliner Winterbahnrennen auf sport-komplett.de
 Ergebnisse der DDR-Straßenmeisterschaften im Mannschaftszeitfahren auf sport-komplett
 Ergebnisse der DDR-Bahnmeisterschaften im Zweier-Mannschaftsfahren auf sport-komplett.de

Einzelnachweise

Radsportler (DDR)
DDR-Meister (Radsport)
Bahnradfahrer
Radsportnationaltrainer (Deutschland)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1954
Mann

Helmut Taudte


Repeses Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 5,02 km2 yüzölçümüne sahip, 2.040 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viseu

Repeses


Ingrid Hjelmseth (født 10. april 1980) er en norsk fodboldspiller, der spiller som målmand for Norges kvindefodboldlandshold

Hæder

Klub
Trondheims-Ørn SK
 Toppserien: 2000, 2001, 2003
 Norske kvinders pokalturnering: 1999, 2001, 2002

Stabæk FK
 Toppserien: 2010, 2013
 Norske kvinders pokalturnering: 2011, 2012, 2013

International
Norge
 EM i fodbold for kvinder Toere: 2005, 2013

Individual
 UEFA turneringens trup: EM i fodbold for kvinder 2013

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Norge
Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Norge

Ingrid Hjelmseth


La torre de Cambra es una torre vigía y señorial de planta cuadrangular situada en la freguesia de Cambra (concejo de Vouzela, Portugal). En 1997 se efectuó una excavación arqueológica que recuperó centenares de fragmentos cerámicos a su alrededor.

Se piensa que fue levantada entre los siglos XIII y XIV, siendo habitada hasta el XVI o el XVII. Se sabe que a mediados del XVII perteneció a Diogo Gomes de Lemos, comendador de la orden de Cristo.

Referencias

Cambra
Arquitectura de Portugal del siglo XIII
Vouzela

Torre de Cambra


هَيْثَم اسم عربي نادر قديم.

معنى اسم هيثم
يعني اسم هيثم في المعاجم العربية،الصقر، أو العقاب، ومنه سمي الرجل هيثمًا كعادة العرب في التسمية، والصقر والعقاب من الطيور الكريمة التي لها شرف ومكانة في مخيلة العرب حيث يعتقدون أنها لا تأكل الجيف بل تأكل مما تصطاده.

معاني أخرى

 الهيثمة نبات صحراوي عشبي يتبع الفصيلة النجيلية، وتسمى في التسميات المعاصرة قضقاض أرجواني.

 الهثم هو السهل،والكثيب الأحمر وقال ابن الاعرابي الهثم القيزان المنهالة ومعنى القيزان جمع قوز وهو الكثيب الرملي العالي.

أصل الاسم
أصل الاسم من الجذر الثلاثي هثم ويعني قسم الشيء ويعني أيضًا سحق الشيء ودقه.

بعض ممن حمل هذا الاسم من الصحابة والتابعين
هناك عدد من الصحابة حملوا اسم هيثم أو تكنوا به، ومنهم:

 أبو الهيثم مَالِكُ بنُ التَّيَّهانَ بن مالك الأَنصاري:أكرم النبي -صلى الله عليه وسلم- وكان كثير النخل والشاء.
 الهيثم بن نصر بن دَهْر الأَسْلَمِيّ :روى حديثُا واحدًا عن النبي -صلى الله عليه وسلم-.
 الهيثم بن ضِرَار بن حرملة الغطفانيّ:صحابي غزا أذربيجان مع سعيد بن العاص.
 الهيثم بن قيس بن الصلت: استعمله -النبي صلى الله عليه وسلم- على صدقات بني سليم.
 الهيثم الحنفي:من بني حنيفة وقد ثبت على إسلامه ولم يرتد كما ارتدت قبيلته.
 الهيثم بن نهيك الأنصاري يكنى أبو معقل: شهد أحدًا، ويقال: إنه مات في حجة الوداع.
 الهيثم بن مالك التنوخي، صحابي شهد فتح مصر.
 الهَيْثَم بن الأسْوَد بن قيس النخعي، تابعي يكنى أبا العُريان. قال ابن الكلبيّ: كان من رجال مذحج، وقُتِل أبوه يوم القادسية. وكان الهيثم خطيبًا شاعرًا.
 الهيثم بن مالك الطائيّ، تابعي روى حديثين.

بعض ممن حمل أو كان في اسمه هيثم من مشاهير العرب
 هيثم بن طارق  سلطان عُمان
 الحسن بن الهيثم،فيزيائي عربي.
 أبو حية النميري،اسمه الهيثم بن الربيع بن زرارة النميري شاعر مخضرم.
 الهيثم بن عدي،راوية ومؤلف لعدد من المصنفات اللغوية توفي 207هـ
 الهيثم بن جميل،أحد رواة الحديث النبوي.
 الهيثم بن عبيد الكناني،والي أموي على الأندلس.
 نور الدين الهيثمي،عالم من علماء الحديث النبوي.
 أبو الهيثم الرازي،أديب ونحوي مسلم في القرن الثالث الهجري.
الهيثم بن أبي ذؤيب السعدي.

اندثار اسم هيثم ورجوعه
انقرض اسم هيثم لفترة من الزمن إلى أن عاد استعماله قبل 88 سنة وكان أول من كنى نفسه أبو الهيثم بعد اندثار الاسم الشيخ علي الطنطاوي.

أماكن
 الهيثمية: من قرى سوريا
 الهيثمية: من قرى اليمن
 الهياثم: من قرى الخرج

قائمة بمن يحمل اسم هيثم من المشاهير

مراجع

أسماء ذكور عربية
أسماء شخصية

هيثم (اسم)


Rayo Vallecano Femenino er kvindernes afdeling af Madrid fodboldklubben Rayo Vallecano, der spiller i den spanske Primera División. Mellem 2008 og 2011 vandt klubben tre nationale mesterskaber og et Copa de la Reina de Fútbol.

Aktuel trup
.

Tidligere landsholdsspillere
  Argentina:Marianela Szymanowski
  Colombia:Nicole Regnier
  Equatorial Guinea: Jade Boho
  Guatemala:Ana Lucía Martínez
  Spanien: Maripaz Azagra, Saray García, Sonia Bermúdez, Vanesa Gimbert, Jennifer Hermoso, Alexandra López, Adriana Martín, Melisa Nicolau, Willy Romero, Cristina Vega, Sandra Vilanova

Referencer

Kvindefodboldklubber i Spanien

Rayo Vallecano (kvinder)


Kulturforum er en samling af kulturelle bygninger i Berlin, Tyskland. Området blev bygget i 1950'erne og 1960'erne i Vestberlin nær grænsen til Østberlin, idet mange kulturbygninger lå bag Berlinmuren. Kulturforum er karakteriseret ved sin innovative, moderne arkitektur. Blandt arkitekterne er Mies van der Rohe og Hans Scharoun.

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Berlin
Kultur i Berlin

Kulturforum


Adalet ve Kalkınma Partisi, 14 Ağustos 2001 tarihinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "AK PARTİ" şeklindedir. Simgesi ampuldür. TBMM'de 263 milletvekili ile en çok üyeye sahip partidir. Genel başkanı aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı da olan Recep Tayyip Erdoğan'dır.

Parti, siyasi ideolojisini muhafazakâr demokrasi olarak tanımlar. Üçüncü taraf kaynaklar genellikle partiyi milli muhafazakâr, sosyal muhafazakâr ve Yeni Osmanlıcılık ideolojilerini benimseyen bir parti olarak tanımlamaktadır. Partinin genellikle siyasi yelpazede sağ kanatta yer aldığı kabul edilir, ancak bazı kaynaklar 2021'den bu yana partiyi aşırı sağ olarak tanımlamıştır.

Kurucuları ve önde gelen isimlerinden bir bölümü, eski Fazilet Partisi'ne (FP) yakın ya da Fazilet Partisi kadrosundan olup bu partinin kapatılmasından sonra kurulan ve devam niteliğine sahip olduğu kabul edilen Saadet Partisi'ne (SP) katılmayanlardır. Gerek kuruluştaki, gerekse sonraki dönemlerdeki kadroları değişik parti ve siyasi görüşlerden pek çok adı barındırmıştır. Fazilet Partisi'nin veya ilgili siyasi geleneğin bir uzantısı olarak gösterilmesi partililer tarafından kabul görmemektedir. Ayrıca Anavatan Partisi'nin (ANAP) devamı olduğu da iddia edilmiştir.

Adalet ve Kalkınma Partisi, kurulduğu günden beri katıldığı seçimlerin tamamında birinci parti olmuş ve katıldığı yedi genel seçimin dördünde (2002, 2007, 2011 ve Kasım 2015) tek başına iktidar olmuştur. Partinin 2001'deki kuruluşundan itibaren genel başkanlık görevini sürdüren Erdoğan'ın, 2014 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminde cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından bu göreve eski dışişleri bakanı Ahmet Davutoğlu getirildi. Parti, Davutoğlu liderliğinde katıldığı Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde %8,96 oy kaybederek %40,87'ye geriledi. Kasım 2015 genel seçimlerindeyse tarihindeki en büyük oy sayısı ve %49,5 ile 2011'den sonra en büyük oy oranına sahip olarak, 317 milletvekili elde etti ve TBMM'de tek başına iktidar olabilecek çoğunluğa ulaştı. Ahmet Davutoğlu'nun istifa etmesinin ardından gerçekleştirilen kongrede Binali Yıldırım partinin genel başkanlık görevine seçildi. Yıldırım 24 Mayıs 2016 tarihinde 65. Türkiye Hükûmeti'ni kurarak başbakanlık görevine başladı. 24 Haziran 2018 Genel seçimlerinde %42.56 oy alan AK Parti iktidarını devam ettirdi. 10 Temmuz 2018 tarihinde 66. Türkiye Hükûmeti kuruldu.

AK Parti, 2002 yılından bu yana Türk siyasetinde önemli bir yer almaktadır. Üye sayısı açısından dünyanın en büyük altıncı siyasi partisidir ve Hindistan, Çin ve ABD'de bulunan siyasi partiler dışında dünyanın en çok üyeye sahip siyasi partisidir.

Tarihçe
16 Ocak 1998'de Refah Partisi'nin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmasıyla Millî Görüş geleneğinden gelen siyasiler Fazilet Partisi altında tekrar birleşti. Ancak değişmeyen politikalar ve değişmeyen yaşlı lider kadro sebebiyle partinin halk tabanında karşılık bulamadığını düşünen Abdullah Gül liderliğindeki Yenilikçiler, Gelenekçiler ile Fazilet Partisi kongresinde başkanlık yarışına girdi. 14 Mayıs 2000 tarihinde düzenlenen kongreyi küçük bir farkla kaybeden Yenilikçiler artık partide toplum tabanlı bir siyaset yapılamayacağını düşünmeye başladılar. Bu ortam içinde Fazilet Partisi de Refah Partisi ile aynı akıbete uğrayarak kapatıldı (22 Haziran 2001). Hapisten çıkan Recep Tayyip Erdoğan'ın da aralarına katılması ile Yenilikçiler hemen yeni bir parti çalışmalarına başladı. 14 Ağustos 2001 tarihinde ise Adalet ve Kalkınma Partisi kuruldu.

Partinin kuruluşunda Recep Tayyip Erdoğan, Abdullah Gül ve Bülent Arınç'ın da aralarında bulunduğu toplam 74 Kurucular Kurulu üyesi yer aldı. Bünyesinde MNP-MSP-RP-FP-SP (Millî Görüş), ANAP (Turgut Özal'a yakın isimler), MHP (Alparslan Türkeş'e yakın isimler), DP-AP-DYP-Demokrat Parti (Adnan Menderes'e yakın isimler) ve CHP (Deniz Baykal'a yakın isimler) kökenli isimler bulunuyordu. Parti isminin bulunması, logosu ve sloganlarının belirlenmesinde reklamcı Erol Olçok'un da etkisi büyüktü.

Kurucu üyeler
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurucu üyeleri:

Partinin ekonomisi
Partinin kendi web sitesinde yayınladığına göre 1 Ocak 2019 tarihinde partiye yapılan devletçe yardımlar 335.533.239 Türk lirasıdır parti gelirinin %87,5'luk bir oranını oluşturmaktadır. Ayrıca 2018, 2017, 2016 yılları devletçe yapılan yardımlar sırasıyla şu şekildedir: 2018 yılı için 417.050.988, 2017 yılı için 119.170.658, 2016 yılı için 104.678.215 Türk lirasıdır. AK Parti'nin 4 yıllık devlet yardımı 976.433.100 Türk lirasıdır. Partinin 2019 yılında bankalarda bulunan parası 137.096.716 Türk lirasıdır. 2023 genel seçimlerinde, daha önceki seçimlerde en yüksek oyu alan AK Parti, Hazine yardımlarında öne çıktı. 10 Ocak 2023 tarihinde, partiye Hazine'den gelen yardım nedeniyle 653.8 milyon TL gelir verildi. 2024 yerel seçimlerinde, hazine yardımı, seçimde seçim barajını aşan partilerin oy oranlarına göre dağıtıldığı için AK Parti'nin oy oranı nedeniyle Hazine yardımından en yüksek miktarı alması bekleniyor. 2024 yılının Ocak ayında, AK Parti'ye 1 milyar 329 milyon lira Hazine yardımı verilmesi planlandığı güncel bilgiler arasında yer aldı.

İlk Erdoğan dönemi (2001-2014)

Parti, 14 Ağustos 2001 yılında kurulduktan yaklaşık 1 yıl sonra Recep Tayyip Erdoğan önderliğinde 2002 genel seçimleri yapıldı. AK Parti 365 milletvekili çıkararak tek başına iktidara geldi. Erdoğan, siyasi yasağı bulunduğu için seçimlere giremeyerek milletvekili seçilemedi. Seçim sonrasında 58. Türkiye Hükûmeti, Abdullah Gül başbakanlığında kuruldu. Hükûmet döneminde Erdoğan'ın siyasi yasağının kaldırılması için Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne yasa teklifi sunuldu. Bu yasa değişikliği TBMM tarafından oy çoğunluğuyla kabul edilse de dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer yasayı "öznel, somut ve kişisel" olduğu gerekçesiyle veto etti. Daha sonra aynı yasa değiştirilmeden TBMM'de tekrar kabul edildi ve dönemin Cumhurbaşkanı Sezer yasa değişikliğini bu kez onayladı. Bu yasanın onayıyla Recep Tayyip Erdoğan'ın milletvekili seçilmesi için yasal bir engel kalmadı. Seçimlerde Siirt milletvekili seçilen Fadıl Akgündüz'ün milletvekilliğinin düşürülmesinin ardından Siirt'teki seçimlerin tekrar edilmesine karar verildi ve 2003 ara seçimlerine gidildi. Seçimlerde AK Parti'nin ilk sıra adayı Mervan Gül'ün adaylıktan çekilmesi ile Recep Tayyip Erdoğan partinin birinci sıra adayı olarak Siirt seçimlerine girdi ve oyların %85'ini alarak kazandı.

Erdoğan'ın milletvekili seçilmesinin ardından başbakan Abdullah Gül, Recep Tayyip Erdoğan'ın başbakan olması için dönemin Cumhurbaşkanı Sezer'e istifasını sundu. Ahmet Necdet Sezer bu kez hükûmeti kurma görevini Recep Tayyip Erdoğan'a verdi ve genel seçimlerden yaklaşık dört ay sonra Recep Tayyip Erdoğan başbakanlığında 59. Türkiye Hükûmeti kuruldu. Bu seçimin ardından 2004 yerel seçimleri yapıldı. AK Parti 1750 belediye almaya hak kazandı. 2003 yılından 2009'a kadar Türkiye ekonomisi büyüme göstermiş ve Türkiye'nin GSMH'si Dünya toplamının %1,11'inden yüzde 1,37'sine artış göstermiştir. Recep Tayyip Erdoğan döneminde Türkiye'nin IMF'ye olan borcu bitti.

Görev süresi dolan Türkiye'nin 10. cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in yerine 11. cumhurbaşkanının seçilememesi üzerine Anayasa'nın 101. maddesi gereğince seçimlerin 22 Temmuz 2007 günü Türkiye'de 2007 genel seçimleri yapıldı. AK Parti, Recep Tayyip Erdoğan önderliğinde tek başına ikinci kez iktidara gelmeyi başardı. AK Parti, seçimlerde 341 milletvekili çıkardı. Abdullah Gül tarafından onaylanan 60. Türkiye Hükûmeti AK Parti önderliğinde kuruldu. 21 Ekim 2007'de 2007 Anayasa Değişikliği Referandumu gerçekleşti. AK Parti, bu seçimde ''Evet'' oyunu destekledi. Bu seçimde cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesine karar verildi ve genel seçimlerin dört yılda bir yapılmasına karar verildi.

29 Mart 2009 tarihinde 2009 yerel seçimleri yapıldı. AK Parti, 1442 belediye başkanlığı kazandı. AK Parti bu seçimde 16 büyükşehir belediye başkanlığından 10 tanesini kazandı. 1 Mayıs 2009 günü bazı makamlarda görev değişikliği olmuştur. 2009 yılında İsrail'in Filistin'e saldırılar sonucunda 1133 Filistin vatandaşın ölümünden sonra 29 Ocak 2009 Davos'ta Dünya Ekonomik Forumu toplantısında Şimon Peres'in 25 dakika konuşması ve Erdoğan'ın 12 dakika konuşmasından dolayı Erdoğan podyumu terk etmiştir. Recep Tayyip Erdoğan podyumu terk ederken şu sözleri söylemiştir: "Benim için de bundan böyle Davos bitmiştir. Daha Davos'a gelmem. Siz konuşturmuyorsunuz. 25 dakika konuştu, 12 dakika konuşturuyorsunuz. Olmaz." Erdoğan Davos dönüşü büyük bir kutlamayla karşılanmıştır. Ahmet Davutoğlu, Gazze Savaşı'nda göstermiş olduğu çözüm başarıdan dolayı dışişleri bakanlığına atandı. Bülent Arınç, başbakan yardımcılığına getirildi. Temmuz 2009'da Çin'in Doğu Türkistan'da olay çıkarmasına karşı Recep Tayyip Erdoğan ve AK Parti üyeleri saldırıya karşı çıkmıştır. Erdoğan sorumluların adalete teslim edilmesini ve hesap vermelerini söylemiştir. Ayrıca ''soykırım'' yaşanmaktadır demiştir.

2011 genel seçimlerinde 327 sandalye çıkararak üçüncü kez tek başına iktidar olmayı başardı. 61. Türkiye Hükûmeti kuruldu. 29 Mart 2014'te 2014 Türkiye yerel seçimleri yapıldı. AK Parti %43.4 oy alarak birinci parti oldu. AK Parti 30 büyükşehir belediye başkanlığından 18 tanesini kazandı. 16 Temmuz 2014'te AK Partili milletvekillerin Çözüm Sürecini büyük bir oyla kabul etmesiyle ve Abdullah Gül'ün Resmî Gazete'de yayımlanması sonucu yürürlüğe girmiştir. 2014 cumhurbaşkanlığı seçimde cumhurbaşkanı adayının kim olduğunu Mehmet Ali Şahin açıklamıştır. Şahin şu sözleri söylemiştir: '' İstanbul milletvekilimiz, Genel Başkanımız, Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan'dır.'' demiştir. 10 Ağustos 2014 günü Erdoğan %51,8 oy oranıyla cumhurbaşkanı seçilmesi ardından Erdoğan AK Parti genel başkanlığı ve başbakanlığı Ahmet Davutoğlu'na bırakmıştır. Erdoğan şu sözleri söylemiştir:'' Konya milletvekilimiz, Dışişleri Bakanımız Ahmet Davutoğlu kardeşimdir.'' demiştir. AK Parti 27 Ağustos günü 1. Olağanüstü Kongresinde Genel Başkan Ahmet Davutoğlu seçilmiştir. Ahmet Davutoğlu önderliğinde 62. Türkiye Hükûmeti kuruldu.

2007 cumhurbaşkanlığı seçimi

2007 yılına girildiğinde, görev süresi dolmak üzere olan Cumhurbaşkanı Sezer'in yerine Erdoğan'ın aday gösterilmesi ihtimali üzerine özellikle büyükşehirlerde (Ankara, İstanbul ve İzmir gibi); ADD, ÇYDD, İstanbul Barosu, DİSK, KESK gibi bazı kurum ve kuruluşlar tarafından "Cumhuriyet Mitingleri" düzenlendi. 2008 yılında Ergenekon Operasyonu dahilinde bu mitinglerin darbeye zemin oluşturmak adına silahlı bir terör örgütü tarafından yapıldığı iddia edildi ve yapılan aramalarda bunu destekleyen belgelere rastlandığı öne sürüldü. ADD başkanı ve emekli Orgeneral Şener Eruygur bu iddialar neticesinde tutuklandı. Tüm gelişmelerden sonra parti tarafından cumhurbaşkanı adayı olarak Abdullah Gül gösterildi. Bunun üzerine CHP, cumhurbaşkanlığı seçimi için genel kurulda en az 367 milletvekilinin toplanmış olması gerektiğini iddia edip seçimler sırasında genel kurula gelmeyerek cumhurbaşkanlığı seçimlerini boykot etti. Aslen bu iddia anayasa kaynaklı olmayıp onursal cumhuriyet başsavcısı Sabih Kanadoğlu tarafından ortaya atılmıştı.

CHP, ilk oturumda 367 milletvekili bulunmasına rağmen toplam oy 367'nin altında kalınca cumhurbaşkanlığı seçimi oturumlarının iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurdu. Mahkemenin seçimi iptal etmesi üzerine erken seçime gidilme kararı alındı. Parti, 22 Temmuz genel seçimlerinde de oyların %46,7'sini alarak seçimden oylarını artırarak çıktı. Böylece Erdoğan, hükûmeti kurma görevini aldı. Parti aynı seçimde 18 bin Avro karşılığında AK Robot isimli bir robot kiralamış ve Türkiye Cumhuriyeti tarihinde bu yolla seçim propagandası yapan ilk parti olmuştur.

22 Temmuz genel seçimlerine göre TBMM'ye giren üçüncü parti konumundaki MHP, CHP'nin aksine cumhurbaşkanlığı seçimlerini boykot etmek amacıyla genel kurula gelmeme fikrini benimsemedi ve bunun sonucu olarak tekrar aday gösterilen Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdullah Gül, Türkiye Cumhuriyeti'nin 11. cumhurbaşkanı oldu.

Kapatma davası

14 Mart 2008 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya, "Adalet ve Kalkınma Partisi'nin laikliğe aykırı eylemlerin odağı durumuna geldiği" savıyla, Anayasa Mahkemesi'nde "Adalet ve Kalkınma Partisi'nin temelli kapatılma davasını açtı. Başsavcı, Cumhurbaşkanı Gül ile Başbakan Erdoğan'ın da aralarında olduğu 71 kişinin, siyasetten 5 yıl uzaklaştırılmasını istedi. 30 Temmuz 2008'de açıklanan kararla, 10 üyenin 6'sının kapatılması yönünde, 4'ünün hazine yardımının kesilmesi yönünde ve Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç'ın ret oylarıyla kapatılmadı. Hazine gelirinin yarısının kesilmesi kararı alındı.

"Hedef 2023"
AK Parti'nin Türkiye'yi ekonomi, adalet, sağlık, ulaşım, turizm, sanat alanında ilerletmek ve 2023 yılında dünyada ekonomisi gelişmiş ilk 10 ülke arasına girmesini sağlamak olarak koyduğu hedef "Hedef 2023" olarak slogan haline getirilmiştir. Kişi başına millî geliri artırmak, işsizliği düşük rakamlara indirmek, ekonomik sıkıntılardan tamamen uzaklaşmak, Türkiye'ye ait yerli tank, uçak,araba ve silahlı aletler yapmak gibi hedefler 2011 ve 2015 genel seçimlerinde partinin temel söylemleri arasında yer almıştır. Başkanlık sistemi de 2015 Seçim Beyannamesi'nde "Hedef 2023" arasında yer almıştır.

Halkın Sesi Partisi ile birleşmesi
12 Temmuz 2012'de Recep Tayyip Erdoğan, Halkın Sesi Partisi Genel Başkanı Numan Kurtulmuş'a partilerinin "bütünleşmesini" teklif etmiştir. İki partinin yetkili organlarınca alınan karara göre bir birleşme süreci başlamıştır. Sürecin sonunda, delegelerine genel kurul çağrısında bulunan Halkın Sesi Partisi, 19 Eylül 2012 günü gerçekleştirdiği olağanüstü kongrede, geçerli 177 oyun 165'i gereğince "bütünleşme sebebiyle fesih" kararı alarak kapanmıştır. Halkın Sesi Partisi'nin feshedilmesinin ardından Numan Kurtulmuş, birçok partiliyle birlikte 22 Eylül 2012 günü düzenlenen törende Adalet ve Kalkınma Partisi'ne katılmıştır.

AK Parti-Gülen Hareketi çatışması

Cumhuriyet'in kurulmasından itibaren Türkiye'nin politik yaşamında önemli yeri olan büyük cemaatler 1973 seçimlerinden itibaren Millî Görüş çizgisindeki Necmettin Erbakan'dan uzaklaştılar. 1994 yerel seçimlerinde Recep Tayyip Erdoğan'ı destekleyen Fethullah Gülen ve Gülen Hareketi o tarihten itibaren yerel ve genel seçimlerde AK Parti'ye ve Erdoğan'a olan desteğini sürdürdü. Gülen Cemaati'nin bu süreçte ve AK Parti iktidarlarında emniyette, Millî Eğitim Bakanlığı'nda ve yargıdaki ilerleyişinin ve özel okullar ve diğer faaliyetlerinin partinin bütün liderleri ve devlet kurumları tarafından desteklendiği öne sürüldü. Gülen Cemaati ile AK Parti arasındaki temel ittifakın ortak tehdit olarak algılanan askeri vesayete karşı olmaları olduğu dillendirildi.

Cemaat hakkında hazırladığı İmamın Ordusu kitabı nedeniyle Ergenekon soruşturması kapsamında tutuklanarak hapis yatan gazeteci Ahmet Şık hapisten çıkarken "Bu komployu kuran, yürüten polisler, savcılar ve hakimler bu cezaevine girecek. Onlar buraya girdiğinde adalet gelecek. O cemaat bağlantılı, o çete bağlantılı adamlar buraya girecek. Bunlara sesini çıkarmadığı için siyaseten sorumlu AK Parti hükûmetidir." şeklinde açıklama yaptı. Şık konu hakkında yazdığı Paralel Yürüdük Biz Bu Yollarda, AKP-Cemaat İttifakı Nasıl Dağıldı? kitabında, sözü edilen ittifakın tarihçesini anlattı. Aynı davada Haliç'te Yaşayan Simonlar: Dün Devlet Bugün Cemaat kitabında cemaatin polis ve yargı içinde örgütlendiğini iddia ettiği için yargılanan Hanefi Avcı, daha sonra yazdığı Cemaat'in İflası Hoca'nın Ayağının Kaydığı Yer kitabında 2011'deki genel seçimler öncesinde cemaatin partiden 80 civarında milletvekili istediğini ama AK Parti'nin buna yanaşmadığını yazdı.

Bir görüşe göre Cemaat AK Parti ile ittifakını 2009'da sona erdirmiş ve o tarihlerden itibaren basın ve akademisyenler aracılığıyla hükûmeti eleştirmeye başlamıştır. Hükûmetin bazı cemaatçi kadroları yetkili makamlardan tasfiye etmeye başlamasının ardından 2012 Şubat ayında İstanbul'da bir savcılığın MİT Müsteşarı Hakan Fidan'ı ifadeye davet etmesi bir krize neden oldu. Bu Cemaat ile AK Parti arasındaki çatışmanın dışa vurulan ilk büyük belirtisi olarak değerlendirildi. 17-25 Aralık operasyonlarında AK Parti'nin dört bakanına karşı yapılan operasyonlar hükûmet tarafından darbe girişimi olarak adlandırıldı. Bu olaydan sonra HSYK gerilimi yaşandı. 17-25 Aralık operasyonunda dönemin savcısı Zekeriya Öz, başbakanın yurt dışına kaçtığını öne sürmüştür. Bunun sonucunda 8 AK Parti milletvekili partisinden istifa etmiştir. Bazı devlet kurumlarında paralel yapı ile ilişkisi olduğu düşünülen kişiler görevden alındı. Erdoğan ve oğlu Bilal Erdoğan'a ait olduğu iddia edilen 17-18 Aralık 2013 tarihli telefon görüşmeleri yayınlandı. Dönemin ana muhalefet partisi CHP bu konuşmayı mecliste milletvekillerine dinletti. Daha sonra Erdoğan'ın ABD ziyaretinde Fethullah Gülen'in iadesi istenmiş fakat Beyaz Saray'dan gelen açıklama ile konu olumsuz sonuçlanmıştır. Daha sonra 14 Aralık 2014'te Samanyolu genel koordinatörü Hidayet Karaca terör örgütüne üye olmak ve terör örgütünün propagandasını yapmakla tutuklanmıştır. Zaman gazetesi yayın yönetmeni Ekrem Dumanlı da aynı nedenle gözaltına alınmıştır. 12 Haziran 2015'te Zekeriya Öz meslekten ihraç edilmiştir. Daha sonra Zekeriya Öz, Celal Kara ve Mehmet Yüzgeçe yakalama kararı verilmiştir. Bu olaydan sonra 12 Ağustos'ta Zekeriya Öz ve Celal Kara önce Ermenistan'a daha sonra Almanya'ya gitmişlerdir. Türkiye eski savcıları istemiş fakat Almanya Hükûmeti iade etmemiştir.

2014 cumhurbaşkanlığı seçimi

11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün 28 Ağustos 2014'te görevinin bitmesinden dolayı 1 Temmuz 2014'te AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan aday gösterildi. Erdoğan'ın adaylığını Mehmet Ali Şahin açıklayarak kamuoyuna duyurdu. Seçimin ilk turu 10 Ağustos'ta yapıldı. Erdoğan seçim pusulasında ilk başta yer aldı. Erdoğan'ın seçimde kullandığı logonun Obama'nın 2008 yılında kullandığı logoya benzediği iddia edildi. Erdoğan'a cumhurbaşkanlığı seçiminde yapılan bağış miktarı 55.260.778 TL olarak açıklandı. 10 Ağustos'ta yapılan seçimlerde Erdoğan, %51,79 oranında oy aldı.

Davutoğlu dönemi (2014-2016)

Recep Tayyip Erdoğan'ın cumhurbaşkanı seçilmesinden sonra 27 Ağustos 2014'te yapılan AK Parti 1. Olağanüstü Büyük Kongresinde Ahmet Davutoğlu 1382 delegenin oyunu alarak 2. AK Parti genel başkanı seçilmiştir. 28 Ağustos 2014'te Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dan başbakanlık vekaletini alan Davutoğlu 62. Türkiye Hükûmeti'ni kurmakla görevlendirilmiştir. Ahmet Davutoğlu başbakanlığında kurulan 62. Türkiye Hükûmeti bakanlar kurulu listesini 29 Ağustos 2014 tarihinde açıkladı. 6 Eylül 2014 Cumartesi günü Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yapılan güven oylaması sonucunda 133 ret oyuna karşılık alınan 306 kabul oyuyla 62. Türkiye Hükûmeti Davutoğlu başbakanlığında güven oyu alarak resmen göreve başlamıştır.
 Ahmet Davutoğlu önderliğinde 2015 genel seçimlerinde 258 milletvekili çıkararak birinci parti olmuştur. İç Güvenlik Yasası onaylanmıştır.

7 Haziran 2015 seçimlerinde AK Parti tek başına iktidar olabilecek çoğunluğu yakalamamasına rağmen birinci parti olmuştur. Daha sonra yapılan koalisyon görüşmeleri ise başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Ahmet Davutoğlu 9 Haziran'da istifasını Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a sunmuş ama anayasa gereği yeni hükûmet kurulana kadar görevde kalmıştır. 26 Haziran 2015 günü TBMM Başkan adayı İsmet Yılmaz olarak belirlenmiş, Yılmaz, 1 Temmuz 2015 günü yeni başkan seçilmiştir. 10 Temmuz günü hükûmeti kurmakla görevlendirilen Davutoğlu 13 Temmuz'da CHP 14 Temmuz'da MHP ve 15 Temmuz'da HDP genel merkezlerini ziyaret etmiştir. 22 Temmuz'da ise Ömer Çelik ile Haluk Koç koalisyon görüşmelerini başlatmıştır. Davutoğlu, 11 Ağustos 2015'te bakanlar kurulu toplantısı çıkışı sonrası CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ile 4 saat 20 dakika görüştü. 14 Ağustos 2015'te tekrar görüşen Davutoğlu ve Kılıçdaroğlu görüşmesinden koalisyon çıkmamıştır. 17 Ağustos 2015'te AK Parti ve MHP heyeti bir araya geldi.

Ahmet Davutoğlu 7 Haziran 2015 seçimleri sonrasında 45 gün içinde hükûmetin kurulamamış olması ve Cumhurbaşkanı'nın TBMM seçimlerinin yenilenmesine karar vermesi üzerine ülkeyi 1 Kasım 2015'te yapılacak seçime kadar yönetmek üzere seçim hükûmeti kurulmasına karar verilmiştir. Bu hükûmete MHP ve CHP bakan vermeyeceklerini açıkladı. 26 Ağustos 2015'te Davutoğlu CHP, MHP ve HDP'den bazı milletvekilerine bakanlık teklifi götürdü. Bu tekliflerden HDP 2 bakanlığı kabul etti. MHP'den de Tuğrul Türkeş kabul ederek MHP tarafından MHP Disiplin Kurulu'na sevk edilmiştir. 29 Ağustos'ta kurulan seçim hükûmeti başbakanı olmuştur.

12 Eylül 2015'te AK Parti 5. Olağan Kongresi yapılmış ve Ahmet Davutoğlu tek aday gösterilip kayıtlı bin 445 delegeden bin 353 oy alarak 2. kez Genel Başkan seçildi. 13 Eylül'de MYK ve MKYK yeni üyeleri belirlendi.

Ahmet Davutoğlu'nun lideri olduğu AK Parti, 1 Kasım seçiminde tarihindeki en büyük oy sayısı ve %49.5 ile en büyük oy oranına sahip olarak TBMM'de tek başına iktidar olabilecek çoğunluğa ulaştı. Sonrasında Davutoğlu, 64. hükûmetini kurması için görevlendirildi.

Erdoğan ile Davutoğlu arasındaki gerilim

Kamuoyunda ilk olarak, Ocak 2015'te Başbakan Ahmet Davutoğlu tarafından açıklanan ancak hayata geçirilemeyen 'şeffaflık paketi' ve 17 Aralık Yolsuzluk soruşturmasında adı geçen 4 bakanın yüce divana gönderilmesi hususlarında Davutoğlu-Erdoğan arasında gerginlik çıktığı iddia edilmişti.

29 Nisan 2016 tarihinde yapılan AK Parti MKYK'sinde alınan kararla, genel başkanın "il ve il başkanı atama yetkisi" MKYK'ye verildi. Bu toplantıda alınan kararın toplantıdan önce Erdoğan'a yakın üyeler tarafından alındığı ve toplantı sırasında Davutoğlu'na imzalatıldığı iddia edildi.

1 Mayıs 2016'da 'Pelikan Dosyası' adı altında yayınlanan anonim bir blogda Davutoğlu'nun Erdoğan'a ihanet ettiği ve istifa etmesi gerektiği savunuldu. Blogda Davutoğlu ile Erdoğan arasındaki 27 gerilim noktası 'Reis'e yakın bir bakış açısıyla listelendi. Bu blog medyada ses getirdi.

4 Mayıs 2016 günü, Recep Tayyip Erdoğan ve Ahmet Davutoğlu arasında Saray'da ikili bir toplantı yapıldı. Bu toplantıda Davutoğlu'nun doğrudan istifa etmesi yerine AK Parti'yi kongreye götürmesi ve yeniden genel başkan adayı olmaması kararlaştırıldı. Bu toplantıdan bir gün sonra Davutoğlu, 5 Mayıs 2016 günü 1 Kasım seçiminden sonra sadece 6 ay görev yapmasını nazara vererek "4 yıllık sürenin daha kısa sürmesi benim tercihim değildir. Zarurettir" şeklinde bir açıklama yaptı ve AK Parti'yi 22 Mayıs'ta yeni genel başkan seçimi yapması için 2. Olağanüstü Büyük Kongre'ye çağırdı. Ahmet Davutoğlu'nun Recep Tayyip Erdoğan ile görüşmesinin hemen sonrasında bu kararını açıklaması bazıları tarafından Saray Darbesi şeklinde ifade edilmiştir.

Yıldırım dönemi (2016-2017)

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile 64. Türkiye Hükûmeti'nin Başbakanı Ahmet Davutoğlu yaptıkları toplantı sonrasında Ahmet Davutoğlu'nun başbakanlık görevinden istifa etme kararı almasıyla AK Parti 2. Olağanüstü Büyük Kongresi'nin düzenlenerek 3. genel başkanın seçilmesi kararlaştırıldı. 22 Mayıs 2016 tarihinde düzenlenen kongrede Binali Yıldırım, 1470 oyun 1405'ini alarak AK Parti'nin 3. genel başkanı seçildi ve hükûmeti kurma görevi verildi. 24 Mayıs 2016 tarihinde Yıldırım, 65. Türkiye Hükûmeti'ni kurdu ve bu hükûmet TBMM tarafından 315 oyla güvenoyu aldı.

Başkanlık sistemi

Yıldırım, yeni hükûmetin öncelikli konusunun yeni anayasa başkanlık sistemi de dahil olmak üzere yeni yönetim sistemini belirleyecek değişikliğin olduğunu ve yeni anayasayı gerçekleştirmek için çalışmalara hemen başlanacağını açıkladı. Ayrıca 12 Eylül Darbesi sırasında yazılmış mevcut anayasayla 2023 Hedeflerine ulaşamayacağını belirterek tüm muhalefet partilerine yeni anayasa çağrısı yaptı.

Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli, partisinin parlamenter sistemden yana olduğunu fakat Başkanlık sisteminin referanduma götürülmesinde herhangi bir sakınca duymadığını bildirdi. Yıldırım, Türkiye'nin fiili durumu hukuki durum hâline getirmek mecburiyetinde olduğunu ve Başkanlık sisteminini içeren anayasa teklifini kısa süre içerisinde Türkiye Büyük Millet Meclisine getireceklerini belirtti.

Ana muhalefet partisi CHP ile HDP'nin yanı sıra; genel başkan adayı Sinan Oğan, Meral Akşener gibi eski MHP milletvekilleri ile Yusuf Halaçoğlu, Ümit Özdağ gibi dönemin bazı MHP milletvekilleri de başkanlık sistemine sıcak bakmadılar.

İkinci Erdoğan dönemi (2017-günümüz)
2017 anayasa değişikliği referandumunda halkoyuna sunulan değişiklikler %51,41 oranında evet oyuyla kabul edildi. Cumhurbaşkanı Erdoğan, resmi sonuçlar açıklandıktan sonra AK Parti'ye döneceğini açıkladı. 27 Nisan 2017'de referandumun kesin sonuçları Resmi Gazete'de yayımlandı. Erdoğan, 2 Mayıs 2017 tarihinde AK Parti üyesi oldu. 21 Mayıs 2017'de yapılan olağanüstü kongreyle Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, yeniden genel başkan seçildi.

Anayasa değişikliğinin kabul edilmesiyle genel seçimlerin artık cumhurbaşkanlığı seçimleri ile aynı gün yapılmasına karar verildi. 2014'ten beri görevde olan Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan 2018'deki seçimde yeniden cumhurbaşkanı seçildi.

2018 genel seçimlerinde partilerin ittifak yapması için seçim kanunu değiştirildi. Bu seçimde Cumhur İttifakı ve Millet İttifakı kuruldu. Ancak AK Parti, 2018 genel seçimlerinde TBMM'deki salt çoğunluğunu kaybetti ve bunun sonucunda mecliste ittifak ortakları olan MHP ve BBP'nin desteğine ihtiyaç duydu. 9 Temmuz 2018'de başbakanlık makamı kaldırıldı. Son başbakan Binali Yıldırım, 12 Temmuz 2018'de yeni dönemin TBMM başkanı seçildi.

2019 yerel seçimlerinde CHP ve İYİ Parti arasında yapılan görüşmeler sonucunda Millet İttifakı yeniden kuruldu. Yapılan yerel seçimler sonrasında Millet İttifakı, oyların çoğunluğunu alamasa da İstanbul, Ankara, Antalya, Mersin, Adana gibi ülkenin büyük şehirlerini alarak uzun bir süre sonra Ak Parti'ye karşı bir başarı elde etti. Ancak AK Parti ve Erdoğan hükûmeti tarafından yapılan itirazlar sonucu Millet İttifakı'nın kazandığı İstanbul Büyükşehir Belediyesi seçimleri, Yüksek Seçim Kurulu tarafından iptal edildi ve seçimler 23 Haziran 2019 tarihinde yeniden yapıldı. Yenilenen seçimde de Millet İttifakının adayı Ekrem İmamoğlu, AK Parti adayı Binali Yıldırım'a karşı kazandı ve belediye başkanı oldu.

AK Parti'nin 24 Mart 2021 saat 10:00'da düzenlenen 7. Olağan Büyük Kongresi ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 1428 oy alarak yeniden genel başkan seçildi.2023 seçimlerinde, normal tarih anayasada yazdığı gibi Milletvekili Seçim Kanuna göre son genel seçimin tarihinin beş yıllık süresinin dolmasından önceki son pazar günü işaret edilerek 18 Haziran 2023 olarak belirtildi. Devlet Bahçeli, muhalefetin 2023'ten önce erken seçim yapılması gerektiğine dair beklentilerine birçok konuşmasında karşı çıktı. Bahçeli, Haziran 2023'te yapılacak olan cumhurbaşkanı seçimlerinde adaylarının Erdoğan olacağını ve MHP'nin onu destekleyeceğini açıkladı. Erdoğan 18 Ocak 2023'te seçimlerin tek partili CHP iktidarının sona erdiği 14 Mayıs 1950 seçimlerine atfen 14 Mayıs'ta yapılacağını belirtti. 26 Ocak 2023'te Altılı Masa toplantısında yayınlanan bildiride liderler, meclis tarafından seçim kararı alınmadıkça anayasanın 101. ve 116. maddesine göre Erdoğan'ın 3. defa cumhurbaşkanlığına aday olamayacağını belirtti. 10 Mart'ta Erdoğan, milletvekili ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinin 14 Mayıs'ta yapılmasına dair karar aldı ve Resmi Gazete'de yayımlandı.

2023 genel seçimlerinde AK Parti Genel Başkanı ve mevcut Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, seçim programında kendi deyimi ile şarkılı türkülü seçim kampanyası yürütülmeyeceğini beyan etti. Miting alanları dışında bu tarz bir kampanyaya depremde kaybedilen ve mağdur olan vatandaşlara saygı gereği böyle bir karar aldıklarını belirtti. Seçim kampanyası döneminde "Türkiye Yüzyılı" ve "Türkiye için hemen şimdi" sloganıyla seçim kampanyasını tamamladı. Recep Tayyip Erdoğan, seçimleri ikinci turda %52,18'lik bir oy oranı ile kazandı. Yeni döneminin başlamasının ardından Recep Tayyip Erdoğan, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde yaptığı açılış konuşmasında, mevcut anayasanın 1980 darbesinin ürünü olduğunu ve demokrasiyi güçlendirecek "özgürlükçü, sivil ve kapsayıcı" bir anayasa ile değiştirilmesi gerektiğini söyledi.

7 Ekim 2023 tarihinde Ankara'da Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 4. Olağanüstü Büyük Kongresi yapıldı. Bu kongrede 18 Merkez Yürütme Kurulu üyesinin 4'ü değişti.

İdeoloji

Ekonomik

Ekonomik liberalizm
Parti; ekonomik liberalizmi benimsemiş, parti programının 3. maddesindeki "Özelleştirme" başlığı altında "Özelleştirme daha rasyonel bir ekonomik yapının oluşması için önemlidir. Özelleştirme, ekonomide verimi artırmayı, devleti tam rekabet ortamını bozabilecek faaliyetlerden çıkarmayı sağlayacak bir uygulamadır." şeklinde belirttiği özelleştirme işini çokça uygulamış, birçok devlet kurumunu özelleştirmiştir.

Sosyal

Muhafazakârlık

14 Ağustos 2001 tarihinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde kurulan AK Parti, kendisini "muhafazakâr demokrat" kimliğe ve siyasal vizyona sahip bir kitle partisi olarak tanımlamaktadır. Recep Tayyip Erdoğan, partinin siyasi yelpazedeki yerinin muhafazakâr demokratlık olduğunu özellikle Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecinde sık sık belirtmiştir.

İslamcılık tartışmaları
Bazı medya grupları tarafından İslamcı bir parti olarak nitelendirilse de parti yetkilileri bu iddiaları reddetmektedir. AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Çelik, "Batı basınında, AK Parti yönetimi isimlendirilirken, bazen maalesef 'İslamcı', 'Ilımlı İslamcı' ve bunun gibi bir dil kullanılmakta. Bu tanımlamalar gerçeği yansıtmamakta ve bizi üzmektedir. AK Parti muhafazakâr demokrat bir partidir. AK Parti'nin muhafazakârlığı ahlaki ve sosyal konular ile sınırlıdır" demiştir.

Erdoğan, 2001'de "AK Parti'ye İslamcı parti yakıştırması hem İslam'a saygısızlıktır hem de partimize saygısızlıktır" demiş, 2005 yılında yapılan başka bir konuşmada "Biz İslamcı bir parti değiliz ve aynı zamanda 'Müslüman-demokrat' gibi etiketleri de kabul etmiyoruz" demiştir. Erdoğan, AK Parti'nin gündeminin "muhafazakâr demokrasi" olduğunu belirtmiş, 2006'da yaptığı başka bir konuşmada "Biz din eksenli bir parti değiliz. Biz laik, demokratik, sosyal bir hukuk devletinin mensubuyuz ve bütün çalışmalarımızı bu çerçeve içerisinde yürütüyoruz. Bireysel olarak durumumu sorarsan dindar olmaya çalışan bir Müslümanım, ama bunun derecesini takdir etme yetkim yok." demiştir.

Parti, Ocak 2016 tüzüğünün 129. sayfasında ve parti programının 2. maddesindeki "Temel Hak ve Özgürlükler" başlığı altında laiklik hakkındaki fikirlerini "Partimiz, dini insanlığın en önemli kurumlarından biri, laikliği ise demokrasinin vazgeçilmez şartı, din ve vicdan hürriyetinin teminatı olarak görür. Laikliğin, din düşmanlığı şeklinde yorumlanmasına ve örselenmesine karşıdır. Esasen laiklik her türlü din ve inanç mensuplarının ibadetlerini rahatça icra etmelerini, dini kanaatlerini açıklayıp bu doğrultuda yaşamalarını ancak inançsız insanların da hayatlarını tanzim etmelerini sağlar. Bu bakımdan laiklik, özgürlük ve toplumsal barış ilkesidir." şeklinde belirtmiştir.

Nisan 2016'da TBMM Başkanı İsmail Kahraman, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü'nde, İslam Ülkeleri Akademisyen ve Yazarlar Birliğince düzenlenen "Yeni Türkiye ve Yeni Anayasa" başlıklı konferansta, "Yeni anayasada Laiklik maddesi olmamalı, dindar bir anayasa olmalı" diyerek pek çok kesimden, muhalefet partilerinden ve AK Parti'den tepki almış, daha sonra yanlış anlaşıldığını belirtmiştir. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan bu tartışmalar üzerine "...benim düşüncem AK Parti'yi kurduğum dönemden itibaren belli. Laiklikle ilgili düşüncemizin ne olduğu, kurucusu olduğum AK Parti'nin programında kayıtlı. Kaldı ki İsmail Bey de AK Parti'nin mensubu olarak Parlamento Başkanı seçildi. Bu da onun, AK Parti programında belirtilenleri kabul ederek oraya gelmiş olduğunu gösterir. Ama ne yapmış? Yeni hazırlanmakta olan anayasa ile ilgili bir bilimsel toplantıda kendine göre, dünyadan bazı örnekler vererek bazı şahsi kanaatlerini paylaşmış. Ben bu konudaki görüşümü, Mısır'da Kahire'de o dev opera binasındaki konuşmamda da söyledim. Laikliğin, devletin tüm farklı inanç grupları için bir güvence olduğunu, bütün farklı inanç gruplarına eşit mesafede durması olduğunu anlattım. Hatta o zaman, şimdi hapiste olan Müslüman Kardeşler yetkilisi Muhammed Bedii, 'Bu dediğiniz nasıl bir şey' diyerek şaşkınlığını dile getirmişti. Kendisine anlatınca, 'Böyle olduktan sonra ben de bunu tasvip ediyorum' demişti. Laikliği, ladinilik, din karşıtlığı gibi sunar ya da uygularsanız, elbette itirazlarla karşılaşırsınız. Oysa laiklik, devletin, tüm inançlara, ateistler dahil tüm gruplara eşit mesafede olması; tüm inanç gruplarının devletin güvencesi altında olmasıdır..." demiştir.

Ancak partinin; bu konulardaki samimiyeti ve icraatları zaman zaman tartışma konusu olmuştur. Partiye ayrıca "Adalet ve Kalkınma Partisi'nin laikliğe aykırı eylemlerin odağı durumuna geldiği" gerekçesiyle 2008 yılında kapatma davası açılmış, dönemin Anayasa Mahkemesi Başkanının ret oyu ile kapatılmamıştır. Partinin Müslüman Kardeşler ile olan ilişkileri İslamcılık iddialarını güçlendirir.

Avrupa Birliği üyeliği

2005 yılında, partiye Avrupa Halk Partisi'nde gözlemci üyelik verildi. Ancak Kasım 2013'te, parti AHP'den ayrılarak onun yerine Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular İttifakı'na katıldı. Bu hamle, AK Parti'nin AHP'ye tam üyeliğinin henüz verilmemesinden kaynaklanan bir hayal kırıklığının ve AMRİ'de tam üyeliğe kabul edilmesinin bir sonucu olabileceği olarak yorumlandı. Ayrıca Türkiye ve Avrupa açısından; Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik isteğinde sürücü güç olan iktidar partisinin Avrupa Birliği karşıtı ve Avrupa Birliği'nde fazla gücü olmayan bir birlik olan AMRİ'ye katılması ve daha etkili Avrupa Birliği yanlısı bir muhafazakâr birlik olan AHP'den ayrılması, AK Parti'nin Avrupa Birliği üyelik sürecini sulandırdığını düşündürdü ve fazlaca tepki çekti.

Yapılanma

Genel başkanlar

Mevcut Merkez Yürütme Kurulu üyeleri
'te AK Parti'nin Merkez Yürütme Kurulu'nu (MYK) oluşturan üyeleri:

Parti içi gruplar
AK Parti üniter bir parti olmasına karşın içinde çeşitli grupları barındırmaktadır.
Tayyipçiler grubu, Recep Tayyip Erdoğan'ı destekleyenleri oluşturan yapılanma. Grup parti içinde Erdoğanizm görüşünü temsil etmektedir.
Pelikancılar, Berat Albayrak ve Recep Tayyip Erdoğan'a yakın olan, partinin ana çizgisine uymayanların tasfiyesini destekleyen bir grup. Pelikan grubunun varlığı Redhack aracılığıyla ortaya çıkmıştır. Ahmet Davutoğlu'nun istifasında bu grubun rolü olduğu düşünülmektedir.
Soylucular, eski Demokrat Parti başkanı Süleyman Soylu'nun AK Parti'ye entrizmini ve İçişleri Bakanlığı görevini destekleyen gruptur.
Bilalciler, parti içinde Recep Tayyip Erdoğan'ın oğlu Bilal Erdoğan'ın başını çektiği Erdoğanizm yanlısı gruptur.

Küskünler grubu, partinin son dönem politikalarını onaylamayanları tanımlayan gruptur. İdeolojik olarak AK Parti'nin ilk yıllarındaki liberal muhafazakâr ve Avrupa Birliği yanlısı görüşleri desteklemektedir. Eski cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Bülent Arınç ve AK Parti'den ayrılan Demokrasi ve Atılım Partisi kurucusu Ali Babacan ile Gelecek Partisi kurucusu Ahmet Davutoğlu'nun bu grubun başını çektiği söylenmektedir.
Davutoğlucular, Ahmet Davutoğlu'nun başbakanlığını ve görüşlerini destekleyen grup. Görüş olarak daha İslamcı olması ve milliyetçilik yerine ümmetçiliği savunması üzerine partinin ana akım siyasetinden farklıdır. Son dönemlerde popülerliği biten grup Davutoğlu'nun partiden ayrılması ve Gelecek Partisi'ni kurmasıyla dağılmıştır.

Gençlik kolları
14 Ağustos 2001 tarihinde, AK Parti'nin kuruluşuyla birlikte kurulmuştur. Türkiye'nin 81 ilinde ve illere bağlı ilçelerde teşkilatları bulunmaktadır. AK Parti Gençlik Kolları İl veya İlçe Başkanları, AK Parti parti tüzüğüne göre bulunduğu teşkilat kademesi ana kademe Yönetim ve Yürütme Kurulları'nın doğal üyesidir. Ayrıca Genel Merkez Gençlik Kolları Başkanı da hem MYK hem de MKYK tabii üyesidir. Mevcut genel başkan Eyyüp Kadir İnan'dır.

Gençlik kolları, parti yönetimi ile eşgüdüm hâlinde çalışır, gençlik kolu başkanları aynı zamanda parti yönetim ve yürütme kurullarının doğal üyesidir. Bir üye parti üyeliğinden çıktığı zaman otomatik olarak gençlik kolu üyeliğinden de çıkar ayrıca gençlik kolu yönetiminde görev almayanların üyeliği 30 yaşını doldurduklarında sona erer.

Genel merkez gençlik kolları başkanlığı yapmış olanlar, AK Parti MKYK'sı kararıyla toplanan büyük kongrenin onur konuğu sayılırlar.

Kongreler

Belediye başkanları

Adalet ve Kalkınma Partisi ve seçimler
Adalet ve Kalkınma Partisi kuruluşundan bu yana yedi genel seçime, dört yerel seçime ve bir milletvekili ara seçimine katılmıştır.

Genel seçimler

Yerel seçimler

Ara genel seçimler

Ara yerel seçimler

Seçim sloganları
'Onlar Konuşur AK Parti Yapar, Daima Adalet Daima Kalkınma, Birlikte Daha Güçlü, Yeni Türkiye Yolunda İkinci Yarı Başlıyor, Yeni Güç Büyük Türkiye', Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 2015 genel seçimlerinde kullandığı sloganlardır.

Seçim şarkıları

Ayrıca bakınız
 Muhafazakâr demokrasi
 Adalet ve Kalkınma Partisinin kapatılma davası

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 AK Parti Gençlik Kolları
 AK Parti Kadın Kolları
 AK Parti Siyaset Akademisi

Türkiye'deki etkin siyasi partiler
2001'de kurulan siyasi partiler
Türkiye'deki milliyetçi partiler
Türkiye'deki muhafazakâr partiler
Millî muhafazakâr partiler
Türkiye'deki İslamcı partiler
Recep Tayyip Erdoğan
Türkiye'de muhafazakârlık
Türkiye'de İslamcılık
İslami milliyetçilik
Ermeni Soykırımı'nı reddedenler
Cumhur İttifakı
2001'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular Partisi üyeleri
Ankara merkezli kuruluşlar
Türkiye'deki siyasi partiler
Sağcı popülist partiler
Sosyal muhafazakâr partiler

Adalet ve Kalkınma Partisi


O Regimento Anfíbio de Älvsborg (), com a sigla Amf 4, é uma unidade da Marinha da Suécia, estacionada em Käringberget na cidade de Gotemburgo, a pouca distância do estreito de Categate, no Mar do Norte.

Ver também
Forças Armadas da Suécia
Marinha da Suécia

Ligações externas
Försvarsmakten -  Älvsborgs amfibieregemente

Forças armadas da Suécia
Marinha da Suécia
Unidades militares da Suécia

Regimento Anfíbio de Älvsborg