Tatlıpınar, Taşova - Amasya ili Taşova ilçesine bağlı köy
 Tatlıpınar, Balıkesir - Balıkesir ili merkez ilçesine bağlı mahalle
 Tatlıpınar, Yapraklı - Çankırı ili Yapraklı ilçesine bağlı köy
 Tatlıpınar, Kofçaz - Kırklareli ili Kofçaz ilçesine bağlı köy
 Tatlıpınar, Gemerek - Sivas ili Gemerek ilçesine bağlı köy
 Tatlıpınar, Kangal - Sivas ili Kangal ilçesine bağlı köy

Tatlıpınar


Sept contre la mort () est un film ouest-germano-italien coréalisé par Paolo Bianchini et Edgar George Ulmer et sorti en 1964.

C'est une adaptation du roman américain Le Cri de la victoire (Battle Cry) de Leon Uris paru en 1954.

Synopsis
Pendant la Seconde Guerre mondiale, sept personnes issues de milieux différents sont piégées dans une grotte servant d'entrepôt. Malgré leurs différences et leurs contrastes, ils doivent vivre ensemble et unir leurs forces pour trouver une issue à l'air libre.

Fiche technique
 Titre français : Sept contre la mort
 Titre original italien :  ou
 Titre allemand :  ou
 Réalisation : Paolo Bianchini et Edgar George Ulmer
 Scénario : Jack Davies, Michael Pertwee, Alberto Bevilacqua d'après Le Cri de la victoire (Battle Cry) de Leon Uris paru en 1954.
 Photographie : Gábor Pogány
 Montage :
 Musique : Carlo Rustichelli
 Effets spéciaux : Joseph Nathanson
 Maquillage : Santoli
 Sociétés de production : Cine Doris (Rome) • Ernst Neubach Filmproduktion GmbH (Munich)
 Pays de production :  •
 Langue originale : anglais
 Format : Noir et blanc - 1,85:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 102 minutes ()
 Genre : Drame de guerre
 Dates de sortie :
 Allemagne de l'Ouest :
 Italie :
 France :

Distribution
Rosanna Schiaffino : Anna
John Saxon : Joe Cramer
Brian Aherne : Général Braithwaite
Larry Hagman : Capitaine Wilson
 : Lieutenant Peter Carter
Nino Castelnuovo : Mario Scognamiglio
Hans von Borsody : Premier-lieutenant Hans Beck
Joachim Hansen : Le sergent allemand
Alfredo Varelli
Renato Terra
Bobby Bare : voix (chanson du générique d'ouverture)

Production
Le tournage a commencé dans la grotte d'Adelsberg en Slovénie (Yougoslavie à l'époque), mais a été contraint de se déplacer à Trieste, en Italie, où une grotte artificielle a été construite.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1964
Film allemand sorti en 1964
Film réalisé par Paolo Bianchini
Film réalisé par Edgar George Ulmer
Film dramatique italien
Film dramatique allemand
Film de guerre italien
Film de guerre allemand
Film sur la Seconde Guerre mondiale
Film italien en noir et blanc
Film allemand en noir et blanc
Film tourné en Yougoslavie
Film tourné à Trieste
Film italien tourné en anglais
Film allemand tourné en anglais
Film avec une musique composée par Carlo Rustichelli
Adaptation d'un roman américain au cinéma

Sept contre la mort


Lauvsnes er þéttbýli  og stjórnsýslumiðstöð í sveitarfélaginu Flatanger í Þrændalögum í Noregi. Lauvsnes er í dæmigerðu strandlandslagi en byggðin hefur 504 íbúa. Fjöldi íbúa í sveitarfélaginu er 1101 (2022).

Frá Lauvsnesi liggur Fv766 suður í 40 km til Sjøåsen í Namsos sveitarfélaginu þar sem hann mætir Fv17. Frá Sjøåsen eru það 26 km norður til Namsos og 48 km suður til Steinkjer. Lauvsnes er með strætótengingu bæði til Namsos og Steinkjer.

Lauvsnes óx á sínum tíma sem iðnaðarmiðstöð í kringum AS Namdalens Træsliperi (viðarvinnslufyrirtæki), sem þar var stofnað árið 1909. Fyrirtækið, sem var kjölfestufyrirtæki í sveitarfélaginu, varð gjaldþrota og var lagt niður 1979. Eftir það , Lauvsnes hefur orðið fyrir miklum breytingum. Á Lauvsnesi eru m.a. verslunarmiðstöð, pósthús, bankaþjónusta, leigubíla, hárgreiðslustofa, þvottahús, blóma- og gjafavöruverslun auk járnvöru- og trésmíðaverslunar. Stærstu fyrirtækin með aðsetur á Lauvsnesi eru Folla Maritime Service, AQS, Havbruksparken Midt-Norge og Namdal Rensefisk. Öll þessi fyrirtæki eru tengd fiskeldi og eldisiðnaði. Hér er líka Lauvsnesvirkjun.

Lauvsnesskóli er sameinaður grunn- og framhaldsskóli með leikskóla. Skólinn hefur sína eigin almenningssundlaug. Leikskólinn Vangan er einnig á Lauvsnesi. Við skólann er íþrótta- og fjölnotasalur sveitarfélagsins Flatangerhallen.

Lauvsnes er í dag þekktast bæði í Noregi og utan landsteinanna fyrir Ørnemannen / arnarmanninn (Ole Martin Dahle), sem býður upp á arnarsafari fyrir ljósmyndaáhugamenn um allan heim.

Bæir í Þrændalögum

Lauvsnes


Barajul Tabqa (în , translit. Sadd al-Ṭabqa; în ; în siriacă ܣܟܪܐ ܕܛܒܩܗ, translit. Sekro d'Tabqa) sau Barajul al-Thawra, așa cum mai este numit (în , Sadd al-thawra, tradus în ), mai cunoscut ca Barajul Eufratului (în , Sadd al-Furāt; în ; în siriacă ܣܟܪܐ ܕܦܪܬ, Sekro d'Frot), este un baraj de anrocamente de pe râul Eufrat, localizat la circa 40 km în amonte de orașul Raqqa, în Guvernoratul Raqqa din Siria. Orașul Al-Thawrah este situat imediat la sud de baraj.

Barajul Tabqa are o înălțime de 60 m și o lungime de 4,5 km, fiind cel mai mare din Siria. Construcția sa a dus la crearea Lacului Assad, cel mai mare lac de acumulare din Siria. Barajul a fost construit între anii 1968 și 1973 cu ajutor din partea Uniunii Sovietice. În același timp, un efort internațional a fost organizat pentru a excava și documenta cât mai multe vestigii arheologice posibil din zona viitorului lac, înainte ca aceasta să fie inundată.

În 1974, când debitul Eufratului a fost redus pentru a umple lacul de acumulare din amonte de baraj, între Siria și Irak, vecinul din aval, a izbucnit o dispută care a fost aplanată doar prin intervenția   Arabiei Saudite și Uniunii Sovietice. Barajul a fost inițial construit pentru a furniza hidroelectricitate și pentru a  iriga terenurile de pe ambele maluri ale Eufratului, dar nu și-a atins potențialul în niciunul din aceste obiective.

Note

Referințe

Legături externe

Hidrocentrale din Siria
Baraje din Siria
Fondări în 1973
Clădiri și structuri din 1973
Baraje pe râul Eufrat
Baraje umplute cu pământ

Barajul Tabqa


Renato Freyggang es un músico multiinstrumentista chileno, que fue miembro de las agrupaciones Barroco Andino e Inti-Illimani.

Biografía

Inti-Illimani
Se incorporó a la banda en reemplazo de Jorge Ball en 1984. Estuvo en ella hasta 1995, y su participación significó para Inti-Illimani la incorporación del saxo en su música, así como la internalización de la percusión afro-caribeña.

Referencias

Músicos de folclore de Chile
Saxofonistas de Chile
Percusionistas de Chile
Cantantes de folclore de Chile
Miembros de Inti-Illimani
Multiinstrumentistas

Renato Freyggang


Taqi al-Din Ahmad ibn 'Ali ibn 'Abd al-Qadir ibn Muhammad al-Maqrizi (1364 – 1442); Árabe: تقى الدين أحمد بن على بن عبد القادر بن محمد المقريزى, fue un historiador egipcio más conocido como al-Maqrizi o Makrizi. A pesar de que fue "un historiador de la época mameluca y él mismo un musulmán sunita, que es notable en este contexto por su interés inusualmente agudo en el Califato fatimí ismailí y su papel en la historia de Egipto."

Biografía
Al-Maqrizi nació en El Cairo y pasó la mayor parte de su vida en Egipto, donde fue entrenado en la escuela Hanafí de leyes, sin embargo, más tarde se convirtió en un shafi'i con una inclinación a puntos de vista Ẓāhirī. Al-Maqrizi confesó a sus contemporáneos que él creía que estaba relacionado con los fatimíes a través del hijo del imam al-Muizz. Ibn Hajar conserva el relato más memorable: su padre, cuando entraron en la mezquita al-Hakim, un día, le dijo: "Hijo mío, tú estás entrando en la mezquita de tu antepasado". Sin embargo, su padre también dio instrucciones a al-Maqrizi de no revelar esta información a cualquier persona que no podía confiar; Walker concluye:
En última instancia, sería difícil llegar a la conclusión de que al-Maqrizi concibió otra cosa que un interés de anticuario en los fatimíes. Su principal preocupación parece más probable que sea el significado que ellos y su ciudad podría tener para el presente, es decir, para los mamelucos de Egipto, y su papel en el islam.

En 1385, continuó la peregrinación islámica, el Hajj. Durante algún tiempo fue secretario en una oficina gubernamental, y en 1399 se convirtió en inspector de mercados para el norte de El Cairo y Egipto. Este cargo que pronto abandonó para convertirse en un predicador de la mezquita de 'Amr ibn al 'As, presidente de la mezquita al-Hakim, y profesor en la tradición. En 1408, se trasladó a Damasco para convertirse en inspector de la Qalanisryya y maestro. Más tarde, se retiró a la vida privada en El Cairo.

En 1430, fue de nuevo al Hajj con su familia y viajó durante cinco años. Su aprendizaje fue estupendo, su observación precisa y buen juicio, pero sus libros son en gran parte compilaciones, y no siempre reconoce las fuentes en que se basó.

Escritos
La mayoría de las obras de Al-Maqrizi, superando los 200, tienen que ver con Egipto. El más importante es la Mawaiz wa al-'i'tibar bi dhikr al-khitat wa al-'athar (2 vols., Bulaq, 1854), traducido al francés por Urbain Bouriant como Description topographique et historique de l'Égypte (París , 1895-1900; comparar A. R. Guest, "Una Lista de Escritores, Libros y otras Autoridades mencionadas por El Maqrizi en su Khitat", en Journal of the Royal Asiatic Society, 1902, pp 103-125).

De su Historia de los fatimitas un extracto fue publicado por J.G.L. Kosegarten en su Chrestomathia (Leipzig, 1828), pp 115-123; la Historia de los Reyes Ayyubit y Mamelucos ha sido traducido al francés por Etienne Marc Quatremère (2 vols, París, 1837-1845.).

Maqrizi comenzó una gran obra llamada Muqaffa, una enciclopedia de la biografía de Egipto en orden alfabético. Otro historiador egipcio, al-Sakhawi, creyó que esto requeriría ochenta volúmenes para completarse, pero solo dieciséis fueron escritas. Tres volúmenes autógrafo existen en manuscrito en Leiden, y otra en París.

Pequeñas obras
 Mahomeddan Coinage (ed. O. G. Tychsen, Rostock, 1797; Traducción al francés por Silvestre de Sacy, París, 1797)
 Arab Weights and Measures (ed. Tychsen, Rostock, 1800)
 Arabian Tribes that migrated to Egypt (ed. F. Wüstenfeld, Göttingen, 1847)
 Account of Hadhramaut (ed. P. B. Noskowyj, Bonn, 1866)
 Strife between the Bani Umayya and the Bani Hashim (ed. G. Vos, Leiden, 1888)
 Historia Regum Islamiticorum in Abyssinia (ed. and Latin trans. F. T. Rink, Leiden, 1790).

Libros
 Al Mawaiz wa al-'i'tibar bi dhikr al-khitat wa al-'athar (acerca del estudio de El Cairo y sus monumentos)
 Al Selouk Leme'refatt Dewall al-Melouk (acerca de la historia de los mamelucos en Egipto)
 Ette'aaz al-honafa be Akhbaar al-A'emma Al Fatemeyyeen Al Kholafaa (acerca del Califato fatimí)
 Al Bayaan wal E'raab Amma Be Ard Misr min al A'raab (acerca de las tribus árabes en Egipto)
 Eghathatt Al Omma be Kashf Al Ghomma (acerca de las hambrunas que se llevó a cabo en Egipto)
 Al Muqaffa (biografías de los príncipes y personalidades destacadas de su tiempo)

Referencias

Enlaces externos
 Maqrizi.com: translations and recreation of Maqrizi's world
 Mawa'iz, online text (en Árabe)
 Account of the Crusade of St. Louis (en Inglés)
 On al-Maqrizi

Nacidos en El Cairo
Historiadores árabes
Historiadores de Egipto
Historiadores del siglo XV
Escritores del siglo XV
Egipcios del siglo XIV
Egipcios del siglo XV
Fallecidos en El Cairo

Al-Maqrizi


Doswelliidae es una familia extinta de arcosauriformes carnívoros. Los doswélidos existieron en Norteamérica, Suramérica y Europa durante el Triásico medio a tardío y estuvieron entre los más derivados de los arcosauriformes que no eran arcosaurios. La familia fue nombrada por R. E. Weems en 1980 y ha sido situada en su propio suborden, Doswelliina. Los Doswelliidae han sido considerados durante mucho tiempo como una familia monotípica de crurotarsianos basales incluyendo a Doswellia kaltenbachi del Triásico Superior de Norteamérica. Sin embargo, un reciente análisis cladístico publicado en 2011 encontró a Archeopelta, Doswellia y Tarjadia como parte de un grupo monofilético de arcosauriformes. El análisis filogenético también indicó que Doswellidae es el más cercano clado monofilético a Archosauria. En 2013, se nombraron a la cuarta y quinta especies de doswélidos, Jaxtasuchus salomoni basado en varios esqueletos hallados en estratos de la época del Ladiniense en Keuper en Alemania, y a Ankylosuchus chinlegroupensis basado en fragmentos de cuatro vértebras, partes del cráneo y un hueso de extremidad hallados en terrenos de principios del Carniense en la Formación Colorado City en Estados Unidos. Tanto Ankylosuchus como Jaxtasuchus están más cercanamente relacionados con Doswellia que a los doswélidos más basales. Un análisis filogenético hecho por Ezcurra (2016) encontró que Doswelliidae se ubica dentro de Proterochampsia, el cual se determinó que era el taxón hermano de. Adicionalmente, se clasificó a una forma acuática, Vancleavea en la familia Doswelliidae.

Posteriormente Ezcurra et al. (2017) excluyeron tanto a Archeopelta como a Tarjadia de Doswelliidae, considerándolos en cambio como arcosaurios erpetosúquidos.

Filogenia
Cladograma según Desojo, Ezcurra y Schultz, 2011:

Cladograma según Ezcurra, 2016:

Referencias

Fósiles del Triásico
Archosauromorpha

Doswelliidae


Alexander Tytschkin (russ. Александр Тычкин) ist der Name folgender Personen:

* Alexander Alexandrowitsch Tytschkin (* 1980), russischer Eishockeyspieler
 Alexander Petrowitsch Tytschkin (* 1951; † 1996), russischer Eishockeytrainer

Alexander Tytschkin


Fayum A es el nombre que se da a una cultura neolítica surgida en el Egipto predinástico alrededor del V milenio a. C. Es llamada así porque se encontraron asentamientos en la depresión de Fayum, un oasis situado a 80 km al suroeste de El Cairo, junto al lago Birket Qarun, probablemente una sabana en aquella época. Es contemporánea de las culturas Fayum B (Nabta Playa) y Merimdense.
Sus habitantes se dedicaban a la caza y pesca, ganadería, el cultivo esporádico y la fabricación de cerámica.

Cronología

El primer asentamiento está situado en la parte norte de la depresión de Fayum, y está datado cerca 5200 a. C., durante una época seca que dura hasta el 4000 a. C. Al comienzo del IV milenio a. C., el clima del desierto conllevaba violentas precipitaciones. El final de la cultura del Fayum se puede fechar alrededor de 4000 a. C. Tras ella apareció la cultura Moerien.

Sociedad

Es el más antiguo de los asentamientos egipcios neolíticos que se han encontrado. Entre sus restos hay graneros, que contuvieron trigo y cebada. Las viviendas eran de caña o paja trenzada, y es probable que tuvieran ovejas y cabras, como otros pueblos neolíticos.

Herramientas

Para la producción de sus utensilios, las gentes utilizaron fragmentos de sílex y de otras rocas que fueron recogiendo en la superficie del desierto. Con los fragmentos grandes fabricaron hachas. Su origen se cree que está, probablemente, al noreste de la depresión de Fayum. Los instrumentos más importantes se pueden dividir en cuatro tipos: herramientas talladas, dentadas, raspadores y hachas pulimentadas. Mucho más raros son los taladros, buriles o raspadores. Además de bifaces se han encontrado herramientas que apuntan a tareas concretas y definidas, como equipos agrícolas (hoces) y cuchillos, o bien de propósito general, como puntas de flecha. Por lo que se conoce acerca de esta cultura, parece que en los 1000 años de evolución la industria de herramientas de piedra no avanzaron mucho.

Cerámica

Se han descubierto vasijas de cerámica de formas esférica y semiesférica, jarrones con cuellos más o menos cilíndricos, tazas de diferentes tamaños y platos.

Relaciones con otras culturas

Entre el patrimonio cultural Merimdense y el de Fayum A hay relaciones familiares, especialmente con respecto a la fabricación de equipos de piedra (como las bifaces de sílex) y cerámica. Se da por hecho que Fayum A es anterior por la falta absoluta de metales entre sus restos. Posiblemente haya surgido de una emigración desde Oriente Medio, concretamente del valle del Jordán.

Asentamientos

Hay grandes asentamientos de esta cultura, como los excavados en Kom W y Kom K, con más de 100 chimeneas. Están situados a 8,5 km y 8 km respectivamente de la actual orilla norte de Birket Qarun, aunque en la época en que se utilizaron la distancia era de 1 km. Tienen numerosas bodegas que parecen dedicadas a almacén, probablemente para granos. Se encontraban en un terreno alto, incluso lo suficiente para evitar las inundaciones periódicas, lo que apunta a un establecimiento permanente.

Se han encontrado restos de fogatas que se han asociado a ocupaciones estacionales relacionadas con la caza y pesca así como con los llamados «sitios de matanza». La mayoría de ellos están localizados cerca del lago, y entre sus restos se encuentran hipopótamos, vacas, ovejas, cabras, animales silvestres y numerosos peces. Se aprecia que el ganado jugaba un papel menor en el almacén de alimentos, donde predominan los restos de peces. La caza se llevaba a cabo en la zona costera del lago y pastoreaban en las praderas de los alrededores. También se han encontrado muelas para el grano junto a la laguna, que se llevarían allí durante los periodos secos.

En la época húmeda la población se reunía en los asentamientos mayores que se encuentran sobre el nivel del lago. Durante este tiempo se dedicaban a la agricultura, como indican las numerosas bodegas y los restos de equipos de cosecha y molienda de grano. Otro de los objetivos económicos era la cría y mantenimiento de animales de granja; aunque la caza no se descuidó, era de menor importancia.

Referencias

Notas

Citas

Bibliografía

Neolítico en Fayum.

Enlaces externos
Kom W y K.

Neolítico
Periodo predinástico de Egipto

Fayum A


La isla de Pillnitz () es una isla fluvial en el río Elba, en territorio que pertenece al estado de Sajonia, Alemania.http://dispatch.opac.d-nb.de/DB=1.1/CMD?ACT=SRCHA&IKT=8&TRM=0941-1151

La isla está situada en el extremo sureste de la capital del estado, posee 0,2 km² de superficie, 1 km de largo y 200 m de ancho. Es una reserva natural desde 1924 (una de las más antiguas de Sajonia) y se encuentra totalmente deshabitada.

Véase también
 Geografía de Alemania
 Geografía de Europa

Referencias

Archipiélagos e islas de Sajonia
Islas fluviales de Alemania
Islas del río Elba

Pillnitzer Elbinsel


John Dalton  (6 Eylül 1766 - 27 Temmuz 1844), İngiliz kimyager, meteorolog ve fizikçi. Modern Atom Teorisi ile ilgili öncü çalışmaları ve renk körlüğü (onun onuruna Daltonizm olarak da bilinir) üzerine araştırmalarıyla bilinir.

Gençliği

Cockermouth, Cumberland yakınlarındaki Eaglesfield köyünde, Dostların Dinî Derneği üyesi bir ailenin çocuğu olarak doğmuştur. Babası bir dokumacıydı. 15 yaşında ağabeyi Jonathan ile beraber Kendal yakınlarındaki bir Dostların Dinî Derneği okuluna gitmeye başladı. 1790 civarlarında, Dalton hukuk ya da tıp okumayı düşünüyordu. Ancak planları akrabaları tarafından teşvik görmüyordu O yıllarda İngiliz Muhalifleri'nin İngiliz üniversitelerinde öğrenim görmesi veya öğretim yapması yasaktı. 1793 baharında, Manchester'a taşınana kadar Kendal'da kalmıştır. John Gough - Dalton'un bilimsel bilgisinin çoğunu borçlu olduğu görme engelli bir filozof ve bilgin – sayesinde Manchester'daki İngiliz Muhalifi okullardan biri olan New College'da matematik ve doğa felsefesi öğretmenliğine başladı. Bu pozisyonda, 1800'de okulun finansal sorunlar nedeniyle istifa edene kadar kaldı. Daha sonra yine Manchester'da aynı dallarda özel öğretmenlik yapmaya başladı.

Dalton gençken, onun matematik ve meteoroloji ile ilgilenmesine neden olan, yetkili bir meteorolog ve enstrüman yapımcısı olan, önemli bir Dostların Dinî Derneği üyesi ve Eaglesfield'lı olan Elihu Robinson'dan oldukça etkilenmiştir. Kendal'daki yılları boyunca, Gentlemen's and Ladies' Diaries'e birçok konudaki problemlerin çözümüyle ilgili yardımcı olmuştur. 1787'de bir meteoroloji günlüğü tutmaya başlamıştır ve 57 yıl boyunca 200.000'den fazla gözlem kaydetmiştir. Bu sıralarda, George Hadley'in Atmosferik Dolaşım Teorisi'ni (şimdilerde Hadley Hücresi olarak bilinir) yeniden keşfetmiştir.

Dalton'un yayınlanan ilk eseri, 1793'te yayınlanmış olan, onun sonraki keşiflerinin tohumlarını içeren, Meteorological Observations and Essays'dir (Meteorolojik Gözlemler ve Yazılar). Çalışmalarının orijinalliğine rağmen, diğer akademisyenlerinden az ilgi gördü. Dalton'un yayınlanan ikinci eseri, 1801'de yayınlanmış olan Elements of English Grammar'dir (İngilizce Dilbilgisinin Temelleri).

Renk körlüğü
1794'te, Manchester'a gidişinden kısa bir süre sonra, Manchester Literary and Philosophical Society'nin bir üyesi olarak seçildi. Bundan birkaç hafta sonra; renk algısındaki kısıtlanmanın, göz küresinin sıvı kısmının solmasından kaynakladığını anlattığı, Renklerin Görülüşü ile İlgili Sıra dışı Gerçekler adlı çalışmasını yayınladı. Aslında, Dalton bu çalışmasında kendisinde fark ettiği renk algısındaki bu kısıtlanmayla – yani renk körlüğüyle – ilgili yazana kadar renk körlüğü resmi olarak tanımlanmamış veya fark edilmemişti.

Kendisi yaşarken çalışmalarına güvenilmemesine rağmen, kendi görme problemi – yani renk körlüğü – üzerine yaptığı eksiksiz ve sistemli çalışmalar günümüzde o kadar geniş kitleler tarafından tanınmaktadır ki renk körlüğü yerine Daltonizm sözcüğü de sıkça kullanılmaktadır.

Dalton'un korunmuş göz küresi 1995'te incelendiğinde, onun renk körlüğünün pek yaygın olmayan bir çeşidine, dötoranopiye sahip olduğu ve orta dalga boylarını gören ışık hücrelerinin eksik olduğu ortaya çıkmıştır.

Dalton Atom Teorisi'nin ortaya çıkışı
1800'de, Manchester Literary and Philosophical Society'de bir sekreter oldu ve sonraki yıl "Experimental Essays" adlı dört adet yazıdan oluşan önemli çalışmalarını sundu. 1802'de, bu yazıları Manchester Literary and Philosophical Society tarafından Memoirs'da yayınlandı.

Bir olay ya da olgunun doğru şekilde açıklanması bir süreç işidir. Bu süreçte en fazla yararlanılması gereken bilgi, önceki bilim insanlarının deneyimleri ve görüşleridir. Öncelikle bu görüşler ve deneyimler dikkatli şekilde irdelenerek gözlemleri açıklamak için bir hipotez ortaya atılır. Bu hipotez gözlemleri yorumlamada kullanılan geçici bir açıklamadır. Daha sonra hipotezi desteklemek ya da çürütmek için çeşitli deneyler yapılır. Eğer deneylerden elde edilen verilerle çelişiyorsa hipotez reddedilir ve farklı bir hipotez kurulur. Hipotez, deneylerden elde edilen tüm verilerle uyuşuyorsa o zaman teori olarak diğer bilim insanlarına sunulur. John Dalton'un atom teorisi, bu basamaklardan geçerek Sabit Oranlar Kanunu'nu açıklamak üzere ortaya atılmış bir teoridir.

Dalton, teorisini ortaya koymadan önce geçmişte yapılan açıklamaları incelemiş ve Sabit Oranlar Kanunu'nun MÖ 400 - 500 yıllarında Yunan filozofları Leucippus ve Democritus tarafından ortaya atılan atom kavramıyla açıklanabileceğini düşünmüştür. Bu düşünceyle bazı hipotezler geliştirmiştir. Dalton'un geliştirdiği hipotezler şöyledir:
Elementler atom adı verilen son derece küçük taneciklerden oluşur.
Bir elementin bütün atomları birbirinin aynıdır, yani bu atomların boyutları eşittir, aynı kütleye sahiptir ve kimyasal özellikleri aynıdır. Ancak bir elementin atomları diğer bütün elementlerin atomlarından farklıdır.
Bileşikler birden çok elementin atomlarından oluşmuştur. Herhangi bir bileşikteki iki elementin atom sayılarının oranı bir tam sayı ya da basit tam sayılı bir kesirdir.
Kimyasal tepkimeler, yalnızca atomların birbirinden ayrılması, birbirleri ile birleşmesi ya da yeniden düzenlenmesinden ibarettir, atomların yok olmasına ya da oluşmasına yol açmaz.

Dalton Atom Teorisi'ndeki hatalar
Dalton Atom Teorisi, ortaya atıldığı günlerde bu konuyla ilgili çok iyi açıklamalar yapmış olmasına rağmen günümüzde bazı yanlışları olduğu bilinmektedir. Bazıları şunlardır:
Bir elementin tüm atomları tamamen aynı özellikte değildir. Tüm kimyasal özellikleri aynı olsa da kütleleri farklıdır. Bundan dolayı bir bileşik tüm molekülleri de aynı değildir. Buna sebep olan nötronlardır. Ancak Dalton Atom Teorisi ortaya çıktığında nötron bilinmediği için izotop kavramı da bilinmiyordu.
Atomlar içi dolu küreler değildir. Aksine boşluklu yapıdadır.
Atomlar bilinen en küçük parçacıklar değildir. Dolayısıyla bölünmez de değildir. Günümüzde atom çekirdeğini oluşturan 70 çeşit parçacığı olduğu ve bunların 50 farklı hareketinin olduğu bilinmektedir.

Dalton Atom Teorisi'nin Kütlenin Korunumu Kanunu'yla ilişkisi

Dalton tarafından 1808'de ortaya atılan bu hipotezler irdelenirse Kütlenin Korunumu Kanunu'nu çok iyi açıklayabildiği görülür. Örneğin dördüncü hipotez gereğince eğer kimyasal tepkimeler atomların yeniden düzenlenmelerinden ibaretse ve kimyasal tepkimelerde yeni atom oluşmazsa tepkime süresinde kütle sabit kalır. Bir başka anlatımla kütle korunmuş olur.

Diğer çalışmaları
Diğer çalışmalarından bazıları şunlardır:

 Dalton'un Kısmi Basınçlar Yasası
 Element Atomlarının Görece Ağırlıklarının Hesaplanması

Dış bağlantılar
 Claus Bernet: John Dalton (1766-1844), in: Biographisches-bibliographisches Kirchenlexikon, 31, 2010, 309-332.

1766 doğumlular
Kuzey Batı İngiltere doğumlular
1844 yılında ölenler
İngiliz fizikçiler
İngiliz kimyagerler
İngiliz Quakers
Greater Manchester tarihi
Royal Society üyeleri

John Dalton


Zehdorf ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Das Dorf liegt etwa 3,5 km südsüdöstlich der Feuchtwangener Stadtmitte auf den rechten Randhügeln des Sulzachtals. Durch den Ort fließt der Weitersgraben, der 200 Meter weiter östlich als rechter Zufluss in die Sulzach mündet. Südwestlich des Ortes befindet sich das Schelmholz, im Westen liegt das Mühlfeld. 0,5 km nordwestlich erhebt sich der Wacholderberg. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Herrnschallbach (1,5 km nordwestlich) bzw. an der Hammerschmiede vorbei nach Sulzach (2,2 km südöstlich).

Geschichte
Am 16. November 1334 gab Rabeno, Truchsess und Kustos zu Feuchtwangen, Gefälle von Gütern in "Cehendorf" an die von ihm gestiftete Vikarie des Kaisers Karl IV.

Zehdorf lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Im Jahr 1732 bestand der Ort aus 13 Anwesen mit 14 Mannschaften und 1 Gemeindehirtenhaus. Grundherren waren das Stiftsverwalteramt Feuchtwangen (1 Gut), das Kastenamt Feuchtwangen (1 Mahl- und Schneidemühle, 1 Gut mit doppelter Mannschaft, 6 Güter) und die Reichsstadt Dinkelsbühl (4 Güter). Von 1797 bis 1808 gehörte der Ort zum Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen. Die Zahl der Anwesen blieb unverändert.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Zehdorf dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Aichenzell zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde diese am 1. Januar 1972 nach Feuchtwangen eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Johannis (Feuchtwangen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Ulrich und Afra (Feuchtwangen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ort im Landkreis Ansbach
Geographie (Feuchtwangen)
Dorf
Ersterwähnung 1334

Zehdorf


Tha Dogg Pound is an American hip hop duo made up of rappers Kurupt and Daz Dillinger. They were signed to Death Row Records in their early careers and were key to the label's success.

Kurupt and Daz went on to release solo albums starting in 1998. They eventually left the crumbling Death Row Records in 1999. Daz left due to long-lasting internal struggles on the label after friend and labelmate Tupac Shakur's murder in 1996. Kurupt started Antra Records, while Daz and Soopafly started D.P.G. Recordz. In 2002, a feud arose between the two when Kurupt decided to sign back with Death Row Records, upsetting everyone involved with the group. His awaited Death Row release Against Tha Grain had been postponed several times while Kurupt was on the label, later being released in August 2005, after he was off. In January 2005, Daz made another solo album release titled Tha Dogg Pound Gangsta LP. Tha Dogg Pound then got back together as a group and released Dillinger & Young Gotti II in November 2005. In 2006, Snoop Dogg executive produced released their official reunion album Cali Iz Active.

History

Death Row years (1992–1998)
Before The Chronic album came out, Kurupt and Daz were solo artists. Having heard the chemistry they had while recording the album, Dr. Dre suggested they form a group. The two went on to feature on Doggystyle and various features and soundtracks as Tha Dogg Pound.

Between 1993 and 1994, the group assisted Hammer on his The Funky Headhunter album (such as the song "Sleepin' on a Master Plan" and others), along with Suge Knight and the Whole 9.

In 1995, they released their debut album Dogg Food under Death Row Records. The album debuted #1 on the Billboard 200 and went on to reach twice platinum status. "Let's Play House" was the biggest hit, breaking into the Top 50 of the Billboard Hot 100, while "New York, New York" was an MTV favorite; in the video for the latter, Daz and Snoop stomped Godzilla-like around the Big Apple, taunting their East Coast rivals. In the October that followed, towards the end of the same year, Tupac Shakur had been bailed out of jail by Death Row's Suge Knight in exchange for releasing his following four albums on Death Row Records.

In 1996, Tha Dogg Pound were featured on 2Pac's Death Row Records debut album All Eyez on Me with Kurupt featured in "Got My Mind Made Up" and "Check Out Time" and Daz Dillinger producing the hit songs "2 Of Amerikaz Most Wanted", "Ambitionz Az A Ridah", and "I Ain't Mad At Cha". In early September of the same year, Shakur was murdered in Las Vegas, Nevada. Kurupt and Daz were deeply affected by this and struggled to release anything after Shakur's passing. Seven years later in a 2003 interview, Daz stated that he now believed Suge Knight was responsible for Shakur's murder. They remained active thereafter, rapping on Snoop's Tha Doggfather in 1996.

Kurupt and Daz leave Death Row (1999–2001)
In 1997, Kurupt left Death Row but remained in Tha Dogg Pound. Kurupt released two solo albums in 1998 (Kuruption!) and 1999 (Tha Streetz Iz a Mutha) that had Daz Dillinger and the rest of DPG on them. However, in 1998, Daz was making noise of his own over at Death Row and released his only Death Row album  (Retaliation, Revenge and Get Back) which went gold. Afterward, he made his own label called Mobstyle Muzik, in which he had his first taste of the independent scene. Mobstyle's first release Poppa Snoop Presents Mobstyle Muzik Volume 1 failed and Daz returned to Death Row. He later started up DPG Recordz along with Christopher "Big C-Style" Bowden through Death Row Records.

Daz also eventually parted ways with Death Row in late 1999 and released his first independent album R.A.W. in 2000.  That was followed by the D.P.G. album from Tha Dogg Pound entitled Dillinger & Young Gotti. After Tha Dogg Pound's full departure from Death Row, Suge Knight claimed ownership of the name "Tha Dogg Pound" and any tracks recorded prior to them leaving. To avoid a legal battle at the time, Daz changed their marketing name to D.P.G. short for Dogg Pound Gangstaz. In 2001, Suge Knight released a Dogg Pound album entitled 2002, which consisted of unreleased Dogg Pound tracks. Soopafly's songs were featured on his 2001 solo album Dat Whoopty Woop.

External matters
Over the years Tha Dogg Pound had beef with Bone Thugs-N-Harmony, due to Death Row Records being embroiled in a feud with Eazy-E's Ruthless Records. Tha Dogg Pound made a diss towards The Bone Thugs, on the song "Dogg Pound Gangstaz", with Kurupt's line "Ain't got no love for no hoes in harmony." In response Layzie Bone shot back on the track "Shotz to tha Double Glock" with the line "Dogg Pound hoes it's on.", and Krayzie Bone with "Gotta find these 'Row Hoes" in the song "Mo' Murda" off the album E. 1999 Eternal. The feud ended when Snoop Dogg and Kurupt were featured on Krayzie Bone's album Thug Mentality 1999 in the song "The War Iz On." Kurupt was featured on Flesh-N-Bone's song "Kurupted Flesh" on the 5th Dog Let Loose. Krayzie Bone also featured on Daz Dillinger's 2008 solo album Only on the Left Side on the song "Meal Ticket" and later on the song "Money Fold'N" on Tha Dogg Pound's 2009 album That Was Then, This Is Now.

Tha Dogg Pound were also involved in a feud with B.G. Knocc Out & Dresta. In response to Eazy-E's Real Muthaphukkin G's and Kokane & Cold 187um's "Don't Bite The Funk", Tha Dogg Pound along with Snoop Dogg made a track called "What Would You Do" with such lines as: "Fuck B.G. Knocc Out and every nigga down with him." Later B.G. Knocc Out & Dresta retaliated with the song "D.P.G. Killa", on their debut album Real Brothas. They have since squashed the beef and released a song called "Blaze It Up", as a bonus track on Tha Dogg Pound's Dogg Chit album.

The duo engaged in yet another conflict, the beef Suge and new signee 2Pac initiated against Bad Boy Entertainment's Puff Daddy and Notorious B.I.G.; Daz and Kurupt would expand the feud to include Capone-N-Noreaga, Tragedy Khadafi and Mobb Deep with their Snoop-assisted single "New York, New York."

In late 2002, Kurupt shocked the entire DPGC and fans alike, when he accepted the job of executive producer at Death Row Records. Daz, Soopafly, Snoop Dogg, and the rest of DPGC viewed this as betrayal and took many shots and dissed Kurupt harshly for making the move. Kurupt did the same claiming they all were wrong to have turned their backs on Death Row. They declared war between both camps and that he was not the one who changed, rather them.

The rap duo heavily dissed each other from 2003 to late 2004, both recording diss albums against each other. Daz took aim at Kurupt and Death Row with his single "U Ain't Shit" featuring Bad Azz and another song "I Don't Give a Fucc" which is sung over the beat to 50 Cent's In Da Club. Kurupt responded heavily with his Originals album which featured many disses throughout nearly every song, most notably the bonus track "Eat a Dicc (Fucc Daz)".

Reunion and Cali Iz Active (2005–2006)
The feud continued until early 2005 when Kurupt and Daz made a truce. The struggling Death Row Records failed to promote Kurupt's album Against Tha Grain and the duo began to feel remorse for one another. Kurupt left Death Row apparently along with their former Tha Dogg Pound alias and reunited with Daz. The duo started rapping together again and even made a new album together entitled Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez. After The Western Conference in 2005 the two of them agreed to revitalize the DPGC by working together once again on an album with Snoop Dogg, Soopafly, Nate Dogg, Warren G, RBX, Lady of Rage and Lil' ½ Dead with Snoop taking over the producing and distributing tasks for it.

Tha Dogg Pound then released a joint venture reunion comeback project the next year in 2006 called Cali Iz Active under the aegis of Snoop Dogg's Doggystyle Records with the main single "Cali Iz Active" featuring Snoop Dogg and a wide range of new producers throughout the album.

New releases and future projects (2007–present)

Tha Dogg Pound released the album Dogg Chit independently on March 27, 2007, touting it as a sequel to their debut. In August 2007 it was announced that the duo was in the process of signing to Cash Money Records; their next album was announced as Westcoast Aftershocc. The pair released the singles "Ch-Ching" and "Mystic River" from the album, but when the deal stalled, they postponed the project in favor of a separate album, 100 Wayz. Tha Dogg Pound began putting out singles for the latter album as early as 2008, releasing "Cheat" featuring Pharrell and following up with "They Don't Want It" featuring Soopafly, and "Get My Drink on & My Smoke On." Although 100 Wayz was expected for release that year, it was postponed due to a dispute with Koch Records head Alan Grunblatt; instead, they released the album That Was Then, This is Now, which included the singles originally intended for 100 Wayz, in late 2009.

After putting out the compilation album Keep on Ridin in May 2010, 100 Wayz finally saw release in July of that year. Since then, the duo announced several projects, including Dillinger & Young Gotti III: Get Paid, a collaboration album with Pete Rock, and a re-announcement of the album Westcoast Aftershocc for 2011, as well as several solo projects from Kurupt working with various producers, from DJ Premier and Pete Rock to Fredwreck. However, their only releases of late have been Kurupt's solo album Street Lights and two projects from Daz Dillinger.

Recently, tha Dogg Pound has been involved in various side projects; Kurupt announced the formation of supergroup 1st Generation, made up of himself, King Tee, Sir Jinx, Gangsta of tha Comradz and MC Eiht and producer Tha Chill of Compton's Most Wanted. Both Kurupt and Daz have formed a supergroup called the N'Matez consisting of themselves, the Lady of Rage, and RBX. In December 2011, Tha Dogg Pound put out the single "Forever in a Day," featuring Snoop Dogg, although they have not announced whether it is attached to a specific project. A few days later, the duo announced that their next group album will be entitled Alumni and is set to be executive produced by Snoop Dogg and Dr. Dre, who will be co-producing and/or mixing several of the beats. The album will mark the first time a member of Tha Dogg Pound has collaborated with Dr. Dre since Kurupt's appearances on the producer's album 2001, and the first time Dre has collaborated with Tha Dogg Pound as a duo since he mixed their debut album, Dogg Food. On December 2, 2012, Tha Dogg Pound released a collaboration mixtape with Snoop Dogg titled That's My Work Vol. 1.

In 2021, Tha Dogg Pound is prepping to released their "Dogg Food II" album with the lead single "Let's Roll" debuted in late 2020. Their follow-up single "Nice & Slow" was released in July 2021 and featured Snoop Dogg.

D.P.G.C.

An extended family, referred to as DPGC (short for Dogg Pound Gangsta Clicc), is made up of Tha Dogg Pound, Snoop Dogg, and various affiliated artists and groups from both the Death Row Records, G-Funk Records, DPG Recordz, Antra Music Group and Dogg House Records eras, including Nate Dogg, Warren G, Lil' ½ Dead, Tha Eastsidaz, LBC Crew, Bad Azz, Tray Deee, Soopafly, RBX, Lady of Rage, Dr. Dre, Al B. Sure, The D.O.C., Goldie Loc, E-White, Twinz, Butch Cassidy and Roscoe. The group made its debut with the LP, DPGC: The Remix released in 2002.

Discography

Studio albums
Dogg Food (1995)
Dillinger & Young Gotti (2001)
Dillinger & Young Gotti II: Tha Saga Continuez... (2005)
Cali Iz Active (2006)
Dogg Chit (2007)
That Was Then, This Is Now (2009)
100 Wayz (2010)
DPG 4 Life (2021)

Awards
Grammy Award nominations
Tha Dogg Pound has been nominated for one Grammy Award but has not yet won an award .

References

External links
New Dogg Pound, "Dogg Chit", Album On The Way

Hip hop groups from California
Death Row Records artists
Musical groups established in 1992
1992 establishments in California
Musical groups disestablished in 2002
Musical groups reestablished in 2005
Musical groups from Los Angeles
Snoop Dogg
Musical duos from California
American hip hop duos
African-American musical groups
Gangsta rap groups
West Coast hip hop groups

Tha Dogg Pound


Pearl Sydenstricker Buck daha çok bilinen adıyla Pearl S. Buck (26 Haziran 1892 - 6 Mart 1973), Nobel edebiyat ödülünü alan ilk Amerikalı kadındır.

Doğumunda kendisine verilen adı kayıtlarda Pearl Comfort Sydenstricker olarak geçer. 1892 yılında Batı Virginia eyaletinin Hilsboro kentinde doğan Pearl S. Buck, 1917 yılında John L. Buck'la evlenmiş, daha sonra bu eşinden boşanarak 1935 yılında Richard Walsh ile ikinci evliliğini yapmıştır. Bir çocuk sahibi olan Pearl S. Buck daha sonra dokuz çocuğu evlat edinmiştir. Hayatını önce öğretmenlik daha sonra da yazarlıkla kazanan Pearl S. Buck, 1931 yılında The Good Earth İyi Dünya adlı yapıtıyla Pulitzer Ödülü'nü kazanmıştır. Pearl S. Buck'ın kitapları ömrünün büyük bir kısmını geçirdiği Çin'deki yaşamı yansıtır. 1938 yılında kazandığı Nobel Ödülünün ardından National Institute of Arts and Letters (Ulusal Sanat ve Edebiyat Entitüsü) üyeliğine layık görülmüştür. Pearl S. Buck ayrıca Asyalı çocukların Amerikalı ailelerce evlat edinilebilmeleri için dernekler kurmuştur. Ana kitabıyla Nobel Edebiyat Ödülü'nü almıştır.

1892 doğumlular
1973 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
Cornell Üniversitesinde öğrenim görenler
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Pulitzer Ödülü alan yazarlar
Nobel Ödülü sahibi kadınlar
Oregon doğumlu yazarlar
Kurgu dalında Pulitzer Ödülü sahipleri
Amerikalı kadın yazarlar
Pulitzer Ödülü sahipleri
Amerikalı Nobel Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Amerikalı kadın yazarlar
Pulitzer Ödülü sahibi kadınlar

Pearl S. Buck


An Aristida subaequans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johann es Christoph Christian Döll. An Aristida subaequans in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aristida

Aristida subaequans


اتْشُيِّن فُخاو أو بُوبُومُوفُو هو نظام لكرشنة كتابة الأصوات من ، رموزها، إلى حروف أبسط لتعليم المبتدئين في دراسة ية.

بوبوموفو وتنغينغ بينيين وهنيو بينيين
يشارك بوبوموفو بينيين في أصول النطق في ية، فلكل رمز من هنا مقابل من هناك. يبرز التكافؤ بين النظامين في هذا الجدول.
يمثل 【】 الشكل المستعمل للجمع بين الحروف.

جدول مقارنة آخر

مراجع

هوامش

مقاطع صينية
أبجديات صوتية
أنظمة كتابة
أنظمة كتابة مع رموز 4 حروف بإيزو 15924
ماندراين الصينية

بوبوموفو