Thandi Ruth Modise (* 25. Dezember 1959 in Vryburg) ist eine südafrikanische Politikerin und seit 2021 Verteidigungsministerin im Kabinett von Cyril Ramaphosa. Zuvor war sie Vorsitzende (Speaker) der Nationalversammlung und Ministerpräsidentin der Provinz Nordwest. Des Weiteren ist sie seit 2014 Chairperson des National Council of Provinces.

Leben
Modise wurde als jüngstes von sechs Kindern im Township Huhudi bei Vryburg geboren. Ihr Vater war Bahnarbeiter und Aktivist im African National Congress (ANC). Infolge des Aufstandes in Soweto 1976 kam es auch in Huhudi zu Unruhen, die Bewohner setzten sich gegen die Eingliederung in Bophuthatswana zur Wehr. Modise wurde dabei als Passantin angeschossen, was zu ihrem Entschluss führte, den Kampf aufzunehmen. Sie ging ins Exil nach Botswana und wurde beim Umkhonto we Sizwe (MK) dort und in Angola ausgebildet. Nach ihrer Ausbildung war sie in Trainingscamps als Politoffizierin tätig und wurde selbst politisch ausgebildet in Daressalam. Danach stieg sie zur Sektionskommissarin und schließlich zur Kommandantin auf.

1978 ging Modise nach Südafrika zurück und arbeitete im Untergrund als Agentin für den MK. 1979 wurde sie verhaftet und zu zehn Jahren Gefängnis verurteilt, das Urteil verbüßte sie in Kroonstad. Während der Haft gebar sie ihre erste Tochter und schloss ihr Studium der Psychologie und Wirtschaftswissenschaft mit einem Bachelor of Commerce ab. 1988 wurde sie entlassen und begann mit dem Aufbau der Sektion der African National Congress Women's League (ANCWL) in Huhudi. Sie war Mitglied des nationalen Exekutivkomitees der ANCWL von 1991 bis 1993, 1994 wurde sie zur Vizepräsidentin gewählt, 2004 zur Präsidentin der Liga. Von 1998 bis 2004 war Modise Mitglied der Nationalversammlung. 2010 wurde sie zur Premierministerin der Provinz Nordwest gewählt. Zugleich war sie stellvertretende Generalsekretärin des ANC.

Sie ist Mitglied des nationalen Exekutivkomitees des ANC sowie Vorsitzende des Museumsrates von Robben Island. 2014 wurde sie zur Chairperson des National Council of Provinces gewählt, der ersten Kammer des südafrikanischen Parlaments. Von 2019 bis 2021 war sie Speaker (Präsidentin) der südafrikanischen Nationalversammlung, wo sie Baleka Mbete ablöste. Am 6. August 2021 wurde Modise zur neuen Verteidigungsministerin des Landes berufen.

Kritik, Gerichtsverfahren
Das südafrikanische National Council of the Society for the Prevention of Cruelty to Animals (NSPCA) fand 2014 heraus, dass Modises Farm wochenlang verlassen gewesen war. Mehr als 50 Schweine und 80 weitere Tiere wurden dort verendet aufgefunden. Das NSPCA musste weiteren 117 Nutztieren den Gnadentod geben, weil sie in derart schlechtem Gesundheitszustand waren. Modise als Eigentümerin hatte dazu ausgeführt, dass ihr Verwalter eine 14-tägige Abwesenheit beantragt hatte, um Familienangelegenheiten zu regeln. Sie sagte, ihrer Auffassung nach hätte dessen Vertretung die Angelegenheit unter Kontrolle und wäre geschockt gewesen, zu erfahren, dass er seine Aufgaben nicht erfüllt habe. Sie behauptete, alle zwei Wochen dort nach dem Rechten zu sehen. Örtliche Landarbeiter widersprachen dem: sie käme allenfalls alle sechs bis acht Monate einmal auf die Farm. Auch die Farmarbeiter bekamen zeitweise weder Lohn noch Essen. Vor dem regionalen Gerichtshof in Potchefstroom ist seitdem ein Verfahren gegen Modise angängig, das 2019 zu einer Gerichtsverhandlung führte. Als Ankläger fungiert Gerrie Nel für die Lobbygruppe AfriForum.

Weblinks

  (englisch; Archivversion)
 Lebenslauf von Modise bei South African History Online (englisch)

Belege

ANC-Mitglied
Premierminister (Provinz Nordwest)
Parlamentspräsident
Apartheidgegner
Südafrikaner
Geboren 1959
Frau

Thandi Modise


Pantheon Irodalmi Intézet Részvénytársaság este o editură din Ungaria horthystă, care a publicat lucrări științifice semnificative și cărți de ficțiune.

Istoric
Editura a fost fondată la Budapesta sub auspiciile Băncii Anglo-Maghiare și a funcționat din 1920 până în 1944. Pe lângă reprezentanții băncii în conducerea editurii s-au aflat personalități din lumea științifică, iar director a fost Viktor Ranschburg (1862-1930). El era un cunoscut editor de carte și a învățat meserie în librăria și magazinul de antichități al fraților Révay, a fost din 1891 șef de departament la editura Athenaeum Könyvkiadó, în perioada 1903-1919 directorul general al editurii Athenaeum, iar apoi până la moartea lui director general al editurii Pantheon Irodalmi Intézet.

Serii importante

 Pantheon ismerettára
 Jó könyvek
 Filléres könyvek
 A regény mesterei
 H. G. Wells reprezentatív regénysorozata
 A kiválasztottak
 Világkönyvtár
 Remekírók Pantheonja
 Szine-java

Bibliografie
 Kicsi Sándor András: Magyar könyvlexikon. Budapest, Kiss József Könyvkiadó, 2006.
 Révai nagy lexikona: Az ismeretek enciklopédiája. 15. kötet. Budapest, Révai, 1922.
 Szíj Rezső: Könyvkiadásunk és könyvkultúránk a Horthy-korszakban 1920-1944. Budapest, Szenci Molnár Társaság, 2001.
 Torzsai Tamás - Zala Imre: Könyv A-Z : A könyvkereskedelem kislexikona. Budapest, Tankönyvkiadó, 1973.

Legături externe
 Hét esztendő a Pantheon műhelyéből = Nyugat 1927/1.

Edituri din Ungaria

Pantheon Irodalmi Intézet


TV Perú Internacional es un canal de televisión por suscripción peruano, propiedad del Gobierno de Perú y operado por el Instituto Nacional de Radio y Televisión del Perú. Es la señal internacional del canal estatal TV Perú, con sede en Lima.

Su parrilla de programación consiste en conexiones en vivo con TV Perú, además de emitir contenidos de índole miscelánea, cultural y noticiarios producidos para su emisión internacional, así como la inclusión de algunos programas de su canal hermano IPe (bajo la franja Chicos IPe).

Historia
El proyecto de estrenar un canal de cable ocurrió en 2002 por el entonces director de IRTP Carlos Urrutia.

Fue lanzado el 15 de diciembre de 2017 vía satélite en un principio para su distribución en cuatro ciudades en Estados Unidos, las cuales son Miami, Los Ángeles, Nueva York y Nueva Jersey, en el satélite Intelsat 14. A partir de enero de 2018, comienza a expandirse para España e Italia, así como países vecinos en donde existe una diáspora peruana, como Chile y Argentina. En 2019, el canal amplió su área de cobertura a toda Europa y el norte de África al ser lanzado en el satélite Intelsat 11.

Logotipos

Véase también
Instituto Nacional de Radio y Televisión del Perú
TV Perú
Televisión en Perú

Referencias

Enlaces externos

Canales de televisión por suscripción de Perú
Televisión de Perú
Instituto Nacional de Radio y Televisión del Perú
Empresas del Estado de Perú
Canales de televisión por suscripción de Latinoamérica
Servicio exterior (radiodifusión)

TV Perú Internacional


سوليدووركس  هو عبارة عن برنامج (تطبيق) تصميم ميكانيكي ثلاثي الأبعاد (التصميم بمساعدة الكمبيوتر). يعمل هذا البرنامج تحت بيئة مايكروسوفت ويندوزو طُوِّر من قبل شركة Dassault Systèmes SolidWorks Corp. إحدى شركات مجموعة داسو سيستمس (Dassault Systèmes, S. A.) في فرنسا.
يستخدم سوليد ووركس حالياً أكثر من مليوني مهندس ومصمم في أكثر من 165,000 شركة حول العالم.كما أن ثلاث من الجامعات الألمانية اعتمده برنامج (Solidworks) كبرنامج مقرر لطلبتها واشترت (500) نسخة تعليمية من البرنامج لتدريب طلبتها عليها كما أنه برنامج تصميم معتمد في كثير من الشركات العالمية والوكالات البحثية مثل (وكالة أبحاث الفضاء الأمريكية ناسا) كما يمكنك أن تراجع المواقع الخاصة بتقييم برامج التصميم بالحاسوب (CAD) وسوف تجد أن في رأس القائمة برنامج (Solidworks) وفي الذيل برنامج (Auto CAD).

ويمتاز سوليدووركس بسهولة النمذجة وتحريك النموذج واختباره.هذا البرنامج الأول في مجاله والذي يختص بتصميم المجسمات الهندسية ثلاثية الابعاد. يقدم حلا متكاملا لمشاهدة التصميمات الهندسية بشكل ثلاثي الأبعاد وواقعي إلى أقصى حد. فهو يعتبر المحاكي الأمثل والذي سيساعدك في خلق رؤية أوضح لتصاميمك واختراعاتك الهندسية وسيسهل لك العمل بشكل ملحوظ. ولا ننسى وجود برنامج الكوزموس المدمج والذي يمكنك من اختبار تصاميمك.

و كذلك لا يمكن تحميله من الإنترنت فهو محظور.

مراجع

وصلات خارجية

برمجيات 1995
برمجيات احتكارية
برمجيات الرسوميات ثلاثية الأبعاد
برمجيات ويندوز فقط
تأسيسات سنة 1993 في ماساتشوستس
تصميم المنتجات
داسو جروب
شركات أسست في 1993
ميكانيكا المواد الصلبة

سوليد ووركس


Stephen Gray (Canterbury, 1666. ili 1667. – London, 15. veljače 1736.), engleski prirodoslovac. Bavio se astronomijom i proučavao električne pojave. Izgradio je teleskop i promatrao Sunčeve pjege. Godine 1729. otkrio električnu struju i influenciju, te prvi opisao razliku između električnog vodiča i nevodiča (izolatora). Kroz uže od konoplje ovješeno na svilene niti, poslije kroz metalne žice, proveo je električnu struju na udaljenost od 150 metara. Otkrio je da sila teža ne utječe na širenje električnoga naboja. Bio je član Kraljevskog društva (eng. Royal Society) od 1733.

Električna vodljivost

Električna vodljivost (oznaka G) električnog vodiča od homogenoga materijala duljine l, ploštine poprječnoga presjeka S, dana je izrazom:

gdje je: γ - električna vodljivost materijala; recipročna je vrijednost električnoga otpora; mjerna je jedinica simens (S).

Električna vodljivost može se odrediti i kao omjer jakosti električne struje i napona ako su oni nepromjenljivi s vremenom (istosmjerna električna struja i napon), a obrnuto je proporcionalna električnom otporu:

gdje je: I - jakost električne struje, U - električni napon, R - električni otpor.

Izvori

Engleski fizičari
Britanski astronomi
Britanski znanstvenici

Stephen Gray


Das Dritte Energiepaket der EU wurde 2009 vom Europäischen Parlament beschlossen, um die Strom- und Gasmärkte in der EU weiter zu liberalisieren und die Verbraucherrechte zu stärken. Das dritte Energiepaket enthält zwei Richtlinien und drei Verordnungen.

Ziele
Eines der Hauptziele des dritten Energiepaketes ist die Trennung des Netzbetriebs von Versorgung und Erzeugung, entweder durch
 eigentumsrechtliche Entflechtung,
 unabhängige Netzbetreiber (ISO – Independent System Operator), oder
 unabhängige Übertragungsnetzbetreiber (ITO – Independent Transmission Operator).

Weitere Ziele sind:
 Stärkung von Verbraucherrechten, darunter das Recht des kostenlosen Wechsels des Gas- oder Stromanbieters innerhalb von drei Wochen
 Bis 2020 sollen mindestens 80 Prozent aller Verbraucher mit intelligenten Stromzählern ausgestattet werden.
 Etablierung des Rechts auf Grundversorgung mit Elektrizität und Schutz von "schutzbedürftigen Kunden"

Richtlinien und Verordnungen
Alle Richtlinien und Verordnungen des dritten Energiepakets wurden am 13. Juli 2009 ausgefertigt und am 14. August 2009 im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlicht:
 Verordnung (EG) Nr. 713/2009 zur Gründung einer Agentur für die Zusammenarbeit der Energieregulierungsbehörden
 Verordnung (EG) Nr. 714/2009 über Netzzugangsbedingungen für den grenzüberschreitenden Stromhandel
 Verordnung (EG) Nr. 715/2009 über Bedingungen für den Zugang zu den Erdgasfernleitungsnetzen (auch Erdgaszugangsverordnung)
 Richtlinie 2009/72/EG über den Elektrizitätsbinnenmarkt
 Richtlinie 2009/73/EG über den Erdgasbinnenmarkt (sogenannte Gasrichtlinie)

Weitere Maßnahmen und Umsetzung

Nach Inkrafttreten der Richtlinien am 28. August 2009 hatten die Mitgliedsstaaten anderthalb Jahre Zeit, diese in nationales Recht umzusetzen.
 Bildung einer EU-Agentur für die Zusammenarbeit der Energieregulierungsbehörden: dies geschah mit der Gründung von ACER, deren Dienststelle in Ljubljana im März 2011 eröffnet wurde.
 Auftrag an die Kommission, auf Basis dieser Leitlinien verbindliche Netzkodizes zu verabschieden, z. B. für Notfall-Situationen;
 Etablierung eines Netzes der Übertragungsnetzbetreiber für Strom (ENTSOE) und Gas (ENTSOG)
 Verpflichtung der Übertragungsnetzbetreiber/Fernleitungsbetreiber, jedes Jahr den nationalen Regulierungsbehörden einen zehnjährigen Netzentwicklungsplan vorzulegen

In Deutschland wurde die Richtlinie mit der Novellierung des Energiewirtschaftsgesetzes (EnWG) im August 2011 umgesetzt.

Weblinks
  auf der Website der Wirtschaftskanzlei Linklaters

Einzelnachweise

Europäisches Sekundärrecht
Energiehandel
Energiewirtschaft
Verbraucherschutz
Energiepolitik der Europäischen Union

Drittes Energiepaket der EU


A Feira de Quadrinhos da Casa – CDQ CON, antes chamada de Mini Feira HQ BH, é um evento cultural da cidade de Belo Horizonte. Ela acontece anualmente, sendo organizada pela Escola Técnica de Artes Visuais Casa dos Quadrinhos, com apoio da Prefeitura de Belo Horizonte.
A primeira edição foi realizada em 2017, ela e as demais edições ocorreram no Espaço Cultural da Casa dos Quadrinhos, à exceção de 2020 quando o evento não foi realizado devido à pandemia de COVID-19. O formato trazia um mini Artist's Alley com participação de artistas mineiros, além de mesas de RPG e card games, sessões de Flash Tatoo e tardes de autógrafos.

A 4ª edição da Feira de Quadrinhos da Casa – CDQ COM, que aconteceu em 2021, foi totalmente online. Ela foi realizada com recursos viabilizados pela Lei Aldir Blanc.  Além do Artists' Alley virtual, a programação contemplou mais de 100 transmissões ao vivo de palestras e workshops, jogos, RPG, campeonatos de board game, coreografias de K-Pop e cosplay.

A 5ª Feira de Quadrinhos da Casa – CDQ Con foi realizada em dezembro de 2022 e aconteceu em formato híbrido, com atrações virtuais e presenciais. Ela foi feita com recursos viabilizados pela Lei Municipal de Incentivo à Cultura e apoio da Prefeitura de Belo Horizonte. O local da 5ª edição foi o Anexo Professor Francisco Iglésias da Biblioteca Pública Estadual de Minas Gerais.  As atividades incluíram oficinas, entrevistas e painéis gratuitos, jogos de RPG, board game, e card games, concurso de cosplay e um Artists' Alley. A 5ª edição contou como convidado homenageado, o quadrinista paulistano Jefferson Costa, autor dos dois volumes de Jeremias da Graphic MSP.

Convenções de banda desenhada
Eventos culturais do Brasil

Feira de Quadrinhos da Casa CDQ CON


Anuario Colombiano de Historia Social y de la Cultura es la publicación del Departamento de Historia de la Universidad Nacional de Colombia, sede Bogotá. Dado su carácter académico, la revista publica artículos que son resultado de la investigación sobre historia de Colombia, América Latina y el resto del mundo, aunque también acepta análisis historiogŕaficos y teóricos. El Anuario es reconocido por ser la primera revista universitaria dedicada a los estudios históricos en Colombia y por ser uno de los órganos más importantes de difusión de la investigación histórica en el país.

Los manuscritos que son considerados por el Anuario Colombiano de Historia Social y de la Cultura son arbitrados por reconocidos investigadores expertos en las temáticas de los artículos. La revista "hace parte del Índice Nacional de Publicaciones Seriadas Científicas y Tecnológicas Colombianas de Colciencias –Publindex– (Categoría B), además de estar indexada en la biblioteca electrónica Scielo Colombia, en Fuente Académica (EBSCO), en Red de Revistas Científicas de América Latina y el Caribe, España y Portugal —RedALyC—, en Hispanic American Periodical Index —HAPI—, en Historical Abstracts y en América: History and Life".

Historia
El Anuario nace en 1963 como una publicación de la Sección de Historia de Colombia y América de la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad Nacional de Colombia. Dirigido por Jaime Jaramillo Uribe, tenía el propósito de estimular la investigación histórica dentro de orientaciones científicas que representaban una ruptura con la historia tradicional practicada en el país. Frente al énfasis convencional en la historia política, subrayaba los temas de historia de las ideas, historia de la cultura e historia social, como su mismo nombre lo indicaba. Publica en sus primeros números artículos de historiadores colombianos y extranjeros como Jaramillo Uribe, Magnus Mörner, Demetrio Ramos, Juan Friede, Frank Safford, Santiago Sebastián y otros, con temas como las relaciones entre esclavos y señores en la sociedad colonial, la demografía precolombina, las comunidades indígenas, la historia del arte y similares. Además, la revista publica una amplia sección de crítica bibliográfica, a cargo del secretario de redacción de la revista, Jorge Orlando Melo y transcripciones de documentos sobre historia social del Archivo Histórico Nacional. En 1965, al crease la Facultad de Ciencias Humanas y el Departamento de Historia dentro de ella, el Anuario pasó a ser publicado por éste departamento.

En las siguientes décadas la revista muestra una importante apertura en términos temáticos y de procedencia de los autores. Particularmente, es evidente el incremento de manuscritos dedicados al estudio del  colombiano, así como también aumenta de manera considerable el número de artículos que tienen como objeto de estudio la historia latinoamericana y mundial.

Referencias

Enlaces externos

Universidad Nacional de Colombia
Revistas científicas de acceso abierto


Baltička anomalija ili Baltički NLO, odnosi se na neobičnu formaciju ili objekt na dnu sjevernog dijela Baltičkog mora, koja je otkrivena 19. lipnja 2011. godine korištenjem sonarne tehnologije. Budući da je objekt ili formacija neobičnog oblika, jer nalikuje da je stvorena na umjetan način, do danas traju rasprave o čemu se zapravo radi.

Skupina ronica švedskog ronilačkog tima Ocean X, na čelu s Peterom Lindbergom otkrila je 2011. godine neobičan predmet na morskom dnu, na području Botničkog zaljeva, koji se nalazi u sastavu sjevernog dijela Baltičkog mora, a za koji je pretpostavila da se radi o NLO-u, budući da, prema njihovim tvrdnjama, prestaje raditi sva elektronička oprema u krugu od oko 200 metara. Objekt se nalazi 100 metara ispod morske površine, dug je 70 metara, a prema teorijama urote, sliči na Millenium Falcon, izmišljeni svemirski brod iz američke znanstvenofantastične filmske franšize Zvjezdani ratovi.

Skeptici su po otkriću tajanstvenog objekta, tvrdili kako sonarna tehnologija, pomoću koje je objekt otkriven, može biti nepouzdana, a konačno razrješenje misterije dogodilo se 2020. godine, kada su mediji objavili kako su istraživači ispitali uzorak tajanstvenog objekta i otkrili kako se zapravo radi o glacijalnom sedimentu.

Bilješke

Vanjske poveznice

 NLO na dnu Baltičkog mora: Radari i kamere ne mogu mu prići na bliže od 200 metara - jutarnji.hr
 Tajanstveni objekt iz Baltičkog mora je glacijalni sediment - livescience.com
 Je li tajna Baltičkog mora napokn riješena - express.co.uk

Ufologija
Baltičko more
Misterije

Baltička anomalija


Wolverine, Marvel Comics tarafından yaratılmış, yayınlanan çizgi romanlarda süper kahraman olarak beliren bir kurgusal karakterdir. James Howlett ismiyle doğmuş fakat Logan olarak tanınmıştır. Len Wein, John Romita Sr., Herb Trimpe tarafından tasarlanmış ve yaratılmıştır. Köken olarak sansargillerden gelmektedir ve bu yüzden ellerinde üçer tane kemikten pençe bulunur.

Marvel Dünyası'nda birçok çizgi romanda bulunmuştur. Başlıca, X-Men, (New) Avengers, Incredible Hulk, Secret Defenders, Alpha Flight, Weapon X, HYDRA, S.H.I.E.L.D. gibi grup ve çizgi romanlarda yer almıştır.

Wolverine, X-Men'e; "All New, All Different" başlangıcında; ''Giant-Size X-Men çizgi romanının birinci sayısında katılmıştır (Mayıs 1975). Wolverine, Vietnam Savaşı sonrasında; popüler Amerika'n kültüründe otoriteye uymayan, kahramanlık karşıtı bir karakter olarak gözükmüştür. Öldürücü ve zalim gücü de 1980'lerin sonuna doğru tüm çizgi roman anti-kahramanları tarafından kullanılmıştır.

Sonuç olarak; X-Men markasının en fazla ilgi gören kahramanı olmuştur. Kendine özgü çizgi romanı 1988'de çıkmış ve birçok çizgi filmde, video oyunlarında ve filmlerde yer almıştır. Hugh Jackman'ın X-Men filmlerinde canlandırdığı Wolverine; ilk filmin ardından izleyenleri tarafından en beğenilen karakter olmuş ve diğer iki filmde de ana karakter olmuştur.

 Özellikleri
Bir mutant olan Wolverine, hayvani his ve reflekslere ayrıca kendi kendini iyileştirme özelliğine (hayatta kalma özelliği de denebilir) sahiptir. Bu sayede alabileceği tüm yaraları kendiliğinden iyileşir ve normal bir insana göre çok daha geç yaşlanır. (Zihinsel yaralar da dahil olmak üzere).  Bu iyileşme özelliği sayesinde; Weapon-X tarafından bir süper asker olması için tüm iskeleti neredeyse parçalanamaz bir metal olan Adamantium ile kaplanmıştır. Operasyon sırasında kemikten olan keskin pençeleri adamantium ile kaplanmış ve bunun sonucunda Wolverine yenilmez olmuştur.Bu pençeler demiri bile kesebilecek niteliktedir. Pençelerinin kesemediği bilinen tek nesne ise Kaptan Amerika'nın kalkanıdır fakat alpha adamantiumla kaplandıktan sonra kalkanı da keser hale geldi. Ayrıca, yumruk yumruğa dövüşte ve kılıç kullanma konusunda tam bir ustadır. İngilizce, Japonca, Çince, İspanyolca, Rusça, Arapça ve Kızılderili dillerini akıcı olarak konuşuyor ve göçebeliğinin etkisiyle pek çok ülkenin kültürüne aşinadır.

 Bulunduğu seriler

 Hulk
Wolverine ilk olarak The Incredible Hulk'''ın 180'inci sayısında (Haziran 1974) bir sonraki bölümde sahne alacak konuk karakter olarak tanıtılmıştır. Yazarlığı Len Wein, ilüstrasyon'u Herb Trimpe tarafından yapılmış ve Jack Abel tarafından renklendirilmiştir. Hulk'un 181'inci sayısında da ilk kez çizgi roman dünyasına adımını atarken; John Romita, Sr. da sarı-mavi kostümünü çizmiştir.

Doğaüstü güçlere sahip, Kanada hükûmetinin bir ajanı olarak sunulmuştur. Bulunduğu bölümde, pençeleri her zaman dışarıdadır ve içeri girmez.

 X-Men

Wolverine'in çizgi roman severlerle bir sonraki buluşması; gördüğü ilgi üzerine 1975 yılında Dave Cockrum tarafından çizilen Giant-Size X-Menin ilk sayısında olmuştur. Kapak tasarımı hazırlanırken kaskındaki kulakları normalde büyük olmayan Wolverine; kapağın çizeri Gil Kane tarafından büyük kaskla çizilmiştir. Ancak Dave Cockrum bu tasarımı çok daha beğenmiştir ve Batman'e benzediğini düşünerek bunu kendi hikâyesi ve tasarımına taşımıştır. Cockrum ayrıca Wolverine'i ilk defa maskesiz çizen kişidir, bu da karakterin ana hatlarını oluşturmuştur.

Bunun takibinde o dönemde gösterilen ilgisi düşen X-Men'in yeniden canlanması Uncanny X-Men'in 94'üncü sayısında Wolverine'ın katılımıyla olur. Gelen birçok karakterler arasında hikâye, Wolverine'in, Cyclops'un kız arkadaşı Jean Grey'e tutulmasıyla başlar.

Devam eden serilerde; Claremont ve Cockrum, Wolverine'i seriden çıkartmak ister; ancak bu kararları onları çizgi romanı çizmekten uzaklaştırır. Cockrum yerine gelen tasarımcı John Bryne, karakteri öne çıkartır. Açıklaması da; kendisinin de Kanadalı olduğunu ve başka bir Kanadalı karakterin öne çıkmasını görmek istememesidir.

John Bryne, daha ileride Alpha Flight isimli Kanadalı süper kahramanlar grubu yaratır. Bu grubun amacı Wolverine'i ele geçirmek ve eğitmektir. Bryne ayrıca kahverengi ve ten renginde yeni bir kostüm daha çizer.

Bryne ayrıldıktan sonra; Wolverine, Uncanny X-Men'de bulunur ve Eylül-Aralık 1982 arasında dört tane limitli serisi üretilir. (Bu seriler halen X-Men koleksiyoncuları için en pahalı limitli dizilerden biridir)

Takibinde Kitty Pryde ve Wolverine'nin, Claremont ve Al Milgrom tarafından altılı bir seri çizgi romanı sunulur. Daha sonra Wolverine'i Marvel Comics'in başlıca tüm tasarımcıları çizer.

Wolverine'in kökeni
Wolverine'in yaratıcılarından Len Wein; Logan'ı mutantlaşmış bir buz porsuğu (Wolverine'ın İngilizce manası buz porsuğudur.) olarak tasarlamıştır. Sebebi de yüksek evrimde evrimleşen bir insan olmasıdır. Logan'ın mutantlaşmış bir buz porsuğu olduğunu The Incredible Hulk #180-181 serisi çizeri Cockrum da onaylamıştır. Ancak o; Wolverine'in Örümcek Adam tarzında bir evrim geçirdiğini söyler. Ama bu; John Romita'nın maskesiz 40 yaşında ve kıllı Logan'ı çizmesiyle değişir. Len Wein orijinal olarak Wolverine'in eldivenlerini pençeli olarak tasarlamıştır; ancak daha sonra Stan Lee'nin orijinalliğini korumasını istemiş ve mutantlaşmış bir buz porsuğu düşüncesini reddetmiştir.

2001 yılında çizilen Origin isimli mini-seride; Wolverine'in geçmişi 19'uncu yüzyıla dayandırılır. Alberta, Kanada'da başlayan hikâyeye göre; James Howlett (Wolverine), Elizabeth Howlett'in kapıcı Thomas Logan ile olan yasak aşkından doğar. Eşi John Howlett ile beraber James'i büyütürler. Her ne kadar James kendisini iyileştirme gücüne sahip olsa da çocukluğunu her zaman yardım edilmesi gereken hasta bir çocuk olarak geçirir. Thomas Logan, John Howlett'i öldürdükten sonra James, Thomas'ı patlayan bir sinir ile öldürür ve pençeleri ilk kez dışarı çıkar.Arkadaşı Rose ile evden kaçtı ve duyduğu pişmanlığın etkisiyle Logan ismini kullanmaya başladı. Kısa bir süre sonrasında özellikleri ve hisleri gelişti. Annesi de intihar ettikten sonra, orduya katılan Logan burada "Wolverine" takma adını alır ve 458-25-243 numaralı künyesini bastırır. I. Dünya Savaşı'nda Kanada adına savaştı. Savaşın ardından Japonya'ya yerleşti ve Itsu adlı bir Japon'la evlendi. Daken adında bir oğlu oldu. Birçok dövüş sanatını tatbik etti, eğitimini aldı. II. Dünya Savaşı'nda Kaptan Amerika ile birlikte savaştı. Savaştan sonra paralı askerlik yapmaya başladı. CIA'in eline düştü. Gizli operasyonlar için hafızasına sahte anılar yerleştirildi. Wolverine'in sürekli geçmişini aramasının temellerinden biri budur.

Dış bağlantılar
 İngilizce Wikipedia'daki Wolverine Makalesi
 Marvel.com Biyografisi
 MDP:Wolverine Marvel Veritabanı
 Marvel Veritabanı : Wolverine
 Logan Files (Hayran sitesi)
 Logan'ın Ailesi
 Wolverine Dosyaları: Detaylı Kronoloji
 Wolverine Hakkında 5 Bilinmeyen ve Fazlası

Kaynakça
 XMenFilms.net
 Wolverine dosyaları, detaylı kronoloji, ingilizce
 www.wolverinelimited.com

X-Men üyeleri
Süper kahramanlar
Kurgusal I. Dünya Savaşı askerleri
Kurgusal II. Dünya Savaşı askerleri
İntikamcılar
Erkek film karakterleri
Marvel Comics karakterleri

Wolverine (karakter)


est un film américain réalisé par Burton L. King, sorti en 1920.

Synopsis

Fiche technique
 Réalisation : Burton L. King
 Scénario : Lloyd Lonergan d'après une pièce de Will C. Murphy de 1903
 Production : Burton King Productions, Wisteria Productions
 Photographie : Ernest Haller
 Distributeur : States Rights
 Durée : 60 minutes
 Date de sortie :

Distribution
 Anna Luther : Dorothy Pemberton
 E.J. Ratcliffe : Philip Pemberton
 Baby Ivy Ward : Little Grace
 Claire Whitney : Baronne de Ville
 Charles K. Gerrard : Baron de Ville
 Al Hart : Horton
 Jack W. Johnston : Captain Morelake

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 Munden, Kenneth White. The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Produced in the United States, Part 1. University of California Press, 1997.

Liens externes

Film américain sorti en 1920
Film dramatique américain
Film muet américain
Film américain en noir et blanc
Adaptation d'une pièce de théâtre au cinéma

Why Women Sin


Darja Sergejevna Kasatkina (russisk: Дарья Сергеевна Касаткина, født 7. maj 1997 i Toljatti, Rusland) er en professionel kvindelig tennisspiller fra Rusland.

Eksterne henvisninger

Tennisspillere fra Rusland
Personer fra Toljatti

Darja Kasatkina


Hiroşima Stadyumu (Japonca: 広島県総合グランドメインスタジアム) Japonya'nın Hiroşima şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyumdur.

Hiroşima Stadyumu'nda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Japonya'nın Sanfrecce Hiroşima takımının maçlarını yaptığı stadyum, 15.409 seyirci kapasitelidir.

Japonya'daki stadyumlar
Stadium
Hiroşima prefektörlüğündeki spor mekânları

Hiroşima Stadyumu


Dagfinnur Halvdanarson (eller Dagfinn Halfdansson) var i en årrække omkring 1400 lagmand på Færøerne.

Litteratur
 G. V. C. Young: Færøerne – fra vikingetiden til reformationen. København 1982. s. 88

Lagmænd fra Færøerne før 1816

Dagfinnur Halvdanarson


Wilhelm Reich (24 Mart 1897 – 3 Kasım 1957), Avusturyalı-Amerikalı psikiyatrist ve psikanalist, psikiyatri tarihinin en radikal isimlerden biri , Faşizmin Kitle Psikolojisi (The Mass Psychology of Fascism) ve Kişilik Çözümlemesi (Character Analysis) gibi çok bilinen ve dikkate değer kitapların yazarı (her iki kitap da 1933 yılında yayımlanmıştır), Sigmund Freud'un öğrencilerinden biri, Carl Gustav Jung ve Alfred Adler'in tersine  Sigmund Freud'un cinsellikle ilgili tezlerini daha ilerilere götürmeye çalışmıştır.

Reich, 1920'lerde Sigmund Freud ile birlikte çalıştı. Hayatının büyük bölümünde hatırı sayılır bir analist olarak tanındı. Kişisel nevrotik semptomlar yerine karakter yapısına odaklandı. Hastalarda ortaya çıkan nevrozların fiziksel, cinsel, ekonomik ve sosyal şartlardan kaynaklı olduğunu savunarak Marksizm ile psikanalizi bağdaştırmaya çalıştı. Ruhsal hastalıkların tedavisinde cinselliği bir tedavi aracı olarak kullandı, başarı sağladı ancak muhafazakâr toplumdan gelen tepkiler üzerine geri adım atmak zorunda kaldı. Ergenlik dönemi cinselliği, evlilik dışı cinsel ilişki, doğum kontrol hapı ve kürtaj yolu ile doğum kontrolü ve kadının ekonomik bağımsızlığını kazanması gibi önemli konulara önayak oldu. Çalışmaları, Saul Bellow, William Burroughs, Paul Edwards, Norman Mailer ve A. S. Neill gibi birçok entelektüeli etkilemiş ve ayrıca Fritz Perls'in Gestalt Terapisi, Alexander Lowen'in Biyo-enerjetik Analiz'i, ve Arthur Janov'un İlksel Çığlık Terapisi (Primal Scream Therapy) gibi birçok çalışmayı da etkilemiştir.

Hayatının sonraki dönemlerinde hem hayranlık duyulan hem eleştirilen tartışmalı bir figür hâline geldi. Seans esnasında hastaya dokunarak veya hastaların içlerindeki orgazm potansiyelini (orgastic potency) geliştirmek amacıyla iç çamaşırlarıyla seansa girmeye teşvik ederek psikanalizin bazı kilit tabularını ihlal etti. Orgazm esnasında yayılan orgon adını verdiği ve çoğu insanın Tanrı dediği bir ilkel kozmik enerji keşfettiğini söyledi. Sağlıklı bir hayat için gerekli olduğunu düşündüğü bu enerjinin atmosferden toplanarak depolanması amacıyla telefon kulübesi boyutlarında olan Orgone Enerji Akümülatörü'nü icat etti. Nezle, iktidarsızlık ve kanser gibi hastalıkları tedavi ettiğini düşündüğü bu buluşu gazetelerde "seks kutuları" adıyla yayımlandı.

Reich, 1933 yılı ocak ayında Hitler başbakan olduğunda Almanya'daydı. 2 Mart 1933'te Völkischer Beobachter adlı Nazi gazetesi, Reich'in Ergenlerin Cinsel Mücadelesi (The Sexual Struggle of Youth) adlı kitabı hakkında bir saldırı yazısı yayımladı. Bu yazı üzerine Reich derhal Viyana'ya, oradan İskandinavya'ya ve sonunda 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göçtü. Burada, Orgone hakkında 1947 yılında The New Republic ve Harper's Magazine dergilerinde yayımlanan makaleleri üzerine Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi'nin (Food And Drug Administration - FDA) aldığı bir mahkeme kararı ile Orgone Enerji Akümülatörü'nün eyaletler arasında satışı yasaklandı. Yasağa uymamak ve mahkeme kararına itaatsizlikle suçlandı. Kendi savunmasını kendisi üstlenerek yazmış olduğu tüm kitapları okunması ve tartışılması amacıyla mahkeme heyetine sundu. Ancak Mahkeme, bilimsel konular hakkında karar verecek bir merci olmadığından tutuklandı ve iki yıl hapse mahkûm oldu. 1956 Ağustos'unda yüzlerce makalesi ABD tarihindeki en yanlış sansür uygulamasından biri olduğu tartışmaları arasında  FDA tarafından yakılarak yok edildi. Hapiste geçirdiği bir yıl sonunda kefaletle tahliyesini istemesinden günler sonra kalp yetmezliğinden hayata gözlerini yumdu.

Hayatının ilk yılları

Çocukluğu
Wilhelm Reich'in babası, zengin bir çiftçi olan Leon Reich, annesi Cecillia Roniger'dır. Ailenin iki oğlundan ilki olarak Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda Galicia şehrinin Dobrzanica köyünde dünyaya gelmiştir. Babası otoriter, soğuk ve güvensiz bir Yahudi'dir. Ancak Reich'in sonradan belirttiği üzere babası Yahudilik'ten ayrılmış, çocuklarını Yahudi gelenekleri ile yetiştirmemiş ve hatta çocuklarının Yidiş konuşan diğer çocuklarla oynamasına bile hiçbir şekilde müsaade etmemiştir. Yetişkinliğinde, kendisini Yahudi olarak adlandıran kişilere Yahudi olmadığını söylemiştir. Reich'in biyografisini yazan Myron Sharaf, Reich'in bu şekilde davranmasını kısmen "Yahudi Aşırı Milliyetçiliği"ni reddetmesine, kendi seçimi olmayan bir sınıflandırmaya sokulmaktan hoşlanmamasına ve dışlanan biri olmayı hiçbir zaman istememesine bağlamaktadır.

Doğumundan kısa bir süre sonra ailesi, annesinin amcası Josef Blum'un sahibi olduğu, güneyde Chernivtsi - Bukovina'da bulunan Jutinetz Hayvan Çiftliği'ne taşındı. Reich, seks ve duygulanımların biyolojik kökenleri üzerine olan ilgisinin ve yaptığı araştırmaların kaynağı olarak, hayatın doğal fonksiyonlarının kendisinden asla gizli kalmadığı bu çiftliği gösterecektir. Hatta bir keresinde aile hizmetçisi kızın, erkek arkadaşıyla ilişkisine tanık olmuş ve sonra bu "aşk oyununu" kendisiyle de oynayıp oynamayacağını sormuştur. Reich'in belirttiğine göre bu olay olduğunda dört yaşındadır ve onun açısından seks hakkında hiçbir gizli yön yoktur. Gençlik Tutkusu (Passion of Youth) adlı otobiyografisinde belirttiği üzere, on bir buçuk yaşlarındayken ilk cinsel ilişkisini, ona bunun nasıl yapılacağını öğreten bir aşçı kadın ile yaşamış ve o günden itibaren yıllar boyunca neredeyse her gün cinsel birleşme yaşadığını söylemiştir.

12 yaşına gelinceye kadar aile ile birlikte çiftlikte kalan bir özel öğretmenden ders gördü. 12 yaşına geldiğinde, özel öğretmeni ile annesinin gönül ilişkisinin ortaya çıkması üzerine annesinin intihar etmesiyle dersleri de sona erdi. Annesinin ölümü oldukça vahşiceydi, gündelik ev temizliğinde kullanılan kimyasalları içerek günler boyu büyük acılar içinde kıvranarak öldü. Bu olay üzerine öğretmen kovuldu ve Reich hem annesiz hem öğretmensiz ve içinde büyük bir suçluluk duygusuyla kalakaldı.

1920 yılında Reich, annesinin gönül ilişkisinin kendisini ne kadar derinden etkilediğini anlatan bir yazı yazdı. Her gece ama her gece, annesini yatak odasında öğretmeni ile oynaşırken görüyordu, içeri girmiyor dışarıdan dinliyor, utanıyor, öfkeleniyor, kıskanıyordu; eğer onları izlediğini fark ederlerse kendisini öldürür müydüler merak ediyordu, kısa bir an aklına annesini kendisiyle de ilişkiye zorlamak geliyordu. Annesini korumak ile babasına şikâyet etmek arasında parçalanıyordu. Sonra onun ölümünden kendisini sorumlu tutarak aklında onu öldürmüş olduğu düşüncesiyle karanlığa yürüyordu.

Eğitim

Latince, Yunanca ve doğal bilimlerde yetkinleşmesi amacıyla, Czernowitz Gymnasium lisesine gönderildi. Lise dönemlerinde, kendisini hayatı boyunca rahatsız edecek sedef hastalığı ortaya çıktı. Sharaf'ın tahminine göre annesinin intiharı buna neden olmuş olabilir. Tedavi sırasında kendisine, şu an hastalığı daha da kötüleştirdiği bilinen arsenik içeren ilaçlar verildi.

Annesinin intiharı üzerine babası perişan oldu. 1914 yılında kendisine bir hayat sigortası alarak soğuk bir gölün kenarına gidip saatlerce kaldı. Görünürde balık tutmak amacıyla, ancak Reich ve kardeşi Robert'e göre gerçekte yavaş bir intihar için. Sonuçta, hayat sigortasından hiç para alamayacak şekilde zatürree ve vereme yakalanarak 1914 yılında öldü.

Reich, bir yandan çiftliği yöneterek diğer yandan çalışmalarını sürdürdü. 1915 yılında mit Stimmeneinhelligkeit'''ten mezun oldu. Aynı yılın yaz ayında Ruslar Bukovina'ya saldırdı ve Reich kardeşler sahip oldukları her şeyi geride bırakarak Viyana'ya kaçtı. Gençlik Tutkusu (Passion of Youth)nda belirttiği üzere: "Bir daha ne vatanımı ne de sahip olduklarımı gördüm. Tüm o hali-vakti-yerinde geçmişten geriye hiçbir şey kalmadı."

Reich, okuldan sonra Avusturya ordusuna katıldı ve son iki yılında Teğmen olmak üzere 1915'ten 1918'e kadar orduda görev yaptı. 1918 yılında savaş sona erdiğinde Viyana Üniversitesi'nde tıp okuluna girdi. Burada öğrenciyken, 1919 yılında Reich'in bir seksoloji semineriyle ilgili belgeleri almak amacıyla Sigmund Freud'u ziyaret etmesiyle ikisi tanıştılar. Freud'un Reich üzerinde güçlü bir etkisi oldu ve Reich, Freud'un gözde öğrencilerinden biri oldu. 1920 Ekim'inde 23 yaşındaken Reich'in, Viyana Psikoanalitik Derneği'ne misafir üye olarak kabul edilmesi üzerine Freud, Reich'e analitik hastaları inceleme izni verdi. Savaş gazisi olması nedeniyle altı yıllık eğitim sonucunda alınan tıp diplomasını dört yılda almasına izin verildi ve Reich, 1922 yılının Temmuz ayında Tıp Doktoru unvanını aldı.

 İlk kariyeri ve ilk evliliği

Reich, 1922-1924 yılları arasında Viyana Üniversite Hastahanesi'nde dahiliye bölümünde çalışırken diğer yandan Nöroloji ve Psikiyatri Kliniğinde, Profesör Julius Wagner-Jauregg gözetiminde nöropsikiyatri alanında çalışmalarını sürdürdü. 1922'de psikanalist olarak kendi muayenehanesini kurarak klinik asistan oldu ve 1924 yılında Freud'un Psikoanalitik Poliklinik'inde müdür yardımcılığı yaptı, Viyana'daki Psikoanalitik Enstitüsü fakültesine girdi, nevrozun sosyal nedenleri üzerine araştırma yaptı.

Viyana'dayken kendisine analiz için gelen ve sonradan kendisi de analist olacak tıp öğrencisi Annie Pink ile tanıştı. 17 Mart 1922'de Annie Pink 20'sinde, Reich ise 25 yaşına girmesine bir hafta kala Otto Fenichel'in şahitliğinde evlendi. Bu evlilikten iki kızı oldu, 1924'te Eva ve 1928'de Lore dünyaya geldi. 1930'da işçi sınıfının yoğun olarak yaşadığı Berlin'e taşınarak kliniğini açtı. Seks hakkında eğitimler vererek broşürler hazırladı, Cinsel Devrim (The Sexual Revolution) adlı kitabı Viyana'da yayımlandı. Alman Komünist Partisi'ne katıldı ancak Komünistlere aşırı açıksözlü ve sözünü esirgemez geldiği için 1933'te partiden ihraç edildi. 1934'te politik saldırganlığından ötürü Uluslararası Psikanaliz Birliği'nden de ihraç edildi.

Evliliği esnasında, 1927'de eşinin arkadaşlarından Lia Lasky da dahil olmak üzere birçok ilişkisi oldu. 1932'de Elsa Gindler'dan Laban Hareket Analizi eğitimini almış bir koreografist ve dans terapisti olan Elsa Lindenburg ile başlayan ciddi ilişkisi sonucunda 1933 yılında eşi Annie Pink ile ayrıldılar. Ocak 1933'te Hitler başbakan olduğunda Reich ve Lindenburg Almanya'da yaşıyorlardı. 2 Mart 1933'te Völkischer Beobachter adlı Nazi gazetesi, Reich'in Ergenlerin Cinsel Mücadelesi (The Sexual Struggle of Youth) adlı kitabı hakkında bir saldırı yazısı yayımladı. Kendisini küçük düşürmeye yönelik "kadın avcısı", "komünist" ve "özgür cinsel sevginin avukatı" gibi yakıştırtırmalar yapıldı. Ertesi gün Lidenburg ile birlikte Viyana'dan ayrılarak İskandinavya'da, ilk olarak Danimarka'ya taşındılar. Burada Danimarka gençliğini Alman Seksolojisi ile kötü etkilediği suçlaması gibi daha birçok sorunla karşılaşınca İsveç'e ve oradan da 1934 yılında Norveç'e taşındılar.

 1934 - 1939 : Oslo
 Vagetoterapi ve orgazm

Detaylı bilgi için: Vagetoterapi

Reich, Oslo Üniversitesi Psikoloji Enstitüsü'nde Profesör Schjelderup'un desteğiyle beş yıl Norveç'te kaldı.

Vegeto-Terapi'nin ilkeleri ile ilgili ilk sunumunu 1934'te İsviçre-Lucerne'de düzenlenen 13. Uluslararası Psikanaliz Kongresi'nde, Psişik Temas ve İstemdışı Akım (Psychic contact and vegetative current) adlı makalesi ile yaptı ve 1935-1940 yılları arasında terapi tekniğini geliştirdi. Cinsel aşka arzu duyma yeteneğinin, "Orgazm Potansiyeli" (orgastic potency) adını verdiği, cinsel aşkı gerçekleştirebilmek için gerekli olan fiziksel yeterliliğe bağlı olduğunu savundu. Fizyolojik olarak ortaya çıkan dört ayrı safha üzerinden erkek orgazmını ölçümlemeyi denedi: Birinci safha psikoseksüel cinsel gerilim safhası; ikinci safha penisin sertleşmesi ve enerji yüklenmesi - Reich bunu elektriksel olarak ölçmüştür; Üçüncü safha orgazm esnasında peniste yüklü olan enerjinin boşalımı; ve dördüncü safha penisin gevşemesi. Reich, ölçümleri sonucunda gözlemlediği bu enerjinin tüm yaşam formlarında açıkça var olan bir güç olduğuna inandı.

Reich, Avrupa'daki Psikanaliz dergilerinin üretken bir yazarıydı. Esasen psikanaliz, nevrotik semptomların tedavisi konusuna odaklanıyordu. Reich'in Kişilik Çözümlemesi (Character Analysis) bugün Ego psikolojisine doğru olan gelişimin önemli adımlarından biriydi. Reich'e göre bir insanın sadece kendine özgü semptomları değil tüm karakteri nevrotik fenomen olarak dikkate alınmalıydı. Bu kitapta ayrıca Reich'in Zırh Teorisi (The Theory of Body Armoring) de ortaya kondu. Bu teoriye göre bastırılmış psikoseksüel enerji, kaslarda ve organlarda gerçek fiziksel engellere neden olabilir ve bahsedilen bu beden zırhı, enerjinin serbest kalmasını engelleyebilirdi. Orgazm, bu zırhı delmenin tek yoluydu. Bu teoriden hareketle, Freud'un görüşlerine de uygun olan; mutlu ve sağlıkli bir hayat için sağlıklı cinsel hayatın önemi ortaya kondu.

Reich'in düşüncesine göre orgazm, sadece boş zaman değerlendirmeye yarayan bir zevk değil, bedenin duygusal enerjisini düzenleyen bir düzenleyicidir. Orgazmın en iyi yanı, fazla enerjinin serbest kalmasıyla nevrotik durumların oluşumunu azaltmasıdır. Reich toplumdaki seksüel baskı nedeniyle, orgazm sırasında fazla enerjinin vücuttan atılımını sağlayan, kendisinin Orgazm Potansiyeli dediği, bu yeteneğin çok az kişi tarafından gerçekleştirilebildiğini iddia etti. Orgazmdan yoksun olan erkek ve kadın sürekli bir gerginlik içindeydi ve bu gerilimi içinde tutmak için  beden zırhı geliştiriyordu. Dış baskılar ve iç gerginlik nevrozun, nefretin, sadizmin, açgözlülüğün, faşizmin, yabancı düşmanlığının ve antisemitizmin  temeliydi.

Freud'la birlikte, akıl hastalıklarının kaynağının cinsel gelişim olduğunu kabul etti. İkisi de birçok psikolojik sorunun bilinçaltı süreçlere dayandığına inandılar; çocukluğun erken dönemlerinden itibaren gelişmeye başlayan cinsel duyguların bastırılmasının akıl sağlığı açısından önemli sonuçları vardı. Tam bu noktada, bir Marksist olan Reich (bakınız: Freudo-Marxism), cinsellik üzerindeki sosyal baskının kaynağı olarak burjuva ahlakını ve onun sosyo-ekonomik yapısını gösterdi. Birçok nevroza neden olan cinsel baskının en iyi tedavisi aktif ve günahkarlık duygusundan arındırılmış bir cinsel hayat olabilirdi. Böylesi bir ahlaki özgürlüğün ancak ve ancak baskıcı burjuva ahlakının kökeni olan ekonomik yapı ortadan kalktığında mümkün olabileceğini iddia etti. 1928'de Avusturya Komünist Partisi'ne katıldı ve Sosyalist Cinsel Danışma ve Araştırma Derneği (Socialist Association for Sexual Counseling and Research)'ni kurdu.

 Biyon deneyleri

1934'te 1939'a kadar, bedendeki istemdışı enerji üzerine - özellikle de hayatın kaynağına yönelen Deri Direnç Yanıtı hakkında gözlem, deney ve araştırmalar yaptı ve bunları "Biyon Deneyleri" olarak adlandırdı.

Çekirdekli tek hücreli canlılar (protozoa) üzerinde incelemeler yaptı. Çimen, kum, demir, ve hayvan dokusunu kaynatarak, potasyum ve jelatin ekleyerek vezikül yetiştirdi. Bunları bir heat-torch yardımıyla kor oluncaya kadar ısıtarak, gözle görülebilir şekilde ışıyan enerjinin parlaklığını, yanışını gözledi ve mavi kesecikleri tespit etti. Hayatın ilkel formlarından biri olduğuna inandığı, ölü madde ile canlı doku arasında özelliğe ve protozoa gibi tekhücreli organizmalara dönüşebilecek potansiyele sahip olan bu veziküllere "biyon" adını verdi. Soğutulmuş karışımı besiyeri içine koyduğunda bakteriler üredi ama havada veya kullandığı malzemelerde daha önceden bakteri olduğu gerekçesiyle araştırmadan vazgeçti.

 T-Basili

1936'da Reich şunları yazdı: "Mademki her şey zıtlığı ile var, öyleyse tek hücreli organizmaların iki farklı var oluşu olmalı: (a) hayat, organizmaları yok ediyor, başka bir ifade ile var olan organizmalar organik çürüme sonucu yok oluyorlar ya da (b) hayat organizmaları koruyor ve inorganik materyal hâlinden organik hayata getiriyor.

Cansızdan canlı oluşumunu ifade eden bu dirimdışı türeme (spontaneous generation) düşüncesi Reich'i kanserin tedavisini bulduğuna inandırdı. Hayatı yok eden organizmalara Almanca "ölüm" anlamına gelen "Tod" kelimesinin ilk harfini ekleyerek "T-Basili" adını verdi. Kanser (The Cancer Biopathy) adlı kitabında yerel bir hastahaneden aldığı çürüyen bir kanserli doku kültüründe bu basilleri nasıl bulduğunu açıkladı. T-Basili'nin protein parçalanmasından meydana geldiğini yazdı. Neşter şeklinde, 0.2 ila 0.5 mikrometre uzunluğundaydılar ve farelere enjekte edildiğinde iltihap ve kansere neden oluyorlardı. Hücredeki orgone enerjisi yaşlanmaya veya yaralanmaya bağlı olarak azaldığında, hücreler biyolojik bozulmaya uğradığı ya da öldüğü sonucunu çıkardı. Bir noktada, T-Basili gelişimine hücre içinden başlıyordu. Kanserin öldürücü etkisinin nedeni ise T-Basili'nin önlenemeyen gelişimiydi.

 Çıplaklık ve seans esnasında dokunma Detaylı bilgi için: Aktarım, Karşı aktarım, Beden psikoterapisi ve Neo-Reichyen masaj

1930'dan sonra Reich, terapi seansları esnasında hastalarının fiziksel yanıtları ile daha ilgili hale geldi. 1930'un sonlarına doğru psikoanalizin birçok büyük tabusunu ihlal etmeye; hastalarının arkasına oturmak yerine yanına oturmaya ve onlara dokunmaya başladı. Erkek ve kadın hastalarından soyunmalarını, bazen ise iç çamaşırlarını da çıkartarak tamamen çıplak kalmalarını istiyordu. Sadece şikâyetlerini dinleyip "Neden böyle düşünüyorsun?" analizinin yanıtlarını not almaktansa onlarla sohbet ediyor, sorularına cevap veriyordu.

Bu yaklaşım, analitik tarafsızlığı sarsıcıydı. Bir analizci, aktarım adı verilen süreçte, hastaların geçmiş arzularını, aşklarını, nefretlerini, nevrozlarını yansıttığı boş bir projektör perdesi gibi olmalıydı, hasta ile diyaloğa girmemeliydi. Reich, psikanalizde mevcut bu gibi tabuların hastaların nevrozlarını daha da güçlendiğini ve hastalarının kendisinin de bir insan olduğunu görmelerini istediğini yazarak, gittikçe bu tabulardan uzaklaştı. Hastaların "beden zırhları" üzerine kasıtlı olarak gidiyor, hastaların kaslarını gevşetmek ve böylece gerginliklerini azaltmak amacıyla parmakları veya avucuyla hastaların ağız, boyun, sırt ve kalçalarına dokunuyor, hastaların hareketlerinin yumuşaması ve nefes alışlarının sakinleşmesini istiyordu. Beden zırhının bu şekilde ihlal edilerek çözülmesi sonucunda çocukluk dönemlerinde bilinçaltına itilmiş anılar tekrar hatırlanıyordu. Eğer seans başarıyla sonuçlanmışsa, hastaların memnuniyet bildiren istemsiz hareketler içeren beden dilinden bunu anlayabiliyordu. Reich, buna "orgazm refleksi" adını verdi. Cinsel ilişki sırasında "orgazm potansiyeli" ve "orgazm refleksi" Reichyen terapi'nin iki amacı hâline geldi. Reich, hastalarının bedenlerinde gözlediği bu enerji akışına "biyo-elektrik" ve bu terapiye de "orgazmoterapi" (orgasmotheraphy) adını verdi. Ancak sonradan, politik nedenlerle bu terapiden vazgeçti.

 Reich'in düşüncelerine muhalefet

Oslo'daki biliminsanları, Reich'in biyonlar hakkındaki çalışmalarını saçmalık olarak değerlendirerek şiddetle karşı çıktılar. Tidens Tegn adlı önde gelen liberal bir gazete 1937'de biliminsanlarının ve diğer gazetelerin de desteğini alarak Reich aleyhinde bir mücadele başlattı. 1937'nin Eylül ayından 1938'in sonbaharına kadar Oslo'nun büyük gazetelerinde aleyhinde 100'ün üzerinde makale yayımlandı.

1937'de ülkenin önde gelen kanser uzmalarından Leiv Kreyberg'in Reich'in biyon deney örneklerini mikroskop altında incelemesine izin verildi. Kreyberg, Reich'in hazırladığı karışımında kullandığı kültür ortamının aslında steril olduğunu ancak söz konusu bakterilerin beklendiği gibi stafilokoklar olduğunu açıkladı. Reich'in havayoluyla gelen bakterileri önlemek için kullandığı araçların Reich'in inandığı kadar güvenilir olmadığını söyledi. Kreyberg, Reich'i basit bakterijolojik ve anatomik gerçekleri önemsememekle suçlarken Reich de Kreyberg'i mikroskop altında, yaşayan kanser hücrelerini tanılamakta başarısız olmakla suçladı. Böylece, bir bilimsel gelişme fırsatı daha uygunsuz çekişmelerle bozuldu.

Reich, bu bakteri örneklerinden birini bir başka Norveçli biyolojiste, Oslo Bakteriyoloji Enstitüsü Profesörü Thjötta'ya gönderdi. Profesör Thjötta bakterilerin havadan geldiğini söyleyerek Kreyberf ile aynı sonuca vardı. Thjötta ve Kreyberg, görüşlerini 19 ve 21 Nisan 1938 tarihleri arasında Aftenposten gazetesinde yayımladılar. Söz konusu yazıda Reich'e "Bay Reich" diye hitap eden Kreyberg, Reich'in birinci sınıfta okuyan bir tıp öğrencisi kadar bile bakteri ve anatomi bilgisi olmadığını iddia etti. Reich, Kreyberg'den çalışmalarını bir kez daha kontrol etmesini istediğinde, Kreyberg buna değmeyeceğini söyleyerek reddetti.

Reich'in Hayatın Kaynağı Üzerine Biyon Deneyleri (The Bion Experiments on the Origin of Life) adlı kitabı 1938'de yayımlanması üzerine hakkında sistemli yalan haber saldırıları başlatıldı. "Yahudi pornocu" ve "hayatın kökeni"ni kirletmeye cürret eden biri olarak lanse edildi. Alan Vantwell, Reich'in araştırma sonuçlarını açıkladığı yazısının sadece bir paragrafına odaklanarak, Reich'in söylediği "Kanserin anlaşılması açısından faydalı olduğu kanıtlandı." cümlesinden yola çıkarak uydurma bir kanser tedavisinin provokasyonunu yapmakla suçladı.

Şubat 1938'de vizesi doldu. Norveçli birkaç bilim insanı vizenin uzatılmasına karşı çıktı. Kreyberg, konuyla ilgili "Eğer bu tutum, Reich'i gestapo'nun kucağına atmak amacını taşıyorsa buna karşı çıkarım ancak Reich'i edepli davranmaya itecek bir şey olursa bu çok iyi olurdu." demiştir. Yazar Sigurd Hoel, amatör biyolojik deneyler yapmanın nasıl olup da bir suç hâline geldiğine hayret etmişti, "Ne zamandan beri biyoloji eğitimi almamış birinin mikroskoptan bakması sürgün için bir gerekçe hâline geldi?" diye soruyordu. Reich, denizaşırı ülkelerden büyük destek gördü. İlk olarak 1938'de Norveç gazetelerinde Reich'in sosyolojik çalışmalarının "bilime benzersiz ve çok değerli katkılar sağladığı"nı söyleyen Bronislaw Malinowski'den ve tüm dünya tarafından ilerici olarak bilinen İngiltere'deki Summerhill School'un, kurucusu Alexander Sutherland Neill'den destek gördü. A. S. Neill, Norveç basınına verdiği demeçte "Reich hakkında başlatılan karalama kampanyasının oldukça cahil ve barbarca olduğunu, demokrasiden çok faşizmi andırdığını" söyledi. Norveç entelektüel hoşgörüsüyle gurur duyuyordu, o nedenle "Recih meselesi" hükûmeti yola getirdi ve bu nedenle bir uzlaşma sağlandı. Reich'in vizesi uzatıldı ancak ülkede psikanaliz çalışması yapmak isteyenlere lisans almalarını gerektirecek bir kanun çıkarıldı ve tabii ki Reich'e bu lisans verilmeyecekti.

Tüm bu karalama kampanyası sırasında Reich, bir komisyona "biyon deneylerini tekrarlamak" ile ilgili sorduğu soru dışında kamuoyuna bir açılımı olmadı. Sharaf, Reich'in çalışmalarına karşı başlatılan bilimsel muhalefetin Reich'i kişisel olarak sarstığını ve ilişkilerini kötü etkilediğini yazar. Dikkatsizce davranışları sonucunda kazandığı kötü ün, onu küçük düşürdü ve gücendirdi, kendine güveni sarsıldı. Kendini yaftalanmış, avlanmış ve işkence görmüş gibi hissediyordu. Artık halkın arasında rahat değildi ve aleyhinde olan araştırmacılar karşısında şiddetli ve kötü duygular besliyordu.

 Kişisel hayatı

Sharaf'ın yazdığına göre, 1934 ve 1937 yılları arası Reich'in hayatının en mutlu yıllarıydı. Elsa Lidenberg ile olan ilişkisi iyi gidiyor ve onunla evlenmeyi düşünüyordu. 1935 yılında Lidenberg hamile kaldığında sevinçten havalara uçtular, bebek için elbiseler ve oyuncaklar aldılar. Ancak Reich'in, kendi geleceği hakkında büyük endişheleri vardı. Elsa'nın büyük karşı çıkışlarına rağmen Reich kürtajda ısrar etti ve Berlin'de bir psikanalizci olan Edith Jacobson'un yardımıyla kürtajı gerçekleştirdiler.

1937'de Reich, bir meslektaşının eski karısı sinema sanatçısı bir hastasıyla gönül ilişkisine başladı. Reich'in böyle bir ilişkinin imkânsız olduğunu söylemesine rağmen, başından beri Reich'i baştan çıkarma niyetiyle terapilere katıldığı belli olan kadın istediğini aldı. Bu süre içinde, bu ilişki nedeniyle Reich çalışmalarına ara vermiş olsa da, ilişkinin bitimiyle birlikte oldukça profesyonellik dışı şartlarda analizlerine tekrar başladı. Sonunda, kadın Reich'i basına gidip aralarındaki ilişkiyi anlatmakla tehdit etti. Ancak böyle bir durumun Reich kadar kendisini de yıpratacağını anladı. Bir meslekdaşı kendisine "Neden böyle bir ilişkiye girdin?" diye sorduğunda "Bir erkeğin bazen aptalca davranması gerekir." diye cevap verdi. Reich'in ayrıca Norveçli bir tekstil tasarımcısı olan 25 yaşındaki Gerd Bergersen'le de bir ilişkisi oldu.

Kendisi aleyhinde basında başlatılan karalama kampanyası son hızla ilerlerken, içinde aniden Elsa'ya karşı şiddetli bir kıskançlık hissederek kendisine işlerinde yardımcı olmasını isteyip hiçbir şekilde ondan ayrı bir hayat istemediği belirtti. Elsa bir koreografi üzerinde çalışırken çıkan tartışmada Reich'in şiddete başvurması üzerine önce polisi aramayı düşünen Elsa, Reich'in bir skandalı daha kaldıramayacağını düşünerek bundan vazgeçti ancak bu olay ilişkilerini olumsuz etkiledi. Reich, Elsa'ya kendisiyle birlikte Amerika'ya gelmesini teklif ettiğinde Elsa, "Hayır." cevabını verdi. Sonradan yazdığı bir mektupta belirttiği üzere bu hayatındaki en zor "Hayır." dı.

 1939: Amerika'ya taşınma
 Öğretmenlik ve ikinci eşiyle karşılaşma

1938'yılında Hitler, Avusturya'yı istila etti. Reich'in eski eşi ve iki kızı zaten çoktan Avusturya'yı terk ederek Amerika'ya gitmişti. Bu yılın sonunda, Kolombiya Tıp Okulu'ndan bir psikanalizci olan Theodore P. Wolfe, Norveç'e gelip Reich gözetiminde çalışmaya başladı. Wolfe, Reich'e Reich'in Amerika'ya yerleşmesinde yardım etmeyi ve New York'taki Sosyal Araştırmalar Okulu (New School for Social Research)ndan resmi davet almayı önerdi. Wolfe ve Reich'in eski öğrencilerinden Walter Briehl, Reich'in birkaç bin dolarlık maaş alacağını garanti ettiler. Wolfe, ayrıca Amerikan hükûmetinde çalışan bir memur olan Adolph Berle'ye Reich için torpil de yaptırdı. Sonunda 1939 Ağustos ayında vizesini alan Reich, savaşın başladığı 3 Eylül'den önce Amerika'ya giden son gemi olan Stavenger Fjord ile Norveç'ten Amerika'ya yola çıktı.

İki yıl boyunca New School'da öğretmenliği sırasında ilk olarak Amerika'nın New York şehrinin Queens ilçesinin Forest Hills semtinde 75-02 Kessel Caddesi'nde kaldı. Sonra aynı bölgede, 9906 69. Avenue caddesinde hayvan deneyleri için kullandığı bodrumu, birinci katında ofis olarak kullandığı geniş bir odası, yemek odası, oturma odası ve her hafta seminer öğrencilerini ağırladığı bir odası daha olan iki katlı bir eve taşındı. Normalde yemek odası olan oda laboratuvar oldu. En üst katta sekreteri Gertrud Gaasland ve hizmetçisinin paylaştığı iki yatak odası vardı, diğer üç oda ise Reich'in yatak odası ve trapi odalarıydı.

Gertrud Gaasland, Reich'i 29 yaşındaki Ilse Ollendorf ile tanıştırdı. Reich hâlâ Elsa'ya aşıktı ama Ilse, Reich'in hayatını düzenlemek adına Reich'in hayatına girdi. Sekreterlik ve muhasebecilik işlerini üstlendi, laboratuvar tekniklerini öğrendi ve Elsa'nın yapmaya isteksiz olduğu bu işler ile, Reich'in hayatında olmaya ne kadar istekli ve uyumlu olduğunu gösterdi. Ilse ve Reich, 1939 Noelinde birlikte yaşamaya başladılar ve Ilse 2 Ocak 1940'ta Reich'le birlikte çalışmaya başladı. 1944'te Peter adında bir çocukları oldu ve 1946'da evlendiler.Elkind, David. "Wilhelm Reich -- The Psychoanalyst as Revolutionary; Wilhelm Reich" , The New York Times, April 18, 1971. Accessed June 17, 2009.

Oslo'da aleyhinde başlatılan karalama kampanyası sonrasında Reich'in karakteri değişti, kendini sosyal hayattan çekti. Eski arkadaşları ve eski karısıyla bile arasına mesafe koydu. Bir arkadaşına oyunu kuralına göre oynayacağını söyledi: mesafeli, az da olsa gururlu ve aşktan uzak... Böylece toplumdaki insanlar saygı duyacaklardı. Amerika'daki öğrencileri onu meslektaş olarak değil insan olarak tanır hale geldiler, kendisine yakın olmayanlar bile ona adıyla hitap ediyorlardı. Ocak 1940'ta Elsa'ya aralarındaki ilişkiyi bitirmek amacıyla, çaresizlik içinde olduğunu ve bir köpek gibi onursuz bir şekilde öleceğine inandığını söylediği bir mektup yazdı.

 Akıl hastalığı söylentisi

1920'lerin sonlarına doğru Sharaf'ın iftira olduğunu belirttiği, Reich'in akıl hastası olduğu ve hastahanede tedavi gördüğü ile ilgili bir dedikodu yayıldı. Reich, paranoyak, sinsi, saldırgan ve fanatik olarak görülüyordu. Sharaf konu ile ilgili, psikanalistlerin aykırı gördükleri kişiler ile ilgili hastalık iddia ederek onları dışlama eğilimi olduğunu ama bu eğilimin hiçbir zaman Reich'e yapıldığı kadar amansızca ve yıkıcı yapılmadığını yazar. Reich'in çalışmaları, dedikoduyu yayan kişi tarafından, hoşuna gidip gitmemesine göre pre-psikotik (psikoz öncesi) "iyi Reich" ve post-psikotik (psikoz sonrası) "kötü Reich" olarak bölümlendirilmişti. Psikanalistler, 1920'lerde karakter üzerine yaptığı sağlam çalışmaları gerekçesiyle; politik radikaller ise 1930'larda Marksizmi baz alan psikoloji araştırmaları nedeniyle aklı başında olarak değerlendirdiler.

 Orgonomi Ana Makale: OrgonDetaylı bilgi için: Animizm, Esîr (Ether), Esîr Teorileri, Enerji (Ezoterizm), Vitalizm, BiyoenerjiFreud, başlangıçta "artma, azalma, elegeçirme ve deşarj özelliğine sahip, geçmiş hatıraların üzerine yayılan beden üzerindeki aşırı elektrik yükü" olarak tanımladığı libido kavramını, 1925'te terkederek bunun sadece bir fiziksel enerji olduğunu söyledi. Reich, Freud'un terk ettiği bu düşünceyi biraz daha geliştirerek, ilkel kozmik enerjiyi keşfettiğini öne sürdü. Buna "orgon", bu konudaki araştırmalara ise "orgonomi" adını verdi.

Orgon; mavi renkli, aynı anda birden fazla yerde var olan (omnipresence), çıplak gözle görülebilen ve hava olayları, gökyüzünün rengi, yerçekimi, galaksilerin oluşum düzeni, duygulanımların ve cinselliğin biyoloyik ifadesi gibi şeylerden sorumluydu. Fırtınalı havalarda yolculuk yapan gemilerin direklerinden sıçrayan elektrik akımının (Bkz: St. Elmo Ateşi) orgonun varlığının kanıtı olduğunu öne sürdü. Kırmızı kan hücreleri, bitki klorofilleri, eşey hücreleri, protozoalar ve kanser hücrelerinin orgon sayesinde olduğunu iddia etti.

İlk zamanlarda insanlığın, orgon bilgisini ikiye ayırdığını söyledi: fiziksel ve mekanik yaklaşım için Esîr (ether) ve ruhsal ve öznel yaklaşım için Tanrı. Reich şunu yazdı: "Tanrı var oluşun her aşamasında olan, beden içinden ve var olan her şeyin içinden aralıksız akan en temel kozmik enerjidir."

 Orgon akümülatörleri

1940 yılında orgon akümülatörleri adını verdiği, atmosferdeki orgon enerjisini toplamaya ve depolamaya yarayan kutuları üretti. Bu kutulardan bazıları laboratuvar hayvanları içinken, bazıları da bir insanın sığabileceği kadar genişti. Bunlar çeşitli metal (ferrous) katmanlardan ve yüksek bağıl yalıtkanlık sabitli organik yalıtkanlardan oluşuyordu. Görünümü, büyük ve boş bir kondansatör gibiydi. Orgone enerjisinin, doğadaki maddelerin organizasyonu ve yoğunlaşmasından, negatif-entropik gücüyle sorumlu olduğu düşüncesi bu kutu ile yapılan deneylerin dayanağıydı. Bu kutular, kısa süre sonra basında şiddetli dedikodulara neden oldu: bu kutuların, kontrol edilemez sertleşmeye neden olan "seks kutuları" olduğu şeklinde haberler yapıldı.

Reich'in teorisine göre, hastalıkların birincil nedeni orgon enerjisinin azalması veya beden içinde hapsedilmesiydi. Çeşitli hastalıklardan muzdarip birçok hasta üzerinde orgon akümülatörü ile klinik deneyler yaptı. Hasta, akümülatörün içine oturur ve vücudunun "yoğunlaştırılmış orgon enerjisi"ni emmesi sağlanırdı. Vücudun bazı parçalarına uygulanması için daha küçük taşınabilir akümülatörler üretti. Bu akümülatörlerin gözlenen etkileri, bağışıklık sistemini güçlendirmesi, bazı tür tümörleri yok etmesi olmasına rağmen Reich, bunu böyle bir tedavi yöntemi olarak ortaya koymaktan kaçındı. Akümülatör, ayrıca kanserli fareler ve yetiştirilen bitkiler üzerinde de denendi ve elde edilen olumlu sonuçlar plasebo etkisine dayandırılamayacağı konusunda Reich'i ikna etti. Yapılan deneyler Psikanaliz Birliği tarafından şarlatanlık olarak değerlendirildi ancak Reich, fiziksel ve akıl hastalıklarında bir Büyük Birleşik Teori (Grand Unification Theory) geliştirdiğine inanıyordu.

 Bulut Dağıtan (Cloudbuster) Ana makale: Bulut DağıtanReich, orgonun aksine hayat sonlandıran bir başka enerji türü daha olduğunu varsaydı ve bunu Ölümcül Orgon - ÖOR olarak adlandırdı. ÖOR'un çölleştirme gibi etkileri üstlendiğini yazdı ve atmosferdeki orgon enerjisini manipule ederek, bulutları birleştirip dağıtarak yağmur yağmaya zorlayacak Bulut Dağıtanları tasarladı. Bu, içi boş metal borular ve suya sokulmuş kablolardan oluşuyordu. Reich'e göre bu cihaz, atmosferde öncekinden daha güçlü orgon enerji alanı oluşturacaktı.

Reich, Bulut Dağıtan ile "Kozmik Orgon Mühendisliği" adını verdiği birçok deney yaptı. 1953'te, Maine eyaletinin Bangor şehrinde yabanmersini tarlalarında kuraklık tehlikesi ortaya çıkınca birkaç çiftçi Reich'e eğer yağmur yağdırabilirse para ödemeyi teklif ettiler. Meteoroloji dairesi günlerdir, Reich'in deneylerine başladığı 6 Temmuz 1953'te saat 10:00'dan önce yağmur yağmayacağını belirtiyordu. Bangor Daily News gazetesinin 24 Temmuz tarihli haberinde:

Dr. Reich ve üç asistanı, "yağmur yapıcı" cihazı Grand Lake gölünde, Bangor hidroelektrik barajı yakınlarına kurdular. Küçük bir silindir üzerine asılmış, kablolarla bağlı, bir takım içi boş borulardan oluşan bu cihaz bir saat on dakika kadar çalıştı.

Ellsworth şehrindeki güvenilir bir kaynağa göre 6 Temmuz gecesi ve 7 Temmuz sabah erken saatlerine kadar aşağıdaki değişiklikler gözlendi: "Pazartesi akşamı saat 10:00'u geçtikten kısa bir süre sonra yağmur çiselemeye başladı, geceyarısına doğru hafif ve düzenli yağmura dönüştü. Yağmur gece boyunca devam etti ve ertesi sabah Ellsworth'taki yağış miktarı 0,61 santimetrekare olarak ölçüldü."<p>

Hayrete düşmüş bir görgü tanığı ise yağmur yapma süreci hakkında şunları söyledi: "Cihazı çalıştırmaya başladıklarından kısa bir süre sonra, şimdiye kadar gördüğünüz en tuhaf görünümlü bulutlar toplanmaya başladılar." Yine aynı görgü tanığı, biliminsanlarının bu cihazı manipule ederek rüzgârın yönünü ayarlayabileceklerini söyledi.

Yabanmersini ekinleri hayatta kaldı, çiftçiler memnun olduklarını beyan ettiler ve Reich ücretini aldı.

 Einstein ile birlikte orgon deneyleri

30 Aralık 1940'ta Reich, Albert Einstein'a bilimsel bir keşif yaptığını ve konuyu tartışmak istediğini belirten bir mektup yazdı ve 13 Ocak 1941'de Princeton'a, Einstein'ı ziyarete gitti. Beş saat boyunca konuştular ve Einstein, Reich'in çinko kaplı çelik ve ağaç ve kâğıt ile izole edilmiş Faraday kafesi dışına inşa ettiği orgon akümülatör deneylerini kabul etti. Reich'in tahmin ettiği gibi, Einstein, eğer bir cismin sıcaklığı bir etken olmadan artıyorsa bu fizikte "bomba etkisi" (bombshell) olabilirdi.

İkinci görüşmelerinde Reich, Einstein'ın bodrumunda, üzerinde, içinde ve yakınlarındaki sıcaklığı alan küçük bir akümülatör cihazı denedi. Cihazı ayrıca faraday kafesi içinde de deneyerek sıcaklıkları karşılaştırdı. Reich'in deneyinde olduğu gibi, Reich'in orgon enerjisinin faraday kafesinde biriktirilebileceği iddiasına uygun olarak, Einstein'ın deneyinde de sıcaklık artışı gözlendi.  Ancak, Einstein'ın asistanlarından biri, yerdeki sıcaklığın tavandakinden düşük olduğunu fark etti. Bu açıklama üzerine Einstein deneyi değiştirdi ve bu etkinin basitçe oda içerisindeki sıcaklık eğiminden kaynaklı olduğu sonucuna vardı. Reich'e mektup yazarak deneyinin sonucunu ve Reich'in deneylerine biraz daha kuşkucu bakması gerektiğine yönelik umut ifadelerini belirtti.

Reich 25 sayfalık bir mektupla Einstein'a cevap verdi. Tavandan yayılan ısıma, "havada bulunan mikroplar" ve "brown hareketi"ne katılarak yeni buluşlara neden olabileceğini söyledi. Einstein ile Reich arasındaki bu mektuplaşmalar 1953 yılında, muhtemelen Einstein'in izni olmadan, Einstein Meselesi (The Einstein Affair) adıyla yayımlandı.

 FBI tarafından tutuklanma

12 Aralık 1941'de, Pearl Harbor'dan beş gün sonra Reich, gece saat 02'de evindeyken FBI tarafından komünist geçmişe sahip olan bir göçmen olduğu gerekçesiyle tutuklandı ve üç haftadan fazla tutulacağı Ellis Island'a götürüldü. Öfkeden ne yapacağını bilmez bir halde geçmişinde komünist olmasından, yeterli tanık olmamasına karşın, ilk eşini ve yaşadıkları fakir hayatı sorumlu gösterdi. Sedef hastalığı yeniden azdığı için doktoru tarafından Reich'in bir hastahane gözetiminde tutulması gerektiğine otoriteler ikna edildi. Ilse, haftada iki kez onu ziyaret etmeye izinliydi. Wolfe ve bir avukat ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Wolfe, birçok kez Washington'a protesto amacıyla gitmesine rağmen, tutuklandığını 26 Aralık'ta ancak öğrenebildi ama yine de Reich'in neden tutuklanmış olabileceğini anlayamıyordu. FBI tarafından Reich'e evinde bulunan Hitler'in Kavgam, Troçki'nin Hayatım ve çocuklar için Rusça alfabesi kitaplarıyla ilgili sorgulandı. Sonunda, Reich'in açlık grevine gitmekle tehdit etmesi üzerine 5 Ocak 1942'de serbest bırakıldı. 2000'yılında FBI tarafından Reich ile ilgili 789 sayfalık belgeler açıklandı:

Bu Alman göçmen, kendisini Tıbbi Psikoloji Doçenti, Orgon Enstitüsü Yöneticisi, Wilhelm Reich Vakfı'nın araştırmacı hekimi ve genel müdürü ve biyolojik enerjinin veya hayat enerjisinin kaşifi olarak tanımlamaktadır. 1940'ta Reich'in komünist bağlantılarının derinliğini tespit etmek amacıyla bir soruşturma başlatıldı. Bir Düşman Uyruk kurulu, Reich'in ABD güvenliği için bir tehdit oluşturmadığına hükmetti.

 Orgonon'u satın alışı

Terapi gelirlerinden kazandıkları ve öğrencilerinin bağışlarıyla geçinen Reich, 1942 Kasım'ında Maine'de Dodge Pond yakınlarında 647,5 dönüm arazi, orman ve tepelerden oluşan "Orgonon"u satın aldı. 1945'te orada bir laboratuvar kurdu ve 1948'de yine bir laboratuvarı, kütüphanesi ve atmosferik orgon çalışmaları için gözlem güvertesi olan Orgon Enerji Gözlemevi'nin inşaasına başladı.

 Münakaşalar
 1947: Brady makalesi ve FDA

1947'ye kadar Reich, Amerika'da eleştirisiz basının keyfini sürüyordu. Psikoterapi uygulamaları iyi gidiyor, psikoanalitik teorileri üniversitelerde öğretiliyor ve Amerikan Medikal Birliği Gazetesi ve Amerikan Psikiyatri Gazetesinde tartışılıyordu. İsmi Amerikan bilim insanları listesinde yayımlandı ve The Nation dergisi Reich'in yazıları hakkında olumlu görüş belirtti. Sadece bir bilimsel gazete, Psikosomatik Tıp (Psychosomatic Medicine) gazetesi, Reich'in orgon hakkındaki düşüncelerine "gerçeküstücü yaratım" diyerek onu eleştirdi.

Şöhreti Mayıs 1947'de aniden düşüşe geçti. 26 Mayıs'ta bağımsız yazar Mildred Edie Brady tarafından The New Republic gazetesinde Wilhelm Reich'in Tuhaf Durumu başlıklı ve alt başlığında Reich'i "Nevroz ve kanseri tatmin edici olmayan cinsel birleşmeye dayandıran, sadece bir bilimsel gazetenin karşı çıktığı adam" olarak tanımlayan bir makale yayımlandı. Brady, söz konusu makalesinde şunları yazdı: "Orgon, cinsel orgazm sonrası olduğu söylenen, Reich'e göre, kozmik enerjidir. Reich onu sadece keşfetmekle kalmamış, görmüş, ispatlamış ve Maine'de bir kasabaya -Orgonon- da adını vermiş. Burada, muhtemelen bundan "orgazmik potansiyel" sağlayan, hastalarına kiraladığı akümülatörleri üretmiş." Sharaf buradaki imalı anlatımın açık olduğunu, ancak bu akümülatörlerin kullanılmasındaki asıl amacın kanser tedavisi olduğunu ve kanserli olmayan biri için orgazmik potansiyeli harekete geçirdiğini yazar. Brady'e göre, büyüyen Reich tarikatına dikkat edilmesi gerekiyordu.

Tıbbi aletlerle ilgili reklamlar ve düzenlemeler Federal Ticaret Komisyonu (Federal Trade Commission) ve Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi (U.S. Food and Drug Administration - FDA) tarafından ortaklaşa düzenleniyordu. 23 Temmuz'da Federal Ticaret Komisyonu'nun Tıbbi Tavsiye Departmanı'ndan Dr. J.J. Durrett, FDA'ya mektup yazarak Reich'in talebi üzerine orgonun sağlığa yararlarını incelemelerini istedi. FDA, konuyla ilgilenmek üzere bir müfettiş atadı. Teftiş sonucunda Reich'in 250 akümülatör ürettiği öğrenildi. FDA, "büyük ölçüde dolandırıcılık" olduğuna karar verdi. Sharaf konuyla ilgili, FDA'nın incelemeleri sırasında bir tür seks mesleği olduğundan kuşkulandığını, orgonomi ile ilgilenen kadınlar hakkında FDA'nın "bu kadınlarla ne yapıldığı"nı sorduklarını yazmaktadır.

Kasım ayında, Reich Komplo adında bir yazı yayımladı. Zincirleme Duygusal Reaksiyon: "Doğasal fenomenleri, silahlar bana doğrultulmadan araştırma hakkım için yalvarıyorum. Ayrıca asılarak idam edilmeden hata yapabilme hakkını da istiyorum. Kızgınım, çünkü iftiralar her şeyi yapabilir ancak şu an da görüldüğü gibi hakikatler çok az şey." Sharaf konuyla ilgili, Reich'in gittikçe, Brady'in Stalin'in ajanlarından biri ve "komünist suikastçı" olduğuna inandığını yazar.

 1954: Yasaklama emri

Yıllar boyunca FDA, Reich'in öğrencileriyle, hastalarıyla ve hekimlerle Reich'in orgon akümülatörleri hakkında sorular sorarak görüşmeler yaptı. 29 Temmuz 1952'de FDA tarafından Orgonon'a önceden haber verilmemiş bir denetim yapıldı. Müfettişlerden biri FDA'nın kendi müfettişi, diğeri FDA'nın tıp uzmanı ve üçüncü müfettiş ise FDA'nın tıbbi cihaz uzmanıydı. Reich'in çatkapı misafirlerden nefret ettiği biliniyordu: bir keresinde yandaki araziyi gözetleyen bazı insanları elinde silahıyla kovalamıştı. FDA'dan gelen müfettişlere de ateş açıp kendisiyle görüşmek istiyorlarsa önce yazdıklarını okumalarını söyleyerek Orgonon'dan ayrılmalarını söyledi.

Bu ziyaret ile FDA'nın denetleme dönemi, Reich'in de "hükûmetin kabadayıları", "kızıl faşistlerin maşaları" gibi kavgacı karşılıkları ile birlikte başlamış oldu. Reich, hükûmette devlet başkanı olan Eisenhower da dahil olmak üzere kendini koruyacaklarına inandığı güçlü arkadaşları olduğu fikrine kapıldı. ABD hava kuvvetlerinin Orgonon üzerinden uçuyor oluşu da her şeyin yolunda olduğu izlenimi destekliyordu.

10 Şubat 1954'te, ABD savcılığı, Federal Yiyecek, İlaç ve Kozmetik Kanunu'nun (Federal Food, Drug, and Cosmetic Act) 301. ve 302. maddesine dayanarak orgon akümülatörlerinin eyaletler arası dolaşımının ve Reich'in bu cihazın promosyon ve reklamını yapan yazılarının yasaklanması istemiyle dava açtı. Reich, hiçbir mahkemenin onun çalışmalarını değerlendirebilecek nitelikte olmadığını söyleyerek mahkemeye çıkmayı reddetti. Clifford Mahkemesi'ne yazdığı uzun mektupta şunları yazdı:
Benim bu davadaki hakiki konumumla birlikte bugünün bilim dünyası, benim Yiyecek ve İlaç Dairesi'ne karşı bir davaya girmeme müsaade etmiyor. Böyle bir davaya girmek, ilkel, atom öncesi orgon enerjisi gibi özel bir branş hakkında hüküm verme hak ve yetkisinin hükûmette olduğunu kabul etmek anlamına gelecektir. Ben, bu nedenle, tarafınıza eksiksiz bir güven ile bu davadan çekiliyorum.

Mahkeme 19 Mart 1954'te, Reich'in akümülatörleri satışıyla ilgili yasaklama emrini Reich'in gıyabında onayladı. Verilen hüküm, dava isteminde talep edilenden daha kapsamlıydı: Tüm akümülatörler ve parçaları ile bunlar hakkında yazılmış tüm promosyon materyalleri ve kullanma talimatlarının yok edilecekti. Bu, Reich'in orgone enerjisi hakkında yazdığı on kitabı da, orgon ile ilgili referansları silininceye kadar kapsıyordu. Bu kitaplar arasında Kişilik Çözümlemesi ve Faşizmin Kitle Ruhu Anlayışı da vardı.

 Mayıs 1956: Duruşma

Mayıs 1956'da Reich Bulut Dağıtan (cloudbuster) ile deney yapmak amacıyla Arizona'ya seyahat etti. Reich'in yokluğunda ve bilgisi olmadan, öğrencilerinden biri olan Dr. Michael Silvert yasaklama emrini ihlal ederek akümülatörlerden bazılarını ve yasaklı bazı kitapları Maine eyaletindeki Rengeley Kasabası'ndan New York'a götürdü. Reich ve Silvert mahkemeye itaatsizlik ile suçlandılar. Bir kez daha Reich yasal savunmasını yapmayı reddetti ve bunun üzerine Maine'de Portland'daki mahkemeye zincire bağlanmış olarak çıkarıldı. Kendi avukatlığını kendisi üstlendi, yasayı ihlal ettiğini kabul etti ve savunmasında mahkemeye kitaplarının bir kopyasını gönderdi. 7 Mayıs 1956'da mahkemeye itaatsizlikten suçlu bulundu ve iki yıl hapsine karar verildi. Silvert ise bir yıl bir güne hüküm giydi. 1949'da Wilhelm Reich ve öğrencileri tarafından kurulan Wilhelm Reich Vakfı'na ise 10.000 dolar para cezası verildi.

Reich'in arkadaşlarından ve akademi üyesi bir psikiyatrist olan Dr. Morgan Herskowitz, mahkeme heyetine şunları yazdı: "Kendisini tarihsel bir kişilik olarak gördüğünden, tarihsel konuşmalar yapıyor ve böyle yaparak mahkeme heyetini etkiliyordu. Onun yerinde olsaydım, hapishaneden kaçmak isterdim, özgür olmak isterdim vs. Ben olsaydım, mahkemeyi kesinlikle hukuk ilkeleri ile etkilemeye çalışırdım. Ama o bunu yapmadı." Reich Ocak 1956'da temyize gitti ancak Temyiz Mahkemesi, alt mahkemenin verdiği 11 Aralık tarihli kararı uygun bularak onayladı. Bunun üzerine ABD Yüksek Mahkemesine başvuran Reich, Mahkemenin 25 Şubat 1957 tarihinde, alt mahkemelerin kararlarının incelenmesine gerek olmadığına hükmetmesi üzerine Silvert'le birlikte cezalarında mümkünse bir indirim ya da ara verme isteminde bulundular. 11 Mart'ta talepleri kabul edilmezse hapishane yolunun görüneceği bir celse duruşma daha düzenlendi. Duruşma sonucunda mahkeme heyeti ABD Şartlı Tahliye Kurulu'na Reich'in cezada bir indirim veya erteleme istediğini bildirdi ancak hükûmet Reich'in orgon akümülatörü pazarlamaktan vazgeçmeyeceğini belirtti. Reich son olarak devlet başkanına müracaat etti ancak sonuç alamadı.

 1957: Kitaplarının yakılışı

5 Haziran 1956'da, Reich mahkeme kararına ilk kez temyize giderken, iki FDA görevlisi de Reich'in akümülatörlerinin imha edilişini denetlemek için Orgonon'a geldi. Akümülatörlerin büyük çoğunluğu satılmış olmakla birlikte 50 tanesi Silvert ile birlikte New York'taydı. Orgonon'da ise sadece üç akümülatör vardı ve FDA görevlilerinin bunları imha etmeye yetkileri yoktu, sadece imhanın gözetlenmesi ile yetkilendirilmiştiler. Bu nedenle Reich'in arkadaşları ve oğlu Peter baltalarla makineleri parçaladılar. 26 Haziran'da görevliler bu kez reklamla ilgili materyallerin ve Reich'in bazı kitaplarının imhasına gözcülük etmek için geri geldiler.

26 Temmuz'dan önce Reich tarafından akümülatörlerin imhasına engel olmaları için birçok kez başvurulan Amerikan Sivil Özgürlükler Birliği (American Civil Liberties Union - ACLU), 26 Temmuz'da Reich'in onlardan yardım istemeyi kesmesine rağmen, konuya ayrılan yer az da olsa kitap yakmayı eleştiren bir basın bülteni yayımladı. İngiltere'de de A. S. Neill ve Herbert Read imzalı bir protesto mektubu yazıldıysa da yayımcı bulunamadı. 23 Temmuz'da, kalan 50 akümülatör de New York'ta onları üreten S.A. Colins and Sons şirketi tarafından imha edildi.

23 Ağustos'ta, altı ton ağırlığındaki kitapları, dergileri ve makaleleri New York'un doğu yakasında 25. Cadde'deki Gansevoort çöp yakma fırınında yakıldı. Sadece yasaklanacağı ama imha edilmeyeceği zannedilen 12,189 kopya Orgon Enerji Bülteni, 6,261 kopya Uluslararası Seks Ekonomisi ve Orgon Araştırmaları, 2,900 kopya Duygusal Salgın ve Orgon Biyofiziği Karşılaştırması, 2,976 kopya Orgon Enstitüsü Yıllıkları ve ciltli kitaplarının Cinsel Devrim, Kişilik Çözümlemesi, Faşizmin Kitle Ruhu Anlayışı gibi birçoğu da imha edildi. Bu imha faaliyeti, Amerikan tarihindeki en yanlış sansür uygulamalarından biri olarak değerlendirildi.

Kitapların imhasında da, akümülatörlerin imhasında olduğu gibi, Reich'in arkadaşları imha emrini uygularken FDA'nın sadece imhayı gözleme yetkisi vardı. Bunlardan biri olan Victor Sobey şunları yazdı: "Tüm harcamalar ve emekler Orgon Enstitü Matbaası tarafından sağlandı. Üç büyük kamyon kiralandı. Kendimi tıpkı öldürülmeden önce kendi mezarları kazdırılan insanlar gibi hissettim. Kendi mezarlarını kazdır, vur ve içeri fırlat. Sürekli, yazılı eserlerle dolu, kutu üstüne kutu taşıdık."

 1957: Hapsedilme ve ölüm

20 Şubat 1957'de Reich, vasiyet hükümlerini gerçekleştirmek için kızı Eva'yı tayin ederek son vasiyetini imzaladı. 12 Mart'ta, kendisine hayran bir psikiyatrist olan Richard C. Hubbard'ın bulunduğu Danbury Federal Hapishanesi'ne gönderildi. Hubbard, Reich'i muayene ederek paranoya, büyüklük kuruntusu, zulüm ve referans fikirleri tespit etti:

Hasta kendisinin üstün keşifler yaptığını hisseder. Yıllar geçtikçe hatalı ve psikozlu düşüncelerini giderek evrensel kabul görmüş düşüncelere uygun şekilde detaylandırarak açıklar. "Rockerfellows bana karşı" (Büyüklük kuruntusu). "Hapishane üzerinden uçan uçaklar, hava kuvvetleri tarafından beni cesaretlendirmek için gönderiliyorlar." (Referans fikirleri ve megalomani)

22 Mart'ta Pensilvanya eyaletinde, Levisburg şehrindeki, öncekinden daha iyi psikiyatrik imkânları olan, Federal Cezaevi'ne gönderildi. Burada tekrar muayene edildi ve bu kez akli olarak yeterli olduğu ve kişiliğinin bozulmamış olduğu görüldü. Ancak yine de stresten dolayı psikozlu olabilirdi. İki gün sonra, 13 yaşındaki oğlu Peter'a şunları yazdı:

Levinsburg'dayım. Ben iyiyim ve kesinlikle düşüncelerim de. Zamanın çoğunu hesap yaparak geçiriyorum. Ben bir tür "şeyler üstü"yüm, neler olduğunun tamamen farkındayım. Bana bir şey olursa benim için çok üzülme. Biliyorum, Peter, güçlüsün ve iyi. Önceleri, beni burada ziyaret etmenin iyi olmayacağını düşündüm. Bilmiyorum. Kargaşa içindeki bu dünyada, şu an öyle hissediyorum ki, senin yaşındaki genç bir erkek, hayat yolunda kendisini nelerin beklediğini tecrübe etmeli, "karın ağrısı"ndan önce onu anlamalı. Bu nedenle, konuşmak, hakikat bildiğin yoldan ayrılmamak, aslında, dürüstlük, tarafsızlık ve kurumların üzerinde olmaktır - asla sinsi ve korkak olmak gibi değil...

Peter onu Levisburg'da birkaç kez ziyaret etti. Reich Peter'a çok ağladığını söyledi ve gözyaşlarının "harika sakinleştirici" olduğunu söyleyerek ağlamasına izin vermesini istedi. Peter'a son mektubunu 22 Ocak'ta yazdı. Keyfi yerinde olduğunu ve 10 Kasımda serbest bırakılacağı günü iple çektiğini söyledi. Cezasının üçte birini tamamladığında birkaç gün için izin almak amacıyla bir duruşma ayarladığını ve Peter'la birlikte Horward Johnson Restaurant'ta bir yemek ayarladığını yazdı.

Reich, 3 Kasım günü sabah yoklamasına katılamadı ve saat 7:00'de yatağında ayakkabıları dışında tamamen giyinik halde ölü olarak bulundu. Hapishane hekimi, "ani kalp sektesi sonucu miyokardiyal yetersizlik" nedeniyle gece öldüğünü söyledi. Orgonon'da orman içinde belirlediği bir araziye, bir yıl önce satın aldığı, Maineli bir zanaatkar tarafından yapılan tabut içinde gömüldü. Ölümünde dini tören yapılmasını istemedini, sadece Franz Schubert'in bestelediği, Marian Anderson'un seslendirdiği Ave Maria şarkısı çalınmasını istediğini belirtti. Mezar taşında kolayca okunabildiği üzere: "Wilhelm Reich, Doğum: 24 Mart 1987, Ölüm:... " Reich'in doktor arkadaşlarından Dr. Elsworth F. Baker, Reich'in cenazesinde şunları söyledi: "Binlerce yıldır, dahası son iki bin yıldır insan ırkının kaderini değiştirecek böyle bir adam dünyaya geldi. Tüm büyük adamlara olduğu gibi; çarpıtma, iftira ve zulüm onu izledi. O hepsiyle mücadele etti, ta ki organize komplo tezgâhı onu hapishaneye gönderip öldürünceye kadar." Mezarının yanında Bulut Dağıtan'ın bir kopyası vardır ve laboratuvarının olduğu evi ise şu an Wilhelm Reich Müzesi'dir.

Hiçbir psikiyatrik veya bilimsel gazetede ölüm ilanı veya anma yazısı yayımlanmadı. Time Dergisi 18 Kasım'da şunları yazdı:

 Miras
 Çalışmalarının statüsü

Reich'in çalışmalarına, söz konusu talimat gereği engel olundu. Ölümünden sonra 50 yıl boyunca "imhadan ve tahrif edilmekten korunacak şekilde" depolanan yayımlanmamış yazılarını bıraktı. Araştırmacılar, bilim insanı olsalar bile, 2007 yılına kadar bunlara ulaşamadılar.

Yeni araştırma dergileri 1960'larda Reich'in çalışmalarıyla ilgilenmeye başladılar. Hekimler ve doğal bilimcilerden oluşan küçük çalışma grupları ve enstitüler, Reich'in çalışmalarıyla ilgilenerek araştırma çalışmalarına başladılar. Yine de geniş bilim çevreleri Reich'in çalışmalarına uzak kaldı. William Steig, Robert Anton Wilson, Norman Mailer, William S. Burroughs, Jerome D. Salinger ve Orson Bean, Reich'in orgon terapilerine sahiptiler ve orgon akümülatörleri Avrupa'da, özellikle de Almanya'da bazı alanlarda kullanılıyordu.. Orgon akümülatörlerinin etkileri üzerine çift-kör deney yönetemiyle ilk çalışma, Marburg Üniversitesi'nden Stefan Müschenich ve Rainer Gebauer tarafından yapıldı ve Reich'in ulaştığı bazı sonuçlar doğrulandı. Bu çalışma, sonradan Vienna Üniversitesi'nden Günter Hebenstreit tarafından da tekrarlandı.

Reich'in etkisi modern psikolojide hissedildi. Reich, Beden Psikoterapisi ve bazı duygulanım bazlı psikoterapilerin öncüsüdür: Örneğin, Fritz Perls'in Gestalt Terapisi ve Arthur Janov'un Primal Terapi'sini etkilemiştir. Biyoenerjetik Analiz'in kurucusu Alexander Lowen ve Radiks Terapi'nin kurucusu Charles Kelley, Reich'in çalışmalarına alabildiğine özen gösterdiler. Birçok pratisyen psikanalist, 1933'te Kişilik Çözümlemesi yayımlandığında (1949'da genişletilmiştir) Reich'in karakter teorisine itimat etti. Amerikan Orgonomi Fakültesi (American College of Orgonomy) 1968 yılında Dr. Elsworth Baker tarafından ve Orgonomik Bilim Enstitüsü (Institute for Orgonomic Science) Dr. Morton Herskowitz tarafından kuruldu ve bugün hâlâ Reich'in orijinal tedavi yöntemlerini kullanmaktadır.

Reich'in, Wilhem Reich Müzesi'nde fotokopi olarak bulunan araştırma günlükleri dışında, eserlerinin neredeyse tamamı yeniden basıldı. Ancak kitapların ilk baskılarına ulaşmak mümkün değil. Çünkü Reich, hayatı boyunca kitaplarını sürekli geliştirdi ve kitapların telif hakkında sahip olanlar sadece en son versiyonun yayımlanmasına izin veriyorlar. 1960'ların sonlarına doğru, Farran, Straus ve Giroux onun tüm büyük çalışmalarını tekrar yayımladılar.

 Popüler kültürdeki yeri

Reich sürekli olarak popüler kültürü etkilemeye devam etti. Orgon ve cloudbuster'a Clutch, Hawkwind, Pop Will Eat Itself, Turbonegro, Bob Dylan, ve Patti Smith ("Birdland" albümünde Horses) şarkılarında rastlanmaktadır.

 Kate Bush'un Cloudbusting şarkısı, Reich'in tutuklanması ve hapse atılmasını, 1973'te babasının hikâyesini anlattığı Bir Hayaller Kitabı kitabını yazıp yayımlayan oğlu Peter'ın gözünden anlatmaktadır. Şarkının klibi Julian Doyle tarafından çekildi, tasarlayan Terry Gilliam, klipte Reich'i canlandıran Donald Sutherland ve Reich'in oğlu Peter'ı canlandıran Bush.
 Reich'in kadın orgazmı üzerine yazdığı makalesi World Party grubunun "Little Man Within" şarkısına esin kaynağı oldu. Sözlerin yazarı Karl Wallinger'dır.
 Bilimkurgu yazarı Robert Anton Wilson Reich'in hayat hikâyesinden yola çıkarak Cehennemdeki Wilhelm Reich oyununu yazdı. Ayrıca 1987 yılında kitap olarak da yayımlanmıştır.
 Reich'in çalışmaları, İtalyan yazar Valerio Evangelist'inin Araştırmacı Eymerich'in Gizemi eserinde anlatılmıştır. Reich, zamanının çok ötesinde düşünen hayalperest biri olarak tasvir edilmiştir.
 Reich'in öğretileri hakkında 1971 yılında Sırp yönetmen Dušan Makavejev tarafından çevrilen Organizmanın Gizemi (W.R.: Mysteries of the Organism) adlı film, film eleştirmeni Roger Ebert tarafından 2007 yılının "Harika Film" serisinde listelendi.
 Jon East'ın yaptığı kısa drama filmi Yapılabilir, 1999'da Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan'a aday gösterildi.
 Reich, 2000 yılında Alan Moore'un çizdiği Supreme adlı çizgi romanda süper kahraman "Orgone Lad" olarak karşımıza çıkacak ve sonradan Superman'a esin kaynağı olacaktır.
 Bob Dylan'ın Desire albümünün "Joey" şarkısında, "O Attica'da 10 yıl geçirdi, Nietzsche ve Wilhelm Reich okuyarak" denmektedir.
 Jack Kerouac'ın 1951'de yazdığı Yolda (On The Road) adlı otobiyografik romanında, Old Bull Lee karakteri (gerçekte William Burroughs'tur) sahip olduğu orgon akümülatörünün faydalarını över ve nasıl "daha organik" ağaçlıklar yetiştirilebileceğinden bahseter. Aynı şekilde Burroughs da kendi otobiyografilerinde orgon enerjisine çokça gönderme yapar.
 İngiliz televizyon dizisi Peep Show'un beşinci sezon final bölümünde, dizinin iki ana karakteri Reich'in orgon teorisini yorumlayan bir tarikata girerler.
 Reich, David Sherman'ın 2008'de şehir planlamacısı Del Webb hakkında hazırladığı Ekilmemiş Toprak Ütopyaları (Wasteland Utopias) adlı belgesele konu oldu.

 Eserleri
Türkçeye çevrilmiş eserleri
 Başı Dertte İnsanlar
 Bedensel Boşalmanın İşlevi
 Cinsel Devrim
 Cinsel Ahlakın Boygöstermesi
 Dinle Küçük Adam
 Dirimin Öldürülüşü İnsandaki Coşkusal Veba
 Faşizmin Kitle Ruhu Anlayışı
 Geleceğin Çocukları
 Gençlik Tutkusu
 İnsanın Doğadaki Yeri
 Kanser
 Kişilik Çözümlemesi
 Psikanaliz Ve Diyalektik Materyalizm
 Reich Freud'u Anlatıyor

İngilizce eserleri
 American Odyssey: Letters and Journals 1940-1947 (posthumous)
 Beyond Psychology: Letters and Journals 1934-1939 (posthumous)
 The Bioelectrical Investigation of Sexuality and Anxiety
 The Bion Experiments: On the Origins of Life
 The Function of the Orgasm, 1942, translated by Theodore P. Wolfe
 The Cancer Biopathy (1948)
 Character Analysis (translation of the enlarged version of Charakteranalyse from 1933, translated by Theodore P. Wolfe)
 Children of the Future: On the Prevention of Sexual Pathology
 Contact With Space: Oranur Second Report (1957)
 Cosmic Superimposition: Man's Orgonotic Roots in Nature (1951)
 "Concerning Specific Forms of Masturbation" (essay)
 Ether, God and Devil (1949)
 Genitality in the Theory and Therapy of Neuroses (translation of the original, unrevised version of Die Funktion des Orgasmus from 1927)
 The Invasion of Compulsory Sex-Morality (translation of the revised and enlarged version of Der Eindruch der Sexualmoral from 1932)
 Listen, Little Man! (1948, translated by Theodore P. Wolfe)

 The Mass Psychology of Fascism (translation of the revised and enlarged version of Massenpsychologie des Faschismus from 1933, translated by Theodore P. Wolfe)
 The Murder of Christ (1953)
 The Oranur Experiment
 The Orgone Energy Accumulator, Its Scientific and Medical Use (1948)
 Passion of Youth: An Autobiography, 1897-1922 (posthumous)
 People in Trouble (1953)
 Record of a Friendship: The Correspondence of Wilhelm Reich and A.S. Neill (1936-1957)
 Reich Speaks of Freud (Interview by Kurt R. Eissler, letters, documents)
 Selected Writings: An Introduction to Orgonomy
 Sexpol. Essays 1929-1934 (ed. Lee Baxandall)
 The Sexual Revolution (translation of Die Sexualität im Kulturkampf from 1936, translated by Theodore P. Wolfe)
 The Einstein Affair (1953)

Almanca eserleri
 Der triebhafte Charakter : Eine psychoanalytische Studie zur Pathologie des Ich, 1925
 Die Funktion des Orgasmus : Zur Psychopathologie und zur Soziologie des Geschlechtslebens, 1927
 Dialektischer Materialismus und Psychoanalyse, 1929
 Geschlechtsreife, Enthaltsamkeit, Ehemoral : Eine Kritik der bürgerlichen Sexualreform, 1930
 Der Einbruch der Sexualmoral : Zur Geschichte der sexuellen Ökonomie, 1932
 Charakteranalyse : Technik und Grundlagen für studierende und praktizierende Analytiker, 1933
 Massenpsychologie des Faschismus, 1933 (original Marxist edition, banned by the Nazis and the Communists)
 Was ist Klassenbewußtsein? : Über die Neuformierung der Arbeiterbewegung, 1934
 Psychischer Kontakt und vegetative Strömung, 1935
 Die Sexualität im Kulturkampf : Zur sozialistischen Umstrukturierung des Menschen, 1936
 Die Bione : Zur Entstehung des vegetativen Lebens, 1938

 Kaynakça

 Daha kapsamlı okumalar
Türkçe kaynaklar

 LSR-Projesi'nde Wilhelm Reich
 Bernd A. Laska: Sigmund Freud kontra Wilhelm Reich  Alan Yayincilik. Türkçesi: Necmi Zekâ

İngilizce kaynaklar

 Wilhelm Reich Müzesi Ana Sayfa
 Man's Right to Know: The Story of Wilhelm Reich, Wilhelm Reich Infant Trust (video), includes footage of Reich.
 Reich's FBI file Also see here.
 Baker, Elsworth F., Man In The Trap, Macmillan, NY, 1967.
 Bean, Orson, Me And The Orgone, St. Martin's Press, NY, 1971.
 Boadella, David. Wilhelm Reich, The Evolution Of His Work, Henry Regnery, Chicago, 1973.
 Boadella, David (ed.). In The Wake Of Reich, Coventure, London, 1976.
 Corrington, Robert S. (2003). Wilhelm Reich: Psychoanalyst and Radical Naturalist, Farrar, Straus and Giroux, NY, 2003
 D'Aloia, Alessandro (2004). Marxism and Psychoanalysis: Notes on Wilhelm Reich's life and work , first published in FalceMartello, International Marxist Tendency, October 15, 2004.
 DeMeo, James (1989). The Orgone Accumulator Handbook: Construction Plans, Experimental Use and Protection Against Toxic Energy , Natural Energy Works.
 DeMeo, James (1989). Response to Martin Gardner's Attack on Reich and Orgone Research in the Skeptical Inquirer .
 DeMeo, James (ed.) (1993). "On Wilhelm Reich And Orgonomy" , Pulse of the Planet, No. 4, Natural Energy Works.
 DeMeo, James & Senf, Bernd (eds.) (1998). Nach Reich: Neue Forschungen zur Orgonomie: Sexualokonomie, Die Entdeckung Der Orgonenergie (After Reich: New Research in Orgonomy: Sex-Economy, Discovery of the Orgone Energy), Zweitausendeins Verlag, Frankfurt.
 Greenfield, Jerome (1974). Wilhelm Reich Vs. The USA, W.W. Norton, NY, 1974.
 Guillon, Claude (1978). Pour en finir avec Reich, Alternative diffusion, 1978.
 Herskowitz, Morton (1998). Emotional Armoring: An Introduction to Psychiatric Orgone Therapy, Transactions Press.
 Kendrick, William (1983). "The Analyst as Outsider" , a review of Myron Sharaf's Fury on Earth: A Biography of Wilhelm Reich, The New York Times, April 3, 1983.
 Laska, Bernd A. (1981). "Sigmund Freud contra Wilhelm Reich" , Wilhelm Reich. Bildmonographie. Rowohlt, Reinbek 1981, 1999.
 Mann, Edward (1973). Orgone. Reich And Eros: Wilhelm Reich's Theory Of The Life Energy, Simon & Schuster.
 Mann, Edward & Hoffman (ed.) (1980). The Man Who Dreamed Of Tomorrow: A Conceptual Biography Of Wilhelm Reich, J.P. Tarcher, 1980.
 Martin, Jim (2000). Wilhelm Reich and the Cold War, Flatland Books.
 Meyerowitz, Jacob (1994). Before the Beginning of Time, rRp Publishers.
 Ollendorff, Ilse. (1969). Wilhelm Reich: A Personal Biography, St. Martin's Press.
 Raknes, Ola (1970). Wilhelm Reich And Orgonomy, St. Martin's Press.
 Reich, Peter (1973). A Book Of Dreams, Harper & Row.
 Ritter, Paul (ed.) (1958). Wilhelm Reich Memorial Volume, Ritter Press.
 Senf, Bernd (1996). Die Wiederentdeckung des Lebendigen (The Rediscovery of the Living), Zweitausendeins Verlag.
 Wilson, Robert Anton (1998). Wilhelm Reich in Hell, Aires Press.
 Wyckoff, James (1973). Wilhelm Reich: Life Force Explorer, Fawcett.
 Los Orgones , Argentinian site of Orgonomy
 Bibliography on Orgonomy , a full listing of scholarly works on Wilhelm Reich
 Orgone Biophysical Research Laboratory
 PORE, Public Orgonomic Research Exchange(Includes a)
 The American College of Orgonomy
 Wilhelm Reich Gesellschaft
 Wilhelm Reich Orgon Institut Deutschland
 Wilhelm Reich Akademie
 Reichian therapy.
 Works by Wilhelm Reich

Einstein Deneyleri

 The Einstein Affair, Orgone Institute Press, 1953.
 Aspden, H. (2001). "Gravity and its thermal anomaly: was the Reich-Einstein experiment evidence of energy inflow from the aether?," Infinite Energy, 41:61.
 Bearden, T. (2002). "Energy from the vacuum," Cheniere Press, pp. 333–337.
 Brian, Denis (1996). Einstein: A Life, John Wiley & Sons. Reich is discussed on pp. 325–327, 382, 399.
 Clark, Ronald W. (1971). Einstein: The Life and Times, Avon. Reich is on pp. 689–690 of the paperback edition.
 Correa, P and Correa, A. (1998, 2001). "The thermal anomaly in ORACs and the Reich-Einstein experiment: implications for blackbody theory," Akronos Publishing.
 Correa P and Correa A. (2001). "The reproducible thermal anomaly of the Reich-Einstein experiment under limit conditions," Infinite Energy, 37:12.
 Mallove, E. (2001). "Breaking Through: A Bombshell in Science," Infinite Energy, 37:6.
 Mallove, E. (2001). "Breaking Through: Aether Science and Technology," Infinite Energy, 39:6.

1897 doğumlular
1957 yılında ölenler
20. yüzyıl Avusturyalı yazarları
Avusturyalı psikiyatrlar
Avusturyalı psikologlar
Avusturyalı agnostikler
Amerikalı psikiyatrlar
Amerikalı psikologlar
Amerikalı agnostikler
Yahudi asıllı Ukraynalılar
Yahudi asıllı Avusturyalılar
Yahudi asıllı Amerikalılar
Yahudi bilim insanları
Psikanalistler
Cezaevinde ölen Amerikalılar

Wilhelm Reich


Julián Sánchez Bort (Cuenca, 1725 -  Cádiz, 31 de agosto de 1781) fue un ingeniero militar y arquitecto español. Diseñó la fachada principal de la catedral de Lugo, la concatedral de San Julián de Ferrol y varias obras militares en los puertos de Ferrol, Cartagena y La Carraca, Cádiz en el .

Biografía

Julián Sánchez Bort nació en Cuenca en 1725, estudió en la Universidad de Orihuela y comenzó a trabajar en Murcia en la década de 1740. Recorrió durante casi dos años ciudades y puertos de los Países Bajos, Francia y Flandes para formarse en ingeniería hidráulica. Remató su formación en la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Desde 1754 participó en las obras que se llevaron a cabo en la base naval de Ferrol durante casi veinte años. En 1771 se traslada a Navarra y, tras recorrer distintos destinos y ocuparse de diferentes obras que llevaba a cabo la Corona, en 1777 es destinado a La Carraca, Cádiz. Falleció el 31 de agosto de 1781 en la Isla de León, Cádiz.

Formación y primeros trabajos

Recibió su primera formación en la Universidad de Orihuela, cursando estudios de matemáticas y mecánica. Algún autor ha señalado la posible orientación recibida por su tío, Jaime Bort, arquitecto que diseñó la fachada de la catedral de Murcia y conocedor de la importancia que cobró la ingeniería hidráulica a mediados del .

Desde sus inicios laborales, Sánchez Bort se orienta hacia la ingeniería hidráulica, siendo su primer trabajo conocido la participación que, en la década de 1740, realizó en las obras en el río Segura a su paso por Murcia.

En el año 1747 es llamado desde Madrid para trabajar en las Obras Reales que se efectúan en la Corte. En 1748 se le envía al Real Sitio de El Pardo para construir dos puentes, el Verde y el de Trofa.

El joven Sánchez Bort es elegido para realizar un viaje de estudios por distintas ciudades europeas durante el cual ahondará en los conocimientos en construcción hidráulica punteros en la época. Desde comienzos de 1751 hasta mediados de 1752 visita Bruselas, La Haya, París y los puertos de mayor relevancia desde los Países Bajos a Francia. Cuando retorna a España presenta sus conclusiones ante el Marqués de la Ensenada, gran impulsor de todas las grandes Obras Reales que se llevan a cabo en España en el .

Para rematar su formación, Sánchez Bort es invitado a ingresar como alumno en la recién creada Real Academia de Bellas Artes de San Fernando donde perfeccionará sus conocimientos de arquitectura y se formará en los nuevos usos que la Corte trata de implantar en España.

Un año después, en 1753 recibe el segundo Premio de Primera Clase por el proyecto de Iglesia Magnífica en honor del Santo Rey Fernando.

Periodo gallego (1754 - 1771)

El primer destino de Sánchez Bort una vez concluida su formación es en la ciudad de Ferrol, donde llega el 15 de enero de 1754 para incorporarse a las obras que configurarán esta localidad como una de las tres bases navales de mayor importancia del reino, junto con la de Cartagena y la de San Fernando. Aquí trabajará a las órdenes de Francisco Llobet.

La empresa que se venía desarrollando en Ferrol con el fin de construir el gran arsenal naval del norte de España incluía un plan de actuación más allá de las obras hidráulicas para las que, en principio, Sánchez Bort se perfilaba como la persona ideal. El proyecto impulsado por el Marqués de la Ensenada para Ferrol incluía la construcción de un gran complejo cívico y militar diseñado por Jorge Juan en el que Sánchez Bort fue desempeñando diferentes ocupaciones comenzando por ejecutar proyectos ajenos y acabando por dirigir obras de su propia creación.

En 1758 es nombrado Académico de Mérito de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando tras haber presentado los dibujos de un proyecto ideado en su estancia en Ferrol para una Casa a la italiana sobre un triángulo equilátero, con el que queda refrendado su gusto por la arquitectura transalpina.

En la década de 1760 comienza el período de mayor actividad original de Sánchez Bort en Ferrol. En 1762, tras ser nombrado Ingeniero Director del Arsenal en sustitución de Llobet, proyecta la fortificación de la ciudad imitando el modelo, que conocía, del puerto francés de Dunkerque. Un año después, en 1763, comienza la obra de la nueva iglesia parroquial de San Julián, que diseña enlazando el barrio de La Magdalena del nuevo Ferrol (ideado por Jorge Juan) con la zona militar que ocupa la franja costera. Emprende también la reforma del cuartel de Batallones (1766),  diseña el sistema de desagües del nuevo trazado urbano de la ciudad (1767) y acomete las obras para dotar a Ferrol de una plaza para el mercado (1768).

Dentro de la actividad constante que desarrolló en esta década de 1760 cabe destacar la reforma del plan del Arsenal, la obra principal de la ciudad encargada por la Corona a instancias del Marqués de la Ensenada y originalmente proyectada por Jorge Juan. El nuevo proyecto de Sánchez Bort consistió en una reducción de las dimensiones originales diseñadas por su maestro J. Juan. En esta empresa es en la que centró Sánchez Bort la mayor parte de su tiempo proyectando y dirigiendo las obras de la Puerta del Arsenal o del Dique, la Casa del Capitán de Maestranzas, la Casa del Constructor, el Tinglado de Maestranzas, la Teneduría y el Presidio. En resumen, todo el conjunto naval que vendría a configurar la nueva base naval de Ferrol.

Prueba del reconocimiento que Sánchez Bort fue obteniendo con su labor en Ferrol es que el Cabildo de Lugo lo escogió para llevar a cabo la reconstrucción de la fachada principal de la catedral de la antigua ciudad romana que había sufrido daños con el terremoto de Lisboa de 1755.

En 1771 concluye la estancia de Sánchez Bort en Ferrol y se inicia una década caracterizada por los constantes desplazamientos por todo el territorio español.

Etapa itinerante (1771 - 1777)

El primer destino al que es trasladado Sánchez Bort después de su trabajo en Ferrol es la zona navarro-aragonesa donde se lleva a cabo la reforma de la acequia Imperial que culminará con la construcción del canal Imperial de Aragón.

En 1772 es llamado a Madrid para colaborar con Jorge Juan en el diseño y construcción de una bomba de agua. La muerte del gran científico que fue Jorge Juan, en 1773, hizo que fuese Sánchez Bort el encargado de supervisar la instalación de las bombas de agua en la base naval de Cartagena (Murcia).

De Cartagena pasa a San Sebastián, en 1774, para trabajar en las obras de reformas portuarias que se están llevando a cabo en la ciudad del Cantábrico. Entre 1775 y 1777 realiza diversos trabajos de supervisión en la acequia Imperial, pasa por Madrid brevemente y tiene tiempo de retornar a Ferrol a reparar uno de los diques que allí se habían construido.

Después de estos años en los que recorrió el reino de costa a costa recibe el que sería su último destino en Cádiz en el verano de 1777.

Cádiz, último destino.

Sánchez Bort arriba a su nuevo destino como Director del Arsenal de La Carraca, en la Isla de León, Cádiz, el 22 de julio de 1777 con la condición de capitán de navío.

En este destino no acomete grandes obras, si bien proyectó los diques de La Carraca, pero no se puede asegurar que dirigiera su construcción. También intervino en la supervisión de la nueva población de San Carlos (que no llegó a terminarse).

Tras cuatro décadas de trabajo en las obras más representativas de la Corona y habiendo participado en la construcción de los puertos militares más importantes de España, Julian Sánchez Bort falleció el 31 de agosto de 1785 en su último destino gaditano.

Referencias

 Vigo Trasancos, Alfredo. El Arquitecto – Ingeniero Julián Sánchez Bort: Perfil biográfico y obra en Galicia. Cuadernos de estudios gallegos, ISSN 0210-847X, T. 35, Nº. 100, 1984-1985 , págs. 501-525

Arquitectos de España del siglo XVIII
Urbanistas de España del siglo XVIII
Ingenieros militares de España del siglo XVIII
Canal Imperial de Aragón
Alumnado de la Universidad de Orihuela
Nacidos en Cuenca (España)

Julián Sánchez Bort