Sir Manindra Chandra Nandy () a fost maharajahul provinciei indiene Cossimbazar din 1898 până în 1929, care s-a remarcat ca filantrop și reformator în perioada Renașterii Bengale.

Biografie

Familie
Manindra Chandra Nandy s-a născut la 29 mai 1860 în familia regală din provincia indiană Cossimbazar. Mama lui, Gobinda Sundari (sora rajahului Krishnath Roy), a murit când el avea doi ani, iar tatăl lui a murit când el avea zece ani.

El a devenit maharajahul statului Cossimbazar, la dorința familiei rajahe din Cossimbazar, deoarece Maharani Swarnomoyee, soția rajahului Krishnath Roy, a murit în 1897, fără a avea descendenți direcți de sex masculin în viață.

Educație
Manindra Chandra a suferit de o boală gravă când avea vârsta de paisprezece ani și nu a mai putut să mai meargă la școală. Deși și-a revenit mai târziu de pe urma bolii, el a studiat la domiciliu și nu a avut parte de o educație formală.

Căsătorie
S-a căsătorit cu Maharani Kashishwari din Jabagram, Burdwan, la vârsta de șaptesprezece ani. Au avut trei fii și două fiice. Fiul lor cel mai mare, Mohim Chandra Nandy, a murit în anul 1906. Ceilalți doi fii ai săi au fost Srish Chandra Nandy și Kirti Chandra Nandy.

Funcții deținute
Manindra Chandra a fost președinte al British Indian Association în 1922, 1923 și 1929 și membru al Consiliului Legislativ Imperial din 1913 până în 1921. Nandy a fost președinte al administrației municipale Berhampore și al consiliului districtual Murshidabad. El a fost unul dintre membrii fondatori și mai târziu președinte al Camerei Naționale de Comerț și Industrie a Bengalului. A fost, de asemenea, un membru activ și lider al Hindus Mahasabha.

Distincții și onoruri
Manindra Chandra a devenit maharajah pe 30 mai 1898. El a fost înnobilat de regele Angliei în 1915, primind titlul de cavaler al Imperiului Britanic. Nandy a fost, de asemenea, licențiat onorific al Universității din Calcutta.

Contribuția la dezvoltarea educației

Colegiul Krishnath
În 1902 Colegiul Berhampore a fost redenumit Colegiul Krishnath pentru a prezerva memoria rajahului Krishnath Roy, unchiul matern al lui Manindra Chandra și soțul lui Maharani Swarnamoyee. În 1905 guvernul Indiei Britanice a încredințat administrarea Colegiului Krishnath lui Manindra Chandra Nandy prin intermediul unui act de transfer. A fost constituit un consiliu de administrație condus de Nandi. Maharajahul a donat anual 45.000 de rupii pentru întreținerea colegiului.

Școala Krishnath
Cu ajutorul unei donații de 135.000 de rupii a maharajahului Manindra Chandra Nandy a fost construită o clădire mare a Școlii Krishnath din Berhampore pentru a găzdui 1.200 de studenți anual. Piatra de temelie a fost pusă în 1909, iar școala a fost deschisă în mod oficial în 1911.

Finanțarea unor diferite școli
Manindra Chandra a înființat un liceu de limba engleză cu internat în satul străvechi Mathrun, Burdwan, printr-o contribuție de 50.000 de rupii. El a susținut școlile din alte sate și a patronat școlile pentru copiii cu dizabilități din Calcutta.

Finanțarea unor diferite colegii
Nandi a contribuit cu 15.000 de rupii pentru construirea noii clădiri a Școlii de Medicină din Calcutta și a Colegiului de Medicină și Chirurgie din Bengal în 1904. El a donat 5.000 de rupii pentru Colegiul din Daulatpur și 50.000 de rupii pentru Colegiul din Rangpur. În 1914 a contribuit cu 5.000 de rupii pentru înființarea Colegiului Medical pentru Femei, a Spitalului pentru Femei și a Institutului de Formare a Asistentelor Medicale din New Delhi. El a finanțat un departament la Universitatea Hindusă din Banaras și un departament de știință în cadrul Institutului de cercetări Sir Jagadish Chandra Bose. A patronat Institutul Tehnic Bengalez, Colegiul Național și Asociația pentru Educația Științifică și Industrială a Indienilor.

Moartea
Maharajahul a murit pe 12 noiembrie 1929.

Publicații
El a scris cărțile The Indian Medicinal Plant, A History of Indian Philosophy, Fundamental Unity of India, History of Indian Shipping and Indian Maritime Activity și altele.

In memoriam
Fiul său, majarajahul Sris Chandra Nandy, a înființat Colegiul Maharajahul Manindra Chandra în memoria tatălui său.

Note

Nașteri în 1860
Decese în 1929
Filantropi indieni

Manindra Chandra Nandy


was an admiral in the Imperial Japanese Navy during World War II. As commander of IJN 2nd Fleet, the Navy's principal detached force for independent operations, Kondō was regarded as second in importance only to Admiral Isoroku Yamamoto.

Biography

Early life and career
Kondō was a native of Osaka. He graduated at the head of his class of 172 cadets from the 35th session of the Imperial Japanese Navy Academy in 1907. As a midshipman he served on the cruiser  and battleship . After his commissioning as ensign, he was assigned to the cruiser , destroyer  and battleship . From 1912 to 1913 he was a naval attaché to the United Kingdom. After his return to Japan, he served briefly on the , then in a number of staff positions throughout World War I. From 1916 to 1917 he was chief Gunnery Officer on .

After the end of the war, Kondō attended the Naval Staff College, and was promoted to lieutenant commander on 1 December 1919.

From 1920 to 1923, Kondō was stationed in Germany, as part of the Japanese delegation to confirm Germany's adherence to the provision of the Treaty of Versailles. On his return to Japan, he was stationed for six months on the battleship , and promoted to commander on 1 December 1923. From 1924 to 1925, he was an aide-de-camp to Crown Prince Hirohito.  On completion of this task, he became an instructor at the Imperial Japanese Navy Academy and was promoted to captain. He subsequently served in a number of positions on the Imperial Japanese Navy General Staff. He was captain of the  from 1929 to 1930 and of the battleship Kongō from 1932 to 1933.

Kondō was promoted to rear admiral on 15 November 1933, Chief of Staff of the Combined Fleet in 1935, and vice admiral on 15 November 1937.

World War II
After the start of the Second Sino-Japanese War, Kondō commanded the IJN 5th Fleet in the Hainan Island Operation and Swatow Operation off of southern China.

At the time of the attack on Pearl Harbor, Kondō commanded the IJN 2nd Fleet, participating in the invasions of Malaya, the Philippines and the Dutch East Indies. He was overall commander for the Indian Ocean Raid. During the Battle of Midway, he commanded the Midway Occupation Force and Covering Group. Subsequently, his forces played a leading role during the Guadalcanal campaign, seeing combat in the Battle of the Eastern Solomons (23–25 August 1942) and the Battle of the Santa Cruz Islands (26–27 October).

In the second night action of the Naval Battle of Guadalcanal on 14/15 November 1942, Kondō personally led the battleship  along with cruisers , , , and , in what was to have been a decisive attack to eliminate the threat from Henderson Field through a massive nocturnal shelling. Instead, Kondō was confronted by an American task force with battleships  and , and was defeated, losing Kirishima. This defeat marked a turning point of the entire Guadalcanal campaign.

Kondō was apparently tainted by the Guadalcanal failures, and was soon removed from seagoing commands, or indeed any positions of real authority. Yamamoto's demotion of Kondō was nonetheless less harsh than that of his predecessor, Hiroaki Abe, due to Imperial Navy culture and politics.  Kondō, who also held the position of second in command of the Combined Fleet, was a member of the upper staff and "battleship clique" of the Imperial Navy while Abe was a career destroyer specialist. Kondō was not reprimanded or reassigned but instead was left in command of one of the large ship fleets based at Truk.

Kondō was appointed Deputy Commander of the Combined Fleet in October 1942 and was promoted to full admiral on 29 April 1943. He became Commander in Chief of the China Area Fleet from December 1943 until May 1945, when he was appointed to the Supreme War Council.

Notes

References

Further reading

1886 births
1953 deaths
People from Osaka
Battle of Midway
Imperial Japanese Navy admirals
Japanese admirals of World War II
Japanese naval attachés

Nobutake Kondō


Renville County may be:

 Renville County, Minnesota
 Renville County, North Dakota

Renville County


Juan Ruiz de Colmenero (1596 – 28 de setembro de 1663) foi um prelado católico romano que serviu como bispo de Guadalajara (1646-1663).

Biografia
Juan Ruiz de Colmenero nasceu em Budia, em Espanha. No dia 25 de junho de 1646, foi escolhido pelo rei da Espanha e confirmado pelo papa Alexandre VII como bispo de Guadalajara. Em dezembro de 1647, foi consagrado bispo por Marcos Ramírez de Prado y Ovando, bispo de Michoacán e empossado no bispado a 24 de dezembro de 1647. Serviu como Bispo de Guadalajara até à sua morte no dia 28 de setembro de 1663.

Bispos nomeados pelo Papa Alexandre VII
Mortos em 1663
Nascidos em 1596
Bispos do século XVII

Juan Ruiz de Colmenero


Obaranje zrakoplova U-2 bio je međunarodni incident koji se dogodio 1. svibnja 1960. godine, nakon što je sovjetska protuzračna obrana oborila američki špijunski zrakoplov U-2, koji je provodio izviđačke letove na velikim visinama unutar teritorija Sovjetskog Saveza.

Kontekst
Krajem pedesetih godina dvadesetog stoljeća, Eisenhowerova administracija pokušavala je od Pakistana pribaviti dozvole za otvaranje svojih obavještajnih postrojenja u njihovoj zemlji i korištenje pakistanskog teritorija za pokretanje špjunskih letova prema Sovjetskom Savezu. U tu svrhu, Amerikancima je dozvoljeno korištenje zračne baze Peshawar u sjevernom Pakistanu. Američka vojska bila je u uvjerenju da im sposobnosti njihovih zrakoplova U-2 omogućavaju letove nad Sovjetskim Savezom koji su iznad maksimanih visina koje može doseći tadašnja sovjetska lovačka avijacija i protuzračni projektili.

Prethodni letovi
Američka obavještajna zajednica imala je zadaću iskopati podatke o broju sovjetskih interkontinentalnih balističkih projektila pa je početkom travnja 1960. godine pilot Bob Ericson preko planinskog lanca Palmir zašao u teritorij Sovjetskog Saveza nadliječući vojne poligone u Semipalatinsku i zračnu bazu Polon u kojoj su bili smješteni strateški bomarderi Tu-95, nakon čega je nastavio letjeti prema testnom poligonu Sarišgan u Kazahstanu, pa prema kozmodromu Bajkonur. Iako je sovjetsko zrakoplovstvo uočilo avion, pilot je izbjegao nekoliko pokušaja presretanja te je na kraju uspješno sletio u Iranu.

Kritičan let
Dana 1. svibnja 1960. prema teritoriju Sovjetskog Saveza iz baze u Pakistanu krenuo je još jedan let pod kodnim imenom GRAND SLAM, kojim je upravljao pilot Francis Powers. On je trebao preletjeti preko kozmodroma u Bajkonuru i Pletesku, te postrojenja za proizvodnju uranija u Čeljabinsku, nakon čega je trebao nastaviti sjeverno i sletjeti u Norveškoj.Sovjeti su očekivali ovaj let, pa su sve zrakoplovne u protuzrače snage u Kazahstanu, Uralu i dalekom sjeveru stavljene u stanje najviše pripravnosti. Glavni zapovjednik sovjetskog zrakoplovstva Jevgenij Sativski izdao je zapovijed da sve moguće snage na putanji zrakoplova napadnu uljeza, što uključuje i zabijanje u zrakoplov ako bude potrebno.

Budući da je U-2 letio na velikim visinama, lovačka avijacija nije uspjela presresti izviđačku letjelicu a neuspješni su bili i prvi pokušaji gađanja raketama zamlja-zrak. Ipak, dok je Powers došao do područja Urala, jedna protuzračna bitnica S-75 Dvina uspješno je pogodila U-2 svojom raketom. Powers se katapultirao iz aviona, ali je ubrzo po slijetanju uhvaćen.  Sovjetske protuzračne rakete također su greškom oborile jedan vlastiti MiG-19, dok su pokušavale oboriti U-2, čiji je pilot poginuo.

Posljedice obaranja
U vremenu neposredno nakon obaranja, američka je strana negirala da im je zrakoplov oboren, te su samo objavili da je jedan od njihovih zrakoplova nestao sjeverno od Turske.Sovjetski vođa Hruščov, lukavim političkim manevrom pustio da američka administracija nekoliko dana ustraje u svojoj paravanskoj priči o događajima, nakon čega je svjetskoj javnosti otkrio cijelu istinu, uključujući činjenicu da su uhvatili pilota živog, čime je upisao političku pobjedu nad Eisenhowerom u ovoj utakmici.

Galerija slika

Izvori

Hladni rat

Obaranje zrakoplova U-2


Nayakas of Keladi (1499–1763), also known as Nayakas of Bednore and Ikkeri Nayakas, were an Indian dynasty based in Keladi in present-day Shimoga district of Karnataka, India. They were an important ruling dynasty in post-medieval Karnataka. They initially ruled as a vassal of the famous Vijayanagar Empire. After the fall of the empire in 1565, they gained independence and ruled significant parts of Malnad region of the Western Ghats in present-day Karnataka, most areas in the coastal regions of Karnataka, and parts of northern Kerala, Malabar and the central plains along the Tungabhadra river. In 1763 AD, with their defeat to Hyder Ali, they were absorbed into the Kingdom of Mysore. They played an important part in the history of Karnataka, during a time of confusion and fragmentation that generally prevailed in South India after the fall of the Vijayanagar Empire. The Keladi rulers were of the Vokkaliga and Banajiga castes and were Veerashaivas by faith. The Haleri Kingdom that ruled over Coorg between 1600 A.D and 1834 A.D. was founded by a member of the Keladi family.

References

Sources

 K.R. Venkataraman. The throne of transcendental wisdom: Śrī Śamkarācārya's Śāradā Pìtha in Śringeri, Page 58.
 Dr. Suryanath U. Kamath, A Concise history of Karnataka from pre-historic times to the present, Jupiter books, 2001, MCC, Bangalore (Reprinted 2002)

Lingayatism
ඉන්දියාවේ රාජවංශ
History of Karnataka
Hindu dynasties

කෙළඩියෙහි නායකවරු


An Tropidia curculigoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Tropidia curculigoides in nahilalakip ha genus nga Tropidia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tropidia (Orchidaceae)

Tropidia curculigoides


Streetscooter GmbH din Aachen este un producător de vehicule electrice. Societatea este o filială a Deutsche Post.

Legături externe
 Informații în presă despre preluarea de către Deutsche Post

Note

Constructori de automobile din Germania
Fondări în 2010
Vehicule electrice

Streetscooter


5n 1k, aşağıdaki anlamlara gelebilir.

 5n 1k (gazetecilik terimi), Gazetecilik terimi
 5N1K, Cüneyt Özdemir'in CNN Türk kanalında sunduğu haber programı

5n 1k


SGI, Silicon Graphics Inc. aynı zamanda SGI olarak da bilinir, 1982 yılında grafik terminaller üretmeye başlamıştır. Şirket 3 boyutlu (3D) grafikleri hızlı göstermeyi amaçlayan yazılım ve donanımları geliştirmiştir. Yazılım sektörüne en büyük katkıları arasında IRIS GL üzerine geliştirilmiş OpenGL gelir. Günümüzde birçok SGI platformu MIPS işlemcileri ve IRIX işletim sistemini kullanmaktadır. Firma son birkaç yılda Intel işlemcili bilgisayarlar da üretmeye başlamıştır ve bu platformlar Linux işletim sistemi ile kullanılmaktadır. 1980'li yıllarda ise firma Motorola 68000 ve 68020 işlemcili modeller de üretmiştir.

San Francisco Körfez Bölgesi merkezli şirketler
Amerika Birleşik Devletleri merkezli bilişim şirketleri
Sunnyvale, Kaliforniya
1982'de kurulan teknoloji şirketleri

Silicon Graphics


Batı felsefesi MÖ 6. yüzyılda Antik Yunan'da başladı. Sokrates öncesi filozoflar çoğunlukla Yunan dünyasının batı veya doğu çevrelerindendiler. Felsefi projeleri asıl, nihai ilkeyi bulmaya ve dış dünyanın doğasını çözmeye yönelikti. Şeylerin maddi ilkesini, kökenlerini ve yok oluşlarını algılamaya çalıştılar. İlk düşünürler olarak şeylerin ussal birliğini vurgulayarak dış dünyanın mitolojik açıklamalarını reddettiler. Cevap aradıkları başlıca meseleler şunlardır:

Her şey nereden geliyor?
Her şeyin yaratılış kaynağı nedir?
Doğada bulunan şeylerin çoğul oluşlarını nasıl açıklarız?
Matematiksel olarak doğayı nasıl tanımlarız?

Sokrates öncesi filozofların çalışmalarından sadece çok azı günümüze gelebilmiştir. Onlar hakkında bildiklerimiz sonraki filozofların ve bazı din bilimcilerin yazdıklarından ibarettir.

Milet Okulu
İlk Sokrates öncesi filozoflar Anadolu'nun batısında yer alan Milettendiler. Thales (MÖ 624-546) Yunan felsefesinin babası sayılır; suyu her şeyin temeli olarak göstermişti. Sonraki Miletli filozof, ilk kez felsefi yapıtlar veren filozof Anaksimandrostur. (MÖ 610-546). Anaksimandros ilk maddeyi tanımlanamaz, sınırsız olarak düşündü; bu düşüncesine göre bu ilk maddenin bir özelliği yoktu ve sıcak-soğuk, nemli-kuru gibi karşıtlar farklılaşarak bu maddeden çıkıyorlardı. Kendisinden genç çağdaşı Anaksimenes (MÖ 585-525), her şeyin başlangıcını oluşturan esas maddeyi, kalınlaşıp incelerek ateşe, rüzgara, bulutlara ve toprağa dönüştüğünü varsaydığı hava olarak kabul etti.

Pisagorizm
Felsefeyi pratik yönden inceleyen ilk filozof İyonyalı Pisagor (MÖ 582-496)'dur. Dünyada sayılar üzerine kurulmuş mükemmel bir uyum gören Pisagor, insan ırkını aynı şekilde kendi içinde uyumu yakalamış bir hayat sürdürmeye şevk etmeyi amaç edinmişti. Öğretisi, İtalya'nın güneyinde bulunan Kroton'da yer alan okulunda etrafına toplamış olduğu Pisagorcular tarafından geliştirildi. Takipçileri arasında Filolaos (MÖ 470-380), Alkmaion ve Archytas (MÖ 428-347) bulunur.

Efes Okulu
Efesli Heraklit (MÖ 535-475) doğada bulunan her şeyin aralıksız bir değişim içinde bulunduğunu ve Logos adını verdiği dinamik, sonsuz bir yapı tarafından bir arada tutulduğunu öne sürdü. Heraklit, bu sonsuz yapıyı temsil etmesi için ateşi kullandı. Her şeyin kökeninin ateşten geldiğini ve asla bitmeyen bir süreç ile ona döndüğünü varsaydı.

Elea Okulu
Adını Güney İtalya'da bulunan-şu ankiadıyla Velia- Elea şehrinden alan Elea okulu Birlik öğretisini savundu. Kolofon'lu (şu anki İzmir) Ksenofanes (MÖ 570-470), sonsuz birlik olarak Tanrı'yı gösterdi ve onun evrenin içine işlemiş ve onu düşüncesiyle yöneten bir varlık olduğu düşüncesini savundu. Elealı Parmenides (MÖ 510-440), değişmeyen bir varlığın olduğunu ve bu varlığın tek gerçek olan ve kavranabilir olduğu görüşündeydi. Bu öğreti kendisinden daha genç hemşehrisi Elealı Zeno (MÖ 490-430) tarafından şeylerde sürekli değişim ve dönüşüm olduğunda dair olan ortak görüşe karşı bir polemikte de savunuldu. Zeno sonraki düşünürler tarafından çok tartışılan ve bir değişim ve çeşitlilik olduğunu varsaymanın çelişkilere götürdüğünü göstermeye çalışan birçok ünlü paradoks öne sürdü. Sisam'lı Melissus da (d. yaklaşık MÖ 470) bu okulun belli başlı üyelerindendi.

Çoğulcu Okul
Agrigentum'lu Empedokles (MÖ 490-430) günümüzde Sisilya'da bulunan, eski Yunan'da Akragas olan Agrigento'luydu. Düşüncesi Elea okuluna kısmen ters, kısmen de katılıyor gibi görünür. Bir yandan ilk maddenin değişmezliğini savundu; öte yandan bu ilk maddenin, yani cevherin çoğul olduğu görüşündeydi: 4 klasik element, toprak, su, ateş ve hava. Bunlardan oluşmuş dünyada iki yöneltici güç, itki olduğu görüşündeydi-birleştiren sevgi ve ayıran çekişme. Klazomenai'li (günümüzde Urla sınırları içerisindedir) Anaksagor (MÖ 500-428) da ilk maddenin değişmezliğini vurgularken, bozulmaz ilk elementlerin sonsuzluğunu savundu; tanrısal neden veya Akıl (nous)'ı bu maddeleri yöneten olarak gördü.

Atomcu Okul
İlk kesin materyalist sistem Leukippos (MÖ 5. yüzyıl) ve öğrencisi Abdera'lı Demokritos (MÖ 460-370) tarafından oluşturuldu. Bu, atomlar öğretisiydi. Atomları sayısız sayıdaki, bölünmez, niteliksel olarak benzeyen fakat biçimleriyle birbirinden ayrılan temel maddeler olarak tanımladılar. Bu öğretiye göre atomlar, sonsuz boşlukta devinerek, çarpışarak ve birleşerek, atomların çeşitlerine, sayılarına, biçimlerine ve dizilişlerine göre farklılıklar gösteren cisimleri oluşturuyorlardı.

Demokritos, atomlar hakkında hocasının kuramını geliştirerek "o kadar küçüktüler ki duyularımıza yakalanmıyorlardı... Onlardan, elementlerden olduğu gibi görünen ve algılanan kitleler oluşuyordu." der.

Diğerleri
Sokrates öncesi doğa filozoflarının sonuncusu Sinoplu Diyojen'dir. Diyojen, Milet okulunun başta havayı ilk madde olarak tanımlayan ilkesi olmak üzere birçok ilkesini kabul eden eklektik bir düşünürdü. Doğal süreçleri bu ilk maddenin seyrelmesi ve yoğunlaşmasıyla açıkladı. Ayrıca Anaksagor'un kozmik düşüncesini de benimsemiştir.

Sofizm
Bilgicilik veya sofizm, antikçağ Yunan felsefesinde önemli bir düşünce akımı. Eski Yunan'da MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısından MÖ 4. yüzyılın başlarına değin para karşılığı felsefe öğreten gezgin felsefecilerin (sofistler) oluşturdukları akıma bilgicilik denir.

Sofist deyimi, bilgeliği yeğleyen öğreti, bilgi öğretmeni, siyasada yararlı olma sanatı, söz söyleme sanatı anlamlarında kullanılmıştır. MÖ 5. yüzyıl, Antik Çağ Yunan felsefesinde bilgicilik akımının egemen olduğu çağdır. İlk düşünür sayılan Thales'den beri ortaya atılan sayısız varsayımlar, sonunda insan zekasını şahlandırmış ve bütün olup bitenleri yeniden gözden geçirerek kıyasıya eleştirmeye yöneltmişti. Doğa bilimlerinin denetiminden yoksun insan düşüncesi, varlığın temeli konusunda daldığı hayal aleminden kendisine dönüyordu. Bilgicilik akımının inceleme amacı, insanın kendisiydi. Protagoras'a göre, "İnsan her şeyin ölçüsü"ydü. Bilgi, teorik bir merak değil, pratik bir yarar olmalıydı.

Bilgiciler, özdekçi düşünceleri sürmekle beraber, ürünü oldukları idealist çizgiyi sürdürmüşler ve dünyayı tanıma olanağını yadsımışlardır. İşte bu idealist çizgidir ki, bir yandan bilgicilik akımını yozlaştırarak felsefeyi güzel söz söyleme sanatına dönüştürürken diğer yandan idealist ilkelerin gelişmesi sürecini doğurmuştur.

Platon'dan ve özellikle Aristoteles'den sonra küçümsenmeye başlanmış ve isim olarak yanıltmak amacıyla yapılan yanlış usavurma anlamına kaydırılmıştır. Mantıkta bu yanıltmacaların çeşitli biçimleri saptanmıştır. Genellikle bu yanıltmacalar uslamlamanın biçimsel kurallarına uygundur, karşısındakini kandırmaz ama kolaylıkla yadsıyamayacağı biçimde şaşırtır. Örneğin söz konusu olan sorundan büsbütün başka bir sorunu tanıtlamak, tanıtlanması gerekeni kendisiyle tanıtlamak, eksik tümevarım yapmak bu gibi yanıltmacalardandır.

Kaynakça

Felsefe

Sokrates öncesi filozoflar


وهي الحاكمة السادسة لولاية هاواي الأمريكية (2002 - 2010) وتعد ليندا لينغل أول امراة تفوز بمنصب الحاكم في ولاية هاواي وتعد كذلك أول حاكمة لولاية هاواي من الديانة اليهودية ولدت ليندا لينغل في 4 حزيران/يونيو من سنة 1953 في مدينة سانت لويس في ولاية ميسوري الأمريكية أصبحت ليندا لينغل حاكمة ولاية هاواي في عام 2002 وتنتمي ليندا لينغل إلى الحزب الجمهوري الأمريكي.

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من وادي سان فيرناندو
أمريكيون يهود في سياسة هاواي
المرأة في سياسة هاواي
اليهود واليهودية في هاواي
جمهوريون من ولاية إلينوي
جمهوريون من ولاية هاواي
حاكمات ولايات في الولايات المتحدة
حكام ولايات أمريكيون يهود في الولايات المتحدة
حكام ولايات أمريكية من الحزب الجمهوري
حكام ولاية هاواي
خريجو جامعة كاليفورنيا (نورث ردج)
رئيسات بلديات في الولايات المتحدة
رؤساء بلديات يهود في الولايات المتحدة
سياسيات أمريكيات في القرن 20
سياسيات أمريكيات في القرن 21
سياسيات يهوديات
سياسيون أمريكيون في القرن 20
سياسيون أمريكيون في القرن 21
سياسيون من سينت لويس
عمدات ماوي
مرشحون في انتخابات الولايات المتحدة 2012
مواليد 1953
مواليد في سانت لويس (ميزوري)
يهود أمريكيون في القرن 21
رئيسات بلديات في هاواي

ليندا لينغل


Besiana Kadare (Tirana, 1972.) je albanska diplomatkinja, potpredsjednica Opće skupštine Ujedinjenih naroda za njezino 75. zasjedanje i veleposlanica Albanije na Kubi. Bila je kao izvanredna i opunomoćena veleposlanica, stalna predstavnica Albanije u Ujedinjenim narodima. Albanija će sjediti u Vijeću sigurnosti UN-a s dvogodišnjim mandatom, 2022.–2023. Prije toga je od 2011. do 2016. bila izvanredna i opunomoćena veleposlanica Albanije i stalna izaslanica u Organizaciji Ujedinjenih naroda za obrazovanje, znanost i kulturu (UNESCO) u Parizu.

Rani život i obrazovanje

Kadare je kći pisaca Helene Kadare i Ismaila Kadarea.

Ona ima magisterij iz moderne i komparativne književnosti te diplomu specijaliziranog visokog studija iz moderne specijalizirane književnosti sa Sveučilišta Sorbonne Paris-IV u Parizu, Francuska.

Karijera

Rana karijera
Radila je kao prvi tajnik u stalnoj misiji Albanije Ujedinjenim narodima u New Yorku od 2002. do 2005. Vratila se u Albaniju 2005. kako bi radila s Američkom agencijom za međunarodni razvoj (USAID).

Godine 2008. Kadare je radila u Veleposlanstvu Albanije u Francuskoj.

Između 2011. i 2016. radila je kao izvanredna i opunomoćena veleposlanica Albanije i stalna izaslanica pri Organizaciji Ujedinjenih naroda za obrazovanje, znanost i kulturu (UNESCO) u Parizu.

Stalni predstavnik Albanije u Ujedinjenim narodima
Kadare je 30. lipnja 2016. predala svoje vjerodajnice glavnom tajniku UN-a Ban Ki-moonu i od tada je izvanredna i opunomoćena veleposlanica, stalna predstavnica Albanije pri Ujedinjenim narodima u New Yorku. Ona je prva žena veleposlanica Albanije u UN-u, u 65 godina članstva te zemlje u UN-u. Imenovana je da istovremeno služi i kao veleposlanica Albanije na Kubi.

U listopadu 2017. pozvala je države članice da pojačaju svoju predanost potpunoj integraciji žena u svoju agendu za mir i sigurnost.

Godine 2018. Albanija s većinskim muslimanskim stanovništvom bila je domaćin događaja u Ujedinjenim narodima s Italijom s većinskim katoličkim stanovništvom i Izraelom s većinskim židovskim stanovništvom na kojem se prvi put slavio prijevod Talmuda na talijanski jezik. Veleposlanica Kadare je rekla: "Projekti poput prijevoda Babilonskog Talmuda otvaraju novi put u međukulturalnom i međuvjerskom dijalogu, donoseći nadu i razumijevanje među ljude, prave alate za borbu protiv predrasuda, stereotipnog razmišljanja i diskriminacije. Čineći to, mislimo da jačamo naše društvene tradicije, mir, stabilnost — i također se suprotstavljamo nasilnim ekstremističkim tendencijama."

U siječnju 2019. Kadare je u ime Albanije zajedno sa Svjetskim židovskim kongresom i Odjelom za globalne komunikacije Ujedinjenih naroda bila domaćin događaja na temu "Priča o čovječanstvu: spašavanje Židova u Albaniji". Iznijela je primjedbe u Ujedinjenim narodima na brifingu pod naslovom "Sjećanje na holokaust: zahtijevajte i branite svoja ljudska prava", obilježavajući Međunarodni dan sjećanja na holokaust i osvrćući se na genocid nad šest milijuna europskih Židova tijekom Drugog svjetskog rata i malo poznatu evidenciju o Albancima tijekom holokausta u Albaniji koji je prihvatio tisuće Židova koji bi inače završili u nacističkim logorima smrti.

U prosincu 2019. je odluku o dodjeli Nobelove nagrade za književnost za 2019. austrijskom piscu Peteru Handkeu, koji se naširoko smatra poricateljem genocida, nazvala "sramotnom", rekavši da bi to trebalo zauvijek trebala proganjati Nobelovu zakladu.

Albanija je 11. lipnja 2021. izglasana na dvogodišnji mandat, 2022.-2023. kao jedna od petnaest članica Vijeća sigurnosti UN-a. Kadare je rekla da će prioriteti Albanije u Vijeću sigurnosti uključivati fokus na žene, mir i sigurnost, promicanje ljudskih prava i međunarodnog prava, sprječavanje sukoba, zaštitu civila, suzbijanje nasilnog ekstremizma, rješavanje klimatskih promjena i njihovih veza sa sigurnošću te jačanje multilateralizma i međunarodnog poretka temeljenog na pravilima. Tweetala je zahvalila je svim zemljama koje Albaniji povjerile ovu veliku odgovornost".

Potpredsjednica Opće skupštine Ujedinjenih naroda
U lipnju 2020. Besiana Kadare je izabrana za potpredsjednika Opće skupštine Ujedinjenih naroda na njenom 75. zasjedanju.

Ostale pozicije

 Ured Ujedinjenih naroda za projektne usluge (UNOPS), potpredsjednica Izvršnog odbora
 Populacijski fond Ujedinjenih naroda (UNFPA), potpredsjednica Izvršnog odbora

Izvori

Vanjske poveznice

 Permanent Mission of the Republic of Albania to the United Nations
 "Statement by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the Security Council Open Debate on 'Women, Peace and Security,'" 8. studenoga 2019.
 "Opening Remarks by H.E. Ambassador Besiana Kadare at the Informal Interaction with the three rapporteurs of Human Rights Council resolution 38/18 on 'the contribution of the Human Rights Council to the prevention of human rights violations,'" 14. lipnja 2019.
 "Intervention by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the Annual Session 2019 of the Executive Board of the UNDP/UNPF/UNOPS, in the capacity of the Vice President of the Executive Board," 14. lipnja 2019.
 "Statement by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the event 'UN pooled financing: trends, innovation, results and the way forward'", 23. svibnja 2019.
 "Statement by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the 2019 ECOSOC Operational Activities Segment," 23. svibnja 2019.
 "Statement by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the Security Council Open Debate on 'Women and Peace and Security: sexual violence in conflict'", 23. travnja 2019.
 "Statement by H.E. Ms. Besiana Kadare, Permanent Representative of the Republic of Albania to the UN, at the first regular session 2019 of the Executive Board of the UNDP/UNFPA/UNOPS, in the capacity of the Vice President of the Executive Board," 21. siječnja 2019.

Albanski političari
Životopisi, Tirana
Stranice s nepregledanim prijevodima

Besiana Kadare


Svijet

Natjecanja

Svjetska natjecanja

Kontinentska natjecanja

Europska natjecanja

Osnivanja
 Sparta Prag, češki nogometni klub
 1. FC Lokomotive Leipzig, njemački nogometni klub
 VfB Stuttgart, njemački nogometni klub
 Futebol Clube do Porto, portugalski nogometni klub
 FC Basel, švicarski nogometni klub
 Genoa CFC, talijanski nogometni klub

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Natjecanja

Timski športovi

Pojedinačni športovi

Osnivanja

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Šport u 1893.


Başrollerini Adam Rothenberg, Ethan Peck ve Mariah Carey'nin paylaştığı, 2007 yılında vizyona giren sinema filmi.

Konusu
İki kardeş (Rothenberg ve Peck) küçükken babalarının onlara kötü davranmasına dayanamayarak Tennessee'den kaçarlar. 10 yıl sonra küçük kardeş kansere yakalandığını öğrenir. Yaşamak için tek umudu babasının vereceği iliktir. Tennessee'ye dönüşleri sırasında yolda Crystal (Mariah Carey) ile tanışırlar. Crystal bir country şarkıcısı olmak istemektedir fakat kocası (Sage) bunu istememekte, onun ev hanımı olarak kalmasını tercih etmektedir. Bu yüzden kendisine sürekli şiddet uygular. Crystal, Nashville'de şansını denerken iki kardeş babalarını aramaya devam ederler..

Kaynakça
 <div class="references-small">

Dış bağlantılar
 MariahTurkiye.net - Tennessee Özel Sayfası
 Tennessee Resmi Sayfası
 Tennessee IMDB Sayfası

Amerika Birleşik Devletleri filmleri
2007 çıkışlı filmler
2000'lerde İngilizce filmler

Tennessee (film)


Poltergeist este un film american din 2015 regizat de Gil Kenan. Este o refacere a filmului omonim din 1982 de Steven Spielberg. Rolurile principale au fost interpretate de actorii  Sam Rockwell, Rosemarie DeWitt, Jared Harris și Jane Adams. Scenariul este scris de David Lindsay-Abaire, filmul este produs de Roy Lee & Sam Raimi. A fost lansat la 22 mai 2015 de către 20th Century Fox și Metro-Goldwyn-Mayer. Are încasări de peste 95 de milioane $ în întreaga lume.

Prezentare

Distribuție
 Sam Rockwell - Eric Bowen
 Rosemarie DeWitt - Amy Bowen
 Jared Harris - Carrigan Burke
 Jane Adams - Dr. Brooke Powell
 Saxon Sharbino - Kendra Bowen
 Kyle Catlett - Griffin Bowen
 Kennedi Clements - Madison Bowen
 Nicholas Braun - Boyd
 Susan Heyward - Sophie
 Soma Bhatia - Lauren

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme cu fantome

Filme din 2015
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Gil Kenan
Filme de groază din anii 2010
Filme cu fantome
Filme supranaturale
Filme de aventuri
Filme 3D
Filme 20th Century Fox
Filme Fox 2000 Pictures
Filme MGM
Filme Ghost House Pictures
Filme TSG Entertainment
Filme Vertigo Entertainment
Filme de groază refăcute
Filme cu case bântuite

Poltergeist (film din 2015)


Mealybug is the common name of insects in Pseudococcidae, a family of unarmored scale insects found in moist, warm climates. They are considered pests as they feed on plant juices of greenhouse plants, house plants and subtropical trees.

Mealybugs are sexually dimorphic, meaning that the sexes have distinct morphological differences. Females are nymphal, exhibit reduced morphology, and are wingless, though unlike many female scale insects, they often retain legs and can move. The females do not change completely and are likely to be neotenic (exhibiting nymphal characteristics). Males are winged and do change completely during their lives.   Since mealybugs (as well as all other Hemiptera) are hemimetabolous insects, they do not undergo complete metamorphosis in the true sense of the word, i.e. there are no clear larval, pupal and adult stages, and the wings do not develop internally.  However, male mealybugs do exhibit a radical change during their life cycle, changing from wingless, ovoid nymphs to "wasp-like" flying adults.

Mealybug females feed on plant sap, normally in roots or other crevices. They attach themselves to the plant and secrete a powdery wax layer (therefore the name mealybug) used for protection while they suck the plant juices. The males on the other hand, are short-lived as they do not feed at all as adults and only live to fertilize the females. Male citrus mealy bugs fly to the females and resemble fluffy gnats.

Some species of mealybug lay their eggs in the same waxy layer used for protection in quantities of 50–100; other species are born directly from the female.

The most serious pests are mealybugs that feed on citrus; other species damage sugarcane, grapes, pineapple (Jahn et al. 2003), coffee trees, cassava, ferns, cacti, gardenias and orchids.  Mealybugs only tend to be serious pests in the presence of ants because the ants protect them from predators and parasites.  Mealybugs also infest some species of carnivorous plant such as Sarracenia (pitcher plants), in such cases it is difficult to eradicate them without repeated applications of insecticide such as diazinon. Small infestations may not inflict significant damage. In larger amounts though, they can induce leaf drop.

ඇතුලත් විශේෂ
Maconellicoccus hirsutus - රෝස වද පිටිමකුණා, මිදි පිටිමකුණා
Planococcus citri - සීදරන් පිටිමකුණා
Pseudococcus viburni - අළු පිටිමකුණා

මර්දනය

උවදුර පැමිණිමත් සමඟ ම පාලනය කළ යුතු හෙයින් කෘෂි විද්යාකඥයින් ගේ උපදෙස් ලබා ගැනීම අත්‍යාවශ්‍ය වෙයි. පිටිමකුණා ශාක විශේෂ අතර  වේගයෙන් පැතිරි යන බැවින් එය පාලනය කිරිම සදහා විකල්ප ක්‍රමවේද මෙන්ම කෘමිනාශක භාවිතය ද යොදා ගත හැකිය. පිටිමකුණා කිසියම් ප්‍රදේශයක විශාල ගහණයක් ලෙස පැතීරි සිටී නම් , එවන් ප්‍රදේශයකට කෘමි නාශක වැනි කෘතීම රසායනික ද්‍රව්‍ය ඉසීම පරිසර හානිකර මෙන් ම සත්ව ජිවිත වලට ද හානියක් විය හැකිය. ජනාකීර්ණ නාගරික ප්‍රදේශවල පැතිරෙන පිටිමකුණු උවදුර පාලනය කිරිමට  කෘතිම රසායනික ද්‍රව්‍ය   කිසිසේත්  සුදුසු නොවන්නේ  එමගින් මිනිස් ජිවිත වලට  හා පරිසරයට වඩා ප්‍රබල හානියක් සිදු විය හැකි බැවිනි.
මේ වන විටත් කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව මගින් පිටිමකුණු උවදුර මර්දනය කිරිම සදහා කෘමිනාශක වර්ග කීපයක් නිර්දේශ කර ඇත. නිර්දේශ කර ඇති මිල අඩු කෘමි නාශක වලින් , පිටිමකුණා නිසිලෙස මර්දනය වීමක් සිදු නොවන බැවින් ඒවා ද භාවිත කිරිම   පරිසර හානියට මෙන්ම සත්ත්ව ජිවිත හානියට ද හේතු වෙයි. එබැවින් ඉක්මනින් කෘමි පාලනය කිරිම සදහාත් පරිසරයට අවම බලපෑමක් ඇති වන ලෙසත්, නිර්දේශ කර ඇති කෘමි නාශක ද්රිව්යස කීපයක් වෙයි. කෙසේ වෙතත් මේ සදහා වඩාත් සුදුසු කෘමිනාශක ය  කුමක් ද යන්න සෙවීමේ පර්යේෂණ තවමත් කෘසිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව  සිදු කරමින් පවති.
කෘමිනාශක භාවිතයෙන්  තොරව පිටිමකුණා මර්දනය කළ හැකි  සරල ම ක්රතමය වන්නේ  ආසාදනයට ලක් ව ඇති  හෝ  සම්පුර්ණයෙන් විනාශ වී ගිය ශාක පත්රේ හා අතු රිකිලි ගෙඩි ප්රදධාන අතු කපා ඉවත් කර එම භුමිය තුල දි ම ගිනි තබා විනාශ කිරිමය. මෙය පිටිමකුණා මර්දනය කිරිමට තිබෙන සරල සාර්ථක ක්රුම වේදයක් වෙයි. එහෙත් මෙය මුල් අවස්ථාවේ දී ම කළ යුක්තක් ද වෙයි. කපන ලද අතු රිකිලි කඩා දැමු ගෙඩි මෙන් ම මුලින් ම උදුරා දැමු ගස් හෝ පැළෑටි  එකතු කොට ගොඩ ගසා තැබීම නොකළ යුතුය. දින දෙක තුනක් හෝ එසේ තැබීමෙන් අවට පරිසරයට පිටිමකුණන්ගේ පැතිරිම වැළැක්විය නොහැකි වෙයි.
සබන් මිශ්රන ජලය ශාක පත්රක වලට  දියර ඉසිනයක් මගින් ඉසීම ද තවත් ක්රඑමයකි. මෙය අඹ ගස් , දෙල් ගස් වැනි විශාල ශාක වලට සාර්ථක ක්රිමවේදයක් නොවුනත් කුඩා පදුරු සහිත ශාක වලට  හෝ එසේ නොවන ශාක වලට සාර්ථක ක්ර මවේදයක් වන්නේ මුළු ශාකයට ම සබන් දියර ඉසිනය මගින් ඉසීමට හැකියාවක් තිබෙන බැවිනි.
සබන් කුඩු තේ හැදි දෙකක් භුමි තෙල් තේ හැදි එකක් සමග මිශ්ර. කර එම මිශ්ර ණය  ජලය ලීටර් එකකට දිය කර අත් ඉසිනයක් ආධාරයෙන් කෘෂි භෝග නොවන ශාක වන ක්රෝාටන් වැනි විසිතුරු පැල වලට  ඉසිම එහි සිටින  පිටිමකුණා නැසීමට සාර්ථක ක්රාම වේදයකි. මෙය වරින් වර කීප සැරයක් ඉසීම අනිවාර්යයෙන් ම කළ යුතු වෙයි.
කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව මගින් නිර්දේශිත කෘමිනාශක  වන ඉමිඩග්ලෝප්රීජඩ්, තයෝමෙතොක්සාම්,ලොප්රිිඩා, ඇඩ්මයර්, ඇසිටමිප්රිවඩ් සහ මොස්පිලාන් ද භාවිත කළ හැකි අතර ඒවා දෙන උපදෙස් අනුව  නියමිත මාත්රාමව  ජල පරිමාවක  දිය කර ගැනිම අත්යවවශය වෙයි.

සමුද්දේශ
Jahn, G. C. and J.W. Beardsley 1994.  Big-headed ants, Pheidole megacephala: Interference with the biological control of gray pineapple mealybugs.  In D.F. Williams [ed.] "Exotic Ants: Biology, Impact and Control of Introduced Species."  Westview Press, Oxford, 199-205.
 Jahn, G. C. and J.W. Beardsley 1998. Presence / absence sampling of mealybugs, ants, and major predators in pineapple.  J. Plant Protection in the Tropics 11(1):73-79.
 Jahn, Gary C., J. W. Beardsley and H. González-Hernández 2003. A review of the association of ants with mealybug wilt disease of pineapple. Proceedings of the Hawaiian Entomological Society. 36:9-28.

බාහිර සබැඳුම්
 Paracoccus marginatus, papaya mealybug on the UF /  IFAS  Featured Creatures Web site
 BBC gardening advice, mealybugs
 CISR - Vine Mealybug Center for Invasive Species Research summary on Vine Mealybug

කෘමියෝ
පලිබෝධකයින්

පිටි මකුණා


Anne-Marie Desmeules, née à Montréal en 1981, est une poète québécoise. Elle habite à Lévis.

Biographie
Anne-Marie Desmeules est née à Montréal en 1981. Enfant et adolescente, elle a souvent déménagé. Elle a vécu entre Lévis et Notre-Dame-du-Lac, au Témiscouata, pour finalement s'établir à Lévis. Elle a commencé à écrire de la poésie alors qu'elle était à l'école secondaire. Elle est titulaire d'une maîtrise en études littéraires de l'Université Laval, où elle a entrepris un doctorat sous la direction de Michaël Trahan, et a été récipiendaire d'une bourse Vanier.

Desmeules publie son premier recueil de poésie, Cette personne très laide qui s'endort dans mes bras, aux éditions de L'Hexagone en 2017. En 2018, elle est finaliste au Prix de poésie Radio-Canada pour la suite poétique Bouleaux.

Son second recueil, Le tendon et l'os, parait l'année suivante aux éditions de L'Hexagone et se mérite un des Prix littéraires du Gouverneur général ainsi que le Prix des libraires. Qualifié de « mise en scène impeccable de la relation amour-haine que peut ressentir une mère pour son enfant », l'ouvrage de Desmeules aborde « la maternité d'un point de vue sombre et non conventionnel ».

En 2020, elle publie son troisième recueil, Nature morte au couteau chez Le Quartanier: « Poète des contrastes, des idées, situations ou sentiments qui s'entrechoquent souvent dans un même vers, Anne-Marie Desmeules a franchi avec Nature morte au couteau une étape l'amenant vers une écriture plus ample, démontrant un souffle nouveau, cherchant l'équilibre ».

On dit de Desmeules qu'elle est une poète « de l'intime et de la nature, [qu' ]elle aime plus que tout manier la lumière et l'ombre, la violence et la parole guérisseuse » et que « Non seulement la prose poétique lui permet-elle de transcender une certaine anxiété, mais s'y ajoute la pratique des arts martiaux, qui, pour elle, est « vraiment une façon d'être incarnée […] ».

Elle a également fait paraitre des textes en revues et coréalisé plusieurs spectacles multidisciplinaires à Montréal, Québec et Caraquet.

Œuvres

Poésie
 Cette personne très laide qui s'endort dans mes bras, Montréal, éditions de L'Hexagone, 2017, 82 p.
 Le tendon et l'os, Montréal, éditions de L'Hexagone, 2019, 79 p.
 Nature morte au couteau, Montréal, Le Quartanier, 2020, 156 p.

Prix et honneurs
 2018 - Finaliste au Prix de poésie Radio-Canada pour la suite poétique Bouleaux
2019 - Prix littéraires du Gouverneur général pour Le tendon et l'os
 2020 - Prix des libraires pour Le tendon et l'os

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Le Quartanier
 éditions de L'Hexagone

Liens externes

Naissance en 1981
Poétesse québécoise
Femme de lettres québécoise
Naissance à Montréal
Étudiant de l'Université Laval

Anne-Marie Desmeules


La gamme  est un label commercial japonais pour les jeux réédités de la Sega Saturn (région NTSC) à bas prix. Le prix des jeux est fixé à .

Liste des jeux

Jeux A → L

Jeux M → Z

Liens externes

Références

Satakore


Lee Austin Bates, mais conhecido por seu apelido Must Die (estilizado como MUST DIE!), é um músico eletrônico, DJ e produtor americano. Nascido em Houston, Bates é conhecido principalmente por sua música no gênero dubstep. Bates é conhecido pela faixa "VIPs", uma colaboração com o músico americano Skrillex, lançada pelo selo Owsla. Bates colaborou com artistas como Skream, Eptic, Zomboy e Boyinaband, e produziu remixes para Svdden Death, Seven Lions, Excision e Slander, entre outros.

Carreira
O nome artístico de Bate é inspirado no título do filme John Tucker Must Die, afirmando que "Eu pensei que me batizar com o nome de algo terrível seria engraçado".

Bates começou a lançar músicas com seu apelido atual em 2012. Naquele ano, ele lançou um remix de "The Drop", do Bro Safari. Em 2013, ele lançou um remix de "Get Wild", de Candyland. Bates também produziu várias faixas na Dim Mak Records, incluindo o EP "Water Temple". Seu primeiro lançamento pelo selo Never Say Day Records foi o EP "Fever Dream", passando a lançar faixas com menos frequência. Bates primeiro colaborou com o produtor americano de dubstep, Zomboy na faixa "Survivors", como parte do LP "The Outbreak" do Zomboy.

Em setembro de 2014, Bates lançou seu primeiro álbum, "Death & Magic", pelo selo Owsla do Skrillex. A faixa de abertura, "Gem Shards", é descrita pela Mixmag como contendo "construções gigantes, batidas imensamente pesados e ruídos penetrantes tão agudos que vão tirar sangue". Bates descreveu o álbum como "em partes iguais e temperamental", dizendo que "queria juntar dois vastos extremos de musicalidade a fim de mostrar um espectro completo de diversidade". Uma compilação de remixes para "Death & Magic" foi lançada em 2015, incluindo remixes de Ape Drums e Snails. Bates colaborou com o músico inglês Boyinaband como parte do desafio de criar um álbum em um dia, resultando no álbum "Common Drop". Bates também colaborou com Skrillex na faixa "VIPs", e começou a produzir um remix da faixa em 2018.

Bates continuou a lançar músicas pela gravadora Never Say Die Records nos últimos anos. Bates lançou o EP de 4 faixas "Forever Digital" em setembro de 2017, apresentando um estilo mais futurista de dubstep, e descrito como "cheio de percussão estrondosa e sintetizadores explosivos". Ele também apareceu na compilação "Hype Future II" da gravadoraa. Seguido por um remix de "I Can't Escape" de Slander e Saymyname, lançado pela Insomniac.

Em fevereiro de 2019, Bates lançou "Bliss 2K" no Never Say Die, uma faixa de dubstep com influências de hardstyle. Isso continuou com "Chaos", lançado em maio do mesmo ano, e "Epiphany System" em junho. Em agosto de 2019, Bates produziu um remix de "Castles" do Svdden Death. Bates fez vários outros lançamentos notáveis ao longo de 2019, incluindo "Misery System" e "Funeral Zone". Bates colaborou com Zomboy pela segunda vez na faixa "Revival" do EP "Rock and Roll Pt. 2".

Em agosto de 2020, Bates lançou um remix da música "Another Me" de Seven Lions, Excision e Wooli. Bates anunciou seu segundo álbum, intitulado "Crisis Vision" em abril de 2021, que deve ser lançado pela Never Say Die Records no mês seguinte. Isso foi precedido por vários singles do álbum da gravadora, incluindo "Nerve Damage", "Hellburst" e "Sorrow Tech". O anúncio foi seguido pelo single "LOL OK", uma colaboração com o produtor de dubstep Skream e Akeos.

Discografia

Álbuns

EP's

Ligações externas

Músicos de música eletrônica
Naturais de Houston
DJs dos Estados Unidos

Must Die!


Župa sv. Nikole u Metkoviću je jedna od dviju rimokatoličkih župa na području grada Metkovića.

Povijest
Osnovana je Dekretom splitsko-makarskog nadbiskupa Frane Franića 15. rujna 1969., a s radom je počela 28. rujna 1969.

U odluci se još navodi i područje župe koje obuhvaća cijelo naseljeno područje desne obale Neretve od granice s Bosnom i Hercegovinom na istoku i sjeveroistoku, župe Vid na sjeveru, do utoka Norina u Neretvu kod Kule Norinske. Naslovnik župe je sv. Nikola biskup, a posebna zaštitnica župe je Blažena Djevica Marija od Ružarija. Osim pastoralnog rada u matičnoj župi, svećenici obavljaju pastoralni rad i u župama u Novim Selima i Borovcima. U župi djeluje i Red časnih sestara služavki Maloga Isusa.

Izgradnja sakralnih objekata
Budući da tadašnje vlasti nisu dale suglasnost za izgradnju crkve, napravljena je građevina čija je namjena prikazana kao stambena, a naknadno je u njenu prizemlju uređen sakralni prostor koji je služio kao crkva. Privremenu kapelu 28. rujna 1969. blagoslovio je pomoćni biskup splitsko-makarski Ivo Gugić. Dozvola za gradnju sadašnje crkve i pastoralnog centra ishođena je tek 1991., a radovi su započeli 18. travnja 1993. blagoslovom kamena temeljca koji je učinio nadbiskup Ante Jurić. Novu crkvu i pastoralni centar Otac Ante Gabrić blagoslovio je nadbiskup Marin Barišić 5. prosinca 2012.

Centar je dvoetažna građevina s pastoralnim sadržajima u prizemlju površine 1800 m2, crkvom iznad površine 860 m2 te zvonikom visokim 42 m. Na ulaznom su pročelju tri arkade iznad kojih se nalazi kružni otvor s vitrajem, a pod arkadama su troja ulazna vrata. Na jugu i sjeveru građevine postoje još i dva tornja, a cijeli je centar obojen u kombinaciju bijele i žute boje, po uzoru na vatikansku zastavu.

Župnici župe
 don Ćiro Burić
 don Filip (Pile) Pavić
 don Ljubo Pavić
 don Senko Antunović
 don Davor Bilandžić

Izvori

Vanjske poveznice
Službene mrežne stranice

Splitsko-makarska nadbiskupija
Metković

Župa sv. Nikole biskupa u Metkoviću


Mehmet Ali Ağca (9 Ocak 1958, Hekimhan), gazeteci Abdi İpekçi suikastı ve Papa II. Ioannes Paulus'a suikast girişimi ile tanınan Türk suikastçı. Uluslararası kamuoyunda tetikçi olarak anılmıştır.

İlk yılları
Mehmet Ali Ağca Malatya'ya bağlı Güzelyurt yöresinde 1958 yılında doğdu. Çocukluğu ve gençliğinin bir kısmını Malatya'da geçirdikten sonra ailesi ile birlikte İstanbul'a geldi. Lise öğreniminin ardından İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde eğitimine devam etti. Üniversite yıllarında çeşitli ideolojik gruplarla tanıştı. Dönemin düşünce akımlarından etkilendi.

Abdi İpekçi suikastı

1 Şubat 1979'da Milliyet gazetesi başyazarı Abdi İpekçi'ye düzenlenen suikastın tetikçisi olarak, olaydan 5 ay sonra, 25 Haziran 1979'da yakalandı. Polisin ek gözaltı süresi istemesine rağmen, bu talep reddedildi ve Maltepe Askeri Cezaevi'ne konuldu. Zaman gazetesinde Taha Kıvanç müstear adıyla yazan Fehmi Koru'ya göre Abdi İpekçi kendisinin de içinde bulunduğu mason locasından birinin Türkiye'ye yapılan silah kaçakçılığı ile ilgili olduğunu bulmuş, bu yüzden de öldürülmüştü.) Abdi İpekçi'nin son yazısı silah kaçakçılığı üzerine idi. Cezaevinden 6 ay sonra 23 Kasım 1979'da, adı Susurluk Kazası ile gündeme gelen Abdullah Çatlı'nın da aralarında bulunduğu iddia edilen bir grubun yardımıyla kaçırıldı ve Bulgaristan'a geçti. Gıyabında ölüm cezasına çarptırıldı.

Papa suikastı

13 Mayıs 1981'de II. Ioannes Paulus'a suikast düzenleyen Mehmet Ali Ağca'nın suikast soruşturması boyunca 128 kez ifadesi alındı. 22 Mart 1986'da İtalya'da ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Vurulmasından 4 gün sonra kendisini vuranı affettiğini bildiren II. Ioannes Paulus, Ağca'yı 27 Aralık 1983'te bizzat İtalyan cezaevinde ziyaret etti.

13 Haziran 2000'de dönemin İtalya Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi'nin affını onaylamasıyla Türkiye'ye iade edildi. Sadece gasp suçundan Türkiye'ye iadesi kararlaştırılan Mehmet Ali Ağca'nın Abdi İpekçi cinayetinden tekrar yargılanmasının mümkün olmadığı açıklandı. Mahkemede "Ben Abdi İpekçi'nin katili değilim. Sadece aktörlük yaptım" dedi. Her duruşmasından sonra gazetecilere mektup dağıtan Mehmet Ali Ağca, Vatikan'a da tehdit savurarak hesap soracağını ileri sürdü. 2007'de Roma Katolik oldu, "13 Mayıs 2007'den itibaren Müslüman inancından vazgeçip Roma Katolik Kilisesi'nin bir üyesi olmaya karar verdim." iddiasında bulundu. 2014 yılının Aralık ayında Papa II. Ioannes Paulus'un mezarını ziyaret etmiştir. Bu ziyaret için uygunsuz seyahat belgeleri ile İtalya'ya girdiğinden dolayı 30 Aralık 2014 tarihinde sınır dışı edilerek Türkiye'ye gönderildi.

Mehmet Ali Ağca'nın İpekçi cinayetinden aldığı ölüm cezası 1991 yılında yürürlüğe konulan İnfaz Yasası gereği 10 yıl hapse çevrilmişti. Kadıköy'de iki ayrı gasp ve soygun suçlarından aldığı toplam 36 yıl ağır hapis cezası da, kamuoyunda "Rahşan Affı" olarak bilinen Af Yasası nedeniyle 7 yıl 2 ay hapse çevrilmişti. 12 Ocak 2006 tarihinde serbest bırakıldı.

Adalet Bakanlığı'nın itirazı üzerine, Yargıtay tahliye kararını oybirliğiyle bozdu, Mehmet Ali Ağca 20 Ocak 2006 tarihinde tekrar tutuklanıp Kartal H Tipi Cezaevi'ne konuldu.

18 Ocak 2010 tarihinde cezasını tamamlayıp hapisten çıkmıştır. Papa II. Ioannes Paulus'a düzenlenen suikast girişimi, 2017 yılında Calymath Bénin isimli yazar tarafından yayınlanan Fátima'nın 3. Sırrı - Mesih Ağca adlı tiyatro eserine ilham kaynağı oldu.

Kaynakça

1958 doğumlular
Malatya doğumlular
Türk suikastçılar
Kendisini mesih ilan edenler
II. Jean Paul
Gladio
Antisosyal kişilik bozukluğu
Cinayetten hüküm giyen Türkler
Yaşayan insanlar
Katolikliğe dönenler
Türkiye'ye iade edilen kişiler
Hekimhan doğumlular
İtalya tarafından tutuklanan kişiler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
Papalık tarihi
Başarısız olmuş suikastçılar
Türkiye-Vatikan ikili ilişkileri
İtalya-Türkiye ilişkileri
Cinayete teşebbüsten hüküm giyen kişiler
Terörizm suçlamasıyla tutuklananlar
Gıyabında ölüm cezasına mahkûm edilenler
Kaçakçılar
Türk Hristiyanlar
Türk eski Müslümanlar

Mehmet Ali Ağca


Crkva Uznesenja BDM i župni dvor nalaze se u mjestu Jalševec Nartski, općina Rugvica.

Opis
Župna crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije i župni dvor nalaze se u središtu naselja Jalševec Nartski, u neposrednoj blizini mjesnog groblja. Crkva je sagrađena 1779. godine; to je jednobrodna longitudinalna građevina s užim i nižim svetištem zaključenim blago zaobljenom apsidom te četverokutnim zvonikom iznad glavnoga zapadnog pročelja. Unutrašnjost je svođena češkim kupolastim svodovima i oslikana 1872. godine. U lađi su sačuvana četiri barokna oltara posvećena sv. Mariji Magdaleni, sv. Ani, Krunidbi Blažene Djevice Marije i sv. Antunu Padovanskom. U više su navrata obnavljani, a potonja dva oltara djelomično su izgubila svoj izvorni izgled. Ostali crkveni inventar (oltarne slike, krstionica i propovjedaonica) datira iz 19. stoljeća. Crkva ima povijesnu, arhitektonsku i ambijentalnu vrijednost te predstavlja značajan primjer barokne sakralne arhitekture na prostoru kontinentalne Hrvatske. Župni dvor sagrađen je u drugoj polovici 18. stoljeća; to je jednokatna građevina skladno oblikovanog volumena s dominantnim krovištem te ima ambijentalnu vrijednost. Zajedno s crkvom čini vrijednu sakralno-stambenu cjelinu rugvičkog kraja.

Zaštita
Pod oznakom Z-6498 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Jalševec

Crkva Uznesenja BDM i župni dvor (Jalševec Nartski)


Polystichopsis , rod papratnica smješten u porodicu Dryopteridaceae, dio potporodice  Polybotryoideae. Postoji sedam  vrsta i jedan hibrid u Karibima.

Vrste
 Polystichopsis chaerophylloides (Poir.) Morton
 Polystichopsis leucochaete (Sloss.) J.Prado & R.C.Moran
 Polystichopsis lurida (Jenman ex Underw. & Maxon) Morton
 Polystichopsis puberula J.Prado & R.C.Moran
 Polystichopsis pubescens (L.) Morton
 Polystichopsis muscosa (M.Vahl) Proctor
 Polystichopsis sericea (Mett. ex D.C.Eaton) C.Sánchez
 Polystichopsis ×sanchezii J.Prado & R.C.Moran

Izvori

Polybotryoideae

Polystichopsis


Andreï Vladimirovitch Skotch (), né le  à Nikolskoïé (oblast de Moscou, Union soviétique), est un homme d'affaires et milliardaire russe, copropriétaire de la société d'exploitation minière . Le magazine américain Forbes le classe parmi les personnalités les plus riches de Russie.

Jeunesse
Skotch naît le  dans le village de Nikolskoïé, dans l'oblast de Moscou. Après avoir servi dans l'armée soviétique en 1984, il étudie à l'Institut central d'État de culture physique, où il rédige une thèse En 1998, il est diplômé de la Faculté de psychologie de l' (ancienne université pédagogique ouverte d'État de Moscou).

Carrière
À la fin des années 1980, il se lance dans les affaires et ouvre une boulangerie avec , puis vend des composants informatiques et acquiert des sociétés de distribution de carburant. Il occupe le poste de directeur général adjoint au sein de la SARL Kouznetsov et  ().

En 1995, il  entre au capital de la société d'investissement Interfin (), dont il devient directeur général adjoint.

Il travaille aussi pour la banque MontajSpetsBank, avant de rejoindre son collègue milliardaire Alicher Ousmanov dans le secteur de la métallurgie.

Skotch rencontre Ousmanov en 1995, alors qu'il travaille comme négociant en pétrole pour sa banque. Avec Kvetnoï et Skotch, les premiers achats d'Ousmanov sont la société d'exploitation minière  et une usine de production d'acier à Belgorod.

En 1999, Skotch devient directeur général adjoint de Lebedinski GOK.

Ousmanov forme le conglomérat Metalloinvest en 2006 après l'acquisition du complexe minier . La fusion inclut Lebedinski GOK, ce qui fait de Skotch un actionnaire majeur du conglomérat : il participe au capital de Metalloinvest à hauteur de 30 %, bien que les actions soient apparemment détenues au nom de son père Vladimir.

En 2016, Skotch est cité dans le scandale des .

En , avec  ressortissant russes, il se voit infliger des sanctions par les États-Unis.

Carrière politique
En 1999, Skotch est élu député de l'oblast de Belgorod à la Douma d'État. En 2000, il prend la présidence du Conseil d'experts sur la métallurgie et l'industrie minière. La même année, il soutient sa thèse, intitulée La charité en Russie comme moyen de protection sociale de l'enfance.

En , il est reconduit à son siège de député à la Douma. Il est de nouveau réélu en  sous l'étiquette du parti présidentiel Russie unie. À partir de 2012, il est membre du « Groupe inter-partisan des députés pour la protection des valeurs chrétiennes ».

Il est réélu une nouvelle fois en , puis en .

De 1999 à 2019, il participe en tout à la rédaction de  législatives et amendements à des projets de lois fédérales.

Philanthropie
Il est l'un des créateurs de la fondation humanitaire Pokolenié (« Génération »), qui soutient entre autres les travailleurs culturels, les scientifiques, les familles de trois enfants ou plus, les vétérans de la Seconde Guerre mondiale ou encore les personnes âgées. La fondation finance aussi la construction d'installations médicales dans l'oblast de Belgorod et fournit un soutien financier pour la reconstruction et la restauration de cimetières militaires.

En 2007, Skotch offre aux vétérans de la Grande Guerre patriotique de l'oblast de Belgorod des VAZ-2105 personnels ( pour  de roubles).

En 2012, les institutions médicales de l'oblast de Belgorod reçoivent  ambulances de la fondation Pokolenie. La même année, la fondation restaure le cimetière militaire soviétique de Székesfehérvár et la section soviétique du cimetière Kerepesi à Budapest (Hongrie). Au cours de la reconstruction, plus d'un millier de soldats des  et  ukrainiens sont identifiés. Un mémorial est érigé au cimetière de Székesfehérvár.

En 2013, la fondation offre des VAZ-2104 à  nombreuses de l'oblast de Belgorod.

Skotch aurait fait don de plus de  de dollars, dont une partie destinée à la restauration de monuments de guerre en Russie. Par l'intermédiaire de la fondation Pokolenie, Skotch est le sponsor du , un prix littéraire récompensant des écrivains de langue russe de moins de

Fortune

Selon Bloomberg, la fortune nette de Skotch s'élèverait à  de dollars en . Le magazine Forbes le classe  dans sa liste des milliardaires du monde 2021, avec une richesse familiale estimée à  de dollars.

Distinctions
 ,  () .
 Médaille de l'ordre du Mérite patriotique () .
 Ordre de l'Honneur () .
 Ordre de l'Honneur (Ossétie du Sud, ) .
 Ordre d'Alexandre Nevski (2016) .

Critiques
Selon le département du Trésor des États-Unis, Skotch, en parallèle de son rôle d'adjoint à la Douma, entretient de longue date des liens avec le crime organisé, et a été pendant un certain temps accusé d'avoir lui-même dirigé un groupe criminel : par conséquent, il a été ajouté, avec d'autres oligarques russes proches de Vladimir Poutine, à la liste des personnalités visées par les États-Unis dans le cadre des sanctions contre la Russie. Skotch déclare au journal  ne pas comprendre les raisons de sa présence sur la liste, tout en supposant un lien avec le conflit russo-ukrainien.

En juin 2022, un superyacht de 99 mètres, Madame Gu, qui coûte 156 millions de dollars, sanctionné par l'Union européenne et la Grande-Bretagne, a repéré au port de Dubaï. Bien que les ÉAU n'aient pas sanctionné la Russie, les représentants du gouvernement ont informé les alliés occidentaux que les organisations sanctionnées et les gens ne sont pas autorisées à faire des affaires dans le pays.

Vie privée
Andreï Skotch est père de dix enfants, dont quatre quadruplés nés en 1994 : Nikita, Sofia, Alexandra et Ioulia.

Après avoir été élu député à la Douma d'État, Andreï Skotch transfère sa part au capital d'Interfin à son père, Vladimir Nikitovitch Skotch. Selon Forbes, en plus de posséder 30 % des actions de Metalloinvest, Vladimir Skotch détient également des parts dans l'aéroport de Vnoukovo.

Notes et références

Liens externes

Milliardaire russe
Récipiendaire de l'ordre de l'Honneur (Russie)
Naissance en janvier 1966
Naissance en RSFS de Russie
Personnalité de Russie unie
Membre de la troisième Douma d'État
Membre de la quatrième Douma d'État
Membre de la cinquième Douma d'État
Membre de la sixième Douma d'État
Membre de la septième Douma d'État
Membre de la huitième Douma d'État

Andreï Skotch


Ljestvice i sastavi liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Bosne i Hercegovine u sezoni 2021./22.

Druga liga Federacije BiH

Jug

 Izvori:
 rsssf.org
 sportdc.net, rezultati
 sportdc.net, ljestvica
 sportsport.ba, ljestvica
 sportsport.ba, raspored i rezultati
 sofascore.com
 tipscore.com

Zapad

 Izvori:
 rsssf.org
 sportdc.net, rezultati
 sportdc.net, ljestvica
 sportsport.ba, ljestvica
 sportsport.ba, raspored i rezultati
 sofascore.com
 tipscore.com

Druga liga Republike Srpske

Povezani članci
 Nogometno prvenstvo Bosne i Hercegovine – 4. ligaški rang 2021./22.
 Nogometno prvenstvo Bosne i Hercegovine – 5. ligaški rang 2021./22.
 Kup Bosne i Hercegovine 2021./22.
 Kup Federacije BiH 2021./22.

Vanjske poveznice
  sofascore.com, Football -> Bosnia & Herzegovina Amateur
  tipscore.com, Football -> Bosnia & Herzegovina Amateurs

Izvori

 sportdc.net, REZULTATI -> FUDBAL -> MUŠKARCI -> 2021-2022
  rsssf.org, Bosnia-Hercegovina 2021/22 / Druga Liga

2021-22
 3

Nogometno prvenstvo Bosne i Hercegovine – 3. ligaški rang 2021./22.


William Gates (born December 28, 1971) is an American former basketball player. Gates was the subject of the 1994 documentary film Hoop Dreams with  Arthur Agee, another basketball player.

Biography
Gates was a young man from the Cabrini–Green housing projects. He and Arthur Agee hoped to have their basketball talent turned into professional careers with the NBA. The documentary Hoop Dreams followed them through their recruitment by St. Joseph High School. During high school, he worked hard to improve his basketball skills and his academics to the best of his ability, but he initially struggled with a low reading level. He struggled to get the required score of an 18 on the ACT exam needed to earn a scholarship at Marquette University and eventually managed a 17.5 aggregate score, which was rounded to 18. At St. Joseph, Gates suffered a knee injury that limited his playing and recruitment offers. He played three seasons for Marquette from 1991 to 1995. He appeared in 80 games, making 29 starts and scoring 399 points. He graduated from Marquette with a communications degree. In 2001, Gates worked out with NBA star Michael Jordan in preparation for Jordan's comeback and was offered a tryout with the Washington Wizards but injured his foot. His brother Curtis Gates also seen in the film, was murdered on September 10, 2001 after being caught in a love triangle.

Later life
After the end of his basketball career, Gates got a Bible degree at Moody Bible Institute in Chicago and became pastor at Living Faith Community Center in Cabrini–Green, a position he held until July 2012, when his family moved to the San Antonio, Texas, area. Gates' eldest son (William Gates Jr.) followed in his father's basketball footsteps, averaging 23.5 points a game his senior season at Samuel Clemens High School in Schertz, Texas, and receiving a full scholarship to Furman University in South Carolina. He would spend his freshman season and the first half of sophomore season at Furman. He was named to the Southern Conference All-Freshman Team while with the Paladins. After one season, Gates Jr. would transfer to Houston Baptist University, where he played his next three seasons.

In 2021 Gates connected with his Hoop Dreams co-star Arthur Agee and producer Matt Hoffar to launch Hoop Dreams The Podcast in partnership with the Unlearning Network, a Vancouver-based media company.

References

External links

1971 births
Living people
American men's basketball players
Basketball players from Chicago
Marquette Golden Eagles men's basketball players

William Gates (basketball)


Svijet

Umjetnička djela

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Umjetnička djela

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

 12. srpnja – Jagoda Antunac, hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica († 1987.)

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Kazalište u 1938.


إرون آديرز   1881 – 1974 كان كبير المصممين الألمان لشركة هنشل الألمانية خلال الحرب العالمية الثانية فقاد تصميم دبابة تايغر 1 و تايغر 2.

المصادر

أشخاص من دوسلدورف
مهندسون ألمان في القرن 20
مواليد 1881
وفيات 1974
مهندسون من شمال الراين-وستفاليا

إرون آديرز


Helena Westermarck (Helsinki, 20 de novembro de 1857 – 5 de abril de 1938) foi uma pintora e escritora finlandesa, pertencente a uma minoria falante de sueco.

Helena foi parte da primeira geração de pintoras finlandesas a receber ensino profissional na arte. Neste grupo também estão incluídas Helene Schjerfbeck (1862–1946), Elin Danielson-Gambogi (1861-1919) e Maria Wiik (1853-1928). É também conhecida por suas pioneiras biografias sobre mulheres.

Biografia
Westermarck nasceu na capital finlandesa, em 1857. Era filha de Filha de Nils Christian Westermarck e Constance Gustafva Blomqvist. Foi uma das primeiras mulheres finlandesas a obter ensino formal em artes, tendo estudado na Sociedade Artística da Finlândia, além de ter aulas particulares com Adolf von Becker. Em seus estudos, conheceu Helene Schjerfbeck, de quem foi amiga por muitos anos. As duas faziam parte de um grupo de artistas mulheres chamadas de "irmãs pintoras", que incluíam Maria Wiik e Elin Danielson-Gambogi.

Por longos períodos trabalhou na França, em geral na companhia da amiga Schjerfbeck, onde desenvolveu uma sensibilidade para o realismo, em especial em retratos e composições. Na Exposição Universal de 1889, recebeu uma menção honrosa por seu quadro Strykerskor. Porém, em 1884, Helena contraiu tuberculose e abandonou a pintura para se dedicar à escrita como crítica literária e artística.

Helena teve uma prolífica carreira como escritora, onde escreveu livros sobre a vida cotidiana das mulheres, tanto de classes altas quanto baixas.
Westermarck também contribuiu de maneira significativa como pesquisadora por meio de seus trabalhos culturais e históricos. Em sua pesquisa, ela trabalhou ao lado de seu irmão, Edvard Westermarck, na Biblioteca Britânica.

Começou a escrever seus trabalhos biográficos pioneiros no início da década de 1890. Essas obras incluem uma série de biografias de figuras femininas. Muitas de suas biografias são sobre pintoras desconhecidas que foram "descobertas" na década de 1980, como Mathilda Rotkirch (1926). Ela também escreveu sobre mulheres que foram pioneiras em seus respectivos campos, incluindo Elisabeth Blomqvist (1916-17), Adelaide Ehrnrooth (1928) e Rosina Heikel (1930). Sua própria biografia foi publicada em 1941, postumamente.

Morte
Helena morreu em 5 de abril de 1938, em Helsinki, aos 80 anos. Ela foi sepultada no Cemitério de Hietaniemi, na capital finlandesa.

Galeria

Pintores da Finlândia
Naturais da Finlândia

Helena Westermarck


Scotiahavet er et randhav til Sydishavet som ligger nord for Antarktishalvøen. Det blev navngitt i 1932 efter ekspeditionsskibet "Scotia"m som blev benyttet på Scotia-ekspeditionen (1902–04) i dette område. Scotiahavet afgrænses i nord af Ildlandet og Falklandsøerne, i vest af Drakestrædet, i øst af øgruppene Syd-Georgia og Sydsandwichøerne og i syd af Sydorkneyøerne og Antarktishalvøen. Dele af området udgør Scotiapladen, og dele ligger over Sydamerikas kontinentalsokkel. Havet dækker et areal på cirka 900.000 km² med en gennemsnitsdybde på cirka 4.500 m og største dypde på cirka 5.840 m.

I 1916 gennemførte den britiske polarforsker Ernest Shackleton sammen med fire andre ekspeditionsmedlemmer en rejse over Scotiahavet efter, at deres fartøj "Endurance" var blevet knust i isen. Mandskabet brugte to uger på at krydse Scotiahavet fra Elephant Island til Syd-Georgia i den åbne redningsbåd "James Caird".

Noter

Eksterne henvisninger
 Om området The Encyclopedia of Earth
 Kart over Scotiahavet

Sydishavet
Antarktis' geografi
Randhave

Scotiahavet


Onthophagus naevius é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1913.

Referências

Ligações externas

naevius
Coleópteros descritos em 1913

Onthophagus naevius


ස්ලිම්-කැන්ටාර් ජනතා සම්මාන යනු සෑම වසරකම ශ්‍රී ලංකාවේ මාධ්‍ය සන්නාම සහ පෞරුෂයන් හා සම්බන්ධ කීර්තිමත් පුද්ගලයන්ට පිරිනැමෙන සම්මානයකි. එය ශ්‍රී ලංකා අලෙවිකරණ ආයතනය (SLIM) එක්සත් රාජධානියේ Kantar Group සමඟ ඒකාබද්ධ කාර්යයකි. සම්මාන ප්‍රදර්ශනය ශ්‍රී ලංකාවේ වඩාත් ජනප්‍රිය අලෙවිකරණ වැඩසටහන් ඉසව්වකි.

සම්මානලාභීන් තෝරාගනු ලබන්නේ නීල්සන් ශ්‍රී ලංකා විසින් සිදු කරන ලද පර්යේෂණ හරහා ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් පමණි. මෙම සම්මාන ප්‍රථම වරට 2006 දී හඳුන්වා දෙන ලද අතර බාධාවකින් තොරව අඛණ්ඩව පැවතුනි.

ඉතිහාසය
2006 දී පිහිටුවන ලද  සංකල්පය නීල්සන් සමාගම විසින් ආරම්භ කරන ලදී. සම්මානලාභීන් තෝරාගනු ලබන්නේ විස්තීර්ණ රටපුරා පර්යේෂණ හරහා ඡන්දයෙනි.  පළමු සමීක්ෂණය වසරක කාලයක් පුරා පැතිර ගියේය. වයස අවුරුදු 18 ත් 50 ත් අතර අහඹු ලෙස තෝරාගත් පිරිමි සහ ගැහැණු දිස්ත්‍රික්ක 25 ම සම්මුඛ පරීක්‍ෂණයට ලක් කරන ලදී.

සම්මාන
මාධ්‍ය, අලෙවිකරණය, බැංකුකරණය, විදුලි සංදේශන, ක්‍රීඩා, නාට්‍ය සහ ගායනය යන විවිධ කාණ්ඩ 45ක් ඔස්සේ මෙම සම්මාන බෙදී යයි.  2018 දී වසරේ විලාසිතා සිල්ලර සන්නාමය සහ FMCG සිල්ලර සන්නාමය එකතු කරන ලදී.

වර්ග
 * වසරේ ජනතා සන්නාමය
 වසරේ කල් පවතින සන්නාමය
 වසරේ නිවාස සහ ඉදිකිරීම් සන්නාමය
 වසරේ FMCG සන්නාමය
 වසරේ පුද්ගලික සත්කාර සන්නාමය
 වසරේ ගෘහ ආරක්ෂණ සන්නාමය
 වසරේ බීම සන්නාමය
 වසරේ උණුසුම් බීම සන්නාමය
 වසරේ ආහාර සන්නාමය
 වසරේ සේවා සන්නාමය
 වසරේ ටෙලිකොම් සේවා සපයන්නා
 වසරේ අන්තර්ජාල සේවා සපයන්නා
 වසරේ බැංකු සේවා සපයන්නා
 වසරේ මුල්‍ය සේවා සපයන්නා
 වසරේ ජීවිත රක්ෂණ සේවා සපයන්නා
 වසරේ සාමාන්‍ය රක්ෂණ සේවා සපයන්නා
 වසරේ රූපවාහිනී නාලිකාව
 වසරේ ගුවන් විදුලි නාලිකාව
 වසරේ ජනතා පුවත් සපයන්නා
 වසරේ ප්‍රවෘත්ති පත්‍රය
 වසරේ වෙළඳ දැන්වීම
 වසරේ චිත්‍රපටය
 වසරේ ටෙලි නාට්‍යය
 වසරේ රූපවාහිනී වැඩසටහන
 වසරේ ජනතා ගීතය
 වසරේ ගුවන් විදුලි වැඩසටහන
 වසරේ පිරිමි සහ කාන්තා ගායිකාව
 වසරේ නළුවා සහ නිළිය
 වසරේ ක්‍රීඩා පුද්ගලයා
 වසරේ ටෙලි නාට්‍ය නළුවා සහ නිළිය
 වසරේ රූපවාහිනී ඉදිරිපත් කරන්නා
 වසරේ ගුවන් විදුලි ඉදිරිපත් කරන්නා
 වසරේ විලාසිතා සිල්ලර සන්නාමය
 වසරේ FMCG සිල්ලර සන්නාමය
 වසරේ තරුණ සන්නාමය
 වසරේ තරුණ FMCG සන්නාමය
 වසරේ තරුණ බීම සන්නාමය
 වසරේ තරුණ ආහාර සන්නාමය
 වසරේ තරුණ රූපවාහිනී නාලිකාව
 වසරේ තරුණ ගුවන් විදුලිය
 වසරේ යොවුන් නළුවා සහ නිළිය

උත්සව

 2017 - 11 වැනි සම්මාන උළෙල 2017 මාර්තු 10 වැනි දින වෝටර්ස් එජ් හිදී පැවැත්විණි.
 2018 - 12 වැනි සම්මාන උළෙල 2018 මාර්තු 9 වන දින වෝටර්ස් එජ් හිදී පැවැත්විණි.
 2021 - 15 වැනි සම්මාන උළෙල 2021 මාර්තු 23 දින BMICH හිදී පැවැත්විණි.
 2022 - 16 වැනි සම්මාන උළෙල 2022 මාර්තු 21 වැනි දින Monarch Imperial හිදී පැවැත්විණි.

යොමු කිරීම්

ස්ලිම්-කැන්ටාර් ජනතා සම්මාන


Mia is a simple dice game with a strong emphasis on bluffing and detecting bluff related to Liar's dice.

Equipment
Two dice and either a flat bottomed container with a lid or a dice cup are needed.  This game is played by three or more players.

Play
All players start with six lives. Usually the players use a die to keep track of their lives, counting down from 6 to 1 as they lose lives.

The first player rolls the dice and keeps their value concealed from the other players in or under the container.  The player then has three choices:

Tell the truth and announce what has been rolled.
Lie and announce a greater value than that rolled.
Lie and announce a lesser value.

The concealed dice are then passed to the next player in a clockwise fashion.  The receiving player now has two options:

Believe the passer, roll the dice and pass it on, announcing a higher value—with or without looking at them. (For a poor liar it may be sensible to not look at the dice.)
Call the passer a liar and look at the dice.  If the dice show a lesser value than that announced, the passer loses a life and the receiving player starts a new round.  However, if the dice show a greater or equal value, the current player loses a life and the next player starts a new round.

Some players play with a third option: Pass the dice to the next player without rolling or looking at them, announcing the same or a higher value. This relieves the original passer of all responsibility. This choice rests on the assumption that the previous player announced a lesser value than they rolled, which may be a sensible choice if they want to get at a player further down the line.

Note that each player must always announce a value greater than the previous value announced, unless she or he is passed a Mia in which case the round ends.

If Mia is announced, the next player has two choices:

They may give up without looking at the dice and lose one life.
They may look at the dice. If it was a Mia, they lose two lives. If it wasn't, the previous player loses one life as usual.

The first player to lose all of their lives loses the game.

Scoring
Unlike most dice games, the value of the roll is not the sum of the dice. Instead, the highest die is multiplied by ten and then added to the other die. So a 2 and a 1 is 21 and a 5 and 6 is 65. The highest roll is 21 which is called Mia, followed by the doubles from 66 to 11, and then all other rolls from 65 down to 31. Thus, the complete order of rolls (from highest to lowest) is 21 (Mia), 66, 55, 44, 33, 22, 11, 65, 64, 63, 62, 61, 54, 53, 52, 51, 43, 42, 41, 32, 31.

Strategy
The appeal of Mia resides primarily in the potential it affords for bluffing. As with other games of bluff, this is partly a psychological challenge. It is important to know the other players and master the subtleties of more or less conscious interpersonal communication. A common strategy is to develop a "character". A player may, for instance pretend to be a truthful person, a notorious liar, a constantly lucky roller, or one that usually tries to get at players beyond the next player. This will make the actions of the other players more predictable, which will give the player an advantage.

It is, however, also about statistics. In particular, one should be aware that 54 is the "middle" roll, in the sense that if a player announces 54, there is a 50% chance that the next player will roll a better value. In the Danish version called Meyer, the middle roll is 62.

Since there are two ways to achieve any result that is not a double roll (e.g., a result of 43 can be achieved by rolling either a 3-4 or a 4–3), while doubles can only be made in one way, the middle roll in this game is not 62 but rather 54, despite the fact that ten possible results sit above and below the former, while there are twelve possible results above and eight below the latter. Nevertheless, owing to the "off-balance" structure of possible results, relative to possible rolls of two dice (21 possible results, 36 possible dice rolls), the likelihood that someone rolling a 62 (the numeric median result) will be beaten by a subsequent roller is only about 39 percent, while someone rolling a 54 (the statistical, or actual, median result) is facing exactly even odds. The complete list of possible results, and the approximate likelihood (x%) of each being beaten on a single subsequent roll, is as follows:

Variations
Many variations and house rules exist. 31 may be considered the 2nd best roll (called "little Mia") instead of the worst, and 32 (called "joker") may also be assigned special functions. The order of the rolls 66 to 11 may be reversed. The rolls from 31 to 65 might be represented by just stating the sum of the two dice, so that e.g. both 62 and 53 are called "8 pips" and have the same value, better than "7 pips" (including 61) but worse than "9 pips" (including 54). The penalty whenever Mia is involved may be doubled so that one loses two lives instead of one. The requirement that one must announce more than the previous player can be relaxed so that one just has to announce at least the same, but then, the option of passing on the dice without looking would be banned. It can also be played that the dice roll *must* be beaten, ensuring drama for a Mia.

Drinking Mia also exists, whereby instead of a life, a finger/swig may be imbibed instead. Typically Mia comes with a 'stiff' penalty also, a whole drink.

References

External links
Lore and Saga: The Ancient Dice Game of Mia
BoardGameGeek article on Mia

Dice games

Mia (game)


John Kerr (Ardrassan, 17. prosinca 1824. – Glasgow, 15. kolovoza 1907.), škotski fizičar. Profesor na Sveučilištu u Glasgowu (od 1857. do 1901.), član Kraljevskog društva (eng. Royal Society) od 1890. Otkrio je promjene stanja polarizacije svjetlosti u izotropnom sredstvu u električnom polju (1875.) i kod refleksije (odbijanja) na feromagnetiku u magnetskom polju (1876.).

Doprinosi

Kerrov elektrooptički učinak
Kerrov elektrooptički učinak ili Kerrov elektrooptički efekt je dvolom svjetlosti u izotropnom sredstvu koje se nalazi u homogenom električnom polju i koje tada ima svojstva kao jednoosni kristal s optičkom osi orijentiranom u smjeru električnoga polja.

Kerrova konstanta
Kerrova konstanta je veličina koja obilježava (karakterizira) jakost (intenzitet) Kerrova elektrooptičkog učinka (efekta) za pojedine tvari. Osobito je velika za nitrobenzen, a osim o prirodi tvari, ovisi o temperaturi i frekvenciji svjetlosti.

Kerrova ćelija

Kerrova ćelija je uređaj u kojem se dvolom svjetlosti ostvaruje s pomoću električnoga polja. Upotrebljava se za modulaciju svjetlosnoga snopa u nekim specijaliziranim instrumentima.

Kerrov magnetooptički učinak
Kerrov magnetooptički učinak ili Kerrov magnetooptički efekt je eliptička polarizacija svjetlosti prilikom normalne refleksije linearno polarizirane svjetlosti na namagnetiziranome feromagnetiku. To je specijalni slučaj magnetske rotacije ravnine polarizacije (Faradayeva učinka ili efekta).

Izvori

 Britanski fizičari
 Životopisi, Škotska

John Kerr


Atella ist eine süditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Potenza in der Basilikata. Die Gemeinde liegt etwa 29,5 Kilometer nordnordwestlich von Potenza im Valle di Vitalba.

Geschichte
Die heutige Siedlung Atella entstand zwischen 1320 und 1330 durch die Reformen Johanns II. von Lothringen. Schon in der Römerzeit gab es mit Celenna in der Nähe eine stadtähnliche Ortschaft.

Der Ort wurde am 8. September 1694 durch ein Erdbeben vollständig zerstört.

Wirtschaft und Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 93 Appulo Lucana von Barletta nach Potenza. In etwa parallel dazu berührt auch die Strada Statale 658 Potenza-Melfi das Gemeindegebiet.

In der Gemeinde wird der Aglianico del Vulture angebaut. Das Vulture-Olivenöl wird aus den hiesigen Oliven gewonnen.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Basilikata
Weinbauort in Italien

Atella (Basilikata)


Fragmentum Synopseos Plantarum Phanerogamum, (abreviado Fragm. Syn. Pl.), es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por Eduard Friedrich Poeppig y publicado en el año 1833 con el nombre de Fragmentum Synopseos Plantarum Phanerogamum ab Auctore Annis MDCCCXXVII ad MDCCCXXIX in Chile lectarum. Lipseae [Leipzig].

Referencias

Enlaces externos
en IPNI

Libros de botánica
Publicaciones científicas


In Old Arizona este un film western american realizat în 1928 în perioada Pre-Cod, regizat de Irving Cummings, nominalizat pentru cinci premii Oscar, inclusiv pentru cel mai bun film. Filmul, bazat pe personajul lui Cisco Kid din povestea "The Caballero's Way" de O. Henry, a fost o inovație majoră la Hollywood. A fost primul mare film western care a folosit noua tehnologie de sunet și primul vorbit care a fost filmat în aer liber. A folosit locații autentice, filmând în Parcul Național Bryce Canyon și Parcul Național Zion din Utah, Misiunea San Juan Capistrano și Deșertul Mojave din California. Filmul a avut premiera la Los Angeles pe data de 25 decembrie 1928 și a avut lansarea generală fie la 28 decembrie 1928, fie la 20 ianuarie 1929.

In Old Arizona a contribuit la crearea imaginii cowboy-ului care cânta, interpretul acestuia, Warner Baxter, cântând pe alocuri. Baxter a câștigat premiul Academiei pentru cel mai bun actor pentru performanța sa. Alte nominalizări au inclus cele pentru cel mai bun regizor pentru Irving Cummings, cel mai bun scenariu adaptat pentru Tom Barry, cea mai bună imagine pentru Arthur Edeson și cel mai bun film.

Prezentare

În Arizona, un bandit cunoscut sub numele de The Cisco Kid jefuiește o trăsură. Despre această faptă află sergentul Micky Dunn, căruia îi revine sarcina de a-l prinde pe Cisco Kid mort sau viu, cu o recompensă promisa de 5.000 de dolari dacă această încercare reușește. Cei doi se întâlnesc într-o frizerie, deși Dunn nu știe despre adevărata identitate a lui Cisco Kid și îl consideră ca fiind un civil prietenos. Când pleacă, fierarul local îi spune că acela era Cisco Kid, spre disperarea lui Dunn.

Cisco Kid se află într-o relație cu Tonia Maria și o vizitează adesea. O iubește, dar ea are aventuri frecvente cu alți bărbați fără ca Cisco să știe asta. Dunn și Maria se întâlnesc și încep o aventură. Dunn îi spune Mariei că, odată ce îl prinde pe Cisco Kid, îi va da recompensa de 5.000 de dolari Mariei, făcându-o pe aceasta să se îndrăgostească de el. Ei își exprimă dragostea unul pentru celălalt, în timp ce Cisco Kid îi privește și ascultă în secret, în apropiere, aflând despre trădarea ei.

Ea îi scrie o scrisoare secretă lui Dunn spunându-i să vină în seara aceea să-l prindă pe Cisco Kid înainte ca acesta sa scape. Cu toate acestea, Cisco Kid găsește această scrisoare și o înlocuiește cu o scrisoare falsă "de la Maria"" pe care a scris-o el. În scrisoarea lui spune că va fi îmbrăcat în hainele Mariei în încercarea de a se ascunde de Dunn, în timp ce Maria este de fapt în hainele lui Cisco Kid. Dunn primește această scrisoare falsă, crezând că este de la Maria. Când Cisco Kid își părăsește casa, Dunn o împușcă pe Maria, crezând că ea este deghizată ca Cisco Kid. Mai târziu, Cisco Kid se lamentează că "zilele de flirt ale [Mariei] s-au terminat, iar ea se poate liniști în cele din urmă". Apoi fuge.

Distribuție
 Warner Baxter în rolul The Cisco Kid
 Edmund Lowe în rolul sergentului Mickey Dunn
 Dorothy Burgess în rolul Toniei Maria

Producția
Raoul Walsh urma sa regizeze filmul și să joace rolul lui Cisco Kid, dar a trebuit să abandoneze proiectul după ce un iepure a sărit printr-un parbriz al vehiculului pe care îl conducea, lucru care l-a costat pe Walsh un ochi. După aceasta întâmplare a trebuit să poarte un plasture pentru tot restul vieții. Walsh nu a mai jucat niciodată în nici un film, dar și-a continuat cariera ilustră de regizor de film.

Conservare
Arhiva de Film a Academiei a conservat In Old Arizona în 2004.

Note

Legături externe

Vezi și
Oscar 1930

Filme din 1928
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme western

In Old Arizona


Renato Lessa (Rio de Janeiro, 1954) é um cientista político brasileiro e presidente da Fundação Biblioteca Nacional (FBN) desde 2013.

Formação e carreira
Lessa é graduado em Ciências Sociais na Universidade Federal Fluminense (UFF). Obteve seu doutorado em Ciência Política pelo Instituto Universitário de Pesquisas do Rio de Janeiro (IUPERJ) em 1992. É professor de Teoria Política na UFF.

Em março de 2013 foi nomeado presidente da FBN pela Ministra da Cultura Marta Suplicy, sucedendo a Galeno Amorim. No cargo, assume a tarefa de implementar um polêmico programa de reestruturação da Biblioteca Nacional do Brasil (BN). Como presidente da fundação, participou da apresentação de seu país na Feira do Livro de Frankfurt em 2013, e em 2014 na Feira do Livro de Gotemburgo, na qual o Brasil também foi o país-tema.

Honrarias

 Comendador da Ordem do Mérito Científico

Obras (seleção)

 O Silêncio e sua Representação. Memória e Cinzas. 2009
 Variações de Montaigne e Bayle. Ceticismo na Idade Moderna. 2009
 O Experimento Bayle. Critério, 2009
 O campo da ciência política no Brasil. Revista Estudos Hum(e)anos. 2011

Cientistas políticos do Brasil
Professores da Universidade Federal Fluminense
Nascidos em 1954
Bibliotecários do Brasil
Naturais da cidade do Rio de Janeiro

Renato Lessa


Katyuşa (Rusça: Катюша), Sovyet yapımı bir çoknamlulu roketatardır. II. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği tarafından kullanılan bir silahtır. Uzunca bir dönem savaşın en büyük sırlarından biri olmuştur. Bu silahın düşman eline geçmesinden korkan Sovyetler ancak gizli servis ajanlarının kullanmasına izin veriyorlardı. Katyuşa (Katerina -> Katya -> Katyuşa) adı ünlü Rus savaş türküsü Katyuşa'dan geliyordu. Alman askerleri ona atılırken çıkardığı, ıslığa benzer ses yüzünden Stalinsorgel (Stalin'in orgu) adını vermişlerdi. Katyuşa'lar kamyonların (Studebaker US6s, ZIS-6), tankların, traktörlerin veya uçakların üzerine monte edilebiliyorlardı. Katyuşa'lar Sovyetler tarafından düşman üzerinde korku ve şok oluşturmak için toplu halde kullanılmışlardır. İsabetsiz atışlarına rağmen toplu piyade hedeflerine karşı çok etkili olmuşlardır. Lübnan'da Hizbullah saldırılarında da kullanılmıştır. ABD merkezli düşünce kuruluşu Atlantic Council tarafından yapılan analizde, 2016 yılında Kilis'e atılan roketlerin Katyuşa olduğu belirtilmiştir.

Tasarım özellikleri
Katyuşa'lar Almanların Nebelwerfer adlı roket havanına karşı geliştirilmiştir. Aslında tasarımı çok basittir roketleri atmak için ray şeklinde çubuklar ve onları aşağı yukarı oynatmaya yarayan basit bir mekanizma üstüne kuruludur.

Katyuşalar anti-piyade silahı olarak tasarlanmışlardır. Alman askerleri üzerinde bu kadar korku oluşturan başka bir silah yoktur. Aynı zamanda tanklara karşı da etkili bir şekilde kullanılmıştır. İsabet ettiğinde çoğu Alman tankını delebilecek güce sahipti.

Katyuşaların ZIS-6 üstüne monte edilmiş modeli BM-13'ler en çok üretilen Katyuşa çeşitlemesidir.

Maksimum menzili 20 kilometredir, BM-13 modelinin hedefte etki alanı yaklaşık 400,000 m²'dir.

Fotoğraflar

Ayrıca bakınız
 Katyuşa (şarkı)

Kaynakça

Çoknamlulu roketatar
Savaş makineleri
Sovyetler Birliği yapımı silahlar
II. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği'nin topları

Katyuşa (silah)


Upplausn Tékkóslóvakíu varð í kjölfar friðsamlegrar ákvörðunar um að skipta Tékkóslóvakíu í tvö ríki, Tékkland og Slóvakíu. Skiptingin tók gildi 1. janúar 1993. Hún tók mið af mörkum sem gilt höfðu milli alþýðulýðveldisins Tékklands og alþýðulýðveldisins Slóvakíu frá 1969, en þetta voru aðildarlönd sambandslýðveldisins Tékkóslóvakíu. Stundum var þessi atburður kallaður "flauelsskilnaðurinn", með vísun í Flauelsbyltinguna árið 1989, þegar Kommúnistaflokkur Tékkóslóvakíu missti völdin í landinu. Ákvörðunin var samt tekin af ráðamönnum vegna deilna um meiri samstjórn frá Prag eins og Tékkar vildu, eða meiri valddreifingu eins og Slóvakar vildu. Íbúar fengu ekki að segja sitt álit með þjóðaratkvæðagreiðslu og töluverð andstaða var við skiptinguna meðal almennings. Aðeins 36% Tékka og 37% Slóvaka studdu skiptinguna árið 1992, en stuðningurinn hefur aukist lítillega síðan.

Tékkóslóvakía
1993
Saga Tékklands
Saga Slóvakíu

Upplausn Tékkóslóvakíu


Heinz Kersting (* 9. Juli 1923; † 22. März 2007 in Bochum-Wattenscheid) war ein deutscher Fußballtorhüter. Er spielte in der Oberliga West vier Jahre lang für den FC Schalke 04.

Karriere
Kersting kam aus der Jugend des Wattenscheider Vereins Union Günnigfeld, bei dem er auch nach der Rückkehr aus der Kriegsgefangenschaft das Tor hütete. 1950 verpflichtete ihn der FC Schalke 04. Die Mannschaft um Hermann Eppenhoff, Berni Klodt und Hans Kleina wurde auch dank der Leistungen Kerstings Westdeutscher Meister. Bis 1954 absolvierte Kersting 72 Oberligapartien für die "Knappen". Der spätere Torwart der Meistermannschaft von 1958, Manfred Orzessek, löste ihn ab.

Nach der aktiven Zeit wurde Kersting Trainer, unter anderem bei der SG Wattenscheid 09 und weiteren Vereinen im Ruhrgebiet. Im Hauptberuf blieb er, wie schon in seiner Zeit bei den Schalkern, Finanzbeamter.

Kersting erlag am 22. März 2007 einer Krebserkrankung.

Weblinks
 Torwart Heinz Kersting verstarb im Alter von 83 Jahren

Fußballtorhüter (FC Schalke 04)
Deutscher
Geboren 1923
Gestorben 2007
Mann

Heinz Kersting (Fußballspieler)


Jacobo II Crispo (; 1426-1447) fue duque de Naxos desde 1437 hasta 1447.

Sucedió a su padre Juan II Crispo. Su hijo póstumo, Juan Jacobo Crispo lo sucedió. La regencia fue asegurada por los tíos de Jacobo II, Nicolás y luego Guillermo II Crispo.

Orígenes

La familia Crispo probablemente provenía de Verona. Francisco I Crispo, el fundador de la dinastía era señor de Milo, por tanto vasallo del duque de Naxos y su pariente por matrimonio, ya que se había casado con una nieta del duque Guillermo I Sanudo. Se apoderó del trono de Naxos después de haber asesinado al legítimo duque Nicolás III dalle Carceri. Su hijo Jacobo I Crispo acentuó su legitimidad al casarse también con un miembro de la familia Sanudo: Florencia Sommaripa, nieta de la duquesa homónima Florencia Sanudo y del duque por matrimonio Nicolás Sanudo Spezzabanda. Al final de su reinado, Jacobo partió a Occidente para intentar recaudar fondos para la defensa de su ducado, que estaba en primera línea contra la amenaza otomana. Murió en Ferrara en el otoño de 1418. Solo había tenido dos hijas y la familia Crispo había decidido aplicar la ley sálica. Por tanto, fue su hermano Juan II Crispo, señor de Milo y Kímolos, quien le sucedió, luego el ducado pasó al hijo de Juan: Jacobo II.
Jacobo se casó dos veces: primero con su prima hermana, un miembro de la familia Zeno, después con Ginevra Gattilusio.

Biografía

A la muerte en 1437 del señor de Andros, Andrea Zeno, Jacobo II y sus guardianes buscaron reclamar la isla obligando a la viuda de Zeno a darle a su hija (muy joven) como prometida; sin embargo, Andros fue confiscado por Venecia y finalmente atribuido en 1440 a Crusino I Sommaripa, después de un juicio.

Jacobo había encontrado un poderoso aliado: los caballeros hospitalarios de Rodas, a quienes invitó a crear una comandancia en Naxos. A partir de 1440, un contingente de caballeros y galeras de la orden se apostaron permanentemente en la isla.

Cuando Jacobo II murió en 1447, surgió el problema de su sucesión. Se había casado con Ginevra Gattilusio, entonces embarazada. Venecia y Occidente no podían permitirse la presencia de un duque demasiado débil en uno de los últimos estados de la cristiandad contra los otomanos. Nació un hijo Juan Jacobo Crispo que dio lugar a una regencia de los hermanos de Jacobo II.

Referencias

Bibliografía

Duques de Naxos
Casa de Crispo

Jacobo II Crispo


Olaylar
 MÖ 490 - Maraton Savaşı gerçekleşti.
 1521 - Aztek başkenti Tenochtitlan'ın, Cortes komutasındaki İspanyollar'ca işgali.
 1647 - İtalyan matematikçi ve fizikçi Evangelista Torricelli, barometreyi icat etti.
 1788 - Danimarka, İsveç'i işgal etti.
 1921 - Sakarya Meydan Muharebesi, Türk zaferi ile sona erdi.
 1922 - Soma'nın Yunan işgalinden kurtuluşu. Aynı gün Yunanlarca 17 Eylül'e kadar sürecek olan İzmir Yangını başlatıldı.
 1923 - İspanya'da General Miguel Primo de Rivera, darbeyle yönetime el koydu.
 1937 - Dersim Harekâtı tamamlandı.
 1940 - Libya'daki İtalyan birlikleri, Mareşal Graziani komutasında Mısır'daki İngilizlere saldırdı.
 1943 - Çan Kay Şek, Çin Cumhuriyeti'nin ilk Başkanı oldu.
 1959 - Sovyetlerin insansız uzay roketi Luna 2, Ay'a ulaşan ilk insan yapımı cisimdi ancak Ay'ın zeminine çakıldı.
 1968 - Arnavutluk, Varşova Paktı'ndan ayrıldı.

Doğumlar
 1087 - II. İoannis, 1118 ile 1143 yılları arasında Bizans imparatoru (ö. 1143)
 1475 - Cesare Borgia, Papa VI. Alexander'ın gayrimeşru oğlu ve Borgia Hanedanı mensubu (ö. 1507)
 1583 - Girolamo Frescobaldi, İtalyan müzisyen ve besteci (ö. 1643)
 1739 - Grigoriy Potyomkin, Rus general ve devlet adamı (ö. 1791)
 1755 - Oliver Evans, Amerikalı mucit (ö. 1819)
 1802 - Arnold Ruge, Alman filozof ve politik yazar (ö. 1880)
 1818 - Gustave Aimard, Fransız yazar (ö. 1883)
 1819 - Clara Schumann, Alman piyanist ve besteci (ö. 1896)
 1842 - John Hollis Bankhead, Amerikalı politikacı ve Senatör (ö. 1920)
 1851 - Walter Reed, Amerikalı bakteriyolog (ö. 1902)
 1857 - Milton S. Hershey, Amerikalı çikolata imalatçısı (ö. 1945)
 1860 - John J. Pershing, Amerikalı asker (ö. 1948)
 1873 - Konstantin Karatodori, Rum asıllı Alman matematikçi (ö. 1950)
 1874 - Arnold Schoenberg, Avusturyalı besteci (müzikteki 12 ton yöntemini geliştiren) (ö. 1951)
 1876 - Sherwood Anderson, Amerikalı yazar (ö. 1941)
 1886 - Robert Robinson, İngiliz kimyager (ö. 1975)
 1887
Ramón Grau, Kübalı doktor ve siyasetçi (ö. 1969)
Lavoslav Ružička, Hırvat bilim insanı (ö. 1976)
 1903
Suut Kemal Yetkin, Türk akademisyen, edebiyatçı, denemeci, üniversite idarecisi (ö. 1980)
Claudette Colbert, Amerikalı aktris (ö. 1996)
 1908 - Karolos Koun, Osmanlı İmparatorluğu'nda doğmuş Yunan tiyatro yönetmeni (ö. 1987)
 1911 - Bill Monroe, Amerikalı mandolist, şarkıcı ve şarkı sözü yazarı (ö. 1996)
 1912 - Reta Shaw, Amerikalı oyuncu (ö. 1982)
 1916 - Roald Dahl, Galli roman ve kısa öykü yazarı (ö. 1990)
 1922 - Yma Sumac, Peru asıllı Amerikalı soprano (ö. 2008)
 1924 - Maurice Jarre, Fransız besteci (ö. 2009)
 1927 - Laura Cardoso, Brezilyalı oyuncu
 1928 - Diane Foster, Kanadalı atlet
 1931 - Barbara Bain, Amerikalı oyuncu, dansçı ve manken
 1932 - Anton Nanut, Slovenyalı orkestra şefi ve klasik müzik eğitimcisi profesör
 1936
Stefano Delle Chiaie, İtalyan neo-faşist (ö. 2019)
Coral Atkins, İngiliz oyuncu
 1937 - Metin Türel, Türk futbolcu ve teknik direktör
 1938 - Gaia Servadio, İtalyan kadın yazar
 1939 - Richard Kiel, Amerikalı oyuncu, komedyen, yazar, yapımcı ve sunucu (ö. 2014)
 1940 - Óscar Arias, Kosta Rikalı siyaset adamı
 1941
Tadao Andō, Japon mimar
Ahmet Necdet Sezer, Türk hukukçu ve Türkiye'nin 10. Cumhurbaşkanı
 1942 - Sait Sökmen, Gine asıllı Türk balet (Türkiye'nin ilk bale koreografı)
 1943
Christiane Nord, Alman çeviribilim araştırmacısı
Luis Eduardo Aute, İspanyol şarkıcı, söz yazarı, film yönetmeni, aktör, heykeltıraş, yazar ve ressam (ö. 2020)
Adolfo Zaldívar, Şilili politikacı
 1944 - Jacqueline Bisset, İngiliz aktris
 1948 - Nell Carter, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (ö. 2003)
 1951
Salva Kiir Mayardit, Güney Sudanlı asker, gerilla lideri ve siyasetçi
Jean Smart, Amerikalı aktris
 1954 - Serra Yılmaz, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, çevirmen ve yönetmen
 1956 - Joni Sledge, Amerikalı pop-dans müziği şarkıcısı, yapımcı ve söz yazarı (ö. 2017)
 1958 - Ayşenur Yazıcı, Türk sunucu ve yazar
 1959 - Alfonso Freeman, Amerikalı oyuncu
 1960
Abdülkerim Durmaz, Türk futbolcu ve teknik direktör
Kevin Carter, Güney Afrikalı fotoğrafçı ve Pulitzer Ödülü sahibi (intihar) (ö. 1994)
 1961 - Dave Mustaine, Amerikalı müzisyen, Megadeth grubunun kurucusu, vokalisti ve gitaristi
 1963 - Yuri Aleksandrov, Rus hafif siklet boksör (ö. 2013)
 1965 - Fikri Işık, Türk siyasetçi ve hukukçu
 1966 - Maria Furtwängler, Alman oyuncu
 1967
Michael Johnson, Amerikalı atlet
Tim S. Owens, Amerikalı heavy metal vokalisti
 1968
Santi Millán, İspanyol oyuncu ve televizyon sunucusu
Yutaka Matsushita, Japon eski futbolcu
 1969 - Tyler Perry, Amerikalı oyuncu, yapımcı
 1970
Martín Herrera, Arjantinli eski kaleci
Louise Lombard, İngiliz oyuncu
 1971 - Stella McCartney, İngiliz moda tasarımcısı
 1973
Christine Arron, Fransız eski atlet
Fabio Cannavaro, İtalyan futbolcu
 1974 - Edi Andradina, Brezilyalı eski futbolcu
 1975 - Serkan Ercan, Türk sinema, tiyatro oyuncusu ve TV programcısı
 1976 - Puma Swede, İsveçli pornografik film oyuncusu ve striptizci
 1977 - Fiona Apple, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen
 1978 - Swizz Beatz, Amerikalı hip hop müzik yapımcısı ve rapçi
 1979
Manuel Friedrich, Alman eski futbolcu
Mesut Kumcuoğlu, Türk futbolcu
 1980
Han Chae-young, Güney Koreli aktris
Nicky Salapu, Amerikan Samoalı futbolcu
Tomáš Zápotočný, Çek futbolcu
 1981 - Lauren Williams, Kanadalı profesyonel güreşçi
 1982 - Nenê, Brezilyalı profesyonel basketbolcu
 1984
Baron Corbin, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1985 - Nikola Mikić, Sırp futbolcu
 1986
Kamui Kobayashi, Japon yarış pilotu
Sean Williams, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1987
Jonathan de Guzmán, Kanada doğumlu Hollandalı futbolcu
Tsvetana Pironkova, Bulgar profesyonel tenisçi
 1988 - Eva-Maria Brem, Avusturyalı Alp disiplini kayakçısı
 1989 - Thomas Müller, Alman futbolcu
 1990
Luciano Narsingh, Hollandalı millî futbolcu
Atsutaka Nakamura, Japon futbolcu
 1991 - Kseniya Afanasyeva, Rus artistik jimnastikçi
 1992 - Alexander David González, Venezuelalı futbolcu
 1993
Niall Horan, İrlandalı şarkıcı ve söz yazarı
Alice Merton, Alman kökenli Kanada-İngiltere vatandaşlığı bulunan pop şarkıcısı
 1994
Sepp Kuss, Amerikalı bisikletçi
Joel Pohjanpalo, Fin futbolcu
Layton Williams, İngiliz aktör, şarkıcı ve dansçı
Leonar Andrade, Portekizli şarkıcı
 1995
Robbie Kay, İngiliz oyuncu
Jerry Tollbring, İsveçli hentbolcu
 1996
Alara Turan, Türk oyuncu
Lili Reinhart, Amerikalı oyuncu
 1997 - Abdinur Mohamud, Somalili futbolcu
 1999 - Şevval Şahin, Türk model ve Miss Turkey 2018 birincisi
 2000 - Sacha Boey, Kamerun asıllı Fransız futbolcu

Ölümler
 81 - Titus Flavius Vespasianus, Roma İmparatoru (d. 39)
 531 - I. Kubâd, I. Fîrûz'un oğlu, 488-531 yılları arasında Sasani İmparatorluğu'nun hükümdarı (d. 473)
 1506 - Andrea Mantegna, İtalyan ressam (d. yaklaşık 1431)
 1592 - Michel de Montaigne, Fransız yazar ve düşünür (d. 1533)
 1598 - II. Felipe, İspanya Kralı (d. 1527)
 1705 - Tökeli İmre, Macar Kralı (Osmanlı Devleti'ne sığınan) (d. 1657)
 1759 - James Wolfe, Britanya Ordusu'na bağlı subay (d. 1727)
 1848 - Nicolas Charles Oudinot, Fransız asker ve Napolyon Savaşları'nda yer alan I. Napolyon'un 26 mareşal'inden biri (d. 1767)
 1871 - Şinasi, Osmanlı gazeteci, yayımcı, şair ve oyun yazarı (d. 1826)
 1872 - Ludwig Andreas Feuerbach, Alman filozof (d. 1804)
 1894 - Emmanuel Chabrier, Fransız besteci ve piyanist (d. 1841)
 1905 - René Goblet, Fransız siyasetçi (d. 1828)
 1912 - Nogi Maresuke, Japon İmparatorluk Ordusunda general (d. 1849)
 1928 - Italo Svevo, İtalyan yazar (d. 1861)
 1931 - Lili Elbe, Danimarkalı transseksüel kadın ve cinsiyet değiştirme ameliyatı olduğu bilinen ilk kişilerden biri (d. 1882)
 1946 - Amon Leopold Göth, Alman SS subayı ve II. Dünya Savaşı sırasında Polonya'daki Kraków-Płaszów toplama kampı'nın kumandanı (idam) (d. 1908)
 1949 - August Krogh, Danimarkalı zoolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (d. 1874)
 1959 - Israel Rokah, Tel Aviv Belediye başkanı (d. 1896)
 1967 - Muhammed bin Ladin, Suudi Arabistanlı iş insanı (d. 1906)
 1967 - Şerif Muhittin Targan, Türk besteci, ud ve çello virtüözü ve portre ressamı (d. 1892)
 1968 - Joseph Pholien, Belçikalı Katolik siyasetçi (d. 1884)
 1971 - Lin Biao, Çinli asker ve siyaset adamı (uçak kazasında) (d. 1907)
 1987 - Mervyn LeRoy, Amerikalı film yönetmeni, film yapımcısı, yazar ve oyuncu (d. 1900)
 1989 - İsmail Rüştü Aksal, Türk siyasetçi (d. 1911)
 1991 - Metin Oktay, Türk futbolcu (d. 1936)
 1996 - Tupac Amaru Shakur, Amerikalı rap müzik ve Hip-Hop sanatçısı (d. 1971)
 1998 - Necdet Calp, Türk bürokrat ve siyasetçi (Halkçı Parti'nin kurucu Genel Başkanı (d. 1922)
 2001 - Dorothy McGuire, Amerikalı aktris (d. 1916)
 2008 - Kemal Kafalı, Türk mühendis, bilim insanı ve eğitimci (d. 1921)
 2011 - Walter Bonatti, İtalyan dağcı, gezgin ve gazeteci (d. 1930)
 2011 - Richard Hamilton, İngiliz ressam ve kolaj sanatçısı (d. 1922)
 2011 - DJ Mehdi, Fransız hip hop müzisyeni ve DJ (d. 1977)
 2012 - Dilhan Eryurt, Türk astrofizikçi (d. 1926)
 2014 - Milan Galic, Yugoslav futbolcu (d. 1938)
 2015 - Moses Malone, Eski Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu (d. 1955)
 2017 - Grant Hart, Amerikalı rock müzisyeni ve şarkcısı (d. 1961)
 2017 - Saby Kamalich, Perulu-Meksikalı dizi ve sinema oyuncusu (d. 1939)
 2017 - Frank Vincent, Amerikalı oyuncu, müzisyen ve yazar (d. 1937)
 2018 - Roman Baskin, Eston oyuncu ve film yönetmeni (d. 1954)
 2018 - Roxana Darín, Arjantilni aktris (d. 1931)
 2018 - Marin Mazzie, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1960)
 2018 - John Wilcock, İngiliz gazeteci ve yazar (d.1927)
 2019 - Cynthia Cockburn, İngiliz akademisyen, feminist ve aktivist (d. 1934)
 2019 - Paul Cronin, Avustralyalı oyuncu (d. 1938)
 2019 - Bruno Grandi, Eski İtalyan jimnatikçi ve spor yöneticisi (d. 1934)
 2019 - Györg Konrád, Macar filozof, roman ve deneme yazarı (d. 1933)
 2019 - Eddie Money, Amerikalı rock, pop müziği sanatçısı ve söz yazarı (d. 1949)
 2020 - Bernard Debré, Fransız sağ siyasetçi ve ürolog (d. 1944)
 2020 - Said Ali Kemal, Komorlu siyasetçi (d. 1938)
 2020 - Raghuvansh Prasad Singh, Hint politikacı (d. 1946)
2021 - George Wein, Amerikalı yapımcı ve müzisyen (d. 1925)
2022 - Jean-Luc Godard, Fransız film yönetmeni (d. 1930)

Tatiller ve özel günler

 Dünya Sepsis Günü
 Dünya Yazılımcılar Günü

Kaynakça

0913
13

13 Eylül