Said Nursî (1878 - 23 Mart 1960), Kürt İslam âlimi, müfessir ve yazar. Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye azalığı, Birinci Dünya Savaşı'nın Kafkasya Cephesi'nde milis alay kumandanlığı yapmıştır. İslam üzerine yazılmış ve 300 kadar ayeti tefsir eden Risale-i Nur isimli 50'den fazla dile çevrilen külliyatın yazarıdır.

Van'da hayalini kurup zihinsel hazırlığını yaptığı fen ve din ilimlerinin beraber okutulacağı Medresetü'z-Zehra projesi için İstanbul'a geldi. Bu amaçla Sultan II. Abdülhamid ile görüşme girişimlerinde bulunduysa da istediği neticeyi alamadı. Ancak yerine gelen Sultan Reşad ile görüşme fırsatı buldu ve projesini detaylı şekilde anlattı. Kabul gören proje için Van Valiliğine bin altın ödenek gönderildi.

Osmanlı dönemi medrese geleneklerinden olan ilmî münazaralara katılan Said Nursî, kullandığı unvan ve burada gösterdiği başarıları ile şöhret oldu. Çeşitli gazete ve dergilerde makaleler yazıp, Marifet ve İttihad-ı Ekrad isminde bir gazete çıkarma girişiminde bulundu. Bu dönemde Meşrutiyet taraftarı olan Said Nursî, bu yönetim biçimininin dine aykırı olmadığını vurgular. Düşüncelerini Münazarat isimli eserinde kitaplaştırır.

Said Nursi 31 Mart Vakası'nda isyanın bastırılması için gazete yazıları yazdı ve Harbiye Nezaretinde onlara hitap etti. 31 Mart Vakası sonrası kurulan Divan-ı Harbi Örfi mahkemesinde yargılanarak beraat etti.

Van'a dönerek Evkaf Nezaretine bağlı Horhor Medresesi'nde talebe okutmaya başlar. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Alay Müftüsü olarak orduya dahil olan Nursî, sonrasında ise Enver Paşa tarafından gönüllü milis alayı kumandanı olarak görevlendirilir. Kafkas Cephesi'nde talebeleri ile birlikte mücadele eder. Savaş sırasında bir kısım talebesi ölür, kendisi de yaralanarak esir düşer ve Kostroma'ya esir kampına gönderilir. Gösterdiği azim ve mücadeleler sebebiyle esaretinin bitminde kendisine Harp Madalyası verilir ve Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye a'zası olarak atanır.

Hilal-i Ahdar Cemiyeti toplantılarına katılan Nursî, Yeşilay'ın kurucu üyesidir.

Biyografi
Said Nursî kendi hayatını "Eski Said" ve "Yeni Said" olarak ikiye ayırır. Eski Said olarak tabir ettiği doğumundan 1923 yılına kadar olan dönemde sosyal ve siyasî sorunların çözümünde doğrudan inisiyatif alan bir kişilik sergiler. 1923 yılında TBMM'nin daveti üzerine Ankara'ya gelen Nursî, Ankara'da aradığı atmosferi bulamaz. Van'a dönerek inzivaya çekilir ve daha sonraları bu dönüşünü Yeni Said'in başlangıcı olarak nitelendirir. Bu dönemde sosyal ve siyasî meselelerden uzaklaşır. En önemli vazifenin imânı kuvvetlendirmek olduğunu söyler. Şiddetle karşı çıktığı ama silah çekmediği Cumhuriyet idaresi tarafından bu dönem zarfında uzun yıllar sürgün, gözetim ve yer yer hapis hayatı yaşatılacak ve zorunlu ikâmete tabi tutulacaktır. Büyük çoğunluğunun Isparta Barla'da yazıldığı Risale-i Nur külliyatının yazımı ve Nur Cemaati'nin oluşumu bu dönemde yaşanmıştır.

"Eski Said" (Cumhuriyet öncesi)

Çocukluğu ve öğrenim hayatı
Doğum tarihi: Nursî'nin doğum tarihi ile ilgiili farklı görüşler vardır. 1906 yılında yapılan nüfus tescil kayıtlarında, Rumî 1288-1299 (Miladi 1872) olarak geçse de doğum tarihinin Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye'ye verdiği özgeçmişine göre hazırlanan Osmanlı nüfus kimlik belgesinde Rumi 1293, Hicri 1295 tarihleri yani Miladi 1878 yılı olduğu tahmin edilmektedir.

Bitlis'in Hizan ilçesinin İspairit nahiyesinin Nurs köyünde, yedi çocuklu bir ailenin dördüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Babasının adı Abdullah Mirza, annesinin adı ise Nuriye'dir. Annesi Nurs köyü yakınlarında bulunan Bilkan köyündendir. Nuriye Hanım Nure veya Nura ismiyle de tanınmaktadır. Sofi Mirza olarak tanınan Mirza Efendi ailesinin geçimini çiftçilikle sağlamıştır.

İsim ve unvanları: 15 yaşında iken İslâm âlimlerinin bulunduğu ilim meclisinde yapılan imtihan ve münazara sonunda Molla Fethullah tarafından Bediüzzaman unvanı verilmiş; diğer âlimler tarafından da kâbul görmüş ve bu isimle anılmaya başlanmıştır. "Bediüzzaman" unvanının yanı sıra Said Okur, "Molla Said" ve "Said-i Kürdî" gibi isimler ile de tanınmaktadır. Said Nursî, İstanbul'a gelişinden sonra Kürdistan'dan gelmiş olması ve Kürt olması dolayısıyla Said-i Kürdî ismiyle meşhur olmuş ve ilk dönem eserlerinin birçoğunda bu adı kullanmıştır. Cumhuriyet'in kurulmasından sonra kabul edilen Türk milliyetçiliği politikasından dolayı, hem bu durumun aleyhine kullanılmasını, hem de yanlış anlaşılmaları engellemek için, kendisi bunu Said-i Nursi şeklinde değiştirmiştir.

Öğrenim hayatı: 1887'de Tağ köyündeki Molla Mehmed Emin Efendi'nin medresesinde öğrenim hayatına başladı. 1888'de medrese eğitimi bırakarak köyüne döndü. Köyüne döndükten sonra, medrese öğrencisi olan ağabeyi Molla Abdullah'ın derslerini takip etti. Beş yıl süren tahsil hayatı boyunca Molla Mehmed Emin Efendi Medresesi, Mir Said Veli Medresesi, Molla Fethullah Efendi Medreselerinde eğitim aldı. Risalelerinde, bu süre zarfında Kur'ân'ı hatmettiğini, Sarf ve Nahiv kitaplarını İzhara kadar okuduğunu, Doğu Beyazıt'ta bulunan Şeyh Mehmet Celalî'nin medresesinde üç ay süren bir eğitim gördüğünü, bu eğitimi sırasında her gün günde üç saat meşgul olarak yüze yakın kitabı okuyup ezberine aldığını, medreselerde eğitimi yapılan kitaplar dışında pek çok başka kitabı da okuduğunu yazmıştır. Daha sonra icazetini aldığı ve sonra Doğu Beyazıt'tan ayrıldığı bildirilmektedir. Bu sırada arkadaşları ve bazı hocalarıyla olan tartışmaları ve kavgaları sebebiyle medrese eğitiminde aksamalar olmuştur. Said Nursî köyünde gördüğü bir rüyadan etkilenerek eğitimine devam etmek üzere Mir Hasan Veli Medresesine gittiğinden bahseder.

İcazetnâmeleri: Said Nursî ilkini Muhammed Celali, ikincisini ise Şeyh Fethullah Es-Siirdi'den aldığı iki adet icazetnâmeye sahiptir.

Gençlik çağı
Risalelerde ilmi alt yapısı ve farklı kişiliğiyle, Bitlis Valisi Ömer Paşanın dikkatini çektiği ve Vilayet konağında kalarak çalışmalarına devam etmesi için ona bir oda tahsis edildiği, burada iki yıl kalan Nursînin daha sonra Van Valisi Hasan Paşa tarafından davet edilerek Hasan paşa ve İşkodralı Tahir Paşa zamanlarında vali konağının kendisine ayrılan bölümünde yaklaşık olarak 10 yıl ikamet ettiği, Horhor Medresesi'nde de talebelerine ders verdiği anlatılmaktadır.

Said Nursî, Van, Bitlis ve Diyarbakır illerinde fen bilimleriyle İslami ilimlerin birlikte okutulacağı, Kürdistan'da cehaleti ve bilgisizliği ortadan kaldıracak nitelikte, Medresetü'z-Zehra ismini verdiği birkaç üniversitenin yapımı düşüncesini hükûmete iletmek için 1907 yılında İstanbul'a gelir. El-Ezher Üniversitesi'ne kardeş olarak tarif ettiği bu üniversitede Arapça, Kürtçe ve Türkçe olmak üzere üç dilde eğitim yapacağını belirtmektedir. İstanbul'da Ferik (tümgeneral) rütbesindeki Ahmed Paşa'nın evine yerleşmiş, idealindeki üniversite ile ilgili bir dilekçeyi padişahın özel kalem dairesi olan Mabeyn-i Hümayun'a sunmuş ancak cevap alamamıştır. Gelişinden iki ay sonra Fatih'te bulunan Şekerci Hanı'na yerleşti. Otel olarak hizmet veren Şekerci hanında "Burada her suale cevap verilir, fakat sual sorulmaz" şeklinde bir yazı asmış, değişik münazaralara katılmıştır.

Saray bahçesinde yöresel kıyafetleri, başında sarığı ve hançeri ile dolaşırken tavırları şüpheli bulunarak tutuklandı ve Üsküdar Toptaşı Akıl Hastanesi'ne gönderildi. Ancak doktorlar tarafından akıl hastası olmadığına dair bir rapor hazırlandı; hastaneden çıkartılarak tekrar zaptiye nezaretine gönderildi. Nezarette iken Sultan II. Abdülhamid, Said Nursiye maaş bağlanması ve memleketine geri dönmesi için harcırah verilmesi emrini verdi. Padişahın maaş bağlanması emrini getiren zaptiye nazırı Şefik paşa, Nursiye padişahın kendisine selamı olduğunu ve medrese teklifinin Divan-ı Hümayun'da görüşüldüğünü söyledi. Nursi amacının maaş kapmak olmadığını söyleyerek maaş ve harcırahı reddetti.

1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilanından hemen önce İstanbul'a geldi. İstanbul'da Derviş Vahdeti'nin Volkan gazetesinde yazdı. İslamcı bir siyasal parti olan İttihad-ı Muhammedi Fırkası'nın (Fırka-i Muhammediye) kurucuları arasında yer aldı. Volkan gazetesi bu fırkanın yayın organıydı. 13 Nisan 1909 (Rumi 31 Mart 1323) tarihinde 31 Mart Vakası patlak verdi. Selanik'ten gelen Hareket Ordusu aradan 11 gün geçtikten sonra isyanı bastırabildi. Bazıları İttihad-ı Muhammedi Fırkası'nın ileri gelenleri olmak üzere isyanı çıkaranlar ve Derviş Vahdeti ile birlikte Divan-ı Harp Mahkemesinde yargılandı, Derviş Vahdeti ve 16 kişi idam edildi, Said Nursî davadan beraat etti. Serbest kaldıktan sonra Serbesti gazetesinde "ordunun ruhu ve ülküsünün okullu subaylar olduğunu, bunlara isyan etmenin cinayet olduğunu" yazmıştır. Talebelerinin yazdığı Tarihçe-i hayata göre Meşrutiyetin ilanı sırasında Said Nursi 11 Temmuz'da Sultan Ahmet meydanında yaptığı "Hürriyete Hitap" adını verdiği konuşmasıyla ve bunun Selanik'te tekrarı ile halkı teskin etmek için çalışmıştır.

Abdülhamid sonrasında, eğitimle ilgili düşüncelerini Sultan V. Mehmet'e sunmak üzere İstanbul'a geldi. Van'da kurmayı planladığı Medresetü'z Zehra padişah tarafından kabul gördü ve 19 bin altın ödenek ayrıldı.

31 Mart Vakasından sonra İttihat ve Terakkinin zulümlü olduğuna inandığı faaliyetlerinden küserek İstanbul'dan ayrıldı. O zamanlar Şark olarak tabir edilen Doğu'ya; Batum üzerinden Van'a gitti. Sonrasında ise Şam'a gitti. 1911'de Şam, Emevîye Camii'nde okuduğu hutbe daha sonra Hutbe-i Şamiye adıyla kitaplaştırıldı. Münâzarat ve Muhakemât gibi eserlerini telif etti.

I. Dünya Savaşı
Said Nursi I. Dünya Savaşı'nın ilanının hemen ardından gönüllü vaiz olarak orduya yazıldı. Kendisinin 2. meşrutiyetin ilanı sırasında Osmanlının istihbarat kurumu olan Teşkilat-ı Mahsusa'da görev aldığı, İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne üye olduğu, Teşkilat-ı Mahsusa tarafından 1915 yılında Rus Cephesine ve Libya'ya gönderildiği tarihçi Cemal Kutay tarafından yazılmış ancak görevlendirme bilgisinin doğru olmadığı yönünde itirazlar olmuştur.

Van'da görevlendirildikten sonra Pasinler cephesine gönderildi. Nursi, Enver Paşa'nın isteği üzerine talebeleri ve gönüllülerden oluşan 4-5 bin kişilik milis teşkilatı kurdu. Milis Miralay rütbesiyle gönüllü alay komutanı olarak kurduğu teşkilatı ile birlikte Van, Muş ve Bitlis'te Rus birlikleri ve Ermeni çetelerine karşı savaştı. Savaş sırasında sigara tablasından, hançer kabzasından ve omzundan olmak üzere üç yerinden vurularak yaralanmıştır.

Esaret hayatı: Said Nursi gönüllü olarak katıldığı I. Dünya Savaşı'nda Bitlis'te su kemerinin üzerinden atlamış, sağ ayağı kırılmış ve esir düşmüştür.

Nursi burada Ruslara esir olarak Van, Culfa ve sonrasında Tiflise götürüldü. Yaklaşık 6 ay Tiflis'te kaldı ve burada tedavi gördü. Tiflis'in Varasofski Sokağında kırk dört numaralı kampta tutulduğu bilinmektedir. Kosturma'nın Kologrif beldesindeki esir kampına, oradan da en büyük esir kampı olan Kosturma'ya sevk edildi.

Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye
Esaretten dönüş sonrası İstanbul'a geldi. Ordu-yu Hümâyun'un tavsiyesi üzerine 4 Ağustos 1918 yılında Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye azası olarak atandı. Said Nursi bir müddet dinlenmek için izin aldıktan sonra görevine başlayıp Kasım 1922'ye kadar 4 yıl 4 ay boyunca bu görevde çalıştı. Bab-ı Meşihat tarafından da ilmi rütbesi Mahrec Payesi verilerek onaylandı.

Nursî I. Dünya Savaşı sonrası mütareke günlerinde, Çamlıca'daki evinde yeğeni Abdurrahman ile birlikte kalmıştır. Bu dönemde Kürt Teali Cemiyeti üyeleri nin Said Nursî'yi cemiyetlerine davet ettikleri, ancak Nursînin bu teklifi reddettiği ifade edilmektedir. 15 Şubat 1919 tarihinde sonradan Teâli-i İslâm Cemiyeti adını alan Cemiyet-i Müderrisîn'in kurucu azaları arasında yer aldı.

Said Nursi 1919'da Mesnevî-i Nuriye adlı eserini yazmaya başlamış, "Sünûhât", "Hakikat Çekirdekleri" (1920), "Nokta" (1921), "Rumûz" (1922) gibi bazı kitapçıkları kaleme almıştır.

Millî Mücadele
Millî Mücadele döneminde Kuvâ-yi Milliye aleyhindeki fetvayı çürüten bir yazı yazar. İstanbul'un İngilizler tarafından işgaline karşı 16 Şubat 1920'de Hutuvat-ı Sitte adlı eserini telif etmiş, eseri Türkçe ve Arapça olarak ücretsiz ve gizlice dağıtılmasını sağlamıştır.

Hutuvat-ı Sitte'yi basan ve dağıtılmasında Said Nursi'ye yardım eden kişilerden biri de Eşref Edip Fergan'dır.

İstanbul kamuoyunu etkisi altına alan ve İngilizlere karşı çok sert bir dille yazılmış olan Hutuvat-ı Sitte Risalesi sonrası İngiliz Başkumandanı tarafından Said Nursî hakkında idam kararı alınmıştır.

Hutuvat'ı sitte ve Kuvâ-yi Milliye'ye olan desteği Ankara Hükûmeti'nin dikkatini çekmiş, Eski Van Valisi Tahsin Bey ve Mustafa Kemal Paşa'nın davetleri sonucu, 9 Kasım 1922'de Ankara'ya gitmiş hoş-amedi merasimi ile karşılanmıştır.

Said Nursî, Medreset-üz Zehra ideali için, II. Meşrutiyet döneminde Van'da temelini attığı fakat savaş yüzünden inşaatı başlatılamayan üniversitenin kurulması için Mebuslara bir kanun teklifi hazırlattırdı. Teklif mecliste iki yüz milletvekilinden 163'ünün imzasıyla kanunlaştı. Buna rağmen Said Nursi Ankaradaki siyasi ve dini atmosferden hoşnut olmadı. 7 Nisan 1923'te talebe yetiştirmek ve münzevi bir yaşam sürmek üzere Van'a gitti, Erek Dağı'nda iki senesini geçirdi.

"Yeni Said" / Cumhuriyet sonrası
Said Nursî, Van'a dönüşünü ve Erek Dağı'nda inzivaya çekilmesini dönüm noktası olarak kabul eder. Bu sırada Şeyh Said başlatmak istediği ayaklanma için Said Nursî'den destek ister fakat Nursî ayaklanmaya destek vermeyeceğini bir mektupla haber verir.

Said Nursî doğuda meydana gelen sosyal olaylar üzerinde olması muhtemel siyasi etkisinden korkularak 1926'da sürüldüğü Burdur'da Nur'un İlk Kapısını, Burdur ve Isparta'daki dokuz aylık mecburi ikametinden sonra 1 Mart 1927'de ulaştığı Barla'daki sürgün hayatında ise Sözler, Mektûbat ve Lem'aların büyük bölümünü yazmıştır.

Buradaki faaliyetleri şüpheli bulunarak 1934'te Isparta'ya sürüldü. 1935 yılında "gizli cemiyet kurmak, rejimin temel düzenini yıkmak" iddiasıyla Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinde aleyhinde dâvâ açıldı ve Tesettür Risalesi'nden dolayı kendisi on bir ay, on altı öğrencisi de altı ay hapse mahkûm edildi. 1936'da hapis cezasının bitiminden sonra 7 yıllığına Kastamonu'ya sürüldü.

1943 yılında 126 talebesiyle birlikte "rejimin temel düzenini yıkmak" iddiasıyla tutuklanarak Denizli hapishanesine sevk edildi. 9 ay tutuklu kaldı. Beraat etti. Daha sonra Emirdağ'a götürülerek burada zorunlu ikâmete mahkûm edildi. 1947 yılında aynı suçlamalarla tekrar tutuklanarak 54 talebesiyle birlikte Afyon hapishanesine sevk edildi. Yaklaşık 20 ay hapiste kaldı. Buradan tekrar Emirdağ'a götürüldü.

"Üçüncü Said: 1952'de Gençlik Rehberi isimli eseri hakkında açılan dava münasebetiyle İstanbul'a geldi ve bu davadan beraat etti. 1953'te Emirdağ'a döndü. İkinci defa İstanbul'a geldi ve üç buçuk ay burada kaldı. Bundan sonraki hayatı genellikle Emirdağ ve Isparta'da geçti.

Bu dönemde, yazımı tamamlanmış olan Risale-i Nur'un farklı kesimlerden insanlara ulaştırılmasıyla ilgilenmiştir. Bu amaçla birçok şehir ve köylerde el ile yazılan risalelerin okunması, okutulması, bazı merkezlerde risalelerin daktilo ile çoğaltılması; Ankara, İstanbul ve doğu illerini de kapsayacak şekilde risalelerin bütün toplumsal tabakalara ulaştırılması işleri ile ilgilenmiştir. Yine bu dönemde mahkemelerden iade edilen Nur Risaleleri ve bazı illerde bir kısım Nur Talebelerine dava açılması sebepleriyle resmi makamlarla görüşmeleri olmuştur. 1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti hükûmetinin Risale-i Nur hareketine olumsuz bakmaması ve yayımlanmasına engel olmaması sebebiyle, risaleler bu dönemde matbaalarda basılmış Anadolu'nun yanında Mısır, Pakistan, ABD, İtalya gibi çeşitli ülkelere de gönderilmiştir.

Hayata bakışı ve mücadele yöntemi
Said Nursi'nin içinde bulunduğu siyasi ortam, onun mücadele yöntemini de etkilemiştir. Eski Said döneminde faaliyetlerini yukarıdan aşağıya, yani devlet imkanlarından da istifade ederek yapmaya çalışmıştır. Osmanlı döneminde toplumu değiştirmek için siyasi çalışmalar yürütmüştü. Cumhuriyet döneminde ise toplumu değiştirmenin ancak bireyleri değiştirerek mümkün olacağını düşünmüş ve aşağıdan yukarıya doğru bir yöntemi benimsemiştir. Eski Said'in eserleri olan Asar-ı Bediiyye daha çok toplumsal ve siyasal hayatı ilgilendiren konulara temas ederken, Yeni Said'in temel eserleri olan ve Risale-i Nur külliyatının temelini oluşturan Sözler, Mektubat, Lem'alar ve Şualar adlı eserleri daha çok inanç konusuna odaklanır. Eski Said dönemi içerisinde, ilim meclislerinde münazaralara giren, sosyal ve siyasi olayları takip eden ve müdahil olmaktan geri durmayan Said Nursî, yeni döneme geçmesiyle birlikte daha çok inziva içerisinde eserlerini yazdırmış, hatta siyaseti şeytan işi olarak tanımlamıştır.

Said Nursi'nin anlayışında zamanımız Muhammed'in dünyanın yaratılışından kıyamete kadar 7000 yıllık bir ömrünün olduğunu, bunun 1000 - 1500 yılının Muhammed sonrasında yaşanacak miktarı oluşturduğunu ifade eden sözlerine ek olarak, Said Nursi'nin "Ümmetimden bir taife Allah'ın emri gelinceye kadar (yani kıyâmetin kopmasına kadar) hak üzerinde galip olacaktır." hadisinden ebced yoluyla elde ettiği çıkarımlara göre ahir zaman idi ve insanlık bu dönemin en büyük fitnesi ve insanlığa en büyük tehdit olan imansızlık tehlikesi ile karşı karşıya bulunmaktaydı. Bu sebeple ona göre bu dönemde en büyük hizmet iman kurtarma hizmeti ve bu görevi hakkıyla yapan Risale-i Nur ahir zamanın büyük mehdiliğini temsil etmekteydi. Ancak risale-i nur "iman ve Kur'an hizmeti" adını verdiği bu görevin ilk ve en önemli basamaklarını yerine getirmekte, kendisinden sonra gelecek bir başka kişiye zemin ve program hazırlamaktadır. Geriye kalan ve "mehdinin altın çağı" olduğuna inanılan dönem ileride gelecek, 30-40 yıl devam edecek olan bu dönemden sonra dinsizlik tekrar hakim olacak ve kıyamet 1530-1540 h. yıllarında dinsizlerin başına kopacaktır.

Mehdi, Mesih, deccal, süfyan gibi karakterler erken İslam tarihinde, iktidar olma savaşı veren Kufe merkezli Alioğulları (Ehl-i beyt), Horasan coğrafyasından siyah sancaklı Abbasiler ve Ebu Süfyan soyundan gelen Şam merkezli Ümeyye oğulları (Emeviler) gibi guruplar arasında, çıkış yerleri olarak o günün güç merkezlerini işaret eden, toplumda kendilerine yer edinme adına, iyi karakterlerin kendi içlerinde, kötü karakterlerin ise rakiplerinde aranması yönünde, haklarında çok sayıda hadis uydurulan, dönemin dinsel-politik figürleri olarak ortaya çıktılar. Daha sonraki dönemlerde ise birtakım dini guruplar, bu figürlerin gerçek anlamda var olduğuna inandılar ve onları inanç esaslarına dahil ettiler. Bu veya benzer deyim ve tiplemeler İslam dünyasında günümüze kadar devam etmiş, dini guruplar kendi liderlerini mehdi, mesih gibi kurtarıcı, rakiplerini ise deccal, süfyan gibi aşağılayıcı sıfatlarla anmaya devam etmişlerdir. O kadar ki, Abbasoğulları veya Alioğullarının Mehdi figürüne rakip olarak, Emeviler, iyi bir karakter olan kurtarıcı Süfyan figürünü ortaya sürdüler. Ancak Abbasi veya Ehli Beyt taraftarları kısa sürede yeni hadislerle bu figürü kötü bir karaktere çevirmeyi ve Emevileri alt etmeyi başardılar. Said Nursi bahsi geçen figürlerle ilgili rivayetleri kendi zamanındaki kişiler üzerinden yeniden yorumlamıştır.

Said Nursi kendisinin skolastik bir medrese hocası gibi değerlendirilmemesini, Risale-i Nur'un arş-ı âzamdan indirilerek kendisine yazdırılan ve mehdiliği temsil eden Kur'an hakikatleri olduğunu, kendisinin sadece bir aracı ve elçi (nur elçisi) olduğunu ifade eder. Öyle ki Kur'an'ın yanında celcelutiye, mektubat (İmam Rabbani) gibi asırlar önce yazılmış eserler ima ve işaretler yoluyla muhtelif yerlerde Risale-i Nur'a işaret eder, mücadelesini destekler, Risale-i Nur'un mahrem ve izni ilahi tarafından uygun görülmeyen kısımları yazdırılmaz ya da ilgili bölüm atlanılarak izin verilen kısımlar yazdırılmaya devam eder. Kendisinin mücadele alanı ise başta insanın sonsuz azap çekmesini gerektiren imansızlığın yanında imansızlığın en büyük kaynağı olarak gördüğü ve ahir zamanın büyük deccali olarak adlandırdığı bolşeviklik, ve İslam deccali veya süfyan olarak nitelendirdiği Mustafa Kemal'den ve Cumhuriyet Devrimleri'nden başkası değildir. Cumhuriyete taraf olmakla birlikte, şeriatı yürürlükten kaldıran laikliğe şiddetle karşıdır ve şapka giyilmesini de küfür işareti olarak görür. Çünkü ona göre şeriat adalet-i mahza ve fazilettir. TBMM'de Atatürk ile yaşadığı namaz tartışmasında Said Nursî'nin sarf ettiği sözler: "Paşa! Paşa! İslâmiyette, imandan sonra en yüksek hakikat namazdır. Namaz kılmayan haindir, hainin hükmü merduttur." Bazı kaynaklar bu cümlenin devamını da verir;"Kafirin hakkı hayatı var. Merdudun yoktur." Klasik şeriat anlayışını yansıtan ifadeler dilin kullanımı açısından da sorunludur. Çünkü şeriatta namaz kılmayanlar için merdut diye bir fıkıh hükmü bulunmuyor ancak, namaz kılmayanlar bazı İslam mezheplerinde mürted olarak değerlendirilir ve dört büyük Sünni mezhebe göre mürtedin cezası ölümdür. Tarihsel süreç içerisinde terkedilen, (belki de hiç uygulanmayan) bu hükümlerin uygulanması insan hakları ve dini özgürlüklere karşı ağır bir saldırı anlamına gelecektir.

İnanç ve öğreti

Zaman ve görev algısı: Said Nursî'de temel düşünce örgüsü zamanın ahir zaman ve görevin iman kurtarma görevi olduğu üzerine kuruludu.
Risale-i Nur'un İslami konulara yaklaşımı seçici veya eleştirel değil destekleyici ve zorlayıcıdır. Öyle ki tarafsızlık bile ona göre inançsızlıkla eşdeğer şeytani bir aldanmadan ibarettir. Said Nursinin Mucizat-ı Ahmediye gibi risalelerde kullandığı rivayetlerin bir kısmı kıssacılık geleneğinin yansımalarından oluşmaktadır. Bu geleneğin özelliği ürettikleri rivayetlere senetler ekleme gibi her kılığa girerek, halkı rahatsız eden yalın gerçekleri değil, anlatımları sonrasında topladıkları bahşişleri artıran, onların duygularını okşayan, kabartan, bazen de ağlatan, ayrıntılı dramatik hikâyeleri coşkulu bir dille vermesidir. Kıssacılar en çok peygamberlik delilleri (Delail En Nübüvve) gibi alanlarda üretim yapmışlardır. Örneğin Huneyn Muharebesinde Muhammedin attığı bir avuç çakıl taşı kafirlerin tümünün gözlerine ayrı ayrı girer. Fantastik seyahat yazarı Evliya Çelebi, Seyahatnâmede, İslâm'da İsa'nın havârilerinden kabul edilen Şem'un-u Safa'nın Nakura yakınlarındaki türbesinde bulduğu incil nüshasını incelediğini, Muhammed'i müjdeleyen ayetin o nüshada mevcut olduğunu iddia etmektedir. Çelebi'nin, bizzat Şem'un-u Safa tarafından yazıldığını naklettiği bu el yazması incil, bulunamamıştır. Said Nursi Çelebiyi ciddiye alır. Bu bakış açısı birtakım şeyhlerin pişmiş tavuğu diriltebileceği hikâyesine kadar uzanır.

Şeriat, Kadın ve tesettür: Ona göre mutlak adalet şeriatla mümkündür fakat bu yönetime ihtilal şeklinde asayişi bozarak gidilmemelidir.

"Şeriatın bir hakikatına, bin ruhum olsa feda etmeğe hazırım! Zira şeriat, sebeb-i saadet ve adâlet-i mahz ve fazilettir. Fakat ihtilâlcilerin isteyişi gibi değil."

Said Nursi, kadınların fıtraten tesettüre ihtiyacı olduğunu en doğru tesettürün çarşaf ile yapılabileceğini kadınların baştan ayağa kadar yüz ve eller dâhil olmak üzere çarşafla örtünmelerinin Kur'ân'ın kesin bir emri olduğunu ve şeriata göre kadınlara mirastan erkeğin yarısı kadar pay verilmesinin tam bir adalet ve merhamet olduğunu söyler.

Said Nursî'nin adalet anlayışı başka bir değerlendirmesinde de kendisini ortaya koyar; buna göre sınırlı bir dünya hayatında işlenen günahların -ki ona göre bunların en büyüğü imansızlıktır- karşılığı olarak sonu gelmeyen cehennem azabı Allah'ın merhamet ve adalet sıfatlarına uygundur.

Kur'an ve hadis yorumu: Said Nursi'ye göre Kur'an ayetlerinin avam ve havasa yönelik gizli anlam tabakaları, işaretleri ve bağlantıları bulunmaktadır. Bu bağlantıların açığa çıkartılması için ebced hesabı kullanılarak Arap alfabesindeki her harfe sayısal bir değer atanır ve yazılar sayısallaştırılır. Bu yaklaşımlarda ebced, Arap yazısı ve Kur'an tarihinin ortaya koyduğu kronolojik yazım düzeni gibi düzenleme ve yazım şekilleri atlanarak günümüz metinlerine uygulanır, ayetlerden yeni anlamlar ve çıkarımlar elde edilir. Batıni metotların uygulandığı bu yaklaşımlara göre örneğin Kur'an 33 ayetiyle Risale-i nura, Ebrehe ordusuna atılan "pişirilmiş taşlar" İkinci Dünya Savaşı'nda atılan bombalara işaret eder.

Midraş türü hikâyeler: Ninova halkına peygamber olarak gönderilen Yunus, 33 yıl onları Tanrı'nın dinine davet etmiş, kendisine bu süre içerisinde sadece iki kişi inanmıştır. Bu durum kendisinin canını sıkmış, Tanrı'nın izni olmadan Ninova'dan ayrılıp Akdeniz'e kadar giderek bir gemiye binmiş ve Yunus Akdeniz'de gemiden atılmıştır. Rivayetlerde balık Yunus'u sırasıyla Nil nehrine, Fars denizine, el-Betâik Denizi'ne ve Dicle'ye götürüp Nusaybin topraklarında düz ve geniş bir yere atar. Yunus tekrar kavmine döndürülür ve 100 bin kişi ona inanır. Said Nursi'nin bu ve benzer hikâyelere yaklaşımı onun temel kaynaklarda geçen akıl dışı ayrıntıları atlayarak rasyonalize etmesi şeklinde de kendini gösterebilmektedir: "Hazret-i Yunus Aleyhisselâm'ın kıssa-i meşhuresinin hülâsası: Denize atılmış, büyük bir balık onu yutmuş. Deniz fırtınalı ve gece dağdağalı ve karanlık ve her taraftan ümid kesik bir vaziyette münacatı, ona sür'aten vasıta-i necat olmuştur."

Evrim ve bilim: Said Nursi'nin evren ile ilgili ifadeleri, kendisinin bilgilerinin güncelliğini sorgulatacak niteliktedir. Örneğin gökcisimlerinden bahsederken nücum'u sevabite deyimini kullanması ve canlıların Evrimi ile ilgili başkalarından aktararak kullandığı muğlak ifadeler yanında kendisinin sıklıkla yaratılış'a vurgu yapması dikkat çekicidir.
Kıyamet alametleri: "Dabbe"; anarşistlik ile fesada giden ve dinsizliğe, küfür ve küfrana düşen insanların akıllarını başlarına getirmek hikmetiyle arzdan bir hayvan çıkıp musallat olacak olan bir taife-i hayvaniyedir. Dabbenin yeşil maymun denilen hayvandan yayılan AIDS hastalığı olduğu yönünde bazı Nurcular arasında görüşler vardır.
Milliyetçilik: Said Nursi menfi olarak nitelediği milliyetçiliğe karşı çıkmış, "zehr-i katil" gözüyle bakmıştır. Avrupa'nın bu fikri Müslüman milletleri birbirinden ayırmak için Müslümanların içine attığını söylemiştir. Said Nursi'nin eski eserlerindeki Kürdistan veya Bilad-ı Ekrad ifadelerini ise "vilayat-ı şarkiyye" şeklinde değiştirdiği iddia edilmiştir. Ancak, Risale-i Nur külliyatını neşreden yayınevlerinden Tenvir ve Zehra Yayınları bu iddiaları kabul etmemekte ve nüshalar üzerinde tahrifat yapıldığını ifade etmektedirler. Said Nursî'nin yeni dönem eserlerinde de "Kürdistan" ifadesini birçok kez kullandığı görülmektedir.
Yönetim şekli: Cumhuriyet: Said Nursî değişik yerlerde komünizm ve Bolşevizm'in insanlık üzerindeki yıkımları üzerinde durur ve onları ahir zamanın büyük deccali olarak niteler. Said Nursi Cumhuriyet taraftarı olduğunu söyler ve kendisini dindar Cumhuriyetçi olarak addeder. Eskişehir mahkemesinde "Cumhuriyet hakkında fikrin nedir?" sorusuna şöyle cevap verir:
"...sizler daha dünyaya gelmeden evvel benim dindar bir Cumhuriyetçi olduğumu elinizdeki Tarihçe-i Hayatım ispat eder...O zaman şimdiki gibi, hâli bir türbe kubbesinde inzivada idim. Bana çorba geliyordu. Ben de tanelerini karıncalara verirdim, ekmeğimi onun suyuyla yerdim. İşitenler benden soruyordular. Ben de derdim: Bu karınca ve arı milletleri cumhuriyetçidirler. O cumhuriyetperverliklerine hürmeten, tanelerini karıncalara verirdim." Fakat Said Nursî Cumhuriyet öncesi ve sonrası siyasi otoritelerle problemlidir. Cumhuriyete karşı olmamakla birlikte devrimler, özellikle de tekke ve zaviyelerin kapatılması, kılık kıyafet devrimi ve şeriat kanunlarının ilgası anlamına gelen laikliğe karşı çıkmıştır. Ahir zaman fitnesi olarak gördüğü bu durum karşısında imanı kuvvetlendirmeye dönük eserler yazmaya ve bu konuda çalışmaya yönelir.

Ölümü, mezar yeri ve mirası
23 Mart 1960'ta Şanlıurfa'da öldü. Urfa Halil-ur Rahman Dergahı'na defnedildi. 27 Mayıs Darbesi sonrasında 12 Temmuz 1960'ta cuntanın emriyle mezarı yıktırıldı. Naaşın taşındığı uçakta yer alan Erol Türegün tarafından ortaya atılan iddiaya göre naaşı Isparta'ya götürülerek şehir mezarlığına gizlice defnedilmiştir. Buna göre Said Nursî'nin naaşı Isparta-Afyon arasında bir yere gömülmüştür. Vasiyeti üzerine 1969'da bir-iki talebesi tarafından açılarak, naaşı kendileri dışında kimsenin bilmediği bir yere gömülmüştür. Şu an mezarının yeri bilinmemektedir.

Mal varlığı
Said Nursî'nin vefatından sonra tereke hakimliği tarafından tespit edilen resmi mal varlığı listesi:

Vasiyeti ve varisleri
 Said Nursi vefatından sonra bıraktığı kitapların Hizmet-i nuriye ve imaniye tabir edilen faaliyetlerde kullanma yetkisini varis tayin ettiği talebelerine bırakmıştır."Aziz, sıddık kardeşlerim ve varislerim, Ecel gizli olmasından, vasiyetname yazmak sünnettir.Benim metrukatım ve Risale-i nurdan olan benim hususi kitaplarım ve güzel ciltlenmiş mecmualarım ve sair şeylerimin bütününü, Gül ve Nur fabrikaların hey'etine, başta Husrev ve Tahiri olarak o heyetten on iki kahraman kardeşlerime (Kardeşim Abdülmecid, Zübeyir, Mustafa Sungur, Ceylan, Mehmed Kaya, Hüsnü, Bayram, Rüştü, Abdullah, Ahmed Aytimur, Atıf, Tillolu Said, Mustafa, Mustafa, Seyyid Salih) vasiyet ediyorum. Onlara bırakıyorum ki; emri hak olan ecelim geldiği zaman,benim arkamda o metrukatım, benim bedelime o sadık ve mübarek ellerde hizmeti nuriye ve imaniyede çalışsın ve istimal etsin."

Vasiyetname de adı geçen varis talebelerin tam isimleri

Ahmed Husrev Altınbaşak, Tahiri Mutlu, Abdulmecid Nursî, Zübeyir Gündüzalp, Mustafa Sungur, Ceylan Çalışkan, Mehmet Kayalar, Hüsnü Bayramoğlu, Bayram Yüksel, Süleyman Rüştü Çakın, Abdullah Yeğin, Ahmed Aytimur, Hasan Atıf Egemen, Tillolu Said Özdemir, Mustafa Acet, Mustafa Cahid Türkmenoğlu, Salih Özcan.

Bazı yayınevlerinin Risale-i Nur külliyatını sadeleştirmesi ve farklı tarzlarda neşretmesi nedeniyle Said Nursî'nin varis tayin ettiği talebeleri Risale-i Nur'un bu tarzda basımının yanlış olduğunu bildirmişler, bu kapsamda Risale-i Nurların orijinalliğinin korunması için Kültür Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü tarafından çalışma başlatılmış ve devlet koruması altına alınmıştır. Fakat daha sonra bazı Risale-i Nur talebeleri ve CHP'nin iptal istemiyle AYM'ye başvurmasıyla devlet koruması Danıştay tarafından kaldırılmıştır.
 Kabrinin yerini bir iki talebesinden başka kimsenin bilmesini istememiştir. 23 Mart 1960'ta Şanlıurfa'da vefat ettiğinde, Urfa Halil-ur Rahman Dergahı'na defnedildi. 27 Mayıs Darbesi sonrasında, 12 Temmuz 1960'ta askerî cuntanın emriyle mezarı yıktırılmış, Nursî'nin naaşı bilinmeyen bir yere nakledilmiştir.
 Risale-i Nurların devlet eliyle diyanet tarafından basılmasını arzu etmiştir. 2014 yılında Diyanet Yayınları, ilk olarak Risale-i Nur külliyatından İşaratü-l İ'caz'ı ve ilerleyen dönemlerde de diğer bazı eserleri basmıştır.

Eserleri

Kitapları

Uluslararası arenada düzenlenen Risale-i Nur ve Said Nursî konulu sempozyumlarda yayınlanan bildirilerde, Said Nursî'nin risalelerindeki fikirlerin, felsefi ve alegorik anlamlar taşıyan Kur'an Tefsirleri olduğu ifadelerine yer verilmiştir.

 Risale-i Nur Külliyatı
 Sözler
 Mektubat
 Lem'alar
 Şualar
 Tarihçe-i Hayat
 Barla Lahikası
 Kastamonu Lahikası
 Emirdağ Lahikası
 İşaratü-l İ'caz
 Mesnevi-i Nuriye
 Sikke-i Tasdik-i Gaybi
 Asa-yı Musa
 Zülfikar
 Sirac-ün Nur
 Tılsımlar
 İman ve Küfür Muvazeneleri

 Eski Said Dönemi Eserleri
 Âsâr-ı Bedîiyye
 Kızıl İcaz ve Talikat
 Rumuzat-ı Semaniye
 Muhakemat
 Münazarat
 Hutbe-i Şamiye
 İki Mekteb-i Musibetin Şehadetnamesi

Şiirleri

Yıldızları konuşturan bir yıldızname
Eddai
Mücahid bir hayvan mersiyesi

Nur Cemaati

Nur Cemaati, Said Nursî'nin risalelerinde açıkladığı fikirlerine dayanan, 20. yüzyıl başlarında doğan İslâmî harekettir. Said Nursi takipçilerini ifade etmek için "Nur talebeleri" ve Nurcu tabirlerini kullanmıştır. Nur Cemaati Nur risalelerinde yazılan görüşler çerçevesinde, itikâdi ve fıkhi bakımdan Sünnî İslâm'a bağlıdırlar. Nurculuk, belirli dua ve zikirleri olmakla birlikte tasavvufi bir tarikat değildir. Said Nursî'den sonra Nur Talebeleri farklı eğilim ve liderlikler etrafında toplanan değişik gruplar oluşturmuşlardır.

Cemaatin ana faaliyeti "Hizmet-i imaniye ve Kur'aniye" adını verdikleri Risale-i Nur'ların okunması, yorumlanması ve çoğaltılıp yayılmasıdır. Cemaatte abi, kardeş gibi kavramlar kullanılır. Çoğunlukla emir-komuta gibi, kesin bağlılık gerektiren kurallar olmamakla birlikte meşveret kararlarına hürmet etmeyi gerektiren bir anlayışın hakim olduğu söylenebilir. Nur Risaleleri'ndeki konuların başkalarına anlatılması ve bunun için oluşturulan ev, yurt, yayın faaliyeti gibi kurumsal yapı ve faaliyetlere ise Hizmet denilmektedir.

Nur cemaati, yaşanılan zaman diliminin ahir zaman olduğu, bu zamanda komünist-materyalist felsefenin (maddiyyunluk) ilmi de arkasına alarak imana karşı büyük bir yıkım (deccaliyet) faaliyeti içerisinde olduğu, bu zamanda en önemli görevin "Hizmet-i imaniye ve Kur'aniye" adı verilen Risale-i Nur yoluyla iman kurtarma olduğuna ve bu hizmetin Mehdi'nin birinci ve en büyük görevi olduğuna inanır. Mehdinin diğer görevleri ise imanın hayata geçirilmesi, Hilâfet'in ihyası ve şeriattır.

Müze ve kültür evi

İstanbul Fatih'te bulunan Rüstem Paşa Medresesi düzenlenerek Bediüzzaman ve Risale-i Nur müzesi olarak ziyarete açıldı. Isparta'da ikamet ettiği dönemde kaldığı ev günümüzde Bediüzzaman Said Nursi Evi olarak, Eğirdir ilçesinin Barla kasabasında ikamet ettiği döneme ait olan ev ise Barla Bediüzzaman Said Nursi Kültür Evi olarak faaliyet göstermektedir.

İlgili film ve biyografiler
 Hür Adam
 Allah'ın Sadık Kulu
 Tarihçe-i Hayat, Bediüzzaman Said Nursi
 Bilinmeyen Taraflarıyla Bediüzzaman Said Nursi, Necmeddin Şahiner, Yeni Asya Yayınları
 Arşiv Belgeleri Işığında Bediüzzaman Said Nursi ve İlmi Şahsiyeti (1,2,3,4,5), Ahmet Akgündüz
 Çizgilerin Diliyle Bediüzzaman Said Nursi
 Bediüzzaman Said Nursi, Necip Fazıl Kısakürek
 Son Devrin Din Mazlumları, Necip Fazıl Kısakürek
 Dar-ül Hikmet-ül İslamiye, Diyanet Vakfı yayınları
 Bediüzzaman Said Nursi / Hayatı Tefekkürü Mücadelesi, Yavuz Bahadıroğlu, Nesil yayınları
 Zindanda Şahlanış, Yavuz Bahadıroğlu
 Mufassal Tarihçe-i Hayat, Abdülkadir Badıllı (3 cilt)
 Risale-i Nur Müellifi Bediüzzaman Said Nur - Hayatı, Eserleri, Mesleği / Eşref Edip
 Nurculuğun Tarihçesi / Medeniyet-i İslamiyye, Muhammed Sıddık Şeyhanzade, Tenvir Neşriyat

Kaynakça
Notlar

Özel
Genel

Dış bağlantılar

 İstanbul İlim ve Kültür Vakfı  Said Nursi ve Risale-i Nur külliyatı ile ilgili yapılan akademik çalışmaları içeren vakıf sitesi.
 Bediüzzaman Said Nursi  sitesi
Köprü dergisi Bediüzzaman Özel Sayısı, Bahar 2000 (70. Sayı)

1878 doğumlular
Hizan doğumlular
1960 yılında ölenler
Osmanlı gazetecileri
Osmanlı Kürtleri
Kürt Sünniler
Osmanlı savaş tutsakları
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
Türkiye Kürtleri
Türk antikomünistler
Türk İslamcılar
Mutasavvıflar
İslam alimleri
İslam filozofları
I. Dünya Savaşı'nda savaş tutsakları
Nurculuk
İslam düşünürleri

Said Nursî


Blase Thomas Golisano (born November 14, 1941) is an American billionaire businessman and philanthropist.

He is the founder of Paychex, which offers payroll and human resources services to businesses. Golisano owned Greenlight Networks, a fiber internet provider based in Rochester, New York, from 2019 to 2022. He owned the Buffalo Sabres of the National Hockey League and Buffalo Bandits of the National Lacrosse League from 2003 to 2011. Golisano unsuccessfully ran for Governor of New York as a third-party candidate in 1994, 1998, and 2002. As of 2020, Golisano had a net worth of US$5.2 billion.

Business

Paychex was founded by Golisano in 1971. He started the company with $3,000 and a credit card. Golisano served as its president and Chief Executive Officer from 1971 to October 2004. He has been the Chairman of Paychex since October 1, 2004, and its Director since 1979.

In April 2018, it was announced that Golisano was purchasing Greenlight Networks, a Rochester-based fiber internet provider and local competitor to Frontier Communications and Charter Spectrum that was established in 2012. Following Golisano's purchase of Greenlight, the company began expanding into new areas due to a $100 million investment by Golisano. However in 2022, Golisano sold his controlling equity shares of Greenlight Networks to the investment firm Oak Hill

The 2020 Forbes 400 list stated that Golisano was the 238th wealthiest person in America with a net worth of $3.4 billion as of September 2020. The 2022 list of The World's Billionaires by Forbes ranked Golisano as the 490th wealthy billionaire with a net worth of $5.4 billion.

Professional sports
Golisano is a former co-owner (along with real estate developer Larry Quinn) of the Buffalo Sabres hockey team and of the Buffalo Bandits lacrosse team. He purchased the Sabres from the NHL who had stripped the team from their previous owner John Rigas, the former Adelphia CEO who was charged and convicted of bank fraud, wire fraud, and securities fraud and had owned the team since 1997. He sold the Sabres and its assets to billionaire Terrence Pegula in February 2011. Golisano made a bid for the bankrupt Los Angeles Dodgers franchise in early 2012, but his group was eventually outbid by a consortium led by Magic Johnson and the Guggenheim Partners. In order to help keep the team in western NY, he also made a bid for the Buffalo Bills when that franchise came up for sale in 2014; that team was also ultimately purchased by Pegula.

Political involvement
Golisano is a founding member of the Independence Party of New York and ran on its ticket for governor of New York in 1994, 1998 and 2002. Although he was never elected, his percentage of the vote increased with each election. He spent a combined $93 million on the three campaigns. By receiving more than 50,000 votes each time, Golisano brought the Independence Party an automatic ballot line for the succeeding four years.
After New York's Republican governor, George Pataki announced he would not run again in the 2006 election, Republican officials attempted to recruit Golisano to run for the Republican nomination. He changed his party affiliation to Republican, with the Independence Party's chairman's blessing, in October 2005, apparently in preparation for another gubernatorial run. In February 2006, Golisano announced that he would not run for the governorship.

In August 2008, Golisano contributed $1 million to the Democratic National Convention.

In July 2008, Golisano formed a PAC called Responsible New York and funded it with $5 million of his own money. The PAC gives money to candidates for the New York state legislature, regardless of party, and supports candidates for property tax cuts and election reform.

In October 2008, Golisano voiced his opinion in favor of term limits for public offices in New York City. Golisano vowed to fight Mayor Michael Bloomberg's proposal to extend term limits, arguing that the people of New York City have voted twice in favor of the current law. There was speculation that he would run for governor again on the Republican ticket, but it was announced, on May 15, 2009, that he was moving to Florida to escape New York's high taxes.

In June 2009, Golisano took partial credit for creating the 2009 New York State Senate leadership crisis in which Republicans temporarily seized control of a body that still retained a Democratic enrollment edge. Golisano, who had supported a number of Democratic Party candidates during the 2008 election, was dissatisfied with things like the Democrats' effort to solve the state's budget crisis by raising taxes on New York's wealthiest residents. He orchestrated the defection of Democratic senators Pedro Espada Jr. and Hiram Monserrate, who voted with Republicans to reinstate Dean Skelos as majority leader. The attempted coup failed when Espada and Monserrate returned to the Senate Democratic Conference.

In February 2011, Golisano became the spokesman for National Popular Vote Inc., a non-profit organization seeking to implement a popular vote system for presidential elections by harnessing the electoral college.

In January 2018, Golisano announced the formation of a campaign called Tax My Property Fairly. The stated purpose of the campaign is "to help Upstate New York homeowners fight for fair property taxes."

Philanthropy

As of Jan. 2021, Golisano has pledged or donated more than $300 million to a variety of philanthropic causes.

Golisano founded the B. Thomas Golisano Foundation in 1985 with an initial gift of $90,000. The Foundation awards grants to organizations dedicated to providing opportunities for those with intellectual and developmental disabilities and their families.

In October 2008, Golisano donated $10 million to Niagara University for a new B. Thomas Golisano Center for Integrated Sciences building.

In November 2009, Golisano donated $4 million to Ave Maria University for the construction of a new field house.

In 2012, Golisano donated $12 million to the Special Olympics to launch the Healthy Communities initiative. The purpose of the initiative is to increase year-round access to health care for people with intellectual disabilities. He made an additional commitment of $25 million to Special Olympics in 2015 to expand Healthy Communities to 100 locations around the world. This was the largest single gift to an organization made by Golisano and the largest single gifts ever received from an individual by Special Olympics. Also in 2012, Golisano donated $20 million to build a new Golisano Children's Hospital at Lee Health in southwest Florida which opened in Spring 2017.

In 2014, the Golisano Neurology and Rehabilitation Center opened at Unity Hospital in Rochester, funded in part by a $10 million contribution from Golisano.

Golisano and the Golisano Foundation were recognized among 30 givers and causes on Forbes' "Philanthropy's Big Bets for Social Change of 2015."

In June 2016, the Golisano Center for Community Health opened its doors to patients. The center, which provides integrated health care to people with disabilities and their families, was made possible with a gift of $3.5 million from Golisano. In September 2016, Golisano gave $7.5 million to Nazareth College for a new athletic training center that will aim to be a model of inclusion, fitness and wellness, and is expected to open in 2018. Also in September 2016, Golisano gave $2 million to the WXXI Public Broadcasting Council for equipment. This was his second gift to WXXI; he gave $2 million in 2004 to allow WXXI to upgrade to digital broadcasting equipment.

In April 2017, the City of Rochester announced modified Rochester Broadway Theatre League proposal for Midtown Plaza which in partnership with Morgan Development would include a performing arts center to be called the Golisano Center for the Performing Arts in honor of a donation made to the project by Golisano. Also in 2017, at the Special Olympics World Games, the first Golisano Global Health Care Leadership Awards were presented to recognize those who are advancing inclusive health for people with intellectual disabilities.

Golisano donated $14 million to the University of Rochester, which renamed their pediatric facility at Strong Memorial Hospital the Golisano Children's Hospital in 2002. In 2012, Golisano pledged an additional $20 million to URMC to build a new Golisano Children's Hospital, which opened in 2015.

In April 2017, Golisano and the Golisano Foundation pledged $3 million to construct a facility dedicated to providing services to families of autistic children and adults in the city of Rochester. The Golisano Autism Center, which opened in September 2019 in a new 33,000 sq. ft. building, is unique in how it integrated numerous recreational, medical and educational support providers and services into one location.

Golisano Institute for Business and Entrepreneurship
Golisano founded the Golisano Institute for Business and Entrepreneurship in Brighton, NY, that will open in the fall 2023. The school will offer two-year certificates, focus exclusively on business coursework, and cap enrollment at 500 students. Golisano has said the school is oriented to "reducing the time and cost of business-related education." The business institute is housed in a former Paychex building that Golisano bought for $10 million in October 2022. A WXXI News report stated the school is a "nonprofit venture" and reported that Golisano is "bankrolling the institution, but he is not running it." Tuition is expected to be $8,900 per year when it opens, and the Thomas Golisano Foundation is covering the school's operating costs.

Golisano hired Ian Mortimer, who was previously the associate provost at the Rochester Institute of Technology, as the school's first president.

Built Not Born
In February 2020, Golisano released Built, Not Born: A Self-Made Billionaire's No-Nonsense Guide for Entrepreneurs, co-authored by Mike Wicks. The book, published by HarperCollins, contains business advice drawn from Golisano's fifty years of experience. The book reached #1 on Barnes & Noble's bestselling business book charts.

Personal life
Three times divorced, Golisano is married to former tennis player Monica Seles.

Electoral history
2002 race for Governor
George Pataki (R) (inc.), 49%
Carl McCall (D), 34%
Tom Golisano (I), 14%
1998 race for Governor
George Pataki (R) (inc.), 54%
Peter Vallone (D), 33%
Tom Golisano (I), 8%
1994 race for Governor
George Pataki (R), 49%
Mario Cuomo (D) (inc.), 45%
Tom Golisano (I), 4%

See also
 List of richest American politicians

References

External links

 B. Thomas Golisano Foundation
 Forbes.com: Forbes World's Richest People
 Forbes.com: Forbes 400 Richest in America 2004
 Golisano Children's Hospital
 Golisano Children's Hospital at Upstate

1941 births
Alfred State College alumni
American billionaires
American people of Italian descent
Ave Maria University
Buffalo Sabres owners
Independence Party of New York politicians
Living people
National Hockey League executives
National Hockey League owners
New York (state) Republicans
People from Irondequoit, New York
Rochester Institute of Technology people

Tom Golisano


Dat Tan Nguyen (; , ; born September 25, 1975) is an American former professional football player who was a linebacker for seven seasons with the Dallas Cowboys of the National Football League (NFL).  He played college football for the Texas A&M Aggies, earning unanimous All-American honors.  He is the first Vietnamese-American to be drafted, play, and be recognized as an All-Pro in the NFL.

In 2017, Nguyen was elected to the College Football Hall of Fame.

Early years
Nguyen's family left South Vietnam during the fall of Saigon at the end of the Vietnam War, and he was born in a refugee center at Fort Chaffee in Fort Smith, Arkansas.  He lived most of his childhood in the Gulf Coast town of Rockport, Texas. At Rockport-Fulton High School, Nguyen played middle linebacker and handled punting duties. Nguyen earned All-State honors as a punter. Nguyen was recruited and received scholarship offers from Michigan, UCLA, Notre Dame, Texas, and Florida. Nguyen eventually decided to play closer to home and chose Texas A&M University.

College career
Nguyen attended Texas A&M University, where he played for the Aggies from 1995 to 1998.  He battled the perception that he was too small to play linebacker for as long as he was involved in the game, despite his muscular 5'11", 238-pound frame. Proving critics wrong at an early stage, he finished his college career as the Aggies' career record holder with 51 consecutive starts, 517 career tackles, and a 10.7 tackles-per-game average. His 517 career tackles are a Texas A&M record. He is the only Aggie to ever lead the school in tackles for four consecutive years. It is widely acknowledged that Nguyen was the undisputed on-field leader of the famous "Wrecking Crew" defense, as well as being its most famous and decorated player.

In 1995, he was named Southwest Conference Defensive Newcomer of the Year. From 1996 to 1998, he earned first-team All-Big 12 honors three consecutive times. In 1997, he was named Aggies MVP.  In 1998, he was named a unanimous All-American by every awarding publication, won the Bednarik Award for College Defensive Player of the Year, and the Lombardi Award for Outstanding College Lineman. Nguyen was also selected as a finalist for the Butkus Award, eventually becoming first runner-up. Nguyen missed winning the Butkus Award by a single vote out of more than 45 votes cast. It remains to date the closest vote in Butkus Award history. He was named Defensive Player of the Game for the 1998 Cotton Bowl after recording a bowl-record 12 tackles, including three tackles for a loss, and an interception, which he lateraled to a teammate for a touchdown. The Dallas Morning News named him Big 12 Male Athlete of the Year in 1998, and he earned Defensive Player of the Year honors in the Big 12 Conference. He also won the Jack Lambert Award in 1998. That same year, Texas A&M won the Big 12 championship game against Kansas State which is to date their last conference title. In 2005, he was named to the Big 12 Conference's 10th Anniversary Team. In 2010, he was voted on to the AP All-Time Big 12 Team tying with former University of Texas player Derrick Johnson for most votes at linebacker (19 out of 20.) Nguyen is generally acknowledged as the best defensive player in Texas A&M football history and one of the greatest defensive players of all time in the history of the Big 12 Conference. In 2004, Nguyen was inducted in the Texas A&M Athletics Hall Of Fame. In April 2007, Nguyen was also inducted into the Texas Sports Hall of Fame and the AT&T Cotton Bowl Hall Of Fame.

On January 9, 2017, the National Football Foundation announced Nguyen was elected to the College Football Hall of Fame, an impressive class that included Peyton Manning, Adrian N. Peterson, Marshall Faulk, Steve Spurrier, and Brian Urlacher.

Professional career

Dallas Cowboys
The Dallas Cowboys drafted Nguyen in the third round (85th overall) of the 1999 NFL Draft.

Nguyen made an impact with the Cowboys from the beginning, leading the team in special teams tackles (18) as a rookie and becoming the Cowboys' starting middle linebacker in his second season, after Randall Godfrey left via free agency.

In 2000, he played 10 games (five starts) and registered 64 tackles, after missing six contests with a sprained knee and losing his starting job to Barron Wortham. The next year, he completed his first full season as a starter and finished with a team-leading 172 tackles.

In 2002, while playing against the Houston Texans in the season opener, he suffered a broken wrist that forced him to miss the next eight games. Despite the serious injury, he finished the Texans game with a team-high 11 tackles (one for a loss) and one sack.

When head coach Bill Parcells arrived in 2003, he was critical of the linebackers in the Cowboys roster, joking publicly: "If this were the circus, we could fit them all into one of those Volkswagens that 10 clowns climb out of." The next season, he would pay Nguyen a compliment when he said: "He's a football playing dude, that guy. ... You bet he could have played for any of my teams".

In 2003, with Nguyen leading the team in tackles, the Cowboys were the second-most effective defense in the NFL and he was selected second-team All-Pro by the Associated Press. In 2004, Parcells implemented his preferred 3–4 defense and Nguyen repeated as the team's leading tackler, but the additional hits he received in this scheme started to affect his health.

In 2005, he started the first four games before suffering a neck injury that sidelined him for three games. He returned as a nickel linebacker and played in four more games, before being placed on the injured reserve list on November 28, after the Thanksgiving Day overtime loss against the Denver Broncos. He finished the season with 31 tackles and one sack in eight appearances.

Nguyen officially retired from the NFL on March 3, 2006, after a neck injury and knee problems, which hindered his performance, failed to improve. He led the team in tackles three times, in 2001, 2003, and 2004, and amassed 516 tackles in seven seasons, despite missing half of two separate seasons to injury. As of November 2010, Dat Nguyen currently ranks 10th all-time in Cowboys recorded history for career total tackles. For his NFL career, he was named to the 2013 class of Texas Gridiron Legends.

Coaching career

Dallas Cowboys
In February 2007, Cowboys head coach Wade Phillips announced the hiring of Nguyen as assistant linebackers coach and defensive quality control coach. Along with Phillips' son Wes, Nguyen was the first assistant hired under Phillips. Nguyen left the Cowboys on January 27, 2010.

Texas A&M
Nguyen was named the inside linebackers coach at Texas A&M University on February 12, 2010. In Nguyen's first year as the A&M inside linebackers coach, the Aggies went 9–3 in the regular season with wins over nationally ranked Oklahoma and Nebraska, as well as wins over Texas and Texas Tech. This marked the first time in school history that A&M had beaten all four of those teams in a single season. The resurgence of the Texas A&M defense to its former glory as the "Wrecking Crew" and particularly the outstanding play of the linebacker corps has been cited as a major reason for the team's 2010 season success.

Nguyen helped cement linebacker Von Miller's status in Texas A&M history by coaching him in the 2010 season, which led to Miller being awarded the 2010 Butkus Award.

At the conclusion of the 2011 season, Nguyen chose to leave Texas A&M, telling the Houston Chronicles Brent Zwerneman that there was "no chance" of him being retained on Kevin Sumlin's staff.

NFL career statistics

Regular season

Personal life
Nguyen married his college sweetheart, Becky, and they have three daughters and twin boys. His family are Roman Catholic and attend mass at St. Peter the Apostle Catholic Church in Boerne, Texas. In May 2004, Nguyen was awarded a Golden Torch Award at the Vietnamese American National Gala in Washington, D.C. He was also featured in HBO's Hard Knocks.
In 2012, he became cohost with Jasson Minnix of an afternoon sports talk program on ESPN in San Antonio. In March 2016, Nguyen became an owner/operator of a Chick-fil-A franchise located at Montgomery Plaza in Fort Worth, Texas.

References

External links
 Nguyen Has Made His Own Long Journey, and the N.F.L. Is in Sight
 Dat Guy Makes Plays
 Texas A/M hall of Fame bio
 Dat: Tackling Life and the NFL

1975 births
Living people
All-American college football players
American football linebackers
Catholics from Arkansas
Catholics from Texas
Dallas Cowboys coaches
Dallas Cowboys players
People from Rockport, Texas
Sportspeople from Fort Smith, Arkansas
Players of American football from Arkansas
Players of American football from Texas
Texas A&M Aggies football players
Texas A&M Aggies football coaches
American sportspeople of Vietnamese descent
Sportspeople of Vietnamese descent
Coaches of American football from Arkansas

Dat Nguyen


Omeprazole, sold under the brand names Prilosec and Losec, among others, is a medication used in the treatment of gastroesophageal reflux disease (GERD), peptic ulcer disease, and Zollinger–Ellison syndrome. It is also used to prevent upper gastrointestinal bleeding in people who are at high risk. Omeprazole is a proton-pump inhibitor (PPI) and its effectiveness is similar to that of other PPIs. It can be taken by mouth or by injection into a vein. It is also available in the fixed-dose combination medication omeprazole/sodium bicarbonate as Zegerid and as Konvomep.

Common side effects include nausea, vomiting, headaches, abdominal pain, and increased intestinal gas. Serious side effects may include Clostridium difficile colitis, an increased risk of pneumonia, an increased risk of bone fractures, and the potential of masking stomach cancer. Whether it is safe for use in pregnancy is unclear. It works by blocking the release of stomach acid.

Omeprazole was patented in 1978, and approved for medical use in 1988. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines. It is available as a generic medication. In 2020, it was the eighth-most commonly prescribed medication in the United States, with more than 56million prescriptions. It is also available without a prescription in the United States.

Medical uses

Omeprazole can be used in the treatment of gastroesophageal reflux disease (GERD), peptic ulcers, erosive esophagitis, Zollinger–Ellison syndrome, and eosinophilic esophagitis.

Peptic ulcers
Peptic ulcers may be treated with omeprazole. Infection with Helicobacter pylori can be treated by taking omeprazole, amoxicillin, and clarithromycin together for 7–14 days. Amoxicillin may be replaced with metronidazole in patients who are allergic to penicillin.

Adverse effects
Adverse effects occurring in at least 1% of people include:
Central nervous system: headache (7%), dizziness (2%)
Respiratory: upper respiratory tract infection (2%), cough (1%)
Gastrointestinal: abdominal pain (5%), diarrhea (4%), nausea (4%), vomiting (3%), flatulence (3%), acid regurgitation (2%), constipation (2%)
Neuromuscular and skeletal: back pain (1%), weakness (1%)
Dermatologic: rash (2%)
Other concerns related to adverse effects are:
Recurrence of Clostridium difficile associated diarrhea
Osteoporosis-related fractures
Hypomagnesemia

Concern has been expressed regarding vitamin B12 and iron malabsorption, but effects seem to be insignificant, especially when supplement therapy is provided.

Since their introduction, proton-pump inhibitors (PPIs, especially omeprazole) have also been associated with several cases of acute interstitial nephritis, an inflammation of the kidneys that often occurs as an adverse drug reaction.

Long-term use
Long-term use of PPIs is strongly associated with the development of benign polyps from fundic glands (which is distinct from fundic gland polyposis); these polyps do not cause cancer and resolve when PPIs are discontinued. No association is seen between PPI use and cancer, but use of PPIs may mask gastric cancers or other serious gastric problems and physicians should be aware of this effect.

There is a possible association between long term use and dementia which requires further study to confirm.

A review article in U.S. Pharmacist in 2013 states that long-term use of PPIs is associated with decreased calcium absorption (causing increased risk of osteoporosis and fractures), decreased magnesium absorption (causing electrolyte disturbances), and increased risk of certain infections such as C. difficile and community-acquired pneumonia. They hypothesize that this is due to decreased stomach acid production.

Pregnancy and breastfeeding
The safety of using omeprazole has not been established in pregnant or breastfeeding women. Epidemiological data do not show an increased risk of major birth defects after maternal use of omeprazole during pregnancy.

As of September, 2023, there exist no known clinical trials that have thoroughly evaluated the potential consequences of the use of omeprazole while breastfeeding. However, the pharmacodynamics and pharmacokinetics of the omeprazole molecule strongly suggest the safety of its use when breastfeeding:
 Omeprazole has a high plasma protein binding rate (95%), indicating that a small fraction (i.e. <5%) of the drug may be transferred to the milk duct during breast milk formation and hence, indirectly to the infant while nursing.
 Omeprazole needs to be administered as an enteric-coated formulation due to its rapid degradation in the acidic conditions of the stomach. This suggests that most of the free molecules ingested by the infant are likely degraded before being absorbed.

Considering the directly aforementioned points, at normally prescribed doses or when taken as directed if used over-the-counter, omeprazole is likely to be safe for use while breastfeeding.

Interactions

Important drug interactions are rare. However, the most significant major drug interaction concern is the decreased activation of clopidogrel when taken together with omeprazole. Although still controversial, this may increase the risk of stroke or heart attack in people taking clopidogrel to prevent these events.

This interaction is possible because omeprazole is an inhibitor of the enzymes CYP2C19 and CYP3A4. Clopidogrel is an inactive prodrug that partially depends on CYP2C19 for conversion to its active form. Inhibition of CYP2C19 may block the activation of clopidogrel, which could reduce its effects.

Almost all benzodiazepines are metabolised by the CYP3A4 and CYP2D6 pathways, and inhibition of these enzymes results in a higher area under the curve (i.e., the total effect over time of a given dose). Other examples of drugs dependent on CYP3A4 for their metabolism are escitalopram, warfarin, oxycodone, tramadol, and oxymorphone. The concentrations of these drugs may increase if they are used concomitantly with omeprazole.

Omeprazole is also a competitive inhibitor of p-glycoprotein, as are other PPIs.

Drugs that depend on an acidic stomach environment (such as ketoconazole or atazanavir) may be poorly absorbed, whereas acid-labile antibiotics (such as erythromycin which is a very strong CYP3A4 inhibitor) may be absorbed to a greater extent than normal due to the more alkaline environment of the stomach.

St. John's wort (Hypericum perforatum) and Ginkgo biloba significantly reduce plasma concentrations of omeprazole through induction of CYP3A4 and CYP2C19.

Proton-pump inhibitors like omeprazole have been found to increase the plasma concentrations of methotrexate.

Pharmacology
Omeprazole irreversibly blocks the enzyme system on parietal cells that is needed for the secretion of gastric acid. It is a specific H+/K+ATPase inhibitor. This is the enzyme needed for the final step in the secretion of gastric acid.

Mechanism of action
Omeprazole is a selective and irreversible proton pump inhibitor. It suppresses stomach acid secretion by specific inhibition of the H+/K+-ATPase system found at the secretory surface of gastric parietal cells. Because this enzyme system is regarded as the acid (proton, or H+) pump within the gastric mucosa, omeprazole inhibits the final step of acid production.

Omeprazole also inhibits both basal and stimulated acid secretion irrespective of the stimulus as it blocks the last step in acid secretion. The drug binds non-competitively so it has a dose-dependent effect.

The inhibitory effect of omeprazole occurs within 1 hour after oral administration. The maximum effect occurs within 2 hours. The duration of inhibition is up to 72 hours. When omeprazole is stopped, baseline stomach acid secretory activity returns after 3 to 5 days. The inhibitory effect of omeprazole on acid secretion will plateau after 4 days of repeated daily dosing.

Pharmacokinetics
The absorption of omeprazole takes place in the small intestine and is usually completed within 3 to 6 hours. The systemic bioavailability of omeprazole after repeated doses is about 60%. Omeprazole has a volume of distribution of 0.4 L/kg. It has high plasma protein binding of 95%.

Omeprazole, as well as other PPIs, are only effective on active H+/K+-ATPase pumps. These pumps are stimulated in the presence of food to aid in digestion. For this reason, patients should be advised to take omeprazole with a glass of water on an empty stomach. Additionally, most sources recommend that after taking omeprazole, at least 30 minutes should be allowed to elapse before eating (at least 60 minutes for immediate-release omeprazole plus sodium bicarbonate products, such as Zegerid),

Omeprazole is completely metabolized by the cytochrome P450 system, mainly in the liver, by CYP2C19 and CYP3A4 isoenzymes. Identified metabolites are the sulfone, the sulfide, and hydroxy-omeprazole, which exert no significant effect on acid secretion. About 77% of an orally given dose is excreted as metabolites in the urine, and the remainder is found in the feces, primarily originating from bile secretion. Omeprazole has a half life of 0.5 to 1 hour.

Chemistry
Omeprazole contains a tricoordinated sulfonyl sulfur in a pyramidal structure and therefore can exist as either the (S)- or (R)-enantiomers. Omeprazole is a racemate, an equal mixture of the two. In the acidic conditions of the canaliculi of parietal cells, both enantiomers are converted to achiral products (sulfenic acid and sulfenamide configurations) which react with a cysteine group in H+/K+ ATPase, thereby inhibiting the ability of the parietal cells to produce gastric acid.

AstraZeneca also developed esomeprazole (Nexium) which is a eutomer, purely the (S)-enantiomer, rather than a racemate like omeprazole.

Omeprazole undergoes a chiral shift in vivo which converts the inactive (R)-enantiomer to the active (S)-enantiomer, doubling the concentration of the active form. This chiral shift is accomplished by the CYP2C19 isozyme of cytochrome P450, which is not found equally in all human populations. Those who do not metabolize the drug effectively are called "poor metabolizers". The proportion of the poor metabolizer phenotype varies widely between populations, from 2.0 to 2.5% in African Americans and white Americans to >20% in Asians. Several pharmacogenomics studies have suggested that PPI treatment should be tailored according to CYP2C19 metabolism status.

Measurement in body fluids
Omeprazole may be quantified in plasma or serum to monitor therapy or to confirm a diagnosis of poisoning in hospitalized patients. Plasma omeprazole concentrations are usually in a range of 0.2–1.2 mg/L in persons receiving the drug therapeutically by the oral route and 1–6 mg/L in people with acute overdose. Enantiomeric chromatographic methods are available to distinguish esomeprazole from racemic omeprazole.

History

Omeprazole was first made in 1979 by Swedish AB Hässle, part of Astra AB. It was the first of the proton pump inhibitors (PPI). Astra AB, now AstraZeneca, launched it as an ulcer medicine under the name Losec in Sweden. It was first sold in the United States in 1989 under the brand name Losec. In 1990, at the request of the U.S. Food and Drug Administration, the brand name Losec was changed to Prilosec to avoid confusion with the diuretic Lasix (furosemide). The new name led to confusion between omeprazole (Prilosec) and fluoxetine (Prozac), an antidepressant.

Society and culture

Economics
When Prilosec's U.S. patent expired in April 2001, AstraZeneca introduced esomeprazole (Nexium) as a patented replacement drug. Many companies introduced generics as AstraZeneca's patents expired worldwide, which are available under many brand names.

Omeprazole was a subject of a patent litigation in the U.S. The invention involved
application of two different coatings to a drug in pill form to ensure, that the omeprazole did not disintegrate before reaching its intended site of action in stomach. Although the solution by means of two coating was obvious, the patent was found valid, because the source of the problem was non-obvious and was discovered by the patentee.

In September 2023, AstraZeneca announced it would pay $425 million to settle product liability litigations against Prilosec in the United States.

Brand names

Brand names include Losec, Prilosec, Zegerid, Miracid, and Omez.

References

Further reading

External links

CYP1A2 inducers
AstraZeneca brands
Bayer brands
Benzimidazoles
CYP3A4 inhibitors
Equine medications
Phenol ethers
Proton-pump inhibitors
Pyridines
Sulfoxides
World Health Organization essential medicines
Wikipedia medicine articles ready to translate

Omeprazole


İlhanlılar veya İlhanlı Devleti ( veya i, romanize: Hülegiyn Uls), Cengiz Han'ın torunu Hülagû Han tarafından, merkezi Tebriz olmak üzere Orta Doğu'da kurulan Moğol devletidir.

Siyasi Tarihi

Hûlâgü Han ve Ordusu

1243 yılında gerçekleşen Kösedağ Savaşı'nda Anadolu Selçuklu Devleti'ni yenilgiye uğratan Moğollar, Karakurum merkezine bağlı olarak İran'a geçerek, 1256 yılında başkenti Tebriz olan İlhanlı yönetimini kurdular (İlhanlı: Han'a bağlı topraklar). Devletin başında da Hülagû Han bulunmaktaydı. 1256 yılında Alamut Kalesi'ni ele geçirerek Bâtınîlerin çalışmalarına son verdiler. 1258 yılında ise Bağdat'ı işgal ederek halifeliğe son verdiler. Bu orduyu Memlûk komutanı Baybars mağlup etmeyi başarmıştır. İkinci Humus Savaşı, Moğol baskısını sona erdirmiştir. Bu yenilgiden sonra Moğol İlhanlı Devleti gerileme dönemine girmiştir ve bir süre sonra yıkılmıştır.

Azerbaycan'ı ele geçiren Hülagû Han, 1258'de Bağdat'ı alarak Abbasî Devleti'ne son vermiş, Anadolu Selçuklu Devleti'ni egemenliği altına almıştır. Moğollar, Anadolu'nun bilim, kültür ve ticaret merkezleri olan kentlerini yağmalamıştır. Yağmalama nedeniyle bu dönemde Anadolu'da ticaret gerilemiştir. Türkler, Doğu ve Orta Anadolu'dan batı bölgelerine doğru göç etmek zorunda kalmıştır. Moğollar, Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasında önemli rol oynarken, İlhanlılar döneminde Anadolu'nun büyük kısmı İlhanlılar'a ait olduğu için Orta Asya'dan Anadolu'ya yoğun Türkmen göçleri olmuştur.

İlhanlılar, Suriye ve Filistin'i işgalden sonra Mısır'a doğru ilerlemeye başladılar. Ancak Memlûkler, Ayn-ı Câlut Savaşı'nda İlhanlıları yenilgiye uğratarak Filistin ve Suriye'den çıkardılar (1260). Memlûk Sultanı Baybars, İlhanlıları ikinci kez Elbistan'da yenilgiye uğrattı (1277). Memlûkler tarafından uğradıkları yenilgiler dışında savaş kaybetmediler.

İlhanlılar, Gazan Mahmud Han (1295-1304) zamanında Müslümanlığı kabul ettiler. Aslında bu bölgede (İran'da) İslam zaten yaygındı. Bununla anlatılmak istenen idarecilerin görüş değişikliğidir. İlhanlı yöneticilerin tam anlamıyla İslam'ı seçtikleri söylenemez ancak bölgedeki halkın Müslüman olması fikir değişikliğini kısmen de olsa sağlamıştır. Yine de İlhanlıların İran topraklarındaki Müslüman çoğunluğu baskı altında yaşıyordu. Çünkü İlhanlı yöneticiler gelişmekte olan Tibet Budizmi'ni ve Diofizit'i (Nasturilik) teşvik ediyorlardı.

Gazan 1295'te Nevruz'un desteğiyle kuzeni Baydu'yu devirdi. Yardımının karşılığı olarak Nevruz, Gazan'ı Müslümanlığı kabul etmeye razı etti. İslam'a girmesiyle beraber Gazan, adını Mahmud olarak değiştirdi. Ancak çeşitli kaynaklar Müslüman olmasına rağmen Moğol Şamanizmi'ni sürdürdüğünü ve Tengri'ye taptığını belirtirler. Moğol şamanların İlhanlı İmparatorluğu'nda kalmalarına izin verilmiş ve nüfuzları hem Gazan hem de onun halefi Olcaytu saltanatında devam etmiş ama daha sonra gerilemeye yüz tutmuşlardır. Bundan önce Budizm'i benimsemişlerdi ve Müslümanlara karşı Hristiyanlarla ittifak kurmak istiyorlardı. 14. yüzyılın başlarında çıkan iç karışıklıklar sonucu İlhanlılar parçalandı (1336). İlhanlı topraklarının Azerbaycan bölümünde Çobanoğulları, geriye kalan büyük bölümü üzerinde ise Celâyirliler Devleti kuruldu.

Son İlhanlar

İlhan Ebu Said Bahadır'in 1335'te ölümünden sonra İlhanlılar Devleti çözülmeye başlamıştır. İlhan unvanı, 1335-1336 döneminde Arık Böke soyundan Arpa Han'ın eline geçtikten sonra, 1336-1357 döneminde yine Hülagû Hanedanı mensupları tarafından taşınmıştır. Fakat bunlar İlhan unvanını bölgesel devletlere bağlı olarak devam ettirmişlerdir. Bunlardan Musa (1336–1337) Bağdat'ta bulunan Ali Padişah'ın etkisinde; Muhammed ile Cihan Timur (1339–1340) Celâyir Sultanlığı'nın etkisinde; Satıbey Hatun (1338–1339), Süleyman (1339–1343) ve Anuşirvan (1343–1356) Çobanoğullarının etkisinde kalarak İlhan unvanı taşımışlardır. Son olarak Tagay Timur 14. yüzyıl ortasında soyunun Cengiz Han ve İlhanlılardan geldiğini iddia ederek Horasan ve Doğu İran'da İlhan unvanını taşımıştır. Tagay Timur'un Serbedârîler tarafından öldürülmesi ile İlhanlılar sona ermiştir.

Hukuk
İlhanlıların kurucusu ve aynı zamanda Cengiz Han'ın torunu olan Hulagü Han devrinde tüm Müslümanların şer'i ve hukuki meselelerinde, müderris (günümüz öğretim üyesi) ve kadıların nakli ile ilgilenmek için kadi-l kudat görevi ile Şemsüddin Muhammed Kazvini görev yapardı. Kadi-l kudat sözcüğü Türkçede "Kadıların Kadısı" anlamına gelmektedir. Bu kadının günümüz eşdeğeri içişleri bakanı olarak düşünülebilir.

İlhanlılarda, Irak bölgesinde ayrı bir kadi-l kudatı bulunmaktaydı. Kadi-l kudat yönetimi hem ders verme, hem de hukuk işleriyle ilgilenirdi. Yargı ile ilgili görevleri içinde iki düşmanın mahkemesini görmek, mahkeme sicil ve zabıtlarını tutmak, dava ile ilgili hukuki anlamda yeterli ve tutarlı delilleri toplamak, iki tarafça kabul görmüş sözleşmeler ile ilgili tasarrufta bulunmak, evlenme, boşanma, nafaka gibi konularla ilgilenmek, miras, zekat ve yetim mallarını korumak gibi şer'i işler vardı. Kadi-l kudatın yerine bu işlere bakmak üzere merkez bölgesi ve merkez dışında kalan tüm yerlerde yeteri kadar vekaleten kadı da bulunurdu.

Bir kısım Moğolların İslam'ı seçmesi ile birlikte, İslam hukukunu ve aynı zamanda gelenek, görenek, adet bilen din alimlerinden görevliler görülmektedir. Bu görevli kişi her kim olursa olsun bütün davaların kararını şeriata göre verirdi. Verilen bu kararlar kesin olarak uygulanması zorunlu olan kararlardı ve itiraz etmek mümkün değildi.

İlhanlı hükümdarları listesi

İlhanlı Hükümdarları Soyağacı

Galeri

Ayrıca bakınız
 Ayn Calut Muharebesi
 Birinci Humus Muharebesi
 Vadi el-Haznedar Muharebesi
 Yakutiye Medresesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Aṭā Malek Covayni, Tārih-r jahāngošā,
 ed. Moḥammad Qazvini, 3 cilt., London and Leiden, 1912-37;
 (Ing. Çev. John A. Boyle) (1958) The History of the World Conqueror, 2 cilt., Manchester,
  Encyclopedia Iranica'da Ilhanlilar

VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
Moğol İmparatorluğu

İlhanlılar


An Scleria terrestris in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Norman Carter Fassett. An Scleria terrestris in nahilalakip ha genus nga Scleria, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 S. t. hookeriana
 S. t. terrestris
 S. t. thomsoniana

Mga kasarigan

Scleria

Scleria terrestris


Ion Corvin est une commune du județ de Constanța, dans le nord de la Dobroudja, en Roumanie. Elle est composée de cinq villages :
 Ion Corvin (noms historiques : Cuzgun jusqu'en 1912, turc : Kuzgun )
 Brebeni (nom historique : Ciucurchioi , turc : Çukurköy )
 Crângu (noms historiques : Caramat jusqu'en 1968, turc : Karamat )
 Rariștea (noms historiques : Gura Orman , Bazarghian )
 Viile (nom historique : Beilic jusqu'en 1964, turc : Beylik )
 Le territoire de la commune comprend également l'ancien village de Mircești (nom historique : Demircea ), situé à 44°8′N 27°48′E , supprimé par décret présidentiel en 1977.

Étymologie
Au cours du , de nombreuses villes roumaines ont changé de nom, soit pour rendre hommage au régime communiste, soit au contraire pour roumaniser le nom de certaines communes pour leur donner des sonorités moins hongroises, allemandes ou turques.

Ion Corvin tire son nom d'un hommage à Jean Hunyadi (en roumain Ioan Corvin, dit Iancu de Hunedoara ; en hongrois János Hunyadi).

Au , János Hunyadi était un boyard roumain converti au catholicisme qui s'illustra lors de nombreux faits de guerre, notamment au cours de la croisade de Varna, pour reconquérir les Balkans, tenus par les ottomans. Il fut régent de Hongrie. Il était aussi le père de Matthias Corvin, considéré comme l'un des plus grands rois de Hongrie

L'épithète Corvin (en latin : Corvinus), adoptée par Mathias, trouverait son origine dans le blason de la famille de Huniade qui montre un corbeau (corvus en latin) tenant un anneau, ce qui peut être en lien avec le « rocher du corbeau » situé dans la grande propriété de la famille en Transylvanie (voir aussi le département de Hunedoara en Roumanie). D'après les annales de Silésie, un jour un corbeau emporta l'anneau que le roi Matthias avait retiré de son doigt. Mathias l'attrapa, le tua et récupéra sa bague : il aurait alors pris le corbeau comme symbole de son sceau en mémoire de cet événement. D'autres prétendent que lorsque le jeune Matthias était en prison à Prague, sa mère lui aurait envoyé un corbeau porteur d'un message.

En turc, Kuzgun  signifie corbeau.

 Grotte de Saint André
La tradition veut que Saint-André ait été le premier à professer le christianisme en Scythie Mineure, dans la région de Dobroudja, au sein des populations Daces (ancêtres des Roumains). George Alexandrou indique que l'apôtre aurait passé vingt ans en ermite en dans une grotte près du village désormais nommé Ion Corvin.

La légende est fondée sur des références de l'écrivain du IIIème siècle, Hippolyte de Rome dans "Des apôtres", mentionnant le voyage de Saint André en Scythie ainsi que sur des œuvres de plusieurs auteurs qui mentionnent également le voyage, tels qu'Eusèbe dans les Chroniques d'Eusèbe, Origène dans le troisième livre des Commentaires sur la Genèse (254 CE), Usaard dans son Martyre'' écrit entre 845-865, et Jacobus de Voragine dans la Légende dorée (vers 1260). La Scythie fait généralement référence à une terre dans ce qui est aujourd'hui la Roumanie (Scythie mineure), l'Ukraine et le sud de la Russie.

Il existe des toponymes et de nombreuses traditions très anciennes (comme les chants de Noël) liés à saint André, beaucoup d'entre eux ayant probablement un substrat préchrétien. A Dobroudja, une grotte où il aurait prêché, s'appelle "la grotte de Saint André" et est présentée comme lieu de pèlerinage.

En 1940, Ion Dinu, un avocat roumain, a découvert une grotte à Ion Corvin, et a fait savoir que Saint André vivait dans la grotte. Selon Dinu, la révélation de l'emplacement de la grotte lui serait venue en rêve. En 1943, la grotte a été consacrée et bientôt un monastère a été construit autour d'elle, appelé le "Monastère de la grotte Saint André l'Apôtre".

Les moines disent que des objets paléochrétiens ont été trouvés dans la grotte, mais qu'ils ont été perdus entre-temps. Néanmoins, les historiens et les archéologues pensent que les affirmations sur la grotte Saint-André sont fausses et que le christianisme primitif a été répandu par les prédicateurs dans les villes, pas dans les zones rurales, les grottes et les forêts.

Saint André est aujourd'hui considéré comme le premier évangélisateur du territoire sur lequel se trouve actuellement la Roumanie et il est célébré comme l'un des plus importants saints de l'orthodoxie roumaine. En 1994, Saint André a été nommé le saint patron de Dobroudja, en 1997 le saint patron de la Roumanie, tandis qu'en 2012, le 30 novembre est devenu un jour férié .

Démographie
Au recensement de 2011, Ion Corvin comptait 1 844 Roumains (95,59 %), 26 Roms (1,35 %), 57 Turcs (2,95 %), 2 autres (0,10 %).

En 2022, le site internet de la commune indiquait une population de 2172 habitants.

Références

Localité dans le județ de Constanța

Ion Corvin


Ami Gad, un pseudonyme, née en 1958 à Lomé, est une romancière togolaise de langue française. Elle est une des premières femmes romancières publiées du Togo.

Eléments biographiques
Elle est née en 1958 à Lomé. Ses parents sont originaires d'Adafienu, une ville à la frontière entre le Ghana et le Togo, sous la tutelle britannique à l'époque de la colonisation, puis est rattachée au Ghana. Son père est employé de commerce et sa mère revendeuse. La famille est d'expression gen. Elle étudie à l'école méthodiste de Lomé avant de faire ses études secondaires au Collège Notre Dame d'Afrique, à Atakpamé, puis au lycée technique de Lomé. Après son baccalauréat, elle fait une école de secrétariat à Paris avant d'étudier à l' Université de Creteil.

De retour à Lomé, elle publie  un premier roman, Étrange Héritage, en 1985, sous le pseudonyme de Ami Gad. Elle est alors une des rares femmes togolaises à avoir publié un roman. Elle travaille dans le commerce mais la conjoncture l'amène à se séparer de son magasin. En 2001, elle s'installe avec ses enfants aux Etats-Unis.

Principales publications
 1985 : Etrange héritage: roman, Lomé, Nouvelles Éditions africaines (NEA), 1985.
 2014 : La croix de la mariée: roman. Cotonou, Les Éditions du Flamboyant : Émeraude Éditions, 2014,

Références

Liens externes

Naissance à Lomé
Romancière togolaise du XXe siècle
Naissance en 1958
Écrivain togolais francophone
Romancière togolaise du XXIe siècle
Naissance au Togo français

Ami Gad


Aderus triangularis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1901.

Distribuição geográfica
Habita no Brasil.

Referências

triangularis
Coleópteros do Brasil
Insetos descritos em 1901
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus triangularis


Karstik sahalarda,kalkerlerin yüzeyinde görülen ve oluşumlarında rol oynayan faktörlere(kalkerlerin saflık derecesi ve masif veya diyaklazlı yapıda olması gibi litolojik özellikler ile kalker zeminin yatay veya eğimli olması ve çıplak veya bitki-humus örtüsüyle kaplı bulunması gibi özellikler) bağlı olarak oyuk,delik,çukur,oluk,kanal gibi çok çeşitli tiplerde olabilen küçük yer şekilleridir.

Kireçtaşlarının yağış suları tarafından eritilmesi ve aşındırılması veya toprak altında biyolojik CO2'nin yoğun eritme gücü sonucu oluşan oluk şekilli çukurluklarla bunlar arasındaki genellikle keskin görünüşlü sırtçıklardan oluşan mikro karstik şekillerdir.

Mikro karstik şekiller olarak da tanımlanan lapyaların boyutları,ortalama olarak,birkaç mm ile birkaç metre arasında değişir.Oluk ve kanal şeklindeki lapyaların boyları;bazen,15-20 metreyi bulabilir.Oyuk,oluk ve kanalcıkların arasında genellikle sivri,keskin,bazen de yuvarlak profilli küçük sırtlar yer alır.

Topografya yüzeyinin yatay veya çok az eğimli olduğu yerlerde,genellikle,delik,oyuk, çukur ve kazan şeklinde, düşey doğrultuda gelişmiş,lapyalar meydana gelmektedir.Buna karşılık eğimli yüzeylerde oluk ve kanal şeklinde lapyalar gelişmektedir.Lapyaların oluşumlarında erime sürecinin yanı sıra,oyuk,delik,oluk ve kanalcıkları genişletmek ve derinleştirmek suretiyle fiziksel parçalanma da rol oynamaktadır.

Lapyaların çok gelişmiş oldukları sahalarda topoğrafya yüzeyi; yürünmesi güç,çok arızalı bir özellik kazanabilir.Bu gibi sahalara karrenfeld(çapır arazi) adı verilmektedir. Türkiye'de en fazla görüldüğü alanlar Toros Dağları ve Bolkar Dağları'dır.

Ayrıca bakınız
 Dış kuvvetler

Kaynakça

Karstik oluşumlar
Dış kuvvetlerin etkisiyle oluşmuş yerşekilleri

Lapya


În electrochimie, potențialul standard de electrod (sau potențialul standard de reducere) reprezintă o măsură a potențialului unui electrod reversibil în stare standard, adică solutul cu o concentrație efectivă de 1 mol/dm3 și gazele la o presiune de 1 atmosferă. Valorile pentru potențialele standard de electrod se găsesc de obicei în tabele, pentru o temperatură de 25 °C și au fost determinate având ca referință electrodul standard de hidrogen (SHE). Simbolul potențialului standard de electrod este E° sau E⦵.

Baza pentru o celulă electrochimică, precum este o celulă galvanică, este mereu o reacție redox, care poate fi împărțită în două așa-zise semi-reacții: oxidarea ce are loc la anod (cu cedare de electron) și reducerea ce are loc la catod (cu acceptare de electron). Electricitatea este generată ca urmare a diferenței de potențial electric dintre cei doi electrozi. Diferența de potențial este creată ca rezultat al diferenței dintre potențialele individuale ale celor doi electrozi metalici în raport cu electrolitul.

Deși potențialul total al celulei poate fi măsurat, nu există metode simple de măsurare cu acuratețe al potențialelor separate ale electrodului sau electrolitului.

Vezi și
 Ecuația lui Nernst

Legături externe
Tabel
Echilibre redox

Electrochimie
Potențial

Potențial standard de electrod


O histórico eleitoral de Joe Biden, 46º e atual Presidente dos Estados Unidos teve início em 1970. Biden serviu como o 47º Vice-presidente dos Estados Unidos de 2009 a 2017 durante a Presidência Obama e, anterior, ocupou o cargo de Senador dos Estados Unidos por Delaware de 1973 a 2009. Aos  anos de idade, Biden é o mais longevo candidato presidencial estadunidense já eleito ao cargo, o segundo presidente católico romano (o primeiro tendo sido John F. Kennedy em 1961) e o primeiro presidente estadunidense natural de Delaware.

Membro do Partido Democrata, Biden foi eleito conselheiro do Condado de New Castle em 1970 e se tornou o sexto senador mais jovem da história americana quando foi eleito para o Senado dos Estados Unidos por Delaware em 1972, aos 29 anos. Biden foi reeleito ao Senado seis vezes até tornar-se o quarto senador mais antigo. Durante sua carreira senatorial, Biden tentou uma indicação Democrata à corrida presidencial duas vezes sem sucesso em 1988 e 2008. Em janeiro de 2009, no entanto, Biden renunciou ao Senado para servir como Vice-presidente de Barack Obama após a vitória da chapa Obama-Biden na eleição presidencial de 2008. A chapa foi reeleita para um segundo mandato em 2012.

Em 25 de abril de 2019, Biden anunciou sua candidatura às eleições presidenciais de 2020. Um total de 29 principais candidatos declararam suas candidaturas para as primárias do Partido Democrata, a maior eleição primária de partido político norte-americano desde 1972. Eventualmente, em abril de 2020, Bernie Sanders retirou seu nome da disputa e Biden tornou-se o mais cotado nome para ser o candidato presidencial Democrata. Em meados do mesmo ano eleitoral, Biden alcançou o número mínimo de Delegados para garantir a indicação do partido e, no fim daquele ano, derrotou o incumbente Donald Trump nas eleições presidenciais com 306 a 232 votos eleitorais. Biden recebeu mais de 81 milhões de votos, o maior número de votos já recebidos por um candidato presidencial dos Estados Unidos.

Conselho do Condado de New Castle (1970)

Senado dos Estados Unidos

Presidente dos Estados Unidos

Ver também
 Histórico eleitoral de Hillary Clinton
 Histórico eleitoral de Barack Obama
 Histórico eleitoral de Bernie Sanders

Joe Biden
Biden

Histórico eleitoral de Joe Biden


(189188) Floraliën, denumire internațională (189188) Floralien, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
189188 Floraliën este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Uccle de Thierry Pauwels. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,67 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 28,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 189001-190000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2003
Centura de asteroizi

189188 Floraliën


Duolingo je američka web-stranica i aplikacija za učenje stranih jezika. Korisnici aplikacije mogu vježbati vokabular, gramatiku ili izgovor riječi i fraza. Od lipnja 2021. na aplikaciji je dostupno 106 različitih tečajeva na 41 jeziku.

Besplatni model aplikacije bilježi preko 500 milijuna registriranih korisnika.

Izvori

Vanjske poveznice

 Duolingo

Odgoj i obrazovanje
Web stranice

Duolingo


Agrilus mendax é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Mannerheim, 1837.

Referências

mendax

Agrilus mendax