Pedro Miguel Obligado fue un poeta, profesor, ensayista, conferencista y guionista argentino que nació en Buenos Aires, Argentina, en 1892 y falleció en la misma ciudad en 1967.

Labor literaria
Su poesía era de raíz hondamente romántica. En 1918 publicó el libro Gris y luego El ala de la sombra (1920) con el cual obtuvo en 1922 el Primer Premio Municipal de Poesía. En 1924 publicó El hilo de oro que fue galardonado con el Premio Nacional de Letras de 1925, premio que volvió a recibir en 1931 por La isla de los cantos. Fue galardonado con el Premio Nacional de Poesía de los años 1946, 1947 y 1948 por su obra Melancolía (1945); publicó Los altares (1959) y en 1971, póstumo, El andén con sus últimos poemas. Leopoldo Lugones afirmó: "Podríamos definir la poesía de Pedro Miguel Obligado con esta expresión titular: Historia de una melancolía."

También realizó traducciones y escribió poemas en prosa, reunidos en El canto perdido (1925), ensayos y guiones cinematográficos. Entre sus ensayos se cuentan La tristeza de Sancho (1927) y Qué es el verso (1957) y entre sus traducciones de textos teatrales se encuentran obras de Fernand Crommelynck y William Shakespeare.

Docencia y actividad gremial
Obligado obtuvo su diploma de abogado en 1916 y colaboró en periódicos de información general y en revistas literarias, entre ellas Martín Fierro, que inicia el movimiento de vanguardia en 1919. Se desempeñó además como profesor de psicología y, a partir de 1938, fue presidente de la Sociedad de Estudios Lingüísticos y en 1928 integró la primera comisión directiva de la Sociedad Argentina de Escritores encabezada por Leopoldo Lugones y Horacio Quiroga.

Premio
La Academia de Artes y Ciencias Cinematográficas de la Argentina le otorgó el premio Cóndor Académico al mejor argumento original de 1949 por Almafuerte que escribiera en colaboración con Belisario García Villar.

Filmografía como guionista
    Argentina tierra pródiga (1963)
    Surcos en el mar (1956)
    Pecadora (1956)
    El amor nunca muere (1955)
    El grito sagrado (1954)
    Nacha Regules (1950)
    Almafuerte (1949)
    Historia de una mala mujer (1948)
    Albéniz (1947)
    En el viejo Buenos Aires (1942)
    Embrujo (1941)
    La chismosa (1938)

Obras

Poesía
 Gris (1918)
 El ala de la sombra (1920)
 El hilo de oro (1924)
 El canto perdido (1925)
 La tristeza de Sancho (1927)
 La isla de los cantos (Poesía) (1931)
 Melancolía (1943) o (1945)
 Ausencia (1945)
 Qué es el verso (1957)
 Los altares (1959)
 Decepciones
 " soledad "

Prosa
 El canto perdido (1925)
La tristeza de Sancho y otros ensayos (1937)

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre Pedro Miguel Obligado en Internet Movie Database
 Texto del poema Soledad

Poetas de la ciudad de Buenos Aires
Guionistas de cine de Argentina
Poetas de Argentina del siglo XX
Miembros de la Academia Argentina de Letras
Familia Obligado
Premio Nacional de Letras (Argentina)

Pedro Miguel Obligado


Meet The Vulcanos es el disco debut del combo instro-surf argentino The Vulcanos y fue producido por el conjunto. Grabado entre mayo y octubre de 2008 en los Estudios MGZ (Buenos Aires) y lanzado en 2011, presenta 14 temas —entre propios y versiones— de la primera época de la banda.

Lista de canciones

 El superagente secreto (Vito Langella y The Vulcanos). - 2:13
 El rapto. - 1:55
 Te quiero. (Carlos Corales). - 2:53
 Sheena is a Surf Rocker («Sheena is a Punk Rocker», The Ramones). - 2:50
 Bruce Wayne Goes to California... - 2:39
 Hawaiian Breeze. - 2:39
 Reina del mar (Teicoff Declouz y The Vulcanos). - 3:04
 Curva de la muerte. - 1:58
 Swamp Surf. - 2:37
 El asunto del agente de C.I.P.O.L. («The Man from UNCLE», Jerry Goldsmith). - 1:44
 Bossanoville. - 3:15
 Shockwave (Zorba & The Greeks). - 2:23
 Vulcanos Party. - 2:00
 Go! - 2:18

Todos los temas pertenecen a The Vulcanos (excepto donde se indica). «Bruce Wayne Goes to California...» contiene un fragmento de «Batman Theme» (Neal Hefti).

Músicos
Fioro: Guitarras y theremin.
Vulcano D.: Guitarras y ukelele.
Juan Solo: Batería y percusión.
Paul Vulcano: Bajo.

Invitados
Marcelo Pérez: Guitarras en «El rapto».
Matías Cepeda y Marcelo Pilotto: Teclados en «Reina del mar».
Napoleón Solo y Alexander Waverly: Voces en «El asunto del agente de C.I.P.O.L.».
Max González: Teclados en «Shockwave».

Álbumes de The Vulcanos
Álbumes de 2011

Meet the vulcanos


ميرُن  هو «أوغست فرديناند ميرن» ، مواليد سنة 1822، وتوفي سنة 1898. مستشرق من الدانمارك، أخذ اللغة العربية عن فلايشر. وعلم اللغات الشرقية في كوبنهاغن نحو 50 سنة. كلمة ميرُن هكذا كما ينطقها الدانمركيون، أصوب من مهرن في المراجع العربية.

مؤلفاته
 «المنقولات من تلخيص المفتاح وشرحه المختصر، تليها منقولات من عقود الجمان»، في علم البلاغة، أضاف إليه ملحقا بالألمانية عن البلاغة عند العرب وهو مطبوع.
 اهتم بنشر كتب قيمة منها: «نخبة الدهر في عجائب البر والبحر» لشيخ الربوة، «تبيين كذب المفتري» لابن عساكر.

روابط خارجية

المراجع

 آداب شيخو 2-151.
  مِيرُن - موسوعة الأعلام، خير الدين الزركلي، 1980

حاصلون على صليب الشرف من وسام دانيبروغ
خريجو جامعة كوبنهاغن
خريجو جامعة كيل
خريجو جامعة لايبتزغ
فقهاء لغويون دنماركيون
مستشرقون دنماركيون
مستعربون دنماركيون
مواليد 1237 هـ
مواليد 1822
أعضاء هيئة تدريس جامعة كوبنهاغن
وفيات 1316 هـ
وفيات 1898
وفيات 1907
علماء لغة دنماركيون في القرن 19
علماء لغة دنماركيون في القرن 20

ميرن


Nebeska tema srpski je dokumentarni film o frontmenu VIS Idola i pjevaču Vladi Divljanu. Osim njegove obitelji, u filmu se pojavljuju i Srđan Gojković iz benda Električni orgazam, Konstrakta i Zoe Kida iz benda Zemlja gruva, urednik diskografske kuće Croatia Records Siniša Škarica itd. Film je objavljen 2019. godine.

Opis filma
Film je formom i narativnom strukturom sličan svom protagonistu - istovremeno dokument i bajka, urban i emotivan i romantičan.

U njemu sudjeluju najznačajniji autori s područja bivše SFRJ, koji su posebno za ovu priliku snimili (i u filmu izvode) nove verzije Vladinih pjesama. Ovakav autorski pristup i veliki broj atraktivnih sudionika čine ovaj film jedinstvenim projektom kakav još nije viđen na našim prostorima.

Sudionici

 Zdenko Kolar
 Srđan Šaper
 Darko Rundek
 Momčilo Bajagić
 Srđan Gojković
 Zoe Kida
 Konstrakta

Prikaz
Film je premijerno prikazan na Divljanov 61. rođendan, 10. svibnja 2019. u Sava centru.

Izvori

Filmovi 2010-ih
Srbijanski filmovi 2010-ih
Glazbeni filmovi
Hrvatski filmovi
Hrvatski filmovi 2010-ih

Nebeska tema


An Cercestis mirabilis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nicholas Edward Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Josef Bogner. An Cercestis mirabilis in nahilalakip ha genus nga Cercestis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cercestis

Cercestis mirabilis


The year 1721 in science and technology involved some significant events.

Medicine
 The use of ether is developed as a pain-killer.
 Lady Mary Wortley Montagu introduces the Ottoman Turkish method of inoculation against smallpox – variolation – to London.
 Thomas Guy founds Guy's Hospital in London to treat "incurables" discharged from St Thomas'.

Psychology
 A suggestion box is developed under the eighth shōgun of Japan, Yoshimune Tokugawa.

Technology
 Richard Newsham of London obtains his first patent for a manual fire pump.

Deaths
 September 11 – Rudolf Jakob Camerarius, German botanist (born 1665)

References

18th century in science
1720s in science

1721 in science


Temeljni vijak, kotveni vijak ili sidreni vijak služi za pričvršćivanje strojeva i uređaja za njihove betonske temelje. Temeljni vijci povezuju glavne dijelove s postoljem ili temeljem, a izvedeni su ili kao vijci s glavom (glavati vijci) ili im je glava stožasto prizmatična, rasječena i povinuta, raskovana ili sploštena ili ima neki drugi, često nepravilan oblik koji osigurava dobro držanje kada se zalije u beton temelja.

Vijak

Vijak (ponekad germanizam šaraf koja potječe od riječi Schraube ili vida od talijanskog vita) je strojni dio za rastavljivo spajanje dijelova ili za pretvaranje rotacijskoga gibanja (vrtnja) u translacijsko (pravocrtno kretanje). Valjkasta je oblika, a duž cijele vanjske strane ili njezina dijela oblikovan je narezanim ili utisnutim navojem, to jest spiralnim užljebljenjem, koje djeluje poput vješto izvedene kosine. Navoj se u obliku helikoidne linije ili uske plohe ravnomjernim nagibom ovija oko cilindričnog ili, rjeđe, blago stožastoga tijela i uspinje u smjeru kazaljke na satu (desni navoj) ili obrnuto (lijevi navoj).

Prema namjeni, navoji imaju različite oblike poprečna presjeka (trokutni, trapezni, pilasti i tako dalje), mogu biti jednovojni ili viševojni (dvovojni, trovojni), metrički ili colni (na primjer cijevni Whitworthov navoj). Karakteristične veličine navoja jesu kut profila, teorijska i nosiva dubina, korak i drugo. Većinom su standardizirani, premda se iz različitih razloga izvode i izvan standarda. Pored tijela s navojem vijak je obično opremljen glavom različita oblika. Glava vijka najčešće je šesterostrana prizma, ali može biti i četverokutna, poluokrugla, valjkasta s ravnim ili upuštenim križem, šesterokutom (takozvani imbus-vijak) ili zvijezdom, potom lećasta, krilna, narovašena, očna ili stožasta. Uglavnom ima glavu koja pruža mogućnost odvijanja ili zavijanja, uz pomoć odgovarajućeg alata kao na primjer odvijač) ili ključ za šesterokutne glave). Glava vijka je uglavnom veća od tijela vijka, da bi se vijak zaustavio kod zavijanja, ali i da prenosi silu na nosivoj površini. Tijelo vijka ima na sebi navoj, koji može biti puni navoj ili djelomični navoj.

Izvori

Strojarstvo

Temeljni vijak


Fajozes Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 7,13 km² yüzölçümüne sahip, 1.467 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila do Conde'nin bucakları

Fajozes


Villa Díaz Ordaz es una población del estado mexicano de Oaxaca, localizada en el centro del estado en las cercanías de la ciudad de Oaxaca de Juárez, recibe su nombre en honor del héroe de la Guerra de Reforma, José María Díaz Ordaz.

Historia
Los orígenes de lo que hoy es Villa Díaz Ordaz se remontan a los asentamientos prehispánicos zapotecos y mixtecos en los Valles Centrales de Oaxaca, situándose en las cercanías de lo que hoy son las ruinas arqueológicas de Mitla y de San Lorenzo Albarradas, esta última una fortificación defensiva de origen zapoteco. La fundación de la población por los españoles data del año de 1526 y fue en el año de 1646 cuando fueron debidamente sus títulos de propiedad, siendo denominada desde entonces como Santo Domingo del Valle.

El 24 de enero de 1860 tuvo lugar en Santo Domingo del Valle una batalla que formó parte del enfrentamiento de liberales y conservadores en el contexto de la Guerra de Reforma en Oaxaca. El ejército liberal, comandado por el gobernador del estado coronel José María Díaz Ordaz con apoyo del entonces mayor Porfirio Díaz, derrotó las tropas conservadoras encabezadas por José María Cobos que a la sazón ocupaban la ciudad de Oaxaca; tras la derrota y fuga de las fuerzas conservadoras, José María Díaz Ordaz fue extrañamente herido por un tiro en el abdomen con graves consecuencias. Trasladado a Ixtlán, murió a consecuencia de la herida al día siguiente, 25 de enero de 1860.

En consecuencia al hecho anterior, el 31 de octubre de 1860 el Congreso de Oaxaca emitió un decreto según el cual Santo Domingo del Valle cambiaba su denominación a Villa Díaz Ordaz.

Localización y demografía
Villa Díaz Ordaz se encuentra localizada en la región de los Valles Centrales de Oaxaca, en particular en el sector norte del Valle de Tlacolula, en las coordenadas geográficas  y a una altitud de 1 711 metros sobre el nivel del mar; la población más cercana es Tlacolula de Matamoros, cabecera distrital, que se encuentra a unos 10 kilómetros al sur y con la que se comunica mediante una carretera estatal que en esta población se una a la Carretera Federal 190 que al oeste la una a la capital del estado, Oaxaca de Juárez, situada a unos 60 kilómetros y hacia el este con el Istmo de Tehuantepec.

De acuerdo a los resultados del Censo de Población y Vivienda de 2010 realizado por el Instituto Nacional de Estadística y Geografía, la población total de Villa Díaz Ordaz es de 2 747 habitantes, de los que 1 264 son hombres y 1 483 son mujeres.

Referencias

Localidades del estado de Oaxaca

Villa Díaz Ordaz


Xinzhuang () est une station du métro de Shanghai, terminus sud de la ligne 1 et terminus nord de la ligne 5.

Situation sur le réseau

La station Xinzhuang comporte : la station terminus sud de la ligne 1 du métro de Shanghai, située après la station , en direction du terminus Rue Fujin, et la station terminus nord de la ligne 5 du métro de Shanghai, située avant la station , en direction du terminus de la branche  ou du terminus de la branche .

Histoire
La station terminus Xinzhuang est mise en service le , lors de l'ouverture à l'exploitation de la deuxième section, longue de  et comportant trois stations, de la ligne 1 du métro de Shanghai.

Elle devient un terminus de la ligne 5 du métro de Shanghai, le , lors de l'ouverture à l'exploitation, des  en aérien, de la première section entre Xinzhuang et la station .

En 2014, débute le chantier pour une restructuration de la station, qui est prévu pour être réalisé en laissant la station ouverte. Cela veut dire qu'il faut réaliser des structures provisoires avant les démolitions. Le bâtiment principal est détruit totalement en juillet 2017. Le chantier est toujours en cours, il est prévu qu'il soit achevé en 2022.

Services aux voyageurs

Accès et accueil
Il y a trois accès, deux au nord et un au sud. Elle dispose d'un grand hall d'accueil situé au niveau supérieur, au-dessus des deux voies encadrées de deux quais latéraux de la ligne 1 et de la situation identique de la ligne 5. L'accès aux quais s'effectue par des escaliers mécaniques et des ascenseurs qui relient le hall, au niveau supérieur, et les quais, au rez-de-chaussée, équipés de portes palières. Les passages d'un quai à l'autre, pour les stations L1 et L5, s'effectuent en repassant par le hall situé au dessus. Il faut également rejoindre le hall pour passer d'un quai de la ligne 1 à un quai de la ligne 5.

Desserte

Intermodalité
À proximité de la station, des arrêts sont desservis par de nombreuses lignes de bus.

À proximité
 Xincheng Central Park

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Shanghai
 Ligne 1 du métro de Shanghai
 Ligne 5 du métro de Shanghai

Liens externes
 .

Station du métro de Shanghai
Station de métro mise en service en 1996

Xinzhuang (métro de Shanghai)


1930 පටන් පයිප් ඕගන වලට සමාන ලෙස ක්‍රයාකරමින් ඒවාට සමාන ශබ්ද නිපදවිය හැකි නල රහිත විද්‍යුත් උපාංග ලබාගත හැකිවිය. මේවායින් බොහොමයක් ආගමික සිද්ධස්ථාන සහ අනෙකුත් පයිප් ඕගන යක අවශ්‍යතාවය සහිත පාරිභෝගිකයින් මිළට ගන්නා ලදී. ඒ හැරුණු විට වෘත්තීය මෙන්ම නවක සංගීතඥයින් මේවා මිළයට ගත් අතර බොහෝ විට ඔවුන්ට පයිප් ඕගනයක් යනු මිළට ගත නොහැකි උපකරණයක් විය. මෙම නව විද්‍යුත් ඕගන සාපේක්ෂව ඒවාට අනුරූප පයිප් උපාංගවලට වඩා කුඩා එමෙන්ම ලාභදායී ඒවා වූ අතර පහසුවෙන් එහා මෙහා රැගෙන යා හැකි ඒවාද විය. මේවා නිර්මාණය වීමත් සමග පුද්ගලික නිවාස,නර්තන සංගීත කණ්ඩායම් ආදී නව පරිසරයන් වෙත ඕගනය ව්‍යාප්ත වූ අතර මේවන විට ඉපියන් භාවිතාවන ඕගන සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට මේවා සමත්ව ඇත.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Organ_%28music%29#Electronic_organs

සංගීත භාණ්ඩ - ඉලෙක්ට්‍රොනික ඕගන්


John Henry Patterson may refer to:

 John Henry Patterson (author) (1867–1947), Anglo-Irish soldier who wrote The Man-Eaters of Tsavo which was made into the film The Ghost and the Darkness in 1996
 John Henry Patterson (NCR owner) (1844–1922), founder and first owner of the National Cash Register Company
 John Henry Patterson (Medal of Honor) (1843–1920), Union soldier during the American Civil War and recipient of the Medal of Honor

See also
John Patterson (disambiguation)

John Henry Patterson


Amir Haddad (født 10. juni 1984 i Sarcelles, Frankrig) er en fransk sanger som repræsenterede Frankrig ved Eurovision Song Contest 2016 med sangen "J'ai cherché", på dansk "Jeg har ledt". Han opnåede en 6. Plads.

Eksterne envisninger

Sangere fra Frankrig
Frankrigs Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2016

Amir Haddad


Chlamydiaceae, Chlamydiae şubesinde sınıflanan bakteri familyalarından biridir. Bilimsel yayınlarla doğrulanmış ve sinonim olmayan tek bir cins ve 10 tür içerir:
 Cins: Chlamydia
 Tür: Chlamydia abortus
 Tür: Chlamydia avium
 Tür: Chlamydia felis
 Tür: Chlamydia gallinacea
 Tür: Chlamydia muridarum
 Tür: Chlamydia pecorum
 Tür: Chlamydia pneumoniae
 Tür: Chlamydia psittaci
 Tür: Chlamydia suis
 Tür: Chlamydia trachomatis

Dış bağlantılar

Kaynakça

Chlamydiales
Bakteri familyaları

Chlamydiaceae


اضطراب الشخصية الاجتنابي   ويعرف أيضا باضطراب الشخصية التجنبية، ويقع اضطراب الشخصية الاجتنابي في المجموعة الثالثة من مجموعة اضطرابات الشخصية المعترف بها في الدليل التشخيصي والإحصائي للاضطرابات العقلية ويَظهر الأشخاص الذين يعانون من هذا الاضطراب أنماط سائدة من القلق الاجتماعي والكبح الاجتماعي، الشعور بالعجز والدونية، الحساسية الشديدة تجاه التقييم السلبي، وتجنب التفاعل الاجتماعي.ويصف الأفراد المصابين بهذا الاضطراب أنفسهم بأنهم لا يشعرون بالراحة، قلقون، وحيدون، وعموما يشعرون بأنهم غير مرحبٍّ بهم من قبل الآخرين ومنعزلين عنهم.

وغالبا ما يعتبرون انفسهم أنهم غير أكفاءٍ اجتماعيا أو غير جذابين شخصيا، ويتجنبون التفاعل الاجتماعي بسبب خوفهم من أن يكونوا موضع سخرية للآخرين، مهانين، منبوذين، أو مكروهين. وعادة ما تلاحظ أعراض اضطراب الشخصية الاجتنابي في بدايات مرحلة البلوغ. ويرتبط كلا من تجاهل مشاعر الأطفال العاطفية ورفض جماعة الأقران (كالمتنمّرين مثلا) بزيادة خطر نشوء اضطراب الشخصية الاجتنابي.

هناك جدل حول ما إذا كان اضطراب الشخصية الاجتنابي اضطراب مختلف تماما عن الرهاب الاجتماعي المعمّم، وادعى البعض بأن كلاهما مفهومان مختلفان تماما لنفس الاضطراب ولكن اضطراب الشخصية الاجتنابي قد يمثل اضطراب شديد في الشخصية. وأثار هذا الأمر جدلا لأن كلا من الرهاب الاجتماعي المعمّم واضطراب الشخصية الاجتنابي لهما نفس المعايير التشخيصية، وقد يتشاركان في نفس الأسباب، التجربة الذاتية، السلوكيات، المعالجة، ويتطابقان في سمات الشخصية الأساسية كالخجل.

لمحة تاريخية
قد وصف اضطراب الشخصية الاجتنابي في مصادر عديدة بقدر ما يعود إلى أوائل عام 1900م بالرغم من أنه لم يسم لبعض الوقت. ووصف الطبيب النفسي السويسري أوغين بلولر المرضى الذين ظهرت عليهم علامات اضطرابات الشخصية الاجتنابي في كتابه «العته الباكر» أو «جماعات الفصام» عام 1911. وغالبا ما يتم اللبس ما بين سمات الشخصية الاجتنابي والفصامية أو يشار إليهما على أنهما مترادفان حتى قدم كرتشمر (1921) أول وصف كامل نسبيا لهما كشف به الاختلافات بينهما.

العلامات والأعراض
ينشغل الأشخاص المصابين باضطراب الشخصية الاجتنابي بعيوبهم وبتكوين علاقات مع الآخرين في حالة واحدة فقط إذا كانوا يؤمنون بأن الآخرين لن ينبذوهم. فالخسارة والنبذ مؤلمان جدا بالنسبة لهؤلاء الأفراد حيث أنهم سوف يختارون البقاء وحيدين بدلا من المخاطرة بمحاولة التواصل مع الآخرين. وهم غالبا ما ينظرون إلى أنفسهم بازدراء، في حين تبين ازدياد عدم قدرتهم على تحديد سماتهم والذي يعتبر عموما بأنه أمر إيجابي في مجتمعاتهم. وقد ارتبط تجاهل مشاعر الأطفال على وجه الخصوص نبذ أحد الوالدين أو كليهما للطفل بزيادة خطر نشوء اضطراب الشخصية الاجتنابي، فضلا عن نبذ الأقران له.

 الحساسية الشديدة تجاه النبذ/النقد.
 فرض العزلة الاجتماعية على الذات.
 الخجل أو القلق الشديد في المواقف الاجتماعية، بالرغم من رغبة الشخص القوية في تكوين علاقات وثيقة.
 تجنب التواصل الجسدي لأنه قد ارتبط بمحفزات غير سارة ومؤلمة.
 الشعور بالعجز.
 انخفاض شديد في تقدير الذات.
 كره الذات.
 الشك في الآخرين.
 البعد العاطفي المتعلق بالعلاقة الحميمة.
 الوعي بالذات بشكل كبير.
 نقد الذات بشأن مشاكلهم مع الآخرين.
 مشاكل في الأداء المهني.
 التصور الذاتي بالوحدة، بالرغم من أن الاخرين يجدون العلاقة معهم ذات معنى.
 الشعور بأنهم أقل شأنا من الآخرين.
 في بعض الحالات الشديدة، يكون لديهم رهاب الأماكن العامة.
 يستخدمون الخيال كشكل من أشكال الهروب من الواقع ولقطع حبل الأفكار المؤلمة.

التشخيص

منظمة الصحة العالمية

يسجل التصنيف الدولي العاشر للأمراض لمنظمة الصحة العالمية اضطراب الشخصية الاجتنابي باضطراب الشخصية (الاجتنابي) القلقة. ويتصف هذا الاضطراب بأربعة على الأقل مما يلي:

1.المشاعر المتواصلة والسائدة للتوتر والتوجس.

2.الاعتقاد بأنه الشخص غير كفء اجتماعيا، غير جذاب شخصياً، أو أقل شأنا من الآخرين.

3.انشغال البال بكونه انتُقد أو نُبذ في المواقف الاجتماعية.

4.عدم القدرة على الانخراط مع الأشخاص إلا بعض ممن استلطفوهم.

5.وجود القيود في نمط حياتهم بسبب حاجتهم إلى الإحساس بالأمن.

6.تجنب الأنشطة الاجتماعية أو المهنية التي تنطوي على التواصل الهام بين الأشخاص بسبب الخوف من الانتقاد، الرفض، أوالنبذ.

قد تتضمن السمات المرتبطة ببعضها على الحساسية المفرطة تجاه النبذ والنقد.

ومن متطلبات التصنيف الدولي العاشر للأمراض أن يلبي التشخيص أيضا لأي من الاضطرابات النوعية في الشخصية مجموعة من معايير اضطراب الشخصية العام.

جمعية الطب النفسي الأمريكية

يوجد لدى الدليل التشخيصي والإحصائي الرابع للاضطرابات العقلية تشخيص لاضطرابات الشخصية الاجتنابي. ويشير التشخيص في العموم إلى أنماط شائعة للموانع لدى الأشخاص، كالشعور بالعجز، وكونه شخص حساس جدا تجاه التقييم السلبي منذ بدايات مرحلة البلوغ وتقع في نطاقات المواقف. وبالإضافة إلى ذلك أربعة من سبعة معايير محددة يجب أن تتحقق وهي:

 تجنب الأنشطة المهنية التي تنطوي على التواصل الضروري بين الأشخاص بسبب الخوف من النقد، الرفض، أو النبذ.

2.هل الشخص غير قادر على الانخراط مع الأشخاص إلا مع بعض ممن يستلطفونهم.

3. يظهر الشخص بعض القيود أثناء العلاقات الحميمة بسبب الخوف من أن يفضح أو أن يكون موضع سخرية.

4.هل ينشغل بالانتقاد أو الرفض في المواقف الاجتماعية.

5.هل يكون خجولا في المواقف الشخصية بسبب مشاعر العجز.

6.ينظر إلى نفسه على أنه غير كفء اجتماعياَ، غير جذاب شخصيا، أو أنه أقل شأنا من غيره.

7.هل الشخص كاره على غير العادة في أن يخاطر شخصيا أو أن ينخرط في أية أنشطة جديدة لأن الآخرين قد يؤكدون خجله.

أخرى

اقترح الْمُنظّرون الأوائل بأن اضطراب الشخصية الذي يجمع بين سمات اضطرابات الشخصية الحدية واضطرابات الشخصية الاجتنابي يدعى «بالشخصية المختلطة ما بين الاجتنابي والحدية».

الأسباب

لم يتم تحديد أسباب اضطراب الشخصية الاجتنابي بشكل واضح، ولكنها قد تكون متعلقة بعوامل اجتماعية، وراثية، ونفسية. وقد يكون هذا الاضطراب ذا صلة بعوامل وراثية متعلقة بالمزاج. وقد ارتبطت العديد من اضطرابات القلق على وجه التحديد في مرحلتي الطفولة والمراهقة بالمزاج الذي يتصف بالتثبيط السلوكي، بما في ذلك أن يتصف الشخص بالخجل، الخوف والانسحاب في الأوضاع الجديدة. وقد توفر هذه الصفات الوراثية استعدادا وراثيا لدى الفرد للإصابة باضطراب الشخصية الاجتنابي. وقد يرتبط كلا من تجاهل مشاعر الأطفال ورفض الأقران له بزيادة خطر نشوء اضطراب الشخصية الاجتنابي.

الأنواع الفرعية لميلون
يذكر الأخصائي النفسي ثيودور ميلون أنه نظرا لأن معظم المرضى ذكروا صورا متفاوتة للأعراض، فإن اضطرابات شخصياتهم تميل أن تكون مزيجاَ من النوع الرئيسي لاضطرابات الشخصية مع نوع أو أكثر من أنواع اضطرابات الشخصية الثانوية. وحدد ثيودور أربعة أنواع فرعية لاضطرابات الشخصية الاجتنابي لدى البالغين.

التشخيص التفريقي

أشارت الأبحاث بأن الأشخاص المصابون باضطراب الشخصية الاجتنابي، يعانون عموما من اضطراب القلق الاجتماعي المزمن (المسمى أيضا بالرهاب الاجتماعي)، فهم يراقبون ردات فعلهم بحذر شديد عندما ينخرطون في التفاعل الاجتماعي. ولكن خلافا عن الأشخاص المصابين بالرهاب الاجتماعي فإنهم يراقبون أيضا بحذر شديد ردات فعل الأشخاص الذين يتعاملون معهم. فالتوتر الشديد الناجم عن هذه المراقبة قد يفسر تردد حديث العديد من الأشخاص المصابين باضطراب الشخصية الاجتنابي وقلة كلامهم؛ لأنهم منشغلون جدا بمراقبة أنفسهم وبصعوبة تكلم الأشخاص بطلاقة.

ووفقا للدليل التشخيصي والإحصائي للاضطرابات العقلية يجب تفريق اضطراب الشخصية الاجتنابي عن اضطرابات الشخصية الاعتمادية، الزورانية، الفصامية، وفصامية النمط.

التواكب المرضي
ذكرت التقارير بأن اضطراب الشخصية الاجتنابي يكون سائدا على وجه الخصوص لدى الأشخاص المصابين باضطرابات القلق. وعلى الرغم من أن تقديرات التواكب المرضي تختلف بشكل كبير بسبب الاختلافات في (ومن بينها) أدوات التشخيص. وأشارت التقارير إلى أن حوالي 10-50% من الأشخاص المصابين بنوبات الهلع ورهاب الأماكن العامة مصابون باضطرابات الشخصية الاجتنابي. وأيضا حوالي 20-40% من الأشخاص مصابين بالرهاب الاجتماعي (اضطراب القلق الاجتماعي).

أظهرت بعض الدراسات أن معدلات انتشار اضطراب القلق العام بلغت بنسبة 45% بين الأشخاص ومعدلات انتشار اضطراب الوسواس القهري تصل إلى 56 ٪ .

العلاج

يمكن استخدام تقنيات مختلفة في معالجة اضطراب الشخصية الاجتنابي مثل: التدريب على المهارات الاجتماعية، العلاج المعرفي، العلاج بتعريض المريض للتواصل الاجتماعي بالزيادة تدريجيا كل مرة، العلاج الجماعي لممارسة المهارات الاجتماعية، وفي بعض الأحيان العلاج الدوائي. والمسألة الأساسية في المعالجة هي كسب ثقة المريض واستمرارها؛ لأن الأشخاص المصابون باضطراب الشخصية الاجتنابي سوف يتجنبون جلسات المعالجة غالبا إذا لم يثقوا في المعالج أو خافوا من النبذ. والغرض الأساسي من كلا العلاج الفردي وجماعات التدريب على المهارات الاجتماعية هو ليبدأ الأفراد المصابين باضطراب الشخصية الاجتنابي بتحدي اعتقاداتهم السلبية المبالغ فيها عن أنفسهم.

يمكن للأشخاص المصابين باضطراب الشخصية الاجتنابي أن يحسنوا وعيهم ومهاراتهم الاجتماعية، ولكن مع وجود المشاعر المتأصلة في ذواتهم للدونية والرهاب الاجتماعي؛ فإن هذه السمات لا تتغير عادة بشكل كبير. ويمكن لمثبطات الانزيم المؤكسد لأحاديات الأمين مثل الفينلزين أن تكون مفيدة جدا من خلال زيادة الثقة والشعور بأنه مرغوب فيصبح نشيط اجتماعيا أكثر.

علم الأوبئة

ووفقا للدليل التشخيصي والإحصائي الرابع للاضطرابات العقلية يحدث اضطراب الشخصية الاجتنابي تقريبا بنسبة 1.0% إلى 5.0% من عموم السكان. ولكن تشير بيانات المسح الوطني الوبائي للكحول والحالات المرتبطة به عام 2001-2002 أن معدلات انتشار الاضطراب بلغت بنسبة 36.0% لدى أغلب سكان الولايات المتحدة. و10% من المرضى المترددين على العيادات الخارجية لمستشفى الطب النفسي لديهم اضطراب الشخصية الاجتنابي.

الأنواع الفرعية لميلون
يذكر الأخصائي النفسي ثيودور ميلون أنه نظرا لأن معظم المرضى ذكروا صورا متفاوتة للأعراض، فإن اضطرابات شخصياتهم تميل أن تكون مزيجاَ من النوع الرئيسي لاضطرابات الشخصية مع نوع أو أكثر من أنواع اضطرابات الشخصية الثانوية. وحدد ثيودور أربعة أنواع فرعية لاضطرابات الشخصية الاجتنابي لدى البالغين.

انظر أيضا
 اضطراب الشخصية
 متلازمة آسبرجر
 اضطراب الشخصية الانعزالية
 اضطراب الشخصية الاكتئابية
 اضطراب الشخصية الفصامي
 اضطراب الشخصية الحدي

مراجع

وصلات خارجية
 Terry L. Jones' website about AvPD
 Chat Room for Avoidants
 Internet Support Group for AvPD
 Psychforums section on AvPD*

اضطرابات الشخصية
تشخيص الأمراض النفسية

اضطراب الشخصية الاجتنابي


Dibekdere, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Eski adı Dibekderemüslüm olan köy, Muğla il merkezine 78 km, Milas ilçesine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Milas'ın mahalleleri

Dibekdere, Milas


Amis may refer to:

 Amis (surname)
 Amis people (or Amis), a tribe of Taiwanese aborigines
 Amis language, an indigenous language of Taiwan
 AMIS (ISP), an Internet service provider (ISP) in Slovenia and Croatia
 Amis et Amiles, an old French romance

The acronym AMIS may stand for:
 Association for Music in International Schools, an association "dedicated to the promotion of excellence in all levels of music education."
 African Union Mission in Sudan (AMIS)
 American Musical Instrument Society (AMIS)
 AMI Semiconductor, designer and manufacturer of silicon chips
 Atari Message Information System, a bulletin board system for 8-bit Atari computers
 Audio Messaging Interchange Specification, a method to move messages from one voice mail system to another
 Alternate Multiplex Interrupt Specification, a method of sharing a software interrupt by many TSR programs
 Abandoned Mines Information System, a database containing abandoned and inactive mines in Ontario, Canada
 Agricultural Market Information System, an initiative by the G20 states to analyse and forecast the situation on the global agricultural market

Language and nationality disambiguation pages

Amis


Silvia Lorena Manríquez Flores (27 de enero de 1953; Durango) es una primera actriz mexicana de teatro, cine y televisión con más de cuatro décadas de trayectoria.

Biografía
Estudio actuación bajo la batuta del maestro Jóse Luis Ibañez después siguió sus estudios de perfeccionamiento actoral en Pasadena City Collage en Los Ángeles, California y en la Academy of Dramatics Arts. Fue descubierta por el Heraldo de México, de donde fue rostro en 1974.

Su primera oportunidad de actuar, fue en televisión en un programa llamado Operación Convivencia, con Paco Malgesto.

Como cantante obtuvo su primera oportunidad en el Million Dollar, en Los Ángeles. En teatro se inició con la obra "Todo empezó en un juego y terminó en una violación" y su más reciente participación fue en la puesta en escena El libro de la selva.

Hasta la fecha ha participado en más de 70 películas entre ellas destacan los títulos Los ojos del muerto, La vengadora, Adorable sinvergüenza, Mexicano hasta las cachas, entre otras.

Sus primeras telenovelas fueron Lo imperdonable donde compartió créditos con Amparo Rivelles y Armando Silvestre y Bodas de odio, con solo cuatro capítulos, es así como ha dejado huella en dicha industria con personajes destacables en melodramas como Un rostro en mi pasado, Laberintos de pasión, Pueblo chico, infierno grande y Amarte es mi pecado.

En 2005 entra con un rol antagónico en Contra viento y marea con el personaje de Amparo.

En 2009 forma parte del reparto de Corazón salvaje, versión que fue protagonizada por Aracely Arámbula y Eduardo Yáñez.

En 2011 se une al elenco de Dos hogares, melodrama producido por Emilio Larrosa y en el siguiente año interpreta a "Paula Trejo" en Amores verdaderos.

Trayectoria

Telenovelas
 Por amar sin ley (2018) - Melina Manríquez
 Mi marido tiene familia (2017) - Rebeca Vda. de Castañeda
 En tierras salvajes (2017) - María Ortega
Simplemente María (2015-2016) - Marcela Arriaga
 Lo imperdonable (2015) - Mamá de Martín y Demetrio
 Corazón indomable (2013) - Clementina Antúnez del Olmo
 Amores verdaderos (2012-2013) - Paula Trejo de Guzmán
 Dos hogares (2011-2012) - Amparo Mejía Vda. de Estrada
 Cuando me enamoro (2010-2011) - Catalina Vda. de Soberón (joven)
 Corazón salvaje (2009-2010) - Marlene de Fontenak / Magda
 Fuego en la sangre (2008) - Melissa Santos
 Muchachitas como tú (2007) - Constanza Sada de Villaseñor
 Mundo de fieras (2006-2007) - Ingrid
 Contra viento y marea (2005) - Amparo Contreras Vda. Cárdenas
 Amarte es mi pecado (2004) - Ana María Fernández del Ara
 La otra (2002) - Marta Caballero de Guillén (joven)
 Entre el amor y el odio (2002) - Rosalía
 La intrusa (2001) - Elena Roldán
Mujer bonita (2001) - Celia
 El precio de tu amor (2000-2001) - Ana Luisa Galván
 Laberintos de pasión (1999-2000) - Sara Morales de Sandoval
 El privilegio de amar (1998-1999) - Luz María de la Colina
 Desencuentro (1997-1998) - Alma
 Pueblo chico, infierno grande (1997) - Jovita Ruan de Irepán
 Un rostro en mi pasado (1990) - Elvira
 Cautiva (1986) - Graciela
 Sí, mi amor (1984) - Leticia
 Bodas de odio (1983) - Armida
 El derecho de nacer (1981) - Teté
 Lo imperdonable (1975)

Programas
 Como dice el dicho (2011-2015) - Teresa / Luz María
 Nueva vida (2013)
 Los simuladores (2009) - Carmen
 La rosa de Guadalupe (2008)  - Guadalupe/Sagrario
 Mujer, casos de la vida real (2002-2006)
 Operación convivencia (1971) - Ella misma

Cine
 Amor ciego (2000)
 El secuestro de un periodista (1992) - Jimena
 Alto poder (1992)
 El chupes (1992) - Sara
 Venganza (1992)
 La vengadora 2 (1991)
 El enviado de la muerte (1991)
 El día de los albañiles IV (1990) - Sirenia
 Funerales del terror (1990)
 Entre juego y contrabando (1989)
 Carroña humana (1989)
 Conexión México (1987)
 Las viejas de mi comprade (1987)
 Los ojos del muerto (1987)
 Mente asesina (1987)
 Persecución en las Vegas: "Volveré" (1987)
 Forajidos en la mira (1985)
 La muerte llora de risa (1985)
 Bohemios de afición (1984)
 Jugándose la vida (1984)
 Los hijos de Peralvillo (1983)
 Un adorable sinvergüenza (1983)
 Esta y l'otra con un solo boleto (1983)
 El guerrillero del norte (1983)
 Las musiqueras (1983) - Alma Delia
 El canto de los humildes (1982)
 En las garras de la ciudad (1982)
 La sangre de nuestra raza (1982)
 El naco más naco (1982)
 Sorceress (1982) - Kanti
 La cabra (1981)
 Ojo por ojo (1981) - Alma
 Emilio Varela vrs. Camelia la Texana (1980)
 El giro, el pinto, y el Colorado (1980)
 La dinastía de Drácula (1980) - Beatriz Solorzano
 Me olvidé de vivir (1980)
 Mexicano hasta las cachas (1979) - Carmen
 Juventud sin freno (1978)
 Misterio en las Bermudas (1978) - Rina
 Muerte a sangre fría (Cold Blood) (1977)
 Capulina Chisme Caliente (1977)
 La casta divina (1977) - Claudette
 Foxtrot (1976)
 El buscabullas (1975) - Rosita

Teatro
 Julieta tuvo un desliz
 Mujercitas
 Tamara
 El libro de la selva
 El bar de Melrose

Premios y nominaciones

Premios Diosa de Plata

Premios César

Premios El Heraldo de México

Referencias

Enlaces externos

 Silvia Manríquez en almalatina (en inglés)

Nacidos en Victoria de Durango
Actrices de México
Actrices de televisión de México
Actrices de cine de México

Silvia Manríquez


ලුවී පාස්චර් () ප්‍රංශ රසායන විද්‍යාඥයෙක් හා ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාඥයෙකි. ඔහු වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ වූයේ නොයෙකුත් රෝග වළක්වා ගැනීමට ඔහු කළ සොයා ගැනීම් නිසාවෙනි. ඔහුගේ පර්යේෂණවලින් රෝග වැළඳීමට මුල්වන විෂබීජ පිළිබඳ නියමය තහවුරු වූවා පමණක් නොව , උපන්ගෙයි සන්නිය හෙවත් පශ්චාත් ප්‍රසව උණ මගින් සිදු වන මරණ සංඛ්‍යාව අඩු කිරීමට ද මහඟු දායකත්වයක් ලබා දුණි. ඔහු ප්‍රථමවරට ජල භීතිකාවට එරෙහිව එන්නත් සොයාගත් පුද්ගලයා ද විය. ඔහු තවත් ප්‍රසිද්ධ වීමට කරුණක් වූයේ ඔහු කිරි හා වයින් වලින් රෝගී වීම වැළැක්වීමට ක්‍රමවේදයක් සොයාගැනීමයි. එය පාස්චරීකරණය නම් වේ. ෆර්ඩිනන්ඩ් කෝන් (Ferdinand Cohn) හා රොබට් කොච් (Robert Koch) ගෙන් පසු ක්ෂුද්‍ර විද්‍යාවේ පුරෝගාමියෙකු ලෙස ද ලුවී පාස්චර් හැඳින්වේ. ඔහු රසායන විද්‍යා අංශයෙන් ද, නව සොයා ගැනීම් බොහොමයක් සිදු කළේය. ස්ඵටිකවල අසමමිතික බව සොයා ගැනීම ඉන් එකකි. ඔහු මිය ගිය පසු, ප්‍රංශයේ ගෞරව බුහුමන් මැද "ඉන්ස්ටිටට් පාස්චර්" නම් ස්ථානයේ වළ දැමූ අතර, එය කොතරම් ගෞරවයක් ද යත් ප්‍රංශයේ "වීරෝධාර මිනිසුන්" නමින් හැඳින්වෙන පුද්ගලයන් පවා එහි වළදමා නොමැත. එනම්, එම ස්ථානය අතිශයින් ගෞරවයට පාත්‍ර වූවකි.

චරිතාපදානය

ලුවී ජීන් පාස්චර් (දෙසැම්බර් 27 1822) ප්‍රංශයේ ජුරා ප්‍රාන්තයේ ඩෝල් නම් නගරයේ උපත ලැබූ අතර, ඔහු හැදී වැඩුනේ ආර්බොයිස් හි නගරයකය. මෙහි ඔහුගේ නිවස හා විද්‍යාගාරය පිහිටා තිබූ අතර , අද වන විට එය පාස්චර් කෞතුකාගාරයකි. මොහුගේ පියා, ජීන් පාස්චර්, දුප්පත් සම් පදම් කරන්නෙකු වූ අතර, නැපෝලියානු යුධ සමයේ අත්දැකීම් බහුල සොල්දාදුවෙකි. ලුවීගේ හැකියාව පළමුව හඳුනාගත් පාසල් ගුරුවරයා ඔහුව École Normale Supérieure නම් ප්‍රංශ උසස් අධ්‍යාපන පීඨයට යොමු කළේය. 1848 දී ඩයිජන් ලයිසී හි(Dijon Lycee) භෞතික විද්‍යා මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කිරීමෙන් අනතුරුව , ඔහු ස්ට්‍රැස්‍බර්ග් සරසවියේ රසායන විද්‍යා මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කළේය. මෙහි දී ඔහුට සරසවි ප්‍රධානියාගේ (1849 දී) දියණිය වන මේරි ලෝරන්ට් මුණ ගැසුණු අතර , ඔවුන් 1849 මැයි 29 විවාහ විය. ඔවුන්ට දරුවන් 5 දෙනෙකු ලැබුණත් , ඉන් ජීවත්වීමට වරම් ලැබූයේ දරුවන් දෙදෙනෙකු පමණි. ඔහුගේ ජීවිතය පුරාවටම ඔහු භක්තිමත් කතෝලිකයෙකු විය. මෙහිදී ඔහු ප්‍රකාශ කළ වැකියක් සැමදා ඔහුගේ අනන්‍යතාව තහවුරු කරයි. "මගේ දැනුම වැඩිවත්ම , බ්‍රෙට්න්හි වහලෙකු තරමට මගේ විශ්වාසය ඉතිරි වෙයි. නමුත් මට ලැබෙන්නේ බ්‍රෙට්න්හි වහලෙකුගේ බිරිඳකගේ විශ්වාසය වැන්නක් පමණි"

කයිරැල් කේන්ද්‍රය හා ආලෝකයේ ධ්‍රැවණය පිළිබඳ සොයාගැනීම්

රසායන විද්‍යාඥයෙක් ලෙස පාස්චර් සේවය කළ විට, ඔහු ටාටරික් අම්ලය (1849) පිළිබඳ ගැටළුවක් නිරාකරණය කළේය. මේ සංයෝගයේ නිපදවා ගනුයේ ස්වභාවික වස්තූන්ගෙන් වන අතර, (උදා - වයින්මණ්ඩි) එය ධ්‍රැවනය වූ ආලෝකය හමුවේ එහි තලය භ්‍රමණය කරවයි. මේ අභිරහසට හේතුව වූයේ ටාටරික් රසායනික ක්‍රමවේදයන්ගෙන් නිපදවා රසායනික ප්‍රතික්‍රියා හා මූලද්‍රව්‍යය සම්මිශ්‍රණය එකම වුවද එහි බලපෑමක් නොමැති වීමයි.

සෝඩියම් ඇමෝනියම් ටාටරේට් හි කුඩා ස්ඵටික පරීක්ෂාවේ දී පාස්චර් දුටු දෙයක් නම්, අසමමිතික ආකාර 2කින් එන ස්පටික එකිනෙකේ තල දර්පණ ප්‍රතිබිම්භ ආකාර ගත් බවයි. සපටිත එවිට පැහැදිලි වූයේ මිශ්‍රණයක් පැවතිය හැකි ආකාර 2ක් පවතින බවයි. මෙම එක් ආකාරයකින් ධ්‍රැවණය වූ ආලෝකය දක්ෂිණාවර්තව භ්‍රමණය කරන අතර, අනෙක වාමාවර්තව භ්‍රමණය කරයි. සම මිශ්‍රණයකින් කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොකරයි.මෙමගින් පාස්චර් ඔහුට ඇති වූ ගැටළුව පැහැදිලි කරන ලදී. ගැටළුවට හේතුව අසමමිතිකභාවයයි. එමගින් සංයෝග පැවතිය හැකි ආකාර 2ක් පවතී , නමුත් ජීව විද්‍යාත්මකව එය එකම වර්ගයේ වේ.

මෙය , විරල් අණු පිළිබඳ කිසිවෙකු සොයාගත් පළමු වතාවයි.

පාස්චර්ගේ ස්ඵටික විද්‍යාව පිළිබඳ නිබන්ධනය එම් . පු‍ලියෙට්ගේ අවධානය දිනාගත් අතර, ඔහු පාස්චර්ට ස්ට්‍රැස්බර්ග් පීඨයේ රසායන විද්‍යා මහාචාර්වරයෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමට අවස්ථාව සලසා දුනි.

1854 දී ඔහු ලිල් හි ආරම්භ වුණු නව විද්‍යා පීඨයක පීඨාධිපතිවරයා විය. 1856 දී ඔහු ප්‍රංශ උසස් අධ්‍යාපනාලයේ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ පිළිබඳ පරීක්ෂකවරයෙක් හා අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් ලෙස පත් කෙ‍රිනි.

වෛද්‍ය විද්‍යාවේ රෝගකාරක පිළිබඳ නියමය

ලුවී පැවසූ අන්දමට , පැසවීමේ ක්‍රියාවලිය සිදුවන්නේ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ වැඩීම හේතුවෙනි. බැක්ටීරියා පෝෂක මාධ්‍යයක් තුළ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ වැඩීම ස්වයං සිද්ධ ජනනයක් නොවන අතර, එය ජෛව ජනනයකි. (සියළු ජීවීන් බිත්තරයකින් උපත ලබා ඇත)

ලුවී පාස්චර් පෙරණයක් සහිත බඳුන්වල ගබඩා කළ රත්වූ බැක්ටීරියා පෝෂක මාධ්‍යය වාතයට නිරාවරණය කර එහි අඩංගු වැඩිමේ මාධ්‍යයෙන් ඉවතට යෑම වළක්වන ලදී. පෙරණයක් නොමැති බඳුනක වුව ද, වංගු සහිත නලයක් හරහා වාතය එනවිට සියුම් අංශුවලට ඉවත් වීමේ ඉඩක් නොමැත. එවිට පෝෂක මාධ්‍යයේ කිසිවක් වැඩුණේ නැත. එමනිසා අවට පරිසරයේ එවැනි මාධ්‍යවල වැඩුණු ජීවීන් මෙම මාධ්‍යයට බීජාණු ලෙසින් පැමිණි අතර, ස්වයං සිද්ධව මාධ්‍ය තුළ වැඩුණු මෙය ස්වයං සිද්ධ ජනනය පිළිබඳ නියමය අසත්‍ය බව ඔප්පු කරන අවසාන සහ වැදගත්ම පරීක්ෂණයයි. මෙම පරීක්ෂණය විෂබීජ පිළිබඳ නියමය තහවුරු කරයි.

විෂබීජ පිළිබඳ නියමය යෝජනා නොකළ මුල්ම පුද්ගලයා පාස්චර් නොවුණත් (ගිරෝලැමෝ ෆ්‍රැකැස්ටෝරෝ, අගස්ටිනේ බාසි, ෆ්‍රෙඩ්රික් හෙන්ලි) මෙම නියමය නිවැරදි බවට තහවුරු කරමින් පරික්ෂණ සිදු කර, යුරෝපය පුරාවට මෙම නියමය ගෙන ගිය විද්‍යාඥයා ඔහු විය. වර්තමානයේ ඔහු රොබර්ට් කොෂ්ට සමගාමීව විෂබීජ පිළිබඳ නියමයේ හා බැක්ටීරියා විද්‍යාවේ පියා ලෙස හැඳින්වේ.

පාස්චර් සොයාගැනීම් පෙන්වූ තවත් කරුණක් නම්, ක්ෂුද්‍රජීවීන් පැසවූ පානය දූෂණය කරන බවයි. මේ සමගම, ඔහු එය වැළැක්වීමට ක්‍රියාවලියක් නිර්මාණය කළේය. එනම් , කිරි වැනි ද්‍රව, රත් කළ විට එය තුළ ඇති බැක්ටීරියා ඉවත් කරන බවයි. මේ සම්බන්ධ ප්‍රථම පරීක්ෂණය ඔහු , ක්ලවුඩ් බර්නාඩ් සමග 1862 අප්‍රේල් 20 දින සිදු කළේය. පාස්චරීකරණය ලෙස හඳුන්වන්නේ මෙයයි.

පානීය දූෂණය, ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් සතුන් හා මිනිසුන්ට ද බලපෑම් එල්ල කරන බව පාස්චර්ට ඒත්තු ගැන්වීමට සමත් විය. ඔහු, ක්ෂුද්‍රජීවීන්ට සිරුර තුළට ඇතුල්වීම වැළැක්වීමට යෝජනා කළ ක්‍රමය, ජෝසප් ලිස්ටර්ට සැත්කම්වල දී ප්‍රතිපූරක ක්‍රම යොදා ගැනීමට මග පෙන්වීය.

1865 දී, පෙබ්රීන් හා ෆ්ලැකරී නම් වසංගත රෝග 2ක් මගින් ඇලේස්හි සේද පණුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් මරණයට පත්විය.පාස්චර් පැවසුවේ මෙයට හේතුව සේද පණු බිත්තරවලට ක්ෂුද්‍රජීවීන් පහර දීම නිසා මෙම රෝගය ඇතිවන බවයි. මෙම ක්ෂුද්‍රජීවියා විනාශ කිරීමෙන් රෝගය නැති කළ හැකි බව ද ඔහු පැවසීය.

පාස්චර් නිර්වායු ජීවීන් පිළිබඳව ද සොයාගත් අතර, එම ක්ෂුද්‍රජීවීන්ට වාතය හෝ ඔක්සිජන් නොමැතිව ජීවත් විය හැක. මෙය පාස්චර් ආචරණය නම් වේ.

රෝග නිරෝධවේදය හා එන්නත්කරණය

පාස්චර් පසුව අවධානය යොමු කලේ කුකුලන්ට වැළදෙන කොළරා රෝගයටයි. මෙහිදී, මෙයට බලපාන බැක්ටීරියා සාම්පලයන් නරක් වීම හේතුවෙන් වහාම, ඇතැම් කුකුළන්කිහිපයක් ආසාදනය කිරීමට නොහැකි විය. පාස්චර් මෙම නීරෝගී කුකුළන් නැවත යොදාගෙන, ඔවුන්ට නැවතත් රෝගය ආසාදනය කිරීමට උත්සාහ කළත් එය අසාර්ථක වුණි. දුර්වල වූ බැක්ටීරියාව, කුකුළන්ට මෙම රෝගය සඳහා නිරෝධනය වීමට උදව් වී ඇති අතර, එහි වූයේ ඉතා සුළු අතුරු ආබාධ පමණි.

වරක් පාස්චර්, ඔහු නිවාඩුවකට යන අවස්ථාවේ දී ඔහුගේ සහායකයා වන චාල්ස් චෙම්බර්ලෑන්ඩ් (ප්‍රංශ ජාතික) ට මෙම කුකුළන්ට එන්නත් කරන ලෙස උපදෙස් පිළිපදිනු වෙනුවට ඔහු ද නිවාඩුවකට පිටත්ව ගියේය. ඔහු ආපසු පැමිණි විට දුටුවේ මාසයක් වයසැති කෘත්‍රීම පෝෂණ වගාව කුකුළන්ට එතරම් සුවදායක නොවුණත් , සුපුරුදු පරිදි ආසාදනය මාරාන්තික වනු වෙනුවට කුකුළන් සම්පූර්ණ සුවය ලබා තිබූ බවයි. චෙම්බර්ලෑන්ඩ් සිතුවේ පරීක්ෂණයේ වැරදීමක් සිදුව ඇති බවයි. එමනිසා ඔහු එය ඉවත් කිරීමට ගියත් ඒ අවස්ථාවේ පාස්චර් ඔහුව නැවැත්වූවේය. පාස්චර් නිගනමය කළේ සුවය ලැබූ සතුන් දැන් රෝගයට නිරෝධනයක් දක්වන බවයි. මේ හා සමානම සිදුවීමක් Eure-et-Loir හි දී ඇන්ත්‍රැක්ස් වෛරසයෙන් සුවය ලැබූ සතුන්ට ද සිදුව තිබිණි.

1870 දී, ඔහු ඇන්ත්‍රැක්ස් සඳහා ප්‍රතිශක්තිකරණ ක්‍රමවේදයක් නිර්මාණය කළ අතර එය ගවයන් සඳහා සාර්ථක වුණි. මේ සමගම පාස්චර්ට අනෙක් ආසාදන සඳහා ද එන්නත් සොයාගැනීමට ආසාවක් ඇති වුණි.

තමා ඇන්ත්‍රැක්ස් එන්නත සෑදුවේ රෝග කාරක බැක්ටීරියාව ඔක්සිජන් සඳහා නිරාකරණය කිරීමෙන් බව පාස්චර් ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළේය. දැන් ප්‍රංශයේ Biblotheque Nationale හි ඇති ඔහු‍ගේ විද්‍යාගාර සටහන්වල පෙන්වාදෙන පරිදි පාස්චර් භාවිතා කළේ ඔහු‍ගේ ප්‍රතිවාදියා වන පශු වෛද්‍ය ජීන් ජෝසප් හෙන්රි මවුසන්ට්ගේ ක්‍රමවේදයයි. මෙහිදී සිදු කරන්නේ ඔක්සිකරනයෙන් පොටෑසියම් ඩයික්‍රෝමේට් භාවිතා කිරීමයි. පාස්චර්ට ඇන්ත්‍රැක්ස් එන්නත නිපදවීමේ පේටන්ට් බලපත්‍රය ලැබීමෙන් පසු ඔහු ඔක්සිජන් ක්‍රමවේදය මගින් එන්නත නිපදවීය.

යම් රෝගයක දුර්වල ආකාරයක් වැළඳුණු විට එම වර්ගයා එම රෝගයේ ප්‍රබල ආකාරයටද ප්‍රතිශක්තිය දක්වන බවට ඇති මත පැරණි එකකි. මෙය වසූරිය තිබූ කළ පවා පැවතියකි. වසූරිය සඳහා එන්නත්කරණය පැවතීම හේතුවෙන් මරණ සංඛ්‍යාව විශාල ලෙස පහත වැටුණි. එඩිවර්ඩ් ජෙනර් ද එන්නත්කරණය සොයාගැනීමට පුරෝගාමී වූ අතර, ගව වසූරිය භාවිතයෙන් වසූරිය සඳහා ප්‍රතිශක්තියක් සොයා ගැනීමට (1796 දී) ඔහු වෙහෙසිණි. පාස්චර්ගේ සමය වන විට, මෙය වසූරිය සඳහා එන්නතක් ලෙස භාවිතා විය. වසූරිය එන්නතේ හා කොළරා , ඇන්ත්‍රැක්ස් එන්නත් අතර වෙනස වූයේ රෝග දෙකක දුර්වල අංශ දෙකේ ජීවීන් කෘතීමව ජනනය වීමයි.

මෙම සොයා ගැනීම වසංගත රෝග පිළිබඳ සොයාගැනීම්වල විප්ලවයක් ඇති කළ අතර, පාස්චර් මෙම කෘත්‍රීම, දුර්වල රෝග සඳහා වැක්සිනය යන (ජෙනර්ට ගෞරවයක් වශයෙන්) නම ලබා දීය. පාස්චර් ජලභීතිකාව සඳහා පළමු එන්නත සාවුන්ට එම වෛරසය ලබා දීමෙන් නිපද වූ අතර, අදාල ස්නායු පටකය වියළීමෙන් එම වෛරසය දුර්වල කළේය.

ජල භීතිකා එන්නත මූලිකවම සොයාගත්තේ පාස්චර්ගේ සමකාලිනයෙක් හා ප්‍රංශ වෛද්‍යවරයෙක් වන එමිල් රොක්ස් විසිනි. ඔහු ආසාධිත හාවුනගේ සුසුම්නාව වියළීමෙන් නිපද වූ ප්‍රතිකාරකයක් පිළිබඳ පර්යේෂණ කළ අයෙකි. මෙම එන්නත මිනිසෙකුගේ පරීක්ෂාව‍ට පෙර පරීක්ෂා කර තිබුණේ බල්ලන් එකොළහකගේ පමණි.

මෙම එන්නත මුලින්ම භාවිතා කළේ ජලභීතිකා රෝගය වැළඳුණු නව හැවරිදි ජෝසප් මෙයිස්ටර් නම් කුඩා ළමයෙකු හටයි.( 1885 ජුලි 6) මෙය පාස්චර් හට, මිනීමැරීම් චෝදනා එල්ල විය හැකි තරමේ අවදානමක් වුවද, කුඩා ළමයා ප්‍රතිකාර නොමැති වුවත් අනිවාර්යෙන්ම මිය යන බැවින් ඔහුගේ සහායකයන් සමඟ සාකාච්චාවෙන් පසු ඔහු එම ල්‍රතිකාර කිරීමට වගකීම භාර ගත්තේය. මෙම එන්නත විශ්මයජනක ලෙස සාර්ථක වූ අතර ළමයා රෝගයෙන් දිවි ගලවා ගත්තේය. එබැවින් පාස්චර් වීරයෙකු ලෙස සැලකුණු අතර, මෙම ජයග්‍රහණය නොයෙකුත් එන්නත් සඳහා මග පෑදීය. මේ අනුව පාස්චර් විසින් "පාස්චර් අධ්‍යාපනාලය"ක් ද පිහිට වීය.

පාස්චර් මුහුණදුන් එකම අවදානම නීතිය නොවේ. The Story of San Michele හි ඇක්සෙල් මූන්තේ විසින් පහත වැකිය සඳහන් කරන ලදී.

පාස්චර් වච‍නයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම නිර්භීත පුද්ගලයෙකි. ජලභීතිකා රෝගය වැළදුණු බල්ලාගේ ඛේටය සාම්පලයක් ගත නොහැකි වූ කල්හි, ඔහු මගේ දෙනෙත් ඉදිරිපිට එම බල්ලාගේ මුඛයෙන් ඛේටය ගැනීමට මඳක්වත් පසුබට නොවීය.

ප්‍රයෝගය පිළිබඳ චෝදනාව

1995 දී ලුවී පාස්චර්ගේ මරණයේ ශත වර්ෂ පූර්ණයේ දී New York Times සඟරාවේ "පාස්චර්ගේ ප්‍ර‍යෝගය" නමින් ලිපියක් පළවුණි. එය ජෙරල්ට් එල්. ගෙයිසන් විසින් පාස්චර්ගේ විද්‍යාගාර සටහන් කියවීමෙන් පාස්චර් පොලි - ලෙ -ෆෝර්ම් හිදී කළ ඇන්ත්‍රැක්ස් එන්නත පිළිබඳ විස්තර සටහන් සාවද්‍ය බව හෙළි විය.

අවසාන දින කිහිපය හා ගෞරවාචාර

පාස්චර් ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාඥයකුගේ ඉහළම ගෞරව සම්මානය වන ලීවන්හෝක් පදක්කම 1895 දී දිනාගත්තේය.

පාස්චර් "Grand Croix of the Legion of Honor" හි සාමාජිකයෙක් විය. එවන් පුද්ගලයන් මුළු ප්‍රංශයටම සිටියේ 75 පමණි. ඔහු මිය ගියේ 1895 දී ඔහු ප්‍රිය කළ St Vincent de Paul, ගේ කතාවට ඇහුම් කන් දෙමින් සිටින අතරතුරය. ඔහු වළ දැමූයේ නොටර් ඩෑම්හි දේව ස්ථානයේ වුව, ඔහුගේ සියලු පර්යේෂණ ප්‍රංශයේ Institut Pasteur නම් ස්ථානයේ වළ දැමීය. Institut Pasteur හා Université Louis Pasteur ඔහුට ගෞරවයක් වශයෙන් නම් කළ ස්ථාන විය. 1978 දී Michael H. Hart විසින් රචිත The 100A Ranking Of the Most Influential නම් පොතට අනුව ලොව ඉතිහාසයේ වැදගත්ම පුද්ගලයන් අතරින් පාස්චර් 12 වන ස්ථානය ලැබීය. 1992 දී ඔහුට කාල් මාක්ස් පරයා 11වන ස්ථානය ලැබීමට හැකිවිය.

පාස්චර්ගේ වැකි

1864 දී සෝබෝන්හිදී පැවැත්වූ දේශනයක දී පාස්චර් මෙසේ පැවසීය. "ස්වයංසිද්ධ ජනනය පිළිබඳ සිද්ධාන්තය , මේ තරම් සුළු පරීක්ෂණයකින් පෙන්වා දුන් පරිදි, කිසි දිනක සත්‍ය යැයි පැවසිය නොහැක" (ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්, පැසවීමට උදව් වන බව පෙන්වීමට යොදාගත් පරීක්ෂණයට අදාලවයි)

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

විද්‍යාඥයෝ
රසායන විද්‍යාඥයන්
ජීව විද්‍යාඥයන්

ලුවී පාස්චර්


Mark Magsayo est un boxeur philippin né le  à Tacloban.

Carrière
Passé professionnel en 2013, il devient champion du monde des poids coqs WBA le  après sa victoire aux points contre l'Américain Gary Russell Jr.. Magsayo perd son titre dès le combat suivant face à Rey Vargas le 9 juillet 2022.

Référence

Lien externe

Boxeur philippin
Champion du monde de boxe WBC
Naissance en juin 1995

Mark Magsayo


Lady Louisa Jane Hamilton, hertuginde af Buccleuch og af Queensberry VA (26. august 1836 – 16. marts 1912) var en britisk hofdame. Hun var datter af James Hamilton, 1. hertug af Abercorn. I 1884 giftede hun sig med William Montagu Douglas Scott, 6. hertug af Buccleuch, hvorved at hun blev hertuginde af Buccleuch og af Queensberry. Flere af hendes efterkommere har arveret til den britiske trone.

Forfædre
Louisa Jane Hamiltons mor var Louisa Jane Russell, hertuginde af Abercorn (1812 – 1905), der igen var oldedatter af Anne van Keppel, grevinde af Albemarle. Anne van Keppel var sønnedatter af kong Karl 2. af England.

Efterkommere
Lady Louisa Jane Hamilton var gift med den skotske politiker William Montagu Douglas Scott, 6. hertug af Buccleuch.

Parret fik to døtre og seks sønner, deriblandt:
 John Montagu Douglas Scott, 7. hertug af Buccleuch, far til prinsesse Alice, hertuginde af Gloucester.
 Lord Andrew Montagu Douglas Scott, oldefar til Sarah, hertuginde af York.

Hertuger fra Skotland


Cioara steht für:

 ein veralteter Name der Gemeinde Săliștea (Alba) im Kreis Alba in Siebenbürgen, Rumänien

Cioara ist der Familienname folgender Personen:

 Zaharia Cioară (1953–2009), rumänischer Kanurennsporttrainer

Cioara


La batalla de Khanua fue un enfrentamiento armado sucedido en el pueblo homónimo a 60 km al oeste de Agra el 17 de marzo de 1527. Fue la segunda batalla de la campaña de conquista del norte de la India del primer emperador mogol Babur después de la batalla de Panipat.

Después de derrotar a Ibrahim Lodi, Babur tuvo que enfrentar a uno de los últimos miembros de la dinastía Lodi, Mahmud Lodi, hijo de su gran enemigo Sikandar (sultán de Delhi entre 1489 y 1517) y hermano menor de Ibrahim. A medida que el nuevo Imperio mogol se expandía empezó a enfrentarse a sus rivales de Agra y la Rajputana. Entre estos se encontraban los temibles guerreros rajputs musulmanes liderados por el rajá Hasan Khan Mewati de Mewat quien consiguió el apoyo del rajput hindú Rana Sanga gobernante en la misma región, ya que ambas comunidades religiosas tenían el mismo objetivo de expulsar a los mogoles musulmanes, aunque algunos rajputs musulmanes prefirieron colaborar con las fuerzas invasoras.

El ejército organizado por ambos aliados era mucho mayor y mejor organizado que el de Lodi, por lo que fue Rana Shanga el que dirigió la batalla. A pesar de su superioridad numérica, los rajputs serán incapaces de perforar la defensa mogola conformada por una línea de carros unidos por cadenas (como ya habían hecho en Panipat). Además los mogoles disponían de armas de fuego (mosquetes, cañones y morteros), mientras que los rajputs sólo disponían de armas tradicionales, lo cual hacía que antes de llegar al combate cuerpo a cuerpo los rajputs sufrieran numerosas bajas, en muchos casos no siquiera llegaron a las líneas mogolas siendo rechazados por la lluvia de fuego lanzada por los Mogoles. Hay que contar que la superioridad numérica de los rajputs jugará en su contra, ya que como escribió el propio Babur en su autobiografía: "cada bala encontró su casillero". Tras sufrir enormes bajas atacando el centro Rana decidirá cambiar de estrategia y atacar los flancos Mogoles, esto hará que la mayoría de fuerzas mogolas se concentren en los flancos mientras la batalla escalaba y las cargas (ya desesperadas) de los rajputs se sucedían. Babur intentará realizar un movimiento de pinza para envolver la fuerzas enemigas y aniquilarlos, sin embargo desistirá, decidiéndose por una estrategia más conservadora.  En medio de la batalla una bala perdida alcanzará a Rana, dejándolo inconsciente y fuera de la batalla. Viendo la batalla perdida, Silhadi, jefe rajputs del noreste de Malwa y comandante de la fuerza de mercenarios Purabiya,
cambió de bando en plena batalla atacando a los rajputs. En medio de todo esto, una bala alcanzará a Rana, dejándolo inconsciente y fuera de la batalla. El nuevo líder de las fuerzas aliadas decidirá lanzar un nuevo ataque contra los flancos de Babur, ya reforzados, el ataque será un desastre, finalizando con cuantiosas bajas para los rajputs. En un último intento por ganar los rajputs se lanzarán en un ataque contra el centro mogol, pero Babur ya había previsto esto, desde el pequeño descanso que brindó la baja de Rana mandó fuerzas hacia al centro, y tras el fracaso de la última ofensiva en los flancos Babur decide mandar sus mejores fuerzas al centro a esperar el ataque rajput y después contraatacar. Todo saldrá según lo planeado y el contraataque mogol cogerá por sorpresa a los rajputs que huirán desesperados. La rápida huida tendrá como efecto que eventualmente el alto mando aliado quedará en primera línea, por lo que fue anaquilado.  Los aliados fueron finalmente derrotados y su fuerza destruida. El nieto de Babur, Akbar el Grande mando construir el fuerte Fatehpur Sikri en honor a la victoria de su abuelo.

Referencias

Khanwa
Khanua
Rajput
Conflictos en 1527

Batalla de Khanua


L'édition masculine 2022 du tournoi de tennis de Sydney se déroule du 10 au , sur dur en extérieur. Elle appartient à la catégorie ATP 250.

Faits marquants

Forfaits
On note les forfaits de l'Américain Taylor Fritz, des Australiens Nick Kyrgios et Alex de Minaur, de l'Autrichien Dominic Thiem, du Biélorusse Ilya Ivashka, du Chilien Cristian Garín, des Espagnols Roberto Bautista-Agut et Albert Ramos-Viñolas, du Japonais Kei Nishikori et du Serbe Filip Krajinović. Ils sont respectivement remplacés par Marcos Giron, Daniel Altmaier, Miomir Kecmanović, Pedro Martínez, Hugo Gaston, Adrian Mannarino, Alexei Popyrin, Denis Kudla, Stefano Travaglia et Brandon Nakashima.

Lauréats
Le Russe Aslan Karatsev remporte le tournoi en battant en finale Andy Murray. Il s'agit du  titre ATP de sa carrière en simple.

En double, John Peers et Filip Polášek décrochent leur  titre ensemble en s'imposant en finale face à Simone Bolelli et Fabio Fognini. Il s'agit de leur  et  titre respectif dans la discipline.

Primes et points

NB : Pour les têtes de série exemptées de , une élimination au  ne rapporte aucun point ATP.

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Sydney (WTA 2022)
 Tournoi de tennis de Sydney
 Saison 2022 de l'ATP

Liens externes
  Site officiel

ATP 2022
Sydney
Tennis en Australie en 2022
Tennis en janvier 2022

Tournoi de tennis de Sydney (ATP 2022)


70207 Davidunlap este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
70207 Davidunlap este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Anza, California de Michael Collins (astronom) și Minor White (astronom). Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,39 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 7,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 70001-71000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

70207 Davidunlap


كمال الصليبي (2 مايو 1929 - 1 سبتمبر 2011)، أستاذ جامعي ومؤرخ لبناني. قام بأبحاث تاريخية عن لبنان والوطن العربي وتاريخ التوراة والإنجيل. كان رئيس دائرة التاريخ وعلم ألأثار في الجامعة الأميركية في بيروت وكان في آخر أيامه مدرساً جامعياً فخرياً فيها، حتى وفاته في الأول من أيلول عام 2011. وهو من مؤسسي المعهد الملكي للدراسات الدينية. له العديد من الأبحاث التاريخية من أشهرها نظريات مثيرة للجدل حول جغرافيات وشخصيات التوراة وحول الأناجيل والسيد المسيح.

نبذة
كمال سليمان الصليبي من بلدة بحمدون في جبل لبنان. ولد في بيروت عام 1929 لوالدين من المذهب البروتستانتي. أنهى دراسته الثانوية في مدرسة الكلية الثانوية العامة والتي أصبحت الكلية الدولية (International College) في بيروت وشهادة البكالوريوس من الجامعة الأميركية في بيروت بتخصص في العلوم السياسية. ثم انتقل إلى لندن ليحصل على دكتوراه في تاريخ الشرق الأوسط
من دائرة دراسات الشرق الأوسط وأفريقيا في جامعة لندن بإشراف البروفيسور برنارد لويس. من ثم عمل في الجامعة الأميركية في بيروت في برنامج الدراسات العربية ثم كمدرس في دائرة التاريخ وعلوم ألأثار حيث أصبح من أعمدتها مع صحبه الكبار مثل نقولا زيادة وزين زين.

وفي عام 1994 تقاعد من الجامعة الأميركية في بيروت وبطلب من الأمير حسن بن طلال أسس المعهد الملكي للدراسات الدينية في عمان، الأردن وأصبح مديرا له من 1994 وحتى 2004م. ومنذ ذلك التاريخ، أصبح مستشارا لمؤسسة التراث الدرزي.
وعاش في لبنان حتى وفاته.

نظرية التوراة العربية
كتب كمال صليبي ثلاثة كتب يدافع فيها عن نظرية التوراة العربيى المثيرة للجدل. حيث زعم أن أسماء الأماكن الواردة في الكتاب المقدس العبري تشير في الواقع إلى أماكن في جنوب غرب شبه الجزيرة العربية. وأن العبرانيين (العرب بزعمه) هاجروا واستوطن كثيرون منهم في فلسطين حيث أسسوا مملكة الحشمونية في عهد سمعان المكابي في القرن الثاني قبل الميلاد. ووفقا لهذه النظرية، فقد أعاد الصليبي تفسير أسماء الأماكن في الكتاب المقدس مطابقاً إياها بأماكن في هذه المنطقة الجغرافية الجديدة. وفي إسرائيل الجديدة هذه، يرى الصليبي أن الشعب اليهودي تحول من اللغة العبرية. إلى الآرامية وأن هذا التحويل اللغوي سبب تحريفاً لقصص هؤلاء المهاجرين. كما جادل بأن "لبنان" نفسه في العصور القديمة كان ضمن جنوب الجزيرة العربية.

تعرضت نظرية كمال الصليبي لنقد علمي قاسٍ بسبب آثارها المفترضة على الشؤون السياسية الحديثة، على الرغم من أن الصليبي نفسه لم يقترح هذا الربط. كتب تيودور بارفيت "إنه أمر خطير لأن أفكار الصليبي لها تداعيات كبيرة، ليس أقلها التشكيك في شرعية دولة إسرائيل".

حجة الصليبي الأساسية هي المطابقة الجغرافية (بمقارنة التسميات). فمثلاً يرى أن المنطقة التي يشار إليها باسم הירדן "الأردن"، والتي عادة ما تُفهم بأنها إشارة إلى نهر الأردن، رغم عدم التصريح بكونها "نهر" في النص العبري، هي عنده سلسلة جبال السروات. ومن ثم يحدد الصليبي منطقة إسرائيل القديمة بالأرض الواقعة على جانبي الجزء الجنوبي من جبال السروات الذي هو جنوب الحجاز وعسير، من الطائف نزولاً إلى الحدود مع اليمن.

يجادل الصليبي بأن الشواهد النقشية المبكرة المستخدمة للدفاع عن قصص الكتاب المقدس قد أسيء قراءتها. فمثلاً، احتفل لحاكم الموآبي ميشع بالنصر على مملكة إسرائيل في نقش حجري شهير، يُعرف بمسلة ميشع التي عثر عليها عام 1868، هو عند الصليبي حاكم عربي، ويزعم أن موآب قرية في الجنوب بالقرب من مكة. ويحتج في ذلك برأي علماء مثل توماس طومسون الذي يعترفون بالتناقض الشديد بين رواية التوراة والآثار في فلسطين. وتوصل طومسون إلى عدم النظر إلى الكتاب المقدس كمصدر تاريخي، بينما اقترح الصليبي تحديد مركز الثقافة اليهودية في جنوب الجزيرة العربية.

ناقش الصليبي موقع أرض الميعاد في الفصل 15 من كتاب "التوراة جاءت من جزيرة العرب". حيث يرى أن الكتاب المقدس وصفها كمساحة واسعة، أكبر بكثير من فلسطين، حيث تتضمن أرد الميعاد مناظر طبيعية متنوعة للغاية، تتراوح من قمم الجبال المروية عبر الوديان الخصبة وسفوح التلال إلى الصحاري المنخفضة. يوجد في الجزء الجنوبي من شبه الجزيرة العربية براكين نشطة مؤخرًا ، ومن المفترض أن توجد بالقرب منها بقايا مدينتي سدوم وعمورة المدفونة.

تعد نظرية الصليبي ضمن علم الآثار الزائف وتصنف نظرية هامشية غير معترف بها علمياً. ويرى الدبلوماسي الإسرائيلي إيتامار رابينوفيتش أن النظرية أحرجت العديد من زملائه، ولا يرى أن الدافع من وراءها هو معاداة السامية، لأن الصليبي "لم يكن عدوًا لدودًا لإسرائيل أو للصهيونية".وإنما يراها بمثابة "تمرين فكري" مارسه الصليبي، الذي يعتبره "أحد كبار المؤرخين". انتقد العديد من المراجعين الأكاديميين مؤسسة كيب لقبولها بنشر كتاب كمال الصليبي عن التوراة العربية.

أثر النظرية
رغم هامشية نظرية التوراة العربية وعدم الاعتراف بها علمياً، إلا أنها اجتذبت عدداً من الكتّاب العرب، مثل زياد منى وفرج الله صالح ديب وأحمد عيد وفاضل الربيعي وغيرهم، وتلقى قبولاً شعبياً جارفاً.

أعماله

 1959: المؤرخون الموارنة خلال العصر الوسيط
 1965: تاريخ لبنان الحديث (بالإنكلبزبة:The Modern History of Lebanon) نشر لندن.
 1976: ملتقى طرق حرب أهلية، لبنان 1958-1976.
 1979: بلاد الشام في العصور الإسلامية الأولى: محاكمة إمبراطورية من 534 وإلى 1976.
 1980: تاريخ الجزيرة العربية.
 1985: التوراة جاءت من جزيرة العرب.
 1988: خفايا التوراة وأسرار شعب إسرائيل.
 1988: البحث عن يسوع، قراءة جديدة في الأناجيل.
 1988: بيت بمنازل كثيرة.
 1991: حروب داوود
 1993: تاريخ الأردن الحديث.
 2002: طائر على سنديانة: وهو أحدث أعماله الأدبية التي يؤرخ فيها حياته ونشأته.
 2008: عـودة إلـى «الـتـوراة جـاءت من جـزيـرة الـعـرب» أورشـلـيـم والـهـيـكـل وإحـصـاء داود في عـسـيـر

وصلات خارجية
 معلومات وصور عن منطقة عسير
 مراجعة حول التوراة أتت من الجزيرة العربية لفيليب هاموند - مجلة الدراسات العالمية حول الشرق الأوسط.
 موقع وصلات حول الموضوع.

مراجع

أساتذة الجامعة الأمريكية في بيروت
أشخاص من بيروت
بروتستانت عرب
بروتستانت لبنانيون
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
خريجو مدرسة الدراسات الشرقية والإفريقية
كتاب من بيروت
كتاب وكاتبات لبنانيون
مربون لبنانيون
مواليد 1347 هـ
مواليد 1929
مواليد في بيروت
مؤرخو الشرق الأوسط
مؤرخون لبنانيون
مؤرخون لبنانيون في القرن 20
نظرية هامشية
وفيات 1432 هـ
وفيات 2011
وفيات في بيروت
وفيات متعلقة بالمرض في لبنان

كمال الصليبي


An Fimbristylis autumnalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johann Jakob Roemer och Schult.. An Fimbristylis autumnalis in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Fimbristylis

Fimbristylis autumnalis


An Notylia stenantha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Notylia stenantha in nahilalakip ha genus nga Notylia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Notylia

Notylia stenantha


Fallout 4 er et computerrollespil udviklet af Bethesda Game Studios og udgivet af Bethesda Softworks. Spillet er det fjerde spil i Fallout-serien og blev udgivet den 10. november 2015 til Microsoft Windows, PlayStation 4 og Xbox One.

Fallout 4 foregår i det post-apocalyptiske Boston 200 år efter en atomkrig, hvor spilleren i begyndelse af spillet træder ud af en underjordisk bunker kendt som en Vault. Gameplayet minder om Fallout 3, hvor løsning af forskellige opgaver og erhvervelse af erfaring tillader spilleren at gå op i level, hvilket låser op for nye evner. Med valgfrit skift mellem første- og tredjepersons-perspektiv kan spillere - og eventuelle medhjælpere, som hjælper spilleren i kamp - udforske Fallout 4s åbne verden frit. Spilleren har i Fallout 4 muligheden for at konstruere og ødelægge bygninger og ting, og kan med disse bygge kolonier i ødemarken, som kan tiltrække og blive beboet af NPC'er.

Fallout 4's udgivelse rygtedes flere gange op til spillets annoncering den 3. juni 2015, hvor de første optagelser af gameplay blev vist ved Bethesda's egen konference ved Electronic Entertainment Expo 2015.

Handling

Baggrund
Fallout 4 udspiller sig 200 år efter en atomkrig om ressourcer, der endte i total ødelæggelse i 2077 - ca. samtidig med handlingen Fallout 3. Handlingen foregår i en post-apokalyptisk retro-fremtid og udspiller sig over en region, der dækker Boston, Massachusetts og andre dele af New England kendt som the Commonwealth. Historien i Fallout 4 begynder - ulig andre Fallout-spil - på dagen hvor atombomberne blev kastet: Den 23. oktober 2077. Spillerens karakter (med stemme af enten Brian T. Delaney eller Courtenay Taylor) søger beskyttelse i Vault 111, for 200 år senere at træde ud i verden igen og finde sin søn.

Modtagelse
Fallout 4 nød meget ros fra anmeldere. GameSpot tildelte spillet en score på 9 ud af 10, Polygon tildelte det en score på 9,5/10, mens PC Gamer tildelte det en score på 88%

Referencer

Eksterne henvisninger

Computerspil fra 2015
PlayStation 4-spil
Windows-spil
4

Fallout 4


NESSIE (New European Schemes for Signatures, Integrity and Encryption) was a European research project funded from 2000 to 2003 to identify secure cryptographic primitives. The project was comparable to the NIST AES process and the Japanese Government-sponsored CRYPTREC project, but with notable differences from both. In particular, there is both overlap and disagreement between the selections and recommendations from NESSIE and CRYPTREC (as of the August 2003 draft report). The NESSIE participants include some of the foremost active cryptographers in the world, as does the CRYPTREC project.

NESSIE was intended to identify and evaluate quality cryptographic designs in several categories, and to that end issued a public call for submissions in March 2000. Forty-two were received, and in February 2003 twelve of the submissions were selected. In addition, five algorithms already publicly known, but not explicitly submitted to the project, were chosen as "selectees". The project has publicly announced that "no weaknesses were found in the selected designs".

Selected algorithms
The selected algorithms and their submitters or developers are listed below. The five already publicly known, but not formally submitted to the project, are marked with a "*". Most may be used by anyone for any purpose without needing to seek a patent license from anyone; a license agreement is needed for those marked with a "#", but the licensors of those have committed to "reasonable non-discriminatory license terms for all interested", according to a NESSIE project press release.

None of the six stream ciphers submitted to NESSIE were selected because every one fell to cryptanalysis.  This surprising result led to the eSTREAM project.

Block ciphers
MISTY1: Mitsubishi Electric
AES*: (Advanced Encryption Standard) (NIST, FIPS Pub 197) (aka Rijndael)
Camellia: Nippon Telegraph and Telephone and Mitsubishi Electric
SHACAL-2: Gemplus

Collision-Resistant Hash Functions
WHIRLPOOL: Scopus Tecnologia S.A. and K.U.Leuven
SHA-256*, SHA-384* and SHA-512*: NSA, (US FIPS 180-2)

Message Authentication Codes
UMAC: Intel Corp, Univ. of Nevada at Reno, IBM Research Laboratory, Technion Institute, and Univ. of California at Davis
Two-Track-MAC: Katholieke Universiteit Leuven and debis AG
EMAC: Berendschot et al.
HMAC*: (ISO/IEC 9797-1);

Asymmetric encryption schemes
PSEC-KEM: Nippon Telegraph and Telephone Corp
RSA-KEM*: RSA key exchange mechanism (draft of ISO/IEC 18033-2)
ACE Encrypt#: IBM Zurich Research Laboratory

Digital signature algorithms
RSA-PSS: RSA Laboratories
ECDSA: Certicom Corp
SFLASH: Schlumberger Corp (SFLASH was broken in 2007 and should not be used anymore).

Asymmetric Identification Schemes
GPS-auth: Ecole Normale Supérieure, France Télécom, and La Poste

Other entrants

Entrants that did not get past the first stage of the contest include Noekeon, Q, Nimbus, NUSH, Grand Cru, Anubis, Hierocrypt, SC2000, and LILI-128.

Project contractors
The contractors and their representatives in the project were:

 Katholieke Universiteit Leuven (Prime contractor): Bart Preneel, Alex Biryukov, Antoon Bosselaers, Christophe de Cannière, Bart Van Rompay
 École Normale Supérieure: Jacques Stern, Louis Granboulan, Gwenaëlle Martinet
 Royal Holloway, University of London: Sean Murphy, Alex Dent, Rachel Shipsey, Christine Swart, Juliette White
 Siemens AG: Markus Dichtl, Marcus Schafheutle
 Technion Institute of Technology: Eli Biham, Orr Dunkelman, Vladimir Furman
 Université catholique de Louvain: Jean-Jacques Quisquater, Mathieu Ciet, Francesco Sica
 Universitetet i Bergen: Lars Knudsen, Håvard Raddum

See also
 ECRYPT

References

External links
 The homepage of the NESSIE project

College and university associations and consortia in Europe
Cryptography contests
Cryptography standards
Information technology organizations based in Europe
Internet and the European Union
Research projects

NESSIE


Where is my Gnome? was a viral marketing campaign by Travelocity in early 2004, created by creative agency McKinney. Its mascot, a two foot tall bearded gnome wearing a blue coat, black boots and a red conical hat, is known as "the Roaming Gnome".

Overview
The advertisements consisted of a man named Bill looking for his garden gnome. On January 3, the Boston Herald and the Boston Globe had these advertisements on their publication. The advertisements were inspired by the travelling gnome prank. Since the initiation of the advertising campaign, the Roaming Gnome has become the de facto mascot of Travelocity. In 2005 the campaign won a Gold Effie Award for marketing. In order to leverage the then new social media trend, Travelocity created an official page for the Roaming Gnome on MySpace in 2007 and later on Chatroulette, Twitter and Instagram.

After TV advertisements voiced by Harry Enfield were screened nationally on United States networks, and on a Web site whereismygnome.com, many readers considered it to be a prank of the Garden Gnome Liberation Front.

As the series progressed, new commercials were aired with updated tag lines, You'll Never Roam Alone, Go and Smell the Roses and Wander Wisely. For the Wander Wisely campaign, Travelocity hired a new advertising agency, Campbell-Ewald, to feature the company as a trusted travel source. The gnome remains in the commercials; however, he is no longer held against his will, but now works as "The Roaming Gnome: Denouncer of Travel Myths." In these commercials he discusses two myths, one where the gnome states that Travelocity's services are able to denounce the myth, and the other where the gnome ends up causing a mess. In one such commercial, he visits the Bermuda Triangle to see if things really do disappear there, denouncing the myth even as objects disappear behind him until he also vanishes mid-sentence.

In 2006, a major promotion involved 20 Travelocity gnomes carefully hidden throughout the  atrium of Gaylord Palms Resort & Convention Center in Kissimmee, Florida. During the resort's Best of Florida Christmas promotion, guests were encouraged to find the gnomes to win a cruise to Alaska.

The Amazing Race has featured the Roaming Gnome on a leg in multiple seasons where teams are required to pick and carry the Roaming Gnome around while they complete the episode's tasks and then bring the Roaming Gnome to the Pit Stop. The Roaming Gnome usually will contain the next clue at the bottom of its base.

Inspiration
The concept of the Roaming Gnome and his international escapades dates back to the Travelling gnome prank that began in the 1980s, later reflected in the 2001 French film Amélie. In the film, Amelie's father finds that his lawn gnome has gone missing. In the mail, he receives pictures of the gnome in exotic landmark locations.

Credits
The original campaign was invented by Lisa Shimotakahara and Philip Marchington of McKinney & Silver, an advertising agency in Durham, North Carolina. The tagline, "You'll never roam alone", was written by John Guynn, a copywriter at the same agency. Avant Garde Studio, with lead artists, Amy Medford and Leonid Siveriver, worked with Philip Marchington to design and create the unique look of the Roaming Gnome. Avant Garde Studio is also responsible for sculpting and painting the original 3D sculpture prototypes.

References

External links

Official website of the Roaming Gnome

Gnomes
Advertising characters
Male characters in advertising
American advertising slogans
2004 neologisms
American television commercials
2000s television commercials
2004 introductions

Where Is My Gnome?


Dumbrăveni est une commune de Roumanie située dans le județ de Suceava.

La ville compte  habitants en 2011.

Notes et références

Liens externes

Commune dans le județ de Suceava

Dumbrăveni (Suceava)


Fatih, tarihî yarımada (Suriçi) olarak da bilinen, İstanbul şehrinin kurulup geliştiği bölgenin tamamını kaplayan ve şu anda İstanbul'un merkez ilçesidir. Valilik, büyükşehir belediye başkanlığı, emniyet müdürlüğü ve şehrin vergi dairesi gibi kurumların yer alıyor olması sebebiyle İstanbul'un merkezi sayılır. Güneybatıdan Zeytinburnu, kuzeybatıdan Eyüpsultan ilçeleri; kuzeyden Haliç, doğudan İstanbul Boğazı ve güneyden Marmara Denizi ile çevrilidir.

İlçe, 1928'den 2008'e kadar Eminönü'yle beraber tarihî yarımadadaki iki ilçeden biri olmuştur. 2008'de Eminönü ilçesinin varlığının bir kere daha ortadan kaldırılıp tarihinde olduğu gibi yeniden Fatih ilçesine katılmasından beri tekrar tüm tarihî yarımada üzerindeki tek ilçe hâline gelmiştir. Kırsal yerleşimi olmayan ve 15.62 km²'lik (1562 hektar) bir alanı kaplayan Fatih ilçesi 57 mahalleden oluşmaktadır.

Adı
Konstantinopolis 1453'te Osmanlılar tarafından fethedildiğinde Ortodoks Patrikhanesi, Ayasofya'nın hemen yanında yer almaktaydı. Patrikhane fethi izleyen günlerde önce Havariyun Kilisesi'ne daha sonra da Fener'e taşındı.

Fatih Sultan Mehmet fethin onuncu yılında yıktırdığı Havariyun Kilisesi'nin yerine kendi adıyla anılan büyük bir külliye yaptırdı. Fatih Külliyesi'nin çevresinde zamanla bir Müslüman mahallesi ortaya çıktı. Külliyenin adıyla anılmaya başlayan bu mahalle hızla klasik bir Osmanlı-Türk şehri halini almış, Fatih semtine ve ilçesine adını vermiştir.

Tarihçe

Coğrafi durumu
Fatih İlçesi, kuzeybatıda Eyüpsultan ilçesi, kuzeyde Haliç, güneyde Marmara Denizi, batıda Zeytinburnu  ilçesiyle komşudur. İlçenin yüzölçümü 15.62 km²'dir (1562 hektar). İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 60 m'dir. Tarım arazisi yoktur. Tarihî yarımada 7 tepe üzerine kurulmuştur, şiirlere konu olan İstanbul'un yedi tepesi, Fatih sınırları içinde kalır.

Fatih'in sınırlarını tarihi surlar ile Haliç ve Marmara Denizi belirler. Haliç Ayvansaray'dan Yedikule'ye kadar uzanan surların bir bölümü tamir görmüştür ve Fatih'i Eyüp ve Zeytinburnu ilçelerinden ayırır. Haliç ve Marmara kıyılarındaki deniz surları büyük ölçüde tahrip olduğu için günümüze kadar ulaşamamıştır. Kıyılarının toplam uzunluğu 14 km'dir.

İdari yapı
İlçenin tümü İstanbul kentinin tarihsel çekirdeği olan Suriçi'nde yer alır. 1928'de İstanbul İli Merkez İlçesi Eminönü ve Fatih ilçeleri kurularak ikiye bölündü. Fatih ve Eminönü ilçeleri 1984'e değin İstanbul Belediyesi'ne bağlı bir şubeyken, yapılan bir düzenlemeyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı ilçe belediyeleri durumuna getirildiler. 29 Mart 2009 tarihinde yürürlüğe giren 5757 sayılı kanunla, tarihî yarımadanın iki ilçesi (Fatih ve Eminönü), "Fatih" adı altında tek bir ilçeye dönüştürülmüştür.

Mahalleler
Fatih İlçesi bugün 57 mahalleden oluşmaktadır:

 Aksaray
 Akşemsettin
 Alemdar
 Ali Kuşçu
 Atikali
 Ayvansaray
 Balabanağa
 Balat
 Beyazıt
 Binbirdirek
 Cankurtaran
 Cerrahpaşa
 Cibali
 Demirtaş
 Derviş Ali
 Eminsinan
 Hacıkadın
 Haseki Sultan
 Hırka-i Şerif
 Hobyar
 Hoca Gıyasettin
 Hocapaşa
 İskenderpaşa
 Kalenderhane
 Karagümrük
 Katip Kasım
 Kemalpaşa
 Küçükayasofya
 Kocamustafapaşa
 Mercan
 Mesihpaşa
 Mevlanakapı
 Mimar Hayrettin
 Mimar Kemalettin
 Molla Fenari
 Molla Gürani
 Molla Hüsrev
 Muhsinehatun
 Nişanca
 Rüstempaşa
 Saraç İshak
 Sarıdemir
 Seyyid Ömer
 Silivrikapı
 Sultanahmet
 Sururi
 Süleymaniye
 Sümbülefendi
 Şehremini
 Şehsuvarbey
 Tahtakale
 Tayahatun
 Topkapı
 Yavuzsinan
 Yavuz Sultan Selim
 Yedikule
 Zeyrek

Yapılar

Marmaray kazıları neticesinde 8500 yıllık bir tarihe sahip olduğu anlaşılan İstanbul şehrinin en eski yerleşim alanlarından biri olan Fatih İlçesi, tarihsel yapılar açısından oldukça zengindir. Tarihî yarımada Fatih, Roma İmparatorluğu'nun en önemli merkezlerinden biri olma özelliğine sahip bir yer olmasının yanında 1058 yıl Bizans'a, 469 yıl Osmanlı Devleti'ne başkentlik yapmıştır. Bu özelliği dolayısıyla tarihî yarımadada bu üç önemli medeniyete ait çok önemli eserleri bir arada görmek mümkündür. Tarihî yarımada, üzerinde yer alan Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerinden kalma eserlerle adeta bir açık hava müzesi görünümündedir.

İstanbul Surları

İstanbul'un çevresinde bulunan, Bizans zamanında yapılmış şehir duvarlarıdır. İstanbul'un etrafını çeviren surlar tarihte 5. yüzyıldan başlayarak inşa edilmiş, yıkılmalar ve yeniden yapmalarla dört defa elden geçmiştir. Son yapımı MS 408'den sonradır. II. Theodosius (408-450) zamanında İstanbul surları Sarayburnu'ndan Haliç kıyısı boyunca Ayvansaray'a bu taraftan ve Marmara kıyısı boyunca Yedikule'ye, Yedikule'den Topkapı'ya, Topkapı'dan Ayvansaray'a uzanıyordu.

Fatih ilçesi bugün yalnızca kuzey ve batıdan tarihi surlarla çevrilidir. Haliç kıyısındaki Ayvansaray'dan Marmara kıyısındaki Yedikule'ye kadar uzanan bir bölümü tamir gören bu surlar Fatih İlçesini Eyüp ve Zeytinburnu ilçelerinden ayırır. Haliç ve Marmara kıyılarındaki deniz surları büyük ölçüde tahrip olduğu, zarar gördüğü için günümüze kadar ulaşmamıştır.

Ayasofya

Bizans İmparatoru  I. Justinianus tarafından M.S. 532 - 537 yılları arasında İstanbul'un tarihî yarımadasındaki eski şehir merkezine inşa ettirilmiş bazilika planlı bir patrik katedrali olup, 1453 yılında İstanbul'un Türkler tarafından alınmasıyla Fatih Sultan Mehmet tarafından camiye dönüştürülmüş, 1934 yılından 2020 yılına kadar müze olarak hizmet vermiş, 2020 yılında ise tekrar camiye çevrilmiştir. Ayasofya, mimari bakımdan, bazilika planı ile merkezî planı birleştiren, kubbeli bazilika tipinde bir yapı olup kubbe geçişi ve taşıyıcı sistem özellikleriyle mimarlık tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak ele alınır.

Topkapı Sarayı

Topkapı Sarayı Fatih Sultan Mehmed tarafından 1478'de yaptırılmış,Abdülmecit'in Dolmabahçe Sarayı'nı yaptırmasına kadar yaklaşık 380 sene boyunca devletin idare merkezi ve Osmanlı padişahlarının resmî ikametgâhı olmuştur. Kuruluş yıllarında yaklaşık 700.000 m²'lik bir alanda yer alan sarayın bugünkü alanı 80.000 m²'dir.

Sultan Ahmet Camii

1609-1616 yılları arasında sultan I. Ahmet tarafından İstanbul'daki tarihî yarımadada, Mimar Sedefkâr Mehmet Ağa'ya yaptırılmıştır. Cami Mavi, yeşil ve beyaz renkli İznik çinileriyle bezendiği için ve yarım kubbeleri ve büyük kubbesinin içi de gene mavi ağırlıklı kalem işleri ile süslendiği için Avrupalılarca "Mavi Cami (Blue Mosque)" olarak adlandırılır. Ayasofya'nın 1934 yılında camiden müzeye dönüştürülmesiyle, İstanbul'un ana cami konumuna ulaşmıştır.

Aslında Sultan Ahmet Camii külliyesiyle birlikte, İstanbul'daki en büyük yapı komplekslerinden biridir. Bu külliye bir cami, medreseler, hünkar kasrı, arasta, dükkânlar, hamam, çeşme, sebiller, türbe, darüşşifa, sıbyan mektebi, imarethane ve kiralık odalardan oluşmaktadır. Bu yapıların bir kısmı günümüze ulaşamamıştır.

Mısır Çarşısı

Eminönü'nde Yeni Camii'nin arkasında ve Çiçek Pazarı'nın yanındadır. İstanbul'un en eski kapalı çarşılarından olan Mısır Çarşısı, 1660 yılında Turhan Sultan tarafından yaptırılmıştır. Mimarı Kazım Ağa'dır. Çarşı son olarak 1940-1943 yılları arasında İstanbul Belediyesi tarafından restore edilmiştir.

Camiiler
Fatih İlçesindeki en önemli dini anıtsal yapılardan biri olan Fatih Camii yine Fatih Sultan Mehmet tarafından yaptırılmıştır. Fatih cami bu bölgedeki en fazla ziyaret edilen cami durumundadır. Fatih Camii'nin Osmanlı Tarihi açısından bir diğer önemi de açılan ilk  medreselerin bu caminin bünyesinde olmasıdır. Şu anda hâlâ bu medreseler üniversite öğrencileri tarafından kullanılmaktadır. Tarihi değere sahip Zeyrek Camii kiliseden camiye çevrilmiştir. İskender Paşa Camii, Hırka-i Şerif Camii, Vefa Camii yine bölgedeki en önemli anıtsal yapılardır.
Fatih İlçesi sınırları içindeki tarihsel nitelikli camilerden bazıları;

 Ahi Çelebi Camii
 Ahmediye (Orta) Camii
 Akşemseddin Camii
 Atik Mustafa Paşa Camii
 Ayasofya Camii
 Bali Paşa Camii
 Bayezid Ağa Camii
 Bayezid Camii
 Beşir Ağa Külliyesi
 Bezmialem Valide Camii
 Bodrum Camii
 Burmalı Mescid Camii
 Cerrah Mehmed Paşa Camii
 Ceylani Camii
 Cezeri Kasım Paşa Camii
 Çivizade Camii
 Defterdar Süleyman Çelebi Camii
 Draman Yunus Camii
 Dülgeroğlu Camii
 Dülgerzade Camii
 Emir Buhari Camii
 Eski İmaret Camii
 Fatih Camii
 Fenari İsa Camii
 Ferruh Kethüda Camii
 Fethiye Camii
 Firuz Ağa Camii
 Gazi Ahmed Paşa Camii
 Gazi Atik Ali Paşa Camii
 Gül Camii
 Hadım İbrahim Paşa Camii
 Has Odabaşı Camii
 Haseki Camii
 Hekimoğlu Ali Paşa Camii
 Hırka-i Şerif Camii
 Hidayet Camii
 Hürrem Çavuş Camii
 İbrahim Paşa Camii
 İmrahor Camii
 İskenderpaşa Camii
 İsmailağa Camii
 İstanbul Murat Paşa Camii
 Kalenderhane Camii
 Kazasker İvaz Efendi Camii
 Kefeli Camii
 Kemalpaşa Camii
 Kızıl Minare Mescidi
 Kocamustafapaşa Sümbül Efendi Camii
 Küçük Ayasofya Camii
 Kürkçü Camii
 Kürkçübaşı Ahmet Şemsettin Camii
 Laleli Camii
 Mahmutpaşa Camii
 Manastır Mescidi
 Mehmed Ağa Camii
 Mesih Mehmed Paşa Camii
 Mihrimah Sultan Camii
 Mimar Acem Camii
 Mimar Hayreddin Cami
 Mimar Sinan Mescidi
 Molla Hüsrev Camii
 Nişancı Mehmet Paşa Camii
 Nuruosmaniye Camii
 Pertevniyal Valide Sultan Camii
 Ramazan Efendi Camii
 Rüstem Paşa Camii
 Sancaktar Hayrettin Camii
 Sanki Yedim Camii
 Sokollu Mehmed Paşa Camii
 Sultan Ahmet Camii
 Süleymaniye Camii
 Şehzade Camii
 Şepsafa Camii
 Üçmihraplı Camii
 Vasat Atik Ali Paşa Camii
 Vefa Kilise Camii
 Yavuz Selim Camii
 Yeni Cami
 Zeynep Sultan Camii
 Zeyrek Camii
 Zihgiri Kemal Mescidi

Kiliseler
 Aya İrini Kilisesi
 Ayıos Yeosyios - Hagios Georgios Patrikhane Aya Yorgi Kilisesi
 Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi (İstanbul Ermeni Patrikhanesi'nin ana kilisesi)
 Sveti Stefan Kilisesi
 Surp Kevork Kilisesi
 Sarmaşık Aya Dimitri Rum Ortodoks Kilisesi

Diğer tarihsel yapılar ve mekanlar

Fatih'i Beyazıt'a bağlayan ana cadde olan Fevzi Paşa Caddesi Roma döneminden beri aynı işlevini sürdürmektedir. Yine çok önemli bir yapı olan tarihi Bozdoğan (Valens) Kemeri aynı bölgede bulunmaktadır.

Fatih semti oldukça yüksek bir yerde kurulmuştur. Çeşitli manzara noktalarından Haliç ve İstanbul Boğazı rahatlıkla izlenebilir.
Şehrin en eski yerleşim alanlarından bazılarının bulunduğu Fatih ilçesi, tarihsel yapılar açısından oldukça zengindir.Bizans, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde cazibesinden hiçbir şey kaybetmemiştir ve sınırları içinde çok önemli tarihi ve turistik eserler barındırır. Sadece Türkiye'de değil dünyada da eşine az rastlanan bu eserlerden bazıları şunlardır:

 Aspar Sarnıcı
 Bâb-ı Âli (İstanbul Valiliği)
 Blahernai Sarayı
 Beyazıt Meydanı
 Beyazıt Kulesi
 Büyük Postane
 Cibali Tütün Fabrikası
 Çemberlitaş Sütunu
 Dar'ül Muallimat (Çapa Anadolu Öğretmen Lisesi)
 Duyunu Umumiye(İstanbul Erkek Lisesi)
 Fener Rum Erkek Lisesi
 Etmeydanı
 Gülhane Parkı
 Hora Manastırı
 İstanbul Arkeoloji Müzesi
 İstanbul Belediye Sarayı
 İstanbul Üniversitesi
 Kapalıçarşı
 Kariye Camii

 Kıztaşı (Markinos) Sütunu
 Melandisia (Mevlana) Kapı
 Pertevniyal Valide Sultan Sebili
 Sepetçiler Kasrı
 Sirkeci Garı
 Soğukçeşme Sokağı
 Sultanahmet Meydanı
 Burmalı Sütun
 Alman Çeşmesi
 Örme Dikilitaş (Konstantin Dikilitaşı)
 Dikilitaş
 Tekfur Konstantinnos Porfirogennatos Sarayı
 Türk ve İslâm Eserleri Müzesi
 Valens Kemeri
 Yedikule Hisar ve Zindanları
 Yerebatan Sarnıcı
 Yılanlı Sütun
 Zeyrek (Pantokrator Fildami) Kapalı Sarnıcı

Müzeler
Fatih ilçesindeki başlıca müzeler şunlardır:

 Büyük Saray Mozaikleri Müzesi
 Cenan Vakfı Altay Dergahı Müzesi
 Cumhuriyet Eğitim Müzesi
 Fethiye Müzesi
 Fotoğraf Müzesi
 Halı ve Kilim Müzesi
 Hilye-i Şerif ve Tespih Müzesi
 II. Bayezid Türk Hamam Kültürü Müzesi
 İnşaat ve Sanat Eserleri Müzesi
 İstanbul Lisesi Müzesi
 İstanbul Arkeoloji Müzesi
 İstanbul İslam, Bilim ve Teknoloji Müzesi
 İstanbul Üniversitesi Eczacılık Müzesi
 İstanbul Üniversitesi Hidrobiyoloji Müzesi
 İstanbul Üniversitesi Rıdvan Çelikel Arkeoloji Müzesi
 İstanbul Üniversitesi Zooloji Müzesi
 Kariye Camii
 Rezan Has Müzesi
 Rüstempaşa Medresesi Bediüzzaman Müzesi
 Sağlık Müzesi
 Tekfur Sarayı
 Tıp Tarihi Müzesi
 Topkapı Sarayı
 Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi
 Türk ve İslâm Eserleri Müzesi
 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Müzesi
 Türkiye İş Bankası Müzesi
 Yahya Kemal Müzesi
 Yedikule Zindanları
 Yerebatan Sarnıcı

Eğitim

Fatih ilçesi eğitim kurumları açısından oldukça zengindir. 2020 yılı itibarıyla ilçe sınırları içinde 45 adet ilköğretim ve dengi eğitim kurumu bulunur. Ayrıca aralarında İstanbul Lisesi, Davutpaşa Lisesi, Pertevniyal Anadolu Lisesi, Vefa Lisesi, Cağaloğlu Anadolu Lisesi, Çapa Fen Lisesi ve Fener Rum Erkek Lisesi gibi pek çok köklü ortaöğrenim kurumunun bulunduğu 76 lise barındırır.

Yükseköğretim kurumları arasında İstanbul Üniversitesi önemli bir yer tutar. İstanbul Üniversitesi'nin merkez binası ve  Tıp (Çapa), Diş Hekimliği, Cerrahpaşa Tıp, Hukuk, Edebiyat, Fen, İktisat, Eczacılık, Hasan Ali Yücel Eğitim, İlahiyat, Su Ürünleri, İletişim ve Siyasal Bilgiler fakülteleri gib birçok fakültesi bu ilçede yer almaktadır.

İstanbul Üniversitesi'nin dışında, Biruni Üniversitesi, Kadir Has Üniversitesi Merkez Kampüsü, İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü ve Marmara Üniversitesi Rektörlüğü, tarihî yarımada içindeki diğer yükseköğretim kurumlarıdır.

Ulaşım

Fatih İlçesi, hem kara, hem deniz hem de raylı sistemleriyle İstanbul'un ulaşımı en kolay ilçelerden birisidir.

Karayolu
Atatürk (Unkapanı) Köprüsü'nden itibaren başlayan Atatürk Bulvarı ve daha güneydeki Gazi Mustafa Kemal Paşa Caddesi, 2008'e kadar Eminönü ve Fatih ilçeleri arasında sınır oluşturuyordu. İstanbul kent içi ulaşım bağlantılarından bazıları Fatih ilçesinden geçer. Bunlardan başlıcaları Saraçhanebaşı'ndan Edirnekapı'ya uzanan Macar Kardeşler ve Fevzi Paşa caddeleri, Aksaray'ı Topkapı-Edirnekapı Caddesi'ne bağlayan Vatan Caddesi ile yine Aksaray'ı Topkapı'ya bağlayan Millet Caddesi'dir. Haliç kıyısı boyunca Ayvansaray, Mürsel Paşa, Abdülezel Paşa, Kadir Has ve Ragıp Gümüşpala caddeleri yer alır. Bu caddelerle Haliç arasında yeşil alanlar yer alır. İlçenin Marmara kıyısından Sirkeci'yi Bakırköy'e bağlayan "sahil yolu" da denen Kennedy Caddesi geçer. Atatürk (Unkapanı) ve Galata köprüleri tarihî yarımadayı Beyoğlu yakasına bağlar.

Raylı sistemler

2013 yılında tren seferlerine kapatılan Sirkeci Garı'ndan başlayıp İstanbul'u Avrupa'ya bağlayan ve kentin Avrupa Yakasındaki banliyö ulaşımını sağlayan çift hatlı demiryolu da yer yer sahil yoluna paralel olarak uzanırdı.

1992'de hizmete giren T1 (Bağcılar - Kabataş) Tramvay Hattı Millet Caddesi, Ordu Caddesi, Divan Yolu güzergâhını izleyerek Sirkeci'ye ulaştıktan sonra Galata Köprüsü üzerinden Karaköy ve Kabataş'a ulaşır. 2021 yılında Cibali ile Alibeyköy Cep Otogarı arasında hizmete giren T5 Tramvay Hattının Eminönü'ne uzatılması planlanmaktadır.

Yenikapı Aktarma Merkezi TCDD'ye ait hemzemin ve yer altı tren istasyonu, Metro İstanbul'a ait yer altı metro istasyonu ve İETT otobüslerine hizmet veren otobüs duraklarından oluşan bir terminaldir. İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen Marmaray (Halkalı - Gebze & Ataköy - Pendik) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir. Yenikapı Aktarma Merkezi'nden başlayan M1 metro hattı Atatürk Havalimanı'nda, M1ʙ hattı Kirazlı'da, M2 metro hattı Hacıosman'nda noktalanır.

  (Yenikapı - Atatürk Havalimanı) (Yenikapı ile Topkapı ‐ Ulubatlı arası)
  (Yenikapı - Kirazlı) (Yenikapı ile Topkapı ‐ Ulubatlı arası)
  (Yenikapı - Hacıosman) (Yenikapı ile Haliç arası)
  (Kabataş - Bağcılar) (Eminönü ile Pazartekke arası)
  (Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı) (Eminönü ile Ayvansaray arası)
  (Sirkeci - Kazlıçeşme) (Sirkeci ile Yedikule arası) - İnşa hâlinde
  Marmaray (Halkalı - Gebze & Ataköy - Pendik) (Yenikapı ile Sirkeci arası)

Denizyolu
Fatih İlçesi bir yarımada olarak suyolu ulaşımında oldukça avantajlı bir konumdadır; Sirkeci - Harem arasında feribot, Eminönü iskelesinden ise Kadıköy, Üsküdar ve İstanbul Boğazı'na şehir hatları seferleri düzenlenir.
İDO Yenikapı İskelesi'nden ise Bakırköy, Bostancı ve Kadıköy'e deniz otobüsü seferleri düzenlenir. Haliç kıyısındaki Ayvansaray, Balat ve Fener iskelelerinden ulaşımdan çok gezinti amaçlı Haliç seferleri düzenlenir.

Nüfus
Fatih ilçesinin nüfus gelişimi İstanbul'un diğer ilçelerinden farklı olmuştur. Eski Eminönü İlçesinde 1960'larda başlayan nüfustaki gerileme 1990'lı yıllarda da eski Fatih İlçesinde başlamıştır. Bugün de ilçe nüfusu gerilemektedir. Bunun başlıca nedenleri gelişim alanlarının daralması, ekonomik olanakları gelişenlerin başka ilçelere taşınması ve önemli bölgelerin konut alanı olmaktan çıkıp iş alanı niteliği kazanmasıdır.

Sağlık
Fatih ilçesi ülkenin dört bir yanından gelen hasta ve hasta yakınlarını ağırlamaktadır. Bunun nedeni ise ilçede birçok hastane bulunmasıdır. Genellikle Çapa Tıp Fakültesi'nin adı geçse de ilçe de ayrıca Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Vakıf Gureba Hastanesi, Haseki Hastanesi, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi gibi birçok büyük hastanenin yanı sıra özel hastaneler ve poliklinikler de bulunmakta.

Ekonomi
İlçenin ekonomik, özellikle de ticari fonksiyonu dışında diğer önemli fonksiyonları turizm, idari ve eğitimsel fonksiyonlardır. Tarihî yarımada üzerinde yer alan Roma, Bizans ve Osmanlı eserleri ilçede turizm fonksiyonuna giderek önem kazandırmaktadır; özellikle yarımadanın eski Eminönü İlçesi içinde kalan kısmındaki işyerleri giderek turizme dönük işletmelere dönüşmektedir. İstanbul Valiliği'nin burada bulunması, İstanbul ilinin birçok önemli resmî dairesinin de burada yer almasına yol açmıştır.

Çapa semtinde eczaneler ve sağlık ekipmanları satan işletmeler yoğunlaşmıştır. Laleli semtinde, ağırlıklı olarak Bağımsız Devletler Topluluğu ve Orta Doğu ülkelerine dönük satış yapan konfeksiyon mağazaları yoğunlaşmıştır.

Spor
İlçenin profesyonel futbol liglerindeki en büyük temsilcisi İstanbulspor olmuştur. 1926'da İstanbul Lisesi öğrencileri tarafından kurulan İstanbulspor uzun aralıklarla da olsa 2000'li yılların ortalarına kadar Süper Lig'de mücadele etmiş, ancak daha sonra içine düştüğü mali ve idari kriz nedeniyle 2. Lig'e gerilemiştir. Fatih Karagümrük, İstanbulspor kadar başarılı olamamışsa da taraftar olarak ilçenin en güçlü kulübü olmuştur. Kırmızı-Siyahlı renklere sahip olan takım, 1958-1963 ve 1983-84 yılları arasında 1. Lig'de (Süper Lig) mücadele etmiştir ve 2020-21 sezonundan itibaren de bu ligde yer alır. Kulüp yakın zamanda tesisleşme konusunda bir hayli mesafe kaydetmiştir. Bir diğer ünlü spor kulübü ise Vefa Spor Kulübü'dür. Süper Lig'in kuruluşundan 1970'lerin ortalarına kadar aralıklı da olsa bu ligde mücadele eden Vefa, daha sonra düşüşe geçerek amatör lige kadar geriledi. Yeşildirek 1960'ların başında Süper Lig'de oynayıp hâlen amatör ligde mücadele eden bir başka Fatih İlçesi kulübüdür. İstanbul Güreş İhtisas Kulübü güreş branşında Türkiye'nin önde gelen kulüplerindendir. Başlıca spor tesisleri Vefa Stadı ile Vefa Spor Salonu'dur.

Politika

Yerel Seçimler

 Mustafa Demir, 2018 Genel seçimlerinde milletvekili olmak için istifa etmiş ve görevi Hasan Suver'e devretmiştir.

Kültürel yapı
İlçede yaşayan nüfusun büyük kısmının anadili Türkçedir. Bazı bölgelerde Kürtçe, Rumca, Gürcüce, Ermenice, İbranice konuşan nüfus yaşar. Zira Rumlar, Gürcüler ile Ermeni ve Museviler kendi ana lisanlarına, örf ve adetlerine bağlıdırlar. İstanbul'un fethinden sonra Kumkapı bölgesine yerleştirilen Ermeniler hâlâ burada yoğun biçimde yaşarlar. İlçenin güneybatısında yer alan ve İstanbul'un en büyük Çingene mahallesinden biri olan Sulukule, 2005 yılında başlatılan "Sulukule Kentsel Yenileme Projesi" ile büyük ölçüde eski kültürel dokusunu kaybetmiştir. Muhafazakâr yaşam tarzının sınırlarda yaşandığı Çarşamba, kabadayılar semti olarak adlandırılan Karagümrük ve meyhaneleriyle ünlü Kumkapı semtleri Fatih'in kozmopolit yapısını gösterir.

Tiyatrolar
Çevre Tiyatrosu, Fatih Reşat Nuri Sahnesi, Fatih Belediyesi Zübeyde Hanım Kültür Merkezi, gibi modern dönemde yapılmış gösteri mekanlarının yanı sıra Aya İrini gibi tarihsel mekanlar da performanalara ev sahipliği yapar. Ayrıca birçok kütüphanesi bulunmaktadır.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Konstantinopolis
 Tarihî yarımada

Kaynakça

Notlar

Dış bağlantılar

 Fatih Belediyesi
 Fatih Kaymakamlığı
 Tarihi Yapılar
 T.C. İstanbul Valiliği (Harika İstanbul) / Fatih İlçesi Tanıtımı

Fatih


Staun steht für:
 Staun (Dänemark), ein Dorf in der Region Nordjylland
 Gut Staun in Thumby, Kreis Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-Holstein, Deutschland

Staun ist der Familienname folgender Personen:
 Susanne Staun (* 1957), dänische Autorin

StAUN steht als Abkürzung für
 Staatliche Ämter für Umwelt und Natur, technische Fachbehörden für die Wasserbehörden in Mecklenburg-Vorpommern

Staun


Ytterbium(III)-iodid (YbI3) ist eine chemische Verbindung aus den Elementen Ytterbium und Iod.

Eigenschaften
Durch thermischen Abbau von Ytterbium(III)-iodid erfolgt die Darstellung von Ytterbium(II)-iodid:

Einzelnachweise

Ytterbiumverbindung
Iodid

Ytterbium(III)-iodid