Sakarya Üniversitesi ya da kısaca SAÜ (), 3 Temmuz 1992 tarihinde 3837 sayılı kanun ile Türkiye'nin Sakarya ilinde kurulmuş bir devlet üniversitesidir. Resmi olarak 1992 tarihi kuruluş tarihi olarak kabul edilse de geleneksel olarak Sakarya Üniversitesinin kuruluş tarihi 1970 yılındaki Sakarya Mühendislik ve Mimarlık Yüksekokulu'nun kuruluş tarihi olan 1970 yılı olarak görülmektedir.

1990 senesi ve sonrasında kurulan üniversiteler arasında akademik ve teknik altyapısını hızla tamamlayıp  idari birimleri ile ISO-2002 Kalite Belgesi ile "EFQM Mükemmellik Yetkinlik Seviyesi Kalite Belgesi'ne sahip ilk ve tek devlet üniversitesi olup laboratuvar, eğitim ve sosyal hizmetler, internet alt yapısı ve bilişim sektöründe birçok atılımı bulunmaktadır.

18 Mayıs 2018 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan KHK ile bazı akademik birimler yeni kurulan Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesine aktarılmıştır.

SAÜ bugün bünyesindeki 13 fakülte, 6 enstitü, 2 yüksekokul ve 2 meslek yüksekokul ile 40968 lisans, 5113 önlisans, 3938 lisansüstü, 1517 doktora öğrencisi ve 1500 civarında akademik personel ile eğitim hayatını sürdürmektedir. Türkçe ve İngilizce olmak üzere iki dilde eğitim verilmektedir.

Tarihçe
Sakarya Üniversitesinin çekirdeğini, 1970 yılında açılan Sakarya Mühendislik ve Mimarlık Yüksekokulu oluşturmuştur. Okul 1971 yılında Sakarya Devlet Mimarlık ve Mühendislik Akademisine dönüşmüş, 1982–1992 yılları arasında İstanbul Teknik Üniversitesine bağlı bir fakülte olarak eğitim öğretim faaliyetine devam etmiştir.

Sakarya Üniversitesi, Resmi Gazete'de yayımlanan 3 Temmuz 1992 tarih ve 3837 sayılı kanun ile resmi olarak kurulan 21 üniversiteden birisidir. 1992'deki kuruluşunda rektörlüğe bağlı Fen-Edebiyat Fakültesi, Teknik Eğitim Fakültesi, İktisadî ve idarî Bilimler Fakültesi, İlahiyat Fakültesi ve daha önce İstanbul Teknik Üniversitesine bağlı olan Mühendislik Fakültesi olmak üzere beş fakülteden, daha önce İstanbul Teknik Üniversitesine bağlı olan Sakarya Meslek Yüksekokulu olmak üzere bir meslek yüksekokulundan ve Sosyal Bilimler Enstitüsü ve Fen Bilimleri Enstitüsü olmak üzere iki enstitüden oluşmaktaydı. İstanbul Teknik Üniversitesine bağlı Sakarya Mühendislik Fakültesinin hem adı hem de bağlantısı değiştirilerek ve Sakarya Meslek Yüksekokulunun sadece bağlantısı değiştirilerek Sakarya Üniversitesine bağlanmıştı. Üniversiteye ilk rektör ataması 10 Kasım 1992'de Prof. Dr. Ramazan Evren'in atanmasıyla gerçekleşmiştir.

Sakarya Üniversitesi, Türkiye'de TS EN ISO 9001:2008 Kalite Yönetim Sistemi Belgesi alan ilk üniversite, toplam kalite çalışmaları ile EFQM Modeli çerçevesinde Ulusal Kalite Ödülü alma başarısını gösteren ilk ve tek üniversitedir.

2015 yılında Avrupa Mükemmellik Ödülleri kapsamında bir Başarı Ödülü almış ve sonrasında 2018 yılında Avrupa Küresel Mükemmellik Ödülleri kapsamında 2 Başarı Ödülü almıştır. 2000 yılında TSE-ISO-EN Sertifikası alan Türkiye'de ilk üniversite olan SAÜ, kalite çalışmaları kapsamında 2006 ve 2008 yıllarında iki adet EFQM Mükemmellikte Yetkinlik Belgesi sahibi olmuştur. 2009 ve 2010 yıllarında Avrupa Dil Etiketi Ödülü, DS Etiketi Ödülü ve ECTS Etiketi Ödülünü alan SAÜ, yine 2010 yılında Türkiye Ulusal Mükemmellik Ödülünü alan Türkiye'de tek üniversite olmuştur.

Kalite alanındaki başarılarını taçlandırmak isteyen SAÜ, bu kapsamda 2013 yılında "Türkiye Mükemmellikte Süreklilik Ödülü'ne sahip Türkiye'deki tek üniversite olma özelliğini kazanmıştır. Bununla da yetinmeyen SAÜ, aynı yıl DS ve ECTS Etiketleri yenilenen Türkiye'de tek üniversite olmuştur. Sakarya Üniversitesi 2014 yılında ERASMUS Kalite Ödülü, Sakarya Üniversitesine bağlı faaliyet gösteren Sakarya Teknokent ise 2014 yılında "En Başarılı Teknokent Büyük Ödülü", 2015 yılında ise En Gelişen Teknokent Büyük Ödülü"nü almıştır.

Sakarya Üniversitesi, 2015 yılında TSE'nin verdiği "TS-ISO 10002 Müşteri Memnuniyeti Yönetim Sistemi Belgesi"ne sahip olan ilk üniversite olmuştur.  Sakarya Üniversitesi, Avrupa Kalite Yönetim Vakfı (EFQM) tarafından yürütülen 2015 EFQM Avrupa Mükemmellik Ödülü'nü alan Türkiye'deki tek üniversite olmuştur. Belçika'nın başkenti Brüksel'deki Autoworld Müzesi'nde gerçekleştirilen törenle ödülünü alan Sakarya Üniversitesi, EFQM tarafından "Kurumsal Yetenekleri Geliştirme" alanında ödüle layık görülmüştür.

Kurumsal gelişimini hedef odaklı olarak gerçekleştiren Sakarya Üniversitesi, üniversite sıralamalarından URAP 2016 sıralamasında son 4 yılda 40 sıra yükselerek 30'uncu sıraya yükselmiş ve 2015 Girişimci ve Yenilikçi Üniversite Endeksi'nde ise 24 sıra yükselerek 21'nci sırada yer almıştır. Ayrıca akredite olan program sayısı 40'a yaklaşan Sakarya Üniversitesi, Türkiye'de en fazla programı akredite olan üniversite olmuştur.

2016 yılında Avrupa Üniversiteler Birliği Kurumsal Değerlendirme Programı kapsamında yapılan değerlendirmede başarılı olan Sakarya Üniversitesi, 2017'de de Yükseköğretim Kalite Kurulu Kurumsal Dış Değerlendirme Programında değerlendirilmiştir.

Görev yapmış rektörler
 Prof. Dr. Ramazan Evren 1992-1994 (Kurucu rektör)
 Prof. Dr. İsmail Çallı 1994-2002
 Prof. Dr. Mehmet Durman 2002-2010
 Prof. Dr. Muzaffer Elmas 2010-2018
 Prof. Dr. Fatih Savaşan 2018-2022
 Prof. Dr. Hamza Al 2022-günümüz

Akademik birimler

Fakülte ve bölümler

Üniversite bünyesinde 13 fakülte bulunmaktadır. Bunlar ve bunlara bağlı olan bölümler:

 Bilgisayar ve Bilişim Bilimleri Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Bilgisayar Mühendisliği, Bilişim Sistemleri Mühendisliği ve Yazılım Mühendisliği bölümleri,
 Diş Hekimliği Fakültesi,
 Eğitim Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, Eğitim Bilimleri, Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi, Temel Eğitim, Özel Eğitim ve Yabancı Diller Eğitimi bölümleri,
 Fen-Edebiyat Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Alman Dili ve Edebiyatı, Biyoloji, Coğrafya, Doğu Dilleri ve Edebiyatları, Felsefe, Fizik, İngiliz Dili ve Edebiyatı, İstatistik, Kimya, Matematik, Mütercim ve Tercümanlık, Psikoloji, Sanat Tarihi, Sosyal Hizmet, Sosyoloji, Tarih ve Türk Dili ve Edebiyatı bölümleri,
 Hukuk Fakültesi,
 İlahiyat Fakültesi,
 İletişim Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Halkla İlişkiler ve Reklamcılık, İletişim ve Tasarımı, Gazetecilik ve Radyo Televizyon ve Sinema bölümleri,
 İşletme Fakültesi ve bu fakülteye bağlı İnsan Kaynakları Yönetimi, İşletme, Sağlık Yönetimi, Uluslararası Ticaret ve Finansman ve Yönetim Bilişim Sistemleri bölümleri,
 Mühendislik Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Çevre Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği, Elektrik-Elektronik Mühendisliği, Gıda Mühendisliği, Endüstri Mühendisliği, Jeofizik Mühendisliği, Makine Mühendisliği ve Metalurji ve Malzeme Mühendisliği bölümleri,
 Sağlık Bilimleri Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Ebelik ve Hemşirelik bölümleri,
 Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Görsel İletişim Tasarımı, Geleneksel Türk Sanatları, Resim, Seramik ve Cam Tasarımı, Mimarlık ve Temel Eğitim bölümleri,
 Siyasal Bilgiler Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri, Ekonometri, İktisat, Siyasat Bilime ve Kamu Yönetimi, Maliye, Uluslararası İlişkiler bölümleri,
 Tıp Fakültesidir.

Bunlara ek olarak Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, İşletme Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Orta Doğu Enstitüsü olmak üzere beş enstitü; Adapazarı Meslek Yüksekokulu ve Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu olmak üzere iki meslek yüksekokulu; Devlet Konservatuvarı olarak bir yüksekokul ve Rektörlüğe bağlı olarak faaliyetlerini sürdüren, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi, Türk Dili ve Yabancı Diller bölümleri mevcuttur. Sakarya Üniversitesinde toplamda 162 lisans, 26 önlisans, 155 lisansüstü, 87 doktora programı yürütülmektedir.

Araştırma Merkezleri
 Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Diaspora Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi (DİAM)
 Bilgisayar Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Avrupa Birliği Arş ve Dokümantasyon Merkezi
 Kaynak Teknolojisi Araştırma, Muayene ve Uygulama Merkezi
 Türk Ermeni İlişkileri Araştırma Merkezi
 Sürekli Eğitim Merkezi
 Sakarya Yenilik Merkezi
 Sakarya Ekonomik ve Sosyal Araştırma Merkezi
 Uzaktan Eğitim ve Araştırma ve Uygulama Merkezi
 Balkan Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Kadın Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Türk Dili Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Yapay Zeka Sistemleri Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Yangın Uygulama ve Araştırma Merkezi
 Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÜRKMER)

Akademik yıl
Sakarya Üniversitesinde akademik yıl iki yarıyıldan oluşmaktadır. Akademik yılın birinci dönemi Eylül ayının ortasında başlamakta ve Ocak ayının ortasında tamamlanmaktadır. İkinci dönem, Şubat ayının ortasında başlamakta ve Mayıs ayının sonunda sona ermektedir.

Yerleşkeler

 Esentepe Kampüsü: Bilgisayar ve Bilişim Bilimleri Fakültesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Hukuk Fakültesi, İletişim Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, İşletme Fakültesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi.
 Hendek Kampüsü: Eğitim Fakültesi
 Korucuk Kampüsü: Tıp Fakültesi
 Adapazarı Meslek Yüksekokulu
 Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu

İstatistikler

 Dünyanın en saygın yükseköğretim derecelendirme kuruluşlarından Times Higher Education, Etki Sıralaması (Impact Ranking) 2021 sonuçlarını açıkladı. Sakarya Üniversitesi bilimsel ve toplumsal katkı ile daha sürdürülebilir bir gelecek için yaptığı çalışmalarıyla Türkiye'nin en başarılı üniversiteleri arasında yerini aldı.  Dünyadan bin 154, Türkiye'den 52 üniversitenin derecelendirildiği sıralamada, Sakarya Üniversitesi "Temiz Su ve Sanitasyon" alanında yaptığı çalışmalar ile Dünyada 101-200 bandına yerleşirken Türkiye sıralamasında birinci oldu.  Birleşmiş Milletler (BM) tarafından belirlenen '17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi' doğrultusunda yükseköğretim kurumlarının performanslarının değerlendirildiği Etki Alanları Genel Sıralamasında Sakarya Üniversitesi sürdürülebilirlik faaliyetleri ile bin 115 üniversite arasında 401-600 bandına yerleşti, Türkiye Üniversiteleri arasında ise 10'uncu sırayı paylaştı.  SAÜ "Sorumlu Üretim ve Tüketim" ve "Sudaki Yaşam" hedeflerini destekleyen faaliyetleri ile bu iki alanda Dünyada 101-200 bandına yerleşerek yüzlerce üniversiteyi geride bıraktı, Türkiye sıralamasında alanlarda 2'ciliğe yerleşti. Sürdürülebilir Şehirler ve Topluluklar hedefine katkı sağlayan çalışmaları ile Türkiye 3'üncülüğe İklim Eylemi alanında ise 5'inciliğe yerleşti.
Türkiye'nin siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, kamu yönetimi ve bölge çalışmaları gibi disiplinlerde dünya çapındaki çalışmalarını Social Sciences Citation Index (SSCI) ve Emerging Sources Citation Index (ESCI) indeksleri kapsamında bir araya getiren ORMER ve Uluslararası İlişkiler bölümü, WoS sıralamasında Sakarya Üniversitesini 3'üncü sıraya taşıdı. ORMER, siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler gibi alanlarda yaptığı çalışmalarla Web of Science 2020 yılı Türkiye devlet üniversiteleri yayın sıralamasında 2'nci oldu. WoS indekslerinin toplamındaki bu sıra, en iyi indeks olan SSCI sıralamasında ise SAÜ'yü 6'ncı sıraya konumlandırdı.
University Raking by Academic Performance (URAP) ın 2020-2021 Türkiye Sıralamasında,Devlet Üniversiteleri Sıralamasında  22'nci . Tüm Üniversiteler Sıralamasında 26'ncı,  Tıp Fakültesi Olan Üniversiteler Genel Sıralamasında 18'inci, bir diğer kategori olan 2000 yılı öncesi kurulan üniversiteler arasında 24'üncü sırada yer aldı.
 Times Higher Education (THE), Etki Sıralaması (Impact Ranking) 2020, Genel sıralamada 85 ülkeden 766 üniversitenin yer aldığı (endüstri, yenilik ve altyapı), (kaliteli eğitim), (iyi sağlık ve esenlik), (hedefler için ortaklıklar) başlıklarında sıralamaya girerek, Türkiye'den sıralamaya giren 37 üniversitenin içinde yer aldı.
 UniRank (2020) Türkiye'deki En İyi Devlet Üniversiteleri sıralamasında 14. Dünyada 1584. sırada yer aldı.
 US News & World Report (2020) tarafından yapılan sıralamada Dünyada En İyi Küresel Mühendislik Üniversiteleri sıralamasında 732. Türkiye'nin En İyi Küresel Mühendislik Üniversiteleri sıralamasında ise 13. sırada yer almıştır.
 EduRank tarafından yapılan sıralamada Türkiye'nin En İyi Üniversiteleri Sıralamasında 16. Dünyada ise 1035. Sırada yer aldı.
 QS University Rankings (2020) tarafından yapılan ve gelişmekte olan Avrupa ve Orta Asya ülkelerini (Emerging Europe and Central Asia-EECA) kapsayan araştırmada (241-250). sırada yer aldı.
 Centrum Voor Wetenschap En Technologische Studies (CWTS) 2018 yılı dünya üniversiteleri sıralamasında Genel sıralamada dünyada 926. sırada yer alan Sakarya Üniversitesi, Fiziki Bilimler ve Mühendislik kategorisinde 578. sırada yer aldı. Sakarya Üniversitesi, aynı kategoride Türk üniversiteleri arasındaki ise 7. sırada bulunuyor.
 Shanghai Ranking'in 2018 Global Ranking of Academic Subjects "Eğitim" kategorisinde ilk 500'e girme başarısı gösterdi.
 University Raking by Academic Performance (URAP) ın 2018-2019 Türkiye Sıralamasında,Devlet Üniversiteleri Sıralamasında 25'inci . "Tüm Üniversiteler Sıralamasında 29'uncu, bir diğer kategori olan "Tıp Fakültesi Olan Üniversiteler Genel Sıralamasında ise 21'inci sırada yer aldı.
 Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM) 2017 verilerine göre yapılan araştırmada SAÜ 431. sıraya yerleşerek, en büyük ihracatçılar arasında yer aldı. SAÜ, 3 bin 500'ü aşan uluslararası öğrencisiyle "Eğitim Hizmetleri – Devlet Üniversiteleri" kategorisinde 7. oldu.
 TİM tarafından Türkiye'nin ilk inovasyon geliştirme programı olan İnovalig programında, Uluslararası Ticaret bölümü, "İnovasyon Stratejisi" kategorinde 50'nci oldu.
 Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) 2013 Dünya Üniversitelerinin Webometrics Sıralamasında 1094. Türkiye listesinde de 14. Avrupa Üniversiteler sıralamasında 374. sıradadır.
 SocialBrands'ın yayımladığı BoomSocial 2020 TOP100 listesinde 53'üncü, Twitter sıralamasında 37'nci sırada yer alırken, üniversiteler kategorisinde Instagram'da 4'üncü, Twitter'da ise 5'inci sıraya yerleşti.

Ödüller
SAÜ'nün kurumsal olarak aldığı ödüller kronolojik olarak şu şekildedir;
 Küresel EFQM Mükemmellik Ödülü, Kurumsal Yeteneklerin Geliştirilmesi ve Müşteriler İçin Değer Katma alanlarında 2 Başarı Ödülü, 2018
 Yükseköğretim Kalite Kurulu Kurumsal Dış Değerlendirme Programı, 2017
 Avrupa Üniversiteler Birliği Kurumsal Dış Değerlendirme Programı, EUA IEP, 2016
 Avrupa EFQM Mükemmellik Ödülü, Kurumsal Yeteneklerin Geliştirilmesi alanında 1 Başarı Ödülü, 2015
 Mükemmellikte Süreklilik Ödülü, KalDer, 2013
 Avrupa Komisyonu ECTS ve DS Label Ödülü (Yenileme), Avrupa Komisyonu, 2013
 Ulusal Kalite Ödülü, KalDer, 2010
 Avrupa Komisyonu ECTS Label Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2010
 İdari birimlerinde TS-EN-ISO 9001-2008 Kalite Yönetim Sistemi, TSE, 2009
 DS Label Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2009
 Dil Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2009
 EFQM 4*Seviyesinde Mükemmellikte Yetkinlik Belgesi, KalDer, 2008
 EFQM 3*Seviyesinde Mükemmellikte Tanınma Belgesi, KalDer, 2006
 Genel Sekreterliğe Bağlı Birimlerinde TS-EN-ISO 9000-1994 Kalite Yönetim Sistemi, TSE, 2001

Uzaktan Öğrenim
Prof. Dr. İsmail Çallı'nın rektörlüğü döneminde 2000 yılında uzaktan eğitim uygulamasına lisans programlarındaki bazı derslerin internet üzerinden verilmesiyle başlamıştır.

2001-2002 öğretim yılında Bilgi Yönetimi ve Bilgisayar Programcılığı ön lisans programlarına başlamıştır.

2004 yılında e-mba programına ve 2008 yılında Türkiye'de ilk olarak uzaktan eğitim lisans programına e-lisans Bilgisayar mühendisliği, Endüstri Mühendisliği ve İnsan Kaynakları alanlarında başlamıştır.

2020'de Türkiye'de etkisini gösteren Covid-19 pandemisi sürecinde Sakarya Üniversitesi tamamen uzaktan öğretim ile eğitim faaliyetlerini sürdürdü. Sakarya Üniversitesi bünyesindeki Uzaktan Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi'nin geliştirdiği uzaktan eğitim çözümleri Sakarya Üniversitesi dışında 15 üniversite ile daha paylaşıldı.

Yayınlar

Dergiler

 Akademik İncelemeler Dergisi (Yılda iki sayı)
 Cihannüma Akademi
 Eğitim Teknolojileri Araştırma Dergisi (Yılda dört sayı)
 Elektronik Mesleki Gelişim Ve Araştırmalar Dergisi (Yılda dört sayı)
 International Journal of Educational Research Review (Yılda dört sayı)
 İran Çalışmaları Dergisi (Yılda iki sayı)
 İşletme Bilimi Dergisi (Yılda üç sayı)
 Malaysian Online Journal of Educational Technology (Yılda dört sayı)
 Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi (Yılda dört sayı)
 Sakarya University Journal of Computer and Information Sciences (Yılda üç sayı)
 Sakarya University Journal of Education (Yılda üç sayı)
 Sakarya Tıp Dergisi (Yılda dört sayı)
 Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi (Yılda altı sayı)
 Sakarya Hukuk Dergisi (Yılda iki sayı)
 Sakarya İktisat Dergisi (Yılda dört sayı)
 Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (Yılda iki sayı)
 Sakarya Üniversitesi Fen-Edebiyat Dergisi (Yılda iki sayı)
 Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (Yılda iki sayı)
 Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi (Yılda iki sayı)
 Sakarya İktisat Dergisi (Yılda dört sayı)
 Sakarya Üniversitesi Holistik Sağlık Dergisi (Yılda üç sayı)
 Sakarya Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi Dergisi
 Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (Yılda iki sayı)
 Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi (Yılda iki sayı)
 The Turkish Online Journal of Educational Technology (Yılda dört sayı)
 Uluslararası Ticaret Dergisi
 Uluslararası Yakıtlar, Yanma ve Yangın Dergisi (Yıllık)
 Yorum Yönetim Yöntem Uluslararası Yönetim Ekonomi ve Felsefe Dergisi (Yılda iki sayı)

Spor tesisleri
Öğrencileri, sportif ve kültürel etkinlikleri sergilemeleri için kampüste bulunan 2 adet spor salonu 1 adet açık spor tesisi, futbol sahalarından eğitim ve öğretim dönemi boyunca faydalanabilmektedirler.

SATEK
SATEK (Sakarya Üniversitesi Güneş Teknesi), Sakarya Üniversitesi öğrencileri tarafından tasarlanan ve üretilen güneş enerjisi ile çalışan bir teknedir. Proje yönetimini Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümü öğrencisi Ersin Arslan'ın üstlendiği çalışmanın Marmaris'teki üretim aşamasında aynı bölümden Barış Akyüz, Hüsnü Alkan, makine mühendisliği bölümünden Önder İnce ve metal öğretmenliği bölümünden Ali Gök'ten oluşan 5 kişilik bir ekip çalıştı. Güneş enerjili tekne olan SATEK, alternatif enerji kaynaklarına olan ilgiyi arttırma ve toplumsal bilinci bu yöne sevk etme amacıyla 2006'nın Ağustos ayında Muğla'da üretildi. Büyük bir kısmını Marmaris'te üretilen tekne için gereken teknik donanım ve maddi kaynak TÜBİTAK, Sakarya Üniversitesi ve Marmaris'teki 2 sponsor firma tarafından karşılandı. 5,36 metre uzunluğunda 1,96 metre enindedir, 90 cm freeboard, 1 metre draft yüksekliğine sahiptir. Üzerinde toplam 800 wH'lık güneş gözesi, 14208 wH'lık itiş gücü saklama bataryası, 1660 wH'lık servis bataryası bulunmaktadır.

Kaynakça

Sakarya ilinde bulunan üniversiteler
Türkiye'deki devlet üniversiteleri
1992'de kurulan üniversiteler

Sakarya Üniversitesi


ديزني لاند هونغ كونغ حديقة للألعاب في هونغ كونغ وهو فرع لديزني لاند فرنسا وتديره شركة هونغ كونغ الدولية للحدائق بالاشتراك مع شركة والت ديزني وحكومة هونغ كونغ.

الفرع الخامس لمتنزه ديزني لاند، يقع في منطقة على أراضي تم استصلاحها بخليج بيني في جزيرة لانتو، بعد سنة من المفاوضات تم البدأ في البناء، وافتتحت الحديقة للزوار بتاريخ 12 سبتمبر 2005 ، وقد حاول المنتزه تجنب المشاكل الثقافية بإدخال عدة تقاليد صينية شعبية قبل البناء لإعطاء رونق محلي للمنتزه والالتزام بقوانين فينج شوي .

و ينقسم المجمع إلى أربعة أقسام كبرى كحال ديزني لاند وهي : الشارع الرئيسي - أمريكا ، أرض الفانتازيا ، أرض المغامرات وأرض الغد ولم يتم بعد بناء قسم (الأرض الخارجية) ويمكن إدراجه ضمن الخطط المستقبلية للحديقة. وتستعمل اللغة الصينية والإنجليزية واليابانية للتواصل والتوجيه داخل الحديقة إضافة لبعض اللغات المحلية كالكانتونيسية والماندارزونية .

تستطيع الحديقة استقبال 34 ألف زائر يوميًا، وهي أصغر حديقة ديزني لاند في العالم. وقد استطاعت حتى الآن تحقيق الأهداف التي سطرتها بجذب أكبر عدد من الزوار، واستطاعت تحقيق ذلك في السنة الأولى 5.2 مليون زائر، وأقل من المستهدف في السنة الثانية بـ 5.6 مليون زائر قبل أن ينخفض العدد بنسبة 20 في المئة في السنة الثالتة ب4 ملايين زائر مما استطاع معه المسؤولون المحليون بتوجيه سهام النقد للحديقة، التي استطاعت رغم ذلك جذب 4.5 مليون زائر سنة 2008 ليصل مجموع أعداد الزوار منذ التأسيس إلى 15 مليون .

تصل مساحة الحديقة الكاملة إلى 310 فدان لذلك يعتبر حجمها صغيرًا مقارنة مع باقي حدائق ديزني لاند حول العالم حيث أنه يعتبر الأصغر بينهم؛ و لذلك يقوم مسؤولوا الحديقة بعدة خطط للتوسيع على مدار الـ 15 سنة القادمة حيث ستضيف قسمين جديدين كليًا ويتوقع مع ذلك زيادة عدد الزوار في قادم السنين إلى 10 ملايين سنويًا .

أقسام الحديقة

تتوزع الحديقة إلى أربعة أقسام سبق ذكرهم أعلاه وهم الشارع الرئيسي - أمريكا ، أرض الفانتازيا ، أرض المغامرات وأرض الغد .

الشارع الرئيسي، أمريكا (Main Street, U.S.A)

نجد فيه عدة أقسام أيضًا :
 أكاديمية الانيميشن "الرسوم المتحركة"( Animation Academy)
 سكة حديد ديزني لاند هونغ كونغ (Hong Kong Disneyland Railroad )
 فن التحريك (Art of Animation )
 الشارع الرئيسي للسيارات (Main Street Vehicle )
 ديزني في عرض (Disney on Parade )
 هاي سكول ميوزيكال: مباشرة (High School Musical: LIVE! )
 مختبرات الهاتف المتنقل موبيت (Muppet Mobile Lab )

أرض المغامرات (Adventureland)

تنقسم هي الأخرى لعدة أقسام :
 أدغال نهر كروز (Jungle River Cruise )
 سلسلة منازل طرزان الثلاثة (Raft to the Tarzan's Treehouse )
 جزيرة طرزان (Tarzan Island )
 مهرجان الأسد الملك (Festival of the Lion King )
 ليكي تيكي (Liki Tikis )

أرض الفانتازيا (Fantasyland)

تنقسم لعدة أقسام :
 عالم ميكي السحري (Mickey's PhilharMagic )
 عربة سندريلا (Cinderella Carousel )
 مغامرات ويني الدبدوب (The Many Adventures of Winnie the Pooh )
 دمبو الفيل الطائر (Dumbo the Flying Elephant )
 حديقة الخيال (Fantasy Gardens )
 محطة قطار أرض الفانتازيا (Fantasyland Train Station )
 كؤوس شاي القبعجي أبو تكه (Mad Hatter Tea Cups )
 قلعة الأميرة النائمة (Sleeping Beauty Castle )
 السيف المغمور (Sword in the Stone )
 تحات ميكي الذهبية (The Golden Mickeys )
 كهف سنو وايت (Snow White Grotto )
 إتس آه سمول ورلد - إنه عالم صغير (It's a Small World )

أرض الغد (Tomorrowland)

ينقسم لعدة أقسام مختلفة :
 جبل الفضاء (Space Mountain )
 طنانة بظ يطير (Buzz Lightyear Astro Blasters )
 أوربترون (Orbitron )
 أتوبيا (Autopia )
 لقاء ستيتش (Stitch Encounter )
 منطقة إيفو الأطباق الطائرة( UFO Zone )

مراجع

انظر أيضا
 باريس ديزني لاند

أماكن جديرة بالزيارة في هونغ كونغ
تأسيسات سنة 2005 في هونغ كونغ
حدائق ديزني
مواقع جذب سياحي في الصين
متنزهات ملاهي افتتحت في 2005

ديزني لاند هونغ كونغ


Regina Kalinitjenko tidligere Sjimkute,  ; født d. 21. december 1985 i Kherson, Ukrainske SSR) er en ukrainsk russisk håndboldspiller, der bl.a spillede for Rostov-Don og Ruslands håndboldlandshold, men som indstillede sin karriere i 2020.

Referencer

Håndboldspillere fra Rusland

Regina Kalinitjenko


Type O Negative was an American gothic metal band formed in Brooklyn, New York City in 1989 by Peter Steele (bass, lead vocals), Kenny Hickey (guitar, co-lead vocals), Josh Silver (keyboards, backing vocals), and Sal Abruscato (drums, percussion), who was later replaced by Johnny Kelly. Their lyrical emphasis on themes of romance, depression, and death resulted in the nickname "the Drab Four" (in homage to the Beatles' "Fab Four" moniker). The band went platinum with 1993's Bloody Kisses, and gold with 1996's October Rust, and gained a fanbase through seven studio albums, two best-of compilations, and concert DVDs.

Steele died on April 14, 2010, at the age of 48; some sources report the cause of death as heart failure brought on by an aortic aneurysm, while others list sepsis caused by diverticulitis. Seven months after Steele's death, the surviving members of Type O Negative announced that they would not continue as a band.

In 2023, Rolling Stone included "Black No. 1 (Little Miss Scare-All)" among the 100 greatest heavy metal songs of all time.

History

Origins (1980s–1991)
Type O Negative was formed after frontman Peter Steele's previous band, Carnivore, broke up. Steele formed a new band with childhood friends Sal Abruscato, Josh Silver, and Kenny Hickey, which they initially named Repulsion. The band later changed their name to Sub-Zero, then changed it again one final time, settling on the name Type O Negative. Steele was still tied to the multi-album contract he had made with Roadrunner Records during his time in Carnivore, despite the fact the band had broken up; after receiving a demo from Type O Negative, Roadrunner decided not to drop Steele, and the band signed to the record label in 1991. Shortly after signing, they released their debut, Slow, Deep and Hard.

Slow, Deep and Hard and The Origin of the Feces (1991–1992)
Type O Negative's first album, Slow, Deep and Hard, incorporated dragging Black Sabbath-esque dirge riffs, maniacal hardcore outbursts, and droning industrial and gothic atmospheres. The songs were long, multi-part theatrical epics, with lyrics loosely surrounding a story involving a man enacting revenge on a cheating girlfriend before ultimately contemplating his actions and committing suicide.

They began creating a new album, with the idea of presenting it as a live album. The subsequent 1992 album was entitled The Origin of the Feces and a warning label was put on the album cover: "Not Live at Brighton Beach". The album contains faux-live recordings of songs from Slow, Deep and Hard, as well as previously unreleased songs such as "Are You Afraid" and "Hey Pete" (a cover of Jimi Hendrix's "Hey Joe" with altered lyrics) and Black Sabbath's "Paranoid".

Bloody Kisses and October Rust (1993–1998)
Type O Negative's third album, Bloody Kisses, was released in 1993 to critical and listener acclaim, and eventually became the first record for Roadrunner to reach certified gold status in the US. The newfound success brought by the album's release reportedly put a lot of pressure on the band; initially, Peter Steele expressed disinterest in touring nationally. Monte Conner, who at the time was Vice President of A&R at Roadrunner, said in a 2018 interview with Revolver Magazine, "There was a lot of pressure for him to take the band to the next level, but he didn't want to quit his job... There was a point where it looked like the band might break up."

Bloody Kisses mostly addressed loneliness and heartbreak, with songs like "Too Late: Frozen", "Blood & Fire" and "Can't Lose You". The organ-driven "Set Me on Fire" is vintage 1960s garage rock, while "Summer Breeze" covered the 1972 Seals and Crofts hit. "Christian Woman" and "Black No. 1 (Little Miss Scare-All)" became the most popular tracks, after having been edited down to radio-friendly lengths (the album versions were 9 and 11 minutes long respectively). In order to promote the album, Type O Negative embarked on a two-year world tour. During this time, the band was featured on MTV, VH1, and in Rolling Stone. In the midst of this media blitz, drummer Sal Abruscato quit the band to join another Brooklyn quartet, Life of Agony. Johnny Kelly, the band's drum technician, was therefore hired as a full-fledged member. Bloody Kisses was re-released a year after the original release in a limited-edition Digipak form, including eight of the musical tracks from the original (omitting the "filler" tracks) and the previously unreleased "Suspended in Dusk".

Type O's October Rust picked up where Bloody Kisses left off, exploring themes of sex, nature and sensuality, first in a humorous sense on the single "My Girlfriend's Girlfriend" and then taken much darker with "Love You to Death". This record also saw a cover of Neil Young's "Cinnamon Girl" as well as the fan favorite, semi-serene "Green Man". While not quite as successful as Bloody Kisses, the album was certified gold in the US, and was the first Type O Negative album to enter the top half of the Billboard Top 200, debuting at No. 42.

World Coming Down and The Least Worst of Type O Negative (1999–2001)
With the completion of another successful world tour, writing for a fifth album began. In the period immediately following the release of October Rust, resulting in 1999's World Coming Down (working titles included Prophets of Doom and Aggroculture).World Coming Down debuted at No. 39 on the Billboard Top 200 charts. World Coming Down featured a much darker, bleak tone than its predecessors, having been written after a series of deaths in frontman Peter Steele's family.

A best of album followed in 2000, entitled The Least Worst of Type O Negative. Although most songs appear on previous albums, many are unreleased remixes or B-sides of previously released singles. Along with these songs are some unreleased numbers from the World Coming Down sessions, the band's cover of "Black Sabbath" by Black Sabbath (Peter Steele's version with different lyrics, written from the perspective of Satan), and a cleaner version of "Hey Pete" (originally released on the mock live album The Origin of the Feces).

Life Is Killing Me and Dead Again (2002–2009)
Type O Negative's sixth studio album, Life Is Killing Me (originally called The Dream Is Dead after the closing song), was released in 2003. For this album, the band picked up the pace of their sound from the dirgeful slowness of World Coming Down. Songs such as "Todd's Ship Gods (Above All Things)", "(We Were) Electrocute", and "I Don't Wanna Be Me" convey the band's classic elements of melody, though the song lengths were much shorter on this outing, the longest being the 7 and a half-minute "How Could She?", a list of female character names from television shows. The album includes a humorous cover of the song "Angry Inch" from the musical Hedwig and the Angry Inch, detailing a sex change operation gone terribly wrong. Type O Negative left Roadrunner after the album's release, having fulfilled their contract for the label.

In June 2004, Type O Negative signed to the Steamhammer imprint of SPV Records. Their only album for the label, Dead Again, was released in 2007. Dead Again debuted at No. 27 in the United States, the band's highest chart debut to date. They also continued to tour through October of that year, including a performance at the Rock am Ring festival in Germany.

Peter Steele's death and the end of Type O Negative (2010)
On April 14, 2010, frontman and bassist Peter Steele died, reportedly from heart failure. The cause of death was later reported to be sepsis, caused by diverticulitis. The following statement concerning Steele was released April 15 on the band's official website:

In a November 2010 interview with Rock Hard magazine, Johnny Kelly and Kenny Hickey confirmed that following Steele's death, Type O Negative had split up.

Roadrunner Records released a box set of all the band's albums (with the exception of Dead Again) for Back to Black Friday 2011, a spinoff of Record Store Day, on November 25, 2011. Each vinyl cover has no text and The Origin of the Feces uses its original cover art. The box set also contains various bumper stickers related to the band.

Future
In a 2023 interview with Loaded Radio, Kenny Hickey was asked about the future of Type O Negative. He said that he was against the idea of continuing the band with a new vocalist noting "People have approached us to try and reform the band with a singer and go on the road...We personally don't think Peter is replaceable by anyone and it just wouldn't work." He did, however, mention that he wouldn't be against the idea of some kind of tribute show with guest musicians saying "If somebody had the idea and got it together and got the logistics together, sure – I would be into that." He also mentioned that John Kelly would enjoy performing for a tribute show, but Josh Silver more than likely wouldn't participate due to his current job as a paramedic.

Musical style and influences
Type O Negative's musical style has been described as gothic metal, gothic rock, and doom metal. Steele cited Black Sabbath and the Beatles as main influences on Type O Negative. Other influences are Pink Floyd, Deep Purple, Led Zeppelin, Judas Priest, and AC/DC, and gothic rock/post-punk bands such as Joy Division, Cocteau Twins, Christian Death, Bauhaus, the Sisters of Mercy, Killing Joke, the Cure, the Psychedelic Furs, Clan of Xymox, Swans and Dead Can Dance. In an interview released on September 12, 1999, Steele also cited Laibach, Devo and Depeche Mode as influences. Also the industrial band Einstürzende Neubauten and sixties music in general were an influence on Type O Negative's frontman.

In another interview, in 2003, and in others, he or his bandmates had expressed Steele's appreciation for shoegaze acts like Lush, Curve and My Bloody Valentine and for the New Romantic bands A Flock of Seagulls, Simple Minds and Duran Duran. In a 2017 interview, the drummer Johnny Kelly said that also the grunge bands Alice In Chains and Soundgarden were an influence on the majority of the band.

Soundtracks and covers

Type O Negative's songs have appeared in numerous motion pictures, including "Blood and Fire (Out of the Ashes Remix)" on the 1995 Mortal Kombat movie soundtrack (also on the bonus CD of Life Is Killing Me), "Love You to Death" in Bride of Chucky, "Everyone I Love Is Dead" in Faust: Love of the Damned, "(We Were) Electrocute" in Freddy vs. Jason, and "Summer Breeze" in I Know What You Did Last Summer. As a result of Howard Stern being a self-professed fan, Private Parts: The Album contains "Pictures of Matchstick Men" with the band playing music and Ozzy Osbourne on vocals. "Haunted" also appears on The Blair Witch Project "soundtrack CD" (the album's concept was to contain songs from "a tape that was found in the woods with the students' gear"). In 1998, Arrow Videos made their own version of the 1922 classic horror film Nosferatu by simply overdubbing the silent film with a soundtrack consisting entirely of Type O Negative tracks, taken from the first four albums. This version is now on DVD from DigiView Entertainment, a company that makes budget-priced DVDs. It also has an introduction by actor David Carradine.

In other media, the computer game Descent 2 features a shortened, instrumental version of the track "Haunted". Additionally, Descent 2: The Vertigo Series contains a full-length version of the instrumental; the compilation Duke Nukem: Music to Score By features "Cinnamon Girl (Extended Depression Mix)"; "Love You to Death" in the computer game Blood; "Out of the Fire" from the Life Is Killing Me bonus CD was a theme created for wrestler Kane, but was never used. The opening two seconds of "I Don't Wanna Be Me" were used as a frequent sample in Grand Theft Auto IV, on the Liberty Rock Radio Station, and 2012 video game The Darkness II features Type O Negative's "Black No. 1" in its multiplayer lobby, played at random amongst other songs.

Type O Negative performed and recorded numerous covers. The Doors' "Light My Fire" has been covered live numerous times, mostly during the 1990s. Steele has described the song as "probably the greatest song ever written" before apologizing for having "destroyed it". Seals and Crofts' "Summer Breeze" appears on Bloody Kisses, and Neil Young's "Cinnamon Girl" appears on October Rust. The tongue-in-cheek "Angry Inch" (from Hedwig and the Angry Inch) appears on Life is Killing Me. World Coming Down includes a Beatles medley consisting of "Day Tripper", "If I Needed Someone", and "I Want You (She's So Heavy)". Other covers include a rendition of Black Sabbath's "Paranoid" and "N.I.B."; Status Quo's "Pictures of Matchstick Men" with Ozzy Osbourne, two versions of "Black Sabbath" (one with the original lyrics and one rewritten by Peter Steele to be from Satan's perspective), Jimi Hendrix's "Hey Joe" (rewritten as "Hey Pete"); the Beatles' "Back in the U.S.S.R.", Deep Purple's "Highway Star", and Creedence Clearwater Revival's "Bad Moon Rising". A medley of Santana's "Evil Ways", "Oye Como Va", and "Black Magic Woman" are also available on the CD accompanying the DVD Symphony for the Devil. The 2007 tour song set started with a cover of "Magical Mystery Tour" from the Beatles.

"In the Flesh", originally written by Pink Floyd from their album The Wall, is another song that Type O Negative covered, used to open their 1999 World Tour. This version can be seen on the live DVD Symphony for the Devil. Also on the same DVD, in "Too Late: Frozen", the intro began with Jethro Tull's "Aqualung".

Band members

Final lineup
 Peter Steele – bass, lead vocals, keyboards (1989–2010; his death)
 Kenny Hickey – guitars, backing and additional co-lead vocals (1989–2010)
 Josh Silver – keyboards, piano, effects, synthesizers, programming, backing vocals (1989–2010)
 Johnny Kelly – drums, backing vocals (1993–2010)

Previous members
 Sal Abruscato – drums (1989–1993)

Touring
 Scott Warren – keyboards (2009)

Timeline

Discography

Studio albums
 Slow, Deep and Hard (1991)
 The Origin of the Feces (1992)
 Bloody Kisses (1993)
 October Rust (1996)
 World Coming Down (1999)
 Life Is Killing Me (2003)
 Dead Again (2007)

Awards and nominations
{| class="wikitable sortable plainrowheaders"
|-
! scope="col" | Award
! scope="col" | Year
! scope="col" | Nominee(s)
! scope="col" | Category
! scope="col" | Result
! scope="col" class="unsortable"|
|-
! scope="row" rowspan=4|Žebřík Music Awards
| rowspan=4|1996
| Themselves
| Best International Group
|
| rowspan=4|
|-
| Peter Steele
| Best International Male
|
|-
| October Rust
| Best International Album
|
|-
| "My Girlfriend's Girlfriend"
| Best International Video
|

References

External links
 Last update of official website archived at the Wayback Machine
 Official videos on Roadrunner Records' YouTube channel
 2008 interview

American gothic metal musical groups
Musical groups from Brooklyn
Musical groups established in 1989
Musical groups disestablished in 2010
American musical quartets
Heavy metal musical groups from New York (state)
Roadrunner Records artists
American doom metal musical groups

Type O Negative


Gaszowice se poate referi la următoarele sate din Polonia:
 Gaszowice în powiatul Rybnik din voievodatul Silezia (sudul Poloniei)
 Gaszowice în powiatul Oleśnica din voievodatul Silezia Inferioară (sud-vestul Poloniei)

Pagini de dezambiguizare referitoare la denumiri geografice

Gaszowice


Das Département de Constantine war ein Département in Französisch-Algerien, das von 1848 bis 1962 existierte.

Vorgeschichte
Die Zweite Französische Republik ging aus der Februarrevolution hervor. Ihr Beginn war der 25. Februar 1848. Nach einer kurzen Phase des Nebeneinanders von linken und liberalen Kräften setzten sich vor allem nach dem Juniaufstand 1848 die gemäßigten Liberalen durch. Als im Dezember 1848 Louis Napoleon Bonaparte die Präsidentschaftswahlen gewann, verstärkten sich die antirevolutionären Tendenzen.

Geschichte
Algerien wurde nicht als Kolonie, sondern als ein Teil des französischen Mutterlandes betrachtet und wurde am 9. Dezember 1848 offiziell in drei Provinzen eingeteilt.  In der Verordnung des Ratspräsidenten (Président du Conseil) vom 9. Dezember 1848 und 16. März 1849, Artikel 1 hieß es:

Die drei Provinzen entsprachen den drei Beyliks des Staates Algerien, der nach 1830 erobert worden war.

Die Stadt Constantine wurde Präfektur des Departements, das den ganzen Osten von Algerien umfasste. Die beiden anderen waren das Département d'Alger im Zentrum des Landes und das Département d'Oran im Westen. Die Steppen und Wüstengebiete südlich des Atlasgebirges wurden nicht einbezogen und bildeten ein eigenes Territorium. Das Gebiet Algeriens bis zum Atlas wurde am Beginn der Dritten Republik (1870) völlig départementalisiert (der Zivilverwaltung unterstellt); das Département de Constantine hatte ab dann eine Fläche von etwa 192.000 km².

Es hatte mehrere Arrondissements  mit sechs Unter-Präfekturen:
 Batna
 Bône
 Bougie
 Guelma
 Philippeville
 Sétif.

Reorganisation und Unabhängigkeit
Am 7. August 1955 wurde aus dem westlichen Teil des Departement Constantine das Département de Bône geschaffen.

Weblinks
  SPLAF: départements von Algérie française von 1848 bis 1962

Einzelnachweise

Geographie (Algerien)
Französisch-Algerien
Constantine
Constantine (Algerien)
Gegründet 1848
Aufgelöst 1962

Département de Constantine


Paul Klee (18 Aralık 1879 – 29 Haziran 1940), Alman kökenli İsviçreli ressam. İlk olarak oryantalizmi öğrenen Klee, kendisine özgü tarzı ile dışavurumculuk, kübizm, gerçeküstücülük gibi pek çok akımda etkili oldu. Sanatçı renk teorisi hakkında çok fazla tecrübe sahibiydi ve bu tecrübelerini yazdı. Çalışmaları ressamın çocuksu perspektifini, mizah anlayışını, kişisel hislerini, inançlarını ve müzikselliğini yansıttı. Klee ve Rus ressam arkadaşı Wassily Kandinsky, Bauhaus okulunda eğitmenlik yapmalarıyla da ünlendiler.

Hayatı
İsviçre'de Bern yakınlarındaki Münchenbuchsee'de dünyaya geldi. Babası Hans Klee müzik öğretmeniydi. Annesi Ida Frick ise şarkıcılık eğitimi almıştı. Ressam, çiftin iki çocuğundan küçük olanıydı.

Ressam, küçük yaşlarda hem resimle hem de müzikle uğraşmaya başladı. Yedi yaşındayken keman çalmaya başladı. Sekiz yaşında ise büyük annesi ona boya kalemleri hediye etti. Klee'nin hem müziğe hem de resme eşit derecede yetenekliydi. Küçüklüğünde ailesinin de yönlendirmesi ile müzisyen olmaya odaklansa da ergenlik döneminde görsel sanatlar ile ilgilenmeye karar verdi. Bunun bir sebebi ailesine başkaldırması olsa da esas neden modern müziğin kendisine bir şey ifade etmediğini fark etmesiydi. Klee, konuyla ilgili "Müzikal başarılarla dolu tarihi yok sayarak müziğe yaratıcı ve detaylı bir şekilde girmek için bir sebep bulamadım." dedi. Bir müzisyen olarak on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyılın geleneksel çalışmalarıyla kendini kısıtlayan Klee, bir ressam olarak ise radikal fikirler ve stiller üretti ve denedi.

1897 yılında günlük tutmaya başladı. Ressam, 1918 yılına kadar günlüğüne yazmaya devam etti. Bu günlükler daha sonraki yıllarda ressamın hayatı ve düşünceleri hakkında izleyenlerine bilgi verdi. Eğitim hayatı boyunca okul kitaplarına karikatürler çizdi. Bern'de okuduğu lisenin bitirme sınavlarını zor bir şekilde geçen Klee, "beşeri bilimler" dalından mezun oldu. Klee, mezuniyetinde yaşadığı zorluklarla ilgili "Yine de tamı tamına minimumu gerçekleştirmek zordur ve bazı riskler içerir." diye yazdı. Klee, müzik ve sanata büyük bir ilgi duyup, zamanının büyük çoğunluğunu bu konulara harcasa da aynı zamanda iyi bir edebiyat okuyucusuydu. Daha sonraları ise sanat tarihi ve estetik ile ilgili iyi bir yazar oldu.

Ailesinin gönülsüz bir şekilde verdiği izinle 1898 yılında Münih Güzel Sanatlar Akademisi'nde Heinrich Knirr ve Franz von Stuck ile birlikte okumaya başladı. Çizim konusunda çok başarılı olmasına rağmen renk duyarlılığı konusunda eksikleri vardı. Bu konuya daha sonra değinen Klee, "Üçüncü kışımda resim yapmayı asla öğrenemeyeceğimi fark ettim" dedi. Akademi'de okuduğu bu gençlik günlerinde, Klee, zamanını barlarda geçirdi ve alt sınıf kadınlar ve ressam modelleri ile ilişkiler yaşadı. 1900 yılında, gayrımeşru bir çocuk sahibi oldu. Bu çocuk, doğumundan birkaç hafta sonra öldü.

1901 yılında, Klee, kendisine yön veren ilkelerini şöyle yazdı: "Her şeyden önce, yaşama sanatı; daha sonra ideal sanatım olarak şiir ve felsefe ve benim gerçek sanatım olan plastik sanatlar;ve son başvurduğum, çizim." Güzel Sanatlar'dan mezun olduktan sonra Klee, arkadaşı Herman Haller ile İtalya'ya gitti. Roma, Floransa ve Napoli'de kaldılar. Geçmiş yüzyılların usta ressamlarının çalışmalarını incelediler. İtalya günleriyle ilgili: "Forum ve Vatikan benimle konuştu. Hümanizm beni boğmak istedi." dedi. İtalya'nın renklerinden etkilenmesine rağmen, üzülerek "Rengin bu alanında benim için uzun bir mücadele var" dedi. Klee için renk sanatta iyimserliği ve asilliği temsil ediyordu. Ressam, siyah-beyaz grotesk figürleri ve satirleri ile karamsar doğayı ifade etmeyi umuyordu. Bern'e döndükten sonra ailesiyle uzun yıllar yaşadı ve fırsat buldukça sanat kurslarına katıldı. 1905 yılında, isli cam levhaya toplu iğne ile çizim yapmak gibi bazı deneysel teknikler geliştirdi. Bu teknikle içlerinde Babamın Portresi (1906) de olan elli yedi çalışma yaptı. Ayrıca, Inventionen ismini verdiği on bir tane çinko tabak gravür yaptı. Grotesk yaratıklar çizdiği bu tabaklar sergilediği ilk eserleri oldu. Bu eserlerle ilgili "Gravürlerimden çok memnun olmama rağmen bu şekilde devam edemezdim. Ben bir uzman değildim." yorumunu yaptı. Klee, o dönemde hâlâ müziğe zaman ayırıyor, bir orkestrada keman çalıyor ve konser/tiyatro yorumları yazıyordu.

Evliliği ve erken dönem çalışmaları

1906 yılında Bavyeralı piyanist Lily Stumpf ile evlendi ve aynı yıl içerisinde Felix Paul ismini verdikleri bir oğulları oldu. Çift, Münih'in bir banliyösünde yaşadı. Stumpf piyano dersleri verip çeşitli gösterilere katılırken Klee de evde kalıp sanat çalışmalarına devam etti. O günlerde sanatçının dergi ressamı olma çabaları başarısızlıkla sonuçlandı. Klee'nin sanat çalışmaları hem ev işlerine ayırdığı zaman hem de sanatına yeni bir yön bulmaya çalışması sebebiyle evliliğinin ilk beş senesinde yavaşladı. 1910 yılında, Bern'de ilk kişisel sergisi açıldı. Bu sergi daha sonra üç İsviçre kentini de ziyaret etti. Bir sonraki sene Voltaire'in Candide isimli romanı için kitap çizimleri yaptı. Bu yıl içerisinde Wassily Kandinsky, Franz Marc ve diğer avangart sanatçılarla tanıştı ve Mavi Süvari (Der Blaue Reiter) grubuna girdi.

Kandinsky'le tanışması ile ilgili Klee, "Görür görmez ona karşı büyük bir güven duydum. İstisnai güzellikte ve berraklıkta zekaya sahip bir adamdı." dedi. Bu ortaklık, Klee'nin aklına renkle ilgili modern teoriler getirdi. 1912 yılında Paris ziyareti ile Kübizm'e ilgi duymaya başladı ve soyut sanatın erken dönem tanımlarından olan "saf resim"'in öncüsü oldu. Robert Delaunay ve Maurice de Vlaminck'in koyu renk kullanımları ressama ilham kaynağı oldu. Bu ressamları taklit etmek yerine Klee, kendi renk deneylerini yapmaya başladı. Kısıtlı bir şekilde üst üste binen renk blokları kullanarak Taş Ocakları (1913) gibi basit manzara tabloları yaptı. Klee, "uzak asil hedefine" ulaşabilmek için "rengin bu alanıyla uzun bir süre mücadele etmesi" gerektiğini kabul etti. Daha sonra ise "Renk ile çizimi birbirine bağlayan bir tarz" olduğunu keşfetti.

Klee'nin sanatının kırılış noktası, August Macke ve Louis Moilliet ile birlikte Tunus'u ziyaret etmesi ile gerçekleşti. Ressam, oradaki ışığın kalitesinden çok etkilendi. Bu konuyla ilgili şöyle yazdı: "Renk beni sahiplendi. Onu kovalamayı bıraktığım anda biliyordum ki beni sonsuza kadar kavrayacaktı. Renk ve ben biriz. Ben bir ressamım." Bu aydınlanması ile birlikte doğanın solgunlaşmasına olan inancı önem kazandı. Klee, soyutlamadaki klas romantizmi aramaya başladı. Klee, bu aşamadan sonra teknik başarısına renk kullanımındaki başarısına da ekleyerek, bu ikisini birleştirdiği "Dramatik Tablolar" ismini verdiği bir seri yaptı. Bu yeni sentezin en önemli örneklerinden biri Bavyeralı Don Giovanni'''dir. (1919).

Eve döndükten sonra, Klee, ilk soyutu olan Stil v. Kairouan'ı yaptı. Bu tablo renkli çember ve dikdörtgenlerden oluşan bir kompozisyondu. Renkli dikdörtgen, Klee'nin temel yapı taşı oldu. Bazı uzmanlar ressamın bir renk armonisi oluşturabilmek için farklı renklerden blokları bir arada kullandığını iddia etti. Seçtiği belirli renk paletleri müzikal bir anahtara benziyordu. Bazen tamamlayıcı renkler kullanan Klee, kimi zaman da müzikal bağlantıyı yansıtabilmek için uyumsuz renkleri seçiyordu.

Ressamın eve dönmesinden birkaç hafta sonra I. Dünya Savaşı başladı. İlk başlarda, Klee, bu konuyla hiç ilgilenmedi. Günlüğüne alaylı bir şekilde "Bu savaşı uzun zamandır içimde hissediyorum. İşte bu yüzden, manen, bu konu beni hiç ilgilendirmiyor." diye yazdı. Kısa bir süre sonra ise etkilenmeye başladı. Arkadaşları Macke ve Marc çatışmalarda öldüler. Üzüntüsünü gösteren, savaş temalı pek çok litografı kalemle ve mürekkeple yaptı. Bu sırada soyut çalışmalarına da devam ediyordu. 1916'da Alman savaş kuvvetlerine katıldı, fakat babasının uğraşları ile Klee ön saflarda savaşmak yerine uçaklara kamuflaj çizen bir memur olarak çalıştı. Savaş boyunca resim yapmaya devam etti ve bazı sergiler açmaya çalıştı. 1917'de bazı sanat eleştirmenlerince yeni Alman ressamların en iyisi olduğu iddia edildi. O günlerde Klee'nin eserleri iyi fiyatlarla satılmaya başlandı.

 Sonraki kariyeri
1919 yılında, Klee, Düsseldorf Sanat Akademisi'nde ders vermek için başvurdu. Bu başvurusu reddedildi fakat aynı günlerde sanat tüccarı Hans Goltz ile üç senelik bir anlaşma imzaladı. Goltz, sanat arenasında önemli bir yeri olan galerisinde Klee'nin eserlerini sergiledi ve reklamını yaptı. 1920 yılında, 300'den fazla eserinin sergilendiği bir retrospektif düzenlendi.

Bu dönemde, Klee, Bauhaus'da dersler vermeye başladı. 1922'de Kandinsky de aralarına katıldı ve Klee ile Kandinsky'nin dostluğu Bauhaus'ta gelişti. Aynı yılın sonunda ilk Bauhaus sergisi ve festivali düzenlendi. Bu etkinlikler için Klee pek çok reklam malzemesi üretti. Bauhaus'ta çalıştığı dönemde Klee pek çok teori ve fikir geliştirdi.

Klee, aynı zamanda, Kandinsky, Feininger, and Jawlensky ile beraber Mavi Süvari isimli sanat grubuna üyeydi. Bu grup 1923 yılında kuruldu ve 1925 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde ders verdiler ve sergi açtılar. Aynı sene, Klee'nin Paris'teki ilk sergisi açıldı ve Fransız gerçeküstücüler ile iletişime geçti. Ressam 1928 yılında ziyaret ettiği Mısır'dan Tunus'a oranla daha az etkilendi. 1929 yılında, Will Grohmann tarafından yazılan sanatçı hakkındaki ilk monografi yayınlandı.

Nazi hareketi 1933 yılında yarattıkları "Dejenere sanat" sebebiyle Bauhaus'u kapattığını açıkladı. Diğer ülkelerde yaşayan göçmenler Bauhaus'u başka ülkelerde devam ettirmeye çalıştılar. Örneğin Şikago'da "Yeni Bauhaus" açıldı. Klee, 1931'den 1933'e kadar Düsseldorf Akademisi'nde ders vermeye devam edebildi. Bir Nazi gazetesi hakkında "Bir Bauhaus eğitmeni olarak ünlenen Klee herkese safkan bir Arap olduğunu söylüyormuş. Oysa kendisi Galicialı bir Yahudi'den başka bir şey değildir." diye yazdı. Evi Nazilerce aranan Klee, işinden kovuldu. 1933-1934 yıllarında, Klee'nin Londra ve Paris'te sergiler düzenledi ve büyük hayranlık duyduğu Picasso ile tanıştı. Klee ailesi 1933 yılının sonlarında İsviçre'ye göç etti.

1930'ların ilk yarısında Klee yaratıcı kariyerinin doruğundaydı. Ad Parnassum (Parnas'a Doğru)(1932) isimli tablosu onun başyapıtı kabul edilir. Almanya'daki son senesi olan 1933'te yaklaşık 500 tablo çizdi. Aynı sene, ölümünden sonra sklerodermi olduğu anlaşılan hastalığının belirtileri görünmeye başladı. Ağır hastalığının etkileri sanatını da etkiledi. 1936 yılında sadece 25 tablo yapabildi. 1930'ların sonunda sağlığı tekrar yerine gelince, Kandinsky ve Picasso'yu ziyaret etti. 1939 yılında 1200'den fazla tablo yaptı. Bu dönemde çoğunlukla ağır çizgiler ve daha geniş renk bloklarına sahip geometrik formlar kullandı. Renk paleti ise parlak renklerden mat renklere değişiklik gösteriyordu. Bu değişikliğin sebebi büyük ihtimalle iyimserlik ile kötümserlik arasında gidip gelen ruh halini yansıtıyordu. 1937'de Almanya'ya dönen ressamın on yedi tablosu Naziler'in düzenlediği "Dejenere Sanat" sergisinde gösterildi ve 102 eseri Naziler tarafından yok edildi.

1940 yılında İsviçre'de Muralto'da öldü. Son yapıtı 1940 yılının Mayıs ayında, Mozart'ın Requiem'ine bir gönderme olarak yaptığı Paukenspieler (Orkestra Davulcusu) adlı resimdir. Bu ülkede doğmuş olmasına rağmen İsviçre vatandaşlığını almayı başaramamıştı. Sanat çalışmaları, İsviçre'deki otoritelerce, fazla devrimsel hatta dejenere bulunuyordu. Buna rağmen ölümünden altı gün sonra İsviçre hükûmeti vatandaşlığı verdi. Klee, ardından 9000'e yakın sanat eseri bıraktı.

 Tarzı ve yöntemleri
Klee, tabloları sınıflandırılması zor bir sanatçı olsa da farklı dönemlerde Dışavurumculuk, Kübizm, Fütürizm, Gerçeküstücülük ve Soyut sanat gibi akımlarla bağdaştırıldı. Genellikle, dönemdaşı olan sanatçılardan ayrı çalışan ressam, yeni sanat akımlarını kendine ait bakış açısıyla yorumladı. Metotları ve teknikleri olağandışı bir şekilde yaratıcıydı. Klee,suluboya, mürekkep, pastel, gravür gibi pek çok farklı araç kullanarak eserlerini üretti. Bazen tek bir tabloda iki aracı birleştirdiği de oldu. Resimlerini tuval, çuval bezi, muslin, keten, şile bezi, mukavva, metal folyo, dokuma, duvar kağıdı, gazete kağıdı gibi malzemelerin üstüne yaptı. Ressam sprey, bıçak, dökme, cam, koyu renk boyalar ve suluboya ile karıştırılmış yağ ya da mürekkep ile karıştırılmış suluboya gibi karışık araçlar ile çalıştı.

Resim tekniği konusunda doğuştan yetenekli olan Klee, uzun denemeler sonucunda renk ve renk uyumu konusunda da uzmanlaşmıştı. Birçok çalışmasında bu yeteneklerini birleştirdi. Tek renkliden çok renkliye farklı türlerde renk paletleri kullandı. Eserlerinde, kırılgan, çocuksu bir kalite vardı ve bu yüzden de küçük boyutluydular. Çoğunlukla geometrik formları kullanan ressam bu formlar dışında harflerden, sayılardan, oklardan da faydalandı. Klee, bu şekilleri hayvan ve insan figürleri ile birleştirdi. Bazı çalışmaları tamamen soyuttu. Pek çok tablosu ve bu tabloların isimleri ressamın mizah anlayışını ve ruhsal durumunu yansıttı. Bazılarında ise politik görüşlerine yer verdi. Eserlerindeki şiirsellik, müzik, hayaller ve bazen de notalar ayırtedilebilir. Geç dönem çalışmalarında ise Mısır hiyeroglifleri gibi semboller vardır. Rainer Maria Rilke, 1921 yılında Klee hakkında: "Eğer bana onun (Klee) keman çaldığını söylemeseydiniz bile eserlerini gördükten sonra bunu tahmin edebilirdim." dedi.

 Etkileri
Klee, büyük bir tutku ve beceriyle renk üzerinde oynarken Bauhaus'taki öğrencilerine de renkleri karıştırma ve renk teorisi hakkında verimli bir öğretmen oldu. Klee kendi çağdaşı olan diğer önemli ressamlardan da etkilendi. Bu isimler arasında Belçikalı Rene Carcan da vardı.

Besteci Gunther Schuller ressamın yedi tablosunu Paul Klee'nin temaları üzerine yedi çalışma ismiyle ölümsüzleştirdi. Bu tablolar arasında Alter Klang, Abstraktes Terzett, Küçük Mavi Canavar ve Ein unheimlicher Moment de vardı.

Bir diğer Klee eseri olan Angelus Novus'' ise Alman felsefeci ve edebiyat eleştirmeni Walter Benjamin'in yazdığı bir metnin konusu oldu. Benjamin bu resmi Klee'den 1921 yılında satın almıştı. Benjamin, bu tabloda betimlenen meleğin felsefedeki ilerlemeyi temsil ettiğini iddia etti.

1938 yılında Steinway piyanoları, sanatçının müzik ve görsel sanatları olağanüstü bir şekilde birleştirmesi sebebiyle Paul Klee serisini üretti. Sadece 500 piyano üretilen bu serideki enstrümanlardan birinin sahibi Vladimir Horowitz oldu. Paul Klee, Steinway'in bu jestiyle ilgili olarak "Büyük bir onur ve ayrıcalık." dedi.

60'ların sonunda caz bestecisi Chuck Mangioni'nin de içinde bulunduğu bir grup tarafından "Performing Musical Interpretations of the Paintings of Paul Klee" isimli bir albüm çıkartıldı. Temmuz 2005'te ise Bern'de Klee'nin yaklaşık 4000 eserinin sergilendiği Klee Merkezi açıldı. Bir diğer Klee koleksiyonuna ise kimyager ve oyun yazarı Carl Djerassi sahipti ve bu koleksiyon San Fransisko Modern Sanat Müzesi'nde sergilenmektedir. Bugünlerde, ressamın bir tablosu Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 17.5 milyon dolara müşteri bulmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Zentrum Paul Klee - Bern'deki Paul Klee Müzesi
 Swissinfo'da Paul Klee
 Paul Klee - (MoMA)
 Paul Klee
 Sanatçının işleri

1879 doğumlular
1940 yılında ölenler
19. yüzyıl Alman ressamları
20. yüzyıl Alman ressamları
20. yüzyıl İsviçreli ressamları
Alman dışavurumcu ressamlar
Kunstakademie Düsseldorf öğretim üyeleri
Kübist sanatçılar
Soyut ressamlar
Mavi Süvari
Bauhaus

Paul Klee


Considerando que as forças russas ocuparam parte do território da Ucrânia após a invasão russa de 2022, as autoridades pró-Rússia propuseram referendos para a adesão à Rússia. As datas propostas para esses eventos foram instáveis devido às batalhas em curso, perda de território que a Rússia havia conquistado anteriormente e segurança tênue. Anteriormente, em 11 de setembro, após a contra-ofensiva ucraniana, havia sido anunciado que esses referendos seriam adiados "indefinidamente".

Em 20 de setembro, as autoridades da República Popular de Donetsk (RPD), da República Popular de Lugansk (RPL), bem como as Administrações Civis-Militares dos Oblasts de Kherson e Zaporíjia anunciaram que um referendo sobre a adesão à Rússia seria realizado de 23 a 27 Setembro de 2022.

Organização
A preparação dos referendos e a formação de uma nova imagem da Rússia após a anexação dos territórios ucranianos foram confiadas ao primeiro chefe adjunto da administração presidencial, Sergei Kiriienko.

Os referendos foram organizados pela Administração para Assuntos de Segurança do Conselho do Estado Russo sob a liderança de Aleksander Kharichov, um colaborador próximo de Kiriienko. A votação foi supervisionada diretamente pelo deputado de Kharichov, Boris Rappoport, que é considerado um gestor de crise e especializado em campanhas eleitorais problemáticas, e desde 2014, juntamente com Vladislav Surkov, está envolvido nos assuntos da RPD e RPL. O tecnólogo chefe e coordenador do referendo foi o Vice-Governador da Sevastopol, Sergei Tolmachev.

De acordo com Meduza, as autoridades russas planejaram realizar referendos sob o slogan "Junto com a Rússia" (apareceu na campanha no Oblast de Zaporíjia, e um fórum com o mesmo nome foi realizado em Kherson). O grupo IMA-Consulting, associado ao primeiro chefe adjunto da administração presidencial, Aleksei Gromov, foi responsável pelos preparativos da campanha para o referendo.

Repúblicas Populares de Donetsk e Lugansk

Militantes na República Popular de Donetsk e na República Popular de Lugansk declararam independência da Ucrânia em 2014. Separatistas pró-russos realizaram referendos de independência em maio de 2014, embora a Rússia não os tenha anexado. A Rússia planeja realizar referendos nas partes ocupadas de Donetsk e Luhansk. A partir de julho de 2022, a Rússia se preparava para realizar esses referendos em setembro.

Em 19 de setembro, as câmaras públicas das Repúblicas Populares de Donetsk e Lugansk apelaram a seus chefes de Estado com um pedido para realizar "imediatamente" um referendo sobre a adesão à Rússia. Em breve, a Duma Federal anunciou que um referendo sobre a adesão da RPL à Rússia seria realizado no outono "em um futuro próximo".

Em 20 de setembro, o Conselho Popular da República Popular de Lugansk programou um referendo sobre a entrada da República na Rússia como súdito federal de 23 a 27 de setembro. Pouco tempo depois, o Conselho Popular da República Popular de Donetsk anunciou que o referendo sobre a entrada do RPD na Federação Russa seria realizado nas mesmas datas de 23 a 27 de setembro.

Oblast de Kherson
Em 12 de março, funcionários ucranianos afirmaram que a Rússia planejava organizar um referendo em Kherson para estabelecer a "República Popular de Kherson", semelhante à República Popular de Donetsk e à República Popular de Lugansk. Sergey Jlan, vice-líder do Conselho do Oblast de Kherson, alegou que os militares russos chamaram todos os membros do conselho e pediram a colaboração deles. Mais tarde, naquele dia, o Conselho do Oblast de Kherson aprovou uma resolução declarando que o referendo proposto seria ilegal.

Em 11 de maio de 2022, Kirill Stremousov, chefe adjunto da Administração Civil-Militar de Kherson, anunciou sua disponibilidade para enviar ao Presidente Vladimir Putin um pedido de adesão do Oblast de Kherson à Federação Russa, e notou que não seria criada nenhuma "República Popular de Kherson" ou referendos sobre este assunto. Comentando estas declarações, o Secretário de Imprensa de Putin, Dmitri Peskov, disse que esta questão deveria ser decidida pelos habitantes da região e que "estas decisões fatídicas devem ter uma base legal absolutamente clara, uma justificação legal, ser absolutamente legítimas, como foi o caso da Crimeia".

Em junho de 2022, Stremousov, em uma mensagem de vídeo no canal Telegram, disse que o Oblast de Kherson começou a se preparar para um referendo de adesão à Rússia. O referendo deveria ser preparado pelo partido pró-Putin Russia Unida, mas os membros fugiram da região no final de julho depois que as forças ucranianas derrubaram a ponte da rodovia Antonovka. As autoridades da região ocupada do Oblast de Zaporíjia não descartaram a possibilidade de um referendo conjunto.

Em 5 de setembro, Stremousov anunciou que o referendo no Oblast de Kherson havia sido adiado por "razões de segurança". Em 7 de setembro, Andrey Turchak, secretário-geral do partido Rússia Unida, declarou que "seria correto e simbólico" realizar referendos na Ucrânia ocupada pela Rússia em 4 de novembro, Dia da Unidade da Rússia; Stremousov declarou que seriam feitos preparativos para essa data, "mesmo que este referendo esteja pronto para ser realizado agora mesmo".

Em 20 de setembro, Vladimir Saldo, Chefe da Administração Militar-Civil do Oblast de Kherson, anunciou que o referendo sobre a entrada do Oblast de Kherson  na Rússia será realizado de 23 a 27 de setembro.

Resultados
Segundo os números divulgados pela filial regional de Kherson da Comissão Eleitoral Central, 87,05% dos eleitores apoiaram a anexação à Federação Russa, com 12,95% contra, com uma participação de 76,86%.

Oblast de Zaporíjia
Em julho de 2022, Ievgeni Balitski assinou uma ordem para que a Comissão Central Eleitoral de Zaporíjia começasse a investigar a possibilidade de um referendo para a região aderir à Federação Russa.

Em 8 de agosto de 2022, o chefe da Administração Militar-Civil do Oblast da Zaporíjia, Ievhen Balitskii, assinou uma ordem sobre a preparação da organização do referendo. Esta decisão foi apoiada por unanimidade por 1500 delegados do fórum do movimento "Estamos Juntos com a Rússia", que foi realizado no mesmo dia em Melitopol. Esta decisão foi apoiada pela Administração Civil-Militar. A data do referendo sobre a entrada da região de Zporíjia na Rússia será determinada "assim que sua segurança e liberdade de expressão forem garantidas", disse Vladimir Rogov, membro do conselho principal da administração regional, à mídia.

Em 11 de agosto de 2022, as autoridades da região ocupada expressaram seu desejo de realizar o referendo em 11 de setembro de 2022.

Em 26 de agosto de 2022, a Comissão Eleitoral para a preparação de um referendo iniciou seus trabalhos.

Em 22 de setembro, o Chefe da Administração Militar-Civil do Oblast da Zaporíjia, Evgeni Balitski, anunciou que o referendo sobre a entrada do Oblast da Zaporíjia na Rússia seria realizado de 23 a 27 de setembro.

Resultados
Em 27 de setembro, funcionários russos da Comissão Central Eleitoral em Zaporíjia anunciaram que o referendo foi aprovado, com 93,11% dos votos a favor da adesão à Rússia. De acordo com os dados da comissão, o apoio à anexação foi de 90,01% na Região de Melitopol, enquanto em seu centro administrativo, Melitopol, foi de 96,78%.

Após a publicação dos resultados preliminares, Ievhen Balitskii, chefe da Administração Civil-Militar de Zaporíjia, declarou que planeja viajar para Moscou nos próximos dias para solicitar a admissão de Zaporíjia na Federação Russa.

Possíveis consequências
Em 22 de setembro, o Vice-Presidente do Conselho de Segurança russo Dmitri Medvedev disse que qualquer arma no arsenal de Moscou, incluindo armas nucleares estratégicas, poderia ser usada para proteger os territórios anexados à Rússia a partir da Ucrânia. Ele também disse que os referendos organizados pelas autoridades separatistas instaladas na Rússia seriam realizados em grandes extensões do território ucraniano ocupado pela Rússia, e que não haveria "nenhum retorno". Medvedev disse que as repúblicas do Donbas e outros territórios "serão aceitos na Rússia" e que a mobilização também seria usada para proteger os territórios anexados.

Reação internacional

 Alemanha: O Chanceler Olaf Scholz criticou a ideia de realizar tais referendos.
 China: o Conselheiro de Estado e Ministro das Relações Exteriores Wang Yi disse que a soberania e a integridade territorial de todos os países devem ser respeitadas.
 França: O Presidente Emmanuel Macron disse que o país não reconheceria os resultados dos referendos.
 Índia: o Governo expressou apoio à soberania e integridade territorial da Ucrânia.
 Cazaquistão: o Porta-voz do Ministério das Relações Exteriores Aibek Smadiyarov declarou que o país não reconhecerá os referendos, com base nos "princípios de integridade territorial dos Estados, sua equivalência soberana e coexistência pacífica".
 Polônia: o Presidente Andrzej Duda declarou que os referendos não valem nada e que a Polônia não reconhecerá os resultados.

Ver também

 Anexação do sul e leste da Ucrânia pela Rússia
 Referendo na Crimeia de 2014
 Referendos em Donetsk e Lugansk de 2014
 República Popular de Lugansk
 República Popular de Donetsk
 Administração Civil-Militar de Kherson
 Administração Civil-Militar de Zaporíjia

Referendos em 2022
Guerra Russo-Ucraniana
2022 na Ucrânia
Secessão na Ucrânia

Referendos sobre a adesão à Rússia dos territórios ocupados da Ucrânia (2022)


Las elecciones presidenciales de Estados Unidos de 1904 celebradas el 8 de noviembre de 1904, dieron como resultado la elección para un período completo para Theodore Roosevelt. Roosevelt había logrado la presidencia después del asesinato de William McKinley. El Partido Republicano lo nominó por unanimidad a la presidencia en su convención nacional de 1904. El candidato del Partido Demócrata era Alton B. Parker, el Juez Jefe del Tribunal de Apelaciones de New York, quien hizo un llamamiento para poner fin a lo que él llamó "estado de capricho individual" y "usurpación de autoridad" por el presidente.

Theodore Roosevelt, ganó fácilmente las elecciones, convirtiéndose así en el primer presidente que asumirá el cargo tras la muerte de un presidente de obtener un período completo.

Enlaces externos
Mapa por condados de los resultados en 1904.

Estados Unidos
1904
Estados Unidos en 1904

Elecciones presidenciales de Estados Unidos de 1904


Avatar: The Last Airbender - The Promise (br: Avatar: A Lenda de Aang - A Promessa) é uma história em quadrinhos norte-americana publicada em 2012 pela Dark Horse Comics, escrita por Gene Luen Yang com Bryan Konietzko e Michael Dante DiMartino, com arte de Gurihiru. É baseada na telessérie animada Avatar: The Last Airbender (ou A Lenda de Aang, como é conhecida no Brasil) da Nickelodeon.

Foi a primeira graphic novel baseada na série, sendo sucedida por Avatar: The Last Airbender - The Search.

Sinopse
As aventuras de Avatar continuam exatamente onde a série de TV parou. Aang e seus amigos precisam se juntar novamente quando a tenúa paz entre as quatro nações são ameaçadas por um impasse entre o agora Senhor do Fogo Zuko e o Rei da Terra Kuei! Enquanto o mundo caminha para outra guerra devastadora, a amizade de Aang com Zuko o coloca no meio do conflito!

Produção
Em 2010, Gene Luen Yang, autor de American Born Chinese, foi contratado pela Dark Horse para escrever três edições de um quadrinho que continuaria a história de Avatar: The Last Airbender. O autor trabalharia junto com colaborações de Michael Dante DiMartino e Bryan Konietzko, criadores da série original, enquanto Gurihiru se encarregaria da arte.

Publicação
A primeira edição foi publicada em 25 de janeiro de 2012, prometendo que o quadrinho "teria ligação com a continuação da série, A Lenda de Korra". Sua segunda parte chegou em 30 de maio, enquanto a última foi publicada em 26 de setembro, todas no mesmo ano. Uma edição juntando todas as partes foi lançada em 20 de fevereiro do ano seguinte.

Lançamento no Brasil
A editora Intrínseca anunciou que o quadrinho chegaria as lojas brasileiras em 14 de janeiro de 2022. A versão brasileira foi trazida em forma de encadernado, juntando todas as três edições em uma em 232 páginas. Foi traduzido por Ulisses Teixeira.

Recepção
O site Comic Book Wire resumiu a crítica ao quadrinho ao dizer que "Esse quadrinho é uma ótima forma de continuar tudo de bom sobre Avatar: The Last Airbender" e que "...conta uma história cativante de um jeito próprio, cheio de temas e questões proundas", ainda adicionando que "...qualquer fã da série original devia ler esse livro, especialmente se estiver interessado no período entre a série original e a sequência".

Harry Rabinowitz, pro site Avatar Forever, escreveu uma review positiva da obra, afirmando que a HQ "...explora uma história familiar porém modernizada que com certeza agradará qualquer fã da série". Finalizando sua crítica afirmando que "No geral, The Promise é uma continuação estelar de The Last Airbender".

Referências
Quadrinhos de fantasia
Dark Horse Comics
Banda desenhada dos Estados Unidos
Banda desenhada baseada em obras

Avatar: The Last Airbender – The Promise


Suru Suursoo(også Suru soo eller Kõnnu Suursoo, oversat: Kõnnu Stormose) er en mose i Harju maakond Kuusalu vald beliggende i Põhja-Kõrvemaa looduskaitseala (Põhja-Kõrvemaa Naturreservat). Mosen er registreret som et uberørt naturobjekt.

Mosens areal er 2.557 ha.

Både mosens vestlige del og den vest for mosen beliggende Mähuste järv (sø) lå i et område anvendt til træning af bombekastning i sovjettiden. I disse og i de tilstødende områder er der mange jordfaldshuller, og bombardementer har øget tungmetal-indholdet i jorden.

Noter

Eksterne henvisninger

 Suru e. Suru-Suursoo e. Kõnnu-Suursoo  EELIS

Estlands geografi
Moser

Kõnnu Suursoo


Richard Weyl ist der Name folgender Personen:

* Richard Weyl (Jurist) (Carl Friedrich Wilhelm Richard Weyl; 1864–1940), deutscher Jurist
 Richard Weyl (Geologe) (Hellmut Theodor Richard Weyl; 1912–1988), deutscher Geologe

Siehe auch:
 Richard Weil

Richard Weyl


"Baraye..." (, que significa "Por ..." ou "Por causa de ...") é uma música de protesto de 2022 de Shervin Hajipour que foi descrita como "o hino" dos protestos de Mahsa Amini no Irã.  Ele fez o texto e o vídeo desta música com base em tweets de protesto com o tema "para ...",   com a letra da balada terminando em "Para as mulheres, vida, liberdade; pela liberdade, pela liberdade".

O vídeo de Shervin da música, publicado durante os protestos que foram desencadeados pela morte de Mahsa Amini (uma iraniana de 22 anos presa pela polícia da moralidade), foi visto quase 40 milhões de vezes apenas em sua página do Instagram. Mais tarde, foi removido de sua página no Instagram e o próprio Shervin foi preso por agentes de segurança da República Islâmica do Irã.

Ver também

 Mulher, Vida, Liberdade
 Morte de Mahsa Amini
 Protestos contra a morte de Mahsa Amini

Referências

Canções de protesto
Canções de 2022

Baraye


Fadil Vokrri (23 Haziran 1960, Poduyeva - 9 Haziran 2018), Kosovalı eski futbolcudur.

1990-1992 yılları arasında Fenerbahçe'de oynadı. Fransız Nîmes takımından transfer olan futbolcu 12 kez Yugoslav Millî formasını giydi. Futbolculuğu bıraktıktan sonra Fransa millî takımında antrenörlüğe başladı. 2008-2018 yıllarında Kosova Futbol Federasyonu başkanı oldu.

Kaynakça

Yugoslav futbolcular
Yugoslavya millî futbol takımı futbolcuları
FK Partizan futbolcuları
Nîmes Olympique futbolcuları
Ligue 2 futbolcuları
Fransa'daki gurbetçi futbolcular
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Forvet futbolcular
1960 doğumlular
Fenerbahçe SK yabancı futbolcuları
Arnavut futbolcular
Kosovalı futbolcular
2018 yılında ölenler
Süper Lig futbolcuları

Fadil Vokrri


"La montaña rusa" (originalmente "Roller coaster" en inglés) es el episodio piloto de la serie animada Phineas y Ferb, originalmente transmitido por Disney Channel el 17 de agosto de 2007, en Toon Disney el 1 de septiembre de 2008 y en Disney XD el 13 de febrero de 2009. El episodio trata de la construcción de una gran montaña rusa en su patio trasero con vista panorámica hacia toda la ciudad.

Originalmente el capítulo, dirigido por Dan Povenmire y coescrito junto a su compañero Jeff "Swampy" Marsh, ambos creadores de la serie, fue presentado en un pitch a los ejecutivos extranjeros de Disney mediante una prueba técnica que consistió en la grabación del storyboard del episodio, donde el propio Povenmire describe en voz en off toda la acción que transcurre en pantalla.

El episodio tuvo un total de 10,8 millones de espectadores. Desde su emisión ha recibido críticas de todo tipo. Además de incentivar la creatividad de los infantes que disfrutan sus capítulos, ha sido una serie que ha logrado posicionarse a nivel mundial.

Información Adicional
 Fue el primer episodio y el primero en ser transmitido mundialmente en un día.
 La voz del creador de Phineas y Ferb, Dan Povenmire, se escucha en la voz del mánager de La Montaña Rusa en EE.UU.

Canciones
Perry el Ornitorrinco (Canción)
Soy Lindana y Amo la Diversión (Esta canción se puede oír en un elevador)

Errores
 En una escena podemos ver que la montaña rusa queda dentro de un auto-lavado, pero cuando Perry el Ornitorrinco lo atrae con un poderoso imán se pudo decir que el auto-lavado fue destruido el cual nunca es mencionado en el episodio.
Cuando Candace dice: ¡¿Tarea ustedes?!, ellos no hacen tareas en vacaciones, lo cual es cierto porque Phineas y Ferb no hicieron tareas toda la serie, en el tiempo de vacaciones.
Realmente el papel aluminio no contiene metal, sin embargo el imán de Doofenshmirtz pudo atraer una bola gigante de aluminio.
La frase de Ferb sobre que los ornitorrincos son los únicos mamíferos que ponen huevos es errónea; resulta que otro animal, las equidnas, también pueden ponerlos.

Frases

Recepción
El primer episodio "La Montaña Rusa" (originalmente: "Rollercoaster") obtuvo un rating de 10.8 millones de espectadores en su preestreno el 17 de agosto de 2007. En el debut oficial de la serie en febrero de 2008, la serie ganó el primer puesto en series animadas más vistas por preadolescentes. A lo largo del primer trimestre que siguió, alcanzó su máximo como la serie de animación con mayor audiencia  para las edades entre 6-10 y 9-14 años, convirtiéndose también en el número uno entre las series animadas para todos los públicos de la televisión por cable para la edad de los espectadores de 6-10 años. En el momento de la puesta en marcha de la segunda temporada, anunciada en mayo de 2008, la serie se había convertido en el programa de mayor audiencia para las edades de 6-11 y 9-14 años.

Producción

Desarrollo y Casting

Los co creadores Dan Povenmire y Jeff "Swampy" Marsh había desarrollado la idea de su propia serie, mientras que era equipo de redacción en Nickelodeon de la serie animada de La vida moderna de Rocko. Los dos se habían convertido en amigos debido a sus gustos e intereses mutuos. La serie quería ser una referencia a las vacaciones de verano de la infancia del propio Povenmire, una época en que su madre le animaba para que aprovechara el tiempo libre para hacer "cosas creativas". Cuando Dan Povenmire consiguió un acuerdo con Disney, y a pesar de que estos no estaban seguros en un primer momento, la serie fue aceptada.

Dan Povenmire y Jeff "Swampy" Marsh escribieron el episodio y lo utilizaron como prototipo para promocionar toda la serie. A diferencia de lo normal, los creadores no enviaron una copia del guion a los ejecutivos, sino que cogieron el guion gráfico y lo montaron con música y efectos especiales, haciendo un vídeo de prueba donde Dan Povenmire fue la voz de todos los personajes, además de ser el narrador del capítulo. La serie fue aceptada después de 16 años de desarrollo y el episodio fue producido. Varias líneas y escenas del guion fueron eliminados o alterados en la producción final . Varias escenas se utilizaron finalmente en episodios posteriores, tales como una escena en el episodio "Gaming the System" (El Gran Videojuego en Latinoamérica), en el que Doofenshmirtz espera unos segundos, hasta que precisamente sean las 11:00, antes de iniciar su plan.

Vincent Martella, Thomas Sangster, y Ashley Tisdale, que son las voces de Phineas, Ferb y Candace, respectivamente en Estados Unidos, fueron contratados por el departamento de casting debido a su popularidad en el grupo de edad objetiva y la creencia general de su capacidad para desempeñar sus funciones. Otro personaje, Jeremy, que suele ser la voz de Mitchel Musso, apareció brevemente en el episodio con una voz diferente a la habitual . Los créditos finales aparece una lista de varios extras que, posiblemente, pudieron darle voz, incluido Dee Bradley Baker (voz de Perry el Ornitorrinco), Raviv Ullman, y los co creadores.  El episodio utiliza imágenes reales brevemente en la foto en la que los niños caen a la Tierra, una técnica que aparece en otros dos episodios hasta la fecha: Out to Launch y The Chronicles of Meap.

Los acontecimientos de "La Montaña Rusa" volvería en la temporada 2 en el episodio "El Viaje Cuántico de Phineas y Ferb", que se ve una versión del futuro de Candace en donde regresa a los acontecimientos del episodio en una máquina del tiempo para ayudar a su contraparte de poder lograr, con éxito, atrapar a Phineas y Ferb por la Montaña Rusa. Sin embargo, esta acción dio lugar a una reacción en cadena, convirtiendo a la futura versión de Danville en una sociedad distópica dirigida por el antagonista, el Dr. Heinz Doofenshmirtz. Más tarde, la misma Candace se remonta al pasado para detener a la otra adulta Candace de causar el desastre.

Inspirado por "Star Trek: Deep Space Nine" episodio "Trials and Tribble-ations" (que vio a la tripulación de la serie con más interacción con los acontecimientos del episodio de la serie original), el uso de la "montaña rusa" en el argumento fue visto por Marsh como "una gran manera de entretejer una historia".

Emisión

El episodio se emitió originalmente en Estados Unidos como un avance después del estreno de High School Musical 2 el 17 de agosto de 2007, con una calificación de TV-Y7. Sin embargo, Disney Channel estrenó en su lugar el episodio "Flop Starz".

Musical

Un remake del episodio fue emitido el 29 de enero de 2011 en Disney Channel en Estados Unidos y Disney Channel bajo demanda de Verizon el 21 de enero de 2011. Se tituló "La montaña rusa, el musical". El episodio cuenta la historia original, excepto que se pone en un contexto musical.

El episodio incluye muchos huevos de Pascua de episodios anteriores. Cuando Candace y su madre salen del supermercado, las dos Candace del futuro se pueden ver en el aparcamiento. Además, mientras que la montaña rusa es lanzada al espacio, Meap se puede ver en su nave espacial. En el final, a modo de "Carpe Diem", todo el elenco de personajes de la serie: casi todos los personajes principales y secundarios de los episodios anteriores, tienen un cameo. Kenny Ortega hizo un cameo especial del coreógrafo de la actuación.

Canciones
Varias frases del episodio original se convirtieron en canciones con dos temas añadidos en el episodio, incluyendo:
¡Hey Ferb! (Ya Se Lo Que Vamos a Hacer Hoy)
Les Va A Ir Mal
¿Qué Están Haciendo?
Mamá
¿No eres joven para ser un ingeniero?
Allá en Gimmelshtump
La Montaña Rusa
Carpe Diem

Curiosidades

En una escena donde Candace y Linda van al estacionamiento, aparecen por mera curiosidad las dos Candace del futuro del episodio "El viaje cuántico de Phineas y Ferb", quienes aparecen la Candace adulta con una bata después de alterar la línea del tiempo y la otra Candace adulta quién estuvo a punto de acusar a Phineas y Ferb por la montaña rusa y mientras las estaban espiando.

Referencias

Enlaces externos

Rollercoaster en Phineas and Ferb Wiki, en external wiki
Official Phineas and Ferb website
La Montaña Rusa en Phineas y Ferb Wiki, en external wiki

Otros Enlaces

Episodios de televisión de 2007
Episodios de Phineas y Ferb

La montaña rusa


An Liparis auriculata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume ngan Friedrich Anton Wilhelm Miquel. An Liparis auriculata in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liparis (Orchidaceae)

Liparis auriculata


O daina sau tautas dziesma este o formă tradițională de muzică sau poezie din Letonia.
Daina lituaniene au trăsături comune cu daina letone, dar au fost influențate mai mult de cântecele populare tradiționale europene, precum doinele românești cu care au multe trăsături în comun, inclusiv etimologia.
Daina letone de multe ori imită sunetul drâmbei și conțin teme și legende precreștine; pot fi însoțite de instrumente muzicale, cum ar fi letona kokle - un fel de țiteră.
Daina tind să fie foarte scurte (de obicei un catren) și sunt, de obicei, în ritm trohaic sau dactilic.

Teme
Liric, daina pot fi auzite la festivalurile tradiționale letone dar, în contrast cu cele mai multe forme similare, nu au niciun erou legendar.
Poveștile de multe ori gravitează în jurul unor zeități precreștine ca divinitatea solară Saule și divinitatea lunară Mēness.
Altă temă majoră este viața umană cu ciclurile ei, în special de cele trei evenimente majore: nașterea, nunta și moartea (inclusiv înmormântarea)

Vezi și
Doină

Note

Legături externe
 Virtual collection of Latvian dainas Dainu skapis
 Archives of Latvian Folklore, Audio recordings of Latvian folklore

Genuri muzicale
Letonia

Daina (Letonia)


(26 දෙසැම්බර් 1791 – 18 ඔක්තොම්බර් 1871)

උපත ලබුව් 1791 දෙසැම්බර් 26 දින ලන්ඩනයදි ය. ඔහුගෙ මරණය සිදුවයේ  1871 ඔක්තොම්බර් ලන්ඩනයදි ය. ඔහුගෙ ජිවිත කාලය වුයෙ අවුරුදු 79 කි. ඔහු එ කාලය තුලදි ගණිතඥයා, දාර්ශනිකයා,නිමැවුම්කරු සහ යාන්ත්‍රික ඉංනේරු යන විෂයන් ට අදාලව සමාජයට වැදගත් සෙවාවන් රාසියක් කර ඇත. නමුත් චාලස් බැබේජ් වඩා ප්‍රසිද්ද වුයෙ පරිගණකයේ  පියා වශයෙනි.  එ ඔහුගෙ නිර්මාණයක් වු difference engine නම් වු යාන්ත්‍රක පරිගණකයයි.

මූලාශ්‍ර

1791 උපත්

චාල්ස් බැබේජ්


اقتصاد جمهورية الصين الشعبية هو ثاني أكبر اقتصاد عالمي بعد اقتصاد الولايات المتحدة وقد سبق اقتصاد اليابان في عام (2010) بناتج محلي بسيط يقدر ب 4.91 دولار أمريكي (2009) حسب مقياس سعر الصرف وثاني أكبر اقتصاد بعد اقتصاد الولايات المتحدة بناتج إجمالي يقدر ب 8.8 تريليون دولار (2009) حسب مقياس تعادل القدرة الشرائية. تعدّ الصين بذلك أسرع اقتصاد كبير نامي والأسرع في الثلاثين سنة الماضية بمعدل نمو سنوي يتخطى ال 10 %. قلص نمو الناتج القومي للفرد الفقر بمعدل 8% سنويا في العقود الثلاثة الأخيرة لكن نموه السريع صاحبه تفاوت في نصيب الفرد. تندرج الصين ضمن الفئة المتوسطة الدنيا في العالم حسب نصيب الفرد من الناتج المحلي البسيط وقدره 3180 $ وتحتل المرتبة 104 من أصل 178 دولة والمرتبة 97 من أصل 178 دولة حسب نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي وقدره 5943 في 2008 تبعا لتصنيف صندوق النقد الدولي. لذلك الصين هي أكبر دولة تجارية وأكبر مصدر وثاني أكبر مستورد في العالم.

بيانات أساسية

يبلغ معدل دخل الفرد في الصين نحو 6100 دولار بينما يقدر حجم القوة العاملة بحوالي 807.7 ملايين نسمة، ويبلغ معدل البطالة 4% في العام 2008. وتضمنت ميزانية الصين عام 2008 إجمالي مداخيل قدره 868.6 مليار دولار، وإجمالي مصاريف قيمته 850.5 مليار دولار، بينما وصل معدل التضخم 6%.

ويبلغ حجم الاحتياطات النقدية للصين 2.3 تريليون دولار ووصل معدل نمو الإنتاج الصناعي 10.7%، بينما بلغ حجم الصادرات (2008) 1.465 تريليون دولار وحجم الواردات 1.156 تريليون دولار.

تمكن الاقتصاد الصيني في الثلاثين عاما الماضية من تحقيق نمو اقتصادي مطرد واستطاع التحول من المركزية المحلية ليصبح أكثر انفتاحا على العالم ويعتمد على التجارة الدولية.

مراحل التطور

شهدت الصين نموا اقتصاديا سريعا منذ قيام جمهورية الصين الشعبية عام 1949. وخاصة منذ بدء تطبيق سياسة الإصلاح والانفتاح على الخارج عام 1978، حيث ظل الاقتصاد الصينى ينمو بصورة مستقرة وسليمة، إذ بلغ معدل نموه السنوي أكثر من 9%. وفي عام 2003، بلغ إجمالي الناتج المحلى الصينى 1.4 تريليون دولار أمريكي محتلا المركز السادس في العالم بعد الولايات المتحدة واليابان وألمانيا وبريطانيا وفرنسا. وحتى نهاية عام 2003، تجاوز نصيب الفرد الصينى من إجمالي الناتج المحلى للبلاد 1000 دولار أمريكي.

تمكن الاقتصاد الصيني في الثلاثين عاما الماضية من تحقيق نمو اقتصادي مطرد واستطاع التحول من المركزية المحلية ليصبح أكثر انفتاحا على العالم ويعتمد على التجارة الدولية.

فعند نهاية العام 2007 بلغ حجم الاستثمارات الأجنبية في الصين 84 مليار دولار. في حين بلغت الاستثمارات الصينية في الخارج 118 مليار دولار. ويمكن تقسيم تطور الاقتصاد الصيني لمرحلتين هامتين:

مرحلة البناء الاشتراكي (1949-1976)

تميزت مرحلة البناء الاشتراكي بإعادة تنظيم الفلاحة والاعتماد على الصناعة الأساسية والتجهيزية وإضافة إلى القضاء على النظام الإقطاعي

مرحلة الانفتاح على الرأس مالية
منذ 1978 تميزت مرحلة الانفتاح على الرأس مالية بإدخال إصلاحات جذرية على الاقتصاد وذلك بالسماح بإنشاء مقاولات خاصة وتحديث الصناعة والسماح بالملكية الخاصة للأراضي وجلب التكنولوجيا الغربية.

في سنة 2003، بلغ إجمالي قيمة الاستثمارات الصينية في الأصول الثابتة أكثر من 5.5 تريليون يوان صيني، وحجم مبيعات المواد الاستهلاكية بالتجزئة قرابة 4.6 تريليون يوان صينى، وحجم التجارة الخارجية الصينية أكثر من 850 مليار دولار أمريكي محتلا المرتبة الرابعة بعد الولايات المتحدة وألمانيا واليابان وقبل بريطانيا وفرنسا. وفي نهاية عام 2003، تجاوز الاحتياطى الصينى من العملات الأجنبية 400 مليار دولار أمريكي محتلا المركز الثاني بعد اليابان فقط.

الاقتصاد الصيني الآن يبلغ 18% من حجم الاقتصاد الأمريكي قياسا بالدولار، إلا أنه يبلغ 76% من الاقتصاد الأمريكي قياسا إلى القدرة الشرائية.

العملة

الرنمينبي (عملة الشعب) هي عملة الصين والمعروفة باسم اليوان الصيني مجزأة لى عشرة جياو أو مائة فين. اللجنة المسؤولة عن الرمنيبي هي بنك الصين المركزي وهي اللجنة النقدية لجمهورية الصين الشعبية. اختصار العملة في معيار أيزو 4217 هو CNY أو RMB ورمزها اللاتيني هو ¥. يقدر المراقبون الأجانب اليوان بأقل من قيمته بنحو 30 ٪.

منذ 1 يناير 1994 بدأ بنك الصين المركزي في استعمال معدل نقطة الوسط ضد الدولار الأمريكي استنادا إلى معدل اليوم السابق السائد بين البنوك في سوق الصرف الأجنبي.

يستعمل الرنمينبي نظام صرف زائفا ضد الدولار حيث في 21 يوليو 2005 رفعت الصين قيمة عملتها بنسبة 2.1% مقابل الدولار ومنذ ذلك الحين انتقلت إلى نظام صرف يتعامل بمجموعة من العملات سمح للرنمينبي بالزيادة بمعدل 0.5% يوميا.

كان سعر الصرف (يوان مقابل كل دولار) في 31 يوليو 2008 هو RMB 6.846 وفي منتصف 2007 RMB 7.45 أما في بداية 2006 فكان RMB 8.07: دولار $1=8.2793 يوان (يناير 2000)و 8.2783 (1999)و 8.2790 (1998)و 8.2898 (1997)و 8.3142 (1996)و 8.3514 (1995).

هناك علاقة معقدة بين ميزان الصين التجاري والتضخم تقاس بالرقم القياسي لأسعار المستهلك وقيمة العملة. بالإضافة إلى تزييف قيمة اليوان فإن للبنك المركزي الصيني الحق في تقرير قيمة اليوان وعلاقته بالعملات الأخرى. انعكس التضخم في 2007 في ارتفاع حاد في أسعار اللحوم والوقود، ربما كان مرتبطا بارتفاع السلع الأساسية في العالم التي يستخدم كعلف للحيوانات أو كوقود. وبالتالي ارتفعت قيمة اليوان بشكل سريع في ديسمبر 2007 التي كانت الحكومة ترمي بها إلى تخفيف التضخم من خلال إعطاء الرنمينبي بقيمة أكبر.

نظام الضرائب

منذ الخمسينات حتى الثمانينيات كانت ايرادات الحكومة تختزل من الشركات والمقاولات الحكومية أساسا والباقي يأتي من الضرائب ومن أهمها الضريبة الصناعية والتجارية العامة.
مع بداية عملية رأسملة البلاد لتحقيق الأرباح المحولة من الشركات المملوكة للدولة تم استبدال الضرائب المفروضة على تلك الأرباح. في البداية، تم تعديل هذا النظام الضريبي بحيث يسمح ببعض الاختلافات وحالات التسعير لشركات مختلفة، ولكن تم إقرار نظام ضريبي موحد في التسعينيات. بالإضافة إلى ذلك، فرضت ضريبة على القيمة المضافة وضريبة الدخل في ذلك الوقت.

الزراعة
 الفول السوداني: 18.5 مليون طن، 50 ٪ من الإنتاج العالمي.
 الحبوب:
  : 150.6 مليون طن (28.7 ٪، رقم 1 في العالم)
 القمح: 56.1 مليون طن (15.4 ٪)
 الذرة: 154.2 مليون طن (18 ٪، ورقم (2) وراء الولايات المتحدة)
 اللفت: 15.5 مليون طن (31.2 ٪)، رقم 1 في العالم)
 القطن 4850
 الفواكة
 البطاطس: 66.8 مليون طن (21.4 ٪)

الصناعة
تعدّ الصناعة الصينية صناعة متميزة كباقي الدول العظمى كالولايات المتحدة الأمريكية، وتحتل بذالك الصين رتبا مهمة في عدة صناعات كصناعة الصلب والحديد والاحذية والالعاب الإلكترونية واجهزة التلفاز والسيارات والهواتف الذكية وهي تعد مصنع العالم
وتشكل الصناعة 45% من الناتج المحلي الاجمالي

الخدمات
ان الخدمات تشكل نسبا مهمة وتلعب دورا مهما وفعالا على مستوى الاقتصاد الصيني في الوقت الحالي بعدما كانت نسبة مساهمة قطاع الخدمات تبلغ 20% في عام 1996 وتتمثل في الخدمات المالية والصحية والاتصالات

الشركاء التجاريون

اليوم، تعدّ الصين أكبر شركاء:
 كوريا الشمالية (في 2008)
 السودان (في 2008)
 منغوليا (في 2008)
 أنغولا (في 2008)
 تايوان (في 2008)
 كوريا الجنوبية (في 2008)
 اليابان (في 2008)
 إيران (في 2008)
 فيتنام (في 2008)
 الهند (في 2008)
 البرازيل (في 2009)
 أستراليا (في 2009)

أكبر شريك للصين هو:
 الولايات المتحدة (في 2008)

السكان

منذ خمسينيات القرن العشرين تطورت الرعاية الطبية والصحة العامة وشبكة صرف صحي بشكل ملحوظ وتقلص عدد المصابين بالأوبئة. انخفض معدل النمو السكاني حيث ارتفع معدل الوفيات بسرعة أكبر من الولادات. شكلت الكثافة البشرية الصينية دائما عائقا للحكومة في التدبير. في الخمسينيات كانت إمدادات الغذاء غير كافية ومستوى المعيشة منخفضا بشكل عام. مما أجبر السلطات على بدأ برنامج حكومي لتحديد النسل. تسببت الخطة الصناعية الكبرى في 1958-1960 بمجاعة كبرى خلفت العديد من القتلى فأصبح بذلك معدل الوفيات أكبر من معدل الولادات وفي عام 1960 كانت الصين تشهد انخفاضا ديموغرافيا. بدأت الحكومة برنامجا ثانيا لتحديد النسل في 1962 وكثفت جهودها في تأخير سن الزواج واستعمال الواقيات. بحلول عام 1963 كانت الصين تتعافى من آثار المجاعة ارتفع معدل الولادات ليصل معدل النمو السكاني إلى أعلى رقم منذ 1949 بنسبة 3%. في 1966 ألغت الثورة الثقافية برنامج النسل الثاني ولكن عادت الصين إلى ثالث بعد أربع سنوات بتأخير سن الزواج وتحديد عدد أفراد العائلة. منذ 1973 أصبحت هذه المجهودات فعالة واستمر البرنامج إلى غاية 1979 حين تم إقرار سياسة الطفل الوحيد. في بداية الثمانينيات بلغ عدد سكان الصين المليار وفي بداية الألفية الثالثة وصل إلى مليار وثلاثمئة مليون نسمة. في الثمانينيات كان معدل النمو 1.5% أما في التسعينيات تراجع إلى 1% ليصبح في يومنا الحاضر إلى 0.6%. معدل نمو الصين هو قليل بالنسبة إلى دولة نامية ويرجع ذلك إلى عدد السكان الكبير أما صافي النمو السنوي للسكان فما زال كبيرا. من أهم سلبيات سياسة الطفل الوحيد أن الصين أصبحت من أسرع الدول في الشيخان.

يقدر فائض العمال الريفيين من 100 مليون إلى 150 مليون يعملون بين القرى والمدن، والعديد منهم خلال دوام جزئي وفي وظائف منخفضة الأجر.

من خلال آخر قائمة فوربس لأثرياء الصين (2007) يوجد بالصين 66 ملياردير وهو ثاني أكبر عدد بعد الولايات المتحدة التي يوجد بها 415 ملياردير. في قائمة فوربس لأثرياء العالم لعام 2006 كان هناك 15 صيني. في أحدث تقرير هورون (2007) كان هناك 106 ملياردير في الصين.

البطالة
يقدر عدد العاطلين عن العمل في الصين عام 2010 بربع مليار من قوتها الضخمة المؤهلة للعمل، وهو ما يسبب ضغطاً على اقتصاد البلاد المتوسع.

الاتصالات
تمتلك الصين نظام اتصالات متنوعا يربط جميع أقطار البلد بواسطة خدمات الانترنيت والهاتف والتلغراف والراديو والتلفاز. لم يصل أي من هذه الوسائل إلى تطور وسائل اتصال الدول الغربية لكن النظام ككل يحتوي على تكنولوجيا متقدمة ويشكل أساسا إلى أي محاولة تنمية شبكة عصرية.ووصل مستخدمي الإنترنت إلى 680مليون مستخدم وهي أكثر دولة لديها مستخدمين للانترنت بينما وصل عدد مستخدمي الانترنيت بالصين في 2006 إلى ما يقارب 137 مليون فارتفع بنسبة 23.4% في عام واحد ووصل إلى 162 مليون في يونيو 2007 لتضبح الصين ثاني أكبر مستعمل للانترنيت بعد الولايات المتحدة حسب وزارة صناعة المعلوميات الصينية. بلغت نسبة استخدام الهواتف النقالة 34% حتى 2007 فأرسل هؤلاء قرابة 429 مليار رسالة نصية أو بمعدل 976 رسالة للفرد. في 2006 ارتفع معدل استعمال خطوط الهواتف الثابتة بنسبة 79% وخصوصا في المناطق القروية.

مخططات
تحرص الصين على أن يكون لها دور فاعل في المؤسسات الدولية المالية وتطالب بتعديلات على النظام المالي الذي يخضع لسيطرة الدول الغربية وعلى رأسها الولايات المتحدة. وتطالب بكين مجموعة العشرين بعملية تدريجية للإصلاح بعيداً عن الدولار، والتوجه نحو عملة عالمية بإشراف صندوق النقد الدولي.واعلنت الصين خطة الحزام والطريق بقيادة الرئيس الصيني شي جين بينغ وتهدف لاستثمارات 900مليار دولار وتتضخم إلى 8تريليونات دولار والدول التي يمر بها الطريق تشكل ثلث الاقتصاد العالمي و65%من سكان العالم ويقول الخبراء الغربيين ان الصين تهدف لزيادة نفوذها في العالم

مراجع

وصلات خارجية وقراءات أخرى

 مكتب الإحصاءيات الوطني بالصين
 تشاينابيليتي أخبار وإحصاءات حول المناخ الاقتصادي الصيني.
 احصائيات الاقتصاد الصيني نايشون ماستر (كلها)
 بنك التنمية الآسيوي، الصين
 البنك الدولي، الصين
 أي ام اف الصين
 اقتصاد الصين (شبكة المعلومات الاقتصادية الصينية). الأخبار وتحليل السوق لمختلف قطاعات اقتصاد البلاد.
 اقتصاد الصين. المقالات حسب الموضوع. ايكونوميست.كوم
 شبكة الاقتصاد الصينية
 تشاينا ايكونوميك ريفيو
 فار ايسترن ايكونوميك ريفيو داو جونز مجلة شهرية في آسيا. لمعلومات قيمة عن الأعمال التجارية والتنمية السياسية في آسيا. مع البحث والأرشفة منذ أكثر من 58 سنة.
 الاقتصاد الصيني تشاينا ديلى التغطية الخاصة
 فينانشال تايمز، الصين
 سلسلة نيويورك تايمز "تضييق الخناق على النمو"
 مكتبة المصادر التجارية في آسيا -مقالات حول القيام بأعمال تجارية في الصين
 ذي تساينا بيرسبيكتف
 المقاولات الصينية الكبيرة والصغيرة (SMEs) شبكة معلومات
 التفحص الاقتصادي للصين
 الصينيون يرجعون لأزمة ماركس اميد بو قو، ان بي سي نيوز، أبريل 8, 2009
 آفاق الصين في المناخ العالمي الحالي لويس كيجس، بيانات الاقتصاد الدولي, يونيو 18, 2009.

اقتصاد جمهورية الصين الشعبية
اقتصادات الدول الأعضاء في منظمة التجارة العالمية
شركات مملوكة من قبل الدولة الصينية

اقتصاد الصين


Erich Seckler (* 26. September 1963 in Monheim am Rhein) ist ein ehemaliger deutscher Fußballspieler und heutiger -trainer.

Karriere

Jugend- und Amateurzeit
Erich Seckler begann bei den Sportfreunden Baumberg mit dem Vereinsfußball. 1981 wechselte er zu Bayer 04 Leverkusen, wo er einige Jahre für die Amateurmannschaft spielte. 1987 stieg er in den Profikader auf.

Profi bei Bayer Leverkusen

Saison 1987/88
Sein erstes Spiel machte er am 17. Oktober 1987 am 13. Spieltag der Saison 1987/88 gegen den KFC Uerdingen 05, wo er beim 0:0-Unentschieden 90 Minuten durchspielte. Infolge dieses Spieles konnte Erich Seckler sich als Stammspieler etablieren; er machte in der restlichen Saison 20 Spiele. In dieser Saison spielte er auch noch dreimal im UEFA-Pokal, als er im Halbfinale gegen Werder Bremen beide Spiele durchspielte, und im Finale gegen Espanyol Barcelona beim Rückspiel, welches man mit 3:2 n. E. gewann. In der Bundesliga reichte es zu einem achten Platz. Insgesamt machte er 20 Spiele und erzielte ein Tor gegen den FC Schalke 04 (3:2).

Saison 1988/89
In der Saison 1988/89 machte Seckler 26 Spiele, und am fünften Spieltag unterlief ihm ein Eigentor zum 2:1 gegen Hannover 96. Während er in der Hinrunde nur drei Spiele fehlte, fehlte Erich Seckler in der Rückrunde fünf Spiele. Auch dieses Mal reichte es nur zum achten Tabellenplatz für die Werkself. Im DFB-Pokal dagegen reichte es bis zum Halbfinaleinzug; Seckler spielte das Achtelfinale gegen den SV Waldhof Mannheim (5:2) und das Viertelfinale gegen den KFC Uerdingen 05 (2:0) jeweils 90 Minuten durch.

Saison 1989/90
In dieser Saison absolvierte Erich Seckler 20 Spiele und erzielte dabei ein Tor beim 1:1 gegen den VfB Stuttgart. In der Hinrunde bestritt er nur neun Spiele, in der Rückrunde immerhin 11. Bayer 04 erreichte den fünften Platz, was für die UEFA-Pokal-Qualifikation reichte. Am 22. Spieltag wurde er erstmals in seiner Profikarriere mit einer Roten Karte des Feldes verwiesen: Bei der 2:1-Niederlage gegen den Karlsruher SC und kam erst am 27. Spieltag wieder zum Einsatz. Im DFB-Pokal schied man schon in der 2. Runde gegen den SV Darmstadt 98 aus; Seckler wurde nach 54 Minuten für Andreas Fischer eingewechselt.

1990 bis 1992
In den letzten beiden Spielzeiten bei Bayer 04 Leverkusen verminderten sich seine Einsatzzeiten: In der Saison 1990/91 machte Seckler nur 15 Spiele unter Jürgen Gelsdorf. Im DFB-Pokal kam er gar nicht zum Einsatz. Mit der Saison 1991/92 kam ein neuer Trainer, Reinhard Saftig. Unter ihm spielte Seckler nur fünfmal, wobei er immer erst in der Schlussphase eingewechselt wurde. Im DFB-Pokal schaffte er seinen letzten Erfolg mit Bayer Leverkusen: der erneute Einzug ins Halbfinale, wo man erst im Elfmeterschießen gegen Borussia Mönchengladbach verlor.

Hertha BSC
Zur Saison 1992/93 wechselte er zu Hertha BSC in die 2. Bundesliga. Doch auch hier schaffte er es nicht, sich durchzusetzen; er machte nur 7 von 46 möglichen Spielen, außerdem kam er nur einmal im DFB-Pokal gegen den SV Meppen (4:2) zum Spielen. Mit dem Ende der Saison beendete Erich Secker seine höherklassige Karriere.

Trainerkarriere
Von der Saison 2007/08 bis 2010 arbeitete Seckler als Trainer beim SSV Berghausen.

Erfolge
 UEFA-Pokal: 1987/88 mit Bayer Leverkusen
 5. Platz in der Bundesliga: 1989/90 mit Bayer Leverkusen
 DFB-Pokal-Halbfinalist: 1988/89, 1991/92 mit Bayer Leverkusen

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Hertha BSC)
Fußballspieler (Bayer 04 Leverkusen)
UEFA-Europa-League-Sieger
Fußballtrainer (Deutschland)
Geboren 1963
Mann
Deutscher

Erich Seckler


Actinostrobus er ættkvísl barrtrjáa í Cupressaceae (Grátviðarætt).

Tegundir
Þrjár tegundir eru í ættkvíslinni, allar frá Vestur-Ástralíu:

Nánustu ættingjar Actinostrobus eru Callitris og Widdringtonia frá Ástralíu.

Tilvísanir og tenglar

Farjon, A. (2005). Monograph of Cupressaceae and Sciadopitys. Royal Botanic Gardens, Kew. .
Gymnosperm Database - Actinostrobus
Arboretum de Villardebelle - Photos of cones

Barrtré

Actinostrobus


Behram (veya Bahram), Pers mitolojisinde gezegenlerin ve zaferin tanrısıdır. Bazen Pers mitolojisinin zafer tanrısı olan Verethragna ile özdeşleştirilir.

Behram, Ameşa Spentalardan biri olan Sraosa'nın yardımcısıdır.

Ayrıca, Behram İran kültüründe sıklıkla kullanılan bir isimdir. Birçok önemli Pers kralının adı da Behram'dır. Behram isim olarak bugün hâlâ kullanılmaktadır.

Pers mitolojisi

Behram


بلدية لا توري (بالإسبانية: La Torre) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية لا توري 264 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية لا توري

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

لا توري (آبلة)


Sisamnes je rod smeđih kukaca polukrilaca iz porodice Rhyparochromidae. Rod sadrži najmanje 3 vrste.

Vrste
 Sisamnes annulicollis (Berg, 1894)
 Sisamnes claviger Uhler, 1895
 Sisamnes contractus Distant, 1893

Izvori

Stjenice

Sisamnes


«I Believe in Jesus» (español: «Yo creo en Jesús») es la canción de cierre del álbum The Wanderer de la cantante Donna Summer. Al igual que el resto del álbum, se centra en el estilo rock y tiene elementos del gospel.

Antecedentes
Summer se crio en una familia de devotos padres cristianos, y a prematura edad comenzó a cantar en el coro de la Iglesia, influenciada por la destacada cantante Mahalia Jackson.

Después de desertar de sus estudios, convencida de que la música era su vocación, abandonó su natal Boston ya que se sentía incómoda por las burlas de su familia respecto a su voz y aspecto. Unos pocos años después se trasladó a Alemania, donde despegó su carrera como solista. Se desarrolló en el ámbito de la música disco desde 1975 hasta 1979, año en que surgieron problemas personales debido a la constante intromisión de los ejecutivos de Casablanca (Neil Bogart y su esposa Joyce) en su vida tanto profesional como personal. Todo este conflicto terminó en una demanda, la cual se resolvió con el tiempo.

Tras el abrupto quiebre de la popularidad de la música disco, Summer decidió cambiar de estilo para dar paso a un rock/new wave. Junto a esto se suma el redescubrimiento de la fe cristiana de Summer, la cual documentó en la composición "I Believe in Jesus", en la cual vuelve a sus raíces con un estilo gospel combinado con el rock presente a lo largo de todo el álbum.

Compuesta solamente por Summer, "I Believe in Jesus" le valió una nominación al Grammy en la categoría mejor interpretación de inspiración.

Trabajos posteriores
Summer volvería a repetir la experiencia de interpretar canciones de estilo gospel e involucradas con temas religiosos, siendo "He's a Rebel" (del álbum She Works Hard for the Money) y "Forvige Me" (del álbum Cats Without Claws) las que le otorgaron dos veces seguidas el Grammy en dicha categoría.

Otra canción destacable es "Let There Be Peace", correspondiente a su álbum de 1991 Mistaken Identity, que aunque no se centra en el tema religioso, se acerca bastante a un estilo pop/gospel.

Enlaces externos
 "I Believe in Jesus" en YouTube

Canciones de 1980
Canciones de Donna Summer
Canciones compuestas por Donna Summer

I Believe in Jesus