Koch Bihar (en bengalí: কোচবিহার জেলা) es un distrito de la India en el estado de Bengala Occidental. Código ISO: IN.WB.KB.

Comprende una superficie de 3 387 km².

El centro administrativo es la ciudad de Koch Bihar.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 2 822 780 habitantes, de los cuales 1 369 190 eran mujeres y 1 453 590 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Koch Bihar

sv:Kutch Behar

Distrito de Koch Bihar


Fabibacter, monotipski rod bakterija. Jedina vrsta je F. halotolerans, gram-negativna, strogo aerobna i kemoorganotrofna bakterija izolirana iz morske spužve na Bahamima.

Izvori

Bakterije

Fabibacter


Yzeron bezeichnet

 Yzeron (Rhône), französische Gemeinde im Département Rhône
 Yzeron (Fluss), Fluss in Frankreich, Nebenfluss der Rhône

Siehe auch:
 Izeron

Yzeron


Rice Village is a shopping district in Houston, Texas, United States.

Rice Village is a collection of shops, restaurants and pubs, situated about a half-mile west of the center of Rice University's  campus. The core "Rice Village" extends over several city blocks, bounded by University Boulevard, Kirby Drive, Tangley Street, Morningside Drive, Rice Boulevard, and Greenbriar Drive, though spillover has expanded the retail area to encompass businesses as far north as Bissonnet Street.

History

Rice Village has been one of Houston's oldest shopping destinations since 1938. It is an unplanned, high density hodge-podge of old and new retail stores.

David Kaplan of Cite wrote that during the 1950s and 1960s Rice Village "filled up and prospered" but the economic boom in Greater Houston in the 1970s caused development to come elsewhere. He credited the influx of young families in Southgate and Southampton in Houston and the City of West University Place, beginning in the 1980s, to revitalizing Rice Village.

In the mid-1980s Rice University began buying land in the Rice Village area. Scott Wise, the university's vice president for investments, stated in 1996 that Rice Village is "strategically located" and allows possible growth and flexibility.

The first minutes of the 1994 film The Chase were filmed in the Rice Village.

Cityscape
The Village Arcade occupies an area bounded by Kirby Drive, Amherst, Morningside, and University. The development also occupies most of the block bounded by Kelvin, Amherst, Times, and Morningside.

Business and shopping
From its origins in the 1930s an ad hoc cluster of retail stores, the Rice Village has grown to become one of Houston's  shopping destinations. Host to over 300 shops in a 16-block area, Rice Village is known for its many small and eclectic shops and boutiques. Recent expansion in the area has also brought in high-end clothing stores and the nationwide retail venues. As Village retail became denser in the 1990s, limited parking finally led to the closure of Rice Food Market, the last surviving Rice Village grocery store. Residential real estate has recently re-entered the area with the opening of the Hanover Rice Village Luxury Apartments.

Government
Rice Village is a part of the West University Place Super Neighborhood Council.

Rice Village is in Texas's 7th congressional district.

Police service
The neighborhood is within the Houston Police Department's South Central Patrol Division.

Education
The complex is zoned to the following Houston ISD schools:
 Poe Elementary School
 Lanier Middle School
 Lamar High School

Media
In the mid-20th century the community newspaper Southwestern Times was headquartered in Rice Village.

References
 Kaplan, David. "The Village" (Archive" (Archive). Cite. Rice Design Alliance, Winter (Northern Hemisphere) 1996. p. 16-21.

Notes

Further reading
Galehouse, Maggie (Lifestyle Writer). "A green day dawns for hardware New Living takes over old Wagner location GREEN: The business also practices what it preaches." Houston Chronicle. Sunday July 5, 2009. Star 1.

External links

RiceVillageOnline.com
RiceVillageShops.com

Neighborhoods in Houston
Economy of Houston

Rice Village


Luis Hernán Díaz Villegas, né le  à Buga (Valle del Cauca), et mort le  à Cali, capitale du même département, est un coureur cycliste colombien.

Repères biographiques
Né en septembre 1945 à Buga, Luis Hernán Díaz déménage à l'âge de cinq ans avec sa famille pour Tuluá, Valle del Cauca, où il forge sa vie sportive et familiale. Surnommé  (la balle colombienne), il montre des qualités de sprinter, assez peu communes en Colombie à cette époque. Ce qui lui permet de briller aussi bien sur piste que sur route. Díaz est sélectionné de nombreuses fois en équipe nationale, surtout pour des épreuves contre-la-montre.

Dans les vélodromes, il se distingue en poursuite individuelle, en remportant la médaille d'or aux Jeux bolivariens de 1970 et en récidivant quatre ans plus tard aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes de 1974. Luis H. Díaz représente même son pays aux Jeux olympiques dans cette discipline. Il accède aux quarts de finale du tournoi des Jeux de Munich.Il s'illustre également en poursuite par équipes. Notamment, en 1970, où aux Jeux bolivariens, il décroche l'or par équipes (devant une faible adversité) après avoir remporté l'individuelle. En 1971, lors des Jeux panaméricains où le niveau est bien plus relevé, le , associé au futur champion du monde de poursuite amateur Martín Emilio Rodríguez, remporte le titre   (quatre ans plus tard, en l'absence de Rodríguez, passé professionnel en Europe, le quartet colombien n'obtiendra que la médaille d'argent aux Jeux panaméricains de Mexico). Ou bien encore, lorsqu'en 1974, lors des premiers championnats panaméricains, disputés à domicile, décevant en individuelle malgré une médaille d'argent, Luis Hernán s'adjuge l'or par équipes.

Sur la route, il fait partie de nombreuses sélections représentant son pays sur le 100 km contre-la-montre par équipes. Particulièrement, en 1970, où au Panama, pour les Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes, ou au Venezuela pour les Jeux bolivariens, il remporte la médaille d'or. Mais aussi en 1974, où que cela soit aux championnats panaméricains ou aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes, le quatuor colombien obtient la médaille d'argent.

Luis Hernán Díaz s'est également illustré sur la course en ligne de championnats. En 1974, il s'adjuge la médaille d'or dans son département d'origine lors des premiers championnats panaméricains et l'argent aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes. Mais aussi au niveau national, où après avoir obtenu la médaille de bronze en 1968, il devient champion de Colombie sur route en 1973, à Bucaramanga.

Ses premiers résultats sur route datent de 1968, avec la médaille de bronze aux championnats de Colombie sur route décroché derrière le vainqueur Jairo Grijalba et son dauphin Miguel Samacá. Cette année-là, il débute dans son Tour national. À sa deuxième participation, Luis H. Díaz remporte une étape. L'année suivante, il récidive mais il s'octroie également son premier classement annexe, le classement des étapes volantes, désignant le meilleur sprinteur de la compétition. En 1973, Díaz finit pour la première fois dans les dix premiers son Tour national. Classement qu'il confirme en montant sur le podium du classement général lors de l'édition suivante. La  le voit remporter sa quatrième étape, la première en contre-la-montre. Le Tour de Colombie 1976 est particulièrement prolifique puisque Luis Hernán Díaz remporte trois étapes et deux classements annexes, ceux de la régularité et des étapes volantes. Il renoue avec la victoire dans son Tour national en 1979, en s'adjugeant la huitième étape, disputée en contre-la-montre. Le  termine sa carrière cycliste en 1986, en prenant le départ de pas moins de dix-huit éditions du Tour de Colombie.

Sur le plan international, indépendamment de ses victoires d'étapes sur le Tour du Táchira, se détachent deux compétitions en Europe, le  et le Baby Giro 1974. En France, outre le prix du super-combatif que reçoit la sélection colombienne, il achève la compétition à la dixième place au classement général (deuxième Colombien derrière Abelardo Ríos, neuvième), non sans avoir tenté une échappée à cinq kilomètres du but, dans la dernière étape, où il termine cinquième une fois repris. Un an plus tard, en juin 1974, Luis Hernán Díaz remporte le second secteur de la cinquième étape du Baby Giro, disputée en contre-la-montre, à la surprise des observateurs, ne s'attendant pas un succès colombien. Cependant ce résultat est remis en cause par un contrôle antidopage positif, effectué à l'issue de sa victoire et qui lui vaut son exclusion de la compétition.

Une fois retiré de la compétition, Luis Hernán monte une boutique-atelier de cycles à Tuluá, dont il a vécu longtemps.

Díaz luttait contre un cancer depuis plusieurs années. En diverses occasions les médias se sont fait écho des requêtes de ses proches pour obtenir de la sécurité sociale colombienne () les soins adéquats, comme de la chimiothérapie. En septembre 2021, annonçant que son état se dégradait, Luis Hernán Díaz et son épouse médiatisaient encore une fois leur lutte contre l'EPS. S'alimentant grâce à une sonde, il réclamait une date pour une intervention chirurgicale, au niveau de l'estomac. Mardi 23 novembre, alors qu'il était hospitalisé à la Fondation Valle del Lili, l'ancien coureur est transféré à la clinique Rafael Uribe, en raison de l'état critique dans lequel il se trouvait. Il meurt le lendemain dans cette même ville de Cali.

Palmarès
 1968
  du championnat de Colombie sur route
 1969
  du Tour de Colombie
  du Tour du Táchira
 1970
  Médaillé d'or du contre-la-montre par équipes aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes
 Tour de Colombie :

 Classement des étapes volantes
 1973
  Champion de Colombie sur route
 Clásica Domingo a Domingo
  du Tour de Colombie
 1974
  b du Baby Giro
  Champion panaméricain sur route
  Médaillé d'or de la poursuite individuelle aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes
  Médaillé d'argent de la poursuite par équipes aux Jeux d'Amérique centrale et des Caraïbes
  du Tour de Colombie
 1975
  du Tour de Colombie
  et  du Tour du Táchira
 1976
 Tour de Colombie :
 ,  et
 Classement de la régularité
 Classement des étapes volantes
 Clásica Domingo a Domingo
 1979
  du Tour de Colombie
 1983
  (b) du Clásico RCN

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Naissance en septembre 1945
Naissance à Buga
Coureur cycliste colombien
Coureur cycliste aux Jeux olympiques d'été de 1972
Vainqueur d'étape du Tour de Colombie
Décès à 76 ans
Mort d'un cancer en Colombie
Décès à Cali
Décès en novembre 2021
Champion panaméricain de cyclisme sur piste
Champion panaméricain de cyclisme sur route

Luis Hernán Díaz


Manuel Teixeira Veríssimo (Arazede, Montemor-o-Velho, 11 de junho de 1952) é um Médico Internista e Professor Universitário português. Presidiu ao Hospital da Figueira da Foz e foi Médico Assistente no Centro Hospitalar e Universitário de Coimbra (CHUC), nos últimos anos como Assistente Graduado Sénior.

Biografia

Filho de agricultores, cedo teve de abandonar a escola para apoiar a família. Retomou a escola aos 18 anos, tendo feito o liceu até ao antigo 5.º ano, atual 9º ano, em Cantanhede. Posteriormente, seguiu para Coimbra, cidade onde viria a terminar o liceu e a concluir os estudos universitários. Continuou a estudar até entrar no Serviço Militar em Leiria, tendo passado ainda pelas Caldas da Rainha e por Tavira, até ter sido colocado em Coimbra, onde assistiu à chegada da Revolução dos Cravos. Em 1975, após ter cumprido um ano de serviço militar em Angola, ingressou na Faculdade de Medicina da Universidade de Coimbra onde se licenciou em Medicina (1980), tornou-se especialista em Medicina Interna (1990), Mestre em Medicina do Desporto (1994) e doutorado em Medicina (1999).

Carreira
Iniciou a atividade clínica em Cantanhede, em 1981, na área de Saúde Pública. Mais tarde, escolheu a especialidade de Medicina Interna e passou a integrar os quadros do CHUC. Estagiou em Paris em 1988/1989, regressando depois a Portugal e a Coimbra, onde viria a ser internista e chefe de equipa de Urgência.

Para além da Medicina Interna, desenvolveu também atividade na área da Medicina Desportiva, cuja especialidade obteve em 1995, tendo articulado a prática clínica hospitalar com a desportiva, nomeadamente enquanto médico do Clube de Futebol União de Coimbra e, mais tarde, da Associação Académica de Coimbra. A Nutrição foi outra área de estudo, assim como a Geriatria, tendo-se doutorado nesta última vertente da Medicina em 1999. Responsável pelo lançamento do Mestrado em Geriatria na Faculdade de Medicina da Universidade de Coimbra, criou também a primeira cadeira de Geriatria ministrada em Portugal. No âmbito do seu trabalho de investigação nestas áreas escreveu e publicou várias obras.

Em 2007, desempenhou as funções de gestor hospitalar, presidindo ao Centro de Medicina de Reabilitação da Região Centro – Hospital Rovisco Pais e mais tarde ao Hospital Distrital da Figueira da Foz. Foi ainda Diretor do Centro de Medicina Desportiva de Coimbra, presidente da Sociedade Portuguesa de Aterosclerose e presidente da Sociedade Portuguesa de Medicina Interna.

Na Secção Regional do Centro da Ordem dos Médicos (SRCOM), com a Presidência do Dr. Carlos Cortes a chegar ao fim do seu terceiro e último mandato, Manuel Teixeira Verissimo assume a candidatura à Presidência da SRCOM.

Obras

 Geriatria Fundamentada, Lisboa, LIDEL, 2014
 Estudo do Perfil de um envelhecimento ativo, Coimbra, CHUC, 2010
 Reativa: programa promotor de um envelhecimento ativo, Coimbra, Escola Superior de Enfermagem de Coimbra, 2015
 Transição para a reforma: um programa a implementar em cuidados de saúde primários, Coimbra, Helena Loureiro, 2015
 Polypharmacy management by 2030: a patient safety challenge, Coimbra, Universidade de Coimbra, 2017
 Manual do cuidador, Coimbra, Universidade de Coimbra, 2019

Referências

Médicos de Portugal
Nascidos em 1952

Manuel Teixeira Verissimo


The Silverstrand Beach () is small narrow beach located in Clear Water Bay Peninsula, Sai Kung, Hong Kong.

Management
Like many other beaches in Hong Kong, it is managed by the Leisure and Cultural Services Department. A wide range of facilities are available, including car parking facilities, refreshment kiosks, barbecue pits, changing rooms and shower facilities. Life guard and first aid service hours are 9am-6pm April to October and 8am-7pm on weekends and on public holidays from June to August.

Water quality
The Silverstrand Beach, is currently graded as one of the Grade 2 water quality beaches in Hong Kong by the Environmental Protection Department.

Shark attack
There have been two fatal shark attacks on record at Silverstrand beach:
11 June 1993, 60-year-old man Kwong Guang-Hing () lost his right arm and left leg and succumbed to his injuries.
8 June 1991, 65-year-old woman Leung Kam-Ho () was bitten on her right leg and waist and died.

References

Clear Water Bay Peninsula
Beaches of Hong Kong

Silverstrand Beach


Jazzkongen (originaltitel King of Jazz) er en amerikansk farvefilm fra 1930, med Paul Whiteman og hans orkester. På det tidspunkt hvor filmen blev lavet, betød "jazz" for den brede befolkning den jazz-inspirerede synkoperede dansemusk, som blev hørt overalt på grammofonplader og gennem radioudsendelser.
I 1920'erne hyrede Whiteman hvide jazzmusikere, herunder Joe Venuti og Eddie Lang (begge er med i filmen) Bix Beiderbecke (som forlod orkestret inden indspilningen begyndte), Frank Trumbauer og andre.

Hele Jazzkongen blev filmet i Technicolor og blev produceret af Carl Laemmle Jr. for Universal Pictures.
Filmen havde flere sange, sunget foran kameraet af Rythm Boys (Bing Crosby, Al Rinker og Harry Barris).

I 2013 blev filmen udvalgt til bevarelse af US National Film Registry af Library of Congress da den anses for at være "kulturelt, historisk eller æstetisk signifikant".

Herman Rosse fik en Oscar for bedste scenografi for sit arbejde med filmen.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Amerikanske film fra 1930
Engelsksprogede film
Musicalfilm fra USA
Film fra Universal Pictures

Jazzkongen


Ravenna Creek is a stream in the Ravenna and Roosevelt neighborhoods of Seattle, Washington, whose present daylighted length of nearly  is entirely within the Ravenna & Cowen Parks.

Ravenna Creek used to drain Green Lake into Lake Washington's Union Bay, but urban development and the lowering of the two lakes in 1911 and 1916 resulted in the disappearance of the creekbed between Green Lake and Cowen Park and between Ravenna Park and Union Bay. Ravenna Creek's current source is a wetland in the northwest corner of Cowen Park, at NE 62nd Street and Brooklyn Avenue NE. It is also fed by springs throughout Ravenna Park, and is joined there by a second branch which begins near the intersection of NE 65th Street and 23rd Avenue NE. Until 2006, the creek ended at a sewer grate where the park's trail system opened into a soccer field.

A daylighting project completed in May 2006 disconnected the creek from the sewer system and extended its bed  towards the southeast corner of Ravenna Park, at which point it enters a pipeline. This pipeline, which runs southward along 25th Avenue NE to the NE 45th Street viaduct, empties into University Slough, thereby reconnecting Ravenna Creek to Lake Washington.

In 2008, a major sewage spill of  of raw sewage flooded the creek in an accident caused by King County utility crews working nearby.

Gallery

See also
 Daylighting (streams)
 Stream
 Water resources
 List of rivers of Washington
 Thornton Creek
 Yesler Creek

References

Landforms of Seattle
Rivers of Washington (state)
Rivers of King County, Washington

Ravenna Creek


Karlık, Yüreğir - Adana ili Sarıçam ilçesine bağlı mahalle
 Karlık, Şuhut - Afyonkarahisar ili Şuhut ilçesine bağlı köy
 Karlık, Taşova - Amasya ili Taşova ilçesine bağlı köy
 Karlık, Balya - Balıkesir ili Balya ilçesine bağlı mahalle
 Karlık, İskilip - Çorum ili İskilip ilçesine bağlı köy
 Karlık, Kuluncak - Malatya ili Kuluncak ilçesine bağlı mahalle
 Karlık, Ürgüp - Nevşehir ili Ürgüp ilçesine bağlı köy
 Karlık, İmranlı - Sivas ili İmranlı ilçesine bağlı köy
 Karlık, Ortahisar - Trabzon ili Ortahisar ilçesine bağlı mahalle
 Karlık, Uşak - Uşak ili merkez ilçesine bağlı köy

Karlık


An Paepalanthus turbinatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Allan Gleason, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nancy Hensold. An Paepalanthus turbinatus in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus turbinatus


Mediul virtual de învățare (în ) este un sistem de furnizare a materialelor educaționale prin mijloacele web. Acest sistem presupune evaluarea, supravegherea, colaborarea și comunicarea cu studenții. Poate fi accesat atât în campus, cât și în afara acestuia, ceea ce înseamnă că studenții pot accesa informații în afara sălilor de curs. Acest lucru le permite instituțiilor să ofere sprijin atât studenților obișnuiți, cât și celor care nu pot vizita campus în mod regulat din cauza restricțiilor geografice sau de timp. (cum sunt studenții de la învățământ la distanță, sau cei care sunt angajați part-time)

Mediul de învățare este furnizat prin intermediul unui sistem de management al cursurilor sau al unui program software care utilizează tehnologii de realitate virtuală pentru a facilita învățarea. Sistemul include curriculum mapping, urmărirea elevilor, suportul online atât pentru studenți, cât și pentru profesori, comunicarea prin mijloace electronice.

Tipuri

Există mai multe tipuri de medii virtuale de învățare, acestea funcționând în mod diferit, dar urmărind aceleași funcții și transmițând aceleași materiale educaționale. Este posibil ca instituțiile de învățământ superior să dețină o licență care să se încadreze într-una din următoarele categorii:
 off-the-shelf - Blackboard;
 open source - Moodle;
 personalizate (elaborate de instituții pentru nevoile lor individuale).
Mediul virtual de învățare mai este cunoscut sub numele de Sisteme de Management al Cursurilor (Course Management Systems) și Sisteme de Management în Învățare (Learning Management Systems).

Beneficii

Aceste sisteme de învățare virtuală se bazează atât pe cursurile obișnuite, cât și pe cele virtuale.

Avantajele acestor sisteme sunt:
 Suportul tehnic;
 Posibilitatea transmiterii unei experiențe semnificative pentru studenți;
 Abilitatea de a livra cursuri unui număr mare de studenți;
 Includerea mecanismelor de comunicare pentru a sprijini dialogul studenților cu personalul și cu colegii lor prin intermediul e-mail-ului și a discuțiilor pe forum;
 Posibilitatea oferirii de spații de lucru comune pentru a sprijini colaborarea dintre studenți.

Note

Software educațional
Tehnologie educațională
Metode de învățare

Mediu virtual de învățare


The close-mid back unrounded vowel, or high-mid back unrounded vowel, is a type of vowel sound, used in some spoken languages. Its symbol in the International Phonetic Alphabet is , called "ram's horns." This symbol is distinct from the symbol for the voiced velar fricative, , which has a descender, but some texts use this symbol for the voiced velar fricative.

Before the 1989 IPA Convention, the symbol for the close-mid back unrounded vowel was , sometimes called "baby gamma", which has a flat top; this symbol was in turn derived from and replaced the inverted small capital A, ⟨Ɐ⟩, that represented the sound before the 1928 revision to the IPA. The symbol was ultimately revised to be , "ram's horns", with a rounded top, in order to better differentiate it from the Latin gamma .

Unicode provides , but in some fonts this character may appear as a "baby gamma" instead. The superscript IPA version is .

Features

Occurrence

See also
 Index of phonetics articles

Notes

References

External links

Close-mid vowels
Back vowels
Unrounded vowels

Close-mid back unrounded vowel


Goran Gruica (Split, 11. ožujka 1986.) je bivši hrvatski nogometaš i trenutni športski direktor NK Solina.

Igračka karijera
Karijeru je započeo u omladinskoj školi HNK Hajduka, a za splitsku je momčad upisao i dva nastupa u prijateljskim utakmicama.

Nakon toga put ga je odveo u  HNK Mosor gdje je postao kapetan momčadi koja se natjecala u  Drugoj HNL, a dobre igre omogućile su mu transfer u HNK Šibenik koji se tada natjecao u Prvoj HNL. Za momčad sa Šubićevca upisao je 15 prvoligaških nastupa, a uz igranje nogometa, paralelno je ostvarivao i akademsku karijeru.

Zbog studija prava 2008. vraća se u rodni Split u kojem nastupa za RNK Split s kojim ostvaruje plasman najprije u Drugu HNL pa potom i u Prvu, a za to vrijeme povremeni je kapetan i stožerni igrač momčadi s Parka mladeži.

Godine 2011. po prvi puta odlazi u inozemstvo, u gruzijski Zestafoni s kojim osvaja naslov prvaka Gruzije, ali se odmah po osvajanju titule vraća u domovinu gdje ponovno nastupa za Mosor u Drugoj HNL.

Nakon odrađene sezone u Mosoru seli u NK Dugopolje gdje ponovno igra u drugom rangu, a dobrim igrama dolazi do kapetanske vrpce. Na kraju sezone još jednom odlazi u inozemstvo, ovog puta u Vijetnam i s momčadi T&T Hanoi osvaja naslov prvaka.

Na koncu drugog inozemnog angažmana ponovno se vraća u Dugopolje gdje kao kapetan momčadi predvodi klub u borbi za očuvanje drugoligaškog statusa, a potom dvije sezone nastupa za NK Solin kojega sa suigračima uvodi iz Treće HNL u Drugu HNL.

Pred kraj karijere odlazi u drugu momčad HNK Hajduka kod trenera Siniše Oreščanina gdje je imao status mentora mlađim talentiranim igračima, međutim posljednju polusezonu se zbog obiteljskih razloga vraća u Solin gdje je i okončao karijeru.

Post igračka karijera
Nakon igračke karijere se vraća u Hajduk kao pomoćnik voditelja Akademije i team manager druge momčadi, ali nakon kadrovskih promjena i unutarklupskih borbi odlazi iz kluba. Koncem 2019. preuzeo je dužnost sportskog direktora NK Solina, kluba u kojem je ostavio najveći trag kao igrač.

Privatni život
Gruica je završio Pravni fakultet u Splitu, oženjen je i otac dvoje djece.

Izvori

Hrvatski nogometaši

Goran Gruica


محمد بن إبراهيم يمكن أن يشير إلى:

 محمد بن إبراهيم الحمد دكتور في قسم العقيدة جامعة القصيم والمشرف العام على موقع دعوة الإسلام.
 محمد بن إبراهيم بن عبد اللطيف آل الشيخ من أحفاد الشيخ محمد بن عبد الوهاب.
 محمد بن إبراهيم لاعب كرة قدم مغربي.
 محمد بن إبراهيم السويل رئيس مدينة الملك عبد العزيز للعلوم والتقنية.
 الإمام محمد بن إبراهيم من الأئمة الزيديين في اليمن.
 محمد بن إبراهيم الجار الله وزير سابق في المملكة العربية السعودية وسفير إيطاليا.
 محمد بن إبراهيم بن جبير قاضي ووزير سعودي.
 محمد بن إبراهيم المراكشي شاعر مغربي يلقب بشاعر الحمراء.

انظر أيضاً
 محمد إبراهيم (توضيح)

محمد بن إبراهيم (توضيح)


An Phloeophila ursula in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Alexander Charles Hirtz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carlyle August Luer. An Phloeophila ursula in nahilalakip ha genus nga Phloeophila, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Phloeophila

Phloeophila ursula


فيروسات مجزأة  عائلة فيروسات بجينوم ثنائي سلسلة الرنا يصنف ضمن المجموعة الثالثة في تصنيف بلتيمور، يصيب النباتات والفطور ، اٍسمها  بمعنى مجزأة، وسميت بذلك لأن لديها جينوم مجزأ.

تضم هذه العائلة ثلاث أجناس هي:

مراجع

وصلات خارجية
نطاق فيروسي فيروسات مجزأة

عائلات فيروسية
فيروسات الحمض النووي الريبوزي
فيروسات ثنائية سلسلة آر إن أيه

فيروسات مجزأة


Eine Wasser-Führanlage ist eine Therapie- und Trainingsanlage für Pferde.

Aufbau
Eine Eingangsrampe führt die Pferde in ein Wasserbecken. Das Wasserbecken bildet die Lauffläche. Das Becken ist aus wasserdichten Beton-Elementen und kann unterschiedlich hoch geflutet werden. Die Pferde laufen frei zwischen den Trennelementen der Führanlage. Mehrere Pferde können gleichzeitig in der Anlage laufen. Optional sind auch Massagedüsen oder eine Gegenstromanlage integriert. Die Anlage kann mit temperiertem Wasser oder Salzwasser betrieben werden. Filteranlagen sorgen für sauberes Wasser.

Es gibt runde und ovale Becken. Vier bis sechs Pferde können auf einmal bewegt werden. Ovale Becken werden mit spezieller Gleitschienen-Technik ausgestattet. Der Innenraum bleibt frei und kann für die Filtrationsanlage oder als Lagerraum genutzt werden. Die Pferde laufen in ovalen Anlagen eine längere Strecke gerade aus. Eine einseitige Belastung wird so vermieden. Die Steuerung erlaubt einen Richtungswechsel, der programmiert oder manuell gesteuert werden kann.

Da eine Wasserführanlage eine Kombination aus klassischer Führanlage und Schwimmbad darstellt, arbeiten beim Bau einer Wasserführanlage mehrere spezialisierte Unternehmen zusammen. Sicherheitsrelevante Gesichtspunkte und hygienische Voraussetzungen müssen berücksichtigt werden.

Wirkprinzip
Wie in der Humanmedizin das Kneippen, ist das Wassertreten bei Pferden eine wirksame Methode zur Behandlung von Krankheiten und Verletzungen sowie zur Beschleunigung der Heilung und damit einer Rückgewinnung der Fitness. Die Pferde treten gegen das Wasser und haben permanent Bodenkontakt. Durch den Wasserwiderstand werden die Muskeln gelenkschonend trainiert. Ist das Wasser bis an den Bauch geflutet wird gleichzeitig der ganze Stützapparat entlastet. Muskelaufbau und Kondition werden gleichermaßen gefördert. Ein Wegdrücken des Rückens und damit eine Überdehnung, wie bei der Anwendung im Pool, geschieht hier nicht.

Wasserführanlagen kommen in Therapie und Training zum Einsatz. Der Einsatz sollte in Absprache mit einem Tierarzt geschehen. Je nach Verletzung oder Therapieansatz unterscheidet sich die Wasserhöhe von 40 bis 120 cm und die Dauer der Anwendung. Ebenso sollte die Trainingseinheit in der Wasserführanlage in einen Gesamttraingsplan integriert werden. Eine fördernde Therapie und optimales Training folgen daraus.

Quellen
 http://www.pferdchen.org/Pferde/Gesundheit/Hydrotherapie/Wassertreten.html
 Silke Wurm: Verhalten und körperliche Beanspruchung von Pferden auf dem Laufband im Wasser
 Barbara Voß: Aquatraining – Auswirkungen auf ausgewählte Blutparameter und die Herzfrequenzvariabilität beim Pferd, Dissertation FU Berlin 2001 online

Therapeutisches Verfahren in der Tiermedizin

Wasser-Führanlage für Pferde


Noel, her yıl 25 Aralık tarihinde İsa'nın doğumunun kutlandığı Hristiyan bayramıdır. Ayrıca Doğuş Bayramı, Kutsal Doğuş veya Milat Yortusu olarak da bilinir. 20. yüzyılın başlarından itibaren Noel, Hristiyan olmayanlar tarafından da kutlanan, dinî motiflerinden arınmış, hediye alışverişi etrafında yoğunlaşan bir bayram olarak da kutlanmaya başlamıştır. Bu seküler Noel versiyonunda mitolojik figür Noel Baba temel bir rol oynar.

Noel, her yıl dünyadaki Hristiyanların çoğunluğu tarafından 25 Aralık'ta kutlanır. Bazı ülkelerde kutlamalar 24 Aralık'ta Noel arifesiyle başlar ve 25 Aralık bitimine kadar devam eder. Ermeni Kilisesi gibi bazı Doğu Ortodoks Kiliseleri, Jülyen takviminde 25 Aralık'a denk gelen 6 Ocak'ı Noel olarak kutlarlar. Hristiyanların çoğunlukta olduğu bazı ülkelerde pratik olarak Noel tatili yılbaşı tatiliyle birleştirilir.

Bazı Ortodoks kiliselerinin Noel'i Jülyen takvimine göre kutlamasının nedeni, miladi (Gregoryen) takvimin Katolik Papa XIII. Gregory tarafından düzenlettirilmiş olmasıdır. Bununla birlikte bazı Ortodoks kiliseleri miladi takvime dönüşüm yapmış ve 25 Aralık'ta kutlamaya başlamıştır.

Etimoloji

Noel ve türevleri

Noel sözcüğünün kökeni Latince Natalis (doğum) kelimesidir. Türkçeye Fransızca Noël sözcüğünden geçmiştir.

Christmas ve türevleri
Günümüzde başta İngilizce konuşan coğrafya olmak üzere bazı Batılı ülkelerde Noel anlamında kullanılan Christmas ve benzeri diğer kelimeler ise Yunanca Khristos (Mesih) ve avam Latincesindeki messa (Efkaristiya ayini) kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur. Messa sözcüğünün kökeni ise yine Latince "missa" (yollama, gönderme) sözcüğüdür. İsa, Luka Müjdesi'nin 10. bölümünün 3. ayetinde "Haydi gidin! İşte, sizi kuzular gibi kurtların arasına gönderiyorum." demesi ve Yuhanna Müjdesi'nin 20. bölümünün 21. ayetindeki "Baba beni gönderdiği gibi, ben de sizi gönderiyorum." diyerek sürekli başlayan bir buyruk vermesiyle buna işaret eder.

Weihnachten
Almancada Noel anlamında kullanılan Weihnachten sözcüğü "kutsal geceler" anlamına gelir.

Yule

Eski İngilizcede Noel anlamında kullanılan Yule sözcüğü muhtemelen Nors dili kökenli jōl sözcüğünden gelir. jōl, Paganların 12 gün boyunca kutladığı kış gündönümü bayramıydı. Hristiyanlık yayılınca Noel anlamında kullanılmaya başlandı.

Tarihçe

Milattan Önce
Noel kutlamalarının saf dinî inanca sonradan katılan bir gelenek olduğu iddia edilir. Bu iddialara göre antik çağlardan beri kutlanagelen Pagan kış festivalleri ile Roma'da yayılmış Mitraizm'in kış festivalleri Yule ve Saturnalia'daki uygulamalar Noel'in kökenini teşkil etmektedir. Roma İmparatorluğu'nda ise 25 Aralık, güneş tanrısının doğum günü olarak kabul ediliyordu. Roma halkı Hristiyanlıktan önce büyük oranda putperestti.

İsa'nın doğumu

Nasıralı İsa (MÖ 4 – MS 30-33), Hristiyanlıktaki temel figürdür. Noel İsa'nın doğum günü olarak kutlansa da, doğum ve ölüm tarihleri konusunda tarihçiler arasında fikir birliği yoktur.

İsa, Roma İmparatorluğu'nun Yahudiye eyaletinde kendisi de bir Yahudi olan Meryem'den dünyaya gelmiştir. Hristiyanlık'ta ve İslamiyet'te Tanrı tarafından babasız doğduğuna inanılır. Soyu, üvey babası Yusuf'a göre tayin edilir. Buna göre soyu Davud peygambere dayanır. İslami kaynaklarda ise Meryem'in daha sonra evlendiğine dair bir ifade yoktur.

İsa'nın doğumundan Kitab-ı Mukaddes'te yalnızca Luka ve Matta İncillerinde bahsedilir. Bazı iddialara göre İsa kış mevsiminde doğmamıştır. Luka İncili'ne göre İsa'nın doğduğu zaman çobanlar çayırlarda sürülerini otlatmakta idiler. Bazı kaynaklara göre Vaftizci Yahya Yahudi Fısıh (mayasız ekmek) bayramında yani 15 Nisan'da doğmuştur ve Vaftizci Yahya'dan altı ay sonra doğan İsa'nın Ekim ayı içinde doğmuş olması gerekir.

İslam'da Zekeriya'nın eşi (Yahya'nın annesi) ve Meryem'in yaklaşık zamanlarda hamile kaldıklarına dair rivayetler vardır. İbn-i Kesir'in Kur'an tefsirinde Zekeriya'nın eşinin Meryem'in teyzesi olduğu ve hamile kaldıklarında ilk birbirleri ile konuştuklarından bahsedilir. Ayrıca Kur'an'a göre Meryem, hurmaların taze olduğu bir zamanda doğum yapmıştır.

Doğu Roma ve Bizans dönemi
Hristiyanlara 300 yıl kadar süren baskıların ardından Roma İmparatoru Büyük Konstantin, MS 313 yılında Hristiyanlığı kabul etti ve Roma'da Hristiyanlığa ve diğer dinlerle birlikte resmen izin verdi. Zamanla Hristiyanlık Roma İmparatorluğu'nda en yaygın din haline geldi.

I. Konstantin'un diğer pagan gelenekleri gibi (kutsal pazar günü, İsis modeli Meryem Ana vb.) güneş gününü de toplumda barışı korumak ve karma bir din oluşturmak adına Hristiyanlığa adapte ettirdiği ve İsa'nın doğum günü olarak kabul ettirdiği iddia edilir.

Bazı kaynaklar İsa'nın doğum günü olarak 25 Aralık'ın seçilmesinin, 3. yüzyıl başlarında İsa'nın ölüm tarihinin 25 Mart olarak tahmin edilmesiyle bağlantılı olduğunu rivayet etmektedirler. Aralarında Ermenilerin de olduğu Doğu Hristiyanları ise 6 Ocak (Epifani) tarihini üçüncü yüzyıldan itibaren Noel olarak kutlamaya başlamıştır.

Roma İmparatorluğu'nda İsa'nın doğumu anısına kutlanan bayramlarla ilgili en eski tarih olarak, 325 ve 336 tarihleri söz konusu edilmektedir. Buna göre Noel bayramı İmparator Büyük Konstantin'in saltanatının sonundan itibaren kutlanmaya başlanmıştır. Bu İznik'te yapılan Birinci Konsül (325) tarihi ile örtüşmektedir. MS 354 yılında Papa Liberius, 24 Aralık'ı 25 Aralık'a bağlayan geceyi İsa'nın doğum günü yıldönümü olarak ilan etmiştir.

Noel kutlamaları

Günümüzün Noel kutlamaları Hristiyan ülkelerde oldukça renkli geçer. Noel hazırlıkları aylar öncesinden başlar. Hristiyanların İsa'nın doğumunu bekledikleri döneme advent dönemi denir ve 24 penceresi olan advent takvimleri hazırlanır. Bu takvimlerde her pencerenin ardına resimler veya şekerlemeler gizlenir, her gün bir tanesi açılır. Bazı ülkelerde advent mumları yakılır.

Noel'den önce okullarda İsa'nın doğumunun canlandırıldığı oyunlar sahnelenir. Bu oyunlarda İsa'nın bir ahırda dünyaya gelişi ve doğudan gelen üç müneccimin İsa'ya hediyeler getirmesi canlandırılır. Kiliselerde ve sokaklarda çocuklardan ya da yetişkinlerden oluşturulmuş korolar Noel ilahileri söylerler. İnsanlar Noel'den önceki özellikle hafta sonlarında Noel partileri verirler.

Noel ağaçları süslenir, ışıklı ev, bahçe, cadde süslemeleri yapılır. Hediyeler alınır, tebrik kartları verilir ve Noel arifesinde Noel Baba'nın gelişi simgesel olarak canlandırılır.

Birçok ülkede 25 Aralık öğleden sonrası Noel yemeği hazırlanır ve aile fertleri masa etrafında bir araya gelirler. Noel yemeği ülkeden ülkeye farklılık göstermekle beraber en yaygın olanı kızarmış hindi ve sosistir. Bazı ülkelerde tatlı olarak yemekten sonra sunulan kekin (Noel pudingi) üzerine brendi dökülerek tutuşturulur.

Çocuklar Noel'den uzun zaman önce Noel Baba'ya mektuplar yazarak istedikleri hediyelerin listesini yaparlar. Kent merkezlerinde ve alışveriş merkezlerinde kurulan temsili Noel Baba kulübelerinde, Noel Baba'nın kendisi ya da elfleri kılığına girmiş görevliler Noel'den önce çocukların isteklerini dinler ve mektuplarını Noel Baba'ya iletmek üzere toplarlar. Noel arifesi gecesi evlerde Noel Baba ve geyikleri için yiyecekler bırakılır. ABD'de yaygın uygulama süt ve kurabiye bırakmaktır.

Noel günü Noel Ağacı'nın altına bırakılmış hediyeler alınıp verilir. Küçük çocuklar için dev çorapların içine hediyeler ve şekerlemeler konur. Çocuklara bu hediyeleri Noel Baba'nın getirdiği söylenir.

Noel ağacı

Noel şenlikleri sırasında ışık ve süslerle donatılan çam ağacına Noel ağacı denir. Günümüzde Noel ağacının Pagan geleneklerinden gelen bir ritüel olduğu bilinmektedir.

Yaprak dökmeyen ağaçları ve çelenkleri ölümsüz yaşamın simgesi olarak kullanmak, eski Mısırlıların, Çinlilerin ve Yahudilerin ortak bir geleneği idi. Avrupalı putperestler arasında yaygın olan ağaca tapınma, Hristiyanlığı benimsemelerinden sonra, İskandinavyalıların şeytanı korkutup kaçırmak ve Noel zamanında kuşlar için bir ağaç hazırlamak üzere ev ve ambarlarını yılbaşında ağaçlarla donatma geleneği biçiminde sürdü. Almanya'da da kış ortasına rastlayan tatillerde evin girişine ya da içine bir Yule (yeni yıl) ağacı konuyordu.

Günümüzdeki Noel ağacının Almanya'nın batısından kaynaklandığı düşünülmektedir. Orta Çağ'da Adem ve Havva'yı canlandıran bir oyunun ana dekoru, cennet bahçesini temsil eden ve üzerinde elmaların bulunduğu bir çam ağacıydı. Adem ve Havva yortusunda (24 Aralık) Almanlar evlerine böyle bir cennet ağacı dikerler, üzerine Komünyon'daki kutsanmış ekmeği simgeleyen ince, hamursuz ekmek parçaları asarlardı; bunların yerini daha sonra değişik biçimlerdeki çörekler aldı. Ayrıca bazı yerlerde İsa'yı simgeleyen mumlar eklendi. Noel mevsiminde ağaçla aynı odada Noel piramidi de bulunurdu. 16. yüzyılda Noel piramidi ve cennet ağacı birleşerek Noel ağacını oluşturdu.

İngiltere'ye 19. yüzyıl başlarında ulaşan Noel ağacı, Kraliçe Victoria'nın eşi Alman Prens Albert'in desteği ile bu yüzyılın ortalarında yaygınlaştı. O dönemde Noel ağaçları, dallarına kurdele ve kâğıt zincirlerle asılmış mum, şekerleme ve keklerle süsleniyordu. Göçmen Almanların Kuzey Amerika'ya 17. yüzyılda götürdükleri Noel ağacı, 19. yüzyılda moda oldu. Gelenek Avusturya, İsviçre, Polonya ve Hollanda'da da yaygındı. Japonya ve Çin'e 19. ve 20. yüzyılda Amerikalı misyonerlerin tanıttığı Noel ağaçları ince işlenmiş kâğıt süslerle donatılmaya başlandı.

Noel Baba

Noel Baba, Noel gecesi çocuklara hediye bıraktığına inanılan efsanevi kişidir. Kökeni, Antalya'nın Demre (eski adı Myra) ilçesinde 4. yüzyılda yaşamış  bir Hristiyan azizi olan Piskopos Nikola'ya dayanır.

Noel Baba, efsaneye göre Kuzey Kutbu'nda eşi ile birlikte yaşar. Elfleri ile birlikte çocuklar için oyuncaklar yapar. Çocuklar kendisine mektupla Noel için hangi hediyeyi istediklerini bildirirler. Noel Baba da ren geyiklerinin çektiği uçan kızağını hediyelerle doldurur ve evlere bacalardan girerek herkesin hediyesini dağıtır. Bu arada çocuklar tarafından kendisi ve geyikleri için bırakılan süt, kurabiye, havuç gibi yiyecek ve içecekleri tüketirler.

Noel Baba günümüzde kır saçlı, uzun kır sakallı, sevimli, koca göbekli, tonton birisi olarak resmedilir. Beyaz tüyleri olan kırmızı bir cüppe giymekte aynı görüntüde bir de kukuleta takmaktadır. Evinin yeri ülkelerin geleneklerine göre değişiklik göstermektedir. Kuzey Kutbu, Finlandiya'daki Korvatunturi, İsveç'teki Dalecarlia veya Grönland bunlardan bazılarıdır. Bazı ülkelerde Noel Baba grottoları kurulur ve çocuklar Noel Baba kılığındaki oyuncuların dizlerine oturarak hediye olarak ne istediklerini söylerler.

Ekonomi ve Noel
Noel sezonu, tipik olarak birçok ülkede ekonominin canlandığı bir dönemdir. Satışlar neredeyse tüm perakende sektörlerde ciddi biçimde artar. Noel'de satış yerleri hediyelik eşya ve dekorasyon malzemelerine ağırlık verdiği gibi yeni ürünleri de müşterilerle tanıştırır. ABD'de bu sezonun adı 'Noel alışveriş mevsimi' olarak geçer ve genellikle sezonun açılışı, ABD'de her yıl kasım ayının dördüncü Perşembe günü kutlanan Şükran Günü'nün ertesi günü olan Cuma günü olarak kabul edilir. Birçok Amerikalı alışveriş sezonunun başladığı bu Cuma gününü tarihe ironik bir gönderme olarak Kara Cuma olarak adlandırır.

İngiltere ve Galler'de küçük işletmeleri korumak maksadıyla, 2004 Noel Ticaret Yasası kapsamında, Noel'de bütün büyük dükkânlara ticaret yasağı getirilmiştir. İskoçya da, buna benzer bir yasamayı planlamaktadır. Film stüdyoları, Noel tatil mevsiminde birçok yüksek bütçeli filmi gösterime sürer.

Noel sezonunda ekonomideki bu canlanmaya rağmen ekonomistlerin çoğu, mikroekonomik konsept kapsamında Noel'de hediye alışverişi yüzünden ekonominin verim kaybına uğradığına inanırlar. Bu kayıp, hediye veren kimsenin aldığı ürüne ödediği para ile hediye alıcısının, o madde için ödemek isteyebileceği para arasındaki farkla hesaplanır. 2001 Noel'inde, ABD'de 4 milyar dolarlık bir ekonomik verim kaybı olduğu tahmin edilmektedir. Bu analiz, hesaplamayı güçleştiren faktörlerden dolayı, bazı kaynaklarda günümüz mikroekonomik teorisinin kusurları arasında sayılır.

Noel'in dinî anlamını yitirmesi ve ticarileşmesi endişeleri

Noel'in ekonomik yönünün 1800'lerden bu yana gittikçe önem kazanması dinî çevrelerde Noel'in dinî anlamını kaybedip ticarileşmesine yönelik kaygıları arttırmaktadır. Noel bugün nüfusunun yüzde 60'ından fazlası tanrıya inanmayan İngiltere, Fransa gibi ülkelerde bile coşkuyla kutlanmaktadır. Hristiyan çevreler ise Noel'in bir alışveriş ve hediye bayramı haline gelmesinden ve çocukların Noel Baba'ya, İsa'dan daha fazla önem vermesinden endişe duymaktadırlar.

1822 yılında yazılan "Aziz Nicholas'tan bir ziyaret" isimli şiir geleneksel hediye alıp vermeyi ve Noel alışverişini popüler hale getirdi. Harriet Beecher Stowe, 1850 yılında yazdığı "New England'daki ilk Noel" isimli kitabında, Noel'in gerçek anlamının, alışveriş cümbüşü içinde kaybolmasından şikâyet eden bir karakteri yazdı.

Noel'in ekonomi üzerine etkisi 1930'lu yıllarda dönemin ABD başkanı Franklin D. Roosevelt'in Noel alışveriş mevsimini uzatmak, satışları arttırmak ve büyük bunalım sırasında duraklayan ekonomiyi canlandırmak için Şükran Günü'nün tarihini değiştirmesiyle daha da güçlendi. Bu hareketi protesto etmek maksadıyla Hristiyanlığın dini liderleri 1931'de New York'ta toplanarak, gittikçe artan Noel'in ticarileşmesiyle ilgili tehlikelere dikkat çeken Noel vaazları verdiler.

1958'de Stan Freberg ve Daws Butler taşlama sanatının hicivlerini kullanarak radyo için "Yeşil Noel" (Green Christmas) sic isimli bir ses tiyatrosu kaydettiler. Eserin, tartışmaya yol açan doğası yüzünden, 1983'e kadar hiçbir ticari gösterimi yapılmadı. Ye$il Noel, Noel'in ticarileşmesini hicvetmekte ve 'yeşil' kelimesi Amerikan dolarının yeşil tonlarını sembolize etmektedir.

ABD'de Noel'in, gerçek kutlama maksadının dışına çıktığına dair kaygıların gün geçtikçe arttığı gözlemlenmektedir. Bu konuda New York yazarlarından Gabriel Calderon "Çocuklar, Noel Baba'yı İsa'dan daha önemli görüyor" görüşünü demiştir.

Winterval

Winterval, yeni yıla yaklaşırken ve yeni yılda kutlanılan tüm kış festivallerini kastetmek için kullanılan bir sözcüktür. İngilizce winter (kış) ve festival kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Winterval sözcüğü, yılbaşı, Hristiyan Noel, Yahudi Hanuka, Neopagan Yule ve Kızılderili Kwanzaa kutlamaları gibi farklı din ve kültürlerde kutlanan tüm kış festivallerini bir bütün olarak tanımlamak için kullanılmaktadır.

1998 yılında İngiltere'nin Birmingham şehrinin belediye meclisi şehirlerindeki Ekim ve Ocak ayları arasındaki tüm kış kutlamalarını bu isimle adlandırmıştır. Bu durum Hristiyan camiasının tepkisiyle karşılaşmış, azınlıkları incitmemek için Noel'i yok etmeye yönelik "siyaseten doğru" bir çaba olarak değerlendirilmiştir. Birmingham piskoposu Mark Santer bu durumu eleştiren bir açıklama yapmıştır. Birmingham Belediyesi bu iddiaları yalanlamış, şehirlerinde Noel ile ilgili her şeye -dinî motifler, süslemeler ve Noel ilahileri dâhil- izin verildiğini, hatta belediyelerine "Mutlu Noeller" dövizi astıklarını belirtmiştir. Bu olay dünyada "winterval kutlamaları" tartışmalarının alevlenmesine yol açmıştır.

Türkiye Ermenilerinin Noel gelenekleri
Türkiye Ermenileri Noel'i Surp Dzınunt (Kutsal Doğuş) olarak adlandırırlar ve 6 Ocak tarihinde kutlarlar. Surp Dzınunt yortusuna hazırlık Ermeni Kilisesi'nde yedi hafta sürer ve bu hazırlık dönemine Hisnag (elli günlük dönem) adı verilir. Hisnag'in birinci, dördüncü ve yedinci haftaları kilise üyelerine vejetaryen perhiz salık verilir. Her Cumartesi gün batımında dualar ve ilahiler eşliğinde mor renkli yeni bir mum yakılır.

Noel yortusuna hazırlık dönemi içerisinde gerçekleşen yılbaşı gecesi aileler ile birlikte geçirilir. Kilisede yıl sonu şükran duasına gidilir ve akşam aile üyeleri, akraba ve dostlarla bir araya gelinir. Yoksul, kimsesiz, dul, yetim, engelli tanıdıklar da unutulmaz ve mümkünse akşam yemeğine davet edilirler. Surp Dzınunt perhizi olduğu için, sofrada özellikle deniz ürünlerinin ve vejetaryen yemeklerin yanı sıra topik ve kuru yemiş bulundurulur. Ermeni geleneği olmasa da 1930'lardan beri sofralarda hindi yemeklerine sıkça rastlanır. Yılbaşı gecesi saat 23:58 sularında evdeki tüm ışıklar söndürülür ve hep birlikte Rab'bin Duası söylenerek Yeni Yıl'a girilir. Duadan hemen sonra evdeki tüm odaların ışıkları yakılır ve herkes birbirini kucaklar, yeni yıl dilekleri sunulur, çocuklar hediyelerle sevindirilir, anuşabur (bir tür aşure) yenilir. Yılbaşında İstanbul Ermenilerine özgün gelenekler de devam ettirilir ve bereketi simgeleyen nar dükkânların eşiklerinde patlatılır ya da bürolarda masaların üzerine yerleştirilir. En az bir ayazma ziyareti de bu dönemin adetleri arasındadır.

Cırakaluyts denilen Surp Dzınunt arifesinde (5 Ocak), yedi mor mum hep bir arada yakılır. Kiliselerde gün batımına doğru başlayan ayinden sonra aileler yılbaşı gecesinde olduğu gibi toplanır. Perhiz olduğu için et yenilmez, daha çok deniz ürünleri tüketilir.

6 Ocak Noel (Surp Dzınunt) günü, saat 10-12 arası kiliselerde düzenlenen ayine katılınır. Kumkapı'daki tarihî Patriklik binasından Merkez Kilise'ye saat 10.00'da dinî geçit düzenlenir. Öğleden sonra Patrikhane'de isteyen herkesin katıldığı bayramlaşma kabulü yapılır. Daha sonra akşam geç vakitlere kadar yakın ve uzak akrabalar ziyaret edilir, gün bayramlaşmayla geçer. Noel'in ikinci günü, 7 Ocak'ta kabir ziyaretleri yapılır, aileler ölmüşlerinin ruhlarına dua okur ve yakınlarının mezarlarını ziyaret eder.

Hristiyan olmayan toplumlarda Noel
Noel Hindistan ve Malezya gibi Hristiyanların azınlıkta olduğu birçok ülkede resmî tatil olarak kabul edilmektedir. Suriye gibi bazı Müslüman ülkelerin vatandaşları da İsa'nın doğumunu kutlarlar.

Noel'in etkileri
Noel, Hristiyanlık ve Batı kültürünün dünyada baskın olmasından dolayı dünya kültürünü oldukça etkilemiştir. Noel kutlamaları kış mevsimi kutlamaları arasında en ünlü kutlamalardandır. Çeşitli yerel ve bölgesel Noel gelenekleri hala devam etse de film endüstrisi, popüler edebiyat, medya ve televizyon aracılığı sayesinde Amerikan ve İngiliz motifleri dünyada en yaygın olarak kullanılan Noel motifleridir.

İlgili filmler
 'Merry Christmas Mr.Lawrence', (1983) Fragman  Müzik
 'Jingle All The Way', (1996) Fragman
 'Joyeux Noël', (2005) Fragman
 'The Polar Express', (2005) Fragman
 "A Christmas Carol" (2009)

Kaynakça

 Christmas (Wikipedia)
 "Christmas," The New Columbia Encyclopedia. New York and London, Columbia University Press, 1975.
 Restad, Penne L., Christmas in America: A History, New York, Oxford University Press. 1995. ISBN 0-19-509300-3

Dipnotlar

Dış bağlantılar
Should a Christian Celebrate Christmas?

Ayrıca bakınız
 Advent
 Epifani
 İştar
 Nardugan

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler
Katolik dini bayramlar

Noel


Muzeul Calouste Gulbenkian (în portugheză: Museu Calouste Gulbenkian; în armeană: Գալուստ Գյուլբենկյանի թանգարան) este un muzeu portughez din cartierul Avenidas Novas din Lisabona. Exponatele muzeului constau din colecția unui miliardar armean pe nume Calouste Gulbenkian, care s-a îmbogățit din afacerile cu petrol. De-a lungul vieții a reușit să colecționeze multe obiecte, dar la sfârșitul vieții și-a donat colecția astfel încât oricine să poată s-o admire.

Istorie

Colecții

Arhitectură

Referințe

Muzee din Lisabona

Muzeul Calouste Gulbenkian


Acqueville is the name of several communes in France:

 Acqueville, Calvados, in the Calvados département
 Acqueville, Manche, in the Manche département

Acqueville


Hotel Ruanda (Orijinal ismiyle: Hotel Rwanda), Ruanda Soykırımı'nı konu alan, Dram türü bir filmdir. 2004 tarihli filmin yönetmeni Terry George'dur. Kanadalı, İngiliz, İtalyan ve Güney Afrikalı firmaların ortak yapımı olan filmin başrol oyuncusu Don Cheadle'dir. Filmin yönetmeni olan Terry George, A. Kitman Ho ile birlikte filmin yapımcılarındandır. Ruanda'nın başkenti Kigali'deki bazı çekimler dışında filmin büyük bölümü Güney Afrika'da çekilmiştir.

Film Ruanda'da 1994 yılında Hutu ve Tutsi etnik grupları arasında çıkan ve büyük sayıda (yaklaşık 800.000) Tutsinin yaşamını kaybetmesiyle sona eren şiddet olayları ve katliamı konu alır ve filmin senaryosu Ruanda Katliamı'ndaki gerçek olaylara dayanmaktadır. Ana karakter Kigali'deki Hôtel des Mille Collines'in müdürü olan Hutu kökenli Paul Rusesabagina'dır.

Filmin konusu
Bir Hutu olan Paul Rusesabagina, Hôtel des Mille Collines'in müdürüdür ve Tutsi bir kadınla evlidir. Katliam başladığında öncelikle kendi ailesini kurtarmaya çalışsa da durumun farkına varınca kendi ailesinin yanı sıra kurtarabildiği tüm Tutsi ve Hutu mültecileri kurtarmaya çalışır. Komşularıyla birlikte ailesini otele götürmesinden sonra birçok Tutsi ve Hutu mülteciyi de otele alır. Otel neredeyse bir mülteci kampına dönerken, daha önceleri kurduğu ilişkilerini kullanarak oteldeki insanları korumaya çalışır ve sonuç olarak 1268 mültecinin hayatını kurtarır. Film oteldeki mülteciler ile birlikte Rusesabagina'nın ailesinin Tutsi isyancılarının hakim olduğu taraftaki bir mülteci kampına kaçması ve buradan Tanzanya'ya doğru hareket etmeleri ile son bulur.
Filmdeki bu çerçeve hikâyenin yanı sıra, Ruanda Katliamı'na dair birçok bilgi sunulmaktadır. Ayrıca olaya uluslararası tepkinin çok düşük düzeyde kalması, BM ve Batılı güçlerin katliam karşısındaki tavırları büyük oranda eleştirilir. Üstelik filmde de geçen oteldeki insanlar kendilerini kurtarmak için geldikleri sandığı Fransız ve diğer Avrupa devletlerinden askerlerin sadece Avrupa ülkeleri vatandaşlarını alıp götürmesidir.

Tepkiler
Mayıs 2011 itibarıyla Internet Movie Database (IMDb – İnternet Film Veritabanı) isimli ünlü sinema sitesinin en iyi 250 film listesinde 8.2/10 puan alarak 120. sırada yer alan birçok olumlu tepki ve eleştiri almıştır. Başlangıçta R olarak etiketlendirilen film daha sonra PG-13 şeklinde yeniden etiketlenmiştir. En iyi aktör, En iyi yardımcı aktris ve En iyi özgün senaryo dallarında Akademi Ödülü'ne (Oscar'a) aday gösterilmiştir. American Film Institute (Amerikan Film Enstitüsü) filmi tüm zamanların en ilham veren 100 filmi içeresinde 90. sıraya koymuştur. Ayrıca film eleştirmenlerinden Richard Roeper filmi tüm zamanların en ilham verici filmlerinden biri olduğu belirtmiş ve filmi 2004 yılının en iyi filmi olarak adlandırmıştır.

Oyuncular
 Don Cheadle – Paul Rusesabagina
 Sophie Okonedo – Tatiana Rusesabagina
 Nick Nolte – Albay Oliver (Roméo Dallaire)
 Fana Mokoena – General Augustin Bizimungu
 Joaquin Phoenix – Jack
 Jean Reno - Bay Tillens
Cara Seymour - Pat Archer
Hakeem Kae-Kazım - Georges Rutaganda

Ayrıca bakınız
 Ruanda Katliamı
 Paul Rusesabagina
 Hôtel des Mille Collines
 Shooting Dogs, Ruanda soykırımını anlatan sinema filmi
 Shake Hands with the Devil, Ruanda soykırımını anlatan sinema filmi
 Sometimes in April, Ruanda soykırımını anlatan televizyon filmi

Dış bağlantılar

Ruanda Soykırımı
2004 çıkışlı filmler
2000'lerde tarihî dram filmleri
Amerika Birleşik Devletleri tarihî dram filmleri
Lions Gate Entertainment filmleri
Metro-Goldwyn-Mayer filmleri
Konusu Ruanda'da geçen filmler
Ruanda'da çekilmiş filmler
Güney Afrika'da çekilmiş filmler
United Artists filmleri
Rupert Gregson-Williams'ın müziğini yaptığı filmler
Gerçek olaylara dayanan epik filmler
Gerçek olaylara dayanan politik filmler
2000'lerde İngilizce filmler
2004 çıkışlı dramatik filmler
Terry George'un yönettiği filmler

Hotel Ruanda


Fred Thomas Burks (May 22, 1940 – October 19, 1998) was a farmer and Democratic Party politician in Tennessee, United States. He served in the Tennessee House of Representatives from 1970 until 1978 and in the Tennessee State Senate from 1978 until his assassination in 1998.

Biography
Born in Cookeville, Tennessee, Burks was one of the most conservative Democrats in the state legislature. He opposed the teaching of evolution in school science classes (twice introducing legislation to restrict its teaching), legal abortion, gambling, and a state lottery. His views seemed to have been very popular and in line with a large number of voters within his rural district.

Burks was an energetic legislator who almost never missed a floor or committee session. It is reported that he would on some occasions arrive at a session having already gotten up on his farm, delivered a load of hogs to Knoxville (approximately 90 miles east of his home), and then driven to the State Capitol in Nashville (100 miles west of his home and 190 miles west of Knoxville). Despite the 100-mile distance, and unlike most legislators from parts of the state a considerable distance from Nashville, Burks made it a practice to go home to his district and his farm almost every night, even during legislative sessions.

Assassination
Burks was assassinated by his Republican Party opponent Byron Looper less than a month before the next election. Burks was shot and killed by Looper on Burks's own property. An eyewitness to the murder helped seal the conviction of Looper, who was, at the time, Putnam County Tax Assessor. Burks's widow, Charlotte, ran for his seat and won, becoming the first Tennessee State Senator to win as a write-in candidate and one of very few American politicians to win as a write-in candidate. She was subsequently reelected in 2002, 2006, and 2010. The gun used to kill Burks was found by a highway work crew near Hwy 111 and Interstate 40 and is believed to have been thrown out of Looper's car window along I-40, between Monterey and Cookeville, following the murder.

Interstate 40 through Wilson, Smith, Putnam, and Cumberland counties is named the "Tommy Burks Memorial Highway".

See also
 List of assassinated American politicians

Notes

1940 births
1998 deaths
1998 murders in the United States
Male murder victims
Assassinated American politicians
Democratic Party members of the Tennessee House of Representatives
Democratic Party Tennessee state senators
People murdered in Tennessee
Deaths by firearm in Tennessee
People from Cookeville, Tennessee
20th-century American politicians
1990s assassinated politicians
Assassinated subnational legislators

Tommy Burks


Le Parti démocrate unifié ( abrégé UDP) est un parti politique salomonais.

Résultats électoraux

Élections législatives

Notes et références

Parti politique aux Îles Salomon

Parti démocrate unifié (Îles Salomon)


Edith Margaret Emily Ashcroft, DBE (n. 22 decembrie 1907 – d. 14 iunie 1991), cunoscută sub numele de Peggy Ashcroft, a fost o actriță engleză cu o carieră de peste șaizeci de ani.

A câștigat un premiu Oscar pentru cea mai bună actriță.

Note

Legături externe

Nașteri în 1907
Decese în 1991
Premiul BAFTA pentru cea mai bună actriță
Dames Commander of the Order of the British Empire
Actrițe de teatru engleze
Membri ai Royal Shakespeare Company

Peggy Ashcroft


Zenta Muharebesi, Osmanlı İmparatorluğu ile Avusturya orduları arasında, 11 Eylül 1697 tarihinde Tisa Irmağı kıyısındaki Zenta'da yapılan ve Osmanlıların yenilgisiyle sonuçlanan muharebedir. Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın son önemli çarpışması olan bu savaşın ardından 1699 yılında Karlofça Antlaşması imzalandı.

Hazırlıklar
1695 ve 1696 yıllarında Avusturya'ya karşı iki sefere çıkan Sultan II. Mustafa, bu ülkeye üçüncü bir seferle büyük bir darbe indirmek istiyordu. 1697 yılına gelindiğinde Avusturya uzun süredir yürütmekte bulunduğu ve Fransa'ya karşı savaştığı 9 Yıl Savaşları'nı bitirmiş ve Osmanlı Devleti'ne barış teklifi götürmüştü. Bu sırada ölen Jan III. Sobieski'nin yerine Lehistan tahtına Saksonya elektörü Frederick geçmişti, onun yerine, yani Avusturya ordusunun başına, Fransız asıllı başarılı komutan Savoylu Eugene getirilmişti. II. Mustafa da barış teklifini reddetmiş, Avusturya'ya üçüncü sefer için hazırlıkları başlatmıştı.

13 Nisan 1697'de Edirne Sarayı'ndaki Arz Odası'nın önüne tuğlar dikildi. 18 Nisan'da Sultan II. Mustafa 100.000 kişilik bir kuvvetle üçüncü seferine çıktı. Yol üzerinde Avusturyalıların Bihke Kalesi önünde bozguna uğradığı ve Hersek'te Venediklilerin çekildiği haberleri ordunun moralini yükseltti.

11 Ağustos'ta Belgrad'a ulaşan padişah komutanlarını alarak 12 Ağustos'ta bir harp meclisi topladı. Mecliste iki görüş ortaya çıktı; ya Sava üzerinden Varadin'e geçilecek ya da Tisa'dan karşıya geçilecekti.  Amcazade Hüseyin Paşa "Üç keredir sefer yapıp düşmandan bir karış toprak almadan evinize dönüyorsunuz. Eğer yeterince teçhizatınız varsa Varadin'i muhasara ediniz." diye görüş belirtti. Ama bu görüş kabul görmedi.

Daha sonra Temeşvar muhafızı Cafer Paşa ordugâha geldi ve meclise katıldı. Cafer Paşa da Titel Kalesi'nin bulunduğu yerden Zenta yönünde gidilmesi ve Macar topraklarında büyük çaplı operasyon gerçekleştirildikten sonra, en son Varadin'e geçilmesi yönünde görüş belirtti. Amcazade Hüseyin Paşa ve Anadolu Beylerbeyi Mısırlızade İbrahim Paşa bu planı tehlikeli buldularsa da Cafer Paşa'nın II. Mustafa ile önceden beri var olan yakın ilişkileri nedeniyle Zenta yönünde gidilmesine karar verildi.

Karar alındıktan sonra Osmanlı ordusu Tuna'yı geçti ve 110 parçalık donanma da Tisa Nehri'ne hareket etti. Avusturya ordusu ise Titel Kalesi önünde 7-8 bin kişilik kuvvet bırakarak çekilmişti. Osmanlı ordusu kaleyi aldı ve yıktı.

Avusturya ordusu komutanı Prens Eugene casusları vasıtasıyla Osmanlı ordusunun planını öğrenmiş, Osmanlı ordusu ilerlerken de Varadin'e çekilmişti. Sadrazam Elmas Mehmed Paşa, Avusturyalılar buraya daha yeni yerleşirken uygun durumda hemen saldırma teklifinde bulundu ama teklif kabul edilmedi. Osmanlılar'ın Tisza yönünde ilerlediğini duyan Eugene hızla Tisza'ya yöneldi, bu sırada henüz Osmanlı ordusunun büyük kısmı köprüden geçmemişti. Eugen'in geldiği haberi alınınca geçiş hızlandı ama bu yeterli olmadı, kurulan köprü aşırı yük almış ve dayanıksızlaşmış, yer yer de parçalanmıştı.

Savaş
Osmanlılar'ın Tisza yönünde ilerlediğini duyan Eugene hızla Tisza'ya yöneldi, bu sırada Osmanlı ordusunun büyük kısmı köprüden geçmemişti. Eugen geldiğinde  nehrin karşısına sadece 7.000 Osmanlı askeri geçebilmişti, bunlar çoğunlukla geçişi kolaylaştırmak için karşıya geçen rütbeli askerler ve paşalardı, yanlarında ise saray halkı, hazine, otağ-ı hümayun, silahdarlar ve bolca cephane vardı. Eugen yaklaşırken üzerine Anadolu Beylerbeyi Mısırlızade İbrahim Paşa ve Diyarbakır Beylerbeyi Kavukçu İbrahim Paşa'nın kuvvetleri üzerine gönderildi ama bir sonuç alınamadı.

Sonunda çarpışma 11 Eylül 1697 günü öğleden sonra başladı, nehri geçemeyen Osmanlı ordusu mevzi almaya karar verdi, bu ise Avusturya topçusunun karşı kıyıları hiçbir karşılık almadan bombalamasına yol açtı. Sonunda Osmanlı ordusu otuz bin kayıp vererek geri çekildi. Avusturyalılar da çok kayba uğradığından, Sultanın yanındaki Osmanlı kuvvetlerine taarruz edemediler. Sultan İkinci Mustafa ordunun geri kalan kısmını toparlayarak Temeşvar'a doğru yöneldi. Ordu kayıplara rağmen planlandığı üzere Temeşvar'a ulaştı, ancak herhangi bir kaleyi kuşatacak durumda değildi.

Sonuçlar
Osmanlı ordusu rütbeli askerlerini kaybetmişti, başta Sadrazam Elmas Mehmed Paşa olmak üzere birçok Osmanlı paşası ölmüş; sadrazamın göğsünde taşıdığı mühür, sultanın çadırıyla birlikte birçok ordu çadırı, 87 top, 15 bin sığır, 7 bin at, birkaç bin deve ve toplam 3 milyon gulden tutarında hazine Avusturya ordusunun eline geçmişti.
Ordusunun bozgununa çaresizlik içinde seyirci olan padişah II. Mustafa, önce Temeşvar'a, oradan da İstanbul'a doğru geri çekildi. Muharebeden önce tavsiyesi dinlenmemiş olan Amcazade Hüseyin Paşa ise sadrazamlığa getirildi.

Eugene'nin Osmanlı ordusunu hazırlıksız yakalaması için tekrar dengesinin bozulduğu bir anı beklemesi gerekti, Temeşvar'da bulunan Osmanlı kuvvetlerinin karşısına çıkmaya çalışmak yerine zafer kazandığını Avusturya'ya bildirdi. Prens Eugene, Belgrad'a saldırabilecek olmasına rağmen ordudaki para ve erzak sıkıntısı yüzünden birliklerini Erdel civarındaki kış karargahlarına gönderdi.

Savaş, Kutsal İttifak Savaşları içinde son önemli muharebedir. Kaybettiği topraklarını geri almasının zor olacağını fark eden Osmanlı Devleti, Karlofça Antlaşması'nı imzalamayı tercih etmiştir.

Resimler

Ayrıca bakınız
 Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları

Kaynakça

Osmanlı-Avusturya savaşları
Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nda muharebeler
Osmanlı İmparatorluğu askerî tarihi
1690'larda Avrupa
1690'larda Osmanlı İmparatorluğu
17. yüzyılda Sırbistan
1690'larda çatışmalar
1697

Zenta Muharebesi


Augustin Cupșea (n. 1884 – d. 1929) a fost delegat al cercului electoral Gherla la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Biografie
A fost preot ortodox. A contribuit la organizarea consiliilor și a gărzilor naționale în satele din jurul Gherlei. A  fost vicepreședinte al Consiliului Național Român din Gherla.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Jose, Dicționarul personalităților Unirii: Trimișii Românilor Transilvănneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Alba Iulia, Altip, 2003
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații, Editura Academiei Române, București, 2005, vol.1

Nașteri în 1884
Decese în 1929
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți ortodocși români
Transilvăneni
Români din Austro-Ungaria

Augustin Cupșea


ميناء المعقل من أقدم الموانئ العراقية، تم إنشاؤه عام 1916 في منطقة شط العرب التي تبعد نحو 135 كم عن الساحل العراقي المطل على الخليج العربي (خليج البصرة).

يحتوي الميناء على 15 رصيفاً، وتبلغ مساحة الرصيف الواحد 4000 متر مربع، أما طول الواجهة الأمامية فيصل إلى نحو 2.5 كم، وتحتوي الأرصفة على 45 رافعة كهربائية. ويستقبل البواخر حتى غاطس 9 متر.

تم تأسيس الميناء عام 1916 باعتباره ميناء عسكريا تابعا للقوات البريطانية، وقد شهد العديد من التطويرات وأعمال التوسعة، إلا أن الحرب العراقية الإيرانية تسببت في وقف نشاط الميناء بالإضافة إلى السفن والمراكب التي غرقت في مياهه.

في الوقت الحالي، تم وضع المخططات لتنظيف وكري المياه و إزالة الغوارق بالإضافة إلى تطويرات أخرى لجعل الميناء يعمل بالطاقة القصوى. وقد قررت وزارة النقل العراقية فتح الجسور التي على نهر شط العرب ساعة يوميا لدخول السفن إلى الميناء.

المراجع

موانئ ومرافئ البصرة
موانئ ومرافئ العراق
النقل في الدول العربية
مرافئ وموانئ الدول العربية

ميناء المعقل


A Washington Wing Civil Air Patrol (WAWG) é uma das 52 "alas" (50 estados, Porto Rico e Washington, D.C.) da "Civil Air Patrol" (a força auxiliar oficial da Força Aérea dos Estados Unidos) no Estado do Washington. A sede da Washington Wing está localizada na McChord Air Force Base parte da Joint Base Lewis–McChord, ao sul de Tacoma no Condado de Pierce, Washington. A Washington Wing consiste em mais de 1.200 cadetes e membros adultos distribuídos em 26 locais espalhados por todo o Estado.

A ala do Estado de Washington é membro da Região do Pacífico da CAP juntamente com as alas dos seguintes Estados: Alaska, California, Hawaii, Nevada e Oregon.

Missão
A Civil Air Patrol (CAP) tem três missões: fornecer serviços de emergência; oferecer programas de cadetes para jovens; e fornecer educação aeroespacial para membros da CAP e para o público em geral.

Serviços de emergência
A CAP fornece ativamente serviços de emergência, incluindo operações de busca e salvamento e gestão de emergência, bem como auxilia na prestação de ajuda humanitária.

A CAP também fornece apoio à Força Aérea por meio da realização de transporte leve, suporte de comunicações e levantamentos de rotas de baixa altitude. A Civil Air Patrol também pode oferecer apoio a missões de combate às drogas.

Em março de 2021, como parte da resposta da Civil Air Patrol no combate à pandemia COVID-19, membros da Washington Wing forneceram apoio em três pontos de distribuição da vacina.

Programas de cadetes
A CAP oferece programas de cadetes para jovens de 12 a 21 anos, que incluem educação aeroespacial, treinamento de liderança, preparo físico e liderança moral para cadetes.

Educação Aeroespacial
A CAP oferece educação aeroespacial para membros do CAP e para o público em geral. Cumprir o componente de educação da missão geral da CAP inclui treinar seus membros, oferecer workshops para jovens em todo o país por meio de escolas e fornecer educação por meio de eventos públicos de aviação.

Organização

Proteção legal
De acordo com a lei de Washington, é ilegal para um empregador dentro das fronteiras de Washington punir ou demitir um funcionário que seja membro da Civil Air Patrol, devido a esse funcionário tirar uma licença para participar de uma operação de emergência como parte da CAP.

Ver também
 First Air Force
 Civil Air Patrol
 Washington Air National Guard
 Washington State Guard
 História da Civil Air Patrol

Ligações externas

 Members' volunteerism marked by exemplary community service
 Civil Air Patrol Newsroom
 Civil Air Patrol Official Website

Organizações dos Estados Unidos
Educação e treinamento militar
Força Aérea dos Estados Unidos
Ajuda humanitária

Washington Wing Civil Air Patrol


Gubernia Livonia (în , Lifliandskaia gubernia; în ; în , după regiunea Vidzeme locuită de letoni) a fost una dintre guberniile baltice ale Imperiului Rus, a cărui teritoriu este împărțit acum între Republica Letonia și Republica Estonia.

Istoric

După capitularea Estoniei și Livoniei în 1710, țarul Petru cel Mare a înființat pe 28 iulie 1713 gubernia Riga (în ), care a inclus, de asemenea, uezdul Smolensk, uezdul Dorogobuj, uezdul Roslavl și uezdul Viazma din gubernia Smolensk.

Suedia a cedat în mod oficial Livonia Suedeză către Rusia în 1721 prin Tratatul de la Nystad. În 1722 comitatul Tartu a fost adăugat guberniei Riga. În 1726 gubernia Smolensk a fost separată de gubernia Riga, care avea acum cinci provincii - Rīga, Cēsis, Tartu, Pärnu și Saaremaa. În 1783 comitatul Sloka a fost adăugat guberniei. Pe 3 iulie 1783 Ecaterina cea Mare a reorganizat gubernia în viceregatul Riga. Abia în 1796, după cea de-a Treia Împărțire a Poloniei acest teritoriu a fost redenumit gubernia Livonia.

Până la sfârșitul secolului al XIX-lea gubernia nu a fost guvernată după legile rusești, ci a fost administrată în mod autonom de către nobilimea baltică germană locală prin Landtagul feudal (Liefländischer Landtag). Nobilii germani au insistat să-și păstreze privilegiile și să folosească limba germană. În 1816 țarul Alexandru I i-a eliberat pe iobagii din Livonia, într-un act precursor al planului de eliberare a iobagilor din restul Rusiei.

După Revoluția din februarie 1917, partea de nord a guberniei Livonia a fost unită cu gubernia Estonia, formând gubernia autonomă a Estoniei. Gubernia autonomă a Estoniei a emis Declarația de Independență a Estoniei pe 24 februarie 1918, cu o zi înainte ca teritoriul guberniei să fie ocupat de trupele germane în timpul Primului Război Mondial.

Prin semnarea Tratatului de la Brest-Litovsk din 3 martie 1918, Rusia Bolșevică a acceptat pierderea guberniei Livonia, iar prin acordurile încheiate la Berlin pe 27 august 1918 gubernia autonomă a Estonei și gubernia Livonia au fost despărțite de Rusia.

Diviziuni administrative
Gubernia Livonia a fost împărțită în 9 comitate (Kreis).

Notă: După declarația "Cu privire la autonomia Estoniei" din 30 martie 1917 a guvernului provizoriu al Rusiei, elaborată în urma Revoluției din Februarie, Gubernia Livonia a fost divizată: cinci comitate nordice (Kreis) cu populație estonă (Iuriev (Derpt), Pernov, Fellin, Verro și Ezel), precum și localitățile locuite de estonieni în comitatul Valk au fost toate incluse în compoziția guberniei Estonia. Cu toate acestea, noua frontieră între guberniile Estonia și Livonia nu a fost niciodată trasată în mod oficial.

Limbi

 Potrivit recensământului imperial din 1897. Cu litere îngroșate sunt trecute limbile vorbite de mai mulți oameni decât limba de stat.

Listă de guvernatori

 1712–1719 Aleksandr Danilovich Menșikov
 1719–1726 Anikita Repnin
 1727–1751 Peter Lacy
 1734–1736 Karl von Hochmuth (locotenent de guvernator)
 1751–1753 Vladimir Petrovici Dolgoruki
 1753–1758 Piotr Vojeikov (viceguvernator)
 1758–1761 Vladimir Petrovici Dolgoruki
 1762–1791 George von Browne
 1792–1798 Nikolai Repnin
 1798–1800 Ludwig von Nagell
 1800–1801 Peter Ludwig von der Pahlen
 1801–1803 Serghei Fiodorovici Golițîn
 1803–1807 Friedrich Wilhelm von Buxhoeveden
 1807–1810 Ivan Repiev
 1810–1812 Dmitri Ivanovici Lobanov-Rostovski
 1812–1812 Johann Magnus von Essen
 1812–1829 Filippo Paulucci
 1829–1845 Carl Magnus von der Pahlen
 1845–1848 Evgheni Golovin
 1848–1861 Alexander Arkadievici Suvorov
 1861–1864 Wilhelm Heinrich von Lieven
 1864–1866 Piotr Andreevici Șuvalov
 1866–1866 Eduard Baranov
 1866–1876 Peter Bagrationi
 1876–1883 Alexander von Üxküll-Güldenband
 1883–1885 Ivan Șevici
 1885–1895 Mihail Zinoviev
 1895–1900 Vladimir Surovcev
 1901–1905 Mihail Pașkov
 1905–1906 Vasili Sollogub
 1906–1909 Alexander Möller-Zakomelski
 1909–1914 Nikolai Zveghincev
 1914–1916 Arkadi Kelepovski
 1916–1917 Nikolai Lavrinovski
 1917 Serghei Șidlovski
 1917 Andrejs Krastkalns (comisar al Guvernului Provizoriu Rus din 18 martie până în 3 aprilie)

Note

Livonia

Gubernia Livonia


Otočje Australes, Francuska Polinezija
 Argentinski Austral (Australes), bivša argentinska valuta

Australes


The Ga–Fante War in 1811 was a war fought by the Ashanti Empire. The war was started when an Ashanti ally started a war against the Fante Confederacy, and resulted in victory, albeit an inconclusive one, for the Ashanti. The Fante enjoyed significant material and military support from the British throughout the early stages of the war.

It involved a series of battles between the Ashanti, also known as  Asante, and their allies, the Ga people of
Accra, against an alliance of the rival Akan states of the Fante. In a series of conflicts, the Ashanti won the initial battles but were unable to hold their gains due to the adoption of asymmetrical tactics by the Fante. Despite being eventually forced to withdraw, the Ashanti managed to capture a British fort at Tantamkweri.

See also
Ashanti-Fante War

References

History of Ghana
Conflicts in 1811
Wars involving the Ashanti Empire
Wars involving the Netherlands
Wars involving the United Kingdom
19th century in Africa

Ga–Fante War


Eberhard le Souabe (mort le ) est le vingt-troisième évêque de Ratisbonne et prince-évêque de la principauté épiscopale de Ratisbonne de 1165 à sa mort.

Biographie
L'empereur Frédéric Barberousse installe Eberhard comme évêque à Ratisbonne lors d'un voyage vers l'Autriche près d'un an depuis la mort de son prédécesseur, Hartwig II d'Ortenburg. Eberhard est issu de la maison de Biberbach. Il est auparavant chanoine à Augsbourg et vidame à Straubing. En tant que partisan de l'empereur, Eberhard fait campagne pour la nomination de l'antipape Pascal III et entre à Rome avec l'empereur pour l'imposer. Malgré la victoire, l'épidémie de paludisme dans l'armée impériale ensuite entraîne des pertes massives. Outre l'évêque Eberhard, l'archevêque de Cologne, Rainald von Dassel, en est également victime. L'historien  suppose que le cadavre fut bouilli selon la procédure de l'époque (Mos Teutonicus) et que seuls les os furent transportés dans un récipient en cuir.

Notes et références

Liens externes

Évêque de Ratisbonne
Évêque catholique du XIIe siècle
Décès en 1167
Mort du paludisme
Prince-évêque de Ratisbonne

Eberhard le Souabe


François Gonon (* 23. April 1979) ist ein französischer Orientierungsläufer. 2011 wurde er Weltmeister mit der französischen Staffel.

Gonon lief seine ersten Weltmeisterschaften als 20-Jähriger im schottischen Inverness. Allmählich gelang ihm in den nächsten Jahren der Anschluss an die Weltspitze. 2005 und 2006 belegte er im Gesamtweltcup den elften Platz, 2007 den sechsten Platz. Seine erste Medaille gewann er 2005 bei den Weltmeisterschaften in Japan in der französischen Staffel, als er zusammen mit Damien Renard und Thierry Gueorgiou Platz zwei hinter Norwegen belegte. Auch bei den Europameisterschaften 2006 in Estland gewannen die Franzosen Silber. Bei den Weltmeisterschaften 2008 wurde Gonon Dritter im Langdistanzrennen hinter Daniel Hubmann aus der Schweiz und Anders Nordberg aus Norwegen. 2011 in Frankreich konnte er diesen Erfolg wiederholen; diesmal blieb er lediglich hinter Thierry Gueorgiou und dem Finnen Pasi Ikonen zurück. Außerdem wurde die französische Staffel mit Philippe Adamski, Gonon und Gueorgiou Weltmeister. Damit ging der Weltmeistertitel im Staffellauf zum ersten Mal nach Frankreich.

Platzierungen

Weblinks

 François Gonon World of O Runners

Orientierungsläufer (Frankreich)
Weltmeister (Orientierungslauf)
Franzose
Geboren 1979
Mann
Teilnehmer an den World Games (Frankreich)

François Gonon


Bocka steht für:

Orte in Deutschland:
 Bocka, Gemeinde im Landkreis Greiz, Thüringen
 Bocka (Burkau), Ortsteil von Burkau im Landkreis Bautzen, Sachsen
 Bocka (Radibor), Häusergruppe in der Gemeinde Radibor im Landkreis Bautzen, Sachsen
 Bocka (Windischleuba), Ortsteil von Windischleuba im Landkreis Altenburger Land, Thüringen

Familienname:
 Anne Bocka (* 1993), deutsche Handballspielerin

Bocka (Begriffsklärung)


Una pistola de bengalas es un tipo de arma de fuego que permite lanzar bengalas. Es utilizada como señal de auxilio en el mar o en tierra para indicar la posición del emisor a los aviones o helicópteros. Las bengalas lanzadas están diseñadas para generar una señal muy luminosa y por tiempo prolongado. Tiene un alcance aproximado desde 20 m, hasta 200 m.

Tipos
Las pistolas de bengalas más comunes son las del tipo Very (a veces deletreado Verey), que debe su nombre a Edward Wilson Very (1847–1910), un oficial de la Armada de los Estados Unidos que desarrolló y popularizó una pistola monotiro de cañón corto que disparaba bengalas (bengalas Very). Tiene un gatillo y un martillo de acción simple, con percusión central. Los modelos modernos son frecuentemente fabricados con plástico resistente de color brillante.

Las pistolas Very de modelo antiguo, como las empleadas en la Segunda Guerra Mundial, son de calibre 26,5 mm (1 pulgada). Estas aún están disponibles y los modelos modernos de cañón largo además pueden disparar bengalas con paracaídas. Varios modelos modernos disparan bengalas del 12 (18,53 mm). En los países donde la posesión de armas de fuego está estrictamente controlada, como en el Reino Unido, el uso de pistolas Very como equipo de emergencias a bordo de embarcaciones es menos común que en los Estados Unidos, por ejemplo. En tales países, las bengalas de señales son usualmente disparadas desde lanzadores tubulares descartables. Estos aparatos son disparados al retorcer o golpear uno de sus extremos, pero su contenido es similar al cartucho de una pistola de bengalas, aunque estas son más grandes e iluminan por más tiempo.

Las pistolas de bengalas se emplean para enviar una señal de emergencia. Las bengalas deben dispararse a 90°, para que la señal sea visible por más tiempo y revele la posición del emisor.

Uso como arma

Aunque no están diseñadas como un arma, las pistolas de bengalas han sido utilizadas como tales en algunas ocasiones. En 1942, en el Aeródromo de Pembrey en Gales, un piloto alemán aterrizó por error. El piloto de servicio, Sargento Jeffreys, no tenía un arma convencional y tomó una pistola Very, que la empleó para capturar al piloto alemán Oberleutnant Arnim Faber.

Hacia el final de la Primera Guerra Mundial, duranta la ofensiva final de la Campaña del Sinaí y Palestina, el 19 de octubre de 1918 un avión alemán fue destruido en tierra disparándole una bengala Very. El avión biplaza D.F.W fue primeramente visto en vuelo; el primer avión alemán desde el combate aéreo sobre Deraa el 16 y 17 de setiembre justo antes del inicio de la Batalla de Sharon. El avión biplaza fue forzado a aterrizar y fue destruido luego que el piloto y el observador se pusieron a cubierto.

En la Segunda Guerra Mundial, Alemania fabricó granadas diseñadas para dispararse desde pistolas de bengalas adaptadas conocidas como Kampfpistole, o Sturmpistole en su forma final. El arma fue diseñada como un arma antitanque, pero no tuvo éxito debido a la minúscula cantidad de TNT que tenían los proyectiles de carga hueca.

En las últimas etapas de la Guerra de Corea, el 2 de noviembre de 1952, el Teniente Edward Mastronardi y su pelotón de 28 hombres del Real Regimiento Canadiense estaban ocupando un saliente conocido como el Song-gok, entre las líneas chinas y de las Naciones Unidas. En la madrugada del 2 al 3 de noviembre, la infantería china lanzó varios ataques contra el saliente. Durante el segundo ataque, Mastronardi le disparó a dos soldados chinos con su pistola Inglis Hi-Power y mató a un tercer soldado chino con su pistola de bengalas.

En la Batalla de Marsa Talamat, en las primeras fases de la Guerra de Yom Kipur, una pistola de bengalas de 25 mm israelí, fue utilizada para incendiar y hundir un barco patrullero de clase Bertram.

La unidad de señal de socorro de 19 mm es fabricada por la empresa alemana Heckler & Koch, de Oberndorf/Neckar, Alemania. Esta pistola compacta permite disparar de manera fiable y segura bengalas iluminantes en un tiempo muy corto gracias a su sistema de alimentación por cargador extraíble, en el cual se pueden alojar hasta cinco (5) bengalas 19 x 36, adoptado en su época por el ejército alemán, sus característica constructivas se correspondieron enteramente con los requerimientos militares de esa fuerza.

Juegos de conversión
Están disponibles juegos de conversión que permiten a una pistola de bengalas disparar cartuchos convencionales a través de adaptadores que se insertan en su cañón. El uso de estos juegos en la pistola de bengalas Orion hecha de plástico no es recomendado por su fabricante y las pruebas llevadas a cabo por la ATF han demostrado que su uso puede producir lesiones graves o letales. En Estados Unidos, si estos juegos de conversión son empleados en una pistola de bengalas, la pistola modificada es considerada un arma de fuego por la ATF. Si se le ha insertado un adaptador con ánima estriada, esta es clasificada como una pistola; si se le ha insertado un adaptador de ánima lisa, es clasifcada como COA (Cualquier Otra Arma) y está sujeta a los requisitos adicionales del Acta Nacional de Armas de Fuego. Las bengalas producen poca presión al ser disparadas en comparación con los cartuchos convencionales e incluso las pistolas de bengalas hechas de metal no están diseñadas, probadas o destinadas para emplear cartuchos convencionales. La modificación de una pistola de bengalas para disparar cartuchos convencionales también puede ser restringida por las leyes locales sobre "armas de fuego improvisadas".

Notas

Enlaces externos

 Historia de la pistola Very y varios ejemplares (en inglés)
 Granadas alemanas para pistolas de bengalas de la Segunda Guerra Mundial y su empleo por tripulantes de tanques (en inglés)
 Popular Science: Disparando una pistola Very, noviembre de 1942 (en inglés)
 Modernas pistolas de benagalas alemanas

Pistolas de bengalas
Equipamiento de rescate

Pistola de bengalas


Hans Stille (født 8. oktober 1876 i Hannover, død 26. december 1966 sammesteds) var en tysk geolog.

Han knyttedes i 1900 til Geologische Landesanstalt i Berlin og virkede 1908 til 1912 som professor i mineralogi og geologi ved den tekniske højskole i Hannover og derefter et års tid som professor i geologi og palæontologi ved universitetet i Leipzig. Fra 1913 var han professor ved universitetet i Göttingen. Stille, som blandt andet undersøgte geologiske forhold i Andesbjergene i Sydamerika, beskæftigede sig navnlig med det mesozoiske tidsrums geotektonik.

Kilder

Geologer fra Tyskland
Professorer fra Tyskland
Ansatte ved Leipzigs Universitet
Ansatte ved Göttingens Universitet
Tyskere i 1800-tallet
Tyskere i 1900-tallet
Personer fra Hannover

Hans Stille