Piers Richard Corbyn (n. ) es un meteorólogo, astrofísico y empresario inglés.

Es dueño de WeatherAction que realiza pronósticos del tiempo, y también ofrece estadísticas de apuestas.

Biografía
Corbyn es natural de Chippenham en Wiltshire y comenzó a realizar observaciones del tiempo y patrones del clima a los 5, construyendo sus propios equipos de observación. Se graduó en Física en el Imperial College London, habiendo sido contemporáneo de Brian May. En 1969 fue el primer presidente del Imperial College Students' Union siendo directamente electo por el estudiantado. Luego de varios años de activismo, estudió Astrofísica en 1979 en el Queen Mary University of London, después de examinar la relación entre el clima de la Tierra y clima y actividad solar. Después de trabajar algunos años en la predicción del tiempo como ocupación, formó la empresa WeatherAction' en 1995. Es miembro (FRGS) de la Royal Geographical Society.

Es hermano del ex-líder del Partido Laborista del Reino Unido, Jeremy Corbyn.

« WeatherAction »
WeatherAction es el negocio a través del cual Corbyn vende sus predicciones, habiendo hecho en el pasado, apuestas de esas predicciones. Sus apuestas atrajeron mucho interés en 1990, cuando sus predicciones de mal tiempo se encontraron con un año de los "peores extremos".

Predicciones
Sus predicciones se basan en lo que se llama "técnica del clima solar". La técnica combina "el análisis estadístico de más de un siglo de los patrones climáticos históricos con pistas derivadas de las observaciones solares," y considera que los patrones pasados del tiempo y observaciones solares y Sol-Tierra de conectividad magnética. La meteorología convencional afirma que tales influencias causan un impacto mínimo en la atmósfera de la Tierra.

Corbyn es también un escéptico del calentamiento global, y disidente en los informes sobre las tormentas en Europa en 2000 y en el documental de Martin Durkin The Great Global Warming Swindle. Corbyn ha argumentado que la contribución antropogénica al calentamiento global es mínima, y cualquier incremento en Tº se debe al incremento de la actividad solar. En 2008, Corbyn tomó una posición todavía más escéptica y absolutista al declarar: "...el CO2 nunca ha gobernado el tiempo ni el clima, tampoco lo gobierna ni lo gobernará nunca. El calentamiento global ha terminado y nunca ha tenido nada que ver con el with CO2: se sigue emitiendo CO2
y, sin embargo, el planeta se está enfriando y seguirá enfriándose.".

Evaluación de sus predicciones
El único artículo examinado por pares, se publicó en el Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics, 2001. Su investigación se limitó a "daños en períodos de Gale para la isla de Gran Bretaña desde octubre de 1995 a septiembre de 1997. El trabajo de publicación de Corbyn (llevada a cabo por un consorcio de compañías de seguros) fue sólo para los períodos más probables de los vientos más fuertes y, concretamente, no es un pronóstico completo para incluir a menores vientos:
 "Las previsiones elaboradas por WeatherAction necesitan una mayor atención. Los resultados proporcionan pocas pruebas para descartar las tasas de éxito observadas son atribuibles al azar o la buena fortuna. De hecho, el balance de la evidencia indica que el sistema se comporta mejor que el azar, aunque se reconoce que el margen de éxito es muy diferente entre las estaciones del año y la más baja es en invierno, cuando vientos son más frecuentes." "Este análisis ha sido totalmente empírico por naturaleza, buscando sólo para establecer los niveles de éxito de las previsiones de temporal. Otros aspectos de las previsiones no se han considerado en esta evaluación. Inevitablemente, sin embargo, estos resultados se basan en las preguntas del debate en torno a la metodología mediante la cual los pronósticos son preparados. Esto no es, sin embargo, el escenario en el que estas cuestiones deben ser tomadas."Los investigadores también declararon sobre sus predicciones de que:"No es habitual que la mayoría de los detalles para ser completamente correcto, pero igual es raro que casi todo lo que está mal ... Algunas previsiones son claramente muy buenas, y algunas son muy pobres, pero la mayoría cae en la zona gris en el medio, donde un asesor optimista encuentra mérito, y un evaluador crítico sería criticar."De acuerdo con este punto de vista, los críticos señalan a predicciones inexactas, como un blanca Pascuas en 1989, y "pronosticador" en septiembre de 1997.

 Fiabilidad de las previsiones de 2007

Corbyn predijo, con 11 meses de anticipo, dos periodos de tormentas mayores en las islas Británicas y mucho de Europa en noviembre de 2007. Específicamente, el 17 de octubre, Corbyn predijo "tiempo feroz" con vientos huracanados – gusting up to 130 mph as weather fronts gain in intensity – could wreak havoc across the country; and that the most severe weather event would take place during the last week of November, causing chaos. In the event, much of the weather was not exceptional for the time of year, and little or no damage was reported on the UK mainland in November.

Esa predicción de Corbyn del 17 de octubrest también incluyó: "del 8 de noviembre al 13 otro sistema batirá a la nación con vientos de entre 130 kph a 180. Mientras que las zonas más afectadas serán Escocia e Irlanda del Norte se supone un aporte considerable en otros lugares". Esa predicción probó ser veráz y hubo varias situaciones de emergencia en ambos lados del Mar del Norte.

Previsiones para 2008
A fines de 2007, WeatherAction predijo Tº de enero podría desplomarse hasta los -17 °C en los Midlands, y que la temperatura promedio de enero estaría cerca de la congelación. Esa predicción fue desestimada por Met Office en un artículo en The Guardian del 2 de enero. Después que esa predicción de enero resultó ser falsa, Corbyn culpó de la previsión errónea sobre un indefinido 'error de procedimiento ", pero insistió en que la segunda mitad del mes, concretamente el período del 21 al 27 de enero, sería muy frío, declarando en su página web:

" Las cartas de previsiones para los muy fríos patrones 'dipolo' del 15 al 21 de enero, probablemente se desplazará más tarde del 21 al 23 de enero. Algunos óptimas condiciones a tormenta de nieve excepcionalmente fuerte (sic), y muy fuertes los vientos fríos es probable que en este período. Una situación similar con el curso una fuerte nevada generalizada, los fuertes vientos y tormentas de nieve continuaron del 24 al 27 de enero."

El periodo 21–23 de enero continuó muy suave para el país en su conjunto, pero con un interludio breve más frío en Escocia y el norte de Inglaterra, con un poco de nieve en la sierra y la montaña Pennine, no fuera de lo normal para enero. El Met Office hizo correr en el Hadley Observation Centre las temperaturas de Inglaterra Central (CET) entre el 1 al 22 de enero con 6,4 °C, o 2,8 °C encima de lo normal para esa época del año. Esto hizo muy poco probable el muy frío pronóstico de enero de Corbyn, sin llegar a buen término.

Las finales CET para enero de 2008 dieron arriba de 3 °C encima de la media estándar de referencia, haciendo a las predicciones de un frío enero muy pobres. De hecho, terminó siendo uno de los más cálidos desde que comenzaron los registros de eneros.

Respuesta a críticas de los medios de comunicación
Tras las críticas a las predicciones de WeatherAction por The Times y The Guardian, en particular del periodista Paul Simons, Piers Corbyn hizo prohibir el uso de los extractos de las mismas en ninguno de los artículos a menos que fueran aprobados por Corbyn. Además de los periódicos mencionados y cualquier publicación que llevó a los artículos de Paul Simons, fueron también expresamente prohibidas sus citas.

Activismo partidario
Corbyn fue un miembro del partido laborista y un organizador de campañas, pero desde entonces lo dejó. Su hermano, Jeremy Corbyn, ha sido diputado laborista MP para Islington North desde 1983.

Derecho a la vivienda
Corbyn fue un activista de la prescripción adquisitiva de dominio en el área de Paddington Norte en Westminster a mediados de los 1970s. In 1974 luchó por un puesto en el consejo como candidato "Squatters and Tenants (ocupantes y arrendatarios)"; en 1978 con un colega lucharon como candidatos "Decent Housing". En la elección 1977 GLC fue el candidato del International Marxist Group para Lambeth Central. Él y todos los ocupantes ilegales en Elgin Avenue eran - como resultado de su campaña que incluyó la construcción de barricadas contra el desalojo - realojados en Southwark, al sur de Londres, por el GLC en 1975. Más tarde se trasladó desde ese realojo en Rust a la Plaza de Bienes Alvey en Southwark, donde se convirtió en líder de la Asociación de Inquilinos.

Debate sobre la conjetura del Calentamiento Global
Corbyn es conocido por su oposición a la conjetura del calentamiento global antropogénico. Ha escrito acerca de ello en su website y aparece en programas de entrevistas para discutir sus puntos de vista de la debilidad del argumento del calentamiento global antropogénico.

Representante estudiantil
Como presidente del Imperial College Union (UCI o ICU) entre 1969 a 1970 Corbyn fue exitoso en el establecimiento de un presidente sindical sabático, que permite al líder estudiantil elegido, registrarse en la universidad sin tener que estudiar o pagar las tasas (de hecho, recibió una beca de la universidad y el sindicato).

Además de sentar las bases para un futuro, Corbyn negoció un año sabático retrospectiva por sí mismo, a pesar de que parece haber servido como presidente del sindicato, después de completar sus estudios.

Corbyn tuvo un breve tiempo en el "Imperial Colegio de Consejo de Representantes", los asientos en los que se distribuyeron entre los miembros de la universidad sobre la base de sus números, un sistema que casi se dio por una mayoría de los estudiantes. A pesar de que ese Consejo en particular no sobrevivió, el aumento de la representación estudiantil en los consejos y comités de la universidad se convirtió, al igual que el presidente de año sabático, un éxito a largo plazo de tiempo Corbyn como presidente de la UCI.

La vestimenta de Corbyn ha sido vista como una declaración en contra de la clase alta formal. Corbyn, junto con el rector de ese momento, el barón Penney, recibieron a la reina, cuando ella abrió un nuevo edificio administrativo en 1969, de corbata, cabello y barba larga para la ocasión. Durante la visita Corbyn solicitó a la reina frente a 900 personas, pidiendo darle a los estudiantes más voz en el gobierno de la universidad.

Artículos científicos
Sus primeros artículos fueron publicados como estudiante en la revista Weather de la Royal Meteorological Society, discutiendo su barometrode salmuera; en el Journal of the British Astronomical Association para sus mediciones caseras de la excentricidad de la órbita de la Tierra; y en el Geographical Journal (de la Royal Geographical Society) para un estudio sobre el tamaño de guijarros a lo largo de Chesil Beach.

Véase también
 Jeremy Corbyn MP (político)

Referencias

Enlaces externos
 Algunos de sus resultados se reportaron en el documental BBC2 'QED' (junio de 1996) acerca de Sr Piers y WeatherAction.
 The man who repeatedly beats the Met Office at its own game: Piers Corbyn FRGS
 Sito web WeatherAction

Alumnado de la Queen Mary University of London
Británicos del siglo XX
Británicos del siglo XXI
Empresarios de Reino Unido
Marxistas de Inglaterra
Trotskistas de Reino Unido
Meteorólogos del Reino Unido del siglo XX
Climatólogos del Reino Unido
Meteorólogos del Reino Unido del siglo XXI

Piers Corbyn


Les nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques (ou ganglions lymphatiques trachéo-bronchiques) sont des ganglions lymphatiques situés autour de la division de la trachée thoracique et des bronches principales.

Structure
Les nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques reçoivent les vaisseaux lymphatiques du poumon homolatéral.

Ils forment deux groupes : les nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs et les nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques inférieurs.

Leurs vaisseaux efférents montent sur la trachée et s'unissent aux efférents des glandes mammaires et du médiastin antérieur pour former les troncs lymphatiques broncho-médiastinaux droit et gauche.

Nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs

Terminologie
Ces ganglions ont reçu de nombreuses dénominations : ganglions lymphatiques prétrachéaux, ganglions lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs, chaîne lymphatique latérotrachéale, chaîne lymphatique paratrachéale et chaîne lymphatique récurrentielle.

Les droits avaient leur propre terminologie : ganglions lymphatiques prétrachéobronchiques droits de Baréty ou ganglions lymphatiques latérotrachéaux susbronchiques droits de Hovelacque ou ganglions lymphatiques trachéobronchiques de Sukiennikow.

Nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs droits
Ils reçoivent les efférents des nœuds trachéo-bronchiques inférieurs et des nœuds lymphatiques broncho-pulmonaires.

Ils drainent directement les lobes supérieur et moyen droit des poumons, ainsi que le segment supérieur du lobe inférieur droit des poumons.

Nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs gauches
Ils se situent en dehors du bord postéro-latéral de la trachée, devant l'œsophage et en avant et en dedans du nerf laryngé récurrent gauche.

Ils drainent les nœuds lymphatiques sus-bronchiques gauches.

Ils se drainent dans les nœuds lymphatiques paratrachéaux.

Nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques inférieurs
Ces ganglions ont également reçu de nombreuses dénominations : ganglions lymphatiques de la bifurcation trachéale, ganglions lymphatiques inter-trachéobronchiques, ganglions lymphatiques souscarénaires et ganglions trachéobronchiques inférieurs de Sukiennikow.

Ils drainent la lymphe de :

 la pyramide basale des poumons ;
 le lobe moyen des poumons ;
 la lingula ;
 le segment supérieur du lobe inférieur des poumons ;
 les lymphatiques du cœur gauche

Ils sont drainés par les nœuds lymphatiques trachéo-bronchiques supérieurs.

Notes et références

Liens externes

Anatomie du système lymphatique

Nœud lymphatique trachéo-bronchique


Fountain City puede referirse a los siguientes lugares en Estados Unidos:
Fountain City (Indiana), pueblo en el condado de Wayne, Indiana.
Fountain City (Wisconsin), ciudad en el condado de Buffalo, Wisconsin.

Fountain City


YSCC Yokohama (YSCC横浜), er en japansk professionel fodboldklub, baseret i Yokohama, og de spiller i J3 League.

Historiske slutplaceringer

Nuværende trup
Pr. 10. september 2019.

Noter

Eksterne henvisninger
J.League

Fodboldklubber i Japan

YSCC Yokohama


Elands Bay es una ciudad en Sudáfrica, situada en la Provincia Occidental del Cabo, en el Océano Atlántico. La ciudad está ubicada a unos 220 kilómetros (dos horas y media de viaje) al norte de Ciudad del Cabo. Es un lugar importante de surf y también por sus cuevas que tienen un número de pinturas rupestres. Este lugar es un hábitat importante para las aves.

Referencias

Enlaces externos

National Heritage Resources Act 25 of 1999 (en inglés)

Localidades de la Provincia Occidental del Cabo

Elands Bay


Margaret De Wolfe Wycherly (født 26. oktober 1881, død 6. juni 1956) var en engelsk teater- og filmskuespiller.

Wycherly var primært aktiv som sceneskuespiller. Hun medvirkede i de fleste Broadway-opsætninger mellem 1905-1947. Hun gjorde også nogle tredive filmroller, bedst kendt som mor til hovedpersonerne i Sergent York (1941), og Red Hot (1949). Ved Oscaruddelingen i 1942 blev hun nomineret til en Oscar for bedste kvindelige birolle for sin rolle i Sergent York. Hun var gift med manuskriptforfatteren og producenten Bayard Veiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England
Personer fra London
Briter i 1800-tallet
Briter i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Margaret Wycherly


مقاطعة تيلسياي. هي واحدة من ست مقاطعات في ليتوانيا. تقع في غرب البلاد؛ عاصمتها تلسياي. يوجد ليتوانيا 98.7٪ 0.1٪ 0.9٪ آخرون لاتفيا الروس 0.3٪. في يوم 1 يوليو عام 2010، تم إلغاء حكومة المقاطعة، ومنذ ذلك الحين، تلسياي يبقى الإحصاءات الوحدة والإقليمية.

مراجع

مقاطعات ليتوانيا

مقاطعة تيلسياي


Elektron ( veya  simgeleri ile gösterilir), eksi bir temel elektrik yüküne sahip bir atomaltı parçacıktır. Lepton parçacık ailesinin ilk nesline aittir ve bileşenleri ya da bilinen bir alt yapıları olmadığından genellikle temel parçacıklar olarak düşünülürler. Kütleleri, protonların yaklaşık olarak 1/1836'sı kadardır. Kuantum mekaniği özellikleri arasında, indirgenmiş Planck sabiti (ħ) biriminde ifade edilen, yarım tam sayı değerinde içsel bir açısal momentum (spin) vardır. Fermiyon olmasından ötürü, Pauli dışarlama ilkesi gereğince iki elektron aynı kuantum durumunda bulunamaz. Temel parçacıkların tamamı gibi hem parçacık hem dalga özelliklerini gösterir ve bu sayede diğer parçacıklarla çarpışabilir ya da kırınabilirler.

Elektronlar; elektrik, manyetizma, kimya ve ısı iletkenliği gibi çeşitli fizik fenomeninde temel rol oynamalarının yanı sıra; kütleçekimsel, elektromanyetik ve zayıf kuvvetlerde de yer alır. Yüklü olmalarından dolayı kendilerini çevreleyen bir elektrik alanı bulunur ve gözlemciye bağlı hareket etmesi sonucunda manyetik alan meydana gelir. Diğer kaynaklar tarafından oluşturulan manyetik alanlar, Lorentz kuvveti kanunu gereğince elektronların hareketlerini etkiler. Elektronlar, radyasyona uğramaları veya hızlandırılmaları durumlarında enerjiyi foton şeklinde emerler. Laboratuvar aletleri ile elektronların tek tek ya da elektromanyetik alanlar kullanılarak elektron plazmasından yakalanması ve özel teleskoplar aracılığıyla dış uzaydaki elektron plazmasının saptanması mümkündür. Elektronlar; elektronik, kaynak, katot ışını tüpleri, elektron mikroskopları, radyoterapi, lazerler, gaz iyonlaştırma sayaçları ve parçacık hızlandırıcıları gibi alanlarda kullanılırlar.

Atom çekirdeği içindeki pozitif yüklü protonlar ile dışındaki negatif yüklü elektronlar arasındaki Coulomb kuvveti etkileşimleri, atomları oluşturur. İyonlaşma ve parçacıkların özelliklerinde değişimler sistemin bağlanma enerjisini değiştirir. İki veya daha fazla atom arasında elektronların değişimi veya paylaşımı, kimyasal bağları meydana getirir. İlk olarak 1838 yılında Richard Laming tarafından atomların kimyasal özelliklerini açıklamak için elektron yükünün bölünemez bir özelliğinin olması kavramı hipotezleştirilmiştir. Johnstone Stoney 1891 yılında bu yüke elektron adını vermiş, J. J. Thomson ve ekibi ise 1897 yılında onu parçacık olarak tanımlamıştır. Beta parçacıkları olarak bilindikleri yıldız nükleosentezi gibi elektronlar nükleer reaksiyonlara katılırlar. Kozmik ışınların Dünya atmosferine girmeleri gibi yüksek enerjili çarpışmalarda ve radyoaktif izotopların beta bozunması yoluyla elektron oluşabilir. Pozitron olarak adlandırılan elektronun antiparçacığı, zıt simgeli elektrik ve diğer yükleri taşıması dışında elektronla aynıdır. Birer elektronla pozitron arasında yaşanan çarpışmada, her iki parçacık da gama ışını fotonları üreterek annihilasyona uğrayabilirler.

Tarihi

Elektrik kuvvetinin etkilerinin keşfi
Antik Yunanlar kehribarın, kürk ile sürtünmesi sonrasında küçük nesneleri çektiğini fark ettiler. Bu fenomen, şimşekle birlikte insanlığın elektrik hakkında kayıtlara geçmiş ilk deneyimiydi. 1600'de yayımlanan De Magnete adlı eserinde William Gilbert, Latincede kehribar anlamına gelen ve Yunancada da aynı anlamı taşıyan ἤλεκτρον (elektron) electrum kelimesinden esinlenerek, sürtünme sonrası küçük nesneleri çekme özelliğini tanımlayan Yeni Latince electricus kelimesini türetti. Thomas Browne'un 1646'da yayımlanan Pesudoxia Epidemica adlı eserinde, yine aynı kelimeler esas alınarak ilk defa İngilizcedeki electricity ifadesi kullanıldı. Elektrik kelimesi Türkçeye, Fransızcada da aynı anlama gelen électrique kelimesinden geçti.

İki tür yükün keşfi
1733'te yayımlanan Sur l'électricité adlı eserinde Charles François de Cisternay du Fay, yüklü altın varağın ipek sürtülen cam tarafından itildiğini, aynı yüklü altın varağın yün sürtülen kehribar tarafından ise çekildiğini gözlemlediğini yazdı. Buradan yola çıkarak du Fay, camsal ile kehribarsal adlarını verdiği iki tür elektrik akışı içerdiği sonucuna vardı. Bu iki akışkan, birleştirildiği vakit birbirini etkisiz hâle getiriyordu. Bir müddet sonra Ebenezer Kinnersley de bağımsız olarak aynı sonucu elde etti. 10 yıl sonra Benjamin Franklin, elektriğin iki farklı tür akıştan değil de fazla (+) ya da eksik (-) olacak şekilde aynı akıştan geldiğini tespit ederek bunlara, yüklerin modern gösterimi olan pozitif ve negatif isimlerini verdi. Franklin, yükün taşıyıcısını pozitif olarak düşündü, ancak hangi durumda yük taşıyıcısının fazlası ve hangi durumda yük taşıyıcısının eksiği olduğunu tanımlayamadı.

1838 ve 1852 yılları arasında Richard Laming; atomların, birim elektrik yüklerine sahip atomaltı parçacıklar tarafından çevrelenmiş maddenin özünün birleşimi olduğu fikrini ortaya attı. Johnstone Stoney, elektroliz fenomenine dair çalışmalarının ardından 1874'te, "elektriğin tek kesin özelliği" olduğunu ve bunun da tek değerlikli iyonun yükü olduğunu öne sürdü. Faraday'in elektroliz kanunları aracılığıyla bu temel yükün (e) değerini tahmin edebilse de, bu yüklerin atomlara sabitlenmiş olduğuna ve ayrılamayacağına inanıyordu. 1881'de Hermann von Helmholtz, hem pozitif hem negatif yüklerin "elektriğin atomları gibi davranan" temel parçalara ayrıldığı fikrini ortaya attı. 1881'de Stoney, elektroliyon (electrolion) terimini bu temel yükleri adlandırmak için kullandı. 1894 tarihli yazısında: "...elektron (electron) adını önermeye teşebbüs ettiğim elektriğin bu en dikkat çekici, temel biriminin gerçek miktarının bir tahmini yapıldı" ifadeleriyle terimin adını değiştirdi. 1906 yılında önerilen elektriyon (electrion) kelimesi, Hendrik Lorentz'in elektronu kullanmaya devam etmesi nedeniyle kabul görmedi. Elektron kelimesi elektrik ve iyon kelimelerinin birleşimiyle oluşturulmuştu. Günümüzde, atomaltı parçacıkları tanımlamak için kullanılan -on eki de elektron kelimesinden sonra kullanılmaya başlandı.

Madde dışındaki serbest elektronların keşfi

Seyreltilmiş gazlarda elektrik iletkenliği üzerine çalışmalarda bulunan Julius Plücker, 1859 yılında, katottan yayılan radyasyonun yol açtığı fosforesans ışığın, katodun yanındaki tüpte göründüğünü ve bu ışığın, manyetik alan uygulanmasına bağlı olarak hareket ettiğini gözlemledi. 1869'da Johann Wilhelm Hittorf, katot ile tüpün duvarları arasında koyduğu katı bir cismin bir gölge oluşturduğunu tespit etti. 1876'da Eugen Goldstein, bu cismin gölgesinin cisimden daha büyük boyutlarda olduğunu gözlemleyerek fosforesansı oluşturan ışınların katottan direkt bir yol izleyerek geldiğini belirledi ve bu ışınlara katot ışını (Almanca: Kathodenstrahlen) adını verdi. 1869-1875 yılları arasında William Crookes, içerisine yüksek vakum olan bir tüp geliştirdi. 1874'te, katot ışınlarının izlediği yola koyulan bir çarkın, ışınların etkisiyle döndüğünü gözlemleyerek bu ışınların momentum taşıdığını ve katottan anoda doğru hareket ettiğini gösterdi. Işınlara uyguladığı manyetik alanla ise ışınları saptırmayı başararak bu ışınların negatif yüklüymüş gibi davrandığını tespit etti. 1879'da, "radyant madde" olarak tanımladığı şeyle bu özelliklerin açıklanabileceğini ve maddenin, negatif yükle yüklenmiş olan yüksek hızla katottan tasarlanmış moleküller dahil dört durumu olduğunu olduğunu ileri sürdü.

Arthur Schuster, katot ışınlarına paralel iki metal levha yerleştirdi ve levhalar arasında bir elektrik potansiyeli uygulayarak Crookes'un deneyini ilerletti. Işınların, alanın etkisiyle pozitif yüklü levhaya doğru sapmasıyla negatif enerji taşıdığı kanıtlanmış oldu. 1890'da, akımın verilen seviyesi için sapma miktarını ölçerek ışın bileşenlerinin kütle-yük oranını tahmin etti. Ancak bu üretilen değer beklenenin bin katından fazlaydı, bu yüzden o dönemde kendisinin hesaplamaları yaygın bir biçimde kabul görmedi. 1892'de Hendrik Lorentz, bu parçacıkların (elektronların) kütlelerinin, onların elektrik yükünün bir sonucu olabileceği fikrini ortaya attı.

1896'da floresans mineraller üzerinde çalışmalar yürüttüğü sıralarda Henri Becquerel, bu minerallerin hiçbir dışsal enerji kaynağına maruz kalmadan radyasyon yaydıklarını keşfetti. Sonrasında Ernest Rutherford, bu radyoaktif malzemelerin parçacık yaydığını tespit ederek bu parçacıkları maddeye nüfuz etme özelliklerine göre alfa ve beta olarak adlandırdı. 1900'de Becquerel, radyumun yaydığı beta ışınlarının elektrik alanını saptırabileceğini ve kütle-yük oranlarının katot ışınlarındakinin aynısı olduğunu belirledi. Bu bulgu, elektronların atomların bileşenleri olduğu fikri için bir kanıt oluşturuyordu.

1897'de J. J. Thomson, John Townsend ve Harold Wilson, öncesinde düşünüldüğünün aksine katot ışınlarının dalga, atom veya molekülden farklı ve özgün parçacıklar olduğunu gösteren deneyler yaptı. Thomson, katot ışın parçacıklarının bilinen en hafif iyon olan hidrojeninkinin binde biri olan kütlesinin (m) ve yükünün (e) doğru bir tahminini yaptı. Yük-kütle oranının (e/m) katodun malzemesinden bağımsız olduğunu gösterdi. Devamında ise radyoaktif, sıcak veya aydınlatılmış malzemeler tarafından üretilen negatif yüklü parçacıkların evrensel olduğunu ispatladı. Elektron ismi bir kez daha, Johnstone Stoney tarafından bu parçacıklar için önerildi ve ilerleyen dönemde evrensel olarak kabul gördü.

1909'da gerçekleştirdikleri ve sonuçları 1911'de yayımlanan yağ damlası deneyi sonrasında Robert A. Millikan ve Harvey Fletcher, elektronların yüklerini daha hassas bir şekilde ölçtüler. Deneyde, yüklü yağ damlacığının yerçekimi yüzünden düşmesini önlemek için elektrik alanı kullandı. Bu araç sayesinde %0,3'ten az bir hata payıyla, 1-150 kadar az iyonun elektrik yükü ölçülebildi. Benzer deneyler de elektroliz tarafından yönetilen yüklü su damlacıkları bulutları kullanarak Thomson'ın ekibi tarafından daha önce yapılmıştı. 1911'de ise Abram İoffe'nin, metallerin yüklü mikroparçacıklarını kullanarak yaptığı ve Milikan ile aynı sonuca bağımsız olarak ulaştığı deneylerin sonuçları 1913'te yayımlandı.

20. yüzyılın başlarında, belirli koşullar altında hızlı hareket eden yüklü parçacığın yolu boyunca aşırı doymuş su buharı yoğunluğuna yol açtığı keşfedildi. 1911'de Charles Wilson'ın tasarladığı bulut odasında bu prensip kullanıldı ve böylelikle hızlı hareket eden elektronlar gibi yüklü parçacıkların izleri fotoğrafladı.

Atom teorisi

Ernest Rutherford, Henry Moseley, James Franck ve Gustav Hertz'in 1914'e kadar yaptıkları deneylerle, bir atomun yapısı düşük kütleli elektronla çevrili ve pozitif yüklerin yer aldığı yoğun bir çekirdeği olarak tanımladı. 1913'te Niels Bohr, elektronların çekirdekle ilgili elektron yörüngelerinin açısal momentumlarıyla belirlenen enerjiyle beraber belli bir dereceye kadar enerji içeren durumlarda bulunduğunu tespit etti. Elektronlar, belli sıklıklardaki protonların yayılması veya emilmesi ile bu durumlar ve yörüngeler arasında hareket edebildiğini belirledi. Bu kuantumlanmış yörüngeler aracılığıyla, hidrojen atomunun bu spektrum çizgilerini açıkladı. Fakat Bohr'un modeli bu spektrum çizgilerinin göreli yoğunluklarını hesaplamada yanıldı ve daha karmaşık atomların spektrumlarını açıklamakta başarılı olamadı.

Atomların arasındaki kimyasal bağlar 1916 yılında, iki atom arasındaki kovalent bağın aralarında paylaştıkları elektron çiftleri tarafından korunduğunu ileri süren Gilbert Lewis tarafından açıklandı. 1927'de, Walter Heitler ve Fritz London tarafından, elektron çiftlerinin oluşumu ile kimyasal bağların, kuantum mekaniği bağlamında tam açıklaması gerçekleştirildi. 1919'da, Lewis'in statik atom modelini inceleyen Irving Langmuir, elektronların ardışık "konsentirik (neredeyse) küresel kabuklara dağılmış ve tamamının eşit kalınlıkta" olduğunu öne sürdü. Kabukları, her biri birer elektron çifti içeren birkaç hücreye böldü. Bu modelle Langmuir, genellikle kendilerini periyodik kurallara göre tekrar eden periyodik tablodaki bütün elementlerin niteliksel olarak kimyasal özelliklerini açıklamayı başardı.

1924'te Wolfgang Pauli, atomların kabuk benzeri yapılarının her durum birden fazla elektron tarafından belirlenmedikçe her kuantum enerji durumunu tanımlayan dört parametreyle açıklanabileceğini gözlemledi. Bu aynı kuantum enerji durumunu kaplayan birden fazla elektrona karşı yasaklama olayı, Pauli dışarlama ilkesi olarak kullanıma geçti. İki farkı mümkün değere sahip dördüncü parametreyi açıklamak için kullanılan fiziksel mekanizma, 1925'te yörüngenin açısal momentumuna ek olan bir elektronun bir içsel açısal momentumu ve manyetik dipol momenti olduğunu belirten Samuel Goudsmit ve George Uhlenbeck tarafından belirlendi Bu içsel açısal momentum, ilerleyen dönemlerde spin olarak adlandırıldı ve yüksek çözünürlüklü spektrografla gözlemlenen spektrum çizgilerinin daha önceleri nedeni bilinmeyen ve sonradan ince yapı bölünmesi olarak adlandırılan bir şekilde bölünmesini açıkladı.

Kuantum mekaniği

1924 tarihli Recherches sur la théorie des quanta adlı çalışmasında Louis de Broglie, bütün maddelerin ışık gibi bir dalgaya sahip olduğunu hipotezleştirdi. Bulgulara göre uygun koşullar altındaki elektronlar ve diğer maddeler ya dalga ya da parçacık özellikleri gösteriyordu. Bir parçacığın parçacık özellikleri, verilen anda onun eğik hareketi boyunca uzayda yerleştirildiği konumu olduğu gösterilince ortaya çıkar. 1927'de yaptıkları deneylerle George Thomson, metal bir folyodan bir elektron demetinin geçmesiyle; Clinton Davisson ile Lester Germer ise nikel kristalinden elektronların yansımasıyla elektronun girişim etkisini keşfetti.

De Broglie'nin elektronların dalga yapısı öngörüsü sonrasında Erwin Schrödinger, atom çekirdeğinin etkisi altında hareket eden elektronlar için 1926'da oluşturduğu dalga denklemiyle elektron dalgalarının nasıl yayıldığını tanımladı. Zamanla bu denklem, elektronun yerini belirleyen çözümü sağlamak yerine, özellikle elektron dalga denkleminin zamanla değişmediği uzayda bağlı elektronun olduğu bir pozisyona yakın bir elektron bulunması için de kullanıldı. Bu yaklaşım ikinci bir kuantum mekaniği formülasyonunun oluşturulmasına (ilki 1925'te Werner Heisenberg tarafından yapışmıştı) ve Heisenberg'inki gibi Schrödinger denkleminin çözümleri 1913'te Bohr tarafından elde edilenlere eşit olan ve hidrojen spektrumunu ürettiği bilinen hidrojen atomundaki bir elektronun enerji durumunun türevlerinin elde edilmesine yol açtı. Spin ve çoklu elektronlar arasındaki etkileşimin tanımlanmasının ardından, kuantum mekaniği sayesinde hidrojenden daha yüksek atom numarasına sahip atomlardaki elektronların diziliminin öngörülmesi mümkün kılındı.

1928'de Paul Dirac, Wolfgang Pauli'nin çalışmasını temel alarak görelilik teorisiyle uyumlu olan, kuantum mekaniğinin elektromanyetik alanının hamilton formülasyonuna göreli ve simetrik kavrayışları uygulayarak Dirac denklemi olarak adlandırılan bir elektron modeli oluşturdu. Göreli denklemindeki bazı sorunları çözme amacıyla 1930'da, negatif enerjili parçacıklardan oluşan sonsuz bir deniz olan ve sonraları Dirac denizi olarak adlandırılan bir vakum modeli geliştirdi. Bu sayede elektronun benzer antimaddesi pozitronun varlığını öngördü. Bu parçacık 1932'de, standart elektronlara negaton diyen ve elektron kelimesini pozitif ve negatif yüklü parçacıkları tanımlamak için kullanmayı öneren Carl Anderson tarafından keşfedildi.

1947'de, Robert Retherford ile birlikte çalışan Willis Lamb, bir hidrojen atomunun aynı enerjiye sahip olması gereken belli kuantum durumlarında, sonraları Lamb kayması olarak adlandırılan farklılıklar yaşandığını buldu. Henry Foley ile birlikte çalışmalarını yürüten Polykarp Kusch 1948'de, elektronun manyetik momentinin Dirac'ın teorisi tarafından öngörülenden daha büyük olduğunu buldu. Anormal manyetik dipol moment olarak adlandırılan aradaki fark 1948'de Julian Schwinger tarafından açıklandı.

Parçacık hızlandırıcılar
20. yüzyılın ilk yarısında parçacık hızlandırıcıların geliştirilmesiyle birlikte, atomaltı parçacıkların özellikleri üzerine yapılan araştırmalar da derinleşmeye başladı. İlk elektromanyetik indüksiyon kullanarak elektronları hızlandırma denemesini 1940'ta gerçekleştiren Donald Kerst, yaptığı denemelerde betatronu ile 2,3 MeV enerjiye ulaşmayı başardı. 1947'de, sinkrotron radyasyonu 70 MeV elektron sinkrotron ile General Electric'te keşfedildi. Bu radyasyon elektronların, manyetik alana doğru neredeyse ışık hızıyla hareket etmeleriyle meydana geldi.

İlk yüksek enerji çarpıştırıcı, 1,5 GeV enerji demetiyle 1968'de hizmete giren ADONE'ydi. Alet, elektronları ve pozitronları ters yönlerde, çarpışma enerjilerini bir elektronlu durağan bir hedefe çaptığındakinin iki katına çıkararak hızlandırıyordu. 1989'dan 2000'e kadar etkin olan Avrupa Nükleer Araştırma Merkezindeki Büyük Elektron-Pozitron Çarpıştırıcısı, 204 GeV değerinde enerjiye ulaşan çarpışmalar gerçekleştirmeyi başardı.

Özellikleri

Sınıflandırması

Parçacık fiziğinin Standart Model'inde elektronlar, temel parçacıklar olduklarına inanılan lepton adlı atomaltı parçacık grubuna dahildirler. Elektronlar, yüklü herhangi bir leptondan ya da elektrik yüklenmiş herhangi bir tür parçacıktan daha düşük kütleye sahiptir ve temel parçacıkların ilk nesline aittir. İkinci ve üçüncü nesillerdeki yüklü leptonlar olan müon ve tau; yük, spin ve etkileşim açısından elektronlar ile özdeş olsalar da daha büyük boyuttadırlar. Leptonlar, maddenin diğer basit bileşenlerinden olan kuarklardan, güçlü etkileşimi olmaması bakımından ayrılırlar. Lepton grubunun tüm üyeleri gibi elektronlar, yarım tam sayı spine () sahip olduklarından birer fermiyondur.

Temel özellikleri
Elektronun durgun kütlesi  kilogram ya da  atomik kütle birimidir. Albert Einstein'ın kütle-enerji eşdeğerliği ilkesine göre bu kütle  MeV durgun enerjiye tekabül eder. Protonun kütlesinin elektronunkine oranı yaklaşık 1836'dır. Astronomik ölçümler bu oranın Standart Model'de öngörüldüğü gibi, en azından evrenin yaşının yarısından beri aynı kaldığını gösterir.

Elektronlar,  coulomb kadar elektrik yüküne sahiptir. Deneysel hassasiyet sınırları içinde elektronun yükü, protonunkinin aynısının zıt işaretlisidir. Temel yük için e simgesinin kullanılması nedeniyle elektron, genellikle  şeklinde, negatif yükü temsil eden eksi işaretiyle birlikte simgeler. Elektronla aynı özelliklere sahip olan ve elektronun aksine pozitif yüke sahip olan elektronun antiparçacığı pozitron ise  şeklinde gösterilir.

Elektronların, spin olarak adlandırılan içsel açısal momentumu 'dir. Bu spin değerine sahip parçacıklar için spin büyüklüğü ± kadardır ve herhangi bir eksendeki spinin izdüşüm ölçümlerinin sonuçları yalnızca  ħ olabilir. Spine ek olarak elektron, spin ekseni boyunca içsel bir manyetik momente sahiptir. Bu değer yaklaşık olarak bir Bohr magnetonuna denk gelen  kadardır. Elektronun momentumuna göre spinin yönünün belirlenmesi olayı, temel parçacıkların sarmallık olarak bilinen özelliğini ifade eder.

Elektronun bilinen bir alt yapısı yoktur ve uzamsal bir kapsamı olmayan, noktasal yüke sahip nokta parçacık olarak kabul edilir. Klasik fizikte bir nesnenin açısal momentumu ve manyetik momenti, onun fiziksel boyutlarına bağlıdır. Elektronun boyutsuz olarak kabul edilmesinden dolayı, paradoksal ve elektronun sonlu ve sıfırdan farklı yarıçapına işaret eden Penning tuzağındaki deneysel gözlemlerle ters düşüyor gibi gözükebilir. Elektronun yarıçapı konusu, modern teorik fizikte birtakım sorunlara yol açar. Elektronun sonlu bir yarıçapı hipotezinin kabulü, görelilik teorisinin önermeleriyle uyumsuzdur. Diğer yandan, nokta benzeri elektron (sıfır yarıçaplı) sonsuzluğa yönelen elektronun öz enerjisi nedeniyle matematiksel zorlulara yok açar. Bir Penning tuzağındaki tek bir elektronda, parçacığın yarıçapının üst sınırının 10-22 metre olduğunu gözlemlenmiştir. Enerjideki belirsizlik ilkesi kullanılarak üst sınırın 10-18 metre olduğu da söylenebilir. Protonun yarıçapından fazla, klasik elektron yarıçapı denilen çok daha fazla değeri olan  kadar, "klasik elektron yarıçapı" adı verilen bir fiziksel sabit daha olmakla birlikte bu değer, kuantum mekaniğinin etkilerini göz ardı eden basitleştirilmiş bir hesaplama ile elde edildiğinden dolayı elektronun yapısıyla ilgili gerçeği yansıtmaz.

Elektron, bazı temel parçacıkların aksine teorik temellerde kararlıdırlar ve daha küçük boyutlu parçacıklara bozunmazlar. Sıfırdan farklı elektrik yüküne sahip parçacıklar arasında en düşük boyuta sahip olan elektronların bozunması, yük korunumunu ihlal etmesi anlamına gelecektir. Elektronun deneysel ortalama yaşam süresi için alt sınır, %90 güvenilirlikle  yıldır.

Kuantum özellikleri

Tüm parçacıklar gibi elektronlar da dalga gibi davranabilirler. Buna dalga-parçacık ikiliği denir ve çift yarık deneyi kullanarak gösterilebilir. Elektronun dalga benzeri yapısı klasik parçacıklardaki gibi tek yarık yerine, paralel yarıklarından aynı anda geçmesine izin verir. Kuantum mekaniğinde bir parçacığın dalga benzeri özelliği genellikle ψ simgesiyle gösterilir ve karmaşık değerli dalga fonksiyonu ile matematiksel olarak tanımlanabilir. Bu fonksiyonun mutlak değerinin karesi alındığında, bir parçacığın bir konumunun yakınında gözlemlenme (olasılık yoğunluğu) ihtimalini verir.

Elektronlar, içsel özelliklerine bakılarak birbirlerinde ayrılamadıkları için özdeş parçacıklardır. Kuantum mekaniğinde bu, etkileşen bir çift elektronun konumlarının, sistemin durumunda gözlemlenebilir hiçbir değişiklik olmadan değiştirilebileceği anlamı taşır. Elektronlar dahil fermiyonların dalga fonksiyonu antisimetriktir. Bu sayede iki elektron, r1 ve r2 sırasıyla birinci ve ikinci elektronları ifade edecek biçimde,  denklemine göre yer değiştirdiğinde elektronların işaretleri de değişir. Simge değişiminde mutlak değerlerde değişim yaşanmadığından olasılıklar eşittir. Antisimetri durumunda, elektronların etkileşimi için dalga denkleminin çözümleri bir çiftin aynı yeri veya durumunu kapsaması sıfır olasılıkla sonuçlanır. Bir atomdaki bağlı elektron gruplarının aynı yörüngede birbirleriyle çakışması yerine farklı yörüngelerde bulunması, iki elektronun aynı kuantum durumunda olmasını engelleyen Pauli dışlama ilkesiyle açıklanabilir.

Sanal parçacıklar

Her foton, sonrasında hızlıca annihilasyona uğrayan sanal elektron ile antiparçacığı sanal pozitronu birlikte barındıracak şekilde bir süreliğine var olur. Enerji çeşitliliğinin birleşiminin bu parçacıkları üretmesi ve var oldukları süre boyunca, ΔE · Δt ≥ ħ formülüyle belirsizlik ilkesinde açıklanan keşfedilebilirlik eşiğine dahil olması gerekse de gerçekte, bu sanal parçacıkların üretimi için gerekli enerji olan ΔE, Δt boyunca vakumdan "ödünç" alınır ve bu sayede ürünleri indirgenmiş Planck sabitinden () daha büyük olamaz. Bu durumda sanal bir elektron için Δt değeri en fazla  olabilir.

Sanal bir elektron-pozitron çifti varken, bir elektronu çevreleyen elektrik alanından gelen Coulomb kuvveti, özgün elektronun oluşturulan pozitronu çekmesine, oluşturulan elektronu ise itmesine yol açar. Bu sayede vakum kutuplaşması olarak adlandırılan olay meydana gelir. Gerçekte vakum, bir birimden fazla dielektrik geçirgenliğine sahip bir ortam gibi davranır. Böylece, etkin değeri, gerçek değerinden düşük olan elektronun yükü, kendisinden uzaklaştıkça düşer. Bu kutuplaşma, TRISTAN parçacık hızlandırıcısı kullanılarak 1997 yılında deneysel olarak kanıtlanmıştır. Sanal parçacıklar elektronun kütlesi için benzer bir perdeleme etkisi oluştururlar.

Sanal parçacıklarla etkileşim, elektronun içsel manyetik momentumunun Bohr magnetonundan %0,1 kadar sapmasını da açıklar. Noktasal bir parçacık olan elektronun içsel açısal momentuma ve manyetik momente sahip olması nedeniyle klasik fizik paradoksu, elektron tarafından üretilen elektrik alanındaki sanal fotonların oluşturulmasıyla açıklanabilir. Bu fotonlar, titreşim hareketi olarak adlandırılan elektronların yer değiştirmesi olayına neden olur. Bu hareket, elektronun hem spinini hem de manyetik momentumunu üretir. Atomlarda bu sanal parça üretimi, spektrum çizgilerinde gözlenen Lamb kaymasını da açıklar.

Etkileşim
Bir elektronun ürettiği elektrik alanı, pozitif yüklü parçacıklara çekme, negatif yüklü parçacıklara ise itme kuvveti uygular. Bu kuvvetin gücünün büyüklüğü Coulomb kanunuyla saptanır. Elektronlar, hareket hâlindeyken manyetik alan oluştururlar. Manyetik alan ile elektronların kütle hareketleri (akım) arasındaki ilişki Ampère kanunu ile açıklanır. İndüksiyonun bu özelliği, bir elektrik motorunu harekete geçiren manyetik alanı sağlar. Rastgele hareket eden yüklü bir parçacığın elektromanyetik alanı, parçacığın hızı ışığınkine (göreli) yakın olduğunda dahi geçerli olan Liénard-Wiechert potansiyelleriyle açıklanır.

Manyetik bir alana doğru hareket eden bir elektron, hızı ile manyetik alana bağlı olan ve düzleme dik etki eden Lorentz kuvvetine maruz kalır. Bu merkezcil kuvvet nedeniyle elektron, eylemsizlik yarıçapı denilen bir yarıçapa sahip alana doğru sarmal bir yörünge izler. Bu eğimli hareketin ivmesi elektronun sinkrotron radyasyonu biçiminde enerji yaymasına yol açar. Elektronun alanının, kendisi üzerindeki karşı tepkiden kaynaklanan Abraham-Lorentz-Dirac kuvveti olarak bilinen sürtünme kuvveti ise, elektronu yavaşlatır.

Fotonlar, parçacıklar arasındaki etkileşimi sağlarlar. Sabit bir hızda izole edilmiş bir elektronun, enerji ve momentumun korunumu kanunlarını ihlal etmiş olacağından gerçek bir fotonu emmesi ya da yayması mümkün değildir. Bunun yerine sanal fotonlar, iki yüklü parçacık arasında momentum aktarımı yapabilirler. Sanal fotonların bu değişimi Coulomb kuvvetini üretir. Hareket eden bir elektronun, proton gibi yüklü bir parçacık tarafından saptırılmasıyla enerji salınımı gerçekleşebilir. Elektronun ivmelenmesi, Bremsstrahlung radyasyonunun salınımı ile sonuçlanır.

Bir foton ile serbest bir elektron arasında yaşanan esnek olmayan çarpışmaya Compton saçılması denir. Bu çarpışma ile parçacıklar arasında momentum ve enerji aktarımı yaşanarak fotonun dalga boyu, Compton kayması olarak adlandırılan miktar kadar değişir. Bu dalga boyu değişiminin en büyük değeri, Compton dalga boyu olarak bilenen h/mec formülüyle tanımlanır ve elektronlar için bu değer yaklaşık  kadardır. Işığın dalga boyu uzadıkça (örneğin görülebilen ışığın dalga boyu 0,4-0,7 μm'dir) dalga boyu kayması daha ihmal edilebilir hâle gelir. Işık ile serbest elektronlar arasındaki bu ilişki, Thomson saçılması olarak adlandırılır.

Elektron ve proton gibi iki yüklü parçacık arasındaki elektromanyetik etkileşimin göreli gücü, ince yapı sabiti ile verilir. Bu değer, bir Compton dalga boyunun ayrımındaki çekmenin ya da itmenin elektrostatik enerjisinin, yükün geri kalan enerjisine oranı ile elde edilen boyutsuz bir niceliktir. α ≈  şeklindeki bu değer yaklaşık olarak 'e eşittir.

Elektronlar ile pozitronlar çarpıştığında, toplam enerjisi 1,022 MeV olan iki ya da daha fazla gama ışını fotonu ortaya çıkararak birbirlerini yok ederler. Elektron ve pozitronun ihmal edilebilecek derecede bir momentuma sahip olmaları durumunda, annihilasyon tamamlanmadan önce bir pozitronyum atomu da oluşabilir. Diğer yandan yüksek enerji bir foton, çift üretimi denilen süreç sonrasında, yalnızca bir atom çekirdeği gibi yakındaki bir yüklü parçacığın varlığında birer elektron ve pozitrona dönüşebilir.

Elektrozayıf etkileşim teorisine göre, elektronun dalga fonksiyonun sola dönen bileşeni ile elektron nötrino bir zayıf izospin çifti meydana getirir ve bu, zayıf etkileşimler süresince elektron nötrinolarının elektron gibi davrandıkları anlamına gelir. Bu çiftin herhangi bir üyesi, bir W bozonu yayarak ya da emerek bir yüklü akım etkileşimine maruz kalabilir ve çiftin diğer üyesine dönüşebilir. Bir yük taşıyan W bozonunun dönüşüm sırasında net yükü sıfırlaması nedeniyle bu reaksiyon boyunca yük korunur. Yüklü akım etkileşimleri, radyoaktif bir atomdaki beta bozunmasından sorumludur. Hem elektron ve hem de elektron nötrinosu,  değişimi sayesinde nötr akım etkileşimine maruz kalmakta ve bu sayede nötrino-elektron esnek saçılması ortaya çıkar.

Atom ve moleküller

Elektronlar, çekici Coulomb kuvvetiyle bir atomun çekirdeğine bağlanabilirler. Bir çekirdeğe bağlı bir ya da daha fazla elektronun oluşturduğu sisteme atom, elektron sayısının, atom çekirdeğinin elektrik yükünden farklı olduğu atomlara ise iyon denir. Bağlı elektronun dalga benzeri davranışları, atomik orbital işleviyle açıklanır. Her orbitalin kendisine ait enerji, açısal momentum ve açısal momentumun izdüşümü gibi kuantum sayıları vardır ve sadece bu orbitallerin ayrık grupları çekirdeğin etrafında var olabilir. Pauli dışarlama ilkesine göre her bir orbital, spin kuantum sayısı farklı olan en fazla iki elektron içerebilir.

Elektronlar, potansiyel farkıyla aynı enerjili fotonların salınması ya da emilmesiyle farklı orbitallere aktarılabilirler. Elektronlar gibi parçacıklarla çarpışmalar ve Auger etkisi ile de aktarım gerçekleşebilir. Bir elektronun atomdan ayrılması için, kendisini atoma bağlayan bağ enerjisinin üstünde bir enerji gerekir. Bu durum, atomun iyonlaşma enerjisini aşan bir uyarıcı fotonun elektron tarafından emildiği fotoelektrik etkisiyle oluşabilir.

Elektronların orbital açısal momentumu kuantumlanmıştır. Yüklü bir parçacık olmasından dolayı elektron, açısal momentumlaa orantılı bir orbital manyetik momentum da meydana getirir. Atomun net manyetik momenti, çekirdek ile tüm elektronların spin manyetik momentlerinin vektörel toplamına eşittir. Çekirdeğin manyetik momenti, elektronlarınkine kıyasla ihmal edilebilir düzeydedir. Aynı orbitalde yer alan elektronların (çiftlenmiş elektronlar denir) manyetik momentleri birbirlerini yok eder.

Atomlar arasındaki kimyasal bağ, kuantum mekaniği kanunlarıyla tanımlanan elektromanyetik etkileşimlerin sonucunda ortaya çıkar. Atomlar arasında elektron paylaşımı ya da aktarımıyla meydana gelen en güçlü bağlar, molekülleri oluşturur. Bir moleküldeki birkaç çekirdeğin etkisinde hareket eden elektronlar, moleküler orbitallerin yanı sıra, izole atomların atomik orbitallerinde yer alırlar. Bu moleküler yapılardaki temel etmen, elektron çiftlerinin varlığıdır. Bu elektronlar, zıt spinli olduklarından Pauli dışarlama ilkesini ihlal etmeden aynı moleküler orbitalde bulunabilirler. Moleküler orbitallerdeki elektron yoğunlukları, farklı uzamsal dağılımlarına sahiptir. Örneğin, atomları bir araya bağlayan çiftler gibi bağlı çiftlerdeki elektronlar, çekirdeklerin arasındaki görece küçük hacimli bölgede daha yüksek yoğunlukta bulunur. Tam aksine, bağlı olmayan elektron çiftleri, çekirdeğin etrafındaki görece büyük hacimli bölgeye dağılmıştır.

İletkenlik

Bir yapının çekirdeklerindeki proton sayısı elektron sayısından fazlaysa yapı pozitif, tersi durumda ise negatif yüklüdür. Elektron ve protonların sayısı aynı ise yükleri birbirlerini sıfırlar ve yapı, elektriksel olarak nötr olur. Makroskobik yapılar sürtünme ile elektriklenebilirler.

Vakumda hareket eden bağımsız elektronlar, serbest elektron olarak tanımlanır. Metallerdeki elektronlar da serbestlermiş gibi davranır. Gerçekte ise metal ve diğer katılardaki elektron olarak adlandırılan parçacıklara sanki elektron denir ve gerçek elektronlar ile aynı elektrik yükü, spin ve manyetik momente sahip olsa da kütle açısından farklılık gösterebilirler. Hem metal hem de vakumdaki serbest elektronlar hareket ettiklerinde, manyetik alan üreten ve elektrik akımı olarak adlandırılan net bir yük akışı oluştururlar. Manyetik alan değişimi ile de elektrik akımı yaratılabilir. Bu etkileşimler, matematiksel olarak Maxwell denklemleriyle tanımlanırlar.

Belirli bir sıcaklıkta her malzeme, elektrik potansiyelinin uygulandığında meydana gelen elektrik akımının değerini belirleyen bir elektrik iletkenliğine sahiptir. Dielektrik malzemelerde elektronlar kendi atomlarına bağlı kalırken malzemeler de bir yalıtkan gibi davranır. Çoğu yarı iletken malzeme, yalıtmanın ve iletmenin sınırları arasında olan farklı iletkenlik seviyesine sahiptir. Diğer yandan metaller, kısmen dolu elektronik bantlardan oluşan bir yapıya sahiptir. Bu bantların varlığı, metallerdeki elektronların serbest veya yöresizleşmiş elektronlarmış gibi davranmalarına yol açar. Bu elektronlar belli atomlarla ilişkilendirilmemiş olduklarından, bir elektrik alanı uygulandığında, serbest elektronlara benzer şekilde malzemeye doğru gaz gibi (Fermi gazı denir) gibi hareket etmekte serbesttir.

Elektronlar ile atomlar arasındaki çarpışmalardan dolayı bir iletkendeki elektronların sürüklenme hızı saniyede milimetreler bazındadır. Malzemenin bir noktasındaki akımın değişmesi ile diğer bölümlerindeki akımların da değişmesine neden olan hız faktörü, ışık hızının %75'i kadardır. Bu durum elektrik sinyallerinin, malzemenin dielektrik sabitine bağımlı bir hızla dalga gibi yayılması nedeniyle gerçekleşir.

Hareket alanı genişleyen elektronların atomlar arasındaki ısı enerjisini taşımak için serbest bir şekilde hareket etmelerinden dolayı metaller, görece ısıyı iyi iletirler. Metallerin ısı iletkenlikleri, elektrik iletkenliklerinin aksine sıcaklıktan neredeyse bağımsızdır. Bu durum matematiksel olarak, ısı iletkenliğinin elektrik iletkenliğine oranının sıcaklıkla orantılı olduğunu söyleyen Wiedemann-Franz kanunuyla açıklanır. Metalik kafesteki ısı düzensizliği, elektrik akımına bağımlı sıcaklık üreterek metalin elektrik direncini artırır.

Malzemeler, kritik sıcaklık denilen noktanın altındaki bir noktaya kadar soğutulunca, elektrik akımına karşı tüm dirençlerini kaybettikleri süperiletkenlik olarak adlandırılan faz değişimine uğradıkları bir sürece girerler. BCS teorisinde, Cooper çifti olarak adlandırılan elektron çiftleri, fonon olarak adlandırılan örgü titreşimleriyle yakınlarında bulunan maddeyle hareketlerini eşleştirerek normalde elektrik direnci oluşturan atomlarla çarpışmaktan kaçınırlar (Cooper çiftlerinin yarıçapı 100 nm kadar olduğundan birbirleriyle üst üste binmeleri mümkündür).

İletken katıların içindeki elektronlar, sözde parçacıktır ve mutlak sıfıra yakın sıcaklıklarda sıkıca hapsedildiklerinde; spinon, orbiton ve holonlar olmak üzere üç farklı sanki parçacığa bölünmüş gibi davranırlar. Spinonlar spin ve manyetik moment, orbitonlar orbital konum, holonlar ise elektrik yükü taşırlar.

Hareket ve enerji

Özel görelilik teorisine göre, bir elektronun hızı ışık hızına yaklaştıkça gözlemcinin bakış açısına göre bağıl kütlesi artar. Böylelikle gözlemcinin konuşlanma sistemine göre elektronu hızlandırmak gittikçe zorlaşır. Elektronun hızı, vakumdaki ışık hızına (c) yaklaşabilir ancak hiçbir zaman ulaşamaz. Göreli (cye yakın bir hızda hareket eden) elektronlar, su gibi, ışık hızının cden ihmal edilemeyecek kadar az olduğu dielektrik bir ortama sokulduklarında geçici olarak ortamdaki ışıktan daha hızlı hareket ederler. Ortamla etkileşime girdiklerinde ise Çerenkov radyasyonu olarak bilinen zayıf bir ışık oluştururlar.

Özel göreliliğin etkileri, Lorentz faktörü olarak bilinen ve  şeklinde tanımlanan bir niceliğe bağlıdır. Buradaki v, parçacığın hızını ifade eder. Bu hızla hareket eden elektronun kinetik enerjisi Ke ise şu şekildedir:

Buradaki me, elektronun kütlesidir. Örneğin, SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı bir elektronu yaklaşık 51 GeV'e kadar hızlandırabilir. Verilen hızda elektron dalga gibi davrandığı için de Broglie dalga boyu karakterine sahiptir. Bu değer, λe = h/p denklemiyle elde edilir (h Planck sabitini, p momentumu ifade eder). Yukarıdaki 51 GeV değerine sahip elektron dalga boyu, atom çekirdeğinden küçük yapıları keşfetmeye yetecek kadar düşük olan 'dir.

Oluşumu

Büyük Patlama teorisine göre patlamanın ilk milisaniyesinde, sıcaklık 10 milyar Kelvin'in üzerindeydi ve fotonların ortalama enerjisi bir milyon elektronvolttan yüksekti. Bu fotonlar elektron ve pozitron çiftleri kurmak için birbirleriyle etkileşime girmeye yetecek kadar enerjiye sahipti. Aynı şekilde, pozitron-elektron çiftleri birbirlerini annihilasyona uğratarak enerjili fotonlar yaydı:
 +  ↔  +
Elektron, proton ve fotonlar arasındaki bu denge, evrenin evriminin bu safhası boyunca devam etti. 15 saniye geçmesinin ardından evrenin sıcaklığı, elektron-pozitron yapısının ortaya çıkma eşiğinin altına düştü. Kalan elektron ve pozitronların çoğu, evreni tekrar ısıtan gama radyasyonu salınımı yaparak birbirlerini annihilasyona uğrattılar.

Annihilasyon süreci boyunca, bilinmeyen nedenlerden ötürü parçacık sayısı antiparçacığınkinden fazla olmasından ötürü her bir milyar elektron-pozitron çiftinden bir kadar elektron arta kaldı. Bu durum, antiprotonlar yerine fazla protonların eşleşmelerine ve baryon asimetrisi olarak adlandırılan durumun ortaya çıkmasıyla evrendeki net yükün sıfır olmasına yol açtı. Kalan proton ve nötronlar, nükleosentez olarak bilinen süreçle, hidrojen ve helyum izotopları ile eser miktarda lityum oluşturacak biçimde birbirleriyle reaksiyonlara girmeye başladılar. Bu süreç, yaklaşık 5 dakikanın ardından zirve yaptı. Kalan nötronlar, yaklaşık bin saniyelik yarı ömürlerinin ardından negatif beta bozunmasına maruz kalarak birer proton ve elektron yaydı:
 →  +  +
Sonraki 300.000-400.000 yıllık süreçte arta kalan elektronlar, atom çekirdeğiyle bağ kurmak için fazla enerjiye sahipti. Yeniden birleşme olarak adlandırılan sonraki safhada, nötr atomlar oluştu ve genişleyen evren, radyasyona uğrayabilecek derecede saydamlaştı.

Büyük Patlama'dan kabaca bir milyon yıl sonra yıldızların birinci nesli oluşmaya başladı. Yıldızlarda gerçekleşen nükleosentez, atom çekirdeğinin füzyonu sonrasında, elektronlarla annihilasyona uğrayarak gama ışınları salan pozitronların oluşumuna yol açar. Süreç, elektron sayısında sabit bir düşüş ve nötron sayısında bununla eşdeğer bir artışla sonuçlanır. Bununla birlikte yıldız evrimi süreci, radyoaktif izotopların senteziyle de yaşanabilir. Seçilmiş izotoplar, beta bozunmasına maruz kalarak atom çekirdeğinden birer elektron ve antinötrino salınımı yapabilirler. Bozunarak nikel-60 (60Ni) oluşturan kobalt-60 (60Co) izotopu, bu duruma örnektir.

Güneş'inkinden yaklaşık 20 kat büyük kütleli yıldızlar, yaşam süresinin sonunda kütleçekimsel çökmeye uğrayarak kara delik oluşturabilirler. Klasik fiziğe göre bu nesneler, elektromanyetik radyasyon dahil, Schwarzschild yarıçapından kaçınacak herhangi bir şeyi engelleyecek kadar güçlü bir kütleçekimsel çekime sahiptirler. Ancak kuantum mekaniği etkilerinin potansiyel olarak bu mesafeden Hawking radyasyonunun yayılımına izin verdiği tahmin edilir. Elektron ve pozitronların, bu yıldız kalıntılarının olay ufkunda meydana geldiği düşünülür.

Sanal bir parçacık çifti (örneğin elektron-pozitron çifti) olay ufku civarında oluştuğunda rastgele uzamsal dağılımı, bu parçacıklardan birinin dışarıda görünmesine izin verir. Bu süreç, kuantum tünelleme olarak adlandırılır. Kara deliğin kütleçekimsel potansiyeli, bu sanal parçacığın gerçek parçacığa dönüşmesi için gereken enerjiyi sağlayabilir. Buna karşılık çiftin diğer üyesine kara delik tarafından, kütle enerjisinde net bir kayba yol açan negatif enerji verilir. Hawking radyasyonunun oranı, kütlenin azalmasıyla artar ve bu artış, kara deliğin patlayıncaya kadar buharlaşmasına yol açar.

Kozmik ışınlar, yüksek enerjiyle uzayda hareket eden parçacıklardır ve bunlardaki en yüksek enerji değeri  olarak kaydedilmiştir. Bu parçacıklar Dünya atmosferinde nükleonlarla çarpışınca, pionların da yer aldığı bir parçacık sağanağına neden olur. Dünya'nın yüzeyinden gözlemlenen kozmik radyasyonun yarısından fazlası, mezosferdeki pionların bozunması sonucu oluşan leptonlar olan müonları içerir:
 →  +
Müonlar da elektron ya da pozitron oluşturacak şekilde bozunabilirler:
 →  +  +

Gözlemlenmesi

Elektronların uzaktan gözlemlenmesi için radyasyon yapan enerjilerinin saptanması gerekir. Örneğin, bir yıldızın taç küresi gibi yüksek enerjili ortamlardaki serbest elektronlar, Bremsstrahlung radyasyonu nedeniyle enerji saçan bir plazma oluşturur. Elektron gazı, elektron yoğunluğundaki eşzamanlı değişimlerin yol açtığı dalgalar olan plazma salınımına maruz kalır ve radyo teleskoplar kullanarak tespit edilebilen bir enerji yayılımı üretir.

Fotonların frekansları, enerjileriyle oranlıdır. Bir atomun enerji seviyelerinde geçiş yapan bağlı elektronlar, karakteristik frekanslardaki protonları emer ya da yayar. Örneğin atomlar, bir geniş spektrum kaynağı tarafından radyasyona maruz bırakıldığında, iletilen radyasyonun spektrumunda ayrı soğurma çizgileri görünür. Her element ya da molekül, hidrojen spektrumu serileri gibi karakteristik spektral çizgi grubuna sahiptir. Bu çizgilerin kuvvet ve genişliklerinin spektroskopik ölçümleri, maddenin fiziksel özelliklerinin ve bileşenlerinin tespitini sağlar.

Laboratuvar koşullarında bireysel elektronlar arasındaki etkileşimler; enerji, spin ve yük gibi belirli özelliklerin ölçümüne olanak sağlayan parçacık dedektörleriyle yapılabilir. Paul ve Penning tuzaklarının geliştirilmesiyle birlikte yüklü parçacıkların daha uzun süreler boyunca küçük bir alanda tutulabilmeleri mümkün hâle geldiğinden parçacık özelliklerinin daha net ölçülebilmeye başlanmıştır. Elektronun manyetik momenti 1980'de, diğer bütün fiziksel sabitlerden daha kesin olarak 11. basamağa kadar bir hassasiyetle ölçülebilmiştir.

Elektronun enerji dağılımının ilk video görüntüleri Şubat 2008'de, Lund Üniversitesindeki bir ekip tarafından kaydedildi. Deneylerde, attosaniye darbeleri olarak adlandırılan ışık parlamaları kullanılarak elektronun hareketi ilk kez gözlemlenebilmişti.

Katı malzemelerdeki elektron dağılımı, açı çözümlemeli fotoemisyon spektroskopisi tarafından görselleştirilebilir. Fotoelektrik etkisini, özgün yapıyı anlayabilmek için kullanılan periyodik yapıların matematiksel bir gösterimi olan ters uzayı ölçmek için kullanan bu teknik; malzemedeki elektronların yön, hız ve dağılımlarını belirlemek için kullanılabilir.

Plazma uygulamaları

Parçacık demetleri

Elektron demetleri, kaynakta kullanılır.  arasındaki odak çapı boyunca, 'ye kadarki enerji yoğunluklarında elektron demetleriyle kaynak yapılabilir ve genellikle dolgu malzemesi gerektirmezler. Normalde kaynak için uygun olmayan iletken malzemeleri birleştirmek için kullanılan bu teknik, elektronların hedefe ulaşmalarından önce gazla etkileşmemesi amacıyla vakumda gerçekleştirilir.

Elektron demeti litografi, mikrometreden daha küçük çözünürlüklerdeki yarı iletkenleri aşındırma yöntemidir. Görece yüksek maliyetli olması, yavaş çalışması, ışınların vakumda çalışması gerekmesi, elektronların katılardaki dağılma eğilimi olması ve 10 nm'ye kadar çözünürlük sınırı olması nedeniyle, özelleştirilmiş entegre devrelerin üretiminde kullanılır.

Elektron ışınıyla işleme, fiziksel özelliklerini değiştirmek ya da tıp ve gıda ürünlerini sterilize etme amacıyla metalleri radyasyona uğratmak için kullanılır. Elektron demetleri, yoğun radyasyonda sıcaklık artışına sebep olmadan camları akışkanlaştırır ya da sözde erimesini sağlar. Örneğin yoğun elektron radyasyonu, viskozite şiddetinin ani, aktivasyon enerjisinin ise aşamalı olarak düşmesine sebep olur.

Doğrusal parçacık hızlandırıcılar, elektron demetlerini üreterek tümörlerin radyoterapi yöntemiyle tedavisinde kullanılır. Elektron demetleri soğrulmadan önce belli bir sınırdaki derinliğe (5-20 MeV aralığında enerjiye sahip elektronlar için genelde 5 cm'ye kadar) kadar etki edebilmelerinden dolayı elektroterapi, bazal hücreli karsinom gibi yüzeysel deri bozukluklarının tedavilerinde de etkilidir. Elektron demetleri ayrıca, X ışınları tarafından radyasyona maruz kalmış bölgelerin tedavisinde destekleyici olarak da kullanılır.

Parçacık hızlandırıcılar, elektrik alanları kullanarak elektron ve antiparçacıkların enerjilerini yükseltir. Bu parçacıklar, manyetik alanlardan geçerken sinkrotron radyasyonu yayarlar. Bu radyasyonun yoğunluğunun spine bağlı olmasının elektron demetini kutuplaştırmasına Sokolov-Ternov etkisi denir. Kutuplanmış elektron demetleri, çeşitli deneylerde kullanılır. Sinkrotron radyasyonu ayrıca, elektron demetlerinin soğutularak parçacıkların momentum yayılımlarının azaltılmasını sağlar. Elektron ve pozitron demetleri, ortaya çıkan enerjinin parçacık dedektörleriyle gözlemlenmesi için, gerekli enerjiye ulaşana kadar hızlandırılarak çarpıştırılırlar.

Görüntüleme

Düşük enerjili elektron kırınımı, kristal malzemeleri koşutlanmış elektron demeti bombardımanına tutma ve sonrasında ortaya çıkan kırınım desenlerini gözlemleyerek malzemenin yapısını belirlemek için kullanılan bir yöntemidir. Elektronların sahip olmaları gereken enerji genellikle 20-200 eV arasındadır. Yansımalı yüksek enerjili elektron kırınımı ise çeşitli dar açılardan yollanan elektron demetini kullanarak kristal malzemelerin yüzeyini belirleme yöntemidir. Demet enerjisi genellikle 8-20 keV, geliş açısı ise 1-4° aralığındadır.

Elektron mikroskobu, gözlemlenmek istenen numuneye, odaklanmış elektron demeti gönderir. Bazı elektronlar, demetin malzeme ile etkileşime girmesiyle birlikte malzemenin hareket yönü, açısı ve bağıl fazı ve enerjisi gibi özelliklerini değiştirirler. Gözlemciler, elektron demetindeki bu değişimleri kaydederek malzemenin kararlı atomik görünüşünü elde ederler. Mavi ışıkta, geleneksel optik mikroskoplar yaklaşık 200 nm'lik kırınımla sınırlı çözünürlüğe sahiplerdir. Elektron mikroskopları ise elektronun de Broglie dalga boyu ile sınırlılardır. Örneğin 100.000 volt değerindeki potansiyel boyunca hızlandırılan elektronlar için dalga boyu 0,0037 nm'dir. Transmission Electron Aberration-Corrected Microscope, bireysel atomları çözümlemek için yeterli olan 0,05 nm'nin altında çözünürlük kapasitesine sahiptir.

Geçirimli ve taramalı olmak üzere iki tür elektron mikroskobu vardır. Geçirimli elektron mikroskopları, bir malzeme parçasından geçen elektron demetiyle bu malzemenin yük bağlaşımlı aygıta ya da fotoğraf slayda lenslerle yansıtılmasını sağlayarak tepegöz gibi çalışırlar. Taramalı elektron mikroskopları ise televizyonda olduğu gibi çalışılmış örnekten görüntü üretmek için iyi odaklanmış elektrona raster tarama yaparlar. Magnifikasyon oranı her iki mikroskop türünde de 100× ilâ 1.000.000× arasında ya da daha fazladır. Taramalı tünelleme mikroskopları ise, keskin metal ucundan üzerinde çalışılan malzemeye kuantum tünelleme ile elektronlar yollayarak malzeme yüzeyinin atomik çözünürlüklü görüntüsünü üretirler.

Diğer
Serbest elektron lazerlerinde göreli bir elektron demeti, alanları değişken yönleri gösteren dipol mıknatısları sırasının meydana getirdiği salındırıcıdan geçer. Elektronlar, rezonans frekansında radyasyon alanını güçlendirmek için aynı elektronlarla uyumlu olarak etkileşime giren sinkrotron radyasyonu yayarlar. Serbest elektron lazerleri, geniş frekanslarla, mikrodalgalardan hafif X ışınlarına uyumlu yüksek radyans derecesine sahip elektromanyetik radyasyon yayımı gerçekleştirebilirler. Bu araçlar; imalat ve iletişimin yanı sıra yumuşak doku cerrahisi gibi çeşitli tıbbi alanlarla kullanılır.

Elektronlar; laboratuvar araçları, bilgisayar ekranları ve televizyon alıcılarında çoğunlukla görüntüleme aracı olarak kullanılan katot ışını tüpleri için önemlidirler. Fotomultiper tüplerde fotokatoda çarpan her foton, saptanabilir bir akım darbesi üreten bir elektron yayılımı başlatır. Vakum tüpleri, elektron akışını, elektrik sinyallerini idare etmek için kullansa da; yerlerini transistör gibi katı hâl aletlerine bırakmışlardır.

Notlar

Kaynakça
Özel

Genel

Elektron


An Axonopus pressus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Parodi. An Axonopus pressus in nahilalakip ha genus nga Axonopus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Axonopus

Axonopus pressus


Nash Mills es una parroquia civil del distrito de Dacorum, en el condado de Hertfordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Nash Mills tiene una superficie de 1,82 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Nash Mills tenía 2274 habitantes (49,78% varones, 50,22% mujeres) y una densidad de población de 1249,45 hab/km². El 20,23% eran menores de 16 años, el 73,75% tenían entre 16 y 74, y el 6,02% eran mayores de 74. La media de edad era de 38,62 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 26,85% estaban solteros, el 59,04% casados, y el 14,11% divorciados o viudos.

El 90,15% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,64% de la población, mientras que el 7,21% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 90,64% eran blancos, el 1,76% mestizos, el 6,24% asiáticos, el 0,66% negros, el 0,4% chinos, y el 0,13% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 68,85%, el hinduismo por el 1,8%, el judaísmo por el 0,53%, el islam por el 4,4%, el sijismo por el 0,13%, y cualquier otra religión, salvo el budismo, por el 0,26%. El 17,47% no eran religiosos y el 6,56% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 907 hogares con residentes y ninguno vacío.

Referencias

Enlaces externos

Parroquias civiles de Hertfordshire

Nash Mills


Natale Gabriele Moriondo, né le  à Turin, Italie) et mort le  à Racconigi, dans la province de Coni (Piémont), est un archevêque italien de l'Église catholique romaine.

Biographie

Liens externes

Évêque catholique italien du XXe siècle
Évêque de Caserte
Évêque de Coni
Naissance à Turin
Naissance en décembre 1870
Décès à Racconigi
Décès en janvier 1946
Décès à 75 ans

Natale Gabriele Moriondo


Parcul din satul Rediul Mare, raionul Dondușeni, este amplasat în partea de sud-vest a satului sus-numit, la 10 km sud-vest de orașul Dondușeni. Are o suprafață de 10 ha. Este o arie protejată din Republica Moldova, reprezentând un monument de arhitectură peisagistică. A fost luat sub protecție în 1975. În 1998, se afla în administrarea Spitalului Ftiziatric al Direcției Căii Ferate din Moldova.

Istoric

Denumirea satului provine de la cuvântul turcesc "rediu", care se traducea ca "pădure mare", de unde presupunerea că pe aceste locuri creșteau păduri mari în vremea protectoratului Imperiului Otoman. Satul este înființat în 1773, iar către începutul secolului al XX-lea, proprietar al moșiei satului devine generalul de armată Victor Dumbrovschi, cu origini la Botoșani. La marginea de vest a moșiei, Dumbrovschi decide să construiască un parc dendrologic. Construcția propriu-zisă s-a desfășurat în anii 1912-1914; tot atunci a fost zidit conacul. Planul parcului a fost elaborat de horticultorul-decorator odesit Ipolit V. Vladislavski-Padalca, omul din spatele mai multor monumente de arhitectură peisagistică din Moldova precum parcul Țaul, parcul din satul Pavlovca etc.

Descriere

Parcul este amplasat pe un teren dreptunghiular, situat pe o pantă ușor înclinată spre nord-est.

Intrarea principală este amplasată în partea de nord-est, unde de-a lungul drumului se află un zid de piatră, actualmente parțial ruinat. Pe la intrare pornește o alee de 10-15 m, care se ramifică în două alei: cea din stânga duce spre conac, iar cealaltă spre curtea din partea de vest a parcului, unde mai sunt situate blocul de locuit, spălătoria, hambarele, grajdurile și alte anexe gospodărești. Conacul este amplasat la aprox. 40-50 m est de blocul de locuit.

Structura compozițională

Plantațiile de arbori, predominant frasin obișnuit sunt amenajate la marginile parcului, lăsând loc pentru câteva poieni de formă ovală în partea centrală, care sunt înconjurate de arbori decorativi (soforă japoneză, paltin de câmp, castan porcesc, tei de Caucaz, salcie albă, salcie plângătoare, cireș amar, frasin plângător, glădiță, salcâm alb etc.). Din cele câteva poieni, doar una își mai păstrează aspectul deschis, celelalte fiind devorate de specii autohtone invazive precum urzica și specii de arbuști.

O alee circulară desparte plantațiile de la margini de cele din centru. Aceasta începe de la intrarea în parc, îl înconjoară prin partea de est și se termină în curtea din partea de vest. Câteva alei radiale leagă aleea circulară de centrul parcului. Prima alee circulară începe de la dreapta conacului și este populată de mesteacăn, castan porcesc, velniș, tei de Caucaz etc. Alte două alei radiale duc spre poieni. A patra alee duce spre florărie și livadă, ambele dispărute și acoperite de pădure. Sistemul de alei radiale permite vizitatorilor să contempleze consecutiv sectoarele parcului.

Arhitecta V. Dormidontova remarca, în anii 1980, că dinspre conac se deschideau perspective atât îndepărtate, cât și apropiate. Cele îndepărtate erau legate de poienile spațioase care, înconjurate de arbori decorativi, ofereau o priveliște până la capătul poienii. Prima poiană era complet deschisă, iar la capătul acesteia se ridica un paltin argintiu gigant, cu coroana mai deschisă la culoare decât copacii din jur. O perspectivă mai puțin îndepărtată se deschidea către a doua poiană, priveliștea către care era parțial blocată de o insulă de molizi și pini situată în mijloc. A treia poiană, din dreapta conacului, era mărginită de arbuști, pe fundalul cărora se profilau grupuri de castan, tei de Caucaz și pin negru. Toate aceste perspective au dispărut odată cu deteriorarea vegetației.

Din punct de vedere peisagistic, parcul reflectă arhitectura europeană de la mijlocul sec. al XIX-lea și începutul sec. al XX-lea, cu deosebirea că compoziția arhitectonică este bazată pe vegetație, nu pe sculptură. Cercetătorii de la Academia de Științe a Moldovei au declarat că parcul este unul din cele mai reușite landșafturi pe teritorii mici.

Dendroflora

Plantațiile parcului numără circa 28-30 de specii de arbori și arbuști, dintre care 18-20 sunt de proveniență străină.

Speciile exotice includ biota orientală, molidul obișnuit, molidul înțepător și forma lui argintie, pinul silvestru.

Plantele arborestcente foioase includ specii de castan porcesc, dud alb, glădiță, Forsythia, mesteacăn alb, sâmbovină americană, plop alb, salcâm alb cu forma sa microphila, soforă japoneză cu forma sa plângătoare, sorb, spirea, tei de Caucaz, tei european, Xanthoceras, nuc comun etc.

Speciile autohtone sunt reprezentate prin exemplare de frasin obișnuit, iasomie, liliac, măcieș, salcie albă, salcie plângătoare, scoruș, sânger, stejar pedunculat, tei cu frunza mică, velniș, carpen etc.

Din dendroflora parcului, au dispărut molidul înțepător și formele lui albăstrii din preajma conacului, pinul negru și molizii înțepători de la intrare, molizii din preajma conacului, printre care se deschidea perspectiva îndepărtată. O parte din aceștia s-au uscat, alții sunt pe cale de a se usca. Au mai dispărut arțarii argintii și stejarul roșu.

Lista speciilor de plante lemnoase ale parcului din Rediul Mare este prezentată în tabel.

Patrimoniu
Deși este o arie protejată de stat, parcul nu este îngrijit. Mai mult, locuitorii satului își pasc vitele aici, aruncă deșeuri menajere, fac grătare cu risc de a provoca incendii etc. Lipsește inscripția care ar informa vizitatorii despre statutul ecologic al acestui parc.

Referințe

Bibliografie

Legături externe

Rediul Mare
Raionul Dondușeni
Rediul Mare, Parcul

Parcul din satul Rediul Mare


Wolfgang de Beer (født 2. januar 1964 i Dinslaken, Vesttyskland) er en tysk tidligere fodboldspiller (målmand).

Gennem sin 20 år lange karriere spillede de Beer for henholdsvis MSV Duisburg og Borussia Dortmund. Længst tid var han tilknyttet Dortmund, hvor han i løbet af 15 sæsoner spillede 181 ligakampe, men dog i mange af årene var reservemålmand. Han var med klubben med til at vinde to tyske mesterskaber, én DFB-Pokal, samt Champions League og Intercontinental Cup. I forbindelse med de fleste af disse titler var fik han dog enten ingen eller kun minimal spilletid.

De Beer nåede ikke at spille for Vesttysklands A-landshold, men spillede i 1984 en enkelt kamp for landets U/21-landshold.

Titler
Bundesligaen
 1995 og 1996 med Borussia Dortmund

DFB-Pokal
 1989 med Borussia Dortmund

UEFA Champions League
 1997 med Borussia Dortmund

Intercontinental Cup
 1997 med Borussia Dortmund

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra MSV Duisburg
Fodboldspillere fra Borussia Dortmund

Wolfgang de Beer


Oersberg Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 7,09 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 337 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Peter-Heinrich Lassen tarafından yürütülmektedir.

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Oersberg


João Manuel Gonçalves Lourenço (født 5. marts 1954 i Lobito i Angola) er en politiker fra Angola, der har været Angolas præsident siden 2017.

Angolas præsidenter
Nuværende statsoverhoveder
Politikere fra Angola

João Lourenço


Wyndol Woodrow Gray (Akron, Ohio; 20 de marzo de 1922-Toledo, Ohio; 30 de enero de 1994) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó dos temporadas en la BAA y una más en la NBL. Con 1,85 metros de estatura, jugaba en la posición de escolta.

Trayectoria deportiva

Universidad
Inició su carrera universitaria jugando con los Green Falcons de la Universidad de Bowling Green, donde en su primera temporada lideró a su equipo en anotación, promediando 22,9 puntos por partido.

Tras esa primera temporada se unió a la Armada de los Estados Unidos durante la Segunda Guerra Mundial, regresando en 1944, liderando al equipo junto con Don Otten en el camino a la final del NIT, en la que cayeron ante los DePaul Blue Demons de George Mikan. Esa temporada fue incluido en el primer equipo All-American.

En 1945 jugó con los Crimson de la Universidad de Harvard, llevando al equipo a su primera aparición en la fase final de la NCAA, siendo elegido por la revista Sporting News en el segundo quinteto All-American, dándose la rara circunstancia de ser elegido en dicho equipo dos años consecutivos en diferentes universidades.

Profesional
Tras acabar su ciclo universitario, en  fichó por los Boston Celtics de John Russell en su primer año de existencia, acabando la temporada como el tercer mejor anotador del equipo tras Connie Simmons y Al Brightman, promediando 6,4 puntos por partido.

Al término de la temporada es traspasado a los St. Louis Bombers a cambio de Cecil Hankins, quienes tras once partidos lo envían a los Providence Steamrollers a cambio de Ariel Maughan, donde juega un único partido antes de ser cortado. Acabó la temporada y su carrera deportiva jugando en los Toledo Jeeps de la NBL.

Estadísticas en la BAA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Wyndol Gray en ultimatenba.com

Baloncestistas de Ohio
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Bowling Green Falcons
Baloncestistas de los Harvard Crimson
Baloncestistas de los Boston Celtics
Baloncestistas de los St. Louis Bombers
Baloncestistas de los Providence Steamrollers
Baloncestistas de los Toledo Jeeps
Nacidos en Akron

Wyndol Gray


عبد الله عبد الكريم فارس مخترع، ومصمم هندسي، وفني، وتقني يمني.هو من مواليد اليمن عام 1963م، خريج الولايات المتحدة الأمريكية عام 1985م.
من أهم أعماله مجموعة الخطوط العربية، كما قام باختراع محرك البحث الصوتي متعدد اللغات، والذي فتح آفاق جديدة في عالم تشفير الحروف.

وصلات خارجية
الموقع الشخصي

المهندس فارس من مؤسسي العلامات التجارية التالية:
 Edison-GE
 OLA
 Geodish
 Gilttea

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
مخترعون يمنيون
مواليد 1963

عبد الله عبد الكريم فارس


Seus Olhos (en español: Sus Ojos) es una telenovela brasileña producida por el SBT en el año 2004 y que se emitió originalmente entre el 18 de mayo y el 4 de diciembre de 2004.

Está basada en la radionovela La gata de Inés Rodena, en particular en su primera adaptación mexicana, producida por Televisa en 1970. Fue adaptada al portugués por Ecila Pedroso, Marino Naomi, Lazzarini Marcos, Aimar Labaki, Viana y Mario Torres y Fabio dirigida por Jacques Lagoa, Fue protagonizada por Carla Regina y Thierry Figueira, también cuenta con la participación antagónica de la actriz venezolana Christina Dieckmann.

Argumento

Primera fase

Se lleva a cabo en São Paulo en el año 1980. Marina con 21 años,es una gran pintora de cuadros y e hija de un padre huérfano, que lleva una buena vida junto a su madre. Víctor tiene muchas posibilidades de ganar el corazón de la niña. Él es un exitoso abogado que trabaja en una empresa de construcción naval, cuyo heredero, Thiago, también enamorado de Marina. Pero ella no sabe que Víctor está casado con Elaine y tiene un hijo de dos años, Arthur.

Edita muere, dejando huérfana Marina, y esto, debilitado, la entrega a Víctor. La situación sería mejor para él si su esposa no ha descubierto el caso. Marina se sorprende al enterarse de que el "novio" en realidad es casado y termina inmediatamente la novela. Luego viene Santiago y la amistad que se convierte en amor, el matrimonio. Amigo de Flavia, Marina, casa con Sergio, al mismo tiempo y ambas quedan embarazadas.

Durante los nueve meses de embarazo, Victor le da un golpe que se traduce en el fracaso de su negocio. El vicepresidente Sergio se entera y, después de una pelea, mata a Victor James y la culpa por lo sucedido. Él le dice toda la verdad Marina. Pero para probar que lo hizo todo por amor, gasta todo el dinero que le robó a su niña recién nacida hija, Renata. La madre está indignada. Los dos luchan y finalmente asesina Victor Marina. Desesperado, busca pruebas para culpar a James, que aunque inocente, es condenado y sentenciado a 30 años de prisión.

Flavia también da a luz a una hija, Cibele. El destino de Cibele y Renata se cruzarán veinte años después. Renata es secuestrada por Dirce, una explotadora de niños que reside en los suburbios de la ciudad paulista. Rinaldo, más conocido como el explorador y Berro hijo, comete un asalto y es atrapado, causando a la empresa a James en la cárcel.

Segunda fase

Se inicia con el paso de ocho años. Renata todavía vive con Dirce, que explora lo mucho que puede. Víctor se da por vencido en la empresa para iniciar su propio bufete de abogados, además de trabajar para el crimen organizado. La trabajadora social y socióloga Renata Norma conoce y se mueve por las condiciones de la niña. Cibele es criada por sus abuelos en Sao Paulo, lejos de su madre. Después de que Arthur está saliendo con ella. Entonces comienza una persecución de Dirce. Renata es una gran amistad con Arthur, quien le enseña a leer y escribir. A ella le encanta dibujar, un don heredado de su madre fallecida.

Tercera fase

Doce años más volverá a pasar. Renata y Arthur se enamora. Debido a las diferencias sociales y preguntó a la chica, la pareja saliendo en secreto. Víctor y Elaine celebra bodas de plata. En ese momento, Arthur finalmente ha Renata familia como su novia. Pero su madre se vuelve loco y lanza el futuro su hija -house.

Víctor es golpeado por la similitud entre Renata y su madre, e inmediatamente se sospecha que se trata de la joven desaparecida desde hace años. Mucho más que capaz de recuperar "su dinero", la pasión sentía por Victor Marina Renata renacer en la figura, que es idéntica a la madre. Así se forma el triángulo amoroso que involucra a Víctor, Arturo y Renata. Elaine se siente que la historia de más de 20 años se repite y hará cualquier cosa para no perder Victor.

Arthur está saliendo y se enamora con la codiciosa Cibele, luego ella lo chantajea diciendo que no se quiere casar con él. Entonces ella sale y se enamora del peligroso Felipe.

Renata se va a vivir en el desván que pertenecía a su madre y cuando encuentre la imagen que fue tomada en la sala de maternidad, poco a poco descubre la verdad. Ella y Arturo tendrá que superar los problemas y traumas del pasado y superar los obstáculos de este a tener un romance feliz.

Reparto
Carla Regina - Marina / Renata
Thierry Figueira - Artur Meirelles
Petronio Gontijo - Víctor Meirelles
Juan Alba - Thiago
Françoise Forton - Elaine Meirelles
Regina Dourado - Mafalda
Bete Mendes -Edita
Luiz Guilherme  -Otto
Claudio Fontana - Gilson
Bete Coelho - Norma
Lu Grimaldi  - Dirce
Carmo Dalla Vecchia - Sergio
Adriana Londoño - Flavia
Marcela Muñiz - Valeria
Nico Puig - Berro (Rinaldo)
Neusa Maria Faro  -Giselda
Luiz Carlos de Moraes  -Demetrio
Raoni Carneiro  -Felipe Meirelles
Fábio Villa Verde - Tito
Jiddu Pinheiro - Juce
Roger Gregory - Márcico
Matheus Petinatti  - Nilo
Gesi Amadeu - Bartolomé
Vietia Zangrandi - Dora
Cléo Ventura - Lara
 Cesar Pezzuoli - Mauro
Angela Correa - Elvira
Rodolfo de Freitas - Leonel
Patricia Mayo - Araci
Everaldo Bruno - Giocondo
Jacqueline Dalabona  -  Lydia
Martha Meola  - Cleusa
Ademir Zanyor  -Vicente
Christina Dieckmann - Cibele
Ricardo di Giacomo - Tadeu
Roger Bandera - Valdo
Marcelo Pio - Thomas
Marcelo Castione - Teo

Niños
Thávine Ferrari -Renata
Renan Bega -Artur
Rodolfo Valente -Gilson
Julia Ramos -Cibeles
Caique Filipe -Santos
Lucas Papp  -Nilo

Banda sonora

La banda sonora de Seus Olhos no fue lanzado comercialmente. Las canciones que formaron parte de la novela son los siguientes

Estos son los ojos de su amor - Adryana Ribeiro
The Look of Love - Paula Lima
La mirada - LS Jack
Los sueños y las piedras - Flavio Venturini
Si bien hay Saudade - Alcione
Jura Secreta - Lins Lucinha
Vagabond Heart  - Josee Koning
Trickster - Bezerra da Silva
Vox Populi  - Ana Carolina
Blah Blah Blah - Rouge
Sebastiana - Jackson do Pandeiro
Tú me Acostumbraste - Luis Miguel

Versiones
En Puerto Rico:

 La gata (1961): Producida por Esther Palés para el Telemundo de Puerto Rico, y protagonizada por Helena Montalbán y Braulio Castillo.

En Argentina:

 Ella, la gata (1967): Dirigida por Roberto Denis para Canal 13, y protagonizada por Marta González y Enrique Liporace.

En Venezuela:

 La gata (1968): Producida por Cadena Venezolana de Televisión, y protagonizada por Peggy Walker y Manolo Coego.
 Rubí rebelde (1989): Producida por Genaro Escobar para RCTV, y protagonizada por Mariela Alcalá y Jaime Araque. (Fusión de La gata con Enamorada, otra radionovela de Inés Rodena).
 Cara sucia (1992): Producida por Marisol Campos para Venevisión, y protagonizada por Sonya Smith y Guillermo Dávila.
 Muñeca de trapo (2000): Producida por Laura Visconti Producciones para Venevisión, y protagonizada por Karina Orozco y Adrián Delgado.

En México:

 La gata (1970): Producida por Valentín Pimstein para Telesistema Mexicano (hoy Televisa), y protagonizada por María Teresa Rivas y Juan Ferrara.
 La fiera (1983): Producida también por Valentín Pimstein para Televisa, y protagonizada por Victoria Ruffo y Guillermo Capetillo.

 'Rosa salvaje (1987): Producida también por Valentín Pimstein para Televisa, y protagonizada por Verónica Castro y Guillermo Capetillo. (Fusión de La gata con La indomable, otra radionovela de Inés Rodena).
 Sueño de amor (1993): Producida por José Rendón para Televisa,y protagonizada por Angélica Rivera y Omar Fierro.
 'Por un beso (2000): Producida por Angelli Nesma para Televisa, y protagonizada por Natalia Esperón y Victor Noriega.
 Pobre diabla (2009): Producida por Fides Velasco para TV Azteca, y protagonizada por Alejandra Lazcano y Cristóbal Lander.
 La gata (2014): Producida por Nathalie Lartilleux para Televisa, y protagonizada por Maite Perroni y Daniel Arenas.

En Venezuela y Estados Unidos:

 Gata salvaje (2002): Producida por Alfredo Schwarz y Arquímedes Rivero para Venevisión y Univisión, y protagonizada por Marlene Favela y Mario Cimarro. (Fusión de La gata con La indomable y La galleguita, otras radionovelas de Inés Rodena).

Referencias
 Sitio Oficial

Telenovelas de Brasil
Telenovelas de 2004
Telenovelas de SBT
Adaptaciones de telenovelas mexicanas

Seus Olhos


One Little Independent Records (anteriormente One Little Indian Records) es una discográfica independiente con base en Londres que surgió de la antigua discográfica punk Spiderleg Records.

El primer éxito fue de la mano de AR Kane y Flujo en 1986. El éxito continuó con Kitchens of Distinction, the Sugarcubes, Sneaker Pimps, The Samen, Skunk Anaise, Björk, Chumbawamba y Alabama 3.
En 1990 One Little Indian creó algunas discográficas satélite como Clean-up Records, Elemental Records, Partisan Records o Fat Cat Records
En 1997 adquiere Rough Trade Records y en 2001 Nude Records, así como los derechos sobre algunos álbumes de SpinART Records

Su distribuidora fue London Records hasta 1998, cuando se encargó Virgin Records.

Artistas

 2 Bit Pie
 Afterhours
 Airlock
 Alabama 3 (A3)
 Anna Palm
 Annie Anxiety Bandez
 Asobi Seksu
 A.R. Kane
 Baz
 BC Camplight
 Benjamin Zephaniah
 Billy MacKenzie
 Björk
 Black Box Recorder
 Tim Bowness
 Chumbawamba
 Cody ChesnuTT
 Compulsion
 Cousteau
 Credit to the Nation
 Crispin J Glover
 Daisy Chainsaw
 Dan Sartain
 Daniel Agust
 Day One
 Deadman
 Emilíana Torrini
 Eskimos and Egypt
 Finger, The
 Finitribe
 Fluke
 Flux of Pink Indians
 The Grim Northern Social
 HAM
 The Heart Throbs
 HK119
 Hot Snakes
 Hundred & 3
 Jack Planck
 Jeff Klein
 Jen Gloeckner
 Jesse Malin

 Jonathan Rice
 Kelli Ali
 Kill It Kid
 Kitchens of Distinction
 LEVY
 Lise Westzynthius
 Lori Carson
 Manbreak
 Matthew Ryan
 Michael McDermott
 Mínus
 Monsta
 The Mighty Roars
 Nic Armstrong
 No-Man
 Noh
 Outcast
 Pernice Brothers, The
 Polak
 Polly Paulusma
 Popinjays
 Pornohotdog
 QueenAdreena
 Racine
 Rairbirds
 Rocket From The Crypt
 Rose Kemp
 Sandy Dillon
 Senser
 Shamen
 Sigur Rós
 Sinéad O'Connor
 Sine Star Project
 Skunk Anansie
 Sleeping Dogs Wake
 Sneaker Pimps
 Songdog
 Sugarcubes
 The Twilight Singers
 They Might Be Giants
 Underground Railroad
 Without Gravity

Enlaces externos

 Web de One Little Indian Gran Bretanya
 Web de One Little Indian EUA

Discográficas de Reino Unido
Discográficas independientes del Reino Unido
Discográficas de rock del Reino Unido
Discográficas de folclore
Discográficas de indie rock
Discográficas de rock psicodélico
Discográficas de rock alternativo
Discográficas de música electrónica

One Little Independent Records


es una serie de máquinas tragaperras (tragamonedas) (pachislot) ambientada en Halloween y desarrollada por Konami, concretamente por su división KPE. Comenzó a publicarse en el año 2007, únicamente en Japón, y hasta el momento se compone de diez títulos:
  (julio de 2007)
  (marzo de 2009)
  (enero de 2010)
  (septiembre de 2011)
  (noviembre de 2013)
  (mayo de 2014) (Relanzada de Magical Halloween 4)
  (febrero de 2016)
  (marzo de 2018)
  (diciembre de 2019)
  (septiembre de 2021)

Personajes

Curiosidades

Enlaces externos
 Página web oficial de Magical Halloween en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween R en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween 2 en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween 3 en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween 4 en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween 5 en KPE, Inc. (en japonés)
 Página web oficial de Magical Halloween 6 en KPE, Inc. (en japonés)

KPE
Videojuegos para iOS
Videojuegos para Android

Magical Halloween


Stormanchester kombinerede myndighed er et område med en folkevalgt amtsborgmester (Metro mayor eller Mayor of Greater Manchester).

Selve myndigheden blev oprettet den 1. april 2011, men valget til den første borgmester (Metro mayor) fandt først sted den 4. maj 2017. Valget blev vundet af Andy Burnham fra Labour Party.

Den kombinerede myndighed omfatter kommunerne: Bolton, Bury, Oldham, Manchester, Rochdale, Salford, Stockport, Tameside, Trafford og Wigan, der alle ligger i det ceremonielle grevskab Greater Manchester i regionen Nordvestengland.

Englands kombinerede myndigheder

Greater Manchester Combined Authority


Bilješke
ONK 6. maj Veljun je kažnjen oduzimanjem 2 boda
NK Vrlovka Kamanje je kažnjena oduzimanjem 2 boda

Izvori

 Krešimir Perušić - 100 godina nogometa u Karlovačkoj županiji 1903-2003, Karlovac 2004., ISBN 953-9969-0-6, str. 301

1988-89 2
Karlovac-2

2. općinska nogometna liga Karlovac 1988./89.


Rückerswind ist ein Ortsteil der Gemeinde Frankenblick im Landkreis Sonneberg in Thüringen.

Lage
Für das auf dem Sandberg um einen Teich gebaute Dorf weist der Name auf die Besiedlung hin. Die Lage zur innerdeutschen Grenze bedingte nach 1952 DDR-Sperrgebiet. Rückerswind ist über die Kreisstraße 15 erreichbar. Um den Ortsteil die Feldflur, dann Wald und westlich sowie südlich die ehemalige innerdeutsche Grenze.

Geschichte
1330 wurde das Dorf erstmals urkundlich genannt.

Dialekt
In Rückerswind wird Itzgründisch, ein mainfränkischer Dialekt, gesprochen.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Sonneberg
Geographie (Frankenblick)
Ersterwähnung 1330
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Sonneberg)

Rückerswind


An Urochondra setulosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Edward Hubbard. An Urochondra setulosa in nahilalakip ha genus nga Urochondra, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Urochondra

Urochondra setulosa


Gilan (Arnavutça: Gjilani veya Gjilan; Sırpça: Гњилане / Gnjilane; Osmanlıca: Gölhan, Gülhan veya Külhan), Kosova'nın doğusunda bir şehir.

De facto olarak Kosova'nın Gilan ilinde; de jure olarak Sırbistan'a bağlı Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi'nin Kosovskopomoravski Okrug'unda yer alır. Ayrıca de jure olarak Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu'nun Gilan Bölgesi'nde (District of Gnjilane) bulunur. Koordinatları, 42.27° Kuzey ve 21.28° Doğu şeklindedir.

Tarih

Gilan isminin kökeni hakkında tartışmalar vardır. Arnavut kaynaklar şehrin geç Orta Çağ döneminde Balkanlar'ın merkezî yerlerinden olan Nobırda'dan gelen Ginay Ailesinden Bahti Beg Ginoli tarafından 1772'de kurulduğunu iddia ederler. Ginay Ailesi fikri, geç dönemi işaret ettiği için, pek geçerli görünmemektedir.

Sırp kaynaklar ise bu isimin Sırpçada "rezil" anlamına gelen Gnjidavdan geldiğini ve 14. yüzyıldan beri kullanıldığını iddia ederler.

Osmanlı devri haritalarının bazılarına ve bazı telaffuzlara dayanılarak "Gilan" şeklinin, Gülhan olduğuna dair fikirler vardır. Eski devirlere ait bazı Osmanlıca Kosova haritalarında Türkçe, "Gülhan" imlasına rastlanır.

Coğrafya
Gilan şehri ve Gilan ili, Kosova'nın güneydoğu kesiminde yer alır. Gilan ilinin sınırları içinde sırpça adıyla bilinen Binaçka Morava Arnavutça adıyla Morava e Binçes nehri akmaktadır.

Konum olarak Sırbistan'a ve biraz daha uzaktan da Makedonya'ya yakındır. Sırbistan ile iki anasınır kapısı  vardir. Kameniçe (Kamenisa) kasabasına yakın olan Dheu Bardh (Beyaz Toprak) adıyla bilinen sınırkapısı Gilan - Bujanovcë (Buyanovsa) yol güzergâhındadır. Diğer sınırkapısı ise Gilan - Preşova güzergâhında olan Muçi Baba sınırkapısıdır. Bu iki sınırkapısı Kosova ile Sırbistan'ın önemli sınırkapılarıdır. Gilan ilinin biraz daha güney doğusuna bakıldığında ise Zhegër (Jegra) ilçesine bağlı olan, hâlen yol ve sınırkapsı inşası devam etmektedir. Bellanoc - Stançiç sınırkapısı Kosova ve Makedonya'yı çizen sınırkapısı olacaktır. Gilan ile Kumanova'yı birleştirecek olan bu sınırkapısı iki şehir için hem ekonomi açısından, hem de ulaşım açısından çok büyük kolaylık sağlanacağı düşünülüyor.

Nüfus
1991 yılında nüfusu 103.675 kişidir. Bu rakamın yaklaşık %88'ini Arnavutlar, gene yaklaşık %12'sini Türkler ve Sırplar oluşturur. Gilan'ın Türk nüfusundaki azlık, son süreçlerdeki dış göçün sonucudur. Gilan, Türkiye'ye büyük oranda göç vermiş bir bölgedir. Bölgeden Türkiye'ye göçen aileler arasında Gilan, Gelan, Geylan soyadları yaygınca kullanılır.

2011 nüfus sayımında Gilan nüfusu 90.015 olarak sonuçlanmıştır.

Kültürel Yapı
Gilan Belediyesi sınırları içinde Arnavutça, Sırpça ve Türkçe şehirdeki resmî diller arasında yer almaktadır. Gilan'a bağlı Doburçan köyü de Türk yerleşimi açısından ön plandadır.

Kaynakça

Gilan, Kosova
Gilan ili
Kosova'daki şehirler

Gilan, Kosova


kavalir (latinizam) ili Gentlemen (anglicizam), muškarac čije je ponašanje u odnosu na druge ljude primjerno
 Cavaliere ili Kavalir (njemački Kavalier, francuski Chevalier, talijanski Cavaliersi, engleski Cavalier) dolazi od latinske riječi caballarius konjušar
 kavalir (utvrdno graditeljstvo) (franc. cavalier)

Kavalir (razdvojba)


Ravenska Kapela je umjetno jezero u Koprivničko-križevačkoj županiji. Nalazi se u blizini naselja Kapela Ravenska (po kojem je dobilo ime) u sastavu općine Sveti Petar Orehovec. Ima površinu 12 hektara, dubina jezera je 2–3 m. Jezero je poznato za ribolov, živi u njemu šarani, amuri, smuđi, štuke i somi.

Izvori

Umjetna jezera u Hrvatskoj

Ravenska Kapela


Iseljavanje muslimana iz Austro-Ugarske bio je masovni proces iseljavanja muslimana iz područja Sandžaka i Bosne i Hercegovine, nakon Berlinskog kongresa 1878. Prema nekim procjenama, iselilo se je od 100.000 do 200.000 ljudi. U Bosni i Hercegovini zabilježen je pad od 9% muslimana od popisa iz 1879. u odnosu na onaj iz 1921. Većina njih odselila se sa željom da nastave živjeti sukladno tradicionalnim iskustvima, unutar islamsko-teokratske države kakvo je bilo Osmansko Carstvo. Pored Austro-Ugarske značajnu ulogu u iseljavanju Bošnjaka odigrala je i sama Turska u nastojanjima da popuni svoje teritorije.

Muslimani se iseljavaju u preostale dijelove osmanske države. Većina se je iselila u Istanbul, Karamurselu, Bursu, Hamidiju, Izmir i ostale druge gradove Osmanskoga Carstva. Podosta se je iselilo u bliže krajeve Kosova (Mitrovica, Priština), Crne Gore, Srbije, Albanije, Grčke (Solun) i Makedonije (Skoplje). Vlada države zabranila je iseljavanje u većim skupinama radi sigurnosti sustava i sprječavanja izbijanja novog oružanog otpora. Iseljavanje je po nekima bio oblik muslimanskog prosvjeda protiv austro-ugarske vladavine.

Ekonomski razlozi nisu bili razlog iseljavanja jer je civilni upravitelj Benjamin Kállay od početka u svojem vođenju BiH radio na obrani velikomađarskih interesa, kojima je najveća opasnost bila ujedinjenje austro-ugarskih Slavena protiv mađarskog interesa. Zbog toga je Kállay nastojao u BiH voditi politiku koja bi spriječila jačanje ujedinjavanja južnoslavenskih naroda. Age i begovi, koji su i dalje bili gospodarski najsnažniji sloj bosanskohercegovačkog stanovništva i koji su na gospodarskom planu nastojali zadržati svoje posjede, postali su mu saveznici. Muslimani se nisu iseljavali ni zbog kakvog pritiska na nacionalnoj i vjerskoj osnovi. Kod muslimana bitan se dio na nacionalnom i vjerskom planu zalagao za bošnjaštvo, odnosno za stvaranje bosanskohercegovačkog nacionalnog identiteta utemeljenog na islamskoj kulturi, a Kállay je u bošnjaštvu vidio prigodu i za ostvarenje mađarskih interesa, pa je pokušao Hrvate i Srbe u BIH prisiliti da se odreknu vlastitog nacionalnog identiteta i postanu Bosanci katoličke i pravoslavne vjeroispovijesti, grubo im zabranjujući nacionalne institucije i proganjajući isticanje njihova nacionalna imena, a pokušavao je nametnuti bosanski jezik. Zbog tog savezništva s muslimanskim plemstvom vrlo je dugo Austro-Ugarska odgađala sa sprovođenjem nužne mjere za modernizaciju na selu, agrarne reforme. Usprkos svim tim čimbenicima koji su im išli u korist, muslimani su se ipak iseljavali.

Još od osmanske vlade muslimanske obitelji dobile su povlasticu na oslobađanje od vojništva za one muslimanske obitelji koje su 1862. godine iz Srbije prebjegle u Bosnu. 15. ožujka 1882. Zemaljska vlada za BiH izdala je Naredbu broj 2396 kotarskim oblastima u Bosanskoj Gradišci, Bosanskoj Kostajnici, Brčkom, Gradačcu, Bijeljini, Donjoj Tuzli i Zvorniku, a kojom je potvrđena ta stara povlastica. Bilo je predviđeno da važi do kraja 1887. godine. Kotarskim uredima je naloženo da izvrše popis porodica prebjeglih iz Srbije i da ih oslobode poreza do daljnjeg, ako se jave sporovi, rješavat će ih okružne oblasti. Novi vojni zakon snažno je motivirao muslimane na iseljavanje poslije donošenja tog vojnog zakona.

Zemljoposjednici Fehim Đumišić iz Banje Luke i Osman Čengić bile su osobe oko kojih su se organizirali i okupili iseljenici. Visokoj Porti su slali peticije u kojima su naglašavali težak položaj muslimana u BiH. Postojala je nada kod iseljenih muslimana da će se roditi usporedni pokret, koji će i turskog sultana i austrijskog cara uvjeriti da muslimani stradaju pod pritiscima tadašnje vlasti.

Pokret protiv iseljavanja muslimana nastao je usporedno s iseljavanjem. Predvodili su ga muslimanski intelektualci. Vrlo je zaslužan u tom pokretu pripadaju Mehmed Teufik-ef. Azapagić, koji je od 1893. do 1909. bio reis-ul-ulema u Bosni i Hercegovini. Snažan glas protiv iseljavanja digao je i hadži hafiz Muhamed Emin Hadžijahić 1884. tekstom Patriotizam na turskom jeziku u listu Vatan, pozvavši zemljake na ostanak.

Izvori

Povijest Bosne i Hercegovine
Kneževina Srbija
Crna Gora pod vlašću Petrovića (1696. – 1918.)
Sjeverna Makedonija u Osmanskom Carstvu
Osmansko Carstvo
Povijest Kosova
Povijest Grčke
Islam u Bosni i Hercegovini

Iseljavanje muslimana iz Austro-Ugarske


La adenilato ciclasa 1 (ADCY1) es una isozima de la adenilato ciclasa (). Esta enzima que cataliza la conversión de ATP a cAMP.

 ATP +  cAMP + fosfato

Es una adelinato ciclasa sensible a la calmodulina. Puede que participe en procesos reguladores en el sistema nervioso central. Puede que juegue un papel en la adquisición de memoria y aprendizaje.

Como cofactor necesita dos iones magnesio por subunidad. Es activada por Ca2+/calmodulina. Es inhibida por las subunidades beta y gamma de la proteína G. Es una proteína de membrana multipaso. Se expresa en el cerebro, retina y médula adrenal.

Referencias

Adenilato ciclasas

ADCY1


The Bas Saharan Basin () is an artesian aquifer system which covers most of the Algerian and Tunisian Sahara and extends to Libya, enclosing the whole of the Grand Erg Oriental.

References

Aquifers
Aquifers of Africa
Springs of Africa
Sahara
Springs of Algeria
Springs of Morocco
Springs of Libya
Springs of Tunisia
Springs of Western Sahara

Bas Saharan Basin


Die Comarca A Coruña  (spanisch La Coruña) ist eine Verwaltungseinheit Galiciens. Die Fläche von  km² entsprechen 1,59 % der Fläche Galiciens.

Gemeinden

Bevölkerungsentwicklung

Siehe auch
 Liste der Comarcas in Spanien

Coruna
Provinz A Coruña

A Coruña (Comarca)