Fort Apache, The Bronx es una película de 1981 hecha por Producers Circle, Time-Life Television Productions Inc., y distribuida por Twentieth Century-Fox Film Corporation. Fue dirigida por Daniel Petrie y producida por Martin Richards, Thomas Fiorello, con David Susskind como productor ejecutivo. Es protagonizada por Paul Newman, Ken Wahl, Danny Aiello, Edward Asner, Rachel Ticotin, Kathleen Beller, Pam Grier, Clifford David y Miguel Piñero.

Filmada en el Bronx, Nueva York.

Sinopsis

Entre los restos de un desolado lugar, subsiste una comisaría de policía, al igual que un fuerte territorio hostil. Fuera de sus paredes, se suceden los asesinatos, los disturbios, las drogas en el marco de un árido paisaje urbano. Dentro, entre la corrupción y la indiferencia, cada oficial hace lo que puede para cumplir con su deber. El principal agente es Murphy (Paul Newman).

Los oficiales de policía enfrentan muchos desafíos en la región del sur del Bronx, en decadencia, empobrecida y de alta criminalidad, en la ciudad de Nueva York. Entre estos oficiales se encuentran los oficiales de la policía de Nueva York Murphy (Paul Newman) y Corelli (Ken Wahl), que trabajan en el distrito 41, apodado "Fort Apache" porque para quienes trabajan allí, se siente como un puesto de avanzada del ejército en territorio extranjero ante el peligro de los robos, las calles están llenas de criminales peligrosos como bandas violentas y narcotraficantes.

El desempleo es muy alto y el barrio está lleno de basura, conflictos sociales y edificios destrozados. Si bien el policía Murphy es un padre divorciado solitario y bebedor, tiene una gran camaradería con el oficial Corelli. La vida de Murphy también mejora cuando conoce a una joven enfermera, Isabella (Rachel Ticotin) en un hospital y comienzan una relación romántica en el barrio del Bronx.

El precinto es uno de los peores y más deteriorados de todo el departamento, se acerca a la demolición y está compuesto principalmente por oficiales que no son deseados, corruptos y han sido trasladados fuera de otros recintos. Además, los oficiales de la comisaría no representan a la gran comunidad puertorriqueña, ya que solo el 4% de los oficiales son hispanos en la sección más grande del Bronx que no habla inglés y viven muchos migrantes. Corelli y Murphy intentan mantener la ley y el orden atrapando a proxenetas y ladrones, pero tienen conflictos con sus compañeros oficiales corruptos y con un capitán de policía recién nombrado, Connolly (Ed Asner). Enfrentan disturbios en las calles debido a la presunta brutalidad policial, así como problemas relacionados con la muerte de dos policías novatos, que fueron baleados por la drogadicta y prostituta Charlotte (Pam Grier) y a la que buscan para apresar desde hace mucho tiempo.

Durante el motín, Murphy y Corelli son testigos desde la terraza de un edificio, cómo un oficial corrupto arroja a un adolescente inocente desde el techo de un apartamento hasta la muerte y ellos no pueden hacer nada para evitarlo, tampoco lo denuncian por las presiones que existe sobre brutalidad policial en el Bronx. A medida que Murphy se vuelve más íntimo con Isabella, comienzan una relación sexual muy intensa, mientras ellos duermen juntos duerme, Murphy nota "huellas" en su piel, luego ella admite que usa heroína como una forma de relajarse después de trabajar en un entorno tan estresante, también le dice que otros empleados del hospital también consumen heroína, incluso los médicos.

Para comprobar la inutilidad de la vigilancia en el recinto, Charlotte, la asesina de los dos policías novatos, nunca se encuentra, a pesar de los arrestos masivos y los interrogatorios, ella escapa y sigue su vida en el Bronx. Más tarde ella es asesinada por un traficante que intentó matar en la calle y su cuerpo se muestra como un bulto anónimo tirado en la basura al costado de la calle. A su vez, los asesinos de Charlotte también reciben un disparo en un tiroteo con Murphy cuando toman rehenes en el hospital en el que trabajaba Isabella y nunca se logran resolver esos crímenes.

Murphy en una escena muy conmovedora, tiene el corazón roto cuando Isabella muere de una sobredosis de drogas, puesto por sus enemigos traficantes de drogas para matarla, detener una investigación en su contra y nadie pueda sospechar de su muerte, al ser ella adicta a la heroína, este es otro crimen sin resolver en el Bronx, y Murphy lucha con la cuestión moral de si debe mantener el "código azul" , no informar a las autoridades sobre el oficial que arrojó al adolescente por el techo. Murphy decide renunciar a la policía y denunciar el asesinato, una decisión que hará que otros oficiales lo odien y lo vean como una "paloma taburete", pero la investigación no prospera por falta de pruebas. Murphy parece estar a punto de abandonar la fuerza, cuando ve al ladrón de bolsos huir de una casa que robó en ese momento. Murphy y Corelli persiguen al ladrón, corren juntos tras él y la imagen se congela cuando Murphy salta sobre una banca del parque para capturarlo.

Referencias

El Bronx

Fort Apache, The Bronx


An Luzula arcuata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Göran Wahlenberg, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Olof Swartz. An Luzula arcuata in nahilalakip ha genus nga Luzula, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Luzula

Luzula arcuata


Jean Cosmos, pseudonimul lui Jean Louis Gaudrat, () a fost un adaptator dramatic, poet, dramaturg și scenarist francez.

Biografie
După ce a urmat studii de inginerie, situația economică după război l-a obligat să lucreze ca funcționar mai întâi în serviciile de reconstrucție și apoi la Postes, télégraphes et téléphones. El a început să scrie texte de cântece, în special pentru Yves Montand și Les Frères Jacques, semnând cu pseudonimul Jean Cosmos.

O întâlnire întâmplătoare l-a făcut să realizeze adaptări dramatice pentru radio; el a scris Oh, Agnès ! ou la poursuite sentimentale, care a obținut premiul RTF în 1952. A devenit apoi redactor constant de piese radiofonice (Les Maîtres du mystère).

Din 1957 a lucrat pentru cinema, scriind scenariul filmului Bonjour Toubib, dar după o serie de eșecuri s-a întors la scrierea scenariilor pentru filmele de televiziune. El este autorul unei piese, Les Oranges, regizată de Roland-Bernard, difuzată la televiziune în 1964 și care a obținut premiul Albert Ollivier. Acțiunea acestei piese are loc aproape în întregime în parloarul unei închisori. "Subiectul, a explicat Jean Cosmos, îl constituie punerea laolaltă a două ființe, dintre care unul poate aștepta totul de la celalalt, care el însuși poate aștepta totul de la primul": un vizitator îi cere unui răufăcător condamnat banii obținuți în urma unui jaf pentru a depune o mărturie care va aduce eliberarea deținutului.

El a scris, singur sau în colaborare, scenariile mai multor seriale de televiziune: Quand on est deux (1962), Rue barrée (1967), Les Cinq Dernières Minutes (1967-1980), le 16 à Kerbriant (1971), Ardéchois cœur fidèle (1974), Julien Fontanes, Magistrat (1980-1989) și multe altele.

În 1988 regizorul Bertrand Tavernier l-a convins să revină la scenariul de film cu La Vie et rien d'autre (Premiul special al Filmului European). Jean Cosmos a scris o carte cu același titlu referitoare la căutarea soldatului necunoscut. A continuat colaborarea cu Tavernier la filmele La Fille de d'Artagnan (1994), Capitaine Conan (1996), Laissez-passer (2002) și La Princesse de Montpensier (2010).

Ultimele scenarii de film scrise de el au fost pentru Effroyables jardins (2003), la care a colaborat cu Jean Becker și Gilles Laurant, și Fanfan la Tulipe (2003), la care a colaborat cu Luc Besson.

Jean Cosmos a scris, de asemenea, adaptarea dramatică a unui număr mare de piese de teatru și chiar o operă, Goya, în colaborare cu Jean Prodromidès și Floria Fournier și reprezentată la opera din Montpellier în 1996.

Activitate la televiziune

Adaptator
 1961 : Le Théâtre de la jeunesse : Le Capitaine Fracasse după Le Capitaine Fracasse de Théophile Gautier, film în două părți regizat de François Chatel

Scenarist de film
 1975 : Marie-Antoinette, serie istorică în patru filme de televiziune regizate de Guy Lefranc

Activitate teatrală

Piese de teatru proprii
 1955 : Au jour le jour, regizor François Billetdoux, Théâtre de l'Œuvre
 1957 : Les Grenadiers de la Reine de Jean Cosmos și George Farquhar, regizor Guy Rétoré, Théâtre de Ménilmontant
 1961-1962 : Les Béhohènes de Jean-Pierre Darras, cuvinte de Jean Cosmos, muzică de Henri Betti, Théâtre du Vieux-Colombier
 1986 : Ce sacré bonheur de Jean Cosmos, regizor Michel Fagadau, Théâtre Montparnasse

Adaptări
 2008 : L'Ingénu de Voltaire, regizor Arnaud Denis

Romane

Premii și nominalizări
 César 1990: nominalizat la César pentru cel mai bun scenariu original sau adaptare pentru La Vie et rien d'autre
 César 1997: nominalizare la César pentru cel mai bun scenariu original sau adaptare pentru Capitaine Conan

Note

Legături externe

Nașteri în 1923
Decese în 2014
Scriitori cunoscuți sub pseudonimele folosite
Scenariști francezi

Jean Cosmos


1. ŽNL Karlovačku u sezoni 2018./19. čini 10 klubova. Prvenstvo se igra trokružno uz stanku na prijelazu godina koja sezonu dijeli na jesenski i proljetni dio. Jesenski prvak je NK Ogulin, koji je u drugom dijelu prvenstva četiri kola prije završetka matematički osigurao prvo mjesto. Iz lige je ispao NK Draganić.

Tablica

Rezultati

Izvori

 Službene vijesti NSKŽ – 2018.
 Službene vijesti NSKŽ – 2019.
 Radio Mrežnica – Ogulin uvjerljivo osvojio bodove u Ilovačkoj šumi i osigurao naslov prvaka Prve županijske lige
 nskz.hr, Službene vijesti, br. 21/2019 (27. kolo), objavljeno 5. lipnja 2019., preuzeto 18. lipnja 2019.

2018-19
karlovačka-1

1. ŽNL Karlovačka 2018./19.


Dette er en liste over folketingsmedlemmer, der blev indvalgt ved folketingsvalget den 8. september 1987. Mandatfordelingen var som følger:

De valgte medlemmer

Parti- og personskift i perioden 1987-88

Personskift

Noter

1987
1987

Folketingsmedlemmer valgt i 1987


بطاقات الاستذكار هي عبارة عن مجموعة من البطاقات التي يمكن أن تحتوى على أهم معاني الكلمات، أو أهم التواريخ في مادة التاريخ، وغيرها من تلك المعلومات المعرضة للنسيان، وهي تستخدم عادة في المدارس لتعليم وتثبيت المعلومات للطلبة، وتكون عادة المعلومات مكتوبة على هيئة سؤال وجواب.

فمثلا يكتب السؤال في بطاقة والجواب في بطاقة أخرى، أو يكتب السؤال في بطاقة والجواب في ظهر البطاقة، أي أن بطاقات الاستذكار يمكن الكتابة على جانب واحد منها فقط أو كلا الجانبين.

التاريخ

بدأ استخدام بطاقات الاستذكار على نطاق واسع في فترة السبعينيات، ويعتبر العالم الألماني سباستيان ليتنر من أهم مستخدمي تلك الطريقة لتعليم الطلبة، بل وهناك طريقة للتعليم بها باسمه تسمى طريقة ليتنر .

مراجع

طرق التعلم
وسائل تعليمية

بطاقة استذكار


Dvorianky este o comună slovacă, aflată în districtul Trebišov din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 638 de locuitori.

Istoric
Localitatea Dvorianky este atestată documentar din 1245.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dvorianky


Le musée des Trois Gorges (en ) est un musée situé dans le district de Yuzhong à Chongqing, en Chine.

Le musée a ouvert ses portes en 2005, remplaçant l'ancien musée de Chongqing. Il est situé près de la . L'extérieur du musée est surmonté d'un grand dôme de verre.

Musée sur l'histoire et l'environnement local (Chongqing et la région des Trois Gorges du fleuve Yangzi Jiang).

Le musée couvre une superficie de , c'est donc l'un des plus grands musées du monde.

Liens externes

Musée en Chine
Musée fondé en 2005
Bâtiment dans la municipalité autonome de Chongqing

Musée des Trois Gorges


Beauchêne se poate referi la:
Beauchêne, localitate în departamentul Loir-et-Cher, Franța
Beauchêne, localitate în departamentul Orne, Franța

Beauchêne


Le Ford SYNus est un concept car produit par Ford et créé par le designer espagnol Jose Paris (design extérieur) et Joe Baker (intérieur). Le SYNus a fait ses débuts au Salon international de l'automobile d'Amérique du Nord 2005.

Le nom inhabituel, qui se prononce "sin-you-ehs", vient des mots synthèse (synthèse de l'extérieur robuste et de l'intérieur doux) et US, qui signifie Urban Sanctuary (sanctuaire urbain en français). En anglais, son nom est un homophone de sinueux (sinuous), qui signifie courbe, ou gracieux.

Conception
Le design imite celui d'un tatou, dans le sens ou il a un extérieur robuste et un intérieur doux. Armadillo (tatou en français) était un nom de projet pour le SYNus, mais il a été rejeté lorsque Ford a découvert qu'il existait un autre concept car de Fiat portant ce nom. D'autres noms pour la production ont inclus "Ford Knox" et "Gorilla".

Le SYNus partage sa conception de groupe motopropulseur avec la Ford Mondeo. Le moteur est un moteur diesel 4 cylindres Duratorq TDCi DOHC turbocompressé avec 16 soupapes, 2,0 L et qui produit 134 chevaux (100 kW). Le SYNus a une transmission manuelle à cinq vitesses. Ses roues mesurent 18 pouces (457 mm) de diamètre. Il dispose d'un concentrateur LAN sans fil conforme à la norme IEEE 802.11g. Le SYNus a été conçu pour maximiser la sécurité et tire son esthétique des coffres-forts de banque modernes. Les vitres et le châssis de la voiture sont résistants aux balles. Il n'a pas de lunette arrière et, à la place, il affiche un flux vidéo sur un grand moniteur LCD installé à l'arrière dans l'intérieur de la voiture. De plus, en «mode verrouillage», des volets en acier se ferment autour du pare-brise avant, des vitres et des éclairages extérieurs.

La voiture est aussi, comme mentionné précédemment, un «sanctuaire urbain». En "mode verrouillage", les sièges de la voiture peuvent être configurés pour faire face à l'arrière, pour regarder des films ou se détendre dans la vie urbaine autrement mouvementée. En ce sens, la voiture peut être utilisée pour se couper du monde extérieur.

Références

SYNus
Automobile des années 2000

Ford SYNus


Harvey Cioculeț este un serial de televiziune de animație difuzat pe Nickelodeon.

Dublajul în limba română
.

 Tamara Roman – Harvey
 Alexandra Radu – Fee
 Alexandru Mike Gheorghiu – Foo
 Ionuț Ionescu – Irving, Jeremy, narator
 Verginia Rotaru – Miriam
 Raul Stănulescu – Dade
 Raluca Botez – Claire
 Cătălin Rotaru – Prințesa Roberts, Moff, Doctor Roberts, Randl, Spiritul din lacul Wetberk, Ofițerul Fredd
 Olimpia Mălai – Ursul Techno
 Răzvan Gogan – Kratz
 Gabi Șaga – Rooter
 Silvia Gâscă – Piri Piri
 Petre Lupu – Jean Luc

Seriale de animație
Seriale de televiziune din 2015
Nickelodeon
Seriale de televiziune americane
Desene animate
Seriale create de C.H. Greenblatt

Harvey Cioculeț


Antena 2 es uno de los tres canales nacionales de radio producidos por el ente público portugués de radiodifusión Rádio e Televisão de Portugal, siendo los otros Antena 1 y Antena 3.

El canal se especializa en la difusión de la música clásica y músicas del mundo, así como otros programas de naturaleza cultural con música tradicional portuguesa.

En noviembre de 2011 puso en marcha una radio en línea dedicada exclusivamente a la ópera, "Antena 2 Ópera".

Enlaces externos
Página oficial Antena 2 (en portugués)
Streaming
Antena 2 Ópera

Referencias

Emisoras de radio de música clásica
Emisoras de radio de Portugal
RTP

Antena 2 (Portugal)


Queenwood est une banlieue du nord de la cité de Hamilton située dans l 'île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Celle-ci est séparée de la banlieue de Chartwell par le  .
Elle est localisée entre River Road et Hukanui Road.
Elle est principalement formée d'une zone résidentielle avec une série typique de petits magasins.

Municipalités limitrophes

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande
 Liste des banlieues d'Hamilton (Nouvelle-Zélande)

Notes et références

Ville en Nouvelle-Zélande
Banlieue d'Hamilton (Nouvelle-Zélande)

Queenwood


Optimisten er en kortfilm instrueret af Morten Dragsted efter manuskript af Morten Dragsted.

Handling
Tim B. Jørgensen er optimist. Det er rart at være glad, synes han. Han har sit gode job, lejlighed i Rebæk Søpark, taler tit i telefonen med sin pragtfulde mormor, drikker øl med sin festlige kammerat Niels og går tur med sin trofaste hund Connie. Masser af ting bringer glæde i Tims dagligdag: Skrabelodder, en komplet samling af Mariah Carey-CD'er. Kan Tim andet end at være i godt humør! Nix! Hurra for Tim!

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1997

Kortfilm fra Danmark

Optimisten


O Parque Natural Municipal do Boqueirão é uma área de proteção da cidade de Palmeiras, no estado brasileiro da Bahia, que foi criado em 2015 para a proteção da área na qual se localiza parte do Vale do Capão.

Situado no distrito de distrito de Caetê-Açu, tem uma área de 153 hectares, tendo por principal atração a cachoeira do Riachinho, frequentada por moradores e turistas.

Histórico
Foi criado pelo Decreto nº 224, de 11 de maio de 2015, e protege o chamado Vale do Capão.

Em 2019 o lugar viveu momentos de disputa, quando partes significativas do território do parque foram ocupadas por grileiro que começara a cercar grande área do terreno e ameaçado vizinhos, havendo antes ateado fogo em partes dele. O lugar também sobre com a grande especulação imobiliária, derivada do aumento do turismo.

Em 2021 o Ministério Público finalmente ingressou com ação civil pública contra dois dos grileiros, na qual impunha a desocupação das áreas irregularmente ocupadas e plano de recuperação da mata atlântica destruída com suas ações.

Fundações na Bahia em 2015
Palmeiras (Bahia)
Áreas protegidas na Chapada Diamantina

Parque Natural Municipal do Boqueirão


Setesdal es un valle y un distrito tradicional en la provincia de Agder en el sur de Noruega. Se compone de los municipios de Bykle, Valle, Bygland, Iveland y Evje og Hornnes.

El río Otra atraviesa el valle de Setesdal en el mar cerca de Kristiansand. Setesdal fluye desde la meseta Hardangervidda en Telemark al norte. El histórico Setesdal comienza en Evje y se extiende en lo que respecta a la granja llamada Bjåen, en el borde del Condado de Telemark. Øvre (superior) Setesdal se encuentra en el municipio de Bykle. Los municipios de Iveland, Evje y Hornes y Bygland componen el Nedre (Bajo) Setesdal. El municipio de Valle se encuentra ubicado en medio del valle Setesdal. La carretera Ruta Nacional 9 discurre a través de Setesdal.

Referencias

Enlaces externos

Distritos de Noruega
Valles de Noruega
Geografía del condado de Agder

Setesdal


Adrenal insufficiency is a condition in which the adrenal glands do not produce adequate amounts of steroid hormones. The adrenal glands—also referred to as the adrenal cortex—normally secrete glucocorticoids (primarily cortisol), mineralocorticoids (primarily aldosterone), and androgens. These hormones are important in regulating blood pressure, electrolytes, and metabolism as a whole. Deficiency of these hormones leads to symptoms ranging from abdominal pain, vomiting, muscle weakness and fatigue, low blood pressure, depression, mood and personality changes (in mild cases) to organ failure and shock (in severe cases). Adrenal crisis may occur if a person having adrenal insufficiency experiences stresses, such as an accident, injury, surgery, or severe infection; this is a life-threatening medical condition resulting from severe deficiency of cortisol in the body. Death may quickly follow.

Adrenal insufficiency can be caused by dysfunction of the adrenal gland itself, whether by destruction (e.g. Addison's disease), failure of development (e.g. adrenal dysgenesis), or enzyme deficiency (e.g. congenital adrenal hyperplasia). Adrenal insufficiency can also occur when the pituitary gland or the hypothalamus do not produce adequate amounts of the hormones that assist in regulating adrenal function. This is called secondary adrenal insufficiency (when caused by lack of production of adrenocorticotropic hormone (ACTH) in the pituitary gland) or tertiary adrenal insufficiency (when caused by lack of corticotropin-releasing hormone (CRH) in the hypothalamus).

Types
There are three major types of adrenal insufficiency, depending on the affected organ.
 Primary adrenal insufficiency is due to impairment of the adrenal glands, resulting in a lack of glucocorticoid production. Since the adrenal glands are directly affected, mineralocorticoid production is also reduced. Principal causes include:
 Autoimmune: e.g. Addison's disease (also called autoimmune adrenalitis), which has been identified to be the cause of 80-90% of primary adrenal insufficiency cases since 1950.
 Congenital: e.g. congenital adrenal hyperplasia, adrenoleukodystrophy
 Infection: e.g. tuberculosis, CMV, histoplasmosis
 Drugs: e.g. anticonvulsants, etomidate, metyrapone, rifampicin
 Vascular: e.g. hemorrhage from sepsis, adrenal vein thrombosis, hypercoagulable states such as heparin-induced thrombocytopenia and antiphospholipid syndrome
 Neoplasia: e.g. adenoma (tumor) of the adrenal gland
 Deposition disease: e.g. hemochromatosis, amyloidosis, sarcoidosis
 Idiopathic: undetermined cause
 Acquired: Bilateral Adrenalectomy to treat recurrent Cushing's Disease/Syndrome
 Secondary adrenal insufficiency is caused by impairment of the pituitary gland, resulting in a lack of adrenocorticotropic hormone (ACTH) production and subsequent decreased adrenal stimulation. Since the adrenal glands are not directly affected, the effect on mineralocorticoid production is minimal, as ACTH primarily affects glucocorticoid production. Principal causes include:
 Pituitary adenoma or craniopharyngioma: Tumors in the pituitary gland can suppress production of adrenocorticotropic hormone (ACTH). High-dose irradiation (>30 Gy) to the hypothalamus or the pituitary gland can cause ACTH deficiency.
 Surgery or radiation: Pituitary gland surgery and/or radiation can lead to destruction of ACTH-producing tissue.
 Exogenous corticosteroid use: Exogenous corticosteroids suppress the stimulation of the hypothalamus and the pituitary gland to secrete CRH and ACTH, respectively. These cases may present with symptoms of cortisol excess (see Cushing's syndrome).
 Sheehan's syndrome: Loss of blood flow to the pituitary gland following childbirth
 Pituitary apoplexy: Bleeding or impaired blood supply to the pituitary gland
 Tertiary adrenal insufficiency is caused by impairment of the hypothalamus, resulting in a lack of corticotropin-releasing hormone (CRH) production, causing downstream reduction in ACTH production and subsequently decreasing adrenal stimulation. Since the adrenal glands are not directly affected, the effect on mineralocorticoid production is minimal, as ACTH primarily affects glucocorticoid production. Principal causes include:
 Sudden withdrawal from long-term exogenous steroid use
 Brain tumors

Signs and symptoms
Signs and symptoms include: hypoglycemia, hyperpigmentation, dehydration, weight loss, and disorientation. Additional signs and symptoms include weakness, tiredness, dizziness, low blood pressure that falls further when standing (orthostatic hypotension), cardiovascular collapse, muscle aches, nausea, vomiting, and diarrhea. These problems may develop gradually and insidiously. Addison's disease can present with tanning of the skin that may be patchy or even all over the body. Characteristic sites of tanning are skin creases (e.g. of the hands) and the inside of the cheek (buccal mucosa). Goitre and vitiligo may also be present. Eosinophilia may also occur. Hyponatremia is a sign of secondary insufficiency.

Pathophysiology

When functioning normally, the adrenal glands secrete glucocorticoids (primarily, cortisol) in the zona fasciculata and mineralocorticoids (primarily, aldosterone) in the zona glomerulosa to regulate metabolism, blood pressure, and electrolyte balance. Adrenal hormone production is controlled by the hypothalamic-pituitary-adrenal axis, in which the hypothalamus produces corticotropin-releasing hormone (CRH), which stimulates the pituitary gland to produce adrenocorticotropic hormone (ACTH), which stimulates the adrenal gland to produce cortisol. High levels of cortisol inhibit the production of both CRH and ACTH, forming a negative feedback loop. The types of adrenal insufficiency thus refer to the level of the axis in which the dysfunction originates: primary, secondary, and tertiary for adrenal glands, pituitary gland, and hypothalamus, respectively.

In adrenal insufficiency, there is a deficiency in cortisol production which may be accompanied by a deficiency in aldosterone production (predominantly in primary adrenal insufficiency). Depending on the cause and type of adrenal insufficiency, the mechanism of the disease differs. Generally, the symptoms manifest through the systemic effects of cortisol and aldosterone. In secondary and tertiary adrenal insufficiency, there is no effect on the production of aldosterone within the zona glomerulosa as this process is regulated by the renin–angiotensin–aldosterone system (RAAS), not ACTH.

Adrenal insufficiency can also affect the zona reticularis and disrupt production of androgens, which are precursors to testosterone and estrogen. This leads to a deficiency of sex hormones and can contribute to symptoms of depression and menstrual irregularities.

Cortisol deficiency
Cortisol increases blood sugar by inducing gluconeogenesis (glucose production) in the liver, lipolysis (fat breakdown) in adipose tissue, and proteolysis (muscle breakdown) in muscle while increasing glucagon secretion and decreasing insulin secretion in the pancreas. Overall, these actions cause the body to use fat stores and muscle for energy. Deficiency results in hypoglycemia, with associated nausea, vomiting, fatigue, and weakness.

Cortisol potentiates the effectiveness of angiotensin II and catecholamines such as norepinephrine in vasoconstriction. Thus, a deficiency can contribute to hypotension, though this effect is most pronounced in mineralocorticoid deficiency.

In primary adrenal insufficiency, the lack of negative feedback from cortisol leads to increased production of CRH and ACTH. ACTH is derived from pro-opiomelanocortin (POMC), which is cleaved into ACTH as well as α-MSH, which regulates production of melanin in the skin. The overproduction of α-MSH leads to the characteristic hyperpigmentation of Addison's disease.

Aldosterone deficiency
Although the production of aldosterone occurs within the adrenal cortex, it is not induced by adrenocorticotropic (ACTH); instead, it is regulated by the renin–angiotensin-aldosterone system (RAAS). Renin production in the juxtaglomerular cells of the kidney is induced by decreased arterial blood pressure, decreased sodium content in the distal convoluted tubule, and increased sympathetic tone. Renin initiates the downstream sequence of cleavage of angiotensinogen to angiotensin I to angiotensin II, in which angiotensin II stimulates aldosterone production in the zona glomerulosa. Thus, dysfunction of the pituitary gland or the hypothalamus does not affect the production of aldosterone. However, in primary adrenal insufficiency, damage to the adrenal cortex (e.g. autoimmune adrenalitis a.k.a. Addison's disease) can lead to destruction of the zona glomerulosa and therefore a loss of aldosterone production.

Aldosterone acts on mineralocorticoid receptors on epithelial cells lining the distal convoluted tubule, activating epithelial sodium channels (ENaC) and the Na⁺/K⁺-ATPase pump. This results in the absorption of sodium (with resulting retention of fluid) and the excretion of potassium. Deficiency of aldosterone leads to urinary loss of sodium and effective circulating volume, as well as retention of potassium. This can cause hypotension (in severe cases, shock), dizziness (from orthostatic hypotension), dehydration, and salt craving.

Differently from mineralocorticoid deficiency, glucocorticoid deficiency does not cause a negative sodium balance (in fact a positive sodium balance may occur).

Causes
Causes of acute adrenal insufficiency are mainly sudden withdrawal of long-term corticosteroid therapy, Waterhouse–Friderichsen syndrome, and stress in people with underlying chronic adrenal insufficiency. The latter is termed critical illness–related corticosteroid insufficiency.

For chronic adrenal insufficiency, the major contributors are autoimmune adrenalitis (Addison's Disease), tuberculosis, AIDS, and metastatic disease. Minor causes of chronic adrenal insufficiency are systemic amyloidosis, fungal infections, hemochromatosis, and sarcoidosis.

Causes of adrenal insufficiency can be categorized by the mechanism through which they cause the adrenal glands to produce insufficient cortisol. These are adrenal destruction (disease processes leading to glandular damage), impaired steroidogenesis (the gland is present but is biochemically unable to produce cortisol), or adrenal dysgenesis (the gland has not formed adequately during development).

Adrenal destruction
Autoimmune adrenalitis (Addison's disease) is the most common cause of primary adrenal insufficiency in the industrialised world, causing 80-90% of cases since 1950. Autoimmune destruction of the adrenal cortex is caused by an immune reaction against the enzyme 21-hydroxylase (a phenomenon first described in 1992). This may be isolated or in the context of autoimmune polyendocrine syndrome (APS type 1 or 2), in which other hormone-producing organs, such as the thyroid and pancreas, may also be affected.

Autoimmune adrenalitis may be part of Type 2 autoimmune polyglandular syndrome, which can include type 1 diabetes, hyperthyroidism, and autoimmune thyroid disease (also known as autoimmune thyroiditis, Hashimoto's thyroiditis, and Hashimoto's disease). Hypogonadism may also present with this syndrome. Other diseases that are more common in people with autoimmune adrenalitis include premature ovarian failure, celiac disease, and autoimmune gastritis with pernicious anemia.

Adrenal destruction is a feature of adrenoleukodystrophy (ALD). Destruction also occurs when the adrenal glands are involved in metastasis (seeding of cancer cells from elsewhere in the body, especially lung), hemorrhage (e.g. in Waterhouse–Friderichsen syndrome or antiphospholipid syndrome), particular infections which can spread to the adrenal cortex (tuberculosis, histoplasmosis, coccidioidomycosis), or the deposition of abnormal protein in amyloidosis.

Impaired steroidogenesis
To form cortisol, the adrenal gland requires cholesterol, which is then converted biochemically into steroid hormones. Interruptions in the delivery of cholesterol include Smith–Lemli–Opitz syndrome and abetalipoproteinemia.

Of the synthesis problems, congenital adrenal hyperplasia is the most common (in various forms: 21-hydroxylase, 17α-hydroxylase, 11β-hydroxylase and 3β-hydroxysteroid dehydrogenase), lipoid CAH due to deficiency of StAR and mitochondrial DNA mutations. Some medications interfere with steroid synthesis enzymes (e.g. ketoconazole), while others accelerate the normal breakdown of hormones by the liver (e.g. rifampicin, phenytoin).

Adrenal insufficiency can also result when a patient has a brain mass in the pituitary gland (e.g. pituitary adenoma, craniopharyngioma) which can take up space and interfere with the secretion of pituitary hormones such as ACTH, therefore leading to decreased adrenal stimulation (secondary adrenal insufficiency). The same can occur with masses in the hypothalamus (tertiary adrenal insufficiency).

Corticosteroid withdrawal
Use of high-dose steroids for more than a week begins to produce suppression of the person's adrenal glands because the exogenous glucocorticoids suppress release of hypothalamic corticotropin-releasing hormone (CRH) and pituitary adrenocorticotropic hormone (ACTH). With prolonged suppression, the adrenal glands atrophy (physically shrink), and can take months to recover full function after discontinuation of the exogenous glucocorticoid. During this recovery time, the person is vulnerable to adrenal insufficiency during times of stress, such as illness, due to both adrenal atrophy and suppression of CRH and ACTH release. Use of steroids joint injections may also result in adrenal suppression after discontinuation.

Adrenal dysgenesis
All causes in this category are genetic, and generally very rare. These include mutations to the SF1 transcription factor, congenital adrenal hypoplasia due to DAX-1 gene mutations and mutations to the ACTH receptor gene (or related genes, such as in the Triple A or Allgrove syndrome). DAX-1 mutations may cluster in a syndrome with glycerol kinase deficiency with a number of other symptoms when DAX-1 is deleted together with a number of other genes.

Diagnosis
The first step of diagnosing adrenal insufficiency is confirming inappropriately low cortisol secretion. This is followed by determining the origin of dysfunction (adrenal glands, pituitary gland, or hypothalamus) and therefore the type of adrenal insufficiency (primary, secondary, or tertiary). After narrowing down the source, further testing can elucidate the cause of insufficiency.

If a patient is suspected to be experiencing an acute adrenal crisis, immediate treatment with IV corticosteroids is imperative and should not be delayed for any testing, as the patient's health can deteriorate rapidly and result in death without replacing the corticosteroids. Dexamethasone should be used as the corticosteroid of choice in these cases as it is the only corticosteroid that will not affect diagnostic test results.

To confirm inappropriately low cortisol secretion, testing can include baseline morning cortisol level in the blood or morning cortisol level in the saliva. Cortisol levels typically peak in the morning; thus, low values indicate true adrenal insufficiency. Urinary free cortisol can also be measured, but are not necessary for diagnosis.

To determine the origin of dysfunction, the ACTH stimulation test is the best initial test as it can differentiate between primary and secondary adrenal insufficiency. If cortisol levels remain low following ACTH stimulation, then the diagnosis is primary adrenal insufficiency. If cortisol levels increase following ACTH stimulation, then the diagnosis is either secondary or tertiary adrenal insufficiency. The corticotropin-releasing hormone test can then differentiate between secondary and tertiary adrenal insufficiency. Additional testing can include basal plasma ACTH, renin, and aldosterone concentrations, as well as a blood chemistry panel to check for electrolyte imbalances.

Depending on the type of adrenal insufficiency, there are many possible causes and therefore many different avenues of testing (see Causes above). For primary adrenal insufficiency, the most common cause is autoimmune adrenalitis (Addison's disease); therefore, 21-hydroxylase autoantibodies should be checked. Structural abnormalities of the adrenal glands can be detected on CT imaging. For secondary and tertiary adrenal insufficiency, an MRI of the brain can be obtained to detect structural abnormalities such as masses, metastasis, hemorrhage, infarction, or infection.

Effects

Treatment
In general, the treatment of adrenal insufficiency requires replacement of deficient hormones, as well as treatment of any underlying cause. All types of adrenal insufficiency will require glucocorticoid repletion. Many cases (typically, primary adrenal insufficiency) will also require mineralocorticoid repletion. In rarer cases, repletion of androgens may also be indicated, typically in female patients with mood disturbances and changes in well-being.
 Adrenal crisis (acute) treatment
 Intravenous fluids
 Intravenous glucocorticoids
 typically hydrocortisone (Cortef) but dexamethasone (Decadron) may be used if diagnostic studies are necessary, as dexamethasone does not affect testing results
 Supportive measures and correction of any additional issues such as electrolyte abnormalities
 Chronic adrenal insufficiency treatment
 Glucocorticoid deficiency (low cortisol)
 Oral glucocorticoids
 Hydrocortisone (brand name: Cortef), or
 Prednisone (brand name: Deltasone), or
 Dexamethasone (brand name: Decadron)
 Mineralocorticoid deficiency (low aldosterone) treatment
 Oral mineralocorticoids
 Fludrocortisone (brand name: Florinef)
 Sex hormone deficiency (low androgen)
 Oral androgens
 Dehydroepiandrosterone (DHEA)

Prognosis
Primary adrenal insufficiency predisposes to higher risk of death, mostly due to infection, cardiovascular disease, and adrenal crisis. Delayed diagnosis can impair quality of life, and lack of treatment brings high mortality. However, with proper diagnosis, monitoring, and treatment, people with adrenal insufficiency can live normally.

Epidemiology
The most common cause of primary adrenal insufficiency (Addison's disease) overall is autoimmune adrenalitis. The prevalence of Addison's disease ranges from 5 to 221 per million in different countries.

In children, congenital adrenal hyperplasia (CAH) is the most common cause of adrenal insufficiency, with an incidence 1 in 14,200 live births.

See also
 Addison's disease – primary adrenocortical insufficiency
 Cushing's syndrome – overproduction of cortisol
 Insulin tolerance test – another test used to identify sub-types of adrenal insufficiency
 Adrenal fatigue (hypoadrenia) – a term used in alternative medicine to describe a believed exhaustion of the adrenal glands

References

Further reading

External links

Adrenal gland disorders

de:Nebennierenrindeninsuffizienz

Adrenal insufficiency


Una mittelstand es un tipo de empresa industrial típica en países de habla alemana. Comentadores políticos y económicos han estado atribuyendo a ese sector el desarrollo en esos países, especialmente en Alemania,  a partir de fines del siglo XIX

Crecientemente se habla del modelo mittelstand, como un modelo económico alternativo al "modelo anglosajón" de organización industrial.

Terminología

La palabra es coloquial, careciendo de definición formal. Consecuentemente, su traducción no es fácil.

La palabra se compone de los términos Mittel (medio, centro) y Stand (literalmente: estado, nivel, rango) que se deriva del concepto medieval de posición social (como en tercer estado). Sin embargo el término alemán moderno para clase media es 'Mittelschicht' (Mittelklasse se refiere a automóviles medianos).

Así, se puede entender mittelstand como refiriéndose, en un doble sentido, a empresas intermedias: aquellas que no son ni muy grandes ni muy pequeñas y aquellas cuyos productos son intermedios.

En las palabras de Ralph Wiechers (principal economista de la Asociación alemana de manufacturadores de maquinarias industriales): "Mittelstand es una filosofía más que una cuestión de tamaño" ("orden de magnitud" en el original).

Importancia

El sector mittelstand está constituido principalmente por 3,5 millones de empresas pymes, que proveen aproximadamente el 80% del empleo privado y constituyen el 98% del sector exportador de Alemania. En términos más específicos: produce 82 millones de empleos y un ingreso total de 2,4 billones de Euros anuales.

Algunos calculan que ese sector está creciendo un 12% anual.

Descripción

Las características principales de las empresas que comprenden el sector mittelstand son:
 Las empresas son de familia, pero con administración o gerencia profesional (generalmente por sus propios propietarios, que se califican para el propósito). Esto permite que las empresas se concentren en cuestiones de largo plazo (inversiones, investigación, desarrollo e innovación de productos, etcétera) en lugar de buscar la maximización a corto plazo de la ganancia de inversionistas que, de no obtener tales ganancias, pueden mover sus capitales financieros rápidamente. Las empresas mittelstand prefieren generar su propio capital de inversión o recurrir a instituciones que inviertan a largo plazo.
 Las empresas se mantienen a nivel local. Esto evita la confrontación directa con grandes empresas internacionales y permite la creación de lazos fuertes con las comunidades (por ejemplo: escuelas técnicas, universidades, etcétera). El empleo en empresas mittelstand generalmente comienza con aprendizajes que eventualmente llevan a empleos seguros, de alta especialización y productividad. Las empresas consideran que contribuir financieramente a instituciones locales (escuelas, etcétera) constituye una inversión de largo plazo, ya que contribuye a crear lazos comunitarios que conducen a fuerzas laborales interesadas en la prosperidad de la empresa.

 Las empresas generalmente se especializan en productos intermedios, de baja visibilidad al público pero imprescindibles para productos ya sea de consumo o de capital. Por ejemplo: máquinas o partes de máquinas, componentes para bienes de consumo más complejos, tales como hornos para cocinas comerciales, ruedecillas y componentes metálicos para muebles, etcétera; también en el sector empresa a empresa (b2b) o, alternativamente, en sectores nicho de alta competitividad, pero no necesariamente de industria de punta o avanzada, en los cuales la calidad de los productos (y la reputación de las empresas) es fundamental para competir en el mercado: lápices, instrumentos de cocina, etcétera.
 Las empresas hacen grandes esfuerzos para proveer "Servicios de Post-Venta" a sus clientes. Mucho del producto de las empresas mittelstand se dedica a la exportación (en promedio, cada empresa del área exporta a 16 países). Consecuentemente, mucha de esas empresas poseen subsidiarias en otros países, subsidiarias que se concentran en ofrecer consejos y servicios a clientes.

En general, las empresas del mittelstand han sido descritas como "mejoradoras" más que "transformadoras", en el sentido de que sus actividades innovadoras buscan mejorar ya sea sistemas de producción o productos que ya existen y/o son bien conocidos, adecuándolas a sectores específicos, más que basarse en la introducción de algún nuevo invento. Considérese, por ejemplo, la firma Lamy, que produce lapiceras, tintas y otros productos de escritura, con aproximadamente 500 empleados y un ingreso total anual (en 1999) de 120 millones de marcos, en su mayoría provenientes de la exportación.

El creador de la empresa (Josef Lamy) era un representante en Alemania de la empresa Parker Pen Company y compró en 1930 una fábrica de lápices, mejorando su producción -e introduciendo plumas fuentes-  basado en el uso de plásticos en lugar de maderas. Rápidamente, Lamy buscó servir mercados nichos (mujeres, artistas). Posteriormente, Lamy comenzó a producir bolígrafos, buscando dar a sus productos un diseño artístico y distintivo, incorporando materiales nuevos en su producción, estableciendo un "taller de innovaciones" en Heidelberg. A partir de 1989, la empresa introdujo un esquema mediante el cual los empleados podían hacerse socios de la misma. Difícilmente se podría describir cualquiera parte de eso como siendo innovativo o "de punta". Sin embargo Lamy exporta sus productos a, entre otros, China, Japón y los Estados Unidos (con un ingreso total anual de sobre 50 millones de euros). Es a ese nivel que adquiere significado el renombre de la empresa, basada en la calidad de sus productos, que, a su vez depende en la calidad y dedicación de sus empleados, más que el hecho de que las maquinarias o los procesos empleados sean de avanzada. Después de todo, tanto esos procesos como las maquinarias no son ni secretos industriales ni de adquisición restringida, por lo que cualquier inversionista que lo desee puede obtenerlos fácilmente.

En la actualidad muchas de las exportaciones al área europea de Lamy se basan en proveer bolígrafos y otros artículos similares con el logotipo de otras empresas, que son utilizados como regalo de empresa.

Algunas de estas empresas llegan a ser muy grandes (por ejemplo, y continuando con el tema: Faber-Castell y Staedtler). Sin embargo, muchos las consideran como pertenecientes al sector, en la medida en que continúan basándose en los principios y tradiciones del mittelstand.

Citas y referencias

Véase también
 Empresa familiar
 Pequeña y mediana empresa

Enlaces externos
 Jörg Meyer-Stamer - Frank Wältring:
 Venohr, Bernd and Meyer, Klaus E. (2007): The German Miracle Keeps Running: How Germany's Hidden Champions Stay Ahead in the Global Economy, Working Paper 30, FHW Berlin. (PDF, 363 KB)
 Bernd Venohr (2010): The power of uncommon common sense management principles - The secret recipe of German Mittelstand companies - Lessons for large and small companies
 Institut für Mittelstandsforschung (Instituto para estudios sobre el Mittelstand): "SMEs in Germany - Facts and Figures 2004" (PDF, 340 KB)
 Mittelstand (España)

Economía de Alemania
Organización industrial
Sistemas económicos
Terminología económica
Palabras y frases en alemán

Mittelstand


صاروخ أريحا هو مسمى عام أطلق على الصواريخ الباليستية الإسرائيلية. الاسم مأخوذ من عقد التطوير الأول بين إسرائيل وشركة داسولت للطيران في عام 1963 م، حيث يشير الاسم المشفر لمدينة أريحا والتي وفق الكتاب المقدس وقعت فيها مجزرة كبرى. ولأن برنامج تطوير الصاروخ متصل ببرنامج إسرائيل للأسلحة النووية، فالمعلومات التفصيلية، يصعب الوصول إليها.

تاريخ تطوير الصاروخ MD-620أريحا
مُنتج الصاروخ، شركة داسو للطيران، نشرت معطيات خاصة بالصاروخ، في كتاب نُشر في عام 1998 بمناسبة اليوبيل الخاص بالشركة. وتلك المعطيات والبيانات نشرت في عدد من الصحف الإسرائيلية. ورغم ذلك لم يصدر عن إسرائيل أي تأكيد رسمي يفيد بوجود مثل هذه الصواريخ.
في سبتمبر 1962 طلبت حكومة إسرائيل إلى إجراء بحث إمكانية تطوير صاروخ باليستي، من شركتين فرنسيتين، هما «سود افياسيون» و«داسو». وكانت المتطلبات المسبقة للصاروخ هي:

 رأس قتالي يزن 750 كج.
 مدى الإطلاق الخاص بالصاروخ: 235-500 كم.
 القدرة على العمل في جميع الظروف الجوية.
 معدل إطلاق الصواريخ : 8 صواريخ في الساعة من منصة ثابتة.
 أربعة صواريخ في الساعة من منصة متحركة.
 زمن الرد على إطلاق الصاروخ: ساعتين.

وفي النهاية تم اختيار شركة مرسيل داسو، وتم التوقيع على عقد «مشروع اريحا» في 26 أبريل 1963. وكان من المقرر ان تصنع شركة مرسيل داسو 25 صاروخ تجارب (حملت الرمز MD-620) من بينهم خمسة احادية المنصة وعشرين ثنائية المنصة. وكانت مرسيل داسو مسئولة عن تصنيع عتاد المراقبة والإطلاق.

في نهاية سلسلة التجارب، كان من المقرر يتم الإنتاج المتسلسل للصاروخ في إسرائيل. وكانت شركة مرسيل داسو المقاول الرئيسي للمشروع، وقامت بتشغيل مقاولين ثانويين:

 نورد افياسيون: لتطوير المحركات الصاروخية (الوقود الصلب).
 SAGEM: لتطوير منظومة التوجيه الخاصة بالصاروخ.

وتم إنتاج الصواريخ في مواقع داسو من مايو 1964 وحتى يناير 1969.

معطيات تقنية
 طول الصاروخ: 13.4 متر.
 القطر: 80 سنتيمتر.
 الوزن: 6.7 طن.

المحركات الصاروخية للصاروخ MD-620 كانت مستمدة من المحرك الصاروخي الذي طُور من اجل الصاروخ الفرنسي VE-111 توبز. وزود المحرك الأول بأربعة فوهات طرد قابلة للتعديل، بينما زود المحرك الثاني بفتحة طرد وحيدة وثابتة، وهو مدفوع بمساعدة مثبتات متحركة.

تم تزويد الصاروخ بمنظومة توجيه ذاتية فرنسية، تسمح للصاروخ بتحقيق الدقة في الإصابة بنسبة جزء من الألف من مرمى النار.

سلسلة التجارب الخاصة بالصاروخ أريحا 1
الإطلاق الأول للصاروخMD 620 من منصة متحركة، أجري في قاعدة الصواريخ الفرنسية «دا لفانت»، في 1 فبراير 1965. وكان الجزء الثاني من هذه التجربة ثابت. في 23 ديسمبر 1965 أجريت لأول مرة تجربة إطلاق للصاروخ MD 620 ثنائي المنصة. وهذا الإطلاق فشل نتيجة مشكلة في منظومة التوجيه.

أما أول عملية إطلاق ناجحة للطراز الثنائي المنصة للصاروخ فقد أجريت في 16 مارس 1966، وتحقق فيه مدى يصل إلى 450 كم. في خريف 1968 أجريت 16 عملية إطلاق، من بينها 10 وصفت بالناجحة بشكل كامل، و3 وصفت كناجحة جزئياً، و3 فاشلة.

طرازات متأخرة للصاروخ أريحا

استمر تطوير الصاروخ الباليستي «أريحا» في إسرائيل تحت غطاء من السرية. ولم ينشر بشكل سري تفاصيل عن التعديلات التي ادخلت على النسخ المتطورة الخاصة به، ويمكن أن نتعرف على القدرات التكنولوجية الخاصة بإسرائيل في هذا المجال من القدرات التي أظهرتها خلال إطلاق القمر الصناعي «شبيط» الإسرائيلي الصنع.

الصاروخ الثاني في السلسلة يطلق عليه اريحا 2. وهذا الصاروخ كان قيد التطوير خلال بداية الثمانينيات، وفقاً لشهادة مساعد وزير الخارجية الأمريكي «ريتشرد أز كلارك» أمام اللجنة الفرعية لشئون الشرق الأوسط التابعة للجنة الشئون الخارجية بالكونجرس الأمريكي. ووفقاً للتقديرات، بإنه يتكون من جزئين ومحرك يعمل بالوقود الصلب. ووزنه 13 طن. بينما لا يعرف أقصى مدى له بالضبط، إلا أن التقارير تشير إلى أنه في التجارب التي أجريت خلال الفترة ما بين 1987-1992 في البحر المتوسط، وصل الصاروخ إلى مسافات تصل إلى 1.300 كم. ويقدرون قدراته بأنها توازي قدرات الصاروخ فرشينج الأمريكي.

ووفقاً للتقديرات، فإنه تم تطوير نسخة ثالثة وأكثر تطوراً للصاروخ أطلق عليها أريحا 3. وهو صاروخ ثلاثي المراحل. ويعتقد ان هذا الصاروخ دخل الخدمة العملية بدء من منتصف 2005. ويقدر مداه ما بين 4.500-7000 كم وهو قادر على حمل رأس ناسف يزن ما بين 1.000-1.300 كج.

استخدام الصاروخ
كان أول استخدام للصاروخ أريحا في 18 أكتوبر 1973 خلال حرب أكتوبر، حيث قامت إسرائيل بالكشف عن صواريخ اريحا حتى تصورها أقمار التجسس السوفيتية وتنقل صورها لمصر، وهذا القرار الذي اتخذه دافيد اليعازر (دادو) نشر الصواريخ وكشفها امام رادارات التجسس جاء عقب ورود معلومات استخباراتية إلى إسرائيل عن طريق العقيد بروفيسور«يوبيل نئمان» الذي كان آنذاك رجل الاتصال بين رئيس الوزراء الإسرائيلي والبنتاجون، تتضمن صور بالأقمار الصناعية تفيد بأن مصر نشرت كتيبة صواريخ سكاد في منطقة دلتا النيل، وبجوار منصات إطلاق السكاد هذه تم وضع شاحنات تستخدم لحمل رؤوس نووية للسكاد وفقاً المعلومات الاستخباراتية الأمريكية.

لكن منذ ذلك الحين لم يعلم أي استخدام آخر للصواريخ. فإسرائيل استخدمت مرة أخرى واحدة على الأقل بالصواريخ وسربت معلومات عن قدراتها، للإشارة إلى نواياها. ففي عام 1990 وفي أزمة حرب الخليج، كشفت إسرائيل جزء من الصواريخ للقمر تجسس أمريكي، كإشارة إلى انتهاء سياسة ضبط النفس التي فرضت عليها.وفقاً لشهادة السفير الأمريكي في إسرائيل آنذاك ويليام براون.

في 6 أبريل 2000 أطلق صاروخ باليستي قصير المدى من طراز «أريحا 1» من موقع إطلاق وتجارب الصواريخ الموجود في بلمحيم تجاه البحر المتوسط في إطار تجربة طيران. وأنفجر الصاروخ على بعد يتراوح ما بين 25-40 ميل (40-64 كم) من الطراد USS Anzio طراز اجيس التابعة للاسطول الأمريكي، التي كانت تبحر على بعد حوالي 250 ميل (402 كم) من السواحل الإسرائيلية. وقام الطراد بتعقب الصاروخ تقريباً منذ لحظة إطلاقه بواسطة المنظومات المزودة بها. وغضب الأمريكيون من إسرائيل لأنها لم تخبرهم بنيتها إجراء تجربة رغم أن هذا هو الأسلوب المتبع في العالم عند إجراء تجارب من هذا النوع ورغم علم إسرائيل بوجود قطع بحرية أمريكية في المنطقة المحيطة. ورداً على ذلك صرح المتحدث باسم السفارة الإسرائيلية مارك رجيف:«عندما ننفذ تجربة بصاروخ، سواء على البر أو على البحر، فإن هناك إجراءات أمن وأمان نلتزم بها بصرامة» ويضيف أنه تم فحص المنطقة بدقة. ووفقاً لزعم عنصر أمريكي رسمي، فإنه خلال العامين الذين سبقا هذه الواقعة أطلقت إسرائيل صاروخين في محيط بحري كانت تتواجد به في ذاك الوقت قطع بحرية تابعة للاسطول الأمريكي، بدون أن يتم الإبلاغ عن ذلك مسبقاً. ووفق تقديرات رجال وزارة الدفاع الأمريكية، فإن إسرائيل لم تبلغ بشكل مسبق عن اعتزامها تنفيذ تجارب حتى تتجنب قيام الولايات المتحدة بمتابعة ومراقبة التجارب والإطلاع بالتالي على السمات التقنية الخاصة بالصاروخ «أريحا».

في 17 يناير 2008 اجرت إسرائيل تجربة تحليق صاروخ باليستي تم إطلاقه من ميدان التجارب بقاعدة بلمحيم. ووفق التقديرات فإن التجربة نفذت بصاروخ «أريحا 3». وشوهد الصاروخ أثناء تحليقه في مناطق عديدة في إسرائيل وهبط في البحر المتوسط.

في 2 نوفمبر 2011 أجرت إسرائيل تجربة بصاروخ باليستي. وشوهد الصاروخ خلال تحليقه بشكل جيد في أنحاء جوش دان. ووفق التقديرات فإن الامر يتعلق بتجربة لصاروخ من نوع «أريحا»، لكن لم يصدر أي تأكيد رسمي على هذه المعلومة.

أريحا 1

أريحا 1 كان عبارة عن نظام صواريخ باليستية قصيرة المدى في أواخر 1971 م.كان الصاروخ طوله 13.4 م، وعرضه 0.8 م، ووزنه 6.5 طن. وكان مداه 500 كم، ويعتقد أن هذا المشروع قد صنع حوالي المئة صاروخ وقد كلّف حوالي البليون دولار حتى عام 1980 م.

أريحا 2

أما بالنسبة للمشروع الثاني فقد طوّر حوالي عام 1985 م، وكان الصاروخ يزن 13 طن وهو صاروخ باليستي متوسط المدى. كانت هناك سلسلة تجارب لإطلاق هذا الصاروخ إلى البحر المتوسط، خصوصاً من جنوب تل أبيب، ما بين عام 1987 م إلى 1992 م، الأطول مدىً إلى 1300 كم.

أريحا 3

يعتقد أن مشروع أريحا 3 بدأ في العمل في منتصف عام 2005 م، وله القدرة على حمل ما بين 1000- 1300 كغم إلى مدى 6500-7000 كم.
ويظن أن أول تجربة له تمت في 17 يناير 2008 م.

اقرأ أيضا
 سيف ضوئي

مراجع

وصلات خارجية
 Israel Missile Update - 2005

تطوير نووي إسرائيلي
صواريخ بالستية
عتاد إسرائيل العسكري
علاقات إسرائيل وجنوب إفريقيا

أريحا (صاروخ)


L'ancienne ville de Surame est un monument national nigérian situé dans l'État de Sokoto, au nord-ouest du Nigeria. Elle a été créée au XVIe siècle par Muhammadu Kanta Sarkin Kebbi, qui contrôlait un empire dans la région. La ville a été abandonnée vers 1700 lorsque la capitale a été transférée à Birnin Kebbi.

Description
Couvrant une superficie de 9 km, le site comprend les vestiges de fondations d'établissements humains, de murs, de puits et de tessons de poterie. Il existe des murs défensifs en pierre et en mortier autour des villages, ainsi que des fossés creusés autour de la zone et remplis de buissons épineux comme moyen défensif.

Histoire
L'ancien royaume de surame a règné du XVe au XVIe siècle.

Monument antique nigérian
Le surame a été déclaré ancien monument national le 15 août 1964

Statut de patrimoine mondial
Ce site a été ajouté à la liste indicative du patrimoine mondial de l'UNESCO le 8 octobre 2007 dans la catégorie mixte (culturel + naturel).

Références

Culture nigériane

Surame


Flammkuchen je vrsta jela koje potječe iz Elzasa, Saarske, Badena i Falačke.

Sastoji se od tankog, najčešće ovalnog tijesta premazanog vrhnjem na koje se zatim stavljaju razni dodatci (izvorno luk i slanina) a zatim se peče u krušnoj peći.

Varijacije

 Gratinée: s dodanim sirom gruyère (grojer)
 Forestière: s dodanim gljivama
 Munster: s dodanim sirom munster
 s lososom
 s paprikom
 s elzaskim kiselim kupusom

Galerija

Izvori

Pekarski proizvodi
Brza hrana
Francuska kuhinja
Njemačka kuhinja

Flammkuchen


Stema municipiului Alba Iulia se compune dintr-un scut rotunjit cu marginile triunghiulare, scut tăiat în bandă și în bară, cu trei cartiere.

În primul cartier, de azur, se află pasărea cruciată a Țării Românești, de aur, însoțită de soare în dreapta și de lună în stânga, tot de aur. În cartierul doi, în câmp roșu, este reprezentat capul de bour al Moldovei, de argint, însoțit în dreapta de o rază luminoasă și în stânga de semilună crai nou, tot de argint. Între coarnele bourului se află o stea de argint cu cinci raze. În vârful scutului, în câmp de aur, pe o terasă neagră din șapte dealuri, se află doi lei rampanți, afrontați, de culoare roșie, ținând între labe o spadă neagră. În șef, în câmp de hermină, se regăsește coroana de oțel a României, în culoare naturală. Scutul este surmontat de o acvilă cruciată ieșind.

Semnificația elementelor:
 Coroana din șef, plasată pe hermină, este coroana României. Ea amintește atât de independența României, obținută în anul 1877, cât și de înfăptuirea Marii Uniri în anul 1918.
 Acvila cruciată, capul de bour și leii rampanți sunt simbolurile tradiționale pentru provinciile României, a căror unitate s-a desăvârșit în anul 1918.
 Acvila cruciată aflată pe coroana murală semnifică rangul de capitală a Principatelor Unite în timpul lui Mihai Viteazul și este semnul distinctiv adoptat pentru toate localitățile, foste capitale ale românilor, în decursul istoriei.
 Coroana murală cu șapte turnuri crenelate semnifică faptul că localitatea are rangul de municipiu reședință de județ.

Legături externe
 Stema municipiului Alba Iulia: Semnificațiile elementelor însumate

 Stemele municipiilor din România
 Alba Iulia

Stema municipiului Alba Iulia


මහාචාර්ය (ඉමෙරිටස්) කේ. එන්. ඕ ධර්මදාස (ඉංග්‍රීසි: K N O Dharmadasa) යනු හිටපු පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලය කලා ආශයෙහි පීඨ ප්‍රධානී හා වර්තමාන සිංහල ශබ්දකෝෂයෙහි ප්‍රධානියාද වෙයි.

කේ. එන්. ඕ ධර්මදාස  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. වසර 2011 දී ඔහු ඉගෙන ගත් නාලන්දා විද්‍යාලය ඔහුට නාලන්දාවේ වැදගත්ම ආදි සිසුවාට පිරිනමන නාලන්දා කීර්ති ශ්‍රී සම්මානය පිරිනැමුවේය.

ආශ්‍රිත
  මහාචාර්ය (ඉමෙරිටස්) කේ. එන්. ඕ ධර්මදාසගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්

 නාලන්දියයන්ගේ ආඩම්බරය - නාලන්දා කීර්තී ශී‍්‍ර ගෞරව සම්මානය

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
මහාචාර්යවරු - ශ්‍රී ලංකා

කේ. එන්. ඕ ධර්මදාස


Vizigotlar (Latince: Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi veya Wisi) büyük bir Cermen kabilesi olan Gotların en büyük iki kolundan biridir. (Diğeri Ostrogotlar'dır.) MS 370 yılından itibaren Kavimler Göçü ile beraber hareket eden en önemli topluluklardandır. Batı Roma İmparatorluğunun çökmesinden sonra Batı Avrupa tarihinin şekillenmesinde önemli rol oynamıştır.

Geçmişi
Tarihsel anlatımda kabileden ilk kez MS 270 yılında II. Claudius zamanında, daha sonra 291 yılında imparator Maximian için savaşmaya hazır bir kabile olarak söz edilmektedir. Barbar kabilelere savaş için Roma ile ittifak kuran bir kabile olarak tanımlanmaktadır. Vizigotlar için önceden "orman halkı" anlamına gelen Tervigi dendiğini biliyoruz. Benzer şekilde Ostrogotlar için de "steplerde yaşayanlar" anlamına gelen Grevtingi denmiştir. Yaşadıkları doğal çevreye bağlı olarak verilen bu adlar MS 5. yüzyıla kadar korunacak, sonra ise tarih kitaplarında bu iki kabileden Vizigotlar (Batı Gotları) ve Ostrogotlar (Doğu Gotları) diye bahsedilecektir. MS 6. yüzyılda ise tarihçi Cassiodorus, anlatımlarında Doğu Gotları ve Batı Gotları der. Aslına bakılırsa bu ayrım gerçek hayattaki gelişmelerle de paraleldi. O yıllarda Vizigotlar İber Yarımadasında bulunurken, Ostrogotlar İtalya bölgesinde yer almaktaydılar. Tarihçi Konstantin Veliky'e göre Vizigotların yazılı tarihi MS 256 yılında Tuna Nehri boyunca Balkan Yarımadasına gelişleri ve Roma İmparatorluğu topraklarını işgal etmeleriyle başlar. Sevillalı San İsidor, yaklaşık 15 yıl boyunca İlir Yarımadası ve Makedonya'da hüküm sürdüklerini anlatır. Eylül 268'de imparator II. Claudius ile bugünkü Sırbistan olan topraklarda çarpıştıklarını ve imparator Aurelius zamanında Trakya'da bulunduklarını ve 270 yılında Romalılar tarafından Dacia'ya yerleştirildiklerini aktarır. 322 yılında Roma imparatorluğu ile Vizigotların yaptıkları anlaşmaya göre kabileye Roma'nın müttefiki statüsü verilmiştir. Roma, bazı barbar kabilelerle bu tür anlaşmalar imzalamıştır. Anlaşma uyarınca kabileye yapılan yıllık belirli bir ödeme karşılığında kabile imparatorluk sınırlarını koruyacak ve imparatorluk ordusu için asker verecektir. Çeşitli kaynaklara göre o dönemde Roma bayrağı altında savaşan 40.000 Vizigot bulunmaktaydı. Bunun yanı sıra kabilenin önde gelen liderlerinden Ariarih ve Aorih de Roma ordusunda imparator I. Konstantin ile beraber savaşmaktaydı.

Gotlar Savaşı

MS 376 yılında yaşanan Kavimler Göçü hareketini izleyen günlerde Fritigern liderliğindeki Vizigotlar imparator Valens'den Trakya'da yerleşebilmek için izin isterler. İmparator bu isteği olumlu karşılayacak ve aynı yıl Vizigotlar Silistre'ye yerleştirilirler. Ancak bir anda 80.000 kişinin iaşesini ve yerleşimini sağlamak kolay bir iş değildir. Romalı komutanların ve tüccarların araya girmesi yüzünden Vizigotlara ulaşması gereken gıda ve diğer malzemeler ancak büyük rüşvetler karşılığında ellerine geçmektedir. Böyle olunca da göçmen Vizigotlar çok büyük sıkıntılarla boğuşmak zorunda kalır. Romalı tarihçi Ammian Martsellin'e göre Vizigotlar açlıktan bedenlerini bir parça ekmek ve şarap için satmaktaydılar. Bu sırada Vizigotlar ve Romalılar arasında ilk huzursuzluklar ve çatışmalar başlar. İlk açık isyan 377 kış ayında yaşanacak ve maruz kaldıkları kötü muamelenin intikamını almak isteyen Vizigotlar Roma arazilerini yağmalamaya başlayacaklardır. Tarihçi Martsellin isyanı bütün açıklığıyla anlatır: "Kimseyi ayırmaksızın bütün nefretlerini kustular; anneleri bebeklerden ayırıp öldürdüler, herkesi esir aldılar, erkekleri genç yaşlı ayırmadan öldürdüler." Roma Ordusu duruma hakim olmak üzere bölgeye gittiğinde gerçekleşen meydan savaşında 9 Ağustos 378 günü Adrianopolis (bugünkü Edirne) civarında Romalılar tarihlerindeki en ağır yenilgiyi alır. İmparator Valens ve önde gelen tüm askeri komutanlar öldürülür, ordudan geriye hiçbir önemli silahlı kuvvet kalmaz. Vizigotların bu zaferi Roma İmparatorluğunun çöküşündeki en etkili dönüm noktalarındandır. Kuzey sınırları istilaya açık hale gelmiş ve Roma Ordusunun yenilmezliği sona ermiştir. Romanın yenilmesinden sonra isyan büyüyerek devam edecek ve Fritigern'in ölümünden sonra başa gelen Vizigotların lideri Athanarik ile yeni Roma imparatoru II. Valentinianus 382 yılında savaşacak ancak taraflar yenişemeyince barış antlaşması imzalanacaktır. Buna göre 322 yılındaki antlaşmaya geri dönülecektir. Vizigotlar Roma sınırlarını korurken, kendilerine toprak verilecek ve yıllık ödeme yapılacaktır. İmparator II. Valentinianus zamanında Roma Ordusunun önemli kademlerinde birçok Vizigot komutan bulunmaktadır.

I. Alarik dönemi

1. Alarik; Vizigot kralıdır (Tuna deltasında Peuce Adası 370 dolayları-Consentia 410). Hristiyan Arilerinden soylu Balthe ailesindendir.391-394 yılları arasında Vizigotlar liderleri olarak I. Alarik'i seçerler.Romanya'da oturan halkıyla birlikte Roma İmparatorluğu topraklarına girerek (376) Tuna Irmağı ile Balkan Dağları arasında yer alan Moesia'ya yerleşti (382). Alarik tüm Vizigot kabilelerini tek çatı altında birleştiren ilk kraldır.394 yılında Vizigotlar Roma ile aralarındaki anlaşma uyarınca İmparator I. Theodosius'un ordusunda yer alarak çıkan ayaklanmayı bastırırlar ancak ordunun Vizigotların bulunduğu kısmı çok zaiyata uğrar. Roma ile barışçıl ilişkiler kurmak istemesine karşın imparator Honorius ile anlaşmazlığa düşünce iki kez İtalya'ya sefer düzenleyip ve Roma Kenti'ni çeviren surlara kadar dayanacaktı.İmparator Büyük Theodosius'un ölümünden (395) sonra Konstantinopolis'e (bugünkü İstanbul) saldırmaya niyetlenen Vizigotlar bu şehrin çok iyi korunmasından ötürü Yunan Yarımadasına yönelirler. Attika'yı yakan Alarik ve ordusu, Mora Yarımadasının zengin şehirleri Korint, Sparta ve Argos'u yağmalayarak halklarını da esir eder. Atina'nın ise benzer kaderinin engellenmesi için çok büyük rüşvetler ödenecektir.İllyricum'da Magister Militumluğa (başkomutanlık) atandı.397 yılında Romalı komutan Stilicho Vizigotlarla karşıkarşıya gelecek ancak üstün durumdayken savaşmayacaktır.Daha sonra Alarik kuzeye yönelecek ve Epir'e girecektir. Artık Doğu ve Batı Roma olarak ayrılmış bulunan Roma imparatorluğunun doğudaki imparatoru Arcadius Vizigotların saldırısını engelleyebilmek için büyük bir fidye parası ödeyecektir.Daha sonra Priscus Attalus tarafından Romalılara hizmet etmesi için komutanlık görevine atandı, fakat Afrika'yı işgal etmesine izin verilmedi.Yaptığı üçüncü seferinde Roma'yı ele geçirdi (24 Ağustos 410); 800 yıldan beri düşman eline geçmeyen kenti yakıp yıktı. İtalya'nın tahıl ambarı durumunda olan Afrika'yı almak için Rhegum'a yürüdüyse de fırtınadan gemileri batınca bu tasarıdan vazgeçti, Vizigotlar kuzeye yöneldiler.

İtalya seferi ve Roma'nın fethi

400 yılında Alarik İtalya'ya ilk seferini düzenler, ancak karşısında Stilicho ve ordusu vardır. 6 Nisan 402 günü bugünkü Piyemonte'de Vizigotlar ve Romalılar arasında yapılan savaşta taraflar yenişemez ve barış imzalanır. Buna göre Vizigotlar İlirya'ya çekilecektir. 408 yılında Stilicho'nun ölümüyle Vizigotlar tekrar saldırıya geçer ve Roma'yı kuşatır. Şehir kısa sürede gıda stoklarının tükenmesinden dolayı teslim olur, Alarik ise Roma'dan çok ağır bir fidye ve çok sayıda köle ister. Aralık 408'de Alarik istediği fidyeyi alınca bölgeden uzaklaşacaktır: 40.000 köle, 2.000 kg altın, 16.000 kg gümüş ve 1.400 kg karabiber. Fidyelerden sonra Alarik yeni imparator Honorius'dan yerleşmek için yeni araziler ister, bu isteği reddedilince de 24 Ağustos 410'da tekrar Roma üzerine yürür ve ordusuyla şehre girer. Acımasız askerlerine rağmen Vizigotlar şehri fazla tahrip etmezler, yakmaksızın yağmalarlar, kutsal yerlere dokunmazlar. Roma'yı yağmaladıktan sonra Alarik ve ordusu Roma'nın tahıl deposu olan Afrika'ya geçmek üzere Güney İtalya'ya doğru ilerler. Ancak onu ve ordusunu Afrika'ya geçirmek üzere hazırlanan donanma Messina Boğazında fırtınadan batacaktır. Muzaffer Alarik Calabria'da ölecek ve Busento ırmağı yatağına gömülecektir. Tarihçi Jordanes, Alarik'in beklenmedik ölümünü ve gömülmesini ayrıntısıyla anlatır:

Alarik'in bahis konusu mezarı arkeologlar tarafından aranacak ancak asla bulunamayacaktır.

Vizigotlar Akitanya'da
Alarik'in ölümünden sonra 410-415 yılları arasında Vizigotların başına Ataulf geçer. İtalya'da tutunamayan Vizigotlar güney Galya'ya çekilirler. Ataulf 1 Ocak 414 günü Romalı Galyalı Placidia ile evlenir. Placidia, imparator Honorius'un kız kardeşidir. Ataulf, Roma ile yürütülen barış görüşmeleri sırasında Barselona'da öldürülecektir. Ondan sonra Vizigotların başı Sigeric (415-418 arasında hüküm sürecektir) Akitanya'daki kral olacak ve imparator Honorius'nın emrine girip, İspanya Yarımadasını 407-409 yıllarında işgal eden Vandallar, Alanlar ve Süevlere karşı Roma'nın yanında savaşacaktır. 418 yılında Roma imparatoru Vizigotları müttefik seviyesine çıkaracak ve kabilelere Akitanya'da geniş araziler tahsis edecektir. İlk bağımsız Vizigotlar Krallığı'nın başkenti bugünkü Toulouse şehrinin olduğu kenttir. Bu dönemde artık Roma toprakları Cermen kabileleri tarafından kolonileştirilmektedir. 419-451 yılları arasında Vizigotların lideri olacak I. Teodorik, Alarik'in gayrimeşru çocuğudur. Teodorik, Toulouse krallığının sınırlarını genişletecektir. 422-427 yılları arasında Romalılarla sürekli çekişmeler yaşanacak ancak Hun komutan Attila ve ordusunun bölgeye gelmesiyle Vizigotlar ve Romalılar ittifak yapacaklardır. 20 Haziran 451 günü Hunlarla yaşanan Katalon Savaşında Romalılar, Vizigotlar ve Alanlar aynı saflarda savaşacaktır. Atila bu savaşı kazanır üstelik muzaffer ordular da çok yıpranmıştır. Vizigotlar krallarını savaşta yitirmiştir. Onun yerine oğlu Torismond geçecektir. Teodorik'in ölümünü tarihçi Jordanes şöyle anlatır:

Vizigotlar İber Yarımadasında
453 yılında Torismond ağabeyleri Frederihom ve sonradan tahta geçecek olan II. Teodorik (453-467) tarafından öldürülür. Yeni kral iktidarı sırasında Roma yanlısı bir siyaset izleyecektir. Ancak kardeşini öldürürerek başa geçen kral yine kardeşi Euric (467-485) tarafından öldürülecektir.
Euric hükümdarlığında krallık oldukça büyüyecek ve güçlenecektir. Krallık güney ve orta Galya'yı kapsamakta ve neredeyse tüm İspanya'yı içermekteydi.(Sadece kuzeybatıda kısmı Süevlerin egemenliğindeydi) Böylelikle Vizigotlar Krallığı Roma'nın yıkıntıları üzerinde kurulan en büyük barbar devlet olur. 475 yılında Euric Vizigotların ilk kapsamlı yazılı yasalarını oluşturacaktır. Sevilya'lı San İsidor'a göre önceden sadece geleneklere göre belirlenen kurallar yazıya geçirilmiştir. Sonra gelen hükümdarlar da bu yasaları geliştirecek ve 654 yılında ortaya çıkacak ilk barbar kanunlarıyla birleşecektir.

Akitanya'nın kaybı
Euric'den sonra başa geçen oğlu II. Alarik (485-507) yeni düşmanlarla karşı karşıyadır. Vizigotların komşusu olan Franklar, Loire nehri boyunca komşudurlar. 490 yılında II. Alarik, Frank kralı I. Clovis'e karşı Ostrogot kral Teodorik'in de yardımını alarak saldıracak ve savaş uzun süre küçük ölçekte olmakla beraber sürecektir. 502 yılında antlaşma imzalanacak ancak 507 yılında Franklar tarafından bozulacaktır. Vouillé bölgesinde çıkan savaşta Vizigotlar ağır bir yenilgi alacaklar, krallarını savaş alanında kaybedeceklerdir. Vizigotlar Akitanya'yı ebediyen kaybedecektir. Başa geçen Gesalec (507-511) krallığı yönetmekte başarılı olamayacak, birleşmiş Frank saldırılarına karşı savaşmak yerine Barselona'ya kaçacak ve Gallia Narbonensisi kaybedecektir. Vizigotların yardımına Ostrogotlar yetişecek ve Frankları geri çekilmeye zorlayıp Vizigot ülkesinin istila edilmesini önleyecektir. Bundan sonra başarısız hükümdar Gesalec'i ülkeden kovan Ostrogot kral Büyük Teodorik, Vizigotları fiilen başsız bırakacaktır. Bu dönem 15 yıl sürecektir. (511-526) Vizigot hanedanı artık Ostrogot egemenliğine girer. Ostrogot hükümdarı Teodorik, çocuk yaştaki tahtın varisi Amalarik'i bahane ederek krallık üzerinde hakimiyet kuracaktır. Kovulan kralın torunu olarak başa geçen Amalarik, Franklarla ilişkileri iyileştirmeye çalışır, bunun için Frank kralı I. Clovis'in kızı Chrotilde ile evlenir. Evlendiği eşi Katolik olan Amalarik törenler sırasında bulunan Hristiyanlık sembollerine küfredecek ve saygısızlık yapacaktır. Dini anlaşmazlıkları bahane eden Chrotilde'nin ağabeyi I. Childebert saldırmak için bahane bulmuş olur. 531 yılında Vizigotlar Gallia Narbonensis'de yenilgiye uğrar, kral Amalrik ise Barselona'da öldürülür. Franklara karşı savaşlar devam eder. Vizigotlar Krallığı'nın merkezi ise bu dönemde Barcelona şehridir. Başa geçen Theudigisel'in 549 yılında ölmesiyle beraber başa geçen I. Agila 554 yılındaki ölümüne kadar hüküm sürecektir. Sevilla'da çıkan isyanı bastıracak, Bizans imparatoruyla ittifak yapacaktır. Onun ölümünden sonra Athanagild başa geçecek, Franklara karşı yardım istediği Bizans ordusu yardıma gelmeyince Vizigotlar 567 yılında Cartagena'dan Málaga'ya kadar tüm sahillerini kaybedecektir.

Yeniden canlanma dönemi

Beş yıllık geçiş döneminden sonra Vizigotlar I. Liuva'yı kral seçerler. O da kardeşi Liuvigild'i komutan tayin eder, aslında bütün yetkilerini fiilen ona devretmiş olur. O dönemde krallığın içinde bulunduğu durum hiç iç açıcı değildir. Vizigotların düşmanları olan Franklar, Süevler ve Bizanslılar farklı yönlerden saldırmaktadır. Liuvigild'in yönetimi baştan beri çok kararlı ve disiplinliydi. Bizans ile müttefik bazı şehirleri fethetti, Kuzey İspanya'daki kabilelere boyun eğdirdi ve Süevler ile Basklara ait bölgelere saldırdı. Ancak 580 yılında Franklardan Katolik prenses Leander ile evlenen kralın oğlu Hermenegild de katolikliği benimseyerek ayaklanma çıkartacaktır. Leovigild oğlunun isyanını bastıracak ve 585 yılında idam edecektir.
 Kralın iç siyasi uygulamaları da dış siyaseti gibi başarılıdır. Üzerinde kendi adı ve resmi olan altın para basan ilk Vizigot kralıdır. Ayrıca yeni yasalar yürürlüğe koymuşlardır. Örneğin Vizigotlar ile Romalılar arasında evliliği yasaklayan yasalar kaldırılmıştır. Kendisini ve hanedanını Romalıların devamı olarak görmekteydi. Zengin asiller sınıfının etkisini azaltıp kraliyet ailesinin ve monarşinin yetkilerini artırmıştır. 580 yılında Liuvigild krallığının başkentini Toledo'ya taşımıştır. Bu dönem Toledo krallığı dönemi olarak adlandırılmaktadır.

Çöküş
Son Hristiyan Aryan Vizigot kralı Liuvigild, Süev krallığına 585 yılında son verecek ve 624 yılında Sunintila luzeydeki toprakların tamamını kazanacaktır. Vizigotlar 711 yılına kadar hüküm sürecek, bu yıl kral Roderik, Tarık bin Ziyad komutasındaki Emevilerle yapılan Guadalete Savaşında öldürülecektir. Bu savaş, İspanya'nın müslümanların denetimi altına girmekte olduğunun bir habercisi olmuş, 718 yılında bütün yarımada Emevilerin hakimiyetine geçmiştir. Yenik Vizigotlar müslümanlık dinini kabul etmek veya Emevilerin boyunduruğu altında yaşamak istemedikleri için kuzeye kaçarak Frank Krallığına sığınacak ve bu krallığın gelişmesinde önemli rol oynayacaklardır.

Vizigotlarda iktidarın yapısı
İlk zamanlarda Vizigot önderlerinin tüm kabileyi yönetecek merkezi iktidarları yoktu. Kabile irili ufaklı birçok alt kola bölünmüş ve her kolun kendi önderi bulunurdu. Olağanüstü zamanlarda bir lider tüm kollara ait liderleri birleştirirdi. Bazı Vizigot önderleri ile kabileleri arasında feodal ilişkilerin ilk örnekleri görülmektedir. Vizigotların tarihi belgelerinde bulunan Euric yasalarına göre buccellarii olarak adlandırılan ve liderlerden ekilecek toprak ve silah alanlar olduğu gibi saiones denilen ve sadece kendilerine silah verilenler de bulunmaktaydı. 364 yılında sonra başa geçen Athanarik merkezi egemenliği gerçekleştiren ilk Vizigot lideridir. Athanarik'in Almanya'da uyguladığı yönetim tarzı ona hem diğer kabile liderlerinin üzerinde bir yer tanımakta hem de olası anlaşmazlıklar halinde ona hakemlik-yargıçlık imkânı tanıyordu. Buna rağmen Athanarik iktidarı tüm Vizigotları kapsamıyor ama büyük bir kısmını içine alıyordu. Onun iktidarını tanımayanlar ise diğer bir lider olan Fritigern'i lider olarak benimsemişti. İlk başta Vizigotlar kendi liderlerini seçerken daha sonra oluşan kraliyet ailesi yoluyla yetkilerin babadan oğula geçmesi usulü seçimin yerini aldı. Kral Teodorik'in hüküm sürmesinin ardından Vizigotlar liderlerini tekrar seçmeye başladılarsa da MS 7. yüzyılda kraliyet ailesi usulüne dönüldü. Güçlü yöneticilerin yönetimi altında Vizigotlar, kralın belirlediği politikayı büyük bir disiplinle uygulamakta ve tam itaat etmekteydiler.

Askeri yapı
Vizigot ordusunun askeri yapısı çok örgütlüdür. En küçük askeri birim 10 askerden oluşmakta ve bir sorumlusu bulunmaktaydı. 10 kişi 100 kişilik başka bir grubun parçası, o da 1000 kişilik en büyük birimin parçasıydı. En büyük birim millenarii olarak adlandırılmakta ve savaş alanında kral veya onun yetki verdiği kişi tarafından yönetilmekteydi. Bu atananlara dukam (günümüzdeki dük) denmekteydi.

Vizigot sanatı
Ana madde Vizigot sanatı

Mimari
Vizigotlardan günümüze kalan Kuzey İspanya'da bazı kiliseler bulunmaktadır. Bunlardan en çok bilineni Palencia'da bulunan San Juan de Baños kilisesidir. Vizigot mimarisinin en göze çarpan özelliği bir kolondan diğerine giden kemerlerdir. Bu kolonlarda hayvan ve yiyecek figürleri de bulunur. Vizigot mimarisi Bizans mimarisini etkilemiştir. Vizigotlardan kalan bazı kiliseler şunlardır: Zaragoza'daki San Pedro de la Nave kilisesi, Orense'deki Santa Comba kilisesi, Burgos'daki Santa María de Quintanilla de las Viñas kilisesi.

Sanat eserleri
Bilinen en büyük Vizigot hazinesi 1858-61 yılları arasında Toledo'nın dışındaki Guarrazare'de bulunandır. Burası çok eski bir Vizigot mezarlığı olup ölüye armağan edilen dini semboller içerir. Altından haçlar ve değerli taşlardan figürler çıkartılmıştır. En önemli buluntu ise ikisinin üzerinde kralın isminin yazılı olduğı kral taçlarıdır. Recceswinth (649-672) ve Suintila (621-631) isimli kralların adları taclarının üzerinde yazılıdır. (Suintila'nın tacı 1921 yılında çalınmıştır ve şimdi nerede olduğu bilinmemektedir.) Mezarlıkta bulunan tüm eserler altın, safir, inci gibi değerli maden ve taşlardan üretilmiştir. Rekkesvinta'nın tacında altın ve değerli taşlarla ECCESVINTUVS REX DEFERET (kral Rekkesvinta'nın hediyesidir) yazmaktadır.

Madrid'deki Arkeoloji Müzesi'nde sergilenen bu eserler diğer metallerden objeleri de içermektedir, daha erken dönem eserlerde ise yoğunlukla bronz kullanıldığı görülmüştür. Sanat eserlerinde ise çeşitli hayvan görüntüleri ile dini simgeler resmedilmiştir.

Din
İlk başta Vizigotlar, diğer Cermen kabileleri gibi pagandı. 341 yılında Vizigot lideri Fritigern, Roma İmparatoru Valens ve Konstantinopolis patriği Nicomedialı Evsevius'dan topraklarında bulunacak bir Hristiyan dini görevli talep eder. Vizigotların İncili 332 yılında Konstantinopolis'de Hristiyanlığı kabul eden rahip Ulfila'nın İncilidir. Aynı zamanda bu sayede Got alfabesi oluşturularak yeni İncil bu dilde yazılmıştır. Vizigotların 589 itibarıyla çoğunlukla paganizm dininde kaldığı belirtilse de kral I. Rekkared zamanında toplu şekilde Hristiyanlığı benimsemişlerdir. Rahiplerin toplumda büyük imtiyaz ve haklara sahip olduğu bilinmektedir.

Vizigot kralları
 Athanarik (369-381)
 Alavivus (c. 376)
 Fritigern (c. 376–c. 380)
 I. Alarik (395-410)
 Athaulf (410-415)
 Sigeric (415)
 Wallia (415-419)
 I. Theodorik I (419-451)
 Thorismund (451-453)
 II. Theodorik (453-466)
 Euric (466-484)
 II. Alarik (484-507)
 Gesalec (507-511)
 Fetret Devri(511-526)
 Amalarik (526-531)
 Theudis (531-548)
 Theudigisel (548-549)
 I. Agila (549-554)
 Athanagild (554-568)
 I. Liuva (568-572)
 Liuvigild (569-586)
 I. Rekkared (580-601)
 II. Liuva (601-603)
 Witteric (603-610)
 Gundemar (610-612)
 Sisebut (612-621)
 II. Rekkared (621)
 Suintila (621-631)
 Sisenand (631-636)
 Chintila (636-640)
 Tulga (640-641)
 Chindasuinth (641-653)
 Rekkesvinta (649-672)
 Wamba (672-680)
 Erwig (680-687)
 Ergica (687-702)
 Wittiza (694-710)
 Roderik (710-711)
 II. Agila (711-714)
 Ardo (714-721)

Kronoloji
 235 : Gotların ortaya çıkması. Antik Roma eyaleti olan Daçya'nın Gotlar tarafından istila ve talan edilmesi
 258 : Gotlar'in Vizigotlar ve Ostrogotlar olarak ikiye ayrılması.
 269 : Gotların Roma İmparatoru II. Claudius Augustus Gothicus'a karşı günümüz Niş, Sırbistan'da Naissus Savaşı'nda yenilgi almaları.
 332 : Vizigotlar Kralı Ariarik'in Sarmatlara karşı Maros Nehri düzlüklerinde bir saldırıda bulunması. Sarmatlara askeri destek sağlamak için gelen Imparator Büyük Konstantin'in oğlu II. Konstantin komutasındaki Roma ordusu tarafından büyük bir yenilgiye uğraması.
 341 : Piskopos Ulfilas'in misyonerliği ile ilk defa Vizigotların Hristiyanlığın Aryanizm mezhebine dönüstürülmeleri.
 369 : Roma imparatoru Valens'in Vizigotlar Kralı Athanarik komuatsındaki Vizgotları "Serrorum Monte" savaşi (modern güney-doğu katpatlar bölgesinde) sonunda geri puskurtmesi ve Tuna Nehri'nin Vizigotlar- Roma Imparatorlugu sınırı olarak tayin edilmesini öngören bir antlaşmayi imzalamayi kabul etmesinin sağlaması.
 370 : Gelecekte ünlü Vizigot Kralı olacak olan Akarik'in doğumu.
 376 : Athanarik komutasındaki Vizgotlar'in Dinyester Nehri kıyılarını Hunlari bir hezimete uğratmaları. 150 yıldır beri Daçya'nın bir kısmında oturmakta olan Vizigotların Hunların yaptıkları askeri baskılar yüzünden Aşağı Tuna Nehri'ni geçip Roma Tina güneyindeki Roma topraklarında yerlesmek için Romalılardan izin istemeleri. Bu yerlesme iznin verilmesi ile Athanarik'in "Caucalanada (modern Transilvanya' ya siginması ve Vizigotların çoğunlugunun ise Fritigern komutasında Roma sinir topraklarına yerlestirilmesi.
 378 : Roma İmparatoru Valens'in Vizigotlar tarafından Hadrianapolis Muharebesi'nde büyük bir bozguna uğratılması, Valens'in ölürülmesi ve Roma ordusunun üçte ikisinin yok edilişi
 380 : Athanaric ve yakınlarının Konstantinopolkise sığınmaları.
 396 : Vizigot Kralı I. Alarik'in Vizgotlar Kralı olarak tahta çıkması.
 401 : Vizigotların İtalya'yı istila etmeleri.
 402 : Vizigotlkarin Vandal asıllı Romalı General Stilicho komutasında Roma Orduları ile savaşlamaları ve İtalya dışına püskürtülmeleri.
 402 : Vizgotların devamlı tehditlerine karşı daha fazla korumalı olmak için İtalya'daki Romalılara idare merkezinin Milano'dan daha kolayca savunulabilecek Ravenna'ya nakledilmesi.
 410 L Vizgotlarain kralları I. Alarık komutasında Roma şehrine saldırıp şehri ele geçirmeleri ve şehri uc gun suren büyük bir talana tabi tutup şehrin klasik ve modern yapılarının tümünü yıkmaları. Vizigotların Güney İtalya'da Calabriya'da Cosenaza'ua çekilip buradan Sicilya ve Romalıara ait olan Kuzey Afrika'ya gitmek için Akdeniz;i gecmeye planlanmaları. Yıl sonunda burada Vizgotlar Kralı I. Alarık'in ölmesi. I. Alarık'in Roma talanında elde ettiği hazinesi ile Cosenza'dan geçen Busento Nehri yatagina görülmesi ve bundan sonra "Alarik Hazinesi Efsanesi"nin yayilmasi.
 412 : Vizigotların yeni kral olarak Alarik'in kardeşi olan Athaulf'i seçmeleri. Oradan kuzeye dogru guney Galya'ya gecmeleri. Bu arazilerin 407-409 döneminde istilaya uğratıp tamamiyle talan edilip harabelere dönüştürmeleri
 414 : Vizigotlar kralı Athaulf'un Roma imparatoru Honorius'un kız kardeşi olan Placidia ile evlenmesi. Athaulf'un Romalılalar ile barış müzakereleri sırasında Barcelona'da öldürülmesi.
 415 : Vizgotların Karlının Sigeric olması ve Vizgotlarin Akitanya'ya yerleşmesi.
 416 : Vizigotlarin krallari Wallia komutasinda Romalıların diğer barbarlara karşı savaşmasına destek vermek için Iberik Yarimadasi'nı istilaya başlamalari.
 418 : Romalılar destek veren Vizigotlarin Silinga Savasi'nda Vandalları mağlup edip; kuzey Vandalaları Kralı Fredebal'in öldürülmesi. Kuzey Vandallarının, "Hasginiler" adı verilen güney Vanadalların ve Alanlari imha etmeleri. Suevler'in Galicya'ya püskürtülmeleri. Roma Imparatoru Vizigotları müttefik (feodarati) seviyesine çıkararak ve Vizigotlara Akitanya'da geniş araziler tahsis etmesi.

Kaynakça

Birincil tarihi metinler
 Isidor Seville Tarih
 John Biklarsky
 Jordanes Gotların kökeni ve tarihi

Modern eserler
 And. R.Korsunsky. Gothic Spain
 V.V. Laurels. Bishop Ulfila and development of the gothic literature
Dietrich Klaude. History Visigoths
 George Gissing. By the Ionian Sea

Vizigotlara ait tarihi eserlerin bulunduğu müzeler
British Museum
 Metropolitan Müzesi
 Cluny Müzesinde (Fransa) ve Madrid Arkeoloji Müzesinde (İspanya) Guarrazar Hazineleri sergilenmektedir.

Vizigot yerleşimleri

 València la Vella

Dış bağlantılar
Hillgarth, Jocelyn Nigel (2009), The Visigoths in History and Legend, Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies ISBN 978-0-88844-166-9
Teillet, SuzanneDes (1984) Goths à la nation gothique. Les origines de l'idée de nation du Ve au VIIe siècle, Paris: Edition Les Belles Lettres, ISBN 2-251-32838-6

Vizigotlar


جانلوكا بيغولو  (مواليد 25 مارس 1981 في باسانو دل غرابا - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى سيينا الإيطالي منذ 2009 في مركز حارس مرمى . .

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رياضيون من باسانو دل غرابا
فائزون بميداليات فضية في الألعاب المتوسطية لإيطاليا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة القدم
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو بارما
لاعبو جنوى
لاعبو ساسولو
لاعبو سيينا
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من فينيتو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي مانتوفا
لاعبو هيلاس فيرونا
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2001
مواليد 1981
مواليد في باسانو دل غرابا

جانلوكا بيغولو


IHL may refer to:
 International Hockey League (disambiguation), the name of several different defunct hockey leagues:
 International Professional Hockey League (1904–1907), central-eastern North America
 International Hockey League (1929–36), central-eastern North America
 International Hockey League (1945–2001), across North America
 International Hockey League (1992–96), Eastern Europe, now the Kontinental Hockey League
 International Hockey League (2007–2010), midwest North America, merged into the Central Hockey League
 International humanitarian law, the law that regulates the conduct of armed conflict (jus in bello)
 Internet Header Length, the second field in an IPv4 packet header

IHL


Obduktionen er en kortfilm fra 1991 instrueret af Martin Lima de Faria efter manuskript af Martin Lima de Faria og Suzanne Giese.

Handling
Nick, som er medicinstuderende, har fået til opgave at lede en obduktion sammen med nogle medstuderende. Det viser sig, at Nick har kendt liget som levende: en kvindelig patient fra Rigshospitalet. Under jagten på dødsårsagen bliver Nicks undersøgelse af kvindens krop til en rejse i hans forhold til kvinden. Og da det afsløres, at kvinden har været i samme lokale, som de nu står og obducerer i, begynder en ubehagelig sandhed at tage form.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1991

Obduktionen


Häusel ist ein geographischer Name:

 Häusel (Wilgartswiesen), Wohnplatz in der Exklave Hofstätten der Ortsgemeinde Wilgartswiesen im Landkreis Südwestpfalz, Rheinland-Pfalz

Häusel ist ein Familienname:

 Georg Häusel (1851–1906), Abgeordneter der 2. Kammer der Landstände des Großherzogtums Hessen
 Hans-Georg Häusel (* 1951), deutscher Diplom-Psychologe

Siehe auch:
 Hausel
 Heusel

Häusel


Varias autopistas en el estado estadounidense de California han sido señalizadas como Ruta 80:
Interestatal 80 en California, parte del Sistema Interestatal de Autopistas
Interstate 80 Business (Sacramento, California)
U.S. Route 80 (California) (1928-1964)

Ruta Estatal de California 80


The self-titled box set of American deathrock band Samhain was released in 2000, more than 13 years after the band effectively ceased recording and performing. The set's five CDs and one VHS tape compile nearly all of the band's original catalog, newly remastered from the original master tapes, as well as previously unreleased material, the latter of which includes a live CD and a VHS video cassette of live footage.

Of Samhain's previous official releases, only the original mix of the Unholy Passion EP was not included in the boxed set; conjecture is that the original master tapes had been lost over the years, or were erased when Danzig re-recorded the guitar and some vocal tracks to those songs in June 1987 for eventual release as side B of the original Final Descent.

Special packaging
The outer box cover was painted by Martin Emond, who had previously provided artwork for singer Glenn Danzig's post-Samhain band, Danzig, and comic book company Verotik. Within the box, each of the five CDs came in its own "mini-LP" sleeve (unlike the jewel-cases used for the individual CD reissues the following year). Also included was a 32-page booklet of photographs and reprinted lyrics to Discs One and Three.

The boxed set was advertised as "a $75 value, all for just $59.95", and is now out of print. If pre-ordered online through distributor E-Magine Music's website, the first pressing of the boxed set was shipped two weeks prior to the street date, with the first 1,000 packaged with an "internet exclusive" bonus metal pin of the "scarecrow beast" character that appeared on Samhain T-shirts in the 1980s (similar to the one on the cover of the November-Coming-Fire album).

Second pressings of the boxed set omitted the bonus pin, but included "the previously unreleased Samhain comic book" by Mr. Monster creator Michael T. Gilbert (with four uncredited pages by Sean Wyett, who also illustrated Danzig for the back cover of the Misfits' Legacy of Brutality). The "contents" listing on the back of the box was modified to reflect the comic's inclusion. Some boxed sets were reportedly shipped with both the bonus metal pin and the comic.

Track listing

 Tracks 1–10: Live February 19, 1985, at Danceteria, New York, NY
 Tracks 11–18: Live April 13, 1986, at the Cabaret Metro, Chicago, IL

 Tracks 1–8 recorded April 13, 1985, at Typographer's Hall, Baltimore, MD
 Tracks 9–13 recorded April 13, 1986, at the Cabaret Metro, Chicago, IL
 Tracks 14–16 recorded July 14, 1986, at The Ritz, New York, NY

Notes
 Disc two marks the first time the remixed Unholy Passion EP was presented as a single CD on its own, though the contents had been added to the first CD pressing of Initium in 1987, and again to the original Final Descent in 1990. The original mix of the EP has never been released on CD, apart from unofficial/illegal bootlegs which are sourced from vinyl and cassette.
 Eerie Von has confirmed that "Death... in Its Arms" was recorded during the sessions for Danzig's second album, Danzig II: Lucifuge, and features the full original Danzig lineup: Glenn Danzig, Eerie Von, John Christ, and Chuck Biscuits.
 The title of "Death... in Its Arms" is misspelled on all releases (with an incorrect apostrophe in "it's").
 "Lords of the Left Hand (2nd Version)" was actually recorded in September 1986, while the "original version" was not recorded until September 1987, and was not mixed in its final form until 1990.
 Tracks 4 and 5 of Samhain III: November-Coming-Fire are incorrectly reversed on the CD sleeve. The correct order is listed above.
 Tracks 7 and 9 of Final Descent are incorrectly reversed on the CD sleeve. The correct order is listed above.

References

Samhain (band) albums
Albums produced by Glenn Danzig
2000 compilation albums

Samhain (box set)


David Howell Petraeus (d. 7 Kasım 1952), Amerikalı asker ve siyasetçi. 6 Eylül 2011 - 9 Kasım 2012 tarihleri arasında CIA Başkanı olarak görev yaptı.

7 Kasım 1952 tarihinde Hollanda asıllı Amerikalı bir ailenin oğlu olarak Orange County, New York'ta doğdu. Komando İhtisas Kursu (Ranger Training Brigade) sertifikalı olup albaylığı sırasında Savaş Tarihi doktorası aldı. Irak Savaşı'nın başlangıcında 101. Hava İndirme Tümen Komutanlığı görevinde bulundu. Harekâtın ikinci haftasında Dicle üzerindeki köprüleri uçarbirlik harekâtlarıyla ele geçirdi. Süleymaniye'de Türk askerlerinin başına ABD askerleri tarafından çuval geçirildiği dönemde, ABD'nin Kuzey Irak'tan sorumlu komutanıydı. Başkan Barack Obama'nın kararıyla CIA başkanı olmadan önce ABD'nin Afganistan'daki ordularının komutanıydı.

Evlilik dışı ilişki yaşadığı gerekçesiyle CIA Başkanlığı görevinden istifa etti. ABD Başkanı Barack Obama, evlilik dışı ilişki yaşadığını kabul eden Petraeus'un istifa mektubunu kabul etti.

Kaynakça

1952 doğumlular
Amerikalı generaller
Hollanda asıllı Amerikalılar
Irak Savaşı'nda kişiler
Yaşayan insanlar

David Petraeus


Erzjanski ili  erzjamordvinski jezik je jezik, koji se govori u Rusiji, uglavnom u Republici Mordoviji i u susjednim regijama Rusije te u bivšim zemljama SSSR-a, gdje žive pripadnici etničke skupine Mordvina.

Govori ga oko oko 260.000 ljudi. Pripada mordvinskim jezicima s jezikom mokša. Ta dva jezika vrlo su povezana i slična, ali se ipak razlikuju po fonetici, morfologiji i rječniku.

Erzjanski jezik piše se ćirilicom, bez ikakvih izmjena inačica koje koristi ruski jezik. U Mordovijskoj Republici, erzjanski jezik je službeni jezik, s mokškom i ruskim.

Izvori

Vidi još
 Dan erzjanskog jezika

Vanjske poveznice
 O erzjanskome jeziku.

Povolškofinski jezici
Jezici Rusije
Jezici po abecedi:E
Erzja

Erzjanski jezik


Die Japanische Badmintonmeisterschaft 1993 fand im Dezember 1993 in Tokio statt. Es war die 47. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Japan.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.badminton-a.com/nbaevent/index/aj.htm

1993
Badminton 1993
Badmintonwettbewerb in der Präfektur Tokio

Japanische Badmintonmeisterschaft 1993


Yenikent, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Kırım Tatarca "Yeniköy" anlamına Canıköy olarak bilinmektedir. Mahallenin ismi 1960'tan sora bu şekilde anılmaya başlanmış ve öyle de devam etmektedir. 2000'den bu yanada "Yenikent mahallesi" olarak kayıtlardadır.

Coğrafya
Eskişehir iline 25 km, Seyitgazi ilçesine 14 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Kırım Tatarları'nın yaşadıkları bölgeler
Seyitgazi'nin mahalleleri

Yenikent, Seyitgazi


بلدية موروس دي نالون (بالإسبانية: Muros de Nalón) هي بلدية تقع في منطقة أستورياس شمال غرب إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية موروس دي نالون 1.938 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية موروس دي نالون

بلديات أشتورية

موروس دي نالون


පොහොය කර්ම හා උපසම්පදා කටයුතු සඳහා බස්නාහිර ප්‍රදේශයේ වැඩ ඉන්නා ස්වාමීන් වහන්සේලාට එම කටයුතුවලට මහනුවරට පැමිණීම දුෂ්කර වූ හෙයින් එකී කරුණු සලකා බලා සියම් නිකායේ පාර්ශවයක් ලෙස කළ්‍යාණි ධර්ම මහා සංඝ සභාව ඇරඹිණි. පසුව එය දෙකට බෙදී කෝට්ටෙ  රජමහා විහාරය මූලස්ථානය කරගනිමින් කෝට්ටෙ ශ්‍රී කල්‍යාණී සාමග්‍රි සංඝ සභාව ලෙසින් කෝට්ටෙ පාර්ශ්වය ඇරඹිණි.වර්තමානයේ මහනායක ධූරන්ධරව වැඩ සිටින්නේ අති පූජ්‍ය ඉත්තෑපානේ ධම්මාලංකාර මහානායක නාහිමිපාණන් වහන්සේයි.

ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ ශ්‍රී කල්‍යාණී සාමග්‍රී ධර්ම මහා සංඝ සභාව


Le médecin malgré lui (título original en francés; en español, El médico a su pesar) es una opéra comique en tres actos con música de Charles Gounod y libreto en francés de Jules Barbier y Michel Carré, basado en la obra de Molière Le Médecin malgré lui. Se estrenó en el Théâtre Lyrique de París el 15 de enero de 1858. Como la obra usa diálogo hablado y versos tomados directamente de la obra de Molière, la Comédie-Française intentó sin éxito bloquear representaciones de la ópera. Se repuso en la Opéra-Comique en 1872, 1886, 1902 y 1938; se vio en Hamburgo, Estocolmo y Varsovia en 1862; y en Inglaterra entre 1865 y 1891.

La ópera se ha representado rara vez en años recientes, aunque ha habido retransmisiones por radio: la BBC en los cincuenta y la radio francesa en los setenta. En las estadísticas de Operabase aparece con sólo seis representaciones en el período 2005-2010.

Notas y referencias

Enlaces externos

 Texto del libreto, en francés, en Commons.

Óperas basadas en piezas de teatro
Óperas de 1858
Óperas de Charles Gounod
Óperas en francés
Óperas estrenadas en París
Óperas basadas en obras de Molière

Le médecin malgré lui (ópera)


A network security policy (NSP) is a generic document that outlines rules for computer network access, determines how policies are enforced and lays out some of the basic architecture of the company security/ network security environment. The document itself is usually several pages long and written by a committee.

A security policy is a complex document, meant to govern data access, web-browsing habits, use of passwords, encryption, email attachments and more. It specifies these rules for individuals or groups of individuals throughout the company. The policies could be expressed as a set of instructions that understood by special purpose network hardware dedicated for securing the network.

Security policy should keep the malicious users out and also exert control over potential risky users within an organization.

Understanding what information and services are available and to which users, as well as what the potential is for damage and whether any protection is already in place to prevent misuse are important when writing a network security policy.  In addition, the security policy should dictate a hierarchy of access permissions, granting users access only to what is necessary for the completion of their work. The National Institute of Standards and Technology provides an example security-policy guideline.

See also
Internet security
Security engineering
Computer security
Cybersecurity information technology list
Network security
Industrial espionage
Information security
Security policy

References

External links
Computer Security Resource Center at National Institute of Standards and Technology
Network Security Policy and Procedures document by the City of Madison, Wisconsin

Computer security procedures
Computer network security

Network security policy


Brynjar Logi Árnason (f. 7. nóvember 1996), betur þekktur sem Yung Nigo Drippin, er íslenskur tónlistarmaður og rappari úr Hafnarfirði.

Hljóðritaskrá

Breiðskífur
 Plús hús (2015)
 Yfirvinna (2018)
 Plús hús 2 (2019)
 Stjörnulífið (2023)

Tilvísanir

Tenglar
 Yung Nigo Drippin' á Instagram

Íslenskir rapparar
Fólk fætt árið 1996
Íslenskir tónlistarmenn

Yung Nigo Drippin'


Maimuța uakari (Cacajao calvus) este o specie de maimuță din familia Pithecideae, care trăiește în pădurile ecuatoriale din Brazilia și Peru. Are cca. 30-40 cm lungime și 3-4 kg. Fața ei roșie indică faptul că maimuța este sănătoasă, dar le și divulgă prădătorilor locul unde se află maimuța. Caracteristic maimuței uakari este faptul că e cheală și că are o coadă scurtă., de 15-18 cm.   Se adăpostește în locuri unde are acces la apă. Se adună în grupuri de cca. 10 indivizi, pentru a se hrăni. În rest, trăiesc în grupuri de 50-100 indivizi. Este o specie aflată pe cale de dispariție, datorită vânătorii și distrugerii habitatului. Se hrănește cu fructe, insecte, animale mici, frunze și rădăcini. Este preponderent arboricolă, dar uneori coboară pe sol, pentru a culege rădăcini și fructe. Are un rol important în înmulțirea plantelor din pădurea ecuatorială, împrăștiind semințele fructelor consumate. Maimuțele uakari au o rată de reproducere scăzută, născând un pui odată la doi ani. Devin mature sexual la 3 ani(femelele), respectiv 6 ani(masculii), iar perioada de gestație se crede a dura 7-8 luni. În sălbăticie, speranța de viață este de cca. 20 de ani.

Note

Legături externe

Maimuța uakari

 Primate
Specii amenințate

Uakari


Essa é uma lista das visitas de chefes de Estado e de governo que tiveram como anfitrião Joe Biden, 46º Presidente dos Estados Unidos. Desde sua posse presidencial em 20 de janeiro de 2021, Biden recepcionou 28 chefes de Estado e chefes de governo na Casa Branca, residência oficial e sede do gabinete de trabalho do presidente norte-americano.

Lista de visitas por país

2021

2022

2023

Ver também
 Visita de Estado aos Estados Unidos
 Lista de viagens presidenciais de Joe Biden
 Política externa do governo Joe Biden
 Relações internacionais dos Estados Unidos

Presidência de Joe Biden
Relações exteriores dos Estados Unidos
Biden, Joe
Biden, Joe

Lista de chefes de Estado e de governo recebidos por Joe Biden


Jennifer Mboyo Bonsenge aussi connue comme Jeny Bosenge ou sous le nom de Jeny BSG est une danseuse, chorégraphe et professeure de danse congolaise ayant grandi à Molenbeek en Belgique.

Carrière
Elle quitte son travail d'enseignante de néerlandais et d'anglais pour se consacrer pleinement à la danse.

Elle ouvre une école de danse bruxelloise, AfroHouseBelgium, où elle enseigne le hip-hop, la house, le dancehall et l'afro. Elle fonde également une organisation caritative internationale Dance4Kids pour « donner à des jeunes de Kinshasa et du Portugal une chance de connaître une vie meilleure».

En 2019, une vidéo dans laquelle Jeny et son élève Anae Romyns dansent devient virale sur les réseaux sociaux. Cet attention les mène jusque sur le plateau de l'émission de télévision américaine The Ellen DeGeneres Show.

Récompenses
Elle gagne le concours « Just debout Espagne » en 2016.

En 2018, elle est élue .

En 2020, elle est récompensée par le prix de l'Étoile de l'année déscerné par la commune de Molenbeek-Saint-Jean pour avoir fait grandir Molenbeek et faire rayonner positivement l'image de la commune en Belgique et dans le monde.
Le même jour, elle reçoit également le diplôme de la révélation de l'année par l'ONG Vitrine Africaine pour l'ensemble de ses actions citoyennes pour mettre en avant la diaspora africaine.

Notes et références

Liens externes

Danseuse congolaise (RDC)
Danseuse belge du XXIe siècle
Chorégraphe belge
Chorégraphe congolais (RDC)
Pédagogue de danse

Jeny Bosenge


Aşık Ferrahi, (1934 - 22 Nisan 1969), şair, halk ozanı, asıl adı Mehmet Ali Ergat'tır. Babası Mustafa Ergat 1914-1918 yılları arasında Siirt ili Eruh ilçesi Kiver günümüzdeki ismiyle Çetinkol mahallesinden göç ederek Adana'nın Ceyhan ilçesinin Kurtkulağı Köyü'ne yerleşmiştir.

1967 yılında II. Konya Aşıklar Bayramı'nda kendisinin çalıp kızı Emine Ergat'ın okuduğu Ela gözlü nazlı yari türküsüyle, türkü dalında birinci olarak Mihri Hatun, 1968'de ise yine kızıyla beraber türkü dalında Köroğlu birincilik ödülünü almıştır.

Aşık Ferrahi askerde tüberküloz hastalığına yakalanmıştır. Daha sonraları ise yakalandığı gırtlak kanseri sonucu 22 Nisan 1969 tarihinde ölmüştür.

Dış bağlantılar
 Bilgi için bakınız

1934 doğumlular
1969 yılında ölenler
Ferrahi
Gırtlak kanserinden ölenler
Âşık edebiyatı
Adana doğumlu yazarlar

Âşık Ferrahi