Juniperus recurva er tegund af barrtré í Einisætt. Upprunninn frá Himalajafjöllum (frá norðurhluta Pakistan til vesturhluta Yunnan í Kína.

Tilvísanir

Einisætt

Juniperus recurva


Herne Bay es una villa costera del distrito de Canterbury, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Herne Bay tiene una superficie de 8,02 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Herne Bay tenía 34 747 habitantes (47,32% varones, 52,68% mujeres) y una densidad de población de 4332,54 hab/km². El 19,5% eran menores de 16 años, el 68,56% tenían entre 16 y 74 y el 11,94% eran mayores de 74. La media de edad era de 42,23 años.

El 93,94% eran originarios de Inglaterra y el 2,35% de otras naciones constitutivas del Reino Unido, mientras que el 1,42% eran del resto de países europeos y el 2,29% de cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 98,51% de los habitantes eran blancos, el 0,61% mestizos, el 0,39% asiáticos, el 0,15% negros, el 0,2% chinos y el 0,13% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 77,31%, el budismo por el 0,19%, el hinduismo por el 0,19%, el judaísmo por el 0,1%, el islam por el 0,34%, el sijismo por el 0,04% y cualquier otra religión por el 0,32%. El 14,15% no eran religiosos y el 7,37% no marcaron ninguna opción en el censo.

Del total de habitantes con 16 o más años, el 23,8% estaban solteros, el 53,76% casados, el 2,45% separados, el 8,93% divorciados y el 11,06% viudos. Había 14 732 hogares con residentes, de los cuales el 30,2% estaban habitados por una sola persona, el 8,28% por padres solteros con o sin hijos dependientes, el 35,38% por parejas casadas y el 8,42% sin casar, con o sin hijos dependientes en ambos casos, el 12,9% por jubilados y el 4,8% por otro tipo de composición. Además, había 565 hogares sin ocupar y 116 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent

Herne Bay


aRts (analog Realtime synthesizer), KDE/Linux altında analog sentezleyiciyidir. aRts'ın bir kilit özelliği birden fazla ses yayınını gerçek zamanlı olarak birleştirmesidir.

Ayrıca bakınız
 ESD
 GNOME

Dış bağlantılar
 aRts projesi (İngilizce)

Özgür ses yazılımları
KDE
Qt kullanan yazılımlar

ARts


Team SD Worx (UCI holdkode: SDW) er et professionelt cykelhold for kvinder, som er baseret i Holland. Holdet deltager i eliteløb i landevejscykling som f.eks. UCI Women's Road World Cup.

Ved en pressekonference i oktober 2013 blev det annonceret, at den hollandske verdensmester i enkeltstart Ellen van Dijk ville blive en del af holdet, efter at hun havde underskrevet en tre-årig kontrakt.

Den danske tredobbelte U19 verdensmester, Amalie Dideriksen, underskrev en to-årig kontrakt med holdet i oktober 2014, som skulle gælde for 2015 og 2016.

Holdet

2023

Sejre

2022

Sejre

2021

Sejre

2020

Sejre

2019

Sejre

2018

Sejre

Referencer

Eksterne henvisninger

Cykelhold fra Nederlandene
Cykelhold for kvinder

Team SD Worx


Nathalie Vadim (born 7 December 1957) is the daughter of Roger Vadim and actress Annette Strøyberg. While her father was married to Oscar-winning actor Jane Fonda, Vadim's family would go on vacations that lasted several weeks or a month to Saint-Tropez or the Arcachon Bay and spend time in the mountains or on the water. In May 1987, Vadim worked as second assistant director on her father's remake film And God Created Woman. Like her father, she has been involved in directing many films.

References

External links

1958 births
French people of Danish descent
French people of Russian descent
Living people

Nathalie Vadim


Fianna Fáil (Kaderin Askerleri), İrlanda'daki siyasi partilerinden biridir.

Parti, 16 Mayıs 1926 tarihinde Éamon de Valera ve destekçileri tarafından, İrlanda İç Savaşı'nın ardından çekimserlik konusunda antlaşma kanadından ayrıldıktan sonra İrlandalı cumhuriyetçi bir parti olarak kuruldu. 1927'den beri Fianna Fáil, Fine Gael ile birlikte İrlanda'nın iki büyük partisinden biri olmuştur; her ikisi de merkez sağ partiler olarak ve İşçi Partisi ve Sinn Féin'in karşısı olarak görülüyor. Parti, 20. yüzyılın büyük bölümünde İrlanda siyasi hayatına egemen oldu ve kuruluşundan bu yana ya kendisi ya da Fine Gael her hükûmete liderlik etti. 1989 ve 2011 yılları arasında, hem sol hem de sağ taraflarla koalisyon hükûmetlerini yönetti.

Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı ve Liberal Enternasyonal'in bir üyesidir. 9 Şubat 2019'dan beri Fianna Fáil, Kuzey İrlanda'daki Sosyal Demokrat ve İşçi Partisi ile ortaklık içerisindedir.

Genel seçim sonuçları

Dış bağlantılar
 Resmi web sitesi

Kaynakça

Kuzey İrlanda'daki siyasi partiler
İrlanda Cumhuriyeti'ndeki siyasi partiler
Birleşik Krallık'ta muhafazakârlık
Cumhuriyetçi partiler
1926'da kurulan siyasi partiler

Fianna Fáil


Papinsko vijeće za promicanje integralnog ljudskog razvoja jedno je od papinskih vijeća (dikasterija) Rimske kurije, nastalo 2016. godine odlukom pape Franje.

Vatikan je najavio nastanak Papinskoga vijeća za promicanje integralnog ljudskog razvoja 31. kolovoza 2016., a stupio je na snagu 1. siječnja 2017. godine. Kardinal Peter Turkson iz Gane proglašen je prvim prefektom ovoga papinskoga vijeća.

Papinsko vijeće za promicanje integralnog ljudskog razvoja ujedinilo je rad četiriju dotadašnjih papinskih vijeća uspostavljenih nakon Drugog vatikanskog koncila: Papinskoga vijeća za pravdu i mir (Justitia et Pax), za dušobrižništvo selilaca i putnika, za dušobrižništvo zdravstvenog osoblja i Papinskoga vijeća Cor Unum. Papa Franjo je dao ovom papinskom vijeću odgovornost za "pitanja koja se tiču migranata, bolesnika, isključenih i marginaliziranih, zatvorenika i nezaposlenih, kao i žrtvama oružanih sukoba, prirodnih katastrofa i svih oblika ropstva i mučenja".

Papa je najavio da će "privremeno" osobno usmjeriti rad ovoga papinskoga vijeća u ime migranata i izbjeglica. Imenovao je kanadskoga isusovca Michaela Czernya i talijanskog skalabrinijanca Fabija Baggija da služe kao podtajnici za pitanja vezana uz izbjeglice i migrante. Dana 16. lipnja 2017. godine, Papa je imenovao francuskoga profesora Brune Marie Dufféa s dugogodišnjim iskustvom u ljudskim pravima za tajnika ovoga papinskoga vijeća.

Izvori

Papinska vijeća


Gran Piemonte, indtil 2008 også kendt som Giro del Piemonte, er et italiensk endagsløb i landevejscykling som arrangeres hvert år i oktober. Løbet er blevet arrangeret siden 1906. Løbet er af UCI klassificeret med 1.Pro og er en del af UCI ProSeries. Det betegnes som et af de største løb i Italien.

Løbet afholdes ofte nogle få dage før Lombardiet Rundt i bjergområdet Appenninerne.

Vindere

Noter: 2017-udgaven afholdt som det italienske mesterskab i landevejscykling.

Noter

Eksterne henvisninger

Gran Piemonte


حمد بن سحيم (ولد 1958) أمير قطري من أسرة آل ثاني، شغل منصب الوزارة، وهو أكبر أنجال سحيم بن حمد آل ثاني الذي تولى منصب وزير الخارجية بدولة قطر لأول مرة بعد الاستقلال.

تلقى الشيخ حمد بن سحيم آل ثاني علومه الأولية في المدارس القطرية حيث أنهى دراسته الثانوية وبعدها التحق بكلية سانت هريست العسكرية البريطانية والتي تعلم فيها الفنون العسكرية والانضباط.

متزوج من الشيخة عائشة بنت خليفة بن حمد آل ثاني وله خمسة بنات منهن الشيخة جواهر بنت حمد بن سحيم حرم سمو أمير دولة قطر الشيخ تميم بن حمد بن خليفة بن حمد آل ثاني .

مناصب

 وكيل وزارة الخارجية 1986
 وزير الإعلام والثقافة 1989 - 1992
 وزير الصحة العامة 1992 - 1995
 وزير للدولة منذ عام 1995
 رئيس نادي قطر الرياضي
 رئيس جريدة الوطن
 رئيس شركة الملاحة القطرية

مراجع

آل ثاني
أشخاص على قيد الحياة
مواليد 1958
وزراء إعلام قطريون
وزراء صحة قطريون
وزراء قطريون

حمد بن سحيم آل ثاني


Juneau-Douglas Yadaa.at Kalé High School (abbreviated JDHS or JDYKHS) is one of three high schools in Juneau, Alaska. It is one of two primary high schools for the Juneau School District, the other being Thunder Mountain High School. While Juneau-Douglas High School primarily serves students in Douglas and downtown Juneau, students in the district are free to attend either high school, and make their selection during their final months of eighth grade. Thunder Mountain High School is roughly the same size, but primarily serves students from the Mendenhall Valley. As of the 2021–2022 school year, Paula Casperson is the principal.

In 2019, the school was renamed Juneau-Douglas Yadaa.at Kalé High School to honor the original Tlingit heritage of Juneau. The school's name Yadaa.at Kalél, meaning "beautifully adorned face" in the Tlingit language, comes from the name of the mountain facing the school. The school's physical address is at 1639 Glacier Avenue, Juneau, AK 99801. However, its mailing address, along with the rest of Juneau School District, is 10004 Crazy Horse Dr. Juneau, AK 99801.

History and symbols
The mascot of Juneau-Douglas High School is a fiercely roaring bear, and they compete as the Crimson Bears.

JDHS has undergone extensive renovations, most notably to its main hall.

Athletics
The Crimson Bears have seen success and won championships across several sports, including being the state champions in baseball two years in a row in 2002 and 2003, the state champions in boys' cross-country two years in a row in 2004 and 2005, the state softball champions during the 2004–2005 and 2009–2010 seasons, the 2004–2005 boys' track and field state champions, the 2004–2005 boys' swim and diving state champions and the girls' state champions the following year, and the state football champions in the 2005–2006 and 2007–2008 seasons. The Crimson Bears finished second overall in the high school state soccer championship in the 2005–2006 season. In 2008, the Crimson Bears won state titles in baseball, softball, and boys' soccer.

In the '06 summer season, the tennis team enjoyed victory in Fairbanks in an Alaska-wide tournament. In 2008 the Bears baseball, softball, and boys' soccer programs all won state titles. In 2010 both baseball and boys' soccer won state championships, and the boys' soccer team repeated in 2011 for a second straight state championship. The women's basketball team beat Wasilla to become the state champions in 2010. JDHS women's basketball lost to Wasilla the next year, in 2011, in the state championship game. In 2016, the JDHS boys varsity beat Dimond High School for the state title. Girls Varsity Soccer won the state title for the 2017–2018 school year, and the JDHS Cross Country team won the state championship for the 2018–2019 season.

In November 2017, the Juneau School District voted to merge JDHS's football team with Thunder Mountain High School's, citing travel costs and declining roster numbers. In February 2018, students from both schools voted on a nickname for the newly merged team, with "Thunder Bears" winning. In March, the nickname caused controversy when an alternate definition of the term was discovered to be a slur for someone "usually of Native American descent" who drank too much alcohol. On March 10, the school board voted 5–4 to reject the nickname, ordering the committee to pick a new one. The merged football team ultimately entered the 2018-2019 season without a mascot. In January 2019, the students choose the "Juneau Huskies" as the new mascot for the merged team.

JDHS's girls' soccer team won three consecutive state championships, in 2018, 2019, and 2021, where the 2020 season was cancelled due to the COVID-19 pandemic.

Notable alumni
 Chad Bentz, Major League Baseball pitcher for the Chicago White Sox and Cincinnati Reds.
 Carlos Boozer, professional basketball player and Olympic gold medalist.
 Douglas J. Eboch, screenwriter who wrote the story for Sweet Home Alabama (2002).
 Hilary Lindh, downhill skier for the United States Ski Team and Olympic silver medalist.
Joseph Fredrick, plaintiff in the Supreme Court decision Morse v. Frederick (2007).

References

External links

 Juneau-Douglas High School official website
 Juneau-Douglas Crimson Bears official website
 Alaskan Department of Education statistics
 MSNBC article about banner case

Educational institutions established in 1927
Public high schools in Alaska
Schools in Juneau, Alaska
1927 establishments in Alaska

Juneau-Douglas High School


Ilpo Salmivirta (* 17. Oktober 1983 in Mänttä) ist ein finnischer Eishockeyspieler, der seit 2009 bei den Dragons de Rouen in der französischen Ligue Magnus unter Vertrag steht.

Karriere
Ilpo Salmivirta begann seine Karriere als Eishockeyspieler in der Nachwuchsabteilung von Tappara Tampere, für dessen Profimannschaft er von 2004 bis 2006 in der SM-liiga, der höchsten finnischen Spielklasse, aktiv war. Parallel kam er als Leihspieler in der zweitklassigen Mestis für Kiekko-Vantaa, Forssan Palloseura, HCK Salamat, KooKoo und Mikkelin Jukurit zum Einsatz. Mit Jukurit gewann er 2006 den Meistertitel der Mestis. Nachdem er die Saison 2006/07 bei Vaasan Sport in der Mestis verbracht hatte, wechselte der Flügelspieler zum Image Club d'Épinal aus der französischen Ligue Magnus. In Épinal blieb er zwei Jahre lang, ehe er innerhalb der höchsten französischen Spielklasse zum Topteam Dragons de Rouen wechselte. Mit Rouen gewann er 2010, 2011 und 2012 drei Mal in Folge den französischen Meistertitel. Zudem gewann er 2010 mit seiner Mannschaft die Coupe de la Ligue und die Trophée des Champions sowie 2011 die Coupe de France. Auf europäischer Ebene gewann er mit den Dragons de Rouen in der Saison 2011/12 den IIHF Continental Cup.

Erfolge und Auszeichnungen
 2006 Mestis-Meister mit Mikkelin Jukurit
 2010 Französischer Meister mit den Dragons de Rouen
 2010 Coupe de la Ligue mit den Dragons de Rouen
 2010 Trophée des Champions mit den Dragons de Rouen
 2011 Französischer Meister mit den Dragons de Rouen
 2011 Coupe de France mit den Dragons de Rouen
 2012 IIHF Continental Cup mit den Dragons de Rouen
 2012 Französischer Meister mit den Dragons de Rouen

Statistik

(Stand: Ende der Saison 2011/12)

Weblinks

Eishockeyspieler (Mikkelin Jukurit)
Eishockeyspieler (Vaasan Sport)
Eishockeyspieler (Tappara)
Eishockeyspieler (Kiekko-Vantaa)
Eishockeyspieler (Forssan Palloseura)
Eishockeyspieler (KooKoo)
Eishockeyspieler (Salamat)
Eishockeyspieler (Épinal Hockey Club)
Eishockeyspieler (Rouen Hockey Élite 76)
Französischer Meister (Eishockey)
Finne
Geboren 1983
Mann

Ilpo Salmivirta


Ljubiša Stojanović (srp. Љубиша Стојановић; Leskovac, 25. lipnja 1952. – Feketić, 31. srpnja 2011.), poznat pod umjetničkom imenu Louis ili Luis, bio je srbijanski glazbenik. Nadimak je dobio zbog svojih uspješnih imitacija američkog glazbenika Louisa Armstronga.

Životopis
Rođen je 25. lipnja 1952. u Leskovcu. S glazbom se profesionalno počinje baviti 1970. godine. Godine 1980. snima prvi studijski album "Ne kuni me, ne ruži me, majko". Bio je među prvima koji su kombinirali jazz i srpsku narodnu glazbu.

Godine 2006., Louis i Flamingosi nastupaju na Beoviziji i osvajaju prvo mjesto. Na Evropesmi-Europjesmi, osvajaju drugo mjesto.

Poginuo je 31. srpnja 2011. u prometnoj nesreći kod naselja Feketić.

Diskografija
 Ne kuni me, ne ruži me, majko (1980.)
 Dudi, s puno ljubavi (1984.)
 Srcem i dušom (1985.)
 My way I (1986.)
 My way II (1987.)
 Kamerav (1988.)
 Hajde da se pomirimo (1989.)
 Dunjo moja (1990.)
 Luis (uživo) (1999.)
 Luis (leptir) (1999.)
 The Best of Louis (2000.)
 Pogled iznutra (2001.)
 Čarobnjak (2005.)
 Ciganski san (2008.)
 The Last King Of Balkans (2011 Snail Records)

Izvori

Vanjske poveznice
 Ljubiša Stojanović - Louis na Discogsu

Srbijanski pjevači

Louis (pjevač)


Colin Blackwell (né le  à North Andover dans l'État du Massachusetts aux États-Unis) est un joueur professionnel américain de hockey sur glace. Il évolue au poste de centre.

Biographie

Statistiques
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

|-
| 2011-2012 || Université Harvard ||ECAC ||34 ||5 ||14 ||19 ||46 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2012-2013 || Université Harvard ||ECAC ||21 ||3 ||11 ||14 ||10 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2014-2015 || Université Harvard ||ECAC ||11 ||5 ||1 ||6 ||6 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2015-2016 || Université Harvard ||ECAC ||28 ||6 ||13 ||19 ||12 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2016-2017 || Barracuda de San José || LAH ||57 ||4 ||7 ||11 ||24 ||15 ||3 ||0 ||3 ||8
|-
| 2017-2018 || Americans de Rochester || LAH ||61 ||17 ||28 ||45 ||23 ||3 ||1 ||2 ||3 ||0
|-
| 2018-2019 || Admirals de Milwaukee || LAH ||43 ||14 ||12 ||26 ||22 ||5 ||1 ||0 ||1 ||4
|-
| 2018-2019 || Predators de Nashville || LNH ||6 ||0 ||0 ||0 ||2 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2019-2020 || Admirals de Milwaukee || LAH ||26 ||6 ||17 ||23 ||21 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2019-2020 || Predators de Nashville || LNH ||27 ||3 ||7 ||10 ||10 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2020-2021 || Rangers de New York || LNH ||47 ||12 ||10 ||22 || 15 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2021-2022 || Kraken de Seattle || LNH ||39 ||8 ||9 ||17 ||4 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2021-2022 || Maple Leafs de Toronto || LNH ||19 ||2 ||1 ||3 ||10 ||7 ||1 ||1 ||2 ||0
|-
| 2022-2023 || Blackhawks de Chicago || LNH ||53 ||2 ||8 ||10 ||6 ||- ||- ||- ||- ||-

| 191 || 27 || 35 || 62 || 47 || 7 || 1 || 1 || 2 || 0

Au niveau international

| 2021 || align=left|Championnat du monde || 10 || 4 || 0 || 4 || 6 || align=left| Médaille de bronze

Références

Naissance en mars 1993
Naissance à North Andover
Joueur international américain de hockey sur glace
Attaquant de hockey sur glace
Choix de repêchage des Sharks de San José
Joueur de hockey sur glace du Crimson d'Harvard
Joueur du Barracuda de San José
Joueur des Americans de Rochester
Joueur des Admirals de Milwaukee (LAH)
Joueur des Predators de Nashville
Joueur des Rangers de New York
Joueur du Kraken de Seattle
Joueur des Blackhawks de Chicago

Colin Blackwell


Der Hartmannsdorfer Forst ist ein ausgedehntes Waldgebiet am unteren Rand des oberen Westerzgebirges und liegt zum größten Teil auf der Flur der Gemeinde Hartmannsdorf im Landkreis Zwickau. Kleinere Teile gehören zur Bergstadt Schneeberg im Erzgebirgskreis. Zwischen 1964 und 2008 waren große Teile des Forstes militärisches Sperrgebiet.

Nachbargemeinden

Geographische Lage

Der Hartmannsdorfer Forst liegt am Nordwestrand des Westerzgebirges im Bereich des Schiefermantels des benachbarten Kirchberger Granitmassivs sowie dessen östlichen Randbereichen und hauptsächlich im Eibenstocker Granitgebiet. Seine westliche Grenze bildet der Rödelbach, ein Seitenbach der Zwickauer Mulde. Höchste Erhebung des Gebietes ist der Hirschenstein mit 610,4 m. Im südwestlichen Teil des Forstes befindet sich das ehemalige Hochmoor Jahnsgrün, welches in jüngerer Zeit zum Torfstich genutzt wurde. Im Südosten befindet sich der Filzteich, eine von Sachsens ältesten Talsperren. Durch diesen verläuft die Orts- und Kreisgrenze zwischen Schneeberg im Erzgebirgskreis und Hartmannsdorf im Landkreis Zwickau. Einzige Siedlung im Hartmannsdorfer Forst ist der Hartmannsdorfer Ortsteil Jahnsgrün, zu dem weiterhin einige Wirtschaftsgebäude am ehemaligen Torfstich, ein Forsthaus an der Torfstraße und ein Gestüt am Sonnenbergweg gehören. Der Hartmannsdorfer Forst weist Höhen zwischen 410 und 610 m auf. Seine Gesamtfläche beträgt 1650 Hektar auf 9 km Länge und 1,5 km Breite.

Gliederung

In der Literatur findet man eine Dreiteilung des Hartmannsdorfer Forstes. Der obere Forst umfasst den Teil des Waldes der östlich der Linie Lichtenauer Flügel – Salzstraße (zwischen Lichtenau und Lindenau) mit dem Hochmoor Jahnsgrün und dem Filzteich liegt.

Das westlich davon gelegene Areal wird von dem Fürstenweg in den nördlich gelegenen niederen Forst und den südlich gelegenen mittleren Forst geteilt. Als "Der Hohe Forst" wird der im niederen Forst gelegene Höhenzug zwischen Saupersdorfer Straße und Schneeberger Straße bezeichnet. Angelehnt daran gibt es in Burkersdorf die Straße "Am Hohen Forst". Im niederen Forst befindet sich der Hirschenstein, die Bergbaulandschaft "Hoher Forst" und der ehemalige Schießplatz der Schneeberger Jägerkaserne.

Geschichte

Die Gegend um den Hartmannsdorfer Forst wurde im 12. Jahrhundert besiedelt und gehörte zur Herrschaft Wiesenburg. Der Hartmannsdorfer Forst, auch Wiesenburger Wald genannt, war der herrschaftliche Wald der Wiesenburger Herren. Im Nordosten des Waldes verlief eine uralte Salzstraße von Wiesenburg über Weißbach und Lindenau in Richtung Böhmen. Die Siedlung Jahnsgrün im Hartmannsdorfer Forst wurde bereits um 1464 als Wüstung bezeichnet. Bergbauliche Aktivitäten konnten im als Hoher Forst bezeichneten Areal zwischen Burkersdorf und Weißbach nachgewiesen werden. Dort befanden sich einige Bergwerke und eine kleine Bergarbeitersiedlung.

Noch heute finden sich im Gelände zahlreichen Pingen und Halden als Zeugnisse mittelalterlichen Bergbaus, sowie von Häusern stammende Gruben. Besonders interessant sind ein von einem Wall umgebenes Gelände und unweit davon die Reste einer Turmhügelburg, der Fürstenberg genannten Burg.

Der Wiesenburger Herrschaftswald diente vornehmlich der Jagd, der Köhlerei und der Viehzucht. Die Holznutzung gewann erst im 16. Jahrhundert mit dem aufblühenden Bergbau an Bedeutung. Der "Obere Forst" war ritterlicher Lehnsbesitz derer von Bünau, Pflugk und von Creutz und gehörte ab 1663 zum Amt Wiesenburg. Der "Untere Forst" gehörte bereits ab 1600 den Wiesenburger Herren. Um 1605 wird das "Hüttlein am Bornbrunn" an der Bärenwalder Straße bei Jahnsgrün erwähnt, in welchem ein Förster wohnte. Die Försterei des Waldes befand sich ab 1607 in Hartmannsdorf bei Kirchberg. 1819 wurde das baufällig gewordene Forsthaus in Hartmannsdorf neu erbaut. 1832 wird erstmals ein "Filzförster" zur Beaufsichtigung des Torfstiches eingesetzt. Zwei große Waldbrände richten 1874 und 1880 großen Schaden im Wald an. Das alte Forsthaus im Dorfinneren von Hartmannsdorf wurde 1879 verkauft und ein neues Gebäude am südlichen Ortsrand errichtet. 1905 entstand an der Straßenabzweigung nach Weißbach ein Dienstgebäude für den Forstwart.

Nach 1945 leiteten die Sächsischen Forstämter und später der Forstwirtschaftsbetrieb Zwickau den Forstbetrieb. Ab 1964 wurde der größte Teil des Waldes militärisches Sperrgebiet der NVA. Von 1990 bis 2008 diente das Areal den Soldaten der Bundeswehr in Schneeberg als Truppenübungsplatz. Nach der Schließung der Jägerkaserne errichtete der Landkreis Zwickau 2010 ein Naturschutzgebiet im Oberen Forst. Die Verwaltung des Gebietes erfolgt seit 1990 durch das Bundesvermögensamt mit der Bundesforstverwaltung.

Montanregion Erzgebirge
Die Bergbaulandschaft Hoher Forst und der Filzteich sind Bestandteile der Montanregion Erzgebirge, die seit 2019 den UNESCO-Welterbetitel trägt.

Natur
Aufgrund der jahrzehntelangen Abriegelung des Gebietes konnten sich im Hartmannsdorfer Forst viele Tier- und Pflanzenarten in ihrer ursprünglichen Form erhalten. Das Hochmoor Jahnsgrün stellt eine Besonderheit aufgrund seiner geographischen Lage in den niedrigeren Lagen des Westerzgebirges dar. Vergleichbare Hochmoore finden sich im Erzgebirge nur in den Kammlagen. Das Gebiet um das Hochmoor steht seit 1995 unter Naturschutz und wurde 2010 in das Naturschutzgebiet "Heide- und Moorwald am Filzteich" integriert, welches auch das Quellgebiet des Filzbachs und die Hartmannsdorfer Seite des Filzteichs umfasst.

Der ursprüngliche Wald bestand aus Laub- und Mischwald. Aufgrund des zunehmenden Holzbedarfs im Bergbau, besonders im Schneeberger Raum wurde der Wald stark abgeholzt. Im 18. Jahrhundert erfolgte eine Wiederaufforstung mit Nadelgehölzen, besonders mit Fichten. In der Gegenwart wird der Forst wieder in einen Mischwald umgewandelt. Der Torfabbau im Hochmoor veränderte die Natur in diesem Gebiet nachhaltig.

Torfabbau

Das Areal des Hochmoores Jahnsgrün und weitere Bereiche des Hartmannsdorfer Forstes dienten in vergangenen Zeiten der Gewinnung von Torf. Die früheren Torfmeister und ihre Mitarbeiter fanden unter der Vegetationsdecke eine Schicht des lockeren Stechtorfs mit der Mächtigkeit von 1 bis 2 Metern, der eine hellbraune Farbe besitzt. Er besteht aus filzig verbundenen Resten von Moosen und Heidekraut, geringe Anteile von Kiefern- und Fichtenholz. Darunter liegt ohne scharfe Abgrenzung die Schicht des Streichtorfs, der dichter als die obere Torflage und erheblich stärker verkohlt ist. In ihm liegen hölzerne Reste (Wurzeln, Stammteile, Äste) von ehemaligen Birken, Erlen und Haselsträuchern. Der Torf besitzt insgesamt eine durchschnittliche Mächtigkeit von 3 Metern, kommt aber lokal bis auf 6 Meter. Die Torfablagerungen liegen auf einer Lettenschicht, der sich die tonig gekittete Verwitterungsdecke des Eibenstocker Granits nach unten anschließt, die jedoch vergrust ist. Zur Bildung der Torflager trugen die nach unten abdichtenden Tonsedimente wesentlich bei. Im Jahnsgrüner Stich wurden nach einer Zwischenlagerung in Dürrhäusern in den 1920er Jahren jährlich 2 Millionen Torfziegel verkauft. Der Torfwald bildet eine Flächenwasserscheide auf etwa 580 m ü. NHN.

Die Torfgewinnung erfolgte nicht nur in dem südöstlich der Gemarkung Jahnsgrün gelegenen Waldareal (ursprünglich auf etwa 60 Hektar), sondern auch an weiteren Stellen im Hartmannsdorfer Forst. Nachgewiesene Torfstiche gab es am Filzbach in Richtung Filzteich, nahe Lichtenau im Quellgebiet des Filzbaches sowie südlich der späteren Bundesstraße 169 am Lärchenflügel unterhalb des Mühl-Bergs, die jedoch schon im Hundshübler Forst lagen. Die letzteren Stiche wurden nur bedarfsweise betrieben. Ihre Torfmasse zeigt einen hohen Anteil an abgestorbenen Riedgräsern auf.

Die Stiche am Filzteich befanden sich noch Ende des 19. Jahrhunderts im staatlichen Eigentum und lieferten große Mengen an Torfziegel. Der gewonnene Torf fand hauptsächlich zur Herstellung von Heizmaterial, in geringerem Umfang als Torfdünger regionale Verwendung. Die Torfgewinnung am Filzteich begann 1789 und bei Jahnsgrün 1791. Der Abbau erfolgte anfänglich nur auf dem Stechtorf.

Tourismus
Im und um den Hartmannsdorfer Forst gibt es zahlreiche Naherholungsmöglichkeiten. Das "Strandbad Filzteich" auf der Schneeberger Seite sowie das Kinder- und Jugenderholungszentrum "KiEZ am Filzteich" auf der Hartmannsdorfer Seite des Filzteichs laden zum Verweilen und Baden ein. Am Sonnenbergweg wurden ehemalige militärische Gebäude in einen Reiterhof umgewandelt. Die Wege im Hartmannsdorfer Forst wurden nach der Schließung der Jägerkaserne in Schneeberg mit Schildern versehen und für Wanderer, Reitwanderer und Radfahrer zugänglich gemacht. Der Hirschenstein, höchster Punkt der Gegend und des Landkreises Zwickau, besaß früher einen hölzernen Aussichtsturm. Im Unteren Forst errichteten die Kirchberger Heimatfreunde zwischen 2000 und 2001 den 5 km langen Natur- und Bergbaulehrpfad "Zum Hohen Forst" mit 11 Schautafeln.

Verkehr

Hauptwege durch den Hartmannsdorfer Forst sind in Nord-Süd-Richtung die Salzstraße von Weißbach nach Lindenau, welche weiter als Lichtenauer Flügel bis Lichtenau reicht. In Ost-West-Richtung sind die Saupersdorfer und Wiesenburger Straße im Niederen Forst, der Krumme Weg und der Fürstenweg zu erwähnen. Einzige für den Verkehr öffentlich zugängliche Straße ist die Torfstraße, welche von Oberhartmannsdorf vorbei an Jahnsgrün und dem Torfstich nach Hundshübel führt. Den Hirschenstein erreicht man über den Langen Flügel. Im Südosten wird der Forst durch die Bundesstraße 169 begrenzt, welche in dem Gebiet auch Kreisgrenze zwischen dem Landkreis Zwickau und dem Erzgebirgskreis ist.

Literatur
 Landesvermessungsamt Sachsen (Hrsg.): Wanderkarte von Sachsen 1:25000. Blatt 13: Westerzgebirge, Aue, Schneeberg. 1994

Weblinks

 Private Homepage über den Hartmannsdorfer Forst
 Der Bergbaulehrpfad "Zum Hohen Forst" auf der Webseite der Kirchberger Bergbrüder

Einzelnachweise

Waldgebiet in Sachsen
Geographie (Erzgebirge)
Geographie (Landkreis Zwickau)
Hartmannsdorf bei Kirchberg

Hartmannsdorfer Forst


La route régionale 116 ()  est une route régionale allant de Lohja jusqu'à Siuntio en Finlande.

Présentation
La route régionale 116 est une route régionale d'Uusimaa.
Le long de la route se trouvent la déchèterie de Munkkaa, le manoir de Suitia et le centre de recherche de l'université d'Helsinki et l'église de Siuntio.

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

116

Transport à Siuntio
Transport à Lohja

Seututie 116


مذبحة الأبرياء هي مذبحة قام بها هيرودس الكبير ذكرت في إنجيل متى (2 : 16-18) ولم تذكر في أناجيل أخرى أو أبوكريفا مبكرة باستثناء إنجيل يعقوب 22. يقص متى أن الملك هرودس أمر بذبح كل الأولاد الذكور في بيت لحم ليتجنب فقدان ملكه إلى «ملك اليهود» المولود الذي أعلن المجوس ولادته.

لا يعتبر معظم مؤرخي سيرة هيرودس في العصر الحديث القصة كحدث تاريخي حقيقي. ويصف عدة علماء قصص طفولة المسيح الأخرى كقصص تقديس أشخاص صالحين خلاقة غير تاريخية.

انظر أيضا
 إبادة ذكرية
 الهروب إلى مصر

مراجع

حوادث العنف ضد صبيان
أيقونات مسيحية
إنجيل متى
بيت لحم
تذكار القديسين
زمن الميلاد
قتل الرضيع
قديسون أطفال
قديسون أنجليكانيون
قديسون في القرن 1 ق م
قديسون مسيحيون من العهد الجديد
مجازر
مذابح في الكتاب المقدس
مناسبات ديسمبر
ميلاد يسوع في العهد الجديد
هيرودس الأول

مذبحة الأبرياء


Porto Torres (sasarski: Posthudòrra, sardinski: Portu Tùrre, galurski: Poltu Tùrri) je grad i općina (comune) u pokrajini Sassariju u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 5 metara i ima 22 306 stanovnika. Prostire se na 104,41 km². Gustoća naseljenosti je 214 st/km².Susjedne općine su: Sassari.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Porto Torres


Secole: Secolul al VI-lea î.Hr. - Secolul al V-lea î.Hr. - Secolul al IV-lea î.Hr.

Decenii: Anii 490 î.Hr. | Anii 480 î.Hr. | Anii 470 î.Hr. | Anii 460 î.Hr. | Anii 450 î.Hr. - Anii 440 î.Hr. - Anii 430 î.Hr. | Anii 420 î.Hr. | Anii 410 î.Hr. | Anii 400 î.Hr. | Anii 390 î.Hr.

Ani: 446 î.Hr. | 445 î.Hr. | 444 î.Hr. | 443 î.Hr. | 442 î.Hr. - 441 î.Hr. - 440 î.Hr. | 439 î.Hr. | 438 î.Hr. | 437 î.Hr. | 436 î.Hr.

Anul 442 î.Hr. a fost un an de dinaintea Calendarului Iulian. La acea vreme era cunoscut ca Anul Consulatului lui Vibulanus și a lui Helba (sau, mai rar, anul 312 Ab Urbe condita). Numerotarea acestui an ca 442 î.Hr. a fost folosită încă din perioada medievală, când era medievală Era Noastră a devenit metoda principală de numerotare a anilor în Europa.

Evenimente

După loc

Grecia
Ca rezultat al înfrângerii sale în fața lui Pericle, Tucidides este exilat pentru 10 ani. Pericle continuă să rămâna neînfrânt în democrația ateniană. Sub comanda sa, Atena este la apogeu. Pericle promovează dezvoltarea puterii navale. La inițiativa sa, Atena trimite 1.000 de cleroți (coloniști) în Gallipoli, 500 în Naxos, 250 în Andros și 1000 în Tracia.

Birmania
În acest an are loc ultima explozie a Muntelui Popa, din Myanmar.

După subiect

Literatură

Sofocle scrie tragedia Antigona, prima carte a trilogiei sale tebane, care mai include Oedip rege și Oedip la Colonos.

Nașteri
Kyniska, prințesă spartană și campion olimpic (d. ?)

Decese
Zhou zhen ding wang, regele Dinastiei Zhou, China (n. ?)

Note

442 î.Hr.


Aaron William Hughes (Cookstown, Irlanda del Norte; 8 de noviembre de 1979), más conocido como Aaron Hughes, es un exfutbolista norirlandés que jugaba como defensa.

Carrera con clubes
Hughes comenzó su carrera en la temporada 1997-98 con el Newcastle United del Premier League. Su primer partido fue contra FC Barcelona en la Liga de Campeones, el 26 de noviembre de 1997, como substituto de Philippe Albert. Hughes jugó 4 partidos en la Premier League en enero y febrero.

Después de 205 partidos en la Premier League con el Newcastle United, Hughes fichó por el Aston Villa por 1 000 000 £, el 20 de mayo de 2005. Jugó dos temporadas con el club de Birmingham antes de fichar por el Fulham Football Club el 27 de junio de 2007 por 1.000.000 £, siendo. entrenador del Fulham Lawrie Sánchez, quien también ocupaba el cargo de entrenador de la Selección de Irlanda del Norte. El 12 de mayo de 2010, Hughes formó parte del Fulham Football Club que perdió la final de la Liga Europa contra Atlético Madrid en Hamburgo, Alemania.

En junio de 2019 anunció su retirada como futbolista profesional.

Carrera internacional
El primer partido de Hughes con la  fue el 25 de marzo de 1998 contra , en Windsor Park, Belfast. Irlanda del Norte ganó 1-0. En su  partido, contra  en Chipre, él fue el capitán por primera vez. Contra Polonia además, en partido clasificatorio para la 2010 Copa Mundial el 5 de septiembre de 2009, marcó su primer autogol. El 10 de agosto de 2011 en partido de clasificación para la Eurocopa 2012 marcó su primer gol, en una victoria por 4-0 en casa contra , su 77.º partido.

Clubes

Referencias

Enlaces externos

Futbolistas de Irlanda del Norte en la Eurocopa 2016
Futbolistas del Newcastle United Football Club
Futbolistas del Aston Villa Football Club
Futbolistas del Fulham Football Club
Futbolistas del Queens Park Rangers Football Club
Futbolistas del Brighton & Hove Albion Football Club
Futbolistas del Melbourne City Football Club
Futbolistas del Kerala Blasters
Futbolistas del Heart of Midlothian Football Club

Aaron Hughes


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

 15. siječnja: Britanski muzej, tada u Kući Montague u Bloomsburyju, otvoren za javnost. Muzejske zbirke bile su dostupne svima a sam ulazak u muzej bio je besplatan.

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Znanost u 1759.


Ficțiunea ciudată este un subgen al ficțiunii speculative care a apărut la sfârșitul secolului al XIX-lea și începutul secolului al XX-lea.  John Clute definește ficțiunea ciudată ca fiind un "termen folosit pentru a descrie povestiri de fantezie, de ficțiune supranaturală și horror care întcorporează materiale transgresive".  China Miéville definește ficțiunea ciudată astfel: "Ficțiunea ciudată este, de obicei, concepută ca o ficțiune macabră, de obicei o fantezie întunecată alunecoasă ("groază" plus "fantezie") adesea cu monștrii extratereștri (plus "științifico-fantastic")."  Discutând despre ficțiunea veche ciudată -  "Old Weird Fiction"  publicată la sfârșitul secolului al XIX-lea și începutul secolului al XX-lea, Jeffrey Andrew Weinstock spune: "Ficțiunea ciudată veche folosește elemente de groază, science fiction și fantezie pentru a arăta impotența și lipsa de semnificație a ființelor umane într-un univers mai mare populat de puteri și forțe adesea maligne care depășesc cu mult capacitățile umane de înțelegere sau de control". Ficțiunea ciudată fie evită fie reînnoiește radical fantomele, vampirii, vârcolacii și alți antagoniști tradiționali ai ficțiunii de groază supranaturală. Ficțiunea ciudată este uneori simbolizat de un tentacul,  absent la majoritatea monștrilor din folclorul european și literatură gotică, dar de multe ori apărând la creaturi monstruoase create de autori de ficțiuni ciudate, cum ar fi William Hope Hodgson, M. R. James și HP Lovecraft. Ficțiunea ciudată încearcă adesea să inspire atât o revelație, cât și frică ca răspuns la creațiile sale fictive, provocând comentatori ca Miéville să spună că ficțiunea ciudată evocă un sentiment al unei emoții spirituale sau religioase provocate de un mister sau o revelație (Numinous). Deși "ficțiunea ciudată" a fost folosită în principal ca o descriere istorică a operelor din anii 1930, termenul a fost folosit din ce în ce mai mult încă din anii '80, uneori pentru a descrie ficțiunea de sincronizare care îmbină groaza, fantezie și science fiction.

Autori notabili

Următorii autori notabili au fost descriși ca scriitori de ficțiune ciudată. Ei sunt listați în ordine alfabetică după numele de familie.

Înainte de 1940

 Ryūnosuke Akutagawa
 E.F. Benson
 Ambrose Bierce
 Algernon Blackwood
 Robert Bloch
 Marjorie Bowen
 John Buchan
 Leonora Carrington
 Robert W. Chambers
 Mary Elizabeth Counselman
 Walter de la Mare
 August Derleth
 Lord Dunsany
 E. R. Eddison
 Guy Endore
 Robert Murray Gilchrist
 Stefan Grabiński
 Sakutarō Hagiwara
 L. P. Hartley
 W.F. Harvey
 Nathaniel Hawthorne
 Lafcadio Hearn
 Georg Heym
 William Hope Hodgson
 E. T. A. Hoffmann
 Robert E. Howard
 Carl Jacobi
 Henry James
 M.R. James
 Franz Kafka
 Bruno Schulz
 C. F. Keary
 Alfred Kubin
 Henry Kuttner
 Roberto Arlt
 Vernon Lee
 Joseph Sheridan Le Fanu
 Fritz Leiber
 David Lindsay
 Frank Belknap Long
 H. P. Lovecraft
 Arthur Machen
 Daphne du Maurier
 Abraham Merrit
 Gustav Meyrink
 C. L. Moore
 Fitz James O'Brien
 Oliver Onions
 Thomas Owen
 Edgar Allan Poe
 Edogawa Ranpo
 Jean Ray
 Walter Scott
 M. P. Shiel
 William Milligan Sloane III
 Clark Ashton Smith
 Eric Stenbock
 Francis Stevens
 Bram Stoker
 E. H. Visiak
 H. Russell Wakefield
 Hugh Walpole
 Evangeline Walton
 Donald Wandrei
 Howard Wandrei
 H. G. Wells
 Edward Lucas White
 Henry S. Whitehead

1940-1980

 Robert Aickman
 J. G. Ballard
 Charles Beaumont
 Olympe Bhely-Quenum
 Jerome Bixby
 Jorge Luis Borges
 Ray Bradbury
 William S. Burroughs
 Octavia E. Butler
 Ramsey Campbell
 Angela Carter
 Julio Cortázar
 Philip K. Dick
 Harlan Ellison
 Shirley Jackson
 Stephen King
 Tanith Lee
 George R. R. Martin
 Richard Matheson
 Augusto Monterroso
 Michael Moorcock
 Haruki Murakami
 Joyce Carol Oates
 Mervyn Peake
 Joanna Russ
 Sarban
 William Sansom
 Claude Seignolle
 Margaret St. Clair
 Peter Straub
 James Tiptree, Jr.
 Amos Tutuola
 Karl Edward Wagner
 Manly Wade Wellman
 Gahan Wilson
 Gene Wolfe

1980-prezent

 Daniel Abraham
 Michal Ajvaz
 Nathan Ballingrud
 Iain Banks
 Clive Barker
 Laird Barron
 David Beauchard
 K. J. Bishop
 Poppy Z. Brite
 Kevin Brockmeier
 Charles Burns
 Jonathan Carroll
 David F. Case
 Michael Chabon
 Michael Cisco
 Nancy Collins
 Brendan Connell
 Mark Z. Danielewski
 Doug Dorst
 Michael Dougherty
 Hal Duncan
 Katherine Dunn
 Dennis Etchison
 Brian Evenson
 Paul Di Filippo
 Jeffrey Ford
 Karen Joy Fowler
 Neil Gaiman
 Felix Gilman
 Elizabeth Hand
 M. John Harrison
 Brian Hodge
 Simon Ings
 Junji Ito
 Stephen Graham Jones
 Caitlín R. Kiernan
 T. E. D. Klein
 Kathe Koja
 Leena Krohn
 Marc Laidlaw
 Jay Lake
 Margo Lanagan
 John Langan
 Joe R. Lansdale
 Deborah Levy
 Thomas Ligotti
 Kelly Link
 Carmen Maria Machado
 Michael McDowell
 Lincoln Michel
 China Miéville
 Sarah Monette
 Grant Morrison
 Reza Negarestani
 Scott Nicolay
 David Ohle
 Ben Okri
 Otsuichi
 Helen Oyeyemi
 Cameron Pierce
 Rachel Pollack
 W. H. Pugmire
 Joseph S. Pulver, Sr.
 Cat Rambo
 Alistair Rennie
 Matt Ruff
 Sofia Samatar
 Lucius Shepard
 William Browning Spencer
 Simon Strantzas
 Charles Stross
 Oh Seong-dae
 R. L. Stine
 Steph Swainston
 Jeffrey Thomas
 Lisa Tuttle
 Steven Utley
 Jeff VanderMeer
 Liz Williams
 Christopher Howard Wolf

Vezi și

 Horror cosmic
 Mitologia Cthulhu
 Fantezie întunecată
 Lista genurilor
 Groază lovecraftiană
 Detectiv ocult
 Suprarealism
 Fantezie urbană

Note

Referințe

Legături externe
  Blog dedicat scriitorului englez WH Hodgson, pionier în povestea ciudată.
 HP Lovecraft, "Horror supranatural în literatură"
 HP Lovecraft, "Note despre scrierea fictive ciudate"
 China Top 10 ficțiuni ciudate ale lui Mieville
 WeirdTalesMagazine.com, revista originală de ficțiune ciudată
 WeirdFictionReview.com, un site web creat de Ann și Jeff VanderMeer dedicat genului

Genuri ale fantasticului
Ficțiune speculativă
Groază

Ficțiune ciudată


Takuma Hidaka (født 8. april 1983) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sagan Tosu, Consadole Sapporo og Kataller Toyama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuma Hidaka


පලෑර්මෝ ශිලාව යනු, පුරාතන ඊජිප්තුවෙහි පැරණි රාජධානියෙහි රාජකීය විස්තර ලෙසින් හැඳින්වෙන ලිපි ටැඹක දැනට නිරුප්‍රදිතව ඇති කොටස් හත අතුරින් එකකි. පළමුවන රාජවංශයෙහි සිට පස්වන රාජවංශයෙහි මුල් කොටස දක්වා ඊජිප්තුවේ රජවරුන්ගේ ලැයිස්තුවක්ද ඔවුන්ගේ රාජ්‍ය කාලයෙහි එක් එක් අවුරුදු වල වැදගත් සිදුවීම්ද මෙම ලිපි ටැඹෙහි සඳහන් කර තිබිණි. එය බොහෝවිට  පස්වන රාජවංශයෙහිදී (දළවශයෙන් ක්‍රියුපෙ 2392–2283) තැනෙන්නට ඇත. පලෑර්මෝ ශිලාව තැන්පත් කර ඇත්තේ, ඉතාලියෙහි, පලෑර්මෝ නගරයෙහි, අන්තෝනියෝ සලීනාස් ප්‍රාදේශීය පුරාවිද්‍යාත්මක කෞතුකාගාරයෙහි වන අතර, එම කරුණු අනුසාරයෙන් එහි නම ව්‍යුත්පන්න වී ඇත.

කයිරෝ සහ ලන්ඩන යන කෞතුකාගාර වල තැන්පත් කර ඇති කැබලි ඇතුළු, රාජකීය විස්තර වල  නිරුපද්‍රිතව ඇති සමස්ත කැබලි  හතටමද සමහරවිට "පලෑර්මෝ ශිලාව" යන පදය යෙදෙයි. මෙම කැබලි සඳහා සමස්තයක් වශයෙන්  "කයිරෝ විස්තර ශිලාව" යන පදය සමහරවිට යෙදෙන මුත්,කයිරෝවෙහි දැනට ඇති රාජකීය විස්තර කැබලි වලට පමණක්  "කයිරෝ ශිලාව" යන පදය යෙදීමද සිදු වෙයි.

පලෑර්මෝ ශිලාව සහ රාජකීය විස්තර ටැඹෙහි අනෙකුත් කැබලි තුලින්, පුරාතන ඊජිප්තුව පිළිබඳ බොහෝ විට  පැරණිතම ඓතිහාසික ලේඛය නිරුපද්‍රිතව ආරක්ෂණය වී ඇති අතර,  පැරණි රාජධානියෙහි ඊජිප්තියානු ඉතිහාසය සඳහා එය ප්‍රධාන මූලාශ්‍රයක් වෙයි.

විස්තරය
පලෑර්මෝ ශිලාව කොටසක් වූ රාජකීය විස්තරය ලිපි ටැඹ, මූලාරම්භයෙහිදී  60 සෙමී උස සහ  2.1මී පමණ පළල වන්නට ඇත.  කැබලි සැදී ඇත්තේ ඝන දැඩි කාල වර්ණ ශිලා වර්ගයකින් වන අතර, එය බොහෝ විට බැසෝල්ට් නම් කළු ආග්නේය පාෂාණ වර්ගයක් විය හැක.

පලෑර්මෝ ශිලාව අවිධිමත්  පළිහ-හැඩැති කැබැල්ලක් වන අතර, 43.5 සෙමී උස, 25 සෙමී පළල සහ 6.5 සෙමී ඝනකම (උපරිම මාන) සහිත වෙයි.

පුරාතන ඊජිප්තියානු රජවරුන්ගේ ලැයිස්තු
පුරාතන ඊජිප්තියානු ලිපි ටැම්
ඊජිප්තුවේ පස්වන රාජවංශය
ක්‍රිපූ 25වන-සියවසෙහි ලිපි ටැම්
ක්‍රිපූ 3වන-සහස්‍රයෙහි ලිපි ටැම්
ක්‍රිපූ 25වන-සියවසෙහි කෘතීන්

පලෑර්මෝ ශිලාව


An Kniphofia benguellensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Welwitsch ngan John Gilbert Baker. An Kniphofia benguellensis in nahilalakip ha genus nga Kniphofia, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kniphofia

Kniphofia benguellensis


Tanen, tannik asit (Fransızca: tanin - sepi maddesi) olarak da bilinir. Tanenler polifenolik bileşikler olup, kolza, bakla, çay ve sorgumda gibi bitkilerden elde edilen, açık sarı-kahverengi toz, pul ya da süngersi bir kütle halindeki biçimsiz (amorf) maddelere verilen addır.

Tanenler genellikle bitkilerin kök, odun, kabuk, yaprak ve meyvelerinde bulunur. Başlıca kullanım alanı olan dericilik ve boyacılık dışında tanenler şarap ve biranın berraklaştırılmasında, petrol kuyularındaki sondaj çamurunun akışkanlığının artırılmasında ve buhar kazanlarının çeperlerinde birikinti oluşumunun engellenmesinde kullanılır. Tıpta damarları ve mukozayı büzücü etkilerinden ötürü bademcik, farenjit, basur ve bazı deri hastalıkları ilaçlarının bileşimine girer.

Tanenler kimyasal açıdan, hidroliz olabilen tanenler ve kondanse tanenler olmak üzere iki ana grupta incelenir. Birinci grupta yer alan tanenler bir asit ya da enzim eşliğinde hidroliz olarak gallik asit, pirokateşik asit ve şeker gibi, suda çözünebilen bileşikler verir. Suda az, alkolle asetonda iyi çözünür. Hidroliz olabilen tanenlerin en iyi bilinen örneklerinden biri gallotanenlerdir. Çok daha geniş bir grup olan kondanse tanenler ise hidroliz olamazlar. Bunlar ısı karşısında kuvvetli asitlerle ya da bazı yükseltgeyici maddelerle flobafen denen koyu kırmızı renkli çözünmez bileşikler oluşturur.

Tanenler, ayrıca tripsin ile a-amilazların sindirimdeki aktivitesini, substratlarla kompleks teşkil ederek önlerler veya onlara bağlanarak protein ve nişasta sindiriminin aksamasına yol açarlar. Tanenler vitamin B ile de kompleks oluşturarak emilimini önlerler.

Tannik asit çayda vardır. Ticari ölçüde elde edildiği en mühim kaynak mazı meşesidir. Meşe palamudunda da bol miktarda bulunan tanenler aynı zamanda; antiseptik bileşiklerdir. Tannik asit, bitkinin sıcak suyla ekstrakte edilmesiyle (çayın demlenmesi gibi) suya çekilir. Bundan sonra çözelti buharlaştırmaya tabi tutulur ve katı halde tanen (veya tannik asit) elde edilir.

Sentetik tannik asitler egzama tedavisi kapsamında çeşitli preparatlar içinde bulunurlar.

Şarapçılık
Tanen, şarap içeriğindeki doğal koruyuculardan biridir. Şarabın rengini, yıllandırmaya uygunluğunu ve ağızda bıraktığı tadı etkilediği için şarapçılıkta önemli bir yer tutar. Şarap içeriğine, üzüm kabuğu, çekirdeği ve dallarının da üzümlerle birlikte fermante edilmesiyle veya şarabın meşe fıçılarda bekletilmesiyle katılır. Beyaz şarap üretiminde kabuksuz üzüm kullanıldığı için kırmızı şarap, genellikle daha yüksek tanen içerir. Tanenin şarabın tadına doğrudan bir etkisi yoktur fakat çeşitli proteinlerle etkileşime girmeye eğiliminden dolayı, ağızda kuruluk hissi yaratır ve şaraba acımsı bir tat verir. Tanen içeriği yüksek şarapların süt, süt ürünleri ve kırmızı et ile tüketimi yaygındır.

Kaynakça

Şarap terminolojisi
Bitki biyokimyası
Fenoller
Karboksilat esterler

Tanen


Denstetijevke (lat. Dennstaedtiaceae), porodica papratnjača u redu osladolike. Imenovana je po rodu Dennstaedtia. Postoji 238 priznatih vrsta.

Opis
Ova porodica papratnjača (red Polypodiales) sadrži desetak rodova i oko 250 vrsta paprati. Dennstaedtiaceae je rasprostranjena gotovo diljem svijeta; iako je porodica najraznovrsnija u tropskim regijama, dobro je zastupljena u umjerenim florama. Većina vrsta je kopnena, ali neki rodovi sadrže vrste koje se penju na okolnu vegetaciju.

Morfologija lišća prilično je varijabilna, iako su listovi kod većine rodova obično jako podijeljeni. Mnoge vrste imaju raširene podloge. Sorusi (nakupine struktura koje proizvode spore) također su različitog oblika, ali najčešće su ili linearni i više ili manje kontinuirani duž ruba lista ili su raštrkani i kružnog do potkovastog oblika duž dijelova rubova. Često su zaštićeni zakrivljenim rubom lista ili membranskim preklopom tkiva (induzij). Kod nekih vrsta sorusi se pojavljuju zatvoreni u malim induzijalnim vrećicama. Porodica sadrži vrste s bobolikim (bilateralnim) ili loptastim (tetraedarskim) sporama.

Rodovi

 Microlepia C. Presl (52 spp.), mikrolepija
 Dennstaedtia T. Moore (59 spp.), denstetija
 Oenotrichia Copel. (2 spp.)
 Leptolepia Mett. ex Kuhn (1 sp.)
 Monachosorum Kunze (4 spp.)
 Paesia A. St.-Hil. (12 spp.)
 Hiya H. Shang (4 spp.)
 Pteridium Gled. ex Scop. (4 spp.)
 Hypolepis Bernh. (69 spp.)
 Blotiella R. M. Tryon (20 spp.)
 Histiopteris (J. Agardh) J. Sm. (11 spp.)

Vanjske poveznice

Izvori

Osladolike

Denstetijevke


Huacanapi ist eine Ortschaft im Departamento Oruro im Hochland des südamerikanischen Anden-Staates Bolivien.

Lage im Nahraum
Huacanapi ist zentraler Ort des Kanton Huacanapi im Landkreis (bolivianisch: Municipio) San Pedro de Totora in der Provinz San Pedro de Totora. Der Ort liegt auf einer Höhe von  am Westrand der Serranía de Huayllamarca, einem etwa 100 km langen Höhenrücken, der sich im bolivianischen Hochland in nordwestlich-südöstlicher Richtung erstreckt. An Huacanapi vorbei in südlicher Richtung fließt der Río Nekhe Jahuira, der im weiteren Verlauf flussabwärts zum Río Barras wird und dann in den Salar de Coipasa mündet.

Geographie
Huacanapi liegt zwischen den andinen Höhenzügen der Cordillera Oriental im Westen und der Cordillera Occidental im Osten im Trockenklima des Altiplano.

Der mittlere Jahresniederschlag beträgt etwa 330 mm und fällt zu 80 Prozent in den Monaten Dezember bis März (siehe Klimadiagramm Huayllamarca). Die Jahresdurchschnittstemperatur liegt bei knapp 8 °C, die monatlichen Durchschnittswerte schwanken zwischen 4 °C im Juni/Juli und etwa 10 °C von November bis März.

Verkehrsnetz
Huacanapi liegt in einer Entfernung von 144 Straßenkilometern westlich von Oruro, der Hauptstadt des gleichnamigen Departamentos.

Von Oruro aus führt die asphaltierte Fernstraße Ruta 31 in westlicher Richtung über La Joya, Lajma, Chuquichambi und Huayllamarca nach Totora und weiter nach Curahuara de Carangas, wo sie auf die Ruta 4 Richtung Chile trifft. Drei Kilometer vor Totora zweigt eine unbefestigte Landstraße von der Ruta 31 in südlicher Richtung ab und erreicht nach 13 Kilometern Huacanapi.

Bevölkerung
Die Einwohnerzahl des Ortes ist in den vergangenen beiden Jahrzehnten auf ein Mehrfaches angestiegen:

Die Region weist einen hohen Anteil an Aymara-Bevölkerung auf, im Municipio San Pedro de Totora sprechen 97,0 Prozent der Bevölkerung die Aymara-Sprache.

Einzelnachweise

Weblinks
 Reliefkarte der Region Corocoro 1:250.000 (PDF; 9,8 MB)
 Municipio San Pedro de Totora - Übersichtskarten Nr. 41301
 Municipio San Pedro de Totora - Detailkarte und Bevölkerungsdaten (PDF; 367 kB) (spanisch)
 Departamento Oruro - Sozialdaten (PDF; 5,86 MB) (spanisch)

Huacanapi


Brúsar (fræðiheiti: Gavidae) er ætt brúsa. Til ætt brúsa telst aðeins ein ætt, brúsar (Gavia).

Tegundir

 Lómur (Gavia stellata)
 Glitbrúsi (Gavia arctica)
 Kyrrahafsbrúsi (Gavia pacifica)
 Himbrimi (Gavia immer)
 Svalbrúsi (Gavia adamsii)

Brúsar

Brúsar (ætt)


Kenneth Cameron may refer to:

 Kenneth D. Cameron (born 1949), former NASA astronaut
 Kenneth Cameron, Baron Cameron of Lochbroom (born 1931), retired Scottish judge
 Kenneth Cameron (academic) (1922–2001), British toponymist and academic
 Ken Cameron (trade unionist) (1941–2016), Scottish trade union leader
 Kenneth Cameron (wrestler), English professional wrestler
 Ken Cameron (born 1946), Australian film and television director
 Ken Cameron (Australian footballer) (1934–2005), Australian rules footballer
 Ken Cameron (Scottish footballer) (1906–1974)
 Kenny Cameron (born 1943), Scottish footballer and football coach, scout, and manager

Kenneth Cameron


Kærlighed på flugt (originaltitel L'amour en fuite) er en fransk film fra 1979 af François Truffaut.

Antoine (Jean-Pierre Léaud) snyder på sin kone Christine (Claude Jade), som vi kender fra Stjålne kys og Elsker... elsker ikke med sin ven Liliane. De to skiltes, men de forbliver venner. Christine er fortsat violinlærer, men hun arbejder også som illustrator. Antoine udgiver sin selvbiografiske roman. Antoine bliver forelsket i Sabine, en sælger af plader. Når Antoine bringer sin søn Alphonse til togstationen, ser han sin barndomsvender Colette (Marie-France Pisier). Han går på sit tog. Colette kritiserer Antoines selvbiografiske roman. Senere mødes Christine og Colette, og de to kvinder husker deres versioner af fortiden med Antoine.

Medvirkende
 Jean-Pierre Léaud – Antoine Doinel
 Claude Jade – Christine Doinel
 Marie-France Pisier – Colette
 Dorothée – Sabine
 Dani – Liliane
 Daniel Mesguich – Xavier

Eksterne henvisninger

Dramafilm fra Frankrig
Film instrueret af François Truffaut
Franske film fra 1979
César for bedste musik skrevet til en film
Fransksprogede film

Kærlighed på flugt


The year 1741 in science and technology involved some significant events.

Astronomy
 August 29 – Pluto (not known at the time) reached perihelion (closest approach to the Sun).
 December 11 – a "Fire-ball" and explosion heard over southern England, about 11 a.m. "a countryman ... saw a flash of Lightning Before he heard the Noise ... The sound was double ... a Ball of Fire ... took its Course to the East ... over Westminster ... it divided into Two Heads [and] left a Train of Smoke ... which continued ascending for 20 minutes". The description is reminiscent of the Chelyabinsk meteor of 2013.
 Anders Celsius establishes the Uppsala Astronomical Observatory.
 Pehr Wilhelm Wargentin publishes his first paper on the moons of Jupiter, in the Acta of the Royal Society of Sciences in Uppsala.
 Edmund Weaver publishes The British Telescope: Being an Ephemeris of the Coelestial Motions.

Botany
 Johann Jacob Dillenius publishes Historia Muscorum, a significant work on cryptogams.

Exploration
 May – Vitus Bering sets out from Petropavlovsk-Kamchatsky to map the coasts of Siberia and Alaska.
 July 15 – Alexei Chirikov sights land in Southeast Alaska. He sends some men ashore in a longboat, making them the first Europeans to visit Alaska.

Medicine
 Nicolas Andry publishes Orthopédie, giving a name to the discipline of orthopedics.

Metrology
 December 25 – Anders Celsius proposes a centigrade temperature scale.

Zoology
 July 20 – Georg Wilhelm Steller, physician on Bering's Second Kamchatka Expedition, becomes the first European naturalist to set foot on Alaskan soil (Kayak Island), identifying many species for the first time, including Steller's jay. On the return voyage he discovers Steller's sea cow (extinct by 1768).

Awards
 Copley Medal: John Theophilus Desaguliers

Births
 January 20 – Carl Linnaeus the Younger, Swedish naturalist (died 1783)
 March 17 – William Withering, English botanist, geologist, chemist and physician who discovered digitalis (died 1799)
 September 22 – Peter Simon Pallas, German zoologist (died 1811)
 probable date – Bryan Higgins, Irish-born chemist (died 1818)

Deaths
 May 16 – Jacob Christoph Le Blon, German inventor of four-colour printing (born 1667)
 December 19 – Vitus Bering, Danish-born explorer (born 1681) (on Bering Island)

References

18th century in science
1740s in science

1741 in science


ISO 15924, Yazı düzenlerinin isimlerinin temsili için kodlar, birkaç yazı sistemi için iki grup kod tanımlar. Her yazı düzeni için dört harften oluşan bir kod ve bir rakamsal kod verilir. Her ne kadar doğal diller için kodları tanımlayan ISO 639, Web tarayıcıların yabancı metinler için hangi yazı tipini kullanacağını belirlemek için HTML ve XML'lerde kullanılsa da, ISO 15924 şu anda bu amaç için biçimleme dillerinde kullanılmamaktadır.

Örnekler

Dış bağlantılar
 ISO 15924 Tescil Otoritesi (Unicode)
 kod listeleri

15924
Yazı sistemleri

ISO 15924


Bodrum Kalesi,  Türkiye'nin liman kenti Bodrum'da yer alan ve 1402 yılında St. Jean Şövalyeleri tarafından Aziz Peter Kalesi adıyla inşa edilmiş kale. Bodrum'un simgesi haline gelmiş kale, 1960 yılından beri "Sualtı Arkeoloji Müzesi" olarak kullanılanmaktadır.

Tarihçe
Kalenin yaptırılma nedeni, güçlenmekte olan Osmanlı Devleti tehdidine karşı Şövalyeler'in anakarada güvenli bir bölge ihtiyaçları olmuştur. Zaten bir kale inşa edilmiş olan Kos' a yakın olan Bodrum, kalenin inşa yeri olarak seçilmiştir. Kalenin yapıldığı bölgede Dorlar zamanından kalma savunma temelleri ile 11. yüzyıldan küçük bir Selçuklu kalesi bulunmaktaydı. 1402-1522 yılları arasında St. Jean Şövalyeleri tarafından kontrol edilmiş kale tek bir millet yerine İtalyan, Fransız, Alman ve İngilizlerin ortak eseridir. Kalenin farklı bölümleri farklı zamanlarda inşa edilmiştir. Şapel 1406, İngiliz Kulesi 1413, ilk duvarlar ise 1437 yılında tamamlanmıştır.

Osmanlı Devleti kaleye 15. yüzyıl boyunca zaman zaman saldırılarda bulunmuş olmasına karşın kale bu saldırılara direnmiştir. Cem Sultan ise kardeşi II. Bayezid'a yaptığı başarısız darbe girişimi sonrasında kaleye sığınmıştır.

Kale, 1523 yılında Rodos Kuşatması sonucunda Kos ve Rodos ile birlikte Osmanlı egemenliği altına girmiştir. Bunun sonucunda kaleye bir minare eklenmiş ve kale içinde yer alan şapel "Süleymaniye Camii" ismi altında camiye dönüştürülmüştür. 400 yıl boyunca Osmanlı kontrolü altında bulunan kale, bu süre zarfında eski önemini yitirmiş ve zaman zaman askeri üs ve hapishane olarak kullanılmıştır. Kalede bulunan çeşitli eser ve rölyefler, 19. yüzyılda Osmanlı izni ile İngiltere'deki British Museum'a götürülmüştür.

Birinci Dünya Savaşı'nda bir Fransız savaş gemisinin açtığı ateş sonucunda kalenin minaresi yıkılmış ve bazı kuleleri zarar görmüştür. Kısa süre İtalyan hakimiyetine girmiş olmasına rağmen, İtalyan kuvvetleri 1921 yılında kaleden geri çekilmiştir. Savaştan sonra yaklaşık 40 yıl boyunca boş kalan kale daha sonra Sualtı Arkeoloji Müzesi'ne dönüştürülmüştür.

Mimari
Bodrum kalesi iki liman arasında kayalık bir alan üzerinde kurulmuştur. Antik çağda önce ada olan bu alan sonraları kente bağlanarak yarımada durumuna gelmiştir. Kale, kare planlı, 180 x 185 m ölçülerindedir. İç kale içinde değişik ülke adları verilmiş kuleler bulunmaktadır. En yüksek kule deniz seviyesinden 47,50 m yükseklikte olan Fransız Kulesi'dir. Diğer kuleler İtalyan Kulesi, Alman Kulesi, Yılanlı Kule ve İngiliz Kulesidir.

Kalenin doğu duvarı dışında kalan bölümleri çift beden duvarları olarak takviye edilmiştir. İç kaleye 7 kapı geçilerek ulaşılır. Kapılar üzerinde armalar bulunmaktadır. Armalar üzerinde haçlar, düz veya yatay bantlar, ejder ve aslan figürleri bulunmaktadır. İç kalede Şapelin altı dahil olmak üzere 14 sarnıç vardır. Kale korugani, çiftli duvarlar arası su hendeği, asma köprü, denetim kulesi, II. Mahmut tuğrası kalenin göze çarpan yerlerindendir.

Bodrum Kalesi, 19. yüzyıl sonunda kalenin hapishane olarak kullanıldığı dönemde bir hamam yapısı ile Osmanlı niteliği kazanmıştır.

Sualtı Arkeoloji Müzesi
Kale bugün Sualtı Arkeoloji Müzesi olarak kullanılmaktadır. Müze koleksiyonlarında bulunan eserler Türk hamamı, Amphora sergilemesi, Doğu Roma Gemisi, Cam Salonu, Cam Batığı, Uluburun batığı, Sikke ve Mücevherat Salonu, Karyalı Prenses Salonu, İngiliz Kulesi, İşkence ve Katliam Odaları ve Alman Kulesi'nde sergilenmektedir. Ayrıca, 33.5 dönüm genişliğindeki bir arazi üzerine kurulmuş olan kalede açık mekanlarda da eser sergilenmektedir.

Müze, 1995 yılında Avrupa'da Yılın Müzesi Yarışması'nda "Özel Övgü" ödülünü almıştır.

Galeri

Kaynakça

Bodrum, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed, 2010 (ISBN 978-2-35035-279-4)

Dış bağlantılar

 Bodrum Kalesi Sanal Tur (Virtual Tour)
 Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi

Hospitalier Şövalyeleri
Muğla'daki kaleler
Muğla ilindeki görülecek yerler
Kale
Muğla'daki arkeoloji müzeleri

Bodrum Kalesi


Douglas R. Ewart (* 1946 in Kingston, Jamaika) ist ein US-amerikanischer Jazz-Multiinstrumentalist (Flöten, Saxophone, Klarinetten, Fagott, Didgeridoo, Perkussion, Regenmacher, Gesang), Komponist, Musikpädagoge und Instrumentenbauer.

Leben und Wirken
Douglas Ewart entwickelte schon als Kind eine Leidenschaft für Mobiles und selbstgefertigte Musikinstrumente, wie Bambusflöten oder Handtrommeln. 1963 emigrierte er in die Vereinigten Staaten und absolvierte bis 1967 eine Ausbildung als Schneider, anschließend studierte er Musiktheorie, Komposition, Saxophon und Klarinette an der Musikschule des AACM. Zu seinen Lehrern zählten Muhal Richard Abrams, Roscoe Mitchell und Joseph Jarman, die wichtige Mentoren für seine musikalische Entwicklung wurden. Ewart, der später Vorsitzender des AACM und Musikpädagoge an dessen Einrichtungen wurde, unterrichtete u. a. außerdem am Contemporary Art Center (New Orleans), der School of the Art Institute of Chicago, am Field Museum of Natural History (Chicago), am DuSable Museum of African-American Art (Chicago), der University of Illinois, Norfolk State University und am National Museum of American History in Washington, DC.

Er trat u. a. mit Muhal Richard Abrams, George Lewis, Anthony Braxton, Henry Threadgill, Mwata Bowden und Wadada Leo Smith auf. Ewart gründete 1983 sein Label Arawak Records, auf dem seine Alben Red Hills, Banboo Meditations at Banff und die Suite Bamboo Forest erschienen. 1987 wurde Ewart mit dem Creative Arts Fellowship der Japan-U.S. Friendship Commission ausgezeichnet und erhielt ein Stipendium, um ein Jahr in Japan Bauweise und Spiel der Shakuhachi Flöte zu studieren.

Seine Kompositionen Red Hills und  Migration of Whales wurden von einem Klarinetten-Ensemble aus Don Byron, Anthony Braxton, Edward Wilkerson, Roscoe Mitchell und Henry Threadgill aufgeführt. Seine Komposition Ewartology steht in der Spiritual-Tradition von Charles Mingus' Wednesday Night Prayer Meeting. Er wirkte außerdem bei Aufnahmen von Chico Freeman (Morning Prayer, 1976), George Lewis (Shadowgraph 5, 1977), Dennis González (Namesake, 1987) und Roscoe Mitchell (1978) mit.

2019 erhielt er die Musgrave-Medaille in Silber zugesprochen.

Diskographische Hinweise
 George Lewis  / Douglas Ewart  – Jila - Save ! Mon. - The Imaginary Suite (Black Saint, 1979)
 Douglas Ewart and Inventions Clarinet Choir – Angles Of Entrance (Arawak, 1998)
 Douglas Ewart – Songs of Sunlife. Inside The Didjeridu (Innova Recordings, 2003), mit Adam Lane und Stephen Goldstein
 Wadada Leo Smith, Douglas Ewart, Mike Reed: Sun Beans of Shimmering Light (2021)

Weblinks

Sounds in Motion, Community in Action: Douglas R. Ewart's Sound Horizon (2015)

Einzelnachweise

Musikpädagoge
Jazz-Flötist
Fagottist
Jazz-Klarinettist
Perkussionist
Jazz-Saxophonist
Komponist (Jazz)
Musikinstrumentenbauer
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1946
Mann

Douglas Ewart


IVG Immobilien AG merkezi Almanya'nın Bonn kentinde bulunan gayrımenkul firması. 1916 yılında temeli atılan firma, 1986-1993 yılları arasında anonim şirkete dönüştürüldü. Firmanın yeniden yapılanması, 2002 yılında gayrımenkul dışındaki sektörlerden çekilme kararıyla tamamlandı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.ivg.de
 http://aktien.onvista.de/snapshot.html?ID_OSI=82531

Almanya merkezli emlak şirketleri
1916'da kurulan şirketler
Bonn merkezli şirketler

IVG Immobilien


පරිගණක ආධාරයෙන් ඉගැන්වීම හෝ ඉගෙනගැනීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති මෘදුකාංග අධ්‍යාපන මෘදුකාංග නම් වේ.  අධ්‍යාපන මෘදුකාංග විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇත.

මෙහෙයුම් පද්ධති

අධ්‍යාපන මෘදුකාංග Microsoft Windows, Apple Mac OS X, iOS, Android/Linux හා Linux මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක.

අධ්‍යාපන මෘදුකාංග අඩංගු ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති

ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධතිය ඔස්සේ ඔබට පෙර නිමියෙන්ම අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග ලබා දෙන අතර නැතිනම් අන්තර් ජාලය ඔස්සේ බාගත කර ගැනීමට ද හැකියාව පවති.
මිට අමතරව "ඉසුරු ලිනක්ස් පුහුණු අත්පොත" මගින් ද ශ්‍රී ලාංකීය පාසල් පද්ධතිය තුල භාවිතා වන නිදහස් හා විවෘත අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග පිළිබද තොරතුරු ලබා ගත හැක.

අධ්‍යාපන මෘදුකාංග අඩංගු ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති කීපයක් පහත දක්වා ඇත.
 ISURU Linux
 Ubuntu
 Kubuntu
 Edubuntu
 OpenMandriva
 Mageia
 UberStudent
 openSUSE Education (openSUSE-Edu Li-f-e)
 Sugar-on-a-Stick
 Qimo
 Ubermix
 Skolelinux/Debian-Edu
 EduLinux

අධ්‍යාපන මෘදුකාංග

ලිනක්ස් මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග

Microsoft Windows හා Mobile මෘදුකාංග
 Microsoft Windows හා Mobile මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Microsoft Windows හා Mobile මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග

Apple Mac OS X හා iOS මෘදුකාංග
 Apple Mac OS X හා iOS මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග

Android/Linux මෘදුකාංග
 Android මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Android මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග

මෙයද බලන්න
 ඉසුරු ලිනක්ස්

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Android මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Android මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Apple Mac OS X හා iOS මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Microsoft Windows හා Mobile මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 Microsoft Windows හා Mobile මෙහෙයුම් පද්ධති මත භාවිතා කල හැක අධ්‍යාපනික මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධතියට සමාන, ආදේශ Microsoft Windows මෙහෙයුම් පද්ධති මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධතියට සමාන, ආදේශ Microsoft Windows මෙහෙයුම් පද්ධති මෘදුකාංග
 ලිනක්ස් මෙහෙයුම් පද්ධතියට සමාන, ආදේශ Microsoft Windows මෙහෙයුම් පද්ධති මෘදුකාංග

මෘදුකාංග

අධ්‍යාපන මෘදුකාංග


The Cat Creeps este un film de groază american din 1930, regizat de Rupert Julian. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Helen Twelvetress și Raymond Hackett.

Distribuție
 Helen Twelvetress - Annabelle West
 Raymond Hackett - Paul
 Neil Hamilton - Charles Wilder
 Lilyan Tashman - Cicity
 Jean Hersholt - dr. Patterson
 Montagu Love - Hendricks
 Lawrence Grant - Crosboy
 Theodore von Eltz - Harry Blythe
 Blanche Friderici - Mam's Pleasant
 Elizabeth Patterson - Susan

Note

Legături externe

Vezi și
 1930 în film

Filme din 1930
Filme de groază
Filme în limba engleză
Filme americane

The Cat Creeps


نات تيرنر  (1800 - 1831) عبد أمريكي وقائد الثورة الوحيدة الفعالة للسود في التاريخ الأمريكي وذلك في أغسطس 1831 حيث نشر الرعب بين البيض الجنوبيين وأشعلت أفعاله موجة جديدة من التشريعات التي منعت التعليم والحركة والتجمع للعبيد وازدادت معارضة مناهضي تحرير العبودية في مؤتمراتهم التي انعقدت في المنطقة حتى قيام الحرب الأهلية الأمريكية.

نشأته

ولد تيرنر في 2 أكتوبر 1800 كأحد أملاك صاحب ثري لمزرعة صغيرة في منطقة ساوثهامبتون في إحدى أنحاء فرجينيا وأمه كانت عبدة إفريقية نقلت إليه كره العبودية وتعلم القراءة من أحد أبناء سيده وتحمس للدراسات الدينية، وبداية العشرينات من القرن تم بيعه إلى مزارع مجاور ذو وسائل صغيرة، وخلال العقد اللاحق أصبح مبشرا معموديا وازداد حماسه الديني ليصل إلى مرحلة التطرف ورأى نفسه منادى من الله ليقود شعبه من القيود على الحرية وبدأ يلقي بجاذبيته تأثيرا كبيرا على عبيد المزارع المجاورة ونادوه نبيا. وبدأت بوادر الثورة عام 1828 حيث قال أن صوتا أتاه من السماء وأعلن أن الأخير يجب أن يكون أولا ويعني أن العبيد يجب أن يحكموا

الثورة

في سنة 1831 بعد فترة قصيرة من بيعه إلى حرفي يدعي جوزف ترافيس أتت لتيرنر علامة في شكل كسوف الشمس على أن ساعة الضربة قد حانت وكان هذا في فبراير فبدأ يستولي على السلاح في مركز المحافظة في جيروسالم وبعدها جمع مجنديه على مستنقعات ديسمال 50 كم غربا حيث أصبح القبض عليه صعبا.

في 21 أغسطس 1831 قام هو وسبعة من رفاقه بشن حملة أبادوا فيها ترافيس وعائلته أثناء نومهم وأخذوا طريقهم إلى جيروسالم ويومين ولياليهما وتم قتل 55 أبيضا فيها ولم يتركوا أي حي لكن الثورة كانت محكومة بالفشل بسبب عدم الانضباط بين الثوار فكانوا يسرفون في الأكل ومقارعة الخمر مما أدى لتساقطهم من صهوات جيادهم (رغم أن تيرنر نفسه لم يشرب) كذلك فقد هب 75 أسودا فقط لنجدته. كذلك فقد انضم بعضهم قسرا. ومن بين من ماتوا كان هناك 13 رجل و18 امرأة و24 طفل وطفلة.

لكن الضربة القاضية أتت من مقاومة البيض المسلحة عند قدوم ميليشيا الولاية بقوة 3000 رجل وعلى بعد أميال قليلة من مركز المحافظة تم تشتيت المتمردين أو قتلهم أو اعتقالهم وتم قتل العديد من العبيد الأبرياء في الأحداث التي تبعت الثورة، وراوغ نات مطارديه لستة أسابيع عديدة قبل أن يتم القبض عليه وتتم محاكمته ويشنق في 11 نوفمبر 1831 .

وضعت ثورة نات حدا للأسطورة الجنوبية بان العبيد خاضعون لمصيرهم وراضون به أو أنهم أكثر خنوعا من أن يقودوا ثورة مسلحة وفي ساوثهمامبتون يقيس السود السنوات على ثورة نات وفي الكنائس التي يرتادها السود بشكل عام في الولاية لم يكن اسم جيروسالم يعني لديهم القدس فقط بل أيضا المكان الذي قط فيه نات تيرنر.

شعبية ترنر

كتب ف. روي جونسون كتاب ثورة العبيد لنات تيرنر عام 1966 لكن ازدادت شعبية الثائر في العام التالي بعد رواية وليام ستيرون المثيرة للجدل اعترافات نات تيرنر والتي لحقها كتاب في السنة التالية لها لجون ه. كلارك (نات تيرنر لوليام ستيرون: عشرة كتاب سود يردون).

مصادر

وصلات خارجية

عبيد أمريكيون في القرن 19
أشخاص أدينوا بالقتل في فرجينيا
أشخاص أعدموا من فرجينيا
أشخاص أعدموا من قبل فرجينيا بالشنق
أشخاص من مقاطعة ساوثهامبتون (فيرجينيا)
أمريكيون أدينوا بجريمة قتل
أمريكيون في إعدامات القرن 19
أمريكيون من أصل غاني
إعدامات القرن 19 في الولايات المتحدة
ثورات العبيد
ثوريون أمريكيون
جرائم قتل في الولايات المتحدة عقد 1830
كتاب أمريكيون في القرن 19
معدومون بتهمة القتل
معدومون شنقا
مواليد 1800
مواليد في مقاطعة ساوثهامبتون (فيرجينيا)
وفيات 1831
وفيات في كورتلاند (فيرجينيا)
الكنيسة المعمدانية من فرجينيا
أفارقة معدومون
قتل في 1831
جرائم قتل في الولايات المتحدة 1831

نات ترنر


La agachona grande o perdicita cordillerana (Attagis gayi) es una especie de ave caradriforme de la familia Thinocoridae que se reproduce y reside en los Andes del  Ecuador, el sur de Colombia, el sur de Perú, el oeste de Bolivia y los Andes de Chile y Argentina.

Taxonomía
Es un miembro de la familia Thinocoridae, un grupo de pequeñas aves limícolas gregarias que están adaptadas a una dieta vegetariana de semillas y otras plantas. Su alimento más común son los brotes en los ápices de las plantas almohadilla. Se encuentra a lo alto de los Andes, a una altura de 4000 m, aunque lo más bajo que pueden encontrarse es a 1000 m aproximadamente. Es un ave muy resistente y no desciende en las partes bajas de las colinas, incluso en condiciones muy duras.

Se reconocen las siguientes subespecies:
 Attagis gayi latreillii
 Attagis gayi simonsi
 Attagis gayi gayi

Descripción y hábitat
Cuando la agachona grande se encuentra en tierra, superficialmente parece una perdiz por la estructura y la forma de su pico. Tiene patas cortas, alas largas y puntiagudas, y se parece mucho más a un ave limícola o pterocliforme en vuelo. El más grande de los tinocóridos mide entre 27 y 32 cm (10,7 a 13 pulgadas). Es un ave muy voluminosa, esta especie pesa entre 300 y 400 gramos (10,6 a 14,1 onzas).

Se reproduce en Chile y la Patagonia, tiene festoneadas las partes inferiores de rojizo pálido y en las partes superiores de marrón rojizo, con algunas excepciones. A.g. latreillii de Ecuador es más castaño por debajo y más oscuro por arriba. A.g. simonsi de Perú, Bolivia y el noroeste de Argentina, ocupa un lugar intermedio entre la apariencia de las anteriores.

Ambos sexos son similares, y los menores son muy parecidos a los adultos. Su llamado es un ruidoso tchaaa.

La agachona grande deposita de 2 a 3 huevos en un hoyo poco profundo en el suelo, y los jóvenes son capaces de caminar y alimentarse tan pronto salen del cascarón.

Estas aves son a veces cazadas como alimento por la población local, especialmente cerca de las minas.

Referencias

Bibliografía
 Shorebirds by Hayman, Marchant and Prater ISBN 0-395-60237-8

Enlaces externos

 Rufous-bellied Seedsnipe videos, photos & sounds en Internet Bird Collection

Animales descritos en 1831
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Isidore Geoffroy Saint-Hilaire
Taxones descritos por René Primevère Lesson

Attagis gayi


A Bennett buggy was a term used in Canada during the Great Depression to describe a car which had its engine, windows and sometimes frame work taken out and was pulled by a horse.  In the United States, such vehicles were known as Hoover carts or Hoover wagons, named after then-President Herbert Hoover.

The Canadian term was named after Richard Bennett, the Prime Minister of Canada from 1930 to 1935, who was blamed for the nation's poverty.

Cars being pulled by horses became a common sight during the Depression. During the boom years of the 1920s, many Canadians had bought cheap vehicles for the first time, but during the depression, many found they did not have enough money to operate them.  This was especially true in the hard-hit Prairie Provinces. The increased poverty played an important role, as farmers could not buy gasoline. The price of gas also increased. Gas taxes were also one of the best sources of revenue for the provincial governments. When these provinces went into a deficit, they increased these taxes, making gas even harder to buy.

In Saskatchewan, badly hit by the depression, similar vehicles with an additional seat over the front axle were dubbed "Anderson carts" after Premier James T. M. Anderson.

References

External links
 University of Saskatchewan archives

Great Depression in Canada
Economic history of Canada
Horse driving
Presidency of Herbert Hoover

Bennett buggy


الفصيلة القنبية  هي فصيلة نباتية تتبع رتبة الورديات من طائفة ثنائيات الفلقة. تشمل حوالي 180 نوعًا موزعة على 8 أجناس من أشهرها القنب.

الجنس النموذجي
الجنس النموذجي لهذه الفصيلة هو نبات القنب.

أجناس
 القنب
 الميس
 الميس المجنح
 الجنجل
 الأفانانط
 الجيرونيرة
 اللوزانيلة
 التريمة

مراجع

فصائل الوردانيات
قنبية

قنبية


Yabucoa () is a town and municipality in Puerto Rico located in the eastern region, north of Maunabo; south of San Lorenzo, Las Piedras and Humacao; and east of Patillas. Yabucoa is spread over 9 barrios and Yabucoa Pueblo (the downtown area and the administrative center of the city). It is part of the San Juan-Caguas-Guaynabo Metropolitan Statistical Area.

Etymology and nicknames
The name Yabucoa is said to come from the Taíno name Guaroca, both a toponymic and personal name meaning "where water [is found]". However this is considered a folk etymology and other linguists suggest the name is most likely a Spanish interpretation of the Taíno word yaucoa (similar to the name Yauco) which means "cassava plantation".

Some nicknames of the city are "Sugar City", after the numerous sugarcane plantations of the Yabucoa Valley, and Pueblo de Yuca ("Yuca Town") which references the Taíno origin of the name of the town. The locals are also known as the Bebe Leches ("milk drinkers") after the numerous dairy farms located in the region.

History
The region of what is now Yabucoa belonged to the Taíno region of Guayaney, which covered a portion of the southeast region of Puerto Rico. The region was led by cacique Guaraca. After the Spanish colonization, the region of Yabucoa belonged to Humacao, and its territory was mostly used for cattle and farming. Yabucoa, as a town, was founded on October 3, 1793, when Don Manuel Colón de Bonilla and his wife, Doña Catalina Morales Pacheco, donated the lands to the people.

Hurricane Maria struck the island of Puerto Rico on September 20, 2017, as a high-end, category 4 hurricane, knocking out power to the entire island and also affected access to clean water. The hurricane made landfall in Camino Nuevo, Yabucoa and triggered numerous landslides, caused widespread flooding and damaged critical infrastructure. Yabucoa's municipal buildings sustained mayor damages, and up to 2500 other structures in Yabucoa were affected.

Elderly were especially affected because many homes were completely destroyed. Many elderly living in Yabucoa died as a result of Hurricane Maria. People on oxygen machines died with the lack of electrical power. In June, 2018 the administrators of the municipality stated that they noticed an uptick in mortality rates (deaths) and were relaying the information since February, of 2018 but the government of Puerto Rico was not interested in hearing about it. Many more deaths were occurring than expected. An entire new section to the cemetery was built following the hurricane and the deaths that followed.

As of June 12, 2018, eight months after the hurricane, more than 30% of Yabucoa homes were still without electrical power, stated the mayor of Yabucoa, Rafael Surillo. He stated there were 4,000 residences with between 12,000 and 15,000 residents without electrical power, of 36,000 residents. Large swaths of Yabucoa municipality including Guayabota, Tejas, Juan Martín, Calabazas, Limones and Aguacate barrios, and 100% of Jácanas were without electrical power for nine months, some since Hurricane Irma had hit a week prior to Hurricane Maria.

Geography
The municipality of Yabucoa is located in the south-eastern coast of Puerto Rico. The Valley of Yabucoa is surrounded by the hills of the San Lorenzo Batholith on three sides and by the Caribbean Sea on the fourth. The hills surrounding the Yabucoa Valley as well as the bedrock underlying the alluvium in the valley are composed of the San Lorenzo Batholith, a large, igneous intrusive body emplaced during the Late Cretaceous (Rogers, 1977; Rogers and others, 1979). The San Lorenzo Batholith is a composite body that is composed of gabbro (Kd), diorite, tonalite, granodiorite, and quartz monzonite. The Cuchillas de Panduras, a fork of the Sierra de Cayey in the Cordillera Central runs through its south. Santa Elena is one of its most prominent peaks with an altitude of . Santa Elena is located in Juan Martin ward. Pandura Peak rises  above sea level. Pandura is located in the Calabazas ward. The altitude of the hills surrounding the Valley of Yabucoa reaches a maximum of about  at the head of the Río Guayanés basin. The land surface in the Yabucoa Valley slopes gently from an altitude of about  above mean sea level, at the western edge of the valley, to sea level where the valley meets the Caribbean Sea.

Barrios

Like all municipalities of Puerto Rico, Yabucoa is subdivided into barrios. The municipal buildings, central square and large Catholic church are located in a barrio referred to as .

Aguacate
Calabazas
Camino Nuevo
Guayabota
Jácanas
Juan Martín
Limones
Playa
Tejas
Yabucoa barrio-pueblo

Sectors

Barrios (which are, in contemporary times, roughly comparable to  minor civil divisions) in turn are further subdivided into smaller local populated place areas/units called sectores (sectors in English). The types of sectores may vary, from normally sector to urbanización to reparto to barriada to residencial, among others.

Special Communities

 (Special Communities of Puerto Rico) are marginalized communities whose citizens are experiencing a certain amount of social exclusion. A map shows these communities occur in nearly every municipality of the commonwealth. Of the 742 places that were on the list in 2014, the following barrios, communities, sectors, or neighborhoods were in Yabucoa: Ingenio, Jacanas Granja, Playa Guayanés, Tejas Trinidad, and Urbanización Jaime C. Rodríguez.

Demographics

Tourism

Landmarks and places of interest
Guayanés Beach and pier
Kyle Rembis beach
Hacienda Santa Lucía Ruins
La Casa de la Cultura (House of Culture)
Roig Refinery
El Cocal Beach, also known as El Guano Beach
Public skatepark
Playa Lucia (Dead Dog Beach)
Petroleum Refinery
Punta Yeguas (and Inés María Mendoza Nature Reserve)

Economy

Agriculture

Yabucoa is known for its agricultural prowess because of the surrounding fertile valley that produces most of the island's plantains and bananas. Yabucoeños are known as "sugar people" because most of the valley was used for sugar cane growth. In addition, one of the most visible landmarks when entering the municipality is the old Hacienda Roig sugar mill, one of the last mills that produced sugar in Puerto Rico.

There's an oil recycling company, the only one in the Caribbean, called Olein Recovery Corp. operating in Yabucoa. During the COVID-19 pandemic Olein began manufacturing hand sanitizer.

Culture

Festivals and events
Yabucoa celebrates its patron saint festival in September / October. The  is a religious and cultural celebration that generally features parades, games, artisans, amusement rides, regional food, and live entertainment.

Other festivals and events celebrated in Yabucoa include:
 Sugar Cane Festival - May
 Beach Festival - May
  – July
  – October
  – December

Community events are held at the .

Sports

 are the Double-A (baseball) team of Yabucoa and have won 4 championships. They won the 1994 championship playing against the . In 1995 they won against Cidra and in 1996 they won against Cabo Rojo. In 2020,  was the eighth Puerto Rico Double-A baseball team to have won 900 games.

The  where the Azucareros played sustained significant damage from Hurricane Maria in 2017 and as of 2020 the stadium remains in disrepair.

Government

Like all municipalities in Puerto Rico, Yabucoa is administered by a mayor. The current mayor is Rafael Surillo Ruiz, from the Popular Democratic Party (PPD). Surillo was elected at the 2012 general election and won reelected for his third term in 2020 with 65% of the vote.

The city belongs to the Puerto Rico Senatorial district VII, which is represented by two Senators. In 2012, Jorge Suárez and José Luis Dalmau were elected as District Senators. A native of Yabucoa  Ramón Luis Cruz Burgos was elected to represent the city in those elections.

Symbols
The  has an official flag and coat of arms.

Flag
The design of the flag of Yabucoa is abstract, inspired by the colors of the municipal shield; green, white and violet.

Coat of arms
In the shield appear two angels the Santos Angeles Custodios, patron saints of Yabucoa. The color purple (violet) field of the shield represents the highest dignity of the angels. The walking sticks are attributes of the traveller, and refer to the holy office of the Angels as guides and companions in man's journey in his earthly life. The canes are adorned with guajana flowers, representing the wealth of the sugar cane. The green land where the angels stand symbolizes the fertile valley in which Yabucoa is located.

Transportation
One of the main roads to Yabucoa is the PR-3, which borders the east side of the island. Distance from the capital is approximately 1 hour.

In 2008, a tunnel connecting the town of Yabucoa with the town of Maunabo was completed. It is currently the longest on the island.

There are 41 bridges in Yabucoa.

Notable Yabucoeños
 Nydia Velasquez - United States congresswoman
 Carmen Delgado Votaw (1935-2017) - Civil rights activist
 Christian Pagán - Winner of Idol Puerto Rico
 Santiago Vidarte (1828-1848) - Poet
 Antonio Ayuso Valdivieso (1899-1969) - Politician, lawyer, educator
 Jose Facundo Cintrón - Advocated in 1872 and 1873 for the end of slavery.
 Emilio Diaz Colon - member of the military
 Luis Diaz Colon -Politician, mayor of Yabucoa
 Jordan A. Caraballo-Vega - Computer Engineer, NASA

Many residents of Yabucoa have served in the US military service and fought in US wars.

Gallery

See also

List of Puerto Ricans
History of Puerto Rico
Did you know-Puerto Rico?

References

External links
 Yabucoa and its barrios, United States Census Bureau

 Puerto Rico Government Directory - Yabucoa
 News of Yabucoa on WALO Radio

Municipalities of Puerto Rico
Populated coastal places in Puerto Rico
Populated places established in 1793
San Juan–Caguas–Guaynabo metropolitan area

Yabucoa, Puerto Rico


Boogeyman 3 es la tercera entrega de la serie de la película Boogeyman, lanzada en 2009.

Sinopsis
Boogeyman 3 comienza con la hija del Dr. Mitchell Allen (Tobin Bell), Audrey (Nikki Sanderson). Audrey procede a tomar una ducha y mientras lo hace ve una mano con un guante negro. Por miedo, Audrey se levanta y va a su habitación a dormir. Su perro, sin embargo está inquieto y quiere jugar a la pelota. Para tranquilizarlo, ella lanza la pelota al armario, después de un tiempo, ella se preocupa porque su perro no ha vuelto todavía. Camina hasta el armario y encuentra sangre en el suelo del armario. Ella se aleja y, con un grito, algo le atrapa y la lleva debajo de su cama.

Sarah Morris (Erin Cahill) es una estudiante que está haciendo un programa de radio en la estación de la universidad donde ella trata de ayudar a la gente con sus problemas, como el caso de un hombre que acaba de romper con su novia. Poco después, Audrey llega a la habitación de Sarah en la noche, delirando que "Él está en todas partes". Sarah le deja pasar la noche. Al día siguiente, Audrey llama al show radial de Sarah para contarla a ella y  el doctor invitado al programa sobre el Boogeyman. Ellos no le creen, pero deja a Sarah pensando que es un posible suicidio, mientras que el Dr. Kane se queda con ella por teléfono. El Boogeyman comienza a estrangular a Audrey, cuando Sarah llega. Cuando otros llegan a la habitación, Audrey parece que se hubiera ahorcado.

Poco después, Sarah descubre el diario de Audrey entre sus cosas; ella empieza a creer que el Boogeyman es real y trata de advertir a sus amigos y su novio, David (Chuck Hittinger). Ellos se niegan a creer lo que estaba pensando y Sarah decide tratar con el trauma de su amigo moribundo poco después de la muerte de su madre. Sus amigos comienzan a desaparecer, Sarah empieza a tener visiones de su muerte en las que es arrojada al mundo alternativo de Boogeyman. La gente se niega a creer sus afirmaciones, por lo que decide hablar sobre Boogeyman a la audiencia de su programa de radio. Sarah empieza a creer que Boogeyman gana el  poder que la leyenda indica y seguirá creciendo mientras la gente crea que podría ser real. El Dr. Kane comienza a preocuparse por su estabilidad mental.

Sarah se hace cargo de la estación de radio de emergencia para advertir a los estudiantes de distancia, lo que llevó a su detención por la seguridad del campus. Durante su detención policial, el Dr. Kane negocia su liberación hasta que el cuerpo de un amigo de Sarah Lindsey es encontrado en una lavadora. Sarah se da cuenta el Dr. Kane es en realidad empezando a creer que los dos testigos de una manifestación de la luz del Boogeyman. Dr. Kane, tratando de demostrar que está mal, entra en la habitación donde está la luz, y, posteriormente, asesinado a golpes por el Boogeyman. Sarah se da cuenta de la Boogeyman ha estado utilizando el miedo para advertir a todo el mundo con el fin de conseguir que todos crean en él.

Sarah corre a su habitación para salvar a David, que ahora cree que su historia y ha estado leyendo el diario. Ella lo encuentra con la mirada perdida en un armario negro, pero es incapaz de evitar que el Boogeyman de tirar de él pulg David es muy pronto, después de arrojada a la sala, destripado, cubriéndose en la sangre. La policía y los estudiantes llegan a encontrar la escena. Para evitar la creencia del Boogeyman se expanda, Sarah dice que ella cometió todos los asesinatos que ella misma y que el Boogeyman no es real. Uno de los oficiales en el ascensor revela que él no cree que pudo haber hecho que por sí misma. Ella insiste en que lo hizo, pero el ascensor se detiene y ella se detuvo en el hueco del ascensor por el Boogeyman con los dos agentes de la policía mirando con incredulidad como los gritos de Sarah se desvanecen.

Un año más tarde, dos estudiantes de primer año se alojan en la habitación de Sarah. Se interrumpe la de otros estudios para contarle la historia de la "loca" que pensaban que el Boogeyman era real que vivía en la habitación hace un año. Se revela el colegio cambió el nombre de residencia para que la gente del miedo para entrar a vivir de la niña estudiar las hojas para ir a la biblioteca un poco de paz, al ver que el otro parece en realidad miedo a estar sola y burlándose de ella, ya que la deja. Una vez sola, la otra chica es muy pronto atacada y arrastrada por debajo de su cama a un destino desconocido.

Reparto
 Erin Cahill como Sarah Morris
 Chuck Hittinger como David
 Mimi Michaels como Lindsay
 George Maguire como Jeremy
 WB Alexander como Lukas
 Matt Rippy como Roger Kane
 Nikki Sanderson como Audrey Allen
 Elyes Gabel como Ben
 Galina Talkington como Katie
 Jayne Wisener como Amy
 Kate Maberly como Jennifer
 Nikolai Sotirov y Vladimir Yossifov como Boogeyman

Primera parte

 Boogeyman. 2005.

Segunda parte

 Boogeyman 2. 2008.

Referencias

Enlaces externos

Películas de terror sobrenatural
Cine de terror de los años 2000
Películas de terror de Estados Unidos
Películas de terror
Películas sobre fratricidio y sororicidio
Secuelas de películas

pt:Boogeyman
ru:Бугимен (фильм)

Boogeyman 3


Rome () is a station on Line 2 of the Paris Métro. It is located on the border of the 8th and 17th arrondissement.

Location
The station is located under the central reservation of Boulevard des Batignolles, east bridge crossing the tracks to Gare Saint-Lazare. Oriented approximately along an east–west axis, it is located between Villiers and Place de Clichy stations.

History
The station was opened on 7 October 1902 as part of the extension of line 2 from Étoile to Anvers. The name is that of one of several streets in the area named for European capitals, in this case Rue de Rome, capital of Italy. Some of these streets having also given their patronym to the stations such as Europe on line 3 and Liège on the line 13. Rome metro station is also, with Iéna on line 9, Cité on line 4 as well as the closed station Haxo between lines 3a and 7a, one of four in the network whose name has only four letters.

As part of the RATP's Renouveau du métro program, the station was renovated on 5 November 2001.

On 9 October 2019, half of the nameplates on the station's platforms are temporarily replaced by the RATP in order to celebrate the 60th anniversary of Astérix and Obélix, as in eleven other stations. Taking up in particular the typography characteristic of the comics of René Goscinny and Albert Uderzo, Rome is humorously renamed Ils sont fous ces Romains! (They are crazy these Romans!) from the recurring phrase from Obélix. In addition, all of the advertising posters are also replaced by sketches from the famous comic strip.

In 2019, 2,753,714 travelers entered this station which placed it at 193rd position of the metro stations for its usage out of 303.

Passenger services

Access
The station has a single access entitled Boulevard des Batignolles, leading to the central reservation of this boulevard facing no. 60. Consisting of a fixed staircase, it is adorned with a Guimard entrance, which was registered as historic monuments by the decree of 12 February 2016.

Station layout

Platforms
Rome is a standard configuration station. It has two platforms separated by metro tracks. The platform is established flush with the walls, directly under the road, with the passage of line 2 above the railway tracks of Gare Saint-Lazare (west of the stopping point) did not allow digging at depth. The ceiling thus consists of a metal deck, whose beams, silver in colour, are supported by vertical walls. This ceiling is pierced in the centre with a well allowing direct daylight to enter the station. The bevelled white ceramic tiles cover the wall and the tunnel exits. The advertising frames are metallic, and the name of the station is written in the Parisine font on enamelled plates. The seats are a red Motte style. The lighting is semi-direct, projected on the sides and the first row of vaults.

Bus services
The station is served by lines 30, 66 and 94 of the RATP Bus Network.

Nearby
Nearby are the town hall of the 17th arrondissement and the Institut Universitaire de Formation des Maîtres (teachers' college).

Gallery

References

Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 8th arrondissement of Paris
Paris Métro stations in the 17th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1902

Rome station (Paris Métro)


دانييل غيغاس ، من مواليد 28 أغسطس 1981 في زيورخ في سويسرا ، لاعب كرة قدم سويسري.

يلعب مع نادي متز الفرنسي منذ عام 2007.

بدأ باللعب مع منتخب سويسرا لكرة القدم في عام 2004.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سويسريون
لاعبو كرة قدم رجالية سويسريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
مهاجمو كرة قدم رجالية
أجنحة كرة قدم
أشخاص على قيد الحياة
ألمان سويسريون
رياضيون من زيوريخ
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2004
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو دوري التحدي السويسري
لاعبو زيورخ
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كرة قدم سويسريون
لاعبو كرة قدم سويسريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو ليل
لاعبو منتخب سويسرا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب سويسرا لكرة القدم
لاعبو ميتز
لاعبو نادي آراو
لاعبو نادي فينترتور
لاعبو نورمبرغ
مواليد 1981
مواليد في زيورخ
لاعبو دوري السوبر السويسري
لاعبو كرة قدم من زيورخ

دانييل غيغاس


An Cyperus longifolius in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Louis Marie Poiret. An Cyperus longifolius in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus longifolius


Merkezî sinir sistemi (MSS, zaman zaman İngilizce kısaltmasıyla: CNS yani "Central nervous system") sinir sisteminin en büyük bölümünü teşkil eder. Beyin ve omurilikten oluşur. Bazı sınıflandırmalarda retina ve kraniyal sinirler de MSS'ye dâhil edilir. Çevresel sinir sistemi ile birlikte davranış kontrolünde temel bir göreve sahip olan merkezî sinir sistemini çevresel sinir sisteminden ayıran belirgin bir sınır olmayıp ayrım keyfîdir. MSS, vücut boşluğunda, kraniyal boşluktaki beyni ve spinal boşluktaki omuriliği kapsar. Omurgalılarda beyin kafatası ile korunurken, omurilik de omurga ile korunur. Bunların her ikisi de, meninskler (beyin ve omurilik zarı) ile çevrilmiştir. Şekilde kırmızı ile gösterilenler MSS'ye ait ana sinirlerdir.

Gelişim
Omurgalıların embriyosunun ilk gelişimi esnasında nöral tabakadaki dikey oyuk gittikçe derinleşir ve büyüme her yöne doğru olur. İnsan embriyosunda altı hafta içinde ön beyin, serebrum ve ara beyin olarak bölünürken, art beyin, metensefalon ve myelensefalon olarak bölünür.

Merkezî sinir sistemi hastalıkları
Merkezî sinir sisteminin birçok hastalığı vardır. Bunlara, ensefalit gibi merkezî sinir sistemi enfeksiyonu; çocuk felci, nöron dejenerasyonu gibi Alzheimer hastalığı ve amyotrofik lateral skleroz, otoimmün hastalığı ve iltihap hastalıkları  gibi multipl skleroz örnek verilebilir. Sonuçta merkezî sinir sistemi kanserleri, şiddetli rahatsızlıklara neden olur, bazı durumlarda beyin tümörü meydana gelir ve bu da büyük oranda ölümle sonuçlanır.

İlaç üretimi yapan bazı kuruluşlar, beynin nörolojik yapısının, rutin taramaya değil de yalnızca özel bir klinik soruya yanıt verebileceğini düşünüyor.

Merkezî sinir sisteminin görevleri

Beyin: Duyu organları, hafıza ve düşünce merkezidir. Kan basıncını ve hormonları düzenleme, açlık, susuzluk, uykusuzluk, uyku denetleme ve istemli çalışan organları kontrol etmekle görevlidir. Bu görevler üç kategoride toplanır:

 Canlının içinden veya dışından gelen bütün uyarımları birleştirmek
 Canlının koordinasyonu
 Organlararası ve organ içi düzenlemeler

Merkezî sinir sistemi