Malwida-von-Meysenbug-Schule ist der Name folgender Bildungseinrichtungen:

 früherer Name der Heinrich-Schütz-Schule in Kassel
 früherer Name der Werner-von-Siemens-Oberschule in Berlin, siehe Werner-Siemens-Realgymnasium #Geschichte

Malwida-von-Meysenbug-Schule


A Buck or Two Stores Ltd. Formally styled as A $1 or 2 is a Canadian owned and operated chain of specialty retail stores that sell party supplies, cards and wrap, confection, school & office supplies, toys and crafts, seasonal items, housewares, hardware, and other essentials. It has been open since 1988.

Merchandise is mostly priced at $2.00 or less, and consists of both new merchandise (usually imported, though sometimes of Canadian origin) and closeouts.
It has 47 locations across Canada. In 2009, A Buck Or Two closed out all its Saskatchewan and Manitoba stores
 Alberta (5)
 British Columbia (5)
 Newfoundland (10)
 Ontario (20)
 Quebec (6)

See also
 Dollar ou Deux

External links
 Buck or Two

1988 establishments in Canada
Companies based in Vaughan
Discount stores of Canada
Retail companies established in 1988
Variety stores

A Buck or Two


An Lycaste lucianiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Van Imschoot ngan Célestin Alfred Cogniaux. An Lycaste lucianiana in nahilalakip ha genus nga Lycaste, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lycaste

Lycaste lucianiana


Judith Monique Glidja de son vrai nom Baï Judith Monique Glidja est une universitaire Béninoise et première femme agrégée en sciences de gestion en Afrique de l'ouest et deuxième femme en Afrique subsaharienne.

Biographie

Vie privée
Originaire d'Abomey, Judith Monique Glidja est mariée et mère de deux enfants.

Études
Après avoir réussi le concours d'admission au DEA en science de gestion à l'université de Liège et celle d'Abomey-Calvi (Bénin) en 2002. Elle soutient son mémoire en 2003 et continue ses études en thèse de doctorat en alternance entre les deux pays le Bénin et la Belgique où elle soutint en privée le 20 avril 2008 à l'université de liège et publiquement au Bénin le 24 février 2009. En novembre 2011, elle accède au grade de professeure agrégée des universités de CAMES.

Carrière
En sa qualité professeure agrégée des universités du cames en science de gestion, Judith Monique Glidja est enseignante des universités nationales du Bénin. En mai 2012, elle est nommée directrice de la Haute École Régionale de Commerce international de l'Université d'Abomey Calavi.

Publication
 La mobilité interorganisationnelle des cadres en Afrique de l'ouest.

Notes et références

Articles connexes
 Liste des premières femmes par métier ou fonction au Bénin

Personnalité féminine béninoise
Pionnière en science
Personnalité béninoise du XXIe siècle
Universitaire béninois

Judith Monique Glidja


Onbaşılar, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 53 km, Alaca ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Alaca belde ve köyleri

Onbaşılar, Alaca


Pathophysiology (or physiopathology) is a branch of study, at the intersection of pathology and physiology, concerning disordered physiological processes that cause, result from, or are otherwise associated with a disease or injury. Pathology is the medical discipline that describes conditions typically observed during a disease state, whereas physiology is the biological discipline that describes processes or mechanisms operating within an organism. Pathology describes the abnormal or undesired condition, whereas pathophysiology seeks to explain the functional changes that are occurring within an individual due to a disease or pathologic state.

Etymology

The term pathophysiology comes from the Ancient Greek πάθος (pathos) and φυσιολογία (phisiologia).

History

Nineteenth century

Reductionism

In Germany in the 1830s, Johannes Müller led the establishment of physiology research autonomous from medical research.  In 1843, the Berlin Physical Society was founded in part to purge biology and medicine of vitalism, and in 1847 Hermann von Helmholtz, who joined the Society in 1845, published the paper "On the conservation of energy", highly influential to reduce physiology's research foundation to physical sciences.  In the late 1850s, German anatomical pathologist Rudolf Virchow, a former student of Müller, directed focus to the cell, establishing cytology as the focus of physiological research, while Julius Cohnheim pioneered experimental pathology in medical schools' scientific laboratories.

Germ theory
By 1863, motivated by Louis Pasteur's report on fermentation to butyric acid, fellow Frenchman Casimir Davaine identified a microorganism as the crucial causal agent of the cattle disease anthrax, but its routinely vanishing from blood left other scientists inferring it a mere byproduct of putrefaction.  In 1876, upon Ferdinand Cohn's report of a tiny spore stage of a bacterial species, the fellow German Robert Koch isolated Davaine's bacterides in pure culture —a pivotal step that would establish bacteriology as a distinct discipline— identified a spore stage, applied Jakob Henle's postulates, and confirmed Davaine's conclusion, a major feat for experimental pathology. Pasteur and colleagues followed up with ecological investigations confirming its role in the natural environment via spores in soil.

Also, as to sepsis, Davaine had injected rabbits with a highly diluted, tiny amount of putrid blood, duplicated disease, and used the term ferment of putrefaction, but it was unclear whether this referred as did Pasteur's term ferment to a microorganism or, as it did for many others, to a chemical.  In 1878, Koch published Aetiology of Traumatic Infective Diseases, unlike any previous work, where in 80 pages Koch, as noted by an historian, "was able to show, in a manner practically conclusive, that a number of diseases, differing clinically, anatomically, and in aetiology, can be produced experimentally by the injection of putrid materials into animals."  Koch used bacteriology and the new staining methods with aniline dyes to identify particular microorganisms for each. Germ theory of disease crystallized the concept of cause—presumably identifiable by scientific investigation.

Scientific medicine

The American physician William Welch trained in German pathology from 1876 to 1878, including under Cohnheim, and opened America's first scientific laboratory —a pathology laboratory— at Bellevue Hospital in New York City in 1878.  Welch's course drew enrollment from students at other medical schools, which responded by opening their own pathology laboratories.  Once appointed by Daniel Coit Gilman, upon advice by John Shaw Billings, as founding dean of the medical school of the newly forming Johns Hopkins University that Gilman, as its first president, was planning, Welch traveled again to Germany for training in Koch's bacteriology in 1883.  Welch returned to America but moved to Baltimore, eager to overhaul American medicine, while blending Vichow's anatomical pathology, Cohnheim's experimental pathology, and Koch's bacteriology.  Hopkins medical school, led by the "Four Horsemen" —Welch, William Osler, Howard Kelly, and William Halsted— opened at last in 1893 as America's first medical school devoted to teaching German scientific medicine, so called.

Twentieth century

Biomedicine

The first biomedical institutes, Pasteur Institute and Berlin Institute for Infectious Diseases, whose first directors were Pasteur and Koch, were founded in 1888 and 1891, respectively. America's first biomedical institute, The Rockefeller Institute for Medical Research, was founded in 1901 with Welch, nicknamed "dean of American medicine", as its scientific director, who appointed his former Hopkins student Simon Flexner as director of pathology and bacteriology laboratories.  By way of World War I and World War II, Rockefeller Institute became the globe's leader in biomedical research.

Molecular paradigm

The 1918 pandemic triggered frenzied search for its cause, although most deaths were via lobar pneumonia, already attributed to pneumococcal invasion.  In London, pathologist with the Ministry of Health, Fred Griffith in 1928 reported pneumococcal transformation from virulent to avirulent and between antigenic types —nearly a switch in species— challenging pneumonia's specific causation. The laboratory of Rockefeller Institute's Oswald Avery, America's leading pneumococcal expert, was so troubled by the report that they refused to attempt repetition.

When Avery was away on summer vacation, Martin Dawson, British-Canadian, convinced that anything from England must be correct, repeated Griffith's results, then achieved transformation in vitro, too, opening it to precise investigation. Having returned, Avery kept a photo of Griffith on his desk while his researchers followed the trail.  In 1944, Avery, Colin MacLeod, and Maclyn McCarty reported the transformation factor as DNA, widely doubted amid estimations that something must act with it.  At the time of Griffith's report, it was unrecognized that bacteria even had genes.

The first genetics, Mendelian genetics, began at 1900, yet inheritance of Mendelian traits was localized to chromosomes by 1903, thus chromosomal genetics. Biochemistry emerged in the same decade. In the 1940s, most scientists viewed the cell as a "sack of chemicals" —a membrane containing only loose molecules in chaotic motion— and the only especial cell structures as chromosomes, which bacteria lack as such.  Chromosomal DNA was presumed too simple, so genes were sought in chromosomal proteins.  Yet in 1953, American biologist James Watson, British physicist Francis Crick, and British chemist Rosalind Franklin inferred DNA's molecular structure —a double helix— and conjectured it to spell a code.  In the early 1960s, Crick helped crack a genetic code in DNA, thus establishing molecular genetics.

In the late 1930s, Rockefeller Foundation had spearheaded and funded the molecular biology research program —seeking fundamental explanation of organisms and life— led largely by physicist Max Delbrück at Caltech and Vanderbilt University.  Yet the reality of organelles in cells was controversial amid unclear visualization with conventional light microscopy.  Around 1940, largely via cancer research at Rockefeller Institute, cell biology emerged as a new discipline filling the vast gap between cytology and biochemistry by applying new technology —ultracentrifuge and electron microscope— to identify and deconstruct cell structures, functions, and mechanisms.  The two new sciences interlaced, cell and molecular biology.

Mindful of Griffith and Avery, Joshua Lederberg confirmed bacterial conjugation —reported decades earlier but controversial— and was awarded the 1958 Nobel Prize in Physiology or Medicine.   At Cold Spring Harbor Laboratory in Long Island, New York, Delbrück and Salvador Luria led the Phage Group —hosting Watson— discovering details of cell physiology by tracking changes to bacteria upon infection with their viruses, the process transduction.  Lederberg led the opening of a genetics department at Stanford University's medical school, and facilitated greater communication between biologists and medical departments.

Disease mechanisms

In the 1950s, researches on rheumatic fever, a complication of streptococcal infections, revealed it was mediated by the host's own immune response, stirring investigation by pathologist Lewis Thomas that led to identification of enzymes released by the innate immune cells macrophages and that degrade host tissue.  In the late 1970s, as president of Memorial Sloan–Kettering Cancer Center, Thomas collaborated with Lederberg, soon to become president of Rockefeller University, to redirect the funding focus of the US National Institutes of Health toward basic research into the mechanisms operating during disease processes, which at the time medical scientists were all but wholly ignorant of, as biologists had scarcely taken interest in disease mechanisms.   Thomas became for American basic researchers a patron saint.

Examples

Parkinson's disease

The pathophysiology of Parkinson's disease is death of dopaminergic neurons as a result of changes in biological activity in the brain with respect to Parkinson's disease (PD). There are several proposed mechanisms for neuronal death in PD; however, not all of them are well understood. Five proposed major mechanisms for neuronal death in Parkinson's Disease include protein aggregation in Lewy bodies, disruption of autophagy, changes in cell metabolism or mitochondrial function, neuroinflammation, and blood–brain barrier (BBB) breakdown resulting in vascular leakiness.

Heart failure

The pathophysiology of heart failure is a reduction in the efficiency of the heart muscle, through damage or overloading. As such, it can be caused by a wide number of conditions, including myocardial infarction (in which the heart muscle is starved of oxygen and dies), hypertension (which increases the force of contraction needed to pump blood) and amyloidosis (in which misfolded proteins are deposited in the heart muscle, causing it to stiffen). Over time these increases in workload will produce changes to the heart itself.

Multiple sclerosis

The pathophysiology of multiple sclerosis is that of an inflammatory demyelinating disease of the CNS in which activated immune cells invade the central nervous system and cause inflammation, neurodegeneration and tissue damage. The underlying condition that produces this behaviour is currently unknown. Current research in neuropathology, neuroimmunology, neurobiology, and neuroimaging, together with clinical neurology provide support for the notion that MS is not a single disease but rather a spectrum

Hypertension

The pathophysiology of hypertension is that of a chronic disease characterized by elevation of blood pressure. Hypertension can be classified by cause as either essential (also known as primary or idiopathic) or secondary. About 90–95% of hypertension is essential hypertension.

HIV/AIDS

The pathophysiology of HIV/AIDS involves, upon acquisition of the virus, that the virus replicates inside and kills T helper cells, which are required for almost all adaptive immune responses. There is an initial period of influenza-like illness, and then a latent, asymptomatic phase. When the CD4 lymphocyte count falls below 200 cells/ml of blood, the HIV host has progressed to AIDS, a condition characterized by deficiency in cell-mediated immunity and the resulting increased susceptibility to opportunistic infections and certain forms of cancer.

Spider bites

The pathophysiology of spider bites is due to the effect of its venom. A spider envenomation occurs whenever a spider injects venom into the skin. Not all spider bites inject venom – a dry bite, and the amount of venom injected can vary based on the type of spider and the circumstances of the encounter. The mechanical injury from a spider bite is not a serious concern for humans.

Obesity

The pathophysiology of obesity involves many possible pathophysiological mechanisms involved in its development and maintenance. This field of research had been almost unapproached until the leptin gene was discovered in 1994 by J. M. Friedman's laboratory. These investigators postulated that leptin was a satiety factor. In the ob/ob mouse, mutations in the leptin gene resulted in the obese phenotype opening the possibility of leptin therapy for human obesity. However, soon thereafter J. F. Caro's laboratory could not detect any mutations in the leptin gene in humans with obesity. On the contrary Leptin expression was increased proposing the possibility of Leptin-resistance in human obesity.

See also
 Pathogenesis
 Pathology
 Physiology

References

Pathophysiology


Editorial Jara fue una editorial de la posguerra española, con sede en Madrid, que publicó una exitosa colección de novelas de bolsillo de temática policíaca, G-Men, así como los cuadernos de aventuras del Agente Norton (1951).

Colecciones

Referencias

Bibliografía

Editoriales de historieta de España
Editoriales desaparecidas de España

Editorial Jara


Walther Gross (* 6. April 1920 in Wien; † 26. September 2014 in Zwettl) war ein österreichischer bildender Künstler. Er wurde vor allem durch jene Bilder bekannt, in denen er die Eindrücke seiner Kriegsgefangenschaft in der Sowjetunion festhielt.

Leben und Werk
In den Jahren von 1930 bis 1938 besuchte Walther Gross die Beethovenrealschule in Wien, seine Zeichenlehrer waren die akademischen Maler Fritz Jäger und Robert Sedlatschek. Weiters erhielt Gross 1933 Unterricht bei Franz Cizek, dem Begründer des "schöpferischen Kinderzeichnens".

Am 27. März 1940 trat Gross der SS bei (SS-Nummer 423.600). Im Alter von zwanzig Jahren kam er als Soldat der Waffen-SS an die Ostfront, wo er in Kriegsgefangenschaft geriet. Am 27. Dezember 1949 wurde er zu 25 Jahren Arbeitsbesserungslager verurteilt. (Dieses Urteil wurde erst am 11. Juni 1992 aufgehoben und das Verfahren wegen Fehlens des Tatbestandes eingestellt). Nach Stalins Tod durfte er am 15. Oktober 1953 heimkehren. Er versuchte, sein Studium an der Akademie der bildenden Künste wieder aufzunehmen, scheiterte jedoch an Mittellosigkeit. Danach war er in der Industrie tätig, 1957 trat er in das Österreichische Bundesheer ein, von wo er 1981 als Brigadier in den Ruhestand ging.

Erst Anfang der 1970er Jahre begann Gross unter dem Eindruck von Alexander Solschenizyns Erzählung Ein Tag des Iwan Denissowitsch, sich wieder mit seinen Kriegserlebnissen und seiner Kriegsgefangenschaft zu beschäftigen und begann auch, diese Eindrücke zu malen. Sein bevorzugtes Medium ist dabei die Ölmalerei auf Hartfaserplatte, sein Stil zeigt Einflüsse von Jugendstil und Expressionismus. Im Mittelpunkt seiner Kunst steht der leidende Mensch. Mehrere Werke von Walther Gross befinden sich heute in den Sammlungen des Wiener Heeresgeschichtlichen Museums.

Walter Gross war seit 1943 verheiratet und Vater von drei Kindern. Er lebte seine letzten Jahre in Zwettl und war öfter Gast in Fernsehdokumentation über den Zweiten Weltkrieg, vor allem zum Thema Kriegsgefangenschaft und Heimkehrer.

Ausstellungen
 1992: Sonderausstellung im Heeresgeschichtlichen Museum, Wien
 1994: Museum Lauriacum, Enns
 1994: Galerie im Stadttheater, Steyr
 1995: Burg in Wiener Neustadt
 1995: Menschen nach dem Kriege, Schallaburg
 1998: Die im Dunklen sieht man nicht – Kriegsgefangene in Russland, Säulenhalle des Salzburger Rathauses
 1999: Altes Feuerhaus, Bad Reichenhall
 2006: Schloss Allentsteig

Werke
 Menschen im Regal III. 1987, Öl auf Hartfaserplatte, ca. 65×85 cm, Heeresgeschichtliches Museum, Wien.
 Arbeitskommission. Öl auf Hartfaserplatte, 38×53 cm
 Im Ölschiefer. Öl auf Hartfaserplatte, 38×40 cm
 Dystrophie. Öl auf Hartfaserplatte, 78×38 cm

Literatur
 Ernst Wachalovsky, Inge Lovcik (Hrsg.): Bilder brechen ein Tabu: Walther Gross, der Maler der Kriegsgefangenschaft. Stocker, Graz 2001, ISBN 3-7020-0930-2.
 Andreas Biere (Hrsg.): Ein Kriegsfreiwilliger und Spätheimkehrer berichtet. Riesa 2012, ISBN 978-3-9814347-5-0.

Weblinks

 Website von Walther Gross

Einzelnachweise

Maler (Österreich)
Brigadier (Zweite Republik Österreich)
SS-Mitglied
Österreicher
Geboren 1920
Gestorben 2014
Mann

Walther Gross


Tank ilk defa Birleşik Krallık tarafından I. Dünya Savaşı sırasında Batı Cephesi'nde ortaya çıkan siper harbi çıkmazını aşabilmek için geliştirilmiştir. İlk tank prototipi İngiliz Ordusu tarafından 6 Eylül 1915 tarafından test edilmiştir. Her ne kadar Birleşik Krallık Deniz Kuvvetleri tarafından "karagemileri" diye adlandırılmış olsalar da, ilk üretilen araçlara gizliliği korumak adına "su taşıyıcı tanklar" ve daha sonraları da kısaltılarak "tank" denilmiştir.

İngilizler tank geliştirme konusunda liderliği almış olsalar da, Fransızlar da çok yakından takip ediyorlardı ve ilk tanklarını 1917'de hizmete aldılar. Öte yandan Almanlarsa tanklardan çok tanksavar silahlara önem verdiklerinden bu yönde daha gerideydiler.

İlk sonuçlar pek parlak değildi. Tankları hareket ettirdiğinizde ya da çarpışmaya soktuğunuzda ortaya çıkan mekanik güvenilirlik sorunları tankların çabuk aşınmasına neden oluyordu. Top ateşiyle çokça dövülmüş arazide ilerlemek zor oluyordu ve ancak Mark I ile FT-17 tankları gibi çok hareketli tanklar bunun üstesinden gelebiliyordu. Mark I'in eşkenar dörtgen şekli günümüzdeki birçok modern tanktan çok daha rahat bir şekilde engelleri aşmasına, özellikle de geniş siperleri geçmesine olanak veriyordu.

Tank, sonunda siper savaşlarının geçerliliğini büyük ölçüde bitirdi ve İngilizlerle Fransızlar tarafından hizmete alınan binlerce tank savaşın sonucunu etkiledi.

Tankla birlikte ilk kendinden tahrikli top, ilk zırhlı personel taşıyıcı'da I. Dünya Savaşı'nda kullanılmıştır (Mark V tankının içinde küçük bir piyade timini alacak kadar yer bulunuyordu.)

Tankların kavramsal temelleri

Tankların kavramsal temellerinin antik çağlardaki garip görünüşlü kuşatma araçlarına kadar gittiği tartışılmaktadır. İlk mekanik çözüme yönelik girişim Leonardo da Vinci'nin ünlü 'tank' tasarımıdır. Sanayi Devrimi'nin gelişi ve buhar gücünün tanınmasıyla çok geçmeden, Kırım Savaşı'nın sonlarına doğru 1855 yılında James Cowan 'Buhar gücüyle ilerleyen Koçbaşı' önerisini sundu. Zırhlı bir traktörden başka bir şey olmayan bu alet için Lord Palmerston'un 'barbarca' dediği bilinir, ancak gerçek şuydu ki, alet mekanik olarak hiç kullanışlı değildi.

I. Dünya Savaşı tankları


Kemelli Trugilho Firmiano Ferreira (Petrópolis, 12 ou 13 de março de 1999), mais conhecida como Kemelli, é uma futebolista brasileira que joga como goleira. Defende desde 2021 a equipe do Corinthians, onde venceu o Campeonato Brasileiro no ano de sua chegada, atuando como titular. Venceu a Libertadores da América, em 2021. Atuou anteriormente no Internacional, Santos e Flamengo. Foi revelada no Criciúma.

Seleção Brasileira
Kemelli atuou nas categorias de base da Seleção Brasileira. Em 2016, participou da Copa do Mundo Sub-17 e, em 2018, jogou no Mundial Sub-20.

Títulos
Corinthians

 Campeonato Brasileiro: 2021
Libertadores da América: 2021

Ligações externas

Naturais de Petrópolis
Jogadoras da Seleção Brasileira de Futebol Feminino
Goleiras
Goleiros do Sport Club Corinthians Paulista
!Wikiconcurso Mulheres Brasileiras no Esporte (artigos)

Kemelli


Ruke su treći solo album Darka Rundeka. Album sadrži 12 pjesama od kojih su hitovi naslovna skladba, Makedo i Ista slika.

O albumu
Album su objavili u rujnu 2002. godine Menart te dvije godine kasnije Piranha iz Njemačke .

Album su pratili spotovi za pjesme Makedo, Ista slika i Ruke .

Popis pjesama

Bonus (jugoslavensko izdanje)

Sastav
 Aranžman: Dušan Vranić, Đani Pervan

Kritika
Hrvatski Vjesnik piše kako je Rundek u zagrebačkoj Tvornici kulture nastupio s radikalno drugačijim repertoarom i novim glazbenim suradnicima iz Pariza s kojima je snimio svoj posljednji album "Ruke". Naginjući improvizaciji iz unaprijed aranžiranih pjesama, pokazali su prije svega zadovoljstvo zajedničkom svirkom uz vrlo jasan odmak od svake konvencije.

Jutarnji list je napisao da je zvuk drugačiji od onog na koji smo navikli: ritam pokazuje veliku raznolikost tradicionalnih udaraljki stavljajući uobičajeni rock stil u drugi plan, harmonika se pojavljuje tamo gdje je limenoj glazbi mjesto, atmosfera je vrlo topla, gotovo da se pridruži akustici cafe-koncerta, veličanstveno uključuje prave atmosferske zvukove. U daljnjem izvješću stoji da su ponuđeni naslovi snažni hitovi, na razmeđu šansone i world musica. Zapisano je i kako je ovaj album kreativni vrhunac Rundeka i nastavlja ono što je bilo u klici Haustora 80 -ih godina prošlog stoljeća.

Riječki Novi list piše kako se koncert odvijao na rubu eksperimentalne glazbe, s veličanstvenim improvizacijama, elektroničkim loopovima i elementima jazza koji su Rundeka odveli u prostor prilično udaljen od njegove uobičajene pozicije: bez sumnje, iznimno hrabar i originalan.

Izvori

Albumi iz 2002.

Ruke (album)


Iğrıp (Yunancada gripos), Deniz veya göl dibinden az yukarıda yüzen balıkları avlamak için, kenarlarına ağırlık bağlanarak suya atılan, torbalı büyük balık ağıdır. kıyı sürütme ağlarındandır, hem içsularda hem denizlerde kıyıda belirli bir bölgenin önce çevrilmesi daha sonra halatlar aracılığıyla çekilerek taranması şeklinde kullanılan av aracıdır.

Çeşitli boyutlardaki kıyı sürütme ağları manyat, tarlakoz, trata gibi isimlerle anılır. Genel olarak uzun halat bölümü, yine oldukça uzun kanat ağları ve torba ağı bölümlerinden oluşur.

Balıkçılık

Iğrıp


Branch and bound (BB, B&B, or BnB)  is a method for solving optimization problems by breaking them down into smaller sub-problems and using a bounding function to eliminate sub-problems that cannot contain the optimal solution. It is an algorithm  design paradigm for discrete and combinatorial optimization problems, as well as mathematical optimization. A branch-and-bound algorithm consists of a systematic enumeration of candidate solutions by means of state space search: the set of candidate solutions is thought of as forming a rooted tree with the full set at the root. The algorithm explores branches of this tree, which represent subsets of the solution set. Before enumerating the candidate solutions of a branch, the branch is checked against upper and lower estimated bounds on the optimal solution, and is discarded if it cannot produce a better solution than the best one found so far by the algorithm.

The algorithm depends on efficient estimation of the lower and upper bounds of regions/branches of the search space. If no bounds are available, the algorithm degenerates to an exhaustive search.

The method was first proposed by Ailsa Land and Alison Doig whilst carrying out research at the London School of Economics sponsored by British Petroleum in 1960 for discrete programming, and has become the most commonly used tool for solving NP-hard optimization problems. The name "branch and bound" first occurred in the work of Little et al. on the traveling salesman problem.

Overview
The goal of a branch-and-bound algorithm is to find a value  that maximizes or minimizes the value of a real-valued function , called an objective function, among some set  of admissible, or candidate solutions. The set  is called the search space, or feasible region. The rest of this section assumes that minimization of  is desired; this assumption comes without loss of generality, since one can find the maximum value of  by finding the minimum of . A B&B algorithm operates according to two principles:

 It recursively splits the search space into smaller spaces, then minimizing  on these smaller spaces; the splitting is called branching.
 Branching alone would amount to brute-force enumeration of candidate solutions and testing them all. To improve on the performance of brute-force search, a B&B algorithm keeps track of bounds on the minimum that it is trying to find, and uses these bounds to "prune" the search space, eliminating candidate solutions that it can prove will not contain an optimal solution.

Turning these principles into a concrete algorithm for a specific optimization problem requires some kind of data structure that represents sets of candidate solutions. Such a representation is called an instance of the problem. Denote the set of candidate solutions of an instance  by . The instance representation has to come with three operations:

  produces two or more instances that each represent a subset of . (Typically, the subsets are disjoint to prevent the algorithm from visiting the same candidate solution twice, but this is not required. However, an optimal solution among  must be contained in at least one of the subsets.)
  computes a lower bound on the value of any candidate solution in the space represented by , that is,  for all  in .
  determines whether  represents a single candidate solution. (Optionally, if it does not, the operation may choose to return some feasible solution from among .) If  returns a solution then  provides an upper bound for the optimal objective value over the whole space of feasible solutions.

Using these operations, a B&B algorithm performs a top-down recursive search through the tree of instances formed by the branch operation. Upon visiting an instance , it checks whether  is equal or greater than the current upper bound; if so,  may be safely discarded from the search and the recursion stops. This pruning step is usually implemented by maintaining a global variable that records the minimum upper bound seen among all instances examined so far.

Generic version
The following is the skeleton of a generic branch and bound algorithm for minimizing an arbitrary objective function . To obtain an actual algorithm from this, one requires a bounding function , that computes lower bounds of  on nodes of the search tree, as well as a problem-specific branching rule. As such, the generic algorithm presented here is a higher-order function.

 Using a heuristic, find a solution  to the optimization problem. Store its value, . (If no heuristic is available, set  to infinity.)  will denote the best solution found so far, and will be used as an upper bound on candidate solutions.
 Initialize a queue to hold a partial solution with none of the variables of the problem assigned.
 Loop until the queue is empty:
 Take a node  off the queue.
 If  represents a single candidate solution  and , then  is the best solution so far. Record it and set .
 Else, branch on  to produce new nodes . For each of these:
 If , do nothing; since the lower bound on this node is greater than the upper bound of the problem, it will never lead to the optimal solution, and can be discarded.
 Else, store  on the queue.

Several different queue data structures can be used. This FIFO queue-based implementation yields a breadth-first search. A stack (LIFO queue) will yield a depth-first algorithm. A best-first branch and bound algorithm can be obtained by using a priority queue that sorts nodes on their lower bound. Examples of best-first search algorithms with this premise are Dijkstra's algorithm and its descendant A* search. The depth-first variant is recommended when no good heuristic is available for producing an initial solution, because it quickly produces full solutions, and therefore upper bounds.

Pseudocode
A C++-like pseudocode implementation of the above is:
// C++-like implementation of branch and bound,
// assuming the objective function f is to be minimized
CombinatorialSolution branch_and_bound_solve(
    CombinatorialProblem problem,
    ObjectiveFunction objective_function /*f*/,
    BoundingFunction lower_bound_function /*bound*/)
{
    // Step 1 above
    double problem_upper_bound = std::numeric_limits<double>::infinity; // = B
    CombinatorialSolution heuristic_solution = heuristic_solve(problem); // x_h
    problem_upper_bound = objective_function(heuristic_solution); // B = f(x_h)
    CombinatorialSolution current_optimum = heuristic_solution;
    // Step 2 above
    queue<CandidateSolutionTree> candidate_queue;
    // problem-specific queue initialization
    candidate_queue = populate_candidates(problem);
    while (!candidate_queue.empty()) { // Step 3 above
        // Step 3.1
        CandidateSolutionTree node = candidate_queue.pop();
        // "node" represents N above
        if (node.represents_single_candidate()) { // Step 3.2
            if (objective_function(node.candidate()) < problem_upper_bound) {
                current_optimum = node.candidate();
                problem_upper_bound = objective_function(current_optimum);
            }
            // else, node is a single candidate which is not optimum
        }
        else { // Step 3.3: node represents a branch of candidate solutions
            // "child_branch" represents N_i above
            for (auto&& child_branch : node.candidate_nodes) {
                if (lower_bound_function(child_branch) <= problem_upper_bound) {
                    candidate_queue.enqueue(child_branch); // Step 3.3.2
                }
                // otherwise, bound(N_i) > B so we prune the branch; step 3.3.1
            }
        }
    }
    return current_optimum;
}

In the above pseudocode, the functions heuristic_solve and populate_candidates called as subroutines must be provided as applicable to the problem. The functions  (objective_function) and  (lower_bound_function) are treated as function objects as written, and could correspond to lambda expressions, function pointers and other types of callable objects in the C++ programming language.

Improvements
When  is a vector of , branch and bound algorithms can be combined with interval analysis and contractor techniques in order to provide guaranteed enclosures of the global minimum.

Applications

This approach is used for a number of NP-hard problems:
 Integer programming
 Nonlinear programming
 Travelling salesman problem (TSP)
 Quadratic assignment problem (QAP)
 Maximum satisfiability problem (MAX-SAT)
 Nearest neighbor search (by Keinosuke Fukunaga)
 Flow shop scheduling
 Cutting stock problem
 Computational phylogenetics
 Set inversion
 Parameter estimation
 0/1 knapsack problem
 Set cover problem
 Feature selection in machine learning
 Structured prediction in computer vision
 Arc routing problem, including Chinese Postman problem
 Talent Scheduling, scenes shooting arrangement problem

Branch-and-bound may also be a base of various heuristics. For example, one may wish to stop branching when the gap between the upper and lower bounds becomes smaller than a certain threshold. This is used when the solution is "good enough for practical purposes" and can greatly reduce the computations required. This type of solution is particularly applicable when the cost function used is noisy or is the result of statistical estimates and so is not known precisely but rather only known to lie within a range of values with a specific probability.

Relation to other algorithms
Nau et al. present a generalization of branch and bound that also subsumes the A*, B* and alpha-beta search algorithms.

Optimization Example
Branch and bound can be used to solve this problem

Maximize  with these constraints

 and  are integers.

The first step is to relax the integer constraint. We have two extreme points for the first equation that form a line:  and . We can form the second line with the vector points  and .

The third point is . This is a convex hull region so the solution lies on one of the vertices of the region. We can find the intersection using row reduction, which is , or  with a value of 276.667. We test the other endpoints by sweeping the line over the region and find this is the maximum over the reals.

We choose the variable with the maximum fractional part, in this case  becomes the parameter for the branch and bound method. We branch to  and obtain 276 @ . We have reached an integer solution so we move to the other branch . We obtain 275.75 @. We have a decimal so we branch  to  and we find 274.571 @. We try the other branch  and there are no feasible solutions. Therefore, the maximum is 276 with  and .

See also
 Backtracking
 Branch-and-cut, a hybrid between branch-and-bound and the cutting plane methods that is used extensively for solving integer linear programs.
 Evolutionary algorithms
 Alpha-beta pruning

References

External links
 LiPS – Free easy-to-use GUI program intended for solving linear, integer and goal programming problems.
 Cbc – (Coin-or branch and cut) is an open-source mixed integer programming solver written in C++.

Optimization algorithms and methods
Combinatorial optimization

Branch and bound


Nogaj-horden (også stavet Nohaj) var en konføderation bestående af omtrent atten tyrkiske og mongolske stammer på Den pontisk-kaspiske steppe fra omkring år 1500 til de blev drevet vest over af kalmukkerne og syd af russerne i det 17. århundrede. Mongolstammen kaldet manghiterne udgjorde kernen i Nogaj-horden.

I det 13. århundrede dannede Nogaj Khan - en direkte efterkommer af Djengis Khan gennem hans søn Dzjosjy - en manghit-hær samt andre tyrkiske stammer. Et århundrede senere var nogajerne ledet af Edigu, en leder med både manghit-aner og slægtskab til Dzjosjy - som dannet Nogaj-dynastiet.

Nogaj-horden dukkede op mellem 1391 og 1399 i magtvakuummet efter Den Gyldne Hordes opløsning.

Noter

Ruslands historie
Ophørt i 1634

Nogajhorden


Postmodern darbe, Türkiye'de yaşanmış 28 Şubat sürecinde Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yönetime doğrudan el koymayıp medya aracılığıyla hükûmetin istifaya zorlanması sürecine verilen addır.

1997 yılı Şubat ayında yapılan Millî Güvenlik Kurulu'nun aylık toplantısı sonucu alınan ve 28 Şubat Kararları diye bilinen kararlar ile gelişen olayların ilk olarak Radikal yazarı Türker Alkan'ın 13 Haziran 1997 tarihli ve "Postmodern bir askerî müdahale" başlıklı yazısında tanımlanmasıyla gündeme girmiş ve Cengiz Çandar'ın etkisiyle yabancı basında da kullanılmaya başlanmıştır. Bu sözün ilk olarak Cengiz Çandar tarafından kullanıldığı iddia edilse de, Çandar ilk olarak 28 Haziran 1997 günkü yazısında bu olaydan "postmodern darbe" diye söz etmektedir. Yabancı basında da "28 Şubat Kararları" süreci kendisinden "postmodern darbe" olarak söz ettirmiştir. Siyasi literatüre giren bu tanımlama ile birlikte "28 Şubat süreci" birçok kitaba konu olmuştur.

2000 yılında Sırbistan'daki eylemler 2001 yılında başarısız olan Belarus'taki eylemler, 2003 yılında Gürcistan'da gelişen "Gül Devrimi" ile Kasım 2004 ile Ocak 2005 arasında Ukrayna'da gelişen ve "Turuncu Devrim" olarak adlandırılan süreç de yabancı basında "postmodern darbe" olarak adlandırılmıştır. 2006 yılında da Venezuela'da Hugo Chavez karşıtları tarafından yapılan eylemler "postmodern darbe" girişimi olarak değerlendirilmektedir.

Ancak "postmodern darbe" teriminin Türkiye'de ve dünyada kullanımı arasında belirgin bir ayrım bulunmaktadır. Bu terim, Türkiye'de ordunun siyasi hükûmete yapılacakları ve yapılmayacakları dikte ettirdiği, yani demokratik olmayan bir kurumun demokrasinin işleyişine müdahalesini anlatmak için kullanılmaktadır. Oysaki dünya üzerinde özellikle "Turuncu Devrim" için Guardian yazarı Jonathan Steele tarafından öne sürülen görüşe göre, otoriter olan bir hükûmetin işleyişine, ABD kaynaklı hükûmet dışı örgütler (İngilizce:Nongovernmental organizations - NGO) tarafından desteklenen toplumsal hareketlerle müdahale edilmesi anlamında kullanılmaktadır.

Diğer taraftan postmodern durum(veya 'ileri modernlik'), ekonominin küreselleşmesi ve özellikle sermaye birikimi ve hareketi ile ulusal ekonomilerin piyasa mekanizmaları vasıtasıyla bütünleşmesi gibi güncel sosyo-ekonomik özelliklere işaret eder.

Ayrıca Barack Obama'nın Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak seçilmesi de postmodern darbe olarak adlandırılmıştır.

Kaynakça

Siyasi deyimler
28 Şubat süreci

Postmodern darbe


Strübbel Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 4,40 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 96 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Dierk Claußen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.wesselburen-online.de

Strübbel


Revolverul Saint Etienne, model 1892, cunoscut și ca Revolver Lebel sau Saint Etienne 8mm, a fost un revolver produs de Fabrica de armanment Saint-Étienne, din Franța, ca înlocuitor a revolverului MAS 1873. El a fost armamentul individual standard pentru ofițerii francezi în timpul Primului Război Mondial.

Modelul 1892 este un revolver cu cadru fix, cu cilindrul montat separat pe un braț basculant spre dreapta, pentru încărcarea manuală. Modelul a intrat în serviciu în anul 1893, fiind folosit de armata și poliția franceză până la mijlocul anilor 1960.

Beneficiind de o mecanică și un finisaj foarte bune, revolverul trăgea cu cartușe de 8 mm, cu o putere de penetrare echivalentă cu aceea a cartușelor .32 ACP.

Istoric

Deși inițial fusese proiectat pentru a servi ca armă individuală doar pentru ofițerii Armatei Franceze, revolverul a fost fabricat în peste  350.000 de exemplare, între 1892-1924. A fost în înzestrarea forțelor terestre, jandarmeriei și marinei franceze.

Revolverul mai este numit, în mod eronat, revolver Lebel, după numele colonelului Nicolas Lebel, deși nu există nici o evidență a implicării despre vre-o implicare a lui Lebel în dezvoltarea armei sau a muniției aferente.

Revolverul a fost înlocuit în serviciu de pistoale semiautomate în 1935, dar multe exemplare au fost folosite pe timpul celui de-Al Doilea Război Mondial.

Construcție
Revolverul a fost proiectat original pentru a utiliza cartușe de 8 mm, cu pulbere neagră, asemănătoare celor de tipul O.32-20 WCF. Modelele ulterioare, produse pe timpul Primului Război Mondial și după aceea, utilizau aceleași cartușe de 8 mm, dar cu pulbere fără fum.

Revolverul Model 1892 este o armă cu dublă acțiune și cadru fix, accesul la camerele de încărcare făcându-se prin bascularea cilindrului încărcător ("butoiașul") către dreapta. Prin această mișcare, erau extrase și cartușele trase. După reîncărcare, cilindrul era fixat în cadru și zăvorât. În plus, plăseaua stângă putea fi rotită spre înapoi prin intermediul unei balamale, pentru a permite accesul la mecanismul interior pentru curățare și ungere. Aceste părți erau numerotate individual pentru a indica ordinea în care trebuiau demontate.

Anul de fabricație a fiecărei arme era gravat pe partea dreaptă a țevii, în formatul S 1895.  Inscripția Mle 1892 era gravată manual la vârful țevii. Pistolul era purtat într-un toc mare de piele, împreună cu 12 cartușe suplimentare.

Utilizatori

La începutul Primului Război Mondial, în înzestrarea Armatei României erau 11.189 de arme și 1.733.050 de cartușe, folosite ca armament individual pentru ofițerii din forțele terestre, marină și aviație.

Vezi și
 Armamentul Armatei României în Primul Război Mondial

Note

Bibliografie
 Kinard, Jeff. Pistols: an illustrated history of their impact, ABC-CLIO, Inc. Santa Barbara, CA (USA) 2003. ISBN 1-85109-470-9
 McNab, Chris, The Great Book of Guns, Thunder Bay Press, San Diego, CA(USA), 2004. ISBN 978-1-59223-304-5.
 Wood, J.B., Book of Revolver Assembly and Disassembly, Krause Publications, Iola, WI(USA), 2011. ISBN 978-1-4402-1452-3.

Armamentul de infanterie al Armatei României din Primul Război Mondial
 Arme din cel de-al Doilea Război Mondial
Revolvere

Revolver Saint Etienne, model 1892


Erna Raabe von Holzhausen (nascida Erna Freiin von Holzhausen, Opava, (Silésia austríaca, Áustria-Hungria), 8 de agosto de 1882 — Greifswald, 1938 ) foi uma pintora e artista gráfica alemã do impressionismo. Ficou mais conhecida como pintora de animais e retratos.

Biografia
Raabe nasceu a 8 de agosto de 1882 em Opava, na actual República Checa. Ela estudou no Städelsches Institut em Frankfurt am Main. Os seus professores incluíram Wilhelm Trübner. Em 1902 conheceu o pintor Käthe Loewenthal na Itália. O casal estabeleceu-se em Stuttgart em 1909. Eles permaneceram juntos até à morte de Raabe em Greifswald, Alemanha 1938.

Notas

Mulheres artistas da Alemanha
Naturais de Opava

Erna Raabe


Vittorio Ferracini (nacido el  en Pordenone, Italia)  es un exjugador italiano de baloncesto. Con 2.04 m de estatura, jugaba en el puesto de pívot.

Equipos
1967-1969  Olimpia Milano
1969-1971  Petrarca Padova
1971-1973  Virtus Bologna
1973-1983  Olimpia Milano
1983-1986  Pallacanestro Treviso
1986-1987  Fortitudo Bologna

Palmarés
 Recopa: 1
Olimpia Milano: 1975-76.
 LEGA: 1
Olimpia Milano: 1981-82

Enlaces externos
 Ficha del jugador en LEGA BASKET SERIE A

Baloncestistas de Italia
Baloncestistas de la selección de Italia
Baloncestistas italianos de la Lega Basket Serie A
Baloncestistas del Fortitudo Bologna
Baloncestistas del Pallacanestro Treviso
Baloncestistas del Olimpia Milano
Baloncestistas del Virtus Pallacanestro Bologna
Nacidos en Pordenone

Vittorio Ferracini


الثنائي الضوئي  في الكهروضوئية هو نبيطة تستعمل في تحويل الضوء إلى كهرباء. ويستعمل في الدوائر الكهروضوئية كمستقبل إشارة. لكن في المستقبل، ربما يفقد الثنائي الضوئي وظيفته في حال دخلت الدوائر الضوئية سوق العمل، حيث ستزيح الدوائر الإلكترونية عن طريقها وبالتالي تلتغي الحاجة إلى تحويل الإشارة الضوئية إلى كهربائية، لإن الإرسال والاستقبال والمعالجة ستكون ضوئية خالصة.

التمييز بين الثنائي الضوئي والخلية الشمسية
بما أن الثنائي الضوئي يحول الضوء (الموجات الكهرومغناطيسية إن تحرينا الدقة) إلى كهرباء. فإنه في ذلك كالخلايا الشمسية التي تحول الطاقة الضوئية القادمة من الشمس إلى طاقة كهربائية. فهما، أي الثنائي الضوئي والخلية الشمسية، يقومان بنفس العمل ويتشاركان نفس المبدأ. بل أن ذات النبيطة يمكن أن تعمل تارة كثنائي ضوئي وتارة كخلية شمسية. لكن الاختلاف يكمن في خصلتين.

مجال العمل
مجال العمل. فالثنائي الضوئي يعمل في مجال الإتصالات ومعالجة الإشارات فيحول الإشارات الضوئية إلى كهربائية، بينما تشغل الخلايا الشمسية وظيفة توليد الكهرباء عن طريق تحويل الطاقة الشمسية إلى كهربائية، لذا تستعمل هذه النبيطة ككاشف ضوئي أكثر منه محول طاقة.

التشغيل
يعمل الثنائي الضوئي تحت وضع التشغيل العكسي (الانحياز العكسي), بينما تترك الخلية الشمسية دون تشغيل (دون تسليط جهد عليها), لانها واجبها توليد الكهرباء وليس استهلاكه.

مبدأ العمل
يقوم مبدأ هذه النبيطة على المفعول الكهروضوئي, فحين يسقط شعاع الضوء على النبيطة وتحديدا على منطقة العزل المكشوفة، فإن الفوتونات إذا امتلكت طاقة كافية لتجاوز فجوة النطاق فإنها تمنح طاقتها للإلكترون ليتمكن من كسر الرابطة التساهمية ويقفز من نطاق التكافؤ إلى نطاق التوصيل, بدوره سيخلف هذا الإلكترون فجوة إلكترونية ما يؤدي بالنهاية إلى مرور تيار مستمر بفضل ثنائي إلكترون-فجوة.

تتم عملية منح الطاقة بواسطة التآثر الكهرومغناطيسي, ويمكن التوصل إلى تركيز تلكم الإلكترونات والفجوات التي ستشكل التيار الضوئي عن طريق دراسة كثافة المستويات في نطاقي التكافؤ والتوصيل لتحديد الأماكن الشاغرة في كلا النطاقين ومن ثم تعيين الطاقة الضوئية الساقطة لكل فوتون عن طريق:

طاقة الفوتون = ثابت بلانك * التردد

بعد ذاك يجري الاستعانة بإحصاء فيرمي ديراك لتحديد احتمالية أن يقوم الإلكترون بتلقف طاقة الفوتون الساقط بما يعينه على تخطي فجوة النطاق والوصول لذلك المكان الشاغر.

استعمالاته
تستعمل الثنائيات الضوئية كجهاز استقبال في الإتصالات الضوئية, يقوم بتلقف الإشارة الضوئية المحملة بالمعلومات والمنبعثة من مصدر ضوئي مثل الليزر أو الثنائي المضيء عبر الألياف الضوئية أو من خلال توجيه شعاع ساقط، ويتولى تحويلها إلى تيار مستمر محمل بذات المعلومات. ويمكن للثنائي الضوئي العمل في كافة النطاقات المستعملة في الاتصالات الضوئية مثل نطاق الأشعة المرئية أو الأشعة تحت الحمراء.

لتحويل الإشارة الضوئية إلى إشارة كهربائية يتم أولا تشغيل النبيطة على الوضع العكسي لسببين، الأول لمنع مرور تيار كهربائي داخلها باستثناء تيار النقع وتتفرغ النبيطة لنقل تيارالتحويل (يسمى أيضا تيار ضوئي). الثاني لتوسيع منطقة العزل بين قطبي الوصلة، لكي يسقط الضوء على منطقة أوسع فيتحسن الأداء طرديا.

لكن رغم ذلك، تسهم عملية التحويل هذه في فقد بعض المعلومات، وتختلف كمية الفقد حسب تركيب النبيطة ذاتها، ففي حال كانت النبيطة مركبة من وصلة ثنائية بحتة ((ثنائي تقليدي)) فإن تيار النقع الجاري دوما في النبيطة يتسبب في انخفاض دقة تحويل وزيادة الفقد بسبب التشويش, حيث يتداخل تيار النقع الذي لا يحمل أي معلومة مع تيار التحويل المحمل بالمعلومات وربما طغى عليه، الأمر الذي يهبط بنسبة الإشارة إلى التشويش إلى مستويات متدنية لا يمكن من خلالها استبيان المعلومة وقرائتها بشكل سليم.

يطلق على هذا التيار ((تيار الظلام)) لإنه يجري داخل النبيطة سواء سقط ضوء أم لم يسقط، ولحل معضلته، يتم تقليص أثر تيار النقع الداخلي بإحدى وسيلتين، إما تقليل التيار أو تكبير الإشارة:

الطريقة الأولى
تتم عن طريق اللجوء إلى إيجاد منطقة عزل بين القطبين الموجب والسالب بواسطة تقليل كمية التشويب, وخلال التشغيل العكسي تتسع منطقة العزل بدورها فتقل كمية تيار النقع ويتحسن الاستقبال. تدعى هذه الوصلة المعدلة بوصلة ثلاثية.

الطريقة الثانية
باستعمال ثنائي تأثلي يقوم بمضاعفة قوة الإشارة أكثر من مرة باستخدام خاصية توجد لدى العوازل والنبائط يطلق عليها ((انهيار تأثلي)) وهي مشابهة في تأثيرها لكرة الثلج حين تتدحرج وسط انهيار ثلجي حيث يتضخم حجمها بسرعة.

صناعته ومواده
يصنع الثنائي الضوئي مثل بقية الثنائيات، إما من السيليكون أو من زرنيخيد غاليوم ثلاثي أو من زرنيخيد إنديوم غاليوم.

مراجع

ثنائيات ضوئية

ثنائي ضوئي


Michael Howard Finley (d. 6 Mart 1973 Melrose Park, Illinois) Amerikalı eski profesyonel basketbolcudur.

2,01 m (6' 7") Michael Finley genellikle 2 ve 3 numaralı şutör gard ve kısa forvet mevkilerinde oynamıştır. 1995 NBA seçmeleri'nde Phoenix Suns tarafından 21. sırada seçildi.

1995-96 sezonu sonunda 15 sayı ve 4.6 ribaund ortalamalarıyla "En İyi Çaylak Beşi"ne seçildi. Suns tarihinde 1000 sayı barajını geçen 3. çaylak oldu. Jason Kidd, Tony Dumas ve Loren Meyer karşılığında Sam Cassell ve AC Green ile birlikte Dallas Mavericks'e geçti. Steve Nash ile uyum sağlamasıyla takımın önemli bir parçası haline geldi.

Yaklaşık 21 sayı ve 5.5 ribaund ortalamarıyla geçirdi 2000 ve 2001 sezonlarında NBA All-Star takımına seçildi. Batı Konferansı adına oynadı bu maçlarda. 2002 Dünya Şampiyonası'nda rekor sayıda mağlubiyet alan ABD millî takımının oyuncularındandı.

2005'te yüksek kontratından dolayı 3 sene daha anlaşması olmasına rağmen Dallas Mavericks tarafından serbest bırakıldı. Detroit, Miami gibi güçlü takımlar transfer etmek istese de San Antonio Spurs'ü tercih etti.

Dış bağlantılar
Michael Finley NBA resmi sayfası

NBA istatistikleri

Normal Sezon

|-
| align="left" | 1995-96
| align="left" | Phoenix
| 82 || 72 || 39.2 || .476 || .328 || .749 || 4.6 || 3.5 || 1.0 || .4 || 15.0
|-
| align="left" | 1996-97
| align="left" | Phoenix
| 27 || 18 || 29.5 || .475 || .255 || .812 || 4.4 || 2.5 || .7 || .2 || 13.0
|-
| align="left" | 1996-97
| align="left" | Dallas
| 56 || 36 || 35.6 || .432 || .387 || .807 || 4.5 || 2.8 || .9 || .4 || 16.0
|-
| align="left" | 1997-98
| align="left" | Dallas
| 82 || 82 || 41.4 || .449 || .357 || .784 || 5.3 || 4.9 || 1.6 || .4 || 21.5
|-
| align="left" | 1998-99
| align="left" | Dallas
| 50 || 50 || 41.0 || .444 || .331 || .823 || 5.3 || 4.4 || 1.3 || .3 || 20.2
|-
| align="left" | 1999-00
| align="left" | Dallas
| 82 || 82 || 42.2 || .457 || .401 || .820 || 6.3 || 5.3 || 1.3 || .4 || 22.6
|-
| align="left" | 2000-01
| align="left" | Dallas
| 82 || 82 || 42.0 || .458 || .346 || .775 || 5.2 || 4.4 || 1.4 || .4 || 21.5
|-
| align="left" | 2001-02
| align="left" | Dallas
| 69 || 69 || 39.9 || .463 || .339 || .837 || 5.2 || 3.3 || .9 || .4 || 20.6
|-
| align="left" | 2002-03
| align="left" | Dallas
| 69 || 69 || 38.3 || .425 || .370 || .861 || 5.8 || 3.0 || 1.1 || .3 || 19.3
|-
| align="left" | 2003-04
| align="left" | Dallas
| 72 || 72 || 38.6 || .443 || .405 || .850 || 4.5 || 2.9 || 1.2 || .5 || 18.6
|-
| align="left" | 2004-05
| align="left" | Dallas
| 64 || 64 || 36.8 || .427 || .407 || .831 || 4.1 || 2.6 || .8 || .3 || 15.7
|-
| align="left" | 2005-06
| align="left" | San Antonio
| 77 || 18 || 26.5 || .412 || .394 || .852 || 3.2 || 1.5 || .5 || .1 || 10.1
|-
| align="left" | 2006-07
| align="left" | San Antonio
| 82 || 16 || 22.2 || .412 || .364 || .918 || 2.7 || 1.3 || .4 || .2 || 9.0
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | San Antonio
| 82 || 61 || 26.9 || .414 || .370 || .800 || 3.1 || 1.4 || .3 || .1 || 10.1
|-
| align="left" | 2008-09
| align="left" | San Antonio
| 81 || 77 || 28.8 || .437 || .411 || .823 || 3.3 || 1.4 || .5 || .2 || 9.7
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | San Antonio
| 25 || 6 || 15.8 || .381 || .317 || .667 || 1.5 || 0.8 || .2 || .2 || 3.7
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | Boston
| 21 || 1 || 15.0 || .506 || .463 || .333 || 1.6 || 1.1 || .2 || .1 || 5.2
|-
| align="left" | Kariyer
| align="left" |
| 1103 || 875 || 34.5 || .440 || .390 || .813 || 4.1 || 2.9 || .9 || .3 || 15.7
|-
| align="left" | All-Star
| align="left" |
| 2 || 0 || 14.5 || .476 || .250 || 1.000 || 2.0 || 2.5 || .0 || .0 || 11.5

Play Off

|-
| align="left" | 2000-01
| align="left" | Dallas
| 10 || 10 || 43.4 || .360 || .362 || .818 || 5.3 || 4.4 || 1.2 || .2 || 19.7
|-
| align="left" | 2001-02
| align="left" | Dallas
| 8 || 8 || 46.6 || .466 || .378 || .900 || 6.3 || 2.3 || 1.5 || .5 || 24.6
|-
| align="left" | 2002-03
| align="left" | Dallas
| 20 || 20 || 41.1 || .435 || .412 || .864 || 5.8 || 3.0 || 1.3 || .6 || 18.3
|-
| align="left" | 2003-04
| align="left" | Dallas
| 5 || 5 || 39.2 || .382 || .269 || .600 || 3.2 || 2.6 || .8 || .6 || 13.0
|-
| align="left" | 2004-05
| align="left" | Dallas
| 13 || 13 || 37.8 || .425 || .393 || .889 || 4.3 || 2.2 || 1.3 || .0 || 13.1
|-
| align="left" | 2005-06
| align="left" | San Antonio
| 13 || 4 || 31.6 || .476 || .383 || .900 || 3.8 || 1.4 || .6 || .2 || 10.5
|-
| align="left" | 2006-07
| align="left" | San Antonio
| 20 || 20 || 26.9 || .410 || .419 || .897 || 2.9 || 1.1 || .6 || .2 || 11.3
|-
| align="left" | 2007-08
| align="left" | San Antonio
| 17 || 11 || 23.0 || .402 || .365 || 1.000 || 1.9 || 1.0 || .3 || .2 || 6.7
|-
| align="left" | 2008-09
| align="left" | San Antonio
| 5 || 5 || 28.6 || .441 || .467 || .750 || 3.0 || 1.0 || .2 || .2 || 8.0
|-
| align="left" | 2009-10
| align="left" | Boston
| 18 || 0 || 6.0 || .250 || .273 || 1.000 || .6 || .2 || .2 || .0 || .8
|-
| align="left" | Kariyer
| align="left" |
| 129 || 96 || 30.3 || .418 || .388 || .866 || 3.5 || 1.8 || .8 || .2 || 11.8

1973 doğumlular
Afrikalı Amerikalı basketbolcular
Şutör gard basketbolcular
Kısa forvet basketbolcular
Boston Celtics basketbolcuları
Phoenix Suns basketbolcuları
Dallas Mavericks basketbolcuları
San Antonio Spurs basketbolcuları
Phoenix Suns seçimleri
Yaşayan insanlar
Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı basketbolcuları
NBA All-Star'ları

Michael Finley


Fren sistemi, motorlu taşıtın yavaşlamasını ve durmasını sağlayan düzenek. Yokuş aşağı inen taşıtın hız kazanmasını önlemek, duran taşıtın bu durumunu sürdürmek üzere de kullanılır. Fren sistemi taşıttaki kinetik enerjiyi sürtünme yoluyla ısı enerjisine çevirerek taşıtın durmasını veya yavaşlamasını sağlar.

Aracı durduran frenleme kuvveti genellikle teker lastiği ile lastiğin üzerinde döndüğü zemin arasındaki bağlantıdan doğar. Frenleme kuvvetine hava direnci, yokuş direnci, sürtünme direnci gibi kuvvetlerin etkisi de vardır. Bu dirençleri yenen kuvvet ortadan kaldırılacak olursa taşıtın yavaşlamasına veya durmasına sözü edilen dirençler sebep olur. Diğer taraftan taşıtın yavaşlamasına yardımcı olan motorun frenleme gücü de vardır. Vites kutusu pirizdirek durumunda iken gaz pedalı bırakıldığı zaman mevcut hızı sağlamak için sarfedilen gücün takriben üçte biri kadar bir frenleme gücü oluşur.

100 km/sa. hızla giden bir taşıttan şu sonuçlar alınmıştır:
 Ayak gaz pedalından çekildiği zaman vites boş durumda iken taşıt 1100 m sonra 61 sn'de durmuştur
 Ayak gaz pedalından çekildiği zaman vites pirizdirek durumundayken taşıt 560 m sonra 36 sn'de durmuştur.
 Ayak gaz pedalından çekildikten sonra vites pirizdirek durumundayken ve fren pedalına güç tatbik edilince taşıt 65 m sonra 4 sn.'de durmuştur.

Taşıtı durdurmak için sarfedilen enerji
Frenleme sırasındaki yavaşlama ivmesi (negatif ivme) sabit olduğu kabul edilirse Newton'un ikinci atalet prensibine göre :

E = e.F (kgm)

F = G / g, α

 α = F.g / G (m / sn2 )
 F: Frenleme kuvveti (kg)
 G:Taşıtın ağırlığı (kg)
 g: Yerçekim ivmesi (m/sn2)
 α: yavaşlama ivmesi (m/sn2)
 E: Taşıtı durdurmak için sarfedilen enerji

Taşıtın durma mesafesi
e = E / F = v2 / 2 α (m)
 v : taşıtın hızı (m / sn)
 e : Taşıtın durma mesafesi (m)

Taşıtın durması için gereken zaman
t = v / α (sn)
 t : taşıtın durması için gereken zaman

Fren gücü
Gücü 80 bg olan bir motor kalkıştan 36 sn. sonra otomobilin hızını 130 km/sa. sürate çıkarabilir. Buna karşılık frenler 130 km/sa. hızla giderken tam uygulandığında aracı 4,5 sn'de durdurabilir. Bu hızdaki aracı durdurmak için geçen zaman duran aracı hızlandırmak için geçen zamanın 1 / 8'i olmaktadır. Buna göre frenlerin gücü 8 x 80 = 640 bg'dir.	Fren gücü her zaman için motor gücünden yüksek olmalıdır.

Maksimum frenleme
Taşıtı kullanan kimse ani bir tehlike ile karşılaşınca taşıtı mümkün olduğu kadar kısa bir zamanda ve mesafede durdurmak zorunda kalır, Bu çeşit frenlemeye maksimum frenleme denir. Maksimum frenleme kuvveti aderansa eşit kabul edilir. Frenleme kuvveti maksimum olduğu zaman durma mesafesi ve durma zamanı minimum olur.
	Temiz ve kuru bir asfalt yolda yavaşlama ivmesi 7 – 7,5 m / sn2 'dir. Böyle bir yol pek bulunmaz. Pratikte yavaşlama ivmesi 5 – 6 m / sn2'dir.

İntikal süresi
Aracı kullanan kimsenin tehlikeyi gördüğü andan fren pedalına basmasına kadar geçen süreye intikal süresi denir. Bu süre yaklaşık 0,75 sn.'dir.

Frenlemeye etki eden faktörler
 Yolun ve lastiklerin sürtünme katsayısı
 Şoförün intikal süresi*

Frenlemede ağırlığın öne kayması
 W : Ağırlığın artan miktarının yoldaki zıt tesiri.

Arka tekerleklerin yere temas noktası etrafındaki döndürme etkisi atalet kuvvetinin ön tekerlekler etrafındaki döndürme etkisini dengeler.

L.W = h.m.G

W = h, M, G / L olur.

Küçük taşıtlarda h / L genellikle 1 / 5 civarındadır. m = 0,6 alınırsa W = 0,12 G olur. Azami frenlemede taşıt ağırlığının %12'si öne kayar, Bu nedenle ön fren kuvveti arka fren kuvvetinden büyük yapılır.

Fading
Fading, ısı etkisiyle fren gücünün düşmesidir. Otomobil fren sistemindeki en büyük problem sürekli kullanımda ısınması ve belli bir sıcaklığın üzerinde balataların aşırı ısı nedeniyle kaydırmaya başlamasıdır. Bu ısınma problemini ortadan kaldırmak için üreticiler soğutmalı fren diskleri üretmektedir, Bu diskler iki katmandan meydana gelir. Disk katmanlarının arasında bulunan boşlukta sürekli hava akımı olduğundan disk aşırı ısınmaz ve balataların kaydırma sorunu azalır. Diğer bir yöntem ise fren diskleri üzerinde delikler açarak havayla temasını artırmaktır. Genellikle oto sanayi sitelerinde başvurulan bu yöntem yine ısınmayı azaltarak frenleme gücünü artırmayı amaçlar. Bu yöntemler genellikle sportif kullanıma yönelik otomobillerde kullanır. Bu çalışmalar kontrolsüz olarak yapıldığında fren diskinin dayanıklılığını azaltarak çatlama riskini artırabilir.

Seramik fren diskleri
Otomobil fren sistemlerinde kullanılan seramik diskler frenleme sırasında yüksek ve sabit bir sürtünme düzeyi sağlar. Disk frenler sayesinde frenlemede ısı sorunu kalmaz ve hem fren mesafesi azalır hem de fren gücünde ısınmadan kaynaklanan azalma olmaz.

Karbon seramik fren diskleri geleceğin otomobil fren teknolojisi açısından çok önemli bir yere sahiptir. Formula 1 araçlarında da kullanılan seramik diskler 1999 yılında Porsche tarafından geliştirildi. PCCB (Porsche Ceramik Composit Brake) adıyla anılan sistem yüksek performanslı lüks otomobillerde kullanılmaktadır.

Seramik disklerin özellikleri şunlardır:
 Daha çabuk soğur. Yüksek ısıya dayanıklıdır.
 Toz tutmaz, normal frenlerden daha az ve açık renkte toz üretir. Bu nedenle toz tekerleklere ve disklere yapışmaz.
 Fren sesini azaltır.
 Konforlu bir sürüş hissi verir.
 Daha güçlü frenleme sağlar. Duruş mesafesini kısaltır.
 Aracın kontrolünü kolaylaştırır.
 Normal disklere göre %50 daha hafiftir.
 Normal disklere göre 4 kat daha dayanıklıdır.
 Islak kuru tüm yol koşullarında daha dayanıklı ve performanslı frenleme sağlar.
 16000 C sıcaklığa kadar dayanıklıdır.
 Balatalar suyu emmediği için ıslak yollarda son derece güvenlidir.

Seramik disklerin dezavantajı pahalı ve az bulunan bir sistem olmasıdır.

Geleceğin frenleri

ABS, ASR ve FDR

Sistem bir otomobilde ilk kez 1967 yılında İngiliz üretici Jensen tarafından hayata geçirilmiştir. Günümüzde trafik güvenliği açısından önemli katkılar içermekte ve kritik fren anlarında aracın direksiyon ve sürüş güvenliğini sağlamaktadır. Anti-Patinaj Sistemleri (ASR)1987 yılında piyasaya sürülmüştür. ASR sistemi ilk kalkışta ve hızlanmada, tahrik tekerleklerinin aşırı dönmesini engelleyerek, aracın güvenli hareketini sağlar. Bu sistemin diğer kısaltılmış adı ingilizce anlamından dolayı ETC (Electronic Traction Control) olarak da bilinir. Araç Dinamik Kontrolü (FDR)Her türlü sürüş anında güvenliği sağlamak üzere üretime almıştır. Özellikle virajlarda ve ani yol değişikliklerinde FDR sistemi, yıldırım hızı ile motor, şanzıman ve frene müdahale ederek aracın savrulmasını önler. Bu sistemin diğer kısaltılmış adı ingilizce anlamından dolayı VDC (Vehicle Dynamic Control) olarak da bilinir.FDR sisteminin can noktası olan devir sensörü havacılıktan alınmış ve modernize edilmiştir. Son yıllarda bu üç farklı sistem bir ünitede topladı, bu yeni sistemi ESP (Elektronik Stabilite Sistemi) olarak adlandırdı. Bu sistem sayesinde sürüş güvenliği daha da artırıldı. Bu sistemin diğer bir avantajı da düşük maliyeti nedeniyle, sadece yüksek sınıf otomobillerde değil bundan böyle orta sınıf araçlarda da standart olarak bulunacak olması.

Fren sistemlerinde yaklaşık bir asırdır kullanılan konvensiyonel yapıya son vermek için çalışmalar yapılıyor. Bu yeni sistemler EHB (Elektro Hidrolik Fren Sistemleri) ve EMB (Elektro Mekanik Fren Sistemleri) olarak adlandırılıyor. Bunlar sayesinde gelecekte, elektronik sistemler ve dolayısıyla sadece teller vasıtası ile bir aracı durduracağız. EHB (Elektro Hidrolik Fren Sistemleri), DaimlerChrysler ile birlikte ortak bir proje olarak başlatılmış ilk proje.

Konvansiyonel fren
Otomobili yavaşlatmak veya durdurmak için fren pedalına basarız. Konvensiyonel fren sistemlerinde fren pedalına uyguladığımız kuvvet, fren pedalı kolunun uzunluğuna göre 3/1 oranında artırılarak servo frene aktarılır. Hidrolik çalışma prensiplerine göre bu kuvvet 50 katı artırılır. Hidrolik fren yağı sayesinde direkt teker frenlerine iletilen bu kuvvet, aracın durması için fren balatalarına baskı yapar.

Elektro Hidrolik Frenler
EHB sisteminde, fren pedalı bir tel sistemi ile aracın elektronik beynine bağlanır. Pedalın görevi yine aynı. Aracı durdurmak... Ama bu kez fren pedalına basış hızınız ve çokluğunuza göre, sistem ne kadar acil bir fren gereksinimine ihtiyaç olduğunu anlıyor. Elektronik fren beyni bu ve diğer araç bilgilerini birleştirerek her tekere gerekli fren kuvvetini hesaplıyor. Gerekli fren basıncı, merkezi hidrolik ünitesinde oluşturuluyor. Eğer elektrik sisteminde herhangi bir hata ortaya çıkarsa, direkt olarak yedek hidrolik fren ünitesi devreye giriyor.

Günümüzde araç fren pedalına uygulanan mekanik kuvvet, servo fren ve ana merkez üzerinden fren hidroliği sayesinde hidrolik kuvvet olarak tekerlere iletilir ve frenleme gerçekleşir. Geleceğin fren sistemlerinden Elektro-Hidrolik Frenlerde, fren pedalına uygulanan kuvvet, pedal hareketini algılayan bir sensör sayesinde sürekli gözlemlenecek ve buradaki değişiklik elektronik beyin ünitesine iletilecektir. Burada hemen şu konuyu daha geniş olarak açıklamakta yarar var: yeni sistemde fren ayak pedalına uygulanan kuvvet, sadece fren yapılması gerektiğini sisteme haber veren bir ön uyarı şeklinde olacak. Başka bir deyişle, günümüz frenlerinde pedal kuvveti direkt olarak fren gücünü oluşturmakta idi, fakat yeni sistemde pedal kuvveti sadece sürücünün aracın frenleme tertibatını harekete geçireceği bir ön işaret olacak. Elektronik beyine ulaşan bu frenleme bilgisi, araç içerisindeki bir elektro-motorun, beyinden gelen mesajla devreye girmesini, aracın durdurulabilmesi için fren gücünü üretmesini ve yine fren hidroliği vasıtası ile aktarılan güç sayesinde aracın durdurulmasını sağlayacak.Geleceğin frenlerinde de fren hidroliği kullanılacak, fakat buradaki en büyük fark, fren hidroliğin çalıştığı alanın çok fazla daralacak olması. Günümüzde fren pedalından hemen sonra tekerlere kadar büyük bir alan içerisinde fren güç iletimini sağlayan fren hidroliği, gelecekte yeni Bosch dizaynı ile sadece elektro-motor ve tekerler arasında güç iletimini gerçekleştirecek.Bu da gelecekte Konvensiyonel sistemlerle karşılaştırıldığında daha güçlü, daha emniyetli ve kontollü frenlemeyi mümkün kılacak.

EHB sistemi ağırlığı önemli ölçüde azaltılmış, daha küçük bir montaj alanı gerektiren ve servo fren içermeyen bir sistem. Ek olarak, araca montajı da modüler fren sistem dizaynı sayesinde çok daha kolay. Her tekerde bulunan fren kuvvet modülasyonu ile kombine olarak çok hızlı çalışması nedeniyle optimum fren mesafesinde ve güvenilir frenleme sağlıyor. Böylece EHB, frenleme esnasında otomatik olarak fren gücünü artırırken, buna paralel olarak frenlemenin doğurduğu fiziksel etkileri de azaltıyor.EHB, sürücüye yardımcı olan diğer birçok tamamlayıcı sistemle de birlikte çalışabiliyor. Örneğin, acil frenleme esnasında fren kuvvetini çok seri artıran ileri fren destek sistemleri veya yokuş aşağı sabit hızda inmeyi sağlayan sistemlerle birlikte çalışabiliyor. ACC (Adaptive Cruise Control) sisteminden başlayarak trafik navigasyon sistemlerine kadar araç üzerindeki diğer tüm sistemlerle bir şebeke sistemi kurarak haberleşebiliyor.Sürücü için minimum frenleme kuvveti, titreşimsiz ve ayarlanabilir hafif bir fren pedalı duygusu sağlaması ve frenlemenin son derece sessiz gerçekleşmesi sürüş rahatlığını artıran çok önemli bir faktör.Ayrıca EHB çok daha yüksek emniyet koşulları sağlıyor. Aracın tüm sistemlerinden gelen bilgiyi anlık olarak değerlendiren ve frenleme parametrelerini aracın o anki pozisyonuna, yol şartlarına göre belirleyen bu sistem gerçekten geleceğin araçlarına büyük bir güven sunuyor. EHB sistemi konvensiyonel fren sistemlerinden sonra kullanılacak birinci nesil fren sistemi. İkinci nesil ise EMB Elektro Mekanik Fren Sistemleri.

Ayrıca bakınız
 Otomotiv kısaltmaları
 Otomobil
 Fren
 Havalı fren sistemi

Frenler

Fren sistemi


La  est l'une des douze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Hokkaidō au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La quatrième circonscription de Hokkaidō regroupe la sous-préfecture de Shiribeshi, dont la ville d'Otaru, et une portion de la ville de Sapporo comprenant l'arrondissement de Teine et une partie de l'arrondissement de Nishi.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Quatrième circonscription de Hokkaidō


Toni-Ville Henrik Virtanen (; born July 17, 1975), better known by his stage name Darude (), is a Finnish DJ and record producer from Eura, Satakunta. His music is characterised by its progressive/uplifting style. He started making music in 1995 and released the platinum-selling hit single "Sandstorm" in late 1999. His debut studio album, Before the Storm, was released on September 18, 2000, and sold 800,000 copies worldwide, earning Darude three Finnish Grammy Awards. It peaked at number one on Finland's Official List and number 6 on the Billboard Dance/Electronic Albums chart in the United States. Darude's second studio album, Rush, reached number 11 on the Billboard dance chart in 2003 and number 4 on weekly album chart in Finland.

His third studio album, Label This! was released in 2007. Though it did not chart as high as his previous albums, Gawker praised the album's single "In the Darkness" as "a floating, gossamer piece of trance music... it's tightly composed, easy to dance to, and has a soaring, undeniable hook." In 2011, he co-founded the record label EnMass Music, through which he has released a number of mix compilations related to his radio show Salmiakki Sessions. After performing at festivals such as the tenth anniversary of Tomorrowland in 2014 and Future Music Festival in 2015, he released his most recent studio album, Moments, on August 14, 2015, followed by a tour of the United States and Canada in September 2015. He represented Finland in the Eurovision Song Contest 2019, alongside singer Sebastian Rejman, with the song "Look Away".

Career

1990s: Early years and "Sandstorm"

Toni-Ville Henrik Virtanen was born on July 17, 1975, in the Finnish village of Hinnerjoki in Eura. Virtanen started his career as a musician while studying at Turku Polytechnic, making music using his PC's tracker software. As his interest in music production rapidly grew, he moved on to more serious production techniques. While at a classmate's party, Virtanen played the song "Rude Boy" (written by Swedish artist Leila K) several times in a row. This earned him the nickname "Rude Boy," which gradually morphed into "Da Rude" and then "Darude". Active in the Finnish music trance and house scene since 1995, Virtanen continued producing music into the 1990s. He began occasionally releasing demos to radio stations beginning in 1997, and offering his music for download on MP3.com, making him an early adopter of online file sharing for music promotion.

In 1999, he gave a demo for the track "Sandstorm" to his producer, JS16 (Jaakko Salovaara). Virtanen signed on with JS16's 16 Inch Records label, and shortly thereafter, "Sandstorm" was released as a single. "Sandstorm" was a hit internationally, selling platinum and holding the No. 1 spot on the Finnish Dance Chart for seventeen consecutive weeks. After becoming the No. 3 single in the United Kingdom (becoming the first record by a Finnish artist to do so), "Sandstorm" eventually sold 2 million units worldwide, and was the world's biggest selling 12-inch single in 2000. The song went on to be widely featured in the media, particularly at sporting events and on soundtracks for video games and television shows. Various videos and live streams of "Sandstorm" had gathered some 60 million hits by December 2014, and in October 2015, the track achieved platinum sales status in the UK as it surpassed 600,000 sales in the UK.

His first live gig was on December 5, 1999, in Tampere, Finland.

2000–06: Before the Storm and Rush

Darude's debut studio album Before the Storm was produced by JS16 (Jaakko Salovaara), and features two of JS16's remixes. The album includes several singles, including "Sandstorm." The second single "Feel the Beat" had replicated the success of "Sandstorm", reaching No. 1 on the singles charts in Finland for 2 weeks and No. 5 on the UK Singles Chart. Before the Storm was released on September 5, 2000, and sold 800,000 copies worldwide, earning Darude three Finnish Grammy awards. It also peaked on a number of charts, including No. 1 on Finland's Official List for albums, No. 6 on the Billboard Dance/Electronic Albums chart and No. 11 on the US Independent Albums chart. It also charted at No. 9 in Sweden, No. 14 in Norway, and No. 18 in Canada, among other rankings. Shortly after the album's release, Darude created a vocal edit of "Out of Control", and released it as a single; "Out of Control (Back for More)". This single also charted in major countries and was re-released on several editions of the album.

Darude began a world tour in 2001, releasing Before the Storm: Australian Tour Edition in the process. 2002 saw the release of Before the Storm: Special Edition, featuring a collection of remixes of Darude's work.

After releasing the singles "Music" and "Next to You" in early 2003, in July of that year both tracks were included on Darude's second album, Rush. The album reached No. 11 on the Billboard Top Electronic Albums chart and No. 4 on weekly album chart in Finland, while "Next to You" charted at No. 1 on the Finnish singles chart. MacKenzie Wilson of Allmusic criticized the lack of variety between tracks but praised the release in general, writing that Darude "builds upon the dynamics of Before the Storm, raises the pressure, and fuels the flame for an electrifying dozen-track set. Darude's talent in keeping the energy at an elevated level without losing touch with the album's overall ambience is what makes him a star and an integral part of the new-millennium dance scene. His classy of[sic] mix of techno and trance is perfected into a fashionably slick spiral of synthesized heat." After the release of Rush Darude maintained a heavy touring schedule, particularly the United States and Eastern Europe.

2007–12: Label This! and EnMass Music

His single "Tell Me" was released in Finland on April 11, 2007, and "My Game" on September 19, 2007. Label This! is the third studio album from Darude. Released on October 24, 2007, in Finland and on October 27 in Europe, the American edition was released in 2008, with the notable inclusion of Darude's newest single, "I Ran (So Far Away)" featuring Blake Lewis, as the third track on the album. The album did not chart as high as Darude's two previous album releases, though Gawker wrote that the album's single "In the Darkness" "is a floating, gossamer piece of trance music of the kind AraabMuzik spun into such magic on Electronic Dream. Like 'Sandstorm,' it's tightly composed, easy to dance to, and has a soaring, undeniable hook."

Darude was ranked No. 96 on the DJ List as of December 11, 2010 and No. 314 in the DJ Mag Top 100. He has also recently completed remixes for artists such as ATB and The Thrillseekers, with radio play from Radio 1 personalities such as Pete Tong, Judge Jules, Ferry Corsten, and Paul Oakenfold. Darude co-founded the record label EnMass Music in 2011. Through EnMass Music, Darude released a DJ mix compilation titled Salmiakki Sessions Vol. 1 on December 20, 2011. The compilation is a reflection of his namesake radio mix show, and includes ten of his recent remix productions and eight of his track redone by Finnish artists and producers. Five of the tracks are previously unreleased exclusives for the compilation. He took part in a label showcase for EnMasse in Amsterdam in October 2012.

2013–15: Touring and Moments

Darude continued to tour into 2013, performing that year at the Groove Cruise out of Miami and playing two days of Tomorrowland in July 2014 in Belgium. In March 2015 he performed at Future Music Festival in Australia, playing at all five festival dates in Sydney, Melbourne, Brisbane, Adelaide and Perth, also playing a variety of sideshows at clubs as part of the festival.

Darude's most recent studio album, Moments, was his first full-length release in eight years. Guest artists included Caater and string band Apocalyptica, among others. The lead single from the album, "Beautiful Alien," had previously charted at No. 1 on the Finnish iTunes charts, with a music video released as well in March 2015. Moments was officially released on August 14, 2015, through Warner Music Finland in Europe and overseas.

The album blends genres such as electro, progressive house, and We Rave You wrote that "Darude's ability is once again proven filling the spectrum from big-room to trance to dubstep-infused depth." The album's mixing of genres was generally well-received, and Dancing Astronaut praised the release, writing that "Darude's return is a clear departure from what once defined him. In Moments, he steps outside the proverbial EDM box by toying around with a multitude of different styles, several of which appear simultaneously in each track." YourEDM opined that the album was "gorgeous," explaining that it "features a wide variety of influences and sounds" with "great production, atmospheres, and melodies riding alongside quaintly catchy vocals."

Shortly following the album's release in September 2015, Darude embarked on a ten date tour of the United States and Canada, culminating in a performance at the inaugural TwitchCon, a gaming and tech convention organised by video streaming platform Twitch and held in San Francisco on September 25 and 26, 2015. With over 20,000 attendees over the weekend, Darude appeared as the headline DJ at the official afterparty, held in the Bill Graham Civic Auditorium on September 26, 2015, and also featuring a performance from deadmau5. In the run up to the event, Darude appeared as a guest in the deadmau5 Coffee Run series, chatting to the Canadian DJ about various topics while being driven in deadmau5's Lamborghini Huracán supercar. deadmau5 noted that "You [Darude] and a very select few others are responsible for the influx of electronic music into North America. It was 'Sandstorm' – I'm totally being serious... that's what all the clubs were hitting on. That's the first time [electronic music] became less 'underground and cool'... there wasn't anything before that".

2019: Eurovision Song Contest

On January 29, 2019, Darude was announced as the Finnish representative for the Eurovision Song Contest 2019 in Tel Aviv, Israel. He performed alongside Sebastian Rejman, and his entry "Look Away" was decided in a special edition of Uuden Musiikin Kilpailu. They performed third in the first semi-final at Eurovision, but was placed last among the 17 countries competing in the semi-final, thus failing to qualify for the grand final.

Awards and nominations

Discography

Studio albums
Before the Storm (2000)
Rush (2003)
Label This! (2007)
Moments (2015)
Together (2023)

Personal life
Darude has a son (born 2009) and a daughter (born 2017) with his American wife, Michelle. He lived in Atlanta, the United States, from the late 2000s to 2013. , Darude has lived in Salo, Finland, with his family.

See also

List of trance musicians

References

Further reading
Articles and interviews

Discographies

External links

 EnMassMusic.com (Darude's label)

1975 births
Living people
People from Eura
Club DJs
Finnish DJs
Finnish electronic musicians
Finnish trance musicians
Tracker musicians
YouTube channels launched in 2005
Electronic dance music DJs
Eurovision Song Contest entrants of 2019
Eurovision Song Contest entrants for Finland
Finnish expatriates in the United States

Darude


De Mysteriis Dom Sathanas debitantski je studijski album norveškog black metal-sastava Mayhem. Album je objavljen 24. svibnja 1994. godine, a objavila ga je diskografska kuća Deathlike Silence Productions.

Iako je pisanje počelo još 1987. godine,  zbog samoubojstva pjevača Deada i ubojstva gitarista Euronymousa, objava albuma pomaknuta je do svibnja 1994. godine. De Mysteriis Dom Sathanas smatra se jednim od najutjecajnijih black metal albuma svih vremena. Jedini je album na kojem sviraju Euronymous i Varg "Count Grishnackh" Vikernes.

Pozadina i snimanje

1987. – 1991.
Mayhem je počeo pisati pjesme za album krajem 1987. godine ili početkom 1988. godine, ovisno o izvoru. Pjevač Dead počeo je pisati tekstove kad se pridružio sastavu 1988. godine. Godine 1990., studijski su snimljene pjesme "The Freezing Moon" i "Carnage", koje su se pojavile na kompilacijskom albumu Projections of a Stained Mind. Mayhemov bubnjar, Jan Axel "Hellhammer" Blomberg, tvrdio je kako je tekst za "Freezing Moon" trebao "natjerati ljude da se ubiju". Dead je u intervjuu iz 1989. godine, kojeg je odradio gitarist sastava Marduk, Morgan "Evil" Håkansson za časopis Slayer, da je on napisao tekstove za pjesme "Funeral Fog", "Freezing Moon", "Buried by Time and Dust" i "Pagan Fears". Konačne inačice tih pjesama pojavljuju se na albumu Live in Leipzig, koncertnom albumu snimljenog u studenom 1990. godine, ali objavljenog tek 1993. godine.

Tijekom 1991. godine, Dead i Euronymous živjeli su u kući u šumi blizu Kråkstada, koja se koristila i za probe sastava. Dana 8. travnja 1991. godine, dok je bio sam u kući, Dead si je izrezao vene na dlanovima i vratu te se zatim upucao sačmaricom u glavu. Ostavio je kratku poruku, u kojoj se ispričao za korištenje sačmarice u kući, počevši s rečenicom "Oprostite na krvi". Tijelo mu je pronašao Euronymous. Prije nego što je pozvao policiju, navodno je otišao do dućana i kupio jednokratni fotoaparat kojim je slikao tijelo nakon što je nekoliko stvari posebno posložio. Jedna od tih fotografija kasnije se pojavila na naslovnici bootleg koncertnog albuma Dawn of the Black Hearts.

1991. – 1994.
Da bi snimio novi album, Euronymous zaposlio je Attilu Csihara (iz mađarskog sastava Tormentor) kao pjevača i Vikernesa (koji je radio na svom samostalnom projektu Burzum) kao basista. Ova postava — Euronymous, Hellhammer, Csihar i Vikernes — snimili su album krajem 1992. i početkom 1993. godine u Grieg Hallu u Bergenu. Prmea Attili Csiharu, cijeli album snimljen je u samo tri dana. Na samom albumu nije pisala ni postava ni ostale informacije vezano za snimanje. Necrobutcher, koji je napustio sastav malo prije snimanja albuma, tvrdio je kako je on napisao pola pjesama s albuma. Rekao je da su Dead i on napisali "Freezing Moon", a da je Euronymous napisao samo jedan riff. Snorre "Blackthorn" Ruch (koji je radio na svom samostalnom projektu Thorns) napisao je neke riffove za album i dovršio Deadove tekstove, barem take tvrde Hellhammer i on. Glavni Ruchov riff iz pjesme "Into the Promised Land" (također znana kao "Lovely Children") postao je glavni riff pjesme "From the Dark Past". Prema Vikernesu, Euronymous je napisao većinu gitarskih riffova, ali su i Hellhammer, Necrobutcher i on sam napisali nekoliko riffova također.

Dana 10. kolovoza 1993. godine, Vikernes i Blackthorn doputovali su do Euronymousova apartmana u Oslu, gdje ga je Vikernes izbo na smrt. Ubrzo je uhićen i osuđen na 21 godinu u zatvoru, dok je Blackthorn osuđen na 8 godina zbog sudjelovanja u ubojstvu.

Tijekom Vikernesova suđenja, rečeno je kako je policija pronašla eksplozive i municiju u Vikernesovom domu. Euronymous i Vikernes su navodno planirali raznijeti katedralu Nidaros, koja se između ostaloga pojavljuje na omotu albuma, kako bi se podudaralo s objavom albuma. Vikernes negirao je tu tvrdnju u intervjuu iz 2009. godine, govoreći "Uzimao sam [eksplozive i municiju] kako bi obranio Norvešku na vrijeme ako nas napadnu. Tijekom Hladnog rata, SAD i SSSR mogli su nas napasti."

Nakon Euronymousova sprovoda, Hellhammer i Necrobutcher radili su na objavi albuma. Euronymousovi roditelji zamolili su Hellhammera da ukloni bas-gitaru koju je svirao Vikernes. Hellhammer je rekao, "Mislio sam da je prikladno na i ubojica i žrtva budu na istom albumu. Obećao sam da ću dati bas opet snimiti, ali nikad nisam".

Album je na kraju objavljen u svibnju 1994. godine, u vrijeme kada je Vikernes osuđen. Na njemu se nalaze zadnji tekstovi koje je napisao Dead prije samoubojstva, i zadnje pjesme koje je snimio Euronymous prije ubojstva.

Godine 2009., Mayhem objavio je pet loše miksanih pjesama sa snimanja albuma, u obliku EP-a naziva Life Eternal.

Naziv i omot albuma
Naslov albuma De Mysteriis Dom Sathanas je na latinskom, a prevodi se kao "Otajstvo Gospodina Sotone", s rječju "Dom" koja je skraćenica riječi "Dominis", često korištena kao prefiks za katoličku Crkvu. "Sathanas" je zapravo starogrčki genitiv za "Satan", izveden iz hebrejskog jezika, dok je na latinskom točno "Satanas".

Omot albuma jednobojna je fotografija istočne strane katedrale Nidaros u Trondheimu, Norveška.

Popis pjesama

Zasluge

Mayhem
Euronymous – gitara, produkcija, miksanje
Hellhammer – bubnjevi, produkcija, miksanje
Gostujući glazbenici
Attila Csihar – vokali
Count Grishnackh – bas-gitara

Ostalo osoblje
Dye – dizajn naslovnici
Pytten – produciranje, miksanje
Blackthorn – tekstovi (uređivanje)

Izvori

Albumi iz 1983.
Albumi sastava Mayhem

De Mysteriis Dom Sathanas


Die Osceola Magic ist ein US-amerikanisches Basketball-Franchise, das in Kissimmee, Florida beheimatet ist und seit 2008 in der NBA G-League spielt. Das "Magic" kommt von den Besitzern, den Orlando Magic aus der National Basketball Association (NBA).

Bisher war die Magic das Farmteam der Cleveland Cavaliers (2008–2011); der Philadelphia 76ers (2008–2009); der Toronto Raptors (2009–2011) und der New York Knicks (2011–2014). Als Farmteam der Orlando Magic zogen die BayHawks 2017 nach Florida und benannten sich um.

Ein neu gegründetes Farmteam der Atlanta Hawks zog von 2017 bis 2019 nach Erie, um den Namen der Erie BayHawks vorübergehend anzunehmen. Nach dem Weggang dieses Franchises nach College Park, Georgia als College Park Skyhawks taten die New Orleans Pelicans dasselbe. Langfristig will die Pelicans-Organisation dieses momentan BayHawks genannte Farmteam ab 2021/22 als Birmingham Squadron in Birmingham, Alabama ansiedeln.

Bisher stand die Magic vier Mal in den NBA G-League-Playoffs: 2008, 2010, 2011 und 2012.

Der MVP 2011 und 2012 der deutschen Basketball-Bundesliga John Bryant war in den Jahren 2009–2010 Mitglied der Erie BayHawks.

Weblinks
 lakeland.gleague.nba.com: Website der Lakeland Magic (englisch)

US-amerikanisches Basketball-Franchise
Magic
Organisation (Florida)
Lakeland (Florida)
Sportverein (Florida)

Osceola Magic