Kubernetes (în mod obișnuit prescurtat ca k8s  ) este un sistem de gestionare a containerelor open source pentru automatizarea implementării, scalării și distribuirii aplicațiilor .   Acesta a fost inițial proiectat de Google și este acum un proiect întreținut de Cloud Native Computing Foundation .  Scopul său este de a oferi o "platformă de automatizare a implementării, scalării și operării containerelor de aplicații în grupuri de computere".   Funcționează cu o gamă largă de unelte pentru containerizare, inclusiv cu [[Docker]] .   Multe servicii cloud oferă o platformă sau infrastructură bazate pe Kubernetes ca serviciu ( PaaS sau IaaS ). Pe aceasta Kubernetes poate fi implementat ca serviciu de furnizare de platforme (?).  Mulți furnizori oferă, de asemenea, propriile distribuții Kubernetes.

Istorie

Kubernetes ( κυβερνήτης , termen grecesc pentru "guvernator", " cârmaci " sau "căpitan")  a fost fondat de o echipă formată de Joe Beda, Brendan Burns și Craig MCLUCKIE,  , la care s - au alăturat rapid de alți ingineri Google , inclusiv Brian Grant și Tim Hockin , și a fost prezentat pentru prima dată de Google la mijlocul anului 2014.   Dezvoltarea și designul său sunt puternic influențate de sistemul Google Borg   și mulți dintre cei mai importanți colaboratori la proiectul anterior lucrau pe Borg.  Numele de cod original pentru Kubernetes în Google a fost Project Seven, o referință la personajul Star Trek "Seven of Nine", care este un Borg "mai prietenos".   Cele șapte spițe de pe roata siglei Kubernetes sunt o referință la codul respectiv.  Proiectul original Borg a fost scris în întregime în C ++  , dar sistemul Kubernetes rescris este implementat în limbajul Go .

Kubernetes v1.0 a fost lansat pe 21 iulie 2015.   Alături de versiunea Kubernetes v1.0, Google a colaborat cu Fundația Linux pentru a forma Cloud Native Computing Foundation (CNCF)  și a oferit Kubernetes ca tehnologie de plecare.  La 6 martie 2018, proiectul Kubernetes a ajuns pe locul al nouălea în comitetele de la GitHub, și pe locul al  al doilea între autorii și problemele legate de kernel-ul Linux .

Obiectele Kubernetes
Kubernetes definește un set de blocuri de construcție ("primitivele" bazate pe CPU, memorie  sau resurse specifice. ), care impreună oferă un  mecanism  ce implementează, mențin și scalează aplicațiile,   Kubernetes este considerat "[[loosely coupled]]" și este extensibil pentru a satisface diferite sarcini de lucru.  Această extensibilitate este furnizată în mare parte de API-ul Kubernetes, care este utilizat de componentele interne, precum și de extensiile și containerele care rulează pe Kubernetes.   .  Platforma își exercită controlul asupra resurselor de calcul și de stocare prin definirea resurselor ca Obiecte, care apoi pot fi gestionate ca atare.  Obiectele complexe sunt numite:

Pods (ar trebui tradus: Păstăile)
Pentru a gestiona similar mai multe resurse asemănătoare, Kubernets definește conceptul de bază  numit pod .  (Imaginati-vă o păstaie cu mai multe boabe prelucrate similar).  Acestă "păstaie", (fiind un container abstract de containere concrete)  permite un nivel mai ridicat de abstractizare, realizat practic prin gruparea in acelasi pod a componentelor containerizate.  Un pod constă, deci, dintr-unul sau mai multe containere care sunt garantate a fi co-localizate pe mașina gazdă și pot partaja resurse.

Fiecare pod din Kubernetes beneficiază de o adresă unică (dar temporară pe durata rularii fara reboot) de IP de Pod în interiorul cluster-ului, care permite aplicațiilor să utilizeze porturile cu servicii fără riscul de a le încurca pe durata unei sesiuni de lucru.   În interiorul pod-ului, toate containerele se pot accesa unele pe altele pe acelasi localhost, dar un container aflat într-un anumit pod nu are nici un mod de adresare directă a unui alt container dintr-un alt pod decat al său; pentru aceasta, trebuie să utilizeze adresa IP a interfetei externe a Pod-ului vizat.  Un dezvoltator de aplicații nu ar trebui să folosească niciodată o adresa IP de Pod, pentru a face o referire / o invocare a unei functii dintr-un anume alt pod, deoarece aceste adresele IP de Pod sunt temporare - acea adresa poate ajunge sa fie a  unui cu totul alt  Pod dupa o  repornire a sistemului.  În schimb, dezvoltatorii  ar trebui să utilizeze o referință la un serviciu , care conține ea o  adresa IP specifică  pod-ului cautat.

Un pod poate include o  unitate de stocare, cum ar fi un director de disc local sau un disc de rețea, și îl ofera la dispozitia tuturor containerelor din acel  pod.   Pod-urile pot fi gestionate manual prin API-ul Kubernetes sau administrarea lor poate fi delegată unui [[controller]].   In Kubernetes astfel de unitati de stocare sunt, de asemenea unitati elementare ale sistemului de gestiune a drepturilor asupra configuratiei, numit ConfigMaps and Secrets.  Kubernets permite alocarea de drepturi de acces la aceste volume sau unitat de stocare date (oarecum asemanator cu drepturile de acces la serverele Novell sau volumele Unix) astfel incat numai cei autorizati sau serviciile soft autorizate sa poata accesa aceste unitati de stocare.

Serviciile

Un serviciu Kubernetes este compus dintr-un set de pod-uri care funcționează împreună, cam ca la un nivel dintr-o API de aplicație multi-nivel .  Setul de pod-uri care constituie un serviciu este gasit,este referit, prin cautarea pe baza (unui ID special), a unei etichete.   Kubernetes oferă două moduri de descoperire a serviciului , folosind variabile de mediu sau utilizând un serviciu de nume: Kubernetes DNS.   Ca urmare a unei cereri catre Kubernets DNS, atunci cand se cauta un serviciu,obtinem o adresă IP stabilă și un nume DNS al serviciului. Kubernets asigura o incarcare echilibrata a retelei cu un algoritm round-robin, care parcurge circular mai multe pod-uri marcate cu aceeasi eticheta (ID), in mod transparent relativ la mutarea pod-ului de pe o masina de calcul pe alta (chiar dacă un eveniment determină mutarea pod-ului cautat de la o mașină la alta mașină !).   În mod traditional, un serviciu este oferit în interiorul unui cluster (de exemplu, modulele din [[backend]], pot fi grupate într-un serviciu, iar cererile din partea front-end-urilor sunt echilibrate între ele), dar un serviciu poate fi furnizat și în afara unui cluster  astfel clientii accesand direct pod-urile care ofera servicii directe utilizatorilor, acele pod-uri din frontend).

Unitatile de stocare (eng. volumele)
Sistemele de fișiere din containerul Kubernetes asigură stocarea temporară, în mod implicit.  Aceasta înseamnă că o repornire a containerului va șterge orice date și, prin urmare, această formă de stocare este destul de limitantă în orice aplicații decât cele triviale.  Un volum Kubernetes oferă o stocare persistentă care există pentru întreaga viață a pod-ului.  Acest spațiu de stocare poate fi, de asemenea, utilizat ca spațiu de stocare pe disc de catre /pentru (?) containerele din interiorul podului.  Volumele sunt montate in anumite puncte de montare din container, care sunt definite de configurația de pod, și unde nu se pot monta  alte volume sau nu se leagă, nu se pot face link-uri la alte volume.  Același volum poate fi montat în diferite puncte din arborele sistemului de fișiere dar de catre containere diferite.

Spații de nume
Kubernetes oferă o împărțire a resurselor pe care le gestionează în seturi care nu se suprapun, numite spații de nume.  Acestea sunt destinate utilizării în medii cu mulți utilizatori răspândiți în mai multe echipe sau proiecte, sau chiar separând medii precum dezvoltarea, testarea și producția.

Gestionarea obiectelor Kubernetes
Kubernetes oferă câteva mecanisme care vă permit să-i gestionați, să selectați sau să  manipulați obiectele.

Etichete și selectori
Kubernetes permite clienților (utilizatori sau componente interne) să atașeze perechi cheie-valoare numite "etichete" la orice obiect API din sistem, cum ar fi pod-uri și noduri .

În mod corespunzător, "selectorii de etichete" sunt interogări care prezinta etichete pentru a afla pe baza lor care sunt obiectele cautate.

Când este definit un serviciu, se pot defini selectorii de etichete care vor fi utilizați de routerul de serviciu / balancer-ul de încărcare pentru a selecta cazurile în care va fi direcționat traficul.  Astfel, schimbarea pur și simplu a etichetelor de pe pod-uri sau schimbarea selectorilor de etichete în cadrul serviciului pot fi folosite pentru a controla traficul, pentru a decide care dintre pod-uri primeste apelul si care nu,    care  pot fi folosite pentru a participa la diverse modele de deployment , cum ar fi metoda "albastru-verde" sau testarea A-B .  Această capacitate de a controla dinamic modul în care serviciile utilizează resursele, oferă asa zisa cuplare "loose", flexibila, cu infrastructura.

De exemplu, dacă pod-urile unei aplicații au etichete pentru un tier sistem (cu valori cum ar fi front-end , back-end , de exemplu) și un release_track (cu valori cum ar fi canary , production , de exemplu) din nodurile back-end și canary pot utiliza un selector de etichete, cum ar fi:  tier=back-end AND release_track=canary

Selectori de câmp
La fel ca etichetele, selectorii de câmp vă permit de asemenea să selectați resursele Kubernetes.  Spre deosebire de etichete, selecția se bazează pe valorile atributului inerent resurselor selectate, mai degrabă decât pe categorii definite de utilizator. metadata.name și metadata.namespace sunt selectori de câmpuri care vor fi prezenți pe toate obiectele Kubernetes.  Alți selectori care pot fi utilizați depind de tipul obiectului / resursei.

Arhitectură

Kubernetes foloseste o arhitectura master-slave .  Componentele Kubernetes pot fi împărțite în cele care gestionează un nod individual și cele care fac parte din panoul de control.

Panoul de control Kubernetes (master)
Masterul Kubernetes este principala unitate de control a grupului, gestionând incarcarea și direcționând comunicarea în sistem.  Panoul de comandă Kubernetes constă din diferite componente, fiecare fiind propriu proces, care poate funcționa atât pe un singur nod principal, cât și pe mai mulți master-i care susțin clusterele cu disponibilitate ridicată .   Diferitele componente ale planului de control Kubernetes sunt următoarele:

 etc.d: etcd  este un magazin de date durabil, ușor, distribuit, cu valoare cheie, dezvoltat de CoreOS, care stochează în mod fiabil datele de configurare ale clusterului, reprezentând starea globală a clusterului în orice moment dat.  La fel ca Apache ZooKeeper , etc.d este un sistem care favorizează Coerența față de Disponibilitate în cazul unei partiții de rețea (vezi teorema CAP ).  Această coerență este esențială pentru planificarea corectă și pentru funcționarea serviciilor.  Serverul API Kubernetes folosește API-ul ceasului pentru a monitoriza clusterul și a lansa modificări de configurare critice sau a restabili pur și simplu orice divergențe ale stării cluster-ului, înapoi la ceea ce a fost declarat de către deployer.  De exemplu, dacă deployerul a specificat că trei instanțe ale unui pod particular trebuie să fie difuzate, acest fapt este stocat în etcd.  Dacă se constată că doar două instanțe sunt difuzate, aceasta diferenta va fi detectata prin comparație cu datele etc.d, iar Kubernetes va folosi acest lucru pentru a programa crearea unei instanțe suplimentare a acestui pod.

 Server API: Serverul API este o componentă cheie și servește API-ul Kubernetes utilizând JSON over HTTP , care oferă servicii atât pe interfața internă, cât și cea externă a Kubernetes.    Serverul API procesează și validează cererile REST și actualizează starea obiectelor API în etcd , permițând astfel clienților să configureze încărcările de lucru și containerele în nodurile Worker.

 Planificator: Planificatorul este componenta  care selectează pe care nod se execută un pod neprogramat (entitatea de bază gestionată de programator), pe baza disponibilității resurselor.  Programatorul urmărește utilizarea resurselor pe fiecare nod pentru a se asigura că incarcarea nu este programata în exces față de resursele disponibile.  În acest scop, planificatorul trebuie să cunoască cerințele de resurse, disponibilitatea resurselor și alte constrângeri și directive de politică furnizate de utilizator, cum ar fi cerințele de calitate a serviciului, cerințele de afinitate / afinitate, localizarea datelor și așa mai departe.  În esență, rolul planificatorului este acela de a  potrivi resursa  cu "cererea" de procesare.

 Manager de controlere: Un controler este o buclă de feedback care conduce starea actuală a cluster-ului către starea de cluster dorită.   Aceasta face acest lucru prin gestionarea unui set de controleri.  Un tip aparte  de controler este un controler de replicare, care gestionează replicarea și scalarea, executând un anumit număr de copii ale unui pod peste cluster.  De asemenea, se ocupă de crearea de pod-uri de înlocuire dacă nodul de bază nu reușește.   Alți controlori care fac parte din sistemul central Kubernetes includ un "DaemonSet Controller" pentru a rula exact câte un pod pe fiecare mașină (sau un anumit subset de mașini) și un  "Job Controller" pentru rularea modulelor care rulează până la finalizare, de exemplu ca parte dintr-o activitate batch.   Setul de pod-uri pe care un controler le gestionează este determinat de selectorii de etichete care fac parte din definiția controlerului.

 Managerul de controler este un proces care execută controale Kubernetes de bază, cum ar fi DaemonSet Controller și Controllere de replicare (Replication Controller.).  Controlerii comunică cu serverul API pentru a crea, actualiza și șterge resursele pe care le administrează (pod-uri, puncte finale de serviciu etc.  ).

Nodul Kubernetes
Nodul, cunoscut și sub numele de Worker sau Minion, este o mașină în care se desfășoară containere (încărcări de lucru).  Fiecare nod din cluster trebuie să ruleze un runtime de container, cum ar fi Docker , precum și componentele mai sus menționate, pentru a comunica cu master-ul despre sau in scopul configurarii rețelei acestor containere.

 Kubelet: Kubelet este responsabil pentru starea de funcționare a fiecărui nod, asigurându-se că toate containerele din nod sunt functionale.  El are grijă de pornirea, oprirea și menținerea containerelor de aplicație organizate în pod-uri, conform instrucțiunilor din panoul (planul ?) de control.

 Kubelet monitorizează starea unui pod, iar dacă nu este în starea dorită, podul se re-implementează la același nod.  Starea nodului este transmisă la fiecare câteva secunde prin mesaje periodice comandantului.  Odată ce comandantul detectează un eșec al nodului, controlerul de replicare observă această schimbare de stare și lansează pod-uri pe alte noduri functionale.

 Kube-proxy: proxy-ul Kube este o implementare a proxy-ului de rețea și a unui echilibrator de sarcină și susține abstractizarea serviciului împreună cu alte operațiuni de rețea.   Acesta este responsabil pentru rutarea traficului la containerul corespunzător, pe baza numărului de IP și de port al cererii de intrare.

 Runtime-ul unui container: un container se află în interiorul unui pod.  Conteinerul este nivelul cel mai de jos al unui microserviciu care ține aplicația afalat în execuție, bibliotecile și dependențele lor.  Containerele pot fi expuse lumii printr-o adresă IP externă.  Kubernetes permite folosirea containerelor Docker încă de la prima versiune, iar în iulie 2016 a fost adăugat motorul de containere rkt .

Add-on - uri
Add-on-urile funcționează la fel ca orice altă aplicație care rulează în cluster: acestea sunt implementate prin intermediul pod-urilor și serviciilor și sunt diferite numai prin faptul că implementează caracteristici ale clusterului Kubernetes.  Pod-urile pot fi gestionate de Deployments, ReplicationControllers și așa mai departe.  Există multe add-on-uri, iar lista este în creștere.  Unele dintre cele mai importante sunt:

 DNS: toate grupurile Kubernetes ar trebui să aibă DNS de cluster; este o caracteristică obligatorie.  Cluster DNS este un server DNS, pe lângă celelalte servere DNS din mediul dvs., care servește înregistrări DNS pentru serviciile Kubernetes.  Containerele inițiate de Kubernetes includ automat acest server DNS în căutările DNS.

 Web UI: Acesta are un scop genera: interfață web pentru clustere Kubernetes.  Acesta permite utilizatorilor să gestioneze și să depaneze aplicațiile care rulează în cluster, precum și clusterul propriu-zis.

 Container Resource Monitoring: asigurarea unei durate de execuție fiabile a aplicațiilor și posibilitatea de a le scala în sus sau în jos ca răspuns la încărcările de lucru înseamnă a fi în măsură să monitorizeze continuu și  performanța încărcării cu lucru.  Container Resource Monitoring oferă această capacitate prin înregistrarea de valori privind containerele într-o bază de date centrală și oferă o interfață utilizator pentru  aceste date.  CAdvisor este o componentă a unui nod slave care oferă o capacitate limitată de monitorizare a metricilor.  Există și metrici complete, cum ar fi Prometheus, care pot satisface cele mai multe nevoi de monitorizare.

 Logarea la nivel de cluster: jurnalul trebuie să aibă o stocare in locatie separată și un ciclu de viață independent de noduri, păstăi sau recipiente.  În caz contrar, defecțiunile de nod sau de pod pot duce la pierderea datelor despre evenimente.  Abilitatea de a face acest lucru se numește logging la nivel de cluster și astfel de mecanisme sunt responsabile pentru salvarea jurnalelor de la containere într-o baza de date centrala cu jurnal si cu interfață de căutare / navigare.  Kubernetes nu oferă o soluție de stocare nativă pentru datele din jurnale, dar se pot integra multe soluții de logare existente în clusterul Kubernetes.

Microservicii
Kubernetes este frecvent utilizat ca o modalitate de a găzdui o implementare bazată pe microservicii, deoarece aceasta și ecosistemul asociat de instrumente oferă toate capabilitățile necesare pentru a aborda preocupările cheie ale oricărei arhitecturi de microserviciu .

Vezi si

 OpenShift
 Jenkins

Referințe

Legături externe

 Codul sursă pe GitHub

Pages with unreviewed translations
software

Kubernetes


Jeronim Gelineo, hrvatski kulturni djelatnik u Bosni i Hercegovini. Po zanimanju učitelj.

Visoko carsko i kraljevsko zajedničko ministarstvo imenovalo je 1903. svršenoga učiteljskog pripravnika pomoćnim učiteljem narodne osnovne škole u Nevesinju. Od tad je živio i radio u ovom gradiću. Do listopada 1906. godine imenovan je za mjesnog povjerenika Hrvatskog kulturnog društva Napredak. U izvješću godišnjaka HKD Napredak za godinu 1909. stoji da je povjerenik Gelineo uspio prikupiti šest članova, tj. utemeljitelja i pet članova, te prihod od 131,67 kruna. Na dužnosti povjerenika naslijedio ga je Nikola Precca.

U Nevesinju je 16. svibnja 1911. osnovana Hrvatska čitaonica u Nevesinju, čiji su osnivači bili župnik don Marijan Kelava, Gašpar Precca, Matan Perković, dr. Ilija Badovinac, Nikola Precca, te Jeronim Gelineo.  Hrvatska čitaonica čiji je suosnivač, bila je važno kulturno mjesto Hrvata, u sklopu koje je djelovao Tamburaški zbor, povjereništvo Matice hrvatske Nevesinje i aktivna je bila knjižnica s 92 sveska.

Izvori

Životopisi, Nevesinje
Hrvatski kulturni djelatnici iz Bosne i Hercegovine

Jeronim Gelineo


Sir Charles Wilkins  (1749 – 13 May 1836) was an English typographer and Orientalist, and founding member of The Asiatic Society. He is notable as the first translator of Bhagavad Gita into English. He is also the first person to introduce the term Hinduism which would refer to all the different mythologies and cultures of which were existing in India as one. He supervised Panchanan Karmakar to create one of the first Bengali typefaces. In 1788, Wilkins was elected a member of the Royal Society.

Birth and childhood
He was born at Frome in Somerset in 1749. He trained as a printer. In 1770, he went to India as a printer and writer in the East India Company's service. His facility with language allowed him to quickly learn Persian and Bengali. He created with his own hands the first type for printing Bengali. He published the first typeset book in the language, earning himself the name "the Caxton of India". He also designed type for publications of books in Persian. In 1781, he was appointed as translator of Persian and Bengali to the Commissioner of Revenue and as superintendent of the Company's press. He successfully translated a Royal inscription in Kutila characters, which were thitherto indecipherable.

In 1784, Wilkins helped William Jones establish the Asiatic Society of Bengal.

Work
Wilkins moved to Varanasi, where he studied Sanskrit under Kalinatha, a Brahmin pandit. At this period he began work on his translation of the Mahabharata, securing strong support for his activities from the governor of British India, Warren Hastings. Though he never completed the translation, portions were later published. The most important was his version of the Gita, published in 1785 as 'Bhagvat-geeta', or Dialogues of Krishna and Arjun (London: Nourse, 1785). In his preface Wilkins argued that the Gita was written to encourage a form of monotheist "unitarianism" and to draw Hinduism away from the polytheism he ascribed to the Vedas. He had a hobby to learn about other religions. He was also a scholar of Islam. He stayed in India for 16 years (1770–1786). He also made visits to holy shrines of other religions to learn about their customs. During a visit to Varanasi, he made a stop at Patna, and visited Patna Sahib Gurudwara, the birthplace of Guru Gobind Singh Ji. He wrote his account of this visit titled as 'Sikhs and their College at Patna'. He writes about Dasam Granth there and notes in this article. Meanwhile, inscriptions of the 6th century CE in late Brahmi script were deciphered in 1785 by Charles Wilkins, who published an essentially correct translation of the Gopika Cave Inscription written by the Maukhari king Anantavarman. Wilkins seems to have relied essentially on the similarities with later Brahmic scripts, such as the script of the Pala period and early forms of Devanagari.

Translation to other languages
His translation of the Gita was itself soon translated into French (1787) and German (1802). It proved to be a major influence on Romantic literature and on European perception of Hindu philosophy. William Blake later celebrated the publication in his picture The Bramins, exhibited in 1809, which depicted Wilkins and Brahmin scholars working on the translation.

With Hastings' departure from India, Wilkins lost his main patron. He returned to England in 1786, where he married Elizabeth Keeble. In 1787 Wilkins followed the Gita with his translation of The Heetopades of Veeshnoo-Sarma, in a Series of Connected Fables, Interspersed with Moral, Prudential and Political Maxims (Bath: 1787). He was elected a fellow of the Royal Society in 1788. In 1800, he was invited to take up the post of the first director of the India House Library, which became over time the world-famous 'India Office Library' (now British Library – Oriental Collections). In 1801 he became librarian to the East India Company, He was named examiner at Haileybury when a college was established there in 1805. During these years he devoted himself to the creation of a font for Devanagari, the "divine script". In 1808 he published his Grammar of the Sanskrita Language. King George IV gave him the badge of the Royal Guelphic Order and he was knighted in recognition of his services to Oriental scholarship in 1833. He died in London at the age of 86.

In addition to his own translations and type designs, Wilkins published a new edition of John Richardson's Persian and Arabic dictionary – A Vocabulary Persian, Arabic, and English; Abridged from the Quarto Edition of Richardson's Dictionary as Edited by Charles Wilkins, Esq., LL.D., F.R.S. – By David Hopkins, Esq., Assistant Surgeon on the Bengal Establishment in 1810. He also published a catalogue of the manuscripts collected by Sir William Jones, who acknowledged his indebtedness to Wilkins.

Publications

See also
 Royal Society—Wilkins was elected to membership in the Society in 1788. Those signing that nomination letter were: James Rennell, William Marsden, Charles Blagden, Alexander Dalrymple, Samuel Harper, George Staunton, Thomas Astle.

Notes

References
 . (1837).  The Annual biography and obituary for the year 1817–1837. London: Longmans.
 Rost, Reinhold. (1865).  Works by the late Horace Hayman Wilson. London: Trubner.

External links
 Charles Wilkins at Banglapedia

1749 births
1836 deaths
English Indologists
English orientalists
English typographers and type designers
Fellows of the Royal Society
People from Frome
Sanskrit–English translators
Translators of the Bhagavad Gita

Charles Wilkins


Pascal üçgeni, matematikte binom katsayılarını içeren üçgensel bir dizidir. Fransız matematikçi Blaise Pascal'ın soyadıyla anılsa da Pascal'dan önce Hindistan, İran, Çin, Almanya ve İtalya'da matematikçiler tarafından çalışılmıştır.
Ömer Hayyam tarafından oluşturulmuştur.

Genellikle Pascal üçgeninin satırları üstten n=0'dan başlayarak numaralandırılır ve her satırdaki sayılar ise soldan itibaren k=0'dan başlayarak numaralandırılırlar. Satırdaki sayılar komşu sütunlarının boşluklarına gelir ve bu basit yapı tüm üçgen boyunca sürer. 0. satıra yalnızca 1 değeri yazılır. Sonraki satırlar oluşturulurken, hesaplanan noktanın sol üstünde ve sağ üstünde bulunan değerler çıkarılır. Eğer sağ ve sol üsttünde sayı yoksa buradaki değer 1 olarak alınır. Örneğin, ilk satırın ilk sayısı 0 + 1 = 1'dir üçüncü satırda ise 4 ve 3 toplanarak 4. satırdaki 7 sayısını oluşturur.

Pascal kuralındaki binom katsayılarıyla ilişkili yapı aşağıdaki şekildeyse,

buradan

 olur.

Burada n negatif olmayan tam sayı ve k 0 ile n arasında bir tam sayıdır.

Pascal üçgeninin çok boyutlu şekilleri de vardır. 3 boyutlu olan şekli Pascal piramidi veya Paskal dörtyüzlüsü olarak anılırken diğer genel şekilli olanları Pascal basitleştirilmişleri olarak anılır.

Pascal'ın bu üçgeni, olasılıklar kuramında da ustalıkla kullanılır. Bu üçgen, biyolojideki uygulamalar, matematik, istatistik ve pek çok modern fizik konularında uygulama alanı bulur. (Bazı kaynaklara göre eski Çinliler de üçgeni tanımışlar; bazıları da Pascal üçgeni diye aslında bir Hayyam üçgeninden bahsetmişlerdir.)

Olasılıklar kuramının çıkış nedeni, Pascal'a kumarbaz Chevalier de Mere tarafından önerilmesiydi. En önemli görevi de elli iki kâğıt oyunu oynuyordu. Bu ara tavla zarlarının, şekilleri aynı olan ayrı renkli bilyelerin önemi büyüktür. Buna bağlı olarak, ünlü Pascal üçgeni doğdu. Pascal'ın bu üçgeni, daha sonraki yıllarda çok kullanıldı. Özellikle seri açılımları ve binom açılımı bu yöntemle kolaylıkla bulunur.

Formül ,  olmak üzere

Örneğin
üçgen sayılar
ikinci sıradan itibaren sağdan ya da soldan üçüncü sayı üçgen sayılardır
ikinin üsleri
pascal üçgeninin her satırı ikinin 0 dan itibaren üslerini verir
binom açılımı
(a-b) veya (a+b) parantezlerinin açılımının katsayılarını verir
örnek:

yazı tura
kaç parayla yazı tura attıysak o satırla ilgileneceğiz
iki parayla yazı tura attık ikinci sıradaki sayıları toplayalım
4 çıktı ikinci sıra 1-2-1 dir birinci sıradan 2 tura 0 yazı
diye sayalım
iki paranın ikisinin de tura gelme sansı 1tura 1yazı gelme sansı  2yazı gelme sansı

Ayrık matematik
Faktöriyel ve binomi konuları
Üçgen

Pascal üçgeni


An Hypolaena exsulca in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Hypolaena exsulca in nahilalakip ha genus nga Hypolaena, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hypolaena

Hypolaena exsulca


The II Corps () was a unit of the Finnish Army during the Winter War.

The II Corps with the III Corps formed the Army of the Isthmus (Kannaksen armeija). The corps was commanded by Lieutenant General Harald Öhquist.

The corps fought in the fierce battles around Summa and in the defence of Viipuri.

Order of battle

II Corps
1st Division
4th Division
5th Division
6th Division - attached on 19 December
11th Division
23rd Division - arrived in February 1940

Delaying groups
Delaying groups operational only in the opening phase of the war:
Group Uusikirkko
Cavalry Brigade
Jaeger Battalion 1
Group Muolaa
Jaeger Battalion 3
Group Lipola
Jaeger Battalion 2

Commander
 Lieutenant General Harald Öhquist (30.11.1939 - 13.03.1940).

References

Military units and formations of Finland in the Winter War
Military units and formations of Finland in World War II

Finnish II Corps (Winter War)


Ayana Sakai . (n. 16 de mayo de 1985, Mobara (Chiba), Japón. Es una diseñadora de moda, modelo, actriz y cantante japonesa. Fue miembro del grupo ídol Licca.

Biografía
Sus padres fueron músicos amateurs, en su niñez aprendió a tocar el violín, la trompeta y el piano. Debutó como modelo en el año 1996, dos años después se adhirió a la agencia Nittelegenic, y concluyó su secundaría en el Colegio Horikoshi.

Estudió nutriología, también es diseñadora de moda y manicurista. En los años posteriores participó en múltiples doramas, películas y programas de variedades de género. Además, liberó algunos PhotoBooks.

En 2002 inició una carrera como cantante, junto a sus compañeras Yu Abiru y Haruka Kinami formaron el grupo Licca. No obtuvieron las ventas deseadas y el trio se disolvió un año después.

En el año 2003 apareció en la película Battle Royale II: Réquiem y en 2004 en la versión en imagen real del manga Devilman.

En 2013 pausó su carrera y desde entonces se desempeña como Ama de casa. Así mismo comparte con sus lectores su afición a la repostería.

Vida personal
Contrajo nupcias en el año 2007 con Tetsuya Ogawa, líder y bajista de la banda L'Arc~en~Ciel. En abril de 2014 su agencia informó que estaba embarazada, el 1 de septiembre de ese año dio a luz a un varón. El 6 de agosto de 2016 anunció el nacimiento de su segundo hijo, una niña.

Doramas
Kangei! Danjiki Goikkosama (2001)
Ace wo Nerae! as Midorikawa Ranko (2004)
Attack No.1 as Hayakawa Midori (2005)
Ace wo Nerae Kiseki e no Chousen as Midorikawa Ranko (2004)
Water Boys Finale (2005)
Hana Yori Dango (2005)
Gachi Baka (2006)
Oishii Proposal (2006, episodio 1)
Bengoshi no Kuzu (2006, episodio 10)
Hyakki Yakosho (2007)
Shinkansen Girl (2007)
Jotei (2007)
Mop Girl (2007, episodio 2)
Koi no Kara Sawagi Drama Special Love Stories IV (2007)
Zettai Kareshi (2008, episodios 7 y 9)
Walkin' Butterfly (2008)
Judge II (2008)
Hanazakari no Kimitachi e 2011 (2011, episodio 3)

Filmografía
Boogiepop wa Warawanai: Boogiepop and Others (2000)
 Battle Royale II: Réquiem (2003)
Devilman (2004)

Referencias

Enlaces externos
Ayana Sakai en Ameblo (en japonés)
Ayana Sakai en IMDb (en inglés)
Ayana Sakai en oripro (en japonés)

Actrices de Japón
Modelos femeninas de Japón
Modelos de gravure de Japón
Cantantes femeninas de Japón
Modelos de la prefectura de Chiba

Ayana Sakai


الألعاب النارية هي صنف من المقذوفات النارية ضعيفة الانفجار تستخدم بسبب جماليتها لأغراض الترفيه والتسلية، غالباً احتفالاً بالأعياد والمناسبات المختلفة ضمن عرض للألعاب النارية، وخاصّة في احتفالات رأس السنة الميلادية. هناك عدّة أشكال وتركيبات للألعاب النارية تضمن الحصول على العناصر الأساسية للعرض، وأهمها الإضاءة واللون والشكل والدخان والضجيج بالإضافة إلى المنثورات. تصنع الألعاب النارية من مزيج من مواد كيميائية تعطي عند اشتعالها العديد من الألوان؛ ويتمّ التحكّم بدرجة وتنوّع هذه الألوان حسب نوع المواد الكيميائية المستخدمة، بحيث تصمّم لتعطي لهباً وشرارات بألوان محدّدة بما فيها الأحمر والبرتقالي والأصفر والأخضر والأزرق والأرجواني والفضي. تختلف الألعاب النارية عن المفرقعات في الغاية منها، حيث أنّ الألعاب النارية متفجّرات تحدث أضواء ملوّنة، في حين أنّ المفرقعات تحدث أصواتاً ولا تحدث أضواء ملحوظة.

إنّ أوّل من اخترع الألعاب النارية هم الصينيون القدماء في القرن السابع الميلادي، وانتشر استخدامها لاعتقادهم أنّها تفيد في إخافة وطرد الأرواح الشرّيرة؛ ولا تزال الألعاب النارية واحدةً من أركان الاحتفال في رأس السنة الصينية أو مهرجان القمر. كان اختراع الألعاب النارية نتيجة طبيعية تالية لاختراع البارود، الذي يعدّ من الاختراعات الأربعة العظيمة للصين القديمة. تعدّ الصين حالياً أكبر مصنّع ومصدّر للألعاب النارية في العالم.

تتكوّن الألعاب النارية عموماً من أسطوانة أو أنبوبة مصنوعة من الورق العادي أو المقوّى التي تغلّف المادّة القابلة للاشتعال داخلها. عادةً ما يتمّ دمج عدّة أسطوانات أو أناببب ذات أصناف مختلفة مع بعضها البعض والتي تعطي عند اشتعالها تنوّعاً في العرض من حيث الأشكال والألوان. تطلق الألعاب النارية إمّا على شكل قذيفة مثل الهاون أو أن يكون لها قوّة دفع ذاتية مثل الصاروخ.

التاريخ

يعود أوّل توثيق للألعاب النارية إلى القرن السابع الميلادي أثناء عهد سلالة تانغ عندما اخترعها الصينيون من أجل احتفالاتهم، حيث أصبحت فيما بعد جزءاً من الثقافة والتقاليد الصينية، ومن الصين انتشرت إلى الثقافات والمجتمعات الأخرى. آمن الصينيون أنّ الألعاب النارية يمكن لها أن تطرد الأرواح الشريرة وأن تجلب لهم الحظ والسعادة.

تطوّر فنّ وصنعة تحضير الألعاب النارية في الصين إلى حرفة مستقلّة؛ وكان صانعوها يحظون بالاحترام لمعرفتهم بالتقنيّات المعقّدة في المزج والتركيب والإطلاق أثناء العروض. أثناء عهد سلالة سونغ (960–1279) أصبح بوسع عامّة الشعب في الصين شراء الأنواع المختلفة من الألعاب النارية من الباعة في الأسواق؛ كما أصبحت عروض الألعاب النارية الضخمة من الأمور المألوفة. ففي سنة 1110 م أقيم عرضٌ ضخم للألعاب النارية أثناء عرضٍ عسكري لتسلية الإمبراطور سونغ هويتسونغ وبلاطه. وفي سجلّ يعود إلى سنة 1264 دُوّنت حادثة إطلاق صاروخ من الألعاب النارية بالقرب من الإمبراطورة الأم غونغ شينغ، والذي أرعبها أثناء احتفال أقيم على شرفها من ابنها الإمبراطور سونغ ليتسونغ. كان قذف الصواريخ شائعاً حينها في الحروب، مثلما يستدلّ من كتيّب تنّين النار (هيو لونغ جينغ Huolongjing)، الذي جمعه كل من ليو بووين Liu Bowen وجياو يو Jiao Yu.

انتقلت المعارف المتعلّقة بالبارود والألعاب النارية إلى العالم العربي في أواسط القرن الثالث عشر الميلادي، حيث كتب حسن الرمّاح مخطوطات متعلّقة بالأمور الحربية عن الصواريخ والألعاب النارية والقنابل الحارقة مستخدماً مصطلحات تدلّ على معرفة مستقاة من المصادر الصينية مثل إشارته إلى الألعاب النارية باسم الأزهار الصينية.

ترافقاً مع انتشار نزعة الزخرفة الصينية في أوروبا أواسط القرن السابع عشر، بدأ وجود الألعاب النارية يصبح مألوفاً، إذ كان أوّل ظهوره محطّ إعجاب من الناس، فقد ورد على لسان ليف إزمايلوف سفير بطرس الأكبر في الصين قوله: «إنهم يصنعون ألعاباً نارية بالشكل الذي لم يره أحدٌ في أوروبا قطّ». نشر أميدي-فرانسوا فريزييه أطروحته المراجَعَة عن الألعاب النارية Traité des feux d'artice pour le spectacle سنة 1747، واصفاً فيها استخدام الألعاب النارية لأغراض التسلية والمراسم الاحتفالية. وفي سنة 1749 ألّف الموسيقار جورج فريدريك هاندل مقطوعة موسيقى الألعاب النارية الملكية للاحتفال بمعاهدة إيه لاشابيل (معاهدة آخن).

قام اليسوعي بيير نيكولا دانكارفيل سنة 1758 أثناء إقامته في بكين بتدوين طرق صناعة وتركيبات الألعاب النارية الصينية وأرسلها إلى الأكاديمية الفرنسية للعلوم، والتي كشفت عن تلك المراسلات ونشرتها بعد خمس سنوات. ترجمت هذه المدوّنات سنة 1765 إلى لغات عدّة، ممّا أدّى إلى إماطة اللثام عن سرّ هذه الصنعة واتّساع انتشار الألعاب النارية بين الناس.

التركيب

تتولّد الألوان في الألعاب النارية حسب نوع المواد الكيميائية الموجودة في المقذوف، والتي عادةً ما تكون على شكل حبيبات محشورة داخل أنبوبة. تسمّى هذه الحبيبات باسم النجمات النارية، أو النجمات فقط، وهي المسؤولة عن إصدار الوهج اللوني عند الاشتعال. تحوي هذه «النجمات» على أربعة مكوّنات أساسية:
 وقود يتيح للنجم الاشتعال
 مؤكسد ينتج أكسجين بكمّيّة كافية لاحتراق الوقود
 ملوّن من المواد الكيميائية الموافقة
 رابط يجمع المكوّنات مع بعضها في الحبيبة
وقد يضاف عامل مكوّن خامس على شكل مانح كلوري، والذي يزوّد بغاز الكلور من أجل إضفاء قوّة إلى لون اللهب (أحياناً يقوم المؤكسد بهذا الدور).

تعدّ المادّة الكيميائية المانحة للون من أهم المكوّنات، واللون الصادر هو نفسه الملاحظ في اختبار اللهب، مع العلم أنّه ليس كل المركّبات المصدرة للألوان تكون مناسبةً للاستخدام كمواد ملوّنة في الألعاب النارية، إذ أنّ الملوّن المثالي ينبغي له أن يصدر لوناً نقيّاً وشديداً بتراكيز معتدلة.

يظهر الجدول أدناه العلاقة بين التركيب والأثر اللوني للمواد الكيميائية المستخدمة في تركيب الألعاب النارية:

التأثيرات

المرئية
الفاونيا
من الأشكال الشائعة للقذائف في الألعاب النارية زهرة الفاونيا، حيث يتمّ تصميم الألعاب النارية بشكل يعطي انفجاراً كروياً للشحنة الحاوية على «نجمات» ملوّنة تحترق دون أن تترك ذيلاً (أثراً) وراءها.

الأقحوان
يكون التصميم شبيهاً بزهرة الفاونيا، ولكن مع وجود «نجمات» تترك أثراً مرئياً من الشرارات.

الأضاليا
من حيث الشكل هي شبيهة لقذيفة الفاونيا، ولكن لها عدد أقلّ وأحجام أكبر من «النجمات»، والتي تقطع مسافة أطول من المسافة العادية بعد انفجار القذيفة قبل أن تشتعل. لذلك فإنّ بعض قذائف الأضاليا تكون أسطوانية الشكل بدل أن تكون على شكل حبيبات لإفساح المجال لنجمات أكبر.

الصفصاف
يكون التصميم شبيهاً بتصميم زهرة الأقحوان، ولكن مع وجود «نجمات» ذهبية أو فضّية طويلة-الاشتعال والتي تعطي أثراً شبيهاً بتدلّي أغصان شجرة الصفصاف.

النخلة
تحوي قذيفة الألعاب النارية من نمط النخلة على عدد قليل نسبياً من «النجمات» كبيرة الحجم التي تترك أثراً يشبه المذنّب، والتي تكون مرتّبة بشكل يسمح لها بالانفجار مخلّفة وراءها فروعاً وأذرع كبيرة بشكل يشبه النخيل. عندما تكون الحشوة معبّأة بشكل مدروس، يمكن الحصول على أثر مستمر في المنتصف يظهر عند صعود القذيفة بشكل يوحي بهيئة جذع النخلة.

الحلقة
وهي قذيفة تحوي على نجمات مرتّبة بطريقة تعطي هيئة حلقة عند الانفجار. يمكن إجراء تحويرات على ترتيب النجمات بحيث تعطي شكل وجه مبتسم أو قلب أو ما شابه ذلك.

التاج
وهذا الشكل هو نمط من أنماط زهرة الفاونيا أو الأقحوان مع وجود عنقود مركزي من النجمات غير المتحرّكة، والتي عادةً ما تكون ذات ألوان متعاكسة، بحيث يعطي في النهاية شكل ديادم (تاج إكليلي).

كامورو

كامورو Kamuro هي كلمة في اللغة اليابانية تعني «قصّة شعر الصبيان»، وهو ما يكون عليه شكل القذيفة بعد انفجارها بشكل كامل في السماء، بحيث تترك «النجمات» الذهبية أو الفضّية بريقاً كثيفاً، وغالباً ما تكون ساطعة في سماء الليل.

كروسيت
الكروسيت Crossette هي قذيفة تحوي على عدّة «نجمات» كبيرة، تقطع مسافة صغيرة عند انفجارها، قبل أن تنفجر إلى «نجمات» أصغر، مخلّفة بذلك وراءها أثراً يشبه الشبكة. عادةً ما تنشطر نجمة الكروسيت إلى أربعة أجزاء تطير متباعدةً عن بعضها بشكل متناظر على شكل صليب. كانت العبوات في الأوّل مقتصرةً على اللونين الذهبي والفضّي، ولكن يوجد منها حالياً تشكيلات ملوّنة من الأحمر أو الأخضر أو الأبيض.

العنكبوت

 قذيفة تحوي نجمات سريعة الاشتعال بحيث تنفجر بقوّة كبيرة تدفع فيها النجمات الأخرى بشكل مستقيم ومستوي قبل أن تخمد تدريجياً وتتباعد قليلاً عن بعضها، ممّا يعطي في النهاية شكلاً في السماء على هيئة خطوط شعاعية تشبه أقدام العنكبوت.

ذيل الحصان
سمّي هذا النمط كذلك بسبب الشكل الشبيه بذيل الحصان، حيث تترك القذيفة «نجمات» ضخمة طويلة الاشتعال ذات ذيل، والتي تسير فقط لمسافة قصيرة من القذيفة قبل وقوعها على الأرض. يسمّى هذا النمط أحياناً باسم «الشلّال».

المطر
وهو أثر ينتج من «نجمات» كبيرة بطيئة الاشتعال داخل القذيفة التي تترك ذيلاً يحوي عدداً كبيراً من الشرارات البرّاقة وراءه وصوتاً يشبه تساقط المطر. تتمّ العملية بشكل متتالٍٍ ومتدرّج، على العكس من أثر المطر العادي الذي تهطل فيه كمّيّات من المواد البرّاقة في نفس الوقت.

الباقة
وهي نمط متعدّد الانفجار، حيث تقذف في البداية قذيقة كبيرة تتشظّى إلى أجزاء من مختلف الأنماط والأحجام. يكون الانفجار الأولي قويّاً بشكل يؤمّن بعثرة الشظايا عن بعضها لمنع التداخل عندما تنفجر لاحقاً. عندما تكون الشظايا الأصغر من نفس الحجم والنوع يدعى الأثر حينها باسم «الآلاف».

التحيّة العسكرية
وهي قذيفة تعطي عند تفجيرها صوتاً قويّاً أكثر من الأثر المرئي المرافق. تتكوّن قذائف التحيّة العسكرية من مسحوق الفلاش، والذي يعطي وميضاً سريعاً يشبه ضوء الفلاش يتبعه صوت انفجار قوي. يمكن إضافة التيتانيوم إلى مزيج المسحوق لإعطاء أثر على شكل سحابة من الشرارات المتألّقة تحيط بالوميض. غالباً ما تطلق قذائف التحيّة العسكرية لإضفاء جوّ من البهجة في نهاية عروض الألعاب النارية.

اللغم
يعطي نمط اللغم عند انفجاره العديد من «النجمات» في السماء، ويقذف عادةً مثل الهاون، ويتألّف من عبوة ذات قوّة دافعة من الأسفل، أمّا الشحنة ففي الأعلى، ويكون صوت انفجارها ضعيفاً.

الشمعة الرومانية
الشمعة الرومانية هي عبارة عن أنبوبة طويلة تحوي عدة «نجمات» كبيرة تشتعل عند فترات متباعدة متساوية. عادةً ما ترتّب هذه النجمات على شكل مروحة أو بشكل متقاطع، وعلى ارتفاع قريب من الحضور المشاهدين. تحوي بعض الأنماط الأكبر من الشموع الرومانية على قذائف صغيرة بدل النجمات في الحشوة.

الكعكة
الكعكة في الألعاب النارية هي مجموعة عنقودية من أنابيب متصلة مع بعضها بفتيل يؤمّن إشعال سلسلة من الشحنات داخلها. يمكن لمجموعة كعكة واحدة أن تطلق أكثر من 1000 طلقة (رمية). توجد أصناف شتّى من تشكيلات شحنات الأنابيب تعرف عادةً بأسمائها التجارية.

الصوتية
المفرقعات هي صنف من الألعاب النارية تحدث أصواتاً دون أثر مرئي، والتي يشبه صوتها أحياناً إطلاق النار من المسدّسات. يمكن أن تكون الأصوات على شكل فرقعة؛ أو طنين مثل طنين النحل أو الذباب؛ أو على صوت صفير.

المناسبات والمهرجانات

أصبح من الشائع تنظيم العروض لإطلاق الألعاب النارية في المناسبات على اختلافها في كافّة أرجاء العالم. من أشهر هذه المناسبات التي تتمّ بشكل متزامن حول العالم هو الاحتفال بمناسبة رأس السنة الميلادية، حيث تبلغ الاحتفالات ذروتها عند تمام الساعة الثانية عشرة ليلاً بإطلاق الألعاب النارية. كما أنّه من الشائع أيضاً إطلاق الألعاب النارية في المناسبات الدينية؛ فيحتفل المسلمون في بعض البلدان بإطلاق الألعاب النارية في عيدي الفطر والأضحى، أمّا الهنود السيخ والهندوس فيطلقونها في عيد ديوالي، الذي يعني عيد الأنوار؛ في حين أنّ بعض الدول المسيحية الكاثوليكية تحتفل عند تعيين البابا بإطلاق الألعاب النارية.

إنّ التقليد القائم على إطلاق الألعاب النارية في الأعياد الوطنية أصبح من الأمور الشائعة في مختلف أنحاء العالم. ففي سنغافورة تقام احتفالاً بالعيد الوطني مسابقة دولية في الألعاب النارية بين فرق من مختلف دول العالم على مدى عدّة ليال، وتلقى اهتماماً متزايداً. أمّا في مالطا فتطلق الألعاب النارية عند ميلاد أمير جديد أو تعيين حاكم جديد للبلاد.

يعدّ الاحتفال بليلة البون فاير (ليلة جاي فوكس) في بريطانيا إحدى أكبر المناسبات التي تطلق فيها الألعاب النارية، والتي تقام في الخامس من تشرين الثاني/نوفمبر من كلّ سنة احتفالاً بإفشال مؤامرة البارود في نفس اليوم سنة 1605. تقام الاحتفالات بإطلاق الألعاب النارية في سماء مختلف المناطق في بريطانيا. أمّا في جمهورية أيرلندا وأيرلندا الشمالية فيحدث أكبر احتفال بالألعاب النارية يقصده عدد كبير من الناس يوم الهالووين، وذلك في عدّة مدن مثل بلفاست ودبلن وديري، حيث حضر في المدينة الأخيرة سنة 2010 أكثر من 20 ألف شخص.

كان أوّل احتفال للأمريكين بيوم الاستقلال سنة 1777، ثم جرى التقليد بالاحتفال به سنوياً، حيث تطلق الألعاب النارية بكثافة. تعدّ شركة والت ديزني أكبر مستهلك للألعاب النارية في الولايات المتحدة، إذ تطلقها ديزني لاند أثناء العروض والمواسم والاحتفالات المختلفة. تمّ الإعلان سنة 2004 عن تطبيق تقنية استخدام الهواء المضغوط في إطلاق الألعاب النارية بدلاً من البارود، ممّا رفع من معايير الأداء والسلامة في نفس الوقت.

يقام في اليابان عرض خاص في الصيف يسمى مهرجان الألعاب النارية (花火大会 هاناباي تاكاي)، وفيه تطلق الألعاب النارية يومياً كل مساء، ومن أكبرها المقام في مدينة تونداباياشي في أوساكا إذ يفوق فيها عدد الجولات أكثر من 100 ألف، وتجذب عدداً كبيراً من المشاهدين (حوالي 800 ألف). أقيم هذا المهرجان لأوّل مرّة في اليابان سنة 1777؛ ولا يزال بعض اليابانيون يتّبعون التقاليد المرافقة للحفل من ارتداء اليوكاتا أو التقاط السمك الذهبي. كما يقام أيضاً مهرجان دولي سنوي للألعاب النارية في مالطا، وكذلك الأمر في مدينة مونت كارلو في موناكو. يقام مهرجان الألعاب النارية في موناكو منذ سنة 1966 في الفترة بين شهري تموز/يوليو وآب/أغسطس من كل عام، ويعود الفائز في مسابقة المهرجان في نوفمبر لإظهار عرضه في اليوم الوطني لموناكو.

كما تقام في الدول العربية مهرجانات سياحية تنظم فيها عروض للألعاب النارية، كما هو الحال في مهرجان دبي للتسوق.

المسابقات

تقام المهرجانات والمسابقات في كافّة أنحاء العالم للتنافس في تقديم أفضل العروض بإطلاق الألعاب النارية. من أكبرها مهرجان سنوي للألعاب النارية يقام في مدينة مونتريال الكندية اسمه L'International des Feux Loto-Québec، الذي يقام منذ سنة 1985 ويقصده أكثر من 3 ملايين زائر؛ كما يقام في كندا أيضاً مهرجان احتفال الضوء Celebration of Light في مدينة فانكوفر بين شهري تموز/يوليو وآب/أغسطس منذ سنة 1990.

تعقد مسابقة الفلبين الدولية Philippine International Pyromusical Competition في مدينة باساي سنوياً لمدّة ستّة أسابيع بين شهري شباط/فبراير وآذار/مارس؛ كما يقام مهرجان فنون التقانة النارية Le Festival d'Art Pyrotechnique في الريفييرا الفرنسية صيفاً من كلّ عام.

الأرقام القياسية
أكبر عرض للألعاب النارية
يعود الرقم القياسي لأكبر عدد من الألعاب النارية المطلقة بشكل متزامن خلال عرض واحد إلى كنيسة المسيح (إغليجا ني كريستو) في مانيلا عاصمة الفلبين أثناء احتفالات رأس السنة الميلادية 2016، حيث أطلقت 810,904 قذيفة، واستمرّ العرض حوالي ساعة كاملة. كان الرقم السابق عائداً إلى شركة Svea Fireworks النرويجية، التي أطلقت 540,382 قذيفة في 29 نوفمبر 2014 احتفالاً بمرور 200 سنة على الدستور النرويجي؛ وبذلك تجاوزت الرقم السابق الذي كان بحوزة دبي (479,651).

أكبر «عجلة كاثرين»

«عجلة كاثرين» Catherine wheel هي عجلة شاقولية يرافق دورانها إطلاق الألعاب النارية. أكبر عجلة صمّمها مصنع The Lily Fireworks في مالطا في 18 حزيران/يونيو 2011.

أطول «شلّال» من الألعاب النارية
قيس أطول «شلّال» من الألعاب النارية، والذي أطلق عليه اسم «شلّالات نياغارا»، حيث بلغ قياسه 3,517.23 متر عند إطلاقه في 23 آب/أغسطس بمهرجان «بحار أرياكي» في مدينة فوكوكا اليابانية.

أكبر عدد من صواريخ الألعاب النارية أطلق في 30 ثانية
إن أكبر عدد من صواريخ الألعاب النارية أطلق في 30 ثانية هو 125,801، وهو رقم قياسي حقّقته شركة Pyroworks International Inc في الفلبين في الثامن من أيار/مايو 2010.

أكبر صاروخ من الألعاب النارية
بلغ وزن أكبر صاروخ من الألعاب النارية 97.01 كيلوغرام، وأطلق في ولاية نيفادا الأمريكية في 27 أيلول/سبتمبر 2014.

المنظّمات
توجد في بعض البلدان مثل الولايات المتحدة نوادٍ مخصّصة للمهتمين بالألعاب النارية من هواة ومحترفين. تقوم هذه المجموعات بإعطاء توجيهات مستمرة حول السلامة، كما تقوم بتنظيم لقاءات وندوات ودورات تدريبية.

في سنة 1969 تأسّست الرابطة الحرفية الدولية لتقنيّي الألعاب النارية Pyrotechnics Guild International؛ وهي منظّمة دولية غير ربحية، يبلغ عدد أعضائها 3500، وهي بذلك تمثّل أكبر تجمّع للمهتمّين بالألعاب النارية في العالم.

تحذيرات الأمان والمخاطر

السلامة

يصنّف الاستعمال غير الملائم للألعاب النارية من المخاطر الجسيمة للأشخاص والممتلكات. هناك خطر التعرض للحروق والجروح بالنسبة للأفراد المطلقين للقذائف والمحيطين بهم، خاصة منطقة العين الحساسة.؛ كما أنّ الخطر القائم بحدوث حرائق مرتفع نسبياً، خاصّة عند سقوط الألعاب النارية بالقرب من المواد القابلة للاشتعال. لهذا السبب فإنّ استعمال الألعاب النارية ليس مسموحاً بشكل كامل بالإطلاق، فهناك ضوابط قانونية تحصر الاستخدام. فعروض الألعاب النارية تطلق فقط وفق قانون معظم الدول من قبل محترفين للعمل بها، مع العلم أنّ العيّنات الاستهلاكية التي تباع في المتاجر المتاحة للعموم هي ذات خطر أقلّ لاحتوائها على كمّيّة أقلّ من المواد المتفجّرة من أجل تقليل الخطر المحتمل للإصابة. من الأمثلة على الكوارث المتعلّقة بالألعاب النارية كلّ من حادثتي حريق معبد كولام في الهند، وانفجار متجر سان بابليتو في المكسيك؛ واللذان وقعا سنة 2016.

قد تسبّب الألعاب النارية مشاكل للحيوانات الأهلية والبرّية، إذ من المحتمل أن تصاب بالذعر من الضجيج فتتعرّض للخطر والإيذاء عند اقترابها من السور عند محاولتها الهرب.

التلوّث
يختلف أثر التلوّث الذي تحدثه الألعاب النارية حسب التركيبة، والتي يحتمل لبقاياها بعد الانفجار أن تكون على تماس مباشر مع البيئة المحيطة، والذي يسبّب الخطر في بعض الأحيان. فينسب إلى الألعاب النارية أنّها مصدر لمركّبات البيركلورات في البحيرات؛ إذ قامت إحدى الدراسات على بحيرة في ولاية أوكلاهوما الأمريكية بمقارنة تركيز البيركلورات قبل وبعد الألعاب النارية بين عامي 2004 و2006، ولاحظت ارتفاع التركيز بعد 14 ساعة من العرض بمقدار 24 إلى 1028 ضعف عن الحدّ الطبيعي الوسطي. دفع هذا الأمر وكالة حماية البيئة الأمريكية إلى القيام بدراسات لمعرفة أثر البيركلورات على البيئة ومياه الشرب، ووضعت ولاية كاليفورنيا إرشادات على صعيد محلّي فيما يخصّ استخدام البيركلورات.

يمكن لمخلّفات الألعاب النارية أن تحوي بقايا فلزات ثقيلة وبعض المركّبات السامّة، كما أنّ أثر الدخان يلوّث الهواء ممّا قد يسبّب تعقيدات صحّية للأشخاص المصابين بالربو.

الضوابط
تضع العديد من دول العالم ضوابط على استخدام الألعاب النارية، والتي تختلف من بلد لآخر في بعض التفاصيل، إلّا أنّها بمجملها تراعي تحقّق شروط السلامة. فهي مثلاً ممنوعة في مناطق السلطة الوطنية الفلسطينية، والكويت.

كندا
يتمّ التفريق بين الألعاب النارية الاستهلاكية والألعاب النارية التجارية، إذ أنّ الأخيرة ترخّص فقط من قسم إدارة المتفجّرات في دائرة الموارد الطبيعية الكندية، ويتطلّب استحواذها الحصول على وثيقة من قبل مشرف خبير بالألعاب النارية بعد دورة تستمرّ ليوم كامل وعلى ثلاثة مستويات، مع إعطاء الإرشادات والتوجيهات التقنية.

الولايات المتحدة

يعدّ مكتب الكحول والتبغ والأسلحة النارية والمتفجرات الأمريكي (BATFE) المسؤول عن منح التراخيص للألعاب النارية الاحترافية. يتمّ تقسيم الألعاب النارية إلى أصناف وفق نظام تصنيف شحن المتفجّرات التابع للأمم المتّحدة، وهو نظام حديث متّبع، ومبني على الضبط والتصنيف بناءً على الشحن وليس على الاستعمال كما في النظام السابق.
التصنيف:
 Class 1.1G : خطر انفجار كبير (البارود UN0094 وطلقات التحيّة العسكرية UN0333)
 Class 1.2G : مقذوفات دون انفجار كبير (ألعاب نارية UN0334)
 Class 1.3G : حريق، انفجار ضعيف (ألعاب نارية UN0335)؛ تنصّ القوانين الفيدرالية على أنّ استحواذ هذا الصنف من الألعاب النارية دون رخصة يعد جناية يعاقب عليها القانون بالسجن لمدّة تصل إلى خمس سنوات.
 Class 1.4G  : خطر انفجار ضئيل (ألعاب نارية UN0336)؛ وهي الألعاب النارية الاستهلاكية وتشمل: الصواريخ والمواد المتوهجة والشمعة الرومانية والمفرقعات والألماسات بالإضافة إلى أنواع أخرى مختلفة مثل «عجلة كاثرين» و«الأفعى الفرعونية» و«الكعكة» وغيرها.

هناك بعض الولايات الأمريكية التي تحظر استخدام الأنواع الاستهلاكية فيها، مثل ولاية نيوجيرسي؛ أما ولاية إلينوي فتسمح بأصناف محدودة التوهّج مثل الألماسات وبعض المفرقعات، ما يضطرّ القاطنين هناك إلى السفر إلى ولايات أخرى تسمح بشراء الألعاب النارية.

المملكة المتحدة
تصنّف الألعاب النارية في المملكة المتحدة إلى أربعة أصناف: أ) منزلية ب) للحدائق ج) للعروض د) للمحترفين. تتولى إدارة الصحة والسلامة الإشراف على ترخيص استعمال الألعاب النارية بالتعاون مع السلطات وإدارة الإطفاء المحلّية.

لا تباع الألعاب النارية في المملكة المتحدة للأفراد دون سن 18؛ ولا يسمح بإطلاقها بين الساعة 11 ليلاً إلى السابعة صباحاً باستثناء ليلة البون فاير (حتى منتصف الليل) ورأس السنة الميلادية ورأس السنة الصينية وديوالي(إلى الساعة الواحدة ليلاً).

انظر أيضًا
 مفرقعات

المراجع

باللغة العربية

بلغات أجنبية

وصلات خارجية

  الألعاب النارية - موسوعة المورد، منير البعلبكي، 1991.
 الألعاب النارية الهوائية - المدرسة العربية
 NOVA Online Kaboom! with pyrotechnics, anatomy of fireworks

اختراعات صينية
سلالة تانغ الحاكمة
مصادر الضوء
مواد كيميائية

ألعاب نارية


Remus Mărgineanu () a fost un actor român de teatru și film.

Biografie

Filmografie (selecție)

 Buzduganul cu trei peceți (1977)
 Pentru patrie (1978)
 Vlad Țepeș (1979)
 Falansterul (1979) - Simion
 Vacanță tragică (1979)
 Drumul oaselor (1980)
 Ancheta (1980)
 Întoarcerea din iad (1983)
 Imposibila iubire (1984)
 Lișca (1984)
 Emisia continuă (1984)
 Moara lui Călifar (1984)
 Mitică Popescu (1984)
 Furtună în Pacific (1986)
 Întunecare (1986)
 Flăcări pe comori (1988)
 Undeva în Est (1991)
 Casa din vis (1992)
 Privește înainte cu mînie (1993)
 Capul de zimbru (film TV, 1996)
 Matei Copil Miner (2013)
 Loverboy (2011)
 Fals tratat de mântuire a sufletului (2018)
 Cardinalul (2019)

Note

Legături externe

 Remus Mărgineanu la CineMagia.ro

Nașteri în 1938
Nașteri pe 22 martie
Decese în 2022
Decese pe 17 aprilie
Actori de film români
Actori de teatru români

Remus Mărgineanu


Frans Hogenberg (Malinas, c. 1535-Colonia, 1590) fue un grabador a buril y aguafuerte y cartógrafo flamenco, hijo del también grabador y pintor Nicolaas Hogenberg. Su firma se encuentra por primera vez en un grabado del Combate de Carnaval y Cuaresma, fechada en 1558. Hacia 1560 debió de realizar un viaje a Francia posiblemente en compañía de Gerardus Mercator y Abraham Ortelius, con quienes parece haber colaborado. En 1568 salió desterrado de Amberes por el duque de Alba y durante un tiempo trabajó en Inglaterra antes de establecerse en 1570 en Colonia.

Hogenberg es famoso sobre todo por su contribución a la publicación a partir de 1572 del atlas de las ciudades del mundo Civitates orbis terrarum, concebido como una continuación del Theatrum Orbis Terrarum de Abraham Ortelius, en el que también había participado con gran cantidad de mapas. De la publicación del Civitates orbis terrarum se encargó Georg Braun (1541-1622), teólogo y canónigo de la catedral de Colonia, quien se encargó también de redactar los textos que acompañan a los grabados debidos en su mayor parte a Hogenberg y, en menor medida, a Simon Novellanus. La obra se publicó en seis volúmenes publicados entre 1572 y 1618, contribuyendo con sus dibujos diversos artistas, siendo el principal de ellos el flamenco Joris Hoefnagel.

Hogenberg es también autor, junto con Novellanus, de una copiosa colección facticia de estampas conocida como Geschichte Blatter o Sucesos de la historia de Europa en el siglo XVI, publicada en Colonia a partir de 1569, con ilustraciones de la expedición del emperador Carlos V a Túnez, según los cartones de Jan Cornelisz Vermeyen para la serie de tapices tejidos por Pannemaker en Bruselas entre 1560 y 1569, la abdicación de Carlos V en Bruselas, la batalla de San Quintín, a partir de un dibujo de Hieronymus Cock, las guerras de religión en Francia y la rebelión de los Países Bajos españoles.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
Obras digitalizadas de Frans Hogenberg en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

Grabadores de Alemania del siglo XVI
Grabadores de Flandes del siglo XVI
Nacidos en Malinas

Frans Hogenberg


පාලි භාෂාවෙන් ලියැවුණු වීර කාව්ය ය

වැදගත් ඓතිහාසික මූලාශ්රුයක් වීම හැරුණු විට එය පාලි භාෂාවෙන් ලියැවුණු වීර කාව්යායකි. කදිම ගීතවත් භාෂාවකින් ලියැවුණු  මතක තබා ගත හැකි කථා, එනම් යුද්ධ, ආක්ර මණ රජ පවුලේ කුමණ්ත්රයන, මහා ථූප සහ ජලාශ ගොඩනැංවීම පිළිබඳ කථා, කාලීන බෞද්ධ ලෝකයේ අවධානය දිනා ගත්තේය. එකල රුවන්වැලි සෑය මුළු ලෝකයේම උසම ගොඩනැගිල්ල විය. පරාක්රදමබාහු රජතුමාගේ ඉංජිනේරු ක්ර ම එකල ලෝකයේ තිබුණු මහා වාරි ව්යාකපාර විය. පුරාණ කාලයේ ලියැවුණු අනෙකුත් ලේඛණ මෙන් නොව එය සාමාන්ය  ජන ජීවිතයේ බොහෝ පාර්ශවයන් ගැන සාකච්ඡා කර ඇත. රජුගේ හමුදාවට බැඳුණේ කෙසේද නැතහොත් ගොවිතැන් කළේ කෙසේද යනාදී වශයෙනි. (පරිච්ඡේද xxii – xxviii බලන්න) මෙපරිදි මහාවංශය සේද මාවත දිගේ බොහෝ බෞද්ධ රටවල්වලට ගෙන යන ලදී. එහි කොටස් වෙනත් භාෂාවලට එක්කෝ පරිවර්තනය කර නැතහොත් එහි අඩංගු කාරණා වෙනත් භාෂාවලින් නැවත කියා ඇත. බුරුමයේ හා තායිලන්තයේ එහි අගනා පිටපත් තිබේ. වෙනත් වංශ කථා වර්ගයේ පාලි කෘතීන්වල දියුණුව කෙරෙහි මහාවංශය බොහෝ සේ බලපෑවේය. එහි ප්රටථිපලයක් වශයෙන් එකල පාලි කාව්ය්ය පිළිබඳ ලෝකයේ ප්ර ධාන මධ්යඑස්ථානය බවට සමහර විට ලංකාව පත් වන්නට ඇත.

දේශපාලනික වැදගත් සිදුවීම්

දේශපාලන තොරතුරු අඩංගු ලේඛනයක් ලෙස වර්තමාන ශ්රී  ලංකාවේද මහාවංශයට විශේෂ ස්ථානයක් හිමි වේ. බ්රිුතාන්ය  ඉතිහාසඥයෙකු වූ ජෝන් රසල් 1930 දී මහාවංශයට පහර දීමේ ක්රිවයාවලියක් ගැන විස්තර කළේය. විශේෂයෙන් එසේ සඳහන් කර ඇත්තේ දෙමළ ජාතිවාදී ව්යා පාරය ගැනයි. මහාවංශය සිංහල බෞද්ධ ඉතිහාසය අඩංගු ලේඛනයක් වීම නිසාම සිංහල ජාතීවාදීන්ට මෙන්ම දෙමළ ජාතිවාදීන්ට ද එය පෙනුණේ අග්රඅගණ්යේයේ සිංහල වීර කාව්ය යක් පරිද්දෙනි. 1930 දී දෙමළ ජාතිකාභිමානයෙන් යුතු ජී.ජී.පොන්නම්බලම් එයට පහර දුන්ණේය. ඔහු ප්රාකාශ කර සිටියේ විජය, කාශ්යළප, පරාක්රනමබාහු ආදී බොහෝ රජවරු දෙමළ ජාතිකයන් වූ බවයි. 1939 දී ජි.ජි.පොන්නම්බලම් විසින් නාවලපිටියේදී සිංහල ජනතාවට සහ මහාවංශයට පහර එල්ල කරමින් කළ උද්වේගකාරී දේශනය පළමු සිංහල-දෙමළ කැරලි කෝළාහලවලට වස්තු බීජය විය. මෙම කැරලි කෝළාහලවලට නාවලපිටිය, පස්සර, මස්කෙළිය සහ යාපනය ද ගොදුරු විය. මෙම කැරැල්ල ද බ්රිහතාන්ය් යටත් විජිත පාලකයන් විසින් ඉතා ඉක්මණට මැඩ පවත්වන ලදී.

බොහෝ ලේඛකයෝ මහාවංශයේ සදාචාරය ගැන ප්ර ශ්න කරති. දුටුගැමුණු රජු එළාර සහ ඔහුගේ හමුදාව ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් දුක් වී යයි මහාවංශයේ එන විස්තර ගැන සැකයෙන් බලති. ආක්රයමණිකයන් ඝාතනය කිරීම "පව්කාරයින් සහ වන සතුන් මැරීම " හා සමාන යයි මහාවංශය කියයි. එසේ කියා රජුගේ දුක සහ සන්තාපය සමනය කර තිබේ. සමහර විවේචකයන් මෙය සලකා ඇත්තේ ආචාර ධර්ම විද්යාදවේ වැරැද්දක් ලෙසිණි. බුදු දහමේ පාපී ක්රිමයාවන්ගේ ප්ර ථිපලවල අනුපිළිවෙලක් පෙන්වා දී ඇත. එයට අනුව රහතන් වහන්සේ නමක් මැරීම සාමාන්යී පුද්ගලයෙකු ඝාතනයට වඩා පාපී ක්රිඅයාවකි. බෞද්ධාගම අදහන්නෝ ප්ර කාශ කරන්නේ කූඹීයෙකු මැරීමට වඩා අලියෙකු මැරීමෙන් පව වැඩි වන බවයි. මේ ආකාරයේ සිතිවිලි හින්දු මනු නීතියේ ද තිබේ. එහිදී බ්රාවහ්මණයෙකුට හිරිහැර කිරීමත්, චණ්ඩාලයෙකුට එසේ කිරීමත් අතර ප්රීථිපලයේ විශාල පරතරයක් ඇත. එසේම බිලි පූජා සඳහා සතුන් මැරීම හින්දු චාරිත්රීවලට එකඟය. ඒ අනුව මහාවංශය බෞද්ධ ආචාර ධර්මවලට සාධාරණය ඉටු කර ඇත. දුටු ගැමුණු රජු ඔහුගේ ක්රි‍යාවන් ගැන දුක් විය. අශෝක අධිරාජයා ද බිහිසුණු යුද්ධවලින් පසු යුධ විරෝධියෙකු  වූ බව  පෙන්වා දීම අනුව දුටුගැමුණු ද  එසේ කිරීම අවශ්යච විය.

මහාවංශය වෙනුවෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට ඉදිරිපත් වූ කැපී පෙණුනු ඉතිහාසඥයෙකු නම් කාර්තිගේසු ඉන්ද්රුපාලයි. මහාවංශය සිංහල බෞද්ධ දේශානූරාගී කරුණු අඩංගු කෘතියකැයි යන ජනප්රිුය මතය වැරදියයි ඔහු තර්ක කළේය. එසේම මහාවංශය ලේඛකයා ඔහුගේ ඉදිරිපත් කිරීමේදී පුදුමාකාර ලෙස සාධාරණ වී ඇති බවද කියයි. කෙසේ වෙතත් ශ්රීේ ලාංකික දේශපාලඥයින් ඔවුන්ගේ පටු අරමුණු සඳහා එය තවදුරටත් හොඳ අතට හෝ නරක අතට පාවිච්චි කරනවා ඇත.

http://en.wikipedia.org/wiki/Mahawamsa#The_Greatest_Epic_Poem_.28Kaavya.29_written_in_Pali

පාලි භාෂාවෙන් ලියැවුණු වීර කාව්‍ය


Wild Frontier ist ein Musikalbum des nordirischen Hardrock- und Blues-Gitarristen Gary Moore. Es erschien im März 1987 bei Virgin Records.

Geschichte
Nach einer Reise zurück in seine Heimat Belfast veröffentlichte Moore dieses Album, auf dem mehrere Songs von Irland handeln. Auch die Musik hat keltische Einflüsse. Bei den Aufnahmen wurde ein Drumcomputer verwendet. Ursprünglich sollte das Titelstück von Phil Lynott gesungen werden, was dessen Tod im Januar 1986 verhinderte. Das Album wurde mit den Worten "For Philip" Lynott gewidmet.

Over the Hills and Far Away wurde zu einem der bekanntesten Stücke Moores und wurde mehrfach gecovert; besonders bekannt wurde eine Interpretation von Nightwish. Das Stück erreichte Platz 20 in Großbritannien. Außerdem ist mit Friday on My Mind eine Coverversion eines alten Songs von The Easybeats enthalten.
Das Instrumentalstück The Loner – eine Komposition des Keyboarders Max Middleton – ist eine Neueinspielung des Titels, den Gary Moore bereits als Gastmusiker auf der LP Over The Top des Schlagzeugers Cozy Powell im Jahre 1979 beigesteuert hatte. Im Stil einer rockigen Ballade zeigt es die typischen solistischen Fähigkeiten und Ausdrucksmöglichkeiten Gary Moores auf der E-Gitarre, insbesondere sein sehr differenziertes Ziehen der Saiten (Bending).

Kritik
Die Webseite Allmusic kritisierte die Entscheidung, einen Drumcomputer zu verwenden. Dennoch sei es keine schlechte Platte, nur sei sie "leicht enttäuschend". Sie vergab die Bewertung 2 von 5.

Titelliste
Die Titel 1 – 8 sind die der Original-Vinylveröffentlichung. Alle Stücke von Gary Moore außer wo angegeben.

 Over the Hills and Far Away – 5:20
 Wild Frontier – 4:14
 Take a Little Time – 4:05
 The Loner (Instrumental) (Max Middleton) – 5:54
 Friday on My Mind (George Young/Harry Vanda) – 4:11
 Strangers in the Darkness (Moore/Neil Carter) – 4:38
 Thunder Rising (Moore/Carter) – 5:43
 Johnny Boy – 3:15

Bonustitel der Original-CD:
  Over the Hills and Far Away (12"-Version) – 7:26
 Wild Frontier (12"-Version) – 6:38
 Crying in the Shadows – 5:01

Bonustitel der Remaster-Version von 2003:
  The Loner (Extended Mix) – 7:16
 Friday on My Mind (12"-Version) (Young/Vanda) – 6:15
 Out in the Fields (live, mit Phil Lynott) – 5:28

Charts und Chartplatzierungen

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Literatur
 René Aagaard, Finn K. Jensen, The Gary Moore Bio-Discography 1969-1994, Søborg: Bidstrup, 1996. ISBN 87-983242-6-8.

Quellen

Album (Hard Rock)
Album 1987
Gary-Moore-Album

Wild Frontier (Album)


Tesárske Mlyňany este o comună slovacă, aflată în districtul Zlaté Moravce din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.766 de locuitori.

Istoric
Localitatea Tesárske Mlyňany este atestată documentar din 1075.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Tesárske Mlyňany


2015 අප්‍රේල් 12 සිට 16 දක්වා, රුසියාවේ  දක්ෂිණ සයිබීරියාව හරහා, ලැව්ගිනි මාලාවක් පැතිරිණි.  කකේෂියා ජනරජය තුල, ජනයා 29 දෙනෙක් මිය ගිය අතර 6,000 දෙනෙකුට උන් හිටි තැන් අහිමි විය. තවදුරටත් නැගෙනහිරට වන්නට සබායිකල්ස්කි ක්‍රයි හිදී, චිටා අසබඩහිදී පුද්ගලයෝ සතරදෙනෙක් මිය ගියහ. ඇතුළු මොංගෝලියාව වෙතින්ද හානි වාර්තා විය.

2015 රුසියානු ලැව්ගිනි


Fillmore Glen State Park is a  state park located in the Finger Lakes region of New York adjacent to the Village of Moravia in Cayuga County.

Park description
The primary attractions of the park are the hiking trails with views of a stream and five waterfalls, in addition to the swimming pond, made by damming the stream. It also features a replica of President Millard Fillmore's boyhood log cabin, as the park is about  from the former president's birthplace.

The park offers swimming, picnic tables and pavilions, cabins, a campground with 60 tent and trailer sites, hunting and fishing, hiking, a playground, snowmobiling, and cross-country skiing.

See also
List of New York state parks

References

External links
New York State Parks: Fillmore Glen State Park
Fillmore Glen State Park trail map

State parks of New York (state)
Glens of the United States
Buildings and monuments honoring American presidents in the United States
Presidential homes in the United States
Parks in Cayuga County, New York

Fillmore Glen State Park


{{Infobox Île
| nom=Misje
| nom2=
| code_langue=no
| image=Misje.jpg
| légende=Vue du village de Misje
| pays1=Norvège
| archipel=
| localisation=Océan Atlantique
| latitude=60.45196
| longitude=4.96507
| superficie=1.16
| côtes=
| point_culminant=
| altitude=39<ref>[https://firstname.lastname@example.com,4.97007950,2968.61614817a,0d,35y,0.0044h,2.8909t,-0.0001r?hl=fr Mesure sur Google earth']</ref>
| géologie=
| statut=
| pays1_lien_subdivision1=Landsdel
| pays1_subdivision1=Région
| pays1_nom_subdivision1=Vestlandet
| pays1_lien_subdivision2=Fylke
| pays1_subdivision2=Comté
| pays1_nom_subdivision2=Vestland
| pays1_lien_subdivision3=Commune (Norvège)
| pays1_subdivision3=Commune
| pays1_nom_subdivision3=Øygarden
| population=257
| date_population=2009
| gentilé=
| ville=Misje
| découverte=
| fuseau_horaire=
| web=
| catégorie=Île en Norvège
| géolocalisation=Hordaland/Norvège
}}

Misje est une île et un village dans le landskap'' Sunnhordland du comté de Vestland. Elle appartient administrativement à Øygarden.

Géographie

Rocheuse et couverte d'une légère végétation, elle s'étend sur environ  de longueur pour une largeur approximative de .

Traversée par la route 561, elle compte 257 habitants en 2009.

Histoire

L'île fait partie à l'origine de la municipalité de Herdla mais, en 1964, elle est transférée sous la responsabilité de Fjell et est ainsi une part de Øygarden depuis 2020. L'île est reliée à l'île de Sotra par le Solviksundet Bridge construit en 1982.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des îles de Hordaland

Liens externes

 Fiche descriptive

Île de Vestland

Misje


දූරියන් දූරියෝ ගණයට හා මලවාසියේ කුලයට අයත් වන පළතුරකි (සමහර වර්ගීකරණඥයින් දූරියෝ දූරියොනාසියේ කුලයට ඇතුල් කරයි)

අග්නිදිග ආසියාතිකයන්  විසින් "පළතුරු අතර රජු" ලෙසින් හඳුන්වන දූරියන් එහි විශාලත්වය, දැඩි කටු (Spine) සහිත ලෙල්ල (Husk) හා එයටම ආවේණික සුවඳ (Odour) නිසා විශේෂත්වයක් උසුලයි. මෙම පළතුරට දිග සෙන්ටිමීටර 30ක්, වටප්‍රමාණය සෙන්ටිමීටර 15ක් වන තෙක් වර්ධනය වීමේ හැකියාව පවතින අතර සාමාන්‍ය බර කිලෝග්‍රෑම් 3ක් පමණ වේ. එහි වර්ගය අනුව පළතුරේ හැඩය දිගටි ආකරයේ සිට වටකුරු ආකරයටත්, ලෙල්ලෙහි වර්ණය කොළ පැහයේ සිට දුඹුරු පැහැයටත් සහ මදයේ වර්ණය ලා කහ පැහැයේ සිට රතු පැහැයටත් වෙනස් වේ.

දූරියන්හි මාන්සලමය මදයේ සුවිශේෂි වු ගන්ධය එහි ලෙල්ල නොකඩා තිබියදී පවා පැතිරී යාමට තරම් ප්‍රබල වේ.  සමහරුන් විසින් එය ප්‍රසන්න සුවඳක් ලෙසින් සැලකුවද සමහරුන්ට එය පිළිකුල දනවන කටුක ගන්ධයක් ලෙස සලකයි.  මෙම සුවඳ ගැඹුරු රසාස්වාදයක සිට ප්‍රබල අප්‍රසන්නතාවයක් දක්වා සංවේදනා ඇති කිරීමට සමත් වෙන අතර එය ආමන්ඩ් (Almond) සුවඳ ලෙසින්ද, කුණු වු ළූණු ගඳ ලෙසින්ද, ටර්පන්ටයින් (Turpentine) සුවඳ ලෙසින්ද, කුණුකසල ගන්ධයක් ලෙසින්ද අර්ථ දක්වනු ලැබේ.. මෙම සුවඳ නිසා අග්නි දිග ආසියාවේ සමහර හෝටල් සහ පොදු ප්‍රවාහන පද්ධතින් විසින් දූරියන් පිටුදැකිමේ ප්‍රවනතාවයක් තිබේ.

අග්නිදිග ආසියාවට (Southeast Asia) ආවේණික පළතුරක් වන දූරියන් වසර 600කට පමණ පෙර  බටහිරටද හදුන්වා දෙනු ලැබුණි. 19 වන ශත වර්ෂයේදි  බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික ස්වභාව විද්‍යාඥයෙකු වන ඇල්ෆ්‍රඩ් රුසෙල්ස් වොල්ලස් (Alfred Russel Wallace) විසින් දූරියන් මදය ආමන්ඩ් රසැති ප්‍රණිත කස්ටර්ඩ් වර්ගයක් වැනියයි ප්‍රකාශ කලේය. දුරියන් මදය සම්පුර්ණයෙන් ඉඳිම තෙක් වු විවිධ අවස්ථා වලදී පරිභෝජනය කිරිමේ හැකියාව පවති. එය ඉමිහිරි, සුධන්දවත් අග්නිදිග ආසියාතික ආහාර රැසක් රස ගැන්වීම සදහා යොදා ගනි. එමෙන්ම දූරියන් බීජද පිස ආහාරයට ගැනිමේ හැකියාව පවති.

දැනට හදුනා ගනු ලැබූ දූරියෝ විශේෂ 30ක් පවතින අතර ඒවායින් 9ක පමණ ආහාරයට සුදුසු ඵල හට ගනි. අන්තර්ජාතික වෙලදපොළේ දූරියෝ සිබෙතිනස් විශේෂය පමණක් දැකිය හැකි වන අතර, අනෙකුත් විශේෂ දේශීය වශයෙන් අලවි කරනු ලැබේ. දුරියන් උප විශේෂ (Cultivars) සියයක් පමණ පවතින අතර පාරිභෝගිකයන් සමහර උප විශේෂ සදහා වැඩි මනාපයක් දක්වන නිසා ඒවයේ මිල ඉහළ අගයක් ගනි.

විශේෂ

දූරියන් ශාක විශාල වන අතර එහි වර්ගය අනුව මීටර 25ත් 50ත් (අඩි 80ත් 164ත් ) අතර වර්ධනයක් දක්නට ලැබේ. සෙන්ටිමීටර 8ත් 10ත් අතර සදාහරිත පත්‍ර ඉලිප්සාකාරයේ සිට දිගටි ආකාරය තෙක් දක්නට ලැබේ. විශාල දූරියන් අතු වල හා එහි කඳෙහි දූරියන් පුෂ්ප 3ත් 30ත් අතර පොකුරු හට ගන්නා අතර සෑම පුෂ්පයක්ම පුෂ්ප කෝශයකින් (මනි පත්‍ර) හා පත්‍ර 5කින් සමන්විත වේ. දූරියන් ශාකයකට වසරකට මල් වාර 1ක් හෝ 2ක් පවතින අතර, ශාකයේ කුලය, ප්‍රභේදය හා ප්‍රදේශය අනුව එහි කාලය වෙනස් වේ. සාමන්‍යයෙන් දූරියන් ශාකයකට වසර 4කට 5කට පසු ඵල දැරිමෙ හැකියාව පවති. දූරියන් ශාකයේ අතු වල හට ගන්නා ඵල සාමන්‍යයෙන් පරාගණයෙන් මාස 3කට පමණ පසු පරිණත බවට පත් වේ. මෙම ඵලයට දිගින් සෙන්ටිමිටර 30ක් (අඟල් 12) ද, වට ප්‍රමාණයෙන් සෙන්ටිමිටර15ක් (අඟල් 6) ද බරින් කිලෝග්‍රැම් 1-3(රත්තල් 2-7) පමණ වන තෙක් වර්ධනය විමේ හැකියාව පවති. ශාකයේ ප්‍රභේදය අනුව දූරියන් ඵලය දිගටි හො රවුම් ආකාරයක් ගන්නා අතර ලෙල්ල කොළ සිට දුඹුරු පැහැය දක්වාද, මදුළු ලා කහ සිට රතු පැහැය දක්වාද වෙනස් වේ. දූරියො ප්‍රභේද 30ක් අතරින් 9ක් ආහාරයට ගත හැකි ඵල හට ගන්නා ප්‍රභේද ලෙස හදුනාගෙන තිබේ. ඒවා නම් ඩි. සිබෙතිනස්, ඩි. දුල්සිස් '(D. dulcis)', ඩි. ග්‍රැන්ඩිෆ්ලොරුස්' (D. grandiflorus)', ඩි. ග්‍රවොලෙන්ස්, ඩි. කුටෙජෙන්සිස් (D. kutejensis), ඩි. ලොවිනස්, ඩි. මක්‍රන්ත, ඩි. ඔක්ස්ලෙයනුස්, සහ ඩි. ටෙස්ටුඩිනරම් (D. testudinarum) ය. සමහර ප්‍රභේදයන්ගේ ඵල කෙදිනකවත් නියමාකාරයෙන් පිරික්සිමකට ලක් කර නොමැති නිසා ඒවා අතරද ආහාරයට සුදුසු ඵල හට ගන්නා ශාක තිබිමේ හැකියාවක් පවති. දූරියන් පෙනුමෙන් කොස් ගෙඩියකට සමාන වුවත් ඒවායේ ප්‍රභේද අතර සම්බන්ධතාවයක් දක්නට නොලැබේ.

දූරියන් නාමය මැලේ භාෂාවෙන් කටුව හදුන්වන දූරි යන පදයට අන් (මැලේ භාෂාවේදි නාම පදයක් සෑදිමේදි යොද ගන්නා පදයකි ) යන පසු ඇඳිය එකතු විමෙන් සෑදි ඇත. දූරියො විශේෂ අතරින් ඩි. සිබෙතිනස් යන විශේෂය පමණක් වාණිජ වශයෙන් වගා කරන අතර ආවේණික ප්‍රදේශයන්ගෙන් බැහැරව බහුල ලෙස දක්නට ලැබේ. මෙය විවෘත පරාගණයට ලක් වු ප්‍රභේදයක් නිසා එහි ඵලයේ වර්ණය, ගන්ධය, ප්‍රමාණය, මදුළු හා බීජයේ ප්‍රමාණය හා ශාකයේ ජීව සෘතුවේ විශාල වෙනස්කම් දක්නට ලැබේ. විශේෂ නාමකරණයෙදි සිබෙතිනස් යන්න ඉන්දියානු උරුලෑවා හැදින්විම සදහා විවෙරා සිබෙතා ලෙස යොද ගනී.

විශාල දූරියන් පුෂ්ප මල් පැණියෙන්  (Nectar) යුක්ත වේ. එය තද පැඟිරි සුවඳක් පතුරවයි. මෙම ලක්ෂණ නිසා මල් පැණි ආහාරයට ගන්නා වවුල් (Bat) විශේෂ මඟින් පුෂ්ප පරාගණය විම සිදුවේ. 1970 වේ දී මැලේසියාවේ සිදු කරනු ලැබු පරික්ෂණයකට අනුව දූරියන් සම්පුර්ණයෙන්ම පරාගණය වන්නේ පළතුරු වවුලන් මගින් බව කියවුනද, 1996 යේ දි කල අධ්‍යයනයකින්  ඩි. ග්‍රැන්ඩිෆ්ලොරුස් සහ ඩි. ඔබ්ලොන්ගුස් යන විශේෂ ස්පයිඩර් හන්ටර්ස්  මගින්ද ඩි. කුටෙජෙන්සිස් විශේෂය යෝධ මී මැස්සන් (Giant honey bee) හා කුරුල්ලන් මඟින් මෙන්ම වවුලන් මඟින්ද පරාගණය වන බව හදුනා ගැනුනි.

උප විශේෂ

වසර සිය ගණනක් තිස්සෙ අග්නිදිග ආසියාවේ හටගත් ශාකමය ක්ලෝන මගින් අතිවිශාල දූරියන් උප විශේෂ ප්‍රමාණයක් හටගෙන තිබේ. ඒවායේ උසස් තත්වයෙන් යුතු ඵල හට ගන්නා ලදි.  නමුත් වර්තමානයේදි අතු බැඳීම හෝ වඩාත් බහුල ලෙස බද්ධයන් මඟින් ශාක ප්‍රචාරණය සිදු කරනු ලැබේ. අංකුර, පතුරු, කූඤ්ඤ , U බද්ධය වැනි බද්ධ ක්‍රම වලදි අහඹු ලෙස තෝරා ගන්නා ලද අනුජයකට ඒවා බද්ධ කිරීම සිදු කෙරේ. විවිධ උප විශේෂයන් ඒවායේ ඵල වල හැඩයේ, කටු වල හැඩයේ වෙනස්කම් අනුව තරමක් දුරට වෙනස් වේ. පරිභෝගිකයන් විශේෂිත උප විශේෂයන් සඳහා දක්වන කැමත්ත වෙළඳපොලේදි ඒවාට ඉහළ මිලක් ලබා දිමට සමත්වේ.

බොහෝ උප විශේෂ  සඳහා ඉංග්‍රීසි "ඩී" අකුරත් සමග සමාන්‍ය නාමයක් සහ කේත අංකයක් පවති. උදාහරණයක් ලෙස සමහර ප්‍රසිද්ධ ක්ලෝනයන් වන කෝප් (ඩී 99 ෆ්‍රොග් ) , චානේ (ඩී 123 ගිබන්), බෙර්ශෙරා හෝ ග්‍රීන් දූරියන් හෝ ටන් මෙක් හිජව් (ඩී 145 ග්‍රීන් දූරියන්), කන් යෝ (ඩී 158 ලෝන්ග් ස්ටෙම්), මොන් තොන්ග් (ඩී 159 ගෝල්ඩන් පිලෝ), ක්‍රඩම් තොන්ග්  (ගෝල්ඩන් බට්න්) සහ සාමාන්‍ය නාමයන් නොමැති ඩී 24 සහ ඩී 169 දැක්විය හැක. සෑම උප විශේෂයක්ම වෙනස් රසයකින් හා සුවඳකින් යුක්ත වේ. තායිලන්තය පුරා ඩී .සි‍බෙතිනස් විශේෂයේ උප විශේෂ දෙසියකට අධික ප්‍රමාණයක් පවති.

වාණිජ වශයෙන් බොහෝ දෙනෙකු ප්‍රිය කරන්නේ මොන් තොන්ග් වලටය. එහි මෘදු මිහිරි මදුළු, සාපේක්ෂව සුළු වශයෙන් වහනය වන සුවඳ සහ කුඩා බීජ මෙයට හේතු වේ.  කෘමි උවදුරු වලට ප්‍රතිරෝධයන් දැක්වි‍මේ හැකියාව අතින් ගත් කල චානේ ඉහළ ස්ථානයක වැජඹේ. තායිලන්තය පුරා ඇති උප විශේෂ අතරින් චානේ, මොන් තොන්ග්, කන් යෝ, රන්ග් හා ක්‍රඩම් යන වර්ග පහ වාණිජමය වශයෙන් බහුල ලෙස වගා කරයි. 1920 දි  මලයාසියාවේ  ලියාපදිංචි කළ උප විශේෂයන් 100ක් පැවති අතර 1992දි  එම අගය 193ක් දක්වා වර්ධනය වි තිබුනි. මේවායින් උසස් තත්වයේ පවතින බොහෝ විශේෂයන් මැලේසියාවේ වාර්ෂික කෘෂි කාර්මික, ගෙවතු වගා හා තෘණ විද්‍යා ප්‍රදර්ශනයන් වලදී පැවති තරඟ වලදි හදුනා ගත් ඒවායි. වියට්නාමයද මෙම ක්‍රියාවලිය අනුගමනය කරමින් අග්නිදිග පළතුරු පර්යේෂණායතනය මගින් තරඟාවලි පවත්වයි. කැට් මවුන්ටන් කින්ග් ඉතා මෑතකදි ප්‍රචලිත වු ප්‍රභේදයකි.

තායි රජයේ විද්‍යාඥයෙකු වන සොන්ග්පොල් සොම්ශ්‍රී විසින් චැන්ටබරි අංක1 නැමති දූරියන් වර්ගය නිපදවීම සඳහා දූරියන් විශේෂයන් අනුවකට අධික ප්‍රමණයක් දෙමුහුන් කරන ලදි. තවත් දෙමුහුමක් වන චැන්ටබරි අංක 3, ඵලය ගසින් නෙලාගෙන දින තුනකට පමණ පසු එහි සුවඳ නිකුත් කරයි. එය අප්‍රසන්න ගන්ධයෙන් තොර ප්‍රවාහනයකට උපකාරි වන අතර ගන්ධයට දැඩිව ඇලුම් කරනා පරිභෝගිකයන් තෘප්තිමත් කිරිමටද සමත් වේ. 2012 මැයි මස 22 වැනි දින තායිලන්තයේ උත්තරාදිත් ප්‍රාන්තයේ අණ්ඩුකාරවරයා වන යොතින් සමුත්ක්‍රි  විසින් සුපුරුදු ගන්ධයෙන් තොර තවත් උප විශේෂ දෙකක් හදුන්වා දෙන ලදි. ඔහු ලෙප්ලෑ දිස්ත්‍රික්කයේ වාර්ෂික දූරියන් පොළ සඳහා දින ප්‍රකාශ කරන කාලය තුල මෙම උපවිශේෂ වැඩි දියුණු කළ නිසා ඒවා ලොන්ග් ලෙප්ලෑ සහ ලීන් ලෙප්ලෑ ලෙස නම් කෙරුණි.

වගාව සහ ව්‍යාප්තිය

දූරියන් බෘනේ ([Brunei]), ඉන්දුනීසියාව සහ මැලේසියාවට ([Malayasia]) උරුම පළතුරකි. එමෙන්ම දූරියන් පිලිපීනයේ ([Philippinines]) මින්දනාවෝ දිවයිනේ ([Mindanao]) ඩාවෝ ප්‍රදේශයට ආවේණික පළතුරක්ද නැතහොත් හදුන්වාදෙන ලද්දක්ද යන්න පිළිබඳව විවාදයන් පවති. සමාන දේශගුණයක් සහිත අනෙකුත් ඝර්ම කලාපීය ප්‍රදේශ වලද දූරියන් වර්ධනය වන අතර සාමාන්‍ය දෛනික උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 22 ( ෆැරන්හයිට් 72)ට වඩා අඩු වුවහොත් වර්ධනය අඩපණ වේ.

ආහාරයට ගත හැකි දූරියො විශේෂ වලින් ඩී. සිබෙතිනස්, ඩී. දුල්සිස්, ඩි. ග්‍රවොලෙන්ස්, ඩී. කුටෙජෙන්සිස්, ඩී. ඔක්ස්ලෙයනස් සහ ඩී. ටෙස්ටුඩිනරම් යන වර්ග බොර්නියෝ වෙළඳපලේ දක්නට ලැබේ. බෘනේ හි පාරිභෝගිකයන් ඩී. ග්‍රවොලෙන්ස්, ඩී. කුටෙජෙන්සිස් සහ ඩී. ඔක්ස්ලෙයනුස් යන විශේෂ වලට කැමත්තක් දක්වන නිසා එහි ඩී. සිබෙතිනස් විශේෂය වගා කරනු නොලැබේ. මෙම විශේෂයන් ඩි. ටෙස්ටුඩිනරම් සහ ඩි. දුල්සිස් යන විශේෂයන් සමග බෘනේ පුරා පැතිරී ඇති නිසා උසස් ජාන විවිධත්වයක් පෙන්නුම් කරයි.

දූරියන් තායිලන්තයට ආවේණික පළතුරක් නොවුවත් වර්තමානයේ එය ප්‍රධාන දූරියන් අපනයනකරුවෙකු බවට පත් වි තිබේ. 1999 දි ලෝකයේ  දූරියන් නිෂ්පාදනය ටොන් 1,400,000ක් වු අතර ඉන් ටොන් 781,000ක දායකත්වය තායිලන්තයෙනි. තායිලන්තය මින් ටොන් 111,000ක් තායිවානය, හොංකොං, මැලේසියාව සිංගප්පුරුව හා කැනඩාව යන රට වලට අපනයනය කරන ලදි. මැලේසියාව හා ඉන්දුනිසියාව ටොන් 265,000 බැගින් නිපදවු අතර මැලේසියාව මින් ටොන් 35,000ක් අපනයනය කළේය. ලෝක  දූරියන් උළෙල සෑම වසරකම මැයි මාසයෙදි තායිලන්තයේ චැන්ටබරි හිදි පැවත්වේ. මෙම ප්‍රදේශයෙන් පමණක් තායිලන්තයේ දුරියන් නිෂ්පාදනයෙන් අර්ධයකට වැඩි ප්‍රමාණයක දායකත්වය සැපයේ. ඩාවෝ කලාපය පිලිපීනයේ දූරියන් වගාවේ මර්මස්ථානයයි. මෙහි වාර්ෂිකව කඩයවන් (Kadayawan Festival) නැමති දූරියන් උළෙල පැවැත්වේ. මේ හැරුනුවිට කාම්බෝජය, ලාඕසය, වියට්නාමය, මියන්මාරය, ශ්‍රී ලංකාව, ඉන්දියාව, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්, ෆ්ලොරීඩාව, හවායි, පැපුවා නිව්ගිනියාව, පොලිනේසියානු දුපත්, මැඩගස්කරය, දකුණු චීනය, උතුරු ඕස්ට්‍රේලියාව හා සිංගප්පුරුවද දූරියන් වගා කරයි.

1960 ටේ මුල් බාගයේදි දූරියන් ඕස්ට්‍රේලියාවට හදුන්වා දෙන ලදි. පසුව ඩි සිබෙතිනස් ක්ලෝන තිහකට අධික ප්‍රමාණයක් සහ දූරියො විශේෂ හයක් හඳුන්වා දෙන ලදි. 1999දි දූරියන් ටොන් 65,000ක් ආනයනය කල චීනය ප්‍රධානම දූරියන් ආනයනකරුයි. එම වසරේදිම සිංගප්පූරුව ටොන් 40,000ක් ද, තායිවානය ටොන් 5000ක් ද, ඇමෙරිකාව ටොන් 2000ක් ද, යුරෝපීය ප්‍රජාව ටොන් 500ක් ද අනයනය කරන ලදි.

දූරියන් ගස්ලබු වැනි වසර පුරාම දැකිය හැකි ඝර්ම කලාපීය පළතුරක් නොවන අතර වසරේ විශේෂ කාලයකදි පමණක් දැකිය හැක. සාමාන්‍යයෙන් මැලේසියානු අර්ධද්වීපයේ හා සිංගප්පූරුවේ ජූනි සිට අගෝස්තු දක්වා කාලය දූරියන් වාරය වන අතර එම කාලය මැංගුස්ටීන් වාරයද වේ. අනෙකුත් පළතුරු වලට සාපේක්ෂව දූරියන් හි මිල ඉහළ අගයක් ගනු ලැබේ.  උදාහරණයක් ලෙස සිංගප්පූරුවෙදී ඩි 24, සුල්තන්, සහ මවෝ ෂැන් වැන් වැනි ප්‍රමිතියෙන් උසස් උප විශේෂ සඳහා ඉහළ ඉල්ලුමක් පවතින අතර, එම නිසා සාමාන්‍යයෙන් දූරියන් කිලෝග්‍රෑමයක සිල්ලර මිල සිංගප්පූරු ඩොලර් 8ත් 15ත් (ඇමෙරිකානු ඩොලර් 5ත් 10ත් ) අතර අගයක් ගනී. එවිට දූරියන් ගෙඩියක සාමාන්‍ය බර කිලෝග්‍රෑම් 1.5ක්(රත්තල් 3.3) වන නිසා, දූරියන් ගෙඩියක් සඳහා සිංගප්පූරු ඩොලර් 12ත් 22ත්(ඇමෙරිකානු ඩොලර් 8ත් 15ත්) අතර මුදලක් වැය කිරිමට සිදුවේ. නමුත් "මදුළු" ලෙසින් හදුන්වන දූරියන් ගෙඩියෙහි ආහාරයට ගත හැකි කොටසෙහි ප්‍රමාණය මුළු දූරියන් ගෙඩියෙන් සියයට 15ත් 30ත් පමණ වේ. එසේ වුවත් බහුතර සිංගප්පූරු පරිභෝගිකයන් තම ප්‍රියතම දූරියන් මිලදි ගැනීම සඳහා වරකට සිංගප්පූරු ඩොලර් 75ක්(ඇමෙරිකානු ඩොලර් 50) පමණ වැය කිරීමට මැලි නොවෙති.

දූරියන් වාරයෙදි ජපානයේ ප්‍රධාන පෙලේ වෙළඳසැල් වලද බටහිර රට වල ආසියානු වෙළඳසැල් වලද දූරියන් විකුණනු ලැබේ.

රසය සහ සුවඳ

දූරියන් රසය සහ සුවඳ බොහෝ මිනිසුන් තුල ගැඹුරු ප්‍රසාදය සිට තදබල පිළිකුලක් දක්වා වු විවිධ අදහස් හා හැගීම් ක්ෂණිකයෙන් ඇති කිරීමට සමත් වේ. 1856  දී බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික පෝෂණවේදියෙකු වු ඇල්ෆ්‍රඩ් රුස්සෙල් වොල්ලස් විසින් දූරියන් රසය පිළිබදව පහත දැක්වෙන සවිස්තරාත්මක කියමන ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේය.

එහි සුවඳ නිසා තමාද පළමු වරට දූරියන් ආහාරයට ගැනිමට මැළි වු අන්දම වොල්ලස් විස්තර කරන්නේය, "නමුත් බෝනියෝ වලදි මට ඉඳි බිම වැටුනු දූරියන් ගෙඩියක් හමුවි එය එළිමහනේදි ආහාරයට ගත්තා. එසැනින් මම නිත්‍ය දූරියන් ලොලියෙකු බවට පත් වුණා." ඔහු 1599 දි කරන ලද සංචාරයකදි සදහන් කර ඇති පරිදි, "දූරියන් රසවිඳ ඇති අයට අනුව එයට ඇත්තේ ලොව අනෙකුත් සියළු පළතුරු වල රස පැරදවිය හැකි උත්කෘෂ්ට රසයකි ". ඔහු තවත් සටහනක සදහන් කර ඇති පරිදි, "දූරියන් වලට හුරු නොවු පුද්ගලයන්ට පළමු වරට එහි සුවඳ කුණු ළූණු ගඳක් ලෙස දනුනද, එය ආහාරයට ගත් සැණින් ඔවුන් එයට ඇලුම් කරනවා.ස්වදෙශිකයන් දූරියන් වලට ගෞරව නාම හා ප්‍රශංසාවන් ලබා දෙනවා ".

වොල්ලස් "ඉදුණු පළතුරේ සුවඳ පළමු වර නිසැකයෙන්ම අප්‍රසන්නසහගතයි" යයි ප්‍රකාශ කරද්දි අනෙකුත් බටහිර ජාතිකයන් විසින් එය වඩාත් සවිස්තරාත්මකව විස්තර කර ඇත . බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික නවකථාකරුවෙකු වන ඇන්තනි බගස් විසින් දූරියන් ආහාරයට ගැනීම "මිහිරි රාස්ප්බෙරි පුඩිමක් වැසිකිළියක සිට ආහාරයට ගැනීමක්" වැනියැයි ප්‍රකාශ කළේය. සූපවේදියෙකු වු ඇන්ඩෘ සීමන් එහි රසය "සම්පුර්ණයෙන්ම කුණු වු ළූණු" වලට උපමා කර ඇත. දූරියන් ලෝලියෙකු වන ඇන්තනී බර්ඩන් ඔහු ගේ දූරියන් පිළිබඳ පළමු අත්දැකිම"එහි රසය විස්තර කළ නොහැකි තරම් ය. එක්කො ඔබ එයට ඇලුම් කරාවි නැතහොත් පිළිකුල් කරාවි. …එය ආහාරයට ගත් පසු ඔබේ සුසුම් මිය ගිය වයස්ගත කාන්තාවකගෙ මුව සිපගත් කලෙක මෙන් ය". සංචාර හා ආහාර පිළිබඳ විස්තර රචකයෙකු වන රිචඩ් ස්ටේලින් කියන පරිදි

උරුලෑවන්, අසූචි, පිලුණු වමනය, භාවිතා කල වෙලුම් පටි සමඟ තවත් සැසදිමක් තිබේ. විවිධ විශේෂයන්ගෙන් හා ක්ලොන වලින් පැවත එන දූරියන් වර්ග වල විශාල ලෙස වෙනස් ගන්ධයන් පවති. උදහරණ ලෙස රතු දූරියන් (ඩි. දුල්සිස්) ගැඹුරු කැරමල් රසකින් හා ටපන්ටයින් සුවඳින් යුක්ත වන අතර රතු මදුළු සහිත දූරියන් (ඩි. ග්‍රවොලෙන්ස්) රෝස්ට් කරන ලද ආමන්ඩ් සුවඳක් නිකුත් කරයි. ඩි. සෙබතිනස් විශේෂයේ ප්‍රභේද අතුරින් තායි ප්‍රභේද, මැලේ ප්‍රභේදයන්ට වඩා වැඩි රසයකින් හ අඩු ගන්ධයකින් යුක්ත වේ. ඵලය කෙතරම් දුරට ඉදී ඇත්ද යන්නත් මෙම රසය සඳහා බලපායි. දූරියන් ගන්ධයෙහි සංයුතිය පිළිබඳව 1972දි, 1980දි සහ 1995දි පැවත්වු විද්‍යාත්මක විශ්ලේෂණයන් තුනකට අනුව එස්ටර, කේටොන හ විවිධ සල්ෆ සංයෝග අඩංගු බව සොයා ගත්තද, දූරියන්හි විශේෂ සුවඳට මූලිකවම හේතු වන ද්‍රව්‍ය පිළිබඳව එකඟතාවයකට පැමිණිමට නොහැකි වුණි.

මෙම ප්‍රබල ගන්ධය සතුන්ට සැතපුම් භාගයක් පමණ ඈතකදි වුවත් හදුනා ගත හැකි නිසා එය ඔවුන් ආකර්ශනය කර ගැනිමට සමත් වේ. මෙය ලේනුන්, ගෝනුන්, ඌරන්, ඔරංඔටන්, අලින් සහ සමහර මාංශ භක්ශක කොටින් ගේ පවා ආහාර රුචිය වැඩවිමට සමත් වේ. දූරියන් ආහාරයට ගන්නා සමහර සතුන් එම බීජ මව් ශාකය යටම විසුරුවා ගියද සමහර සතුන් ඒවා මදුළුත් සමග ගිලින නිසා ඒවා මෙම සතුන් මගින් ව්‍යාප්ත වේ.

ඉදුණු දූරියන් සහ ඒවා තෝරා ගැනිම

ලාරොස්සෙ ගැස්ට්‍රොනොමික් ට අනුව දුරියන් ලෙල්ල පිපිරිමට පටන් ගන්නා විට එම ඵලය ආහාරයට ගැනිමට සුදුසු තත්වයට පැමිණ තිබේ. මෙම අවස්ථාව දකුණු ආසියාවේ කලාපයෙන් කලාපයට මෙන්ම දූරියන් විශේෂය අනුවද වෙනස් වේ. සමහර දූරියන් විශේෂයන් ඉතා උසට වැඩෙන නිසා ඒවා ආහාරයට ගත හැකි වන්නෙ ගසෙන් ගිලිහි බිම වැටුණු පසුව පමණි. නමුත් ඩි. සෙබෙතිනස් හි බොහෝ උප විශේෂ වල ඵල ගසෙන් නෙලාගෙන, විකිණීමට පෙර ඉඳවනු ලබයි. දකුණු තායිලන්තයේ සමහර පිරිස් නොමේරු දූරියන් සදහා කැමැත්තක් දක්වති. උතුරු තායිලන්තයේ සමහර පිරිස් ඉදුණු මෘදු හා සුවඳැති දූරියන් සදහා කැමැත්තක් දක්වති. මැලේසියානු හා සිංගප්පූරු පාරිබෝගිකයන් හැකිතාක් ඉදුණු, ඉතා තියුණු සුවඳකින් යුත් දූරියන් ආහාරයට ගැනිමට ප්‍රියතාවයක් දක්වති.සමහර අවස්ථා වලදි ඔවුන් දූරියන් ගෙඩිය පිපිරි විවර වුනු පසුවද, තව තවත් ඉදීම සදහා තබයි. එවිට දූරියන් මදුළු ඉතා උකු හා සුළු මත්වන ගතියකින් යුක්ත වන අතර එහි සුවඳ හා රසය බොහෝ සංකිරණ ස්වභාවයක් ගනි.

පාරිභෝගිකයන් අතර දූරියන් ගෙඩියෙහි ඉදුණු බව පිළිබදව විවිධ අදහස් පවතින නිසා "හොඳ" දූරියන් ගෙඩියක් තෝර ගැනිම පිළිබදව පොදු අදහසක් ප්‍රකාශ කිරිම ඉතා අපහසුය. ගසෙන් වැටුණු දූරියන් ගෙඩියක් දින දෙකත් හතරත් අතර කාලයක් ඉදීමට ලක් වන අතර, බොහෝ විට දින පහකට හයකට පසු, පමණ ඉක්මවා ඉදුණු දූරියන් අප්‍රසන්න තත්වයකට පත් වේ. කල් ගත වත්ම දූරියන් නටුවෙහි තෙතමනය අඩු වි යයි. එම නිසා දූරියන් ගෙඩියක් මිලදි ගන්න පාරිභෝගිකයෙකුට උපදෙස් දෙන්නේ එහි නටුවෙහි ස්වභාවය පරීක්ෂා කර බලන ලෙසයි. විශාල ඝන නාරටියක් යනු දූරියන් ගෙඩියක නැවුම්බව පිළිබදව සලකුණකි. වාර්තා වන ලෙසට වංචනික වෙළදුන් විසින් මෙම නටුව වෙළීමට, වර්ණ ගැන්වීමට හෝ ගැලවීමට කටයුතු කරයි. කන් යෝ විශේෂයේ ඉහළ ජනප්‍රියතාවය නිසාම සමහර වීදි වෙළදුන් විසින් අඩු ජනප්‍රියතාවයකින් යුත් විශේෂ ඒවායේ නටුව සමඟ විකිණිමට තබයි. එය පාරිභෝගිකයන්ගේ අවිශ්වාසය දුරු කරවයි. තවත් උපදෙසක් ලෙස දූරියන් ගෙඩිය හොඳින් සොලවා එය තුලින් නැගෙන හඬට සවන්දෙන ලෙස පවසයි. බීජ එහා මෙහා ගමන් කරන හඬින් හැඟවෙන්නේ දූරියන් ගෙඩිය හොදින් ඉදි මදුළු සුළු වශයෙන් වියළි පතින බවයි.

ඉතිහාසය

ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ සිට අග්නිදිග ආසියාතිකයන් දූරියන් පරිභෝජනය කළත් බටහිර ලෝකය ඒ පිළිබඳව දැනුවත් වූයේ දැනට වසර 600කට පමණ පෙරයි. පහළොස් වන සිය වසේදි අග්නිදිග ආසියාවේ සංචාරය කල නිකොලො ඩා කොන්ටි ගේ වාර්තාව, යුරෝපයේ දුරියන් පිළිබඳ ඉපැරණිම මුලාශ්‍රය ලෙස සැලකේ. "ඔවුන් (සුමත්‍රානු වැසියන් ) සතුව දූරියන් ලෙසින් හදුන්වන කොළ පැහැති පළතුරක් ඇත. එය විශාලත්වයෙන් පැණි කොමඩු ගෙඩියක් තරම්වේ. එය තුළ දිගටි දොඩම් සහ සමානව පැතිරුනු උකු බටර් වැනි දෙයක් ඇති අතර එය විවිධ රසයන් ගේ සමිශ්‍රණයකි."  පෲතුගීසි ජාතික වෛද්‍යවරයෙකු වන ගාර්ශියා ඩි ඔට්‍රා විසින් 1563නේ දි ප්‍රකාශ කරන ලද "Colóquios dos simples e drogas da India" හි දූරියන් පිළිබඳ විස්තර කරයි. මෙම වසර සිය ගණන පුරාවටම දූරියන් පිළිබඳව වඩාත් සවිස්තරාත්මක හා නිවැරදි තොරතුරු අන්තර්ගත වන්නේ ජෝර්ජ් එබෙර්හර්ඩ් රම්පියස් නැමති ජර්මන් ජාතික උද්භිත විද්‍යාඥයෙකු විසින් 1741කේ දි ප්‍රකාශ කළ Herbarium Amboinenseහියි. රම්පියස් විසින් අනෙකුත් විශේෂයන් ගේ නාම වලට කොටස් එකතු කරමින් හා ඒවායෙන් කොටස් ඉවත් කරමින් නාමයන් යෙදු නිසා දූරියො ගණය තුළ සංකීර්ණ වර්ගීකරණයක් දකිය හැක. දූරියන් හා අනෝදා (අනෝනා මුරිකටා) යන දෙවර්ගයටම කටු සහිත කොළ පැහැති ඵල ඇති නිසා, වර්ගීකරණයේ මුල් අවධියේදී යම් පැටලිලි සහගත බවක් පැවතිණි. මැලේ භාෂාවෙන් ලතින් දූරියන් නැමති අරුත ඇතිව දූරියන් බෙලන්ඩා නමින් අනෝදා හදුන්වයි.

16 වැනි සිය වසේදි පෲතුගීසින් විසින් ඩී. සිබෙතිනස් ලංකාවට හදුන්වා දෙන ලදී. එය ඇමෙරිකාවට ද හදුන්වා දුන් නමුත් ඒවා උද්භිත උද්‍යාන වලට පමණක් සීමා වුණි. 1884දි රාජකීය උද්භිත උද්‍යානයේ හට ගත් පළමු බීජ පැළ ඩොමිනිකානු රාජ්‍යයේ ඔගස්ටී සෙන්ට් ඇරොමන් වෙත යවන ලදි.

18 වන සියවසේ පමණ සිට අග්නිදිග අසියාවේ ග්‍රාමීය වශයෙන් දූරියන් වගාකෙරුනු අතර 20 වන සියවසේ මැද භාගයේ පමණ සිට වාණිජ වශයෙන් වගා කිරිම ආරම්භ කෙරුණි. ඕස්ට්‍රේලියානු ගත්කතුවරයෙකු සහ පෝෂණවේදියෙකු වන ඩේමන්ඩ් ජේම්ස් බැන්ෆිල්ඩ් My Tropic Isle කෘතියේ ඔහුගේ දූරියන් වගාවක් පිළිබදව සඳහන් කරයි. එහි සඳහන් පරිදි 20 වන සියවසේ මුල් කාලයේදි සිය සිංගප්පූරු මිතුරෙකුගෙන් ලැබුණු දූරියන් බීජ, ඔහු විසින් උතුරු වෙරළබඩ කුවින්ස්ලන්තයෙන් එහා පිහිටි ඝර්මකලාපීය දූපතක වගා කොට රැක බලාගෙන තිබේ.

1949යේදි බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික උද්භිද විද්‍යාඥයෙකු විසින් The Dhuriyan Theory, or the Origin of the Modern Tree ප්‍රකාශ කරන ලදි. ඔහුගේ සිද්ධාන්තය වුයේ අනෙකුත් බීජ ප්‍රචාරණය වන ක්‍රම වලට කලින් එන්ඩොසොකොයි (සතුන් ගේ ආමාශය හරහා බීජ ප්‍රවාහනය කිරීමට දෙන අල්ලසක්) මඟින් සතුන් උද්දීපනය වන බවයි. මෙම ව්‍යාප්ති ක්‍රමයේ ඉපැරණිම භාවිතාකරුවන් වන්නේ දූරියො විශේෂ වල ඉපැරණිම මුතුන් මිත්තනුයි. උදාහරණයක් ලෙස රතු දූරියන් (ඩී. දුල්සිස්) දැක්විය හැක.

අග්නිදිග ආසියානු කලාපයේ දේශියව හා අන්තර්ජාතිකව දූරියන් සඳහා වු ඉල්ලුම, 1990වේ මුල් අවධියේ සිට විශාල වශයෙන් වර්ධනය විය. ආසියාවේ වර්ධනය වෙමින් පවතින සමෘධිමත් බවද මෙයට හේතුවක් විය.

භාවිතයන්
ආහාර පිසීම
දූරියන් පළතුර පුළුල් පරාසයක විහිදුනු ආහාර රස ගැන්විමට යොද ගනි. මෙම ආහාර අතර සාම්ප්‍රදායික මැලේ රසකැවිලි, අයිස් කකන්ග්, දොදොල්, ලෙම්පක්, රෝස් බිස්කට් මෙන්ම නවින ආහාර වන අයිස් ක්‍රීම්, මිල්ක් ශේක්, මෝන් කේක්, යුලෙ ලොග් (කොටයක හැඩය ගත් නත්තල් කේක් වර්ගයක් ) සහ කැපුචිනො (පෙණ සහිත කිරි කෝපි වර්ගයක්) ද වේ. දූරියන් අයිස් ක්‍රීම් ඉන්දුනීසියාවේ ජනප්‍රිය අතුරුපසක් වන අතර එහි නගරවල, විශේෂයෙන් ජාවා හි මග දෙපස ඇති කඩ වල විකිණිමට තබා තිබේ. පොල් කිරි වලින් පිසින ලද ඇලෙන සුළු බතක් වන පුලුට් දූරියන් හෝ කෙටන් දූරියන් ඉදුණු දූරියන් සමග පිළිගන්වයි. සභා හි ළූණු සහ මිරිස් සමග බදින ලද රතු දූරියන් අමතර ආහාරයක් ලෙස පිළිගන්වයි. සයර් නැමති නැවුම් මාළු වතුරෙන් සාදන සුප් වර්ගය සදහා සම්ප්‍රදායිකව රතු මදුළු සහිත දූරියන් එකතු කරයි. ඉකන් බ්‍රෙන්ග්කෙස් යනු දූරියන් සෝස් හි පිසින සම්ප්‍රදායික සුමත්‍රානු මාළු වර්ගයකි. සාම්ප්‍රදායිකව බොල්ලෙන් පේස්ට්‍රි වල පිරවුම සඳහා කෙසෙල් සහ චීස් යොදා ගත්තද වර්ථමානයේ දූරියන් පුරවන ලද බොල්ලෙන් දූරියන් ද දක්නට ලැබේ. වියළු දූරියන් මදුළු දූරියන් චිප්ස් සෑදීමට යොදා ගනි.

අඩු ප්‍රමිතියකින් යුතු, සෘජු පරිභෝජනයට නුසුදුසු දූරියන් මුහුම් කිරිමෙන් ටෙම්පොයක් සාදා ගනි. එය පිස හෝ අමුවෙන් ආහාරයට ගත හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් බත් සමග අහාරයට ගනි. ටෙම්පොයක් ව්‍යාංජන සෑදිම සඳහාද  යොදා ගනි. සුමත්‍රානු ආහාරයක් වන ටෙම්පොයක් සම්බෝල මුහුම් කල දූරියන්, පොල් කිරි හා කුළු බඩු වර්ග යොදා සදා ගනි.

තායිලන්තයේ පැණි රස බතක් සමග නැවුම් දූරියන් නිතරම ආහාරයට ගන්නා නිසා වෙළඳපොලේ දූරියන් තලප කුට්ටි වශයෙන් විකිණිමට තබා තිබේ. නමුත් බොහෝවිට මෙම තලප වට්ටක්කා සමග මිශ්‍ර කර විකුණනු ලැබේ. නොඉදුණු දූරියන් එළවලුවක් ලෙස පිසින පිලිපින ජාතිකයන් හැරුනු විට අනෙකුත් සියල්ලන් පාහේ දූරියන් පැණි රස ආහාරයන් පිළියල කිරිම සදහා යොදා ගනි. මැලේසියානුවන් සීනි දැමු හා ලුණු දැමු දූරියන් කල් තබා ගනු ලබනවා. සිහින් කොට ලියන ළූණු, ලුණු සහ විනාකිරි සමඟ මිශ්‍ර කරන ලද දූරියන් බොඩෙර් යනුවෙන් හදුන්වයි. ප්‍රමානයෙන් චෙස්නට් ඇටයක් තරම් වන දූරියන් බීජ තම්බා, රෝස්ට් කර හෝ පොල් තෙල් හි බැද ආහාරයට ගත හැක. එවිට එහි ස්වභාවය ගහල හෝ බතල වලට සමාන වුවත් ඇලෙනසුලු ගතියක් දක්වයි. ජාවා හි සිහින් පෙති කපන ලද දූරියන් සීනි සමග පිස රස කැවිල්ලක් ලෙස ආහාරයට ගනි. නොපිසු දූරියන් බීජ සික්ලොප්‍රොපෙන් අම්ලය නිසා විෂ විය හැකි බැවින් එලෙස පරිභෝජනය නොකල යුතුයි.

ඇතැම් අවස්ථා වලදි නොමේරු දූරියන් පත්‍ර සහ රිකිලි පලා වර්ගයන් ලෙස පිසිනු ලබයි. සමහර විශේෂ කේක් වර්ග සදහා දූරියන් ලෙලි පුලුස්සා ලබා ගන්නා අලු යොදා ගනු ලැබේ. ඉන්දුනීසියවේ උතුරු සුමත්‍රා ප්‍රදේශයේ දූරියන් මල් පෙති ආහාරයට ගන්නා අතර මොලුස්කා දිවයිනේ මසුන් දුම් ගැස්විම සදහ ඉන්ධනයක් ලෙස දූරියන් පොතු භාවිත කරනු ලබයි. මී මැස්සන් විසින් දූරියන් මල් පැණි සහ පරාග පැණි නිපදවීම සදහා රැස් කලද එම පැණි වල ස්වභාවය පිළිබද තොරතුරු අප්‍රකට වේ.

පෝෂණය සහ ඖෂධ

දූරියන් හි සීනි, විටමින් සී, පොටෑසියම් සහ ඇමයිනො අම්ලය ඉතා ඉහළ ප්‍රමාණයක් අන්තර්ගත වේ. එහි බහුල ලෙස කාබෝහයිඩ්‍රෙට්, ප්‍රෝටීන් හා මේදයද අන්තර්ගත වේ. සමහර විද්‍යාක්චයින් විසින් එය හොඳ මේද මුලාශ්‍රයක් ලෙසින් හැදින්වුව ද, සමහරුන් එය අධි ග්ලයිසෙමික් අහාරයක් ලෙස වර්ග කර පරිභෝජනය අවම කරන ලෙස නිර්දේශ කරයි.

මැලේසියාවේ දුරියන් කොළ සහ මුල් වලින් සාදා ගන්නා කසායක් ප්‍රතිජ්වරකයක් ලෙස නියම කරයි. මෙම කොළ වල ඉස්ම උණ රෝගීන්ගේ හිසෙහි ගල්වයි.  1930හේදි බර්කිල් හා හනීෆ් විසින් රැස් කරන ලද උණ රෝගීන් සඳහ වු මැලේ බෙහෙත් වට්ටෝරුව, දූරියන් යොදා සාදන බෙහෙත් වර්ගයක් පිළිබඳව ඇති වඩාත් සවිස්තරාත්මක තොරතුරයි. එහිදි උපදෙස් දෙන්නේ Hibiscus rosa-sinensis මුල් සමඟ දූරියො සෙබතිනස්, Nephelium longan, Nephelium mutabile හා Artocarpus integrifolia තම්බා කසායක් ලෙස හෝ ආලේපනයක් ලෙස භාවිතා කිරීමටයි.

1920දි නිව්යෝක් හි දූරියන් ඵල නිෂ්පාදන ආයතනය "දූරි ඉන්දියා" නමින් සෞඛ්‍යමය ආහාර අතිරේකයක් ඉදිරිපත් කරන ලදි. මෙම බෝතල් දුසිමක් ඇමෙරිකානු ඩොලර් 9කට අලෙවි කෙරුනු අතර එක් බෝතලයක පෙති 63ක් අන්තර්ගත විය. මෙම පෙති වල දුරියන්, ඉන්දියාවේ ඇලියම් විශේෂයක් සහ විටමින් ඊ අන්තර්ගත විය. මෙම ආයතනය විසින් මේ පෙති අලවි කෙරුවේ "ලොව අන් කිසිදු නිෂ්පාදනයක අඩංගු නොවන තරම් සෞඛ්‍යසම්පන්න ශක්තියක් අඩංගු නිෂ්පාදනයක්" ලෙසින් ප්‍රචාරය කරමිනුයි.

ඇදහිලි සහ විශ්වාස
සාම්ප්‍රදායික අග්නිදිග ආසියානු මතයන්ට අනුව මෙන්ම සාම්ප්‍රදායික චින වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව දූරියන් සතුව අධික දහඩියට හේතුවන උෂ්ණාදික ගුණයක් ඇති බව සැලකේ. මෙයට ප්‍රතිරෝධයක් දැක්වීම සඳහ සාම්ප්‍රදායික පිළියමක් ලෙස මදුළු ආහාරයට ගෙන අවසන් වු හිස් කට්ටට ජලය දමා එය පානය කරයි. තවත් ක්‍රමයක් වන්නෙ දූරියන් මැන්ගුටීන් සමග ආහාරයට ගැනීමයි. එය සිසිලන ගුණ ඇති කරවයි. ගැබිණි කාන්තාවන්ට හා අධි රුධිර පීඩනයෙන් යුත් අයට දූරියන් පරිභෝජනය නොකිරීමට උපදෙස් දේ.

තවත් සුලභ දේශීය විශ්වාසයක් වන්නේ දූරියන් කෝපි හෝ මධ්‍යසාර පානයන් සමඟ ආහාරයට ගැනිම නුසුදුසු බවයි. 18 වන සිය වසේදි රම්පියස් විසින්ද දූරියන් ආහාරයට පසු මධ්‍යසාර පානය කළහොත් එය අජීර්ණයන්ට හේතු වන බව ප්‍රකාශ කර ඇත. 1929යේදි ජේ. ඩි. ගිම්ලෙට් විසින් රචිත Malay Poisons and Charm Cures හිද බ්‍රැන්ඩි සමඟ දූරියන් ආහාරයට නොගත යුතු බව සඳන් කර ඇත. 1981කේදි ජේ. ආර්. ක්‍රොෆ්ට් රචිත Bombacaceae: In Handbooks of the Flora of Papua New Guinea හිද දූරියන් ආහාරයට ගත් සැණින් මත් පන් අධික ලෙස පානය කිරිමෙන් රෝගී හැඟීමක් ඇති කරවන බව සඳහන් වේ. මෙම විශ්වාසයන්ගේ වලංගු භාවය තහවුරු කිරිම සඳහා නොයෙක් වෛද්‍ය පර්යේෂණ පවත්වා ඇත. ටුසුකූබා සරසවිය මඟින් පැවතූ පර්යේෂණයකින් අනාවරණය වුයේ දූරියන්හි අධි සල්ෆ සංයුතිය සිරුරේ ඇල්ඩිහයිඩ ඩීහයිඩ්‍රජනේස් ක්‍රියාවලිය අකර්මණ්ය කිරීම නිසා ශරීරයේ විෂ නැසිමේ හැකියාව 70% කින් පමණ අඩු වන බවයි.

ජාවා වැසියන් දූරියන් වල කාමෝද්දීපික ගුණ ඇති බව විශ්වාස කරති.

දූරියන් ගෙඩි තද තියුණු කටු වලින් යුක්ත නිසාත්, ඉතා ඉහළක සිට වැටිය හැකි නිසාත් එය මිනිස් හිසක් මත පතිත වුවහොත් දරුණු තුවාල සිදු විය හැක. එම නිසා දූරියන් ඇහිලීමේදි ඝන තොප්පියක් පලදින ලෙස නිර්දේශ කරයි. ඇල්ෆ්‍රඩ් රුසෙල් වොල්ලස් ලියා ඇති පරිදි මෙම තුවාල නිස මරණයක් සිදු වන්නේ ඉතා කලාතුරකිනි. බොහෝ විට මිනිසුන්ට තුවාල විය හැකි දිවා කාලයේ දුරියන් ගෙඩි බිම නොවැටෙන නිසා , දූරියන් වලට ඇස් ඇතැයි ප්‍රසිද්ධ කියමනක් ඇත. ඉන්දිනීසියානු වැසියන් බලපොරොත්තු විරහිත වාසනාවක් ලැබිම හැදින්විමට "වැටුණු දූරියන් ගෙඩියක් ලැබුණ වාගේ" යන කියමන භාවිතා කරති. කෙසේ වෙතත් ඉන්දුනීසියාවේ දූරියන් ගස් යට මිනිසුන් හට ඇවිදිමට නුසුදුසු යයි අනතුරු අඟවන සළකුණු දැකිය හැක.

1960ටේ දි කල ගවේෂණයකින් පිලිපීනයේ ඩාවො හි කැලැ වල ස්වභාවික කටු රහිත දූරියන් විශේෂයක් ඇති බව හඳුනා ගැනුණි. මේවායේ බීජ වලින් බෝ වන පැළ වල ද කටු අඩු දූරියන් හට ගැනුණි. 1989යේ ජූනි 17 මැලේසියාවේ කෘෂි කර්ම දෙපාර්තමේන්තුව විසින් කටු රහිත දූරියන් ක්ලෝනයක්, ඩී 172 ලෙසින් ලියපදිංචි කරන ලදි. එය දූරියන් බොටක්'' (තට්ට දූරියන්) ලෙස හැදින්වුණි.

මිනිසුන්ට අමතරව සුමත්‍රානු අලින් වැනි සතුන්ද දූරියන් පරිභෝජනයට දනිති. පුදුම සහගත ලෙසින් මාංශ භක්ශක සුමත්ත්‍රානු කොටින්ද ඇතම් අවස්ථා වලදි දූරියන් පරිභෝජනය කරති. කැලයේ ඉදී වැටෙන දූරියන් වල සුවඳ කොටින්ද ආකර්ෂණය කර ගැනිමට සමත් වන නිසා මෙය සිදු විය හැකියි.

සංස්කෘතික බලපෑම

දුරියන් එහි භයානක පෙනුම හා මැඩලිය නොහැකි සුවඳ නිසාම "පළතුරු අතර රජු" ලෙස විරුදාවලි ලබා තිබේ. එහි නිජබිම වු අග්නිදිග ආසියාවේ එය එදිනෙදා ආහාරයට ගන්නා පළතුරකි.

තායිලන්තය විසින් බටහිර උතුරු පැසෆික් නිවර්තන සුළි සුළං සඳහා වු කුණාටු නාමාවලියට දූරියන් නාමයද එක් කරන ලදි. 2006යේදි එනමින් ඇති වු දෙවන කුණාටුවෙන් පසුව එය භාවිතයෙන් ඉවත් වුණි.

යොමුව
ඉංග්‍රිසි ලිපිය

බාහිර සබැදුම්
ශ්‍රී ලංකා කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුව-දූරියන්

පළතුරු

දූරියන්


مارون إلياس نعمة لحام (ولد في إربد، الأردن في 20 يوليو 1948) هو النائب البطريركي لبطريركية اللاتين في القدس منذ 2012 و حتى تقاعده في 2017.

حياته
بدأ دراسته في المعهد الإكليريكي في بيت جالا في 1961 و حصل على شهادة البكالوريوس في الفلسفة واللاهوت عام 1972. في 24 يونيو 1972 سيم كاهنًا في القدس، بوضع يدي البطريرك جياكومو جوسيبي بلترتي. و قد شغل المناصب التالية:

 كاهنًا مساعدًا في المصدار في سلطنة عمان منذ 1972 إلى 1975.
 كاهنًا مساعدًا في رعية الفحيص، الأردن في عامي 1975 و 1976.
 كاهنًا مرسلًا في دبي، الإمارات العربية المتحدة منذ 1976 إلى 1979.
 كاهنًا في المصدار، سلطنة عمان منذ 1979 إلى 1981.
 كاهنًا لرعية مادبا، الأردن منذ 1981 إلى 1988.

بعد ذلك درس في جامعة اللاتران الحبرية في روما منذ 1988 و حصل على الدكتوراة في اللاهوت الرعوي والكرازة عام 1992. و عاد للقدس في نفس العام وعُين مديرًا عامًا لمدارس البطريركية اللاتينية في فلسطين إلى عام 1994. ثم عُين عميدًا لكلية الفلسفة واللاهوت التابعة للبطريركية اللاتينية في بيت جالا، و درّس اللاهوت الرعوي في بيت جالا و في المعهد السالزياني في دير كريمزان و المعهد التابع لحراسة الأراضي المقدسة في القدس.

في 5 سبتمبر 2005 سماه البابا بندكت السادس عشر أسقفا لمدينة تونس ومقره كاتدرائية العاصمة. و في 22 مايو ارتقى إلى رتبة رئيس أساقفة بعد أن صارت أسقفية تونس أسقفية رئيسية.

و في 19 يناير 2012 عيّنه البابا بندكت السادس عشر أسقفًا مساعدًا و نائبًا بطريركيًا في عمّان خلفًا للمطران سليم الصائغ.

و يتحدث المطران مارون العربية و الإنجليزية و الفرنسية و الإيطالية بطلاقة.

تقاعده
تقاعد المطران مارون اللحام في 6 فبراير 2017 بعد أن قدم استقالته للمطران بييرباتيستا بيتسابالا و خلفه المطران وليم حنا شوملي.

أعماله
نشر المطران مارون اللحام أربع رسائل رعوية هي:

 بعد مرور سنة (تونس 2006).
 دور العلمانيين في الكنيسة (تونس 2008).
 كلمة الله (تونس 2009).
 ها أنا أصنع كل شيء جديدًا (تونس 2011).

و قد كتب وترجم كتبًا ومقالات عدة، وألقى محاضرات حول التعليم المسيحي للبالغين والروحانية المسيحية والسلام في الأرض المقدسة وأهمية القدس بالنسبة للديانات التوحيدية الثلاث والحوار بين الأديان والقراءة الربانية وعلم الاسرار والأنثروبولوجيا المسيحية وتاريخ البطريركية اللاتينية.

مراجع

أساقفة كاثوليك رومان أردنيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إربد
حوارات إسلامية مسيحية
خريجو جامعة لاتيران البابوية
رؤساء أساقفة من مدينة تونس
مسيحيون أردنيون
مسيحية شرقية
مواليد 1367 هـ
مواليد 1948
مواليد في إربد

مارون لحام


Roxana Nubert (* 3. Januar 1953 in Timișoara) ist Germanistin und Romanistin; seit 1996 Leiterin des Germanistiklehrstuhls an der Westuniversität Temeswar, Rumänien.

Leben und berufliche Laufbahn

Roxana Nubert besuchte von 1960 bis 1972 das deutschsprachige Nikolaus-Lenau-Lyzeum in Timișoara und studierte anschließend Germanistik und Romanistik an der Westuniversität Temeswar.

Ihre berufliche Laufbahn begann sie als Deutschlehrerin in Lugosch und Timișoara und wechselte 1981 an die Westuniversität, wo sie von 1981 bis 1990 als wissenschaftliche Assistentin am Germanistiklehrstuhl, von 1990 bis 1995 als Lektorin und ab 1995 als Dozentin tätig war. Im März 1996 übernahm sie die Leitung des Germanistiklehrstuhls der Westuniversität Temeswar. 1993 promovierte sie zum Dr. phil. an der Universität Bukarest zum Thema "Oscar Walter Cisek als Mittler zwischen der deutschen und rumänischen Kultur". Seit 1998 ist sie Professorin am Germanistiklehrstuhl der Westuniversität Temeswar.

Ab 1990 erhielt sie zahlreiche Stipendien im Ausland am  Goethe-Institut Göttingen (1990), an der Humboldt-Universität Berlin (1991), an der Universität Regensburg (1992), am Goethe-Institut München (1993), an der Ludwig-Maximilians-Universität München (1994, 1995 und 2005) und an der Universität Wien (1997, 1999, 2000, 202, 2003, 2004 und 2006).

Hinzu kommen zahlreiche Gastvorträge an der Universität Bukarest (1998),  an der Witwatersrand-Universität in Johannesburg (2001),  an der Universität Extremadura in Cáceres (2001), an der Ludwig-Maximilians-Universität München  (2002),  beim Literaturarchiv Marbach am Neckar (2005) und in Tegernsee (2005).

Buchveröffentlichungen
 Oscar Walter Cisek als Mittler zwischen deutscher und rumänischer Kultur. Reihe "Theorie und Forschung. Literaturwissenschaft" Bd. 301. S. Roderer, Regensburg 1994, ISBN 3-89073-732-3.
 Deutschsprachige Literatur im rumänischen Kulturraum: Möglichkeiten und Grenzen. Mirton, Timişoara 1994, ISBN 973-9194-07-9.
 Aufbruch und Untergang. Zum modernen österreichischen Roman. Mirton, Timişoara 1997, ISBN 973-578-403-3.
 Raum- und Zeitbeziehungen in der deutschsprachigen Literatur. Mirton, Timişoara 1998, ISBN 973-578-498-X.
 Paradigmenwechsel moderner deutschsprachiger Literatur. Mirton, Timişoara 2002, ISBN 973-585-664-6.
zusammen mit Marianne Marki, Angelika Ionas und Karla Sinitean-Singer: Deutsch + Didaktik. Fort- und Weiterbildung DaF + DaZ + DaM. Bd. 1, Mirton, Timişoara 2003, ISBN 973-585-998-X.
 zusammen mit Ileana Pintilie Teleaga: Mitteleuropäische Paradigmen in Südosteuropa – Ein Beitrag zur modernen Kultur der Deutschen im Banat. Edition Praesens, Wien 2006, ISBN 3-7069-0340-7.
 zusammen mit Angelika Ionas und Marianne Marki: Deutsch + Didaktik. Fort- und Weiterbildung DaF + DaZ + DaM. Bd. 2, Editura Mirton, Timişoara 2007, ISBN 973-585-998-X.

Mitgliedschaften

 Vizepräsidentin der International Federation for Modern Languages and Literatures
 Internationale Vereinigung für Germanische Sprach- und Literaturwissenschaft
 Internationaler Deutschlehrerverband
 Internationale Robert-Musil-Gesellschaft
 Internationale Lenau-Gesellschaft
 Deutsch-Rumänische Akademie Mainz
 Institut zur Erforschung und Förderung österreichischer und internationaler Literaturprozesse Wien
 Semiotic Society of America
 International Association for Semiotics
 Gesellschaft der Germanisten Rumäniens
 Deutschlehrerverband Rumäniens

Weblinks

 litere.uvt.ro (PDF-Datei; 335 kB), Roxana Nubert, Lebenslauf
 germanistenverzeichnis.phil.uni-erlangen.de, Onlineverzeichnis der Hochschulgermanistik
 Roxana Nubert: Rumäniendeutsche Literatur in der Zeit der Diktatur. auf: inst.at
 Robert Tari: Mammut-Departement ersetzt Lehrstühle. auf: banaterzeitungonline.wordpress.com. In: Banater Zeitung., Stand und Perspektiven der Temeswarer Germanistik, Gespräch mit Prof. Dr. Roxana Nubert, 29. August 2011

Einzelnachweise

Germanist
Hochschullehrer (West-Universität Temeswar)
Rumäne
Geboren 1953
Frau

Roxana Nubert


An Paspalum trachycoleon in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel. An Paspalum trachycoleon in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paspalum

Paspalum trachycoleon


Zümrüt, bir maden türüdür. Ayrıca şu anlamlara da gelebilir:

Hayvan
 Zümrüt (kelebek), (Callophrys rubi), Lycaenidae familyasından bir kelebek türü

Film
 Zümrüt (film), 1959 yapımı Türk filmi.

Yerleşim yerleri
 Zümrüt, Lice, Diyarbakır ili Lice ilçesine bağlı mahalle
 Zümrüt, Şenkaya, Erzurum ili Şenkaya ilçesine bağlı mahalle
 Zümrüt, Azdavay, Kastamonu ili Azdavay ilçesine bağlı köy
 Zümrüt, Çarşamba, Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle

Kişi
 Zümrüt Cansel, Türk sinema sanatçısı
 Zümrüt (şarkıcı), Türk pop şarkıcısı

Zümrüt (anlam ayrımı)


Candin Suciu (n. 1 ianuarie 1872, Măgina, județul Alba – d. 1958, Măgina, județul Alba) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Candin Suciu s-a născut la 30 ianuarie 1872 în satul Măgina. A urmat cursurile ciclului primar în satul natal, iar cursurile liceale la Aiud și Blaj, finalizându-și studiile la Sibiu, unde a frecventat cursurile Facultății de Teologie.

A fost numit preot la Măgina, afirmându-se în scurt timp ca un cărturar valoros. A fost prețuit de principalii scriitori și poeți români ardeleni de la începutul veacului XX, cu o parte având și relații de prietenie. A participat activ la acțiunile naționale prilejuite de procesul Memorandumului din mai 1894. Din cauza atitudinii sale politico-naționale, în perioada primului război mondial a fost internat la Csava (în apropiere de Sopron, Ungaria), până în toamna anului 1918.

A fost unul din delegații titulari ai cercului electoral Aiud, pentru Marea Adunare Națională de la Alba Iulia. După Marea Unire a continuat să desfășoare o valoroasă activitate patriotică românească, ca preot ortodox în satul său, Măgina. Constatând lipsa cadrelor didactice, după împlinirea idealului național, a funcționat ca învățător, administrând în același timp și parohia ortodoxă din orașul Aiud, nou înființată.

Pentru îmbunătățirea situației economice a satului Măgina, s-a străduit și a reușit să obțină în stăpânirea satului cca. 400 ha, pădure comunală, câștigată cu greu, printr-un proces lung, cu colegiul Bethlen Gabor din Aiud, proces care a ajuns până la Curtea de Casație din București. A încetat din viață la vârsta de 86 ani, în satul Măgina, la data de 10 septembrie 1958. A fost înmormântat la Măgina.

Activitatea politică

A participat ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918, fiind trimis ca delegat titular de comuna Măgina .

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1872
Decese în 1958
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți români

Candin Suciu


Yves-Marie Péan CSC (* 25. Mai 1954 in Pilate, Haiti) ist Bischof von Les Gonaïves.

Leben
Yves-Marie Péan trat der Ordensgemeinschaft der Kongregation vom Heiligen Kreuz bei und empfing am 16. Oktober 1983 die Priesterweihe.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 21. Mai 2002 zum Koadjutorbischof von Les Gonaïves. Der Erzbischof von Cap-Haïtien, François Gayot SMM, spendete ihm am 13. Oktober desselben Jahres die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Emmanuel Constant, Bischof von Les Gonaïves, und Hubert Constant OMI, Bischof von Fort-Liberté.

Nach der Emeritierung Emmanuel Constants folgte er diesem am 30. Juli 2003 im Amt des Bischofs von Les Gonaïves nach.

Weblinks

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Angehöriger der Kongregation vom Heiligen Kreuz
Haitianer
Geboren 1954
Mann
Römisch-katholische Kirche in Haiti
Gonaïves

Yves-Marie Péan


Kuveyt millî futbol takımı, Kuveyt'i uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

Asya Kupası tarihi
 1956 - 1968 arası - Katılmadı
 1972 - 1. Tur
 1976 - İkinci
 1980 - Şampiyon
 1984 - Üçüncü
 1988 - 1. Tur
 1992 - Elemeleri geçemedi
 1996 - Dördüncü
 2000 - Çeyrek final
 2004 - 1. Tur
 2007 - Elemeleri geçemedi
 2011 - 1. Tur

Kaynakça

Kuveyt millî futbol takımı


داني كاليف ، من مواليد 17 مارس 1980، لاعب كرة قدم أمريكي.

يلعب مع نادي ميديلاند الدنماركي.

بدأ باللعب مع منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم في عام 2002.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الدنمارك
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مونتكلير (كاليفورنيا)
رياضيون أمريكيون مغتربون في الدنمارك
رياضيون أمريكيون مغتربون في كندا
رياضيون من مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
فائزون بميداليات برونزية في دورة الألعاب الأمريكية من الولايات المتحدة
فائزون بميداليات في دورة الألعاب الأمريكية 1999
فائزون بميداليات في دورة الألعاب الأمريكية في كرة القدم
قلوب دفاع كرة قدم
لاعبو الدوري الأسترالي لكرة القدم (1995–2004)
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم
لاعبو الكأس الذهبية الكونكاكاف 2002
لاعبو دوري السوبر الدنماركي
لاعبو سان خوزيه إيرثكويكس
لاعبو فيلادلفيا يونيون
لاعبو كأس القارات 2003
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس الكونكاكاف الذهبية 2003
لاعبو كرة قدم أمريكيون
لاعبو كرة قدم أمريكيون أولمبيون
لاعبو كرة قدم أمريكيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية أمريكيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في كندا
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
لاعبو كرة قدم في دورة الألعاب الأمريكية 1999
لاعبو كرة قدم مغتربون في الدنمارك
لاعبو كرة قدم مغتربون في كندا
لاعبو كرة قدم من كاليفورنيا
لاعبو كرة قدم من مقاطعه سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
لاعبو كوبا أمريكا 2007
لاعبو لوس أنجلوس غالاكسي
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم للرجال تحت 20 سنة
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم للرجال تحت 23 سنة
لاعبو منتخب الولايات المتحدة لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي أوبة
لاعبو نادي تورونتو
لاعبو نادي شيفاز يو إس أي
لاعبو نادي ميتييلاند
لاعبون فائزون بالكأس الذهبية الكونكاكاف
مواليد 1980
مواليد في مونتكلير (كاليفورنيا)
لاعبو كرة قدم رجالية أمريكيون مغتربون

داني كاليف