Der Super Bowl XXXII war der 32. Super Bowl, das Endspiel der Saison 1997 der National Football League (NFL) im American Football. Am 25. Januar 1998 besiegten die Denver Broncos, der Meister der American Football Conference (AFC), den Meister der National Football Conference (NFC), die Green Bay Packers, im Qualcomm Stadium von San Diego, mit 31:24. Zum Super Bowl MVP wurde der Runningback der Denver Broncos, Terrell Davis, gewählt, der trotz eines akuten Migräneanfalls 157 Yards erlief und drei Touchdowns erzielte.

Vorgeschichte
Die Denver Broncos waren mit 12:4-Siegen in ihrer Division Zweiter hinter den Kansas City Chiefs geworden und waren daher nur als Wildcard-Team in die Play-offs gekommen. Das Team von Head Coach Mike Shanahan setzte auf eine schlagkräftige Offense um den 37-jährigen Quarterback John Elway, Runningback Terrell Davis und Tight End Shannon Sharpe, die mit 472 erzielten Punkten die NFL anführten. Für Denver war es nach Super Bowl XII, Super Bowl XXI, Super Bowl XXII und Super Bowl XXIV der fünfte Super Bowl, die vorherigen vier gingen alle (mit zum Teil deutlichen Ergebnissen) verloren.

Die Green Bay Packers von Head Coach Mike Holmgren waren Titelverteidiger, stellten mit Quarterback Brett Favre den amtierenden Most Valuable Player (MVP) und hatten mit 13:3-Siegen die Regular Season abgeschlossen. Mit 422 Punkten hatten sie die zweitbeste Offense, die harte Defense um Defensive End Reggie White war vor allem für ihre Sacks gefürchtet. Die Packers galten als Favorit: die Buchmacher begünstigten sie um elf Punkte.

Die Play-offs

Spiel

Startaufstellung
Legende:

Scoring
 1st Quarter
GB – TD – Antonio Freeman 22 Yards-Pass von Brett Favre (Extrapunkt Ryan Longwell) 7:0 GB
DEN – TD – Terrell Davis 1 Yard-Lauf (Extrapunkt Jason Elam) 7:7 tie
 2nd Quarter
DEN – TD – John Elway 1 Yard-Lauf (Extrapunkt Elam) 14:7 DEN
DEN – FG – Elam 51 Yards 17:7 DEN
GB – TD – Mark Chmura 6 Yards-Pass von Favre (Extrapunkt Longwell) 17:14 DEN
 3rd Quarter
GB – FG – Longwell 27 Yards 17:17 tie
DEN – TD – Davis 1 Yard-Lauf (Extrapunkt Elam) 24:17 DEN
 4th Quarter
GB – TD – Freemann 13 Yards-Pass von Favre (Extrapunkt Longwell) 24:24 tie
DEN – TD – Davis 1 Yard-Lauf (Extrapunkt Elam) 31:24 DEN

Spielbericht
Das Spiel fing optimal für die Packers an, da ihr Quarterback Brett Favre direkt den ersten Drive mit einem Touchdownpass auf Antonio Freeman abschloss (Extrapunkt Kicker Ryan Longwell; GB 7 - DEN 0). Denver schlug dann durch Terrell Davis zurück, der nach einigen Läufen den Ball in die Endzone trug (Extrapunkt Jason Elam; GB 7 - DEN 7). Kurz darauf fiel Davis durch einen akuten Migräneanfall aus, der ihm fast alle Sicht raubte. Nach einer Interception durch Favre erzielten die Broncos mit einem weiteren Touchdown (Extrapunkt Jason Elam; DEN 14 - GB 7), wobei John Elway einen Laufspielzug zum fast blinden Davis antäuschte. Nach einem Field Goal durch Elam und einem Touchdown durch den Tight End der Packers, Mark Chmura, (Extrapunkt Ryan Longwell) zwölf Sekunden vor Abpfiff stand es zur Halbzeit 17:14 für Denver.

In der zweiten Halbzeit – Davis hatte durch Medikamente seine Migräne im Griff – tauschten beide Teams lange erfolglose Angriffsserien aus, bis Ryan Longwell per Field Goal zum 17-17 ausglich. John Elway führte die Broncos bis an die 13-Yards-Linie und brauchte im 3. Down noch sechs Yards für eine neue Angriffserie ("3rd and 6"). Als Elway keinen freien Mann fand, stürmte er selbst los, sprang an der 8-Yards-Linie vorwärts und wurde in der Luft so hart von drei Spielern der Packers getroffen, dass er wie ein Rotor eines Helikopters eine komplette 180-Grad-Drehung machte – doch erst an der 5-Yards-Linie landete und somit das neue 1. Down sicherte. Dieser später "Elways Helikopter" genannte Spielzug wurde von ESPN zu einem der 100 größten Sportmomente des Vierteljahrhunderts gewählt. Davis lief den Football zum Touchdown in die Endzone, so dass es nach einem gelungenen Extrapunkt von Jason Elam 24:17 stand.

Beim nächsten Kickoff wurde der Kick-Returner der Packers, Antonio Freeman, so hart getroffen, dass er den Ball verlor und Denver ihn in günstiger Feldposition zurückbekam. Elway leistete sich aber eine Interception, und Favre führte einen langen Drive an, den ausgerechnet Freeman zum Touchdown verwertete (Extrapunkt Ryan Longwell; GB 24 - DEN 24). Im vierten Viertel neutralisierten sich beide Teams, bis Elway die Broncos bis kurz vor die Endzone führte, und nur noch 1:47 Minuten übrig waren. Die Broncos bereiteten gerade ihren 2. Down vor ("2nd and goal"), und die Packers hatten nur noch zwei Timeouts. Folgende Situation entstand:

 Die Broncos hätten nun sich absichtlich die Maximalzeit von 40 Sekunden für ein 2. und 3. Down nehmen können, um danach ein fast sicheres Field Goal zu schießen und den Packers nur noch 27 Sekunden Zeit für ihre nächste Angriffsserie zu geben.
 Die Packers hätten darauf vertrauen können, die Broncos im 2. und 3. Down vor der Endzone zu stoppen und jeweils danach ihre beiden Timeouts zu nehmen. Selbst bei einem fast sicheren Field Goal gegen sich hätten sie noch fast 1:47 Minuten Zeit übrig gehabt, um auszugleichen oder mit einem Touchdown zu gewinnen - hätten aber alle Timeouts verbraucht.
 Die Packers hätten den Broncos absichtlich den Touchdown schenken können, um noch mit fast der gesamten verbliebenen 1:47 Minuten Zeit und zwei Timeouts gleichzuziehen.

Head Coach Mike Holmgren entschied sich für letzteres, so dass Terrell Davis ohne Gegenwehr zum Touchdown einlief (Extrapunkt Jason Elam, DEN 31 - GB 24). Doch der letzte Packers-Drive blieb stecken, so dass die Broncos zum ersten Mal den Super Bowl gewannen.

Weblinks
 Offizielle Homepage

Einzelnachweise

032
Sportveranstaltung in San Diego
American-Football-Veranstaltung 1998
San Diego Stadium
Denver Broncos
Green Bay Packers

Super Bowl XXXII


An Spodiopogon tainanensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bunzo Hayata. An Spodiopogon tainanensis in nahilalakip ha genus nga Spodiopogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spodiopogon

Spodiopogon tainanensis


Medalia Priestley este un premiu acordat de către American Chemical Society (ACS) pentru contribuții însemnate în domeniul chimiei. Primul premiu a fost acordat în anul 1922, iar numele său a fost dat în onoarea savantului englez Joseph Priestley, descoperitorul oxigenului, care a imigrat în Statele Unite ale Americii în anul 1794.

Laureați
Lista laureaților Medaliei Priestley după anul acordării:

 1923 Ira Remsen
 1926 Edgar Fahs Smith
 1929 Francis P. Garvan

1930s
 1932 Charles L. Parsons
 1935 William A. Noyes
 1938 Marston T. Bogert

1940s
 1941 Thomas Midgley, Jr.
 1944 James Bryant Conant
 1945 Ian Heilbron
 1946 Roger Adams
 1947 Warren K. Lewis
 1948 Edward R. Weidlein
 1949 Arthur B. Lamb

1950s
 1950 Charles A. Kraus
 1951 E. J. Crane
 1952 Samuel C. Lind
 1953 Sir Robert Robinson
 1954 W. Albert Noyes, Jr.
 1955 Charles A. Thomas
 1956 Carl S. Marvel
 1957 Farrington Daniels
 1958 Ernest H. Volwiler
 1959 Hermann Irving Schlesinger

1960s
 1960 Wallace R. Brode
 1961 Louis Plack Hammett
 1962 Joel H. Hildebrand
 1963 Peter J. W. Debye
 1964 John C. Bailar, Jr.
 1965 William J. Sparks
 1966 William O. Baker
 1967 Ralph Connor
 1968 William G. Young
 1969 Kenneth S. Pitzer

1970s
 1970 Max Tishler
 1971 Frederick D. Rossini
 1972 George B. Kistiakowsky
 1973 Harold C. Urey
 1974 Paul J. Flory
 1975 Henry Eyring
 1976 George S. Hammond
 1977 Henry Gilman
 1978 Melvin Calvin
 1979 Glenn T. Seaborg

1980s
 1980 Milton Harris
 1981 Herbert C. Brown
 1982 Bryce Crawford, Jr.
 1983 Robert S. Mulliken
 1984 Linus Pauling
 1985 Henry Taube
 1986 Karl A. Folkers
 1987 John D. Roberts
 1988 Frank H. Westheimer
 1989 George C. Pimentel

1990s
 1990 Roald Hoffmann
 1991 Harry B. Gray
 1992 Carl Djerassi
 1993 Robert W. Parry
 1994 Howard E. Simmons
 1995 Sir Derek H. R. Barton
 1996 Ernest L. Eliel
 1997 Mary L. Good
 1998 F. Albert Cotton
 1999 Ronald Breslow

2000s
 2000 Darleane C. Hoffman
 2001 Fred Basolo
 2002 Allen J. Bard
 2003 Edwin J. Vandenberg
 2004 Elias J. Corey
 2005 George A. Olah
 2006 Paul S. Anderson
 2007 George M. Whitesides
 2008 Gabor A. Somorjai
 2009 M. Frederick Hawthorne

2010s
 2010 Richard Zare
 2011 Ahmed H. Zewail
 2012 Robert S. Langer
 2013 Peter J. Stang
 2014 Stephen J. Lippard
2015 Jacqueline Barton
2016 Mostafa El-Sayed
2017 Tobin J. Marks
2018 Geraldine L. Richmond
 2019 Karl Barry Sharpless

2020s
 2020 JoAnne Stubbe

Note

Lectură suplimentară

Vezi și
 Medalia Copley

Premii științifice
Fondări în 1922

Medalia Priestley


Arnold "Art" Jenkins (* 18. April 1934; † 13. April 2012) war ein US-amerikanischer Sänger, Liedtexter, Komponist und Perkussionist, der lange Jahre Mitglied im Sun Ra Arkestra war.

Leben und Wirken
Art Jenkins wurde 1960 Mitglied des Sun Ra Arkestra; erste gemeinsame Aufnahmen entstanden 1962 für dessen Album Secrets of the Sun. Bis 1971 wirkte er bei sieben weiteren Platten mit; nach einer Unterbrechung kehrte er 1988 in das Ensemble zurück, zu hören auf den Alben A Song for the Sun und Music for the 21st Century (El Ra Records). Neben seinen Aktivitäten im Arkestra nahm Jenkins unter eigenem Namen das selbst produzierte Album Under the Sun auf. Er schrieb u. a. die Komposition King, gewidmet dem Bürgerrechtler Martin Luther King; der Song wurde vom Brooklyn Repertory Ensemble auf deren Album Pragmatic Optimism interpretiert. Außerdem wirkte er im Gunter Hampel New York Orchestra (Fresh Heat), bei Eddie Gale (Eddie Gale's Ghetto Music) und bei Mario Escaleras Album Goodbye Pork-Pie Hat mit.

Art Jenkins ist nicht mit dem gleichnamigen Keyboarder und Perkussionisten Arthur Jenkins (1936–2009) zu verwechseln.

Weblinks

Einzelnachweise

Liedtexter
Perkussionist
Jazz-Sänger
Komponist (Jazz)
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1934
Gestorben 2012
Mann

Art Jenkins


Istočna polutka ili Istočna hemisfera geografski je izraz za polovicu Zemlje koja se nalazi istočno od Griničkoga početnoga meridijana koji se nalazi u Greenwichu, London, Ujedinjeno Kraljevstvo, i zapadno od antimeridijana koji prolazi kroz Tihi ocean i dodiruje relativno malo kopna od Sjevernoga do Južnoga pola. Također se koristi za označivanje Afroeuroazije (Afrika i Euroazija) i Australije, za razliku od zapadne polutke koja uglavnom obuhvaća Sjevernu i Južnu Ameriku. Istočna polutka se također može nazvati i orijentalna polutka. Osim toga, može se koristiti u kulturnome ili geopolitičkome smislu kao sinonim za Stari svijet.

Geografija
Gotovo savršena zamišljena kružnica (Zemlja nije pravilna sfera), provučena kroz polove koja dijelili istočnu od zapadne polutke može biti proizvoljna i rezultat je dogovora za razliku od Ekvatora koji ne može biti proizvoljan i koji dijeli sjevernu od južne polutke. Glavni meridijan na 0° geografske dužine i antimeridijan, na 180° geografske dužine, su konvencionalno prihvaćene granice jer dijele istočne od zapadnih geografskih dužina. Ova konvencija uspostavljena je 1884. godine na Međunarodnoj konferenciji o meridijanima koja je održana u Washingtonu, D.C., gdje su usvojeni standardni vremenski koncepti predloženi od kanadskoga željezničkog inženjera, Sir Sandforda Fleminga.

Slijedom toga, meridijan od 20° zapadne geografske dužine je dijametralno suprotan meridijanu koji se nalazi na 160° istočne geografske dužine i često su izvan fizičkih i navigacijskih ruta.

Središte istočne polutke nalazi se u Indijskome oceanu na raskrižju ekvatora i 90. meridijana, 910 km zapadno od Indonezije, unutar područja devedesetoga istočnoga hrbata. Najbliže kopno je otok Simeulue na 2°35' sjeverne geografske širine i 96°05′ istočne geografske dužine.

Kopnena masa istočne polutke veća je od one zapadne, i ima široku raznolikost staništa.

Demografija
Od ukupnoga svjetskoga stanovništva 82% stanovništva živi na istočnoj polutki, dok preostalih 18% živi na zapadnoj polutki.

Izvori

Vanjske poveznice

Zemljine polutke

Istočna polutka


Sofía Nieves Depassier Sepúlveda (Santiago, 4 de março de 1998) é uma modelo e rainha da beleza chilena, vencedora do concurso Miss Universo Chile 2022. Ela representará o Chile no concurso Miss Universo 2022.

Biografia
Depassier nasceu e cresceu em Santiago. Atualmente está sediada em Miami, Estados Unidos, pois representa a Comunidade Estrangeira. Ela é modelo profissional, esteticista e atriz. Não uma estranha no mundo dos concursos de beleza, ela participou do Miss Teen Sul da Flórida 2004, onde foi premiada como Miss Fotogênica.

Concurso de beleza
Em 20 de novembro de 2020, Depassier começou sua carreira no concurso em 2020, depois de ser selecionada como representante da Communidad Extranjera no concurso Miss Universo Chile 2020. Depois de ser selecionada como uma das 25 semifinalistas, Depassier avançou como uma das oito finalistas. Naquele mês, ela competiu nas finais ao vivo, onde avançou para as quatro primeiras antes de ser anunciada como a 2ª colocada e perdeu eventualmente vencedora Daniela Nicolás de Copiapó.

Em 25 de junho de 2022, Depassier retornou ao concurso para competir no concurso Miss Universo Chile 2022. No final do evento, ela foi coroada pela sucedida saída Antonia Figueroa como o novo título. Ela representará o Chile no concurso Miss Universo 2022.

Ligações externas

Misses do Chile
Modelos do Chile
Naturais de Santiago (Chile)
Nascidos em 1998

Sofia Depassier


7201 Kuritariku este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7201 Kuritariku este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kiyosato de Satoru Ōtomo. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,35 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 7,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

7201 Kuritariku


Mo este un film românesc din 2019 regizat de Radu Dragomir. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Răzvan Vasilescu, Dana Rogoz, Mădălina Craiu.

Prezentare

Mo și prietena ei sunt prinse copiind de către cel mai sever profesor din facultate. După ce îl roagă să mai dea o data examenul, profesorul le invită la el acasă. Aici, cele două studente vor fi supuse unui examen neașteptat. Totul pare o glumă, până când Mo își pierde controlul.

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe
https://www.facebook.com/MOfilmul/

Legături externe
 https://variety.com/2019/film/news/radu-dragomir-romania-metoo-debut-mo-1203236710/

Filme din 2019
Filme românești
Filme în limba română
Filme de comedie românești

Mo (film din 2019)


Die Volksbank Kronberg war eine Volksbank mit Sitz in Kronberg im Taunus und fusionierte 1970 mit der Frankfurter Volksbank.

Im Jahr 1862 wurde der Vorschussverein für Cronberg & Umgebung als Genossenschaftsbank gegründet. Die Gründer Georg Jamin (der spätere Bürgermeister Kronbergs und Abgeordnete), Wilhelm Neubronner (der spätere Reichstagsabgeordnete), Friedrich Löwe, Peter Gottschalk, Carl Stein und Georg Becker stellten das Startkapital von 52 Gulden zur Verfügung.

Die Bank wuchs schnell und konnte am Ende des Geschäftsjahres 1862/63 193 Mitglieder und Einlagen von 43.214 Mark aufweisen. 1888 erhielten die nun 311 Mitglieder eine Dividende von 6 %. Die Einlagen waren auf 184.452 Mark (in heutiger Kaufkraft  Euro) angewachsen.

1922 firmierte die Bank um auf Vereinsbank Kronberg. Die Hyperinflation entwerte die Einlagen und Kredite der Bank fast vollständig. 1923, nach der Inflation betrug die Bilanzsumme gerade einmal 9.800 Mark (in heutiger Kaufkraft  Euro), von denen 3.100 Mark Eigenmittel waren.

1970 fusionierte die Bank nach langjährigen Verhandlungen mit der Frankfurter Volksbank. Die Kronberger Volksbank hatte zum Zeitpunkt der Fusion 2.200 Mitglieder, 30 Millionen DM Spareinlagen und eine Bilanzsumme von 41 Millionen DM.

Persönlichkeiten
 Georg Jamin, Aufsichtsratsvorsitzender
 Wilhelm Küchler (Politiker, 1936), Aufsichtsratsvorsitzender

Literatur
 90 Jahre Genossenschaftliche Volksbank, 1952

Weblinks
 52 Gulden Startkapital; in: Taunuszeitung vom 5. Mai 2012

Kronberg im Taunus
Kronberg
Gegründet 1862
Aufgelöst 1970
Ehemaliges Unternehmen (Hochtaunuskreis)
Ehemaliges Kreditinstitut (Hessen)

Volksbank Kronberg


ග්‍රීසිය, 'හෙලස්' යන නාමයෙන් ද හඳුන්වනු ලැ‍බේ. නිල නාමය වනුයේ 'එළිනික් ජනරජය' යන්නයි. බෝල්කන් අර්ධද්වීපයේ දකුණු කෙළවරෙහි පිහිටා ඇති ග්‍රීසිය ගිණිකොන දිග යුරෝපයේ පිහිටි රටකි. මෙරටෙහි ගොඩබිම් දේශසීමා වනුයේ උතුරට ඇල්බේනියාව, මැසඩෝනියා ජනරජය, සහ බල්ගේරියාව ද, නැගෙනහිරට තුර්කිය ද, වශයෙනි. ඒජියන් මුහුද (Aegean Sea) ග්‍රීසියේ ප්‍රධාන දේශයෙන් නැගෙනහිරට ද, ලෝනියන් මුහුද බස්නාහිරට ද, සහ මධ්‍යධරණී මුහුද දකුණු දිශාවටද පිහිටා තිබෙයි. දිගින් ලොවෙහි දසවන ස්ථානය ගන්නා වෙරළ තීරය ග්‍රීසිය සතුවේ. එහි දිග කි.මී. 14880 කි (සැතපුම් 9246 කි). මෙම වෙරළ තීරයෙහි විදහා දැක්වෙන අංගෝපාංග අතර (1,400,227 ක් පමණ ජනතාවක් වෙසෙන) දූපත් විශාල සංඛ්‍යාවක් වෙයි. අනෙකුත් දූපත් අතර, ක්‍රීට් (Crete), ඩොඩකැනිස් (Dodcanese), සයික්ලඩස් (Cyclades), යනාදි දූපත් ද වෙයි. ග්‍රීසියේ භූමි භාගයෙන් සියයට 80 ක් ම සමන්විත වනුයේ මීටර් 2917 ක (අඩි 9570.21) උසින් යුත් ඔලිම්පස් කන්දය.

පෞරාණික ග්‍රීසියේ සභ්‍යත්වය පිළිබඳව නූතන ග්‍රීසිය සාක්ෂි දරන්නීය. සාමාන්‍යයෙන් මෙය හඳුන්වනුයේ බටහිර සභ්‍යත්වයේ සමාරම්භ ස්ථානය ලෙසය. නිදසුනක් දක්ව‍තොත්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයෙහි උපත සිදුවන්නේත් ග්‍රීසියෙයි. එමෙන්ම බටහිර දර්ශන විද්‍යාව, ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා, බටහිර සාහිත්‍යය සහ ඉතිහාසය ලේඛනගත කිරීම, දේශපාලන විද්‍යාව, විද්‍යාත්මක හා ජ්‍යාමිතික වැදගත් මුලධර්ම, ඛේදවාචක හා ප්‍රහසනද ඇතුළු බටහිර දෘෂ්‍යකාව්‍යයේ උපත සිදුවන්නේද ග්‍රීසියෙයි. මේවායින් කොටසක් 17 වන යුනෙස්කෝ ලෝක උරුමයන්ට අදාළව සැකසී ඇති ලේඛනයේද පිළිබිඹු කර තිබේ.

මානව සංවර්ධන දර්ශකයේ ඉතා ඉහල ස්ථානයක සිටින සංවර්ධිත රටක් වූ ග්‍රීසිය, වර්ෂ 1981 පටන්ම යුරෝපා හවුලේ එනම් වත්මන් යුරෝපා සංගමයේ සාමාජික රටක් වෙයි. එමතුද නොව එහි 'ආර්ථික හා මුල්‍ය සංගමයේ' සාමාජිකත්වය වර්ෂ 2001 සිට උසුලයි. වර්ෂ 1952 සිට නේටෝ සංවිධානයේ ද, යුරෝපා අභ්‍යාවකාශ ඒජන්සියේ 2005 සිට ද, සාමාජික රටක්ව සිටී. එසේම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, ආර්ථික සහයෝගීතාවය හා සංවර්ධනය පිළිබඳ සංවිධානය (OECD), කලු මුහුදු කලාපයේ ආර්ථික සහයෝගීතා පිළිබඳ සංවිධානය ආදියෙහි ද ආරම්භක රටක් වන්නේය. ග්‍රීසියේ අගනගරය වනුයේ ඇතන්ස්ය. අනෙක් ප්‍රධාන නගර අතර තෙසලොනිකි (Thessaloniki), 'හෙරක්ලියොන්' (Heraklion), සහ 'ලැරිසා' (Larissa) යන නගර වෙයි.

Demographics

නගර

ආගම

භාෂා

සංක්රමණය

අධ්‍යාපනය

ස්පාර්ටා නගරය මුලු ග්‍රිසියේ ම අධ්‍යාපනය පෞද්ගලික අංශය මගින් මෙහෙයවන ලද. හෙලන් යුගයේ දී (Hellenistic Period) පොදු පාසල් ආරම්භ විය. තවත් පවුල් වලට පමණක් අධ්‍යාපනය සීමාවිය. පිරිමි දරැවන් පමණක් ලිවීම, කියවීම, සාහිත්‍ය ඉගෙන ගත්හ.  ඔවුන් ගායනය හා වාදනය ඉගනෙගත් අතර හමුදා සේවය සදහා ද පුහුණු කරන ලදි. ඔවුන්  රැකියාවක් සදහා ඉගෙන නොගත් අතර හොද පුරවැසියන් වීමට උගත්හ. ගැහැණු දරැවන් ද ලියවීම කියවීම උගත් අතර ඔවුන් ප්‍රධාන ලෙස ගෘහ කටයුතු සදහා උගත්හ. නමුත් කුඩා අවධියෙන් පසු අධ්‍යාපනය  නොලැබුහ.

පිරිමි දරැවන් අවු 7 දී පාසල් වෙන හෝ හමුදා බැරැක්ක වෙත යොමුකෙරැනි. වර්‍ග තුනක අධ්‍යාපනයක් එකල පැවතිනි.  එනම් ගණිත ශාස්ත්‍රි,සංගීත, නැටුම්,සාහිත්‍ය,ක්‍රීඩා,ඉතිහාසය වශයෙනි.

ධනවත් පවුල් වල දරැවන් නිවෙසේ සේවකයෙක් යටතේ පෞද්ගලික පාසල් වෙත යොමු කරන ලදි. පාසල් ගුරැවරැන් නිවෙස් තුළ පැවති අතර ඔවුන්ට ලිවීම, කියවීම ගණිතය, ගායනය, වාදනය ක්‍රිඩාව පුහුණු කෙරැණි. දරැවන්ගේ වයස අවුරුදු 12 වන විට මල්ලවපොර, දිවිම යගුලිය විසිකිරිම, හෙල්ලය විසිකිරිම ආදියට යොමු කෙරැණි. වසර දෙකක හමුදා පුහුණුවකින් පසු අවුරුදු 18 දී අධ්‍යාපනය නිම කෙරුණී.

ස්පානය ක්‍රමයට අනුව දරුවන් සුලු පිරිසක් කුඩා අවධියෙන්ද පසු අධ්‍යාපනය කරගෙන ගියහ. තරැණයින් සිය භාරකාරයින් ආශ්‍රයෙන් දේශපාලන අදහස් ලබාගත් අතර ඔවුන්ට සහායවීමත් පොදු ජන  කටයුතු වල ආභාෂය ලබාගත්හ. ධනවත් සිසුන් ප්‍රසිද්ධ ගුරැවරැන් යටතේ අධ්‍යාපනය ලැබු අතර  ලයිසියම්, ඇකඩමි, යනු එකල ප්‍රකට පාසල් විය. ධනවත් ග්‍රීක්වරුන්ගේ අධ්‍යාපන ක්‍රමය පයිඩියා යනුවෙන් හැදින්විනි.

සෞඛ්ය පද්ධතිය

මූලාශ්‍ර

ග්‍රීසිය

වැඩිදුර තොරතුරු
https://www.facebook.com/103529134362193/posts/128589611856145/

ග්‍රීසිය


An Cyrtococcum fuscinode in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Cyrtococcum fuscinode in nahilalakip ha genus nga Cyrtococcum, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Comoros. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtococcum

Cyrtococcum fuscinode


{{صندوق معلومات شخص
| اسم   = أحمد مدحت افندي
| الصورة  = Ahmet Mithat.jpg
| تاريخ الولادة  =  1844م
| مكان الولادة =
| تاريخ الوفاة  = 1913م
| مكان الوفاة = استنبول
| التعليم      =
| المهنة     = من أعلام الأدب التركي
| اللقب          =
| الزوج         =
| العائلة        =
| الأبناء       =
| الجنسية    = تركي
| الموقع الرسمي     =
}}أحمد مدحت افندي حاغور''' . من اعلام الشراكسة في تركيا ، وهو أول كتّاب القصة الطويلة في تركيا ، ومن مشاهير اعلام الأدب التركي الحديث .. حيث يُعتبر أبو الرواية التركية الحديثة. .. وُلد في عام 1844م، وتخرّج من المدرسة الرشيدية عام 1863م .

وظائفه
اشغل أحمد أفندي في العديد من الوظائف الحكومية .. حيث عمل في بلغاريا ، وفي بغداد ، وفي تركيا ، وفي بلجيكا .. ورئيسا لمجلس الشؤون الصحية .. ومديرا للمطبعة الأميرية .. عمل مديرا لعدد من الصحف التركية كالتقويم، وحقيقة المترجم، والجريدة العسكرية .. ثم اصدر مجلتي التقاليد وكيرك أنبار .

إصدارته الروائية والمسرحية
 أصدر " 61 " مؤلفا في حقل القصة والرواية التركية الحديثة منذ عام 1870م وحتى عام 1910م وامتازت هذه القصص والروايات بكونها مشوّقة ممتعة.
 أصدر سبعة مسرحيات من بينها مسرحية ( نبلاء الشراكسة ) عام 1884م .
 تجاوزت مؤلفاته الفكرية والتاريخية 16 مؤلفا ضخما .. بحيث صدر بعضها في عدّة مجلدات، ومنها ما صدر في 14 مجلد .
 من عناوين بعض الكتب التي اصدرها في مختلف الحقول : ( لطائف الروايات ) ، ( دروب الأمثا ل العثمانية ) ، ( تركي في باريس ) ، ( بدايات مضحكة ) ، ( كرنفال ) ، ( عجائب العلم ) ، ( تعفّف ) ، ( القفقاس ) ، ( مدخل إلى التاريخ والجغرافيا ) ، ( الإسلام والعلوم ) ، ( فولتير ) .. وغيرها الكثير مما لا يتسع المجال لذكره .
 رغم قلّة ما كتبه عن التراث والتاريخ الشركسي في كتبه .. إلا أنّه كان من المبادرين إلى تاسيس جمعية التعاون الشركسية في استنبول عام 1908م، بعد اعلان الدستور التركي الجديد والتي استمرت بالعمل حتى عام 1923م حيث صدر أمر رسمي بحظرها .
 أصدر رواية شركسية خاصة بعنوان ( القفقاس ) عام 1876م .

وفاته .. وتكريم الحكومة التركية له
 توفي في استنبول عام 1913 م عن عمر يناهز التاسعة والستين .. ودفن في مقبرة جامع الفاتح في استنبول .
 أصدرت الحكومة التركية طابعا بريديا يحمل صورته .. بصفته رائد القصة الطويلة في الأدب التركي الحديث .

روابط خارجية

المصادر

 فيصل حبطوش خوت أبزاخ : ( أعلام الشراكسة ) .. مؤسسة خوست للإعلان - عمان - الأردن (2007)

أعلام الشراكسة
روائيون أتراك
شراكسة أتراك
كتاب عثمانيون في القرن 19
مواليد 1844
مواليد في إسطنبول
وفيات 1912
وفيات 1913
وفيات في إسطنبول

أحمد مدحت أفندي


Medow er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Anklam-Land i den centrale del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Medow er beliggende ved Bundesstraße B 199 og nord for kommunen går B 110. Byen Anklam ligger omkring ti kilometer mod øst. Motorvejen A 20 går omkring 15 km mod vest. I den østlige del af kommunen løber kanalen Peene-Südkanal.

I kommunen ligger ud over Medow, disse landsbyer:
 Nerdin
 Brenkenhof
 Wussentin
 Thurow

Eksterne kilder og henvisninger

 Byens side  på amtets websted
 Statistik

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Anklam-Land
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Medow


Kompleks franjevačkog samostana s crkvom Navještenja Blažene Djevice Marije nalazi se u središtu mjesta Klanjec,

Opis
Kompleks se sastoji od trokrilnog samostana i samostanske, longitudinalne jednobrodne crkve, koja zatvara četvrto krilo. Gradnja samostana dovršena je u prvoj polovici 17. stoljeća. Unutrašnjost je opremljena izuzetno kvalitetnim inventarom i zidnim slikama. Najveća dragocjenost su metalni sarkofazi Sigismunda i Emerika Erdődya i Elizabete Erdödy Rakoczy. Razni klesarski, stolarski i kovački radovi upotpunjuju sliku cjelokupnog baroknog ansambla kojemu je pečat dala i građanska kultura u 19. stoljeću.

Zaštita
Pod oznakom Z-4326 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićeni sakralni kompleksi u Krapinsko-zagorskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Građevine u Klanjcu
Klanjec

Kompleks franjevačkog samostana (Klanjec)


The year 1924 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Events
 May – Royal Fine Art Commission appointed to advise the government of the United Kingdom on matters concerning the built environment.
 Eileen Gray and Jean Badovici begin work on their vacation home E-1027 at Roquebrune-Cap-Martin in the south of France

Buildings and structures

Buildings completed
 The Chilehaus in Hamburg, Germany, designed by Johann Friedrich Höger.
 Rietveld Schröder House in Utrecht, Netherlands, designed by Gerrit Rietveld.
 Copenhagen Police Headquarters in Denmark, designed by Hack Kampmann (died 1920).
 Midland Bank headquarters in the City of London, designed by Sir Edwin Lutyens.
 Federal Reserve Bank of New York Building on Manhattan, designed by York and Sawyer.
 American Radiator Building on Manhattan, designed by John Mead Howells, Raymond Hood and J. André Fouilhoux.
 Queen Mary's Dolls' House in England, designed by Sir Edwin Lutyens.
 Church Rate Corner (private house) in Cambridge, England designed by Baillie Scott.

Awards
 Olympic silver medal – Alfréd Hajós & Dezso Lauber of Hungary for Plan for Budapest Swimming Stadium.
 Olympic bronze medal – Julien Médecin of Monaco for Stadium for Monte Carlo (no gold medal was awarded).
 Grand Prix de Rome, architecture: Marcel Péchin.

Births

February 29 – Agustín Hernández Navarro, Mexican architect and sculptor (died 2022)
March 23 – John Madin, English architect (died 2012)
June 14 – Arthur Erickson, Canadian architect (died 2009)
August 14 – Sverre Fehn, award-winning Norwegian architect (died 2009)
August 16 – Philip Dowson, South African-born British architect (died 2014)
December 4 – John C. Portman Jr., American architect and developer

Deaths
April 14 – Louis Sullivan, American architect sometimes called the "father of skyscrapers" and "father of modernism"  (born 1856)
April 23 – Bertram Goodhue, American neo-gothic architect (born 1869)
April 24 – Ferdinand Arnodin, French bridge engineer (born 1845)
August 11 – Franz Heinrich Schwechten, German architect (born 1841)
November 7 – Sir Thomas Graham Jackson, English architect active in Oxford (born 1835)

References

1924 in architecture


Bulduk, Karabük ilinin Eskipazar ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşim, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 22 Aralık 1952'de Kuzören köyüne bağlı Aşağıbulduk ve Yukarıbulduk mahalleleri, bu tarihte birleşerek Bulduk adıyla bağımsız bir köy haline geldi.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 50 km, Eskipazar ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Eskipazar belde ve köyleri

Bulduk, Eskipazar


غازوروس (Γάζωρος) هي مدينة في سيرري في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1537 نسمة.

المراجع

إقليم مقدونيا الوسطى
مدن اليونان
أماكن مأهولة في سيرس (مقاطعة)

غازوروس (سيرري)


12 (doisprezece) este un număr natural precedat de 11 și urmat de 13.

În matematică

 Este un număr compus, având divizorii 1, 2, 3, 4, 6 și 12, unul extrem compus și unul extrem compus superior. Este cel mai mic număr care are exact 6 divizori.
 Este un număr superabundent
 Este un număr harshad în baza 10.
 Este un număr semiperfect.
 Un poligon cu 12 laturi este un dodecagon, iar un poliedru cu 12 fețe este un dodecaedru. Cuburile și octaedrele regulate prezintă 12 muchii. Icosaedrele regulare prezintă 12 vârfuri.
 Este un număr pentagonal.
 Este un număr centrat endecagonal.
 Este un număr dodecagonal.
 Este un număr icosaedric.
 Este un număr platonic.
 Este un număr Pell.
 Este un număr practic.
 Este un număr pronic.
 Este un număr extrem totient.
 Este un număr extrem compus.
 Sistemul duodecimal este un sistem de numerație pozițional în baza 12.
 Este un număr refactorabil, deoarece este divizibil cu 6, numărul său de divizori.
 Este un număr rotund.
 Este un număr Størmer.

Lista unor calcule matematice

{|class="wikitable" style="text-align: center; background: white"
|-
! style="width:105px;"|Împărțire
!1
!2
!3
!4
!5
!6
!7
!8
!9
!10
! style="width:5px;"|
!11
!12
!13
!14
!15
!16
|-
|12 ÷ x
|12
|6
|4
|3
|2.4
|2
|1.
|1.5
|1.
|1.2
!
|1.
|1
|0.
|0.
|0.8
|0.75
|-
|x ÷ 12
|0.08
|0.1
|0.25
|0.
|0.41
|0.5
|0.58
|0.
|0.75
|0.8
!
|0.91
|1
|1.08
|1.1
|1.25
|1.
|}

Alte sisteme de numerație

 În știință
 Este numărul atomic al magneziului.
 Este masa atomică a carbonului.
 Modelul standard identifică 12 tipuri de fermioni.
 În corpul uman se regăsesc 12 nervi cranieni.
 Pe Scara Beaufort, valoarea 12 corespunde unui uragan.

 Astronomie
 NGC 12 este o galaxie spirală în constelația Peștii.
 Messier 12 este un roi globular din constelația Ofiucus.
 12 Victoria este o planetă minoră.
 12P/Pons-Brooks este o cometă periodică din sistemul solar.

 În religie
 Ismael - fiul întâi născut al lui Avraam - are 12 fii / prinți (Geneza 25:16), iar Iacov are de asemena 12 fii, care au fondat cele Doisprezece Triburi ale lui Israel.
 doisprezece apostoli are Iisus
 în Apocalipsa 12: 1 apare o femeie învăluită în soare, cu luna sub picioare și cu o cunună de douăsprezece stele pe cap
 "Cele douăsprezece zile de Crăciun"  reprezintă  intervalul dintre Crăciun și Bobotează.
 Se consideră că  12 pietre apar în Deuteronom, capitolul 27
 12 Profeți Minori, o colecție de 12 cărți care constituie ultima carte a Bibliei ebraice și care formează ultimele douăsprezece cărți din Vechiul Testament.
 în Apocalipsa 7:3-8 câte 12 mii din fiecare trib al lui Israel sunt pecetluiți înainte de [marea] vătămare a pământului, mărilor și a copacilor. În total  de pecetluiți, ca și în Apocalipsa 14:1 cu numele Mielului și numele Tatălui Lui, scris pe frunțile lor.

 În alte domenii

 Ceasul are un afișaj cu 12 ore, o oră are 12 x 5 minute. Ziua este împărțită convențional în două perioade a 12 ore - ante meridiem și post meridiem (înainte și respectiv după prânz).
 Anul are 12 luni
 Zodiacul clasic (occidental) este compus din douăsprezece zodii
 polidactilie - mai multe degete, de obicei, la om, 6 degete la o mână și 6 degete la un picior (în total 12 degete la mâini și 12 degete la picioare)
Doisprezece se mai poate referi la:
 Numărul de elemente dintr-o duzină.
 Codul pentru departamentul francez Aveyron.
 Pe Drapelul Europei se regăsesc 12 stele galbene.
 Pe cadranul unui ceas analog se regăsesc 12 ore, jumătate din cele 24 ore dintr-o zi.

 Douăsprezece scaune, roman de Ilf și Petrov.
 [Cele] 12 scaune, film din 1970.
 12 scaune, film din 1971.
 12 oameni furioși, o serie de piese de teatru și de filme cu același nume.
 12 Feet Deep (film  de groază din 2017)
 Armata celor 12 maimuțe (Twelve Monkeys / 12 Monkeys), un film științifico-fantastic din 1995, a inspirat serialul 12 Monkeys din 2915.
 12 ani de sclavie (12 Years a Slave), un film american din 2013
 12:01, un film de televiziune din 1993
 Cei 12 invincibili, un film din 2018
 12 încercări (12 Rounds), un film din 2009
 Cei 12 căței ai Crăciunului, un film din 2005
 Apartamentul 12, un film din 2001
 Calendarul (12 Men of Christmas), un film din 2009
 12 ore de trăit (12 Hours to Live), un film din 2006
 12 zile de teroare (12 Days of Terror), un film din 2005
 Douăsprezece dezastre (The 12 Disasters of Christmas), un film din 2012
 Douăsprezece Colonii, locuri fictive din franciza Battlestar Galactica.
 "Douăsprezece mii de capete de vite"
 Fiecare picior (ca unitate de măsură) este egal cu 12 țoli.
 DN12, DN12A, DN12B, DN12C, drumuri naționale din România.
 Cele 12 puncte ale Revoluției Maghiare din 1848
 IAR-12, un prototip, aerodinamic mai avansat decât predecesorul său, IAR CV 11.
 Lockheed YF-12, prototip de avion de interceptare
 Lockheed A-12 Oxcart, avion de recunoaștere construit de Lockheed
 Majestic 12,  numele de cod al unui presupuse comisii secrete, din 1947, creată cu scopul de a investiga activitatea OZN în urma incidentului de la Roswell. A avut 12 membri, în prezent toți decedați.

Note

 Bibliografie
 Marius Coman, Enciclopedia matematică a claselor de numere întregi'', Columbus, Ohio: Education Publishing, 2013,

Legături externe

Numere naturale

12 (număr)


أبلحد افرايم ساوا حنا شينو هو سياسي عراقي ولد في سنة 1951 في قرية مار ياقو شمال غرب دهوك، وعضو في مجلس النواب العراقي وبعد حصوله على مقعد خلال انتخابات العراق في كانون الأول 2005م عن محافظة أربيل ضمن قائمة التحالف الوطني الكوردستاني التي حصلت على 53 مقعداً في مجلس النواب العراقي، و هو مؤسس الحزب الديمقراطي الكلداني.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من محافظة دهوك
أعضاء مجلس النواب العراقي عن انتخابات كانون الأول 2005
كتاب وكاتبات عراقيون
كلدان كاثوليك
مسيحيون عراقيون
مواليد 1948
كتاب بالعربية في القرن 20
كتاب بالعربية في القرن 21

أبلحد أفرايم ساوا


A Service record (SRV record) is a specification of data in the Domain Name System defining the location, i.e., the hostname and port number, of servers for specified services. It is defined in RFC 2782, and its type code is 33. Some Internet protocols such as the Session Initiation Protocol (SIP) and the Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP) often require SRV support by network elements.

Record format
A SRV record has the form:

 service: the symbolic name of the desired service.
 proto: the transport protocol of the desired service; this is usually either TCP or UDP.
 name: the domain name for which this record is valid, ending in a dot.
 ttl: standard DNS time to live field.
 IN: standard DNS class field (this is always IN).
 SRV: Type of Record (this is always SRV).
 priority: the priority of the target host, lower value means more preferred.
 weight: A relative weight for records with the same priority, higher value means higher chance of getting picked.
 port: the TCP or UDP port on which the service is to be found.
 target: the canonical hostname of the machine providing the service, ending in a dot.

An example SRV record in textual form that might be found in a zone file might be the following:

This points to a server named sipserver.example.com listening on TCP port 5060 for Session Initiation Protocol (SIP) protocol services. The priority given here is 0, and the weight is 5.

As in MX records, the target in SRV records must point to hostname with an address record (A or AAAA record). Pointing to a hostname with a CNAME record is not a valid configuration.

Provisioning for high service availability
The priority field determines the precedence of the use of the record's data. Clients should use the SRV records with the lowest-numbered priority value first, and fall back to records of higher value if the connection fails. If a service has multiple SRV records with the same priority value, clients should load balance them in proportion to the values of their weight fields.
In the following example, both the priority and weight fields are used to provide a combination of load balancing and backup service.

The first three records share a priority of 10, so the weight field's value will be used by clients to determine which server (host and port combination) to contact. The sum of all three values is 100, so bigbox.example.com will be used 60% of the time. The two hosts, smallbox1 and smallbox2 will be used for 40% of requests total, with half of them sent to smallbox1, and the other half to smallbox2. If bigbox is unavailable, these two remaining machines will share the load equally, since they will each be selected 50% of the time.

If all three servers with priority 10 are unavailable, the record with the next lowest priority value will be chosen, which is backupbox.example.com. This might be a machine in another physical location, presumably not vulnerable to anything that would cause the first three hosts to become unavailable.

The load balancing provided by SRV records is inherently limited since the information is essentially static. The current load of servers is not taken into account unless TTL values are low enough (around a minute or lower) that the priority (or weight) values can be quickly updated.

Usage
SRV records are common in conjunction with the following standardized communications protocols:
 APT
 CalDAV and CardDAV
 Ceph
 DANE
 DNS Service Discovery (DNS-SD)
 Factorio
 Host Identity Protocol
 Kerberos
 LDAP
 SMTP submission, POP, and IMAP
 Matrix.org
 Minecraft
 MongoDB
 Mumble
 IMPS
 Puppet
 Session Initiation Protocol
 STUN
 Teamspeak 3
 XMPP

In Microsoft Windows 2000 clients query for SRV records to determine the domain controller for a given service. SRV records are also used by Outlook 2007, 2010 and Macintosh 10.6 mail to locate the Exchange Autodiscover service.
In Microsoft Windows networks domain controllers register their network service types for Active Directory in the DNS.

An older version of the Internet Draft for OpenPGP Web Key Directory uses SRV records for discovering OpenPGP keys through web servers. Usages of SRV records are no longer part of the Internet Draft in later versions.

A registry of service names for SRV records & protocols is maintained by the Internet Assigned Numbers Authority (IANA) as defined in RFC 6335.

See also
 List of DNS record types
 MX record — a DNS RR type used for locating the SMTP server

References

External links
 RFC 2782 – Definition of the SRV resource record -
 RFC 6186 – Use of SRV Records for Locating Email Submission/Access Services -
 Using DNS SRV records to locate whois servers (Internet-Draft) -
 Use of SRV records in conjunction with HTTP and URIs (Internet-Draft) -
 Service Name and Transport Protocol Port Number Registry -

DNS record types

SRV record


Alessandro Altobelli (d. 28 Kasım 1955; Sonnino, İtalya), İtalyan eski forvet oyuncusu. İnce fiziği nedeniyle lakabı Lo Spillo (iğne)'dir.

1970'lerin sonlarından itibaren İtalya millî futbol takımının en önemli oyuncularından biri olmuştur. Özellikle İtalya'nın FIFA Dünya Kupası şampiyonu olduğu 1982 yılı kadrosunda önemli başarılar elde etmiştir. 1986 FIFA Dünya Kupası ile kaptan olarak 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda millî formayı giymiştir.

Internazionale ve Juventus gibi Serie A'nın önemli takımlarında oynamıştır. 1980'de Inter Milan'ın lig şampiyonluğunda önemli rolü vardır.

Dış bağlantılar
 Resmi sitesi - İtalyanca

1955 doğumlular
İtalyan futbolcular
İtalya millî futbol takımı futbolcuları
Brescia Calcio futbolcuları
FC Internazionale Milano futbolcuları
Juventus FC futbolcuları
1980 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1982 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1986 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1988 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
Forvet futbolcular
Yaşayan insanlar
Serie A futbolcuları

Alessandro Altobelli


Guano Apes Almanya' da kurulmuş olan bir alternatif rock, alternatif metal grubu. Grunge ve heavy metal karışımından oluşan enerjik müzikleri onları gelmiş geçmiş en iyi Alman gruplarından biri yaptı. Guano Apes, 1990 yılında Göttingen'de gitarda Henning Rümenapp, bass gitarda Stefan Ude ve davulda Dennis Poschwatta tarafından kuruldu. Vokalist Sandra Nasic gruba 1994 yılında katıldı. Grubun kariyeri 1996 yılında "Open Your Eyes" isimli şarkıları ile kazandıkları bir yarışmadan sonra değişti. Bu onların ilk ve en başarılı single' ları olmuştur ve bunu takiben ilk albümleri Proud Like a God 1997 yılında çıktı. Sonraki iki albümleri  Don't Give Me Names ve Walking on a Thin Line sırasıyla 2000 ve 2003 yıllarında çıktı. Grup çıkardıkları  Planet of the Apes isimli en iyiler albümü ve bunun ardından 2004 yılında çıktıkları turneden sonra dağıldı. Beş senelik bir aranın ardından 2009 yılında grup tekrar bir araya gelerek Avrupa'da çeşitli konserler verdiler. 2011 yılında Bel Air adını verdikleri yeni bir stüdyo albümü kayıt ederek, piyasaya sürdüler. Grup bundan sonra 30 Mayıs 2014 tarihinde Offline adında yeni bir albüm piyasaya sürdüler.

Albümler

Stüdyo Albümleri
 Proud Like a God (1997)
 Don't Give Me Names (2000)
 Walking on a Thin Line (2003)
 Live (2003)
 Planet of the Apes (best of, (2004)
 Bel Air (2011)
 Offline (2014)

Tekliler
 "Open Your Eyes" (1997)
 "Rain" (1998)
 "Lords of the Boards" (1998)
 "Don't You Turn Your Back on Me " (1999)
 "Big in Japan" (2000)
 "No Speech" (2000)
 "Living in a Lie" (2000)
 "Dödel Up" (2001)
 "Kumba Yo!" (2001)
 "You Can't Stop Me" (2003)
 "Pretty in Scarlet" (2003)
 "Quietly" (2003)
 "Break the Line" (2004)

Dış bağlantılar
 Grubun resmî sitesi
 Alman hayranları sayfası

1994'te kurulan müzik grupları
Alman alternatif metal grupları
Alman alternatif rock grupları
Alman nu metal grupları

Guano Apes


Haukar (fræðiheiti: Accipiter) er ættkvísl ránfugla af ætt hauka (Accipitridae). Hún er fjölbreyttasta ættkvíslin í ætt sinni með 49 til 51 viðurkennda tegund.

Heimild

Eiginlegir haukar

Haukar (ættkvísl)


Zgrada Muzeja hrvatskih arheoloških spomenika u Splitu, Hrvatska, na adresi Stjepana Gunjače bb / Meštrovićevo šetalište 18, zaštićeno je kulturno dobro. U Zgradi je smješten Muzej hrvatskih arheoloških spomenika.

Opis dobra
Građena je od 1972. do 1976. godine. Arhitekti su bili Mladen Kauzlarić, Zvonimir Vrkljan i Sena Gvozdanović . Zgrada Muzeja hrvatskih arheoloških spomenika građena je od 1972. – 76. g., dok je stalni postav otvoren 1978. Izgrađena je tako dolična kuća kakvu Muzej nije imao od svoga osnutka 1893. g. Projekt je povjeren arhitektu Mladenu Kauzlariću, a po njegovoj smrti razradili su ga arhitekti Zvonko Vrkljan i Sena Gvozdanović. Stalni muzejski postav izrađen je na čelu s arhitektom Antom Svarčićem I slikarom Franom Delallom. Arhitektonski sklop MHAS-a karakterizira grupiranje funkcionalnih dijelova čistih volumena u sklop te njihova integracija s prirodom. Prožimanje prirode i arhitekture vidljivo je samim smještajem osnovnih volumena na parceli na način da se formira nekoliko cjelina zelenih površina.

Zaštita
Pod oznakom Z-5207 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificiranog kao profana graditeljska baština, javne građevine.

Izvori

Zgrade u Splitu
Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Muzeji u Splitu


AR24 est une entreprise française spécialisée dans l'envoi de lettres recommandées électroniques.

AR24 est la première entreprise en France à proposer un service de lettres recommandées électroniques reconnu par la réglementation européenne (règlement eIDAS), l'article L100 du Code des postes et des communications électroniques, et son décret d'application n°2018-347 du 9 mai 2018.

Historique
AR24, en référence à « Accuser Réception 24h/24 », est fondée début 2015 par deux entrepreneurs, Guillaume de Malzac et Clément Schneider, respectivement ancien market analyste en banque et fondateur de deux start-up dans la tech, avec un bureau commercial à Paris et un bureau de recherche et développement à Strasbourg.

D'abord start-up, AR24 se lance sur le marché des professionnels (Notaires, Avocats, Immobiliers, Syndics de copropriété, etc.) qui utilisent quotidiennement des lettres recommandées dans leur activité.

L'entreprise devient en 2018 le premier « prestataire de service de confiance » qualifié par l'Agence nationale de la sécurité des systèmes d'information (ANSSI), en obtenant la qualification electronic identification and trust services (eIDAS) pour l'envoi de lettres recommandées 100% dématérialisées.

AR24 fait partie de la liste globale des prestataires de confiance de la Commission Européenne. .

En juillet 2020, AR24 est rachetée par Docaposte, filiale numérique de La Poste.

En 2020, pour faire face à la pandémie de Covid-19, La Poste et AR24 lancent un parcours 100% numérique de création de l'Identité numérique La Poste.

En 2021, AR24 annonce la possibilité d'accuser réception de ses recommandés électroniques avec L'Identité numérique La Poste, un des fournisseurs d'identité proposé au travers de FranceConnect.

Spécificité juridique

Une lettre recommandée électronique peut être acheminée uniquement par un prestataire de services de confiance qualifié et bénéficie d'une présomption de fiabilité : elle est à valeur probante. Il est possible de retrouver tous les prestataires qualifiés dans la liste de confiance européenne. Les prestataires de LRE dont AR24 fait partie, y sont référencés sous le sigle QeRDS pour « Qualified electronic registered delivery service ». La présence d'AR24 sur cette liste signifie que la lettre recommandée électronique (LRE) que propose l'entreprise est « qualifiée eIDAS » et donc considérée comme l'équivalent absolu de la lettre recommandée avec accusé de réception (LRAR) acheminée par voie postale.

Identité visuelle

Notes et références

Entreprise ayant son siège en France

AR24


Wiktoria Vendela Johansson (née le  à Brämhult) est une chanteuse et compositrice suédoise.

Biographie
Wiktoria Johansson grandit à Brämhult, à la banlieue de Borås et étudie au lycée musical Rytmus à Göteborg.

En 2011, Wiktoria participe au Lilla Melodifestivalen où elle arrive à la quatrième place avec la chanson qu'elle a écrite Jag behöver dig. Pour l'accompagner, elle crée le groupe Dash4 The Band avec son amie Hanna Boquist. Grâce à une reprise que le groupe a postée sur Youtube, Telia leur propose d'enregistrer la chanson Turn Up the Love, la chanson du label pour le Concours Eurovision de la Chanson 2013 qui est arrangée à Malmö. Cela donne une tournée estivale où le manager d'Anton Ewald attire l'attention de Wiktoria. Cette rencontre conduit MoonMan Records, qui a PRMD Music comme partenaire, à lui proposer un contrat d'enregistrement en tant qu'artiste unique dans le but de sortir à l'international.

Wiktoria fait ses débuts lors de sa participation au Melodifestivalen 2016 avec Save Me, après avoir gagné la deuxième demi-finale, elle termine à la quatrième place avec un total de 114 points, dont 69 points proviennent des groupes du jury international et 45 points du télévote. Le single atteint la troisième place du Sverigetopplistan.

Wiktoria revient au Melodifestivalen 2017 et s'est aligné avec As I Lay Me Down. Après avoir remporté la quatrième demi-finale, elle est la favorite pour remporter la compétition, mais après avoir été classée huitième par le jury international et deuxième par le télévote, elle finit au total à la sixième place. Le single culmine à la deuxième place.

Wiktoria fait partie du jury de professionnels suédois qui vote au Concours Eurovision de la chanson 2017.

Wiktoria fait également la voix suédoise du personnage Vaiana dans le film du même nom.

Wiktoria revient pour la troisième fois au Melodifestivalen 2019 avec la chanson qu'elle a écrite Not With Me. Après avoir remporté la première demi-finale, elle est classée sixième par le jury international et huitième par le télévote, ce qui lui vaut une sixième place.

Wiktoria participe également au Melodifestivalen 2023 avec son titre All My Life (Where Have You Been). Elle ne parvient pas à se qualifier en finale, totalisant 47 points.

Discographie
Album
 2021 : Exposed

Singles
 2011 : Jag behöver dig
 2013 : Turn Up the Love (Dash4 The Band)
 2014 : Rewind (Dash4 The Band)
 2016 : Save Me
 2016 : Yesterday R.I.P
 2016 : Unthink You
 2017 : As I Lay Me Down
 2017 : I Won't Stand in Your Way
 2017 : Not Just for Xmas
 2018 : Perfect Memory
 2018 : I Told Santa
 2019 : Not With Me
 2019 : OMG
 2020 : We Don't Talk
 2020 : Fuck This Place Up (duo avec Hayes, featuring Famous Dex)
 2020 : Come to Me (64567)
 2020 : Me
 2020 : H2BU" (Hard to Be You)
 2020 : One Wish for Christmas
 2021 : Need You to Know
 2023 : All My Life (Where Have You Been)

Notes et références

Liens externes

Chanteuse suédoise de pop
Naissance en novembre 1996
Naissance à Borås

Wiktoria Johansson


فابيانو سانتاتشروتشي  (مواليد 24 أغسطس 1986 في ساماكاري - البرازيل) لاعب كرة قدم إيطالي الجنسية برازيلي المولد يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى نابولي الإيطالي منذ 2008 في مركز الظهير الأيمن كما يجيد اللعب في مركز قلب الدفاع .

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من باهيا
أشخاص من مقاطعة ميلانو
إيطاليون من أصل برازيلي
برازيليون من أصل إيطالي
برازيليون مهاجرون إلى إيطاليا
رياضيون من ميلانو (إيطاليا)
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو بارما
لاعبو بريشيا
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من باهيا
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو كرة قدم من ميلانو (إيطاليا)
لاعبو كومو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو نابولي
لاعبو نادي بادوفا
لاعبو نادي تيرنانا
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1986

فابيانو سانتاكروتشي


Percy Tyrone Sledge (November 25, 1940 – April 14, 2015) was an American R&B, soul and gospel singer. He is best known for the song "When a Man Loves a Woman", a No. 1 hit on both the Billboard Hot 100 and R&B singles charts in 1966. It was awarded a million-selling, Gold-certified disc from the RIAA.

After working as a hospital orderly in the early 1960s, Sledge achieved his strongest success in the late 1960s and early 1970s with a series of emotional soul songs. In later years, Sledge received the Rhythm and Blues Foundation's Career Achievement Award. He was inducted into the Rock & Roll Hall of Fame in 2005.

Biography

Early career
Sledge was born on November 25, 1940, in Leighton, Alabama. He worked in a series of agricultural jobs in the fields near Leighton, before taking a job as an orderly at Colbert County Hospital in Sheffield, Alabama. Through the mid-1960s, he toured the Southeast with the Esquires Combo on weekends, while working at the hospital during the week. A former patient and mutual friend of Sledge and record producer Quin Ivy introduced the two. An audition followed, and Sledge was signed to a recording contract.

Sledge's soulful voice was perfect for the series of soul ballads produced by Ivy and Marlin Greene, which rock critic Dave Marsh called "emotional classics for romantics of all ages". "When a Man Loves a Woman" was Sledge's first song recorded under the contract, and was released in March 1966. According to Sledge, the inspiration for the song came when his girlfriend left him for a modelling career after he was laid off from a construction job in late 1965, and, because bassist Calvin Lewis and organist Andrew Wright helped him with the song, he gave all the songwriting credits to them. It reached No. 1 in the US and went on to become an international hit. "When a Man Loves a Woman" was a hit twice in the UK, reaching No. 4 in 1966 and, on reissue, peaked at No. 2 in 1987. The song was also the first gold record released by Atlantic Records. The soul anthem became the cornerstone of Sledge's career, and was followed by "Warm and Tender Love" (covered by British singer Elkie Brooks in 1981), "It Tears Me Up", "Take Time to Know Her" (his second biggest US hit, reaching No. 11; the song's lyric was written by Steve Davis), "Love Me Tender", and "Cover Me".

Sledge charted with "I'll Be Your Everything" and "Sunshine" during the 1970s, and became an international concert favorite throughout the world, especially in the Netherlands, Germany, and on the African continent; he averaged 100 concerts a year in apartheid-era South Africa.

Later career
Sledge's career enjoyed a renaissance in the 1980s when "When a Man Loves a Woman" re-entered the UK Singles Chart after being used in a Levi's commercial, peaking at No. 2 behind the reissued Ben E. King classic "Stand by Me". On March 23, 1987, Sledge performed "When a Man Loves a Woman" as the musical guest on Saturday Night Live hosted by Bill Murray. In the early 1990s, Michael Bolton brought "When a Man Loves a Woman" back into the limelight again on his hit album Time, Love, & Tenderness. On the week of November 17 to November 23, 1991, Bolton's version also hit No. 1 on the Billboard Hot 100 singles chart, exactly 25½ years to the week after Percy's did in 1966.

In 1994, Saul Davis and Barry Goldberg produced Sledge's album Blue Night for Philippe Le Bras' Sky Ranch label and Virgin Records. It featured Bobby Womack, Steve Cropper, and Mick Taylor among others. Blue Night received a Grammy nomination for Best Contemporary Blues Album, Vocal or Instrumental, and in 1996 it won the W.C. Handy Award for best soul or blues album.

In 2004, Davis and Goldberg also produced the Shining Through the Rain album, which preceded his induction into the Rock & Roll Hall of Fame. Songs on the CD were written by Mikael Rickfors, Steve Earle, the Bee Gees, Carla Olson, Denny Freeman, Allan Clarke and Jackie Lomax. The same year, Percy recorded a live album with his band Sunset Drive entitled Percy Sledge and Sunset Drive – Live in Virginia on WRM Records produced by Warren Rodgers.

In May 2007, Percy was inducted into The Louisiana Music Hall Of Fame in Baton Rouge, LA.

In December 2010, Rhino Handmade issued a four-CD retrospective, The Atlantic Recordings, which covers all of the issued Atlantic masters, as well as many of the tracks unissued in the United States (although some are simply the mono versions of songs originally issued in stereo; Disc 1 comprises Sledge's first two LPs, which were not recorded on stereo equipment). In 2011 Sledge toured with Sir Cliff Richard during his Soulicious tour, performing "I'm Your Puppet".

Personal life
Sledge married twice and had twelve children, three of whom became singers.

Death
Sledge died of liver cancer at his home in Baton Rouge on April 14, 2015, at the age of 74. His interment was in Baton Rouge's Heavenly Gates Cemetery.

Accolades
Sledge was:
An inaugural Rhythm and Blues Foundation Pioneer Award honoree in 1989.
Inducted into the Alabama Music Hall of Fame in 1993.
The recipient of the Blues Music Award in 1996 for best Soul/Blues album of the year with his record Blue Night.
Inducted into the Carolina Beach Music Hall of Fame in November 2004.
Inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2005.
Inducted into the Louisiana Music Hall of Fame for his contributions by the State of Louisiana in May 2007.
Inducted into the Delta Music Museum in Ferriday, Louisiana.
In 2021, Inducted into the National Rhythm & Blues Hall of Fame.
In 2022 Sledge's hometown of Leighton, Alabama announced it would be having an annual event labeled as "Sledgefest".

Selected discography

Albums

Singles

 1994: "I Wish It Would Rain" (Sky Ranch / Virgin, Sweden) duet with Mikael Rickfors produced by Saul Davis & Barry Goldberg.
 1994 "You Got Away with Love" (Pat Robinson & Rocky Burnette) / "Why Did You Stop?" (Carla Olson) (Sky Ranch / Virgin, France) produced by Saul Davis & Barry Goldberg.

In popular culture
Sledge is sometimes cited as the inspiration behind the Australian language term "to sledge", meaning "to put someone off their game", first used in Test cricket, though the phrase more probably derives from "subtle as a sledgehammer".

References

External links

1940 births
2015 deaths
20th-century American singers
21st-century American singers
20th-century African-American male singers
American soul musicians
Atlantic Records artists
Deaths from cancer in Louisiana
Capricorn Records artists
Deaths from liver cancer
Monument Records artists
Singers from Alabama
American rhythm and blues singers
American soul singers
People from Colbert County, Alabama
Virgin Records artists
20th-century American male singers
21st-century American male singers
21st-century African-American male singers

Percy Sledge


رابطة رُوطَة ، هي إحدى بلديات مقاطعة قادس, التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 26.257 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

Weblinks
 rota.com.es

أعلام
 ديريك غيبهارد
 سيرجيو غارسيا بلانكو
 بياتريس سانشيز
 خوسيه ماري
 خوان خوسيه كاناس غوتيريز

مراجع

أماكن مأهولة في قادس
بلديات قادس

روطة


Nos Bastidores da Bíblia: Êxodo é um romance gráfico brasileiro escrito por Carlos Ruas e desenhado por Leonardo Maciel.

O livro se baseia no Livro do Êxodo para contar a história de Moisés e do povo hebreu após a libertação do Egito. A história se pauta principalmente no humor, trazendo elementos adicionais à história original, que seriam os acontecimentos "nos bastidores", que não estariam na Bíblia.

Este foi o primeiro projeto de romance gráfico de Carlos Ruas, que publica desde 2009 a webcomic Um Sábado Qualquer, na qual faz sátira das religiões e tem como personagens principais Deus e o Diabo. A obra foi viabilizada através de financiamento coletivo com pré-venda de 1.200 exemplares.

Em 2016, o livro ganhou o Prêmio Angelo Agostini de melhor lançamento independente. No mesmo ano, a plataforma TocaLivros lançou uma versão da obra adaptada para o formato de audiolivro.

Em 2019, Ruas divulgou a intenção de fazer novos livros até fazer a Bíblia inteira em quadrinhos. A intenção é que o próximo volume aborde o Gênesis, mas sem previsão de data para produção.

Romances gráficos do Brasil
Obras ganhadoras do Prêmio Angelo Agostini

Nos Bastidores da Bíblia: Êxodo


79333 Yusaku este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
79333 Yusaku este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kuma Kogen de Akimasa Nakamura. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,76 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 13,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 79001-80000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

79333 Yusaku


El Arboreto de Jouéou ( en francés: Arboretum de Jouéou también conocido como Arboretum Henri Gaussen) es un arboreto de 1.9 hectáreas de extensión, depende administrativamente del Jardín Botánico Henri Gaussen de Toulouse, se encuentra en Bagnères-de-Luchon, Francia.

El arboreto tiene el reconocimiento de "Collection National" por el Conservatorio de colecciones vegetales especializadas (CCVS) por su colección de coníferas de 250 taxones.

El código de identificación del Arboretum de Jouéou como  miembro del "Botanic Gardens Conservation Internacional" (BGCI), así como las siglas de su herbario es TOU.

Localización
Administración:
Arboretum de Jouéou Université Paul Sabatier, 39 allées Jules Guesde,
Toulouse, Haute-Garonne, Midi-Pyrénées, 31062 cedex 9 France-Francia.

Ubicación:
Arboretum de Jouéou, Route de l'Hospice de France Bagnères-de-Luchon, Haute-Garonne, Midi-Pyrénées, France-Francia.

Planos y vistas satelitales.

Se encuentra abierto todos los días, en los meses cálidos del año.

Historia
El arboreto fue creado entre 1921 y 1928 por el Profesor Henri Gaussen.

Continúa siendo administrado por el Jardín Botánico Henri Gaussen de la Universidad Paul Sabatier en Toulouse.

Colecciones
Alberga 250 taxones de coníferas procedentes de todo el mundo, de los cuales 186 se pueden encontrar de modo silvestre en la naturaleza y 64 son híbridos y cultivares, organizados de un modo sistemático con las especies de América en la zona oeste, y las del Mediterráneo, Europa Central, y Asia en el este.

El jardín se diseña con dos secciones:

 La colección botánica, en la cual las especies de coníferas están representadas por cuatro individuos, conteniendo más de 100 especies, la mayoría procedentes de Norteamérica y Eurasia.

 La colección de castas y variedades, que compara de lado a lado especímenes de la misma especie pero de diverso origen geográfico.

El arboreto tiene el reconocimiento del Conservatorio de colecciones vegetales especializadas (CCVS) por su colección de coníferas.

Referencias

Enlaces externos
 Descripción en Tela-Botanica (Francés)
 Tela-Botanica wiki (Francés)
 Entrada en Bois Foret (Francés)

Bibliografía
 F. Flous and H. Gaussen, "L'Arboretum de Jouéou", in Travaux du Laboratoire Forestier de Toulouse, Tome VI, Vol. I, Article IV, Toulouse: Faculté des Sciences, 1937.

Jouéou
Jouéou
Jouéou
Jouéou
Alto Garona
Años 1920 en Francia

Arboretum de Jouéou


سامح الشوادي مخرج سينمائي.حاز على درجة الليسانس، قسم الفلسفة التابع لكلية الآداب بجامعة عين شمس في عام 1986.

عمل مخرجًا في قنوات النيل المتخصصة منذ عام 1998، كما أخرج عدد من الأفلام القصيرة والمسلسلات التليفزيونية.

فيلموجرافيا

1. قمر لا يغيب مسلسل 2011

2. بحلم يا دنيا بجد فيلم 2008

3. شطحات نسائية مسلسل 2008

4. نجاملكم في الافراح فيلم قصير 2008

5. حلم النهار فيلم قصير 2007

6. هو النهارده ايه فيلم قصير 2007

7. طرح الصبار فيلم قصير 2006

8. أريد حلا [جزء 1] مسلسل 2006

9. أريد حلا [جزء 2] مسلسل 2005

10. أبناء الأمجد مسلسل 2004

11. تمثلية بريق الوهم تمثيلية 2004

12. تليفن فيلم 2003

== جوائز ==
1- الجائزة الذهبية في مهرجان القاهرة التاسع للإذاعة والتليفزيون 2003 عن مسلسل «تليفن» (مسلسل باللغة الفرنسية) وهو مأخوذ عن قصة الشاطر حسن وجائزة احسن إخراج عن نفس العمل

2- 	الجائزة الذهبية لأحسن فيلم روائي قصير عن فيلم «طرح الصبار» من مهرجان اتحاد المنتجين العرب 2006

3- 	الجائزة الفضية عن مسلسل اريد حلا من مهرجان اوسكار حقوق الإنسان (اليونسكو) 2007

4- 	الجائزة الفضية عن الفيلم الروائي القصير حلم النهار في مهرجان القاهرة السينمائي الدولي الثامن عشر لسينما الطفل 2008

5- 	الجائزة الفضية عن الفيلم الروائي القصير حلم النهار في مهرجان الاعلام الثالث عشر للاعلام العربي 2007.

6- 	دبلوم التميز من المركز الثقافي الفرنسي عن مسلسل «أحداث جارية» (والذي يعرض بالتليفزيون الفرنسي).

7- 	دبلوم التميز من المركز الثقافي الفرنسي عن مسلسل«راديكو»

8- 	شهادة تقدير من قطاع قنوات النيل المتخصصة عن مسلسل «أريد حلا» بعد تسويق الجزء الأول لخمس دول (2005) والجزء الثاني لسبع دول (2007)

أشخاص على قيد الحياة
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
مخرجو تلفزيون مصريون

سامح الشوادي


آية الله السيد عباس سيد حسن المهري (1912 – 1988) كان من أبرز وأوائل علماء الشيعة في الكويت. ولد السيد في منطقة مهر في إيران من أصل عربي من قرية تويثير في الأحساء. درس العلوم الفقهية في مدينة النجف العراقية ومن ثم وبسبب طلب أهل الكويت وإرشاد أساتذته العلماء في النجف، ذهب إلى الكويت ليقوم بتعليم الناس المسائل الدينية .

نشاطه السياسي
حاول مساعدة الإمام الخميني في ثورته ضد الشاه وبدأ حركات مماثلة في بلده الكويت وبعد أن عينه الإمام الخميني أول إمام جمعة للطائفة الجعفرية في الكويت، منعته السلطات من ذلك وأجبرته على ترك البلد هو وعائلته، وتم سحب جنسيته الكويتية هو و 18 من أفراد عائلته. هاجر السيد إلى قم وعاش هناك إلى آخر أيامه.

المراجع
 http://www.maarefislami.com
 http://www.almohri.info

أعلام الشيعة
ثوريون كويتيون
شيعة كويتيون
كويتيون من أصل إيراني
مواليد 1915
مواليد في مهر (إيران)
موسوية
وفيات 1988
إيرانيون من أصل عربي

عباس حسن المهري


Gerd Rolf Ueberschär (né le  à Offenbach-sur-le-Main) est un historien militaire allemand. Il est surtout connu pour son travail sur l'époque du national-socialisme et de la Seconde Guerre mondiale.

Biographie
Gerd R. Ueberschär étudie l'histoire, les sciences politiques et la géographie à l'Université de Francfort. Après l'examen d'État, il travaille comme assistant de recherche au séminaire d'histoire de l'Université de Francfort, d'abord avec  et après sa retraite avec Klaus Hildebrand. En 1976, il obtient son doctorat avec la thèse Hitler und Finnland 1939–1941. Die deutsch-finnischen Beziehungen während des Hitler-Stalin-Paktes. Pour sa thèse, il évalue le journal du général de la Wehrmacht Waldemar Erfurth (1879-1971).

Il travaille ensuite comme assistant de recherche au Bureau de recherche historique militaire de Fribourg et, à partir de 1986, maître de conférences à l'université de Fribourg. De 1996 à 2005, il travaille comme historien et archiviste aux  à Fribourg.

Son livre Stauffenberg. Der 20. Juli 1944 est créé en tant que livret scientifique pour le film ARD Stauffenberg de Jo Baier.

Gerd R. Ueberschär est marié à Ute Ueberschär-von Livonius et vit dans le quartier fribourgeois de .

Travaux
 Hitler und Finnland 1939–1941. Die deutsch-finnischen Beziehungen während des Hitler-Stalin-Paktes. Dissertation. Universität Frankfurt. Steiner, Wiesbaden 1978 .
 mit Wolfram Wette: Bomben und Legenden. Rombach, Freiburg i. Br. 1981 .
 mit Rolf-Dieter Müller und Wolfram Wette: Wer zurückweicht wird erschossen! Dreisam, Freiburg i. Br. 1985 .
 mit Thomas Schnabel: Endlich Frieden! Das Kriegsende in Freiburg 1945. Schillinger, Freiburg i. Br. 1985 .
 mit Rolf-Dieter Müller: Deutschland am Abgrund. Verlag des Südkurier, Konstanz 1986 .
 Freiburg im Luftkrieg. Mit einer Photodokumentation zur Zerstörung der Altstadt am 27. November 1944 von Hans Schadek. Ploetz, Freiburg i. Br. 1990 .
 Generaloberst Franz Halder. Muster-Schmidt, Göttingen 1991 .
 mit Rolf-Dieter Müller: Kriegsende 1945. Fischer, Frankfurt am Main 1994 .Italienische Ausgabe: La fine del Terzo Reich. Mulino, Bologna 1995 .
 mit Rolf-Dieter Müller: Hitlers Krieg im Osten 1941–1945. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2000 .Englische Ausgabe: Hitler's war in the East 1941–1945. Aus dem Deutschen von Bruce D. Little. Berghahn Books, New York, Oxford 2002 .
 mit : Dienen und Verdienen. Hitlers Geschenke an seine Eliten. Fischer, Frankfurt am Main 1999 .
 Stauffenberg. Der 20. Juli 1944. Fischer, Frankfurt am Main 2004 .
 mit Rolf-Dieter Müller: 1945. Das Ende des Krieges. Primus, Darmstadt 2005 .
 Für ein anderes Deutschland. Der deutsche Widerstand gegen den NS-Staat 1933–1945. Fischer, Frankfurt am Main 2006 .
 mit Wolfgang Lotz: Reichspost und Unternehmen "Gomorrha". Kriegsalltag und Postbetrieb nach den alliierten Luftangriffen auf Hamburg im Juli und August 1943. Lotz, Dieburg 2008.

en tant qu'éditeur
 mit Wolfram Wette: "Unternehmen Barbarossa." Der deutsche Überfall auf die Sowjetunion 1941. Schöningh, Paderborn 1984 . Neuausgabe: Fischer, Frankfurt am Main 1991 .
 Der 20. Juli 1944. Bund, Köln 1994 .
 Das Nationalkomitee "Freies Deutschland" und der Bund Deutscher Offiziere. Fischer, Frankfurt am Main 1995 .
 Der deutsche Angriff auf die Sowjetunion 1941. Primus, Darmstadt 1998 .
 Der 20. Juli. Elefanten-Press, Berlin 1998 .
 Hitlers militärische Elite. Primus, Darmstadt 1998.
 Band 1: Von den Anfängen des Regimes bis Kriegsbeginn. .
 Band 2: Vom Kriegsbeginn bis zum Weltkriegsende. .
 Neuauflage: Zwei Bände in einem Band. 2011 .
 mit : Der deutsche Angriff auf die Sowjetunion 1941. Die Kontroverse um die Präventivkriegsthese. Primus, Darmstadt 1998. Neuausgabe 2011 .
 Der Nationalsozialismus vor Gericht. Die alliierten Prozesse gegen Kriegsverbrecher und Soldaten 1943–1952. Fischer, Frankfurt am Main 1999 .
 NS-Verbrechen und der militärische Widerstand gegen Hitler. Primus, Darmstadt 2000 .
 Der deutsche Widerstand gegen Hitler. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2002 .
 Orte des Grauens. Primus, Darmstadt 2003
 Handbuch zum Widerstand gegen Nationalsozialismus und Faschismus in Europa 1933/39 bis 1945. de Gruyter, Berlin, New York 2011 .

Liens externes

 Werke von und über Gerd R. Ueberschär in der Deutschen Digitalen Bibliothek
 Gerd R. Ueberschär: Auf dem Weg zum 20. Juli 1944. In: . Nr. 27, 28. Juni 2004.

Références

Historien militaire
Naissance en août 1943
Naissance à Offenbach-sur-le-Main
Naissance dans le Troisième Reich

Gerd R. Ueberschär


L'Usine Ruby est une ancienne fabrique de tissus et de produits hygiéniques qui fut active de 1897 à 1993 sur le territoire de la commune de Voiron dans le département français de l'Isère en région Auvergne-Rhône-Alpes.

Elle témoigne d'une grande partie de l'histoire industrielle de la France, du développement des soierie dans la région lyonnaise, de l'exploitation de la main d'œuvre rurale féminine jusqu'à la désindustrialisation à partir des années 70.

Dimension et emplacement
L'ancienne usine Ruby est construite en bordure de la Morge, un cours d'eau situé au sud de la commune de Voiron, à la fin des années 1860. Le bâtiment mesure 24m de long, 12m de large et comporte 2 étages en plus d'un dortoir sous les combles. Elle est équipée d'une roue hydraulique qui permettait d'alimenter en électricité les métiers à tisser.

Histoire

L'usine durant l'époque Pochoy
L'établissement fonctionnait selon le principe « d'usine-pensionnat ». Des jeunes femmes venant du monde rural étaient embauchées à 12 ou 13 ans, après avoir passé un certificat d'études en restant internes jusqu'à 16 ans et souvent au-delà. En dehors des heures de travail, elles étaient encadrées par des religieuses. La vie des pensionnaires est rythmée par le travail, les repas au réfectoire, les prières et les offices. La chapelle Saint-Joseph est construite en plein cœur du quartier ouvrier de Paviot. À la suite de la crise de l'industrie de la soie en 1877 et la crise générale des pays occidentaux de 1873 à 1896, l'usine rencontre de nombreuses difficultés financières. En 1877, en raison de mauvaises récoltes, les fabricants durent acheter leur stock au prix fort. Face à la hausse des prix, la demande et l'offre s'effondrèrent. De nombreuses grèves éclatèrent notamment en 1876, 1882 et 1890. Claude Pochoy meurt en 1895 et Joseph meurt en 1897 laissant un grand nombre de dettes et des enfants trop jeunes pour reprendre la succession. Le 5 juin 1897, une difficulté supplémentaire s'ajouta, une catastrophe frappa la ville de Voiron. Le niveau de la Morge monta de 6 à 8m, dégradant l'usine. La femme de Joseph Pochoy dut vendre l'usine et la maison familiale.

La naissance de l'usine Ruby (1897-1913)
Louis et Joseph Ruby acquièrent l'usine Pochoy fin 1897. Elle employait à cette époque 300 personnes. Les frères Ruby sont issus d'une riche famille lyonnaise ayant fait fortune dans le commerce de la soie. L'usine était en état de marche et ils conservèrent le système d'« usine pensionnat ». Quelques années après leur arrivée, les propriétaires durent faire face à un grand mouvement social en 1906. Il s'agit d'une grève qui toucha toutes les fabriques de la commune de Voiron  le  et par extension le sud de l'Isère. Cette manifestation fut organisée par la Confédération générale du travail dont la revendication essentielle était la journée de 8h. La grève dura de février à juin. La syndicaliste Lucie Baud livra un témoignage de la situation des pensionnaire de Ruby :« Il faut citer aussi l'usine Ruby, à Paviot. Il est vrai qu'ici il s'agit d'orphelines, recrutées par le trop célèbre abbé Santol, de Paris. Une fois amenées dans le bagne, ces jeunes filles ont bien des chances de n'en sortir jamais. »

L'usine durant les deux Guerres mondiales
On ne sait pas précisément si l'usine a continué ses activités pendant la Première Guerre mondiale même si l'on peut en venir à supposer que la demande de produit de soin a pu s'accroitre pour les soldats. Nous n'avons qu'un trace d'un télégramme daté de 1914 demandant de livrer 100 kilos de coton à la municipalité de Grenoble. Mais le début de la Seconde Guerre mondiale fut une difficulté pour l'entreprise. Le 24 juin 1940, en début d'après-midi, des obus s'abattirent sur le quartier. Les habitants se réfugièrent sous les 3 abris de l'usine. Une femme fut tuée, il y eut beaucoup de blessés graves. Le bâtiment principale s'effondra. Le toit du laboratoire de stérilisation aussi. Le local qui réunissait des matières premières comme de l'éther, de l'alcool, du coton, du gaz… prit feu et déclencha un incendie. Les travaux de reconstruction s'entreprennent . En septembre 1940, les travaux de déblaiements furent terminés. En octobre . En mai 1941, la reconstruction est terminée et le montage des machines progresse rapidement. La reconstruction a notamment permis l'amélioration des bâtiments avec l'ajout d'ateliers plus clairs et aérés, des vestiaires et de nouveaux WC plus nombreux et accessibles.

La forte croissance des années (1950-1968)
Au sortir de la guerre, l'activité de l'usine resta restreinte encore un temps. C'est à partir des années 1950 que la société Ruby entama une grande période de prospérité : 370 personnes travaillaient sur le site. Cette période de prospérité se traduit par une grande diversification des produits. Le chiffre d'affaires de la société fut en progression constante de 1950 à 1959 où il atteint 1,582 millions de francs.

L'intégration au groupe l'Oréal (1968-1978)
Dans les années soixante, la concurrence sur les produits infantiles et féminins était de plus en plus rude. Pour pallier cela, des fabrications peu rentables sont abandonnées, en particulier les produits destinés aux soins médicaux : bande plâtrés, sparadrap, ligatures chirurgicales.  mieux pénétrer le marché de la grande distribution, florissant à cette époque. Le groupe L'Oréal espérait quant à lui, développer son offre hors des produits cosmétiques vers les produits d'hygiène infantiles et féminins. Ainsi, le 18 novembre 1968, le groupe L'Oréal se rend acquéreur de 80 % des actions de la société Ruby et de ses filiales, le Laboratoire Ruby et le Laboratoire Hymo. Dans la première moitié des années 1970, la recentralisation de l'offre vers des produits d'hygiène infantiles et féminins se poursuit avec l'abandon du blanchiment, du cadrage et du centrage de tissus. Ruby était une pionnière dans l'innovation de la couche jetable. Le principal concurrent était Pampers qui possédait des moyens plus importants, gagnant le monopole du marché. La fusion avec l'Oréal entraina beaucoup de restructuration. Entre autres, la société Hymo qui assurait les produits d'hygiène féminine et infantile auprès de toute la clientèle hors pharmacie fusionne avec Chiminter à Tours. Ils vendaient des produits d'hygiènes féminins produits à Voiron sous les marques Nett, Nettina et Kotydia.  obligent l'usine Ruby à abandonner des productions traditionnelles de gaze en 1971 et de coton hydrophile en 1978. Ces derniers sont ont un coût environnemental de fabrication très élevé. Leur fabrication nécessite des produits tel que de l'acide ou de la soude. Continuer cette production aurait nécessité l'installation d'une station d'épuration.

D'une période difficile au rachat par Johnson et Johnson (1978-1993)
A l'aube des années 80, un bilan pessimiste est dressé pour la société. Entre autres : une importante perte dans l'année 1979 qui risque de s'accentuer durant l'année suivante, une chute des produits féminins et infantiles, une tendance encore plus forte chez les pansements et les produits pharmaceutiques. Pour y remédier, d'importants plans sociaux sont mis en œuvre. Comme entre 1980-1981, de nombreux licenciements à motif économique sont envisagés pour les personnes de moins de 56 ans 6 mois, qui continuerons de garder leur ressources grâce aux ASSEDIC . Une reconversion de l'offre vers des produits d'hygiène féminine est aussi mise en place afin de garder des parts de marché. Cependant, le marché reste saturé et la pression exercée par la grande distribution ne permet pas d'augmenter les prix pour compenser la hausses des coûts des matières premières. En 1987, l'usine doit faire face à une pression sur les prix et à une stagnation des volumes. La société est contrainte de rechercher tous les gains de productivité possibles.

Une dernière difficulté vient s'ajouter, le marché unique en 1992, qui ouvrit la concurrence aux produits européens. Le , l'Oréal cède l'établissement le Ruby au groupe américain Johnson & Johnson afin de se reconcentrer exclusivement sur les produits pharmaceutiques et cosmétiques. Voiron devient le second point de production français du groupe Johnson et Johnson après Sézanne dans la Marne. En octobre 1993, l'ensemble de la production transféré vers la première usine de Sézanne malgré les protestations du personnel, des élus locaux et de la population, fermant définitivement les porte de l'usine.  Aujourd'hui l'usine est en friche, elle se détériore de jour en jour. Le bâtiment a notamment pris feu en 2015.

Notes et références

Voiron
Industrie en France

Ancienne usine Ruby


Syed Zahoor Ahmad Agha (ourdou : سید ظہور احمد آغا), né le  dans le district de Pishin, est un homme d'affaires et homme politique pakistanais, gouverneur de la province du Baloutchistan de 2021 à 2022.

Originaire du nord pachtoune de la province du Baloutchistan, il est membre du Mouvement du Pakistan pour la justice depuis 2011.

Jeunesse et études

Zahoor Ahmad Agha est né le  dans le district de Pishin, dans le nord pachtoune de la province du Baloutchistan. Issu d'une famille industrielle, il possède notamment quatre moulins et diverses autres entreprises. À ce titre, il est notamment membre de la chambre de commerce de Quetta et président de la All Pakistan Flour Mills Association, une organisation de représentation des propriétaires de moulin à farine.

Zahoor Ahmad Agha termine ses études secondaires à Quetta, capitale de la province, dans le lycée Islamia High School, puis fait des études secondaires en langue anglaise à l'université de Baloutchistan, dans la même ville.

Carrière politique

Zahoor Ahmad Agha commence sa carrière politique en 2011, en rejoignant le Mouvement du Pakistan pour la justice (PTI) dirigé par Imran Khan, alors en pleine ascension. Lors des élections législatives de 2013, il se présente dans la sixième circonscription de Quetta pour l'Assemblée provinciale du Baloutchistan. Il est largement battu, arrivant à la septième place seulement avec 3,5 % des voix, loin derrière le vainqueur du Pashtunkhwa Milli Awami.

À la suite de la démission du gouverneur de Baloutchistan Amanullah Khan Yasinzai, demandée par le Premier ministre Imran Khan, Agha est nommé pour le remplacer le . Nommé par le président Arif Alvi, il aurait été choisi par le chef du gouvernement sur le conseil du vice-président de l'Assemblée nationale Qasim Suri. Ce changement intervient en raison de « l'évolution des enjeux politiques » dans le pays selon Imran Khan. Un groupe de parlementaires du PTI aurait notamment demandé au chef du gouvernement que le gouverneur de la province soit issu du parti. Le , il remet sa démission au président Arif Alvi qui l'accepte le .

Références

Voir aussi

Liens externes
 Biography of The Honourable Governor sur governorbalochistan.gov.pk

Articles connexes
 Guerres baloutches

Naissance en octobre 1971
Gouverneur du Baloutchistan (Pakistan)
Personnalité pachtoune

Zahoor Ahmad Agha


මානස් ලබුෂේන් (දකුණු අප්රිකානු (ඇෆ්රිකාන්ස්) ඉසිරැවීම: /ලබස්ක්හ්ක්නි/, /lʌbəˈskʌxni/; ඕස්ට්‍රේලියානු ඉසිරැවීම: /ලැබෂෙයින්/, /læbəˈʃeɪn/)  (උපත: 1994 ජූනි 22) යනු දෑබැඳි වැ ඕස්ට්‍රේලියානු දෑ පිලට හා දෙ‍්සීය වැ කුවින්ස්ලන්තය වෙනුවෙන් තරඟ කරන ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. හේ ප්‍රාන්ත ක්‍රිකට්වලැ දී ග්ලැමෝගනය වෙනුවෙන් ද බිග් බෑෂ් ලීගයේ දී බ්‍රිස්බේන හීට් වෙනුවෙන් ද තරඟ කරයි. 2022 ජූනිය වත, අයිසීසීයේ ටෙස්ට් පිතිහරඹ ශ්‍රේණිගත කිරීම් අනුවැ ලොවැ නම්වර 2 ටෙස්ට් පිතිකරුවා වූයේ ලබුෂේන් යැ.

2019 අගෝස්තුවේ දී, ස්ටීව් ස්මිත් වෙනුවට තරඟ කරමින්, ටෙස්ට් ක්‍රිකට් තරඟයකැ දී කම්පනයට පත් වූවකුගේ ආදේශකයෙකු බවට පත් වූ පළමු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා වූයේ ලබුෂේන් යැ. ලබුෂේන් 2019 වසරේ ටෙස්ට් තරඟවලැ වැඩිතම ලකුණු ලද්දේ වී යැ. හේ එ වසර තුළැ අයිසීසී ක්‍රීඩක ශ්‍රේණිගත කිරීම්වල සිව් වන තැන දක්වා ඉහළ නැඟී  අතර ඒ තැන් 106 කින් ඉහළ යෑමකි.  2020 ජනවාරියේ දී, දෑබැඳි ක්‍රිකට් කවුන්සිලය විසින් "අයිසීසී වසරේ නැගී එන ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා" ලෙස ලබුෂේන් නම් කැරුණි. පෙබරවාරියේ දී ඕස්ට්‍රේලියාවේ වසරේ ටෙස්ට් ක්‍රීඩකයා ලෙස ද,   අප්රේලයේ දී  "විස්ඩන් ක්‍රිකට'ස් ඇල්මනාකයේ " වසරේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් පස් දෙනාගෙන් අයකු ලෙස ද ඔහු නම් විණ.

ළමාවිය
ලබස්ක්හ්ක්නි දකුණු අප්රිකාවේ නෝත් වෙස්ට් (වයඹ) ප්‍රොවින්සියේ ක්ලෑර්ස්ක්ඩොර්පයේ (Klerksdorp) දී දකුණු අප්රිකානු දෙමව්පියනට දා වැ උපත ලැබී යැ. පියාට පතල් කමෙහි රැකියාවක් ලැබීමෙන් පසු ඔහුගේ පවුල 2004 දී ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍රමණය වූයේ ඔහුට වයස අවුරුදු 10 දී වන අතර ලබුෂේන් බ්‍රිස්බේනයේ රජයේ උසස් පාසලට ඇතුළත් වී යැ. ඔහු ඇෆ්රිකාන්ස් බස බෙණෙමින් හැදී වැඩුණු අයකු වූ අතර ඉංගිරිසි සුරු ලෙස හැසිරැවීමට හැකි වූයේ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගිය පසු වැ යි.  2010 නොවැම්බරයේ දී චැනල් 9 වෙනුවෙන් හොට් ස්පොට් අධෝරතු කැමරාකරුවකු ලෙස තමා බ්‍රිස්බේනයේ "ද ගැබා" පිටියේ සේවය කළ හ යි ද , 2010-11 අළු බඳුන තරඟාවලියේ දී පීට සිඩ්ල් සිය ස-විසි වැනි උපන්දින දා කඩුලු තෙයක් ලබාගැන්ම දුට හ යි ද ඔහු විසින් 2021 දී හෙළි කැරුණි.

දේසීය තරඟ දිවිය
දකුණත්-හුරු පිතිකරුවකු වන ලබුෂේන් කුවින්ස්ලන්තය වෙනුවෙන් වයස 12න් පහළ, 15න් පහළ, 17න් පහළ හා 19න් පහළ මට්ටමින් ක්‍රීඩා කළ අතර 2012-13 දෑ සුරුතාවැලේ දී පිලෙහි නයුව දැරී යැ.   බ්‍රිස්බේන ශ්‍රේණි ක්‍රිකට්වලැ දී හේ ඊස්ට්ස්-රෙඩ්ලන්ඩ්ස් දෙසිති ක්‍රිකට් සමාජයට ක්‍රීඩා කරයි.  හේ 2013 ඩෙවෝන් ප්‍රිමිය ලීගයේ ප්ලයිමවුතය වෙනුවෙන් ද 2014 දී කෙන්ට් ප්‍රිමිය ලීගයේ සැන්ඩ්විච් ටවුන් ක්‍රිකට් සමාජය වෙනුවෙන් ද ලෙස එංගලන්ත ක්‍රීඩා සමාජ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කළේ දෙපිල මැ වෙනුවෙන් මනා වැ ලකුණු ලබාගනිමිනි.

කුවින්ස්ලන්ත ඇකඩමිය සඳහා එක් වරක් පමණක් ක්‍රීඩා කිරීමෙන් පසු වැ, ලබුෂේන් සිය පළමු පෙළ ක්‍රිකට් ඇරැඹූයේ 2014-15 ෂෙෆීල්ඩ් පලිහ වාරයේ පළමු වටයේ දී දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවට එදිරි වැ ඇඩිලේඩ ඕවාලයේ දී යැ. ජෝ බ'න්ස් සමඟ පිතිහරඹය අරඹමින්, හේ කුවින්ස්ලන්ත පළමු ඉනිමේ දී ලකුණු 83ක් රැස්කළ අතර, නික් ස්ටීවන්ස් සමඟ සිව් වැනි කඩුල්ලට ලකුණු 99ක සබැඳියාවෙක් ගොඩනැඟී යැ .  පසු වැ 2014-15 වාරයේ දී, ඉන්දියාවට එදිරි වැ 'ද ගැබා'හි පැවැති දෙ වැනි ටෙස්ට් තරඟයේ දී, ලබුෂේන් ඕස්ට්‍රේලියානු දෑ පිල සඳහා ආදේශක පන්දු රකින්නකු ලෙස යොදාගැනිණ. එහි දී හේ ෂෝට් ලෙග්හි සිටැ ඉපහළින් ආ උඩපන්දුවක් රැකී යැ.

ලබුෂේන් 2015 ඔක්තෝම්බරයේ දී කුවින්ස්ලන්තය වෙනුවෙන් සිය පළමු 'ලිස්ට් ඒ' තරඟයට ක්‍රීඩා කළ අතර ඊළඟ මාසයේ දී සිය කුළුඳුල් පළමු පෙළ සියය රැස් කළේ සිය අට වැනි ෂෙෆීල්ඩ් පළිහ තරඟයේ දී ලකුණු 112ක් රැස්කරමිනි. ඔහු 2016 එක්දින කුසලානයේ දී පිතිහරඹ සැමැනිය 45ක් සමඟ ලකුණු 273ක් රැස් කළ අතර "තරඟාවලියේ ක්‍රීඩකයා" ලෙස ද නම් කැරැණි.

2017 සැප්තැම්බරයේ දී, කුවින්ස්ලන්තය හා ක්‍රිකට් ඕස්ට්‍රේලියා එකොළොස්ස හා අතර 2017 එක්දින කුසලාන තරඟයකැ දී, පන්දු රකින්නන් විසින් පිතිකරුවන් රැවැටුම නවතනුව අලුතින් හඳුන්වා දුන් නිය යටතේ දඬුවම් ලත් පළමු පන්දු රකින්නා බවට ඔහු පත් වියැ. කව'සයේ සිටැ පන්දුවක් රැකීමට ලබුෂේන් පැන්න නමුදු, එය කළ නොහැකි වුව ද කඩුලු රකින්නා වෙතට පන්දුව විසි කරනා බවක් මවා පෑයේ සිය පිලට ලකුණු පහක දඩුවමක් ලබාදෙමිනි.

2017-18 ෂෙෆීල්ඩ් පළිහ තරඟවාරයේ දී කුවින්ස්ලන්තයේ වැඩිම ලකුණු ලද්දේ වීමෙන් පසු වැ ඔහු ක්‍රිකට් ඕස්ට්‍රේලියාව විසින් ඔවුනගේ "වසරේ ෂෙෆීල්ඩ් පළිහ පිල"ට නම් කැරුණි.

ප්‍රාන්ත කඩුලු පන්දු (ක්‍රිකට්)
2019 අප්‍රේල්යේ දී, ලබුෂේන් 2019 ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් වාරය සඳහා ග්ලැමෝගන ප්‍රාන්ත ක්‍රිකට් සමාජය සමඟ ගිවිසුම් අත්සන් කළේ යි. හේ සිය පළමු ප්‍රාන්ත සුරුතා වාරයේ මුල් පළමු පෙළ තරඟ හතරේ දී සියයන් තුනක් ද ඇතුළු වැ ලකුණු 1,114ක් රැස් කළ අතර ඉන් එකක් ග්ලැමෝගන දෙවැනි කඩුල්ලට වැඩිතම වූ ලකුණු 291ක සබැඳියාවෙක් ගොඩනඟමින් සසෙක්සයට එදිරි වැ රැස් කළ ඒ වත සිය වැඩිතම වූ ලකුණු 182 වියැ. හේ තරඟ දහයකට පමණක් ක්‍රීඩා කළ ද ප්‍රාන්ත සුරුතාවැලේ දෙ වැනි කොටසේ දෙ වැනි වැඩිම ලකුණු ලද්දේ වී, එක් ඉනිමකට ලකුණු 61.89ක සැමැනියක් සමඟින් සිය නම ග්ලැමෝගනයේ පිතිහරඹ සැමැනියේ ඉහළින් මැ තැබී යැ. පන්දු යැවීමේ සැමැනිය 38.11ක් සමඟින් කඩුලු 19ක් ද දවා ගැන්මට හේ සමත් වී යැ. 2019 අළු බඳුනේ ඔහුගේ දස්කම්වලින් පසු වැ එ මැ නොවැම්බරයේ දී, හේ ඊළඟ වාර දෙක සඳහා ග්ලැමෝගනය සමඟ නැවැත ගිවිසුම් අත්සන් කළේ යැ.

කොවිඩ්-19 වසංගතය හෙය වූයෙන් 2020 වාරය කඩාකප්පල් වීමෙන් පසු 2020 ජුනියේ දී ලබුෂේන් ගේ ගිවිසුම අමතර වාරයක් සඳහා දිගෑදිණ.

දෑබැඳි තරඟ දිවිය

2018-19 පාකිස්තානයට එදිරි වැ 'එඅඑරා'යන්හි (UAE) දී
2018 සැප්තැම්බරයේ දී, ඔහු පාකිස්තානයට එදිරි තරඟාවලිය සඳහා ඕස්ට්‍රේලියානු ටෙස්ට් සංචිතයට නම් කැරුණි. හේ 2018 ඔක්තෝම්බර 7 වන දා පකිස්තානයට එදිරි වැ ඕස්ට්‍රේලියාව වෙනුවෙන් සිය කුළුඳුල් ටෙස්ට් තරඟයට පිවිසි අතර, පළමු ඉනිමේදී පන්දු දෙකකින් දැවී ගිය අතර දෙ වන ඉනිමේදී ලකුණු 13ක් ලබා ගති. එ මැ තරඟයේ දී කඩුලු දෙකක් ද දවා ගැනුමට හේ සමත් වී යැ. මයිකල් හසී ඔහුට හිමි කොළ පැහැ හිස්වැස්ම (බැගී ග්‍රීනය) ලබා දුනි. දෙ වැනි ටෙස්ට් තරඟයේ දී හේ තවත් කඩුලු 5ක් දවා ගනිමින් ලකුණු 25ක් සහ 43ක් ලබා ගෙනැ ඔස්ට්‍රේලියාවේ දෙ වැනි ඉනිමේ වැඩිම ලකුණු ලද්දේ වී යැ.

ඉන්දියාවට හා ශ්‍රී ලංකාවට හා එදිරි වැ 2018-19 ඕස්ට්‍රේලියාවේ දී
එයට පසු වසරෙහි පිලේ ඉන්දු සංචාරයට පෙරැ 2018 දෙසැම්බරයේ දී ඕස්ට්‍රේලියානු එක්දින දෑබැඳි සංචිතයට මානස් නම් විණි. ඒ, වසර මුලැ දී සැරි සරු ඉන්දියානුවනට එරෙහි වැ සිව් වැනි ටෙස්ට් තරඟය සඳහා ඕස්ට්‍රේලියානු ටෙස්ට් සංචිතයට පුදුම සහගත ලෙසැ එක් කිරීමට පෙරාතුව යි.  ඔහු පිතිකරු අනුපිළිවෙලෙහි අංක තුනට පන්දුවට පහර දීමට තෝරා ගැනුණු අතර, එ මැ තිරව්ව "දැඩි විවිසුවට" ලක් වියැ.    ඔහු සිය එකම ඉනිමේ දී ලකුණු 38ක් ලබා ගත් අතර ගිමේ අවසනැ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි වැ පැවැති ටෙස්ට් තරඟ දෙක සඳහා පිලෙහි රඳවා ගැනුණි.

2019 එංගලන්තයේ අළු බඳුන

ප්‍රාන්ත ක්‍රිකට්වල ග්ලැමෝර්ගන් සඳහා හොඳ මුල් සමයක් පෙන්නුම් කිරීමෙන් පසු වැ,  ඔහු එංගලන්තයේ 2019 අළු බඳුන තරඟාවලිය සඳහා ඕස්ට්‍රේලියානු සංචිතයට නම් කැරුණි. 2019 අගෝස්තු 18 වන දා, දෙ වැනි ටෙස්ට් තරඟයේ පස්වන දා, ලබුෂේන් ස්ටීව් ස්මිත් වෙනුවට ආදේශ කැරුණි. පෙර දා ස්මිත් කම්පනයකට ලක්වීමෙන් පසු වැ  - දෑබැඳි ක්‍රිකට් කවුන්සිලයේ රෙගුලාසි වෙනසකින් පසු වැ ටෙස්ට් තරඟයකැ දී කම්පනයට ආදේශක වූ පළමු ක්‍රීඩකයා බවට පත්වියැ. මෙ සේ ක්‍රීඩකයින් ආදේශ කිරීම "එකිනෙකාට සමාන" ආදේශකයක් ලෙසැ හැඟැවෙන අතර, එය ඔහු "ඉතා බැරෑරුම් ලෙස ගත්" භූමිකාවක් වියැ. හේ ඕස්ටේ‍්‍රලියානු දෙවැනි ඉනිමේ වැඩිතම වූ ලකුණු 59ක් ලබා ගත් අතර, තුන්වැනි ටෙස්ට් තරඟයට ස්මිත් එක් නො වීම හේතුවෙන් තෝරා ගන්නා ලදුව ඕස්ටේ‍්‍රලියානු ඉනිම දෙකේ මැ වැඩිම ලකුණු ලද්දේ වෙමින්, "වෙසෙසින් මැ නො බා, නො පසුබට හා නැණවත්" ලෙස විසිතුරු කැරුණු පිතිහරඹයක් දැක්වී යැ.  එංගලන්තය සිය පළමු ඉනිමේදී ලකුණු 67කට දැවී ගිය පසු, පිළිමලු පිල ඔවුනගේ එක් ඉනිමකැ දී ලබාගත් මුළු ලකුණු පමණට වඩා වැඩි ලකුණු රැස් කිරීම් 2ක් තරඟයකැ දී ලබාගත් ටෙස්ට් ඉතිහසේ පස්වැනි පිතිකරුවා බවට ලබුෂේන් පත් වියැ.

2019-20 ඕස්ට්‍රේලියාවේ දී පකිස්ථානට හා නවසීලන්තයට එදිරි වැ
එළැඹුණු ගිමේ පකිස්තානුවන්ගේ සංචාරය සඳහා ලබුෂේන් ඕස්ට්‍රේලියානු පිලේ සිය තැන රඳවා ගත්තේ ගැබාහි දී තම කුළුඳුල් ටෙස්ට් සියය වුණු ලකුණු 185ක් රැස් කරමිනි. දෙසැම්බරයේ දී නවසීලන්තයට එරෙහි වැ පැවැති පළමු ටෙස්ට් තරඟයේ දී තෙ වැනි සියය ලබාගැනුමට පෙරැ ඔහු දෙ වැනි ටෙස්ට් තරඟයේ දී තවත් සියයක් රැස් කළේ යි. පිට පිට සියයේ තුනක් ලබා තිබූ ඔහු 2020 ඇරැඹීමට පෙරැ තම ඊළඟ ඉනිම් දෙකේ දී අඩ සියයන් සටහන් කළේ නවසීලන්තයට එරෙහි වැ සික්‍රිපියේ (SCG) දී පැවැති තෙ වැනි ටෙස්ට් තරඟයේ දී ලකුණු 215ක් ලැබැ සිය පළමු දෙ-සියය සටහන් කිරීමට පෙරාතු වැ යි.  හේ අගෝස්තුවේ දී කම්පන ආදේශකයෙකු ලෙස පෙනී සිටැ වසර තුළැ තම ටෙස්ට් ලකුණු 1,104 න් 975 ක් ලබා ගනිමින් වසරේ වැඩිම ටෙස්ට් ලකුණු ලද්දා ලෙස 2019 අවසන් කළේ යැ.    වසර තුළැ දී ඔහු තැන් 106කින් ඉදිරියට පැමිණ අයිසීසී (ICC) ශ්‍රේණිගත කිරීම්වල සිව් වැනි තැනැ පසුවන පිතිකරුවා බවට පත් වියැ.

2019-20 ඉන්දියාවේ හා දකුණු අප්‍රිකාවේ සංචාර
2019 දෙසැම්බරයේ දී, ඔවුනගේ 2020 ඉන්දු සංචාරය සඳහා ඕස්ට්‍රේලියාවේ එදිජා (ODI) සංචිතයට ලබුෂේන් නම් කැරුණි. හේ ජනවාරි 14 වැනි දා සිය කුළුඳුල් එදිජා තරඟයට එක් වී යැ. ලබුෂේන් පිතිහරඹයේ හෝ පන්දු යැවීමේ හෝ නො යෙදුණු එ තරඟය ඔස්ට්‍රේලියාව කඩුලු දහයෙකින් දිනී. හේ තරඟාවලියේ ඉතිරි එක්දින තරඟ දෙකට ද ක්‍රීඩා කළ අතර තෙ වැනි තරඟයේ දී කුළුඳුල් එක්දින අඩ සියය රැස් කළේ යි.

ඔවුනගේ දකුණු අප්‍රිකානු සංචාරය සඳහා ඕස්ට්‍රේලියානු සංචිතයේ රඳවාගැන්මෙන් පසු වැ, මාරතුවේ දී හේ සිය පළමු එක්දින සියය රැස් කළේ, තමා උපන් නගරය අසැ පෝචේෆ්ස්ට්රූම්හි දී ලකුණු 108ක් රැස් කරමිනි.  2020 අප්රියේලයේ දී, ක්‍රිකට් ඕස්ට්‍රේලියාව, 2020-21 වාරයට පෙරැ, ප්‍රධාන නුබැඳුමක් (central contract) ලබුෂේන් හට පිරිනැමී යැ. 2020 ජූලි 16 වන දා, COVID-19 වසංගතයෙන් පසු එංගලන්තයේ සංචාරයකට පෙරැ, පුහුණුව ඇරැඹීම සඳහා 26 දෙනකුගෙන් යුත් මූලික ක්‍රීඩක සංචිතයකට ලබුෂේන් නම් කැරුණි. 2020 අගෝස්තු 14 වන දා, ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් තරඟවැල පැවැත්වෙන බව තිරැයුණු අතර, ලබුෂේන් ද සංචාරයට ඇතුළත් වියැ.

2020 ඕස්ට්‍රේලියාවේ නවසීලන්තය
2020 මාර්තු 13, 15 සහ 20 යන දිනවල පැවැත්වීමට නියමිත වැ තුබූ ටෙස්ට් තරඟාවලියෙන් පසුව නවසීලන්තය නැවැත ඕස්ට්‍රේලියාවට පැමිණියේ ය. ඕස්ට්‍රේලියාව පළමු තරඟය ලකුණු 71කින් දිනූ අතර, ලබුෂේන් ලකුණු 56  රැස් කළේ ය. කෙසේ වතදු, COVID-19 වසංගත සංචරණ සීමාවන් හෙයින් එකදු පන්දුවක් හෝ යැවීමකින් තොරව දෙ වැනි හා තෙ වැනි තරඟ අවලංගු වියැ.

2022 පෙබරවාරියේදී, ලබුෂේන් පකිස්ථානයට එරෙහිව එක් තරඟයක් සඳහා ඕස්ට්‍රේලියාවේ විස්සයි20 දෑබැඳි (T20I) සංචිතයට නම් වියැ. හේ 2022 අප්‍රේල් 5 වන දා ඔස්ට්‍රේලියාව වෙනුවෙන් පකිස්තානයට එරෙහි ව සිය පළමු වි20ජා ට ක්‍රීඩා කළේ යි.

අත්කරගැනීම්

 2022 ජනවාරියේ වාර්ෂික අයිසීසී සම්මාන උළෙලේ දී, 2021 වසරේ අයිසීසී පිරිමි ටෙස්ට් පිලට ඇතුළත් වියැ.

තැනැති දිවිය
ලබුෂේන් 2017 දී සිය බිරිඳ වන රෙබෙකා හා විවා වී යැ. ඔවුන් සතු වැ 'මයිලෝ' නම් චොක්ලට් ලැබ්‍රඩෝරයකු සිටින අතර ඌ ගෙවතු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කරමින් ලබුෂේන් ගේ ඉන්ස්ටග්‍රෑමයෙහි පෙනී සිටිනා බැව් පතළ කරුණෙකි.

වයස අවුරුදු 21 දී බැරිස්ටා පාඨමාලාවක් සපුරා ඇති ලබුෂේන් කෝපිවලට දැඩි ඇල්මක් දක්වයි. මානස් සිය වෙළෙඳ ශ්‍රේණියේ ලාමසෝකො (LaMarzocco) කෝපි යත ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් පිල සමඟ සංචාර සඳහා රැගෙන යාමට පසිඳු යැ. පාකිස්තාන සංචාරයේ දී මානස් තම පිල සඳහා කෝපි ඇට දහසුග්‍රෑම 30 ක් හා ඕට් කිරි ලීටර 1000 ක් ද රැගෙන ගියේ යි.

පිටියෙන් බැහැරි වැ, ලබුෂේන් සිය ගෙයි පිටුපසැ ඔහු විසින් මැ සාදාගත් ක්‍රීඩා තුළින් සිය පිතිහරඹ කුසලතා ඔප් නංවා ගැන්මට නම් දරයි. 2022 ඔස්ට්‍රේලියාවේ පාකිස්තාන සංචාරයට සූදානම් වත, ඔහු බ්‍රිස්බේනයේ සිය ගෙහි බැල්කනියේ ටේප් ඇලුමිනියම් කැබලි හා ලොහො තහඩු හා සහිත රබර පැදුරක් මතැ පිතිහරඹයේ යෙදී සිටිනු දැකැගත හැකි වියැ.

දෑබැඳි සියයන්
අප්‍රේල් 2022 වත ලබුෂේන් විසින් ටෙස්ට් තරගවලැ දී 6ක් හා එදිජා තරඟවලැ දී එකක් ලෙසැ සියයන් රැස් කොටැ ඇති.

යොමු කිරීම්

ජීවමාන ජනයා
1994 උපත්
Pages with unreviewed translations

මානස් ලබුශේන්


Georg Friedrich Julius Arthur von Auwers (12 September 1838 – 24 January 1915) was a German astronomer. Auwers was born in Göttingen to Gottfried Daniel Auwers and Emma Christiane Sophie (née Borkenstein).

He attended the University of Göttingen and worked at the University of Königsberg. He specialized in astrometry, making very precise measurements of stellar positions and motions. He detected the companion stars of Sirius and Procyon from their effects on the main star's motion, before telescopes were powerful enough to visually observe them. He was from 1866 Secretary to the Berlin Academy, and directed expeditions to measure the transits of Venus, in order to measure the distance from the earth to the Sun more accurately, and therefore be able to calculate the dimensions of the Solar System more accurately and with greater precision. He began a project to unify all available sky charts, an interest that began with his catalog of nebulae which he published in 1862. He died in Berlin. His grave is preserved in the Protestant Friedhof I der Jerusalems- und Neuen Kirchengemeinde (Cemetery No. I of the congregations of Jerusalem's Church and New Church) in Berlin-Kreuzberg, south of Hallesches Tor.

His son Karl von Auwers became a well known chemist and discoverer of the Auwers synthesis.

Honors
Awards
 Foreign Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences, 1880
 Gold Medal of the Royal Astronomical Society, 1888
 James Craig Watson Medal, 1891
 Pour le Mérite (civil class), 31 May 1892
 Bruce Medal, 1899
 The crater Auwers on the Moon is named after him

References

External links

 Bruce Medal page
 Awarding of Bruce Medal
 Awarding of RAS Gold Medal

Obituaries
 AN 200 (1915) 185/186 (in German)
 MNRAS 76 (1916) 284
 Obs 38 (1915) 177

Further reading

1838 births
1915 deaths
19th-century German astronomers
Scientists from Göttingen
People from the Kingdom of Hanover
Academic staff of the University of Königsberg
University of Göttingen alumni
Recipients of the Gold Medal of the Royal Astronomical Society
Recipients of the Bruce Medal
Foreign Members of the Royal Society
Foreign associates of the National Academy of Sciences
Members of the Prussian Academy of Sciences
Honorary Fellows of the Royal Society of Edinburgh
Fellows of the American Academy of Arts and Sciences
Corresponding members of the Saint Petersburg Academy of Sciences
Honorary members of the Saint Petersburg Academy of Sciences
Recipients of the Pour le Mérite (civil class)
Members of the Austrian Academy of Sciences
Members of the Göttingen Academy of Sciences and Humanities

Arthur Auwers


If Day ("Si un día") fue un simulacro de invasión de las fuerzas nazis a la ciudad canadiense de Winnipeg y sus alrededores, realizado el 19 de febrero de 1942, durante la Segunda Guerra Mundial. La planificación del evento fue llevada a cabo por la «Greater Winnipeg Victory Loan organization», una institución dirigida por el destacado negociante J. D. Perrin de esa misma ciudad y consistió en el mayor ejercicio militar de Winnipeg en ese aspecto.

El simulacro incluyó un tiroteo entre tropas canadienses y voluntarios que iban vestidos como soldados nazis, el encarcelamiento de políticos importantes, la imposición de las normas nazis, y un desfile. El objetivo del simulacro era la recaudación de fondos para la campaña bélica: se recogieron más de 3 millones de dólares canadienses en Winnipeg durante aquel día. Posteriormente, el acontecimiento sirvió como tema de un documental que se grabó en 2006, y además, fue incluido en la película My Winnipeg, del director canadiense Guy Maddin.

Antecedentes

If Day, consistió en una elaborada campaña para promover la compra de bonos de guerra. Estos bonos, que eran préstamos que se le hacían al gobierno para permitirle aumentar el gasto bélico, fueron vendidos a individuos y empresas en todo Canadá. El movimiento del cual formaba parte If Day, consistió en la segunda campaña de «préstamo de Victoria» de la Segunda Guerra Mundial. La campaña comenzó el 16 de febrero de 1942, y continuó hasta el 9 de marzo. El objetivo de la recaudación de fondos de Manitoba era 45 millones de dólares (620 millones de dólares desde 2011), incluyendo 24.5 millones de dólares de Winnipeg. El «Gran Comité de Préstamo de Victoria de Winnipeg», una rama regional del Comité Nacional de Finanzas de Guerra, organizó el evento bajo la supervisión de J. D. Perrin, el presidente de la primera institución. Los organizadores pensaron que traer la guerra, (o más bien una simulación de la misma) a las casas de la gente causaría un cambio de actitud entre aquellos que no se encontraban directamente afectados por ella.

Referencias

Winnipeg
Propaganda en la Segunda Guerra Mundial

If Day