Olaylar
 1043 - Günah Çıkartıcı Aziz Edward, İngiltere Kralı olarak taç giydi.
 1559 - İtalya Savaşı'nı bitiren barış anlaşması imzalandı.
 1879 - Sofya, Bulgaristan Prensliği'nin başkenti ilan edildi.
 1906 - Lumière Kardeşler, renkli fotoğrafı icat etti.
 1922 - Josef Stalin, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri oldu.
 1930 - Türkiye'de kadınlara, belediye seçimlerinde seçme ve seçilme hakkı verildi.
 1940 - II. Dünya Savaşı: Sovyetler Birliği, 22.000 Polonyalıyı katlederek Katyn Katliamı'nı gerçekleştirdi.
 1948 - Amerika Birleşik Devletleri başkanı Harry Truman, ekonomik yardımları içeren Marshall Planı'nı imzaladı.
 1960 - Moskova'da Bolşoy Tiyatrosu'nda sahneye çıkan opera sanatçısı Leyla Gencer, Verdi'nin La Traviata adlı yapıtında büyük başarı kazandı.
 1963 - Türkiye'de 27 Mayıs, Hürriyet ve Anayasa Bayramı olarak ilan edildi.
 1975 - İnönü Üniversitesi, Malatya'da kuruldu.
 1981 - 1981 Kosova protestoları bastırıldı, birçok kişi yaralandı veya öldü.
 1986 - IBM, ilk laptop bilgisayarlarını tanıttı.
 1992 - Ankara'nın Çankaya ilçesi Kaymakamlığı'na vekil olarak atanan Azize Düşer, Türkiye'nin ilk kadın kaymakamı oldu.
 1996 - Theodore Kaczynski yakalandı.
 2007 - Fransa'da hızlı tren, deneme sürüşünde saatte 574,8 km hıza erişerek dünya rekoru kırdı.
 2010 - Apple, iPad olarak adlandırılan tablet bilgisayarların ilk serisini piyasaya sürdü.

Doğumlar
 1245 - III. Philippe, Fransa Kralı (ö. 1285)
 1395 - Georgios Trapezuntios, yunan filozof, alim ve hümanist (ö. 1486)
 1643 - V. Charles, Lorraine'in beşinci dükü (ö. 1690)
 1770 - Teodoros Kolokotronis, Yunan mareşali (ö. 1843)
 1783 - Washington Irving, Amerikalı yazar, denemeci, biyografi yazarı ve tarihçi (ö. 1859)
 1815 - Clotilde de Vaux, Fransız şair ve yazar (ö. 1846)
 1881 - Alcide De Gasperi, İtalyan devlet adamı, politikacı ve İtalya Cumhuriyeti'nin ilk Başbakanı (ö. 1954)
 1883 - Ikki Kita, bir Japon yazar, entelektüel ve politik filozoftur (ö. 1937)
 1885 - Jack Philby, İngiliz seyyah, yazar, istihbarat memuru, doğubilimci, kâşif ve siyaset adamı (ö. 1960)
 1893 - Leslie Howard, İngiliz aktör (ö. 1943)
 1894 - Neva Gerber, Amerikalı oyuncu (ö. 1974)
 1914 - Marie-Madeleine Dienesch, Fransız siyasetçi, büyükelçi (ö. 1998)
 1915 - İhsan Doğramacı, Iraklı Türkmen YÖK'ün ilk Başkanı, doktor ve akademisyen (ö. 2010)
 1918 - Mary Anderson, Amerikalı oyuncu, eski buz patencisi (ö. 2014)
 1921 - Darío Moreno, Yahudi asıllı Türk söz yazarı ve şarkıcı (ö. 1968)
 1922 - Doris Day, Amerikalı oyuncu ve yapımcı (ö. 2019)
 1924 - Marlon Brando, Amerikalı oyuncu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 2004)
 1927 - Fethi Naci, Türk yazar ve eleştirmen (ö. 2008)
 1930 - Helmut Kohl, Alman siyasetçi ve devlet adamı (ö. 2017)
 1934 - Jane Goodall, İngiliz primatolog, etolog ve antropolog
 1935 - Ahmet Yüksel Özemre, ilk Türk atom mühendisi, akademisyen ve yazar (ö. 2008)
 1942 - Marsha Mason, Amerikalı oyuncu ve yönetmen
 1942 - Wayne Newton, Amerikalı şarkıcı, müzisyen, gösteri sanatçısı ve aktör
 1944 - Peter Colman, Avustralya'daki Walter ve Eliza Hall Tıbbi Araştırma Enstitüsü'nün yapısal biyoloji bölümünün başkanı
 1946 - Hanna Suchocka, Polonyalı bir siyasi figür, avukat
 1947 - Theo Pahlplatz, Hollandalı profesyonel futbolcu (ö. 2023)
 1948 - Carlos Salinas de Gortari, Meksikalı iktisatçı
 1948 - Jaap de Hoop Scheffer, Hollandalı siyasetçi
 1948 - Hans-Georg Schwarzenbeck, Alman eski futbolcudur
 1949 - Richard Thompson, İngiliz besteci, müzisyen
 1956 - Miguel Bosé, İspanyol-İtalyan şarkıcı ve oyuncudur
 1958 - Alec Baldwin, Amerikalı oyuncu
 1961 - Eddie Murphy, Amerikalı oyuncu ve komedyen
 1962 - Sophie Moressée-Pichot, Fransız eskrimci ve modern pentatloncu
 1962 - Taner Yıldız, Türk elektrik mühendisi ve siyasetçi
 1963 - Criss Oliva, Amerikalı müzisyen (ö. 1993)
 1964 - Nigel Farage, İngiliz siyasetçi
 1967 - Pervis Ellison, ABD'li profesyonel NBA basketbolcu
 1969 - Lance Storm, Kanadalı profesyonel güreşçi
 1970 - Shinji Fujiyoshi, Japon eski futbolcu
 1971 - Vitālijs Astafjevs, Leton millî futbolcu ve teknik direktör
 1972 - Jennie Garth, Amerikalı oyuncu
 1972 - Sandrine Testud, Fransız tenisçi
 1973 - Adam Scott, Amerikalı oyuncu
 1975 - Michael Olowokandi, Nijeryalı eski NBA basketbolcusu
 1978 - Ceynur, Türk şarkıcı
 1978 - Matthew Goode, İngiliz oyuncu
 1978 - Tommy Haas, Alman tenisçi
 1982 - Sofia Boutella, Fransız dansçı ve oyuncu
 1982 - Fler, Alman şarkıcı
 1982 - Cobie Smulders, Kanadalı oyuncu
 1983 - Ben Foster, İngiliz futbolcu
 1984 - Maxi López, Arjantinli futbolcu
 1985 - Jari-Matti Latvala, Fin Dünya Ralli Şampiyonası pilotu
 1985 - Leona Lewis, İngiliz şarkıcı
 1986 - Amanda Bynes, Amerikalı oyuncu
 1987 - Park Jung Min, Güney Koreli şarkıcı
 1988 - Timothy Michael Krul, Hollandalı kaleci
 1989 - Romain Alessandrini, Fransız futbolcu
 1990 - Kerim Ensariferd, İranlı millî futbolcu
 1990 - Sotiris Ninis, Yunan millî futbolcu
 1990 - Ken Samaras, (bilinen adıyla: Nekfeu), Fransız rap şarkıcısı ve müzisyen
 1991 - Ibrahima Conté, Gineli millî futbolcu
 1991 - Heirī Kiyoko, Amerikalı oyuncu, şarkıcı-söz yazarı, müzisyen ve dansçı
 1992 - Simone Benedetti, İtalyan futbolcu
 1992 - Yuliya Efimova, Rus yüzücü
 1993 - Konstantinos Triantafyllopoulos, Yunan futbolcu
 1994 - Josip Radošević, Hırvat millî futbolcu
 1994 - Srbuhi Sargsyan (bilinen adıyla: Srbuk), Ermeni şarkıcı
 1995 - Adrien Rabiot, Fransız futbolcu
 1996 - Naoki Nishibayashi, Japon futbolcu
 1997 - Gabriel Jesus, Brezilyalı futbolcu
 1998 - Paris-Michael Katherine Jackson, Amerikalı model ve oyuncu

Ölümler
 1287 - Papa IV. Honorius, (d. 1210)
 1325 - Nizameddin Evliya, Hindistan sufilerinden (d. 1238)
 1582 - Takeda Katsuyori, geç Sengoku döneminde daimyō (d. 1546)
 1596 - Koca Sinan Paşa, Osmanlı padişahları III. Murad ve III. Mehmed'in saltanat dönemlerinde 5 defa olmak üzere toplam 8 yıl 5 ay sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı (d. 1520)
 1624 - Kemankeş Ali Paşa, Osmanlı devlet adamı
 1680 - Shivahi Bhonsle, ilk Maratha İmparatoru (d. 1630)
 1827 - Ernst Florens Friedrich Chladni, Alman fizikçi ve müzisyen (d. 1756)
 1862 - James Clark Ross, Britanyalı deniz subayı (d. 1800)
 1868 - Franz Adolf Berwald, İsveçli besteci (d. 1796)
 1882 - Jesse James, Amerikalı haydut (d. 1847)
 1897 - Johannes Brahms, Alman besteci (d. 1833)
 1943 - Conrad Veidt, Alman sinema oyuncusu (d. 1893)
 1950 - Kurt Weill, Alman besteci (d. 1900)
 1954 - Remzi Oğuz Arık, Türk arkeolog, yazar ve siyaset adamı (d. 1899)
 1956 - Erhard Raus, Nazi Almanyası'nda asker (d. 1889)
 1960 - Cafer Seydahmet Kırımer, Kırım Tatarı ve Türk siyasetçisi ve devlet adamı (d. 1889)
 1971 - Joe Michael Valachi, Amerikalı gangster (d. 1904)
 1975 - Eileen Mary Ure, İskoç oyuncu (d. 1933)
 1990 - Sarah Vaughan, Amerikalı caz şarkıcı (d. 1924)
 1991 - Graham Greene, İngiliz yazar (d. 1904)
 2000 - Terence McKenna, Amerikalı yazar ve filozof (d. 1946)
 2008 - Hrvoje Ćustić, Hırvat futbolcudur (d. 1983)
 2013 - Ruth Prawer Jhabvala, Alman senarist ve roman yazarı (d. 1927)
 2014 - Régine Deforges, Fransız yazar ve sinema yönetmeni (d. 1935)
 2015 - Robert Louis "Bob" Burns, Jr, rock müzik grubu Lynyrd Skynyrd'ın ilk bateristi ve kurucularından (d. 1950)
 2015 - Kayahan, Türk pop şarkıcısı, besteci ve söz yazarı (d. 1949)
 2015 - Shmuel HaLevi Wosner, Avusturya doğumlu İsrailli rahip ve din adamı (d. 1913)
 2016 - Cesare Maldini, İtalyan futbolcu (d. 1932)
 2016 - Zorana "Lola" Novaković, Sırp şarkıcı (d. 1935)
 2017 - Michel Arrivé, Fransız romancı, kısa öykü yazarı, dilbilimci ve akademisyen (d. 1936)
 2017 - Sergio González Rodríguez, Meksikalı gazeteci ve yazardır (d. 1950)
 2017 - Renate Schroeter, Alman oyuncu (d. 1939)
 2018 - Lill-Babs, İsveçli şarkıcı (d. 1934)
 2019 - Aleksey Buldakov, Sovyet-Rus oyuncu (d. 1951)
 2019 - Maurice Pon, Fransız söz yazarı ve şair (d. 1921)
 2019 - Carmelita Pope, Amerikalı oyuncudur (d. 1924)
 2020 - Robert Armstrong, Baron Armstrong Ilminster, İngiliz soylu ve eski siyasetçi (d. 1927)
 2020 - Helin Bölek, Türk müzisyen (d. 1991)
 2020 - Arnold Demain, Amerikalı mikrobiyolog (d. 1927)
 2020 - Henri Ecochard, II. Dünya Savaşı sırasında Özgür Fransız Kuvvetleri'nde görev yapan Fransız askeri subay (d. 2020)
 2020 - Bob Glanzer, Amerikalı politikacı (d. 1945)
 2020 - Francisco Hernando Contreras, İspanyol iş insanı (d. 1945)
 2020 - Marguerite Lescop, Kanadalı yazar, editör ve konuşmacı (d. 1915)
 2020 - Hans Prade, Surinamlı diplomat ve politikacı (d. 1938)
 2020 - Omar Quintana, Ekvadorlu politikacı, spor yöneticisi, iş insanı (d. 1944)
 2020 - Marcelle Ranson-Hervé, Fransız oyuncu (d. 1929)
 2020 - Tim Robinson, İngiliz yazar ve haritacı (d. 1935)
 2020 - Joel Shatzky, Amerikalı yazar (d. 1943)
 2020 - Yusuf Kenan Sönmez, Türk siyasetçi (d. 1948)
 2020 - Arlene Stringer-Cuevas, Amerikalı siyasetçi (d. 1933)
 2020 - Eric Verdonk, Yeni Zelandalı kürekçi (d. 1959)
 2020 - Frida Wattenberg, Fransız Direnişi üyesi kadın aktivist ve sanatçı (d. 1924)
 2021 - Gloria Henry (doğum adı: Gloria McEniry), Amerikalı aktris (d. 1923)
 2021 - Naila Isayeva, Azeri şarkı bestecisidir (d. 1947)
 2021 - John Paragon, Amerikalı oyuncu, komedyen, senarist ve yönetmen (d. 1954)
 2021 - Yevgeniy Zagorulko, Rus yüksek atlama antrenörü (d. 1942)
 2021 - Carla Maria Zampatti, İtalyan-Avustralyalı moda tasarımcısı ve iş insanı (d. 1942)
 2022 - Yamina Bachir, Cezayirli film yönetmeni, senarist ve yazar (d. 1954)
 2022 - June Brown, İngiliz aktris (d. 1927)
 2022 - Archie Eversole, Amerikalı hip-hop müzisyeni ve söz yazarı (d. 1984)
 2022 - Lygia Fagundes Telles, Brezilyalı roman ve öykü yazarı (d. 1923)
 2022 - Snežana Nikšić, Sırp sinema ve televizyon oyuncusu (d. 1943)

Tatiller ve özel günler
 Van'ın Çaldıran ilçesinden Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)
 Van'ın Saray ilçesinden Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)
Karabük'ün Kuruluş Yıldönümü (3 Nisan 1937)

0403
03

3 Nisan


Bleach Sezonul 12 – Arrancar: Lupta Decisivă din Karakura (2009)

Episoadele din sezonul doisprezece al seriei anime Bleach se bazează pe seria manga Bleach de Tite Kubo. Sezonul doisprezece din Bleach, serie de anime, este regizat de Noriyuki Abe și produs de Studioul Pierrot și TV Tokyo și a început să fie difuzat pe data de 31 martie 2009 la TV Tokyo și s-a încheiat la data de 21 iulie 2009.

Episoadele din sezonul doisprezece al seriei anime Bleach fac referire la lupta dintre shinigami împotriva lui Sosuke Aizen și armata lui de arrancari, cu distrugerea apărării Orașului Karakura, iar acesta din urmă planifică a utiliza Orașul Karakura pentru a invada și distruge Soul Society. Sezonul se mută pe povești auto care încep cu episodul 227.

Lista episoadelor

Referințe

Bleach
Liste cu episoade anime
Sezoane de televiziune din 2009

Bleach (sezonul 12)


An Dendrobium vietnamense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leonid Vladimirovich Averyanov. An Dendrobium vietnamense in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Vietnam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium vietnamense


Bicho e Bruxo é um projecto musical de estilo kuduro criado em 2019, onde fazem parte três artistas angolanos e um agente musical, nomeadamente Bicho (Kilson Andrade Ulo, também conhecido como Angolano Muito Burro), Bruxo (José Dias, também conhecido como Melodia) ambos vocalistas, Mário Andrade Ulo (mais conhecido por Angolano Muito Burro Jr.) como bailarino e Edgar Andrade Ulo como agente musical.

Biografia
Os quatros integrantes do projecto têm o grau de parentesco de irmãos, sendo o Bruxo o mais velho de todos, seguido por Bicho,  Edgar e Mário.

O projecto deu início à sua carreira com a música "Palanganza Que Não Acaba", que em dois anos teve perto de 1 milhão de visualizações no YouTube, algo inedito no estilo kuduro.

A característica principal do projecto é o lançamento das músicas associadas a uma coreografia que é fundamental para a popularidade da música nas festas e na internet.

Após a primeira música, o projecto lançou também "Degue Degue" e "Sambala Que Não Acaba" produzidas por Téo No Beat.

Bicho e Bruxo é um projecto independente. Sendo que sua principal fonte de divulgação sempre foi a internet.

 Músicas lançadas

 Palanganza Que Não Acaba (2020)
 Degue Degue (2021)
 Sambala Que Não Acaba (2022)

Prêmios e indicações

Bandas com irmãos
Bandas de kuduro
Bandas de Angola

Bicho e Bruxo


6942 Yurigulyaev este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6942 Yurigulyaev este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul astrofizic din Crimeea de Liudmila Cernîh. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,34 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 3,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1976
Centura de asteroizi

6942 Yurigulyaev


Paratekst er et litteraturteoretisk begreb, der henviser til fænomener som fx titler, bogomslag, filmplakater, anmeldelser og forfatterinterview. Disse slags tekster peger alle mod en specifik "hovedtekst" fx Moby Dick eller Tilbage til fremtiden. Begrebet blev opfundet af den franske litterat Gérard Genette og er især udfoldet i værket Seuils (en: Paratexts: The Thresholds of Interpretation). Genette peger på, at paratekster former læserens forståelse af "hovedteksten." Fx vil et interview med forfatteren bag en roman ofte forme, hvordan en læser vil tilgå læsningen og forståelsen af romanen. Paratekster anviser en bestemt måde at tilgå teksten på."

Sondringer
Genette skelner mellem flere forskellige slags paratekster. Såkaldte peritekster er direkte knyttet til hovedteksten. Dette gælder fx forside, omslag, DVD-menu og forord. Epitekster er derimod ting som presseomtale, plakater, reklamer, forfatterinterviews osv. Det vil sige paratekster der ikke er direkte er en integreret del af hovedteksten, som det er tilfældet med periteksterne." Genette skelner også mellem autografiske og allografiske paratekster, hvor den første slags har samme forfatter som hovedteksten. Det kan fx være en instruktørs eller showrunners udtalelser på ekstramaterialet på en DVD af en film eller tv-serie. Allografiske paratekster er derimod skabt af andre personer end ophavsmanden (m/k) til hovedteksten. Det kan fx være anmeldelser.

Betydninger
Paratekstens betydning for læserens forståelse af hovedteksten ligger i, at læseren ofte har svært ved ikke at lade parateksten styre hans eller hendes opmærksomhed. For eksempel kan omslaget på et værk være en vigtig paratekstlig markør, der kan gå hen og påvirke den litteraturvidenskabelige reception af et værk.

Referencer

Litteratur

 Genette, Gérard (1997) Paratexts. Thresholds of interpretation. Cambridge: Cambridge University Press.

Humaniora
Litteratur

Paratekst


Wechma (وشمة) es una película marroquí dirigida por Hamid Bénani, estrenada en 1970.

Sinopsis
Una rebelión interna del joven Messaoud, oprimido tanto por sus antecedentes familiares como por una sociedad esclerótica. Se embarcará progresivamente en el camino de la delincuencia que lo llevará a un final trágico.

Premios
 Festival de cine de Cartago 1970
 Damascus 1970
 Mannheim 1970
 Hyères 1970

Referencias

Wechma


459 (CDLIX) perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 Franklar'ın Trier'i fethi

Doğumlar
 15 Kasım - B'utz Aj Sak Chiik, Maya kralı

Ölümler
 2 Eylül - Simeon Stylites, Hristiyan aziz
 tarihi bilinmeyen
 III. Hürmüz, Sasani hükümdarı
 Vortigern, Briton kralı

459


Eduardo André Viamonte, mais conhecido como o Cara da Sunga, é um ativista, músico, técnico em informática, empresário, professor de inglês, palestrante, influenciador digital e mestre de cerimônias brasileiro. Tornou-se um personagem da cena cultural porto-alegrense por correr longas distâncias utilizando apenas sunga, tênis, eventualmente luvas, e chapéu, independente de condições climáticas adversas como chuva e frio.

Corrida

Início
O Cara da Sunga começou a correr quando era adolescente, durante um intercâmbio que fez nos Estados Unidos. A corrida foi uma forma de lidar com situações como o bullying que sofria por não dominar a língua inglesa e por ter dificuldade de compreender as aulas na escola. Logo percebeu os benefícios do esporte e acabou adotando a prática cotidianamente, por mais de vinte anos.

Vestimentas
A escolha pelos trajes que o trouxeram fama ocorreu no ano de 2003. E ela foi tomada por questões práticas, não estéticas. O nylon do calção de corrida causava assaduras em suas coxas, o que o levou a optar pelo uso da sunga. Já as camisetas ficam molhadas de suor durante o percurso de 20 quilômetros que costuma percorrer diariamente, sendo 10 na hora do almoço e 10 de madrugada, aumentando o risco de causar uma gripe. No inverno, quando o frio é intenso em Porto Alegre, o Cara da Sunga costuma utilizar uma touca na cabeça e luvas nas mãos, mantendo suas extremidades aquecidas. De acordo com ele, correr no frio leva a uma maior produção de dopamina, consequentemente aumentando a sensação de prazer.

O precursor desta decisão foi o dia em que foi buscar sua namorada para uma corrida, mas esqueceu a camiseta em casa. Apesar do frio intenso, decidiu correr assim mesmo. Em suas palavras,

As sungas que utiliza são todas modelo boxer, da Adidas, com poucas variações de cores. Da adidas também são seus tênis, modelo Ultraboost. Enquanto o número de sungas em sua coleção está entre oito e nove, os chapéus são três. Para que não precise levar nada consigo durante a corrida, o Cara da Sunga deixa suas chaves na portaria do prédio onde mora e aproveita a boa relação com a população porto-alegrense para pedir um copo de água em algum restaurante ou uma fruta em alguma banca durante seu percurso.

Cordilheira dos Andes
Em julho de 2022, o Cara da Sunga completou o desafio de correr no Valle Nevado, nos Andes, enquanto fazia uma temperatura de 14 Graus Celsius negativos. O desafio, proposto por ele mesmo, é fruto de uma viagem a Gramado, na Serra Gaúcha, quando correu em uma temperatura de 5 graus celsius negativos. Ao perceber que a sensação de correr em uma temperatura negativa era agradável, resolveu experimentar temperaturas ainda mais baixas.

A preparação para este momento levou anos, a partir da exposição controlada a baixas temperaturas. Durante os dias de frio em Porto Alegre, passou mais tempo suado e parado na rua do que o costume. Sua técnica de controle da temperatura é composta por cinco pontos: proteção das extremidades; respiração profunda; hidratação; e não contração do corpo.

Relação com a cultura local

Em entrevista ao jornal Zero Hora, resumiu sua relação com Porto Alegre da seguinte forma: "Vivo quase um sonho infantil. Moro em uma cidade em que todo mundo é meu amigo". O apelido "Cara da Sunga" foi oficializado em uma música composta pelo músico Carlinhos Carneiro, em 2014. Depois da música, as pessoas passaram a chamá-lo desta forma pelas ruas de Porto Alegre e Eduardo resolveu adotar o apelido.

Durante a pandemia de COVID-19, para incentivar os porto-alegrenses ao isolamento social, o Cara da Sunga parou de correr na rua e passou a exercitar-se dentro de seu apartamento. Em agosto de 2020, concedeu entrevista ao programa Encontro com Fátima Bernardes utilizando uma máscara para correr.

Quando não está correndo, o Cara da Sunga é dificilmente reconhecido. Um dos principais motivos é seu cabelo, que costuma ficar escondido por debaixo do chapéu que usa enquanto corre.

PoA Meme Cup
Em setembro de 2022 foi lançado o álbum de figurinhas Poa Meme Cup, com personagens, pratos, pontos turisticos e memes icônicos de Porto Alegre, em alusão ao álbum da Copa do Mundo do Catar. O Cara da Sunga foi uma das figuras retratadas no álbum. Sobre ter sido escolhido para fazer parte das figurinhas, ele afirmou ter se sentido homenageado e elogiou a iniciativa, vinda do professor Marcos Müller, devido ao seu caráter histórico.

Lendas urbanas
Uma lenda urbana criada em cima de sua figura é a de que ele seria dono da rede de farmácias Panvel. Esta lenda surgiu por conta de seu hábito de deixar as chaves em uma unidade da rede que ficava aberta 24 horas por dia, quando ia fazer suas corridas noturnas no Parque Moinhos de Vento. Outras versões da mesma história contam que o Cara da Sunga tinha o costume de entrar pelado na farmácia e que o apelido "Panvel" foi dado por pessoas em situação de rua, as quais ele ajudava comprando lâminas de barbear para que participassem de entrevistas de emprego. Também foi criada a lenda urbana de que o Cara da Sunga era policial.

Uma das razões pelas quais lendas urbanas são criadas em seu entorno é sua discrição em relação a algumas informações pessoais. Além de não revelar a idade, por um bom tempo evitava dar entrevistas, criando espaço para que especulações e histórias fantasiosas surgissem no espaço público porto-alegrense. Seu cabelo, por exemplo, fica escondido por debaixo do chapéu e não costuma ser fotografado até mesmo pelas pessoas próximas a ele.

Ativismo

Parque Farroupilha

Em 2022, o Cara da Sunga ganhou destaque como um dos membros do Coletivo Preserva Redenção, que luta contra a concessão do Parque Farroupilha, também conhecido como Redenção, à iniciativa privada, pela Prefeitura de Porto Alegre. Uma das iniciativas organizadas por ele foi o Abraço em defesa da Redenção pública, ocorrida no dia 20 de novembro de 2022 com o objetivo de denunciar os riscos da concessão ao meio ambiente, assim como à autonomia da população para a utilização do local para manifestações de caráter político, artistico e cultural.  No dia 18 de novembro do mesmo ano, o Cara da Sunga foi um dos representantes da sociedade civil que, ao lado de políticos gaúchos como Fernanda Melchionna, Sofia Cavedon e Leonel Radde, compareceu à audiência pública sobre a concessão da Redenção, que também tratou sobre a cocessão do Parque Marinha do Brasil, um trecho da Orla do Guaíba e o Calçadão do Lami.

Mudanças climáticas

Também na Redenção, durante a Virada Sustentável, o Cara da Sunga e os demais participantes do evento Passeio do Biquíni e da Sunga, com o Cara da Sunga protestaram contra as mudanças climáticas.

Carreira
O cara da Sunga é professor e administrador de uma escola de inglês, trabalha no setor de TI do Banrisul, dá palestras sobre corrida e participa de eventos como mestre de cerimônias. Também é percussionista do Bloco da Laje e da banda Império da Lã.

Cultura de Porto Alegre
Músicos do Rio Grande do Sul
Professores do Rio Grande do Sul

Cara da Sunga


Porte de la Villette () is a station of the Paris Métro. The origin of the commune of the Villette was a Gallo-Roman village, which grew up on the Roman road that led to eastern Flanders. About 1198, it became Ville Neuve Saint-Ladre and by 1426 it was called Villette-Saint-Miser-lez-Paris. The commune became a part of Paris in 1860. The nearby gate in Paris' 19th century walls hence became known as the Porte de la Villette.

The nearby Cité des Sciences et de l'Industrie, located in the Parc de la Villette, is the biggest science museum in Europe. The glass and steel building was designed by Peter Rice and it was opened in 1986.

The station is featured in Battlefield 3, in which it is featured in a multiplayer map.

History
Porte de la Villette opened on 5 November 1910 with the commissioning of the first section of line 7 from Opéra with service provided by all trains on the line until 18 January 1911, when a branch opened from Louis Blanc to Pré-Saint-Gervais, resulting in 1 of every 2 trains serving this branch. It was once again served by all trains on the line when the branch from Louis Blanc to Pré-Saint-Gervais was split to form an independent line, line 7bis, on 3 December 1967 as a result of an imbalance in traffic between the two branches – the branch to Porte de la Villette having significantly higher traffic due to its role as an important terminus for many suburban buses. It served as the northern terminus of line 7 until 1979 when it was extended to Fort d'Aubervilliers. As part of the "Un métro + beau" programme by the RATP, the station was renovated and modernised on 16 January 2002.

In 2019, the station was used by 3,209,252 passengers, making it the 110th busiest of the Métro network, out of 302 stations.

In 2020, the station was used by 1,981,878 passengers amidst the COVID-19 pandemic, making it the 123rd busiest of the Métro network, out of 305 stations.

An interchange with Paris tramway Line 3b opened on 15 December 2012, serving as its western terminus until its extension to Porte d'Asnières—Marguerite Long on 24 November 2018.

Passenger services

Access
The station has 5 entrances:
 Access 1: avenue Corentin Cariou
 Access 2: boulevard Macdonald - Cité des Sciences et de l'Industrie
 Access 3: rue du Chemin-de-Fer - Centre d'Événements
 Access 4: avenue de la Porte-de-la-Villette
 Access 5: Parvis de la Cité - Cité des Sciences et de l'Industrie - Centre de Loisirs et de Commerce

Station layout

Platforms
The station has, as does Porte de Pantin located on the same line, a particular arrangement specific to the stations serving or had served as a terminus. It has 2 identical half-stations each with an island platform surrounded by two tracks, the same layout as Château de Vincennes on line 1 and Porte de Champerret on line 3. As it was a former terminus, a turning loop is provided beyond the station towards La Courneuve–8 mai 1945. It is also where the sole connection to the La Villette workshops is in the métro, where equipment used to maintain the network (sleepers, switches, rails, etc.) are stored.

Other connections
The station is also served by lines 71, 139, 150, and 152 of the RATP bus network, and at night, by lines N42 and N140 of the Noctilien bus network.

Gallery

References

Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 19th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1910

Porte de la Villette station


Hilton Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Hilton Township (Iowa)
 Hilton Township (North Dakota)

Hilton Township


Nešad Topčić, hrvatski vojni zapovjednik iz Tuzle, BiH, poznat kao zapovjednik Zelenog kadra.

Bio je zapovjednik Zelenog kadra. To je bila seljačka milicija više slična četnicima koji su joj bili neprijatelji nego snagama NDH, čijim su dijelom formalno bili. Bio je prohrvatski orijentiran. Srpnja 1943. je u kotaru Kalesiji osnovao 10. planinsku grupu bosanskih gorštaka. Postrojba je imala par stotina pripadnika. Zatim su se povezali s još nekim muslimanskim milicijama. Jedna od njih bila je neovisna milicija sela Teočaka, uspješna u obrani od četnika i od partizana od početka rata. Postrojbu mu je ojačala uspješna njemačka akcija krajem 1943. i početkom 1944. kad je slomljena nestabilna partizanska "država" u Istočnoj Bosni. Mnogo je muslimana otišlo iz partizana i prešlo u Zeleni kader (zeleno označava šumu, pa je Zeleni kadar šumska vojska). Većinom su se popunili iz redova domobrana koji su dezertirali. U tzv. Šestoj neprijateljskoj ofenzivi Zeleni kadar uspješno se borio protiv partizana, koje je nekoliko puta porazio. Formacijski su bili od siječnja 1944. dijelom domobranstva. Djelovali su neovisno od Domobranstva NDH i organizacijski i zapovjedno, na osnovama islamske ideologije. Ustaškom režimu nisu bili po volji jer su djelovali neovisno od oružanih snaga NDH, jer su novačili muslimanske odbjege iz partizana, što je NDH bio odan tek simbolično, jer je navodno bio u kontaktima i s partizanima i četnicima, ali ustaše su ga tolerirale iz potrebe. Prema izvješću UNS, Topčić je bio svojevremeno vrlo dobar hrvatski nationalist i tvrdio je da je i danas Hrvat i da mu je sam jedini cilj uništenje četnika i partizana, premda "iza svega ovoga krije prava zadaća prve prganizacije, koja ide isključivo tragovima čisto islamske politike i njenog stvarnog ostvarenja u cilju Autonomije Bosne i Hercegovine pod Zelenim barjakom." Topčićev zamjenik bio je Husejin Alić.

Neki izvori tvrde da je početkom svibnja 1944. posjetio Berlin. Pratili su ga bivši časnici Handžar divizije. Od Nijemaca je, prema tim izvorima, zatražio autonomiju za Bosnu i Hercegovinu. Muslimanski autonomaši su inzistirali na izdvajanju Bosne i Hercegovine iz NDH. Šefkija Behmen je tad pozvao Topčića neka posjeti Sarajevo. Topčić je zapovijedao postrojbom koja je tad bila najmoćnija preostala i neovisna muslimanska vojna snaga. Poslije posjete otišao je Topčić u Berlin lipnja i studenoga 1944. kod Nijemaca lobirati za bosansku autonomiju.

15. prosinca 1944. u Modriči su partizani preodjeveni u domobranske odore upali Topčiću u njegovu hotelsku sobu. Izvukli su ga van i strijeljali. Topčićeva smrt bila je kraj njegovih snaga Zelenog kadra. Kao učinkoviti čimbenik ta je vojska u BiH nestala, ali su pripadnici nastavili se ponegdje opirati partizanima do kraja rata, pa i nakon rata.

Izvori

Literatura
Adnan Jahić: Muslimanske formacije Tuzlanskog kraja u Drugom svjetskom ratu, Tuzla : "Zmaj od Bosne" : 1995.

Vanjske poveznice
YU Historija CASE STUDY 1 ... Muslim Bosniak collaboration in World War II

Vojna povijest NDH
Životopisi, Tuzla
Hrvatski vojni zapovjednici

Nešad Topčić


Wickwar is a village and civil parish in Gloucestershire, England, located between Yate and Charfield. At the 2001 census, the parish had a population of 1,943.

History
Wickwar was mentioned in the Domesday Book of 1086, where it appears as 'Wichen', from the Old English (aet) wicum, meaning '(at) the dwellings'. The manor was given to John la Warre by King John and was held by Roger la Warre in 1285, when it was referred to as 'Warre Wyke'. Warre is a Norman family name which gave its name to Wickwar.

The village lay on the Old Saltway from Droitwich to Old Sodbury and Pucklechurch, and was developed in the 13th century by the de la Warre family with the establishment of a market in 1285. The main street, the present High Street, was laid out around the market place with uniform burgage plots and rear access lanes. Burghers paid an annual fixed rent to the overlord and they carried on trades and crafts which, together with their property rights, distinguished them from the feudal peasant. Livestock were often kept on the burgage plots behind the house, and this necessitated the rear access lane.

The original settlement of Wickwar was located around the church and Poole Court, a 16th-century Manor House demolished in the 19th century, to the north of the village. All that remains of the Manor is its terraced garden, south-west of the church. The Parish Church of the Holy Trinity is set on a small hill and is of 12th-century origin. It was extensively remodelled in the 14th and 15th centuries and was restored c.1881 by W L Bernard. Inside there is a sculpture of St John the Baptist dated 1496, which was originally housed at Poole Court.

To the north of the church, within the churchyard is the Sunday School, built in 1837 in a Gothic revival style. The churchyard also has a number of chest tombs, which represent a collection of local and classical tomb forms.

The High Street has a collection of mostly 18th-century fronted, rendered or stuccoed houses, including Albert House and the Police station. The Town Hall c.1795 has arched openings and a bellcote with pinnacle. The Town Hall clock mechanism is thought to date from 1660.

The village is on the main Bristol–Birmingham railway line, and once had a station, but this was closed in January 1965. The village also used to have a shop and brewery which also closed in 2018 and 2020 respectively, leaving the village without any shops. There is also Wickwar Social Club, which is open to members only.

In April 2020, after hostility from the local area, a new home development in the village was targeted in a suspected arson attack, severely damaging a partially completed property.

Spherules are found lying unconformably over Carboniferous limestone in Wickwar Quarry. These are possibly tektite deposits, formed as molten material ejected by a meteorite impact that may have fallen back to Earth.

Governance

The village is part of 'Ladden Brook' electoral ward. This ward stretches south east to Iron Acton and east to Tytherington. The total population of the ward taken from the 2011 census was 3,858.

Recent events

1987 gas explosion

On the morning of 9 January 1987, a gas pipe running underneath the High Street exploded, demolishing a house and damaging others nearby.  However, an off-duty policeman returning from a late-night game of backgammon smelt the gas and raised the alarm, evacuating the street before the explosion. His house was destroyed, and others significantly damaged, but no-one was harmed.  As he said at the time, had he been in bed at the usual time, it would have been far worse.

As a result of the explosion, a ban on heavy vehicles was introduced throughout the village, as it was thought that frequent use of the road by lorries, coupled with freezing weather conditions, had caused the 1950s pipes to break.

Geronimo the Alpaca
In August 2021 the farm owned by Helen Macdonald in Wickwar became the focal point of a controversial decision by DEFRA to kill an alpaca named Geronimo after the animal tested positive for bovine tuberculosis. On 31 August it was confirmed that the animal had been "euthanised" by staff from the Animal and Plant Health Agency (APHA).

References

Villages in South Gloucestershire District
Civil parishes in Gloucestershire

Wickwar


An Bulbine torta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicholas Edward Brown. An Bulbine torta in nahilalakip ha genus nga Bulbine, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbine

Bulbine torta


Madame Max Adolphe - nascida Rosalie Bosquet, também conhecida como Max Rosalie Auguste - (Mirebalais, Haiti, 10 de setembro de 1925) foi o braço direito do ex-presidente haitiano François Duvalier, apelidado de "Papa Doc ". Em 1961, ela e Aviole Paul-Blanc foram eleitas para o Parlamento, tornando-se as primeiras deputadas do Haiti.

Biografia
Adolphe, então conhecida como Rosalie Bosquet, atraiu a atenção de Duvalier durante um atentado contra sua vida. Enquanto ocupava uma função de oficial de baixo escalão no Tonton Macoute, sua coragem impressionou tanto o presidente que ele a promoveu ao cargo de diretora do Forte Dimanche. Na prisão, Adolphe continuou seu forte apoio ao governo e era conhecida por seus violentos interrogatórios de presos políticos. Ela não era vista como uma ameaça política ao presidente por causa de seu sexo.  Depois de se casar com o ministro da Saúde, Max Adolphe, adotou o nome completo do marido.

Os assassinatos diários, tortura e espancamentos eram típicos na prisão durante sua gestão. Ela desenvolveu uma "reputação macabra para si mesma ao elaborar torturas sexuais inventivas" em Fort Dimanche. Mais tarde, foi promovida a Chefe Suprema dos Fillettes Laleau, o ramo feminino dos Tonton Macoutes. Também recebia um cheque de aluguel mensal das Forças Especiais dos Estados Unidos pelo uso do recinto. Foi relatado que ela supervisionava a tortura de crianças e idosos e guardava fitas de vídeo dos horrores. Ela gostava de se armar com uma submetralhadora Uzi.

Desaparecimento
Quando Papa Doc morreu em 1971, e seu filho, Jean-Claude Duvalier o sucedeu, ele removeu Adolphe de seu cargo de chefe do Forte Dimanche. Em maio de 1972, ela foi nomeada prefeita de Port-au-Prince, o que chamou sua atenção para o tratamento de esgoto da cidade. Antes do fim da dinastia Duvalier em 1986, quando os Duvaliers fugiram da capital, ela disse "parece que Jean-Claude deixará o país em breve. Todos os membros da milícia estarão em perigo. Muito sangue será derramado". Os haitianos vingativos mataram dezenas, se não centenas, dos antigos milicianos que costumavam se reportar a Madame Max. Em 10 de fevereiro de 1986, um soldado que protegia sua casa vazia de saqueadores relatou que ela estava sendo mantida prisioneira em um quartel do exército próximo ao palácio nacional. Em fevereiro de 1986 ela deixou o país, mas seu paradeiro atual é desconhecido.

Sua filha, Magalie Racine (nascida Adolphe), mora no Haiti e se casou com o ex-secretário de Estado e presidente do Partido Haitiano Tèt Kale, Georges Racine. Ela foi Ministra da Juventude e Esportes em 2013-2014 sob o primeiro-ministro Laurent Lamothe e do presidente Michel Martelly, conhecido por suas simpatias neo-duvalieristas.

Notas

Leitura adicional

Mulheres do Haiti na política
Pessoas desaparecidas
Torturadores

Madame Max Adolphe


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Vlkanová enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Vlkanová im Okres Banská Bystrica.

Denkmäler

Legende

Weblinks

Einzelnachweise

!
Vlkanova


Blitzkrieg ya da yıldırım harbi, II. Dünya Savaşı sırasında Almanların temel savaş doktrinidir. Doktrinin amacı hızlı ve ani saldırılarla, düşmanın düzenli bir savunma kurmasını engelleyip sonra da hızlı bir şekilde yok etmektir. I. Dünya Savaşı'nda uygulanan siper savaşı yöntemine karşı geliştirilmiştir. Tankların, uçakların ve zehirli gazların gelişmesiyle siper savaşları terk edilmeye başlanmış, daha çok hareketli savunmaya geçilmiştir. Almanların bütün savaş araçları bu doktrin üzerine üretilmiştir.

Blitzkrieg doktrinin başarılı olabilmesi için dört önemli koşul vardı: iyi arazi, iyi hava desteği, iyi lojistik ve iyi eş güdüm. II. Dünya Savaşı'nda Almanların SSCB'yi işgal girişiminde Sovyet coğrafyasının yazları yoğun tozlu stepleri, kışları ise aşırı soğuk ve çamurlu oluşu, lojistik desteğin de sıkıntılı olması yüzünden başarısız olan doktrin, Batı Cephesi'nde ise hava üstünlüğünün kaybedilmesi ve eş güdümün azalması yüzünden başarısız olmuştur.

Aslında Alman askeri teorisyenleri "Blitzkrieg" terimini hiç kullanmadılar. Terim, 25 Eylül 1939'da Time dergisinde yayımlanan bir makalede ortaya çıktı. Daha sonra Almanların ve müttefiklerin de benimsediği kelime sıkça kullanılır hale geldi.

I. Dünya Savaşı'nda "Cephelerin Kilitlenmesi"

I. Dünya Savaşı'nda hakim askerî doktrin, düşman savunma hatlarına direkt olarak taarruz ederek cephe hattının genelinde düşman kuvvetlerinin imha edilmesi şeklinde formüle edilebilir. Bu saldırı tekniği kabaca, topçu bataryalarının bir hazırlık ateşinin ardından piyade taarruzu şeklinde uygulanıyordu. Hazırlık ateşiyle yıpranmış düşman siperlerinin, düşman ateşi altında dalgalar halinde ilerleyen piyadelerce ele geçirilmesine çalışılmaktaydı.

Ne var ki, silah teknolojisindeki gelişmelerle atış gücü artan ateşli silahlar, özellikle de seri atış yapabilen makineli tüfekler, bu piyade dalgalarının ilerleyişini etkisiz hale getirmiştir. I. Dünya Savaşı'nın deneyimlerinde, karşılıklı olarak art arda girişilen bu piyade taarruzları, yoğun düşman ateşi altında eriyip gitmiş, cepheler kilitlenme noktasına gelmiştir.

Ayrıca zaman zaman düşman tarafından ele geçirilen siperlerin, savunma sisteminde yarattığı krizlerle başa çıkabilmek için, derinlemesine bir savunma sistemi de geliştirilmiştir. Böylece ön taraftaki savunma hatlarının gerisinde de tahkimatlar yapılmış, siperler kazılmıştır. Taraflardan biri, düşman hatlarını yardığında derinlemesine ilerleyemiyor, ardındaki savunma sistemlerine çarpıyordu.

I. Dünya Savaşı'nın sonlarında denenen yeni bir silah, cephelerin kilitlenmesini açabilecek bir anahtar olma umudu vadetmiştir, tank. Zırhlı olması, piyadeye oranla çok daha hızlı ilerleyebilmesi, üstelik paletleri dolayısıyla her türlü arazi yapısında ve yüksek ateş gücünü taşıyabilecek bir platform olmasıyla son derece etkili bir silah olarak ortaya çıkmıştır tank.

Nitekim Edmund Allenby komutasındaki İngiliz Ordusu, bu taktiği ilk kullanan askerî kuvvet olarak Liman von Sanders komutasındaki Yıldırım Ordular Grubu'nu 18 Eylül 1918'de tank ve uçak desteği ile I. Dünya Savaşı'nın Sina ve Filistin Cephesi'nde Nablus Hezimeti'ne uğratmıştır. 23 Eylül 1918'de Mustafa Kemal Paşa'nın komutanlığa gelmesi dahi "yıldırım savaşı" taktiğini uygulayan İngiliz ordusunun 1 Ekim 1918'de Şam'ı, 18 Ekim 1918'de Hama ve Humus'u, 25 Ekim 1918'de ise Halep'i almasını durduramamış; Osmanlı İmparatorluğu 31 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesini imzalayarak yenilgiyi kabul etmek durumunda kalmıştır.

Yıldırım Savaşı doktrininin temelinde işte bu deneyimler yatmaktadır. I. Dünya Savaşı sonrasında birkaç İngiliz askerî kuramcı, başta Fuller ve L. Hart, yepyeni bir strateji üzerinde, "Zırhlı Savaşı" konusunda çalışmalar yayınlamışlardır. Askerî çevrelerde bu çalışmalara hemen hemen hiç ilgi uyanmamış, kuşkuyla bakılmıştır. Fakat Almanya'da bu çalışmalar dikkatlice incelenmiş, geliştirilmiş ve sonuçta yıldırım savaşının doktrini oluşturulmuştur.

Türk Kurtuluş Savaşı'nda kesin sonuç

Türk Kurtuluş Savaşı'nda Türk Ordusu Başkomutanı olan Mustafa Kemal Paşa, İngiliz kuvvetlerinin Suriye'deki Osmanlı kuvvetlerine uygulamış olduğu bu stratejiyi dikkatli bir şekilde etüt ederek Kurtuluş Savaşı'nın en önemli kısmını oluşturan Büyük Taarruz'da uygulamıştır. Büyük Taarruz'un ilk safhasında Türk Süvari Kolordusu Yunan Ordusu'nun gerisine sızarak cephenin ikmal hatlarını kesti. Aynı anda piyadeler taarruza geçti. 2 gün sonra Türk birliklerinin, Yunan savunma mevzilerini tamamen ele geçirmesinden sonra savaş kaçma-kovalamaya döndü. Türk süvarileri hızlı bir şekilde Yunan birliklerinden daha hızlı olarak İzmir'e ilerlemeye başladı. Türk birlikleri 14 gün içinde 150.000 kilometrekare alanı geri aldı.

Uygulama

Yıldırım savaşı doktrini, iki temel prensip üzerine inşa edilmiştir. Bu prensiplerden biri tankların birincil savaş aracı olarak kullanılmasıdır. Askerî çevrelerde o yıllardaki genel kabul gören prensibe göre tanklar, piyadeyi destekleyici bir unsur olarak kabul edilmektedir. Bu prensibe göre tanklar, piyade birliklerine dağıtılmakta, muharebe sırasında piyadenin ilerlemekte zorlandığı noktalarda düşman direncini kırmak ve piyadenin ilerlemesini kolaylaştırmak yönünde kullanılması benimsenmiştir.

Yıldırım savaşının bu prensibinde ise, tankların düşmanı yenilgiye uğratacak asıl güç olarak kabul edilmesi esastır. Diğer deyişle tank birlikleri, birincil savaş aracıdır, diğer tüm savaş araçları, piyade dahil, tank birliklerinin harekâtını desteklemekte kullanılacaktır. Bu amaçla avcı-bombardıman uçakları, taarruz hattında derinlemesine operasyonlar düzenlemektedirler. Düşmanın direnme odakları, özellikle tank birlikleri için tehlikeli olabilecek tanksavar ve top bataryaları hedef alınır. Kuşkusuz kara ve deniz topçusu da bu operasyonlara katılacaktır.

Tankı bu şekilde kullanabilmek için kuşkusuz piyade birliklerine dağıtmak yerine, toplu olarak muharebeye sokulabilecek tarzda, zırhlı birlikler oluşturulması gerekmektedir. Almanya, yıldırım savaşının bu prensibini hayata geçirebilmek için Panzer (Zırhlı) Tümenler oluşturma yolunu izlemiştir. Bu panzer tümenleri, bünyelerinde kendi hava unsurlarını, topçu ve tanksavar birliklerini de içerirler.

Yıldırım Savaşının diğer prensibi ise düşman hatlarında sağlanan yarmaların, düşman kuvvetlerini kuşatmak ve imha etmek yönünde sürdürülmemesidir. Bu işi, panzer tümenleri bünyesindeki piyade birlikleri üstlenecektir. Tank birlikleri ise ileri harekâtlarını sürdürmelidirler, düşman arazisinde elden geldiğince derin bir yarma gerçekleştirerek düşmanın savaş mekanizmasının tümüyle işlemez hale getirilmesine çalışılmalıdır. Bu amaçla tank birlikleri ileri harekâtlarını sürdürerek düşmanın ikmal merkez ve hatlarına, iletişim merkez ve hatlarına, karargahlarına yönelik taarruz etmelidirler.

Bu şekliyle yıldırım savaşı, düşman kuvvetlerinin savaş alanında imhasına değil, düşmanın savaşı devam ettirme azmi ve olanaklarının tahribine yönelir, direkt değil, dolaylı bir stratejidir.

II. Dünya Savaşı'na etkileri

Polonya ve Fransa, 1939-1940

Almanya'nın 1 Eylül 1939 günü başlattığı Polonya Seferi, Yıldırım Savaşının denendiği ilk gerçek çatışmalar olmuştur. Panzer tümenleri, farklı kollardan Polonya topraklarına saldırmışlardır. Seçilen taarruz hatları, sınırın hemen gerisinde konuşlanmış Polonya ordularının teğet bölgeleridir. Hava unsurlarının yoğun desteği altında derinlemesine yarmalar gerçekleştiren panzer tümenleri, Vistül nehrinin batısında Polonya birliklerinin büyük bir bölümünü kuşatmış, ikmal ve takviye olanaklarını kesmiştir.

Polonya Seferi'nin stratejisi aynen Fransa Seferinde de uygulansaydı aynı parlak başarıyı getirmeyebilirdi. Polonya birliklerinin, topraklarını savunmak yerine, ilk saldırıda karşılık vermek amacıyla sınıra yakın konuşlandırılmış olmaları, Polonya ordusunda zırhlı birliklerin çok yetersiz olması, Alman ordularının bu parlak başarısında etkili olmuştur.

Her şeyden önce Majino Hattının varlığı, harekât alanını ciddi biçimde sınırlamaktadır. Öte yandan Fransa topraklarında konuşlanmış olan İngiliz Yurtdışı Sefer Kuvveti'nin varlığı da önemli bir direnmenin olmasına yol açacaktır. Alman orduları açısından bir diğer olumsuzluk ise İngiliz ve Fransız tanklarının, o tarihlerdeki Alman panzerlerine oranla daha etkili silahlar olmasıdır.

Fransa Seferinde Yıldırım Savaşının uygulanış biçimi, tüm bu olumsuzlukları ortadan kaldırmıştır. General Heinz Guderian'ın Yıldırım Savaşıyla ilgili tekniği, müttefik ordularını ikiye ayırmış ve büyük bir bölümünü Dunkerque'de sıkıştırmıştır.

Doğu Cephesi, 1941-1945
Sovyetler'e yönelik yıldırım savaşı uygulamasının en büyük amacı geri çekilen Sovyet askerlerinin ve tanklarının geniş Sovyet topraklarında yeniden toplanmasını önlemekti. Bunun için, dört ana koldan Sovyet topraklarında ilerleyen panzer birlikleri, Sovyet birliklerinin geri çekilme hattını kesiyor, geriden gelen Alman piyade birlikleri ise Kızıl Ordu birliklerini yok ediyordu.

1941 yılı Doğu Cephesi'nde, kışına gelindiğinde Almanlar hala Sovyetler'e karşı kesin bir başarı kazanamamışlardı. Yoğun kış şartlarında yolların çamurlanması hem birliklerin ilerleyişini yavaşlatıyor hem de lojistik desteğin sekteye uğramasına yol açıyordu. Rusya'da Yıldırım Savaşının hızı, Fransa ve Polonya Seferlerindeki gibi olmamıştı. Söz konusu ülkelerde asfalt yolların yaygın olması Alman birliklerinin harekâtı açısından çok yararlı olmuştu. Rusya'da ise büyük ölçüde stabilize yollar, yağışlı mevsimlerde çamur deryasına dönmüştür.

Rusya'da yıldırım savaşının kesin bir başarıyı kısa sürede sağlayamaması, Alman panzer tümenlerinin, Batı Avrupa koşullarına uygun organize edilmiş olmasında yatar bir bakıma. Panzer tümenlerindeki tüm motorize unsurlardan sadece tanklar paletlidir. Diğer motorize unsurlar, tüm nakliye araçları, top arabaları, lastik tekerleklidir. Çamur deryasına da dönüşmüş olsa yollara bağımlı olan bu araçlar, tüm tümenin ilerleme hızını kestiği gibi muharebe gücünü de olumsuz etkilemiştir.

1942'de Moskova Muharebesi'nde Alman birlikleri ilk kez yenildi. 1942 yazında Hitler bu kez Sovyetler'in güneyine, Stalingrad'a saldırılmasını emretti. İlk başlarda yıldırım savaşı taktiği ile Sovyetlere ağır kayıplar verdirildi ama Sovyetlerin başarılı direnci ve ikmal hatlarında sıkıntı doğmasından dolayı Almanlar yenildi ve Doğu Cephesi'nde Alman orduları savaşın sonuna kadar hep geri çekilmeye başladı.

Batı Cephesi 1944-1945
1944 yılına gelindiğinde Almanların ellerindeki kaynaklar başarılı Müttefik hava saldırıları sonucu azaltılmıştı. Ayrıca Almanların Normandiya Çıkarması'nı engelleyememesi ve hava üstünlüğünü Müttefikler'e kaptırmaları bu savaşı en başından Almanya'nın aleyhine döndürmüştü. Müttefik birlikleri de artık Alman Blitzkrieg taktiğine benzer taktikler kullanıyorlar ve hava üstünlüğünün etkisi ile başarılı oluyorlardı. Müttefikler'in ilk başlarda tankları Alman tankları karşısında yetersiz olsa da, sayı olarak üstün olması nedeniyle savaş Müttefikler'in lehine gidiyordu. Öyle ki, bazen bir Tiger tankına 20 tane M4 Sherman tankı saldırıyordu. Anvers'te Almanlar kötü hava şartlarını (Müttefik uçakları bulutlar yüzünden etkisiz kalmıştı) fırsat bilerek buradaki zayıf Müttefik güçlerini yendilerse de genel bir başarı elde edemediler.

Sınırlandırıcılar ve karşı önlemler

Çevre
Yıldırım Savaşı ile özdeşleşen konsept, yani zırhlı birlikler ile düşman hattında derin yarıklar açma, geniş alanlı kıskaçlar ve toplu saldırı, geniş ölçüde arazinin ve havanın durumuna bağlı idi. Hızla ilerlemenin mümkün olmadığı zamanlar, zırhlı birlikler ile gerçekleştirilen yarma operasyonları yapılmıyor, yapılsa da başarısızlıkla sonuçlanıyordu. Yıldırım savaşı için ideal arazi; düz, sağlam, doğal veya yapay bariyerin/engelin olmadığı, kara ve demir yollarının bulunduğu yerlerdir. Engebeli, ormanlık, bataklıklı, şehir içi gibi arazilerde ise zırhlı araçlar yakın dövüşte piyadelere karşı yetersiz kalıyor ve tam hızına ulaşamıyordu. Ayrıca birliklerin çamurda veya aşırı kar yağışında ilerleyemediği zamanlar oluyordu. Topçuların görüş alanı ve hava desteği de doğal olarak hava durumuna bağlı idi. Yine de not etmek gerekir ki, kötü arazi koşullarında bile, yapılacak bir saldırıda düşman üzerinde sürpriz etkisine ulaşılabilirse, arazinin dezavantajları önemsiz kalıyordu. Fransa Seferi sırasında, Alman yıldırım saldırısı, Fransa'ya Ardenler üzerinden yapıldı. Bu dağlık ve sık ormanların bulunduğu arazinin savunması, Almanların düzinelerce tankına rağmen, görece kolay olmalıydı. Ancak, Fransızlar tam da arazinin geniş ölçekli (özellikle de tanklar için) bir saldırıya izin vermeyeceğini düşündükleri için, bölgede Wehrmacht'ın kolaylıkla üstesinden geldiği hafif bir savunma gücü bırakmayı tercih ettiler. Almanlar, Fransızların, bu taktiği engelleyeceğini düşündükleri ağaçları devirerek ormanda hızla ilerlediler.

Hava Üstünlüğü

Savaşın ilerleyen yıllarında, Müttefik hava üstünlüğü Almanlar için büyük bir engel oluşturmaya başladı. İlk yıllardaki Alman başarılarına hava üstünlüğü, kara birliklerinin rahat hareketi, yakın hava desteği ve keşif uçuşları eşlik etmişti. Ancak, Müttefikler'in, esas taktiksel başarılarına orantısız bir şekilde, uçaklarından o kadar korkuluyordu ki, Overlord Operasyonu sırasında Alman vasıtalarının mürettebatları, hava aydınlıkken toplu bir şekilde hareket etmekten çekinir hale gelmişlerdi. Aynı şekilde, batıdaki son Alman Yıldırım Harekâtı olan Ardenler Taarruzu, Müttefik uçaklarının kalkış yapamayacağı kötü hava koşullarında başlatıldı. Bu şartlarda, Alman komutanların "zırhlı fikirleri"ni istedikleri şekilde gerçekleştirmeleri zordu.

Karşı Taktikler
Yıldırım Savaşı, I. Dünya Savaşı sonrasında pek çok ülke tarafından geliştirilen statik savunma doktrinlerine karşı oldukça etkiliydi. Yıldırım Harekâtını alt etme çabalarının başlangıç tarihi 1939'daki Polonya Seferi'ne kadar gider. Polonyalı 10. Motorize Süvari Tugayı'nın komutanı, General Stanislaw Maczek, tecrübelerinden faydalanarak Yıldırım Savaşı taktiğinin kullanımı, etkisi ve bu taktiğe karşı alınabilecek olası önlemlerin yer aldığı detaylı bir raporu Fransız ordusuna sunmuştu. Ancak Fransızlar bu raporu önemsemediler (Alman ordusu tarafından zarfı açılmamış bir şekilde bulunmuştur). Maczek daha sonra, Müttefik zırhlı birlik komutanlarının en başarılılarından biri haline gelmiştir.

1940'taki Fransa Seferi sırasında, De Gaulle'nin Dördüncü Zırhlı Tümeni ile İngiliz Seferi Güçlerinden, 1. Ordu'nun Tank Tugayı'na ait birlikler, Alman kanatlarına yoklama saldırıları yaptılar. Aslında yaptıkları şey, ilerleyen zırhlı birlik hattının arkasını zorlamaktı. Hitler'in, Alman ilerleyişini durdurmasında bu bir etken olmuş olabilir. Bu tip saldırıların yanı sıra, Maxime Weygand'ın Hedgehog Taktiği, ileride yıldırım savaşına karşı koymak için kullanılacak temel taktikler oldular; derin oluşturulmuş savunma hatları, anti-tank silahlarına yoğunlaşma, düşman saldırısının kanatlarına güçlü direniş uygulama ve bunları takip eden merkezi bir karşı saldırı ile düşman ilerleyişini tamamen durdurma. Yarma harekâtının kanatlarını tutmak, düşman hücumunu kanalize etmek için çok önemliydi. Ve kanatlarda doğru yerlere yerleştirilmiş topçular, düşmana ağır kayıplar verdirilmesini sağlıyordu. 1940 yılında Müttefikler'in bu stratejileri geliştirip uygulayacak yeterince deneyimleri yoktu, ki zaten Fransa ağır kayıplar vererek teslim olmak zorunda kalmıştı. Ancak sonraki Müttefik operasyonları şekillendirilmiş oldu. Kursk Muharebesi'nde Kızıl Ordu, derinlikli savunma, geniş mayın tarlaları ve kanatlarda oluşturulan inatçı direniş ile bunun bir örneğini sergilemiştir. Bu sayede, Alman orduları ilerlemelerine rağmen, savaş güçlerini yitirmişlerdir. Mortain'de, 1944'ün Ağustos ayında, Amerikan ve Kanadalı birlikler sağlam bir savunma ve karşı saldırı ile Falaise'de oluşturulan açıklığı kapatmayı başardılar. Ardenlerde ise Bastogne, St Vith ve diğer yerlerde uygulanan hedgehog savunması, ardından Amerikan Üçüncü Ordu'nun karşı saldırısı başarıya ulaşmıştır.

Bir Amerikan doktrini olan çok sayıda, hızlı tanksavar kullanımı pek uygulanmamıştır, çünkü 1944 yılında toplu haldeki Alman zırhlı saldırılarına pek rastlanmıyordu.

Bunun dışında, anti-tank ve uçaksavar türü silahları çokça kullanan bir rakibe karşı, Yıldırım Harekâtı yetersiz kalmaktadır, özellikle de yıldırım savaşı taktiğini kullanan taraf yeterince hazırlık yapamamışsa. Bunun bir örneği, Yom Kippur Savaşı'nın başlarında görülebilir. RPG ve AT-3 Sagger füzelerini kullanan Mısırlı piyadeler, İsrail'e ağır tank kayıpları verdirmişlerdir. Ayrıca SA-6 Gainful füzeleri ile de İsrail Hava Kuvvetleri'ne muazzam kayıplar verdirilmiştir. Bu tip silahlara karşı İsrail'in doğru düzgün bir karşı önlemi bulunmuyordu. Ancak radikal bir doktrinsel ve taktiksel değişiklikten sonra İsrailliler, Mısır hatlarını yarıp savaşı kazanabildiler.

Lojistik
Fransa ve Polonya gibi hızlı seferlerde etkili olmasına rağmen, sonraki yıllarda Almanya, yıldırım savaşını yeterince destekleyemedi. Yıldırım savaşının doğası gereği, bu taktiği uygulayan birlikler, ikmal hattının aşırı uzamasına neden olurlar. Doğu Cephesi'nde Sovyetler'in yaptığı gibi, zaman kazanmak ve yeniden organize olmak için topraklarından ödün verebilen kararlı rakipler karşısında bu strateji tamamen yenilebilir durumdadır. Tank ve vasıta üretimi Almanya için sürekli bir sorun olmuştur, öyle ki savaşın ilerleyen yıllarında pek çok Panzer "tümeni"nde en fazla birkaç düzine tank bulunuyordu. Savaşın sonlarına doğru, Anglo-Amerikan stratejik bombardımanları ve ablukaları nedeniyle, Almanya yakıt ve cephane sıkıntısı çekmeye de başlamıştı. Luftwaffe avcı uçaklarının üretimi devam etmiş olsa da, yakıt yetersizliği nedeniyle uçaklar havalanamamıştır. Kalan yakıtların tamamı panzer tümenlerine gönderiliyordu ki onlar bile normal bir şekilde hareket edemiyorlardı. Amerika Birleşik Devletleri Ordusu tarafından ele geçirilen Tiger tanklarının yarısından fazlası, yakıtları bittiği için terk edilmiş durumda idiler.

Kaynakça

Siyasi tarih
II. Dünya Savaşı
Askerî doktrinler
Dış politika
Askerî strateji
Nazi terminolojisi

Blitzkrieg


ترتيب دول العالم حسب الناتج المحلي الإجمالي (اسمي) GDP nominal. والناتج المحلي الإجمالي (GDP) هو القيمة السوقية الإجمالية لجميع السلع والخدمات النهائية التي تقوم دولة ما بإنتاجها في مدة معينة. يتم فرز البلدان حسب تقديرات الناتج المحلي الإجمالي الاسمي من المؤسسات المالية والإحصائية، والتي يتم حسابها بأسعار الصرف الرسمية للسوق أو الحكومة. لا يأخذ الناتج المحلي الإجمالي الاسمي في الحسبان الفروق في تكلفة المعيشة في البلدان المختلفة، ويمكن أن تختلف النتائج بشكل كبير من سنة إلى أخرى بناءً على التقلبات في أسعار صرف عملة البلد. قد تغير مثل هذه التقلبات ترتيب الدولة من عام إلى آخر، على الرغم من أنها غالبًا ما تحدث فرقًا بسيطًا أو لا تحدث فرقًا في مستوى معيشة سكانها.

يتم إجراء مقارنات للثروة الوطنية بشكل متكرر أيضًا على أساس تعادل القوة الشرائية (PPP)، للتكيف مع الاختلافات في تكلفة المعيشة في البلدان المختلفة. مقاييس أخرى ، نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي الاسمي ونصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي المقابل (تعادل القوة الشرائية) تستخدم لمقارنة مستوى المعيشة الوطني. بشكل عام ، أرقام تعادل القوة الشرائية للفرد هي أقل انتشارًا من أرقام الناتج المحلي الإجمالي الاسمي للفرد.

تغيرت تصنيفات الاقتصادات الوطنية بشكل كبير بمرور الوقت ، حيث تجاوزت الولايات المتحدة إنتاج الإمبراطورية البريطانية حوالي عام 1916 ، والتي بدورها تجاوزت سلالة تشينغ في إجمالي الإنتاج قبل عقود. منذ انتقال الصين إلى اقتصاد قائم على السوق من خلال الخصخصة وإلغاء الضوابط الرقابية ، شهدت البلاد زيادة في ترتيبها من التاسعة في عام 1978 إلى المرتبة الثانية في عام 2010 ؛ تسارع النمو الاقتصادي للصين خلال هذه الفترة وارتفعت حصتها من الناتج المحلي الإجمالي الاسمي العالمي من 2٪ في عام 1980 إلى 18٪ في عام 2021. من بين أمور أخرى ، شهدت الهند أيضًا طفرة اقتصادية منذ تطبيق التحرير الاقتصادي في أوائل التسعينيات.

تتضمن القائمة الأولى تقديرات جمعتها تقرير آفاق الاقتصاد العالمي التابع لصندوق النقد الدولي ، وتعرض القائمة الثانية بيانات البنك الدولي ، وتشمل القائمة الثالثة البيانات التي جمعتها شعبة الإحصاءات في الأمم المتحدة. يتم نشر البيانات النهائية لصندوق النقد الدولي للعام الماضي وتقديرات العام الحالي مرتين في السنة في أبريل وأكتوبر. يتم تضمين الكيانات غير السيادية (العالم والقارات وبعض الأقاليم التابعة) والدول ذات الاعتراف الدولي المحدود (مثل كوسوفو وتايوان) في القائمة حيث تظهر في المصادر.

القوائم

انظر أيضًا

قائمة الدول حسب الناتج المحلي الإجمالي الاسمي للفرد.
قائمة الدول حسب الناتج المحلي الإجمالي (تعادل القوة الشرائية).
قائمة الدول حسب الناتج المحلي الإجمالي (تعادل القوة الشرائية) للفرد.

ملاحظات

مراجع

قوائم الدول حسب الاقتصاد
قوائم الدول حسب الناتج الإجمالي المحلي
ناتج محلي إجمالي

قائمة الدول حسب الناتج المحلي الإجمالي


Obred strožeg opsluživanja (njem. Strikte Observanz, engl. Rite of Strict Observance) je bio masonski obred. Sastojao se od niza progresivnih stupnjeva koje je dodijeljivao Red strožeg opsluživanja, masonsko tijelo iz 18. stoljeća. Obred je oko 1755. godine u Njemačkoj osnovao barun Karl Gotthelf von Hund. U Njemačkoj je bio vrlo popularan te je imao utjecaja na Ispravljeni škotski obred. Obred se kasnije ugasio, nakon smrti svog utemeljitelja. Obred je utjecao na formiranje Draškovićeve opservancije u Hrvatskoj.

Povijest

Barun Karl Gotthelf von Hund (1722. – 1776.) uveo je u Njemačku "Novi škotski obred" koji je preimenovao u "Ispravljena masonerija", a nakon 1764. godine u "Obred strožeg opsluživanja", dok ga je engleski sustav slobodnog zidarstva prozivao "Kasno opsluživanje" (engl. Late Observance). Obred je bio zanimljiv za njemački nacionalni ponos, privlačio je ne-plemstvo, a navodno su njime upravljai "Nepoznati pretpostavljeni". Obred je bio posebno posvećeno reformi slobodnog zidarstva, s posebnim osvrtom na izbacivanje okultizama koji se u to vrijeme široko prakticirao u mnogim ložama, te na uspostavljanje kohezije i homogenosti u slobodnom zidarstvu provođenjem stroge discipline kao i regulaciju časničkih dužnosti. Do 1768. godine Obred se radio u četrdesetak loža.

Unatoč početnoj popularnosti, sve veće nezadovoljstvo članova zbog neuspjeha da budu inicirani dovelo je do toga da se Obred ugasio 1782. godine. Na kongresu u samostanu u Wilhelmsbadu 1782. godine, predvođeni pod Jean-Baptisteom Willermozom, masoni su se distanicarali od templarskog nasljeđa te su reorganizirali obred kao Ispravljeni škotski obred.

Struktura stupnjeva
Stupnjevi Obreda strožeg opsluživanja su bili:
 1° – učenik
 2° – pomoćnik
 3° – majstor
 4° – škotski majstor
 5° – sekularni novak
 6° – vitez
 7° – svjetovni brat

Vidi još
 Popis masonskih obreda
 Masonski redovi

Izvori

Masonski obredi

Obred strožeg opsluživanja


«When You're Gone» puede referirse a:

 «When You're Gone» (1977), canción de Maggie MacNeal.
 «When You're Gone» (1997), canción de The Cranberries.
 «When You're Gone» (1998), canción de Bryan Adams.
 «When You're Gone» (2007), canción de Avril Lavigne.
 «When You're Gone» (2022), canción de Shawn Mendes.

When You're Gone


Fiona Jane Hyslop (born 1 August 1964) is a Scottish politician who served in various cabinet and junior ministerial offices under first ministers Alex Salmond, Nicola Sturgeon and Humza Yousaf; first as education secretary from 2007 to 2009, then culture secretary from 2011 to 2020, and latterly as economy secretary from 2020 to 2021. She returned to ministerial office in 2023 as Minister for Transport. A member of the Scottish National Party (SNP), she has been a member of the Scottish Parliament (MSP) for the Linlithgow constituency since 2011, having represented the Lothians region from 1999 to 2011.

Hyslop was born in Ayrshire and spent her early years in England, before moving back to Scotland. She attended the University of Glasgow, where she earned a Masters of Art in Economic History and Sociology. She moved to Edinburgh and worked for the Standard Life Assurance Company. Hyslop joined the SNP in 1986 and spent her spare time campaigning in local elections. She unsuccessfully stood for the British House of Commons for both the Edinburgh Leith and Edinburgh Central constituencies in the 90s. In 1999, she was elected to the Scottish Parliament as an additional member for the Lothian regions.

After the SNP's election victory in 2007, Hyslop was appointed by First Minister Alex Salmond as Cabinet Secretary for Education and Lifelong Learning, but was later sacked following threats of a motion of no confidence in 2009. She was demoted to junior Minister for Culture and External Affairs, which was later promoted to cabinet-level in 2011. She served as Culture Secretary from 2011 to 2020, where she then added economy on to her portfolio, as Cabinet Secretary for Economy, Fair Work and Culture. In 2021, following First Minister Nicola Sturgeon's cabinet reshuffle, she announced her intention to step down, having served 14 years in government.

Early life

Childhood and education
Fiona Jane Hyslop was born in Irvine, Ayrshire, on 1 August 1964. At the age of three she moved to Grantham, England, where it made her feel Scotland was a "distinct country". Her father died at a young age and her mother, a midwife, was left as a single parent to two children. Following the death of Hyslop's father, her family returned to Ayrshire where she attended Alloway Primary School and later Ayr Academy. In the 1970s, she began to have an interest in politics through her mother's friends, who were members of the Scottish National Party.

When Hyslop was 14, her mother married her step-father, a general practitioner, who had two children. Her step-brother was hospital catering manager and her step-sister was in the police, giving Hyslop a real sense of the importance of public services. Her political awareness was enhanced in the 1980s, during the Thatcher years, to what she describes as the years Margaret Thatcher "attacked" public services.

Hyslop studied social sciences at the University of Glasgow and earned an Masters of Art in Economic History and Sociology. She also earned a Post-graduate Diploma in Industrial Administration from the Scottish College of Textiles. She moved to Edinburgh, where she worked for the Standard Life Assurance Company from 1986 to 1999.

Early political activism

Hyslop helped campaign for the Scottish National Party at a local by-election even though she was not a member. In 1986, she eventually joined the Scottish National Party. She described herself as never being a "joiner" and joined the SNP after she read their manifesto, and felt that Scottish independence most suited her interests. She became the party's election agent for three regional candidates in the 1988 Scottish local elections and managed to win a seat.

Whilst working in Edinburgh, Hyslop spent her spare time campaigning for the SNP and was an active member of the Young Scots Nationalists, the SNP's youth wing. She worked along with Charlie Reid of the Proclaimers and Angus Robertson. She worked on motions to move the SNP to a more centre-left, social democratic party. Hyslop became Vice Convener for Policy and served on the SNP Executive Committee.

Hyslop stood as a candidate in the 1988 Edinburgh District Council elections, and in the 1990 and 1994 Lothian Regional Council elections. She also stood as candidate for Edinburgh Leith and Edinburgh Central in the 1992 and 1997 UK General Elections respectively.

Political career

SNP in opposition; 1999-2007
Following the re-establishment of the Scottish Parliament, Hyslop stood on the SNP's additional list for the Lothian region and was elected in 1999. Her first years as Member of the Scottish Parliament, strengthened her views on Scottish independence after seeing the lack of powers the parliament really had.
In 2003, Hyslop sought re-election to the 2nd Scottish Parliament, this time as a candidate for the Linlithgow constituency. Although she failed to win this constituency, she was re-elected from the Lothian regional list. She felt frustrated by the lack of influence the parliament had over the Iraq war and believed Scotland's place in the world "would be far better strengthened by independence."

Hyslop, once again, stood for the Linlithgow constituency in the 2007 election. She lost the seat, again, but increased her vote share and retained her seat on the Lothian list.

Education Secretary; 2007-2009
The SNP formed a minority government following the 2007 election, with Alex Salmond as First Minister. Salmond appointed Hyslop to his cabinet as the Cabinet Secretary for Education and Lifelong Learning, a portfolio she had previously shadowed. As Education Secretary, she passed the Graduate Endowment Abolition (Scotland) Act 2008, an Act of the Scottish Parliament to abolish the graduate endowment, and the Education (Additional Support for Learning) (Scotland) Act 2009, which made provisions in relation to additional support needs. In December 2009, opposition parties called for Hyslop to be sacked, as Scottish Labour Leader Iain Gray stated that schools were in "crisis". Labour threatened to motion a vote of no-confidence. With an SNP minority government, this made Hyslop almost certain to be ousted from office. Instead, Salmond sacked her from cabinet and she was demoted to a junior minister post of Minister for Culture and External Affairs.

In 2011 election to the 3rd Scottish parliament, Hyslop ran, again, for the Linlithgow constituency. After running twice, she successfully defeated Scottish Labour's Mary Mulligan, gaining the constituency.

Culture Secretary; 2009-2020
Following the SNP's landslide victory in the 2011 election, she was promoted back to cabinet in Salmond's second government as Cabinet Secretary for Culture and External Affairs. In the 2014 Scottish independence referendum, she campaigned in favour of Scottish independence.

Following the defeat of the Yes campaign in the referendum, Salmond resigned as First Minister and leader of the SNP. Nicola Sturgeon succeeded Salmond and Hyslop remained in Sturgeon's new cabinet. She added Europe onto her portfolio as Cabinet Secretary for Culture, Europe and External Affairs. In the 2016 EU Referendum, she campaigned to remain within the European Union, as she stated there would be 'huge economic uncertainty'. In 2020, she added economy onto her portfolio as Cabinet Secretary for Economy, Fair Work and Culture.

Backbencher; 2021-2022
Hyslop was re-elected to the Scottish Parliament in the 2021 election. Prior to Nicola Sturgeon's cabinet reshuffle, she announced that she would stand down from government, having served 14 years. As a backbencher, she is serving as Deputy Convener of the Scottish Parliament's Economy and Fair Work Committee and is a member of the Net Zero, Energy and Transport Committee.

Transport Minister; 2023-present
In June 2023, she was appointed as the junior Minister for Transport, after Kevin Stewart's resignation.

Personal life
Hyslop lives in Linlithgow with her husband and their three children. She met her husband, Kenneth Anderson, through the SNP and they both tied the knot in 1994.

See also
First Salmond government
Second Salmond government
List of foreign ministers in 2017

Notes

References

External links
Official website

|-

|-

|-

|-

1964 births
Living people
People from Irvine, North Ayrshire
People educated at Ayr Academy
Alumni of the University of Glasgow
Alumni of Heriot-Watt University
Scottish National Party MSPs
Members of the Scottish Parliament 1999–2003
Members of the Scottish Parliament 2003–2007
Members of the Scottish Parliament 2007–2011
Members of the Scottish Parliament 2011–2016
Members of the Scottish Parliament 2016–2021
Members of the Scottish Parliament 2021–2026
Members of the Scottish Cabinet
Women members of the Scottish Government
20th-century Scottish women politicians
People from Linlithgow

Fiona Hyslop


ත්‍රිකුණාමලය දුම්රිය මාර්ගය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි ප්‍රධාන දුම්රිය මාර්ගයකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ දුම්රිය මාර්ග

ත්‍රිකුණාමලය දුම්රිය මාර්ගය


Taras Hrıhorovıç Şevçenko (Ukraynaca: Тарас Григорович Шевченко) (9 Mart 1814 - 10 Mart 1861), Ukraynalı hümanist şair ve ressam. Geride bıraktığı eserleri ile modern Ukrayna dili ve edebiyatının temeli olarak gösterilir.
Şevçenko Rusça eserler de vermiş ve başyapıt olarak nitelendirilebilen resimler yapmıştır.

Hayatı

Çocukluğu ve sanatla buluşması
Şevçenko Kiev'in Morintsi köyünde bir köle ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. 11 yaşında yetim kaldı. Köydeki diğer okuma bilenlerden okumayı öğrendi ve zaman buldukça resim yapmaya başladı. Şevçenko P. Engelhardt'ın kölesi olarak kendisine Vilnius'da (1828-1831) sonra da Petersburg'da hizmet etti.

Engelhardt onun sanatsal yeteneklerini fark etti ve onu Petersburg'da ressam V. Şiriaev'in yanına 4 yıl boyunca çırak olarak gönderdi. Orada kendisini Yevhen Grebinka ve Vasil Grihoroviç ve Rus ressam Aleksey Venetsianov gibi birçok kişi ile tanıştıran Ukraynalı sanatçı İvan Soşenko ile tanıştı. Bu insanlar vasıtasıyla, ayrıca kendisine Rus şairi Vasili Jukovski'nin portresini hediye eden ünlü ressam ve profesör Karl Briullov ile de tanıştı. Karl Briullow 5 Mayıs 1838'de Şeviçenko'nun özgürlüğünü satın aldı ve onu özgürlüğüne kavuşturdu.

İlk başarıları

Aynı yıllarda Şevçenko Karl Biriullov'un sanat Akademisi'ne kabul edilir. Bir sene sonra Sanatçıları Destekleme Derneği'de öğrenci olur. İmparatorluk Sanat akademisinde yılda bir yapılan sınavda peyzaj dalında gümüş madalya kazanır. 1840 yılında yaptığı "Köpeğe ekmek veren dilenci çocuk." adlı yağlı boya tablosu ile yine gümüş madalya kazanır.

Henüz bir köle iken yazmaya başladığı şiirler ilk olarak 1840 yılında Kobza adı altında yayınlandı. Şeviçenko'dan sonraki nesilden en çok bilinen Ukraynalı şair İvan Franko Kobzar onun anlaşılır taze, temiz, su gibi akıcı anlatımını ortaya çıkarmıştır. Onun sanatsal anlatımındaki berraklık, derinlik ve zariflik daha önce Ukrayna yazarlarında görülmemiştir." der.

1841 yılında destansı şiiri Haydamakiy yayınlanır. Aynı yılın Eylül ayında Şevçenko Çingene Falcı adlı eseri ile 3. kez gümüş madalya ile ödüllendirilir. Oyunlar da yazan Şevçenko 1842'de Nikita Hayday adlı oyununu 1843'te de Nazar Stodolya adlı dramasını bitirir.

Sankt-Peterburg'da yaşarken Ukrayna'ya 1843, 1845 ve 1846 da olmak üzere 3 kere gelir. Orada kendi vatandaşlarının yaşadığı zor şartlar üzerinde derin bir iz bırakır.

Şevçenko orada yeni özgürlüğüne kavuşan kardeşlerini ve akrabalarını ziyaret eder. Hrebinka, Panteleymon Kuliş ve Mikailo Maksumaviç gibi Ukraynalı yazar ve entelektüellerle buluşur ve orada görkemli Repnin ailesi ile özellikle de Varvara Repnina ile arkadaş olur.

1844 yılı Çarın baskısı ve Ukrayna'nın yıkımı yüzünden acı içinde geçer. Şevçenko Anavatanının bu tarihsel ve kültürel yıkımını resimler ve bunları Ukrayna resimleri adını verdiği bir albüm içinde toplamaya karar verir.

Sürgün

1845 yılının 22 Mart'ında Sanat Akademisi Konseyi, Şevçenko'ya sanatçı unvanı vermeye karar verir. Tekrar Ukrayna'ya gider ve tarihçi Nikola Kostomarov ve diğer Saint Kiril ve Methodius Kardeşler üyeleri ile buluşur. Bu topluluk Rusya Çarlığı'nda politik reformları savunmak oluşturulan gizli bir topluluktur.

Bu faaliyetlerinden dolayı Şevçenko diğer dernek üyeleri ile beraber 5 Nisan 1847'de tutuklanır. Aslında o Bu derneğin kayıtlı üyesi değildir ancak aramalarda Düş adlı şiiri bulunur. Bu şiir İmparatorluğu eleştirmektedir ve bu yüzden sakıncalı bulunur.

Şevçenko Sankt-Peterburg'a hapishaneye gönderilir. Oradan da Rusya'nın uzak bir köşesi olan Orenburg'a tek başına sürgüne gönderilir.

Sürgünde sürekli baskı altındadır, yazması ve resim yazması yasaktır. 1857'de çıkan af ile sürgünden dönse de St. Petersburg'a girmesine izin yoktur. Nijni Novgorod'a gönderilir. Mayıs 1859'da Ukrayna'ya gitmek için izin alır. Pekariv Köyü'ne yakın bir yerden arsa alıp oraya yerleşmeye niyetlenir. Haziran ayında bazı sözleri yüzünden tekrar tutuklanır ancak tekrar salınır ama St. Petersburg'a geri gönderilir.

Ölümü

Şevçenko son yıllarını şiir yazarak, resim yaparak, gravür sanatı ile uğraşarak ve eski çalışmalarını düzenleyerek geçirmiştir. Sürgündeki zor yıllarından sonra hastalanarak St. Petersburg'da 10 Mart 1861'de ölür. İlk olarak bedeni St. Petersburg'da Smolensk Mezarlığı'nda defnedilir. Ama Şevçenko'nun Vasiyetim (Zapovit) şiirindeki isteği üzere cesedi arkadaşları tarafından trenle Moskova'ya oradan da at vagonunda anavatanına getirilir ve 8 Mayıs'da Dinyeper kıyısındaki Kaniv yakınlarında Çerneçka Horo'da (Keşişler Tepesi) tekrar defnedilir. Mezarının üzerine atılan topraklar bir tepeceği andırır. Mezarı şu an Kaniv Müzesi'nin sınırları içindedir.

Aşkta ve hayatta sürekli yaşadığı talihsiz ve acılı hayatında belki en çok istediği şey olan köleliğin kaldırılması, onun ölümünden sadece 7 gün sonra gerçekleşti. Ancak uğruna savaştığı o günleri göremedi. Kendisi ve Eserleri Ukraynalılar tarafından çok sevilmiş ve Ukrayna edebiyatında tarifsiz bir etki yaratmıştır.

Etkiler

Taras Şeviçenko Ukrayna'nın dünya edebiyatında da yer alabilen en önemli şairidir. Eserleri Modern Ukrayna Edebiyatı'na temel olmuştur. Onun şiirleri Ukrayna'nın ulusal bilincinin gelişmesinde büyük katkı yapmıştır. Ve onun etkisi birçok yerde, edebiyatta, ettellektüel yaşamda, geleneksel yaşam hala hissedilmektedir.

Romantizm akımınından etkilenen Şeviçenko yaşamını çevreleyen sorunlar ve bunlara ilişkin fikirlerle, geçmişi anlayıp geleceği görebilen güçlü bir vizyonla kendi tarzını oluşturmuştu.

Anıt ve heykeller

Şevçenko'nun heykellerine Ukrayna'nın her bölgesinde rastlamak mümkündür. Özellikle Kaniy'de ve Kiev'de daha yoğun biçimde hissedilir. Ayrıca Kiev Ulusal Üniversitesinin adı 1939 yılında Şevçenko Üniversitesi olarak değiştirilmiştir. Eski Sovyet Cumhuriyetleri'nde de çok sayıda heykelini bulmak mümkündür. Ayrıca Amerika ve Kanada'da heykelleri vardır. Ayrıca Paris'te Saint-Germain-des-Prés bölgesinde adı bir meydana verilmiştir.

Kanada'da Manitoba bölgesinde orijinal ismi Şevşenko olan şehrin isimi daha sonra Vita olarak değiştirilmiştir. Ancak hala kendi adına açılan K-12 kodlu okul durmaktadır. Şevçenkonun büstü giriş kapısının hemen önündedir.

Ukrayna'nın Harkiv şehrinde'de Şevçenko Parkı ve içinde de şairin heykeli vardır.
Kazakistan'ın Aktav şehrine de 1964'te şairin adı verilmişti. Ancak 1992'de Kazakistan'ın bağımsızlığından sonra şehrin ismi değiştirilmiştir.

Azerbaycan'ın Bakü şehrinde yer alan Şevçenko Parkı'nda şairin heykeli vardır. Zakatala şehrinde ise şairin anıtı bulunmaktadır.

Özbekistan'ın başkenti Taşkent'teki bir caddeye adı verilmiştir.

Türkiye'nin Antalya kentinde yer alan Ukrayna Kültür Parkı girişinde Şevçenko'nun bir rölyef anıtı bulunmaktadır.

Ve son olarak Dniproda Şevçenko Parkı ve Parkın Dnipro nehri uzerindeki adasında Şevçenko'nun çok büyük bir heykeli bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Taras Şevçenko Müzesi, Kanada
 Ukrayna ansiklopedisinde detaylı biyografisi

1814 doğumlular
1861 yılında ölenler

Ukraynalı yazarlar
Ukraynalı şairler
Ukraynalı ressamlar

Taras Şevçenko


En mobil spillekonsol er en lille mobil spillekonsol med en indbygget skærm, spillekontroller og højtalere. Mobile spillekonsoller er mindre end videospilkonsoller og indeholder en konsol, skærm, højtalere og kontroller i en enhed, hvilket gør det let at tage dem med og spille computerspil på dem.

Galleri

Noter

Mobil spillekonsol


Imre Sátori, né le  à Budapest et mort le  à Budapest est un footballeur hongrois. Il évoluait au poste d'attaquant.

Biographie

En club
Imre Sátori commence sa carrière au sein du Csepel SC en 1958.

Avec le Csepel SC, il est sacré Champion de Hongrie en 1958-59.

Il devient joueur du Tatabanya Banyasz SC en 1961.

Il raccroche les crampons en 1963.

En compétitions européennes, il dispute au total deux matchs pour aucun but inscrit en Coupe des clubs champions.

En équipe nationale
Il fait partie de l'équipe de Hongrie médaillée de bronze aux Jeux olympiques 1960. Il dispute deux rencontres durant la compétition sans inscrire de but.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Footballeur hongrois
Joueur du Csepel SC
Joueur du FC Tatabánya
Médaillé de bronze olympique hongrois
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 1964
Naissance en mars 1937
Naissance à Budapest
Décès en novembre 2010
Décès à Budapest
Décès à 73 ans

Imre Sátori


An Thelymitra spadicea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Lloyd Jones ngan Mark Alwin Clements. An Thelymitra spadicea in nahilalakip ha genus nga Thelymitra, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Tasmania. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thelymitra

Thelymitra spadicea


En matemáticas, especialmente en el análisis funcional, un álgebra de Banach, que lleva el nombre del matemático Stefan Banach, es un álgebra asociativa  sobre los números reales o complejos (o sobre un cuerpo normado completo no arquimediano) que al mismo tiempo también es un espacio de Banach, es decir, un espacio normado que es completo bajo la métrica inducida por la norma. Llamando la norma de  como  , es necesario que satisfaga la condición

  para todo .
 Esta condición nos asegura que la multiplicación en  sea continua.

La teoría en álgebras de Banach puede variar mucho dependiendo del cuerpo en el que se trabaje. Por ejemplo, el espectro de un elemento en un álgebra de Banach compleja no trivial nunca será vacía, mientras en un álgebra de Banach real puede ser vacía para algunos elementos de ella. Es importante tener en cuenta que no debemos limitarnos al cuerpo de los reales o complejos, por ejemplo en el análisis p-ádico se trabaja con álgebras de Banach sobre cuerpos de números p-ádicos.

Definición
Sea  un álgebra asociativa sobre los reales o complejos (o sobre un cuerpo normado completo no arquimidiano). Sea  una norma tal que

 para todo ,

entonces diremos que  es un álgebra normada. Si además esta álgebra normada  es un espacio de Banach (espacio vectorial normado y completo) entonces la llamamos un álgebra de Banach.

Note que un álgebra de Banach  no se asume ni conmutativa (  para todo ) ni unitaria ( existe  tal que  para todo ).

Llamaremos a un álgebra de Banach real o compleja cuando es sobre el cuerpo de los números reales o complejos respectivamente.

Estructura

Homomorfismos
Si  y  son álgebras de Banach sobre el cuerpo , diremos que  es un homomorfismo de álgebras de Banach si  es una función -lineal que respeta la multiplicación en ambas álgebras, esto es

 para todo ,

donde  y  son las multiplicaciones en  y   respectivamente.

Dado un homomorfismo  definimos como el núcleo o kernel de   al conjunto el cual no es difícil ver que corresponde a un ideal de .

Es importante tener en mente que no todo homomorfismo entre álgebras de Banach es continuo.

Álgebras unitarias
Un álgebra de Banach es llamada unitaria si posee un elemento neutro o unidad, esto es, existe  tal que  para todo . No es difícil comprobar que , de hecho podemos crear una norma equivalente a , digamos   tal que . De este modo, en toda álgebra de Banach unitaria puede suponerse que la norma de la unidad es .

Cualquier álgebra de Banach  (unitaria o no) puede ser incrustada isométricamente en un álgebra de Banach unitaria  de tal modo que la imagen de  sería un ideal cerrado de . En otras palabras, existe un homomorfimos de álgebras de Banach  isométrico tal que  es unitaria y  es un ideal de .

Comúnmente se asume desde un principio que un álgebra de Banach es unitaria, la existencia de la unidad en   ayuda a desarrollar una gran cantidad de resultados que pueden ser trasladados al álgebra de Banach original . Sin embargo este no siempre es el caso, por ejemplo no es posible definir todas las funciones trigonométricas en un álgebra de Banach sin la existencia de la unidad. Otro ejemplo común ocurre en el caso de las C*-álgebras, donde si  no tiene unidad, entonces el espectro de Gelfand de  será compacto mientras que el de  sólo será localmente compacto.

Elementos invertibles
Supondremos en esta parte que el álgebra de Banach  es unitaria con unidad . Sea , diremos que  es invertible en  si existe un elemento  tal que . No es difícil ver que este elemento  es único, usualmente se define  . Un subconjunto importante del álgebra  corresponde a

,

el cual una de sus propiedades es ser un subconjunto abierto de . Un problema interesante ocurre cuando consideramos una sub álgebra  y observar si efectivamente , a estas sub álgebras las llamamos simétricas.

Más aún, la función  en  es continua, transformando a este espacio en un grupo topológico.

Ejemplos

El álgebra conmutativa C0(X)
Sea  un espacio de Hausdorff localmente compacto, definimos entonces

,

en donde "anular en el infinito" significa lo siguiente: para todo , existe un compacto  tal que  para todo .

( debe satisfacer también la condición de ser -compacto).

El espacio  se transforma en un álgebra de compleja mediante la operación puntual, estos es, dadas  y  se tiene

 Ponderación:  donde  para todo .
 Suma:  donde  para todo .
 Multiplicación:  donde  para todo .

Usando la norma del supremo   definida por

,

se tiene que  se transforma en un álgebra de Banach.

Compacidad de X
Si se añade la condición de que el espacio  sea compacto, entonces la condición "anular en el infinito" desaparece, es decir,  corresponde al espacio de funciones continuas en . Además en este caso el álgebra  se vuelve unitaria, cuya unidad corresponde a la función

 tal que  para todo

(no confundirse con la función identidad de ).

Observe que en este caso

,

y si   entonces  viene dada por  para todo .

Cn y Rn como álgebras de Banach
Considere el conjunto finito  con la topología discreta, de este modo no es difícil ver que el álgebra de Banach compleja  corresponde al conjunto  donde por ejemplo, la multiplicación es

 con ,

y el elemento unidad es . Observe también que la norma del supremo se vuelve en la norma del máximo  usualmente utilizada en .

El caso  resulta en las operaciones usuales de  en donde la norma del supremo se vuelve en el valor absoluto usual de los números complejos.

 puede construirse de una manera análoga como un álgebra de Banach real.

Álgebra C(X)
Con las mismas operaciones y norma expuestas para  es posible generalizar este espacio en el siguiente

en donde podemos notar que para el caso en que  sea compacto se tiene .  Observe que independiente de la topología de , el espacio  tendrá unidad (la función constante igual a ).

Observe que   puede ser bastante más grande que , no sólo posee el elemento neutro en cualquier caso, podemos encontrar en él a las funciones periódicas (de cualquier período), casi periódicas entre otras más. De hecho, si  es la compactificación de Stone–Čech de , entonces tenemos que  y  resultan ser isomorfos como álgebras de Banach.

Álgebra de operadores continuos
Sea  un espacio de Banach y al espacio

,

conocido también como el espacio de operadores acotados de . Observe que la aplicación identidad  pertenece a  ( para todo ). Las operaciones algebraicas de  son las usuales ( y )

 Ponderación:  donde  para todo .
 Suma:   donde  para todo .
 Multiplicación:  donde  para todo .

La norma operatoria  de un elemento  viene dada por

donde  corresponde a la norma del espacio de Banach  .

Con esta estructura tenemos que  es un álgebra de Banach compleja.

Matrices reales y complejas
Si consideramos al espacio de Banach  como el espacio   entonces no resulta difícil ver que el álgebra de Banach  se vuelve en el conocido , esto es, el espacio de las matrices de tamaño    con coeficientes complejos.

Observe que en este caso, el subconjunto  viene dado por el espacio de las matrices  invertibles.

De un modo análogo podemos determinar que  es un álgebra de Banach real.

*-álgebras de Banach
Una *-álgebra de Banach  es un álgebra de Banach sobre el cuerpo de los complejos, en conjunto con una involución  satisfaciendo las propiedades para todo  y

 Anti-linealidad: .
 Contravariante: .
 Idempotencia: .

En otras palabras, una *-álgebra de Banach es un álgebra de Banach sobre  que también es una *-álgebra.

Nota: del mismo modo que en un álgebra de Banach, las *-álgebras de Banach no se restringen solamente al cuerpo de los complejos  (puede ser extendido a un cuerpo normado completo e involutivo).

Álgebra de convolución L1(G)
Sea  un grupo localmente compacto (de Hausdorff) no necesariamente conmutativo con medida de Haar  (izquierda), sea  (definido anteriormente), definimos el soporte de  como

,

de este modo podemos definir el subconjunto de  de  como

.

La estructura algebraica de  corresponde a la misma de   con excepción de la multiplicación puntual, para este caso dadas  definimos la convolución entre  y  como

 para todo .

Finalmente podemos definir la norma  dada por

 para todo .

De este modo definimos el álgebra de Banach  como la completación de  con la norma .

Álgebra de medidas
Considerando el caso , podemos tomar dos medidas de Borel  y  de   y que además son de variación acotada, la convolución de estas medidas está dada por

, para toda  .

En particular, para todo conjunto  medible, tenemos que

y la función  corresponde a la función indicatriz.

De este modo podemos construir el álgebra de medidas.

Contraejemplo
El álgebra de los cuaterniones  es un álgebra de Banach real, pero no es un álgebra de Banach compleja por la simple razón de que el centro de los cuaterniones corresponde a los números reales, el cual no puede contener una copia de los números complejos.

Propiedades

Serie de Potencias
Muchas funciones elementales que son definidas por medio de series de potencias pueden existir en un álgebra de Banach.

Ejemplos de esto incluye a la función exponencial

  para todo

y las funciones trigonométricas, a saber

  para todo

donde consideramos  (n veces) (y definimos ). Es importante notar que la existencia de algunas funciones está ligada a que el álgebra sea unitaria.

Unidad del álgebra
Una propiedad básica de las álgebras de Banach unitarias (de unidad ) corresponde a que si  tal que  entonces se tiene que  será invertible (esto es, existe  tal que ). La manera clásica de probar este hecho es utilizando la fórmula de la serie geométrica; esta fórmula sigue funcionando en un álgebra de Banach unitaria, a saber

 ,  para todo  tal que .

Otra propiedad importante de la unidad corresponde a que ésta no puede ser un conmutador, es decir, para todo  se tiene que . Una forma de justificar esto corresponde a que los elementos  e  tienen el mismo espectro con excepción (no siempre) del .

Teorema del Binomio y elementos conmutativos
Sean , se dice que  e  conmutan si . Los elementos que conmutan entre sí cumplen muchas propiedades como por ejemplo el Teorema del binomio

  para todo  que conmutan entre sí.

Otro ejemplo ocurre con la función exponencial (definida más arriba para el caso de álgebras de Banach) en donde se tiene que

para todo  que conmutan entre sí.

Otras propiedades

 Toda álgebra de Banach real que también es un álgebra de división es isomorfa a los números reales, complejos o cuaterniones. Por lo tanto, la única álgebra compleja de división que es compleja corresponde a los números complejos. Este resultado se conoce como el Teorema de Gelfand-Mazur.
 Toda álgebra de Banach real unitaria sin divisores de cero, y en la cual todo ideal principal es cerrado, es isomorfa a los números reales, complejos o cuaterniones.
 Toda álgebra de Banach real conmutativa y Noetheriana sin divisores de cero es isomorfa a los números reales o complejos.
 Toda álgebra de Banach real conmutativa y Noetheriana de dimensión finita.
 Divisores topológicos de cero en un álgebra de Banach  son permanentemente singulares en cualquier extensión de Banach  de .

Teoría espectral
Las álgebras de Banach unitarias sobre los complejos proveen todo lo necesario para el desarrollo de la teoría espectral. El espectro de un elemento  está definido como

,

en donde "invertible en " significa la existencia de un elemento  tal que . Como se restringe a la invertibilidad en  usualmente se escribe a este subconjunto de  como  (por ejemplo si  es un álgebra de Banach que contiene  entonces es claro que ).

El espectro de cualquier elemento  es un subconjunto cerrado de la bola cerrada en  de radio  y centro , de modo que es un conjunto compacto. Más aún, el espectro de todo elemento  es no vacío y satisface la fórmula del radio espectral:

.

Dado  , el cálculo funcional holomorfo nos permite definir  para cualquier función holomorfa   donde  es una vecinadad abierta de . De hecho, el Teorema de mapeo espectral (no confundir con el Teorema espectral) dice que

.

Cuando el álgebra de Banach  corresponde al álgebra  de operadores lineales acotados del espacio de Banach , la noción de espectro en  coincide con el usual de la teoría operatorial.. Para  con  un espacio compacto de Hausdorff es posible obtener que

.

Sea  un álgebra de Banach compleja unitaria en la cual todo elemento distinto de cero es invertible (álgebra de división). Para todo  existe  tal que  no es invertible (el espectro nunca es vacío), por lo tanto necesariamente , por lo tanto esta álgebra es naturalmente isomorfa a los números complejos  (Teorema de Gelfand-Mazur).

Ideales y caracteres
Sea  un álgebra de Banach conmutativa y unitaria sobre el cuerpo de los complejos .

Como  es entonces un anillo conmutativo con unidad, todo elemento no invertible de  pertenece a algún ideal maximal de . Dado que un ideal maximal  en  es cerrado,  es un álgebra de Banach de división, luego desde el Teorema de Gelfand-Mazur se sigue que hay una biyección entre el conjunto de todos los ideales maximales de  y el conjunto  de todos los homomorfismos (de álgebras) distintos de cero de  a . El conjunto  se denomina "espacio de estructura" o "espacio de caracteres" de , y a sus miembros "caracteres" (se pronuncia "kaɾak̚ˈtɛɾ", con acentuación en la e).

Un caracter  es un funcional lineal en  que es al mismo tiempo multiplicativo, es decir,  y satisface . Cada caracter de  a  es automáticamente continuo, ya que el núcleo de un caracter es un ideal maximal, el cual es cerrado. Además, la norma (es decir, la norma del operador) de un caracter es . Equipado con la topología de convergencia puntual en  (es decir, la topología inducida por la topología débil-* de ), el espacio de caracteres  , es un espacio compacto de Hausdorff.

Dado , definimos la representación de Gelfand de  como la función continua   dada por , además satisface la fórmula

.

Observemos también que  (funciones continuas a valores complejos en el espacio compacto ) . De una forma más explícita

 .

Como álgebra, un álgebra de Banach conmutativa unitaria es semisimple (es decir, su radical de Jacobson es cero) si y solo si su representación de Gelfand tiene un núcleo trivial. Un ejemplo importante de este tipo de álgebra son las C*-álgebras. De hecho, cuando  es un C*-álgebra unitaria conmutativa, la representación de Gelfand es entonces un *-isomorfismo isométrico entre  y .

Véase también

 *-álgebra
 C*-álgebra
 Aproximaciones de la unidad
 Conjetura de Kaplansky
 Álgebra de Operadores
 Borde de Shilov
Teorema de Gelfand-Mazur
Teoría Espectral

Referencias

Bibliografía
 Rudin, W. Análisis funcional. 1979. Editorial Reverté S.A., impreso en España. ISBN 84-291-5115-X.
Merklen, Héctor A.: Estructuras algebraicas VII [Estructuras de álgebras]  (1983), publicación de la Organización de los Estados Americanos, Washington D.F.

 Nachbin, Leopoldo:  Introduçāo à análise funcional: Espaços de Banach e cálculo difrencial (1976) publicación de Estados Americanos, Washington D.F.

Álgebra abstracta
Topología
Análisis funcional

Álgebra de Banach


O Tapajazz é um festival anual brasileiro de música instrumental, e centro formativo anual, realizado no distrito santareno de Alter-do-Chão (cidade brasileira de Santarém) e na capital paraense de Belém (no estado do Pará), na região turística do Baixo Amazonas, promovido pela Fábrica de Produções, idealizado por Guilherme Taré em 2014. É patrimônio cultural de nível estadual.

É o primeiro festival do gênero musical realizado em um município do interior e, um dos quatro na região amazônica. Faz parte das celebrações do festival cultural paraense Çairé. Onde os músicos são convidados ao palco para improvisar musicalmente sem ensaio prévio, levando ao público diferentes artistas e sua forma singular de tocar um instrumento.

História
Em 2014, o festival foi idealizado por Guilherme Taré Moura, inspirado na Feira Literária de Paraty, que acontece às marges do rio Tapajós, que inspirou o nome deste festival e o nome do seu patrono, o saudoso violonista paraense Sebastião Tapajós, falecido em outubro de 2021.

Em 2015, ocorreu o lançamento do DVD duplo "Tapajazz 2014", com participação de Sebastião Tapajós e Toninho Horta, guitarrista fundador do Clube da Esquina. O DVD foi produzido pela Fábrica de Produções com direção do Guilherme Taré.

Possui também a edição que ocorre na capital paraense, Belém do Pará, chamada Tapajazz Festival Mostra Belém, iniciado em 2020 com direção e produção de Guilherme Taré.

Em 2021, o festival foi aclamado como patrimônio cultural de natureza imaterial do estado do Pará. durante o governo estadual de Helder Barbalho, por iniciativa da então deputada estadual Marinor Brito, presidente da Comissão de Cultura da Assembléia Legistlativa.

Participantes
Já marcaram presença no evento os artistas: Hermeto Paschoal, Hamilton de Holanda, Toninho Horta, Yamandu Costa, o patrono do festival Sebastião Tapajós, Armandinho Macedo, Badi Assad, Amazônia Jazz Band, Márcio Jardim, Arismar do Espírito Santo, Ney Conceição Quinteto, Andreson Dourado, Grupo Manari, Espanta Cão, Muiraquimbó Orquestra, Silvan Galvão, Edmarcio Paixão, Canto de Várzea, Trio Lobita, Alan Gomes, Zé Paulo Becker, Delcley Machado, Michael Pipoquinha, Pedro Martins, Filó Machado Trio, Jane Duboc, Amaro de Freitas, Nego Nelson, Jaques Morelenbaum, e Grupo Wakerê.

Alter-do-Chão
Alter-do-Chão foi fundada em 1626, pelo militar português Pedro Teixeira e, foi elevada a categoria de villa e distrito em 1758 subordinado administrativamente á cidade de Santarém (na Mesorregião do Baixo Amazonas), por Francisco Xavier de M. Furtado, governador da capitania do Grão-Pará (1621–1821), durante o contexto do Brasil Colônia. Durante os séculos XVII e XVIII, a região recebeu diversas missões religiosas comandadas pelos jesuítas (ordem Companhia de Jesus), quando era habitada majoritariamente por comunidades indígenas Boraris. Estas deixaram vestígios em locais com grande quantidade de pedaços de barro e frequentemente são encontradas peças na forma de cabeça de urubu, círculos com furo no meio, cachimbos, machados de pedra polida, etc.

Cultura do Pará
Patrimônio cultural do Pará
Alter do Chão (Santarém)

Tapajazz


Cet article documente les objets astronomiques les plus éloignés découverts et validés en fonction de différentes méthodes.

Les distances aux objets éloignés, autres que ceux des galaxies proches, sont presque toujours déduites en mesurant le décalage vers le rouge cosmologique (z) de leur lumière. De par leur nature, les objets très éloignés ont tendance à être très faibles, et ces déterminations de distance sont difficiles et sujettes à des erreurs. Une distinction importante est de savoir si la distance est déterminée par spectroscopie ou en utilisant une technique photométrique. Le premier est généralement à la fois plus précis et plus fiable, en ce sens que les décalages vers le rouge photométriques sont plus susceptibles d'être erronés en raison d'une confusion avec des sources de décalage vers le rouge plus faibles qui ont des spectres inhabituels. Pour cette raison, un décalage vers le rouge spectroscopique est classiquement considéré comme étant nécessaire pour que la distance d'un objet soit considérée comme définitivement connue, alors que des décalages vers le rouge déterminés par photométrie identifient des sources très éloignées « candidates ». Ici, cette distinction est indiquée par un indice "p" pour les décalages vers le rouge photométriques.

Par distance

En date de 2012, il existait une cinquantaine d'objets célestes possédant un décalage vers le rouge de 8 et plus, et une centaine de candidats avec un z = 7 basés sur des décalages vers le rouge photométriques tirés du champ ultra-profond de Hubble (XDF). Ces objets ne sont pas tous listés ci-bas.

Par type

Notes et références

Voir aussi
Liste de galaxies proches
Listes de galaxies

Lointain
Objet céleste

Liste des objets célestes les plus lointains


Marco Bezzecchi (Rimini, 12 de novembro de 1998) é um motociclista que compete na MotoGP pela equipe Mooney VR46 Racing Team.  Estreou na categoria em 2022. Conquistou seu primeiro pódio no Grande Prêmio dos Países Baixos, ao chegar em segundo lugar. No mesmo ano, conquistou sua primeira pole position, em Buriram.

Motociclistas da Itália

Marco Bezzecchi


Olaylar
 1 Ağustos - Phocas Sütunu, Bizans imparatoru Phocas onuruna ithaf edildi.
 25 Eylül - IV. Bonifacius, papa olarak göreve başladı.

Doğumlar

Ölümler

608


An Carex petelotii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gross. An Carex petelotii in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Vietnam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex petelotii


Felix ist ein kleiner Einschlagkrater auf der Mondvorderseite im Mare Imbrium zwischen dem Krater Euler in Westen und dem Krater Lambert im Osten.

Die namentliche Bezeichnung geht auf eine ursprünglich inoffizielle Bezeichnung auf Blatt 40A4/S1 der Topophotomap-Kartenserie der NASA zurück, die von der IAU 1976 übernommen wurde.

Weblinks

 Felix auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Felix (Mondkrater)


Poarta lumilor (engleză: The Gate of Worlds) este un roman științifico-fantastic pentru adolescenți de Robert Silverberg despre istoria alternativă, prima oară publicat în mai 1967 de Holt, Rinehart & Winston.  În Marea Britanie, romanul a fost publicat prima oară în 1978 de către  Gollancz. În Franța a fost tradus ca La porte des mondes. Este un roman asemănător ca temă cu Pavană (Pavane, 1968) de Keith Roberts.

Prezentare

Romanul pleacă de la premiza că în 1348 Moartea neagră nu a ucis doar un sfert din populația Europei ci ar fi pustiit aproape în totalitate continentul, ucigând nouă oameni din zece.

În 1963, Dan Beauchamp care locuiește la New Istambul (Londra) părăsește țara care se află sub jugul Imperiului Otoman și pleacă în America unde Montezuma domnește peste Imperiul Aztec al secolului XX.

Note

Legături externe

Vezi și
 Kim Stanley Robinson: The Years of Rice and Salt: 2002.

Romane științifico-fantastice
Romane de Robert Silverberg
Cărți din 1967
Istorie alternativă
1967 în științifico-fantastic
Romane despre pandemii

Poarta lumilor