ماريو غوميز غارسيا  لاعب كرة قدم ألماني سابق، من مواليد 10 يوليو 1985 في ريدلينغن في ألمانيا الغربية وهو من أصل إسباني (والده إسباني من غرناطة ووالدته ألمانية).

لعب مع نادي شتوتغارت من سنة 2003 حتى سنة 2009. ثم مع نادي بايرن ميونخ وحاليا يلعب مع شتوتغارت الألماني قادما من فولفسبورغ.
ونال جائزة أفضل لاعب في الدوري الألماني سنة 2007.ونال جائزة هداف الدوري الألماني (البوندسليغا) سنة 2010/2011
الأنتقال إلى فيورنتينا
وأستقبل نحو 25 ألف مشجع ماريو جوميز لدى وصوله إلى استاد ارتيميو فرانكي مساء الاثنين.

وأضافت الصحيفة :«ياله من عرض» في تعليقها على «الهوس بجوميز» في توسكاني،بينما أبدت صحيفة «كوريري ديللو سبورت» اندهاشها من الأعداد الضخمة من المشجعين التي جاءت لمشاهدة النجم الألماني، وكتبوا في رسائل
جريئة «مجانين بجوميز».

وتشعر جماهير فيورنتينا بسعادة غامرة بعد نجاح النادي في التعاقد مع لاعب من صفوف بايرن ميونيخ الألماني بطل الدوري والكأس ودوري أبطال أوروبا، كما يشعر قادة النادي أيضا بالفخر لإتمام المهمة على النحو الأمثل.

كما أشعل جوميز جنون جماهير فيورنتينا عبر النطق بأولى كلماته باللغة الإيطالية في الاستاد، حيث قال :«أهلا بكم جميعا،إنني الآن فيورنتيني،وأنا سعيد جدا جدا جدا».
وعندما أنهى جوميز حديثه مستخدما كلمة سعيد جدا ثلاث مرات،ثم «فورزا فيولا» صاحت الجماهير بهتافات الترحيب ولوحت بالأعلام، والأوشحة واللافتات، حتى أن أعلام ألمانيا ظهرت في المدرجات.

وقال جوميز :«أحلم بالفوز بشيئ ما في إيطاليا».

واحتل فيورنتينا المركز الرابع في جدول ترتيب الدوري الإيطالي الموسم الماضي بعدما قدم أداء هجوميا مذهلا،وبالتالي فإن القليل من التطور على أداء الفريق في الموسم المقبل من الكالشيو سيضمن له المشاركة في دوري أبطال أوروبا.

وفي الوقت الذي تبدو فيه طموحات جوميز (28عاما) عالية، فإنه ظهر متواضعا خلال مراسم تقديمه،حيث رفض المهاجم الدولي الحديث عن أي لاعب في الفريق بشكل فردي،كما لم يشر إلى نفسه كنجم.

وأشار جوميز :«أريد أن تنظر لنا الجماهير كوحدة واحدة،وليس فرادى،هذا هو سر النجاح الكبير».

وأكد جوميز الذي انتقل إلى صفوف فيورنتينا قادما من بايرن ميونيخ مقابل 20 مليون يورو (26 مليون دولار) أن جوسيب جوارديولا المدير الفني لبايرن أشاد له بفينشينزو مونتيلا مدرب فيورنتينا،مشيرا :«لقد أخبرني بأن مونتيلا مدرب رائع».

وأعرب رئيس فيورنتينا أندريا ديلا فالي عن سعادته بالعرض الذي قدمه جوميز خلال مراسم تقديمه.

وقال رئيس فيورنتينا :«ماريو قرر الانضمام لنا لأنه يحب طريقتنا في اللعب،إنه الرجل المناسب في المكان المناسب»، مشيرا إلى أن اللاعب الألماني دائما ما تصرف بشكل صائب خلال «المفاوضات الصعبة والمطولة».

وقال ديلا فالي لدى تواجده بصحبة جوميز،الذي كان يحمل قميص رقم 33 لفيورنتينا،موجها حديثه للجماهير : «أنتم تستحقون هذا النجم، جوميز جاء إلى فلورنسا بسببكم أنتم».

كما رحب الإيطاليون بتعهد جوميز أن يجري مقابلة صحفية باللغة الإيطالية في غضون شهرين.

وبعد أن ابتعد عن المشاركة في التشكيل الأساسي لبايرن ميونيخ،فإن جوميزيدرك تماما أنه سيحظى بفرصته كاملة في فيورنتينا،من أجل تقديم أفضل ما لديه من أجل المشاركة مع المنتخب الألماني في نهائيات كأس العالم 2014 بالبرازيل.

بدأ باللعب مع منتخب ألمانيا لكرة القدم في سنة 2007 حتى عام 2018.

مسيرته الكروية
لعب ماريو غوميز خلال مسيرته الاحترافية مع 6 أندية في عشرون موسمًا وسجل خلالها 231 هدف ضمن 456 مباراة. حيث فاز في موسمين بالكأس وفي أربعة مواسم بالدوري.

خاض ماريو غوميز مسيرته مع نادي شتوتغارت في موسم 2003–04 في المرة الأولى ليلعب معه ستة مواسم ثم في موسم 2017–18 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا طوالها في 191 مباراة سجل خلالها 85 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي بايرن ميونخ في موسم 2009–10 ليلعب معه أربعة مواسم، حيث شارك في 115 مباراة سجل خلالها 75 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي فيورنتينا في موسم 2013–14 ولمدة موسمين، مشاركًا في 29 مباراة سجل خلالها 7 أهداف. ثم انتقل إلى نادي بشكتاش في موسم 2015–16 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 33 مباراة سجل خلالها 26 هدفًا. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي فولفسبورغ في موسم 2016–17 ولمدة موسمين، مشاركًا في 45 مباراة سجل خلالها 17 هدفًا.

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ريدلينغن
ألمان من أصل إسباني
إسبان من أصل ألماني
رياضيون ألمان مغتربون في إيطاليا
رياضيون ألمان مغتربون في تركيا
رياضيون إسبان مغتربون في إيطاليا
رياضيون إسبان مغتربون في تركيا
رياضيون من أصل إسباني
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الرابعة
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو بايرن ميونخ
لاعبو بشكتاش
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2012
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2016
لاعبو شتوتغارت
لاعبو شتوتغارت 2
لاعبو فيورنتينا
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كأس العالم 2018
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم مغتربون ألمان
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم من بادن-فورتمبيرغ
لاعبو منتخب ألمانيا بي لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي شتوتغارت
لاعبو نادي فولفسبورغ
لاعبون فازوا بدوري أبطال أوروبا
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1985
مواليد في ريدلينغن

ماريو غوميز


Vulcaniella grandiferella ist ein Schmetterling (Nachtfalter) aus der Familie der Prachtfalter (Cosmopterigidae).

Merkmale
Die Falter erreichen eine Flügelspannweite von 8 bis 13 Millimeter. Männchen und Weibchen ähneln Vulcaniella pomposella, unterscheiden sich aber durch die größere Flügelspannweite, die länglicheren, zugespitzten Vorderflügel bei den Männchen, den breiten silbrigen Saum der Tegulae und das fahlere Abdomen. Eine sichere Unterscheidung ist nur durch eine Untersuchung der Genitalien möglich.

Die Genitalarmatur der Männchen unterscheidet sich von Vulcaniella pomposella durch das apikal breitere rechte Brachium, die breiteren Valven mit schmaler Basis und leicht gekrümmten distalem Teil und die breitere, deutlich kürzere rechte Valvella.

Die Genitalarmatur der Weibchen unterscheidet sich von Vulcaniella pomposella durch die längeren, schlankeren Apophysen. Die Antevaginalplatte ist breit und halbkreisförmig. Die Sklerotisierung des 7. Sternits ist groß und dreieckig. Das Corpus bursae ist stark runzlig.

Verbreitung
Vulcaniella grandiferella ist im östlichen Mittelmeerraum und vom Balkan bis zum Kaukasus verbreitet (Serbien, Montenegro, Griechenland, Mazedonien, Süden des europäischen Teils von Russland, Ukraine).

Biologie
Die Raupen entwickeln sich an Ungarn-Salbei (Salvia aethiopis) und Muskatellersalbei (Salvia sclarea). Sie minieren in den Blättern, besonders in denen, die am Boden liegen. Die Minen haben eine unregelmäßige Form und befinden sich normalerweise zwischen den Blatthauptadern an der Basis des Blattes. Die Raupen wechseln die Mine mehrmals und verbringen die meiste Zeit außerhalb der Minen in Gespinstgängen an der Blattunterseite. Der Raupenkot wird ausgeworfen und sammelt sich am Mineneingang. Die Raupen verpuppen sich in einem lockeren Kokon zwischen den Härchen an der Blattoberfläche oder am Stängel. Die Art ist normalerweise bivoltin, unter günstigen Bedingungen können bis zu vier Generationen im Jahr gebildet werden. Auf der Halbinsel Krim fliegt die erste Generation von Mitte Mai bis Anfang Juli und die zweite Generation von Juli bis August.

Belege

Weblinks
  Fotos

Cosmopterigidae
Prachtfalter

Vulcaniella grandiferella


Yeni Erenköy veya Yalusa ( Yalusa), de jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Mağusa Bölgesi'nde ve de facto olarak ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin İskele İlçesi'nde yer alan bir kasabadır. 2006 nüfus verilerine göre burada 1640 kişi yaşamaktadır.

Buradaki halk plajı kasabanın turistik açıdan görebilecek bir yeridir. Burada yaşayan halk, el sanatları ve küçük sanayinin yanı sıra, tütün, zeytin ve keçiboynuzu üretim ve ticaretiyle geçinmektedir.

Kaynakça

Mağusa kazasındaki yerleşim birimleri
İskele'deki yerleşim birimleri
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin eski belediyeleri

Yeni Erenköy


Kneževinu Lucca i Piombino stvorio je u srpnju 1805. Napoleon Bonaparte za svoju voljenu sestru Elisu Bonaparte. Bila je to država smještena na središnjem talijanskom poluotoku (današnja Italija), koja je odgovarala potrebama napoleonske Francuske.

Formiranje
Država je rezultat aneksije Kneževine Lucca (približno 22. lipnja 1805.), bivše Republike Lucca i okupirane od Francuske od kraja 1799., te drevne Kneževine Piombino, s Elisom princezom Piombina od tog ožujka. Tada su kombinirane kneževine vladane kao jedinstvena monarhija. Elisa je bila vladajuća princeza od Piombina i Lucce. Njezin suprug Felice Pasquale Baciocchi postao je naslovni princ od Piombina.

Vladavina
Ustav kneževine napisao je Napoleon 22. lipnja (1805.), uspostavljajući Državno vijeće za pomoć princezi i zakonodavni Senat.

Kneževina je usvojila francuski franak kao svoju valutu, iako je kovano malo posebnih lokalnih novčića.

Dana 3. ožujka 1809. godine, kao dio Ugovora iz Fontainebleaua, njezin brat Napoleon stvorio je Veliko vojvodstvo Toskane, a Elisa je vladala kao velika vojvotkinja cijele Toskane iz Firence. Regija je bila pripojena Francuskom carstvu prije dvije godine, od bivšeg Kraljevstva Etrurije (1801-1807). Odsad su Kneževina Lucca i Piombino postale dijelom Velikog vojvodstva Toskane, a posljedično i teritorijom Prvog francuskog carstva. Kneževina je imala poseban status i dobila je prefekta (Antoine-Marie-Pierre de Hautmesnil). Međutim, teritorij nikada nije postao francuskim departmanom.

Kraj
1814. carska austrijska vojska zauzela je Luccu, završavajući francusku kontrolu padom Napoleona. Prema bečkom kongresu Piombino je dodijeljeno Velikom vojvodstvu Toskani, a Elba protjeranom Napoleonu.

Lucca je vraćena u status odvojene države kao vojvodstvo Lucca (1815–1847). Bečki kongres (1814. – 1815.) dao je vojvodstvo prognanoj španjolskoj Borbónkinji Mariji Lujzi (1782. – 1824.), koja je postala vojvotkinja od Lucce i zanemarila ustav koji joj je Kongres nametnuo i vladala apsolutistički.

Vidi također

 Villa Reale di Marlia - kraljevsko imanje Elise Bonaparte u Kneževini.

Literatura

 Claude Drigon, Nouveau traité historique et archéologique de la vraie et parfaite science des armoiries
 L'Univers, histoire et description de tous les peuples
 Marie Nicolas Bouillet, Dictionnaire universel d'histoire et de géographie,
 Gérard Hubert, La sculpture dans l'Italie napoléonienne,

Vanjske poveznice

 Zastave Lucce
 Ustav Lucce (na talijanskom)
Bivše europske monarhije
Napoleonski ratovi

Kneževina Lucca i Piombino


Gæsluvarðhald er þvingunarúrræði er felur í sér frelsissviptingu einstaklings um lengri tíma. Gæsluvarðhaldsföngum er frjálst að vera í samskiptum við umheiminn að vild á meðan á gæsluvarðhaldi stendur, nema dómari hafi fallist sérstaklega á einangrun.

Almenn skilyrði
Helstu almennu skilyrðin fyrir því að beita megi gæsluvarðhaldi er að fyrir liggi rökstuddur grunur um að hið meinta brot hafi verið framið og að viðkomandi einstaklingur hafi framið það. Þá þarf hið meinta brot að varða fangelsisrefsingu en þó ekki augljóst að viðkomandi muni einvörðungu vera sektaður eða hljóta skilorðsbundna refsingu ef sakfelldur. Að lokum þarf viðkomandi að vera 15 ára eða eldri.

Sérstök skilyrði
Auk almennu skilyrðanna þarf eitthvert hinna sérstöku skilyrða að vera uppfyllt en þar er aðallega um að ræða rannsóknarhagsmuni, hættu á flótta og undankomu, hættu á endurteknum brotum, nauðsynjar til að varna gegn árás, eða almannahagsmunir.

Í stjórnarskrá Íslands eru sérstök skilyrði um hvenær megi setja alþingismann í gæsluvarðhald en helsta skilyrðið er að Alþingi megi ekki vera að störfum, en það skilyrði gildir þó ekki ef alþingismaðurinn er staðinn að glæp eða þingið heimili gæsluvarðhaldið sérstaklega. Forsendur fyrir þessum auknu skilyrðum í tilviki þingmanna eru sjónarmið um þrískiptingu ríkisvaldsins og koma í veg fyrir að aðrir armar framkvæmdavaldsins fari að hneppa þingmenn í gæsluvarðhald til þess að hafa óeðlileg áhrif á löggjafarstörf Alþingis.

Þá gilda einnig sérstök skilyrði að þjóðarétti um að sendierindreka annarra ríkja má ekki hneppa í gæsluvarðhald án sérstaks leyfis sendiríkisins. Ólíkt undantekningunum er gilda um þingmenn skiptir ekki máli þótt viðkomandi sé staðinn að glæp og ennfremur skiptir alvarleiki glæpsins engu máli í þessu samhengi.

Réttarfar
Lögfræði

Gæsluvarðhald


عائشة البحرية (أو عائشة البحراوية) هي شخصية تاريخية بارزة في حقبة الاستعمار الفرنسي للمملكة المغربية. يُروى أنها بفروسيتها ومقاومتها رفقة عدد من النساء خلقت متاعب للمستعمر الفرنسي في منطقة دكالة عبدة غربي المغرب، وظلت هذه الفارسة الملثمة مجهولة لقواة الاحتلال الفرنسي إلى حين وفاتها، ولا يزال ضريحها على مقربة من موسم عبد الله أمغار المسمى بضريح «عائشة البحرية» القريب من مدينة «الجديدة».

دوافع المقاومة
يدعي أحفاد هذه الفارسة الأسطورة أن سبب دخولها صراع مقاومة المستعمر هو وفاة زوجها في كمين نصبه جنود الاستعمار لقوات المقاومة الغير نظامية آنذاك، ما دفع بعائشة التماس المساعدة من أرامل المقاومة للثأر لزوجها وتخليص أبناء جلدتها من حكر المستعمر.

الرمزية
قي التراث الشعبي والثقافي المغربي ضلت رمزا للزوجة الباسلة والأم الشجاعة، وأصبح اسمها معروفا في القصص والحكايات والأساطير التي أخذت طابعا تراثيا،] انشيء لها ضريح في نفس مكان منطقتها.

الحياة الأسرية
عن أحفاد عائشة يحكون أنه، بعد سقوط جدهم ميتا في معركة المقاومة، لم يعد لعائشة مُعيلا يحرث أرض الأجداد أو يحصد بقل الأرض الخصبة. وبعد أن جرد المستعمر كل القرية من ذخائر الحبوب، لم يبق امام عائشة ومساعداتها سوى السطو على مخيم المستعمر لاسترجاع قوت ابنائها الثلاث، مما خلف قتلى في صفوف الفرنسيين وجعلها محاربة بالرغم عنها إلى ان سقطت شهيدة عقيدتها وتطلعها لحرية وطنها. حيث هناك من يُسميها بالقديسة لالة عائشة البحرية.

صداها بعد الوفاة
يشتهر ضريح «عائشة البحرية» القريب من مدينة «الجديدة» في المغرب بتجمهر عشرات النسوة، حيث يُعد قبلة الفتيات ممن انسدت في وجوههن آمال الزواج للتبرك بماء البئر ولاعتقادهن بخلاصهن من واقع العنوسة بين أيدي ضريح هذه الأسطورة التي ضلت رمزا للزوجة الباسلة والأم الشجاعة، كما يقمن في ضريح «عائشة» بالاغتسال بماء حنفيتها وكتابة أسمائهن وأسماء عشاقهن بالحناء على جدران البناية المهترئة.

مراجع

تاريخ المغرب
نساء مغربيات

عائشة البحرية


La route régionale 741 () est une route régionale allant de Söyrinki à Lappajärvi jusqu'à Pietarsaari en Finlande.

Présentation
La seututie 741 est une route régionale d'Ostrobotnie du Sud.

Parcours
 Lappajärvi
 Söyrinki
 Kauhava
 Kortesjärvi ()
 Pedersöre
 Purmo ()
 Pännäinen ()
 Pietarsaari ()

Références

Annexes

Liens externes

Cartes

Articles connexes
 Seututie

741

Transport à Lappajärvi
Transport à Kauhava
Transport à Pedersöre
Transport à Jakobstad

Seututie 741


පාව කදෛගල් () යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ සුධා කොංගරා, ගෞතම් මේනන්, වෙට්‍රිමාරන් සහ විග්නේශ් ශිවන් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ 2020 ඉන්දියානු දෙමළ-භාෂා ඇන්තොලොජි නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. අනන්‍ය වූ කථා පුවත් සතරකින් යුත් මෙමඟින් අභිමානය, ගෞරවය සහ පාපය සංකීර්ණ වූ ප්‍රේම සම්බන්ධතා කෙරෙහි බලපාන ආකාරය නිරූපණය කරයි. මෙම ඇන්තොලොජියෙහි චරිත නිරූපණය කරන්නේ කාලිදාස් ජයරාම්, ශාන්තනු භාග්‍යරාජ්, භවානි ශ්‍රී, අංජලී, කල්කි කේක්ලන්, පඩම් කුමාර්, සිම්රන්, ගෞතම් මේනන්, ආදිත්‍යා භාස්කර්, ප්‍රකාශ් රාජ්, සායි පල්ලවී සහ හරි ක්‍රිෂ්ණන් විසිනි. මෙය 2020 දෙසැම්බර් 18 දින නෙට්ෆ්ලික්ස් ඔස්සේ මුදාහැරිණි.

කථාංග

චරිත නිරූපණය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

2020 චිත්‍රපට
දෙමළ-භාෂා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු ඇන්තොලොජි චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
දෙමළ-භාෂා නෙට්ෆ්ලික්ස් මුල් චිත්‍රපට

පාව කදෛගල්


Kobe ( Kōbe-shi), Japonya'nın Hyōgo prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Şehir Kansai bölgesinde, Osaka Körfezi'nin kuzeyinde Osaka'nın 30 km batısında yer almaktadır. 1868 yılı itibarıyla ticari anlamda batıya açılan ilk Japon şehirlerden biridir. Kobe yaklaşık 1,5 milyon nüfusu ile Japonya'nın altıncı büyük şehri olup Osaka ve Kyoto ile birlikte Keihanshin metropol alanını oluşturmaktadır. Bu kozmopolit liman kenti, 100'den fazla ülkeden gelen yaklaşık 45.000 yabancı kişiye ev sahipliği yapmaktadır.

Tarihçe
Kobe ile ilgili ilk yazılı kayıtlar MS 201 yılına aittir. Şehir resmi olarak 1 Nisan 1889 tarihinde kurulmuştur. Heian döneminde Japonya'nın kısa bir süreliğine başkenti olan Fukuhara-kyō bölgede yer almaktaydı.

II. Dünya Savaşı sırasında 17 Mayıs 1945 tarihinde şehir ABD tarafından bombalanmıştır. Bombardıman sonucunda 8.000 kişi öldü ve şehrin büyük bir kısmı yıkılmıştır.

Kobe, 1956 yılında belirlenmiş şehir statüsü almıştır.

1995 yılında Büyük Hanşin Depremi'nde ciddi hasar görmesine rağmen, şehrin onarımı büyük bir oranla tamamlandı.

İklim

Kardeş şehirler
Kobe'nin aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.
  Seattle, ABD (1957)
  Marsilya, Fransa (1961)
  Rio de Janeiro, Brezilya (1969)
  Riga, Letonya (1974)
  Brisbane, Avustralya (1985)
  Barselona, İspanya (1993)
  İncheon, Güney Kore (2010)

Kardeş limanlar
 Rotterdam, Hollanda (1967)
 Seattle, ABD (1967)

Dost şehirler
  Tianjin, Çin (1973)
  Philadelphia, ABD (1986)
  Daegu, Güney Kore (2010)

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kobe


Andre Ward (San Francisco, California, 23 de febrero de 1984) es un exboxeador profesional estadounidense, fue campeón mundial semipesado de la WBA (Super), de la IBF, de la WBO y de The Ring. Además fue campeón supermediano de la WBA, del WBC y de The Ring. Fue medalla de oro en los Juegos Olímpicos de 2004 de Atenas al derrotar al bielorruso Magomed Aripgadjiev. Fue elegido como boxeador del año por The Ring en 2011,  siendo el primer estadounidense en ganar el premio desde Floyd Mayweather, Jr. (2007). Ese mismo año también le concedieron el Premio Sugar Ray Robinson, otorgado por la BWAA al mejor boxeador del año. En 2017 fue considerado por la revista The Ring como el mejor boxeador libra por libra de la actualidad.

Biografía

Primeros años
Andre creció en el Este de la Bahía de San Francisco cerca del barrio Hayward, donde estudió de joven en varios institutos. En su última época de instituto en el Hayward High School, empezó a practicar fútbol americano, pero luego entrenó en un gimnasio de boxeo de Oakland. Cuando tenía 17 años, entabló gran amistad con el boxeador Andre Dirrell.

Carrera profesional
Hizo su debut profesional el 18 de diciembre de 2004 ganando a Chris Molina por un KO Técnico en la segunda ronda. Su segunda pelea fue en febrero de 2005 contra Kenny Kost al que venció por una decisión unánime.

En el año 2008, varias peleas después y con un récord de 15-0, Ward consiguió su primer cinturón al lograr vencer a Jerson Revelo, por el título de peso supermediano de la Organización Norteamericana de Boxeo (NABO). En el 2009, retuvo este título en dos ocasiones y también ganó el cinturón de la Federación Norteamericana de Boxeo (NABF).

Siguiendo en el año 2009, tuvo su primera oportunidad de un título mundial, el de la Asociación Mundial de Boxeo, cuando se enfrentó al danés Mikkel Kessler, derrotándolo en una decisión técnica en el undécimo asalto de los doce programados.

Tras defender el campeonato en tres ocasiones, se enfrentó el 17 de diciembre de 2011 a Carl Froch, en un combate por los títulos de la WBA, WBC y The Ring del peso supermediano, en lo que será la final del Super Six World Boxing Classic. Finalmente, Ward ganó el combate por una decisión unánime (115–113, 115–113 y 118–110), ganando los cinturones vacantes de The Ring y de la WBA, y reteniendo el campeonato de la WBC.

El 8 de septiembre de 2012, se enfrentó al campeón del WBC de categoría semipesada, Chad Dawson, en el Oracle Arena de Oakland. Ward, que partía como favorito en esta pelea, realizaba su primera defensa de los títulos peso supermediano de la WBA, del WBC y de The Ring. En los dos primeros asaltos, solo surgieron breves intercambios entre ambos púgiles, pero en la tercera y cuarta ronda, Ward mandó a la lona a Dawson que estuvo a punto de llegar al conteo de 10. En los siguientes asaltos, Dawson aguantó la acometida de golpes, pero ya en el décimo asalto, el árbitro paró la pelea decretando como vencedor a Ward por KO Técnico.
El 21 de septiembre anunció sorpresivamente su retiro

Récord profesional

Véase también
 Lista de los actuales campeones mundiales de boxeo
 Campeones de la revista The Ring
 Anexo:Boxeadores libra por libra de la revista The Ring

Referencias

Enlaces externos

 Web oficial
 Perfil del equipo olímpicos

 Web oficial de los fanes

Boxeadores de Estados Unidos
Boxeadores en los Juegos Olímpicos de Atenas 2004
Medallistas olímpicos de boxeo
Medallistas olímpicos de oro de Estados Unidos
Medallistas olímpicos de oro de Atenas 2004
Campeones de la Asociación Mundial de Boxeo
Campeones supermediano de boxeo

Andre Ward


An Diaphananthe bidens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adam Afzelius ngan Olof Swartz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Diaphananthe bidens in nahilalakip ha genus nga Diaphananthe, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Diaphananthe

Diaphananthe bidens


Eksenel iskelet, bir omurgalının baş ve gövde kemiklerinden oluşan iskeletin bir parçasıdır. İnsan iskeletinde 80 kemikten ve altı bölümden oluşur; kafatası (22 kemik), ayrıca orta kulak kemikçikleri, dil kemiği, göğüs kafesi, sternum ve omurga. Eksenel iskelet, apendiküler iskelet ile birlikte tam iskeleti oluşturur. Eksenel iskeletin başka bir tanımı, omurlar, sakrum, kuyruk sokumu, kaburgalar ve sternumu içeren kemiklerdir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 botanik.uwc.ac.za

Aksiyel iskelet
İskelet sistemi
İnsan anatomisi

Eksenel iskelet


An Amorphophallus konjac in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl Heinrich Koch. An Amorphophallus konjac in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Amorphophallus

Amorphophallus konjac


صحيفة العرب هي صحيفة يومية مستقلة، وأول صحيفة عربيّة يوميّة تصدر في لندن وتوزع في الدول العربية والأوروبية. أسسها الصحفي الليبي الراحل أحمد الصالحين الهوني في يوليو 1977. تصدر عن مؤسّسة العرب العالمية للصحافة والنشر التي تأسست العام 1972.

عمل في هذه الصحيفة منذ تأسيسها عشرات الصحفيين المحترفين الذين بعد مغادرتهم الصحيفة صار لهم دور بارز في الجرائد التي صدرت لاحقا للصحيفة اللندنية.

فروع الصحيفة
للصحيفة فروع في عدد من العواصم العربية، أهمها تونس وطرابلس والقاهرة وأبو ظبي.

المراجع

الإعلام في الوطن العربي
تأسيسات سنة 1977 في المملكة المتحدة
صحف باللغة العربية
صحف دولية
صحف صدرت في لندن
صحف لندنية باللغة العربية
منشورات أسست في 1977
صحف أسست في 1977

العرب (جريدة)


Fosta biserică evanghelică din Petrești este un ansamblu de monumente istorice aflat pe teritoriul localității Petrești din municipiul Sebeș. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 1909.04.

Ansamblul este format din următoarele monumente:
 Incintă fortificată ()
 Turn-clopotniță ()
 Cimitirul evanghelic ()

Biserica ce a fost construită în jurul anilor 1260-1280 a ars în mai multe rânduri de-a lungul istoriei sale, iar în 1805 a fost dezafectată și dărâmată, materialele fiind folosite la construcția noii biserici. Turnul fostei biserici și zidul fostei cetăți sunt unele din cele mai importante atracții turistice ale localității. Ruinele turnului-clopotnița se află astăzi în mijlocul cimitirului evanghelic, fosta curte a cetății medievale de stil romanic.

Note

Monumente istorice din județul Alba
Foste clădiri și structuri din România

Fosta biserică evanghelică din Petrești


6553 Seehaus este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6553 Seehaus este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Michael Geffert. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,05 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 13,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

6553 Seehaus


Asso Pigliatutto ou Asso Piglia Tutto ("ás pega tudo" em italiano) é uma variante do jogo de cartas Scopa originário da Itália; é jogado de 2 até 4 pessoas (duplas); neste jogo o ás possui uma função especial: capturar todas cartas que estiverem no centro da mesa.

Objetivo do jogo

O objetivo do jogo é capturar o maior número de cartas possível, e ao mesmo tempo tentar obter: a maioria das cartas sete, seis e ases; a maioria das cartas de ouros; o sete de ouros; fazer scopas. Ver seção "Pontuação".

Tipo de baralho
Um baralho italiano de 40 cartas é usado no jogo. Também pode-se usar um baralho espanhol ou baralho francês excluindo-se as cartas 8, 9, 10 (baralho francês) e curingas (caso houver).

Ordem e valor das cartas
A ordem das cartas, em ordem decrescente, e seus respectivos valores são:
 Rei: 10
 Cavalo: 9
 Valete: 8
 Sete: 7
 Seis: 6
 Cinco: 5
 Quatro: 4
 Três: 3
 Dois: 2
 Ás: 1

O carta do cavalo equivale à da dama no baralho francês.

Desenvolvimento do Jogo

DIstribuição das cartas

Escolhido o carteador, este embaralha as cartas e distribui 3 cartas para cada jogador, em sentido anti-horário, começando pelo que estiver à sua direita. Em seguida coloca 4 cartas viradas para cima no da mesa; é permitido apenas que hajam 2 reis entre as cartas desviradas, se houverem mais deve-se colocá-los de volta ao maço e substituí-los por outras cartas do maço.

Captura de cartas

Cada jogador, em sua vez, tenta capturar cartas. A captura é feita por uma carta da mão que pode pegar uma ou mais cartas da mesa; ou não pegar nenhuma. Por exemplo: se na mesa estiverem as cartas 2 e 5, o jogador poderá capturá-las se tiver uma carta 7 na mão, porém, se mesa estiver um 7, o jogador se quiser jogar sua carta 7 (da mão) deverá capturar obrigatoriamente o 7 da mesa, não podendo capturar o 2 e o 5. Caso não consiga capturar nenhuma carta da mesa com as cartas que tiver em mãos, o jogado escolhe uma de suas cartas para deixar sobre a mesa. As cartas capturadas ficam viradas para baixo formando uma pilha de cartas capturadas. Quando 2 ou 3 pessoas estiverem jogando, estas pilhas são individuais. Quando forem 4 pessoas a jogar há apenas 2 pilhas de cartas capturadas, uma para cada dupla.

Scopa

Uma captura de cartas, feita por qualquer carta exceto o ás, que resulte em deixar o centro da mesa vazio chama-se scopa e vale ponto. No entanto, se este mesmo tipo de jogada for realizada quando nenhum outro jogador tiver mais cartas na mão não é considerado scopa e não vale ponto. A cada vez que uma scopa for feita deve-se colocar uma das cartas desta captura virada para cima e em posição perpendicular na pilha de cartas capturadas.

Uso do Ás
O ás tem a capacidade de capturar todas as cartas que estiverem sobre o centro da mesa, o "ás pega tudo", porém esta jogada não constitui uma scopa e não vale ponto. Deve-se então usá-lo de forma estratégica considerando o seguinte:

 não jogá-lo quando o centro da mesa estiver vazio.
 fazer uma scopa, invés de usar o ás, quando houver condições de fazê-la.

Pontuação
O sistema de pontuação é o seguinte:

 Scopa : cada scopa obtida = 1 ponto;
 Carte : maior número de cartas = 1 ponto;
 Sette bello : obtenção do 7 de ouros = 1 ponto;
 Denari : maior número de cartas de ouros = 1 ponto;
 Primiera : obtenção da primiera = 1 ponto.

Caso ocorra empate em carte, denari ou primiera nenhum jogador ou equipe recebe os pontos respectivos.

Ligações externas

Jogos de cartas
Jogos de cartas da Itália
Jogos de cartas com baralho italiano

Asso Pigliatutto


Rita Rossi Colwell (born November 23, 1934) is an American environmental microbiologist and scientific administrator. Colwell holds degrees in bacteriology, genetics, and oceanography and studies infectious diseases. Colwell is the founder and Chair of CosmosID, a bioinformatics company. From 1998 to 2004, she was the 11th Director and 1st female Director of the National Science Foundation. She has served on the board of directors of EcoHealth Alliance since 2012.

Early life and education
Colwell was born on November 23, 1934 in Beverly, Massachusetts. Her parents, Louis and Louise Rossi, had eight children, Rita being the seventh child born into the Rossi household. Neither her mother nor her father were from scientific backgrounds. In 1956, Rita obtained a B.S. in bacteriology from Purdue University. She also received her M.S. in genetics from Purdue in 1957. Colwell obtained her Ph.D. from the University of Washington in aquatic microbiology under the direction of microbiologist John Liston in 1961. She participated in a post-doctoral fellowship at the Canadian National Research Council in Ottawa.

Career

Colwell is recognized for her study of global infectious disease spread through water sources and its impacts on global health. Through this research, she has developed an international network that has brought attention to the emergence of new infectious diseases in drinking/bathing water, pertaining mostly to its role on the developing world.

Cholera research
During early research and study of cholera, Colwell discovered that cholera can lay dormant in unfavorable conditions and then resume normal functions when conditions are favorable again.

Many of her research papers have focused on abating the spread of cholera in the developing world by improving ways to track its spread and researching inexpensive methods for filtrating out the infection agents of cholera in water systems. Some of these tracking methods include observing weather patterns, surface water temperatures, chlorophyll concentrations, and rainfall patterns. Colwell's findings of correlations between these phenomena showed that the infection rate of cholera is connected to water temperatures. This rising temperature causes algae blooms that host cholera bacteria, and rainfall and extreme weather patterns aid in spreading cholera among water systems. Colwell also concluded that climate change will have a profound impact on the spread of cholera.

Colwell has proposed ways people in the developing world can use inexpensive methods to filter water when water treatment facilities are not available. In one study spanning about 3 years, 65 villages in rural Bangladesh comprising 133,000 individuals, participated in an experiment in which they used folded sari cloth or nylon mesh filters placed over water pots to acquire safe drinking water from their local waterways. These inexpensive and readily available materials yielded a 48% reduction in cholera, when compared with the control: absence of any type of filter.

National Science Foundation
Colwell was the first female director of the National Science Foundation (NSF) and held this position from 1998 to 2004. In a presentation to members of the foundation in 2002, she detailed what the foundation should address in the future. She explained that an educated society is critical not just for developing technology, but for supporting that development, both by the public and by the government.

Colwell is interested in K-12 science and mathematical education, and she is a proponent of increasing the number of women and minorities in science and engineering. Rita Colwell was responsible for doubling the funding to the NSF initiative ADVANCE, which supports the advancement of women in academic science and engineering careers. Colwell also pushed to invest $60 million as part of a new priority area in mathematical and statistical sciences.

In 2004, Colwell completed her term as director of the National Science Foundation. She then became the chief scientist at Canon U.S. Life Sciences, a division of Canon. She served as chairman of Canon U.S. Life Sciences until 2006 when she was named as Senior Advisor and Chairman Emeritus.

Academia
Colwell joined the faculty of the Department of Biology at Georgetown University in 1964, and she gained tenure there in 1966. While at Georgetown, Colwell and her research team were the first to learn that the causative agent of cholera was found naturally in the waters of the Chesapeake Bay. In 1972, Colwell accepted a tenured professorship at the University of Maryland. She remains a professor at the University of Maryland at College Park and at the Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health. At the University of Maryland at College Park, she is a Distinguished University Professor in the Institute for Advanced Computer Studies (UMIACS), which is part of the university's College of Computer, Mathematical, and Natural Sciences.

CosmosID
Colwell founded the company CosmosID in 2008, and she currently serves as global science officer and chairman of the board. CosmosID is a bioinformatics company that develops various types of equipment to identify microbial activity in a variety of ecosystems.

EcoHealth Alliance

Colwell was elected to the Board of Directors of EcoHealth Alliance in November 2012.

Publications and media

Colwell has authored or co-authored more than 800 scientific reports and publications, along with 19 books.

In 1977, Colwell produced the award-winning film Invisible Seas. In this 26-minute film, the microbiology department at the University of Maryland, College Park demonstrates what types of methodology are required of marine microbiologists when studying microorganisms in the ocean. They emphasize the importance of marine microbiologists studying microorganisms in the ocean in order to determine the impact pollution has had on our oceans.

Colwell is the founding editor of GeoHealth, a journal of the American Geophysical Union. Colwell recognized the increase in published Geohealth research due to the advancement in our understanding of how Earth and space science provides deeper insight into health and disease in both people and ecosystems.

Colwell's memoir "A Lab of One's Own: One Woman's Personal Journey Through Sexism in Science", written with Sharon Bertsch McGrayne, was released in August 2020.

Colwell is a co-author of a letter published in The Lancet titled "Statement in support of the scientists, public health professionals, and medical professionals of China combatting COVID-19" in which the authors declared, "We stand together to strongly condemn conspiracy theories suggesting that COVID-19 does not have a natural origin." Her link with EcoHealth Alliance was not reported as a conflict of interest.

Awards and recognition
Colwell is the recipient of 61 honorary degrees, including Honorary Doctorates from NUI Galway, the University of Notre Dame, The New School, and the University of St Andrews in 2016.

 Activities in the International Union of Microbiological Societies from 1962 to 1986
 Member of the National Science Board (1984–1990)
 President of the American Society for Microbiology (1984–85)
 1991, Maryland Women's Hall of Fame
 The Colwell Massif in Antarctica was named after her in 1994.
 President of the American Association for the Advancement of Science (1996)
 Eleventh Director of the United States National Science Foundation, and the first woman to hold this position (1998–2004).
 Golden Plate Award of the American Academy of Achievement (1999)
 Awarded the Order of the Rising Sun-Gold and Silver Star-by the Emperor of Japan (2005)
 2005, Induction into the National Women's Hall of Fame* National Medal of Science of the United States (2006)
 In 2006, Colwell received the National Medal of Science from former United States President George W. Bush.
 The 2008 Leonard Brockington Visitor to Queen's University
 President of the American Institute of Biological Sciences in 2008* Stockholm Water Prize (2010)
 Chair of the National Academy of Sciences Committee on Women in Science, Engineering and Medicine (2016)
 Prince Sultan Bin Abdulaziz International Prize for Water; Creativity Award, 2016
 Mahathir Science Award (2016)
 Member of the Academies of Science of Sweden, Canada, Bangladesh, India, and the United States
 The American Academy of Arts and Sciences
 The American Philosophical Society
 Royal Society of Canada
 Awarded the Vannevar Bush Award in 2017
Awarded the Lee Kuan Yew Water Prize in 2018
Foremother Award from The National Center for Health Research in 2018
 William Bowie Medal from the American Geophysical Union in 2020
 Columbus Center in Baltimore was renamed Rita Rossi Colwell Center in her honor in 2022

Personal life
Colwell met her husband, Jack Colwell, when he was a physical chemistry graduate student at Purdue. They had two daughters and three grandchildren. Jack H. Colwell (1931–2018) was a scientist at the National Bureau of Standards.

References

Further reading

External links

1934 births
American microbiologists
Fellows of Bangladesh Academy of Sciences
Fellows of the American Association for the Advancement of Science
Fellows of the Royal Society of Canada
Foreign Fellows of the Indian National Science Academy
Johns Hopkins University faculty
Living people
Members of the Royal Swedish Academy of Sciences
Members of the United States National Academy of Sciences
National Medal of Science laureates
Purdue University alumni
University of Maryland, College Park faculty
University of Washington College of the Environment alumni
Women microbiologists
American women biologists
20th-century American biologists
20th-century American women scientists
21st-century biologists
21st-century American scientists
21st-century American women scientists
Members of the Royal Irish Academy
George W. Bush administration personnel
Clinton administration personnel
Fellows of the American Academy of Microbiology
Scientific American people
Presidents of the International Union of Microbiological Societies

Rita R. Colwell


La Catedral de la Anunciación (en inglés: Cathedral of the Annunciation) es la catedral de la Diócesis de Stockton. Está localizada en Stockton, California. Es la sede del obispo de Stockton.

Referencias

Enlaces externos
Sitio web oficial

Stockton
Anunciacion Stockton
Stockton
Stockton
Catedrales de California
Edificios y estructuras del condado de San Joaquín
Iglesias de Estados Unidos de los años 1940
Edificios religiosos terminados en 1942
Arquitectura de Estados Unidos de 1942
Diócesis de Stockton

Catedral de la Anunciación (Stockton)


Med Leo Hansen paa Østgrønland er en dokumentarfilm instrueret af Leo Hansen efter manuskript af Leo Hansen.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1935
Film om Grønland
Dokumentarfilm fra Danmark

Med Leo Hansen paa Østgrønland


Vremea fânului este un film românesc din 1974 regizat de Titus Mesaros.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1974 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1974

Vremea fânului


Ankara Merkez Kapalı Ceza ve Tutukevi veya Ulucanlar Cezaevi, 1925 ve 2006 yılları arasında Ankara'nın Altındağ ilçesinin Ulucanlar semtinde faaliyet göstermiş olan bir cezaevidir. Türk siyasi ve edebî hayatında da önemli bir yere sahip olan Ulucanlar Cezaevi'nin restore edilerek müze ve kültür sanat merkezine dönüştürülmesi projesi Altındağ Belediyesine verildi. 2009 yılında başlatılan restorasyon çalışmaları 2010 yılında tamamlandı.

Tarihçe
1923 yılında askerî depo olarak hizmet vermek üzere inşa edilen bir bina içine kurulan cezaevi, 1925 yılında yapılan tadilatlar ile cezaevi olarak kullanılmaya başlandı.

Cezaevinde ilk idamlar, 1926'da İskilipli Âtıf Hoca ve Ali Rıza Hoca'nın infazlarıyla gerçekleşti. Aynı yıl, İzmir Suikastı sonrası 5 mahkûm daha infaz edildi. 68 Kuşağı'nın önde gelen ismi Deniz Gezmiş ve iki arkadaşı da 6 Mayıs 1972'de burada idam edildi. Son idam edilen mahkûm ise 1983'te ASALA militanı Levon Ekmekçiyan oldu. Cezaevinde; Atatürk döneminde 7, 20 Mayıs 1963'teki başarısız askerî darbe girişimi sonrası 2, 12 Mart 1971 Muhtırası sonrası 3 ve 12 Eylül 1980 Darbesi sonrası 7 mahkûmun infazı yapıldı. 19 idamın 18'i siyasiyken 1982'de idam edilen Ednan Kavaklı tek adi suçlu olarak kayıtlara geçti.

Cezaevinde; Cüneyt Arcayürek, Mahmut Alınak, Fakir Baykurt, Hatip Dicle, Orhan Doğan, Bülent Ecevit, Yılmaz Güney, Nâzım Hikmet, Yaşar Kemal, Yavuz Öbekci, Selim Sadak, Sırrı Sakık, Kemal Tahir, Metin Toker, Muhsin Yazıcıoğlu ve Leyla Zana gibi çok sayıda ünlü tutuklu ve mahkûm kaldı.

29 Eylül 1999'da başlatılan Hayata Dönüş Operasyonu sırasında cezaevinde 10 kişi öldü, 100'e yakın kişi de yaralandı.

Ulucanlar Cezaevi 1 Temmuz 2006'da kapatıldı. Daha sonra restore edilerek müzeye dönüştürüldü.

Cezaevinde idam edilenler
Cezaevinde; Atatürk döneminde 7, 20 Mayıs 1963'teki başarısız askerî darbe girişimi sonrası 2, 12 Mart 1971 Muhtırası sonrası 3 ve 12 Eylül 1980 Darbesi sonrası 7 mahkûmun infazı yapıldı.

Popüler kültür
 Uçurtmayı Vurmasınlar filmi 1989 yılında bu cezaevinde çekildi.
 Yılmaz Güney'in Duvar filminin ilham kaynağı oldu.
 2009 yılında yayınlanan Ezel dizisinin cezaevi sahneleri burada çekildi

Ayrıca bakınız
 Mamak Askerî Cezaevi
 Pirin Palas
 Diyarbakır Cezaevi

Dış bağlantılar
Cezaevi Müzesi web sitesi  Erişim tarihi: 6 Mayıs 2020.
 TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu 26 Eylül 1999 Ulucanlar Cezaevi Raporu

Kaynakça

Türkiye'deki kapatılan hapishaneler
Altındağ'daki müzeler
Hacettepe, Altındağ
2010'da kurulan müzeler
Ankara'daki hapishane müzeleri
2010'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
İnfaz yerleri
Ankara'daki cumhuriyet dönemi yapıları

Ulucanlar Cezaevi Müzesi


El término avioncito puede referirse a:

 Rayuela, juego de iniciación infantil.
 Avión de papel, avión de juguete hecho enteramente de papel.

Miscelánea
 Alectrurus tricolor, nombre común de esta ave en Argentina.

Avioncito


Grobiņas sporta centrs (Sport Centre of Grobiņa) er lettneskt knattspyrnufélag með aðsetur í Grobiņa. Það spilar í 1. deild Lettlands sem heitir 1. līga.

Árangur í deild

Tilvísanir

Tenglar
 Heimasíða félagsins

Lettnesk knattspyrnufélög
Grobiņa
stofnað 2009

Grobiņas SC


John Kilpatrick ist der Name folgender Personen:

* John Kilpatrick (Unternehmer) (1889–1960), US-amerikanischer Unternehmer, Sportler und Sportfunktionär
 John Kilpatrick (Leichtathlet) (* 1945), britischer Sprinter

Siehe auch:
 Jack Kilpatrick (eigentlich John Kilpatrick; 1917–1989), britischer Eishockeyspieler

John Kilpatrick


Sızıntı, 1979-2016 yılları arasında toplam 449 sayı olarak Türkiye'de yayımlanmış aylık edebiyat ve popüler bilim ağırlıklı dini dergi. Kaynak Kültür Yayın Grubu bünyesinde yayınlanmıştır.

Tarihi
Şubat 1979 ayında, kapağında ağlayan çocuk fotoğrafı ve Mehmet Âkif Ersoy'un "Uyan Uyan" şiirinden alıntı yapılarak "Merhametin yok diyelim nefsine, merhamet etmez misin evladına" sloganıyla yayın hayatına başlamıştır. Yayın hayatına devam etmekte olup aylık ortalama 825.000 tiraja sahiptir. Yeni Ümit, Yağmur, Gonca, Hira, Fountain, Noviyegrani, Fontâne Online kardeş dergileridir.

Sızıntı'nın Mayıs ayı sayısı kapağında açtığı kapının ardından çiçekler görünen haki kıyafetli bir kişi için "Aç kapıyı, haber var, ötenin ötesinden. Dudaklarda şarkılar, kurtuluş bestesinden" sözleri bulunurken, Haziran ayı sayısında ise "Kırılır da bir gün bütün dişliler, döner şanlı şanlı çarkımız bizim" ifadeleri yer aldı. 26 Temmuz 2016'da yayımlanan bir OHAL Kanun Hükmünde Kararnamesi ile kapatıldı.

İçeriği
Evrenin gerçek mahiyeti, biyolojik yapımızın özellikleri ve temasını vurgulayan yazılar içermektedir. Birçoğu tek sefer yazmış 186 yazarı vardır.

Diğer
Derginin Fethullah Gülen ile yakınlığı vardır. Samanyolu Haber'de çıkan habere göre Fethullah Gülen Sızıntı dergisinin Şubat 2008 sayısının başyazısını yazmıştır. Dergide Fethullah Gülen ile ilgili yazı ve haberler tr.fgulen.com sitesinde ise Sızıntı dergisiyle ilgili yazılar vardır.

Ayrıca bakınız
 Kaynak Kültür Yayın Grubu

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Sızıntı Dergisi resmî sitesi
 Yeni Ümit Dergisi resmi sitesi
 Yağmur Dergisi resmi sitesi
 Hira Dergisi resmi sitesi
 Fountain Dergisi resmi sitesi
 Noviyegrani resmi sitesi
 Fontâne Online resmi sitesi

Türkiye dergileri
Türkçe dergiler
1979'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
1979'da kurulan dergiler
Yayımı 2016'da sona eren dergiler

Sızıntı (dergi)


Renato Dionisi ist der Name folgender Personen:

* Renato Dionisi (Komponist) (1910–2000), italienischer Komponist
 Renato Dionisi (Leichtathlet) (* 1947), italienischer Stabhochspringer

Renato Dionisi


Papricașul este un fel de tocană, cu multă paprică de ardei roșu și adesea cu găluști de făină. Este una dintre cele mai cunoscute variante ale preparatelor tradiționale ale meselor ungurești. Numele provine din utilizarea amplă de boia de ardei, un condiment frecvent utilizat în bucătăria ungurească.

Există și în bucătăria bulgară o variantă de papricaș (паприкаш), dar include cantități mai mici de boia de ardei care se adaugă la ceapa mărunțită la începutul gătitului și apoi se adaugă ardei cubulețe, de obicei verzi, dulci.

Etimologie
Cuvântul "papricaș" provine din cuvântul maghiar  (pronunțat /'pa.pri.kaʃ/).

Preparare și servire
Este asemănător cu gulașul, un alt tip de mâncare de ardei gras. Mâncarea este servită în mod tradițional cu găluște, orez sau cartofi.

Ingrediente: 2 pulpe pui, 1/2 piept de pui, 2 cepe, 1 lingura boia dulce, 2 căței de usturoi, 2 linguri făină, 3 linguri smântână, 2 linguri ulei, sare, piper.
Pentru găluște: 2 ouă, 2 linguri ulei, 200 g făină, sare.

În ulei încins, se pune ceapa tocată mărunt, apoi carnea și se lasă și ea la rumenit. Se presară sare, piper și boia, se adaugă usturoiul feliat și se acoperă cu apă. Se fierbe sub capac 30 de minute. După ce carnea a fiert, se adaugă smântâna amestecată cu făina și subțiată cu un pic de apă. Se mai fierbe 3 minute.

Pentru găluște se bat ouăle cu sare, se adaugă făina și uleiul. Se amestecă bine pentru a obține un aluat moale. Se pune apă la fiert și apoi, cu lingurița, se iau bucăți din aluat și li se dau drumul în apa clocotită. Când se ridică la suprafață sunt gata. Se scot și se pun în vasul cu carne și sos. Se mai lasă 5 minute pe foc.

Literatură
În romanul lui Bram Stoker din 1897, Dracula, Jonathan Harker savurează papricaș de pui în timpul călătoriei sale prin Munții Carpați până la castelul lui Dracula.

Note

Bucătăria românească
Bucătăria bulgărească
Bucătăria maghiară

Papricaș


The 1847 United Kingdom general election was conducted between 29 July 1847 and 26 August 1847 and resulted in the Whigs in control of government despite candidates calling themselves Conservatives winning the most seats. The Conservatives were divided between Protectionists, led by Lord Stanley, and a minority of free-trade Tories, known also as Liberal Conservatives or the Peelites for their leader, former prime minister Sir Robert Peel. This left the Whigs, led by Prime Minister Lord John Russell, in a position to continue in government.

The Irish Repeal group won more seats than in the previous general election, while the Chartists gained the only seat they were ever to hold, Nottingham's second seat, held by Chartist leader Feargus O'Connor.

The election also witnessed the election of Britain's first Jewish MP, the Liberal Lionel de Rothschild in the City of London. Members being sworn in were however required to swear the Christian Oath of Allegiance, meaning Rothschild was unable actually to take his seat until the passage of the Jews Relief Act in 1858. The constituency of Sudbury, which elected two members, was disfranchised for this election. This accounts there being two fewer seats in the House of Commons as compared to the previous election, though no redistribution took place.

Results

|}

Voting summary

Seats summary

Regional results

Great Britain

England

Scotland

Wales

Ireland

Universities

Notes

References

Further reading

External links
 Spartacus: Political Parties and Election Results

1847 elections in the United Kingdom
General election
1847
July 1847 events
August 1847 events
1840s elections in Ireland
1847 United Kingdom general election
Edward Smith-Stanley, 14th Earl of Derby
John Russell, 1st Earl Russell

1847 United Kingdom general election


Strandlykkja Station (Strandlykkja stasjon) er en tidligere jernbanestation på Dovrebanen, der ligger ved Strandlykkja i Stange kommune i Norge.

Stationen blev oprindeligt oprettet som læsseplads 4. december 1882, to år efter at banen mellem Eidsvoll og Hamar stod færdig. Den blev opgraderet til holdeplads 11. december 1911. Oprindeligt hed den Strandløkkan, men den skiftede navn til Strandløkka 1. september 1922 og til Strandlykkja 1. august 1941. Den blev opgraderet til station 9. december 1945. Den blev fjernstyret 22. marts 1965 og gjort ubemandet 30. maj samme år. Betjeningen med persontog ophørte 1. juni 1980, hvorefter stationen fungerede som fjernstyret krydsningsspor.

I december 2015 åbnede en ny dobbeltsporet strækning forbi den nedlagte station, med gang- og cykelstien Mjøstråkk parallelt med og med en noget ændret forløb for fylkesvei 229. Ved stationsområdet er der anlagt en mole for små både og et servicebyggeri. Stationens bygninger er revet ned.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Dovrebanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1882
Jernbanestationer i Hedmark

Strandlykkja Station


Epiphyllum oxypetalum යන විද්‍යාත්මක නාමයෙන් හඳුන්වන කඩුපුල් මල ඉංග්‍රීසි ව්‍යවහාරයේදී "ඕලන්ද මිනිසාගේ පයිප්පය" සහ "රාත්‍රියේ රැජින" යන අන්වර්ථ නාමයන්ගෙන් හඳුන්වනු ලබයි. කඩුපුල් මල පතොක් කුලයට අයත් ශාකයක් වන අතර වෙනත් රටවල බහුල වශයෙන් වගා කරනු ලබන මල් වර්ගයකි. රාත්‍රී පතොක් ශාකය ලෙස ඇතැම් විට හඳුන්වනු ලැබුවද මෙය පතොක් ශාකවල ලක්ෂණ බහුලව නොපෙන්වයි. කෙසේ නමුත් පතොක් කුලයට අයත් අනෙකුත් ශාක මෙන්ම මෙහිද මල් හට ගන්නේ රාත්‍රියට පමණි.

පද නිරුක්තිය
Oxypetalum(ලතින්) = උල් සහිත පෙති ඇති මල

ඉතිහාසය

ශ්‍රී ලංකාවේ මෙය කඩුපුල් මල ලෙස හැඳින්වුවද ඉන්දියාවේදී බ්‍රහ්ම කමලම් ලෙස හැඳින්වේ. මහා බ්‍රහ්මයා විසින් මැවීමෙන් අනතුරුව එම නම ලබාදුන් බව පැවසේ. මෙම මල පිපෙන අවස්ථාවේදී දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින දේවල් ලැබෙන බව බැතිමතුන් විස්වාස කරයි.

මද්‍යම  ඇමෙරිකාව මෙහි ජන්ම භුමියයි. මෙම මල් වර්ගය  දුර්ලභ වන අතර එක රාත්‍රියකදී පිපී එම රාත්‍රිය අවසන් වීමත් සමග පරවී යයි.

වර්ෂ 1909 දී C.A. Purpus මහතා විසින් ඉතා කුඩා වෙනස්කම් සහිත කඩුපුල් විශේෂයක් මෙක්සිකෝවෙන් සොයාගත් අතර එහි පෙති තද රතු පැහැයෙන් යුක්ත වූ අතර මල එහි සුපුරුදු මිහිරි සුවඳ වෙනුවට අප්‍රසන්න ගන්දයකින්ද යුක්ත වූ බව පැවසේ. එය "Phyllocactus purpusii" ලෙස නාමකරණය කළ නමුත් උද්භිද විද්‍යාත්මක හඳුනාගැනීමක් නොලැබිණි.

චීන ජනවහරේදී කඩුපුල් මල විශේෂ පුද්ගලයන් හැඳින්වීම සඳහා යොදාගනී. එනම්, සිත් ගන්නා සුළු නමුත් ඉතා සුළු කාලයක් කීර්තිමත්ව සිටින පුද්ගලයන් හැඳින්වීම සඳහා කඩුපුල් මලේ නම යොදාගනී. ඒ කඩුපුල් මලද පිපීම සඳහා විශාල කාලයක් ගන්නා නමුත් එක රැයෙන් පරවී යන නිසාය.
කඩුපුල් මලට ජපන් වැසියන්ගෙන්ද හිමි වන්නේ සුවිශේෂී ස්ථානයකි. ඔවුන් කඩුපුල් මල "සඳ කුමරිය" ලෙස හඳුන්වයි.

මෙම කඩුපුල් ශාකය  යුරෝපීයයන් ඇමෙරි කාව සොයා ගැනීමෙන් පසු ලෝකයේ ප්‍රචලිතව ගිය එකක් බැවින් අපේ සාහිත්‍යයේ  හා බෞද්ධ සූත්‍ර වල සඳහන් වන කඩුපුල් වෙනයම් එකක්විය යුතුය. කොසොල් රජ තුමා හා බුදුන් වහන් සේ අතර ඇතිවූ සංවාදයක සඳහන් වන්නේ කඩුපුල් ඇත්තේ නාග ලෝකයේ බවයි.

මූලාරම්භය සහ ජනාවාස
කඩුපුල් ශාකය මෙක්සිකෝවේ සිට වෙනිසියුලාව දක්වා පැතිර පවතී. එමෙන්ම බ්‍රසීලයේද දැකිය හැක. ඇමරිකාවේ ටෙක්සාස් සහ කැලිෆෝනියා වැනි උණුසුම් දේශගුණයක් පවතින ප්‍රදේශ වල කඩුපුල් ශාකය වගා කරනු ලබයි. කෙසේනමුත් කඩුපුල් ශාකයේ ජන්ම භූමිය   දකුණු මැක්සිකෝ බව පිළිගැනේ.

වගාකිරීම
කඩුපුල් යනු පහසුවෙන් වගා කළ හැකි ශාකයකි.  වසන්ත කාලයේ අග බාගයේදී සහ ග්‍රීෂ්ම සෘතුවේ මුල් බාගයේදී වැඩි වශයෙන් මල් හට ගනී. විශාල ශාක වල මල් කිහිපයක් හටගනී. අපිපත්‍ර කුලයේ ශාක වල වැඩියෙන්ම වගා කළ හැකි ශාකය මෙයයි.

වෙනත් යොමු කිරීම්
 මෙම ලිපිය මුල් වරට පල කරන ලද්දේ පහත නම සඳහන් වෙබ් පිටුව සඳහාය. [ EpiBase - Selenicereus, Epiphyllum and other epiphytic cacti]
 Anderson, E. F. 2001. The cactus family. Timber Press, Portland, Oregon, USA.
 http://www.indianbotanists.com/2013/04/epiphyllum-oxypetallum-brahmakamal.html

අතිරේක යොමු කිරීම්
වෙනත් කියවීම් සඳහා Epiphyllum oxypetalum Wikimedia Commons
 Video of the blooming Epiphyllum
 Timelapse photography of a blooming Nishagandhi

කඩුපුල්


La maison de la Gaieté est un ancien cabaret situé 4 route des Mosaïques à Chérac, dans le département français de la Charente-Maritime en région Nouvelle-Aquitaine. L'immeuble a été inscrit au titre des monuments historiques en 2007.

Historique

Ancien cabaret aux façades décorées d'un million de fragments de vaisselle par ses propriétaires, Ismaël et Guy Villéger, entre 1937 et 1952, est un exemple d'art populaire ou "art naif" qui faillit être démoli et reste en péril .

La maison est inscrite au titre des monuments historiques par arrêté du .

Architecture

Références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Charente-Maritime
Liste des édifices labellisés « Patrimoine du XXe siècle » de la Charente-Maritime

Liens externes

Monument historique en Charente-Maritime
Monument historique inscrit en 2015
Gaieté
Édifice labellisé « Patrimoine du XXe siècle » en Charente-Maritime
Cabaret en France

Maison de la Gaieté


Le Grand Prix automobile d'Azerbaïdjan 2022 (2022 Formula 1 Azerbaijan Grand Prix) disputé le 12 juin 2022 sur le circuit urbain de Bakou, est la 1065 épreuve du championnat du monde de Formule 1 courue depuis 1950. Il s'agit de la cinquième édition du Grand Prix d'Azerbaïdjan comptant pour le championnat du monde de Formule 1 et la huitième manche du championnat 2022. Ce Grand Prix, qui n'avait pas été disputé en 2020 dans le contexte de la pandémie de Covid-19, est revenu en 2021 pour une édition organisée à huis clos.

Charles Leclerc obtient sa sixième pole position en huit épreuves disputées, sa quatrième consécutive et la quinzième de sa carrière. Il devance les deux Red Bull RB18 lors de sa deuxième tentative en Q3 ; Sergio Pérez l'accompagne sur la première ligne en se montrant plus rapide que Max Verstappen, comme à Monaco deux semaines plus tôt. Carlos Sainz Jr. est en deuxième ligne derrière le champion du monde en titre ; à une seconde, George Russell réalise le cinquième temps. Pierre Gasly se hisse à ses côtés en troisième ligne et devance Lewis Hamilton qui part devant Yuki Tsunoda. Six titres mondiaux garnissent la cinquième ligne avec Sebastian Vettel et Fernando Alonso.

Red Bull Racing obtient le vingtième doublé de son histoire, son troisième de la saison, et Max Verstappen remporte sa  victoire (autant que Jim Clark et Niki Lauda) en s'imposant pour la cinquième fois de l'année au terme des 51 tours de course ; aucune des Ferrari F1-75, victimes d'un manque de fiabilité, n'étant à l'arrivée, le champion du monde en titre et son écurie font le « break » dans les deux championnats, alors que Sergio Pérez ravit à Charles Leclerc la deuxième place du classement. George Russell monte sur son troisième podium en 2022, devant Lewis Hamilton qui a souffert le martyre en raison du talonnage incessant de sa monoplace, s'en extrayant avec de vives douleurs au dos.

Sergio Pérez prend un meilleur départ que Charles Leclerc et le devance au premier virage. La situation évolue après huit tours quand Carlos Sainz s'arrête dans l'échappatoire du virage  sur panne hydraulique, ce qui déclenche une procédure de voiture de sécurité virtuelle. Son coéquipier comme plusieurs autres pilotes mais pas ceux de Red Bull, en profite pour effectuer un « arrêt gratuit » et reprendre la piste en pneus durs. Au quinzième tour, dans la grande ligne droite, Verstappen attaque Pérez qui ne défend pas sa position. Quand ils rentrent chausser leurs pneus durs, Leclerc prend la tête au dix-neuvième tour avec une douzaine de secondes d'avance mais son moteur part en fumée, ruinant pour la quatrième fois de la saison ses espoirs nés d'un départ en pole position.

Dès lors, Verstappen, tranquillement en tête, ne discute avec son ingénieur que des temps au tour à réaliser pour ménager sa monture, ce qui ne l'empêche pas de finir avec plus de vingt secondes d'avance sur son coéquipier. De même, George Russell roule isolé en troisième position, loin de Pérez et loin devant Lewis Hamilton. Ce dernier, qui se plaint de vives douleurs au dos, profite d'une deuxième voiture de sécurité virtuelle, au trente-troisième tour après l'abandon de Kevin Magnussen, pour se chausser de neuf et rattraper Pierre Gasly, qu'il dépasse à huit tours du but ; le Français, cinquième, obtient toutefois son meilleur résultat de la saison. Sebastian Vettel et Fernando Alonso finissent sixième et septième, Daniel Ricciardo et Lando Norris, qui ont beaucoup discuté d'un éventuel échange de positions pour chasser Alonso, se classent huitième et neuvième tandis qu'Esteban Ocon prend le dernier point en jeu.

Verstappen (150 points) et Pérez (129 points) occupent désormais les deux premières places du championnat, Leclerc restant à 116 points, devancé de 34 unités par le champion du monde en titre. Russell (99 points), seul pilote à avoir marqué à chaque course et toujours parmi les cinq premiers à l'arrivée, reste solidement installé au quatrième rang. Sainz qui n'a pas marqué (83 points) est cinquième devant Hamilton (62 points) ; suivent Norris (50 points), Bottas (40 points), Ocon (31 points), Gasly et Alonso avec 16 points chacun. Mick Schumacher et Nicholas Latifi sont les seuls à n'avoir pas encore marqué. Red Bull Racing (279 points) fait le trou au classement des constructeurs, devant Ferrari (199 points) qui voit Mercedes se rapprocher (161 points). Nettement plus loin, McLaren (65 points) occupe la quatrième place devant Alpine (47 points), Alfa Romeo (41 points), Alpha Tauri (27 points), Haas (15 points), Aston Martin (15 points également) et Williams (3 points).

Pneus disponibles

Essais libres

Première séance, le vendredi de 15 h à 16 h

Deuxième séance, le vendredi de 18 h à 19 h

Troisième séance, le samedi de 15 h 15 à 16 h 15

 La troisième séance d'essais libres débute avec un quart d'heure de retard à cause d'un incident à la fin de la première course de Formule 2 du weekend lorsque, après une ultime relance pour un seul tour, Ralph Boschung tasse Calan Williams qui s'encastre dans les barrières puis est percuté par Cem Bölükbaşı et Marino Sato. Si les pilotes sortent tous indemnes de ce carambolage, les dégâts sur les protections nécessitent une intervention qui n'était toujours pas terminée à l'heure prévue du début de l'ultime séance d'essais de la Formule 1.

Séance de qualification, le samedi de 18 h 15 à 19 h 15

Résultats des qualifications et grille de départ

 Le règlement de la discipline prévoit une période d'au moins deux heures entre la fin de la dernière séance d'essais et le début des qualifications ; les qualifications ne peuvent donc pas débuter à . Dans un communiqué, la FIA confirme le report du lancement de la session qualificative :

Course

Classement de la course

Pole position et record du tour
 Pole position :  Charles Leclerc (Ferrari) en 1 min 41 s 359 ().
 Meilleur tour en course :  Sergio Pérez (Red Bull) en 1 min 46 s 046 () au trente-sixième tour ;  deuxième de la course, il remporte le point bonus associé au meilleur tour en course.

Tours en tête
  Sergio Pérez (Red Bull) : 14 tours (1-14)
  Charles Leclerc (Ferrari) : 1 tour (19)
  Max Verstappen (Red Bull) : 36 tours (15-18 / 20-51)

Classements généraux à l'issue de la course

Statistiques
Le Grand Prix d'Azerbaïdjan 2022 représente :
 la  pole position de Charles Leclerc (toutes obtenues avec Ferrari), sa sixième de la saison ;
 la  victoire de Max Verstappen, sa cinquième de la saison ;
 la  victoire de Red Bull et sa cinquième consécutive en tant que constructeur ;
 la  victoire de Red Bull en tant que motoriste ;
 le  doublé de Red Bull.

Au cours de ce Grand Prix :
 Max Verstappen passe la barre des  inscrits en Formule 1 () ;
 Lewis Hamilton est élu « Pilote du jour » à l'issue d'un vote organisé sur le site officiel de la Formule 1 ;
 Max Verstappen monte sur son  podium avec Red Bull Racing et bat le record de Sebastian Vettel au sein de l'écurie autrichienne ;
 Fernando Alonso bat le record de Michael Schumacher et devient le pilote à la plus longue carrière en Formule 1, ayant disputé son premier Grand Prix il y a 21 ans, 3 mois et 8 jours ;
 Mika Salo (110 Grands Prix disputés entre 1994 et 2002, deux podiums et 33 points inscrits, vainqueur de la catégorie GT2 des 24 Heures du Mans en 2008 et 2009, du championnat American Le Mans Series en 2007 et des 12 Heures de Bathurst en 2014) est nommé assistant des commissaires de course pour ce Grand Prix.

Notes et références

Lien externe

2022
Sport en Azerbaïdjan en 2022
Azerbaïdjan
Sport en juin 2022


අහ්මෝස්-ඉන්හැපි හෙවත් අහ්මෝස්-ඉන්හාපි (මැස්පරෝ විසින් අන්හාපෝව් ලෙස දක්වයි) යුනවේන හැඳින්වෙන්නේ ඊජිප්තුවේ පසුකාලීන 17වන රාජවංශයේ සහ මුල්කාලීන 18වන රාජවංශයේ විසූ කුමරියක මෙන්ම රැජිනකි.

දිවිය
ඇය පාරාවෝ සෙනඛ්ටෙන්රේගේ දියණියක යැයි සැලකේ. එසේම ඇය සෙකෙනෙන්රේ ටාඕ පාරාවෝවරයාගේත්, සහ ආහොටෙප් සහ සිට්ඩ්ජෙහුටි රැජිනියන්ගේ සොයුරිය ද වූවා ය. ඇය සෙකෙනෙන්රේ ටාඕ සමග විවාහ වන්නට ඇතැයි පැවසේ. නමුත් ඇය Iවන අහ්මෝස්ගේ පසුකාලීන සමයේ (හෝ Iවන අමෙන්හොටෙප්ගේ සමයේ) පවා ජීවත්ව සිටින්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ.

ඇයට අහ්මෝස්-හෙනුට්ටමෙහු යනුවෙන් දියණියක විය. අහ්මෝස් ඉන්හාපි පිළිබඳ ඇගේ දියණිය වූ අහ්මෝස්-හෙනුට්ටමෙහුගේ මළවුන්ගේ පුස්තකයේ පිටපතක සහ අමනෙම්හට්ගේ සොහොන්ගැබේ (TT53) සඳහන් වේ. ඇගේ පදවි නාමයන් අතර ''රජුගේ භාර්යාව" සහ "රජුගේ දියණිය" යන නාමයන් පැවතිණි.

මරණය සහ භූමදානය

ඉන්හාපි වෙනුවෙන් ඉදිකළ සොහොන්ගැබ තීබ්සයේ පිහිටා තිබිණි. ඇගේ මමිය පසුකලෙක DB320 සොහොන්ගැබෙහි භූමදානය කෙරිණි. 1881දී එය සොයාගන්නා ලදුව, වර්තමානයේ කයිරෝවේ ඊජිප්තු කෞතුකාගාරයේ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත.

මෙම මමිය හමුවූයේ ඉන්හාපිගේ ලේලිය වූ අහ්මෝස්-නෙෆටාරි රැජිනගේ කිරිමව වූ රායි ආර්යාවගේ බාහිර මිනීපෙට්ටිය තුළ තිබී ය. 1886 ජූනි 26 දින ගැස්ටන් මැස්පරෝ විසින් එය විවෘත කළ අතර, පසුව ග්‍රැෆ්ටන් එලියට් ස්මිත් විසින් එය පරීක්ෂා කරන ලදී. ස්මිත් පවසා ඇත්තේ ඉන්හාපි දැවැන්ත, ශක්තිමත් කාන්තාවක වූ බවත්, ඇය ඇගේ සොයුරාට බෙහෙවින් සමානත්වයක් දැක්වූ බවත් ය.ස්මිත් පවසන්නේ ඇගේ භූමදානය Iවන අහ්මෝස්ගේ අවසන් දිනවල සිදුවූ බවයි. මෙම මමියේ ගෙල වටා මල් මාලාවක් පැවතිණි. දේහයේ දෑත් පසෙකින් පිහිටුවා තිබූ අතර, මමියේ සම තද දුඹුරු පැහැති විය. සමේ පිටත ස්තරය තවමත් පවතින අතර, එහි ලවණ භාවිතය පිළිබඳ කිසිදු සාධකයක් හමු නොවිණි. ඉන් හැඟවෙන්නේ මෙම මමිය හෙරඩෝටස්, ඩියඩෝරස් ආදීන් පැවසූ පරිදි නේට්‍රන් ද්‍රාවණයක ගිල්වා තබා නොමැති බවයි. සිරුරේ වම් පෙදෙසේ සිදුකළ කැපුමකින්, අවයව ඉවත් කොට ඇති අතර ඇතුළු කුහරය නේට්‍රන්වලින් පිරියම් කරන්නට ඇත. දේහයට ඇරෝමැටික දැව කුඩු තවරා ඇති අතර, රෙසිනයකින් පෙඟවූ ලිනන් රෙදිවලින් එය ඔතා ඇත.

මූලාශ්‍ර

ක්‍රි.පූ. 16වන සියවසේ කාන්තාවන්
ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ අගබිසෝවරුන්
ඊජිප්තුවේ දාහත්වන රාජවංශයේ අගබිසෝවරුන්
පුරාතන ඊජිප්තු මමී

අහ්මෝස් ඉන්හාපි


Fotios (græsk: Φώτιος, født omtrent 820 i Konstantinopel, død 891 i Armenien) var en byzantinsk forfatter.

Fotios var under Michael III anfører for kejserens garde og statssekretær, men tillige så anset for sin lærdom, at man 857 kaldte ham til patriarkværdigheden, uagtet han endnu var lægmand. Da pave Nikolaus senere forlangte, at Ignatios, der før Fotios havde været patriark af Konstantinopel, atter skulle indsættes, sammenkaldte Fotios en synode i Konstantinopel, der i modsætning hertil lyste Nikolaus i band. Men kejser Basilios trådte op herimod, da han var forbitret på Fotios, som havde ekskommuniceret ham af kirken, fordi han var kommet på tronen ved at myrde sin forgænger Michael. Basilios afsatte Fotios 857, og en synode i Rom satte ham i band. Ignatios blev nu atter patriark; men da han døde 877, blev Fotios igen patriark; 886 forjoges han dog atter af kejser Leo Filosoffen; pave Johannes VIII ekskommunicerede ham. Fotios forvistes til et kloster i Armenien og kom ikke mere tilbage til hovedstaden. I lang tid har latinerne set ham (Fotios) som den hovedansvarlige for skismet i nihundredetallet. Men den katolske Francois Dvorniks historiske forskning har på dette punkt retfærdiggjort patriarken, der blev endeligt forsonet med pave Jean VIII . Senere blev Fotios en af den græske kirkes helgener (med festdag 6. februar).

Fotios var velbekendt med skandinaver. To af hans prædikener beskriver det angreb Konstantinopel i juni 860 udsattes for fra de såkaldte Rus'. Men i 867 skrev Fotios at de frygtelige Rus' nu havde opgivet deres hedenske religion og modtaget biskopper og præster fra Konstantinopel. Disse krigere kom fra Kiev, men de var anført af skandinaviske fyrster. John Linds ovennævnte forskning munder ud i den antagelse, at Varjægerne i Kiev og Byzans var veltrænede militære enheder fra bl.a. Danmark.

Referencer

Patriarker

Fotios 1. af Konstantinopel


Flavigny-sur-Ozerain () is a commune in the French department of Côte-d'Or, in Bourgogne-Franche-Comté.

The village was awarded membership in Les Plus Beaux Villages de France ("France's most beautiful villages").

Geography
The medieval village of Flavigny is situated on a rocky spur, surrounded by three streams: the Ozerain, the Recluse and the Verpant.

History
The first written mention of the village of Flavigny was in the Latin form of its name, Flaviniacum, which appears in the cartulary (or charter) of the Benedictine abbey founded on the site by a certain Widerard in 719.  In the mid-9th century, in response to the increasing frequency of Viking raids, the relics of Saint Reine (or Santa Regina) were removed from the nearby town of Alise to Flavigny in the hopes that they could be better protected in a more fortified setting.  The relics remain in Flavigny to this day, although they travel back to Alise every autumn for the celebration of the saint's feast day in early September.

The town was prosperous during the Middle Ages, catering to large numbers of pilgrims, both those who came to visit the relics of Saint Reine and those on their way to Santiago de Compostela.  By the 10th century, the abbey had grown into a town, with a parish church dedicated to St. Genest in addition to the abbey church (dedicated to St. Peter).  During the 12th and 13th centuries, extensive fortifications were raised around the town. Large sections of these walls still surround the village to this day, including the Porte du Val, which includes both an inner gate dating to the 13th century and a 16th-century outer gate, and the 15th-century Porte du Bourg, with a statue of the Virgin. Despite these fortifications, Flavigny was taken and occupied by the English during the Hundred Years' War.

In 1632 the Ursuline convent of Flavigny was founded, and in the early 18th century a new residence for the Abbot of Flavigny was constructed. However, by that time the abbacy had become corrupt and was held by a layman who had little to do with the town.  At the time of the French Revolution, there may have been as few as five monks in residence.  The abbey church was probably already in ruins, although local tradition holds that it suffered damage at the hands of revolutionaries.  The parish church, St. Genest, emerged from the Revolution more or less unharmed.

In the 21st century, Flavigny has fewer than 400 year-round residents, although this number increases in the summer due to the substantial number of foreigners (British, Swiss, American, Australian, German) who have summer homes in the village.  The abbey now houses the factory which manufactures Les Anis de Flavigny, small aniseed-flavored pastilles distributed worldwide.  Various artists and artisans make their homes in the village, and it has become a popular tourist destination.

Population

Sights
Flavigny Abbey
The Jardin botanique textile is a botanical garden specializing in plants used for textiles, baskets, and rope.

Economy
Flavigny is the sole producer of the anise-flavored candy Anise de Flavigny, which was first produced by the monks.

Film
Chocolat (2000) was shot in Flavigny-sur-Ozerain.

Religion
Flavigny-sur-Ozerain is home to Saint Joseph de Clairval Abbey. The Benedictine monks there live according to the rule of St. Benedict and offer retreats for lay Catholics and workshops on desk top publishing and the manufacturing of icons.  Flavigny also has a seminary of the Society of St. Pius X, a Traditionalist Catholic organisation, the Séminaire International Saint Curé d'Ars.

See also
Communes of the Côte-d'Or department

References

 Société des Amis de la Cité de Flavigny, Flavigny sur Ozerain, Côte-d'Or: A Medieval Town in Burgundy, trans. Maud McInerney (Marmagne: Jany Imprimerie, 2002).
 Philippe Boutry et Dominique Julia, eds., Reine Au Mont Auxois: Le culte et le pèlerinage de Sainte Reine des origines à nos jours (Dijon: Cerf 1997).

Communes of Côte-d'Or
Plus Beaux Villages de France

Flavigny-sur-Ozerain


O Ibrachina Futebol Clube, ou simplesmente Ibrachina, é um clube de futebol brasileiro sediado no bairro da Mooca, em São Paulo.

História
Foi fundado, em 16 de setembro de 2020, pelos irmãos e empresários chineses Henrique e Thomas Law, como um braço esportivo do Instituto Sociocultural Brasil-China (Ibrachina). O objetivo principal do clube é promover a integração entre os povos e culturas chinesas, brasileiras e de países de língua portuguesa, além de servir como celeiro de revelação e formação de novos jogadores.

Inicialmente, apenas as categorias de base disputaram alguns torneios como Associação Paulista de Futebol e Paulista Cup, além de alguns amistosos, sendo um deles contra o Juventus.

O clube filiou-se à Federação Paulista de Futebol (FPF), em junho de 2021 com licença exclusiva para disputar campeonatos de base. Em agosto de 2021, participou de sua primeira competição: o Campeonato Paulista Sub-20, caindo ainda na primeira fase.

No final de 2021, a Ibrachina Arena foi anunciada como sede da Copa São Paulo de Juniores de 2022 (Copinha) e o clube joga pela primeira vez como time-sede no grupo 30, juntamente com ,  e .

Na Copinha, venceu todos os jogos e passou como líder do grupo, com 100% de aproveitamento. Porém, caiu na segunda fase para o , nos pênaltis, após empate por 1–1 no tempo normal.

Após o sucesso na Copinha, em janeiro de 2022, fechou parceria com o  de Venda Nova do Imigrante, campeão do Campeonato Capixaba de 2021. O clube já trabalha em parceria com o , da Major League Soccer, sediando a escolinha da equipe no Brasil.

Com pouco mais de dois anos de existência e de filiação à Federação Paulista de Futebol (FPF), tem se destacado nos campeonatos de base em São Paulo, batendo de frente com , ,  e .

O clube tem um mascote, apelidado de "Dragol", que anima a torcida nos jogos e faz sucesso com as crianças com suas apresentações nos dias de jogos.

Ibrachina Arena
O clube manda seus jogos na Ibrachina Arena, um complexo poliesportivo de  metros quadrados homologado pela Federação Internacional de Futebol (FIFA), localizado no bairro paulistano da Mooca.

Participações

Clubes de futebol da cidade de São Paulo
Clubes de futebol fundados em 2020
Fundações em São Paulo em 2020

Ibrachina Futebol Clube


A Estação de Saint-Martin-d'Étampes é uma estação ferroviária francesa na comuna de Étampes, no departamento de Essonne.

Situação ferroviária
Estabelecida a uma altitude de 81 metros, a estação está localizada no ponto quilométrico (PK) 57.522 da linha de Étampes a Beaune-la-Rolande entre a estação aberta de Étampes e a estação fechada de Boissy-la-Rivière. Esta é a última estação ainda em serviço nesta linha que é operada até o sinal "parada" localizado no PK 57.919. Entre esta estação e este sinal, esta câmara é usada para a reversão de certos trens RER C nos horários de pico. Além disso, a linha está fechada e inutilizável.

História
Foi inaugurada em 19 de fevereiro de 1905 quando a linha abriu com um trem inaugural saindo da estação de Étampes por volta das 14h e chegando a Pithiviers às .

A linha Étampes - Pithiviers foi fechada em 1969. A estação de Saint-Martin d'Étampes foi convertida em terminal de trens de subúrbio em 26 de setembro de 1979 para evitar que tenham de efetuar, na estação de Étampes, um corte da linha Paris - Orléans, prejudicial ao tráfego.

Bastou eletrificar um pequeno troço da linha de via única Étampes - Pithiviers e estabelecer uma simples parada no bairro Saint-Martin.

Frequência
De 2015 a 2020, segundo estimativas da SNCF, a frequência anual da estação corresponde aos números apresentados na tabela abaixo.

Serviço aos passageiros

Entrada

Ligação
Saint-Martin-d'Étampes é o terminal C6, o mais meridional da linha C do RER d'Île-de-France.

Intermodalidade
A estação é servida pelas linhas 3, 5, 6, 913-07 e 913-10 da rede de ônibus Essonne Sud Ouest.

Ver também
 Lista de estações RER em Île-de-France

Ligações externas
 A Estação de Saint-Martin-d'Étampes, no site oficial Transilien da SNCF

Étampes

Estação de Saint-Martin-d'Étampes


Cet article présente les résultats détaillés du double messieurs de l'édition 2022 des Internationaux de France de tennis qui est disputé du 24 mai au .

Faits marquants

Pendant le tournoi
Initialement engagé en double pour son dernier Roland-Garros aux côtés de Richard Gasquet, Jo-Wilfried Tsonga est contraint de se retirer en raison d'une blessure à l'épaule, contractée à la fin de son dernier match en simple, face à Casper Ruud.

Les tenants du titre Pierre-Hugues Herbert et Nicolas Mahut sont éliminés dès le premier tour par les Belges Sander Gillé et Joran Vliegen.

Lauréats
Marcelo Arévalo et Jean-Julien Rojer décrochent le titre en s'imposant en finale face à Ivan Dodig et Austin Krajicek après avoir sauvé trois balles de match. Il s'agit de leur  titre ensemble, tous glanés cette saison, et de leur  et  sacre respectif en double messieurs. Marcelo Arévalo devient le premier joueur du Salvador à remporter un tournoi du Grand Chelem, et également le premier joueur centre-américain. Jean-Julien Rojer devient quant à lui le plus vieux joueur à remporter un tournoi du Grand Chelem en double messieurs.

Primes et points

Parcours

Résultats

Tableau final

Premiers tours

Première partie

Deuxième partie

Troisième partie

Quatrième partie

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Palmarès du double messieurs des Internationaux de France

Liens externes
  Site officiel du tournoi

Double messieurs des Internationaux de France
France Double messieurs
Internationaux de France de tennis 2022

Double messieurs des Internationaux de France 2022


Herritarron Garaia ('La hora de los ciudadanos' en euskera) es una plataforma política española de ámbito navarro.

Se presentó a las elecciones al Parlamento de Navarra de 2011 integrada en la coalición Bildu, junto a Eusko Alkartasuna (EA), Alternatiba e independientes de la izquierda abertzale.

El origen de la plataforma estaría en las plataformas Hamaika Bil Gaitezen ('Juntémonos muchos'), creada en febrero de 2010 y entre cuyos promotores se encontraban antiguos candidatos de Herri Batasuna, Euskal Herritarrok y Abertzale Sozialisten Batasuna, y Ezker Soberanista Erakitzen ('Construyendo la izquierda soberanista'), promovida por EA en noviembre de 2009.

En los informes policiales que se manejaron en el intento de impugnación de las candidaturas de Bildu se estimaba que el pacto se produjo en realidad entre Batasuna y EA en esa comunidad foral; lo que fue desmentido por el Tribunal Constitucional en una sentencia que establecía una diferenciación entre la formación ilegalizada en 2003 y la izquierda abertzale, y en la que se afirmaba que «la izquierda abertzale como expresión ideológica no ha sido proscrita de nuestro ordenamiento ni podría llegar a serlo».

Referencias

Partidos nacionalistas vascos de España
Partidos políticos de Navarra
Partidos políticos de España posteriores a la Transición

Herritarron Garaia


An Carex foetida in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlo Allioni. An Carex foetida in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex foetida


Marden Gabriel Alves de Aguiar Júnior, mais conhecido como Marden Júnior (Goiânia, 27 de setembro de 1990), é um político e empreendedor brasileiro. É o atual prefeito de Trindade.

Vida pessoal

Filho de Maria das Dores Assis Aguiar e Marden Gabriel Alves de Aguiar, nasceu em Goiânia, capital de Goiás. Marden Júnior é formado em Educação Física pela Universidade Salgado de Oliveira.

Carreira política

Vereador (2017–2020)

O primeiro cargo político ocupado por Marden Júnior foi o de vereador de Trindade, eleito nas eleições municipais de 2016. Filiado, naquela época, pelo Progressistas, foi convidado por Jânio Darrot para comandar a Secretaria Municipal de Planejamento Urbano, Habitação e Regularização Fundiária em novembro de 2017, apenas dez meses após entrar para a câmara municipal.

Prefeito de Trindade (2021–)

Marden Júnior foi eleito prefeito de Trindade nas eleições municipais de 2020 com 37,72% dos votos válidos. Sua campanha eleitoral foi fortemente apoiada pelo então prefeito do município, Jânio Darrot. Dentre as atividades administrativas de sua gestão, destaca-se a revitalização da Praça do Carreiro e da Via Sacra, pontos turísticos da cidade, além da reforma do Terminal Rodoviário de Trindade.

Em seu primeiro ano de governo, teve que responder ao enfrentamento à pandemia de COVID-19, em especial ao aumento do número de casos no início de 2021. Coube-lhe ampliar a testagem em massa e o processo de vacinação de acordo com a distribuição para grupos prioritários. Ainda antes de tomar posse, o prefeito eleito compareceu ao Instituto Butantã em São Paulo para sinalizar o interesse de compra da CoronaVac. Com o repasse do governo federal, optou por paralisar o comércio não essencial nas semanas mais críticas, determinou a realização virtual da Festa do Divino Pai Eterno e promoveu eventos para incentivar a vacinação da população.

Ligações externas

Naturais de Goiânia
Prefeitos de Trindade (Goiás)
Membros do Patriota (Brasil)
Vereadores de Trindade (Goiás)
Membros do Progressistas
Membros do Progressistas de Goiás
Membros do União Brasil

Marden Júnior


تقسم منظمة الصحة العالمية مراحل نشوء الأوبئة و الجوائح إلى 8 مراحل رئيسية. و يستخدم هذا التقسيم لقياس مراحل تطور جوائح الأمراض المعدية بشكل عام، كما يستخدم بشكل كبير في تتبع مراحل تطور جوائح الإنفلونزا و ذلك لتسهيل عملية تتبعها وفهمها. و تعبر المراحل الثلاث الأولى إلى عملية التأهب، وذلك لتخطيط الوسائل المناسبة لصد الجائحة. بينما تعتبر المراحل الرابعة إلى الخامسة هي مراحل تطور الجائحة وتستلزم وسائل الحد والسيطرة على الانتشار. أما المرحلتين الأخيرتين فتهدف إلى التأكد من انتهاء الجائحة.

أقاليم منظمة الصحة

المراجع

منظمة الصحة العالمية
وبائيات

مراحل الجوائح لمنظمة الصحة العالمية


Philip Bennett  (24 October 1948 – 12 June 2022) was a Welsh rugby union player who played as a fly-half for Llanelli RFC and the Wales national team. He began his career in 1966, and a year later he had taken over from Barry John as Llanelli's first-choice fly-half. He made 414 appearances for the Scarlets over the course of a 15-year career he scored 131 tries, 43 drop goals, 293 pens and 523 convs. He made his Wales debut in 1969, but it was not until John's retirement from rugby in 1972 that Bennett became a regular starter for his country. He led Wales to the Five Nations Championship title, including the Grand Slam in 1978, which culminated with his retirement from Wales duty.

Bennett also toured with the British Lions to South Africa in 1974, when they went unbeaten in 22 matches, and to New Zealand in 1977, and also made 20 appearances for the Barbarians between 1970 and 1980; he played a pivotal role in the win over New Zealand in 1973, considered by many to be the best rugby union match ever played.

Bennett was inducted into the World Rugby Hall of Fame in 2015. In 2020, his try for Wales against Scotland in March 1977 was voted the greatest Wales try of all time.

Early life
Bennett was born in Felinfoel, Carmarthenshire, on 24 October 1948. His father, Les, worked in a local steelworks in Llanelli until he had an industrial accident, and his mother, Mary, worked at a local car-pressing plant. Bennett was often ill as a child and his father was told that he would "never have the physique to play rugby". As a teenager, Bennett worked in the local steel works and was offered a trial by West Ham United as a footballer.

Rugby career

Club career
Bennett began his rugby career with Felinfoel RFC, before being picked up by nearby Llanelli RFC. He made his debut for the Scarlets at the age of 18, starting at fly-half in an 18–9 defeat away to local rivals Swansea RFC on 12 November 1966. He made three more appearances in the 1966–67 season, all of them at full-back. Following the departure of Barry John to Cardiff RFC at the end of the season, Bennett took over as Llanelli's first-choice fly-half, and in his first full season, they won the Western Mail Welsh Club Championship. They won that title twice more during Bennett's time at the club, as well as reaching the final of the WRU Challenge Cup in each of its first five years, winning four in a row from 1973 to 1976. During the 1972–73 New Zealand rugby union tour of Britain, Bennett played in the Llanelli team that beat the New Zealand "All Blacks" 9–3. He retired from club rugby in 1981, having made 414 appearances for Llanelli and scored 2,535 points.

He also played 20 times for the Barbarians, including against the All Blacks in January 1973. Early in the match, after a long New Zealand kick downfield, Bennett gathered the ball inside his own 25-metre area; he then beat four All Black players before passing the ball onto J. P. R. Williams. The Barbarians broke downfield, the move culminating in a try for Bennett's half-back partner Gareth Edwards. The try is often considered to be the greatest ever scored.

International career
Bennett made his Wales debut against France at Stade Colombes in Paris on 22 March 1969; he came off the bench to replace an injured Gerald Davies, making him the first ever substitute for the Wales national team. Bennett's first start came on the right wing against South Africa in January 1970, a position he was not familiar with, but he was considered "too good to leave out"; he then moved to inside centre for Wales' first match of the 1970 Five Nations Championship against Scotland, before making his first appearance at fly-half in the match against France two months later. He had to wait almost two years for his next appearance, coming on as a replacement for an injured J. P. R. Williams at full-back, but after Barry John's sudden retirement from rugby in 1972, Bennett took the number 10 jersey on a permanent basis.

Bennett went on to become a member of the British and Irish Lions team on their tour to South Africa in 1974, in the team known as "The Invincibles". They went on to win 21 of their 22 matches and the Test series 3–0, with just one game drawn. Bennett scored 103 points, the most of anyone on the tour. He went on to tour again with the British and Irish Lions to New Zealand in 1977, but this time as captain, where he again was top scorer with 125 points. Bennett retired from international rugby union in 1978 having won 29 caps for Wales between 1969 and 1978. This included two Five Nations Championship Grand Slams and three Triple Crowns. He was awarded an OBE in the 1978 New Year Honours for services to rugby football.

As captain of Wales, Bennett gave a pre-game team talk before a Five Nations Championship match against England on 5 March 1977:

"Look what these bastards have done to Wales. They've taken our coal, our water, our steel. They buy our homes and live in them for a fortnight every year. What have they given us? Absolutely nothing. We've been exploited, raped, controlled and punished by the English – and that's who you are playing this afternoon,"

Post-retirement
After retiring, Bennett became a commentator for BBC Wales on their radio and television rugby coverage. He also had regular newspaper columns for the South Wales Evening Post and Daily Mirror. Bennett published his autobiography in 2004.  In 2007, he was inducted into the Welsh Sports Hall of Fame. He was named president of the Scarlets regional side in 2011. In 2015, he was inducted into the World Rugby Hall of Fame (listed at the website of the Hall of Fame as inducted in 2014). In April 2022, a statue of Bennett by local wood carver Simon Hedger was unveiled in Bennett's home village of Felinfoel.

Death
Bennett died on 12 June 2022 after a long illness at the age of 73. The Guardian said that Bennett was "one of the greatest fly-halves to play for Wales and the British and Irish Lions. World Rugby, the world governing body for rugby union, said of Bennett that he was "one of the greatest to have ever played the game. Phil Bennett's legacy and his impact are undeniable." The Welsh Rugby Union said he was "a Welsh rugby legend in every sense and true gentleman".

On 19 June 2022, ahead of their match against England, the Barbarians players stood in the shape of a number 10 in honour of Bennett, and a minute's applause was observed in the stadium. Barbarians fly-half Antoine Hastoy wore his name on the back of his shirt in red rather than grey.

On 12 June 2023, the Scarlets announced that they would face the Barbarians in a pre-season friendly, with the match being marked as the Phil Bennett Memorial Game. A donation made up of the ticket revenue of the game would be given to the Phil Bennett Foundation, a charity founded in memory of Bennett to help raise charitable funds to help disadvantaged, disabled or underprivileged individuals to participate in sport. The match was played on the 16 September 2023 and the Scarlets won the game 33–19.

References

Bibliography

External links
Sporting Heroes website

1948 births
2022 deaths
Anti-national sentiment
Barbarian F.C. players
British & Irish Lions rugby union players from Wales
Crawshays RFC players
Felinfoel RFC players
World Rugby Hall of Fame inductees
Llanelli RFC players
Officers of the Order of the British Empire
Rugby union players from Felinfoel
Rugby union fly-halves
Wales international rugby union players
Welsh rugby union players
Wales rugby union captains

Phil Bennett


Diş hekimi, diş doktoru veya diş tabibi, diş hekimliği mesleğini icra eden, ağız, diş ve dudaklardan oluşan ağız boşluğu ve çevre dokularının hekimidir. İnsan sağlığına ilişkin olarak dişlerin, diş etlerinin ve bunlarla doğrudan bağlantılı olan ağız ve çene dokularının sağlığının korunması, hastalıklarının ve düzensizliklerinin teşhisi ve tedavisi ve rehabilite edilmesi ile ilgili her türlü mesleki faaliyeti icra etmeye yetkilidir. Her yıl 22 Kasım günü ''Türk Diş Hekimleri Günü''; 6 Mart günü ''Dünya Diş Hekimleri Günü'' olarak kutlanır.

Eğitim

Bu mesleği icra etmek isteyen kişiler 5 yıllık bir süreçten oluşan diş hekimliği eğitimi alarak yüksek lisans diplomasına sahip olmalıdır. Bu diploma olmaksızın diş hekimliği yapmak "tebabetin icrası" kanunlarıyla hapis cezası gerektiren bir şarlatanlık suçudur. 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 30.maddesi şöyledir: "Türkiye Cumhuriyeti dahilinde diş hekimliği sanatını icra ve diş tabibi unvanını taşıyabilmek ve bu mesleği icra edebilmek için lisans diplomasının Türkiye'de bulunan üniversitelerin diş hekimliği fakültelerinden almış olması gerekmektedir."

Diş hekiminin diplomasının yabancı bir ülkeden alınmış olması halinde ise diplomanın Yükseköğretim Kurulu tarafından, Yurt dışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği uyarınca denkliğinin kabul edilmesi ve lisans denklik belgesinin Sağlık Bakanlığı tarafından tescil edilmesi gerekmektedir.

Diş hekimliği fakültesini bitirerek diş hekimliği yapmaya hak kazanan kişi ağız, diş ve çevre dokulara her türlü müdahaleyi yapmaya yetkin kişidir. Bunun yanı sıra 8 uzmanlık dalı olan diş hekimliğinin herhangi bir dalını seçerek yalnızca o dal üzerine hekimlik de yapabilir.

Dallar
Diş hekimliği dalları klinik ve preklinik olan temel branşlar olarak ikiye ayrılır.

Temel bilimler
1. Anatomi ana bilim dalı: Baş ve boyun anatomisi başta olmak üzere tüm vücudun organ ve yapılarını inceleyen bilim dalı.

2. Fizyoloji ana bilim dalı: Organ ve dokuların işleyişini inceler. Oral Fizyoloji ise ağız, diş ve çevre dokuların işleyişini inceler.

3. Histoloji ve Embriyoloji ana bilim dalı: Organ ve dokuları mikroskobik düzeyde ve anne karnından itibaren gelişimlerini inceler. Oral Histoloji ve Embriyoloji ise bunu ağız, diş ve çevre dokuları açısından inceler.

4. Patoloji ana bilim dalı: Hastalıklı doku ve organları mikroskobik düzeyde inceler. Oral Patoloji ise bunu ağız, diş ve çevre dokular açısından irdeler.

5. Mikrobiyoloji ana bilim dalı: Vücudumuzun doğal ve hastalık yapan florasını inceler. Oral Mikrobiyoloji ise ağız, diş ve çevre dokuların doğal ve hastalık yapan florasını inceler.

6. Biyokimya ana bilim dalı: Vücudumuzdaki sistemlerin hangi biyokimyasal olaylarla ve nasıl işlediğini inceler. Oral Biyokimya ise ağız, diş ve çevre dokuların biyokimyasını inceler.

7. Farmakoloji ana bilim dalı: Hastalıkların tedavisi sırasında kullanılan ilaçları inceler. Oral Farmakoloji ise ağız, diş ve çevre dokuların hastalıklarının tedavisinde kullanılan ilaçları inceler.

8. Tıbbi Biyoloji ve Genetik ana bilim dalı: İnsan biyolojisini ve genetiğini inceler.

9. Biyofizik ana bilim dalı: İnsan biyolojisindeki ilkelerin fiziksel temellerini anlatır.

10. Biyoistatistik ana bilim dalı: Sağlık bilimlerinin istatistiğidir.

11. Epidemiyoloji ana bilim dalı: Toplumdaki hastalık, kaza ve sağlıkla ilgili durumların dağılımını, görülme sıklıklarını ve bunları etkileyen faktörleri inceleyen bir çalışma alanıdır.

12. Halk Sağlığı ana bilim dalı: İnsanların sağlıklı olabileceği koşulların sağlanmasında toplum ihtiyaçlarını karşılamayı amaç edinen bilim dalıdır.

13. Tıbbi Deontoloji ve Etik ana bilim dalı: Tıp mesleğinin icrasında uyulması gereken ahlaki kuralları irdeler.

Klinik bilimler
Bu branşlarda diş hekimleri hastalıkların tanısı, tedavisi, tedavide kullanılan yöntemler ve materyalleri araştırırlar.

1. Oral Diagnoz ve Radyoloji ana bilim dalı: Ağız, diş ve çevre dokularının hastalıklarının belirtilerini, tanı koyma yöntemlerini ve bunların güvenilirliğini inceleyen bilim dalıdır.

2. Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi ana bilim dalı: Ağız, diş ve çevre dokularda görülen hastalıkları (kist, tümör vb.), oluşumlarını, çene eklemi sorunlarını ve ağız içerisinde cerrahi müdahale gerektiren tüm işlemleri, kullanılan yöntemleri ve maddeleri inceleyen bilim dalıdır.

3. Ortodonti ana bilim dalı: Dişlerin ve çenelerin birbirleriyle ilişkilerini, kapanışlarını, diş anestezisi, diş protezi, diş implantı, braket, dişlerin ve çenelerin gelişimini hareketlerini inceler, dişsel ve iskeletsel bozuklukların tedavisini, kullanılan yöntemleri ve maddeleri inceleyen bilim dalıdır.

4. Pedodonti ana bilim dalı: Çocukların ağız, diş ve çevre dokularında ortaya çıkan sorunları, çürük önleyici yöntemleri, diş tedavilerini ve bu tedavilerde kullanılan materyalleri inceleyen bilim dalıdır.

5. Protetik Diş Tedavisi ana bilim dalı: Diş dizisindeki ya da ağız içindeki yumuşak dokularda oluşan kayıpların oluşturduğu konuşma, işlev ve kötü görüntünün yarattığı sorunları, bunların protezlerle tedavi yöntemlerini, tedavide kullanılan materyalleri inceleyen bilim dalıdır. Aynı zamanda eklem ve çenenin kapanış hareketlerini (oklüzyon) incelemektedir.

6. Restoratif diş hekimliği ana bilim dalı: Dişlerde çürük, kırık vb. nedenler oluşan madde kaybının tedavi yöntemlerini ve dişleri çürükten korumak için kullanılan materyalleri, diş dolgusu, amalgam'ı inceleyen bilim dalıdır.

7. Periodontoloji ana bilim dalı: Dişi çevreleyen (sement, periodontal ligament, alveol kemiği ve diş eti) yapılarda oluşan hastalıkların teşhisi, bu hastalıkların önlenmesi, mevcut hastalıkların tedavilerini, tedavi sonucu elde edilen sağlığın uzun süre korunması için yapılması gerekenleri inceleyen bilim dalıdır.

8. Endodonti ana bilim dalı: Diş pulpasını ilgilendiren hastalıklar ve bunların tedavilerini inceleyen bilim dalı.

9. Çocuk diş hekimliği ana bilim dalı: doğumdan ergenliğe kadar çocukların tedavilerini inceleyen bilim dalı.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Oral ve maksillofasiyel cerrahi
 Diş hekimliği tarihi
 Estetik diş hekimliği
 Diş anatomisi
 Diş eti çekilmesi

Dişçilik meslekleri

Diş hekimliği dalları

Diş hekimi


في الرياضيات, نظرية البعد هي أحد فروع الجبر التبادلي التي تدرس فكرة البعد للحلقة التبادلية, وبتمديدها بواسطة المخطط scheme.

انظر أيضاُ
 بعد كرول,
 بعد التنوع الجبري Dimension of an algebraic variety
 كثيرة الحدود لهيليرت,

مراجع

 الجز الثاني لكتاب ديفيد آيسينبود (1995) الجبر التبادلي. مع نظرة نحو الهندسة الجبرية، بحث التخرج من الرياضيات 150 نيو يورك: سبرينجير-فيرلاغ, MR1322960, ISBN 0-387-94268-8.
 الفصل العاشر من كتاب مايكل عطية وآيان جي. ماكدونالد (1969), مقدمة إلى الجبر التبادلي, مطبعة ويستفيو، ISBN 978-0-201-40751-8.

أبعاد
جبر تبادلي

نظرية البعد (الجبر)


Savezne države Sjedinjenih Američkih Država administrativne su jedinice Sjedinjenih Američkih Država. Ima ih 50 i dijele suverenitet s federalnom vladom. Zbog ovakve podjele suvereniteta jedan Amerikanac je građanin i cijele države i savezne države iz koje potječe. Državljanstvo savezne države fleksibilno je i nije potrebno odobrenje vlade da se mijenja boravište između država (s izuzetkom osuđenika na uvjetnoj slobodi).

Ustav Sjedinjenih Američkih Država raspoređuje vlast između te dvije razine uprave. Usvajanjem ustava građani saveznih država prenijeli su neka ograničena prava sa svojih saveznih država na federalnu vladu. Po 10. amandmanu Ustava Sjedinjenih Američkih Država savezne države ili njezini građani zadržali su sve ovlasti koja nisu proslijeđena vladi Sjedinjenih Američkih Država ni ograničena saveznim državama. Područje javne sigurnosti (u smislu borbe protiv kriminala), obrazovanje, zdravstvo, promet i infrastruktura prvenstveno se smatraju odgovornostima saveznih država, iako danas federalne institucije utječu kroz financiranje i regulaciju. Ustav Sjedinjenih Američkih Država mijenjao se tijekom svojega postojanja, kao i tumačenja i primjena njegovih članova. Opća tendencija jest prema centralizaciji, čime federalna vlada igra mnogo značajniju ulogu nego nekada.

Kongres Sjedinjenih Američkih Država može prihvatiti nove savezne države na jednakoj osnovi s postojećima. To je posljednji put napravljeno 1959. Ustav Sjedinjenih Američkih Država ne govori o tome imaju li savezne države pravo na jednostrano odcjepljivanje od Sjedinjenih Američkih Država, ali je Vrhovni sud Sjedinjenih Američkih Država presudio da je odcjepljivanje neustavno, što je djelomično posljedica Američkog građanskog rata.

Popis saveznih država

Izvori


Abdul Rahman Baba (født 2. juli 1994), kendt som Baba Rahman, er en ghanesisk professionel fodboldspiller, som spiller for den græske Super League-klub PAOK og Ghanas landshold.

Klubkarriere

Ghanesiske klubber
Rahman begyndte sin karriere i hjemlandet hos Dreams FC, før han i 2011 fik sin debut i den bedste ghanesiske række med Asante Kotoko.

Greuther Fürth og Augsburg
Rahman flyttede i juni 2012 til Tyskland, da han skiftede til Greuther Fürth. Efter to sæsoner hos Fürth, skiftede Rahman i august 2014 til FC Augsburg.

Chelsea
Rahman skiftede i august 2015 til Chelsea. Rahman spillede som fast i de første måneder efter skiftet, men mistede herefter sin plads på førsteholdet.

Lejeaftaler
Rahman blev i august 2016 udlejet til Schalke 04 for 2016-18 sæsonen. Han vendte tilbage til Chelsea i juli 2017, og var del af holdet frem til januar 2018, hvor han igen blev lejet tilbage til Schalke.

Rahman blev i januar 2019 udlejet til franske Stade Reims.

Rahman blev i september 2019 igen udlejet, denne gang til spanske RCD Mallorca.

Rahman skiftede i januar 2021 til PAOK på en lejeaftale.

Rahman blev i august 2021 udlejet til Reading. Rahman imponerede i sin debutsæson hos Reading, og i august 2022 blev han igen udlejet til klubben.

PAOK
Efter otte år med Chelsea forlod Rahman ved kontraktudløb i juli 2023. Han skiftede herefter til PAOK, som han tidligere havde haft en lejeaftale med.

Landsholdskarriere

Ungdomslandshold
Rahman har spillet for Ghana på U/20-niveau.

Seniorlandshold
Rahman debuterede for Ghanas landshold den 10. september 2014. Han var del af Ghanas trupper til Africa Cup of Nations i 2015, 2017, 2019 og 2021, samt til verdensmesterskabet i 2022.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Ghana
Fodboldlandsholdsspillere fra Ghana
Fodboldspillere fra Greuther Fürth
Fodboldspillere fra FC Augsburg
Fodboldspillere fra Chelsea F.C.
Fodboldspillere fra FC Schalke 04
Fodboldspillere fra Stade Reims
Fodboldspillere fra RCD Mallorca
Fodboldspillere fra PAOK F.C.
Fodboldspillere fra Reading F.C.
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2015
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2017
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2019
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2021
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Baba Rahman


Probele de sanie au fost incluse în programul olimpic începând cu Jocurile Olimpice de iarnă din 1964 de la Innsbruck.

Clasament pe medalii
Actualizat după Jocurile Olimpice de iarnă din 2014.

Sportivii cei mai medaliați

Referințe
  Sanie la Comitetul Olimpic Internațional
  Sanie la Jocurile Olimpice  pe Sports Reference

Sanie la Jocurile Olimpice


Ashley Elizabeth Fliehr (n. 5 aprilie 1986, Charlotte, Carolina de Nord, S.U.A.), cunoscută mai bine sub numele ei de ring Charlotte Flair, este o luptătoare profesionistă americană, care lucrează în prezent pentru brand-ul RAW, din cadrul companiei WWE. Charlotte a fost campioană NXT, campioana divelor, de 4 ori campioana feminină din RAW și de 5 ori campioana feminină din SmackDown. Flair deține un total de 13 titluri, ceea ce o face cea mai titrată femeie din wrestling.

Este fiica fostului wrestler Ric Flair (Richard Morgan Fliehr)

În 2016 a făcut parte, alături de Sasha Banks, din primul match Hell in a cell al femeilor. Din acest match a ieșit campioană, devenind astfel Raw Women's Champion.

În 2020 a câștigat un loc la WrestleMania, prin victoria de la Royal Rumble.

În 2018 a participat la WrestleMania pentru a-și proteja titlul împotriva lui Asuka. Și din acest match a ieșit victorioasă.

În prezent ea deține WWE Women's Tag Team Championship alături de Asuka.

După victoria de la WWE TLC, Flair devine a patra femeie din companie care a deținut toate titlurile dedicate divizei feminine în WWE.

În ianuarie 2020, Charlotte s-a logodit cu wrestlerul profesionist Andrade

Titluri în WWE
 NXT Women's Championship (2 ori)
 WWE Divas Championship (1 dată)
 WWE Raw Women's Championship (4 ori)
 WWE SmackDown Women's Championship (5 ori)
 Women's Royal Rumble (2020)
 WWE Year-End Award (1 dată)
 Lupta anului (2018)
 WWE Women's Tag Team Championship cu Asuka (1 dată)

Wrestleri americani

Charlotte (wrestler)


اليهوي أو ي (بالألمانية J) أحد المصادر الرئيسية الأربعة للتوراة في الفرضية الوثائقية، وهو أقدم المصادر ويشكل نصف سفر التكوين والنصف الأول من سفر الخروج وأجزاء من سفر العدد. يوصف الله في هذا المصدر بشكل يشبه الإنسان، ويدعى يهوه. لهذا المصدر اهتمام خاص بأرض مملكة يهوذا والشخصيات المرتبطة بتاريخها. ألف المصدر حوالي 950 قبل الميلاد وأدخل في التوراة حوالي 400 قبل الميلاد.

خلفية
كان الطبيب الفرنسي Jean Astruc أول من اكتشف المؤلف اليهوي سنة 1753.

أدخل يوليوس فلهاوسن (1844-1918) فرضية المصدر اليهوي في الفرضية التي اكتشفها (الفرضية الوثائقية) وأصبحت أساس النقد العالي.

أصل النص اليهوي
يعتقد أن النص اليهوي ألف بجمع عدة قصص وتقاليد عن مملكة يهوذا وقبائل شقيقة. وهناك في النص روايات متعلقة بأدوم ومؤاب وعمون وهي أمم مجاورة للقبائل الجنوبية اعتبرتها يهوذا مشتركة معها في الأصل العرقي لأنها من نسل عيسو وبنتي لوط بالترتيب.

مراجع

الفرضية الوثائقية

يهوه (إله اليهود)

اليهوي


Ministarstvo straha naziv je osamnaestog studijskog albuma Arsena Dedića, objavljenoga 1997. godine. Album je kritički izvrsno primljen. Po objavljivanju, kritika je album nazvala 'remek-djelom', a profesija mu je 1998. dodijelila Porin u kategoriji Najboljeg albuma zabavne glazbe te nagradu "Milivoj Körbler" (za autorsko stvaralaštvo u području zabavne glazbe). Album sadrži 14 pjesama među kojima su "Seosko groblje", "Tvoje tijelo - moja kuća", "Ratni profiteri", "Stari vuci", "Čistim svoj život", "Ruke", te naslovna "Ministarstvo straha". Dedić je autor gotovo svih tekstova, osim antiratnih pjesama "Seosko groblje I" i "Seosko groblje II" koje je napisao književnik Antun Šoljan. Potonje, "Brehtijanskog ugođaja, sumorne i anegdotalne" su ocjenjivane i najljepšim pjesmama o ratu. Album je izvorno bio nazvan "Ministarstvo".

Popis pjesama

Izvori

Vanjske poveznice
 Discogs: Ministarstvo

Albumi Arsena Dedića
Albumi iz 1997.

Ministarstvo straha