الجمعية الأمريكية للمهندسين الميكانيكيين  ويطلق عليها اختصارًا . هي جمعية أمريكية متخصصة في مجال الهندسة الميكانيكية والغلايات والمراجل البخارية وهو الكود والمعيار الدولي المستخدم في تصنيع اوعية الضغط، المكونات النووية، الغلايات، ويعرف باسم ASME Boiler and Pressure Vessels Code ويشار اليه باختصار ASME_PVC أو ASME Boiler أو ASME Code. وهناك العديد من المعايير المرتبطة ب ASME Code في الصناعات العديدة مثل ASME B31.3 or B31.1 الخاص بانابيب البترول

تاسست الجمعية في عام 1880 إثر حوادث انفجار متعددة لغلايات البخار وقد انشآت الجمعية في العام 1911 ميلادية بوضع لجنة الغرض منها تحديد مواصفات إنتاج الغلايات والمراجل البخارية والسفن واوعية الضغط وهذا هو السبب فيما يطلق عليها الآن ASME Boiler and Pressure Vessel Committee

المقصود ب ASME Code
ان جميع اقسام ASME Code توفر لك أو للمصمم أو لاي طرف اخر تشكيلة واسعة من المعايير والمواصفات والمعادلات التي يمكنك استخدامها والهدف منها هو ان يبسط ويسهل ويوفر عناء البحث وكما يتوجب عليك ان لا تستخدم ASME Code علي انه كتاب متخصص في التصاميم الهندسية (فهو يستخدم اقل معيار للحد المسموح به)ولكن يتوجب عليك اتباع القوانين الهندسية ومواصفات التصميم الخاصة في جميع الحالات لتلبية المواصفات والمتطلبات المراد الوصول اليها اثناء عمليات البناء كما ان ASME يشدد ويؤكد علي ان هذا الكود ليس الزاميا عليك اثناء عمليات البناء وانما يتوجب عليك اتباع الخبرات والقواعد الهندسية المعمول بها كما انه يمكنك ان تستخدم ASME كمادة تعليمية أو مرجع ان اردت ذلك.

تطبيق ASME في الصناعات
عملية تطبيق معيار asme ترجع الي امرين اما عن طريق asme stamps أو انه يطبق عن طريق asme intent وفيما يخص هذا الاخير انه يتم عمليات إعادة الهيكلة بواسطة شركات مصنعة للمكونات النووية أو الغلايات أو اوعية الضغط لكنها لاتوجد لديها اختام وتصديقات ASME stamp ولكن في الاساس تكون العناصر قد تم تصنيعها سابقا طبقا ل asme code ويتم تقديم كود أو معيار اخر الي العملاء لاعتماده في إعادة الهيكلة في الواقع هذا الموضوع يرجع الي كيفية اقناع العميل من الناحية الفنية لاستخدام اكواد أخرى مشابه.
اما فيما يخص asme stamp فهو باختصار شهادات asme أو ما يطلق عليها ASME Certification Mark

علامات واختام وتصديقات ASME Certification Mark

تحميل ملف PDF عن اختام وعلامات ASME

الحصول علي شهادة الجودة أو علي شهادة ASME Stamp
هذا من خلال تقديم ملف يسمي الجودة سواء كان في الإدارة أو في asme أو في الأمن والسلامة أو كود مشابه اخر بحيث يتم تجهيز وثائق ومستندات خاصة بالموضوع المعني ومن ثم مراجعته من قبل المنظمة المعنية وبالتالي تعطيك الشهادة المطلوبة وفي النهاية ان ما ستكتبه في هذا الملف هو الزاما عليك ومطالب بتحقيقه عند المراجعات. كما يمكنك الحصول معلومات كثيرة عن اختام ASME Stamp من خلال الاتصال عبر موقعهم الإلكتروني ويمكنك تحديد أي الاختام التي تريد الحصول عليها من خلال Certification and Accreditation

انظر أيضا
 مجلس التحكم الآلي الأمريكي
 الاتحاد الدولي للتحكم الآلي

المصادر

Certification and Accreditation

وصلات خارجية
شرح الجمعية الأمريكية للمهندسين الميكانيكين

موقع الجمعية (ASME)

الجمعية الأمريكية في مهندسو ميكانيك
تأسيسات سنة 1880 في ولاية نيويورك
جمعيات علمية
معالم هندسة ميكانيكية تاريخية
منظمات أسست في 1880
منظمات هندسية
منظمات هندسية أمريكية
مهندسو ميكانيك أمريكيون
هندسة الميكانيك


A Recopa Mineira de 2023 foi a terceira edição desse torneio de futebol realizado anualmente pela Federação Mineira de Futebol. Foi disputado entre o Athletic Club (campeão do Campeonato do Interior) e o Democrata GV (campeão da Taça Inconfidência) no dia 14 de janeiro de 2023 (sábado), em São João del-Rei, na Região Geográfica Intermediária de Barbacena.

Premiação

Ver também

 Campeonato Mineiro de Futebol de 2022 - Módulo I
 Taça Inconfidência de 2022

Recopa Mineira
Futebol de 2023 em Minas Gerais

Recopa Mineira de 2023


Viki Indra Okvana (* 21. Oktober 1988) ist ein indonesischer Badmintonspieler.

Karriere
Viki Indra Okvana siegte 2009 bei den Czech International im Mixed mit Gustiani Megawati. Mit ihr gewann er auch die Turkey International 2009. 2010 war er bei den Austrian International im Herrendoppel erfolgreich.

Sportliche Erfolge

Referenzen
Profil bei badmintonindonesia.org

Badmintonspieler (Indonesien)
Indonesier
Geboren 1988
Mann
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2007
Universiadeteilnehmer (Indonesien)

Viki Indra Okvana


Amor Fati drugi je studijski album norveškog avangardnog metal sastava Peccatum. Album je u jesen 2000. godine objavila diskografska kuća Candlelight Records.

Popis pjesama

Osoblje
Peccatum
Ihriel – vokali, klavijature, elektronika, programiranje, inženjer zvuka
Ihsahn – vokali, gitara, bas-gitara, klavijature, programiranje, inženjer zvuka
Lord PZ – vokali
Dodatni glazbenici
Per Eriksen – bubnjevi, udaraljke
Ostalo osoblje
Thorbjørn Akkerhaugen – produkcija, miksanje, inženjer zvuka
Tom Kvålsvoll – mastering
Kari Stai – naslovnica, dizajn
Henning Lystad – naslovnica, dizajn
Morten Andersen – fotografija (sastava)
Peter Leu – fotografija (maske)
Kaia Lia Solberg – koprodukcija (vokala)

Izvori

Albumi iz 2000.
Albumi sastava Peccatum

Amor Fati


The national flag of Colombia symbolises Colombian independence from Spain, gained on 20 July 1810. It is a horizontal tricolor of yellow, blue and red. The yellow stripe takes up a half of the flag and the blue and red take up a quarter of the space each.

Symbolism and design

The horizontal stripes (from top to bottom) of yellow, blue and red tricolor have a ratio of 2:1:1. It—together with that of Ecuador, also derived from the flag of Gran Colombia—is different from most other tricolor flags, either vertical or horizontal, in having stripes which are not equal in size. (Venezuela, whose flag is also derived from the same source, opted for a more conventional tricolor with equal stripes).

The official colors have not yet been established by law. The Colombian Olympic Committee approved the following colors for the London 2012 Summer Olympics:

According to the current interpretation, the colors represent:

The flag's colors have other representations, such as blue for loyalty and vigilance, red for the victory of battles for Colombian independence, and yellow for sovereignty and justice.

History
Francisco de Miranda originally created the common yellow, blue, and red flag of Gran Colombia that Colombia, Ecuador and Venezuela, with slight variations, share today. Miranda gave at least two sources of inspiration for his flag. In a letter written to Count Simon Romanovich Woronzoff  and philosopher Johann Wolfgang von Goethe, Miranda described a late-night conversation he had had with Goethe at a party in Weimar during the winter of 1785. Fascinated by Miranda's account of his exploits in the United States Revolutionary War and his travels throughout the Americas and Europe, Goethe told him, "Your destiny is to create in your land a place where primary colors are not distorted." He proceeded to clarify what he meant:

After Miranda designed his flag based on this conversation, he recalled seeing a fresco by Lazzaro Tavarone in the Palazzo Belimbau in Genoa that depicted Christopher Columbus unfurling a similar-colored flag in Veragua during his fourth voyage.

In his military diary, Miranda gave another possible source of inspiration: the yellow, blue and red standard of the Burger Guard (Bürgerwache) of Hamburg, which he also saw during his travels in Germany.

In the 1801 plan for an army to liberate Spanish America, which he submitted unsuccessfully to the British cabinet, Miranda requested the materials for "ten flags, whose colors shall be red, yellow, and blue, in three zones." However, the first flag was not raised until 12 March 1806, in Jacmel, Haiti, during his ill-fated expedition to Venezuela.

Gallery of flags
National flag

Historical flags

Military and civil flags

Historical military and civil flags

Construction sheets

Gallery of images

See also

 List of Colombian flags
 Coat of arms of Colombia
 ¡Oh, Gloria inmarcesible!
 Flag of Russia (nearly identical design, white stripe instead of yellow)
 Flag of Lithuania (nearly identical design, green stripe instead of blue)

References

External links

 Colombian flag history (Spanish)
 Colombian flag history (English)
 Joaquín Piñeros Corpas, Historia de la bandera colombiana (1967) 183pp.

Colombia
Colombia
National symbols of Colombia

Flag of Colombia


الجنينيون هي فرقة شيعية يُدَّعى أنها كانت موجودة وأنها كانت تعتقد بأن الإمام الحسن العسكري كانت له جارية قد حملت منه بجنين ذكر، وأنه ما يزال جنينًا في بطن أمه حتى الساعة، وأنه سيظل جنينًا إلى قرب وقت الظهور في نهاية الزمان، حيث سيولد حينها فيكون الإمام محمد المهدي. بينما يعتقد الشيعة الإثنا عشرية بأن الإمام المهدي بن الحسن العسكري قد وُلِدَ، وأنه حيٌّ يُرزق، وأنه هو المهدي المنتظر المؤمل الذي سيظهر في آخر الزمان؛ ليملأ الأرض قسطًا وعدلًا كما مُلئت ظلمًا وجورًا.

المصادر والمراجع

فرق الشيعة
مصطلحات إسلامية

جنينيون


Wadjet ya da Buto Aşağı Mısıra ait bir tanrıça olup, papirüslerin ve firavunların koruyucusudur. Kobra şeklinde tasvir edilir ve firavunları düşmanlardan koruma misyonu vardır.

Mısır tanrıçaları
Ateş tanrıçaları
Savaş tanrıçaları
Mısır hiyeroglifleri

Wadjet


Kazunari Ichimi (født 10. november 1997) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Kyoto Sanga FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazunari Ichimi


Mehmet Kerem Tunçeri (d. 14 Nisan 1979, İstanbul), Türk millî eski basketbolcudur. 1.91 boyunda 86 kg ağırlığındaki Tunçeri, Oyun kurucu ve Şutör gard pozisyonlarında oynamaktadır. Abisi Kemal Tunçeri de bir basketbolcudur.

Galatasaray'da yetişen Kerem, basketbolda en önemli pozisyonlardan biri olan gard mevkiinde hem Türkiye'nin önemli takımlarında hem de Türk millî takımında önemli görevler aldı. Gösterdiği performansıyla Avrupa'nın önde gelen takımlarında forma giydi. 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda maçın bitimine son 3 saniye kala attığı turnikeyle Türkiye millî basketbol takımını finale taşıdı. Tunçeri'nin millî takım ile en büyük başarısı da 2010'daki turnuvada gümüş madalya kazanarak geldi. Ayrıca 2001 Avrupa Basketbol Şampiyonasında de millî takım ile gümüş madalya kazanma başarısı gösterdiler. Kerem Tunçeri ile abisi Kemal Tunçeri'nin kurduğu Tunçerispor takımında Türkiye'nin genç yeteneklerini keşfetmeye çalışmaktadırlar.

Profesyonel kariyeri

Türkiye

Tunçeri profesyonel kariyerine 1997 yılında TBL'nin önemli takımlarından Galatasaray'da başladı. İlk iki sezonunda bekleneni pek veremese de üçüncü sezonunda iyi bir performans sergileyerek dikkatleri üzerine çekti. 1998-99 sezonunda 20 Mart 1999 tarihinde Efes Pilsen ile oynanan maçta tam 20 sayı kaydederek kariyer sayı rekorunu kırdı, fakat takımı maçı 69-64 kaybetti. Tunçeri 1998-99'de maç başına 8.5 sayı, 1.6 ribaunt, 2.5 asist ve 1999-20 sezonunda ise 28 dakika sürede 8.6 sayı, 1.3 ribaunt, 2.8 asist ortalamalarıyla oynadı. Oyuncunun 4 Aralık 1999 tarihinde oynanan Fenerbahçe maçında gösterdiği 19 sayılık performansıyla takımına maçı 59-53 kazandıran isim oldu ve bu onun bu sezonda gösterdiği en iyi performansıydı.

Sonraki sezon Efes Pilsen gibi hedefleri daha yüksek bir takıma transfer olan Kerem Tunçeri bundan sonraki sezonlarda bulunduğu takımlardaki derin kadro ve ona daha az sorumluluk verilmesiyle birçok otoriteye göre 1999'dan sonra kendini geliştiremedi. Türk oyuncu Efes'teki ilk sezonunda ligde final oynama başarısı gösterdi, fakat finalde Ülkerspor'a 3-1 kaybederek 2. oldular. Tunçeri normal sezonda Ülkerspor ile oynanan karşılaşmada attığı 19 sayıyla takımına maçı 85-83 kazandırdı. İlk sezonunda ligde maç başına 21 dakika sürede 7.2 sayı, 1.5 ribaunt, 3.0 asist ortalamaları ilk kez mücadele ettiği SuproLeague'de ise 4.9 sayı, 2.0 ribaunt, 2.5 asist ortalamalarıyla oynadı. Efes takımıyla geçirdiği dört sezonluk sürede toplam 3 kez TBL şampiyonluğu kazanma başarısı gösterdi.

Millî takımda eleştirilse de Anadolu Efes'in oyun kurucusu olarak rol aldığı şampiyonluklar sonrası 2004-05 sezonunda Ülkerspor'a transfer oldu. Tunçeri'nin 14 Kasım 2004 tarihinde Banvit'e attığı 23 sayı onun kariyer rekorunu kırmasını sağladı. Sezonun sondan üçüncü maçında Erdemir'e karşı attığı 24 sayıyla bir kez daha kariyer rekorunu kırsa da, TBL play-off çeyrek finalinde Türk Telekom'a karşı 93-85 kazandıkları maçta 25 sayı atarak sezonda üçüncü kez kariyer rekorunu kırdı ve takımını yarı finale çıkaran isim oldu. Daha sonra Tunçeri sezonun devamında Ülker'le TBL yarı finaline kadar yükselmeyi başarsa da, Beşiktaş'a 2-1 ile elenerek final oynayamadılar. Tunçeri, 2004-05 sezonunu maç başına 10.4 sayı, 3.5 ribaunt, 4.8 asist ortalamalarıyla geçirdikten sonra, 2005-06 sezonu başında ligin önemli takımlarından Beşiktaş Cola Turka'nın teklifini kabul ederek Beşiktaş'a transfer oldu.

2005-06 sezonunda Beşiktaş Cola Turka'da kariyerinin en parlak sezonlarından birisini geçirdi. 5-6 tane Avrupa çapında oyuncusu olan fakat rotasyonda kullanabileceği üst düzey başka oyuncusu olmayan takımın en büyük yıldızı oldu ve kendini tüm Avrupa'ya bir kez daha ispatladı. Sene ortasında Liga ACB'nin önemli takımları Tau Ceramica ve Barcelona'dan transfer teklifi aldı. Ancak Beşiktaş yönetimi Kerem'i satmaya yanaşmadı. Yaptığı etkili savunma,maçın temposunu ayarlayan lider oyuncu olma, asist, kritik anlarda basket bulma gibi kaliteli bir oyun kurucunun yapabileceği her şeyi yaptı. Tekelspor ile oynanan play-off maçında 25 sayı atarak kariyer rekorunu egale etti, fakat takımının maçı 94-87 kaybetmesine engel olamadı. 2005-06 sezonunda Türkiye Ligi'nde asist kralı oldu ve ligin normal sezonun MVP'si seçilme onuruna erişti. Tunçeri sezonda ligde maç başına 12.1 sayı 3.3 ribaunt 6.4 asist ortalamaları EuroCup'ta ise 14.4 sayı ortalaması ile oynayarak harika bir sezon geçirdi. Sezonu tamamladıktan sonra 2006-07 sezonu için İspanya'nın ve Avrupa'nın en önemli takımlarından Real Madrid ile anlaştı.

Avrupa
Real Madrid'teki ilk sezonunu İspanya Ligi bilinen adıyla Liga ACB ve EuroCup'ta yaşadığı şampiyonluklarla noktaladı. Avrupa'nın ikinci büyük kupası olan Eurocup finalinde Litvanya takımı BC Lietuvos Rytas'ı yenerek kupayı uzandılar. İki büyük kupa kazandığı ilk sezonunda fazla sorumluluk alamasa da koçunun kendisinden beklediği şeyleri fazla ön plana çıkmadan yapmaya çalıştı. Aldığı süreleri iyi değerlendirmeyi başardı. Tunçeri 2006-07 sezonunda ligde maç başına 6.5 sayı 2.2 asist 1.1 ribaunt 1.0 top çalma ortalamaları şampiyon olarak müzelerine götürdükleri EuroCup'ta ise sezonda 4.2 sayı 2.7 asist ortalamaları ile oynadı.

Türk oyuncu Madrid'deki ikinci sezonunda takım içindeki etkinliğini daha fazla hissettirme şansı buldu. Sezon başında yakaladığı inanılmaz üçlük yüzdesi ve skorer kimliğiyle takımın daha önde gelen bir kozu olmaya başladı. İspanya Ligi'nde ve EuroLeague'de takımına birçok maçı kazandıran isim oldu ve takımın lider oyuncularından biri oldu. Ne var ki sezonun ilerleyen bölümünde aldığı süreler yine azalmaya başladı ve koç tarafından fazla ön plana çıkıması engellendi. Euroleague'de dörtlü final Madrid'de düzenlenecek olmasına rağmen Madrid'in bu güzide kulübü dörtlü finallere kalmayı başaramadı. İspanya ligi play-off çeyrek final serisinde de sürpriz bir şekilde Unicaja Málaga'ya elendiler.

Hayal kırıklığıyla sona eren bu sezonun ardından 2008 yazında birçok İspanyol ve Türk kulübünden teklif almasına rağmen çok büyük yatırımlar yapan sansasyonel Rus kulübü Triumph Lyubertsy'i tercih etti ve 2 yıllık sözleşme yaptı. Çok kötü geçen bir sezon devresinden sonra Rus takımıyla olan sözleşmesini feshedip ayrıldı.

Türkiye'ye geri dönüş

2008-09 sezonunun ikinci yarısından itibaren Efes Pilsen ile anlaştı. 2008-09 sezonunda ligde maç başına 4.6 sayı 1.1 ribaunt 3.8 Euroleague'de ise 4.2 sayı 2.2 asist ortalamalarıyla sezonu noktaladı ve sezonda takımıyla önceden kazandığı 3 şampiyonluğun yanında bir şampiyonluk daha ekleyerek, Efes'teki 4. TBL şampiyonluğunu kazandı. İlk iki sezonunda neredeyse hiç etkili olamayan Tunçeri üçüncü sezonundan itibaren yavaş yavaş kendini göstermeye başladı. 19 Şubat 2011 tarihinde Pınar Karşıyaka'ya kaybettikleri maçta 22 sayı atma başarısı gösterdi. Türk oyuncu genelde vasat göründüğü sezonda zaman zaman gösterdiği performansıyla takımının TBL yarı finaline çıkmasında katkı sağlamıştır. Tunçeri 2010-11 sezonunda EuroLeague'de genelde iyi bir görüntü çizmiştir ve maç başına 9.1 sayı 3.5 asist ortalamalarıyla oynamıştır. Ligde ise 3000. sayı barajına ulaştığı sezonda 7.8 sayı 4.0 asist ortalamaları tutturarak sezonu noktalamıştır. 2011-12 de Euroleague'de kötü bir performans çizse de ligde maç başına 10.4 sayı ile iyi bir performans sergiledi. Tunçeri'nin normal sezonda ortaya koyduğu iyi performansın yanı sıra play-off'larda da iyi bir performans ortaya koyarak büyük bir beğeni kazandı ve takımıyla TBL finaline çıksa da finalde Beşiktaş Milangaz'a şampiyonluğu 4-2 ile kaybederek 2. oldular. Tunçeri 2012-13 sezonunun ardından kaptanlığını yaptığı ve 5 yıl formasını giydiği Anadolu Efes'ten ayrıldı.

2013-14 sezonu başlamadan önce TBL'de Ankara şehrini temsil eden Türk Telekom takımı ile anlaştı. 5 Ekim 2013 tarihinde Türkiye Kupası'nda Anadolu Efes ile oynanan grup maçında attığı 18 sayıyla takımının uzatmada 101-96 maçı kazanmasında pay sahibi olan isimlerden biri oldu.

Türkiye millî takımı

Tunçeri ilk kez Galatasaray'da kendini gösterdikten sonra 1999 yılında Avrupa Basketbol Şampiyonası'na Orhun Ene'nin arkasında yedek oyun kurucu olarak, Orhun'u dinlendirmek üzere millî kadroya girdi. Ancak şampiyonada Orhun Ene'nin sakatlanması üzerine tüm sorumluluk Kerem Tunçeri'nin üzerine kaldı. Genç yaşına ve tecrübesizliğine rağmen çok başarılı bir turnuva geçirdi. Turnuvada asist kategorisinde 3. olan Kerem, kendini bu turnuvada kanıtladı ve millî takımın değişilmez oyuncusu haline geldi.

Türkiye'nin ev sahipliğini yaptığı ve final oynadığı 2001 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda millî takımın gösterdiği üstün performansta pay sahibi isimlerden birisiydi. Bir yıl sonra Indianapolis'te oynanan FIBA Basketbol Dünya Kupası'nda millî takım bu defa beklentileri karşılayamadı ve Kerem Tunçeri kötü bir performans gösterdi. Tunçeri, 2006 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda sakatlığı sebebiyle oynamayıp kadroya alınmadı.

2007 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda da Real Madrid'de oynayıp iyi bir performans sergilemesine rağmen Bogdan Tanjevic'in gazabına uğrayanlardan oldu. Tanjevic'in şaşkına çeviren sürpriz kadrosunda yer alamadı. 2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda 8. olan millî takımın formasını giyenlerden biri olarak kadroda yer aldı. 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda mücadele eden Türk millî takımının kadrosunda yer almıştır. Kupanın yarı finalinde, Türkiye-Sırbistan (11 Eylül 2010) maçında bitime 0.5 saniye kala turnikesiyle durumu 83-82 yaparak, Türkiye'yi finale taşıyan isim oldu. Finalde yıldızlar topluluğu Amerika Bileşik Devletleri millî basketbol takımına yenilerek turnuvayı 2. bitirerek gümüş madalya kazandılar. 2011 Avrupa Basketbol Şampiyonasında mücadele eden ve genelde genç oyunculardan oluşan Türkiye millî takımı kadrosunda yer alan üç tecrübeli oyuncudan biri oldu. Tunçeri, 2013 Avrupa Basketbol Şampiyonasında Tanjevic tarafından sürpriz bir şekilde kadroya alınmadı.

Kerem 30 Ağustos 2014 tarihinde İspanya'da başlayacak olan 2014 FIBA Basketbol Dünya Kupası kadrosunda Türkiye millî basketbol takımı forması giymiştir. Bir dönem, A Milli Erkek Basketbol Takımı menajerliğini de üstlenen Kerem Tunçeri,  2021 yılında Galatasaray Erkek Basketbol Takımında genel direktörlük görevine getirilmiştir.

Euroleague istatistikleri

|-
| style="text-align:left;"| 2001-02
| style="text-align:left;"| Efes Pilsen
| 19 || 17 || 26.5 || .65.2 || .17.6 || .65.2 || 1.7 || 2.8 || 0.9 || 0.3 || 4.3
|-
| style="text-align:left;"| 2002-03
| style="text-align:left;"| Efes Pilsen
| 18 || 15 || 27.5 || .44.4 || .34.9 || .60.1 || 2.4 || 3.3 || 1.9 || 0.2 || 6.4
|-
| style="text-align:left;"| 2003-04
| style="text-align:left;"| Efes Pilsen
| 11 || 6 || 22.1 || .60.2 || .21.4 || .63.6 || 2.8 || 3.8 || 0.5 || 0 || 3.9
|-
| style="text-align:left;"| 2004-05
| style="text-align:left;"| Ülkerspor
| 22 || 19 || 29.9 || .51.5 || .24.7 || .82.9 || 2.5 || 3.6 || 1.5 || 0.1 || 8.6
|-
| style="text-align:left;"| 2007-08
| style="text-align:left;"| Real Madrid
| 19 || 12 || 21.5 || .42.9 || .37.9 || .84.6 || 1.2 || 2.6 || 1.2 || 0.1 || 7.6
|-
| style="text-align:left;"| 2009-10
| style="text-align:left;"| Anadolu Efes
| 15 || 12 || 20.5 || .40.1 || .28.9 || .100 || 0.8 || 2.8 || 0.7 || 0.1 || 4.2
|-
| style="text-align:left;"| 2010-11
| style="text-align:left;"| Anadolu Efes
| 16 || 4 || 22.2 || .46.9 || .41.4 || .93.8 || 1.8 || 3.5 || 1.0 || 0.1 || 9.1|-
| style="text-align:left;"| 2011-12
| style="text-align:left;"| Anadolu Efes
| 15 || 14 || 24.3 || .32.7 || .25.1 || .50.2 || 1.1 || 4.5 || 1.1 || 0.2|| 4.3
|-
| style="text-align:left;"| 2012-13
| style="text-align:left;"| Anadolu Efes
| 25''' || 0 || 16.3 || .48.6 || .34.6 || .69.2 || 1.1 || 2.1 || 0.4 || 0|| 3.9
|-
| style="text-align:left;"| Kariyer
| style="text-align:left;"|
| 160 || 89 || 21.5 || .43.8 || .31.2 || .78.9 || 1.7 || 3.1 || 1.0 || 0.1 || 5.6

Başarıları ve ödülleri

Kulüp
 4x Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu: (Anadolu Efes) 2002, 2003, 2004, 2009
 4x Erkekler Cumhurbaşkanlığı Kupası Şampiyonluğu: 2000, 2005, 2009, 2010
 2001 Avrupa Basketbol Şampiyonası: 2.si Gümüş Madalya 2001
 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası: 2. si Gümüş Madalya 2010
 2008/2009 Avrupa Basketbol Şampiyonası grup elemelerinde grup birinciliği

Kişisel
 2005/2006 TBL: Asist krallığı
 2005/2006 TBL: Normal sezonun MVP ödülü
 2006/2007 EuroCup: Şampiyonluğu (Real Madrid)
 2006/2007 Liga ACB: Şampiyonluğu (Real Madrid)
 2008/2009 Turkiye Cumhurbaşkanlığı Kupası: MVP ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar

 TurkSports.Net Profili
 Basketpedya.com Profili
 Euroleague.net Profili
 Doudiz Profili
 FIBAEurope.com Profili
 BJK.com.tr Profili
 TBLStat.net Oyuncu Profili

1979 doğumlular
Türk erkek basketbolcular
Oyun kurucu basketbolcular
Galatasaray SK basketbolcuları
Beşiktaş JK basketbolcuları
Anadolu Efes SK basketbolcuları
Yaşayan insanlar
Rusya'daki Türk gurbetçiler
Türk gurbetçi basketbolcular
Rusya'daki gurbetçi basketbolcular
İspanya'daki gurbetçi basketbolcular
İspanya'daki Türk gurbetçiler
Şutör gard basketbolcular
2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası basketbolcuları

Kerem Tunçeri


Gerhard Scholz (* 1. Oktober 1903 in Liegnitz, Schlesien; † 31. August 1989 in Berlin) war ein deutscher Philologe, Germanist sowie Literaturhistoriker.

Leben
Der Lehrersohn Gerhard Scholz widmete sich nach abgelegtem Abitur an der Oberrealschule in Liegnitz ab 1924 den Studien der  Germanistik, Geschichte, Kunst- und Religionsgeschichte in Tübingen, Heidelberg, Berlin und Breslau. 1932 trat er als Referendar in den höheren Schuldienst ein, 1933 wurde der 1925 der SPD Beigetretene wegen seines Engagements in der Verbands- und Bildungsarbeit der Sozialistische Arbeiter-Jugend (SAJ) aus dem Schuldienst entlassen. Scholz war anschließend als Lehrer an der Volkshochschule sowie als freier wissenschaftlicher Mitarbeiter an der Universität Breslau tätig, gleichzeitig beteiligte er sich mit Gruppen der SAJ am illegalen Widerstand.

1936 entging Scholz einer drohenden Verhaftung durch die Gestapo wegen "Vorbereitung zum Hochverrat" durch Emigration nach Prag, dort arbeitete er als Sprachlehrer und für die Zeitschrift Maß und Wert. Er wurde Mitglied der Prager Arbeitsgemeinschaft emigrierter Studenten und war Mitarbeiter in der  Thomas-Mann-Gesellschaft. Feidel-Mertz und Schnorbach erwähnen seine Mitgliedschaft im Verband deutscher Lehreremigranten, lassen aber offen, ob er dem bereits in Prag oder später in Schweden beigetreten ist, wohin er 1938 über Warschau und Riga floh. Dort war Scholz als Publizist sowie als Dozent am Sozialwissenschaftlichen Institut der Universität Stockholm tätig und war Mitglied des Freien Deutschen Kulturbunds.

Nach seiner Rückkehr nach Berlin 1946 trat Scholz in die SED ein und arbeitete von 1947 bis 1949 als Referent in der Deutschen Zentralverwaltung für Volksbildung, bevor er 1949 zum Direktor des Goethe- und Schiller-Archivs und 1950 der klassischen Stätten in Weimar bestellt wurde, ein Amt, das er 1953 niederlegte. In der Folgezeit betrieb Scholz private Forschungen zur klassischen deutschen Literatur und bekleidete eine Gastprofessur in Leipzig, 1958 wurde er an der Universität Rostock bei Erich Kühne zum Dr. phil. promoviert. Im gleichen Jahr erhielt er einen Lehrauftrag für neuere deutsche und skandinavische Literatur am Germanistischen Institut der Humboldt-Universität zu Berlin, wo er 1959 zum Professor, kurz vor seiner Emeritierung 1969 zum ordentlichen Professor ernannt wurde.

Gerhard Scholz zählt neben Georg Lukács sowie Werner Krauss zu den Begründern einer marxistischen deutschen Literaturwissenschaft.

Publikationen
 Der Dramenstil des Sturm und Drang im Lichte der dramaturgischen Arbeiten des jungen Schiller. Stuttgarter Aufsatz 1782 und Mannheimer Rede 1784. Interpretation unter Berücksichtigung der frühen Dramen der sogenannten "klassischen Periode". 1958.
 Mit Ursula Püschel: Faust Gespräche. Wissenschaftliche Mitarbeit. Verlag Junge Welt, Berlin, 1967.

Literatur

 Walther Killy und Rudolf Vierhaus (Hrsg.): Deutsche Biographische Enzyklopädie. Band 9, K.G. Saur Verlag GmbH & Co. KG, München, 1996 ISBN 3-598-23163-6. Seite 108.

Gerhard Scholz und sein Kreis. Kolloquium zum 100. Geburtstag des Mitbegründers der Literaturwissenschaft in der DDR. (Pankower Vorträge 63), Helle Panke, Berlin 2004.

Weblinks

 Gerhard Scholz im DRAFD-Wiki

Einzelnachweise

Skandinavist
Germanist
Literaturhistoriker
Hochschullehrer (Universität Stockholm)
Hochschullehrer (Universität Leipzig)
Hochschullehrer (Humboldt-Universität zu Berlin)
SPD-Mitglied
SED-Mitglied
Person (Widerstand gegen den Nationalsozialismus)
Emigrant aus dem Deutschen Reich zur Zeit des Nationalsozialismus
Träger des Vaterländischen Verdienstordens in Gold
Deutscher
Geboren 1903
Gestorben 1989
Mann

Gerhard Scholz (Philologe)


La comisaría del Guaviare fue una antigua entidad territorial de Colombia que correspondía a la totalidad del hoy departamento del Guaviare, ubicado al suroriente de este país. La entidad fue creada a partir de la segregación del territorio occidental de la antigua Comisaría del Vaupés a través de la ley 55 del 23 de diciembre de 1977. Finalmente en 1991 se elevó al Guaviare a la categoría de departamento.

La colonización del Guaviare, con diferentes motivos, se debió principalmente a las enormes riquezas naturales de su suelo y a la explotación derivada de estas: balata, caucho, comercio de pieles de animales salvajes, venta de plantas originarias de la región y de peces ornamentales; y por último, el cultivo ilícito de coca.

Véase también
 Historia territorial de Colombia
 Anexo:Cronología de la organización territorial de Colombia
 Departamento del Guaviare

Referencias

Guaviare
Historia de Guaviare
Estados y territorios fundados en 1977
Estados y territorios desaparecidos en 1991

Comisaría del Guaviare


Borkowitz ist der deutsche Name folgender Orte:
 Borkovice in Tschechien
 Borkowice (Kluczbork) in Polen

Siehe auch:
 Borkowice

Borkowitz


Die katholische Pfarrkirche St. Martin ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Bad Lippspringe, einer Stadt im Kreis Paderborn (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur
Eine Kirche wurde erstmals 1360 erwähnt. Die neugotische Hallenkirche mit polygonalem Chor und Querdächern über den Seitenschiffen wurde von 1898 bis 1900 nach Plänen von Arnold Güldenpfennig errichtet. Die Wände sind durch Werkstein gegliedert. Der quadratische Westturm ist im Kern von dem Vorgängerbau von 1600. Der Aufsatz des Westportals aus Sandstein ist mit 1870–72 bezeichnet, in dieser Zeit wurde der Turm aufgestockt und erneuert. Das Portal ist mit einem Relief des hl. Martin und Rollwerkdekor verziert. Im Inneren ruhen Kreuzrippengewölbe auf Rundpfeilern.

Ausstattung
Die bauzeitliche Ausstattung, wie Altäre, Kanzel und Beichtstühle wurden von Anton Becker, Heinrich Hartmann, Theodor Brockhinke und Johannes Grewe von der Wiedenbrücker Schule geschaffen. Die Pietà aus Holz wurde 1778 geschnitzt und 1891 bearbeitet.

Orgel
Die Orgel stammt in wesentlichen Teilen aus dem Jahre 1911, sie wurde von Eggert-Feith in Paderborn gebaut. Sie ist eine romantische Orgel, deren ursprüngliche Disposition bis heute annähernd erhalten ist. 1975 folgte im Rahmen der Kirchensanierung ein Um- und Neubau des Instruments durch die Orgelbaufirma Breil in Dorsten. Der orchestrale Klangcharakter wurde im Wesentlichen beibehalten, einige neobarocke Register wurden hinzugefügt, diese fügten sich in das romantische Klangbild nur schwer ein. Die Kegelladen wurden durch Schleifladen ersetzt und die pneumatische Traktur durch eine elektrische. Der Spieltisch und Orgelprospekt blieben in ihrem äußeren Aufbau unverändert. Die Orgel hat 42 Register (ca. 2.280 Pfeifen) auf drei Manuale und ein Pedal und zählt zu den größten romantischen Orgeln in Ostwestfalen. 1994 wurde eine 64-fache Setzeranlage eingebaut.

 Koppeln: II/I, III/I, III/II, I/P, II/P, III/P
 Spielhilfen: 64-fache Setzeranlage, 3 freie Kombinationen, eine freie Pedalkombination, Tutti, Sequenzer, Registercrescendo, Einzelabsteller
 Anmerkung:
 (F) = Register von Eggert-Feith (1911)

Glocken
Im Westturm ist ein fünfstimmiges Bronzegeläut aufgehängt. Es erklingt in der Tonfolge cis'-e'-fis'-a'-h'. Die Glocken stammen aus der Glockengießerei Junker in Brilon. Die große Glocke wurde dort 1947 gegossen, die vier kleinen Glocken entstanden dort bereits 1946. Im Dachreiter hängt eine kleine Kleppglocke, gestimmt auf a'' und ebenfalls 1947 von Junker in Brilon gegossen.

Literatur
 Ursula Quednau (Bearb.): Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Nordrhein-Westfalen, Band II: Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin / München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2, S. 69.

Einzelnachweise

Weblinks

Bad Lippspringe
Bauwerk in Bad Lippspringe
Martin
Bad Lippspringe, Martin
Bad Lippspringe, Martin
Bad Lippspringe, Martin
Bad Lippspringe, Martin
Bad Lippspringe, Martin
Bad Lippspringe
Bad Lippspringe
Arnold Güldenpfennig

St. Martin (Bad Lippspringe)


Feriköy İstanbul'un Şişli İlçesine bağlı Okmeydanı ile Osmanbey arasında kalan bölgede yer alan bir semttir.

Tarihi
Feriköy adı; 18. yüzyılda bölgeye gelen, Abdülmecid ve Abdülaziz dönemlerinde kendisine geniş topraklar bağışlanan Mösyö Feri adındaki bir Fransız tüccardan gelmektedir. Eski adı Aya Dimitri olan bu küçük Rum köyü zamanla Mösyö Feri'nin köyü olarak anılmaya başlanmış ve bölgeye yerleşen diğer Gürcü, Ermeni ve Rum asıllı vatandaşlarla birlikte gelişmeye başlamıştır. 1955'e gelindiğinde ise Feriköy'ün gayrimüslim vatandaşlarını bir afet bekler. 6-7 Eylül 1955'te Selanik'te Atatürk'ün doğduğu evin kundaklandığı haberleri ile başlayan provokasyon, İstanbul'da gayrimüslimlerin yaşadığı pek çok semtte olduğu gibi gayrimüslimlerin semtteki yoğunluğunu yıllar içinde çok azalır ve artık çok küçük bir kısmı gayrimüslimdir. Günümüzde hala ayakta duran birçok tarihi kilise ve vakıf okulları ile her biri açık hava müzesini andıran mezarlıklar o dönemden kalmıştır.

Ayrıca tarihe mâl olmuş Feriköy Spor Kulübü de bu semtindir.
Bir başka sözlü tarih geleneğine göre Feri Ermenice'deki Veri (yukarı) anlamına geldiğinden Yukarı köy olan Feriköy ismini almıştır.

Camiler
 Feriköy Paşa Camii
 Behram Çavuş Camii
 Kule Mevkii Camii
 Hacı Ayşe Sarıgül Camii
 Feriköy Yayla Camii

Okullar
 Feriköy Necdet Kotil İlkogretim Okulu
 Mahmut Şevket Paşa İlkogretim Okulu

Liseler
 Şişli Anadolu Lisesi
 Mehmet Pisak Lisesi

Ulaşım
 70FE Feriköy - Eminönü
 70FY Feriköy - Yenikapı
 70D Kurtuluş/Dolapdere - Beşiktaş
 70KE Kurtuluş - Eminönü
 70KY Kurtuluş - Yenikapı
 M2 (Yenikapı-Hacıosman) metrosuyla Osmanbey durağında inip Bomonti-Feriköy çıkışını kullanarak.

İstanbul'un Eminönü semtinden kalkan 70FE no'lu otobüs, Yenikapı'dan kalkan 70FY no'lu otobüs ve metro ile Pangaltı üzerinden ulaşım sağlanabilmektedir.

Galeri

Kaynakça

Şişli'nin mahalleleri

Feriköy


Crook Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Crook Township (Arkansas)
 Crook Township (Illinois)

Crook Township


Glavočike jezičnjače (jezičastocvjetne glavočike, radičevke, jezičnjače, lat. Cichorioideae), potporodica glavočika koja je nekada sama činila samostalnu porodicu Cichoriaceae Juss.. Osnovna karakteristika im je što su im svi cvjetovi u glavici jezičasti.

Nekada su činile posebnu porodicu Cichoriaceae (radičevke)

Klasifikacija

 tribus Cichorieae Lam. & DC.
 Acanthocephalus Kar. & Kir.
 Agoseris Raf.
 Andryala L.
 Anisocoma Torr. & A. Gray
 Aposeris Neck. ex Cass.
 Arnoseris Gaertn.
 Atrichoseris A. Gray
 Avellara Blanca & C. Diaz
 Calycoseris A. Gray
 Catananche L.
 Cephalorrhynchus Boiss.
 Chaetadelpha A. Gray ex S. Watson
 Chaetoseris C. Shih
 Chondrilla L.
 Cicerbita Wallr.
 Cichorium L.
 Crepidiastrum Nakai
 Crepis L.
 Dendroseris D. Don
 Dubyaea DC.
 Embergeria Boulos
 Epilasia (Bunge) Benth.
 Erythroseris N. Kilian & Gemeinholzer
 Faberia Hemsl.
 Garhadiolus Jaub. & Spach
 Geropogon L.
 Glyptopleura Eaton
 Gundelia L.
 Hedypnois Mill.
 Helminthotheca Vaill. ex Zinn
 Heteracia Fisch. & C.A. Mey.
 Heteroderis (Bunge) Boiss.
 Hieracium L.
 Hispidella Barnadez ex Lam.
 Hololeion Kitam.
 Hymenonema Cass.
 Hyoseris L.
 Hypochaeris L.
 Ixeridium (A. Gray) Tzvelev
 Ixeris (Cass.) Cass.
 Kirkianella Allan
 Koelpinia Pall.
 Krigia Schreb.
 Lactuca L.
 Lapsana L.
 Lapsanastrum J.K. Pak & K. Bremer
 Launaea Cass.
 Leontodon L.
 Lygodesmia D. Don
 Malacothrix DC.
 Marshalljohnstonia Henr.
 Microseris D. Don
 Mulgedium Cass.
 Munzothamnus Raven
 Mycelis Cass.
 Nabalus Cass.
 Nothocalais Greene
 Notoseris C. Shih
 Paraixeris Nakai
 Paraprenanthes C.C. Chang ex C. Shih
 Phalacroseris A. Gray
 Picris L.
 Picrosia D. Don
 Pinaropappus Less.
 Pleiacanthus Rydb.
 Podospermum DC.
 Prenanthella Rydb.
 Prenanthes L.
 Pterachenia (Benth.) Lipsch.
 Pterocypsela C. Shih
 Pyrrhopappus DC.
 Rafinesquia Nutt.
 Reichardia Roth
 Rhagadiolus Scop.
 Rothmaleria Font Quer
 Scolymus L.
 Scorzonera L.
 Scorzoneroides Moench
 Shinnersoseris Tomb
 Sonchus L.
 Soroseris Stebbins
 Spiroseris Rech.f.
 Stebbinsoseris K.L. Chambers
 Stenoseris C. Shih
 Stephanomeria Nutt.
 Syncalathium Lipsch.
 Takhtajaniantha Nazarova
 Taraxacum Weber ex F.H. Wigg.
 Thamnoseris F. Phil.
 Tolpis Adans.
 Tourneuxia Coss.
 Tragopogon L.
 Uropappus Nutt.
 Urospermum Scop.
 Warionia Benth. & Coss.
 Willemetia Neck.
 Youngia Cass.
 genus Heterolepis Cass.

Vanjske poveznice

Izvori

Glavočike

Glavočike jezičnjače


La Casa de Silva es un linaje nobiliario español originario de Portugal que contó inicialmente con dos ramas principales: la más antigua de los condes de Cifuentes (título creado en 1456 que es ostentado hoy en día por los marqueses de San Román), y la de los duques de Pastrana (título creado en 1572 que actualmente ostentan ramas menores de la Casa de Álvarez de Toledo).

Su escudo muestra en campo de plata un león rampante de púrpura, armado, linguado de gules y coronado de oro.

Títulos concedidos a la Casa de Silva

Ducado de Pastrana (GdE)
 Ducado de Talavera de la Reina (GdE)
Marquesado del Águila
Marquesado de Alenquer
Marquesado de la Eliseda
Marquesado de Goubea
Marquesado de Guisa
Marquesado de Isasi
Marquesado de Montemayor
Marquesado de Orani
Marquesado de la Vega de Sagra
 Condado de Cifuentes (GdE)
Condado de Portalegre

Entre 1755 y 1802 se incorporaron los títulos de la  Casa de Alba mediante el matrimonio de Manuel María José de Silva Mendoza y Cerda, X conde de Galve, con María Teresa Álvarez de Toledo y Haro, XI duquesa de Alba de Tormes.

En el  se incorporan los títulos de la Casa de Hijar en la figura de Jaime Francisco Víctor Sarmiento de Silva Fernández de Híjar, V duque de Aliaga, de Híjar y de Lecera, III marqués de Alenquer, VIII conde de Belchite, IX de Salinas, IX de Ribadeo, V de Vallfogona y IV de Guimerá, XV vizconde de Ebol, XV de Canet, XIV de Illa y IV de Alquerforadat.

A comienzos del , la rama Silva-Bazán incorpora los títulos del Marquesado de Santa Cruz de Mudela (fundado en 1569), del Marquesado de Villasor (1594), del Ducado de Santo Mauro (1705), del Ducado de San Carlos (1780) y del Marquesado de Pozo Rubio (1887) -los cinco con rango de Grandeza de España-, así como del Marquesado del Viso (1611), del Marquesado de Arcicóllar (1680), del Condado de Carvajal (1866), del Condado de San Martín de Hoyos (1891) y del Señorío de Valdepeñas (concedido en 1575).

Enlaces externos

SALAZAR Y CASTRO, Luis de. Historia genealógica de la Casa de Silva: donde se refieren las acciones más señaladas de sus Señores, las fundaciones de sus Mayorazgos y la calidad de sus alianças matrimoniales. 1685.

Casa de Silva

Casa de Silva


مفاتيح الكنز

من ابرز اعمال محمد ياسين حيث تعكس تراث مملكة البحرين مع دمجه بالتراث الاسلامي بطريقة مشوقه تجذب الاطفال و الكبار من خلال ثلاثة اطفال يبحثون و يحاولون على الحصول على الفاتيح بعمل الخير و في اماكن تراثية لمملكة البحرين بينما يعيقهم (سلحوت) و هو الشيطان يتموه ويحاول اعاقتهم للحصول على المفاتيح لكنه لم يستطع النجاح في ذلك و في النهاية المسلسل تكون الجوائز قيمة و ذات عبرة نقل عام 1996 على قناة البحرين لكن توقف النقل فيها لهذا البرنامج الرائع لكن توجد حلقاته كاملة على اليوتيوب

محمد ياسين، ممثل بحريني (1949 -).

عن الممثل
فنان موهوب اشتهر بدور بابا ياسين – من اصل إماراتي فكانت بدايته في الأعمال الإماراتية ومن أشهر ادواره ابوطبر في مسلسل الشهير أشحفان.
انتقل للبحرين في بداية سنوات التسعينات واصبح مقيم في مملكة البحرين بالإضافة إلى ان يحمل لقب بابا ياسين في اغلب مسرحياته المشارك فيها يحمل اسم بابا ياسين وكانت انطلاق هذا اللقب في مسلسل مفاتيح الكنز، في اغلب أعماله عـُرف بالمربي الفاضل وطيب القلب، الا انه قد فاجئنا في مسلسل الفجر المستحيل وهو يظهر بالرجـل الظالم الذي لم نعتاد هذه الادوار في شخصية مثل شخصية بابا ياسين، هذا دليل بأنه لديه القدرات الكبيرة على ان يكن نجماً كبيراً في سماء الفن.

وصلات خارجية

ممثلون وممثلات بحرينيون
مواليد 1368 هـ

محمد ياسين (ممثل)


Dronning Katharina (også Katarina, Catharina og Catherine) kan henvise til flere dronninger med dette navn:

 Katharina af Aragonien (1485–1533) – dronning af England, gift med kong Henrik 8. af England
 Katarina af Sachsen-Lauenburg (1513–1535) – dronning af Sverige, gift med kong Gustav Vasa
 Catherine Parr (ca. 1512–1548) – dronning af England, gift med kong Henrik 8. af England
 Katarina af Medici (1519–1589) – dronning af Frankrig, gift med kong Henrik 2. af Frankrig
 Catherine Howard (ca. 1520–1542) – dronning af England, gift med kong Henrik 8. af England
 Katarina Stenbock (1535–1621) – dronning af Sverige, gift med kong Gustav Vasa
 Katarina Jagellonica (1526–1583) – dronning af Sverige, gift med kong Johan 3. af Sverige
 Katarina af Braganza (1638–1705) – dronning af England, gift med kong Karl 2. af England

Se også
 Katharina

Dronning Katharina


Republika Hrvatska i Burkina Faso održavaju diplomatske odnose od 18. svibnja 1995. Sjedište veleposlanstva je u Rabatu.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo u Burkini Faso. Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Kraljevini Maroku pokriva Republiku Tunis, Republiku Senegal, Burkinu Faso, Gabonsku Republiku, Republiku Kamerun, Islamsku Republiku Mauritaniju i Republiku Cote d'Ivoire.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Burkina Faso na stranici MVEP-a

Izvori

Burkina Faso

Popis hrvatskih veleposlanika u Burkini Faso


نادي لافال  نادي كرة قدم فرنسي يلعب في دوري الدرجة الثانية. تم تأسيس النادي في سنة 1902.

مراجع

أندية الدوري الفرنسي
أندية كرة قدم أسست في 1902
أندية كرة قدم في وادي اللوار
الرياضة في ماين
تأسيسات سنة 1902 في فرنسا
نادي لافال

ستاد لافالوا


ගෝමරන්කඩවල උණුදිය උල්පත් හෝ රන්කිහිරය/උල්පොත උණුදිය උල්පත් ශ්‍රී ලංකාවේ ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටා ඇති උණුදිය උල්පත් 2ක් වේ. එහි උෂ්ණත්වය ආසන්න වශයෙන් සෙල්සියස් 42 ක් පමණ වේ. රන්ගිරි උල්පොත බෞද්ධ විහාරයද මෙම ප්‍රදේශය ආසන්නයේ පිහිටා තිබේ.

පිහිටීම
ත්‍රිකුණාමලය-හොරොව්පතාන මාර්ගයේ කින්නියා පන්කුලම පසුකර කම්ඹකෝට්ටේ ඔස්සේ මෙම උණුදිය උල්පත් වෙත පිවිසිය හැකි වේ.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ උණුදිය උල්පත්

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ උණුදිය උල්පත්

ගෝමරන්කඩවල උණුදිය උල්පත්


عبد الرحمن الخطيب، ممثل سعودي.

عن حياته
تعددت مشاركته في الأعمال الفنية ما بين السعودية والكويت، وقد اشترك في أعمال تفوق ال120 عملاً فنياً ما بين مسلسلات وسهرات تلفزيونية وأعمال مسرحية، وهو يعتبر من الممثلين المخضرمين. وهو يعمل صاحب ومدير عام وكالة أساطير.

بدايته
بدأ حياته الفنية ببرنامج أمن وأمان الذي كان يقدم على القناة الأولى السعودية ثم شارك في مسرحية طبيب بالمشعاب، وبدأت شهرته في عمل أبو مسامح

أعماله
 أيام لا تنسي.
 عودة عصويد.
 عائلة فوق تنور ساخن.
 أحلام لا تعرف الدموع.
 كلنا عيال قرية.
 ابن قزمان.
 مغامرات عملاق.
 السحارة.
 عزف الدموع.
 العود.
 عائلة فوق تنور ساخن.
 مزحة برزحة.
 أبجد هوز.
 ألو مرحبا.
 عزف الدموع.
 هذا حنا
ظلال ورمال

تقديم البرامج
قدم العديد من البرامج والحملات الإعلامية لجهات مختلفة رسمية وتجارية منها:
 العربية للجميع.
 التعداد السكاني.
 الصقور.

وصلات خارجية

 أساطير للإنتاج والتوزيع الفني

ممثلون وممثلات سعوديون
مواليد 1368 هـ

عبد الرحمن الخطيب (ممثل)


Tour de Langkawi 2019 var den 24. udgave af det malaysiske landevejscykelløb på Malayahalvøen. Løbet foregik i perioden 6. til 13. april 2019. Løbet var en del af UCI Asia Tour 2019 og var i kategorien 2.HC. Den samlede vinder af løbet blev australske Benjamin Dyball fra Team Sapura Cycling.

Hold og ryttere

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

7. etape

8. etape

Resultater

Eksterne henvisninger

UCI Asia Tour 2019
2019

Tour de Langkawi 2019


This is a list of the regional county municipalities (RCM or MRC) and equivalent territories (TE) in the province of Quebec, Canada. They are given along with their geographical codes as specified by the Ministry of Municipal Affairs, Regions and Land Occupancy, and the administrative regions to which they belong.

RCMs are county-like units of government at the supralocal level. However, not all municipalities belong to an RCM. In order to use RCMs for statistical purposes, some municipalities (mostly Indian reserves) are viewed as belonging to RCMs they do not belong to legally. The possibly enlarged RCMs are called municipalités régionales de comté géographiques (MRCG) as opposed to the legal ones known as municipalités régionales de comté juridiques (MRCJ). The remaining municipalities are grouped into territories equivalent to an RCM (French: territoires équivalents à une MRC) or TEs, which are also considered MRCGs. This way, MRCGs cover the entire territory of Quebec and do not overlap.

There are 87 RCMs and 17 TEs in Quebec, for a total of 104 MRCGs. 14 of the TEs correspond exactly (or very nearly correspond) to cities or urban agglomerations. The only 3 exceptional cases are the TEs of Jamésie, Kativik and Eeyou Istchee. These TEs lie in Northern Quebec and cover large areas with many, mostly small, municipalities.

Because of cooperation between the Institut de la statistique du Québec and Statistics Canada, RCMs and TEs correspond neatly to census divisions in most cases. See the section "Use as census divisions" below.

For further details, see Regional county municipality.

Lists

Municipalities with populations of at least 5,000 as of the 2006 Census are listed, with their legal status in parentheses. Those with populations over 20,000 are highlighted.

The seat of the regional county municipality (RCM) is indicated with an asterisk (*). If its population is less than 5,000, then it appears in italics.

The information concerning (legal) RCMs, including their seats, is taken from the database of municipalities of the Ministère des Affaires municipales et régionales. Information concerning geographical RCMs is taken from a list published by the Ministère de la Faune et des Ressources naturelles. Relevant definitions can be obtained from the website of the Institut de la Statistique du Québec.

East Québec

Quebec City Area

Eastern Townships

Montérégie

Montréal and Laval

Central Québec

West Québec

Northern Québec

Use as census divisions

Statistics Canada divides Quebec into 98 census divisions that are mostly coextensive with Quebec's regional county municipalities and equivalent territories.

93 of these census divisions correspond to a single regional county municipality or equivalent territory in the list above. In these cases the census division and the corresponding RCM or TE share a single two-digit geographical code, except for Lévis, whose code is 251.

The census divisions that are an exception to this are shown below, with geographical codes in parentheses:

 The CD of Francheville (37) consists of the TE of Trois-Rivières (371) and the RCM of Les Chenaux (372). These two divisions formerly constituted the single RCM of Francheville, which was dissolved in 2002.
 The CD of Le Saguenay-et-son-Fjord (94) consists of the TE of Saguenay (941) and the RCM of Le Fjord-du-Saguenay (942). Le Fjord-du-Saguenay formerly included the smaller cities which were amalgamated to create the new city of Saguenay in 2002.
 The CD of Sept-Rivières—Caniapiscau (97) consists of the RCMs of Sept-Rivières (971) and Caniapiscau (972).
 The CD of Minganie–Le Golfe-du-Saint-Laurent (98) consists of the RCMs of Minganie (981) and Le Golfe-du-Saint-Laurent (982). The latter superseded Basse-Côte-Nord in 2010; Basse-Côte-Nord itself was part of Minganie until 2002.
 The CD of Nord-du-Québec (99) is coextensive with the administrative region of Nord-du-Québec and consists of the TEs of Jamésie (991), Kativik (992) and Eeyou Istchee (993).

Former regional county municipalities
The following former regional county municipalities all ceased to exist in conjunction with changes introduced in the 2000–2006 municipal reorganization in Quebec:
 Champlain Regional County Municipality
 Desjardins Regional County Municipality
 Francheville Regional County Municipality
 La Région-Sherbrookoise Regional County Municipality
 Laval Regional County Municipality
 Le Centre-de-la-Mauricie Regional County Municipality
 Le Haut-Saint-Maurice Regional County Municipality
 Les Chutes-de-la-Chaudière Regional County Municipality
 Les Îles-de-la-Madeleine Regional County Municipality
 Mirabel Regional County Municipality
 Rouyn-Noranda Regional County Municipality

Renamed regional county municipalities
 La Haute-Gaspésie Regional County Municipality was formerly known as Denis-Riverin RCM.
 The former La Région-Sherbrookoise Regional County Municipality was earlier known as Sherbrooke RCM.
 La Vallée-de-l'Or Regional County Municipality was formerly known as Vallée-de-l'Or RCM.
 Le Rocher-Percé Regional County Municipality was formerly known as Pabok RCM.
 Les Appalaches Regional County Municipality was formerly known as L'Amiante RCM.
 Les Sources Regional County Municipality was formerly known as Asbestos RCM, and prior to that as  L'Or-Blanc RCM.
 Marguerite-D'Youville Regional County Municipality was formerly known as Lajemmerais RCM.
 Pierre-De Saurel Regional County Municipality was formerly known as Le Bas-Richelieu RCM.
 Beauce-Centre Regional County Municipality was formerly known as Robert-Cliche RCM.

See also
Administrative divisions of Quebec
Local government in Quebec
Municipal history of Quebec
Regions of Quebec
List of communities in Quebec
Census geographic units of Canada
List of census divisions of Quebec
List of historic counties of Quebec

Notes

References
 Database of the Geographical code of Quebec

Local government in Quebec

Regional County Municipalities
Regional county municipalities in Quebec

List of regional county municipalities and equivalent territories in Quebec


هذه هي قائمة الطائرات الضخمة وتاريخ أول طيران لكل منهم وملاحظات عن بعضهم:

ثابتة الجناح

طائرات مدنية

طائرات عسكرية

طيران تجريبي أو ذو أغراض خاصة

 للتصاميم التي لم تحلق حتى الآن يستخدم تاريخ تصميمها أو فكرتها كتاريخ أول طيران.

مروحيات أو ذوات الأجنحة المتحركة

قوائم الطائرات
قوائم طائرات حسب النوع

قائمة الطائرات الضخمة


South Bermondsey railway station is on the South London line, serving the district of South Bermondsey in the London Borough of Southwark and managed and operated by Southern. It is  down the line from ; the following station on the line is . The station is the principal stop for Millwall F.C.'s The Den.

History

The original station was situated to the north-west of South Bermondsey Junction, on the northern side of Rotherhithe New Road. It opened on 13 August 1866 with the South London Line, and was originally named Rotherhithe; it was renamed South Bermondsey on 1 December 1869. It closed on 17 June 1928, when the present station, situated south of South Bermondsey Junction, took its place.

The 1928 station is on an embankment, and its platforms and buildings are of wooden construction; the current passenger access to the station from Rotherhithe New Road and Ilderton Road is by a footpath partly constructed on the embankment previously occupied by the line to Bricklayers Arms and Willow Walk Goods Depots. In 1993, football club Millwall opened their ground The Den adjacent to the station. A direct footpath was built from the station to the North Stand (away section) of the ground, this is used on match days only. Southern trains from London Bridge to  via  called at South Bermondsey until December 2012 when the new London Overground service started from Surrey Quays to Clapham Junction.

Accidents and incidents
On 21 January 1947, an empty stock train was involved in a rear-end collision with an electric multiple unit.

Services

All services at South Bermondsey are operated by Southern using  EMUs.

The typical off-peak service in trains per hour is:
 4 tph to
 2 tph to  via
 2 tph to  via

During the evenings (after approximately 20:00), the service between London Bridge and Beckenham Junction is reduced to hourly. This service does not run on Sundays.

Connections
London Buses routes 1, 381 and P12 serve the station.

The Quietway 1 cycle route passes the station entrance.

References

External links

Disused railway stations in the London Borough of Southwark
Former London, Brighton and South Coast Railway stations
Railway stations in Great Britain opened in 1866
Railway stations in Great Britain closed in 1917
Railway stations in Great Britain opened in 1919
Railway stations in Great Britain closed in 1928
Railway stations in the London Borough of Southwark
Former Southern Railway (UK) stations
Railway stations in Great Britain opened in 1928
Railway stations served by Govia Thameslink Railway
1866 establishments in England

South Bermondsey railway station


The Flathead Tunnel is a  railroad tunnel in the Rocky Mountains of northwest Montana near Trego, approximately  west of Whitefish. Located on the BNSF Railway's Kootenai River Subdivision, it is the second-longest railroad tunnel in the United States after the Cascade Tunnel. It is ultimately named after the Bitterroot Salish, also known as the Flathead.

The tunnel was constructed for the Great Northern Railway by the Walsh Construction Company and S.J. Groves and Sons (collectively known as Walsh–Groves) at a cost of nearly $44 million (equivalent to $ million in ). It is part of a  rerouting of the Great Northern Hi-Line that became a necessity due to construction of Libby Dam and subsequent creation of Lake Koocanusa.

Work began on May 12, 1966. Drilling was completed on June 21, 1968 when President Lyndon B. Johnson ceremoniously triggered a final explosion from a circuit connected via telephone to the White House.

Finishing work continued for the following two years, and the tunnel, along with the entire rerouted rail line it is a part of, opened on November 1, 1970. An opening ceremony was held on November 7, 1970 and included the passage of the first official train through the tunnel, a 21-car passenger special carrying 1,200 area residents who were offered the opportunity to travel a circular route from Libby and back on both the new and old rail lines.

Official records indicate that two people were killed in two separate incidents during construction, both occurring after drilling was complete.

 the tunnel is used by about 40 freight trains each day as well as Amtrak's Empire Builder. Maximum speed through the tunnel is . The north portal contains a ventilation system to clear the tunnel of diesel locomotive exhaust and provide cooling air to eastbound locomotives, as there is an uphill grade heading eastbound.

References

External links
 RR Pictures Archive - east portal

Railroad tunnels in Montana
Buildings and structures in Lincoln County, Montana
Great Northern Railway (U.S.) tunnels
BNSF Railway tunnels
Tunnels completed in 1970

Flathead Tunnel


فيلموري  هي إحدى مدن مقاطعة فينتورا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 10 يوليو، 1914.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لفيلموري:

أعلام
 صوفيا مندوزا
 تشاد هانسن
 دون بوروز

مراجع

فيلموري (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1914
تأسيسات سنة 1914 في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة فينتورا (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
نهر سانتا كلارا

فيلموري (كاليفورنيا)


Goofy Adventures is a comic book published by Disney Comics featuring Goofy as the main character.  In this comic book Goofy appears in different parody type stories.  This comic book lasted for 17 issues from April 1990 to August 1991, edited by David Seidman.

List of issues
 Balboa De Goofy, and Goofy Frankenstein Part 1
 Goofy Frankenstein Part 2, Goofy Peary at the North Pole, and Goof Brothers at Kitty Hawk
 Covered Wagons Ho and Alexander Goof
 The Great Goofidini
 Sir Goof and Knights of the Square Table, and First Goof on the Moon
 Super Goof and the Thief of Zanzipar
 Two Muskeeters Plus One
 Goofy Washington Our Nation's Flounder, A Goofy Look at the Movies, and Star Goof
 The Name's Goof James Goof
 Goofy Samurai, and A Goofy Look at Doors
 Goofis Khan
 Arizona Goof and the Lost Aztec Temple Part 1
 Arizona Goof and the Lost Aztec Temple Part 2
 Alexander Goof The Early Years
 Super Goof Versus the Cold Ray
 Sheerluck Goof and the Giggling Ghost of Notenny Moor, and The Goofy Wolfman
 Back in Time, and Tomb of Goofula

Even after the series was cancelled the Goofy stories occasionally appeared in Walt Disney's Comics and Stories, Donald and Mickey, Donald Duck and Mickey Mouse and Walt Disney Giant.

References

External links

 .

Goofy (Disney)
Disney Comics titles
Disney comics titles

Goofy Adventures


Craig R. Barrett (nacido el 29 de agosto de 1939) es un ejecutivo que estuvo como Presidente del consejo de Intel Corporation hasta mayo de 2009. Se convirtió en CEO de Intel en 1998, cargo que ocupó durante siete años. Después de retirarse de Intel, Barrett se unió a la facultad de la escuela de negocios Thunderbird School of Global Management en Glendale, Arizona.

Carrera
Barrett fue el presidente de Intel a partir de 1997 y su Director Ejecutivo de 1998 a 2005. Lideró la empresa en algunos de sus peores momentos, incluyendo la explosión de la burbuja punto-com y una grave recesión.

Personas de Intel
Graduados honorarios del Trinity College Dublin
Graduados honorarios de la Universidad Carnegie Mellon

Craig Barrett


Gradina se nalazi u selu Ričicama, općina Proložac.

Opis
Nastala u 15. godini. Srednjovjekovna tvrđava nalazi se na uzvišenju u središnjem dijelu Ričica, istočno od župne crkve sv. Ivana. Slabo očuvanim bedemima ograđen je plato koji se nalazi na vrhu uzvišenja. Na istočnom dijelu u sklopu bedema vidljiva je jedna jača kula. Na padini prema jugu postojalo je podgrađe. Na cijeloj uzvisini se nailazi i na prapovijesnu keramiku tako da se može pretpostavit kako je srednjovjekovna tvrđava zauzela mjesto ranije, vjerojatno željeznodobne, gradine.

Zaštita
Pod oznakom Z-2801 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kopnena arheološka zona/nalazište".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Utvrde u Hrvatskoj
Arheološki lokaliteti u Hrvatskoj

Gradina u Ričicama


Worthy is the Lamb that was slain (en español, Digno es el Cordero que fue sacrificado) es el título de una composición musical, que constituye la última de las secciones de las que se compone el oratorio El Mesías, obra cumbre del músico barroco Georg Friedrich Händel.

Está escrita para orquesta y coro de cuatro voces. En realidad, la pieza se compone de dos partes bien diferenciadas que, no obstante, mantienen coherencia estilística y argumental entre ellas y se interpretan usualmente sin interrupción: la primera empieza con las palabras Worthy is the Lamb that was slain, y la segunda es el Amen, con el que se cierra el pasaje y se concluye todo el oratorio.

La última de las varias partes de las que se compone El Mesías trata sobre la culminación de la historia de la salvación y la llegada del Reino de Dios y su triunfo sobre el mal. Los textos se basan en los últimos libros del Nuevo Testamento. Esta composición, en concreto, está basada en el libro del Apocalipsis, cuyos pasajes 5:11-14 dicen:

Y miré, y oí la voz de muchos ángeles alrededor del trono, y de los seres vivientes, y de los ancianos; y su número era millones de millones, que decían a gran voz: El Cordero que fue inmolado es digno de tomar el poder, las riquezas, la sabiduría, la fortaleza, la honra, la gloria y la alabanza. Y a todo lo creado que está en el cielo, y sobre la tierra, y debajo de la tierra, y en el mar, y a todas las cosas que en ellos hay, oí decir: Al que está sentado en el trono, y al Cordero, sea la alabanza, la honra, la gloria y el poder, por los siglos de los siglos. Los cuatro seres vivientes decían: Amén; y los veinticuatro ancianos se postraron sobre sus rostros y adoraron al que vive por los siglos de los siglos.

El libretista de la obra, Charles Jennens, simplificó los textos bíblicos para que fueran más fáciles de interpretar. Sin embargo, la complejidad técnica de todo el oratorio es notable. Händel fusiona en sus obras diversas tendencias musicales vigentes en la época, como la tradición contrapuntística alemana, el estilo operístico procedente de Italia y su propio gusto, más tendente a la homofonía que triunfará posteriormente con el Clasicismo, y que hará de él uno de los compositores más admirados por figuras como Beethoven. Estas influencias diversas se observan en la obra que tratamos, pues conviven en ella la complicación y robustez características de la música barroca con una claridad estructural y un interés por la melodía muy propios de la producción de Händel.

Como se ha señalado más arriba, la obra se divide en dos partes, Worthy is the Lamb that was slain, es decir, las aclamaciones de los ancianos del Apocalipsis a Dios, y el Amén que, además de corresponder en el texto bíblico, sirve de oportuno cierre a todo el oratorio, tal y como correspondería a una oración o un acto litúrgico. Ambas partes, concebidas como obras diferentes, están a la vez unidas musical y formalmente.

Worthy is the Lamb that was slain comienza con un potente unísono de todas las voces y la orquesta, que interpretan la misma melodía en estilo homofónico. Esta sección se repite una vez casi sin variaciones, y da paso a una parte en forma de fuga, que comienzan los bajos y tenores, a los que se añaden sucesivamente las diferentes voces, que culminan esta parte al unísono.

El Amén se inicia con un solo de los bajos, a los que se añaden las otras voces en forma fugada. Tras dos solos de la orquesta intercalados con el coro, ambas partes, orquesta y voces, se unen hasta el final, que recuerda por su rotunda sonoridad al célebre Aleluya.

Referencias

Composiciones de Georg Friedrich Händel
Composiciones de 1741
Composiciones en re mayor

Worthy is the Lamb that was slain


Svijet

Otkrića
 Njemački astronom Johann Franz Encke prvi izračunao putanju Enckeova kometa i prepoznao njegovu periodičnost.

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 1819.


වික්‍රමර්කුඩු යනු එස්. එස්. රාජමෞලි විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2006 තෙලිඟු ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටයකි. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණයකරන ලද්දේ රවී තේජා, අනුෂ්කා ෂෙට්ටි සහ විනීත් කුමාර් විසිනි.  මිලියන 110ක පිරිවැයක් දරා නිපදවූ මෙය 2006 ජූනි 23 දින ලොවපුරා මුදාහැරිණි. මෙම චිත්‍රපටය ඉන්දියාවේ අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ දී මුඛ්‍යධාරා අංශයෙන් ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. පසුව මෙම චිත්‍රපටය දෙමළ බසින් සිරුතෛ ලෙස ද, කන්නඩ බසින් වීර මදාකාරි ලෙසත්, හින්දි බසින් රෞඩි රතෝර් ලෙසත්, ඉන්දියානු බෙංගාලි බසින් බික්‍රම් සිංහා: ද ලයන් ඊස් බැක්, සහ බංගලාදේශ බෙංගාලි බසින් උල්තා පල්තා 69 සහ ඇක්ෂන් ජැස්මින් ලෙස දෙවරක් ප්‍රතිනිර්මාණය විය.

කථාපුවත
හයිදරාබාදයේ ආධුනික සොරකු වන ආතිලි සති බාබු (රවී තේජා) භයානක දෑ සිදුකිරීමට ප්‍රියතාවක් දක්වයි. ඔහු විවාහ මංගලෝත්සවයකට සහභාගී වීමට හයිදරාබාදයට පැමිණ සිටින නීරාජා (අනුෂ්කා ෂෙට්ටි) හට පෙම් කරයි. ඇගේ හදවත කෙසේ හෝ ඩැහැගන්නා සති බාබු ඇය ද ඔහු කෙරෙහි පෙම් කිරීමට පොළඹවයි. තමන් සොරකු බව පවසන සති බාබු, සදහටම අපරාධ කටයුතු අත්හරින බවට ඇයට පොරොන්දු වේ. නමුත් එයට පෙර අවසන් වතාවට පුද්ගලයකු රවටා විශාල මුදලක් වංචා කිරීමට ඔහු තීරණය කරන්නේ සිය මිතුරු දුව්වා (බ්‍රහ්මානන්දම්) සමගිනි. බස් නැවතුමක සිටින කාන්තාවක දකින් ඔහු ඇගේ ට්‍රන්ක පෙට්ටිය පැහැරගෙන පළා යයි. නමුත් එම ට්‍රන්ක පෙට්ටිය තුළ මුදල් වෙනුවට සිටිනුයේ නේහා (බේබි නේහා) නම් කුඩා දැරියකි. එම දැරිය සිතන්නේ සති බාබු ඇගේ පියා කියා ය. සිදුවන දෙය පිළිබඳ කලබල වන ඔහුට නේහා තමන් අසලම තබාගැනීමට සිදුවන්නේ පොලිස් නිලධාරී ඉන්ස්පෙක්ටර් මහාන්ති (රජීව් කණකාලා) ඔහු දෙස ඇස ගසා සිටින බැවිනි.

ඔහු නේහාව නීරාජාගෙන් සඟවා තබාගැනීමට තැත් කළ ද, නීරාජා මේ පිළිබඳ දැනගනියි. කෝපයට පත් නීරාජා සති බාබුව හැරයන්නේ ඔහුව පීඩාවට පත් කරමිනි. මඳ වේලාවකින් නාඳුනන මැර පිරිසක් ඔහුට පහර දී ඇත්තේ ඔහු සහකාර පොලිස් කොමසාරිස් වික්‍රම් සිං රථෝද් (රවී තේජා විසින්ම) හෙවත් නේහාගේ සැබෑ පියා යැයි සිතායි. රථෝද්ගේ පෙනුම සති බාබුට බෙහෙවින්ම සමාන බැවින් සියලු දෙනා විමතියට පත්වේ. නේහා ද රැගෙන ආරක්ෂිතව පලායන්නට නාඳුනන බොහෝ දෙනකුගේ සහාය සති බාබුට ලැබේ. නමුත් ඔහුව මැරයන් විසින් වටකරනු ලබයි. කෙසේ හෝ එතැනට පැමිණෙන රථෝද් එම මැරයන් සියලු දෙනාම මරාදමා ඔවුන්ව බේරාගන්නා නමුත්, තුවාල හේතුවෙන් ඔහු ද මියයයි.

සහකාර පොලිස් පරීක්ෂකගේ සහායක පොලිස් නිලධාරීහු මෙම සම්පූර්ණ සසිදුවීම සති බාබුට හෙළිකරති. මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි, දේව්ගාර්හි චම්බාල් ගම්මානයේ දූෂිත M. L. A. බාවුජී (විනීත් කුමාර්) සිය අපරාධවලින් නගරය ගිලගනියි. දූෂිත දේශපාලනය, නීතිවිරෝධී ක්‍රියා, අපරාධ, ස්ත්‍රී දූෂණ සහ මුදල් ශෝධනය හේතුවෙන් නගරය පරිහානියට පත්වේ. ඔහුගේ පුත් මුන්නා (අමිත් කුමාර් තිවාරි) ස්ත්‍රීන්ට අතවර කරන අතර, ඔහු පොලිස් නිලධාරීන්ගේ භාර්යාවන්ව ද දූෂණය කළේ ය. රථෝද් ක්ෂණිකව ඔහුව සිරගත කොට ඔහුට මානසික විකෘතියක් ඇතැයි පවසයි. නිලධාරීන්ගේ ඇඳුම් ගලවමින් මුන්නා පොලීසියට අපහාස කරයි. නමුත් රථෝද් නින්දාවට පත් නිලධාරියකුගේ ඉණ පටියක් ගෙන ඉන් ගසක එල්ලා මුන්නාව මරාදමයි. බාවුජීගේ සොහොයුරා වන ටිට්ලා (අජයි) දුස්සේරාහි දී රථෝද්ට පහර දෙයි. ඔහු රථෝද්ට පිහියෙන් ඇන හිසට වෙඩි තබන්නේ කුඩා රදුවකුව බේරාගැනීමට තැත්කරන විටදී ය. ඔහු මියගියේ යැයි ඔවුහු සිතති. නමුත් ඔහු ජීවත්වන අතර මොළයට හානි වී ඇත. මොළයට හානිවීමේ අතුරු ආබාධ ක්‍රමයෙන් පහව යයි.

අනතුරුව සති බාබු නේහාව හදාවඩා ගනියි. නේහා සිය පියා මියගිය බැව් නොදනියි. අනුතරුව සති බාබු දේව්ගාර් වෙත පැමිණෙන්නේ බාවුජි සමග ගනුදෙනුව විසඳා ගැනීමටයි. දුව්වා නීරාජාට සත්‍යය හෙළිකරන අතර, ඇය සති බාබුට සමාව දෙයි. මැරයකු වන සති බාබු සිය උපායයන් මගින් බාවුජිව රවටයි. MLAගේ මත්පැන් කර්මාන්ත ශාලාව ගිනිතබන ඔහු, ආහාර ගබඩාව කොල්ලකෑමට ගම්වැසියන්ව පොළඹවයි. එහි දී සටනක් ඇතිවන අතර, ඔහු බාවුජීගේ සියලු මිනිසුන්ව පරාජය කරයි. අවසානයේ, වැල් පාලමක් මත දී ඔහු ටිට්ලා සමග සටන් කරයි. සති බාබු ලණුව කපාදමන අතර, ඉන් ඇදවැටෙන ටිට්ලා මරණයට පත්වේ. සිත බාබු නීරාජා සමග විවාහ වන අතර, ඔවුහු නේහා සහ දුව්වා සමග නව දිවියක් අරඹති.

චරිත නිරූපණය

 රවී තේජා, ආතිලි සති බාබු සහ ඩීසීපී වික්‍රම් සිං රථෝද් ලෙස (ද්විත්ව චරිත)
 අනුෂ්කා ෂෙට්ටි, නීරාජා ගෝස්වාමි ලෙස
 ජ්‍යෝතිකා, වික්‍රම් සිං රථෝද්ගේ බිරිඳ ලෙස
 රුතිකා, උප-පරීක්ෂක රෂියා ලෙස (සහායක චරිතයකි. නමුත් ඇය රවී තේජා සහ අනුෂ්කා සමග ගීතයක ද පෙනීසිටියි)
 විනීත් කුමාර්, බාවුජි MLA ලෙස
 අබ්දුල් රෙහ්මාන්, බාවුජිගේ පුත්‍රයා ලෙස
 බ්‍රහ්මානන්දම්, දුව්වා අබ්බුලු ලෙස
 බේබි නේහා, නේහා ලෙස
 අජයි, ටිට්ලා ලෙස
 රජීව් කණකාලා, ඉන්ස්පෙක්ටර් මහාන්ති ලෙස
 අමිත් කුමාර් තිවාරි, මුන්නා ලෙස
 රඝු බාබු, බාවුජිගේ මස්සිනා ලෙස
 ජයා ප්‍රකාශ් රෙඩ්ඩි, ස්වදේශ කටයුතු ඇමති ලෙස
 මාධුරි සේන්, ඉන්ස්පෙක්ටර් මහාන්තිගේ බිරිඳ ලෙස
 ප්‍රකාශ් රාජ්, DGP ලෙස (ආරාධිත රංගනය)
 මේඝ්නා නායිදු, "වාස්තවා" ගීතයේ නර්තනයක

නිෂ්පාදනය
මෙහි රූගත කිරීම්වලට ගල් වළක සේවක පිරිසකගෙන් බාධා වූයේ ඔවුන් චිත්‍රපට කණ්ඩායමට ගල්වලින් පහර දී උපකරණ බොහෝමයට හානි කිරීම නිසායි. මෙහි දී අධ්‍යක්ෂක රාජමෞලි ඇතුළු ඇතැම් සාමාජිකයින්ට තුවාල ද සිදු විය. ගල් වළේ කළමනාකරු විසින් මෙහි ඇතැම් දර්ශන රූගත කිරීම සඳහා එහි සේවකයිනට සිය වැඩ කටයුතු නවත්වා එම ප්‍රදේශයෙන් ඉවත්ව යන ලෙස දන්වා තිබිණි. මේ හේතුවෙන් සේවකයින් සහ කළමනාකරු අතර ගැටුමක් ඇතිවූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ චිත්‍රපට කණ්ඩායමට සේවකයින් විසින් ගල්වලින් දමා ගැසීමයි. මේ නිසා චිත්‍රපට කණ්ඩායම පවා සිය වාහනවල නැගී ප්‍රදේශයෙන් ඉවත්ව ගියහ. තුවාල වූ සාමාජිකයන්ව ඇපලෝ රෝහල වෙත ඇතුළත් කෙරිණි. අධ්‍යක්ෂ රාජමෞලිගේ අතෙහි සුළු බිඳීම් ඇති විය. ගල් වළේ සේවකයිනට සහ එහි හිමිකරුට එරෙහිව චෝදනාව්ක ගොනු කෙරිණි.

මුදාහැරීම

විචාරක පිළිගැනීම
විචාරකයන් වෙතින් මෙය යහපත් ප්‍රතිචාර ලැබී ය. අයිඩ්ල්බ්‍රේන් රචනා කොට තිබුණේ: "සමස්තයක් ලෙස, වික්‍රමර්කුඩු යනු රාජමෞලිගේ ඉස්තාලයේ තවත් පෙරදක්නා බ්ලොක්බස්ටරයකි ". ටෝටල්ටොලිවුඩ් රචනා කොට තිබුණේ: "චිත්‍රපටයේ පළමු අර්ධය පූර්ණ විනෝදාස්වාද ස්වරූපයෙන් යයි. දෙවන අර්ධය ක්‍රියාදාම කොටස්වලින් යුතු වුව ද, විනෝදාස්වාදය එලෙසම රඳවාගෙන ඇත." සයිෆි රචනාකොට ඇත්තේ: "සමස්තයක් ලෙස, වික්‍රමර්කුඩු යනු මසාලා විනෝදාස්වාදකයකි". නව්රනිං රචනා කොට ඇත්තේ: "වික්‍රමර්කුඩු නරඹීම මඟ අයිනේ අත් කරත්තයක හිඳ මීර්දි භාජ්ජි පිඟානක් ආහාරයට ගන්නවා වැනි ය". Fullhyd රචනා කොට තිබුණේ: "වික්‍රමර්කුඩු පිසීමේ දී සුවඳ නැගෙන නමුත්, අවසානයේ දී එලෙසම රස නොදැනෙන ආහාර බඳුනක් වැනි ය. මෙම චිත්‍රපටය අප්‍රමාදීව කථාව එහි උච්චස්ථානය වෙත ගොඩනංවන්නේ ඔබගේ ඇඩ්‍රිනලින් පොම්ප කරමිනි. නමුත් එතැන් සිට එය කෙසේ මෙහෙයවිය යුතුදැයි නොදන්නා බැව් පෙනේ". Cinegoer රචනා කොට ඇත්තේ: "එක් දෙයක් නම් වික්‍රමර්කුඩු කිසිදින ඔබව කම්මැලිකමට පත් නොකරයි. එය ඔබව ගම් ගා තිරයට අලවා තබා ගනියි. හැමවිටම සිදුවීම් ගණනාවක් සිදුවන අතර, කථාව ද ක්ෂණිකව ගලා යයි".

බොක්ස් ඔෆීස්
මෙම චිත්‍රපටය සහ එහි විවිධ හඬකැවූ ප්‍රභේද  මිලියන 260ක සමස්ත ආදායමක් උපයාගත්තේ ය. එය මධ්‍යස්ථාන 54ක දින 100 සම්පූර්ණ කළේ ය.

හඬකැවූ ප්‍රභේද සහ ප්‍රතිනිර්මාණ
මෙම චිත්‍රපටය මලයාලම්, හින්දි, සහ භෝජ්පූරි භාෂාවලින් හඬකවා පිළිවෙලින් වික්‍රමාතිත්‍යා, ප්‍රතිඝත්, සහ වික්‍රම් සිං රථෝද් IPS ලෙස ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මෙය බංග්ලා බසින් උල්තා පල්තා 69 ලෙසත්, කන්නඩ බසින් වීර මදාකාරි සහ දෙමළ බසින් සිරුතෛ ලෙසත් ප්‍රතිනිර්මාණය විය. ප්‍රභූ දේවා විසින් නිෂ්පාදනය කළ මෙහි හින්දි ප්‍රතිනිර්මාණය වූ රෞඩි රතෝර් සාර්ථක ලෙසින් තිරගත වූ අතර, එහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළේ අක්ෂේ කුමාර් සහ සොනාක්ෂි සිංහා විසිනි. මෙය බෙංගාලි බසින් බික්‍රම් සිංහා: ද ලයන් ඊස් බැක් ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය වූ අතර, එහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළේ ප්‍රොසේන්ජිත් චැටර්ජී සහ රිචා ගංගෝපාධ්‍යායි විසිනි.  2015දී ධලිවුඩ් අධ්‍යක්ෂක ඉෆ්තකාර් චෞධරි මෙම චිත්‍රපටයේ කාන්තා ප්‍රභේදයක් ඇක්ෂන් ජැස්මින් ලෙසින් නිර්මාණය කිරීමෙහි යෙදුණේ බොබී සහ සයිමොන් සාදික් ප්‍රධාන චරිත ලෙස යොදාගෙනයි.

වික්‍රමර්කුඩු සහ එහි ප්‍රතිනිර්මාණවල චරිත සටහන

ධ්වනිපථය

වික්‍රමර්කුඩුහි ධ්වනිය මැයි 31 රාත්‍රියේ හයිටෙක් සිටි අසල ගොඩනැගූ පසුතලයක විශේෂ උත්සවයක දී මුදාහැරිණි. කේ. රාඝවේන්ද්‍ර රාඕ විසින් ධ්වනිය දියත් කළ අතර, පළමු ඒකකය යූ. වී. එස්. චෞධරිට ලබාදෙන ලදී. රමේශ් ප්‍රසාද්, බී. ගෝපාල් සම ගුණ්නාම් ගංගරාජු මෙහි දී ආරාධිත අමුත්තන් ලෙස සහභාගී වූහ. මෙහි දී සහභාගී වූ කණ්ඩායම් සාමාජිකයන් අතරට එම්. එල්. කුමාර් චෞධරි, රවී තේජා, රාජමෞලි, අනුෂ්කා, කීරවානි, විජයේන්ද්‍ර ප්‍රසාද්, බ්‍රහ්මානන්දම්, පද රචක දනයියා, රජීවී කණකාලා, අජයි, රාමා රාජමෞලි, රවීන්ද්‍ර, සර්වේශ් මුරාරි, රාම් ලක්ෂ්මණ්, එම්. රත්නම්, කෝටගිරි වෙන්ක‍ටේස්වරා රාඕ සහ සුරේෂ් බුජ්ජි ඇතුළත් විය. සුමා විසින් මෙම උත්සවය මෙහෙයවූ අතර, ආදිත්‍යා මියුසික් විසින් ශ්‍රව්‍ය අයිතීන් මිලදී ගන්නා ලදී.

මෙහි ධ්වනිපථය මහජනයා මෙන්ම විචාරකයන් වෙතින් ද ඉතා යහපත් ප්‍රතිචාර හිමි කරගත්තේ ය. මෙහි එන "කොලේජ් පපාලා" (චින්ටා ටා චිටා චිටා ලෙස වඩාත් ප්‍රකට ය) ගීතය සජීඩ්-වජීඩ් විසින් මෙහි හින්දි ප්‍රතිනිර්මාණය වූ රෞඩි රතෝර් සඳහා භාවිතයට ගන්නා ලදී.

පථ ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

2006 චිත්‍රපට
තෙලිඟු-භාෂා චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
එම්. එම්. කීරවානිගේ චිත්‍රපට ස්වරමාලා
ආන්ධ්‍රා ප්‍රදේශ් පොලීසියේ ප්‍රබන්ධ නිරූපණයන්
ඉන්දියානු ක්‍රියාදා චිත්‍රපට
මසාලා චිත්‍රපට
වෙනත් භාෂාවලින් ප්‍රතිනිර්මාණය වූ තෙලිඟු චිත්‍රපට
එස්. එස්. රාජමෞලි අධ්‍යක්ෂණය කළ චිත්‍රපට
හින්දි බසින් හඬකැවුණු තෙලිඟු-භාෂා චිත්‍රපට
මලයාලම් බසින් හඬකැවුණු තෙලිඟු-භාෂා චිත්‍රපට
පොලිස් නිලධාරීන් පිළිබඳ චිත්‍රපට

වික්‍රමර්කුඩු


Die Shorttrack-Europameisterschaften 2003 fanden vom 17. bis zum 19. Januar 2003 in Sankt Petersburg statt. Russland war erstmals Ausrichter der kontinentalen Titelkämpfe. Insgesamt wurden vier Europameistertitel vergeben, jeweils einer im Mehrkampf und in der Staffel bei Frauen und Männern. Ausrichter war die Internationale Eislaufunion (ISU).

Bei den Frauen dominierte Ewgenija Radanowa die Wettbewerbe. Sie gewann den vierten Mehrkampftitel in Folge und siegte auch über alle vier Einzelstrecken. Silber gewann Stéphanie Bouvier, Bronze Nina Jewtejewa. Bei den Männern gab es einen italienischen Dreifacherfolg im Mehrkampf. Fabio Carta siegte vor Michele Antonioli und Nicola Franceschina. Die Staffelfinals verliefen wenig spannend. Bei den Frauen siegte Italien deutlich vor Russland und den Niederlanden, bei den Männern siegte ebenfalls Italien mit klarem Vorsprung vor Großbritannien und Frankreich.

Teilnehmende Nationen
Insgesamt nahmen 117 Athleten aus 24 Ländern an den Europameisterschaften teil, darunter 72 Männer und 45 Frauen.

Zeitplan
Der Zeitplan war parallel für Frauen und Männer wie folgt gestaltet.

Freitag, 17. Januar 2003
 1500 m: Vorlauf, Halbfinale, Finale
 Staffel: Vorlauf
Samstag, 18. Januar 2003
 500 m: Vorlauf, Viertelfinale, Halbfinale, Finale
 Staffel: Halbfinale
Sonntag, 19. Januar 2003
 1000 m: Vorlauf, Halbfinale, Finale
 3000 m: Superfinal
 Staffel: Finale

Ergebnisse

Frauen

Mehrkampf
 In den Spalten 1500 m, 500 m, 1000 m und 3000 m ist erst angegeben, welche Platzierung der Athlet erreichte, dahinter in Klammern, wie viele Punkte er dafür erhielt.
 Jeder Athlet, der in ein Finale gekommen ist, erhält dort für seine Platzierung Punkte, von 34 Punkten für den ersten Platz geht es bis zu einem Punkt für den achten Platz. Tritt ein Athlet nicht an (DNS), wird er disqualifiziert (DSQ) oder erreicht er nicht das Ziel (DNF), bekommt er keine Punkte für den Allround-Wettbewerb.

Einzelstrecken
500 Meter

Datum: 18. Januar 2003

1000 Meter

Datum: 19. Januar 2003

1500 Meter

Datum: 17. Januar 2003

3000 Meter Superfinale

Datum: 19. Januar 2003

Staffel

Datum: 17. bis 19. Januar 2003

Männer

Mehrkampf
 In den Spalten 1500 m, 500 m, 1000 m und 3000 m ist erst angegeben, welche Platzierung der Athlet erreichte, dahinter in Klammern, wie viele Punkte er dafür erhielt.
 Jeder Athlet, der in ein Finale gekommen ist, erhält dort für seine Platzierung Punkte, von 34 Punkten für den ersten Platz geht es bis zu einem Punkt für den achten Platz. Tritt ein Athlet nicht an (DNS), wird er disqualifiziert (DSQ) oder erreicht er nicht das Ziel (DNF), bekommt er keine Punkte für den Allround-Wettbewerb.

Einzelstrecken
500 Meter

Datum: 18. Januar 2003

1000 Meter

Datum: 19. Januar 2003

1500 Meter

Datum: 17. Januar 2003

3000 Meter Superfinale
Datum: 19. Januar 2003

Staffel

Datum: 17. bis 19. Januar 2003

Medaillenspiegel

Weblinks
 Ergebnisse auf www.isu.org (englisch)

Einzelnachweise

2003
Sportveranstaltung 2003
Sportveranstaltung in Sankt Petersburg
Shorttrack (Russland)

Shorttrack-Europameisterschaften 2003


«Will You Still Love Me Tomorrow?» —en español: «¿Aún me amarás mañana?»— es una versión interpretada por Amy Winehouse de la canción compuesta en 1960 por Gerry Goffin y Carole King, Will You Love Me Tomorrow. Interpretada originalmente por el grupo femenino The Shirelles, ese mismo año alcanzó el puesto n.º1 en el Billboard Hot 100. Amy Winehouse utilizó esta versión de la canción para la banda sonora de Bridget Jones: The Edge of Reason. La canción también está incluida en el álbum recopilatorio Lioness: Hidden Treasures como el tercer sencillo oficial.

Véase también
 Lioness: Hidden Treasures
 Bridget Jones: The Edge of Reason
 Amy Winehouse

Video
Video oficial

Sencillos de Amy Winehouse
Sencillos de 2012

Will You Still Love Me Tomorrow?


Blachernae () was a suburb in the northwestern section of Constantinople, the capital city of the Byzantine Empire. It is the site of a water source and a number of prominent churches were built there, most notably the great Church of St. Mary of Blachernae (Panagia Blacherniotissa), built by Empress Pulcheria in c. 450, expanded by Emperor Leo I (r. 457–474) and renovated by Emperor Justinian I (r. 527–565) in the 6th century.

Etymology
The Romanian philologist Ilie Gherghel wrote a study about Blachernae and concluded that it possibly derived from the name of a Vlach. (sometimes written as Blach or Blasi) Gherghel compared data from old historians like Genesios and from the Greek lexicon Suidas and mentioned the existence of a small colony of Vlachs in the area of today Blachernae. Similar opinions were sustained by Lisseanu. The name Blachernae appeared in a work of Theophanes the Confessor in connection with a revolt of Flavius Vitalianus against Emperor Anastasius I in 513.

It is important to note, however, that Skarlatos Byzantios, in his influential work Constantinople Volume I, mentions the Greek tradition that the district was named after the fish species Lakernai, which the locals fished there in large quantities and called Blachernai.

According to Ilie Gherghel, the word Vlach became known in the Germanic and Slavic world through the Vikings that came in contact with the Byzantine Empire. The Byzantine origin of the word Vlach is supported by the historian Stelian Brezeanu who considers that one of the first accounts about Romanians south of the Danube, referred to by the name vlachorynchini (the Vlachs near the Rynchos river), is present in a historical account about the Kastamonitou Monastery which was written in the 17th century but based on a 9th-century Byzantine source.

Byzantine era
The quarter is recorded as regio XIV in the early 5th-century Notitia Urbis Constantinopolitanae, where it is recorded as being enclosed by a wall of its own. The quarter was connected to the city proper at the construction of the Theodosian Walls, but the Church of St. Mary remained outside of the walls until 627, when Emperor Heraclius (r. 610–641) built another wall to enclose it. By that time, the church had become the major Marian shrine of the city, and the second-most important church in Constantinople after Hagia Sophia, if only because the emperors' residence was nearby. In 1347, Emperor John VI Kantakouzenos (r. 1347–1354) was crowned there, instead of at Hagia Sophia.

South of the church and situated on the city's Seventh Hill stood the imperial Palace of Blachernae, which was first erected in c. 500. During the Komnenian period, it became the favourite imperial residence, eclipsing the older Great Palace of Constantinople on the eastern end of the city. Although the Latin emperors returned to the Bucoleon Palace, the Palaiologos emperors of the restored Byzantine Empire again used the Blachernae Palace as their main residence. The Palace of the Porphyrogenitus () and the so-called Prison of Anemas are the main surviving structures of the Palace of Blachernae, which was a complex of multiple buildings.

Following the fall of Constantinople to the Ottomans in May 1453, the Sultan's residence was moved to Topkapı Palace on the site of the ancient acropolis of Byzantium, opposite to the original site of the Great Palace, which had by this time fallen into complete ruin, and the Blachernae area (with the exception of the Palace of Porphyrogenitus) fell into disuse.

During the Byzantine Papacy, the portion of the Aventine overlooking the Greek quarter of Rome became known as the ad Balcernas or Blachernas.

Today
The historic Blachernae area is in the present-day Istanbul quarter known as Ayvansaray. The sacred spring, associated with the Virgin Mary, can still be visited today; in Turkish it is named Ayazma, a name derived from the Greek term hagiasma (Greek: ), meaning "holy water".

Gallery

See also
Atik Mustafa Pasha Mosque
Blachernitissa
Blanquerna
The Protection of the Mother of God

References

Sources

Further reading

External links
I. Gherghel on etymology
Church of Panagia of Blachernae
3D Reconstruction of the Blachernae Walls at the Byzantium 1200 Project

Quarters and suburbs of Constantinople
Populated places in ancient Thrace
Former populated places in Turkey

Blachernae


සිව්පාදිකත්ව හෝ තිරස්කායත්ව ඉරියව්ව යනු, බාහු හෝ පා සතර භාවිතා කරමින් සිදුකරන, සතුන්ගේ භෞමික ජංගමන  ආකාරයකි. සාමාන්‍ය වශයෙන්  සිව්පාදිකත්ව ආකාරයට චලනය වන සතෙකු හෝ යන්ත්‍රයක් හැඳින්වෙන්නේ  සිව්පා ලෙසින් වන අතර, එහි අර්ථය වන්නේ  "කකුල් සතරක්" ඇති බවය. සිව්පාවුන්ගෙන් බහුතරය පෘස්ඨවංශික සතුන් වන අතර, පශු වර්ගයේ සතුන්, බල්ලන් සහ බළලුන් වැනි ක්ෂීරපායියන් සහ, කටුස්සන් වැනි  උරගයන් මෙයට අයත් වෙති.

චතූර්පාදිකයෝ
භෞමික ජංගමනය

සිව්පාදිකත්වය


Biskupia Górka (, sometimes Bischofshügel) is a neighbourhood and hill in Gdańsk, Poland, located in the Śródmieście district. Historically, Biskupia Górka had important strategic meaning, since it is a hill close to the main city.

History
As part of the Kingdom of Poland it was a possession of the Roman Catholic Diocese of Włocławek, administratively located in the Gdańsk County in the Pomeranian Voivodeship. Fortifications were built on the hill in the 17th century. After the Partitions of Poland, Polish insurgents of the November Uprising were imprisoned by the Prussians in the fortifications.

Following the German invasion of Poland, which started World War II in 1939, the Germans established a subcamp of the Stalag XX-A prisoner-of-war camp, in which Polish POWs were held. It was later converted into a subcamp of the Stalag XX-B camp, and its prisoners were mostly the French. Some 1,200 POWs were held there as of December 31, 1940.

On July 4, 1946, eleven guards and kapos of the Stutthof concentration camp were publicly hanged for what was described as "sadistic abuse of prisoners." Among those hanged were five women: Gerda Steinhoff, Wanda Klaff, Jenny-Wanda Barkmann, Ewa Paradies and Elisabeth Becker, all of whom had been convicted during the first Stutthof Trial, at Gdańsk between April 25 and May 31, 1946.

The former Mennonite church is located in Biskupia Górka.

See also
 Gdańsk Biskupia Górka (train station)

References

About the execution (in German){date=January  2015}

Districts of Gdańsk
Execution sites

Biskupia Górka


في ميكانيكا المتصل، نظرية الإجهادات متناهية الصغر, يطلق عليها أيضا نظرية التشوه الصغير, نظرية الإزاحة الصغرى, أو نظرية تدرج الإزاحة الصغرى, تتعامل مع التشوهات لجسم متصل. بالنسبة للتشوه المتناهي في الصغر، تكون الإزاحات ووتدرجات الإزاحة صغيرة جدا مقارنة بالوحدة، أي،  و, سامحة لـ الخطية الهندسية لموتّر لاغرانج محدود الاجهاد , وموتّر أويلر محدود الاجهاد , بعبارة أخرى الحدود الغير خطية أو حدود الرتبة الثانية لموتّر الاجهادالمحدود يمكن إهمالها. تكون موتّرات لاغرانج وأويلر محدودة الانفعال نفسها تقريبا ويمكن تقريبها بـموتّر اجهاد متناهي الصغر أو موتّر اجهاد كوشي, . على ذلك،

أو

تستخدم نظرية الاجهادات متناهية الصغر في تحليل تشوهات المواد التي تظهر سلوكا مرنا، مثل المواد الموجودة في تطبيقات الهندسة الميكانيكية والمدنية.

 موتّر اجهاد متناهي الصغر

من أجل تشوهات متناهية الصغر لجسم المتصل، والتي تكون فيها الإزاحة وتدرج الإزاحة صغيرة مقارنة بالوحدة، أي،  و, يكون من الممكن الخطية الهندسية لموتّر لاغرانج محدود الإجهاد , وموتّر أويلر محدود الإجهاد , مع إهمال الحدود الغير خطية، يكون لدينا

أو

و

أو

تقتضي هذه الخطية بأن الوصف اللاغرانجي والوصف الأويلري تكون نفسها تقريبا طالما هناك فرق بسيط في المادة والإحداثيات المكانية لنقطة مادة معطاة في المتصل. لهذا، تكون مركبات التدرج الإزاحي المادي والمكاني متساوية تقريبا وعليه

حيث  مركبات الإجهاد متناهي الصغر , تدعى أيضا موتّر إجهاد كوشي, موتّر اجهاد خطي, أو موتّر إجهاد صغير.

أو باستعمال علامات أخرى:

أبعد من ذلك،

بأخذ تعبيري لاغرانج وأويلر محدودي الإجهاد بعين الاعتبار يصبح لدينا

 الاشتقاق الهندسي لموتر الإجهاد المتناهي الصغر

باعتبار تشوه ثنائي البعد لعنصر مادي مستطيل متناهي الصغر بالأبعاد  ×  (شكل 1), والتي تأخذ شكل المعين بعد التشوه يكون

في كل تدرج إزاحة صغير، , لدينا

يكون التشوه باتجاه العنصر المستطيل -معرفا بـ

وإذا علم أن , يصبح

بالمثل، الإجهاد العمودي باتجاه , وباتجاه  يصبح

يعرف الإجهاد القصي الهندسي، التغير في الزاوية بين الخوط المتعامدة للمادة، في هذه الحالة الخط  و, تعرف بالعلاقة

من الشكل الهندسي 1 لدينا

للدورانات الصغيرة، أي  و و لدينا

مرة أخرى، لتدرجات الإزاحة الصغيرة يكون لدينا

على ذلك

بالتبديل بين  و و و, يمكن اثبات أن

يمكن ملاحظة أن مركبات اجهاد القص الموترية لموتر الإجهاد متناهي الصغر يمكن التعبير عنها باستخدام التعريف الهندسي للإجهاد، , بالعلاقة

 التفسير الفيزيائي
من نظرية الاجهاد المحدود لدينا

وعليه لدينا من الإجهاد متناهي الصغر

بالقسمة على  يصبح

للتشوهات الصغيرة نفرض أن , يصبح الحد على الطرف الأيسر: .

وعليه

حيث, متجه الوحدة باتجاه , والجانب الأيسر من التعبير الإجهاد المتعامد  باتجاه . في الحالة الخاصة من  في اتجاه  أي , لدينا

بالمثل،  و يمكن إيجاد  و للإجهاد العمودي على التوالي. لذلك، تكون العناصر القطرية لموتر الإجهاد العمودي هي الاجهادات العمودية باتجاه الاحداثيات.

 التوتر الحجمي
إن التعرض (التغير النسبي في الحجم) هو أثر الموتر:

في الواقع، إذا أخذنا مكعبا بعين الاعتبار بطول حافة a, فإنه شبه مكعب بعد التشوه (لا تتغير الزوايا في الحجم) مع الابعاد  وV0 = a3, وعليه

عندما نأخذ التشوهات الصغيرة بعين الاعتبار،

هي لذلك الصيغة.

التغيرات الحقيقية في الحجم (أعلى) والتقريب (الأسفل): يوضح الرسم الأخضر الحجم المقدر بينما الرسم البرتقالي يوضح الحجم المهمل

في حالة القص النقي، يمكن ملاحظة أنه لايوجد تغير في الحجم.

 موتر محرف الإجهاد
موتر الإجهاد متناهي الصغر , يمكن التعبير عنه مثل التعبير عنيموتر الإجهاد كمجموع من موترين اخرين:
 موتر الإجهاد المتوسط أوموتر الإجهاد الحجمي أو موتر الإجهاد الكروي, , نسبة للتعرض أو التغير الحجمي; و
 مركبة انحرافية موتر محرف الإجهاد, , نسبة للتشويه.

حيث متوسط الإجهاد المعطى بالعلاقة

يمكن الحصول على موتر محرف الإجهاد بطرح موتر متوسط الإجهاد من موتر الإجهاد متناهي الصغر:

 معادلات التوافق
بالنسبة لمركبات الإجهاد الموصوفة سابقا  تمثل معادلة موتر الإجهاد  نظاما من ست معادلات تفاضلية لإيجاد مركبات الإزاحة الثلاث , بإعطاء نظاما مكتمل التحقيق. لذت، لايوجد حل بشكل عام لمركبات اختيارية من الإجهاد. لهذا السبب، يتم افتراض بعض القيود والتي تدعى معادلات التوافق. بإضافة معادلات التوافق الثلاث، يتم إنقاص المعادلات المستقلة إلى ثلاثة، والتي تتلائم مع مركبات الإزاحة المجهولة. اكتشفت هذه القيود من قبل ساينت- فينات، كما يطلق عليها «معادلات توافق ساينت-فينات».

تفيد دالة التوافق في التأكد من دالة ازاحة متصلة وحيدة القيمة . إذا كان الوسط المرن مرئيا على هيئة مكعبات متناهية الصغر في الحالة اللاجهادية، بعد اجهاد الوسط، قد لاينتج عن موتر اجهاد اختياري حالة تظل فيها المكعبات متسقة فيما بينها بدون تداخل.

بعلامة المعامل، يعبر عن معادلات التوافق

{| class="collapsible collapsed" width="30%" style="text-align:left"
!العلامة الهندسية
|-
|

|}

 توترالمستوى

في مركبات الهندسة التطبيقية، الاجهاد والتوتر هي موترات ثلاثية الأبعاد ولكن ذات بنية منشورية مثل قضيب معدني طويل، يكون الطول أكبر بكثير من البعدين الاخرين. يكون التوتر المصاحب للطول، أي التوتر العمودي  وتوترات القص  و (إذا كان الطول هو البعد الثالث) يتم مقارنتها بمادة أخرى قريبة وتكون أصغر بالمقارنة بالتوترات المقطعية العرضية. يمكن مقاربة موتر الإجهاد حينئذ بالعلاقة:

حيث تشير المعاملات ذات الخطوط المضاعفة إلى موتر من الرتبة الثانية. تدعى حالة التوتر توتر المستوى''. يكون موتر الإجهاد المقابل هو:

حيث أن  الغير صفرية مطلوبة لإبقاء الثابت . يمكن إزالة هذا الحد مؤقتا من التحليل والإبقاء على حدود المستوى، إنقاص المسألة الثلاثية البعد بكفاءة إلى مسألة ثنائية البعد.

اجهاد ضد المستوى

الإجهاد ضد أو عكس المستوى هو حالة مكانية أخرى من الإجهاد التي يمكن أن تحدث في جسم، مثلا في منطقة قريبة من الخلع. يعطى موتر الإجهاد لضد المستوى بالعلاقة

إنظر أيضا
 إجهاد (فيزياء)
 مقياس الانفعال
 نسبة بواسون
 منحني الإجهاد-الانفعال
 قانون هوك

مراجع

علم المواد
كميات فيزيائية
مرونة
ميكانيكا
ميكانيكا المواد الصلبة

نظرية الإجهادات متناهية الصغر


Vernon Malone (December 20, 1931 – April 18, 2009) was a Democratic member of the North Carolina General Assembly representing the state's fourteenth Senate district from 2003 until his death in 2009. His district included constituents in Wake County. A retired teacher and educational administrator from Raleigh, Malone was a graduate of Shaw University and held public offices in Wake County for over three decades.

Malone was born in Wake Forest on December 20, 1931.

As school board chairman, he presided over the merger of Raleigh city schools and Wake County public schools in 1976. He served as a Wake County commissioner from 1980 until his election to the Senate in 2002.

In the Senate, Malone continued to work in education. He was co-chairman of the Senate's higher education committee and appropriations committee for higher education.

Outside of public office, Malone worked as a classroom teacher and as a school administrator before becoming superintendent of the Governor Morehead School for the blind in Raleigh.

Malone served as vice-chair of Shaw University's board of trustees, as well as a trustee for North Carolina State University, the North Carolina Museum of Art and Wake Education Partnership. He was also a director of Capital Bank, a community bank headquartered in Raleigh.

He was an alumnus of Alpha Phi Alpha fraternity.

Malone died at his home in Raleigh on April 18, 2009.

The Vernon Malone Career and College Academy, an application-based public school in the Wake County Public School System opened in 2014 and named for the former educator.  The school focuses on career and technical education (CTE).

References

External links
North Carolina General Assembly - Senator Vernon Malone official NC Senate website
Project Vote Smart - Senator Vernon Malone (NC) profile
Follow the Money - Vernon Malone 2008200620042002 (campaign contributions)

1931 births
2009 deaths
County commissioners in North Carolina
Democratic Party North Carolina state senators
Shaw University alumni
20th-century American politicians
21st-century American politicians
20th-century African-American politicians
21st-century African-American politicians
People from Wake Forest, North Carolina

Vernon Malone