Vladimir Sachs Petrović, hrvatski političar, po zanimanju odvjetnik. Po političkoj orijentaciji pravaš frankovac. U vrijeme Kraljevine SHS bio u političkoj emigraciji.
Pripadao skupini emigranata koji se organiziraju u organizaciju Hrvatski emigrantski komitet. Imali su tri subverzivna središta otkamo su djelovali protiv Jugoslavije. Budimpeštanski je vodio Ivan Frank, bečki bivši austrijski potpukovnik Perčević, a u Grazu austrijski potpukovnik Dujić. Svi se izjasnili kao pripadnici "Hrvatskog oslobodilačkog pokreta" (HOP). Predsjednik gradačkog ogranka bio je dr Ivan Frank (sin osnivača frankovačke stranke). Članovi Komiteta bili su dr Vladimir Sachs-Petrović, inženjer Viktor Neidorfer, dr Manko Gagliardi (čelnik policije u Kragujevcu za austro-ugarske okupacije Srbije), Baltazar Petras, zatim bojnici Wilhelm Stipetić (čelnik obavještajne službe u Beogradu za austro-ugarske okupacije Srbije) i Narcis Jasenski (Narcis pl. Jeszensky), pukovnik Franz Apolonio, kapetan Emil Lachowski, Josip Metzger, Nikola Petričević, Josip Mitras, Julije Fučar, Dezider Hampl, poručnik Josip Biljan i drugi. Nakon petoprosinačkih događaja uhićen skupa s Ivom Elegovićem i još frankovaca. U emigraciji zastupao Crnogorce.
Iz tog vremena datira prezime Petrović koje je uzeo. Sachs je bio frankovački emigrant i surađivao je pored ostalih i s crnogorskim kraljem Nikolom I. Petrovićem, u čiju je čast uzeo, tada apstraktno, crnogorsko državljanstvo i prezime Petrović.
Prema jednim izvorima pregovarao skupa s Ivom Frankom a u ime Hrvatskog komiteta s jedne strane, i D'Annunzija s druge strane. Pregovarali su u Veneciji (5. srpnja 1920.), pa u Rijeci (19. rujna 1920.). Teme razgovora bile su mogućnosti suradnje, preraspodjela teritorija. Ercole Durini od Monze, talijanski poslanik u Budimpešti, zapisao je u pismu upućenom u Rim, da je Sachs s Frankom potpisao 5. srpnja 1920. Ugovor Saveza zajedno s Giovannijem Giuriatijem i Host Venturijem, kojim se obostrano išlo za rušenjem Kraljevine SHS.
U drugoj polovici travnja 1941. uhitio ga je Reichssicherheitshauptamt . Jedan ga je agent stavio na Izvanredni popis potjernica zbog sumnje da je Sachs Petrović Židov, mason i anglofil te da posjeduje skrivenu dokumentaciju u svezi s masonima. Poglavnik NDH je po dobivenoj informaciji o uhićenju reagirao za oslobođenje Sachs Petrovića.
Vratio se u Hrvatsku već travnja 1941. Ustaša povratnik Sachs Petrović, Židov, dobio je od Žodovskog odsjeka Ravnateljstva ustaškog redarstva počasno arijevstvo 29. svibnja 1941. Zanimljivo je da je bio doušnik jugoslavenske policije, a da je ipak dobio počasno arijevsko pravo, "jer se izkazao zaslužnim za Hrvatski narod" a mnogi drugi zaslužni Židovi, Židovi zaslužni za hrvatstvo, nisu, kao npr. Leopold Müller i Vitomir Krauth. U dopisu za oslobađanje od nošenja židovskog znaka, napisao je da nošenje tog znaka doživljava dubokim sramoćenjem, osobitu u neovisnoj Hrvatskoj za koju se toliko žestoko borio. U dopisu je podsjetio na pedeset godina (1891. – 1941.) rada za Hrvate, njihovo oslobođenje i pretrpljene brojne progone zbog borbe za hrvatsku stvar, i da je cijelo to vrijeme bio čisti pravaš. Doušnikom Beograda postao je poslije dobivanja prezimena Petrović. Gospodare je obavijestio o ustaškoj nakani likvidacije kralja Aleksandra. Surađivao 1929. s Emanuelom "Mankom" Gagliardijem, austro-ugarskim policijskim dužnosnika talijanskih roditelja, Hrvatom po posvojenju.
U Drugome svjetskom ratu interniran u Italiji, skupa sa suprugom Elsom Singer. U Italiju doveden iz Suška. Poslije oslobađanja/bijega boravio u Bariju (15. veljače 1945.).

Izvori

Hrvatski pravaški političari
Hrvatska u prvoj Jugoslaviji
Hrvatsko iseljeništvo
Židovi u Hrvatskoj

Vladimir Sachs Petrović


La canicule de 2022 en Inde et au Pakistan est une vague de chaleur extrême se déroulant de  à  dans ces deux pays du sous-continent indien. Elle se caractérise par sa précocité, sa durée exceptionnelle et ses températures anormalement élevées, dépassant régulièrement les . La barre symbolique des  est même dépassée dans certaines régions : la ville de Jacobabad (Pakistan) enregistre ainsi une température de  le 14 mai, ce qui est alors la température la plus élevée au monde en 2022.

Cette vague de chaleur tue au moins 25 personnes en Inde et 65 au Pakistan. Elle a un impact important sur la qualité de vie des populations, créant des coupures d'électricité, des pénuries d'eau, des incendies et affectant la biodiversité. Les récoltes désastreuses poussent en outre l'Inde, deuxième exportateur mondial de blé, à suspendre ses exportations pour assurer sa sécurité alimentaire, une décision qui, dans le contexte de la guerre en Ukraine, fait craindre une crise alimentaire mondiale.

Le réchauffement climatique est pointé du doigt comme principale cause par les scientifiques, qui estiment que la fréquence et la durée de ces épisodes de chaleur augmenteront dans le futur.

Contexte
Cette région du monde est régulièrement touchée par des canicules. L'Inde, en particulier, est le pays où leur fréquence a le plus augmenté au cours des 40 dernières années. Entre 2011 et 2020, le Service météorologique indien comptabilisait ainsi 600 jours avec des températures dépassant les , contre 413 jours entre 1981 et 1990.

En février 2022, une étude publiée dans Scientific Reports estime que le risque de canicules extrêmes en Inde est multiplié par 10 au cours du , à cause du réchauffement climatique d'origine humaine.

Déroulement
Le mois de mai correspond habituellement à la saison chaude et sèche dans cette partie du monde. Cependant, c'est dès le mois de mars 2022 que les températures atteignent des records, notamment en Inde. La précocité de cette canicule est relevée par les climatologues.

La chaleur continue et augmente le mois suivant, le mois d'avril 2022 devenant le plus chaud en Inde depuis 122 ans, et le plus chaud au Pakistan depuis 61 ans. Les températures avoisinent les  en journée fin avril dans certaines régions, et ne descendent souvent pas en-dessous de  la nuit. La sécheresse se fait également sentir : la ville de Calcutta connait ainsi sa plus longue période sans pluie du millénaire (plus de 57 jours).

La chaleur continue durant le mois de mai. Le Pakistan connaît des températures de  à  au-dessus des normales de saison, atteignant même la barre symbolique de  à Jacobabad le 14 mai. Il s'agit alors de la température la plus élevée au monde en 2022. Sherry Rehman, ministre pakistanaise du Changement climatique, estime alors que 2022 est « l'année sans printemps ».

Causes
Une grande partie de la communauté scientifique identifie le réchauffement climatique d'origine humaine comme étant la cause principale de cette vague de chaleur extrême. Sherry Rehman, ministre pakistanaise du Changement climatique, pointe également du doigt le réchauffement climatique, appelant les dirigeants mondiaux à agir pour contrer ses effets futurs.

L'Organisation météorologique mondiale (OMM), plus mesurée, estime fin avril qu'il est trop tôt pour évaluer qu'il s'agit du seul facteur, mais que le déroulement de cette canicule est « cohérent » avec ce qui est attendu du réchauffement climatique.

Une équipe de chercheurs du World Weather Attribution (WWA) compare la probabilité de cette canicule dans le climat actuel avec celle qu'elle aurait dans le climat pré-industriel : une fois tous les 100 ans actuellement contre une fois tous les 3000 ans. Le réchauffement climatique a donc multiplié par 30 cette probabilité.

Conséquences

Sanitaires
Au , la canicule a tué au moins 25 personnes en Inde et 65 au Pakistan, bien que le bilan humain soit probablement plus élevé.

Les fortes chaleurs associées à un climat humide produisent des conditions « invivables » pour l'être humain. Les températures atteignent les 35 degrés TW (ou « degrés humide ») dans certaines régions d'Inde, seuil létal à partir duquel le corps humain ne peut plus réguler sa température grâce à la transpiration. Ces températures touchent des régions très peuplées, comme l'État du Rajasthan (Inde), qui compte plus de 70 millions d'habitants.

Les gouvernements indiens et pakistanais conseillent à leurs populations de rester à l'ombre pendant la journée. Mais les travailleurs manuels précaires, tels que les agriculteurs, les ouvriers ou les marchands ambulants, qui doivent travailler à l'extérieur pour survivre, n'ont souvent pas cette possibilité.

Dans les deux pays, de nombreuses écoles sont fermées. La ministre en chef du Bengale-Occidental (Inde), Mamata Banerjee, alerte sur les problèmes de santé des écoliers, notamment sur les saignements de nez dont sont victimes les enfants qui doivent marcher dans la chaleur pour se rendre à l'école.

Les températures élevées dégradent également la qualité de l'air dans de nombreuses grandes villes, augmentant les taux de poussières et d'ozone dans l'atmosphère.

Infrastructures
La chaleur fait grimper la consommation d'électricité en Inde et au Pakistan, notamment pour alimenter les climatiseurs. Les centrales électriques au charbon ne peuvent souvent pas répondre à la forte demande, ce qui produit des coupures d'électricité. Plusieurs villes pakistanaises sont ainsi privées d'électricité jusqu'à 8 heures par jour. L'Inde, qui dépend à 70 % du charbon pour son énergie, annule plus de 650 trains passagers durant le mois de mai pour permettre aux trains cargos d'Indian Railways d'acheminer du charbon vers les centrales.

Des pénuries d'eau se font également sentir, notamment au Pakistan à cause de la réduction du débit du fleuve Indus.

Plusieurs incendies se déclarent dans la région. Les décharges de certaines villes indiennes (New Delhi, Bhalaswa) prennent feu, relâchant des vapeurs toxiques dans l'air. La principale décharge de la capitale, Ghazipur, connaît ainsi 3 incendies rien que durant le mois d'avril.

Au nord du Pakistan, les fortes températures font également déborder un lac glaciaire, cassant la digue retenant le lac, provoquant des crues importantes ainsi que l'effondrement d'un pont dans le Gilgit-Baltistan. La ministre pakistanaise du Changement climatique, Sherry Rehman, alerte sur le fait que 33 autres lacs glaciaires risquent de déborder, menaçant des milliers d'habitants.

Agricoles
À cause de la chaleur et du manque d'eau, les récoltes de blé sont affectées, notamment en Inde, deuxième plus grand exportateur mondial. Le Pendjab, grenier à blé du pays, perd ainsi plus de  de récolte de blé par hectare en avril. Certaines régions d'Inde voient leurs rendements de blé être divisés par 2. Les récoltes de fruits et légumes sont également impactées, comme celles des pommes et des pêches au Baloutchistan (Pakistan).

S'inquiétant d'une future crise alimentaire, l'Inde annonce le  suspendre ses exportations de blé pour assurer la sécurité alimentaire de ses habitants. Cette décision est critiquée dans le contexte de la guerre en Ukraine par le G7, le Premier ministre indien Narendra Modi ayant promis en avril de « nourrir le monde » en exportant le blé indien vers les pays dépendants habituellement du blé ukrainien (notamment en Afrique et au Moyen-Orient). Cette décision fait ainsi craindre des pénuries alimentaires et des troubles sociaux dans les pays les plus pauvres.

Biodiversité
Le fleuve Indus, qui assure 90 % de l'alimentation en eau du Pakistan, voit son débit réduit de 65 % à cause du manque de pluie et de neige.

Des milliers d'oiseaux, épuisés et déshydratés, tombent du ciel dans certaines villes, notamment à Ahmedabad, dans l'État du Gujarat (Inde). Phénomène courant lors des vagues de chaleur dans cette région, l'année 2022 voit cependant une augmentation de 10 % du nombre d'oiseaux ayant besoin d'être secourus par rapport à la norme.

Au Pakistan, des moutons meurent d'insolation et de déshydratation dans le désert du Cholistan.

En Inde, de nombreux feux de forêt se déclarent, menaçant les animaux sauvages. Près de Dharamsala, ville où réside le Dalaï-lama, des forêts de pins sont réduites en cendres.

Références

Articles connexes
 Vague de chaleur de 2019 en Inde et au Pakistan
 Vague de chaleur de 2015 en Inde
 Crise alimentaire de 2022

2022 en Inde
2022 au Pakistan
Canicule en Asie
Phénomène météorologique en 2022
Catastrophe naturelle en 2022

Canicule de 2022 en Inde et au Pakistan


Die evangelische Margarethenkirche ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Kierspe im Märkischen Kreis (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur

Die Kirche wurde erstmals 1147 als Besitz von St. Heribert in Köln-Deutz erwähnt und ist somit das älteste Kirchengebäude in Kierspe.

Der rechteckige Predigtsaal mit einem flachen Chorschluss und einem mächtigen geschweiften Dach wurde von 1816 bis 1819 nach Plänen von Philipp Leonhard Pistor als Umbau einer Hallenkirche des 14. Jahrhunderts errichtet. Der kräftige Westturm ist mit einer Zwiebelhaube bekrönt. Von der Kirche des 14. Jahrhunderts sind die Außenmauern mit Strebepfeilern und Maßwerkfenster erhalten. In den Innenraum wurde eine dreiseitig umlaufende Empore eingebaut. Zum Ende des Zweiten Weltkrieges wurde das Gebäude durch Beschuss beschädigt. Von 1947 bis 1969 wurden Renovierungsarbeiten durchgeführt. Die ursprüngliche Tonnendecke wurde abgehängt.

Ausstattung
 Der Kanzelaltar mit hohen Säulen und Kompositkapitellen schwingt in den Raum.
 Der sechsseitige Taufstein aus Trachyt in säulenumstandener Kelchform ist vom Anfang des 13. Jahrhunderts.
 Die beiden Glocken wurden im 13. und 14. Jahrhundert gegossen.

Orgel

Die Orgel wurde 1828 von dem Orgelbauer Christian Roetzel (Alpe) erbaut. Der klassizistische Orgelprospekt wurde 1827 nach einem Entwurf der Preußischen Oberbaudeputation, nach Angaben von Karl Friedrich Schinkel, gebaut. Das Instrument stand ursprünglich auf einer 2. Empore, oberhalb der heutigen Orgelempore, die allerdings 1940 abgerissen wurde. Das Instrument hat 20 Register auf zwei Manualen und Pedal. Die Hauptwerksregister stehen auf Schleifladen, Unterwerk- und Pedalregister stehen auf Bohlenladen.

 Koppeln: I/II (Klötzchenkoppel), II/P

Literatur
 Georg Dehio, unter wissenschaftlicher Leitung von Ursula Quednau: Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Nordrhein-Westfalen II Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin/München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2

 Hans Ludwig Knau, Roland Pieper: Anmerkungen zur Baugeschichte von St. Margaretha in Kierspe. In: Der Märker. 69. Jahrgang, 2020, S. 8–26

Weblinks

 Website der Gemeinde (abgerufen am 30. Mai 2012)
 Geschichte und Fotos

Einzelnachweise

Kierspe
Baudenkmal in Kierspe
Kirchengebäude im Märkischen Kreis
Erbaut in den 1810er Jahren
Kierspe
Kierspe, Margarethenkirche
Kierspe
Kierspe
Bauwerk in Kierspe
Kierspe

Margarethenkirche (Kierspe)


Hüseyin Besli (d. 18 Nisan 1953, Görele, Giresun); Türk siyasetçi, psikolog ve yazar.

Hüseyin Besli 18 Nisan 1953'te Giresun Görele ilçesinde  dünyaya geldi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Psikoloji Bölümü'nü ve İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü'nü bitirdi. Sümerbank Beykoz Deri Kundura Sanayi Müessesesi'nde eğitim şefi ve Yünlü Dokuma Sanayi'de ticaret müdürü olarak görev yaptı. Recep Tayyip Erdoğan'ın basın danışmanlığı, Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkan Danışmanlığı, Yeni Şafak gazetesinde de genel yayın yönetmenliği yaptı. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları yayımlanmıştır.

Türkiye Büyük Millet Meclisi XXII. ve XXIII. dönem İstanbul milletvekili olarak seçilmiştir. Evli ve iki çocuk babasıdır.

Bibliyografi
 (2010) Bir Liderin Doğuşu: R. Tayyip Erdoğan (Ömer Özbay ile)

Kaynakça

1953 doğumlular
Görele doğumlular
Giresun doğumlu siyasetçiler
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesinde öğrenim görenler
Hüseyin Besli
Hüseyin Besli
TBMM 22. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 23. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu
Yaşayan insanlar
Resim aranan siyasetçiler
İstanbul Büyükşehir Belediyesi başkan danışmanları

Hüseyin Besli


Alexandra "Allie" Linsley Long (født 13. august 1987) er en amerikansk fodboldspiller, midtbanespiller, der spiller for Portland Thorns i National Women's Soccer League og for . Hun fik debut for landsholdet den 8. maj 2014 i en venskabskamp mod Canada.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra USA
Fodboldspillere fra OL Reign

Allie Long


عين النجم هي إحدى عيون الأحساء المشهورة بمياه الكبريت، التي تستخدم في العلاج ويعتبر هذا المتنزه الأقدم من نوعه «عين نجم» لسياحة «الاستشفاء»، كأول موقع سياحي يعنى بالاستشفاء في محافظة الاحساءغرب مدينة الهفوف وقد وصفها الشاعر بقوله:

الموقع الجغرافي
توجد هذه العين الكبريتية في وسط حديقة في منطقة المحاسن، يقال أن أول إعمار لها كان في سنة 1155هـ تقريبا حسب رواية سليمان الدخيل وكذلك يقال أن العين سميت بعين نجم نسبة إلى موقع سقوط نيزك كما هو شائع عند الأهالي، والمهندس خالد بن أحمد المغلوث أفرد ل«عين نجم» مؤلفا خاصا بها أسماه «عين نجم بالأحساء.. عمران مكان وسياحة استشفاء»، اما المهندس فهد الجبير في يوم الأربعاء الموافق 1434/5/16هـ أكدأن مياه العين تتسم بالصفاء وشدة الحرارة، وتحتوي على عنصر الكبريت، ذي الأهمية الكبيرة في علاج الكثير من الأمراض ومن أبرزها، الروماتيزم والمفاصل، إذ تبلغ درجة حرارة مياه العين 40 درجة مئوية، وتفخر الاحساء بهذا المتنزه الذي يمثل قيمة أثرية وتاريخية هامة، حيث يقال أن عين النجم كان كل من يمر على الأحساء قديماً كان يسبح فيها، فهي عالجت الكثير من الناس، و «عين نجم» شهدت أحداثا تاريخية هامة حيث بايع أهالي الأحساء الإمام سعود بن عبد العزيز سنة 1212 هـ، وفي عام 1245 هـ نزل الإمام تركي بن عبد الله آل سعود بالعين وخرج إليه علماء الأحساء، وفي سنة 1308هـ نزل الإمام عبد الرحمن الفيصل آل سعود برفقة ابنه عبد العزيز آل سعود، ومن ضمن من سبح فيها الملك عبد العزيز بن عبد الرحمن مرتين أولها برفقة والده عبد الرحمن، والثانية قبيل فتحه للأحساء سنة 1331هـ.

وأكد الباحث في الآثار خالد الفريدة، «أن الموقع يعد أحد العيون الشهيرة المنسوبة إلى نجم بن عبد الله الخالدي أحد شيوخ بني خالد والذي كان أميرا للحج عام 1117هـ، وتقع في الجهة الشمالية من جبل أبو غنيمة الواقع شمال مدينة الهفوف وهي عبارة عن عين ماء معدنية ساخنة كانت تقصد للاستشفاء ومياهها عذبة شيدت مبانيها عام 1115هـ بطراز معماري مميز في الشكل والاستخدام وهي حمامات عامة، أسقفها على شكل قبابٍ نصف بيضاوية مبنية بالجص، تغطي نبع الماء الطبيعي الحار تحتها»، وأضاف: «هي أحد نماذج حمامات البخار الطبيعية الوحيدة بالمحافظة وأحد محطات قوافل الحجاج المغادرين والقادمين من وإلى الاحساء منذ أُنشئت، وكان لها دور وأهمية على مستوى المنطقة تاريخيا وزراعيا وطبيا وسياحيا إضافة إلى كونها في السابق البوابة الغربية التي يحط فيها المسافرون من البدو والحجاج من الاحساء ودول الخليج وسورية والهند رحالهم كنقطة التقاء أو توديع أو محطة استراحة».

عين نجم في كتاب واحة الاحساء لمؤلفه فيدريكو شمد فيدال الذي صنفه عام 1952

نبع متوسط الحجم ماؤها حار كبيريتي تقع على بعد حوالي كيلومترين غرب المبرز كان النبع خلال الحكم العثماني مفصل جدا لفعاليته العلاجية وقد قام السعوديون بهدم قبته سنة 1862 م وقد اعيد هدم القبة التي اعيد بناؤها وذلك سنه 1913 م عندما استرد الملك عبد العزيز الاحساء مالبث ان عادت للعين شهرتها بعد أن زال اعتقاد العامة فيها وأصبحت تقصد ممن يعانون من امراض الروماتيزم وتصلب الاعصاب نظرا لحرارة ماؤها. روى موزل ان مندوبين عن سكان الاحساء استسلموا في سنه 1792 م للامام سعود بن عبد العزيز عند عين نجم ويروي فلبي ان هناك اعتقادا شائعا ينسب وجود هذا النجم لموضع سقوط نيزك. ويروى حاليا ان معظم ينابيع الاحساء تكونت بهذه الطريقة.

العين والملك عبد العزيز
اهتم الملك عبد العزيز بالمياه والعيون في المملكة العربية السعودية ومنها: عين نجم في الأحساء، وقد ذكر خير الدين الزركلي ذلك في قوله: «وكان مما أصلح أيام الملك عبد العزيز في جهات الأحساء منبع ((عين النجم)) وهو من المياه المعدنية الحارة في شمال الهفوف وغرؤبي المبرّز. وُصِف لعبد العزيز الاستحمامفيه، لمعالجة الروماتيزم في إحدى ركبتيه، فاستقدم طبيبين من مصر، كان لأحدهما اختصاص ف يتحليل المياه، ففحصاه ونصحاه بالذهاب إليه، فأصلح وأمضى عبد العزيز أياماً هناك رأى فيها شيئاً من الفائدة». وقد استمرت إصلاحات العين في عهد الملك عبد العزيز ومن ضمن تلك الإصلاحات إزالة بعض المباني والمرافق الآيلة للسقوط كالمباني الواقعة في الجهة الجنوبية الشرقية والتي كان تستخدم مصحة للجنود العثمانيين، وقد أزيلت المصحة بالكامل عام 1383هـ؛ بهدف تطوير موقع عين النجم.

وقد ذكر الملك عبد العزيز عين نجم في حديثه أثناء زيارته لمصر عام 1946م في الموقف الآتي:

" ولما اقترب القطارمن القاهرة، قال أحد الحاضرين: نرجو ألا جلالتك متعبًا بعد حركة هذا النهار.

قال جلالته: بل أني منشرح الصدر كل الانشراح، والحمد لله على أن جسمي سليم ومعافى، وأنا لا أشكو إلا من هذا الألم في رجلي وهو يخف كثيراً عندما أريحهما.

فقال عوض البحراوي بك وزير مصر المفوض في المملكة العربية السعودية (آنذاك): عندنا في حلوان مياه كبريتي مفيدة جداً لو كان وقت جلالتكم يسمح بمد الزيارة لأيام أخرى.

فقال جلالته: وعندنا في الحساء مياه كبريتية مفيدة أيضاً، ولكن من أين لي الوقت؟ إني أقدم عمل الناس على نفسي، وعلى كل حال إني أشكر الله على هذا الألم الذي في رجلي لعلي أكفر عن بعض ذنوبي".

إعادة إحياء العين
بعد مرور13 سنة أو أكثر على اغلاق هذا المنتزه جاء إحياءه من جديد في الساعة العاشرة من صباح يوم الأربعاء 15 جمادى الأولى 1434هـ كأقدم المتنزهات، حيث افتتح أمين الأحساء
المهندس فهد بن محمد الجبير متنزه «عين نجم» بعد الانتهاء من تطويره إنفاذاً لقرار مجلس الوزراء،
وقال الجبير أن إعادة تأهيل موقع ومياه العين، جاء بعد إغلاق العين لأكثر من 30 عاما، وبعد استكمال أعمال الصيانة التي شملت العديد من مرافق المنتزه كان من أهمها إعادة تأهيل بناء المسجد بمساحة (120مترا مربعا) كما تم توفير دورات مياه بشكل مؤقت (للنساء والرجال) بالإضافة إلى إنارة ملونة لمنطقة المسابح الأثرية أضافت شكلاً جمالياً للمواقع الأثرية، وبين أن جهود الأمانة حولت متنزه «عين نجم» إلى حديقة غناء خلال أربعة أشهر، وأوضح الجبير أن مشروع التطوير تضمن بسط المسطحات الخضراء والتشجير وزراعة النخيل وتخصيص مواقع لألعاب الأطفال، بالإضافة إلى العناصر الترفيهية الأخرى خدمةً لزائري المتنزه، مبيّنا أن المتنزه يقع على مساحة تُقدّر بحوالي 38 ألف مترٍ مربع، حيث تم زراعة 200 نخلة، و550 شجرة بيزيا، و1400 شجرة متنوعة، بالإضافة إلى بسط المسطحات الخضراء على مساحة 24 ألف متر مربع، كما تم تخصيص 8 مجمعات لألعاب الأطفال بمساحات متعددة، وإنشاء الممرات وأرصفة المشاة في أنحاء المتنزه وتركيب 127عمود إنارة.

الأمراض التي تعالجها العين الكبريتية
1. التهاب العظام المفصلي المزمن.

2.آلام العضلات وتآكل المفاصل والعمود الفقري وبينها مشكلات الانزلاق الغضروفي (الديسك).

3. التهاب العظام الروماتزمي.

4. الالتهاب الليفي والعضلي.

5. النقرس المزمن.

6. الشلل بأنواعه.

7. الروماتويد.

8. الالتهاب العصبي.

9. استرخاء العضلات.

10. الأمراض العصبية الوظيفية.

11. أمراض الجهاز التنفسي مثل الجيوب الأنفية، والربو الشعبي، والترلات الشعبية.

12. الأمراض الجلدية مثل الجرب، والتنية، والصدفية، والإكزيما المزمنه، وحب الشباب.

انظر أيضًا
 عين الكعبة
 عيون الأحساء

وصلات خارجية
 «عين النجم».. أقدم موقع لسياحة الاستشفاء في الأحساء

مراجع

عيون الأحساء
مدن المنطقة الشرقية

عين النجم


Türk, Moğol ve Japon halklarının tarihin derinliklerinden gelen sporları. Bele bir kuşak sarılır ve sporcular birbirlerinin sadece kuşaklarından tutarak hasmının sırtını yere getirmesi amacına dayanır. Bu spor bugün hala Orta Asya'da, Türkiye'de (Tatarların tepreş şenliklerinde görülebilir) ve Japonlarda Sumo Güreşi olarak yaşatılmaktadır.Kırım lehçesinde "küreş " denilen bu güreşler Türkiye'de hıdırellez, tepreş denilen eğlencelerde ve düğünlerde gelin geldikten sonra Kırım Türklerinin gelenekleri olarak yapılmaktadır. Davul zuma eşliğinde yapılan bu güreşleri kadınlar da seyredebilmektedirler.
Kuşak güreşinin kendisine has özellikleri ve uyulması gereken kaideleri vardır. Bunlar şöyledir: güreşilecek yer çim veya biraz yumuşak toprak olmalıdır. Güreşçiler yaş ve ağırlık göz önünde tutularak üç boya ayrılır. Pehlivanlar soyunmazlar; yalnız ceketlerini ve ayakkabılarını çıkarırlar. İki metre uzunluğunda yünden dokuma kuşak hazır bulundurulur. Güreşin usul ve kaidelerini bilen tecrübeli ve tanınmış pehlivanlardan bir başhakem ve iki yardımcı hakem seçilir. Güreşilecek meydana hakemlerden başka kimse giremez. Güreşe başlamadan önce. Başhakem güreşin usul ve kaidelerini güreşçilere hatırlatır. Önce üçüncü boydan genç güreşçiler güreşirler. Adlan söylenilerek çağrılan iki güreşçi meydana çıkarlar, birbirlerine yakın girerler ve elleşirler. Bel bağlaşırlar (birbirlerinin bellerini ellerindeki kuşaklarla iyice bağlarlar).
Güreşçiler birbirinin bellerindeki kuşaklardan(sağ el ile yan taraftan ve sol el ile biraz arkadan) tutarlar.Güreş başladıktan sonra, "koşbel almak" yani iki eli kavuşturarak rakibini sarmak ve sımsıkı tutmak yasaktır. Yine bu güreşte ayaktan tutmak da kafiyen yasaktır. Kurallara uymayan güreşçi hakem tarafından ihtar alır ve ikinci ihtarda güreşmek hakkını kaybeder. Güreşçinin "koyan koltuk" almaya, yani iki elini de rakibinin arkasına çıkarak ve kuşaktan tutarak güreşmeye hakkı vardır. Güreşçi içeriden "ırgak aldığı" (rakibinin bir ayağını iç taraftan ayağıyla iliştirdiği) vakit, bir eliyle rakibinin boynundan tutarak güreşebilir. Yıkılan güreşçinin "salka düşmesi" yani omuzunun da yere değmesi şarttır. Güreşçi rakibini sayı ile de yenebilir. Baş ve yardımcı hakemler dikkatle takip ederler ve güreşçilerden hangisinin daha hareketli daha iyi güreştiğini, hangisinin usul ve kaidelere ha çok riayet ettiğini gözde tutarak, ona göre sayı verirler. Üçüncü boy için güreşme müddeti on beş dakika,ikinci boy için yirmi, birinci boy için de yirmi beş dakikadır. Belirtilen süre içerisinde, "salka düşme " olmadığı veya sayı ile yeniş de olmadığı takdirde güreş 10 dakika uzatılır. Bu süre içerisinde daha aktif  olan, güreşi galip bitirir.
Başpehlivanlık güreşi; Birinci boydan itibaren rakibini yenerek galip ilân edilen pehlivanlar, başpehlivanlık rçin güreşirler. Rakip veya rakiplerini yenerek, yenilmeyen güreşçi başpehlivan ilân edilir. Ayrıca, başpehlivanlık ilcin tahsis edilen ödül kendisine verilir.78 Bu ödül; koç, l koyun, kuzu, dana gibi hayvanlar olduğu gibi, ayrıca güreş alanının kenarına "cülde " denilen büyük bir sırık dikilir. Bunun üzerine galip gelen güreşçilere verilmek üzere mendil, peşkir, havlu, çevre, gömlek, tokuz gibi birçok hediyelik eşya bağlanır. Baş pehlivana "Tokuz", "Koç" gibi en büyük hediye verilir.
Kuşak güreşinde uygulanan bazı oyunların adları şunlardır:
·         Pervane (Çabalakka almak)
·         Yanbaş (Çanbaş)
·      İç çelme (Çenge,içten ırgak)
·         Dış çelme (Çenge,Dıştan ırgak)
·         Tırpan (Ayağa kakma, Topşayak,Şaltayak)
·         Ayı sarması (Ayı urgak)
·         Tavşan koltuğu(Koyan koltuk)
·         Dize alma (Tizge alma).

Bugün Türkmenistan'da kuşak güreşi millî spor olarak yapılmaktadır. Anadolu'ya kuşak güreşini getiren Kırım Türkleri, bu güreşi Türkmenistan taraflarından Kırım'a göç ederlerken getirmişler ve yaşatmışlardı.
M.Ö. 2500'lü yıllara ait Mezopotamya'da 10 cm büyüklüğünde, bir çift kuşak/kemer güreşçisi heykeli bulunmuştur. Bu heykelde, kuşak/kemer güreşçilerinin kafalarının üstündeki vazo şeklinin güreşle ilgisi yoktur. Belki de Sümerli kadınlar cilt bakımı için bir vazo kullanmış olabilirler. Bundan esinlenerek belki güreşçilerin müsabaka sonrası cilt bakımı yaptıkları düşünülebilir. Bu güreşte güreşçiler bellerinde birer kuşak/kemer takıp, bu kuşaklardan birbirlerini yenmek için mücadele etmektedirler. Aynı zamanda bu heykelde temsil edilenler normal bir güreşçi olmayıp, uluslararası kahraman olmalıdır. M.Ö. 2900 yıllarındaki Destan'da olduğu gibi. Bu güreş, Gılgamış ile Enkidu arasında geçmektedir. Yalnız bu güreşçilerin tutuşundan da anlaşıldığı gibi tecrübeli güreşçi olmalıdır.
Kuşak güreşi bugün Kore'de "Şirim" "Ssileum"  "Ssirım" ismiyle yapılmaktadır. Kore'nin tarihinde üç krallıktan biri olan Kogurya Dönemi'nde (M.6.37-M.5.668) ülke büyümüş ve gelişmiştir. Savaşçı bir millet olan Koreliler, bu dönemde Mançur-ya'ya kadar ilerliyorlar ve Türk kavimleri ile temasta olabileceğini tarihçiler söylemektedirler. Kogurya Dönemi'nde ülkenin gelişmesi için beden eğitimi çalışmaları önemsenmiş ve beden eğitiminin temeli olarak da "Şirim" güreşi kabul edilerek sistem-leştirilmiştir. Ve "Şirim" oldukça gelişmiştir. Jilin Bölge-si'nde M.S. 197-226 yıllan arasında yaşamış bir kralın mezarında "Şirim'e" ait duvar resimleri bulunmuştur(20).
Millî adet ve ananelerimizin biri olan bu kuşak güreşi, günümüzde Eskişehir Kırım Folklor Derneği'nin çabalarıyla, son on üç yıldan beri düzenli olarak her yıl Haziran'ın ilk haftası "Tepreş'"de yapılmaktadır

Kaynak:
GÜVEN, Özbay, Türklerde Spor Kültürü, Geliştirilmiş İkinci Baskı, Atatürk Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı, Türk Kültüründen Görüntüler Dizisi: 44, Ankara, 1999, s. I... XVI+374. ISBN 975-16-1216-0 (Telif hakkı kanunlarına göre yazarından izin alınmalıdır).

Güreş

Kuşak güreşleri


Focus Money ist eine deutschsprachige Wirtschaftszeitschrift aus dem Focus Magazin Verlag, der zu Hubert Burda Media gehört.

Geschichte
Focus Money kam im Jahr 2000 als Ableger des Nachrichtenmagazins Focus auf den Markt. Das Blatt enthielt von Beginn an sowohl börsenbezogene Finanz- als auch allgemeine Wirtschaftsthemen. Focus Money erweiterte einer Studie zufolge das Spektrum des Focus sowohl in der Leserschaft als auch bei den Anzeigenkunden, ohne dem Nachrichtenmagazin zu schaden. Ungeachtet des Platzens der Dotcom-Blase konnte sich Focus Money in den folgenden Jahren fest im Markt etablieren.

Auflage
 Sie beträgt gegenwärtig  Das entspricht einem Rückgang von  Stück. Der Anteil der Abonnements an der verkauften Auflage liegt bei  Prozent.

Kritik
Focus Money betrieb in Zusammenarbeit mit der Initiative Neue Soziale Marktwirtschaft das Schulprojekt Wir erklären die Wirtschaft. Im Rahmen dessen wurden Lehrern und Schulen Unterrichtsmaterialien zur Verfügung gestellt. Das NDR-Medienmagazin Zapp kritisierte dies im Oktober 2011 als Beispiel für die einseitige und intransparente Beeinflussung von Lehrern und Schulen durch Unternehmen und Lobbygruppen.

Focus Money vergibt unter der Marke Deutschlandtest zahlreiche Qualitätssiegel. Kritiker unterstellen wirtschaftliche Ziele in dem Generieren vieler Kategorien und vieler Testsieger. Juristen sehen den Verdacht der Verbrauchertäuschung. Ähnliche Kritik an der Vergabe zahlreicher vermeintlicher Qualitätssiegel gibt es auch an der Schwester-Zeitschrift Focus.

Im Jahr 2019 hat der Presserat Focus Money gerügt, weil sie auf ihrem Titel mit einem vorgeblichen Satz von Alan Greenspan aufgemacht hat, den der frühere Notenbankchef weder wörtlich noch sinngemäß gesagt hat.

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Money
Ersterscheinung 2000
Wirtschaftsmagazin (Deutschland)
Deutschsprachige Wochenzeitschrift
Zeitschrift (München)

Focus Money


MS Ashdod İsrail 'in iki Aşdod, 1999 yılında iki kulüp, şehri takımlarından Hapoel Aşdod ve Makkabi İroni Aşdod takımlarının birleşmesiyle kuruldu.

Maçlarını 8200 kişilik " Yud Alef" stadyumunda oynamaktadır.

Takım Kadrosu

Dış bağlantılar
 Resmî sitesi

1999'da kurulan futbol kulüpleri
İsrail'deki futbol kulüpleri
Aşdod'de spor

MS Aşdod


Kemikler, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adını,geçmişte yaşanan bir salgın hastalıkta herkesin ölüp yıllar sonra devlet adamlarının bu evlerdeki kemikleri görmesi üzerine kemikler ismini almıştır.

Coğrafya
Muğla iline 89 km, Milas ilçesine 20 km, Bodrum ilçesine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus

Milas'ın mahalleleri

Kemikler, Milas


The Aston Martin Bulldog, styled by William Towns, is a British, one-off concept vehicle produced by Aston Martin in 1979. The code name for the project was DP K901. Initially, a production run of 15–25 cars was planned, but the project was deemed too costly and only one was built.

History
The Bulldog - named after a Scottish Aviation Bulldog aeroplane flown by Aston Martin's then managing director, Alan Curtis, but nicknamed "K9", after the robotic dog from the Doctor Who TV series - was designed to show off the capabilities of Aston Martin's new engineering facility in Newport Pagnell, as well as to chase after the title of fastest production car in the world. The car was officially launched on 27 March 1980 at the Bell Hotel at Aston Clinton. Although the car was built in the UK, it is left-hand-drive. The Bulldog's sharp wedge shape was designed by William Towns. The car has five centre-mounted, hidden headlamps and gull-wing doors. The interior is upholstered in leather with walnut trim and uses multiple LED buttons like the Lagonda. Aston Martin planned to build 15-25 Bulldogs, but in 1981 Victor Gauntlett became chairman of the company and decided the project would be too costly, so the Bulldog project was shelved. In 1984 Aston Martin sold the Bulldog to a middle eastern collector for £130,000. The owner added both rear view mirrors and cameras. The Bulldog later was sold to an American collector and spent some time in the United States; it was later in storage in different places.

It was shown at the Goodwood Festival of Speed in 2009, and at Aston Martin's 100th anniversary celebration at Kensington Park Gardens in July 2013.

It was found in storage in the Far East, and offered for sale in Britain. It was now green, compared to original exterior colours of silver and light grey. The interior had also been changed from the original dark brown and black to light tan.  In 2020 the car was purchased by an American owner, and a full restoration project managed by Victor Gauntlett's son Richard was set up.

Under its new ownership, plans were unveiled in early 2021 for Classic Motor Cars Ltd (Bridgnorth) to perform a nut and bolt restoration with the aim of reaching 200mph. In November 2021 the car's rebuild had been completed and the car achieved a speed of 162mph (261 km/h) on its initial shakedown on the main runway at RNAS Yeovilton.

Performance

The Bulldog is powered by a 5.3L V8 engine with twin Garrett turbochargers that produces 600 bhp (447 kW; 608 PS)—the engine was capable of 700 bhp (522 kW; 710 PS) on the test bed—and  maximum torque. When it came out, Aston Martin claimed the car was capable of 237 mph (381 km/h), but the fastest speed the car was recorded doing 191 mph (307 km/h) during a test run at the Motor Industry Research Association track in late 1979. The wedge-shaped design gave the Bulldog a drag coefficient of 0.34.

On 6th June 2023 BBC Radio 4's news reported that the car had reached its promised 200 MPH speed on a test track in Scotland, reaching a speed of 205.4 mph (330.55 km/h)

References

External links

 Aston Martin Lagonda Ltd. – Official Company Site
 Aston Martin Picture Gallery – Bulldog
 Video of Bulldog with William Towns on Wheels TV programme

Cars introduced in 1979
Automobiles with gull-wing doors
Bulldog

Aston Martin Bulldog


حزب النهضة والفضيلة حزب مغربي تأسس في 25 ديسمبر 2005 هو حزب «النهضة والفضيلة» بقيادة «محمد خليدي» الأمين العام للحزب الذي يضم في عضويته أعضاء من ثلاثة أحزاب هي «الاستقلال»، و«الشورى والاستقلال»، و«التجمع الوطني للأحرار»؛ وذلك بعد خروجهم عن صفوف حزب العدالة والتنمية الذي يشكل أكبر قوة معارضة في البرلمان المغربي. وعن مرجعية الحزب أوضح خليدي أن حزب النهضة والفضيلة هو حزب وطني ديمقراطي يستمد مبادئه من الإسلام، وقال: «الديمقراطية هي مطلب أساسي لإقامة دولة القانون»، وأضاف: «في حزب النهضة والفضيلة قررنا أن تكون المرجعية الإسلامية برنامجا وليس غاية»، وينص الميثاق التأسيسي للحزب على أن «حزب النهضة والفضيلة حزب وطني ذو مرجعية إسلامية تستند على مشروع رؤية تستدعي أسئلة العصر».

و محمد خليدي، الأمين العام لحزب النهضة والفضيلة، عضو قديم في الحركة الشعبية الدستورية الديمقراطية، وهو الاسم الأسبق لحزب العدالة والتنمية قبل أن يدخله أعضاء من حركة التوحيد والإصلاح بموافقة وتفاهم مع الدكتور عبد الكريم الخطيب مؤسس الحزب في يونيو 1996، مع مرور الوقت بدأ «خليدي» يشعر بنوع من العزلة والحصار، لكن خليدي استمر في دأبه حتى تولى مسئولية «جريدة العصر» لسان العدالة والتنمية، ثم انتخب عضوًا لأمانة الحزب في المؤتمر الرابع للحزب؛ ولذا سعى إلى تأسيس تيار يوازن به تيار حركة التوحيد والإصلاح داخل الحزب، ويضغط به على الحزب في المؤتمر الوطني الخامس الذي عقد في شهر إبريل 2003، والحصول على نسبة محددة في المجلس الوطني والأمانة العامة، لكنه فشل في ذلك، ولم يحصل على الأصوات اللازمة لعضوية الأمانة العامة، لكن الأمين العام الجديد الدكتور سعد الدين العثماني ألحقه بالأمانة العامة برفقة عضوين آخرين، وبعد الاختلاف الدائم في وجهات النظر بين التيارين المتواجدين في الحزب مضى نحو تأسيس حركة في مقابل حركة التوحيد والإصلاح سماها حركة «اليقظة والفضيلة» كنواة لحزب مقبل، وهذا ما أنجزه يوم 25 (دجنبر) ديسمبر 2005 رفقة عدد من الفعاليات السياسية المغربية الاتية من احزاب أخرى محافظة من بينها المهندس خليل معروف والدكتور عبد القادر التلاث وكذلك الدكتور حمزة الكتاني شقيق المعتقل السياسي العلامة حسن الكتاني
يضم المكتب السياسي للحزب اطر عليا من دكاترة ومهندسين وجامعيين وعلماء ومنهم من نجع في ولوج المؤسسة التشريعية المغربية

و لقد تم الحاق مجموعة من وجوه التيار السلفي من أمثال محمد عبد الوهاب الرفيقي (أبو حفص) الذي أصبح نائب أمين عام الحزب.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي partirv.com

أحزاب المغرب
أحزاب إسلامية سياسية
أحزاب سياسية أسست في 2005
أحزاب محافظة
الإسلام السياسي في المغرب
تأسيسات سنة 2005 في المغرب

حزب النهضة والفضيلة


Un Soda jerk (también conocido como soda jerker) era una persona empleada — generalmente un joven — que operaba una fuente de soda en una tienda especie de droguería/farmacia denominada en Estados Unidos como drugstore, siendo su cometido principal preparar y servir en una barra los ice cream sodas (una especie de helado). Esta operación consistía en poner el sirope de sabores en vasos especiales de caña alta, añadiendo agua con gas y finalmente una o dos 'bolas' de helado (ice cream). El resultado de la bebida era servido con una cuchara de mango largo (conocida como "soda spoon" o "cuchara de soda") y pajitas. La denominación 'soda jerk' (batidor de soda) proviene de la acción que hace el empleado al usar la fuentes de soda al añadir el agua carbonatada.

La práctica de operar con fuentes de soda en las drugstores alcanzó su pico de popularidad en los años cuarenta, y a pesar de todo algunas de estas tiendas en pequeñas localidades rurales a comienzos del  aun se encuentran abiertas ofreciendo sus productos. La proliferación de estos denominados ice cream parlors declinó con el auge y popularidad de los drive-ins y los establecimientos de comida rápida, reemplazando a los jerk los grill men (personas que atienden a las parrillas) de los fry cooks.

Referencias

Historia de Estados Unidos
Antiguas ocupaciones
Ocupaciones de la gastronomía
Palabras y frases en inglés

Soda jerk


Hilton MacLennan é um político canadiano eleito para a Assembleia Legislativa da Ilha do Príncipe Eduardo nas eleições provinciais de 2023. MacLennan representa Tyne Valley-Sherbrooke como um conservador progressista.

Pessoas vivas
Políticos do Canadá

Hilton MacLennan


Trial of labor after caesarian (TOLAC) යන යෙදුම භාවිතා වන්නේ caesarean section කරන ලද ගර්භණී කාන්තාවක්ගේ ප්‍රසව උත්සාහයට වේ. මෙහි ප්‍රතිඵලය සාර්ථක VBAC (vaginal birth after caesarian) හෝ නැවත caesarean section විය හැක.

ආශ්‍රිත
 Trial of labour
 Caesarean section

TOLAC


Sophie Amach (París, Francia, 10 de noviembre de 1963), es una extenista francesa, jugó para la WTA entre 1980 y 1995.

Enlaces externos

Tenistas femeninas de Francia
Nacidos en París

Sophie Amiach


Natura 2000-område nr. 117 Kajbjerg Skov ligger på Østfyn, ud til Storebælt, syd for Nyborg , og har et areal på 294 hektar og er privatejet.

Områdebeskrivelse
Kajbjerg Skov er levested for stor vandsalamander, og har stedvis en artsrig bundflora med flere arter af orkideer. Langs kysten findes et næsten ubrudt skovbryn af selvsået eg, bøg, vildæble og almindelig røn.

Natura 2000-området består af Habitatområde nr. H101 og
ligger i Nyborg Kommune i Vandområdedistrikt Jylland og Fyn og Vandområdedistrikt Sjælland i vandplanopland Vandplan 1.14 Storebælt

Kajbjerg Skov er en del af den 720 hektar store naturfredning af området omkring Holckenhavn fra 1959

Se også
 Internationale naturbeskyttelsesområder i Danmark
 Naturtyper i Danmark

Eksterne kilder og henvisninger

 Kort over området på miljoegis.mim.dk
 Naturplanen
 Basisanalysen 2016-21

Natura 2000-planer
Habitatområder
Lokaliteter i Nyborg Kommune


Daniel Bernoulli (8 Şubat 1700 – 17 Mart 1782) İsviçreli matematikçi ve fizikçidir. Bernoulli ailesindeki ünlü matematikçilerdendir. Özellikle matematiği akışkan mekaniği alanına uyarlamasıyla bilinir. Olasılık ve istatistik alanındaki çalışmalarıyla bu alanların gelişimine öncülük etmiştir. İsmi, 20. yüzyılın iki önemli teknolojisinin çalışmasının altında yatan matematiği tanımlayan Bernoulli İlkesi ile bütünleşmiştir. Bahsi geçen bu iki önemli teknoloji karbüratör ve uçak kanadıdır.

İlk yılları

Daniel Bernoulli, Groningen, Hollanda'da matematikçileri ile ünlü bir ailede dünyaya geldi. Bernoulli ailesinin kökenleri o zamanlar İspanyol Flemenki sınırları içinde kalan Antwerp'e dayanmaktadır ancak buradan İspanyolların Huguenot zulmünden kaçmak için göç etmişlerdir. Kısa bir süre Frankfurt'ta yaşadıktan sonra İsviçre'nin Basel kentine yerleşmişlerdir.

Daniel, Johann Bernoulli'nin oğlu (kalkülüsün ilk geliştiricilerindendir) ve Jakob Bernoulli'nin yeğeniydi (olasılık teorisini ilk keşfeden kişidir). Niklaus ve Johann II adında iki kardeşi vardı. Daniel Bernoulli, W. W. Rouse Ball tarafından "Genç Bernoulliler arasında en yetenekli olanıdır" şeklinde tanıtılmıştı. Babası Johann ile arasında kötü bir ilişkisi olduğu söylenmekteydi. Baba ve oğlunun bilimsel bir yarışmada birinciliği paylaşmaları üzerine Johann oğluyla eşit tutulmanın "utancına" dayanamamış ve oğlunu evden atmıştı. Johann Bernoulli ayrıca Daniel'in Hydrodynamica adlı eserinden bazı fikirleri çalmış ve tarihini Hyrodynamica'nın yayım tarihinden önce gösterdiği Hydraulica adlı eserinde yayımlamıştı. Daniel'in uzlaşma çabalarına rağmen babası bu kininden ölümüne dek vazgeçmemişti.

Daniel yedi yaşındayken kardeşi Johann II Bernoulli doğdu. Okul çağına geldiğinde babası Johann Bernoulli ona işletme okuması yönünde tavsiyede bulundu. Ancak Daniel babasının bu teklifini reddetti çünkü o matematik alanında eğitim almak istiyordu. Daha sonra babasının isteğini de yerine getirerek işletme eğitimi de aldı, ardından babası Johann Bernoulli oğluna tıp eğitimi alması yönünde istekte bulundu ve Daniel bu isteği ancak babasının ona özel olarak matematik öğretmesi koşuluyla kabul etti. Daniel; Basel, Heidelberg ve Strasbourg şehirlerinde tıp eğitimi aldı. 1721 yılında anatomi ve botanik alanında doktora derecesini elde etti.

Bernoulli, matematikçi Leonhard Euler ile yakın arkadaştı. 1724 yılında matematik profesörü olarak Sankt Petersburg'a gitti ama burada mutlu olamadı ve geçirdiği bir hastalık 1733 yılında oradan ayrılmasına neden oldu. Daha sonra tıp, metafizik ve doğa felsefesi alanlarında ölümüne dek oldukça başarılı bir hayat sürdüğü Basel Üniversitesi'ne döndü.

Matematiksel çalışmaları
Bernoulli'nin ilk matematiksel çalışması Exercitationes (Alıştırmalar) 1724 yılında Goldbach'ın yardımı ile yayımlanmıştır. İki yıl sonra, bileşke devinimin dönüş devinimi ve öteleme devinimi biçiminde ayrılarak çözümlenmesi konusunda ilk çalışmalara imza attı. Başlıca eseri olan Hydrodynamica, 1738 yılında yayımlanmıştır. Bu eser, tüm sonuçların tek bir ilkeye bağlı olarak ayarlanması ile Joseph Louis Langrange'ın Méchanique Analytique (Çözümlemeli Mekanik) adlı eseri ile benzerlikler taşır. Tüm sonuçların bağlandığı bu tek ilke enerjinin korunumu ilkesidir. Bu eseri, gelgitler kuramı üzerine Euler ve Colin Maclaurin'in raporları ile birleşik bir rapor izledi. Daniel, bu rapor üzerine Fransız Akademisi tarafından ödüle layık görüldü. Bu üç rapor Isaac Newton'ın Philosophiae Naturalis Principia Mathematicası ve Pierre-Simon Laplace'ın araştırmaları arasında kalan sürede bu konuda yapılan tüm çalışmaları içeriyordu. Bernoulli ayrıca başta titreşen telleri içerenler olmak üzere çeşitli mekanik sorunlar üzerine makaleler yayımladı.

Bernoulli ve Euler beraber çalışarak sıvıların akışı hakkında daha çok keşifte bulunmaya çalıştılar. İkili, özellikle kanın akış hızı ve basıncı arasındaki ilişki üzerine yoğunlaştılar. Bu ilişkiyi gözlemlemek için Daniel, ucu açık bir pipetle yüzeyi delinmiş bir boru kullandı ve pipetteki sıvının yüksekliğinin sıvının borudaki basıncı ile ilişkili olduğunu ortaya çıkardı.

Bu keşfin ardından tüm Avrupa'daki hekimler hastalarının kan basıncını sivri uçlu tüpleri hastanın damarlarına batırarak ölçmeye başladı. Bu yöntem İtalyan bir doktorun daha acısız bir yöntem keşfetmesine dek 170 yıl boyunca kullanıldı. Ancak, Bernoulli'nin basınç ölçme yöntemi uçağın üzerinden geçen havanın hızını ölçmek için modern havacılıkta hâlâ kullanılmaktadır.

Daniel, keşiflerini daha ileriye taşımak için enerjinin korunumu üzerine yaptığı ilk çalışmalara geri döndü. Devinen bir cisim kütle kazandıkça kinetik enerjisini (devinimden kaynaklı enerji) potansiyel enerji ile değiştirir. Daniel benzer bir şekilde devinen eden bir sıvının kinetik enerjisini basınç ile değiştirdiğini fark etti. Matematiksel olarak bu kural:

olarak gösterilir. Formülde P basıncı, ρ sıvının yoğunluğunu, u ise hızını simgeler. Bu kuraldan, "eğer bir akışkanın hızı artarsa basıncı azalır" sonucu çıkmaktadır. Bu kural, hava taşıtlarının kanatları tasarlanırken kullanılmıştır. Kanat üst bölümde havanın hızlanmasını ve bu nedenle basıncının azalmasını sağlayacak bir alana sahip olarak üretilir. Bu basınç farkı sayesinde kanat yukarı doğru yükselir.

İstatistik
Daniel Bernoulli ayrıca 1738 yılında yayımlanan Specimen theoriae novae de mensura sortis (Yeni Bir Teorinin Risk Ölçümü Altında Açıklaması) eserin de yazarıdır.

Sansürlü bilgi içeren istatistiksel problemlerin analizine yönelik ilk çalışmalar 1766 yılında çiçek hastalığı ve ölüm oranı bilgileri analiz edilerek aşının faydasının gösterilmesi amacıyla Bernoulli tarafından yapılmıştır.

Fizik
Hydrodaynamica (1738) adlı eserinde gazlar için kinetik teorinin temellerini atmış ve bu fikri Boyle yasasını açıklamak için kullanmıştır.

Euler ile esneklik üzerinde çalışmış ve Euler-Bernoulli ışın eşitliğini oluşturmuşlardır. Bunların yanı sıra Bernoulli ilkesi aerodinamik alanında büyük bir öneme sahiptir.

Kaynakça

1700 doğumlular
1782 yılında ölenler
Daniel
18. yüzyılda Hollandalılar

Hollandalı matematikçiler
İsviçreli matematikçiler

Heidelberg Üniversitesinde öğrenim görenler
St Petersburg Bilimler Akademisi'nin asil üyeleri
Royal Society üyeleri

Daniel Bernoulli


المحقق هو كل من عهد إليه القانون بتحري الحقيقة في الحوادث الجنائية وتحقيقها وكشف غوامضها وصولا إلى معرفة حقيقة الحادث وظروف وملابسات وسبب ارتكابه والتوصل إلى الجاني وجمع الأدلة ضده تمهيدا لمحاكمته.

وقد يكون المحقق عضوا بالشرطة أو جهاز حكومي ذو اختصاص أو يكون محقق خاص (أي لا يعمل لحساب الحكومة).

مراجع

محققو جرائم
أمن
تحقيقات جنائية
تطبيق القانون
رتب الشرطة

محقق


Svjetionik Otočić Tri Sestrice – Rivanj je svjetionik na otočiću Mala Sestrica, najmanjem od tri otočića arhipelaga Tri Sestrice u Srednjem kanalu.

Izvori

Tri Sestrice – Rivanj

Svjetionik Otočić Tri Sestrice – Rivanj


بلدية سان ماتيوْ دي باجيس (بالكاتالانية: Sant Mateu de Bages) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 669 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في باجس
بلديات في مقاطعة برشلونة

سان ماتيو دي باجيس


Popis kometa Hironove vrste (eng. Chiron-type comet, CTC).

39P/Oterma bio je kvazi-Hildin komet prije bliskog prilaza Jupiteru 1963. godine.

Izvori

Kometi

Popis kometa Hironove vrste


Aydın Güven Gürkan (10 Mayıs 1941, Elazığ - 22 Ocak 2006, İstanbul), Türk siyasetçi, milletvekili ve eski Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı.

Hayatı
Babasının memur olması nedeniyle ilk ve orta öğrenimini Anadolu'nun çeşitli illerinde tamamladı ve 1963 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin, Maliye ve İktisat bölümünü bitirdi.

Ardından Almanya'da Köln Üniversitesi'nde doktorasını 'summe cum laude' (olağanüstü başarı) notuyla tamamladı. 1970 yılında Gazi Üniversitesi'nde doktor asistan olarak akademik kariyerini sürdürdü. 1973 yılında, doçent olan Gürkan, 37 yaşında profesör unvanını aldı. Gazi Üniversitesi'ne bağlı Gazetecilik ve Halkla ilişkiler Yüksek Okulu'nda müdürlük yapan Aydın Güven Gürkan, uzun yıllar Ekonomik Doktrinler kürsü başkanlığında bulundu.

1981 yılında YÖK sistemini ve baskıları protesto ederek üniversiteden ayrıldıktan sonra, 1983 yılında politikaya atılan Gürkan, Halkçı Parti'den 17. dönem Antalya milletvekili seçildi. Gürkan, 1984'te HP'nin Genel Sekreterliği'ne, 1985'te partinin Genel Başkanlığı'na getirildi. Birleşme konusunda SODEP Genel Başkanı Erdal İnönü ile temaslar yürüterek, 3 Kasım 1985'te gerçekleşen birleşmenin mimarlarından oldu. Sosyaldemokrat Halkçı Parti adını alan birleşik partinin ilk kurucu Genel Başkanı oldu ve bu görevi daha sonra Erdal İnönü'ye devretti. Aynı yılın Eylül ayında SHP Genel Başkan Yardımcılığı'na seçilen Aydın Güven Gürkan, 29 Kasım 1987 tarihinde SHP Genel Başkan Yardımcılığı'na 2. kez getirildi.

Gürkan, 29 Kasım 1987 tarihinde yapılan genel seçimlerde parlamento dışında kalarak, aktif politikaya bir süre ara verdi. Daha sonra aktif politikaya yeniden dönen Gürkan, 30 Temmuz 1991 tarihinde yapılan kurultayda SHP Parti Meclisi üyeliğine seçilerek, parti tarafından yeniden aktif olarak görevlendirilmiş oldu. 1991 seçimlerinde İçel'den yeniden milletvekili seçildi. Partinin Grup Başkanvekilliğini üstlenen Gürkan, bir süre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı görevinde de bulundu. Gürkan, 2002 yılında Yeni Türkiye Partisi'ne (YTP) katılmıştı.

Almanca ve İngilizce bilen Gürkan'ın, çeşitli ders notlarının yanı sıra yayınlanmış çok sayıda makalesi ve "Kalkınmanın sosyo-ekonomik Sorunları" adlı bir de kitabı bulunuyor.

Mide kanserine yakalanan ve 1,5 yıl boyunca tedavi gören Gürkan, 22 Ocak 2006'da yaşamını yitirdi. İstanbul Anadolu yakasında Tuzla mezarlığı'nda defnedildi. Sanatçı Serap Aksoy ile evli olan Gürkan'ın, bir kız çocuğu bulunuyordu.

Kaynakça

1941 doğumlular
Elazığ doğumlu siyasetçiler
2006 yılında ölenler
Türk ekonomi akademisyenleri
Türkiye'deki ana muhalefet partisi genel başkanları
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
SHP Parti Meclisi üyeleri
TBMM 17. dönem Antalya milletvekilleri
TBMM 19. dönem Mersin milletvekilleri
TBMM 20. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM Sosyaldemokrat Halkçı Parti Grup Başkanvekilleri
Halkçı Parti genel başkanları
Sosyaldemokrat Halkçı Parti genel başkanları
TBMM Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Türk Grubu
İstanbul'da ölenler
Tuzla Mezarlığı'na defnedilenler
Resim aranan siyasetçiler
TBMM Sosyaldemokrat Halkçı Parti Grup Başkanları
Türk sosyal demokratlar

Aydın Güven Gürkan


Sanja Burić (Sarajevo, 10. travnja 1973. – Sarajevo, 14. rujna 2021.) bila je bosanskohercegovačka kazališna, televizijska i filmska glumica.

Životopis
Studirala je na Međunarodnoj kazališnoj školi Jaques Lecoq u Parizu, Cours Florentu u Parizu i Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. Kao kazališna glumica radila je u sarajevskom Narodnom kazalištu, Kamenom teatru 55, Otvorenoj sceni OBALA, Kazalištu mladih i zeničkom Bosanskom narodnom kazalištu. Bila je i redovna profesorica na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu.

Početkom rujna 2021. doživjela je moždani udar zbog kojeg je bila deset dana hospitalizirana, ali je 14. rujna preminula od posljedica.

Filmografija

Televizijske uloge
 "Crna kronika" kao Aida (2004. – 2006.)
 "Viza za budućnost" kao Dijana (2002. – 2005.)

Filmske uloge
 "Teško je biti fin" kao gatara (2007.)
 "Grbavica" kao Mirha (2006.)
 "Dobro uštimani mrtvaci" kao Prevejalka (2005.)
 "Kod amidže Idriza" kao Šejla (2004.)
 "Ljeto u zlatnoj dolini" kao slučajna prolaznica (2003.)
 "Dobrodošli u Sarajevo" kao Alma (1997.)

Izvori

Vanjske poveznice

Bosanskohercegovački filmski glumci
Bosanskohercegovački televizijski glumci
Bosanskohercegovački kazališni glumci
Hrvati u Bosni i Hercegovini
Životopisi, Sarajevo

Sanja Burić


Boscastle () is a village and fishing port on the north coast of Cornwall, England, in the civil parish of Forrabury and Minster (where the 2011 Census population was included) . It is  south of Bude and  northeast of Tintagel. The harbour is a natural inlet protected by two stone harbour walls built in 1584 by Sir Richard Grenville and is the only significant harbour for  along the coast. The village extends up the valleys of the River Valency and River Jordan. Heavy rainfall on 16 August 2004 caused extensive damage to the village.

Boscastle lies within the Cornwall Area of Outstanding Natural Beauty (AONB). The South West Coast Path passes through the village.

History
Boscastle was first inhabited by the Bottreaux family around 1080, and the name of the village comes from Bottreaux Castle (pronounced "Botro"), a 12th-century motte-and-bailey fortress, of which few remains survive. The castle, built sometime between 1154 and 1189 by Sir William des Bottreaux, was anciently in the possession of the de Botreaux family, which became under William de Botreaux (1337–91) the Barons Botreaux. It was to the father of William 1st Baron Botreaux, also William, that Edward II granted a charter in 1312 to hold a market at Boscastle, along with a fair on the Feast of Saint James.

The antiquary, John Leland in the mid 16th century described the village ″... it is a very filthy town and il kept.″ Boscastle harbour is a natural inlet protected by two stone harbour walls built in 1584 by Sir Richard Grenville (of HMS Revenge). It is the only significant harbour for  along the coast. Boscastle was once a small port (similar to many others on the north coast of Cornwall), importing limestone and coal, and exporting slate and other local produce.

In the early 20th century Boscastle hosted a street dance similar to the Helston Furry Dance, but it is unclear how old the tradition is or when this ceased.

Boscastle was once a centre for slate quarrying which remained a viable industry until around the turn of the 20th century. The remains of four quarries scar the cliffs between Boscastle Harbour and Trevalga.

Churches
The Rector of Boscastle is responsible for seven churches in the district: Forrabury (St Symphorian), Minster (St Merthiana), St Juliot, Lesnewth (St Michael and All Angels), Trevalga (St Petroc), Otterham (St Denis) and Davidstow (St David). St Juliot is of particular interest to devotees of the works of Thomas Hardy since he acted as the architect for the church's restoration in March 1870 and this is where he met his first wife, Emma Gifford, who was the Rector's sister-in-law. Their love affair was the inspiration for his novel A Pair of Blue Eyes and, later in life, some of his poetry.

A Seaside Parish
In 2004 British television channel BBC 2 began broadcasting A Seaside Parish, a weekly series focusing on the life of the newly appointed Rector of Boscastle, Christine Musser.

Tourism
The village, with its picturesque harbour, is a popular tourist destination. Among the attractions are the Museum of Witchcraft, Uncle Paul's Emporium, the Boscastle pottery shop, and access to the South West Coast Path.

Much of the land in and around Boscastle is owned by the National Trust, including both sides of the harbour, Forrabury Stitches, high above the Boscastle and divided into ancient "stitchmeal" cultivation plots, and large areas of the Valency Valley, known for its connections to Thomas Hardy.

The former harbour stables (part of the National Trust estate) are now a youth hostel run by YHA, popular with walkers. The National Trust runs a shop at the harbour, and a visitor centre in the Old Smithy.

Charles III, then Prince of Wales, visited Boscastle on 15 July 2019 to commemorate the anniversary of the Cornwall AONB and to visit a local Cornish hedge restoration project.

The Boscastle Breakdown step dance, The Boscastle & Tintagel Players concertinas, cello & stepping is included in the Topic Records compilation The Voice of the People.

The Wellington Inn is a 16th-century coaching inn near the harbour; its furnishings include church lamps which were donated by the architect Thomas Hardy and stained glass windows installed in 1846.

Boscastle floods

Flood of 2004
A flash flood on 16 August 2004 caused extensive damage to the village. Residents were trapped in houses, on roofs, in cars, and on the river's banks, and the village's visitor centre was washed away.
Two Royal Air Force Westland Sea King rescue helicopters from Chivenor, three Royal Navy Sea Kings from Culdrose, one RAF Sea King from St Mawgan and one Coastguard S61 helicopter from Portland searched for and assisted casualties in and around the village. The operation was coordinated by the Aeronautical Rescue Coordination Centre based at RAF Kinloss in Scotland in the largest peacetime rescue operation ever launched in the UK. A total of 91 people were rescued, with no fatalities.

The cause of the flooding was over  of rainfall (typically a month's rainfall) fell in two hours  due to thunderstorms developing on a convergence line. The ground was already saturated due to the previous two weeks of above average rainfall; the drainage basin has many steep slopes, and has areas of impermeable slate causing rapid surface run-off. Boscastle is at the confluence of two rivers, Valency and Jordan; a large quantity of water all arrived within a short space of time causing the rivers to overflow; the flooding coincided with a high tide, worsening the storm's impact.

Around 50 cars were swept into the harbour and the bridge was washed away, roads were submerged under  of water, making communication effectively impossible until flood-waters subsided. The sewerage system burst, so for a range of health and safety reasons Boscastle was declared temporarily inaccessible. Homes, businesses and cars belonging to more than 1,000 people were swept away; income from tourism was lost, which affected livelihoods and the local economy; there were vast numbers of subsequent insurance claims.

Flood of 2007
Boscastle was flooded again on 21 June 2007 although the scale of destruction was not nearly as serious as in 2004.

Sport
Boscastle Golf Club (now defunct) was founded in 1907. The club continued until the mid-1920s.

Boscastle and Crackington Pilot Gig Club formed in 2004 and row from Boscastle harbour, Port Gaverne and Upper Tamar Lake. They have three gigs; Torrent (named after the 2004 floods). Rival and Golden Gear.

Cornish wrestling prize tournaments, were held in Boscastle in the 19th century.

References

Further reading
Williams, Michael (1975)  Tintagel to Boscastle. Tintagel: Bossiney Books (pp. 29-50 relate to Boscastle and its vicinity)

External links

Village website
Boscastle information at the National Trust
Free pictures of Boscastle Harbour at Geograph.org.uk

National Trust properties in Cornwall
Populated coastal places in Cornwall
Ports and harbours of Cornwall
Tourist attractions in Cornwall
Villages in Cornwall

Boscastle


In geology and related fields, a stratum (: strata) is a layer of rock or sediment characterized by certain lithologic properties or attributes that distinguish it from adjacent layers from which it is separated by visible surfaces known as either bedding surfaces or bedding planes. Prior to the publication of the International Stratigraphic Guide, older publications have defined a stratum as either being either equivalent to a single bed or composed of a number of beds; as a layer greater than 1 cm in thickness and constituting a part of a bed; or a general term that includes both bed and lamina. Related terms are substrate and substratum (pl.substrata), a stratum underlying another stratum.

Characteristics

Typically, a stratum is generally one of a number of parallel layers that lie one upon another to form enormous thicknesses of strata. The bedding surfaces (bedding planes) that separate strata represent episodic breaks in deposition associated either with periodic erosion, cessation of deposition, or some combination of the two. Stacked together with other strata, individual stratum can form composite stratigraphic units that can extend over hundreds of thousands of square kilometers of the Earth's surface. Individual stratum can cover similarly large areas. Strata are typically seen as bands of different colored or differently structured material exposed in cliffs, road cuts, quarries, and river banks. Individual bands may vary in thickness from a few millimeters to several meters or more. A band may represent a specific mode of deposition: river silt, beach sand, coal swamp, sand dune, lava bed, etc.

Types of stratum
In the study of rock and sediment strata, geologists have recognized a number of different types of strata, including bed, flow, band, and key bed. A bed is a single stratum that is lithologically distinguishable from other layers above and below it. In the classification hierarchy of sedimentary lithostratigraphic units, a bed is the smallest formal unit. However, only beds that are distinctive enough to be useful for stratigraphic correlation and geologic mapping are customarily given formal names and considered formal lithostratigraphic units. The volcanic equivalent of a bed, a flow, is a discrete extrusive volcanic stratum or body distinguishable by texture, composition, or other objective criteria. As in case of a bed, a flow should only be designated and named as a formal lithostratigraphic unit when it is distinctive, widespread, and useful for stratigraphic correlation. A band is a thin stratum that is distinguishable by a distinctive lithology or color and is useful in correlating strata. Finally, a key bed, also called a marker bed, is a well-defined, easily identifiable stratum or body of strata that has sufficiently distinctive characteristics, such as lithology or fossil content, to be recognized and correlated during geologic field or subsurface mapping.

Gallery

See also
 Archaeological horizon
 Bed (geology)
 Geological formation
 Geologic map
 Geologic unit
 Lamination (geology)
 Law of superposition

References

External links

GeoWhen Database

Methods in archaeology

Stratum


التركيب النحوي في لغات البرمجة مجموعة من الرموز والشفرات في الكود مصدري الغاية منها تركيب مصدر متجانس ومتسلسل واضح لبرمجة تعليمة ما.
قواعد لغة البرمجة تحدد دائما لكل شفرة طريقة كتابتها لتكون وحدة كاملة صحيحة يستطيع المصرّف والمترجم فهمها ومن ثم الترجمة إلى لغة آلة تفهمها وحدة المعالجة المركزية.

مراجع

كود مصدري
مواضيع لغات البرمجة

نحو (برمجة)


جوفاني باتيستا بيرانيزي (Giovanni Battista Piranesi) يـُلقب جامباتيستا (موليانو فينيتو، 4 أكتوبر، 1720 - روما، 9 نوفمبر 1778) معماري، ونقاش ومصمم إيطالي. اتسمت أعماله المنقوشة بلمسة مثيرة للاهتمام، والتي تحمل فكرة عظمة روما، ويعبر عنها من خلال تعظيم وعزل العناصر المعمارية، وذلك للتوصل إلى سمو الشعور بعظمة الماضي القديم.

سيرته الذاتية
وُلد بيرانيزي في موليانو فينيتو، بالقرب من تريفيزو، التي كانت آنذاك جزءًا من جمهورية البندقية. كان والده بنّاءً. عرّفه شقيقه أندريا على اللغة اللاتينية والحضارة القديمة، وبعد ذلك تدرّب على يد خاله، ماتيو لوتشيسي، الذي كان معماريًا رائدًا في Magistrato delle Acque، وهي المنظمة الحكومية المسؤولة عن الهندسة وترميم المباني التاريخية.

منذ عام 1740، أتيحت له فرصة للعمل في روما كرسام للتصاميم لدى ماركو فوسكاريني، سفير البندقية للبابا الجديد بنديكت الرابع عشر. أقام في قصر فينيسيا ودرس تحت إشراف جوزيبي فاسي، الذي أطلعه على فن التنميش والنقش للمدينة ومعالمها. لاحظ جوزيبي فاسي أن موهبة بيرانيزي تتعدّى حدود النقش. وفقًا لليغراند، أخبر فاسي بيرانيزي «أنت، يا صديقي، لديك من الموهبة ما يجعلك رسامًا عظيمًا، وليس مجرّد نقاش».

بعد دراسته مع فاسي، تعاون مع تلاميذ من الأكاديمية الفرنسية في روما لإنتاج سلسلة من المناظر (vedute) للمدينة؛ كان أول عمل له هو Prima parte di Architettura e Prospettive (1743)، ثم في عام 1745 «مناظر متنوعة لروما القديمة والحديثة».

من عام 1743 إلى عام 1747، استقر بشكل أساسي في مدينة البندقية حيث -وفقًا لبعض المصادر- غالبًا ما زار جوفاني باتيستا تيبولو، وهو فنان رائد في البندقية. يُعزى الفضل إلى تيبولو في توسيع نطاق التقاليد المقيّدة للنقوش المقلّدة والطوبوغرافية والأثرية. ثم عاد إلى روما، حيث افتتح ورشة عمل في فيا دل كورسو. في الفترة 1748-1774 قدّم سلسلة طويلة من مناظر (vedute) المدينة التي أثبتت شهرته. في غضون ذلك، كرّس بيرانيزي نفسه لقياس العديد من الصروح القديمة: أدى ذلك إلى نشر «الآثار الرومانية في زمن الجمهورية الأولى والأباطرة الأوائل». في عام 1761 أصبح عضوًا في أكاديمية سان لوقا وافتتح منشأة خاصة به للطباعة. في عام 1762، طُبعت له مجموعة النقوش «ساحة مارس في روما القديمة».

في العام التالي كلّفه البابا كليمنت الثالث عشر بترميم منابر كاتدرائية القديس يوحنا اللاتراني، لكن العمل لم يتحقّق. في عام 1764، اختاره أحد أبناء أخت البابا، الكاردينال ريتزونيكو، ليبدأ أعماله المعمارية المنفردة ذات الأهمية، وهي ترميم كنيسة دير القديسة ماري في مزرعة فرسان مالطا، على هضبة أفنتين في روما. جمع بيرانيزي بين بعض العناصر المعمارية القديمة والأنصاب التذكارية والدروع، مع تفرّد البندقية في تصميم واجهة الكنيسة وجدران ساحة فرسان مالطا. كانت هذه هي المرة الوحيدة التي عبّر فيها عن نفسه بالرخام والحجر.

في عام 1767، نال لقب فارس المهماز الذهبي، ما مكنه من ذلك الوقت فصاعدًا من التوقيع باسم «الفارس بيرانيزي». في عام 1769، أصدر سلسلة من التصميمات العبقرية والغريبة أحيانًا لرفوف المواقد، بالإضافة إلى مجموعة أصلية من قطع الأثاث، ما جعله يؤسس اسمه كمصمم متعدد المواهب وواسع الحيلة. في عام 1776، ابتكر عمله الأكثر شهرة كمرمّم للتماثيل القديمة «مزهرية بيرانيزي»، وفي 1777–78 نشر «آثار صروح بيستوم».

توفي في روما عام 1778 بعد مرض طويل، ودُفن في الكنيسة التي ساعد في ترميمها، دير القديسة ماري. صمّم قبره جوزيبي أنجيليني.

المناظر
رغم أن البنية الاجتماعية للطبقة الأرستقراطية ظلت صارمة وقمعية، إلا أن البندقية انتعشت من خلال الجولة الكبرى كمركز للتبادل الفكري والعالمي في القرن الثامن عشر. حفّزت أفكار التنوير المنظرين والفنانين في جميع أنحاء أوروبا بما في ذلك باريس ودريسدن ولندن. ظهرت أشكال جديدة من

التعبير الفني: المنظر والكابريتشو والمنظر المثالي والمنظر الطوبوغرافي والخيال المعماري والتصاميم الدقيقة للأنصاب القديمة مجتمعة مع الرسومات التخيلية في استجابة لمطلب الزائرين المتزايدين.

كانت روما المركز المتطور للجولة الكبرى. وأصبحت مكانًا جديدًا للاجتماع ورأس مال فكري في أوروبا لقادة حركة جديدة في الفنون. كانت المدينة تجتذب الفنانين والمهندسين المعماريين من جميع أنحاء أوروبا إلى جانب السياح الكبار والتجار وجامعي التحف. قدِم الكثيرون عبر مؤسسات رسمية مثل الأكاديمية الفرنسية، في حين جاء آخرون لمشاهدة الاكتشافات الجديدة في هركولانيوم وبومبي. تردّد الكثيرون إلى المقاهي كأماكن للتجمّع، أشهرها «أنتيكو كافي غريكو» التي تأسست عام 1760. افتُتح «كافي ديغلي إنجليزي» بعد عدة سنوات، أسفل الدرج الإسباني في ساحة إسبانيا، مع رسومات جدارية لبيرانيزي. بوجود ورشة الطباعة الخاصة به ومتحف للآثار في مكان قريب، تمكن بيرانيزي من تنمية العلاقات في كلا المكانين مع المشترين الأثرياء في الجولة، وخاصة الإنجليز.

أشعلت آثار روما حماسة بيرانيزي. نظرًا لمعرفته التي اكتسبها من تجربته في البندقية ودراسته لأعمال ماركو ريتشي وخاصة جوفاني باولو بانيني، لم يعرب عن تقديره لهندسة المباني القديمة فحسب، بل أيضًا للجوانب الشاعرية للآثار. كان قادرًا على تقليد ما تبقى من الآثار بأمانة؛ إذ إن ابتكاره في تخيّل تصميم المعماري الأصلي قدّم الأجزاء المفقودة. كانت مهارته العالية في النقش واضحة في مجموعات من المزهريات والمذابح والمقابر التي كانت غير موجودة في الواقع؛ تحكّمه بالحجم وتوزيعه الواسع والعلمي للضوء والظل أكمل الصورة، ما خلق تأثيرًا ملفتًا للمشهد بأكمله.

هناك عدد من «المناظر» البارزة في تصوير الشخصيات البشرية التي يظهر عليها الفقر والعرج والثمل الواضح وغيرها من العيوب المرئية، فتسهم في عكس تهالك الآثار. يتماشى هذا مع مجاز مألوف من أدب عصر النهضة، إذ تُرثى فيه أطلال روما بمثابة استعارة لعدم كمال الوجود البشري وزواله.

أكمل أولاده والعديد من تلاميذه بعضًا من أعماله الأخيرة. جمع ابن بيرانيزي ومساعده، فرانشيسكو، ألواحه وحفظها، فيها استكملت الخطوط الأكثر تحررًا لإبرة التنميش قساوة عمل الإزميل إلى حد كبير. عُرض في باريس (1835-1837) تسعة وعشرون مجلدًا مطويًا يحتوي على 2000 طبعة تقريبًا.

تضمنت أعمال الباروك الأخيرة لكلود لوري وسالفاتور روزا وغيرهما تصويرًا رومانسيًا ورائعًا للآثار؛ في جزء منه كتذكرة للموت أو كذكرى للعصر الذهبي للبناء. كانت نسخ بيرانيزي للآثار الرومانية الحقيقية والمقلّدة ذات تأثير قوي على الحركة الكلاسيكية الحديثة.

روابط خارجية

مراجع

رسامون كلاسيكيون حديثون
رسامون كلاسيكيون حديثون إيطاليون
زملاء جمعية الأثريات اللندنية
علماء آثار إيطاليون
علماء آثار في القرن 18
علماء الآثار الكلاسيكية
عمارة روما القديمة
معماريون إيطاليون
منمشون إيطاليون
مواليد 1720
نحاتون إيطاليون
نحاتون إيطاليون في القرن 18
نقاشون إيطاليون
وفيات 1778
وفيات في روما
فنانون ذكور إيطاليون في القرن 18

جوفاني باتيستا بيرانيزي


Krupnokljuni galeb (pacifički galeb, debelokljuni galeb; lat. Larus pacificus) vrlo je velik galeb, podrijetlom s australskih obala. Uobičajno boravi na područjima između Carnarvona na zapadu i Sydneya na istoku, iako je u nekim dijelovima jugoistoka postao rijedak, kao rezultat natjecanja s južnim galebom, koji se "sam uveo" tijekom 1940-ih.

Mnogo je veći od sveprisutnog srebrnastog galeba, ali ni približno toliko raširen. Pacifički galebovi obično su sami ili u parovima, lete oko obale, neprestano patroliraju visoko iznad obale ili se (ponekad) penju visoko na vjetru kako bi s velike visine bacili školjku ili morskog ježa na stijene.

Taksonomija
Pacifički galeb prvi je opisao engleski ornitolog John Latham 1801. godine uz pomoć crteža Thomasa Watlinga, gdje je lokalno ime zabilježeno kao Troo-gad-dill. Njegov se specifični epitet odnosi na Tihi ocean.

Poznate su dvije podvrste: tipična vrsta  L. p. pacificus s jugoistočne obale Tasmanije i L. p. georgii iz Južne Australije i Zapadne Australije.

Opis

Pacifički galebovi jedini su od velikih galebova u njihovom području rasprostranjenosti, osim povremenih južnih galebova. Duljina jedinki ove vrste može biti od 58 do 66 cm, a raspon krila im je od 137 to 157 cm. Obično teže od 900 to 1180 grama. Ova je vrsta uglavnom bijela, tamnih krila i leđa i vrlo debelim (u usporedbi s drugim vrstama galebova), snažnim žutim kljunom s crvenim vrhom. Imaju žlijezde koje kroz nosnice izlučuju slanu vodu, što im omogućuje da piju vodu iz mora. Mlade ptice šareno-smeđe su boje po cijelom perju, a odraslo perje postižu tek postupno; do svoje četvrte godine, nakon čega je mladog pacifičkog galeba teško razlikovati od odrasle ptice.

Od dvije podvrste, istočna vrsta preferira zaštićene plaže, dok se zapadna L. str. georgii obično nalazi čak i na izloženim obalama. Obje podvrste gnijezde se u parovima ili rastresitim kolonijama na obalnim otocima, praveći gnijezdo od trava i grančica na izloženom položaju i polažući dva ili tri šarena smeđa jaja.

Izvori

Vanjske poveznice

Galeb

Krupnokljuni galeb


Corte raso é uma prática florestal / da indústriia madeireira na qual a maioria das árvores em uma área ou todas elas são cortadas uniformemente. Essa técnica é usada por silvicultores para criar certos tipos de ecossistemas florestais e propagar determinadas espécies que requerem uma abundância de luz solar. Empresas madeireiras e sindicatos de trabalhadores florestais em alguns países apoiam a prática por razões científicas, de segurança e econômicas, enquanto os detratores a consideram uma forma de desmatamento que destrói habitats naturais e contribui para as mudanças climáticas.
O corte raso é o método de extração de madeira mais comum e economicamente rentável. No entanto, também pode criar efeitos colaterais prejudiciais, como a perda de solo superficial, cujos custos são intensamente debatidos por interesses econômicos, ambientais e outros. Além da finalidade de retirar madeira, o corte raso é usado para criar terras para a agricultura. Em última análise, os efeitos do corte raso na terra dependerão de quão bem ou mal a floresta é manejada, e se ela é convertida para usos não florestais da terra após o corte raso.

Embora o desmatamento de florestas temperadas e tropicais por meio de corte raso tenha recebido considerável atenção da mídia nos últimos anos, as outras grandes florestas do mundo, como a taiga (também conhecida como floresta boreal), também estão sob ameaça de rápido desenvolvimento. Na Rússia, América do Norte e Escandinávia, a criação de áreas protegidas e a concessão de arrendamentos de longo prazo para cuidar e regenerar árvores – maximizando assim as colheitas futuras – estão entre os meios usados para limitar os efeitos nocivos do corte raso. Estudos de longo prazo de florestas cortadas, como os estudos da floresta tropical de Pasoh na Malásia, também são importantes para fornecer insights sobre a preservação dos recursos florestais em todo o mundo.

Tipos
Existem muitas variações de corte raso; as práticas profissionais mais comuns são:

 Corte raso padrão (uniforme) – remoção de todas as hastes (seja comercialmente viável ou não), para que nenhuma copa permaneça.
 Patch clearcut – remoção de todas as hastes em uma área limitada e predeterminada (remendo).
 Corte raso em tira – remoção de todas as hastes em uma fileira (faixa), geralmente colocadas perpendicularmente aos ventos predominantes, a fim de minimizar a ação das rajadas de vento.
 Corte raso com reservas – remoção da maioria dos caules em pé, deixando alguns para outros fins (por exemplo, como galhos para habitat de vida selvagem) (muitas vezes confundido com o método que mantém árvore de sementes).
 Corte e queima – a conversão permanente de florestas tropicais e subtropicais para fins agrícolas. Isso é mais prevalente em florestas tropicais e subtropicais, onde o crescimento populacional cria necessidade de terras para pequenos proprietários em países em desenvolvimento e menos desenvolvidos. O corte e queima envolve a remoção de todas as hastes em uma área específica. Isso pode ser uma forma de desmatamento, quando a terra é convertida para outros usos. No entanto, alguns povos indígenas da floresta, por exemplo, os finlandeses da floresta do século XIX, fazem um manejo de rotação, permitindo que a floresta retorno; o que é mais sustentável. As técnicas de corte e queima são normalmente usadas por civis em busca de terras para viver e para fins agrícolas. A floresta é primeiro desmatada e o material restante é queimado. Uma das forças motrizes por trás desse processo é resultado da superpopulação e subsequente expansão. Esses métodos também ocorrem como resultado da agricultura comercial. A madeira é vendida com lucro, e a terra, limpa de todos os arbustos remanescentes e adequada para o desenvolvimento agrícola, é vendida aos agricultores.

O corte raso contrasta com o corte seletivo, como o alto nivelamento, em que apenas árvores de valor comercial são colhidas, deixando todas as outras. Essa prática pode reduzir a viabilidade genética da floresta ao longo do tempo, resultando em descendentes mais pobres ou menos vigorosos no povoamento. O corte raso também se diferencia de um sistema de talhadia, por permitir a revegetação por mudas. Além disso, as formas destrutivas de manejo florestal são comumente chamadas de 'corte raso'.

Regeneração, colheita ou sistema de corte raso
O corte raso pode ser diferenciado em:

 Corte raso - corte limpo por exploração completa e remoção de todas as árvores em uma operação ... um método de colheita;
 Método de corte raso - um método para regenerar uma comunidade de idade uniforme, removendo todas as árvores maduras; e
 Sistema de corte raso - um sistema silvicultural que incorpora o método de corte raso para remover (limpar) a comunidade madura de árvores  em uma área considerável de uma só vez.

A confusão entre esses diferentes usos do termo é comum.

Um corte raso se distingue da extração seletiva, onde normalmente apenas algumas árvores são colhidas por hectare em proporções ditadas pelos objetivos de manejo. O corte raso também é distinto do uso do fogo  e do desbaste florestal. Nestes dois últimos, é prática comum deixar árvores consideradas indesejáveis, como as que estão muito doentes, atrofiadas ou pequenas para serem comercializadas. A extração seletiva geralmente é praticada em áreas com acesso a infraestrutura.

Efeitos no meio ambiente
Grupos ambientalistas consideram que o corte raso é destrutivo para a água, o solo, a vida selvagem e a atmosfera e recomendam o uso de alternativas sustentáveis. O corte raso tem um impacto muito grande no ciclo da água; já que as árvores retêm água e solo superficial. O corte raso nas florestas remove as árvores (que, se fossem mantidas, estariam transpirando grandes volumes de água) e também danifica fisicamente as gramíneas, musgos, líquens e samambaias que povoam o sub-bosque. Toda essa biomassa normalmente retém água durante as chuvas. A remoção ou dano da biota reduz a capacidade local de retenção de água, o que pode agravar as inundações e levar ao aumento da lixiviação de nutrientes do solo. A perda máxima de nutrientes ocorre por volta do segundo ano e retorna aos níveis pré-corte no quarto ano.

O corte raso também evita que as árvores sombreiem as margens dos rios; o que eleva a temperatura das margens e dos rios, contribuindo para a extinção de algumas espécies de peixes e anfíbios. Como as árvores não seguram mais o solo, as margens dos rios erodem cada vez mais como sedimentos na água, criando excesso de nutrientes que exacerbam as mudanças no rio e criam problemas a quilômetros de distância, no mar. Todos os sedimentos e nutrientes extras que escoam para os córregos fazem com que a acidez do córrego aumente, o que pode matar a vida marinha se o aumento for grande o suficiente. O teor de nutrientes do solo voltou a 5% dos níveis pré-corte após 64 anos, o que demonstra como o corte raso afeta o meio ambiente por muitos anos.

O corte raso pode destruir a integridade ecológica de uma área de várias maneiras, incluindo: a destruição de zonas de amortecimento que reduzem a gravidade das inundações ao absorver e reter a água; a remoção imediata da cobertura da floresta, que destrói o habitat de muitos insetos e bactérias dependentes da floresta tropical; a remoção dos sumidouros de carbono da floresta, levando ao aquecimento global através do aumento do acúmulo de dióxido de carbono induzido pelo homem e natural na atmosfera; a eliminação de espécies de peixes e animais selvagens devido à erosão do solo e perda de habitat; a remoção de vermes subterrâneos, fungos e bactérias que condicionam o solo e protegem as plantas que crescem nele de doenças; a perda de oportunidades econômicas de pequena escala, como colheita de frutas, extração de seiva e extração de borracha; e a destruição de valores estéticos e oportunidades recreativas.

Impactos negativos
O corte raso pode ter grandes impactos negativos, tanto para os seres humanos quanto para a flora e fauna locais. Um estudo da Universidade de Oregon descobriu que em certas zonas, as áreas desmatadas tinham quase três vezes a quantidade de erosão devido a deslizamentos. Quando as estradas exigidas pelo corte raso foram consideradas, o aumento na atividade de deslizamento pareceu ser cerca de 5 vezes maior em comparação com as áreas florestais próximas. As estradas construídas para corte raso interrompem a drenagem superficial normal porque as estradas não são tão permeáveis quanto a cobertura normal do solo. As estradas também alteram o movimento da água subterrânea devido à redistribuição do solo e da rocha. O corte raso pode levar ao aumento do fluxo do córrego durante tempestades, perda de habitat e diversidade de espécies, oportunidades para espécies invasoras e daninhas e impactos negativos no cenário, como uma diminuição nos valores das propriedades e das oportunidades de recreação, caça e pesca. O corte raso diminui a ocorrência de distúrbios naturais como incêndios florestais e desenraizamento natural. Com o tempo, isso pode esgotar o banco de sementes local.

Em climas temperados e boreais, o corte raso pode afetar a profundidade da neve, que geralmente é maior em uma área de corte raso do que na floresta, devido à falta de interceptação e evapotranspiração. Isso resulta em menos congelamento do solo, que em combinação com níveis mais altos de luz solar direta resulta no derretimento da neve que ocorre mais cedo na primavera e no pico de escoamento mais cedo.

As florestas tropicais do mundo podem desaparecer completamente em cem anos com a taxa atual de desmatamento. Entre junho de 2000 e junho de 2008, mais de 150.000km² de floresta tropical foram desmatados na Amazônia brasileira. Enormes áreas de floresta já foram perdidas. Por exemplo, restam apenas 8% a 14% da Mata Atlântica, na América do Sul. Embora as taxas de desmatamento tenham diminuído desde 2004, espera-se que a perda de florestas continue no futuro próximo. Os agricultores cortam e queimam grandes parcelas de floresta todos os anos para criar pastagens e terras agrícolas, mas o solo pobre em nutrientes da floresta muitas vezes torna a terra inadequada para a agricultura e, dentro de um ou dois anos, os agricultores seguem em frente.

Perspectivas positivas
O corte raso pode ser praticado para estimular o crescimento e proliferação de espécies arbóreas que requerem alta incidência solar. Geralmente, uma área de colheita maior que o dobro da altura das árvores adjacentes não estará mais sujeita à influência moderadora da floresta no microclima. A largura da área de colheita pode, assim, determinar quais espécies passarão a dominar. Aqueles com alta tolerância a extremos de temperatura, umidade do solo e resistência à herbivoria podem ser estabelecidos, em particular espécies pioneiras sucessionais secundárias.

O corte raso pode ser usado por silvicultores como um método de imitar uma perturbação natural e aumentar espécies sucessionais primárias, como álamo, salgueiro e cereja preta na América do Norte. O corte raso também provou ser eficaz na criação de habitats de animais e áreas de navegação, que de outra forma não existiriam sem distúrbios naturais de substituição de estandes, como incêndios florestais, rajadas de vento em grande escala ou avalanches.

Cortes rasos são usados para ajudar a regenerar espécies que não podem competir em florestas maduras. O corte raso também pode levar ao aumento da diversidade de plantas vasculares na área. Isso é mais pronunciado após alguns anos de corte raso e em florestas ricas em ervas onde ocorreu a escarificação.

Nenhuma mudança significativa na temperatura da água foi observada quando o corte raso foi feito a 100 pés de distância de um rio. Isso sugere que o corte raso é uma possível solução para as preocupações com as mudanças na temperatura da água devido ao corte raso. Os efeitos do corte raso no teor de nutrientes do solo não foram examinados neste estudo.

Mais recentemente, os gestores florestais descobriram que o corte raso de carvalhos ajuda a regenerar as florestas de carvalhos em áreas de solo pobre. As copas das árvores nas florestas de carvalhos costumam sombrear o solo, impossibilitando o crescimento de carvalhos recém-brotados. Quando as árvores maduras são removidas, as mudas têm chance de recuperar a floresta.

Efeitos sobre a vida selvagem
O corte raso destrói principalmente os habitats, tornando-os mais vulneráveis a danos por insetos, doenças, chuva ácida e vento. A remoção de todas as árvores de uma área destrói os habitats físicos de muitas espécies da vida selvagem. Além disso, o corte raso pode contribuir para problemas para os ecossistemas que dependem das florestas, como os córregos e rios que as atravessam.

No Canadá, a população de veados de cauda preta corre mais risco após o corte raso. Os cervos são uma fonte de alimento para lobos e pumas, bem como para os indígenas das Primeiras Nações e outros caçadores. Enquanto os cervos podem não estar em risco nas cidades e no campo, onde podem ser vistos correndo pelos bairros e se alimentando em fazendas, em áreas de maior altitude eles precisam de abrigo na floresta.

No Maine
No Maine, uma forma de gestão da terra conhecida como Outcome Based Forestry (OBF) permite uma ampla variedade de colheitas, desde que as árvores removidas não excedam a quantidade de crescimento das árvores. Desde que implementado, este programa levou ao corte raso e ao plantio de monoculturas de árvores em larga escala, e pesquisas da Iniciativa de Soluções de Sustentabilidade da Universidade do Maine descobriram que os 8 milhões de acres de terras florestais certificadas no Maine (principalmente no norte) estão sendo explorados em excesso, levando a longo prazo à redução da estabilidade da retirada de madeira e ao aumento da erosão e poluição na bacia hidrográfica. Essas práticas despertaram preocupações de justiça ambiental em relação à saúde e bem-estar de silvicultores e moradores locais.

Referências

Controvérsias ambientais
Gestão florestal

Corte raso


Philidor Savunması, 1.e4 e5 2.Af3 d6 hamleleriyle başlayan satranç açılışıdır.

Açılış, adını ünlü 18. yy satranççısı François-André Danican Philidor'dan alır. Philidor, bu açılışı klâsik 2... Ac6'ya alternatif olarak geliştirmiştir. Buradaki fikir, ileride f7-f5 oynayarak beyazın merkezini baskı altına almaktır. Günümüzde sağlam ancak edilgin bir açılış olarak bilindiğinden ustaların oyunlarında pek rastlanmaz.

Satranç açılışları

Philidor Savunması


Barićit (eng. baricite)  je vrsta minerala iz skupine vivijanita, koja pripada skupini fosfata, arsenata i vandata s vodom bez dodatnih aniona. Kemijska formula mu je (Mg,Fe3)[PO4]2·8H2O. Nazvan je po hrvatskom mineralogu i kustosu
nekadašnjeg Mineraloškog muzeja (danas je to Mineraloški odjel Hrvatskog prirodoslovnog muzeja u Zagrebu) profesoru Ljudevitu Bariću (1902. – 1984). Tipski lokalitet je za Big Fish River-Blow River područje u Yukonu, Kanada. Barićit su otkrili i prvi opisali Sturman i Mandarino 1976. godine.

Kemijska svojstva
Opća formula minerala iz grupe vivijanita glasi (R3+3-xFe3+x)(PO4)2(OH)x·(8-x)H2O. Idealna formula barićita prema Strurmanu i Mandarinu (1976.) u ovom obliku je (Mg1,64Fe2+1,21Fe3+0,15)(PO4)2(OH)0,15·7,85H2O. Idealizirana kemijska formula barićita je (Mg,Fe3)[PO4]2·8H2O. Kemijski sastav barićita (mas.%) je: 14,70 Mgo, 19,33 FeO, 2,66 Fe2O3, 13,56 P2O5, 31,75 H2.

Struktura
Prema Sturmanu i Mandarinu (1976.) barićit kristalizira monoklinski u kristalnom razredu 2/m, prostornoj grupi C2/m. Dimenzije jedinične ćelije su:a=10,075 Å, b=13,416 Å, c=4,670 Å, β=105°. Barićit je strukturom vrlo sličan mineralu vivijanitu. Između barićita i bobierita postoji dimorfizam; parametri ćelije bobierita su dvostruko veći od parametara ćelije barićita.

Fizička svojstva
Prema radu Sturmana i Mandarina (1976.) barićit se javlja u obliku velikih pločastih kristala paralelnih formi {010} duljine do 12 cm i širine do 5 cm. Ni jedna druga forma nije zapažena, a orijentacije osi a i c su definirane pomoću rendgenske difrakcije. Barićit ima savršenu kalavost po {010}, a u obliku tankih listova je fleksibilan. Tvrdoća mu je u rasponu od 1,5-2. Mjerena gustoća je 2,35-2,42 g/cm3, a izračunata je 2,448 g/cm3. Djelomično je providan. Može biti bezbojan ili blijedo plav ovisno o količini izomorfnog željeza u mineralu i njegovom stupnju oksidacije. Crt je bijel do blijedo plav, no potamni do tamnoplave nakon nekoliko dana u prisustvu kisika zbog oksidacije željeza. Sjaj je staklast, a na plohama kalavosti sedefast.

Optička svojstva
Optičke karakteristike barićita odredili su Sturman i Mandarino 1976. godine. Barićit pripada skupini optički anizotropnih dvoosnih minerala. Blage varijacije u indeksima loma primijećene su u nekoliko mikroskopskih preparata barićita. Moguće je da su nastale kao rezultat razlika u omjerima Fe2+:Fe3+, no najvjerojatnije su nastale zbog razlike u Mg:Fe omjerima. Indeksi loma za brićit su sljedeći: nα=1,554, nβ=1,564 nγ=1,595. Disperzija svjetlosti u barićitu je slaba, a pleokroizma nema. Mikroskopski preparati barićita na kojima se može uočiti kalavost su bezbojni ili svjetloplavi. Plava boja je vidljiva na rubnim ili ostalim dijelovima uzorka gdje je došlo do mehaničke deformacije savijanjem, grebanjem ili rezanjem. Promjena boje prema plavoj ukazuje i na oksidaciju željeza.

Lokaliteti pojavljivanja
Obično se nalazi u pukotinama u sideritnim formacijama željeza u asocijaciji s kvarcom, vivijanitom, sideritom i lazulitom, a u njegovoj blizini se mogu pronaći i drugi fosfatni minerali (Sturman i Mandarino, 1976). Tipski lokalitet je za Big Fish River-Blow River područje u Yukonu, Kanada.

Izvori

Vanjske poveznice
 Barićite
 Baricite mineral data
 Barićite
Minerali

Barićit


Roswitha März (Varnsdorf, ) é uma matemática alemã, conhecida por sua pesquisa sobre sistemas de equações algébricas diferenciais. É professora emérita de matemática na Universidade Humboldt de Berlim.

Formação e carreira
Nasceu em 15 de outubro de 1940 em Varnsdorf, pertencente atualmente à República Tcheca. A partir de 1960 estudou matemática na Universidade de Leningrado, atual Universidade Estatal de São Petersburgo, obtendo um diploma em 1965. Obteve um doutorado na Universidade de Tecnologia de Chemnitz em 1970, com a tese Interpolation mit Parameteroptimierung, orientada por Frieder Kuhnert.

Trabalhou na Universidade Humboldt de Berlim a partir de 1968, primeiro como pesquisadora e depois como membro do corpo docente, servindo como decana da faculdade de matemática de 1990 a 1991 e tornando-se professora universitária em 1992.

Livros
März é autora ou coautora de livros, incluindo:
Differential-algebraic equations: a projector based analysis (with René Lamour and Caren Tischendorf, Springer, 2013)
Differential-algebraic equations and their numerical treatment (with Eberhard Griepentrog, Teubner, 1986)
Parametric multistep methods (Humboldt University, 1979)

Referências

Ligações externas
Página pessoal

Professores da Universidade Humboldt de Berlim
Matemáticas da Alemanha
Matemáticos da Alemanha do século XX
Alunos da Universidade Estatal de São Petersburgo
Alemãs do século XX
Pessoas vivas

Roswitha März


Shona McIsaac (born 3 April 1960) is a British Labour Party politician. She was the Member of Parliament (MP) for Cleethorpes from 1997 to 2010. She was defeated by Conservative candidate Martin Vickers in the 2010 election.

Early life
McIsaac was born in Dunfermline, Fife in Scotland.

Before politics
She went to the SHAPE High School in Mons in Belgium, then Barne Barton Secondary Modern school in St Budeaux and Stoke Damerel High School for Girls in Stoke, Plymouth, which closed in 1986. She read for a BSc in Geography at St. Aidan's College of University of Durham, being taught by David Bellamy, and graduated in 1981.

She wrote and worked on women's weekly magazines, being deputy chief sub-editor of Bella, senior sub-editor of Chat and chief sub-editor of Woman.

Parliament
McIsaac started her political career as a councillor to the London Borough of Wandsworth in the Tooting ward in 1990. She was selected to stand for election for Labour in Cleethorpes through an all-women shortlist. She won the Cleethorpes seat with a majority of over 9,000, defeating Michael Brown, the sitting MP for the predecessor seat of Brigg and Cleethorpes. She was re-elected in 2001 with a majority of 5,620, and again four years later, finishing over 2,000 votes ahead of her Conservative rival.

She served as a Parliamentary Private Secretary to the Minister of State within the Department of Health.

McIsaac proposed a bill limiting the use of fireworks, and supported anti-fox hunting measures.

McIsaac was described as a 'government loyalist' and a "super loyal backbencher". According to the website TheyWorkForYou.com, McIsaac rarely rebelled against the Government, with the BBC stating "she regards it almost as a duty to support the government's agenda". She supported the Government in the vote on the war in Iraq.

In October 2009, following significant research, McIsaac launched a small campaign to raise awareness of the poor state of many of Britain's war memorials. Her principal case study was of the war memorial in Wold Newton, a small village in her constituency. She spoke on the subject in the House of Commons and an article appeared in the Telegraph.

In May 2010, she was defeated by Martin Vickers, losing by just over 4,000 votes. Following the general election, she blamed Gordon Brown personally on television for Labour's defeat.

Personal life
McIsaac lives in Cleethorpes with her husband Peter Keith, whom she married in 1994. Keith unsuccessfully contested the seat of Cleethorpes in 2015 and 2017.

References

External links
 Shona McIsaac MP
 Guardian Unlimited Politics – Ask Aristotle: Shona McIsaac MP
 TheyWorkForYou.com – Shona McIsaac MP
 Her voting record at the Public Whip
 BBC Politics profile

News items
 Demanding a ban on animals in circuses in 2006
 Assisting the extradition of Bob Kleasen in 2001

1960 births
Living people
Politicians from Dunfermline
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
Female members of the Parliament of the United Kingdom for English constituencies
UK MPs 1997–2001
UK MPs 2001–2005
UK MPs 2005–2010
Councillors in the London Borough of Wandsworth
20th-century British women politicians
21st-century British women politicians
Alumni of St Aidan's College, Durham
20th-century English women
20th-century English people
21st-century English women
21st-century English people
Women councillors in England

Shona McIsaac


Childebert 3., kaldet den retfærdige () (670 eller antagelig 683-23. april 711), var søn af Teoderik III og Clotilda (eller Doda) og var frankernes konge (695-711). Han var tilsyneladende en marionet for rigshovmesteren Pipin af Heristal, selv om hans placita viser ham, når han dømmer efter sin egen vilje, selv mod pipinide-klanen. Hans kaldenavn har ingen fornuftig begrundelse uden at det muligvis er et resultat af disse afgørelser, for Liber historiae Francorum kalder ham en "berømt mand" og en "retfærdig mand med godt ry".

Han giftede sig i 697 med Edonne og fik en søn med hende kaldet Dagobert, som efterfulgte ham. Det er muligt, men ikke særlig sandsynligt, at Klotar IV også var hans søn. Han tilbragte næsten hele livet i en kongelig villa ved Oise.

Det var under hans styre på 16 år, at biskopen i Avranches, Saint Aubert, på opfordring fra ærkeenglen Mikael i 708 grundlagde klosteret i Mont-Saint-Michel.

Da han døde den 23. april 711, begyndte det sydlige Gallien at blive uafhængigt. Burgund under biskop Savarik af Auxerre, Aquitaine under hertug Odo den store og Provence under Antenor. Han blev gravlagt i kirken til Sankt Stefan ved Choisy-au-Bac nær Compiègne.

Eksterne henvisninger
 Oxfords merovingerside (engelsk)
 From Merovingians to Carolingians: Dynastic Change in Frankia  (engelsk)

Frankiske konger

Childebert 3.