the CIVIL warS: a tree is best measured when it is down es una ópera creada a principios de los años ochenta por el director Robert Wilson con música de Philip Glass, David Byrne, Gavin Bryars y otros. La vasta obra en cinco actos nunca se ha representado entera. En las estadísticas de Operabase no aparece entre las óperas representadas en el período 2005-2010.

Originariamente, the CIVIL WarS se concibió como una pieza para interpretar a lo largo de un día en un teatro para acompañar a las Olimpiadas de 1984. Seis diferentes compositores de seis países distintos iban a componer secciones del texto de Wilson inspirado por la Guerra Civil Americana. Después de estrenos iniciales en sus países de origen, las seis partes se fusionarían en una representación épica en Los Ángeles durante los juegos, un paralelismo a los ideales internacionalistas del movimiento olímpico.

El estreno de la obra en pleno fue cancelada cuando faltaron los fondos para materializarlo (a pesar de la oferta del Comité Olímpico de ofrecer fondos) y no se cumplió el calendario. Pero cuatro de las seis secciones tuvieron producciones plenas bajo dirección de Wilson en Mineápolis, Roma, Róterdam y Colonia, con producciones de las otras dos secciones en Tokio y Marsella.

La sección de Róterdam se estrenó en 1983. La producción se hizo eco de la estética de los paisajes holandeses e incluyó personajes e imágenes de Mata Hari, la reina Guillermina de Holanda, Guillermo el Taciturno, repollos y tulipanes.

La sección de Colonia comprendía la primera escena del Acto I, la escena final del Acto III, y todo el Acto IV. Wilson colaboró en el libreto con el dramaturgo alemán Heiner Müller, y también incorporó texto de Racine y Shakespeare. El principal compositor fue Hans Peter Kuhn, con material adicional de Michael Galasso, Philip Glass, David Byrne, Franz Schubert, y música tradicional japonesa gagaku. Se estrenó el 19 de enero de 1984 en la Schauspielhaus Köln.

La sección de Roma incluye todo el Acto V. Su partitura operística al completo es obra de Philip Glass, y Wilson colaboró con Maita di Niscemi en el texto, que está en latín, italiano e inglés. La sección de Roma se estrenó en marzo de 1984 en el Teatro de la Ópera dirigida por Marcello Panni, con Luigi Petroni como Garibaldi.

La sección de Mineápolis, The Knee Plays se debe a David Byrne y se estrenó en abril de 1984 en el Centro de Arte Walker.

Gavin Bryars fue el principal compositor de la sección de Marsella, y la principal escritora, la poeta libanesa Etel Adnan, aunque el libreto tipo collage incorporó toda una serie de textos. Bryars musicó un discurso de Marie Curie, "Estoy entre aquellos que creen que la ciencia tiene una gran belleza," un poema del Papa León XIII en el entonces nuevo arte de la fotografía y un discurso de un científico imaginario sobre la obra de Julio Verne 20.000 leguas de viaje submarino. La obra no se terminó, ni se representó públicamente, pero Bryars incorporó una serie de arias en sus obras posteriores Effarene y On Photography.

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Philip Glass
Óperas de 1984
Música postmoderna
Óperas en varios idiomas
Óperas de varios compositores
Óperas inacabadas
Óperas estrenadas en Róterdam

The Civil Wars: A Tree Is Best Measured When It Is Down


An Myoxanthus hirsuticaulis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames ngan Charles Schweinfurth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carlyle August Luer. An Myoxanthus hirsuticaulis in nahilalakip ha genus nga Myoxanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Myoxanthus

Myoxanthus hirsuticaulis


Offenbach (Main) Güterbahnhof (Offenbach Gbf) ist der Güterbahnhof der hessischen Stadt Offenbach am Main.

Geschichte
Mit der Eröffnung der Eröffnung der Bebraer Bahn in ihrem letzten Abschnitt, der Bahnstrecke Hanau–Frankfurt, ging auch ein Güterbahnhof in Offenbach in Betrieb. Er lag direkt neben dem Personenbahnhof, dem Offenbacher Hauptbahnhof. Aufgrund des Platzmangels in dem innenstadtnahen Bereich musste umgeplant werden und Offenbach erhielt 1919 einen neuen Güterbahnhof am heutigen Standort im Osten der Stadt, ebenfalls an der Bahnstrecke Hanau–Frankfurt.

Betrieb
Nach Schließung des Frankfurter Hauptgüterbahnhofs 2005 übernahm der Offenbacher Bahnhof die wenigen zuletzt dort wahrgenommenen Aufgaben. Er wurde als Satellitenbahnhof des Güterbahnhofs Mainz-Bischofsheim betrieben und erhielt eine Direktverbindung nach Mannheim Rangierbahnhof. Dazu wurde die Anlage in Offenbach reaktiviert. Der Verkehr nahm in der Folgezeit allerdings stetig ab. Ab 2010 wurden zahlreiche Gleise zurückgebaut, dann dort die Zugbildung aufgegeben und die Anlage schließlich nur noch zum Abstellen von Fahrzeugen genutzt. Allerdings wurde sie, als Offenbach Hauptbahnhof 2012 ein Elektronisches Stellwerk erhielt, mit ausgerüstet und nun als Bahnhofsteil von Offenbach Hauptbahnhof betrieben.

Seit dem Fahrplanwechsel am Ende des Jahres 2018 nutzt die SBB Cargo Deutschland 13 der verbliebenen Gleise als neuen Standort im Rhein-Main-Gebiet und bildet dort Züge. Zunächst verkehren von hier täglich drei Güterzüge. Problematisch an dem Standort ist, dass Züge mit beladenen Kesselwagen, die Gefahrgut transportieren, den unmittelbar westlich von Offenbach gelegenen Bahnhof Frankfurt (Main) Süd seit den Eisenbahnunfällen in Frankfurt (Main) Süd 1996 und 1997 nicht mehr durchfahren dürfen und solche Züge Offenbach über die Bahnstrecke Darmstadt–Aschaffenburg und Hanau Hauptbahnhof von Osten her auf einem erheblichen Umweg anfahren müssen. Der Umschlagbereich soll bis 2023 ein Wohngebiet mit Infrastruktur werden.

Literatur
 moest: Offenbach Gbf erneut reaktiviert. In: Eisenbahn-Revue International 2/2019, S. 108.
 Michael Hofmann: Die Eisenbahn in Offenbach und im Rodgau. DGEG Medien, 2004, ISBN 978-3-937189-08-6

Weblinks

Einzelnachweise

Guterbahnhof
Rangierbahnhof in Deutschland
Bahnstrecke Frankfurt–Göttingen
Erbaut in den 1900er Jahren
OffenbachGüterbahnhof

Offenbach (Main) Güterbahnhof


بيتر باومباخ  (8 مارس 1940م في فينيغنسومرن) معماري ألماني وأستاذاً في المدرسة العليا للفنون في برلين - فايسنزي.

نبذة عن حياته
درس باومباخ بين عامي 1958 و1964م في جامعة دريسدن التقنية، انضم إلى حزب الوحدة الاشتراكي الألماني، كان منذ عام 1964م تقني ورئيس مشروع، ومهندس معماري رئيسي في البناء السكني في مدينة روستوك، قام بمشاريع المناطق السكنية الكبيرة بين روستوك وفارنيموندي، في بداية عام 1971 قام بتصميم داخلي للمركز الرئيسي روستوك-إيفرزهاغن، بين عامي 1981 و1983 قام بإعادة تصليح وبناء «بيت المهندسين» في روستوك، ومنذ عام 1983م أصبح باومباخ أستاذاً في المدرسة العليا للفنون في برلين-فايسنزي. كان بين عامي 1987 و1989م معماري المدينة في مجلس المدينة في أديس أبابا، بعدها أصبح يعمل في مكاتب معمارية في روستوك.

مراجع

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
معماريون ألمان في القرن 20
مواليد 1940
معماريون ألمان في القرن 21

بيتر باومباخ


Die römisch-katholische Kirche Unbefleckte Empfängnis ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Egen, einem Kirchdorf in Wipperfürth im Oberbergischen Kreis (Nordrhein-Westfalen). Sie gehört zur Pfarrei St. Nikolaus Wipperfürth im Erzbistum Köln.

Geschichte und Architektur
Die rechteckige, nach Osten gerichtete Saalkirche wurde 1850 auf Betreiben katholischer Bürger aus Egen errichtet.

Das Gebäude ist 21,30 m lang und 11,00 m breit. Die Wände sind aus Bruchstein gemauert. Der Chorraum mit runder Apsis in der Größe 6,50 m × 6,35 m wurde 1911 im Osten angefügt. Gleichzeitig wurden ein kleiner Sakristeiraum sowie der vorgesetzte Westturm mit einer Grundfläche von 5 m × 5 m gebaut. Der Turm hat eine Höhe von 29,3 m, der Turmhelm besteht aus einer achteckigen Zwiebel, einer Laterne und der Spitze. Im Turm sind insgesamt vier Glocken installiert. Die Sakristei wurde 1972 nach Norden erweitert und im Rahmen einer Renovierung wurde ein neuer Zelebrationsaltar aufgestellt. Die Ausstattung der Kirche ist kunsthistorisch und fotografisch dokumentiert (Archiv St. Nikolaus, Wipperfürth/Historisches Archiv des Erzbistums Köln).

Weblinks

 Geschichte und Fotos (abgerufen am 3. Mai 2012)

Maria Immaculata
Wipperfurth, Maria Immaculata
Wipperfurth, Maria Immaculata
Wipperfurth
Wipperfurth, Maria Immaculata
Bauwerk in Wipperfürth

Unbefleckte Empfängnis (Egen)


Bertrand Arthur William Russell, 3. Earl Russell (18 Mayıs 1872 - 2 Şubat 1970), Britanyalı filozof, matematikçi, tarihçi ve toplum eleştirmeni.

Hayatının çeşitli dönemlerinde kendisini liberal, sosyalist ve pasifist olarak tanıtmış, ayrıca hiçbirine derinden bağlı olmadığını itiraf etmiştir. Monmouthshire'de İngiltere'nin önde gelen aristokrat ailelerinden birinin ferdi olarak dünyaya gelmiştir.

Russell 1900'lerin başında İngilizlerin "idealizme karşı isyanı"na öncülük etmiştir. Gottlob Frege ve Ludwig Wittgenstein ile birlikte analitik felsefenin kurucusu kabul edilir. A. N. Whitehead ile birlikte Principia Mathematica adlı kitabı yayımlamıştır. (Newton'ın eseriyle karıştırılmamalıdır.) Felsefi denemesi On Denoting (İfade Üzerine) adlı eseri felsefinin paradigması olarak kabul görür. Aynı zamanda geniş bir çevrece 20. yüzyılın önde gelen mantıkçılarından biri olarak kabul edilir. Çalışmaları mantık, matematik, dilbilim, bilgisayar teknolojisi ve felsefeyi, özellikle de dil felsefesi, epistemoloji ve metafiziği önemli ölçüde etkilemiştir.

Russell önde gelen savaş karşıtlarındandır. Serbest ticareti ve emperyalizm karşıtlığını desteklemiştir ve barışsever tutumundan dolayı I. Dünya Savaşı sırasında hapishanede yatmıştır. Daha sonra Adolf Hitler'e karşı kampanyalar düzenlemiş, Stalinci totalitarizmi eleştirmiş, Vietnam Savaşı'ndaki tutumu nedeniyle Amerikan hükûmetini suçlamıştır. Aynı zamanda nükleer silahsızlanmanın dobra savunucularındandır. Son eylemlerinden bir tanesi İsrail'in Orta Doğu'daki ülkelere karşı izlediği tutumu eleştirdiği bir bildiri yayımlamasıdır.

İnsan haklarını ve düşünce özgürlüğünü savunduğu yazıları dolayısıyla 1950 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüştür.

Biyografi

Kökeni
Bertrand Russell 18 Mayıs 1872 tarihin Ravenscroft, Trellech,  Monmouthshire, Galler'de nüfuzlu ve liberal bir Britanya aristokrat (British aristocracy) ailesinin bir mensubu olarak dünyaya geldi. Büyükbabası John Russell, 1. Earl Russell 6. Bedford Dükü (6th Duke of Bedford) John Russell'ın üçüncü çocuğuydu ve Kraliçe Victoria tarafından 1840 ile 1860 yılları arasında iki kere hükûmet kurması için başbakanlık görevine getirilmiştir.

Bundan asırlar önce Tudor Hanedanlığı'nın yükselişe geçmesi ile Russell Ailesi iktidara gelerek İngiltere'nin önemli asilzadelerinden biri olmuştu. Kendilerini Britanya'nın önde gelen Whig ailelerinden biri olarak kabul ettirmiş ve 1536-40 yılları arası gerçekleşen Manastırların Feshi'nden (Dissolution of the Monasteries) 1688-89 arası gerçekleşen Şanlı Devrim'e (Glorious Revolution) ve 1688-89 arası gerçekleşen Büyük Reform Hareketleri (Great Reform Act) arasındaki sürede bütün önemli politik etkinliklerde bulunmuştur.

Russell'ın annesi Katharine Louisa (1844-1874) Stanley of Alderley'in 2. Baronu (2nd Baron Stanlet of Alderley) olan Edward Stanley'dir ve kız kardeşi Carlisle Kontu olan Rosalind Howard'dır. Kate ve Rosalind'in annesi  Girton Koleji'nin (Girton College, Cambridge) kurucularından biridir.

Russell'ın ailesi dönemlerinin radikalleri arasındaydı. Russell'ın babası Viscount Amberley bir ateistti ve karısının çocuklarının özel eğitmeni biyolog Douglas Spalding ile olan ilişkisine izin veriyordu. Her ikisi de kepazelik olarak kabul gördüğü bir zamanda doğum kontrolünü desteklemekteydiler. John Russell'ın ateist oluşu filozof John Stuart Mill'e Russell'ın manevi laik babası olmasını istemesi ile ortaya çıktı. Mill, Russell'ın doğumundan bir yıl sonra öldü ancak eserlerinin Russell'ın  yaşantısı üzerinde önemli etkileri oldu.

Çocukluğu ve gençlik yılları
Russell'ın iki kardeşi vardı; Frank (kendisinden neredeyse 7 yaş büyüktü) ve Rachél (kendisinden 4 yaş büyüktü). Rachél ölümünden kısa bir süre sonra Haziran 1874'te Russell'ın annesi dizanteriden öldü. Babası da uzun süren bir depresyon döneminin sonunda bronşitten öldü. Frank ve Russell Richmond Park'daki Pembroke yaşayan ve sıkı bir Victoria Ahlakına sahip olan dedelerini yanına yerleştiler. Eski bir başbakan olan dedesi, Jonh Russell, Birinci Earl Rusell, Bertrand'ın aklında tekerlekli sandalyedeki nazik ihtiyar olarak kaldı ve 1878 yılında öldü. Sonuç olarak Kontes, Russell Bertrand'ın çocukluk ve gençlik yıllarında ailenin reisi konumundaydı.

Kontes İskoçya'nın Prebyterian ailesine mensuptu ve Court Of Chacery'den Amberly'nin vasiyeti üzerine çocukları birer agnostik olarak yetiştirme ricasında bulunmuştu. Muhafazakarlığına rağmen diğer alanlarda düzenlenen gelişmeleri takip etti (Darwinizm'i kabul etmek ve Irish Home Rule'u desteklemek gibi). Kontesin Russell'ın sosyal adalet üzerindeki görüşleri ve prensipleri konusundaki etkileri yaşantısı boyunca devam etti. Kontesin İncil'deki favori ayeti "Kötülük yapan kalabalığı izlemeyeceksin." (Exodus 23:2), Russell'ın sloganı oldu. Pembroke Lodge'de ortam daha çok sık sık dua etmekten, duygusal baskı ve törenlerden ibaretti; Frank bu duruma dayanamadı ve isyan başlattı, ancak genç Russell duygularını saklamayı öğrendi.

Russell gençlik çağında çok yalnızdı ve sıklıkla intihar eğilimindeydi. Otobiyografisinde ilgisini en çok çeken iki şeyin din ve matematik olduğunu belirtir ve kendisini intihardan alıkoyan şeyin matematik hakkında daha fazla bilgi edinmek istemesi olduğunu söyler. Russell eğitimini evde birçok eğiticiden ders alarak tamamladı. Abisi Frank, Russell'ı hayatını değiştiren Öklid ile tanıştırdı.

Ayrıca bu gelişim yıllarında Russell, Percy Bysshe Shelley'nin çalışmalarını keşfetti. Otobiyografisinde ''Boş zamanlarımın tamamını onun yapıtlarını okuyarak ve onu kalpten anlayarak, tanıdığım hiç kimseyle düşündüklerimi ya da hissettiklerimi konuşamayacağımı bilerek geçirirdim. Shelley ile tanışmanın ne kadar harika olacağını hayal ederdim.'' demiştir. On beş yaşlarının başında zamanının büyük bir kısmını Hristiyan dogmalarının doğruluğu hakkında düşünerek geçirdiğini belirtir ve 15 yaşında en azından bunları ortaya çıkarması gerektiğine karar verir.

Üniversite yılları ve ilk evliliği
Russell, Tripos College'ında Mathematical Tripos okumak üzere burs kazandı ve 1890'lı yıllarda çalışmaları doktora tezi oldu. Genç G.E.Moore ile tanıştı ve kendisini Cambridge Apostles'a öneren Alfred North Whitehead'in etkisi altına girdi. Kendisini matematik ve felsefe alanlarında hızlı bir şekilde gösterdi ve 1893 yılında Wrangler (Cambridge Üniversitesinde Matematik Bölümünde lisans öğrencilerinin birinci sınıf onur nişanı kazanan öğrencinin 3. yılında mezun olması) derecesiyle mezun oldu ve 1895 yılının sonlarında akademi üyesi oldu.

Russell 17 yaşındayken bir Quaker olan eşi Alys Pearsall Smith ile tanıştı. Pearsall Smith ailesi ile arkadaş oldu -Onlar Russell'ı daha çok  Lord John'un torunu olarak görüyorlardı ve kendileri ile birlikte olmasından memnuniyet duymaktaydılar- onlarla beraber seyahatlere çıktı. 1889 yılındaki Paris Sergisi'nde (Paris Exhibition of 1889) Russell Eyfel Kulesinin tamamlanmasından kısa bir süre sonra tırmandığında Pearsall ailesi ile birlikteydi.

Kısa zamanda Bryn Mawr College mezunu ve  bağnaz Alys'e âşık oldu ve anneannesinin istememesine rağmen 13 Aralık 1894 yılında Alys ile evlendi.  Russell'a göre evlilikleri 1901 yılında Russell bisiklete binerken onu daha fazla sevmediğini fark etti ve  evlilikleri çökmeye başladı. Alys onu sevip sevmediğini sordu ve Russell hayır olarak cevapladı. Russell ayrıca Alys'in annesini de sevmiyordu ve onu kontrolcü ve zalim bulmaktaydı. Olması gereken oldu ve evliliklerinde boşluğa düştü ve sonunda 1921 yılında uzun süren bir ayrılığın sonunda boşandılar. Rusell'ın tutkulu ve birden fazla kadınla aynı anda yaşadığı tutkulu ilişkileri oldu. Bu kadınlar arasında Leydi Ottoline Morrell ve aktris Leydi Constance Malleson vardı.

Kariyerinin ilk yılları
Russell hayatı boyunca sürdüreceği politik ve sosyal teorilerin ilk işareti olan kitabı Alman Sosyal Demokrasisi kitabını 1896 yılında yayımladı. 1896 yılında aynı zamanda 1937 yılının sonbaharında bilimin gücü üzerine ders verdiği Londra Ekonomi Üniversitesi'inde Alman sosyal demokrasisi  derslerini verdi. Aynı zamanda 1902 yılında reformcular Fabian yanlılar Sidney ve Beatrice Webb tarafından kurulan Coefficients dining club üyesiydi.

Trinity'de matematiğin temelleri üzerine yoğun çalışmalara başladı ve  kümeler kuramına meydan okuyan Rusell'ın paradoxunu (Russell's paradox) keşfetti. 1903 yılında ilk önemli matematik kitabı olan az sayıda ilkelerden yola çıkılarak matematiğin anlaşılabileceğini gösteren kitabı olan The Principles of Mathematics (Matematiğin İlkeleri)) kitabını yayımladı.

1905 yılında İfade Üzerine adlı denemesi felsefi bir gazete olan Mind'da yayımlandı. Russell 1908 yılında Royal Society'in bir üyesi oldu. Whitehead ile birlikte yazdıkları üç bölümlük Principia Mathematica adlı kitabı 1910 yılında yayımlandı. Daha önceden yazdığı The Principles of Mathematics ile beraber kendi alanında Russell'ı dünyaya tanıttı.

1910 yılında Campbridge Üniversitesinde öğretim üyesi oldu ve orada daha sonraları kendisinin doktora öğrencisi olacağı Avusturyalı mühendis Ludwing Wittgenstein ile tanıştı. Ludwing'i bir dahi ve mantık üzerine yaptığı çalışmaları devam ettirecek halefi olarak görüyordu.  Wittgenstein'in çeşitli korkuları ve depresyonlarıyla uğraşarak saatler harcadı. Bu çalışmalar Russell'ın enerjisini tüketiyordu fakat Russell kendisinden büyülenmeye devam etti ve onu akademik gelişimini cesaretlendirmeye devam etti. 1922 yılında Tractatus Logico-Philosophicus adlı eserin yayımlamasına yardımcı oldu. Russell 1918 yılında Birinci Dünya Savaşı sonlanmadan önce Wittgenstein hâlen savaş suçları hapishanesinde olduğu sırada Wittgenstein'in Mantıksal Parçalanma (Logical Atomism) üzerindeki çalışmalarını teslim etti.

Birinci Dünya Savaşı sırasında
Birinci Dünya Savaşı sırasında Russell savaş karşıtlığını aktif olarak yürüten birkaç kişiden biriydi ve 1916 yılında under Defence of the Realm Act yasası uyarınca hüküm giymesinden sonra Trinity Kolejinden uzaklaştırıldı.

Ödemeyi reddettiği 100 pound ile cezalandırıldı ve hapishaneye yatmayı umuyordu fakat kitapları kefaleti ödemek için açık artırmada satıldı. Kitapları açık artırmada bir arkadaşı tarafında satın alındı ve sonraları "Campbridge Polisi Tarafından El Konuldu" şeklinde mühürlenen King James İncili'nin kopyalarını sakladı.

1918 Eylül'ünde Russell serbest bırakıldı. 1919 yılında yeniden içeri alındı ve 1920 yılında yeniden serbest bırakıldı ve 1944-1949 yılları arası yeniden akademi üyesi oldu. Daha sonraki yıllarda ABD'yi Britanya'nın yanında savaşa girmesi için davet etmesi üzerine Brixton Hapishanesinde altı ay yattı.

İki Savaş Arası ve ikinci evliliği
1920 yılının Ağustos ayında Russell Britanya hükûmetinin resmî görevlendirmesiyle Rusya Devriminin etkilerini araştırmak için Rusya'ya gitti. Vlademir Lenin ile tanıştı ve kendisiyle bir saat süren bir sohbette bulundu. Otobiyografisinde, Lenin'in kendisini hayal kırıklığına uğrattığını ve kendisini acımasızlıktan çocukça zevk alan bir insan olarak gördüğünü belirtir. Russell'ın sevgilisi Dora Black de aynı zamanda bağımsız olarak Rusya'yı ziyaret etmiştir. Kendisi devrim hakkında çok hevesliydi, fakat Russell'ın yaşadığı deneyimler kendisinin devrim için verdiği desteğinin yıkılmasına yol açtı. Gezideki deneyimlerinden faydalanarak Bolşevizmin Teorisi ve Pratiği (The Practice and Theory of Bolshevism) adlı ve içinde Russell'ın fikirlerini değiştirmeleri üzerine verdiği tüm uğraşlara rağmen, evlerine dönüp rejimin iyiliği hakkında düşünen 24 Britanyalının dahil olduğu bir kitap yazdı. Örnek olarak, onlara gecenin bir yarısı arkadaşının vurulduğunu ve bunun gizli bir infaz olduğunu anlatmaya çalışmış fakat diğerleri bunun yakıtın erken ateşlenmesi sonucu motordan gelen bir ses olduğunu düşünmeye devam etmişlerdir.

Russell sonraları Dora'nın eşliğinde Pekin'de bir yıl felsefe dersleri vermiştir. Oraya Çin'in yeni bir yola girmesi gibi iyimserlik ve umutla gitmişti. Diğer akademisyenlerin arasında Hint şair ve Nobel ödülü sahibi  Rabindranath Tagore'de bulunuyordu. Çin'de bulunduğu sırada ciddi şekilde zatürreye yakalandı ve Japon basınında kendisine ait olmayan ölüm raporu yayımlandı. Gezileri dönüşünde ikili Japonya'ya uğradı ve Dora "Japon basınına göre ölü olan Bay Bertrand Russell'ın gazetecilerle görüşme yapması mümkün değildir" dedi. Basın iğnelemeyi takdir etmediği gibi memnun da kalmadı.

Çiftin 26 Ağustos 1921'de İngiltere'ye dönüşlerinde Dora 6 aylık hamileydi ve Russell aceleci bir şekilde Alys'den boşandı. 27 Eylül 1921 tarihinde boşamadan 6 gün sonra Dora ile evlendi. Çocukları John Conrad Russell, 4. Earl Russell 16 Kasım 1921 yılında  ve Katharine Jane Russell (Şu anda Lady Katharine Tait) 29 Aralık 1923 yılında dünyaya geldi. Russell fizik, etik ve eğitim meselelerini meslekten olmayanlara açıkladığı popüler kitabını yazarken kendisini destekledi. Bazıları bu noktada T. S. Eliot'un ilk karısı olan Vivienne Haigh-Wood ile ilişkisi olduğunu belirtir.

Russell'ın evliliği gittikçe zayıfladı ve Amerikalı gazeteci Griffin Barry'den iki çocuğu olması üzerine kırılma noktasına geldi.  1932 yılında ayrıldılar ve sonunda boşandılar. 18 Ocak 1936 yılında Russell üçüncü eşi, Oxford'da lisans öğrencisi ve çocuklarının 1930'den beri dadısı olan Patiria ("Peter")  Spence ile evlendi. Russell ve Peter'ın bir çocukları oldu. Conrad Sebastian Robert Russell, 5. Eartl Russell, önemli bir tarihçi ve Liberal Demokrasi Partisi'nin önemli figürlerinden biri haline geldi.

1930'lu yıllarda Russell India League'nin sekreteri ve Büyük Britanya'da Hindistan'ın bağımsızlığı için çalışan lobicilerin önde gelenlerinden biri olacak olan V.K. Krishna Menon'un arkadaşı ve işbirlikçisi oldu.

İkinci Dünya Savaşı
Russell Nazi Almanyası'na karşı yeniden silahlanmaya karşıydı fakat, 1940 yılında Hitler'i yok etmenin büyük ölçekli yeni bir dünya savaşından daha önemli olduğu konusunda fikrini değiştirdi. Adolf Hitler'in tüm Avrupa'yı egemenliği altına almasının demokrasiye yönelik kalıcı bir tehdit oluşturacağı sonucuna vardı. 1943 yılında büyük ölçekli savaş karşıtı olan "Göreceli Politik Pasifizm" (Relative Political Pacifism) görüşünü benimsedi. Buna göre "Savaş her zaman büyük bir felakettir, fakat bazı özel durumlarda iki tane büyük felaketin olmasından iyidir."

İkinci Dünya Savaşından önce Russell Chicago Üniversitesinde ders vermekteydi, daha sonra ise Kaliforniya Üniversitesinde ders vermek için Los Angeles'a taşındı. 1940 yılında New York Şehir Kolejinde görevlendirildi fakat yaptığı itiraz sonucu görevlendirilmesi mahkeme kararı ile kaldırıldı. Görüşleri (özellikle de on yıl evvel Evlilik ve Ahlak kitabında açıkladığı cinsel ahlak üzerine görüşleri) nedeniyle üniversitede eğitim vermesinin ahlaken uygun olmadığı kararına varıldı. Protestolar matematiksel mantıktan geçmek için yeterli notu alamayan bir öğrencinin annesi tarafından başlatıldı. John Dewey'in başını çektiği birçok aydın kendisine yapılan muameleyi protesto etti. Albert Einstein sıklıkla hatırlanan sözü "Büyük düşünürler her zaman orta zekalıların insanlarından şiddetli muhalefet görmüşlerdir"i  ilk defa Russell'ı desteklemek için yazdığı mektupta kullanmıştır. Dewey ve Horoce M. Kallen bir düzine makaleyi CNNY'deki  Bertran Russell Dosyası ile ilgili olarak düzenlediler. Daha sonraları farklı konumlardan izleyicilere felsefe tarihi dersi vermek için Barnes Foundation'a katıldı. Bu derslerin çoğu Batı Felsefesi Hakkında Bir Hikâye (A History of Western Philosophy) adlı kitabına dayanır. Eksantrik arkadaşı Albert C. Barnes ile olan arkadaşlığından kısa sürede soğudu ve Trinity Kolejine katılmak için 1944 yılında Britanya'ya geri döndü.

Sonraki yılları
1940 ve 1950'li yıllarda BBC'de pek çok programa katıldı. Özellikle de çeşitli güncel ve felsefi olayların konu alındığı Brains Trust ve the Third Programme şovlarını tercih etti. Bu sırada Russell akademik çevreler dışında da özellikle magazin yazarları ve gazetelerde sık sık gündeme gelerek ünlü oldu. Ekim 1948'de Hommelvik'de meydana gelen ve 43 yolcudan aralarında Russell'ın da bulunduğu 23 kazazede arasındaydı. A History of Western Philosophy en çok satanlar arasında yer aldı ve Russell'ın kalan yaşantısını güvence altına alması için büyük miktarda gelir sağladı.

1948 yılında yaptığı bir açıklamada Russell eğer Sovyetler Birliği'nin agresif tavrını sürdürürse ahlaken kötü olacağını, eğer SSCB'nin elinde atom bombası yoksa batının hızlı ve az kayıplı bir zafer kazanacağını belirtti. O zamanlar sadece ABD atom bombası üretmekteydi ve SSCB Doğu Avrupa ülkelerine karşı oldukça agresif bir politika izliyordu.

9 Haziran 1949 günü Kralın Doğumu Şerefi'ne verilen ödüllerde Order of Merit ödülüne ertesi yıl ise Nobel Edebiyat Ödülüne layık görüldü.
Russell dördüncü eşi Edith Finch ile 15 Aralık 1952 tarihinde evlendi. Birbirlerini 1925 yılından beri tanımaktaydılar ve Edith Bryn Mawr Kolejinde İngilizce öğretiyordu ve Russell'ın 20 yıllık dostu Lucy Donnelly ile aynı ev paylaşıyordu. Edith Russell'ın ölümüne kadar onunla beraber oldu.

1962 yılında Russell Küba Füze Krizi sırasında toplumsal bir rol üstlendi. Russell Sovyet Birliği lideri Nikita Kruşçev'e yazdığı mektubun karşılığında Sovyet hükûmetinin duruma kayıtsız kalmayacağına dair bir cevap alırken, Kennedy ise mektubu açılmamış bir halde geri gönderdi.

Başlıca eserleri
 The Principia Mathematica (Alfred North Whitehead)
 Batı Felsefesi Tarihi (1945)
 Neden Hristiyan Değilim
 Özgürlük Yolu
 Bilimin Toplum Üzerindeki Etkileri
 Politik İdealler
 Evlilik ve Ahlak
 Aylaklığa Övgü
 İktidar
 Eğitim Üzerine
 İnsanlığın Yarını
 Din ile Bilim

Ödülleri
1950 Nobel Edebiyat Ödülü
1960 Sonning Ödülü

Dış bağlantılar

 Bertrand Russell Barış Vakfı
 Bertrand Russell Arşivleri, McMaster Üniversitesi
 Bertrand Russell Nobel sayfası
 Bertrand Russell eserleri, Gutenberg Projesi

1872 doğumlular
1970 yılında ölenler
19. yüzyıl Britanyalı yazarları
20. yüzyıl Britanyalı yazarları
20. yüzyıl matematikçileri
20. yüzyıl filozofları
Britanyalı tutuklular ve hükümlüler
Britanyalı filozoflar
Britanyalı matematikçiler
Britanyalı aktivistler
Britanyalı agnostikler
Britanyalı ateistler
Britanyalı cumhuriyetçiler
Britanyalı LGBT hakları aktivistleri
Britanyalı Nobel Ödülü sahipleri
Cambridge Üniversitesi öğretim üyeleri
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
Liyakat Nişanı (Birleşik Krallık)
Çağdaş filozoflar
Analitik filozoflar
I. Dünya Savaşı karşıtı aktivistler
Vietnam Savaşı karşıtı aktivistler
Ateist filozoflar
Ateizm aktivistleri
Kuşkucular
Demokratik sosyalistler
Galler'de ölenler
Mantık felsefecileri
Ateist yazarlar
Galli matematikçiler

Bertrand Russell


ست الحبايب هي إحدى أشهر الأغنيات على الإطلاق في مدح الأم، تذاع باستمرار في عيد الأم بالراديو والتليفزيون. غنتها المطربة الراحلة فايزة أحمد عام 1958. وهي من كلمات حسين السيد وألحان محمد عبد الوهاب.

القصة
في ليلة 20 مارس عام 1958 ذهب الشاعر المعروف حسين السيد إلى والدته التى كانت تقطن في سكن مجاور لزيارتها وكان متعلقا بها كثيرا ويناديها بـ«ست الحبايب». نسي حسن السيد أن يحضر لأمه هدية بمناسبة عيد الأم فكتب لها كلمات صادقة تعبر عن إحساسه لها.

وبعد أن قرأت أمه كلمات الأغنية وافقت على تحويل هذه الكلمات إلى أغنية تحمل اسم «ست الحبايب»، فاتصل حسين السيد على الفور بصديقه محمد عبد الوهاب الذي حضر وأعجب جدًا بالقصيدة ولحنها خلال 15 دقيقة فقط، ثم اتصل محمد عبد الوهاب بالمطربة فايزة أحمد لتحضر إلى منزله فسارعت بالحضور وظلت تدرب على غنائها حتى ساعات الفجر الأولى من يوم 21 مارس، وفي الساعة 10 صباحا من اليوم التالي كانت الأغنية تذاع في الإذاعة بصوت عبد الوهاب عازفًا على العود، ثم سجلتها الفنانة فايزة أحمد بصوتها مساء 21 مارس.

كلمات الأغنية

ست الحبايب ياحبيبة

يا أغلى من روحي ودمي

يا حنيّنة وكلك طيبة

يا رب يخليكي يا اُمي

يا رب يخليكي يا اُمي

يا ست الحبايب ياحبيبة

زمان سهرتي وتعبتي

وشيلتي من عمري ليالي

ولسة برضو دلوقتي

بتحملي الهم بدالي

أنام وتسهري وتباتي تفكري

وتصحي من الآذان وتيجي تشقري

يا رب يخليكي يا اُمي

ياست الحبايب يا حبيبة

تعيشي ليا ياحبيبتي يآُمي

ويدوم لي رضاكي

دا انا روحي من روحك انتي

وعايشة من سر دعاكي

بتحسي بفرحتي قبل الهنا بسنة

وتحسي بيشكوتي من قبل ما احسها

يا رب يخليكي يا أمي

يا ست الحبايب يا حبيبة

لو عشت طول عمري

اُوفي جمايلك الغالية عليا

أجيب منين عمر يكفي

وألاقي فين أغلى هدية

نور عيني ومهجتي وحياتي ودنيتي

لو طلت تتمني يوم دول هما هديتي

يا رب يخليكي يا أمي

يا ست الحبايب يا حبيبة

يا حبيبة

مراجع

وصلات خارجية

أغاني 1959
أغاني فايزة أحمد

ست الحبايب


කලාව යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ පුළුල් පරාසයක වූ මිනිස් කි‍්‍රයාකාරකම් සහ මානව කෘතීන් රැසකි. එමෙන්ම සංගීතය සාහිත්‍යය ඇතළු අනෙකුත් විවිධාකාර කලාවන් සියල්ලද ඊට ඇතුලත් වේ. බෙහෝ අවස්ථාවන්හිදී කලාව යන්න විශේෂිතවම යොදාගනු ලබන්නේ චිත‍්‍ර, මූර්ති, මුද්‍රණකරණය වැනි ද්‍රෘෂ්‍ය කලාවන් හැඳින්වීම සඳහාය. කෙසේ නමුත් සංගීතය වැනි වෙනත් ඉන්ද්‍රිය ගෝචර වන්නා වූ නිර්මාණයන්ටද එම යෙදුම යොදාගත හැක. කලාව අයත්වන දාර්ශනික ශාඛාව වන්නේ සෞන්දර්යවාදයයි.

සාම්ප‍්‍රදායිකව කලාව යන වචනය යොදාගනු ලැබූයේ කිසියම් හැකියාවක් හෝ නිපුණත්වයක් දැක්වීම සඳහාය. මෙම යෙදුම රෝමාන්තික යුගයේ ඉදිරියට පැමිණුනකි. මෙකල කලාව සලකනු ලැබූයේ 'ආගම සහ විද්‍යාව සමඟ වර්ගීකරණය කරනු ලැබිය හැකි මිනිස් මනස පිලිබඳවූ සුවිශේෂී කලාපයක්' ලෙසය. පොදුවේ කලාව වූ කලි මිනිස් කි‍්‍රයාකාරකමක් (එහි නිෂ්පාදනයක්) වන අතර හැඟීම් සහ/ හෝ අදහස් සම්පේ‍්‍රෂණය තුලින් මිනිස් මනසද ඇතුළු සංවේදී මනුෂ්‍ය ඉන්දි‍්‍රයන් උත්තේජනය කිරීම එහි අරමුණ වෙයි. මේ විස්තරයෙන් ඔබ්බට ගිය කල කලාව පිලිබඳ සියල්ලන් එකඟවන්නාවූ අර්ථ දැක්වීමක් නොමැත. අධිතාත්වික සිතීම් සහ ඒවායේ ප‍්‍රකාශනයන් නිරූපනය කිරීමට කලාව සමත්වන අතර රසිකයාගේ මනසේ සැඟවී ඇති හැඟීම් අනාවරනය කරවීමට එය සමත්වෙයි.

20 වන සියවසේ සිට කලාවේ පරිණාමය ප‍්‍රශ්ණාර්ථිකයක් බවට පත්ව ඇත. මෙහිදී රිචඞ් වෝල්හයිම් ප‍්‍රවේශයන් තුනක් දක්වයි.

තාත්විකවාදී - කවර මිනිස් ද්‍රෘෂ්ඨියකින් හෝ ස්වායක්තව සෞන්දර්යාත්මක ගුණාත්මකභාවය යන පරම වටිනාකම පවතී.

වෛෂයිකරණවාදී - මෙයද පරම වටිනාකමකි. නමුත් එය පොදු මිනිස් අත්දැකීම් මත රඳා පවතී.

සාපේක්‍ෂතාවාදී ආස්ථානය - මෙය පරම වටිනාකමක් නොවේ. විවිධාකාර මිනිසුන්ගේ මිනිස් අත්දැකීම් මත එය රඳාපවතින අතර එබැවින්ම එය වෙනස්වන සුළුය.

වස්තුවක ද්‍රෘෂ්‍යමාන අරමුණ කුමක් වුවද එය විසින් එහි අධ්‍යාශයේ අඩුව සහ එහි නිර්මාපකයා අනුව වෙනස් අදහසක් ඉදිරිපත් කරනු ලැබිය හැක. බැලූබැල්මට යම් දෙයක් දැමීමට යොදාගතහැකි කෝප්පයක් එය හුදෙක් සැරසිල්ලක් ලෙස යොදාගත් කල කලාවක් ලෙස හඳුන්වනු ලබයි. එමෙන්ම චිත‍්‍රයක් මහා පරිමාණයෙන් නිෂ්පාදනය කළහොත් එය කර්මාන්තයක් ලෙස සලකනු ලැබිය හැක.

'සුන්දරත්වය පිලිබඳ සංවේදනාවන් නිර්මාණය වන පරිද්දෙන් වර්ණ හෝ වෙනත් සංඝටකයන් සංකලනය විශේෂයෙන්ම චිත‍්‍ර හෝ මූර්ති මාධ්‍ය තුල සුන්දරත්වය නිර්මාණය කිරීම දෘෂ්‍ය කලාව ලෙස අර්ථ දැක්විය හැක. 'මානව සංස්කෘතියේ සාම්ප‍්‍රදායික ගැටලූවලින් වඩාත්ම දුරවබෝධ දෙයක්' ලෙස කලාවේ ස්වභාවය වෝල්හයිම් විසින් විස්තර කරයි. හැඟීම් සහ අදහස් ප‍්‍රකාශනය හෝ සන්නිවේදනය කිරීමේ වාහකය ලෙසද කලාව සලකනු ලබයි. ලියෝ තෝල්ස්තෝයි කලාව දුටුවේ එක් තැනැත්තකුගේ සිට තවත් තැනැත්තකුට සන්නිවේදනය සිදුකළහැකි වක‍්‍ර මාර්ගයක් ලෙසිනි. බෙනිඩිටෝ ක්‍රොසී සහ ආර්. ජී. කොලින්වුඞ් කලාව මගින් හැඟීම් නිරූපනය කරන බවට වන විඥාණවාදී ද්‍රෘෂ්ඨිය ඉදිරියට ගෙන ආ අතර ඒ අනුව ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම කලාකෘතිය නිර්මාණකරුවාගේ මනස තුල අන්තර්ගත වන්නක් විය. කලාව ආකෘතියක් ලෙස එහි මූලයන් එම්මානුවෙල් කාන්ට්ගේ දර්ශනය දක්වා දිවයන අතර විසිවන සියවසේ මුල් භාගයේදී රොජර් ෆ‍්‍රයි සහ ක්ලයිව් බෙල් විසින් එය වර්ධනය කරනු ලැබිණ. අනුකරණයක් හෝ නිරූපනයක් ලෙස කලාව දැකීම පිලිබඳ මූලයන් ඇරිස්ටෝටල්ගේ දර්ශනය දක්වාම දිවයයි.

කලාව යනු


The Wyatt Family a fost un stable de wrestling profesionist din WWE. Acesta era inițial compus din Bray Wyatt, Luke Harper și Erick Rowan dar a-u mai făcut parte și Braun Strowman și Randy Orton.

În timpul său în teritoriul de dezvoltare al WWE, NXT, Harper și Rowan au câștigat Campionatele în Perechi din NXT. Familia Wyatt a început să meargă pe drumuri separate la sfârșitul anului 2014, după ce Bray Wyatt a anunțat că  "eliberea" pe Luke Harper si Erick Rowan. Harper și Rowan s-au reunit mai târziu în luna mai 2015, în timp ce Harper și Wyatt sau reunit în iulie 2015. În același an, Braun Strowman s-a alăturat ca membru. Și după o lună,  Rowan se reintegra in grup.

La Draft 2016, Bray și Rowan au fost trimiși la SmackDown , în timp ce Strowman la Raw, separând gruparea. La No Mercy, Harper și-a făcut reîntoarcerea după o accidentare formând din nou stable-ul. Și cu incorporația lui Orton la grupare,echipa a fost cunoscut sub numele de The New Wyatt Family.
Și alături de Randy Orton au câștigat Campionatele pe Echipe din SmackDown acesta fiind primul campionat a lui Bray Wyatt în WWE.

În lupte
 Manevre de final în echipă
 Dublu choke slam (Harper și Rowan); adaptat de la Frații de Distrugere
 Manevra de final a lui Wyatt
 Sister Abigail (Swinging reverse STO)
 Manevra de final a lui Harper
 Discus rufe
 Truckstop (Spinning side slam) - NXT
 Manevra de final a lui Rowan
 Full Nelson Slam
 Rularea splash
 Waist-lift sitout side slam
 Manevra de final a lui Strowman
 Lifting arm triangle choke
 Overhead gutwrench cutter
 Manevra de final a lui Orton
 RKO (Jumping cutter)

Campionate și realizări
 Wrestling Observer Newsletter
 Cel mai bun Gimmick (2013)

 WWE NXT
 NXT Tag Team Championship (1 dată) – Erick Rowan & Luke Harper

 WWE
 SmackDown Tag Team Championship (1 data, prezent) - Bray Wyatt & Randy Orton

Referințe

Echipe și stable-uri din WWE

The Wyatt Family


Die zwei Kalköfen in der Gemeinde Stattegg in der Steiermark wurden gegen Ende des 19. Jahrhunderts errichtet und stehen seit 1981 unter Denkmalschutz. Sie sind die letzten Reste eines 1966 stillgelegten Kalkwerkes und Schotterwerkes. Zu Blütezeit des Werkes wurden in den Öfen ungefähr 8000 Tonnen Kalk pro Jahr gebrannt.

Lage
Die Öfen stehen im Stattegger Ortsteil Ursprung.

Geschichte
Im Jahr 1890 erwarb der Grazer Unternehmer Franz Jammernegg den Stattegger Hof und errichtete an dessen Stelle ein Kalk- und Schotterwerk. In diesem Jahr wurde zumindest der linke Kalkofen errichtet. Das Werk war über eine Feldbahn mit der Schleppbahn der Maschinenfabrik Andritz verbunden. 1920 wurde in der zum Anwesen gehörenden Moosmühle eine Francis-Turbine zur Stromerzeugung aufgestellt. 1926 wurde ein Maschinenhaus mit Dieselmotor, einem Kompressor für die Bohrhämmer und einem Gleichstromgenerator errichtet. 1938 und 1939 wurden beide Öfen ausgebaut. 1943 wurde das Kalkwerk zum deutschen Eigentum erklärt. 1943 bis 1948 lag das Werk still, 1966 wurde es endgültig geschlossen.

Seit dem Jahr 1981 stehen die Kalköfen unter Denkmalschutz.

Beschreibung
Die Kalköfen mit einem blockförmigen Baukörper sind nach oben hin leicht verjüngt und bestehen aus unregelmäßigem Quader- und Bruchsteinmauerwerk. Das Mauerwerk wurde in regelmäßigen Abständen mit von Zugeisen verankert. Die dafür nötigen Mauerschließen sind bei dem linken Ofen ornamental ausgestaltet. An den Wandflächen befinden sich Durchbrüche für die rundbogigen Feuerungs- und Entnahmeöffnungen.

Die Gewölbe für die Öffnungen sind aus Ziegeln gemauert. Der Innenmantel des Kerngemäuers ist mit Schamotteziegeln ausgekleidet. Die Erhöhung der Öfen in den Jahren 1938/39 erfolgte durch zylindrische, aus Ziegeln gemauerte und mit ringförmigen Bandeisen umschlossene Schornsteine. Diese waren ursprünglich verputzt. Der linke Ofen hat auf Höhe der Gichtebene ein reich profiliertes Kranzgesims im Gründerzeitstil. Beim rechten Ofen wurde das Gesims einfach ausgeführt.

Die heute nicht mehr erhaltene Gichtglocke bestand aus einem Fülltrichter mit versenkbarem Kegelverschluss. Vom ursprünglich hölzernen Hüttengebäude sind nur noch Auflagenischen für die Balken im Raugemäuer der Öfen erhalten.

Quellen

Baudenkmal (Steiermark)
Stattegg
Industriedenkmal in Österreich
Kalkabbau
Brennofen
Erbaut in den 1890er Jahren
Grazer Bergland
Technisches Denkmal in Österreich

Kalköfen (Stattegg)


Hotshot é um filme de esportes americano de 1986 dirigido por Rick King, que co-escreveu o roteiro com Joe Sauter. O filme é estrelado por Jim Youngs, Pelé e Billy Warlock . Material adicional foi escrito por Ray Errol Fox e Bill Guttentag .    É também a estreia no cinema da atriz Penelope Ann Miller .

Plot
Um jogador de futebol americano tentando fazer sucesso que pede orientação a Pelé, o maior jogador de futebol de todos os tempos. Um jogador de futebol (Jim Youngs) deixa sua família rica e vai para o Brasil aprender com um mestre.

Cast

 Jim Youngs como Jimmy Kristidis
 Pelé como Santos
 Billy Warlock como Vinnie Fortino
 Weyman Thompson como Roy
 Mario Van Peebles como Winston
 Leon Russom como treinador
 Penélope Ann Miller como Maria
 Rutanya Alda como Georgia Kristidis

Recepção
O filme teve uma recepção modesta da crítica.

Links externos

Pelé
Filmes em língua inglesa
Clube de Regatas do Flamengo
Filmes dos Estados Unidos de 1986

Hotshot (filme)


الثعلب والكلب  هو الفيلم رسوم متحركة للمخرج ريتشارد ريتش (Richard Rich) وتد بيرمان (Ted Berman)، أول عرض 10 يوليو عام 1981. الفيلم يتحدث عن كلب وثعلب، صديقان منذ الصغر، يكبران ليتفاجأا بأنه يفترض أن يكونا أعداء لا أصدقاء هي قصة مؤثرة جدا، حزينة جدا، وتتحرك، وكثيرا ما دعا ديزني أتعس وأكثر الاستخفاف الفيلم.

في وقت الإفراج كان أغلى فيلم الرسوم المتحركة أنتجت حتى الآن، بتكلفة 12 مليون $. أعيد إصداره إلى المسارح في 25 مارس 1988. تم إصدار قرص مباشر إلى فيديو، الثعلب والكلب 2، إلى دي في دي في 12 ديسمبر 2006.

حبكة
بعد ثعلب أحمر شاب يتيم، ماما الكبير البومة، بمساعدة أصدقائها دينكي فينش وبومر نقار الخشب، وترتيبات له أن تعتمد من قبل المزارع بلطف اسمه أرملة تويد. تويد اسمه تود، لأنه يذكر لها من طفل صغير. وفي الوقت نفسه، جارها، وهو صياد يدعى آموس سليد، يجلب منزل جرو كلب كلب يدعى النحاس ويدخل له رئيس كلب الصيد له. يوم واحد، تود والنحاس يجتمع ويصبح زملاء اللعب، وتعهد بالبقاء «أصدقاء إلى الأبد». سليد ينمو بالإحباط في النحاس للتجول باستمرار قبالة للعب، ويضعه على المقود. بينما يلعب مع النحاس خارج منزله، تود يوقظ الرئيس. سليد ومطاردة تشيد تود حتى يتم إيقافها من قبل تويد. بعد حجة، سليد يهدد بقتل تود إذا كان التعدي على مزرعته مرة أخرى. موسم الصيد يأتي و سليد يأخذ الكلاب له في البرية لفترة مؤقتة. وفي الوقت نفسه، يحاول بيج ماما، دينكي وبومر أن يشرح ل تود أن صداقته مع النحاس لم تعد قادرة على الاستمرار، لأنهم أعداء طبيعيين، ولكن تود يرفض بسذاجة الاعتقاد بها، على أمل أنه والنحاس سيبقى أصدقاء للأبد.

كما تمر الشهور، تود والنحاس على حد سواء تصل مرحلة البلوغ. أصبح النحاس كلب الصيد من ذوي الخبرة، في حين نمت تود حتى في الثعلب وسيم. في ليلة من عودة النحاس، تود يتسلل لزيارته. ويوضح النحاس أنه في حين أنه لا يزال قيم تود كصديق، فهو الآن كلب الصيد والأشياء مختلفة. محادثاتهم توقظ الرئيس، الذي ينبه سليد. في مطاردة التي تلتها النحاس المصيد تود. ضد أفضل الحكم، النحاس يتيح تود الذهاب وتحول رئيس و سليد. يحاول محاولته الهروب على مسار السكة الحديد، ولكن يتم القبض عليه ومتابعته من قبل رئيس كما قطار يمر فجأة من قبلهم. بطة تود تحت القطار، ولكن رئيس عالق بالقطار ويسقط في نهر أدناه، وكسر ساقه. غضب من قبل هذا، النحاس و سليد اللوم تود للحادث ونذر الثأر. تويد، إدراك أن تود لم تعد آمنة معها، يأخذه على محرك الأقراص ويترك له في لعبة الاحتياطي.

أول ليلة تود وحدها في الغابة يثبت كارثية، والتجاوز عن غير قصد إلى الغضب القديم العصبي. الحمد لله، النيص ودية تقدم تود المأوى. في نفس الليلة، سليد والنحاس خطة الانتقام من تود. في صباح اليوم التالي، بيج ماما يجد تود ويدخله إلى الثعلب الإناث يدعى فيكسي. الرغبة في إقناع لها، تود يحاول الصيد سمكة، لكنه فشل بسبب عدم وجود مهارات البقاء على قيد الحياة. فيكسي والحيوانات الأخرى تضحك عليه، ولكن بيج ماما يستقيم المسألة عن طريق توجيه تود أن يكون نفسه. الثعلبين التوفيق و فيكسي يساعد تود التكيف مع الحياة في الغابة.

وفي الوقت نفسه، سليد والنحاس التعدي في الاحتياطي لاصطياد تود. كما تمكن تود من الهروب من الفخاخ ليغولد سليد، والنحاس وسليد متابعة كلا الثعالب. يختبئون في جحرهم في حين يحاول سليد محاصرة لهم عن طريق وضع النار في الطرف الآخر من الجحر. الثعالب الهروب ضيقة دون الحصول على حرق كما سليد والنحاس مطاردة لهم أعلى تلة حتى تصل إلى شلال. هناك، سليد والنحاس وثيقة في لقتل، ولكن دب كبير يخرج فجأة من الشجيرات والهجمات سليد. سليد رحلات ويسقط في واحدة من الفخاخ الخاصة به، واسقاط مسدسه قليلا بعيدا عن متناول اليد. نحاس يحاول محاربة الدب ولكن لا يوجد تطابق لذلك. ليس على استعداد للسماح صديقه القديم يموت، تود تتدخل وتحارب الدب حتى كلاهما يسقط الشلال.

مع ذهب الدب، والنحاس محيرة تقترب تود كما انه يكمن استنفدت بالقرب من بنك بحيرة خلق الشلال. عندما يظهر سليد، مواقف النحاس نفسه أمام تود لمنع سليد من اطلاق النار عليه، ورفض الابتعاد. سليد يخفض مسدسه ويترك مع النحاس. الأصدقاء السابقين تبادل واحد ابتسامة الماضي قبل فراق. في المنزل، تويد الممرضات سليد العودة إلى الصحة في حين أن الكلاب بقية. النحاس، قبل يستريح، يبتسم كما انه يتذكر اليوم عندما التقى لأول مرة تود. على تلة، فيكسي ينضم تود لأنها تنظر لأسفل على منازل سليد والتويد.

انظر أيضًا
 الثعلب وكلب الصيد (رواية)

المراجع

روابط إضافية

أفلام استديوهات والت ديزني للرسوم المتحركة (كاليفورنيا)
أفلام أخرجها أرت ستيفنز
أفلام أخرجها تيد بيرمان
أفلام أخرجها ريتشارد ريتش
أفلام أصدقاء أمريكية
أفلام أصدقاء درامية
أفلام أصدقاء عقد 1980
أفلام أمريكية
أفلام إخراجية أولى
أفلام إنتاج 1981
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 1980
أفلام بلوغ سن الرشد الأمريكية
أفلام تدور أحداثها في مزرعة
أفلام تضم شخصيات مؤنسة
أفلام تقع أحداثها في أمريكا الشمالية
أفلام حولت إلى قصص مصورة
أفلام دراما إنتاج عقد 1980
أفلام درامية 1981
أفلام رسوم متحركة أطفال أمريكية
أفلام رسوم متحركة أطفال درامية أمريكية
أفلام رسوم متحركة أطفال موسيقية أمريكية
أفلام رسوم متحركة أمريكية في عقد 1980
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في أمريكا الشمالية
أفلام رسوم متحركة درامية
أفلام رسوم متحركة درامية أمريكية
أفلام رسوم متحركة عن الانتقام
أفلام رسوم متحركة عن الثعالب
أفلام رسوم متحركة عن الرفاق
أفلام رسوم متحركة عن الصداقة
أفلام رسوم متحركة عن الطيور
أفلام رسوم متحركة عن الكلاب
أفلام رسوم متحركة عن الموت
أفلام رسوم متحركة عن اليتيم
أفلام رسوم متحركة عن قطارات
أفلام رسوم متحركة في 1981
أفلام رسوم متحركة للأطفال في عقد 1980
أفلام رسوم متحركة مبنية على روايات
أفلام رسوم متحركة مبنية على روايات أمريكية
أفلام رفقاء درامية أمريكية
أفلام رفقاء درامية عقد 1980
أفلام عن انحياز
أفلام عن صيادين
أفلام عن غرير
أفلام مبنية على روايات أمريكية
أفلام مبنية على زمن العنصرية
أفلام من إنتاج رونالد ميلر
أفلام والت ديزني
ثنائي خيالي
رسوم متحركة درامية

الثعلب والكلب (فيلم)


Stamhuset Mattrup blev oprettet af Emanuel Thygesen i 1759. Mattrup blev ophøjet til et stamhus for hans ældste brodersøn Thyge Jesper Thygesen som overtog gården efter onklens død i 1764. Stamhuset blev  ophævet i 1828 den Under hovedsædet Mattrup hørte  Vaabensholm og Mindstrup

Besiddere af stamhuset

1759-1764 Emanuel Thygesen
1764-1821 Thyge Jesper Thygesen
1821-1828 Niels Emanuel de Thygeson

Stamhuse i Danmark

Stamhuset Mattrup


Muaviye bin Ebu Süfyan (Arapça: معاوية بن أبي سفيان Mu'āviyye ibn Ebu-Sufyān) (602 - 6 Mayıs 680), İslam Devleti'nin Hasan'dan sonraki halifesi ve Emevi Hanedanı'nın kurucusudur.

Müslüman olmadan önce Uhud Savaşı'nda ve Hendek Savaşı'nda Mekkeli paganların komutanı olarak İslam peygamberi Muhammed komutasındaki Müslümanlara karşı savaşan Ebu Sufyan bin Harb'in oğludur. Annesi Kureyş'in başkanlarından olan "Utbe bin Rebîa"'nın kızı Hind bint Utbe'dir.

Ali ile savaştı, Mısır'ı ele geçirdi ve Ali'nin 661 yılında suikaste uğrayarak öldürülmesinden sonra halifeliği Hasan'dan devralarak halifeliğini ilan etti. 661'den 680'e kadar Emevi Hanedanı'nını yönetti.

Son dönem tarihçileri Muaviye ve diğer çoğu Emevi devlet yöneticisini dini bir unvan olan halife sıfatı ile değil, seküler bir yönetim ifade eden Melik (Sahip, Kral) unvanı ile anmayı tercih etmektedirler.

İlk yılları

Muaviye bin Ebu Sufyan 602 yılında Mekke'de Kureyş üyelerinden Beni Abd Şems ailesinin bir ferdi olarak dünyaya geldi. Mekke Kureyş'in yönetimindeydi. Abd-Şems ailesi yönetici zümrenin en nüfuzlu üyelerindendi. Muaviye'nin babası Ebu Sufyan bin Harb annesi ise Hind bint Utbedir.

Muhammed, Mekke'de yeni dini duyurmaya başladığında Abd-Şems ailesinin çoğu ona karşı çıkarak Hicret etmesine neden oldular ve ardından Müslümanlara karşı açılan tüm savaşlara katıldılar. 630 yılında Müslümanlar Mekke'yi fethedince, Mekkelilerle birlikte Abd-Şems ailesi de Müslüman oldu.

Bazı tarihçilere göre Muaviye akrabalarının şiddetli itirazlarına rağmen Müslüman oldu. Şiiler ise, Mekke'nin fethi bunu zorunlu kılana dek İslam'ı kabul etmediğini söylerler.

Muhammed karşıtlarına merhametli davrandı. Ordusuna katılıp önemli görevlere gelmelerine müsaade etti. 632 yılında peygamberin ölümünden sonra Suriye'deki Bizans ordusuna sefere giden orduya katıldı. Orduda yükselerek büyük nüfuz sahibi oldu. İkinci halife Ömer bin Hattab tarafından Şam valisi olarak atandı. Üçüncü halife Osman bin Affan döneminde de halife tarafından Suriye eyalet valiliğine getirildi.

Kendisinden 130 hadis rivayet edilmiştir. Bunlardan sadece dördünün rivayetinde Buharî ve Müslim ittifâk etmişlerdir. Ebu Zer-el Gıfârî, İbn-i Abbâs gibi sahabilerin kendisinden rivayetleri vardır. Tâbiî'nden de Cübeyr İbn-i Nüfeyr, Saîd İbn-i Müseyyeb ve daha başkaları rivayet etmişlerdir.

Suriye valiliği

Muaviye, kardeşi Yezid'in 638'de vefatı üzerine Ömer bin Hattab tarafından Şam valiliğine atandı. Osman bin Affan zamanında valiliği sırasında Suriye'nin tamamını yönetimi altına aldı. Yöre ahalisi ve asker üstünde dikkate değer şekilde etki sahibi oldu. Yavaş–yavaş dahilden kendi devletinin alt yapısını atmaya başladı. 647 yılına gelindiğinde Bizans'ın saldırılarına dayanabilecek güçte bir ordu oluşturmuştu. Ardından 649'da Kıbrıs'ı ve 654'te Rodos'u aldı. 655 yılında Likya açıklarında Bizans donanmasını ağır bir yenilgiye uğrattı. Aynı süre içinde Anadolu'ya defalarca sefere çıkıldı. Bu askeri girişimlerinin tamamını Ali'nin halife olmasının ardından durdurdu.

Ali ile çatışma

Suikaste uğrayan Halife Osman bin Affan'ın öcünü almak, aynı kabileden olduklarından Muaviye'ye düşmekteydi. Muaviye, Osman'ın katillerinin kovuşturmasını yapmadığından onların işbirlikçisi olduğunu iddia ettiği Ali'nin hilafetini reddetti. Bununla birlikte, öncülüğünü Ayşe, Talha ve Zübeyr bin Avvam'ın yaptığı isyana da katılmadı.

Ali, Cemel Savaşı'nın ardından valisinin önderliğinde isyan eden Suriye'ye yöneldi. Fırat Nehri tarafına yönelen Ali, 657 yılında Muaviye'nin güçleriyle çarpıştı. Muaviye, neredeyse mağlup olacağı Sıffin Savaşı'ndan hile yaparak kurtulmayı başardı. Muaviye'nin, Ali'nin safında çarpışanların dindarlığını istismar etmek için askerlerinin mızraklarına Kur'an'dan sayfalar astırdığı söylenir. Düşmanlarını görüşmeye ikna eden Muaviye, Ali'nin yandaşlarını bölerek hilafetinin geçerliliğine gölge düşürdü. Ali'nin eski yandaşları haricilerin isyanından doğan zayıflıktan yararlanan Muaviye Mısır'ı ele geçirmek üzere harekete geçti. Muaviye,  Amr bin As komutasında Mısır'a bir ordu gönderdi. Amr bin As, Halife Ali'ye bağlı şekilde Mısır'ı idare eden ve birinci halifenin oğlu olan Muhammed bin Ebubekir'i çıkan bir savaşta yenerek öldürdü. Amr bin As yaklaşık 2 yıl burayı Muaviye'ye bağlı bir şekilde idare etti.

Halifeliği devralışı

Ali Kufe'de öldürüldükten sonra bazı Müslümanlar, Ali'nin oğlu Hasan'a biat ettiler. Bu biat'ı, Ali ile halifelik için çatışan ve savaşan Muaviye kendi otoritesine bir tehdit olarak algıladı. Muaviye derhal Suriye, Filistin ve Lübnan'daki ordu komutanlarına savaş hazırlıklarına başlamaları için talimat verirken diğer yandan da genç varis Hasan ile anlaşmayı denedi. Bu amaçla Hasan'a halifelik iddiasından vazgeçmesini bildiren bir mektup gönderdi ve eğer vazgeçmezse istemediği sonuçların doğacağını ve Müslümanların öleceğini bildirdi. Aslında Muaviye için en iyisi Hasan'ın halifelik hakkından vazgeçmesi olacaktı, çünkü Muaviye orduları Hasan'ı savaş meydanında öldürüp tüm güç Muaviye'nin elinde toplansa bile Muaviye'nin halife olabilirliği tartışılmaya devam edecekti. Muaviye için bu hiç de istenilen bir durum değildi.

Hasan hakkından vazgeçmedi ve anlaşma sağlanamadı. Kimi kaynaklara göre 60 bin kişi olduğu iddia edilen Muaviye'nin ordusu Hasan'ı mağlup edip öldürmek için yürüyüşe geçti. Diğer yandan Hasan da 40 bin kişilik ordusunu kurmuş ve savaşmaya hazırdı, iki ordu Medain yakınlarında karşılaştılar.

Hasan, savaş başlamadan önce Muaviye askerlerine konuşma yaparak onlara yanlış yönde olduklarını ve Muaviye'yi haksız görüyorlarsa onun tarafında bulunmamaları gerektiğini hadis ve Kuran'dan örnekler vererek bildirdi. Hasan'ın kendi ordusundan teslim olacağını sanan bir kısım birlikler, Hasan'a isyan ettiler ve ona saldırdılar. Hasan yaralandıysa da, yakın korumaları bu saldırıyı püskürtmeyi başardı. Fakat Hasan'ın komutanlarından Ubeydullah, para ve altın karşılığında Hasan'a ihanet ederek Muaviye'nin tarafına geçti.

İki ordu arasında birkaç sonuç getirmeyen çarpışma yaşandı. Hasan'ın komutanlarından Kays bin Sa'd'ın 4.000 kişilik küçük ordusu, Muaviye'nin komutanlarından olan Busr bin Ertad'ı Kufe yakınlarında mağlup etti. Sonunda Muaviye üstün gelemeyeceğini, üstün gelse bile birçok adamını kaybedeceğini anladı ve iki Kureyşli adamını Hasan ve takipçileriyle anlaşsınlar diye görevlendirdi. Halifenin 40.000 kişilik ordusu artık dağılmıştı ve kabileler köylerine dağılmaktaydı. Ayrıca halife Hasan yaralanmıştı ve ordusunun içinde meydana gelen başıbozukluk yüzünden ordusuna pek güvenemiyordu. Sonunda Hasan ve Muaviye 661 yılında Meşkin'de bir araya geldiler ve anlaştılar. Hasan; Kuran'a ve sünnete uyması, yandaşlarından intikam almaması şartlarını ve Muaviye'nin ölmesinden sonra halifeliğinin tekrar kendisine, eğer kendisi hayatta değil ise kardeşi Hüseyin'e geçmesi şartını öne sürmüştü. Muaviye sözde kabul etti. Hasan hicretin 41. yılında (m. 661) Rebiulevvel veya Cemazielevvel ayında Muaviye'ye biat etti.

Antlaşmadan sonra biat almak üzere Kufe'ye yola çıkan Muaviye, Nuhayle'de konakladı. Burada cuma namazını kıldırdıktan sonra şöyle bir konuşma yaptı:
"Vallahi ben sizinle namaz kılmanız, oruç tutmanız, zekat vermeniz ve haccetmeniz için savaşmadım. Ben sizinle sadece üzerinize emir olmak için savaştım. Siz istemeseniz de Allah bana bunu nasib etti."
Daha sonra Kufe'ye giden Muaviye orada halka hitap ettikten sonra minbere Hasan çıktı ve şöyle dedi;
"Ey Irak halkı! Benim gönlüm sizden soğudu. Babam Ali'nin sağlığında bunca muhalefetler ettiniz, bir gün onu gamsız bırakmadınız. Nihayet babamı öldürdünüz. Bana da bunca zahmet verdiniz; üzerime hücum eylediniz; Malımı yağmaladınız. Beni yaraladınız. Henüz yaram iyileşmedi. Ey Irak halkı! Eğer siz Ehli beyt'i peygambere eza kıldınızsa da Allah kıyamette bizimle sizin aranızda hâkim ve kafidir. Şu halde ben Muaviye'ye biat ettim. Sizin biatınızdan bizar oldum."

Muaviye'nin halifeliği
Muaviye halifeliğini tanımayanları sert bir biçimde bastırdı ve iç karışıklıklara son vererek güçlü bir devlet oluşturdu. Ardından yeni fetihlere girişti. Emevi egemenliğini doğuda Hindistan sınırına, batıda Kuzey Afrika'ya, oradan da Güney İspanya'ya kadar yaydı. Yeni kurulan donanmayla 669-678 arasında Bizans'ın başkenti Konstantinopolis'i (İstanbul) ele geçirmek için seferler düzenlendi ama başaramadı. Muaviye 680'de öldüğünde ardında güçlü bir devlet bıraktı. Halifeliği dinsel önderliğin yanı sıra, tam bir siyasal önderliğe dönüştürdü. Muaviye, ölümünden hemen önce, 679 yılında, Hasan ile yaptığı anlaşmaya ve Hüseyin ve Abdullah bin Zübeyr'in karşı çıkmasına rağmen oğlu Yezid'i halife ilan etti ve kendisine biat edilmesini istedi. Artık halife bir kurul tarafından seçilmiyor, babadan oğula geçiyordu. Nitekim Muaviye'nin yerine oğlu I. Yezid halife oldu.

Askeri seferleriBewley, Aisha Abdurrahman  (2002 ) Muawiya Restorer of the Muslim Faith, Dar Al Taqwa Ltd  ISBN 1870582568
Hasan ile barış anlaşması yaptıktan sonra Muaviye, dikkatini Bizans İmparatorluğu üzerine yöneltti.

Amr bin el-Âs'ın yeğeni olan Ukbe bin Nafi komutasında Emevi ordusu Kuzey Afrika'da Güney Akdeniz kıyılarını eline geçirerek Fas'a kadar bu arazileri eline geçirmiştir. Ukbe bin Nafi Ifrıkiyye'de Emeviler merkezi olarak yeni şehir olarak Keyrevan'ı kurdu ve bu şehri Ifrıkiyye valilik merkezi yaptı. Bu şehirde yaptırdığı Ukbe Camii çok muhteşemdir. Bu fetihten birkaç yıl sonra Tarık bin Ziyad ve Musa bin Nusayr idaresindeki Emevi orduları İspanya ve güney Fransa'yı ellerine geçirmişlerdir.

Muaviye ile ilgili bazı hadis rivayetleri
Câbir'den nakledildiğine göre İslam Peygamberi Muhammed şöyle buyurmuştur. "Allah katında eminler yedi tanedir. Bunlar; Kalem, Cebrâil, Ben, Muâviye, Levh, İsrâfil ve Mikâil'dir."

Ebû Hüreyre'den ise şöyle nakledilmiştir: "Eminler üç tanedir. Ben, Cebrâil ve Muaviye."

İslam Peygamberi Muhammed'in şöyle buyurduğu rivâyet edilir. "Muâviye hilminden ve Allah kelâmı üzerine olan güvenilirliğinden dolayı nerede ise Nebî olarak gönderilecekti."

Bir başka hadis rivayeti ise şu şekildedir: "Cebrâil, üzerinde Lâ ilâhe illallah, Muâviye sevgisi kullarım üzerine farzdır. yazılı bir sayfa ile geldi."

Bu tür rivâyetlerin, sened itibarıyla görünüşte sağlam olmalarına rağmen birçok tutarsızlıkları ihtiva ettiği belirtilmektedir. Zehebî de bu haberleri naklederken; İbn Asâkir'in, Muâviye'nin hayat hikâyesini aktarırken birçok zayıf ve batıl haberi karıştırdığını söyleyerek bu haberler hakkındaki endişesini dile getirmiştir.

Zehebi ve diğer İslam tarihçileri, bu rivayetlerin tamamına uydurma demiştir. Ahmet Cevdet Paşa, İslam tarihi kitaplarındaki rivayetler için şöyle demiştir: ''İslam tarihi metinleri, uydurma rivayetler ile doludur. Maalesef ki hadis ilmine verilen değer, erken dönem İslam tarihine verilmediği için yeni bir İslam tarihi usulü geliştirmek şart olmuştur. Hz Ali'nin ilah edinildiği Şia kaynaklı rivayetler ile Ehl-i Beyt'i aşağılayan rivayetlerden kurtulmak gereklidir.''

Ayrıca bakınız
 Emeviler
 Emevi Halifeler listesi

Kaynakça

Dış kaynaklar
 Hitti, Philip H. (çev. Salih Tuğ), (1968) Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi (IV Cilt), İstanbul:Boğaziçi Yayınları.

 Çağatay, Neşet (1993),Başlangıcından Abbasilere Kadar (Dinî-İçtimaî-İktisadî-Siyasî Açıdan) İslam Tarihi: , Ankara:Türk Tarih Kurumu ISBN 9751605342

Dış bağlantılar

  Muir, William (1924), The Caliphate; Its Rise, Decline and Fall, Edinburgh, Bölüm 39-46.    (İngilizce) (Erişim tarihi: 30.8.2009)
 Üçok, Bahriye (1979 1.Bas.:1968)) İslam Tarihi Emeviler- Abbasiler, Devlet Kitapları, Ankara: Milli Eğitim Basımevi
 Aycan, İrfan, (2005), "Muâviye b. Ebü Süfyân", TDV İslam Ansiklopedisi Cilt 30, Türkiye Diyanet Vakfı ISBN 975-95480-0-3 say.332-334

602 doğumlular
680 yılında ölenler
7. yüzyıl halifeleri
7. yüzyılda Emevî halifeler
Arap-Bizans savaşları
Mekke doğumlular
Şam'da ölenler
İlk Fitne'de kişiler
Raşidîn Suriye valileri

I. Muâviye


Events in the year 1948 in India.

Incumbents
 King of India – George VI
 Governor-General of the Dominion of India  – Lord Mountbatten of Burma
 Governor-General of the Dominion of India  – C. Rajagopalachari (from 21 June)
 Prime Minister of India – Jawaharlal Nehru

Events

 National income - 93,590 million
 1 January - India decides to take Kashmir issue to United Nations.
 30 January – Assassination of Mahatma Gandhi: The freedom fighter, a leader of India, Mahatma Gandhi is assassinated by Nathuram Godse.
 15 February – Junagadh and Manavadar (princely state) rescinds accession to Pakistan, and accedes to India.
 24 February – A plebiscite conducted in Junagadh State on which 99% approves accession to India.
 8 March - Princely state of Jath accedes to India
 10 March - Inaugural meeting of Indian Union Muslim League held at Madras.
 15 April – Mandi District was formed by the amalgamation of the erstwhile princely states of Mandi and Suket on the formation of Himachal Pradesh.
 1 May – First Kashmir War, India confronts the aggressors and fights the Indo-Pakistani War of 1947 and is engaged with the Dominion of Pakistan for the first time
 6 September – The Nizam of Hyderabad in Deccan having failed to retain independence decides to accede to the Dominion of Pakistan. Pakistan takes the case to the UN, pending resolutions regarding the issue.
 12 September - Dominion of India launches Operation Polo on Hyderabad.
 18 September – State of Hyderabad joins the Dominion of India

Law
Factories Act
Minimum Wages Act
Pharmacy Act
Employees' State Insurance Act
Insurance Act
Expiring Laws Continuance Act
Dock Workers (Regulation Of Employment) Act
Territorial Army Act
Census Act
Dentists Act
Diplomatic and Consular Officers (Oaths and Fees) Act
Central Silk Board Act
Rehabilitation Finance Administration Act
Industrial Finance Corporation Act
Coal Mines Provident Fund and Miscellaneous Provisions Act
Oilfields (Regulation and Development) Act
Reserve Bank (Transfer to Public Ownership) Act
National Cadet Corps Act
Electricity (Supply) Act
Mines and Minerals (Regulation and Development) Act
Resettlement Of Displaced Persons (Land Acquisition) Act

Births
7 January – Shobhaa De, columnist and novelist.
24 February – J. Jayalalithaa, actress, politician, Chief Minister of Tamil Nadu. (died 2016)
25 February – Danny Denzongpa, actor.
1 March – Gopanarayan Das, advocate and politician (died 2022).
9 April – Jaya Bachchan, actress.
3 May – S. Ramesan Nair, lyricist and poet (died 2021).
14 June – Gokaraju Ganga Raju, politician and member of parliament from Narasapuram.
10 September – Bhakti Barve, actress (died 2001).
2 October – Persis Khambatta, actress and model (died 1998).
16 October – Hema Malini, actress and dancer-choreographer.
14 November – Sindhutai Sapkal, social worker and social activist (died 2022).
30 November  K. R. Vijaya, actress.
30 November - Rajesh Vakharia, Common man.

Full date unknown
 Anant Nag, actor and politician.
 Dharanidhar Sahu, writer.

Deaths
 30 January – Mohandas Karamchand Gandhi, political and spiritual leader in India and the Indian independence movement, assassinated (born 1869).
 1 February – Jatindramohan Bagchi, poet (born 1878).
 2 April - Baba Sawan Singh, Second Satguru of Radha Soami Satsang Beas (born 1858).
 9 August – Yellapragada Subbarow, medical scientist (born 1895).
 19 August - P. Krishna Pillai, communist revolutionary. (b. 1906)

See also
 Bollywood films of 1948

References

India
Years of the 20th century in India
1940s in India
1948 in Asia

1948 in India


August, pfalzgreve af Pfalz-Sulzbach (født 2. oktober 1582 i Neuburg an der Donau, Oberbayern, død 14. august 1632 i Weinheim nær Heidelberg i Regeringsdistriktet Karlsruhe, dengang i Pfalz, senere i Baden) var pfalzgreve. Han blev regerende greve af Pfalz-Sulzbach i 1614.

Forældre
August var søn af Filip Ludvig, pfalzgreve af Pfalz-Neuburg og sønnesøn af Wolfgang af Pfalz-Zweibrücken (1526–1569).

Familie
Den 17. juli 1620 giftede August sig med Hedvig af Gottorp (1603–1657). Brylluppet fandt sted i Husum i Nordfrisland, Sydslesvig.

Hedvig var datter af hertug Johan Adolf af Slesvig-Holsten-Gottorp og Augusta af Danmark (en datter af Frederik 2. af Danmark-Norge og søster til Christian 4. af Danmark-Norge).

August og Hedvig fik syv børn. Christian August, pfalzgreve af Pfalz-Sulzbach var den ældste af de overlevende sønner.  Han blev regerende greve af Pfalz-Sulzbach i 1632, og han blev hertug af Pfalz-Sulzbach i 1656. Tipoldesønnen  Karl Theodor, kurfyrste af Pfalz og Bayern blev kurfyrste både af Pfalz og af Bayern.

Forfædre
Christian August tilhørte den ældre (pfalziske) linje af Huset Wittelsbach, og han var sønnesøn af Wolfgang af Pfalz-Zweibrücken (1526–1569).

Wittelsbachske pfalzgrever ved Rhinen
Huset Wittelsbach
Personer fra Bayern

August, pfalzgreve af Pfalz-Sulzbach


Hans Heinrich Lammers (27 de maio de 1879 - 4 de janeiro de 1962) foi um jurista alemão e proeminente político nazista. De 1933 a 1945, ele serviu como Chefe da Chancelaria do Reich sob o comando de Adolf Hitler. Durante o Julgamento dos Ministérios de 1948–1949, Lammers foi considerado culpado de crimes contra a paz, crimes de guerra, crimes contra a humanidade e participação em organização criminosa. Ele foi condenado a 20 anos de prisão.

Biografia
Nascido em Lublinitz (atual Lubliniec, Polônia) na Alta Silésia, filho de um veterinário, Lammers concluiu a faculdade de direito nas universidades de Breslávia (Wrocław) e Heidelberg, obteve seu doutorado em 1904 e foi nomeado juiz do Amtsgericht (tribunal distrital) de Beuthen (Bytom) em 1912. Durante a Primeira Guerra Mundial, como voluntário e oficial do Exército Alemão, recebeu a Cruz de Ferro, Primeira e Segunda Classe. Após a Primeira Guerra Mundial, ele se juntou ao conservador Partido Nacional do Povo Alemão (DNVP) e retomou sua carreira como advogado, alcançando em 1922 o cargo de subsecretário do Ministério do Interior do Reich.

Carreira Nazista

Em 1932, Hans Heinrich Lammers ingressou no Partido Nazista e alcançou rápidas promoções: foi nomeado chefe do departamento de polícia e, após a tomada do poder pelos nazistas em 1933, Secretário de Estado e Chefe da Chancelaria do Reich.  Por recomendação do Reichsminister do Interior, Wilhelm Frick, ele se tornou o centro de comunicações e principal consultor jurídico de todos os departamentos governamentais. Em outubro de 1933, foi nomeado membro da Academia de Direito Alemão de Hans Frank.  Seu posto como Chefe da Chancelaria do Reich no Gabinete de Hitler foi elevado ao posto de ministério em 26 de novembro de 1937 e Lammers tornou-se Reichsminister und Chef der Reichskanzlei (Reichsminister e Chefe da Chancelaria do Reich).

Em 30 de agosto de 1939, imediatamente antes da eclosão da Segunda Guerra Mundial, Lammers foi nomeado por Hitler para o Conselho de Ministros de Defesa do Reich, composto por seis pessoas, que foi criado para operar como um "gabinete de guerra".  Nessa posição, ele foi capaz de revisar todos os documentos pertinentes relativos à segurança nacional e à política interna antes mesmo de serem encaminhados a Hitler pessoalmente. O historiador Martin Kitchen explica que a centralização do poder concedida à Chancelaria do Reich e, portanto, à sua chefia, fez com que Lammers se tornasse "um dos homens mais importantes da Alemanha Nazista".  Do ponto de vista da maioria dos oficiais do governo, Lammers parecia falar em nome de Hitler, a autoridade máxima dentro do Reich. Lammers também foi um dos primeiros funcionários a assinar a correspondência do governo com "Heil Hitler", que se tornou uma saudação necessária para funcionários públicos e eventualmente tão onipresente que não usá-la foi considerada um "sinal aberto de dissidência", que poderia chamar a atenção de a Gestapo.  Em 1940, Lammers também foi promovido a SS-Obergruppenführer honorário.

A partir de janeiro de 1943, Lammers serviu como presidente do gabinete quando Hitler estava ausente de suas reuniões. Junto com Martin Bormann, ele controlava cada vez mais o acesso a Hitler. No início de 1943, a guerra produziu uma crise trabalhista para o regime. Hitler concordou com a criação de um comitê de três homens com representantes do estado, do exército e do partido em uma tentativa de centralizar o controle da economia de guerra e da frente doméstica. Os membros do comitê eram Lammers (Chefe da Chancelaria do Reich), Marechal de Campo Wilhelm Keitel, chefe do Oberkommando der Wehrmacht (Alto Comando das Forças Armadas; OKW), e Bormann, que controlava o Partido.  Hitler parecia estar de acordo com essa proposta, uma vez que nenhum deles representava uma ameaça à sua liderança ou discordaria dele.  O comitê pretendia propor medidas de forma independente, independentemente dos desejos de vários ministérios, com Hitler reservando a maioria das decisões finais para si mesmo. O comitê, logo conhecido como Dreierausschuß (Comitê dos Três), reuniu-se onze vezes entre janeiro e agosto de 1943. No entanto, encontrou resistência dos ministros do gabinete de Hitler, que chefiavam esferas de influência profundamente entrincheiradas e foram excluídos do comitê. Vendo isso como uma ameaça ao seu poder, Joseph Goebbels, Albert Speer, Hermann Göring e Heinrich Himmler trabalharam juntos para derrubá-lo. O resultado foi que nada mudou, e o Comitê de Três caiu na irrelevância.

Com o tempo, Lammers perdeu poder e influência devido à crescente irrelevância de sua posição devido à guerra e como consequência da crescente influência de Martin Bormann sobre Hitler.

1945
Em abril de 1945, Lammers foi preso pelas tropas da SS durante os últimos dias do regime nazista, em conexão com a revolta em torno de Hermann Göring. Em 23 de abril, enquanto os soviéticos apertavam o cerco de Berlim, Göring consultou o general da Luftwaffe Karl Koller e Lammers. Todos concordaram que Göring era o sucessor designado de Hitler e deveria atuar como seu vice se Hitler ficasse incapacitado.  Göring concluiu que, ao permanecer em Berlim para enfrentar a morte certa, Hitler havia se incapacitado de governar.  Agindo sobre o assunto, Göring enviou um telegrama de Berchtesgaden, Baviera, argumentando que, uma vez que Hitler foi isolado em Berlim, Göring deveria assumir a liderança da Alemanha. Göring estabeleceu um limite de tempo de 22:00 naquela noite (23 de abril), quando consideraria Hitler incapacitado. O telegrama foi interceptado por Bormann, que convenceu Hitler de que Göring era um traidor e que o telegrama era uma exigência de renúncia ou seria derrubado. Hitler respondeu com raiva e ordenou que as tropas SS prendessem Göring. Logo depois, Hitler removeu Göring de todos os seus escritórios e ordenou que Göring, sua equipe e Lammers fossem colocados em prisão domiciliar em Obersalzberg.   Lammers foi feito prisioneiro pelas forças americanas,  mas, enquanto isso, sua esposa, Elfriede (nascida Tepel), cometeu suicídio perto de Obersalzberg (o local do refúgio de Hitler na montanha) no início de maio de 1945, assim como sua filha, Ilse, dois dias depois.

Pós-guerra

Após a conclusão da guerra, Lammers forneceu aos interrogadores aliados algumas percepções sobre a natureza da hierarquia do Terceiro Reich. A mitologia do pós-guerra era tal que muitos estavam convencidos de que Hitler havia banido completamente os oficiais aristocráticos sob seu comando, mas a verdade era um pouco diferente.  Lammers relatou aos Aliados que chefões nazistas e oficiais de alto escalão da Wehrmacht receberam presentes luxuosos, pacotes de indenização, propriedades expropriadas e enormes prêmios em dinheiro. Destinatários de tais benefícios incluíram os generais Heinz Guderian, Paul Ludwig Ewald von Kleist, Wilhelm Ritter von Leeb, Gerd von Rundstedt e um dos principais arquitetos do Holocausto, Reinhard Heydrich.

Julgamento, condenação e morte
Em abril de 1946, Lammers foi testemunha de defesa no julgamento perante o Tribunal Militar Internacional em Nuremberg. A partir de abril de 1949, ele estava no banco dos réus como um dos réus no Julgamento dos Ministérios, um dos julgamentos subsequentes de Nuremberg, e foi condenado e sentenciado a 20 anos de prisão. A sentença foi posteriormente comutada para 10 anos pelo alto-comissário dos Estados Unidos John J. McCloy, e ele foi libertado da prisão de Landsberg em janeiro de 1951.   Lammers morreu em 4 de janeiro de 1962 em Düsseldorf e foi enterrado em Berchtesgaden, no mesmo terreno em que estavam sua esposa e filha.

Galeria

Notas

Bibliografia

Ligações externas

 do Centro Simon Wiesenthal

Nazistas condenados por crimes de guerra
SS-Obergruppenführer
Pessoas condenadas nos Julgamentos de Nuremberg
Oficiais do Partido Nazista
Ministros da Alemanha Nazi
Alunos da Universidade de Heidelberg
Alemães condenados por crimes contra a humanidade
Juristas da Alemanha
Mortos em 1962
Nascidos em 1879

Hans Lammers


කැසිවලෝනස් යනු,  ක්‍රිපූ 54 දී බ්‍රිතාන්‍ය වෙත ජුලියස් සීසර්ගේ දෙවන ගවේෂණයට එරෙහිව රටෙහි ආරක්ෂාව මෙහෙයවූ ඓතිහාසික  බ්‍රිතාන්‍ය වර්ග නායකයෙකි. ඔහු විසින්  රෝමානු හමුදාවන්ට එරෙහිව ගෝත්‍ර සන්ධානයක් මෙහෙයවුනු අතර, අත්‍යන්තයෙහිදී යටත්වීමට සිදුවූයේ,  පරාජය වුනු බ්‍රිටන්වරුන් වෙතින් ඔහු සිටි ස්ථානය සීසර් වෙක හෙළිවූ විටදීය.

කැසිවලෝනස් විසින් බ්‍රිතාන්‍ය සවිඥානකතාව වෙත  මහත් බලපෑමක් ඇති කෙරිණි. බ්‍රිතාන්‍ය පුරාවෘත්තයන්හී ඔහු පළවන්නේ,  මොන්මුත්හී ජෙෆ්රිගේ බ්‍රිතාන්‍යයෙහි රජුන්ගෙන් එකෙකු ලෙසින් කැසිබෙලානස් නමින් වන අතර බ්‍රිට් අ බ්‍රෙන්හිනෙඩ්, මාබිනෝගියොන් සහ වෙල්ෂ් ට්‍රයෑඩ්ස් යන්නෙහි, බෙලි මවුර්ගේ පුතු කැස්වලවෝන් ලෙසිනි. බ්‍රිතෝනික් භාෂාවෙහි, *කැසියලෝනස් යන්න බිඳී එන්නේ, පූර්ව-කෙල්ටික් *කැසි- "ළැදියාව, ආදරය, ද්වේශය" (විකල්ප ලෙසින්, "දිගු කෙස්", හෝ  "ලෝකඩ") + *යල්නා-මොන්- "නායකයා, රාජ්‍යෝශයා" වෙතිනි.

ඉතිහාසය

ජුලියස් සීසර්ගේ  කොමෙන්ටාරි ඩි බෙල්ලො ගාලිකෝ යන ග්‍රන්ථයෙහි කැසිවලෝනස් පෙනීසිටින්නේ, සීසර්ගේ දෙවන බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණයට විරුද්ධ වන ඒකාබද්ධ බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවන්ට අණ දුන් තැනැත්තේ ලෙසිනි. සීසර් විසින් කැසිවලෝනස්ගේ ගෝත්‍රය සඳහන් කොකල මුත්, තේම්ස් නදියට උතුරින් වූ ඔහුගේ බල ප්‍රදේශය, ක්ලෝඩියස් යටතේ පසුව සිදුවූ ආක්‍රමණයකදී කටුවෙල්ලෝර්නි නමැති ගෝත්‍රය විසින් ජනාවාස කෙරුනු ප්‍රදේශය හා අනුරූප වෙයි.

සීසර් අපට පවසන්නේ,  කැසිවලෝනස් විසින් පෙරදී බ්‍රිතාන්‍ය ගෝත්‍ර හා සමගින් සැමවිටම යුද්ධ කරමින් සිටි බවත්, එකල බ්‍රිතාන්‍යයේ මහත් බලගතු ගෝත්‍රයව සිටි ට්‍රයිනොවැන්ටීස් ගෝත්‍රයේ රජු බලයෙන් පහ කල බවත්ය. මෙම රජුගේ පුත්‍රයාවූ, මැන්ඩුබ්‍රේෂස්, ගෝල් දේශයෙහි සිටි සීසර් වෙත පලා ගියේය. සීසර්ගේ හමුදාව විසින් ආහාර පැහැරගැනීම සහ උදුරාගැනීම වැලැක්වීම සඳහා, කැසිවලෝනස් විසින් සැලසුම් කර තිබූ වැනසීමේ උපයාමාර්ග තිබියදීත්, තේම්ස් නදිය දක්වා සීසර්  ඉදිරියට පැමිණියේය. නදියෙන් එගොඩ විය හැකිව තිබූ එකම නොගැඹුරු තැන ආරක්ෂා කොට උල් රිටි මගින් ශක්තිමත් කර තිබුනද රෝමානුවෝ එය තරණය කිරීමට සමත් වූහ. ඔහුගේ හමුදාවෙන් බොහෝ කොටසක් විසුරුවාහැරිය කැසිවලෝනස්, භූමිප්‍රදේශය පිළිබඳ ඔහුගේ දැනුම සහ ඔහුගේ යුද්ධ රථවල වේගය මත බලාපොරොත්තු තබමින් ගරිල්ලා උපායමාර්ග වෙතට යොමු විය.

සටහන්

කැසිවලෝනස්


As divindades riguevédicas são divindades mencionadas nos textos sagrados do Rigueveda, o principal texto da religião védica histórica do período védico (1500-500 a.C.). Existem 1.028 hinos (sūkta) no Rigueveda, sendo a maioria deles dedicada a divindades específicas.

A divindade mais proeminente é Indra, matador de Vritra e destruidor do Vala, libertador das vacas e dos rios; Agni, o fogo sacrificial e mensageiro dos deuses; e Soma, a bebida ritual dedicada a Indra, são divindades principais adicionais.

Bibliografia

Ralph T.H. Griffith, Hymns of the Rigveda (1888)

Hinduísmo

Divindades riguevédicas


نوء الوسم في علم الجغرافيا هو النوء الذي يحل بعد نوء سهيل مباشرة، ويأتي بعده نوء المربعانية. وسمي الوسم، لأنه يسم الأرض ويحييها. أما الوسم في اللغة فهو أثر الكي. والوسام، والوسمة ما وسم به الحيوان من ضروب النقوش، والصور.

وقته
ويبدأ أول أيامه من يوم 16 أكتوبر لنهاية يوم 6 ديسمبر، لمدة (52 يوما). يحل بعده نوء (اربعانية الشتاء) المربعانية، ونوء الوسم (ليس نجما)؛ انما هي صفة، اتصفت بها مجموعة الأيام التي (ينزل فيها المطر)؛ حيث أن ذلك المطر النازل فيها (يسم) الأرض بالاخضرار ؛ فينبتج عنه أن ينبت : الفقع، والشيح، والروض، والنفل، وكافة الأعشاب البرية. لذلك قالوا عنه (وسما).

منازله
ويشتمل نوء الوسم على أربعة منازل من منازل الشمس، والقمر وهي، منازل : العواء، السماك، الغفر (مجموعة نجوم من برج العذراء) ومنزلة الزبانا (إحدى كفتي برج الميزان). وأولى تلك المنازل، منزلة (العواء).

مراجع

جغرافيا

نوء الوسم


Bingazi (Arapça: ), Libya'nın ikinci büyük ve önemli bir liman şehridir.

Akdeniz sahilinde yer alan şehrin nüfusu yaklaşık 1.500.000'dir. Uzun süre Osmanlı idaresinde kalan Bingazi, Trablusgarp Savaşı'ndan sonra 1912 yılında Uşi Anlaşması ile İtalya'ya bırakıldı.

Şehrin eski adları Euesperides ve Berenice 'dir. Bingazi kelimesi ise, 1450 yılında ölen ve dini bütün bir hayırsever olan Gazi (ya da Sidi Gazi) isimli kişiden gelmektedir. Ölümünden sonra şehrin ismi Beni Gazi olarak değiştirilmiştir . (Beni Gazi, Gazi'nin oğlu veya soyu anlamına gelmektedir). Türkçe adı olan Bingazi ise bin tane gazi anlamına gelse de Beni Gazi kelimesinin değişmiş hali olması gerektir. Kent, Libya İç Savaşı sırasında en çok etkilenen ve hasar alan kentlerden biridir.

Ayrıca bakınız
 Bingazi Hayvanat Bahçesi
 Bingazi Üniversitesi

Kaynakça

Bingazi


This list includes all state prisons used by the state of Hawaii. It does not include federal prisons located in the U.S. state of Hawaii.

Hawaii State prisons
 Halawa Correctional Facility – Aiea
 Hawaii Youth Correctional Facility – Kailua
 Kulani Correctional Facility – Hilo (inmate capacity approx. 200)
 Waiawa Correctional Facility – Waipahu (inmate capacity 334)
 Women's Community Correctional Center – Kailua (inmate capacity 50)

Hawaii Department of Public Safety jails
The Hawaii Department of Public Safety also operates the jails in the state.  There are no county jails in Hawaii.
 Hawaii Community Correctional Center – Hilo
 Kauai Community Correctional Center – Lihue
 Maui Community Correctional Center – Wailuku
  Oahu Community Correctional Center – Honolulu

Mainland facilities

As of 2016 one correctional facility on the mainland is contracted to house Hawaii's prisoners:  the Saguaro Correctional Center in Eloy, Arizona, operated by Corrections Corporation of America.

Previously, female prisoners were at Otter Creek Correctional Center in Kentucky, but they were returned to Hawaii in 2009 after a sexual scandal.  Hawaii also ended its contract with CCA to house male inmates at its Red Rock Correctional Center in 2014.

References

External links

Prisons in Hawaii
Hawaii
Prisons

List of Hawaii state prisons


Mário Alberto Perini (1943) é um linguista brasileiro conhecido por seus trabalhos sobre a gramática do português, especialmente a sintaxe. É professor emérito da Universidade Federal de Minas Gerais, tendo também lecionado na PUC de Minas Gerais, na Universidade Estadual de Campinas, na Universidade de Illinois e na Universidade do Mississippi. Em 2010, recebeu a Medalha Isidoro de Sevilha do Círculo Fluminense de Estudos Filológicos e Linguísticos e, em 2021, foi eleito Sócio Honorário da Associação Brasileira de Linguística.

Bibliografia selecionada

 Gramática do Infinitivo Português (1977)
 Para uma nova gramática do português (1985)
 Sintaxe portuguesa: metodologia e funções (1989)
 Gramática descritiva do português (1995)
 Sofrendo a gramática: ensaios sobre a linguagem (1997)
 Modern Portuguese: A reference grammar (2002)
 A língua do Brasil amanhã e outros mistérios (2004)
 Princípios de linguística descritiva: introdução ao pensamento gramatical (2006)
 Estudos de gramática descritiva: as valências verbais (2008)
 Gramática do português brasileiro (2010)
 Describing verb valency: practical and theoretical issues (2015)
 Gramática descritiva do português brasileiro (2016)
 Thematic Relations: A Study in the Grammar-Cognition Interface (2019)
 Function and Class in Linguistic Description: The Taxonomic Foundations of Grammar (2021)

Linguistas do Brasil
Sintaticistas
Professores da Universidade Federal de Minas Gerais
Alunos da Universidade do Texas em Austin
Alunos da Universidade Federal de Minas Gerais
Professores da Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais

Mário A. Perini


Isla Pacuare es una isla del país centroamericano de Costa Rica que administrativamente hace parte de la Provincia de Limón, y geográficamente se localiza en la desembocadura del río Pacuare, que fluye desde la cordillera talamanca 108 kilómetros hasta el océano Atlántico. La Isla posee una superficie de 12,2 kilómetros cuadrados y su población se dedica a 3 actividades básicas, la agricultura, la pesca y más recientemente el turismo.

Véase también
 Anexo:Islas de Costa Rica
 Geografía de Costa Rica
 Geografía de América Central

Referencias

Archipiélagos e islas del mar Caribe de Costa Rica

Isla Pacuare


Aventurile lui Jackie Chan (în ) este un serial de animație de televiziune care urmărește aventurile unei versiuni ficționalizate a starului de film din Hong Kong Jackie Chan. Multe dintre episoade conțin aluzii la lucrările lui Chan. Serialul a rulat pe Kids' WB pentru 5 sezoane.

În România a avut premiera pe Pro Cinema dublat în limba română.

Rezumatul
Jackie Chan, un arheolog amator, și-a făcut plăcerea să lucreze la universitatea locală până când soarta ia dat o altă mână. După ce a găsit un scut care conține un talisman, el întâlnește The Dark Hand , o organizație criminală condusă de un om numit Valmont care servește demonul vrăjitor Shendu. Jackie și familia lui trebuie să coopereze cu o organizație secretă de aplicare a legii, secțiunea 13 , pentru a contracara amenințarea și trebuie să facă față pericolelor care vor cere ca toate îndrăzneala și priceperea lui Jackie în artele marțiale să fie depășite.

Personaje
Personajele principale sunt:

Jackie Chan - Jackie Chan este un arheolog talentat și artist calificat de arte marțiale care locuiește în San Francisco împreună cu unchiul său. Viața lui liniștită de explorare a castelului prins și a mormintelor prafuite este tulburat când un vechi prieten, Căpitanul Negru din Secțiunea 13, îl recrutează pentru a opri mâna întunecată de a dobândi cele 12 Talismane, forțându-l pe liniile din față ale bătăliei dintre bine și rău.
Jade Chan - Jade este nepoata de 12 ani a lui Jackie, născută în Hong Kong (tehnic, primul său văr de odinioară), care este deja "americanizată". Ea este aventuroasă și, prin urmare, nu respectă sfatul unchiului său de a rămâne în siguranță. Ea tinde să-l însoțească pe Jackie când iese în aventuri și se trezește în necazuri. Deși nu o va recunoaște, trebuie să fie salvată de Jackie aproape de fiecare dată. La fel de des, însă, gândirea ei rapidă și flexibilă îi ajută pe Jackie în situațiile în care gândirea sa moderată și precauția obișnuită reprezintă o piedică definitivă. Un gag frecvent în serie este abilitatea inexplicabilă de a apărea în mijlocul acțiunii, doar câteva secunde după ce a fost lăsată într-o locație / vehicul presupus sigur pentru siguranța ei.
Unchiul Chan - Unchiul, așa cum este cunoscut (este numit "sensei" de Tohru), este unchiul lui Jackie și unchiul lui Jade. El are o remarcă foarte stereotipică accentuată de cantoneză, de obicei discută în a treia persoană despre el însuși și adesea folosește cantoneză în multe aspecte ale discursului său (incantația sa magică "Jiu 1 mo 1 gwai 2 gwaai 3 faai 3 di 2 zau 2 " (妖魔鬼怪快 哋 走), înseamnă "demonii răi și spiritele răuvoitoare, dispăruți!" În Cantoneză). Cele mai frecvent utilizate obiecte magice sunt un salamandru uscat și un pește de puffer; ambele având medii în remedii asiatice. Ceaiul este băutura preferată, dar de multe ori se plânge că este prea fierbinte sau prea rece și întotdeauna aruncă ceașca când termină. Are o varietate de cuvinte de captură, multe dintre acestea servind drept avertizări față de alte personaje, și exclamă frecvent "încă un lucru!"înainte de a arăta ceva care îl deranjează. Este un artist martial calificat, dar rareori se vede că se implică în luptă mână-la-mână. Când o face, el ia de obicei adversarii cu o singură lovitură discretă. Cunoștințele cele mai utilizate ale unchiului sunt cunoștințele sale despre istorie și talentele sale pentru vrăjitorie și magie. El este un vrăjitor chi talentat, capabil să-și păstreze propriul său și să câștige mai bine adversarilor care sunt mult mai capabili decât el.
Tohru - Un om japonez foarte mare, Tohru a fost odată un enforcer pentru mâna întunecată și un slujitor personal pentru Valmont, liderul său. Din episodul centrat în jurul talismanilor de porc și câine , Tohru a început să aibă gânduri secundă despre lucrul pentru mâna întunecată. Mai multe lucruri arată acest lucru, de la Jackie care încearcă să-i spună lui Tohru să vină și să lucreze pentru secțiunea 13 pentru că "servesc gogoși în fiecare joi" (pe care le-a spus înapoi în episodul 13) pentru toate insultele și vina pe care le- Mână și trădându-i, întotdeauna mâncând-o. Cu toate acestea, când mâna întunecată a reușit să reînvie Shendu, vrăjitorul demon le-a dublat. Forțată să lupte singur cu Shendu, Tohru a fost învins repede, după care și-a schimbat credințele și sa întors la autoritățile din secțiunea 13. După o încercare care ia permis lui Tohru un anumit grad de libertate, el a devenit ucenicul unchiului în magia chi și a dezvoltat o relație de mare frate cu Jade, despre care el devine foarte protejat. Tohru demonstrează o mare loialitate față de oricine staționează, chiar până în momentul în care a fost enforcer pentru mâna întunecată. Până la sfârșitul seriei, Tohru devine un vrajitor plin de chi.
Ratso - Un tânăr puternic, care acționează oarecum copilăresc, dimpled și are o dragoste de jucării, baseball și sandvișuri de brânză la grătar. Își poartă un bandaj peste nas ca o declarație de modă și a studiat fizica teoretică înainte de a se alătura echipei Enforcers.Când a fost un războinic Dark Chi în Sezonul 3, el a moștenit mantia lui Chuy. Când a fost infuzat cu demonul Chi de către Drago, el ar putea genera foc din mâinile sale. Când Maimuța Talisman-l afecta, el a fost de obicei transformat într-un șobolan (care se potrivește, pe baza numelui său). În sezonul 2 episodul 1, Chow la transformat într-un mrânc accidental și la schimbat înapoi. Are o soră nedeterminată și un tânăr nepot pe nume Rocko, care este fiul surorii sale și nu cunoaște cariera criminală a unchiului său.
Chow - De origine asiatică (cel mai probabil chinez, pentru că în sezonul 2 episodul 3, el este capabil să citească o enigmă în chineză), el este cel mai scurt și cel mai tânăr membru al grupului. Marca sa este o pereche de ochelari de soare galben-portocaliu, care sunt de fapt ochelari de vedere, și a lucrat la un magazin numit Shunglass Shack, unde era angajat al lunii de 3 ori înainte de a se alătura mâinii întunecate. Când a fost un războinic Dark Chi în Sezonul 3, el a moștenit mantia lui Ghon. A câștigat capacitatea de a trage foc din ochii lui în timpul angajării sale de către Drago (deși prea des, ochelarii de soare au rupt atunci când a folosit această abilitate). Are o teamă de zbor, înălțimi, călătorii în spațiu și multe alte lucruri. Are un tânăr nepot numit Charlie, care nu știe de viața crimei unchiului său.
Finn - Un comedian irlandez-american și creierul (sau cel puțin cel mai inteligent) al aplicanților de întărire a mâinilor întunecate (după înfrângerea lui Tohru). Este un fanatic din anii 1970 și a cântat disco la nunți înainte de a se alătura mâinii întunecate. Împreună cu ceilalți doi regizori recurenți și Hak Foo, a lucrat pentru Shendu, Valmont, Daolon Wong, Tarakudo și Drago (în curând). El se referă de obicei la Valmont ca Big-V (și Little-V când este redus la un copil) și Shendu ca "Shen-Dude". Când este un dragon , are capacitatea de a trage foc de la degete și, ca un Dark Chi Warrior, își asumă mantaua predecesorului său Rhen. Are un tânăr nepot, numit Frank, care nu știe de cariera criminală a unchiului său.
Hak Foo - aka Tigrul Negru, are părul roșu, o mustață subțire și barba bărbiei, și poartă în mod obișnuit o cămașă și blugi cu mușchi albastri. Purta veste albastră și pantaloni roșii la prima sa apariție, iar când sa alăturat mâinii întunecate, a avut o schimbare de costum. Este un luptător foarte priceput și curajos și un adversar periculos pentru toți cei care îl înfruntă. Hak Foo are obiceiul să facă și să strige expresii metaforice colorate ori de câte ori începe un atac sau o acțiune specială. Când Hak Foo și Jackie s-au întâlnit prima dată, el a fost primul adversar care la învins pe Jackie într-o luptă echitabilă, iar în întreaga serie, Jackie nu la învins niciodată.
Valmont - liderul mâinii întunecate care vine din Regatul Unit. El este un expert în domeniul criminalității și expert în arte marțiale, care este capabil să-și păstreze propriul său (și chiar să obțină mai bine) Jackie în confruntările lor personale. Când se întâmplă ceva, el spune fraza lui, "explozie!" În sezonul 2, el a fost posedat de Shendu. De-a lungul seriei, Valmont pierde din ce în ce mai mult capital, până când este înfundat în sărăcie totală. Până când se apropie Season 4, el trăiește într-un apartament cu o durată scurtă, suficient de mare pentru a trăi confortabil, iar în finalul seriei el este găsit să lucreze ca șofer de autobuz.
Căpitanul Negru - Căpitanul Negru este capul secțiunii 13 și prietenul vechi al lui Jackie. În primul episod, Rock, când Jade încearcă să acceseze Vaultul Secțiunii 13, se dezvăluie că căpitanul Augustus Black sa născut pe 27 octombrie 1959, pe care Jade la crezut că ar fi putut fi parola lui Talisman. Este de asemenea sugerat că căpitanul Black ar putea fi un fan al lui James Bond, deoarece a folosit "007" ca cod de trecere în seif (Jade menționează că codul avea doar "trei numere, ultimul șapte"). În Black Magic, căpitanul Black menționează că este un fan al lui Elvis Presley; "Singurul (regele) la care mă plec este Elvis și nu te văd purtând pantofi albastre de suede". El este, de asemenea, relativ sarcastic, deoarece (în sezonul 3, "A Jolly J-Team Xmas") când se confundă cu mama lui Tohru, căpitanul Black a comentat că "adesea mă înșel pentru femei în vârstă japoneze". Unchiul a comentat că căpitanul Black are o mulțime de chi bune în el, după cum Jackie a aflat când a fost surprins să afle că căpitanul Black a reușit să reziste unei mască Oni pentru o perioadă destul de mare de timp.

Magic și supranatural
Seria implică magia și supranaturalul, cum ar fi vrăji, demoni, chi și talismani de piatră, pe tot parcursul episoadelor.

Talismani
Talismanii reprezintă cele douăsprezece animale ale zodiacului chinezesc:

Rat - Puterea și abilitatea animației . "Motion to Motionless" Oferă viață neînsuflețită. Obiectul animat preia personalitatea, puterile și abilitățile persoanei sau a lucrurilor după care a fost modelată. O statuie Quetzalcoatl (zeul soarelui) ar putea să zboare și să tragă bile de foc, iar statuia Lo Pei știa magia chi. Când Shendu se afla sub vraja lui Lo Pei, acest Talisman trebuia să-și mențină forma, dacă Talismanii erau obișnuiți să-l elibereze de forma statuii. Găsit pe fundul unui lanternă chineză antică.
Ox - Puterea și abilitatea super-rezistenței . Găsit de Jackie pe masca lui El Toro Fuerte. În episodul "Masca lui El Toro Fuerte", a întărit foarte mult Jade la niveluri supraomenești. De asemenea, poate consolida obiectele.
Tigrul - Puterea și abilitatea echilibrului (în sensul spiritual, nu literal). Când este activată, ea împarte jumătățile pozitive și negative ale utilizatorului ( Yin și Yang ) în două ființe separate, fiecare având o jumătate din Talisman. Poate fi folosit și pentru a găsi "cealaltă jumătate" a unui obiect rupt. Cele două ființe se reîntorc când reunesc Talismanul spart. A fost găsit într-o plăcintă. În sezonul 1 episodul 12 " Tigrul și păsărica", Shendu susține că este "cleiul care leagă ceilalți împreună".
Rabbit - Puterea și abilitatea lui Superspeed. A fost găsit blocat în cochilia unei broaște țestoase uriașe din Pacific. Atunci când este utilizat împreună cu Rooster Talisman, acesta permite utilizatorului să zboare la viteze super-sonice.
Dragon - Puterea și abilitatea arderii. Distrugeri extrem de distructive și explozive de energie de foc sunt evacuate de la Talisman. Dragonul Talisman poate fi cuplat la mâna lui Wielder. Găsit într-o peșteră vulcanică, se arată că atrage energia din emoțiile utilizatorului.
Șarpe - Puterea și abilitatea invizibilității. S-a găsit pe tavanul unei camere a templului închinătorului de șarpe din apropierea râului Amazon și ulterior donat unui muzeu din New York. Este, de asemenea, Talismanul favorit al lui Viper (așa cum o consideră a fi "semnul" ei). Singurul dezavantaj este că Shadowkhan poate vedea utilizatorul în ciuda faptului că este invizibil, precum și diverse obiecte magice concepute pentru localizare. În plus, spectacolul are un gag de alergare în care personajele cred că folosesc puterea de invizibilitate atunci când nu sunt.
Cal - Puterea și abilitatea vindecării / reînnoirii . " Calul nobil al unui cavaler" poate "expulza toate forțele extraterestre din interior " , vindecând utilizatorul bolilor (corpuri străine) și poate vindeca leziuni fizice, repararea obiectelor rupte și ameliorarea instantanee a durerii și dezorientării fizice. Găsit într-o structură deasupra unui munte nemenționat. În Vechiul Vest, era proprietate guvernamentală destinată muzeului din San Francisco. Mișcarea între ele nu este cunoscută.
Oaie - Puterea și abilitatea Astral Projection , sau abilitatea de a înlătura sufletul din corp (și alții) și rătăcește ca spirit invizibil. În timp ce se proiectează, vrăjitorul poate intra în visele unei alte persoane. Deși nu puteți răni forma astrală a unei persoane, dacă doi sau mai mulți utilizatori sunt astrali, atunci ei pot face rău unul pe celălalt (așa cum se vede când Chow a luptat cu Jackie) și corpul utilizatorului este susceptibil de toate daunele atunci când utilizatorul astral revine corpul (adică Hak Foo în timpul luptei sale cu Tohru.) A fost întâi găsit într-o cușcă pe un tren de marfă cu destinația Istanbul.
Monkey - Puterea și abilitatea Shapeshifting . Oferă celor din jur capacitatea de a schimba orice doresc în orice animal. Găsit de Jade la fundul mării, lângă o insulă vulcanică. Orice obiect / persoană / animal poate fi schimbat în forma oricărui animal, spunând numele formei animalului intenționat. Efectul poate fi inversat indicând talismanul unui obiect sau persoană afectată și spunându-i: "Schimbă-l / ea / mine / înapoi".
Cocos - Puterea și abilitatea levitației . Permite utilizatorului să se elibereze singuri și alte obiecte, dându-le efectiv telekineză. Atunci când este folosit împreună cu Rabbit Talisman, acesta permite utilizatorului să zboare la viteze super-sonice. Găsit într-un scut de aur în interiorul unui castel bavarez distrus. Acesta a fost primul talisman al seriei și a fost folosit destul de des în întreaga serie.
Câine - Puterea și capacitatea nemuririi . " Talismanul de câini este cel mai bun prieten al omului, îl restaurează pe tânăr și îi acordă o viață veșnică. " El împiedică moartea și oferă invulnerabilitate parțială. Acest Talisman a fost găsit într-o moară de vânt bavareză.The Dark Hand
Porc - Puterea și abilitatea Vieții de căldură . " Eyes Beam Heat " Permite utilizatorului să expulzeze din ochii lor grinzi extrem de puternice de energie termică pură. S-a găsit pe pălăria unui porc mecanic deasupra unui turn de ceas bavarez.

Chi magic
În seria de aventuri Jackie Chan, mai multe personaje pot folosi o formă de magie folosind energia chi. Chi magia implică folosirea de poțiuni, obiecte magice și incantații. Mai jos sunt câteva dintre incantațiile Chi care au fost folosite în întreaga serie. Fiecare expert foloseste de obicei aceeasi incantatie, dar poate realiza multe efecte diferite, variind de la expulzarea demonilor la transformarea creaturilor vii în piatra.

Yu Mo Gui Gwai Fai Di Zao - Încurajarea principală a seriei, această vrajă este folosită cel mai adesea de unchiul. Se folosește în mai multe scopuri, printre care: eliminarea puterii malefice a Shadowkhan-ului din corpul lui Jade, întoarcerea Demonilor Sorcerers în Lumea Subterană, transformarea lui Shendu în piatră și extragerea Demonului Chi al Demonilor Sorcerers. Tradus literal, incantația este cantoneză pentru "Ghosts and goblins leave quickly" (妖魔鬼怪 快 离开).
Lai Shui Zai - incantația folosită de Bai Tza în timpul încercării sale de a inunda San Francisco. Este posibil "Lai Shui Zai" (来水 在) în chineză. Înseamnă "apariție, inundație" sau "vino, inundați". Cercul de vraja pe care această vrajă are nevoie are un "水" la mijlocul ei, ceea ce înseamnă "Apă" în chineză și japoneză.
Kuai Kuai Qi Lai - Incantația folosită de Shendu (în corpul lui Jackie) pentru a deschide portalul pentru Cartea Evilor. În Mandarin, 快快 起来 înseamnă literalmente "Rapid repede se ridică".
Nukeru, He Men Ja'aku - Incarcarea japoneza folosita pentru indepartarea mastilor Oni. De asemenea, este folosit pentru a întemnița pe Tarakudo în masca lui Oni. Pot fi traduse ca "ieși afară, vrajă rea".
Qu Yiqi Bushi Ni - Incalzirea principala folosita de expertul chi rau Iso. El o folosește pentru a face o varietate de lucruri.
Mee-thana Chi. Chi-Mee-thana Chi - vraja Tohru a folosit pentru a absorbi toate cele 8 demon chi de la Drago.
Ya Gaa Mee Mo Ga Gaa Mee Chi Wa - vraja Drago folosit pentru a absorbi demon chi de la Ice Crew.

Recepție
Common Sense Media a dat serialului 4 din 5 stele, spunând: "Cu toată inima, distractiv, suspans și plin de umor, acest serial nu este adânc, dar este foarte distractiv".

Referințe la cariera lui Jackie Chan
Seria de televiziune conține referințe la filmele lui Jackie Chan și propria sa viață în întreaga serie. În primul episod, Jackie este surprinsă să afle că Jade vorbește engleza. Ea îi spune că nu a spus niciodată că nu a vorbit, a presupus el. Aceasta este o referire la o linie de aceeași natură în filmul Rush Hour . În episodul "O noapte la operă", unchiul declară că face parte din grupul de scenă " Șapte Little Fortunes ", pe care Jackie Chan de fapt a făcut parte din viața reală. Un alt exemplu este în episodul "Rabbit Run", în care Jackie este mușcat de un șarpe , și folosește un stil kung fu cunoscut sub numele de "maestrul bețiv" de la unul dintre primele sale filme cu același nume. Potrivit lui Jackie în timpul uneia din segmentele sale de întrebări, personajele spectacolului se bazează pe anumiți oameni din viața sa. Unchiul se bazează pe agentul și pe tatăl său, Jade se bazează pe un sortiment al nepoatelor sale, iar Tohru se bazează pe unul dintre membrii echipei sale de cascadorie, precum și pe el însuși. Episodul "Și el face propriile lui cascadorii" se referă la faptul că Jackie Chan face propriile cascadorii în filmele sale.

Unele titluri ale unor episoade se bazează pe numele filmelor reale. De exemplu, "O jumătate de mască a Kung Fu" se bazează pe o jumătate de bucată de Kung Fu , patru titluri de episod ("Intră în Viper", "Intră în pisică", "Re-Intră în J-Team" - Intra in Dragon ") se bazeaza pe Enter the Dragon (In care Jackie Chan se comporta ca un cascador  )," Shanghai Moon "se bazeaza pe Shanghai Noon ," Armura Zeilor "se bazeaza pe Armura lui Dumnezeu " Proiectul A, Pentru Astral "se bazează pe Proiectul A și" Rumble in Big House "se bazează pe Rumble în Bronx .

Joc video
Nu a fost decât un joc Jackie Chan lansat pentru prima dată pe Game Boy Advance, apoi re-lansat pe PlayStation 2, ambele fiind sub diferite titluri. Alte titluri includ 成龙 大 冒险 (titlul chinezesc simplificat) și Chenglong Da Maoxian (titlu chinezesc)

Succesori
După Aventurile lui Jackie Chan, Chan a început să creeze producții locale în Asia. Primul, Jackie Chan's Fantasia, este o serie animată chineză de 52 de episoade produsă de Nanjing Hongying Animation Entertainment. A fost difuzat în 2009 pe CCTV și în limba engleză pe Sonic-Nickelodeon.

În 2017, Chan a anunțat All-New Jackie Chan Adventures, o serie de animație chineză de 104 episoade cu un buget de 6 milioane de dolari produsă de Zhejiang Talent Television & Film, Khorgas JJ Culture Media Co., și VJ Animation Studio. A avut premiera în China în 2017, cu un film de lung metraj urmând în 2019. În ciuda numelui, nu are nicio legătură cu seria americană.

Referințe

Legături externe

Seriale de animație
Seriale de televiziune din 2000
Seriale de televiziune americane

Aventurile lui Jackie Chan


One Lujiazui, antiguamente conocido como Development Tower, es un rascacielos situado en Shanghái, China. Es uno de los edificios más alto de Shanghái. Completado en 2008, la torre tiene una altura de 269 metros. El rascacielos de cristal es usado principalmente como un edificio de oficinas, aunque también ofrece 6 000 metros cuadrados de espacio residencial. One Lujiazui está localizado en las inmediaciones del Parque Central Lujiazui, cerca del Río Huangpu. El edificio fue diseñado por Tomohiko Yamanashi / Nikken Sekkei (Japón).

Referencias

Enlaces externos

Página de Emporis

Arquitectura de China de 2008
Rascacielos de Shanghái
Rascacielos de China de los años 2000
Rascacielos de China entre 250 y 299 metros
Edificios de oficinas de China del siglo XXI
Edificios residenciales de China del siglo XXI
Rascacielos inaugurados en 2008

One Lujiazui


Istoria Luxemburgului și importanța sa strategică datează din antichitate, când pe locul actualului oraș Luxemburg a fost fondată o fortăreață romană, care în Evul Mediu a devenit Castelul Luxembourg, un punct important de-a lungul "rutei spaniole" pe când Spania era principala putere europeană, care influența întreaga emisferă vestică în secolele XVI-XVII.

Istoria înregistrată a Marelui Ducat al Luxemburgului începe odată cu construcția Castelului Luxemburg în anul 963. În jurul acestei fortărețe s-a dezvoltat treptat un oraș care a devenit centrul unui stat mic dar important. Comitatul Luxemburg este ridicat la rang de Ducat în 1354. În 1437 a avut loc o criză, familia conducătoare neavând moștenitori legitimi pentru tron. În secolele următoare, fortăreața Luxemburg a fost în mod constant mărită și întărită de cei care au ocupat-o, între alții, Bourbonii, Habsburgii, Hohenzollernii și francezii. Chiar și după înfrângerea lui Napoleon în 1815, când Congresul de la Viena a conferit autonomie formală Luxemburgului, țara a devenit obiectul unei dispute între Prusia și Olanda.

Revoluția belgiană dintre 1830–1839 a înjumătățit teritoriul Luxemburgului, atunci când partea vestică a țării, majoritar francofonă, a fost transferată Belgiei. Independența Luxemburgului a fost confirmată apoi în 1839, dar nu a fost ratificată formal decât în 1867, după ce criza luxemburgheză aproape a dus la un război între Prusia și Franța. În același an 1839, Luxemburg s-a alăturat Confederației germane.

Regele Olandei a rămas șeful de stat al Luxemburgului, cu titlul de mare duce al Luxemburgului până în 1890. La moartea lui Wilhelm al III-lea, tronul Olandei a revenit fiicei sale, Wilhelmina, iar Luxemburg (pe tronul căruia nu puteau sta femei (conform Legeii Salice) i-a fost acordat lui Adolph de Nassau-Weilburg.

Luxemburg a fost invadat și ocupat de Imperiul German în timpul primului război mondial și de către Germania nazistă în timpul celui de-al doilea război mondial. În 1942, Luxemburgul a fost oficial anexat de Al treilea Reich.

În timpul celui de-al doilea război mondial, Luxemburg și-a abandonat politica de neutralitate, alăturându-se Aliaților în lupta împotriva Germaniei. In acelasi timp, sute de luxemburghezi au fost inrolati in armata Germaniei, luptand pana la Stalingrad. Guvernul său, în exil la Londra, a format un mic grup de voluntari, care au participat la invazia Normandiei. A devenit un membru fondator al NATO și al ONU în 1946. În 1957, Luxemburg a devenit unul dintre cele șase state fondatoare a Comunității Economice Europene (devenită apoi Uniunea Europeană), și în 1999 s-a alăturat țărilor care au adoptat moneda unică, euro. Mai multe organisme europene își au sediul în Luxemburg.

Bibliografie
 Péporté, Pit; Kmec, Sonja; Majerus, Benoît and Margue, Michel Inventing Luxembourg. Representations of the Past, Space and Language from the Nineteenth to the Twenty-first Century , Vol. 1 din colecția "National Cultivation of Culture", ed. Joep Leerssen (Leiden/Boston: Brill) (2010)

Istoria Luxemburgului