Oleg Ivánovich Romántsev (en ruso: Олег Иванович Романцев; n. 4 de enero de 1954, Gavrilovski, Unión Soviética) es un exfutbolista profesional y entrenador de fútbol ruso principalmente conocido por su extensa etapa como entrenador del Spartak Moscú y seleccionador de . Como futbolista también desarrolló gran parte de su carrera en el Spartak y fue internacional con la .

Biografía
Oleg Romántsev nació el 4 de enero de 1954 en el selo de Gavrilovskoye, en el óblast de Ryazan. Su padre trabajaba como gerente de construcción de carreteras, y la familia se mudó con frecuencia en todo el país, por lo que vivió en diferentes lugares, incluyendo la península de Kola, Altay y Kirguistán. A principios de 1960 se instalaron en Krasnoyarsk.

Carrera como jugador

Romántsev se unió al Metallurg Krasnoyarsk, un equipo de jóvenes, para jugar como delantero. Trabajó mucho en su técnica, y sus mejoras lo llevaron a convertirse en el capitán del equipo en dos años. Cuando fue invitado a jugar con el Avtomobilist, otro equipo de Krasnoyarsk, en los campeonatos juveniles de Siberia y el Lejano Oriente, Romantsev anotó 7 goles en 4 partidos y se convirtió en el mejor jugador del torneo. Se quedó en el Avtomobilist y les ayudó a lograr la tercera posición en el campeonato juvenil soviético.

Avtomobilist Krasnoyarsk
En 1971 Oleg Romántsev fue ascendido al primer equipo del Avtomobilist, que jugaba en la Segunda División Soviética. En su debut consiguió marcar su primer gol y otros dos en el segundo encuentro, por lo que se ganó el puesto en el once titular. Otros clubes importantes, entre ellos el Dinamo Kiev, mostraron interés en el joven jugador. Mientras jugó en el Avtomobilist, Romántsev cambió su posición en el campo, convirtiéndose en defensor izquierdo.

Spartak Moscú
En 1976, después de un partido amistoso entre el Avtomobilist y el Spartak Moscú, Romantsev fue invitado a unirse al Spartak. Después de dos partidos con el club moscovita volvió a Krasnoyarsk, alegando un ambiente poco profesional en el Spartak. El club de Moscú descendió a la segunda división ese mismo año.

Konstantín Béskov, cuya tarea era devolver Spartak a la máxima categoría en 1977, quería tener Romántsev en su equipo. Romántsev , sin embargo, declinó la oferta para fichar con ellos. Béskov entonces lo llamó para la selección nacional y, mientras Romántsev estaba en Moscú, le convenció para jugar en el Spartak.

Oleg Romántsev jugó 165 partidos y anotó seis goles con el Spartak en la Liga Soviética. También jugó seis partidos en la Copa de Europa y diez partidos en la Copa de la UEFA. Romántsev fue el capitán del Spartak desde 1979 hasta el final de su carrera como jugador en 1983. Ganó el campeonato soviético en 1979 y se convirtió en subcampeón en 1980, 1981 y 1983.

Romántsev jugó nueve partidos con el equipo de fútbol nacional de la . También jugó seis partidos y marcó un gol en el equipo que consiguió el bronce en los Juegos Olímpicos de 1980.

Carrera como entrenador

En 1984 aceptó una oferta de Nikolái Stárostin como entrenador de un club de Moscú, el Krasnaya Presnya. En 1988 se trasladó a Vladikavkaz (entonces Ordzhonikidze) para entrenar al Spartak Vladikavkaz.

Romántsev regresó al Spartak de Moscú como entrenador en 1989 y ganó el título soviético en su primera temporada con el club. En 1991 llegó a firmar un contrato con un recién ascendido Real Club Deportivo de La Coruña  pero al poco tiempo se echó atrás y no llegaría a comenzar la temporada 1991-1992 como así afirmaba Augusto César Lendoiro. Acabó por recalar en el Spartak y su paso por el supuso una de las edades doradas de la historia del club, que logró ocho campeonatos de Rusia (1992-1994 y 1997-2001), cuatro copas nacionales (1992, 1994, 1998 y 2003) y las semifinales de todas las competiciones europeas (Copa de Europa 1990-91, Recopa de Europa 1992-93 y Copa de la UEFA 1997-98). Romántsev posee el récord de más partidos con el Spartak como entrenador con 401, mientras que Béskov tiene 396.

Posteriormente Romántsev fue elegido presidente del Spartak en 1993, al tiempo que conservó el puesto de entrenador en jefe. En 1994-1996 también fue seleccionador del equipo nacional de , al que clasificó para las fases finales de la Eurocopa 1996 y la Copa Mundial de la FIFA 2002.

En 2003 Romántsev dejó el Spartak, renunciando primero como presidente y luego como entrenador. Su carrera continuó en Moscú al entrenar al Saturn Ramenskoe (septiembre de 2003-febrero de 2004) y al Dynamo Moscú (octubre de 2004-mayo de 2005), pero no ha vuelto a dirigir ningún equipo profesional desde entonces. El 23 de abril de 2009 Romántsev aceptó ayudar al actual entrenador del Spartak, Valeri Karpin, como entrenador consultor.

Palmarés

Jugador
Soviet Top Liga
Campeón: 1 (1979)
Subcampeón: 3 (1980, 1981, 1983)
Primera Liga Soviética
Campeón: 1 (1977)
Copa de la Unión Soviética
Subcampeón: 1 (1981)
Juegos Olímpicos
Bronce: 1 (1980)

Entrenador
Soviet Top Liga
Campeón: 1 (1989)
Subcampeón: 1 (1991)
Liga Premier de Rusia
Campeón: 8 (1992, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001)
Copa de la Unión Soviética
Campeón: 1 (1992)
Copa de Rusia
Campeón: 3 (1994, 1998, 2003)

Otros resultados notables
Copa de Europa
Semifinalista: 1 (1990/91)
Recopa de Europa
Semifinalista: 1 (1992/93)
Copa de la UEFA
Semifinalista: 1 (1997/98)

Referencias

Enlaces externos

Entrenadores que disputaron la Eurocopa de 1996
Futbolistas de la Unión Soviética en los Juegos Olímpicos de Moscú 1980
Futbolistas de la Unión Soviética en la Copa Mundial de 1982
Futbolistas del FC Spartak de Moscú
Entrenadores de fútbol de Rusia
Entrenadores del Alania Vladikavkaz
Entrenadores del Spartak de Moscú
Entrenadores del Dínamo de Moscú
Entrenadores de la selección de fútbol de Rusia
Entrenadores en la Copa Mundial de Fútbol de 2002
Miembros del Partido Comunista de la Unión Soviética
Entrenadores del Football Club Leon Saturn Rámenskoye

Oleg Romántsev


Angband, Tolkien'in hayalî evreni Eä'daki mekanlardan biridir.

Şeytani Vala Melkor'un ilk ve asıl yeraltı krallığı Utumno'dur; fakat Valar Lambalarının yok edilmesini izleyen karanlık çağlarda Melkor, Beleriand'ın kuzeyinde Angband (Demir Zindan) adı verilen büyük bir cephanelik ve yeraltı kalesi daha inşa etmiştir. Yıldızların İlk Çağı'nın sonunda Utumno yok edilmiş ve Melkor zincire vurulmuş fakat Güçler Savaşı sırasında esas surları yok edilmekle birlikte Angband'ın kuyuları ve zindanları zarar görmemiştir. Melkor'un esir olduğu dört yıldızışığı çağı boyunca Sauron'un önderlik ettiği hizmetkarları ve emrindeki kötü ruhlar Angband'ın derinliklerinde saklanmışlardır. Melkor yeniden güçlenerek Valar Ağaçlarını yok edip Silmarilleri ele geçirdiğinde, yine Angband'a kaçmıştır. Şeytanlarını çağırarak Angband'ı eskisinden daha büyük ve daha güçlü biçimde yeniden inşa etmiştir. Angband'ın üzerinde güçlü surlar görevini görmek üzere, üç doruklu volkanik bir dağ olan Thangorodrim'i yaratmıştır. Güneşin İlk Çağı ile Mücevherler Savaşı boyunca Melkor Angband'da hüküm sürmüş ve şeytanlar ile Ejderhalar gibi çeşitli canavarlar yaratmıştır. Pek çok kez saldırıya uğrayan Angband, Öfke Savaşı ile Büyük Muharebe'ye dek düşmemiştir. Ancak Valar, Maiar ve Eldar ordularının tüm gücü, Angband'ın surlarını geçerek, şeytanlarını yok etmeye ve Melkor'u da boşluğa fırlatıp atmaya yetmiştir. Meydana gelen muharebe o kadar şiddetli olmuştur ki, yalnızca Angband yok edilmekle kalmamış, Beleriand topraklarının tamamı da sulara gömülmüştür.

Orta Dünya kaleleri

Angband


12664 Sonisenia este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12664 Sonisenia este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul astrofizic din Crimeea de Liudmila Cernîh. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,58 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 2,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1978
Centura de asteroizi

12664 Sonisenia


Unchiul meu (în ) este un film de comedie francez din 1958, regizat de Jacques Tati.

Distribuție
 Jacques Tati - domnul Hulot
 Jean-Pierre Zola - domnul Arpel
 Adrienne Servantie - doamna Arpel
 Alan Bécourt - Gérard Arpel
 Betty Schneider - Betty
 Jean-François Martial - Walter
 Dominique Marie - vecina
 Yvonne Arnaud - Georgette
 Adelaide Danieli - doamna Pichard
 Régis Fontenay - Braces
 Claude Badolle - Flea
 Max Martel - bețiv
 Nicolas Bataille - muncitor

Referințe

Legături externe

 Mon Oncle essay by Matt Zoller Seitz from The Criterion Collection
 Mon Oncle  at Tativille
 Mon Oncle  film trailer at Turner Classic Movies Classic Film Union

Filme din 1958
Filme regizate de Jacques Tati
Filme de comedie din anii 1950
Filme italiene
Filme franțuzești
Filme cu acțiunea în Paris
Filme în limba franceză
Filme de comedie
Premiul Oscar pentru cel mai bun film străin

Unchiul meu


Tyrrhenians (Attic Greek:  Turrhēnoi) or Tyrsenians (Ionic:  Tursēnoi; Doric:  Tursānoi) was the name used by the ancient Greeks authors to refer, in a generic sense, to non-Greek people, in particular pirates.

While ancient sources have been interpreted in a variety of ways, the Greeks called always the Etruscans Tyrsenoi, although not all Tyrsenians were Etruscans. Furthermore the languages of Etruscan, Rhaetian and Lemnian cultures have been grouped together as the Tyrsenian languages, based on their strong similarities.

Earliest references
The names are believed to be exonyms, only known to have been used by authors of Ancient Greek, though their origin is uncertain and apparently not Greek. They have been connected to τύρσις (túrsis), also a "Mediterranean" loan into Greek, meaning "tower". Direct connections with Tuscī, the Latin exonym for the Etruscans, from *Turs-ci, have also been attempted. The French linguist Françoise Bader has alternatively hypothesized that Tyrsenoi/Tyrrhenoi derives from the Proto-Indo-European root *trh₂- meaning "to cross", but this is unlikely given the variations and unclear derivation.

The first Greek author to mention the Tyrrhenians is the 8th-century BC Greek poet Hesiod, in his work, the Theogony. He merely described them as residing in central Italy alongside the Latins.

The Homeric hymn to Dionysus has Tyrsenian pirates seizing Dionysus:

After Herodotus' Histories a party of Lydians, wretched by a persistent famine, decided to migrate. Led by Tyrsenos, son of Atys, king of Lydia, they sailed to the west coast of central Italy where they settled in the region of the Umbri.

Late references
The Tyrrhenians are referred to as pirates by Ephorus of Cyme as reported by Strabo. The pirating actions of the Tyrrhenians would not have allowed the Greeks to found their colonies in Sicily before the 8th century BC.

In the 6th and 5th centuries BC, the name referred specifically to the Etruscans for whom the Tyrrhenian Sea is named, according to Strabo.  In Pindar, the Tyrsenoi appear allied with the Carthaginians as a threat to Magna Graecia:

The name is also attested in a fragment by Sophocles.

The name becomes increasingly associated with the generic Pelasgians. Herodotus places them in Crestonia in Thrace, as neighbours of the Pelasgians. Similarly, Thucydides mentions them together with the Pelasgians and associates them with Lemnian pirates and with the pre-Greek population of Attica.

Lemnos remained relatively free of Greek influence until Hellenistic times, and the Lemnos stele of the 6th century BC was inscribed with a language very similar to Etruscan, which has led to the postulation of a Tyrrhenian language family of Etruscan, Lemnian and Raetic.

There is thus evidence that there was indeed at least a linguistic relationship between the Lemnians and the Etruscans. The circumstances of this are disputed; most scholars would ascribe Aegean Tyrrhenians to the Etruscan expansion from the 8th to the 6th centuries, putting the homeland of the Etruscans in Italy and the Alps, particularly because of their relation to the Alpine Rhaetian population. Another hypothesis connecting the Tyrrhenians and the Etruscans posits that the Etruscans derive at least partially from a 12th century BC invasion from the Aegean and Anatolia imposing itself over the Villanovan culture, with some scholars claiming a relationship or at least evidence of close contact between the Anatolian languages and the Etruscan language and adherents of the latter school of thought point to the legend of Lydian origin of the Etruscans referred to by Herodotus and Livy's statement that the Rhaetians were Etruscans driven into the mountains by the invading Gauls. Critics of the theory point to the very scanty evidence of a linguistic relationship of Etruscan with Anatolian and to Dionysius of Halicarnassus, who decidedly argues against an Etruscan-Lydian relationship. Furthermore, there is no archaeological evidence from material culture of such a cultural shift and of an eastern origins of the Etruscans, in modern times, all the evidence gathered so far by etruscologists points to an indigenous origin of the Etruscans. Just as the archaeological evidence is against the idea that the Rhaetians are descended from the Etruscans who fled from northern Italy because of the Gallic invasions, as the Rhaetians are archaeologically attested in their Alpine sites long before.

Possible connection with Sea Peoples
It has been hypothesised that the Teresh, who appear among other Sea Peoples in a number of Ancient Egyptian inscriptions from 1200 to 1150 BC, may be the same people as the Tyrsenians.

See also
Etruscans

Footnotes

References

Pre-Indo-Europeans
Etruscans
Tribes in Greco-Roman historiography
Villanovan culture

Tyrrhenians


Ankyloglossi, på dansk kendt som stramt tungebånd, er en medfødt misdannelse, der har potentiale for at nedsætte tungens bevægelighed med større eller mindre gener til følge. Det skyldes et usædvanligt kort og fortykket tungebånd (frenulum), der er en mukøs membran der forbinder undersiden af den forreste del af tungen med undersiden af munden.

Det anslås, at op til ti procent af Danmarks befolkning lider af stramt tungebånd i en grad, der virker generende.

ATT / PTT
Ankyloglossi opdeles groft i to kategorier, hhv. ATT (anterior tongue tie), der er en forkortelse af den forreste del af tungebåndet, og PTT (posterior tongue tie), der er en forkortelse af den bagerste del af tungebåndet.  ATT er oftest synlig, og kan i Danmark diagnosticeres af praktiserende læge. PTT er et skjult stramt tungebånd, og vil sjældent blive diagnosticeret endsige behandlet af danske læger, idet der mangler nationale retningslinjer for behandlingen. Af samme årsag søger mange danske familier til udlandet, især Holland, for at få behandling. Det er også et problem, at sundhedsfaglige ikke har tilstrækkelig viden om stramt tungebånd, og derfor ikke klipper sufficient til at afhjælpe ammeproblemer, selv om taleproblemer bedres.

Hvis der er ATT er der altid en bagvedliggende PTT. Et studie af O'Callahan fra 2013 fandt, at 84% af spædbørn behandlet for stramt tungebånd kun havde PTT, mens kun 16% også havde ATT.

Symptomer
Der er mange forskellige symptomer på stramt tungebånd. Det er en udbredt misforståelse, at man ikke kan have stramt tungebånd, hvis man kan stikke tungen ud af munden; tungen kan bevæges i flere forskellige retninger, og problemer med én bevægelse betyder ikke nødvendigvis problemer med andre. Ankyloglossi kan derfor være svært at diagnosticere, men kan mistænkes på en kombination af følgesymptomer. For spædbørn er de mest almindelige gener ved ankyloglossi problemer med amningen og dertil hørende spiseproblemer som refluks, maveonde, eller endda underernæring, men også problemer som uro, opmærksomhedsproblemer og dårlig søvn er almindelige. For større børn kan det stramme tungebånd medføre søvn- og spiseproblemer, ADHD-lignende symptomer, give problemer med læspen eller påvirke udtalen af især fortungelyde.

Behandling
Behandlingen af ankyloglossi består i at løsne de fibre og membraner, der udgør det stramme tungebånd (oftest omtalt som at "klippe" tungebåndet), så tungen gives bedre bevægelighed. Selve indgrebet er relativt enkelt og hurtigt overstået, og kan udføres under lokalbedøvelse. I Danmark udføres proceduren dog almindeligvis i fuld bedøvelse, hvilket i kombination med en bekymring om uforvarende at komme til at beskadige nerver eller blodkar, får nogle danske læger til at være tilbageholdende med proceduren. Også dette er medvirkende til at danske familier søger behandling i udlandet.

O'Callahans studie fandt, at 83% af behandlede spædbørn fik gavn af proceduren, set i forhold til amning, inden for de følgende tre måneder. Af de deltagende børn i studiet blev 92% ernæret udelukkende ved amning i månederne efter indgrebet, uanset ammeproblemer før indgrebet. Der var ingen komplikationer ved nogen af studiets klippede tungebånd.

Referencer

Sygdomme

Ankyloglossi


සමාහාර ඉල්ලුම හා සමාහාර සැපයුම

සමාහාර ඉල්ලුම
එක් එක් මිලගනන් යටතේ කුටුම්භ,ව්‍යාපාර ,රජ්‍ය ,විදේශ අන්ශ මිලදී ගනු ලබන ප්‍රමානය වේ .

සමාහාර සැපයුම'''

කේන්ස්ට අනුව සමාහාර සැපයුම පූර්න නම්‍ය වේ
එනම් සැපයුම් වක්‍රය තිරස් රෙකාවක් ලෙස පිහිටයි .ඒ සදහා උපකල්පන 3කි
                                  *ස්තාවර පලදායිතාවක් සහිත නිශ්පාදන ස්‍රිතයක්
                                  * අදි නිශ්පාදන දාරිතාවයක්
                                  * ස්තාවර වැටුප්
                                  * පිස්කල් හා මූල්‍ය ප්‍රතිපත්ති වල අකර්මන්‍යතාවක් .
සම්බ්හාව්‍ය වාදීaන්ට අනුව AS සිරස් රේකාවකි .ඒ ඔඋන් සැපයුම පමනක් සැලකිල්ලට ගත් නිසාවෙනි
ඔඋන්ට අනුව සෑම විටම ඉල්ලුම =සැපයුම වේ.,එහිදී w/p( මූර්ත වැටුප්) ඇතිවේ,ඒ හරහා ස්‍රම වෙලදපල සමතුලිත වේ...

      LRAS දිගුකාලීන සමාහාර සැපයුම
 දිගුකාලයේදී ASසිරස් රේකාවකි .එසේ වන්නේ දිගු කාලයේදී AS මිලෙන් ස්වාධීන වන බැවිනි .එ අනුව දිගු කාලයේදී AS වල හැසිරීම සදහා බලපාන්නේ
                                             *ස්‍රමය
                                             *තාක්ශනය
                                             *ප්‍රාග්ධනය   වැනි සාධක වේ.වක්‍රය විතැන් කිරීම සදහා බලපාන්නේද යට කී සදකයන්මය .
       SRAS    කෙටිකාලීන සමාහාර සැපයුම
වක්‍රය සාමන්‍ය පරිදි වමේ සිට දකුනට ඉහලට බෑයුම් වේ.එය න්‍යායන් 3ක් යටතේ සකච්චා කරයි.
Neo-classical misperception theory
The keynesian stctywage theory
The new keynesian stctywage theory

Aggregate demand & supply shot notes


غابرييل (غابي) روبرت  (5 مارس 1920 في بيلكوديني - 15 مايو 2003) لاعب كرة قدم ومدرب فرنسي راحل . كان غابي يلعب في مركز المهاجم وأحيانا مركز الوسط المهاجم . لعب هاويا لصالح نادي باريس ثم تحول إلى مهنة التدريب حيث قام بتدريب كل من : هيريس، طولون، ليون ، وفالينسيان . كما قام بتدريب منتخب فرنسا للهواة وكان عضوا في الإدارة التقنية الوطنية التابعة للاتحاد الفرنسي لكرة القدم . ابنه جاك روبرت سار على نهجه وأصبح لاعب كرة قدم محترف .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
مدافعو كرة قدم رجالية
مدربو الدوري الفرنسي
لاعبو راسينغ باريس
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون أولمبيون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1948
لاعبو هييريه
مدربو كرة قدم فرنسيون
مدربو أولمبيك ليون
مواليد 1920
وفيات 2003
مدربو نادي تولون
مدربو نادي فالينسيان

غابرييل روبرت


Tyler Jeffrey Dillashaw  (født 7. februar 1986 i Sonora i Californien i USA) er en amerikansk MMA-udøver, der for øjeblikket er på kontrakt med Ultimate Fighting Championship (UFC), hvor han er den tidligere 2-gange UFC Bantamweight-mester. Han kom med i organisationen som finalist på The Ultimate Fighter: Team Bisping vs. Team Miller .

Opvækst og ungdom
Dillashaw blev født i Sonora i Californien til Hal og Janice Dillashaw. Han voksede op i Angels Camp i Californien  hvor han også gik på Bret Harte High School . Dillashaw konkurrerede i løbet af sine fire år på skolens brydningshold og spillede på fodboldholdet i sine 2002-2003 juniorår. I juni 2004 bestod han fra high school og begyndte på California State University, Fullerton. I college konkurrerede Dillashaw med succes for Titans wrestling program.

Ultimate Fighting Championship
Dillashaw fik sin officielle UFC-debut den 3. december 2011 i Las Vegas, Nevada på The Ultimate Fighter 14 Finale . Kampen var den sidste i bantamvægt-turneringen mod John Dodson for at afgøre vinderen af The Ultimate Fighter 14 . Dillashaw tabte via TKO.

Dillashaw mødte Mike Easton den 15. januar 2014, ved UFC Fight Night 35 .  Han vandt kampen via enstemmig afgørelse.

Første bantamvægt mesterskabsregering
Dillashaw skulle have mødt Takeya Mizugaki den 24. maj 2014 ved UFC 173.  Men da programmet mistet sin hovedkamp blev Dillashaw flyttet op på kortet for at møde Bantamweight-mesteren og top 5 pund for pund Renan Barão i hovedkampen.  I en af de største overraskelser i UFC og MMAs historie  vandt Dillashaw kampen på dominerende vis og besejrede Barão via TKO i femte runde og blev dermed den nye UFC Bantamweight-mester. Udover at vinde titlen modtog Dillashaw Fight of the Night and Performance of the Night-priserne for sin indsats.

Under interviewet Dillashaw sagde Joe Rogan efter kampen:

Privatliv
Dillashaw giftede sig med sin kone, Rebecca, i juni 2014.  I oktober 2015 forlod Dillashaw Team Alpha Male og flyttede sin lejr til Denver, Colorado for at træne med sin hovedtræner, den tidligere UFC-kamper Duane Ludwig .  Den 28. december 2017 fødte Dillashaws kone Rebecca deres søn.

Referencer

Eksterne henvisninger
 T.J. Dillashaw – UFC.com

Kickboksere
MMA-udøvere fra USA
Pages with unreviewed translations

T.J. Dillashaw


එයාර් චීෆ් මාර්ෂල් සුමංගල ඩයස් (ඉංග්‍රීසි: Sumangala Dias) WWV,  RWP, RSP යනු  ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා නිලධාරියෙක් වන අතර ඔහු හිටපු ගුවන් හමුදාපති ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව (17 වැනි ගුවන් හමුදාපතිවරයා). ඔහු ගුවන් හමුදා පාපැදි සංචිතයේ සභාපතිද විය. . එයාර් චීෆ් මාර්ෂල් සුමංගල ඩයස් ඉතාලියේ ශ්‍රි ලංකා මහ කොමසාරිස් වරයා වෙයි.

එයාර් චීෆ් මාර්ෂල් සුමංගල ඩයස් කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

නාලන්දා කීර්තී ශී‍්‍ර ගෞරව සම්මානය
වසර 2019 දී  සුමංගල ඉගෙන ගත් නාලන්දා විද්‍යාලය ඔහුට නාලන්දාවේ වැදගත්ම ආදි සිසුවාට පිරිනමන නාලන්දා කීර්ති ශ්‍රී සම්මානය පිරිනැමුවේය.

ආශ්‍රිත

 නව ගුවන් හමුදාපති කපිල ජයම්පති

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු හමුදා නිලධරයන්

 ගුවන් හමුදාපති පුටුවට සිව්කොන් සටනක්

 වෙඩි-වැදුණු-වෙලාවේ

 Nalandians' Tribute to the Commander of the Air Force

 නාලන්දා රණවිරු උපහාර 2020

 සේවයෙන් විශ්‍රාම යන ගුවන් හමුදාපති,අගමැති හමුවෙයි

 හිටපු ගුවන් හමුදාපති සුමංගල ඩයස් කැනඩාවේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් ධුරයට

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා නිලධාරීන්
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

සුමංගල ඩයස්


Emma Hooper, née en  à Edmonton, est une écrivaine, poétesse, musicienne et enseignante canadienne.

Biographie
Emma Hooper détient un doctorat en études musico-littéraires de l'Université d'East Anglia en 2010. Elle enseigne à l'Université de Bath Spa et fait également partie de plusieurs groupes de musique, dont Stringbeans (désormais Red Carousel), un quatuor à cordes, en tant que violoniste. Son projet musical solo, Waitress for the Bees, dans lequel elle marie violon et accordéon, lui permet de faire des tournées à l'internationale et lui a vallu le Finnish Cultural Knighthood. En 2004, elle quitte le Canada pour s'installer à Bath, en Angleterre.

Son premier roman, Etta and Otto and Russel and James, a été traduit dans une vingtaine de langues et publié dans plus de vingt pays. Le récit est inspiré de l'histoire de ses grands-parents maternels et prend place au Canada, alors qu'une octogénaire décide de marcher de la Saskatchewan à Halifax, laissant ceux qu'elle aime derrière elle.

Son second roman, Our homesick songs, fait découvrir les paysages de Terre-Neuve-et-Labrador, alors que l'autrice rend hommage à la culture et au folklore de l'endroit.

Œuvres

Romans et nouvelles
 Etta and Otto and Russell and James, Toronto, Hamish Hamilton Canada, 2015, 305 p. .
 Etta et Otto (et Russell et James), Québec, Alto, coll. « CODA », 2019, 399 p. .
 Our homesick songs, Toronto, Hamish Hamilton Canada, 2018, 319 p. .
 Les Chants du large, Québec, Alto, 2018, 443 p. .

Poésie
 Alphabet boys, illustré par Jeff Kulak, Edmonton, Alta, 2007, 54 p.

Discographie
 2010 : Albertosaurus
 2012 : Tiny Experiments
 2015 : Cicadanthem

Prix et honneurs
 2015 : finaliste au Amazon.ca First Novel Award pour Etta and Otto and Russell and James
 2018 : finaliste au Scotiabank Giller Prize pour Our homesick songs

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Éditions Alto

Liens externes

 Site personnel
 Autres articles de l'autrice
 Waitress for the Bees

Femme de lettres canadienne
Musicienne canadienne
Romancière canadienne
Naissance à Edmonton
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Emma Hooper


මන්නා ඩේ නම් වේදිකා නාමයෙන් හැඳින්වුන, ප්‍රබෝද් චන්ද්‍රා ඩේ (මැයි 1, 1919 – ඔක්තොම්බර් 24, 2013) යනු, ඉන්දියානු  පසුබිම් ගායකයෙකි.

ආශ්‍රිත

මන්නා ඩේ


Saba kelimesi şu mânâlara gelebilir:

Kişiler
 Saba Melikesi: Süleyman Peygamber zamanında yaşamış Saba Kraliçesi Belkıs.
 Ziya Osman Saba (1910 - 1957, İstanbul), cumhuriyet dönemi şair ve yazarı.

Yerler
 Saba: Karayipler'de, Porto Riko'nun doğusunda Hollanda'ya bağlı küçük bir ada.
 Saba halkı: Saba ülkesinde yaşamış halk.
 Saba Krallığı: Yemen yakınlarında eski bir yönetim.

Diğer
 Saba: Klasik Türk müziğinde bir birleşik makam.
 Saba: Sabahleyin gün doğusundan esen hafif ve yumuşak rüzgâr.
 Sebe' Suresi: Ku'ran'da Saba halkının da anlatıldığı 34. sure.

Saba


A American Meteor Society, Ltd. (AMS) é uma organização científica sem fins lucrativos estabelecida para encorajar e apoiar as atividades de pesquisa de astrônomos amadores e profissionais interessados no campo da astronomia de meteoros. Suas afiliadas observam, monitoram, coletam dados, estudam e relatam meteoros, chuvas de meteoros, bolas de fogo meteóricas e fenômenos meteóricos relacionados. A sociedade foi fundada em 1911 por Charles P. Olivier do Observatório Leander McCormick.

Links externos

Astrônomos amadores

American Meteor Society


Chris Lord-Alge é um engenheiro de mixagem estadunidense. Ele é irmão de Tom Lord-Alge e Jeff Lord-Alge, ambos engenheiros de áudio. Chris e Tom são conhecidos por seu uso abundante de compressão dinâmica para moldar mixagens que tocam bem em pequenos alto-falantes e rádio FM.

Carreira
Lord-Alge trabalhou no Unique Recording Studios em Nova Iorque, Estados Unidos, na década de 1980. Enquanto esteve lá, ele ganhou reconhecimento por mixar o álbum Gravity de James Brown, as trilhas sonoras dos filmes Rocky IV e de Batman de Prince, os álbums Unchain My Heart de Joe Cocker, Destiny de Chaka Khan, Coming de Carly Simon Around Again e Foreign Affair de Tina Turner e os remixes de "La Isla Bonita" de Madonna, , "Too Much Blood" de Rolling Stones e "Dancing in the Dark", "Cover Me" e "Born in the U.S.A" de Bruce Springsteen. Em 1989-1990, os irmãos Chris e Jeff Lord-Alge colaboraram no álbum Dark at the End of the Tunnel de Oingo Boingo, com gravação de Jeff Lord-Alge e Bill Jackson e mixagem de Chris Lord-Alge.

Lord-Alge continuou a mixar para Turner durante a década de noventa. Durante esse tempo, ele também forneceu serviços de mixagem para o álbum Tennessee Moon de Neil Diamond. Em 1997, ele mixou o álbum Nimrod de Green Day, marcando o início de uma série de colaborações com a banda, incluindo a mixagem de dois álbuns vencedores do Grammy Awards: American Idiot (2004) e 21st Century Breakdown (2009).

Durante a década seguinte, Lord-Alge realizou seus trabalhos de mixagem para outras bandas de pop punk, como Billy Talent, Simple Plan e My Chemical Romance. Nos anos 2010, mixou o álbum Loved Me Back to Life de Celine Dion, seu primeiro álbum após um hiato de sete anos, assim como The 2nd Law da banda Muse.

Prêmios

Nascidos em 1963
Vencedores do Grammy Awards

Chris Lord-Alge


විනිසුරු පොන්නුදුරේස්වාමි ශ්‍රීස්කන්දරාජා (1905 පෙබරවාරි 8 – 1968 දෙසැම්බර් 24) ප්‍රමුඛ ලංකා නීතීඥයෙක් සහ විනිසුරුවරයෙක් විය. ඔහු මහේස්ත්‍රාත්, දිසා විනිසුරු සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරයෙකි.

මුල් ජීවිතය සහ පවුල
ශ්‍රීස්කන්දරාජා 1905 පෙබරවාරි 8 වැනි දින උපත ලැබීය  ඔහු ලංකාවේ උතුරු පළාතේ තොන්ඩිමනාරු හි විදානේ මුරුගුපිල්ලේගේ දියණිය වන පොන්නුදුරේස්වාමි සහ කට්පාකම්ගේ පුත්‍රයා විය. ඔහු උඩුපිඩ්ඩි ඇමරිකන් මිෂන් විද්‍යාලය, යාපනය විද්‍යාලය, යාපනය මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය සහ ආනන්ද විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලබා ඉන් පළමු කොටසින් මෙට්‍රික් අධ්‍යාපනය ලැබීය .   පාසලෙන් පසු ඔහු ලංකා විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාලයට ඇතුළත් වී ශාස්ත්‍රවේදී උපාධියක් ලබා ගත්තේය  පසුව ඔහු ලංකා නීති විද්‍යාලයට බැඳී නීතිඥයෙකු ලෙස සමත් විය.

ශ්‍රීස්කන්දරාජා විවාහ වූයේ එම් විශ්වලිංගම්ගේ දියණිය වන කන්මනි සමඟය. ඔවුන්ට පුතුන් දෙදෙනෙක් (ශ්‍රීබවන් සහ ශ්‍රිගුගන්) සහ දියණියන් දෙදෙනෙක් (සුසීලා සහ ඉන්ද්‍රා) සිටියහ.  සුසීලා පසුව එක්සත් රාජධානියේ ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් වූ ඒ.ටී.මූර්ති සමඟ විවාහ විය.

වෘත්තීය
ශ්‍රීස්කන්දරාජා 1932 දී තැබෑරුමට කැඳවනු ලැබීය  ඔහු 1938 දී අධිකරණ සේවයට බැඳුණු අතර කොළඹ මහේස්ත්‍රාත්, මඩකලපුවේ දිසා විනිසුරු (1947), යාපනයේ දිසා විනිසුරු (1954) සහ සහකාර කොමසාරිස් (1960) යන තනතුරු ගණනාවක සේවය කළේය.  ඔහු 1962 සහ 1967 අතර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරයෙකු විය

පසුකාලීන ජීවිතය
ශ්‍රීස්කන්දරාජා විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු සමාජ හා ආගමික කටයුතුවල නිරත විය. ඔහු 1965 සිට මිය යන තුරුම සමස්ත ලංකා හින්දු කොංග්‍රසයේ සභාපතිවරයා විය.

ශ්‍රීස්කන්දරාජා 1968 දෙසැම්බර් 24 දින වයස අවුරුදු 63 දී මිය ගියේය

යොමු කිරීම්

1968 මරණ
1905 උපත්

පී. ශ්‍රීස්කන්දරාජා


La línea Roja (en inglés: Red line) del Metro de Chicago comúnmente conocido como Chicago "L", consiste en 33 estaciones.  La línea inicia en la estación Howard en Rogers Park a la estación 95th/Dan Ryan en el Centro de Chicago. La línea fue inaugurada en 1993.

Historia
La Línea Roja fue creada en 1993, cuando el CTA, adoptó la nomenclatura por colores nomenclatura para todas sus rutas del 'L'. La parte más antigua de la ruta se inauguró el 31 de mayo de 1900 en el lado norte entre las avenidas Wilson y Broadway y el Loop. Fue construido por el Ferrocarril Elevado Noroccidental. La ruta fue extendida a la Central Street en Evanston el 16 de mayo de 1908 por medio de una vías férreas propiedad del Ferrocarril de Chicago, Milwaukee y St. Paul, y después a la Avenida Linden en Wilmette el 2 de abril de 1912.

Referencias

Enlaces externos
 Línea Roja en Chicago-'L'.org
 Horarios en CTA Sitio oficial

Metro de Chicago

Línea Roja (Metro de Chicago)


Amtsakhara () is the main opposition party in Abkhazia.

Foundation
On 31 March 1999, Amtsakhara was founded on the initiative of Sergei Dbar, Vladimir Nachach, Aki Ardzinba and Garik Samanba and a number of others as a public organisation uniting veterans of the 1992–1993 war with Georgia. During its founding congress, Dbar was elected its first Chairman, which he remained until 2001. In 2002, Amtsakhara was transformed into a socio-political movement and Nachach and Mirab Kishmaria became its co-Chairmen.

Prior to 2004
Although originally formed as an association for veterans, Amtsakhara broadened its membership to include the wider community. Before Amtsakhara, the only notable opposition group had been the Aitaira movement. Amtsakhara managed to take over the leadership of the opposition, empowered by its core of veterans. In the years leading up to 2004, Amtsakhara lobbied for reform of the government, including a greater balance of powers between the branches of government, and in particular, an increase in the powers of Abkhazian lawmakers. They were also successful in changing the procedure for amending the Constitution.

Amtsakhara was largely responsible for bringing down the government of Prime Minister Gennady Gagulia in 2003. This was the first time that a government had been forced to resign due to public pressure, rather than being sacked by President Vladislav Ardzinba. Amtsakhara had lashed out at Gagulia for being inefficient and weak on crime , and public anger had boiled over at its congress. They had also threatened to organize a national rally if Gagulia did not step down.

As perhaps the only opposition group with the capability to challenge the Abkhazian government, they were threatened at various times. On April 19, 2003, their office was bombed, although there were no casualties. Two of their activists died in a car bombing, which they accused the authorities of being complicit in. In June 2004, Garri Aiba, one of Amtsakhara's leaders was shot dead while driving through the city. As a result, foreign minister and fellow Amtsakhara leader Sergei Shamba resigned in protest.

During 2003 and early 2004, Amtsakhara lobbied for President Ardzinba to step down. In late 2003, they had asked parliament to come up with a means for impeaching him by mid-December, but this did not occur.

2004 Presidential election

Amtsakhara intended to challenge the ruling party at the October 2004 Presidential election, when Ardzinba was forced by the Constitution to step down.

Their chances of winning the 2004 elections initially suffered a blow in April 2004, when several other opposition politicians combined to form the United Abkhazia alliance. However, in June 2004, Amtsakhara and United Abkhazia agreed to form a combined front at the elections, after the Aiba assassination. On July 20, 2004, they named former prime minister Sergei Bagapsh as their presidential candidate, ending rumors that they may put up multiple candidates due to their prior lack of a clear leader.

Since 2013
On 27 June 2013, Amtsakhara held a congress in which it transformed itself into a fully fledged political party, elected as its chairmen Garik Samanba and Otar Lomia, and as its Deputy Chairmen Vitali Tarnava and Ramaz Jopua.

Following the May 2014 Revolution, Amtsakhara held an extraordinary congress on 18 July, in which it condemned the events and nominated Security Service Chairman Aslan Bzhania for President in the August election. It held an extraordinary congress on 7 November to discuss the proposed Treaty on Alliance and Integration with Russia.

On 22 May 2015, Amtsakhara held its fifth congress. Co-Chairman Samanba sharply criticised the government and stated that Amtsakhara was now Abkhazia's sole opposition party. The congress unanimously called upon president Raul Khajimba to appoint a member of the opposition to the post of Prime Minister and approved a change to its leadership structure, reducing its number of Chairmen from three to one. On 4 June, the party's Political Council decided that Co-Chairman Alkhas Kvitsinia should take over as sole leader and elected him as the council's chairman. On 21 October, at Amtsakhara's sixth congress, it confirmed this decision by electing Kvitsinia as the party's Chairman. It also adopted a resolution calling on President Raul Khajimba to resign.

On 3 March 2016, Amtsakhara expressed its support for the planned referendum to hold an early presidential election. After President Raul Khajimba approved the referendum and set its date to be 10 July, Amtsakhara planned a congress for 5 July. The congress had been planned to be held at the State Philharmonic, but the participants found the building locked, and decided to hold the congress in the adjacent park, with a one-hour delay as the electricity had been switched off. The congress adopted several demands, including the dismissal of Interior Minister Leonid Dzapshba and the postponement of the referendum to the Autumn. Participants then moved to the Interior Ministry to reiterate their demands. Despite pleas by Chairman Alkhas Kvitsinia not to violate the Ministry building, a number of activists tried to break through the security cordon, including by throwing stones, bricks and molotov cocktails. As a result of the violence, nineteen security officers were injured, of which nine had to be hospitalised.

On 30 November 2016, Amtsakhara held its 7th congress, in which it listed a number of complaints against the authorities, among which that it had sabotaged the recall referendum. The congress called upon President Raul Khajimba to resign by 15 December, failing which it would organise a 'People's Assembly' on that date.

References

Political parties in Abkhazia
1999 establishments in Abkhazia
Russophilic parties

Amtsakhara


Nanjing Olympic Sports Center Gymnasium (chineză:南京奥林匹克体育中心体育馆) este o arenă acoperită Nanjing, China. Arena este utilizată în principal pentru sporturi de interior, cum sunt baschet și patinaj. Are o capacitate de 13.000 de locuri și a fost deschisă în 2005. Aceasta este situată în apropiere de Nanjing Olympic Sports Center.

Referințe

Stadioane din China
Nanjing
2005 în China
Fondări în 2005

Nanjing Olympic Sports Center Gymnasium


Vollstedt (Danca: Folsted, Frizce: Fåålst), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 6.18 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 165 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans-Jakob Paulsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-bredstedt-land.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Vollstedt


100 Liens est un  film français réalisé par Billel Sakhri, sorti en 2022. Le film raconte l'histoire d'une autobiographie romancé de Billel Sakhri.

Synopsis
Ce film raconte l'histoire d'un jeune banlieusard souhaitant devenir quelqu'un d'autre.

Distinctions
Le film est récompensé par le festival du film de Barcelone,  le festival du film de Paris et le  en 2021, dans les catégories de ,  et .

Il est nominé par le , le , le  et le .

Notes et références

Liens externes

Film français sorti en 2022
Film dramatique français
Moyen métrage français

100 Liens


Père Lachaise () is a station of the Paris Métro, serving Line 2 and Line 3 on the border of the 11th and 20th arrondissements.

Location
The station is located at the intersection of Boulevard de Ménilmontant, Avenue de la République and Avenue Gambetta, west of Place Auguste-Métivier, the platforms being positioned:

 on line 2, south of the intersection, under Boulevard de Ménilmontant (between Ménilmontant and Philippe Auguste stations);
 on line 3, west of the intersection under the end of Avenue de la République (between Rue Saint-Maur and Gambetta, not counting the old Martin Nadaud station upstream of the second).

History
The station was opened on 31 January 1903 as part of the extension of Line 2 (known at the time as "2 Nord") from Anvers to Bagnolet (now called Alexandre Dumas). The Line 3 platforms opened on 19 October 1904 as part of the first section of the line between Père Lachaise and Villiers. It was a terminus for three months until the line was extended to Gambetta on 25 January 1905.

The station is named for the Père Lachaise Cemetery, which it serves, and which in turn takes its name from Father François d'Aix de La Chaise, confessor to Louis XIV of France. It was the location of the Barrière de Amandiers, a gate built for the collection of taxation as part of the Wall of the Farmers-General; the gate was built between 1784 and 1788 and demolished during the 19th century.

In 1909, the station became the first metro station to have an escalator.

Like a third of the stations in the network, between 1974 and 1984 the platforms on both lines were modernized by adopting the Andreu-Motte style, in orange for line 2 and in yellow on line 3 with the layout being completed with flat white tiles replacing the original bevelled tiles in both cases. As part of the RATP's Renouveau du métro program, the station's corridors were renovated by 4 March 2005.

In 2018, 4,882,748 passengers entered this station, which places it at 95th position for metro stations for it usage.

Passenger services

Access
The station has two entrances divided into three metro outlets:

 entrance 1 - Boulevard de Ménilmontant consisting of two back-to-back exits, one consisting of a Guimard entrance, a historic monuments decreed on 12 February 2016, the other consisting of an escalator going up, both emerging on the central reservation of Boulevard Ménilmontant, south of the intersection with the avenues of the Republic and Gambetta;
 entrance 2 - Avenue de la République, consisting of a fixed staircase decorated with a balustrade also designed by Hector Guimard and classified as a historic monument, located at the right of no. 103 of said avenue.

Station layout

Platforms
The platforms of the two lines are of standard configuration, two in number per stop, separated by the metro tracks located in the centre.

Those in line 2 have an elliptical vault and are furnished in the Andreu-Motte style with two orange light strips, tunnel exits partially covered with flat orange tiles and Motte seats of the same colour. The vault, the walls and part of the tunnel exits at the right of the entrances are covered with flat white tiles are aligned horizontally different from usual staggered arrangement of vaulted stations. The stopping point only shares this feature with the half-stations common to lines 8 and 10 at La Motte-Picquet – Grenelle and, until 2017, with Gare du Nord on line 4. The advertising frames are metallic, and the name of the station is written in Parisine font on enameled plates.

The platforms of line 3 are established flush with the ground; the ceiling consists of a metal deck, the beams of which are supported by vertical pillars. As for line 2, the platforms are furnished in the Andreu-Motte style with two yellow light strips and yellow and orange Motte seats. The yellow shade is also applied to the metal beams. The white ceramic tiles, placed vertically and aligned, are flat and cover the side walls, the tunnel exits and the outlets of the corridors. The advertising frames are metallic, and the name of the station is written in Parisine typography on enamelled plates.

Nearby
 Père Lachaise Cemetery
 Lycée Voltaire
 Square de la Roquette
 Square Marcel-Rajman

Gallery

References

Paris Métro stations in the 11th arrondissement of Paris
Paris Métro stations in the 20th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1903

Père Lachaise station


Aderus javanus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1894.

Distribuição geográfica
Habita na ilha de Java.

Referências

javanus
Insetos descritos em 1894
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus javanus


(qui signifie « visage cornu de la formation de Menefee ») est un genre éteint de dinosaures cératopsidés de la formation de Menefee au Nouveau-Mexique, aux États-Unis. Il s'agit potentiellement du plus ancien membre connu des cératopsidés, ainsi que de la sous-famille des Centrosaurinae, apparentée à des animaux tels que Yehuecauhceratops et Crittendenceratops. Le type et la seule espèce est , connu à partir d'un squelette partiel non articulé.

Découverte et dénomination
Décrit pour la première fois dans la littérature scientifique en 1997, Menefeeceratops n'a pas reçu de nom jusqu'à ce qu'il soit réexaminé en 2021 par Sebastian Dalman, Peter Dodson et ses collègues. Le spécimen holotype, NMMNH P-25052, a été découvert dans les roches du Crétacé de la formation de Menefee. Menefeeceratops tire son nom de l'endroit où les fossiles ont été trouvés et en l'honneur de Paul Sealey, chercheur associé au Musée d'histoire naturelle et des sciences du Nouveau-Mexique qui les a découverts en 1996.

Description

Sur la base de comparaisons avec des animaux apparentés, notamment Styracosaurus, Vagaceratops et Centrosaurus, on pense que Menefeeceratops mesurait environ 4 à 4,5 mètres de long.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Ornithischia
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2021
Paléontologie aux États-Unis

Menefeeceratops


Publio Silio Nerva (en latín: Publius Silius Nerva) fue un senador que vivió a finales del  y principios del , y desarrolló su cursus honorum bajo el reinado de Augusto. fue cónsul en el año 20 a. C. junto con Marco Apuleyo.

Orígenes familiares
Los Silio Nerva habían sido registrados como patricios ya bajo el gobierno de Augusto. Sobre la situación familiar de Silio, casi nada es seguro; solo se sabe que fue hijo de un Publio Silio, un senador partidario del emperador Augusto, que había alcanzado el rango de pretor.

Carrera política
En el año 20 a. C., fue elegido cónsul y luego fue legado en Hispania Citerior. En el año 16 a. C. fue registrado como gobernador de Iliria. Allí consiguió victorias sobre los ilirios y las tribus de los Alpes. Quizás fue aquel personaje mencionado por Suetonio que compartía la mesa de Augusto y jugaba a los dados con él a menudo.

Matrimonio y descendencia
Su esposa fue Coponia; de esta unión, nació Aulo Licinio Nerva Siliano, cónsul en el año 7 y quizás Publio Silio, cónsul en el año 3. Es posible que Cayo Silio fuera su hijo de un segundo matrimonio con una mujer desconocida.

Referencias

Bibliografía
 PIR ² S 726

Militares de la Antigua Roma del siglo I a. C.
Cónsules del Imperio romano
Senadores de la Antigua Roma del siglo I a. C.
Gens Silia
Militares de la Antigua Roma del siglo I
Senadores de la Antigua Roma del siglo I
Gobernadores romanos de Ilírico
Gobernadores romanos de Hispania

Publio Silio Nerva


මිහිතලය මත වු ජිවින් අතර අතිමහත් වු විවිධත්වයක් පවති.
ඔවුන් එකිනෙකා සෛල සංඛ්‍යාවෙන්, සෛල සංවිධානයෙන්, බාහිර රූපකායෙන්, ව්‍යුහමය සැකැස්මෙන් පමණක් නොව ප්‍රවේණික ද්‍රව්‍යයේ සහ අණුක සැකැස්මෙන්ද එකිනෙකට වෙනස්වේ.

මේ අකාරයේ විවිධත්වයක් ජිවින් අතර පවත්නා හෙයින් ඔවුන් පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරිමට මනාව සකස්කරන ලද වර්ගීකරණයක් අවශ්‍යය වේ.
ජිවි වර්ගිකරණය කිරිම සදහා
කෘතිම වර්ගීකරණ ක්‍රම
ස්වාභාවික වර්ගීකරණ ක්‍රම
වර්ගීකරණ ධුරාවලි
භාවිත කරනු ලබයි.

එකම ජිවියකු සදහා ලෝකයේ විවිධ තැන්වල මෙන්ම එකම රටක විවිධ ප්‍රදේශවලද වෙනත් නාමයන් භාවිත කිරිම නිසා ජිවින්ගේ අනන්‍යතාවය පිළිබඳ ගැටලු මතු වි තිබේ.
එවන් ගැටලු මඟ හරවා ගැනිම සදහා සියලුම ජිවින්ට පොදු වු පද 2කින් යුත් අන්තර්ජාතික නාමකරණයක් හදුන්වා දෙනලදි. මෙය ද්විපද නාමකරණය ලෙස හදුන්වයි.

ද්වීපද නාමකරණය
විද්‍යාවේ හා ජීව විද්‍යාවේ දියුණුව හා දැනුම පුඵල් වීමත් සමග විවිධ විද්‍යාඥයින්, උද්භිද විද්‍යාඥයින් හා සත්ත්ව විද්‍යාඥයින් නාමකරණ හා වර්ගීකරණ සඳහා වෙනස් වූ ක්‍රම භාවිත කළහ. 18 වන ශත වර්ෂය දක්වා බොහෝදුරට බහුපද නාමකරණයක් භාවිත විය.
ලොව පුරා පිළිගත් ද්වීපද නාමකරණ පද්ධතිය කැරොලස් ලිනේයස් (1707 - 1778) විසින් යෝජනා කරන ලද්දකි.

ජීවියකුගේ නාමය කොටස් දෙකකින් යුක්ත වේ.

ප්‍රථම කොටස ගණ නාමය වන අතර දෙවන කොටස සුඵ නාමය වේ. ගණ නාමය බොහෝවිට නාමපදයක් වන අතර සුඵ නාමය යම් ලක්ෂණයක් විස්තර කරන විශේෂණ පදයක් වේ.නිදසුන් :- Homo sapiens - Homo යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ මිනිසා වන අතර sapiens යනු බුද්ධිමත් බවයි.

එකිනෙකට බන්ධුතා දක්වන ජීවීන්ට එකම ගණ නාමය සමග වෙනස් වූ සුඵ නාම යෙදේ.
නිදසුන් :- Dipterocarpus zeylanicus හා Dipterocarpus grandiflorus -
Dipterocarpus zeylanicus - යනු පියාපත් දෙකක් සහිත ඵල හා ශ්‍රී ලංකාවේ හමු වූ යන්නයි.
Dipterocarpus grandiflorus - යනු පියාපත් දෙකක් සහිත ඵල හා විශාල පුෂ්ප සහිත වූ යන්නයි.

වර්ගීකරණ පද්ධති  මුල් කාලීන වර්ගීකරණ පද්ධති සියල්ල කෘත්‍රිීම වර්ගීකරණ පද්ධති වේ. බහුලව මේවා මිනිස් භාවිත අනුව සැකසුනි. ජීවීන් විද්‍යාත්මක ව වර්ගීකරණය කළ පළමු තැනැත්තා වන්නේ ඇරිස්ටෝටල් ය. ඔහු ජීවීන් ශාක හා සතුන් ලෙස වර්ගීකරණයකළේය. සතුන් තවදුරටත් විවිධ නිර්ණායක එනම්, සංචරණ විධි, ප්‍රජනන විධි, රතු රුධිර සෛල ඇති නැති බව ආදියට අනුව වර්ග කරන ලදී. එලෙසම ඇරිස්ටෝටල්ගේ ශිෂ්‍යයකු වන තියොප්‍රැස්ටස් විසින් විලාසය අනුව ශාක වර්ගකරන ලදී.
නිදසුන් :ගස්, පඳුරු හා පැලෑටි ලෙස සහ ජීවන කාලය අනුව (වාර්ෂික හා ද්විවාර්ෂිකහා බහුවාර්ෂික.)

ලිනේයස් ගේ කාලය තෙක් විද්‍යාඥයින් විවිධ ක්‍රම භාවිත කළහ. ස්වීඩන් ජාතික උද්භීද විද්‍යාඥයකු වන කැරොලස් ලිනේයස් (1753) ද්විපද නාමකරණය හඳුන්වා දුන් අතර ඔහු ශාක 6000ක් පමණ තක්සෝන ධූරාවලියකට අනුව වර්ගකරන ලදී. එනම් විශේෂය, ගණය, ගෝත්‍රය හා වර්ගය ලෙසය. සපුෂ්ප ශාකවර්ගීකරණයේ දී ඔහු පුෂ්පයක අඩංගු රේණු හා කීල ගණන පදනම් කර ගත්තේ ය. ඔහු ශාක හා සත්ව යන ජීවි රාජධානි දෙකක් හඳුනා ගත්තේ ය.ක‍ෂුද්‍රජීවීන් සොයා ගැනීමත් සම`ගම ඔවුන් ශාක හෝ සතුන් ලෙස වර්ගීකරණය කළනො හැකි බව විද්‍යාඥයෝ තේරුම් ගත්හ. මෙම ගැට`ඵව විසඳා ගැනීම සඳහා අර්නස්ට් හේකල් (1866) තුන් වන රාජධානියක් හඳුන්වා දුන්නේ ය. එනම් ප්‍රෝටිස්ටා රාජධානිය යි. තවද ඔහු වංශය යන තක්සෝනය හඳුන්වා දීබොහෝ ජීවීන් වර්ගීකරණය කළේය.

ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂයේ සොයා ගැනීමත් සමග ජීව විද්‍යාඥයින් විසින් ප්‍රාග්න්‍යෂ්ටික හා සුනන්‍යෂ්ටික ෙසෙලීය සංවිධාන, හඳුනා ගන්නා ලදී. රොබට් එච්. විටෙකර් (1969), රාජධානි පහේ වර්ගීකරණය හඳුන්වා දුන්නේය.
එම රාජධානි පහ,
මොනෙරා
ප්‍රෝටිස්ටා
ෆන්ගයි(දිලීර)
ප්ලාන්ටේ
ඇනිමාලියා ය.

ඔහුගේ වර්ගීකරණයෙ සෙලීය සංවිධානය, ඒක ෙසෙලික බහුෙසෙලික බව, පෝෂණ විධි මත පදනම් විය.

ජීව විද්‍යාව

ජීවීන් වර්ගීකරණය සහ නාමකරණය


El turista habitual fue un concurso de televisión, emitido por la cadena española Antena 3 en 1993.

Mecánica
El espacio estaba centrado en el mundo de los viajes. Semanalmente, se emitía un monográfico sobre un destino turístico concreto. Sobre una diana-ruleta los concursantes, a medida que van superando las pruebas, incorporan destinos turísticos internacionales, incluida la vuelta al mundo,  sobre los que jugaban el premio final. Para jugar, los concursantes cuentan con fichas por valor de 500.000 pesetas, sobre las cuales deben ir rechazando o aceptando distintas ofertas.

Referencias

Concursos televisivos de España
Programas de televisión de España iniciados en 1993

El turista habitual


Em Física, grandeza conjugada é uma grandeza física atrelada à outra grandeza de forma que a precisão da medida de uma delas mostra-se extremamente dependente da precisão com que se conhece a outra grandeza. Diz-se que uma delas é conjugada à outra.

Independências (simetrias) físicas atreladas a uma das grandezas levam à conservação da grandeza conjugada, e vice versa .

Grandezas conjugadas são em Mecânica Quântica relacionadas pelo Princípio da Incerteza de Heisenberg .

É exemplo de par de grandezas conjugadas o tempo e a energia.

Introdução

A determinação de um intervalo de tempo preciso pressupõe um um mecanismo (o relógio) onde haja periodicidade de algum evento físico, onde haja um oscilador. Por construção a periodicidade do mecanismo oscilatório mostra-se intrinsecamente dependente da energia atribuída ao oscilador em cada ciclo. Relógios precisos têm mecanismos onde as energias fornecidas aos osciladores são muito bem controladas, de forma que cada oscilação dê-se sempre sob mesma condição de energia total, e por tal com o mesmo período. Perdas de energia nos mecanismos a cada ciclo devem ser meticulosamente repostas. Imprecisões no controle da energia total do oscilador levam à imprecisões na medida de intervalos de tempo (relógios imprecisos).

Energia e tempo são, por tal, grandezas ditas conjugadas.

Há de se ressaltar que a dependência é intrínseca. Qualquer que seja o relógio, deve-se buscar um controle preciso da energia do mecanismo oscilatório a fim de se ter um relógio preciso.

Em Mecânica formam outro par de grandezas conjugadas a posição e o momento linear (ou em termos menos rigorosos, a posição e a velocidade). Medidas precisas de posição requerem conhecimento preciso da velocidade em que o ponto em observação se move; e vice-versa.

Em termodinâmica são pares de grandezas conjugadas a pressão e o volume, bem como a entropia e a temperatura, a exemplo .

Precisão limite em grandezas conjugadas

A Mecânica Quântica nos mostra que há um limite de precisão intrínseco à natureza - que em nada deriva-se das precisões dos instrumentos de medida - com a qual se podem definir o valor de uma grandeza e o de sua grandeza conjugada simultaneamente. Não se podem definir ambas as grandezas conjugadas simultaneamente com exatidão absoluta; quanto mais precisa mostrando-se a definição duma, mais incerta mostrando-se a medida simultânea da grandeza conjugada em proximidade aos limites naturais.

Reforça-se que há uma imprecisão mínima inerente à natureza, e não às precisões ou imprecisões dos aparelhos de medida em si.

Tal imprecisão natural mínima é expressa pelas relações de incerteza de Heisenberg. Segundo o Princípio da incerteza, para o par de grandezas conjugas tempo e energia, em termos da constante natural de Planck, h, a incerteza na medida da energia  e a incerteza na medida do tempo  se relacionam de tal forma que:

onde  é a constante reduzida de Planck, ou seja, a constante de Planck (h) dividida por 2π.

Retomando o exemplo dos relógios, isso quer dizer em prática - já em nível atômico, onde não há atrito e onde valem as leis da Mecânica Quântica - que definir exatamente a energia de um sistema (colocá-lo em um autoestado de energia) de fato inviabiliza seu uso como relógio .

Importante perceber que essa imprecisão mínima natural para o produto acima geralmente é, contudo, ínfima perto daquela atrelada aos aparelhos de medida cotidianos; de forma que é sempre possível se construírem relógios de pulsos mais precisos (mais sincrônicos), diminuindo-se simultaneamente a incerteza na energia dos osciladores e a incerteza dos intervalos de tempo medidos, a saber.

Princípio da Incerteza e Leis de Conservação

Atenção se deve tomar para o fato de se usar uma compreensão equivocada do Princípio da Incerteza a fim de se afirmarem eventuais violações de leis de conservação vinculadas a grandezas físicas, em vista incertezas diminutas em suas grandezas conjugadas. Caso típico ocorre no tocante à lei da conservação da energia .

Afirma-se que, por um tempo ínfimo mas preciso - fala-se no tempo de Planck - partículas poderiam simplesmente surgir do nada, sem fonte de energia requerida, desde que voltando à inexistência em seguida, de forma indetectável, dentro do tempo determinado. Afirma-se que, imposta a precisão no tempo, tem-se por conseguinte uma imprecisão muito grande na energia - embora o valor esperado seja zero no vácuo ideal - de forma que partículas são criadas em quantidades ilimitadas a partir do Princípio de Incerteza, gerando uma chuva de partículas virtuais, e logo depois destruídas; deixando para trás seus efeitos, em "momentâneas" violações do princípio da conservação da energia. Importante notar que se afirma que essa energia criada do Princípio da Incerteza gera efeitos externos permanentes e detectáveis, especificamente aqueles derivados das presenças das partículas.

O Princípio da Incerteza faz referência às incertezas com a quais se determinam e se medem, de forma probabilística e estatísticas, simultaneamente, grandezas observáveis e relacionadas ,  mas não afirma que, no limite natural, por se escolher arbitrariamente uma com enorme ou absoluta precisão, pode-se ter a outra a bel prazer. Afirma apenas que, verificada a precisão da primeira, não se está a determinar ou medir a outra .

O Princípio da incerteza não estabelece a tão desejada fonte infinita ou inesgotável de energia. De fato, nem sequer é uma possível fonte de energia .

Afirmar que partículas ou energia surgem simplesmente do nada não é correto. Em particular, há mais que uma energia de ponto zero no vácuo; flutuações de energia ocorrem às custas de energias pré existentes, e interações entre radiação e matéria são descritas pelo Efeito Compton.

A qualquer instante, em qualquer interação, valem as leis de conservação. Violações destas, mesmo que por intervalos ínfimos, são abusos na compreensão dos princípios .

A Lei da Conservação da Energia não é violável em vista o Princípio da Incerteza . Igualmente não se deve violar a Lei de Conservação do Momento Linear em vista uma incerteza ínfima em medidas da posição.

Ver também

Grandeza física
Estatística
Desvio padrão
Teorema de Noether
Lei de conservação
Energia
Princípio da Incerteza
Flutuação quântica de vácuo
Vácuo quântico

Grandeza conjugada


ASUSTeK Computer Inc., 1989 yılında kurulmuş Tayvan merkezli bir bilgisayar ve donanım üreticisi.  Dizüstü bilgisayar, masaüstü bilgisayar, netbook, kablosuz yönlendirici, projektör, anakart, cep telefonu, LCD Panel, katı hal sürücüsü, optik depolama, ağ donanımı, bilgisayar kasası, elektronik devre elemanları, bilgisayar soğutma sistemleri, sunucu, giyilebilir bilgisayar, ekran kartı gibi geniş bir üretim ağına sahip olan şirket özellikle son dönemde ürettiği dizüstü bilgisayarlarla adından söz ettirir hale gelmiştir. Kaliteyi, teknolojiyi ve sağlamlığı ön plana çıkarmayı amaçlayan şirket bunu sloganına da yansıtmış ve bu doğrultuda satış yapmaya devam etmektedir. Şirketin eski sloganı "Inspiring Innovation. Persistent Perfection."yani "İlham Verici Yenilik. Kalıcı Mükemmellik." iken, yeni sloganı ise "In Search of Incredible."yani " İnanılmazın Arayışında"'dır. Şirket ayrıca bir orijinal ürün üreticisidir (OEM). Asus'un Tayvan Borsası'nda 2357 kod koduyla birincil, Londra Borsasında ise ASKD kod koduyla ikincil bir kaydı vardır.

İsminin kaynağı
Asus ismi, Yunan mitolojisine göre bilim ve sanatın ilham kaynağı olduğuna inanılan ve kanatlı bir at olan "Pegasus"un son dört harfinden gelmektedir. Pazara sunduğu ürünlerde kalitesinin yeniliğinin, gücünün ve yaratıcılığının üst düzeyde olduğunu bu varlık ile sembolize etmektedir.

Asus, 1989 yılında Taipei'de T.H. Tung, Ted Hsu, Wayne Hsieh ve M.T. Liao tarafından kuruldu. Dördü de daha önce Acer'da donanım mühendisi olarak çalışmışdır. O zamanlar Tayvan, bilgisayar donanımı işinde henüz lider bir konum oluşturmamıştı.  Intel Corporation ve IBM yeni işlemcileri Tayvandaki yerleşik şirketlere tedarik etti. Asus, Intel 486 işlemci kullanmak için bir anakart prototipi oluşturdu, ancak bunu gerçek işlemciye erişim olmadan yapmak zorundaydı.  Asus, bir işlemci istemek üzere Intel'e başvurduğunda, Intel'in kendi 486 anakartıyla ilgili bir sorunu vardı.  Asus, Intel'in sorununu çözdü ve Asus'un kendi anakartının daha fazla değişikliğe gerek kalmadan düzgün çalıştığı ortaya çıktı.

Eylül 2005'te Asus, ilk PhysX hızlandırıcı kartını çıkardı.  Aralık 2005'te Asus, TLW32001 modeliyle LCD TV pazarına girdi.  Ocak 2006'da Asus, VX dizüstü bilgisayar serisini geliştirmek için Lamborghini ile işbirliği yapacağını duyurdu. 9 Mart 2006'da Asus, Samsung ve Founder Technology ile birlikte ilk Microsoft Origami modellerinin üreticilerinden biri olarak onaylandı. 8 Ağustos 2006'da Asus, Gigabyte Technology ile ortak girişim kurduğunu duyurdu.

Ürünleri

ASUS 2005 yılında toplam 50 milyon anakart ihraç etmiştir. Bu 2005 yılında her üç kişisel bilgisayardan birinin ASUS marka anakart kullandığı anlamına gelmektedir.

ASUS anakartın yanı sıra,ekran kartı, LCD Panel, kasa, UMPC, soğutucu, dizüstü bilgisayari, akıllı telefon alanlarında da ürünler sunmaktadır. Bunu son dönemde ürettiği Asus N serisi ile göstermiştir.

Son dönemlerde şirket Asus Fonepad, Asus Zen UI, Asus ZenFone, Asus PadFone, Asus v70 gibi markaları ile akıllı telefon sektörüne de dahil olmuştur.

ASUS ayrıca oyun bilgisayarları da üretmektedir. ASUS ROG TYTAN serisi kasalar 4.2 GHz'e kadar ulaşan 6 çekirdekli Intel işlemcileri, 4GB GTX serisi ekran kartları, 10 adet soğutma fanı, ASUS'un ürettiği en iyi anakartları ve üretilen en son teknolojileri kullanmaktadır. Şu anda piyasaya sunulmuş en güçlü oyun bilgisayarıdır. Ayrıca G75 serisi oyun dizüstü bilgisayarları da mevcuttur.

ASUS G75 dizüstü bilgisayarları alüminyumdan yapılmıştır. İki adet fana sahiptir ve oyunları 3D olarak oynamak mümkündür.

Ayrıca ASUS 10. nesil mobil Intel işlemciler için çözümü ROG dizüstülerde sıvı metal uygulayacak. 2020 yılında çıkacak olan ROG Serilerinde Nvidia'nın RTX Super ekran kartları kullanılacak.

Operasyon
Asus'un merkezi Beitou Bölgesi, Taipei, Tayvan'da bulunmaktadır.

2009 itibarıyla Asus'un Tayvan (Taipei, Luzhu, Nangang, Guishan), anakara Çin (Suzhou, Chongqing), Meksika (Ciudad Juárez) ve Çek Cumhuriyeti'nde (Ostrava) üretim tesisleri vardı. Suzhou'da bulunan Asus Hi-Tech Park, 540.000 m²'yi (5.800.000 fit kare) kaplamaktadır.

Asus, 32 ülkede yaklaşık 50 servis sitesi işletmekte ve dünya çapında 400'den fazla servis ortağına sahiptir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 ASUS Türkiye sitesi
 Asus Destek ve Sürücü sayfası

Ayrıca bakınız
 Asus ürünleri listesi
 Kişisel bilgisayar satıcılarının pazar payı

Bilgisayar donanımı şirketleri
Bilgisayar şirketleri
Netbook üreticileri
Tayvan merkezli elektronik şirketleri
1990'da kurulan şirketler
Tayvanlı markalar
Görüntü teknolojisi şirketleri
Veri merkezi
Bilgisayar donanımı soğutma
Bilgisayar güç kaynağı birimi üreticileri
Tayvan merkezli savunma şirketleri
Tayvan merkezli çok uluslu şirketler
Anakart üreticileri
Cep telefonu üreticileri
Grafik donanımı üreticileri
Bilgisayar muhafaza şirketleri
Tayvan Borsası'ndaki şirketler
Londra Borsası'ndaki şirketler
1989'da kurulan teknoloji şirketleri
Taipei merkezli şirketler

Asus


Quando o direito autoral de uma obra expira, ela entra em domínio público.
Em Portugal, uma obra entra em domínio público 70 anos após a morte do autor.
Segue-se uma lista de autores Portugueses cujas obras entram em domínio público em 2022.

Referências

Listas sobre domínio público
2022

Lista de autores portugueses que entram em domínio público em 2022


An Carex sampsonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Fletcher Hance. An Carex sampsonii in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex sampsonii


Acrosymphytonema, monotipski rod crvenih algi u porodici Acrosymphytaceae. Jedini predastavnik je morska vrsta A. breemaniae.

Izvori

Acrosymphytales

Acrosymphytonema


Entscho Kerjasow (; * 15. Oktober 1973 in Elchowo) ist ein bulgarischer Akrobat.

Biographie
Als Sohn einer Lehrerfamilie wurde Entscho Kerjasow 1973 in Jambol, Bulgarien geboren. Der eher schmächtige Junge begann im Alter von sechs Jahren mit dem Akrobatik-Training, obschon ihm die Trainer die körperlichen Voraussetzungen dafür absprachen. Sein Ehrgeiz allerdings überzeugte sie schließlich. Mit 14 Jahren war Kerjasow Jugendmeister der Sportakrobatik, im folgenden Jahr war er Mitglied der Nationalmannschaft und wurde bulgarischer Landesmeister der Sportakrobatik.

Als 16-Jähriger schloss er sich bei der Jockey-Reitertruppe "Romanovi" dem Circus an und tourte sieben Jahre durch Europa.

In den folgenden Jahren entwickelte er eine eigenständige Equilibristik-Nummer. Mit der Präsentation einer Handstand-Akrobatik gewann er Preise in England, Holland, Frankreich und Deutschland. Höhepunkt seiner Karriere war der Gewinn des Publikumspreises und des "Silbernen Clowns" beim 31. Zirkusfestival von Monte Carlo 2007. 2011 erhielt er die höchste Auszeichnung der bulgarischen Künstlervereinigung, den "IKAR" und wurde zum Ehrenbürger seiner Heimatstadt Jambol ernannt.

Im Jahr 2011 gründet er die Foundation Encho Keryazov, eine Stiftung, die mit Unterstützung anderer bulgarischer Prominenter talentierte Kinder und Jugendliche in den Bereichen Kunst, Wissenschaft und Sport fördert und finanziell unterstützt. Die Stiftung hat mittlerweile nationale und internationale Aufmerksamkeit gewonnen, so dass bei der seit Dezember 2012 in Kerjasows Heimatstadt Yambol stattfindenden jährlichen Preisverleihung an Kinder und Jugendliche neben dem bulgarischen Kultusminister Weschdi Raschidow (2012), dem bulgarischen Außenminister Kristian Wigenin (2014) auch Botschafter aus Deutschland und den Niederlanden teilnehmen. Im Januar 2015 versammelt er im Rahmen der Wohltätigkeitsgala erstmals hochrangige internationale Zirkuskünstler in Yambol u. a. den Clown David Larible. Den vorläufigen Höhepunkt seines sozialen Engagements ist eine im Februar 2016 stattfindende Gala in Sofia, die er mit seinem Freund und Unterstützer der Stiftung, Jordan Jovtchev (olympischer Goldmedaillengewinner und Präsident des bulgarischen Sportbundes) veranstaltet, um weitere finanzielle Mittel für die Stiftung zu sammeln.

Im Rahmen einer Sonderedition erschien Kerjasow neben anderen Roncalli-Künstlern auf einer österreichischen Briefmarke.

2011 war er Jurymitglied bei der Fernsehsendung Bulgaria's got talent. Im Januar 2012 wird eine 45-minütige Dokumentation des Regisseurs Georgi Tochev über Kerjasows Leben im Fernsehsender bTV (Bulgarien) ausgestrahlt. Sein Engagement beim Zirkus Roncalli sowie diverse Auftritte, wie bei einer Sportgala von Arnold Schwarzenegger in den USA 2012 und 2014, machten Entscho Kerjasow weiter international bekannt.

Am 24. Mai 2012, dem Tag der bulgarischen Aufklärung und Kultur und der slawischen Literatur bulgarische Feiertage (der Feiertag ist eng verknüpft mit der Entstehung des kyrillischen Alphabets), wird Kerjasow auf Anregung des bulgarischen Kulturministeriums die Auszeichnung "Golden Age" für herausragende Beiträge zur bulgarischen Kultur und Förderung der bulgarischen Kunst und Kultur im Ausland verliehen. Seit Anfang 2013 ist Kerjasow Förderer und Namensgeber eines national erfolgreichen Trampolin-Sportclubs in Bulgarien. Mit Engagements für die Saison 2014 beim Schweizer Nationalcircus Circus Knie und 2015/2016 in den USA beim Circus Hermanos Vazquez setzt er seine künstlerische Laufbahn fort.

Kerjasow ist mit der ehemaligen Sportlerin und Artistin Dimitrinka Kerjasowa verheiratet und hat zwei Söhne, die selbst schon mit einer Akrobatik-Nummer auftreten.

Preise und Auszeichnungen

 2002: Erster Preis beim Festival "Herman Renz und Diana" – Niederlande
 2002: Zirkuskünstler des Jahres – Niederlande
 2004: Zirkuskünstler des Jahres – Niederlande
 2004: Publikumspreis des Festivals "Herman Renz und Diana" – Niederlande
 2005: Zirkuskünstler des Jahres – Deutschland
 2006: Silver Star auf dem Internationalen Zirkusfestival in Grenoble, Frankreich
 2007: Internationales Zirkusfestival in Monte Carlo:
 "Silberner Clown"
 Publikumspreis
 Vergabe von Stardust Circus International
 2011: IKAR – höchste Auszeichnung der bulgarischen Künstlervereinigung
 2011: Ehrenbürger von Jambol
 2012: Golden Age für herausragende Beiträge zur bulgarischen Kultur und Förderung der bulgarischen Kunst und Kultur im Ausland
 2013: Silberner Bär beim 6. Internationalen Circus-Festival in Ischewsk
 2015: "BUDITEL 2015" vergeben vom bulgarischen Sender FM+ für soziales Engagement mit "starker spiritueller Botschaft"

Weblinks

 Persönliche Homepage (abgerufen 15. April 2012)
 Thomas Hahn: Freiheit mit Härten : Der Zirkusartist und frühere Sportakrobat Encho Keryazov hat fast 365 Wettkampftage im Jahr. In: Süddeutsche Zeitung. 21. Juni 2007, abgerufen 15. April 2012.
 Portfolio Entscho Kerjasow von Zirkus Roncalli
 Dokumentation des bulgarischen Regisseurs Georgi Toshev über das Leben von Entscho Kerjasow
 Stefanie Grube: Handstandartist begeistert im Circus Roncalli. Eine Frage der Disziplin. In: Weser-Kurier. vom 2. Dezember 2012
 Ausschnitt aus der ZDF-Dokumentation Terra X, Schneller als das Auge. vom 23. März 2013. online auf www.youtube.com.

Einzelnachweise

Akrobat
Bulgare
Geboren 1973
Mann

Entscho Kerjasow


Aljustrel  belediyesi, Portekiz'in Alentejo bölgesine bağlı Baixo Alentejo altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 5 bucak (Portekizce: freguesia) yer almaktadır.

 Aljustrel
 Ervidel
 Messejana
 Rio de Moinhos
 São João de Negrilhos

Baixo Alentejo'nun belediyeleri

Aljustrel


Temel etkileşimler veya Temel kuvvetler, fiziksel sistemlerde daha temel etkileşimlere indirgenemeyen etkileşimlerdir. Bilinen dört temel etkileşim vardır. Bunlar uzun mesafelerde etkileri olabilen kütleçekimsel, elektromanyetik etkileşimler ve atomaltı mesafelerde etkili olan güçlü nükleer ve zayıf nükleer etkileşimlerdir. Her biri bir alan dinamiği olarak anlaşılmalıdır. Bu dört etkileşim de matematiksel açıdan bir alan olarak modellenebilir. Kütleçekim, Einstein'ın genel görelilik kuramı tarafından tanımlanan uzay-zamanın eğriliğe atfedilirken diğer üçü ayrı kuantum alanlar olarak nitelendirilir ve etkileşimlerine Parçacık fiziğinin Standart Modeli tarafından tanımlanan temel parçacıklar aracılık eder.

Standart Modelde, güçlü etkileşim, gluon adı verilen bir parçacık tarafından taşınır ve kuarkların proton ve nötron gibi hadronları oluşturmak üzere birbirine bağlanmasından sorumludur. Kalıntı etkisi olarak da atom çekirdeklerini oluşturmak için son parçacıkları bağlayan nükleer kuvveti yaratır. Zayıf etkileşim, W ve Z bozonları adı verilen parçacıklar tarafından taşınır ve ayrıca radyoaktif bozunuma aracılık ederek atomların çekirdeğine etki eder. Foton tarafından taşınan elektromanyetik kuvvet, yörünge elektronları ile atomları bir arada tutan atom çekirdekleri arasındaki çekimden sorumlu olan elektrik ve manyetik alanları, kimyasal bağları ve görünür ışık dahil elektromanyetik dalgaları ve elektrik teknolojisinin temellerini oluşturur. Elektromanyetik kuvvet Kütleçekiminden çok daha güçlü olmasına rağmen, büyük nesneler içinde kendini iptal etme eğilimindedir, bu nedenle astronomik mesafelerde kütleçekim baskın kuvvet olma eğilimindedir ve evrendeki gezegenler, yıldızlar ve gökadalar gibi büyük ölçekli yapıları bir arada tutmaktan sorumludur.

Birçok kuramsal fizikçi, bu temel kuvvetlerin ilişkili olduğuna ve çok yüksek enerjilerde çok küçük bir ölçekte, Planck ölçeğinde tek bir kuvvette birleştiğine inanır, ancak parçacık hızlandırıcıları bunu deneysel olarak araştırmak için gereken muazzam enerjileri üretemez. Kuvvetler arasındaki ilişkiyi tek bir kuramda açıklayacak ortak bir çerçeve oluşturmak, günümüz kuramsal fizikçilerinin belki de en büyük hedefidir. Zayıf ve elektromanyetik kuvvetler, 1979 Nobel Fizik Ödülü'nü aldıkları Sheldon Glashow, Abdus Salam ve Steven Weinberg tarafından sunulan Elektrozayıf kuramı ile zaten birleştirildi. Bazı fizikçiler, Büyük Birleşik Kuram (GUT) olarak adlandırılan şey içinde elektro-zayıf ve güçlü alanları birleştirme arayışındadır. Daha da büyük bir zorluk, Kütleçekimini diğer üç kuvvetle ortak bir kuramsal çerçevede birleştirecek bir kuantum kütleçekim (QG) kuramı ile sonuçlanan kütleçekim alanını nicelemenin bir yolunu bulmaktır. Bazı kuramlar, özellikle sicim kuramı, hem Kuantum kütleçekimini hem de Büyük Birleşik Kuramı tek bir çerçevede araştırır ve dört temel etkileşimin tümünü ve kütle oluşumunu Her şeyin kuramı(ToE) içinde birleştirir.

Tarihçe

Klasik Fizik
Ana madde: Klasik Fizik

Isaac Newton, 1687 yılında yayınladığı kitabında, uzayı, tüm nesnelerin önünde, içinde ve çevresinde var olan, durumları ve ilişkileri her yerde sabit bir hızla, dolayısıyla mutlak uzay ve zaman olarak ortaya çıkan sonsuz ve değiştirilemez bir fiziksel yapı olarak kabul etti. Bu kabule göre her bir noktasal kütle diğer noktasal kütleyi, ikisini birleştiren bir çizgi doğrultusundaki bir kuvvet ile çeker. Bu kuvvet bu iki kütlenin çarpımıyla doğru orantılı, aralarındaki mesafenin karesi ile ters orantılıdır. Evrensel kütleçekim yasası, tüm nesneler arasında anında etkileşim olduğunu ima etti. Geleneksel olarak yorumlandığı gibi, Newton'un hareket kuramı, iletişim aracı olmayan bir merkezi kuvveti modelledi. Böylece Newton'un kuramı, Descartes'a geri dönerek, uzaktan hiçbir hareket olmaması gerektiği geleneğini ihlal etti. Michael Faraday, 1820'lerde manyetizmayı açıklarken,  nihayetinde tüm kuvvetlerin tek bir güçte birleştiğini varsayarak  alanı dolduran ve bu kuvveti ileten bir alan çıkardı.

1873'te James Clerk Maxwell, elektrik ve manyetizmayı, üçüncü sonucu ışık olan bir elektromanyetik alanın etkileri olarak birleştirdi ve vakumda sabit hızda hareket etti. Elektromanyetik alan kuramı tüm eylemsiz referans çerçevelerinde doğru olsaydı, bu Newton'un Galilean göreliliğine dayanan hareket kuramıyla çelişirdi. Bunun yerine, onun alan kuramı, yalnızca mekanik bir ışık saçan etere göre hareketsiz durumdaki referans çerçevelerine uygulansaydı - ister madde içinde ister boşlukta tüm uzayı doldurduğu ve elektromanyetik alanı tezahür ettirdiği varsayılırsa - o zaman Galilean göreliliği ve Newton'un göreliliği ile uzlaştırılabilirdi. yasalar. (Ancak, böyle bir "Maxwell eter" daha sonra çürütüldü; aslında Newton yasalarının değiştirilmesi gerekiyordu.)

Standart Model
Ana madde: Standart Model

Parçacık fiziğinin Standart Modeli, 20. yüzyılın ikinci yarısında geliştirildi. Standart Modelde elektromanyetik etkileşimler, güçlü ve zayıf etkileşimler, davranışları kuantum mekaniğinde modellenen temel parçacıklarla ilişkilendirilirken. Kuantum mekaniğinin istatiksel sonuçlarıyla tahmine dayalı başarı için, parçacık fiziği geleneksel olarak kuantum mekaniği olaylarını özel göreliliğe, tamamen göreli kuantum alan kuramına göre ayarlanmış bir alanda modeller .Ayar bozonları olarak adlandırılan kuvvet parçacıkları (kuvvet taşıyıcıları veya altta yatan alanların haberci parçacıkları), fermiyon adı verilen madde parçacıklarıyla etkileşime girer. Gündelik madde, üç fermiyon türünden oluşan atomlardır: yukarı-kuarklar,aşağı-kuarklar ve çekirdek yörüngesindeki elektronlar. Atomlar etkileşime girer, moleküller oluşturur ve elektromanyetik alanın kuvvet taşıyıcısı olan fotonları emen ve yayan elektronları arasındaki elektromanyetik etkileşimler yoluyla başka özellikler gösterir; bu, engellenmediğinde potansiyel olarak sonsuz mesafeyi kat eder. Elektromanyetizmanın kuantum alan kuramı, kuantum elektrodinamiğidir.

Zayıf etkileşimin kuvvet taşıyıcıları, büyük W ve Z bozonlarıdır. Elektrozayıf kuram, hem elektromanyetizma hem de zayıf etkileşimi kapsar. Büyük Patlama'dan kısa bir süre sonra yüksek sıcaklıklarda, zayıf etkileşim, elektromanyetik etkileşim ve Higgs bozonu orijinal olarak farklı bir dizi eski simetri öncesi-kırma alanlarının karışık bileşenleriydi. Erken evren soğudukça, bu alanlar uzun menzilli elektromanyetik etkileşim, kısa menzilli zayıf etkileşim ve Higgs bozonu olarak ayrıldı. Higgs mekanizmasında, Higgs alanı, bazı kuantum parçacıkları ile bu parçacıklara kütle kazandıracak şekilde etkileşime giren Higgs bozonlarını gösterir. Kuvvet taşıyıcısı gluon olan ve kuarklar arasında çok küçük bir mesafeyi kateden güçlü etkileşim, kuantum renk dinamiğinde modellenmiştir. Elektrozayıf kuramı, Kuantum renk dinamiği ve Higgs mekanizması, parçacık fiziğinin Standart Modelini içerir. Tahminler genellikle hesaplamalı yaklaşım yöntemleri kullanılarak yapılır, ancak bu tür pertürbasyon kuramı bazı deneysel gözlemleri (örneğin bağlı durumlar ve solitonlar) modellemek için yetersizdir. Yine de fizikçiler, Standart Model'i bilimin deneysel olarak en doğrulanmış kuramı olarak kabul ederler.

Standart Model ötesi fizikte, bazı kuramcılar, bir Büyük Birleşik kuram içinde elektro-zayıf ve güçlü etkileşimleri birleştirmek için çalışırlar. Büyük birleşik kuramın "gölge" parçacıkları varsayımına yönelik bazı girişimler, öyle ki bilinen her madde parçacığı keşfedilmemiş bir kuvvet parçacığıyla birleşir ve bunun tersi de tamamen süpersimetridir. Diğer kuramcılar, varsayımsal kuvvet taşıyıcısı olan gravitonun modelleme davranışıyla Kütleçekimi alanını nicelemeye ve kuantum kütleçekimine ulaşmaya çalışırlar. Kuantum kütleçekimine bir yaklaşım, Kuantum çekim döngüsüdür. Yine diğer kuramcılar, dört temel etkileşimin tümünü bir Her Şeyin Kuram'ına indirgeyerek hem kuantum kütleçekimini hem de büyük birleşik kuramını tek bir çerçevede ararlar. Her şeyin kuramının en yaygın amacı sicim kuramıdır, ancak madde parçacıklarını modellemek için, parçacıkları zorlamak için süpersimetriyi eklemiştir ve bu nedenle, kesin konuşmak gerekirse, Süpersicim kuramı haline gelmiştir. Görünüşte farklı süpersicim kuramleri, bir omurga, M-kuramı üzerinde birleştirildi. Standart Modelin ötesindeki kuramler, büyük deneysel destekten yoksun olunmasından kaynaklı olarak oldukça spekülatif olmaya devam ediyor.

Temel etkileşimlere genel bakış
Temel etkileşimlerin kavramsal modelinde, madde, yük ve spin ±1⁄2 (dönü ±ħ⁄2, burada ħ indirgenmiş Planck sabitidir) adı verilen özellikleri taşıyan fermiyonlardan oluşur. Bozonları değiştirerek birbirlerini çeker veya iterler.

Pertürbasyon kuramındeki herhangi bir fermiyon çiftinin etkileşimi daha sonra şu şekilde modellenebilir:

İki fermiyon giriyor → bozon değişimi ile etkileşim → İki değiştirilmiş fermiyon çıkıyor.

Bozonların değişimi her zaman fermiyonlar arasında enerji ve momentum taşır, böylece hızlarını ve yönlerini değiştirirler. Değişim, işlemdeki fermiyonların yüklerini değiştirerek (örneğin, onları bir tür fermiyondan diğerine çevirerek) fermiyonlar arasında bir yük taşıyabilir. Bozonlar bir birim açısal momentum taşıdığından, böyle bir değiş tokuş sırasında (indirgenmiş Planck sabitinin birimlerinde) fermiyonun dönüş yönü +1⁄2'den -1⁄2'ye (veya tam tersi) dönecektir. Bu tür etkileşimler momentumda bir değişiklikle sonuçlandığından, klasik Newton kuvvetlerine yol açabilirler. Kuantum mekaniğinde fizikçiler genellikle "kuvvet" ve "etkileşim" terimlerini birbirinin yerine kullanırlar; örneğin, zayıf etkileşim bazen "zayıf kuvvet" olarak adlandırılır.

Mevcut anlayışa göre, dört temel etkileşim veya kuvvet vardır: çekim kuvveti, elektromanyetizma, zayıf etkileşim ve güçlü etkileşim. Büyüklükleri ve davranışları, aşağıdaki tabloda açıklandığı gibi büyük ölçüde değişir. Modern fizik, gözlemlenen her fiziksel fenomeni bu temel etkileşimlerle açıklamaya çalışır. Ayrıca, farklı etkileşim türlerinin sayısının azaltılması arzu edilir olarak görülmektedir. Söz konusu iki durum aşağıdakilerin birleştirilmesidir:

 Elektromanyetizmaya elektrik ve manyetik kuvvet;
 Elektrozayıf etkileşime elektromanyetik etkileşim ve zayıf etkileşim.

Tabloda verildiği gibi ilişkili potansiyelin hem büyüklüğü ("bağıl şiddet") hem de "menzili" yalnızca oldukça karmaşık bir kuramsal çerçeve içinde anlamlıdır. Aşağıdaki tablo, devam eden araştırmaların konusu olmaya devam eden kavramsal bir şemanın özelliklerini listeler.

Kütleçekim dışındaki temel kuvvetlerin modern kuantum mekanik görünümü, madde parçacıklarının birbirleriyle doğrudan etkileşime girmediği, bunun yerine bir yük taşıdığı ve etkileşim taşıyıcıları veya kuvvet aracıları olan sanal parçacıkları değiştirdiği yönündedir. Örneğin, fotonlar elektrik yüklerinin etkileşimine aracılık eder ve gluonlar renk yüklerinin etkileşimine aracılık eder. Tam kuram, bozonları değiş tokuş eden fermiyonların ötesinde bozulmaları içerir; bu ek bozulmalar, fermiyon alışverişi yapan bozonların yanı sıra parçacıkların yaratılmasını veya yok edilmesini içerebilir: örnekler için Feynman diyagramlarına bakınız.

Kütleçekim Kuvveti

Çekim Kuvveti, elektromanyetik etkileşimlerin hakim olduğu atom ölçeğindeki dört etkileşimin açık ara en zayıfıdır. Ancak Kütleçekiminin zayıflığının, basit bir mıknatıs (bir buzdolabı mıknatısı gibi) kullanılarak bir pimin askıya alınmasıyla kolayca gösterilebileceği fikri temelde kusurludur. Mıknatısın pimi tüm Dünya'nın kütleçekimine karşı tutabilmesinin tek nedeni, göreceli yakınlığından kaynaklanmaktadır. Mıknatıs ve pim arasında bir kırılma noktasına ulaşıldığı açık bir şekilde kısa bir mesafe vardır ve Dünya'nın büyük kütlesi nedeniyle bu mesafe oldukça küçüktür.

Kütleçekim, iki nedenden dolayı astronomik mesafelerde astronomik nesneler için dört temel kuvvetten en önemlisidir. Birincisi, Kütleçekimi, elektromanyetizma gibi, ancak güçlü ve zayıf etkileşimlerin aksine, sonsuz bir menzile sahiptir. İkincisi, çekim kuvveti her zaman çeker ve asla itmez; aksine, astronomik cisimler neredeyse nötr net elektrik yüküne yönelirler, öyle ki bir tür yükün çekimi ve karşı yükün itmesi çoğunlukla birbirini iptal eder.

Elektromanyetizma Kütleçekiminden çok daha güçlü olsa da, gezegenler, yıldızlar ve galaksiler gibi büyük gök cisimleri için elektrostatik çekim geçerli değildir, çünkü bu tür cisimler eşit sayıda proton ve elektron içerir ve dolayısıyla net elektrik yükü sıfırdır. Çekici veya itici olabilen elektrik kuvvetlerinin aksine, yalnızca çekici olduğu için hiçbir şey kütleçekimi "iptal etmez". Öte yandan, kütlesi olan tüm nesneler, yalnızca çekim kuvvetine tabidir. Bu nedenle, evrenin büyük ölçekli yapısında yalnızca kütleçekim önemlidir.

Uzun menzili, galaksilerin ve kara deliklerin yapısı gibi büyük ölçekli fenomenlerden sorumlu kütleçekimi kılar ve evrenin genişlemesini geciktirir. Kütleçekim ayrıca, gezegen yörüngeleri gibi daha mütevazı ölçeklerde astronomik fenomenleri ve ayrıca günlük olayları açıklar. deneyim: nesneler düşer; ağır nesnelerin sanki yere mıhlıymış gibi davranır ve hayvanlar belli bir yüksekliğe zıplayabilir.

Kütleçekim, matematiksel olarak tanımlanan ilk etkileşimdi. Antik çağda Aristoteles, farklı kütlelerdeki nesnelerin farklı oranlarda düştüğünü varsayıyordu. Bilimsel Devrim sırasında, Galileo Galilei deneysel olarak bu hipotezin belirli koşullar altında yanlış olduğunu belirledi - bir atmosfer varsa hava direnci ve kaldırma kuvvetleri nedeniyle oluşan sürtünmeyi ihmal etti (örneğin, havayla doldurulmuş bir balonun düşürülmesi ve su dolu bir balonun durumu)), tüm nesneler aynı oranda Dünya'ya doğru hızlanır. Isaac Newton'un Evrensel Çekim yasası (1687), Kütleçekimi davranışının iyi bir tahminiydi. Bugünkü kütleçekim anlayışımız, Einstein'ın 1915 tarihli Genel Görelilik kuramından kaynaklanmaktadır; bu, Kütleçekiminin uzay-zaman geometrisi açısından daha doğru bir tanımı (özellikle kozmolojik kütleler ve mesafeler için).

Genel görelilik ve kuantum mekaniğini (veya kuantum alan kuramını) daha genel bir kuantum kütleçekimi kuramıyla birleştirmek, aktif bir araştırma alanıdır. Kütleçekiminin graviton adı verilen kütlesiz bir spin-2 parçacığının aracılık ettiği varsayılmaktadır.

Genel görelilik deneysel olarak (en azından zayıf alanlar için, yani kara delikler için değil) en küçük ölçekler dışında tümünde doğrulanmış olsa da, genel göreliliğe alternatifler vardır. Bu kuramlar, belirli bir sınırda genel göreliliğe indirgenmelidir ve gözlemsel çalışmanın odak noktası, genel görelilikten hangi sapmaların mümkün olduğuna dair sınırlar oluşturmaktır.

Önerilen ekstra boyutlar, kütleçekimi kuvvetinin neden bu kadar zayıf olduğunu açıklayabilir.

Elektrozayıf Etkileşim
Ana Madde: Elektrozayıf Etkileşim

Elektromanyetizma ve zayıf etkileşim, günlük düşük enerjilerde çok farklı görünmektedir. İki farklı kuramkullanılarak modellenebilirler. Bununla birlikte, 100 GeV mertebesinde, birleşme enerjisinin üzerinde, tek bir elektrozayıf kuvvette birleşeceklerdir. Elektrozayıf kuram,modern kozmoloji için, özellikle de evrenin nasıl evrimleştiği konusunda çok önemlidir. Bunun nedeni, Büyük Patlama'dan kısa bir süre sonra, sıcaklık hâlâ yaklaşık 1015 Kelvinin üzerindeyken, elektromanyetik kuvvet ve zayıf kuvvet hâlâ birleşik bir elektrozayıf kuvvet olarak birleşiyordu. Temel parçacıklar arasındaki zayıf ve elektromanyetik etkileşimin birleştirilmesine katkılarından dolayı Abdus Salam, Sheldon Glashow ve Steven Weinberg, 1979'da Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.

Elektromanyetik Etkileşim
Ana Madde: Elektromanyetik etkileşim

Elektromanyetizma, elektrik yüklü parçacıklar arasında etki eden kuvvettir. Bu fenomen, durgun haldeki yüklü parçacıklar arasında etki eden elektrostatik kuvveti ve birbirine göre hareket eden yüklü parçacıklar arasında etki eden elektrik ve manyetik kuvvetlerin birleşik etkisini içerir.

Elektromanyetizma, kütleçekimi gibi sonsuz bir menzile sahiptir, ancak ondan çok daha güçlüdür ve bu nedenle sürtünme, gökkuşakları, şimşek ve televizyon, lazerler ve bilgisayarlar gibi elektrik akımı kullanan tüm insan yapımı cihazlar gibi günlük deneyimin birkaç makroskobik fenomenini tanımlar. . Elektromanyetizma, tüm kimyasal bağlar da dahil olmak üzere kimyasal elementlerin tüm makroskobik ve birçok atomik düzeydeki özelliklerini temel olarak belirler.

Bu kuvvet, Dünya gezegeninin ağırlığından birçok kez daha büyüktür. Bir sürahideki atom çekirdekleri, diğerindekileri de aynı kuvvetle iter. Bununla birlikte, bu itici kuvvetler, sürahi A'daki elektronların sürahi B'deki çekirdeklerle ve sürahi A'daki çekirdeklerin sürahi B'deki elektronlarla çekimi ile iptal edilir ve net kuvvet oluşmaz. Elektromanyetik kuvvetler kütleçekiminden çok daha güçlüdür, ancak büyük cisimler için kütleçekimi baskın olacak şekilde birbirini götürür. Elektrik ve manyetik fenomenler eski zamanlardan beri gözlemlenmiştir, ancak 19. yüzyılda James Clerk Maxwell, elektrik ve manyetizmanın aynı temel etkileşimin iki yönü olduğunu keşfetti. 1864'te Maxwell'in denklemleri bu birleşik etkileşimi titizlikle ölçmüştü. Maxwell'in vektör hesabı kullanılarak yeniden ifade edilen kuramı, çoğu teknolojik amaç için uygun olan klasik elektromanyetizma kuramıdır.

Işığın vakumdaki sabit hızı (genelde küçük harf "c" ile tanımlanır) Maxwell'in özel görelilik kuramıyla tutarlı denklemlerinden türetilebilir. Bununla birlikte, gözlemci ne kadar hızlı hareket ederse etsin ışık hızının sabit olduğu gözleminden yola çıkan Albert Einstein'ın özel görelilik kuramı, Maxwell denklemlerinin ima ettiği kuramsal sonucun, zaman ve uzayın doğası üzerinde elektromanyetizmanın çok ötesinde derin etkileri olduğunu gösterdi.

Zayıf Etkileşim
Zayıf etkileşim veya zayıf nükleer kuvvet, beta bozunması gibi bazı nükleer olaylardan sorumludur. Elektromanyetizma ve zayıf kuvvet, artık birleşik bir elektrozayıf etkileşimin iki yönü olarak anlaşılmaktadır - bu keşif, Standart Model olarak bilinen birleşik kurama doğru ilk adımdı. Elektrozayıf etkileşim kuramında, zayıf kuvvetin taşıyıcıları, W ve Z bozonları adı verilen büyük ayar bozonlarıdır. Zayıf etkileşim, pariteyi korumayan bilinen tek etkileşimdir; sol-sağ asimetriktir. Zayıf etkileşim, CP simetrisini bile ihlal eder, ancak CPT'yi korur.

Güçlü Etkileşim
Ana madde: Güçlü etkileşim

Güçlü etkileşim veya güçlü nükleer kuvvet, esas olarak mesafeye göre değişme şekli nedeniyle en karmaşık etkileşimdir. Nükleer kuvvet, yaklaşık 1 femtometre (fm veya 10−15 metre) mesafelerde nükleonlar arasında güçlü bir şekilde çekicidir, ancak yaklaşık 2.5 fm'nin ötesindeki mesafelerde hızla önemsiz hale gelir. 0,7 fm'den daha az mesafelerde nükleer kuvvet itici hale gelir. Bu itici bileşen, çekirdeklerin fiziksel boyutundan sorumludur, çünkü nükleonlar kuvvetin izin verdiğinden daha yakına gelemezler.

1908'de çekirdek keşfedildikten sonra, pozitif yüklü protonların elektromanyetizmanın bir tezahürü olan elektrostatik itmenin üstesinden gelmek için bugün nükleer kuvvet olarak bilinen yeni bir kuvvete ihtiyaç duyulduğu açıktı. Aksi takdirde, çekirdek var olamazdı. Ayrıca, kuvvetin, protonları çapı yaklaşık 10–15 m olan ve tüm atomunkinden çok daha küçük olan bir hacme sıkıştıracak kadar güçlü olması gerekiyordu. Bu kuvvetin kısa menzilinden Hideki Yukawa, kütlesi yaklaşık 100 MeV olan büyük bir kuvvet parçacığı ile ilişkili olduğunu tahmin etti.

Çekirdek 1908 yılında keşfedildi sonra, yeni bir güç pozitif yüklü protonlar elektrostatik itme, elektromanyetizma bir tezahürü, üstesinden gelmek için gerekli olduğunu açıktı. Ayrıca, kuvvetin, protonları çapı yaklaşık 10−15m olan ve tüm atomunkinden çok daha küçük olan bir hacme sıkıştıracak kadar güçlü olması gerekiyordu. Bu kuvvetin kısa mesafeden, Hideki Yukava kimin kitle yaklaşık 100 MeV olan büyük bir parçacık ile ilişkili olduğunu öngördü.

1947'de Pion'un keşfi, modern parçacık fiziği çağını başlattı. 1940'lardan 1960'lara kadar yüzlerce hadron keşfedildi ve kuvvetle etkileşen parçacıklar olarak son derece karmaşık bir hadron kuramı geliştirildi. En önemlisi:

Parçacık fiziğinin modern çağın başlattı pion 1947 keşif. Hadronların Yüzlerce 1960 1940'lardan keşfedildi ve hadronların son derece karmaşık bir kuram olarak güçlü etkileşim parçacıkların geliştirilmiştir. Özellikle:

 Pionların, vakum kapanlarının salınımları olduğu anlaşıldı
 Jun John Sakurai, rho ve omega vektör bozonlarının yaklaşık izospin ve hiper yük simetrileri için kuvvet taşıyan parçacıklar olmasını önerdi
 Geoffrey Chew, Edward K. Burdett ve Steven Frautschi, daha ağır hadronları, sicimlerin titreşimsel ve dönül uyarılmaları olarak anlaşılabilecek ailelere ayırdılar

Bu sezgisel yaklaşımların, hiçbiri doğrudan temel bir kurama yol açmadı.

Murray Gell-Mann, George Zweig ile birlikte ilk olarak 1961'de kesirli olarak yüklü kuarklar önerdi. 1960'lar boyunca, farklı yazarlar, modern temel kuantum renk dinamiği kuramına benzer kuramları, kuarkların etkileşimleri için basit modeller olarak gördüler. Kuantum renk dinamiğinin gluonlarını ilk hipotezleyenler, kuark renk yükünü ortaya çıkaran Moo-Young Han ve Yoichiro Nambu idi. Han ve Nambu, bunun kuvvet taşıyan bir alanla ilişkili olabileceğini varsaydılar. Ancak o zaman, böyle bir modelin kuarkları kalıcı olarak nasıl sınırlayabildiğini görmek zordu. Han ve Nambu ayrıca her kuark rengine bir tam sayı elektrik yükü atadı, böylece kuarklar yalnızca ortalama olarak kesirli yüklendi ve modellerindeki kuarkların kalıcı olarak sınırlandırılmasını beklemiyorlardı.

1971'de Murray Gell-Mann ve Harald Fritzsch, Han/Nambu renk ayar alanının kesirli yüklü kuarkların kısa mesafeli etkileşimlerinin doğru kuramı olduğunu öne sürdüler. Kısa bir süre sonra, David Gross, Frank Wilczek ve David Politzer, bu kuramın asimptotik özgürlük özelliğine sahip olduğunu ve deneysel kanıtlarla bağlantı kurmalarına izin verdiğini keşfettiler. Kuantum renk dinamiğinin, tüm mesafe ölçeklerinde doğru olan güçlü etkileşimlerin eksiksiz bir kuramı olduğu sonucuna vardılar. Asimptotik özgürlüğün keşfi, çoğu fizikçiyi kuantum renk dinamiklerini kabul etmeye yöneltti, çünkü kuarklar kalıcı olarak sınırlandırılmışsa, güçlü etkileşimlerin uzun mesafeli özelliklerinin bile deneyle tutarlı olabileceği netleşti: güçlü kuvvet mesafe ile süresiz olarak artar ve kuarkları hadronların içinde hapseder.

Kuarkların sınırlı olduğu varsayılırsa, Mikhail Shifman, Arkady Vainshtein ve Valentine Zakharov, vakumu tanımlamak için sadece birkaç ekstra parametreyle, birçok düşük seviyeli hadronların özelliklerini doğrudan kuantum renk dinamiklerinden hesaplayabildiler.

1980'de Kenneth G. Wilson, kuantum renk dinamiğinin kuarkları sınırlayacağını kesinliğe eşdeğer bir güven düzeyine koyarak, kuantum renk dinamiğinin ilk ilkelerine dayanan bilgisayar hesaplamalarını yayınladı. O zamandan beri, kuantum renk dinamiği, güçlü etkileşimlerin yerleşik kuramı olmuştur.

Kuantum renk dinamiği, gluon adı verilen 8 bozonik parçacık aracılığıyla etkileşen kesirli yüklü kuarkların bir kuramıdır. Gluonlar, sadece kuarklarla değil, birbirleriyle de etkileşirler ve uzun mesafelerde kuvvet çizgileri, lineer bir potansiyel, sabit bir çekici kuvvet tarafından gevşek bir şekilde modellenen sicimler halinde toplanır. Bu şekilde, kuantum renk dinamiğinin matematiksel kuramı, kuarkların yalnızca kısa mesafelerde nasıl etkileştiğini değil, aynı zamanda Chew ve Frautschi tarafından keşfedilen ve daha uzun mesafelerde gösterdikleri sicim benzeri davranışı da açıklar.

Standart Model Ötesi Fizik
Ana madde: Standart Model ötesi fizik

Elektrozayıf birleştirme modelinde mevcut dört temel etkileşimi sistemleştirmek için çok sayıda kuramsal çaba sarf edilmiştir. Büyük Birleşik Kuramlar, Standart Model tarafından tanımlanan üç temel etkileşimin hepsinin, son derece yüksek bir enerji seviyesinin altında parçalanan ve ayrı etkileşimler yaratan simetrilerle tek bir etkileşimin farklı tezahürleri olduğunu gösteren önerilerdir. Büyük Birleşik Kuramların ayrıca, Standart Modelin ilgisiz olarak ele aldığı doğa sabitleri arasındaki bazı ilişkileri öngörmesi ve ayrıca elektromanyetik, zayıf ve güçlü kuvvetlerin göreli güçleri için ayar birleştirme birleşmesini öngörmesi beklenir (bu, örneğin, 1991'de Büyük Elektron-Pozitron Çarpıştırıcısında süpersimetrik kuramlar için doğrulandı)

Büyük birleşik kuramı bir kuantum kütleçekimi kuramıyla bütünleştiren Her şeyin kuramı daha büyük bir engelle karşı karşıyadır, çünkü sicim kuramı, döngü kuantum kütleçekimi ve büküm kuramını içeren hiçbir kuantum kütleçekimi kuramı geniş çapta kabul görmemiştir. Bazı kuramlar, kuvvet taşıyan parçacıkların Standart Model listesini tamamlamak için bir graviton ararken, diğerleri, döngü kuantum kütleçekimi gibi, zaman-uzayın kendisinin kuantum bir yönü olabileceği olasılığını vurgular. Standart Modelin ötesindeki bazı kuramlar, varsayımsal bir beşinci kuvvet içerir ve böyle bir kuvvet arayışı, devam eden bir deneysel fizik araştırmasıdır. Süpersimetrik kuramlarda, bazı parçacıklar kütlelerini ancak süpersimetri kırılma etkileri ile kazanırlar ve modül olarak bilinen bu parçacıklar yeni kuvvetlere aracılık edebilir. Yeni kuvvetler aramanın bir başka nedeni de, evrenin genişlemesinin hızlandığının (karanlık enerji olarak da bilinir), sıfırdan farklı bir kozmolojik sabiti açıklama ihtiyacına ve muhtemelen genel göreliliğin diğer değişikliklerine yol açtığının keşfedilmesidir. CP ihlalleri, karanlık madde ve karanlık akış gibi fenomenleri açıklamak için beşinci kuvvetler de önerilmiştir.

Ayrıca bakınız
 Standart Model
 Güçlü etkileşim
 Elektrozayıf etkileşim
 Zayıf etkileşim
 Kütleçekim
 Kuantum kütleçekimi
 Sicim Kuramı
 Her şeyin kuramı
 Büyük Birleşik Kuramı
 Birleşik Alan Kuramı
 Biliminsanları: Isaac Newton, James Clerk Maxwell, Albert Einstein, Sheldon Glashow, Abdus Salam, Steven Weinberg, Gerardus 't Hooft, David Gross, Edward Witten, Howard Georgi

Kaynakça

Kuvvet
Parçacık fiziği

Temel kuvvet