Der gerade Weg était un magazine catholique-conservateur publié à Munich à l'époque de la République de Weimar, qui a mis en garde les lecteurs du danger que représentaient Adolf Hitler et le national-socialisme.

Création
Début , l'éditeur Natur-Verlag de Munich, qui publiait l'hebdomadaire Illustrierter_Sonntag est rebaptisé Naturrechts-Verlag, et l'hebdomadaire est renommé Der gerade Weg avec le sous-titre Magazine allemand pour la Vérité et la Justice. Pour l'éditeur et rédacteur en chef Fritz Gerlich, il s'agit de traiter l'actualité « purement selon les principes catholiques » (). Le magazine financé par  (qui y laissera d'ailleurs sa fortune) est contraint de changer d'éditeur en , passant de la maison Münchner Buchgewerbehaus M. Müller & Sohn à la Verlag und Druckerei G. J. Manz. Hitler a en effet menacé Müller de lui retirer le contrat de publication de l'organe de presse nazi Völkischer Beobachter.

Lutte contre le national-socialisme
Gerlich mène le combat contre Hitler et le national-socialisme avec les éditoriaux des prêtres Ingbert Naab et Franz Wutz, et les encouragements constants de la mystique Thérèse Neumann de Konnersreuth. Le magazine met en garde le  contre la « peste mentale du national-socialisme », synonyme de « tuerie de masse et de sang qui coule ». Un article d'Ingbert Naab, "Qui a voté pour Hitler ?" du 20 mars 1932, le jour de l'élection du président du Reich, fut distribué à 20 millions de prospectus, mais n'entraîna pas une augmentation du tirage du magazine à plus de .

Le , Gerlich publie une satire intitulée « Hitler a-t-il du sang mongolien ? ». Dans ce document parodiant dans un langage pseudo-scientifique les critères racistes de Hans Günther et Alfred Rosenberg, il souligne qu'Hitler a une apparence slave-mongole et donc un caractère racial asiatique-despotique qui influerait sur la politique qu'il allait mener. Il y prédit au passage les camps de concentration et le génocide nazi. Gerlich se sait alors soutenu par le cardinal Michael von Faulhaber. En , Gerlich ayant écrit que Paul von Hindenburg devait être renvoyé, le magazine est interdit pendant quatre semaines. En , Gerlich prophétise à nouveau qu'Hitler apportera le malheur au peuple allemand avec son « mouvement de folie de masse » et ridiculise la doctrine raciale nazie : si elle devait être appliquée, « Hitler lui-même et environ les trois quarts de son propre groupe parlementaire » devrait se retirer de la politique allemande.

Après l'arrivée au pouvoir d'Hitler le , Gerlich est arrêté le , le magazine est interdit quatre jours plus tard. Il meurt le , assassiné au camp de concentration de Dachau.

Après 1945
Depuis 1977, le titre « Der gerade Weg » est utilisé par une publication du  Katholische Jugendbewegung (KJB), une initiative de la Fraternité Saint-Pie X. Le nom du magazine indique qu'il se veut un guide pour les membres du KJB et un guide sur le chemin du Christ. L'Office allemand des brevets et des marques a confirmé l'utilisation du nom de la revue dans une décision de 2008.

Sources
 Der gerade Weg. Deutsche Zeitung für Wahrheit und Recht (Nr. 1 vom 3. Januar 1932 bis Nr. 20 vom 8. März 1933): Digitalisat der Zeitschrift "Illustrierter Sonntag"/"Der gerade Weg" im Online-Angebot der Bayerischen Landesbibliothek Prophetien wider das Dritte Reich. Aus den Schriften des Dr. Fritz Gerlich und des Paters Ingbert Naab O.F.M.Cap. Gesammelt von Dr. Johannes Steiner, Verlag Dr. Schnell & Dr. Steiner, München 1946.

Bibliographie
  Erwein Freiherr von Aretin: Fritz Michael Gerlich. Prophet und Märtyrer. Sein Kraftquell (Zweitauflage mit einem zeitgeschichtlichen Kommentar von Karl Otmar Freiherr von Aretin). Verlag Dr. Schnell & Dr. Steiner, München, Zürich 1983 .
  Rudolf Morsey (Bearb.): Fritz Gerlich – ein Publizist gegen Hitler. Akten und Briefe 1930–1934. Verlag Ferdinand Schöningh, Paderborn u. a. 2010 .
  Rudolf Morsey: Auswirkungen der Zensurpolitik in der US-Besatzungszone. Wie Zeitungsartikel von Fritz Gerlich und Ingbert Naab aus den Jahren 1931-1933 in einem Nachdruck von 1946 verändert worden sind. In: Historisch-Politische Mitteilungen 17, pp. 269–277. Verlag Böhlau, Wien/Köln 2010 .
  Hans-Günter Richardi, Klaus Schumann: Geheimakte Gerlich/Bell. Röhms Pläne für ein Reich ohne Hitler. Verlag W. Ludwig, München 1993 .
   Michael Schäfer: Fritz Gerlich (1883-1934). Publizistik als Auseinandersetzung mit den "politischen Religionen" des 20. Jahrhunderts. München 1998 (Dissertation)

Notes et références

Titre de presse disparu en 1933
Titre de presse créé en 1932
Résistance allemande au nazisme

Der gerade Weg


Le USL Championship 2021 est la onzième saison du USL Championship, le championnat professionnel de soccer d'Amérique du Nord de deuxième division. Il est composé de trente-et-une équipes, toutes basées aux États-Unis.

Pour une seconde saison consécutive, la pandémie de Covid-19 perturbe la tenue du championnat. Bien que les rencontres se déroulent conformément au calendrier initial, les parties se jouent devant des affluences réduites, conséquences de restrictions sanitaires locales et donc inégales selon les clubs. Cette situation sanitaire mène la ligue à répartir les équipes en quatre divisions, chacune qualifiant quatre clubs pour les séries éliminatoires.

Le Real Monarchs, tenant du titre en 2019 après l'annulation de la finale en 2020, est à la peine et ne se qualifie pas pour les séries. Le Rising de Phoenix, finaliste en 2020, est éliminé dès les quarts de finale de conférence tandis que les Rowdies de Tampa Bay récidivent et atteignent la finale de cette édition. Face à l'Orange County SC, le vainqueur de la saison régulière s'incline néanmoins 3-1 sur sa pelouse, en raison notamment d'un doublé de l'international haïtien Ronaldo Damus qui offre au club de la Californie son premier titre.

Contexte
Comme chaque saison, la ligue ajoute de nouvelles équipes tandis que d'autres quittent le championnat. Pour une seconde année consécutive, le USL Championship voit son nombre de clubs participants diminuer, passant de trente-cinq à trente-un.

Seuls les Roots d'Oakland font leur arrivée dans le circuit, étant officiellement admis le , en provenant de la National Independent Soccer Association. Il s'agit d'ailleurs de la deuxième franchise, après le Miami FC en 2020 à rejoindre le USL Championship depuis la NISA.

En sens inverse, cinq équipes quittent le championnat. Deux d'entre elles, le Union II de Philadelphie et les Timbers 2 de Portland, des équipes réserves de franchises de Major League Soccer, cessent leurs opérations. Reno 1868, club basé au Nevada, disparait en raison de difficultés financières liées à la pandémie de Covid-19. Le Saint Louis FC ferme également ses portes pour les mêmes raisons que Reno même si la concurrence future du St. Louis City SC, qui fera ses débuts en MLS en 2023, est un élément expliquant largement cette décision. Enfin, le North Carolina, qui évolue en deuxième division depuis 2007, prend la décision de descendre volontairement au troisième échelon national afin de rejoindre la USL League One pour devenir un club formateur phare dans la région.

Les trente-et-une franchises participantes

Carte

Entraîneurs et stades

Changements d'entraîneurs
Le tableau suivant liste les changements d'entraîneurs ayant eu cours durant la saison 2021 de USL Championship.

Format de la compétition
La pandémie de Covid-19 pousse les dirigeants de la ligue à s'adapter et à s'éloigner du format classique basé sur deux conférences. Ainsi, pour cette saison, quatre divisions de sept ou huit équipes sont créées sur des critères géographiques, Atlantique et Centrale dans l'Est, Montagnes et Pacifique dans l'Ouest.

Chaque club joue un total de trente-deux rencontres au cours de la saison régulière, échelonnées sur vingt-sept semaines. La saison commence le , certaines équipes retardant de quelques semaines leur lancement en raison de restrictions locales imposées par les autorités sanitaires. Chaque club affronte les rivaux de sa division à quatre reprises - deux fois à domicile et deux fois à l'extérieur - pour un ensemble de vingt-huit matchs (vingt-quatre dans la division des Montagnes). Les rencontres restantes sont jouées face à des adversaires régionaux hors de la division.

Saison régulière

Classements des divisions
En cas d'égalité en nombre de points, voici les critères pour départager les équipes par ordre d'importance :
 Nombre de points lors d'oppositions
 Différence de buts lors d'oppositions
 Nombre de points face aux équipes de la même division
 Nombre de victoires face aux équipes de la même division
 Différence de buts face aux équipes de la même division
 Nombre de buts inscrits face aux équipes de la même division
 Classement disciplinaire
 Tirage à la pièce

|valign=top align=left width=50%|

|}
|}

|valign=top align=left width=50%|

|}
|}

Résultats

Séries éliminatoires

Règlement
Seize équipes se qualifient pour les séries éliminatoires (soit quatre équipes par division). Le format des séries est une phase à élimination directe. À chaque tour, c'est l'équipe la mieux classée au niveau général qui reçoit.

La finale du championnat a lieu sur le terrain de la meilleure équipe en phase régulière. Cette finale se déroule en un seul match, avec prolongations et tirs au but pour départager, si nécessaire, les équipes.

Tableau

Résultats

Quarts de finale de conférence

Est

Ouest

Demi-finales de conférence

Est

Ouest

Finales de conférence

Est

Ouest

USL Championship 2021

Statistiques individuelles

Meilleurs buteurs

Meilleurs passeurs

Récompenses individuelles

Récompenses annuelles

Onze type de l'année

Annexes

Notes

Références

Lien externe
 Site officiel

2021
USL Championship

USL Championship 2021


was a town located in Iwata District, Shizuoka Prefecture, Japan. Toyoda was founded in 1973.

As of March 1, 2005, the town had an estimated population of 29,591 and a density of 1,493 persons per km². The total area was 19.82 km². The town was served by Toyoda Station on the Tōkaidō Main Line railway.

On April 1, 2005, Toyoda, along with the towns of Fukude and Ryūyō, and the village of Toyooka (all from Iwata District), was merged into the expanded city of Iwata and thus no longer exists as an independent municipality.

External links
 Iwata official website

Dissolved municipalities of Shizuoka Prefecture
Iwata, Shizuoka

Toyoda, Shizuoka


Le Fermier (titre original : ) est un film américain réalisé par David Berlatsky, sorti en 1977.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Le Fermier
 Titre original :
 Réalisation : David Berlatsky
 Scénario : John Carmody, Janice Eymann, George Fargo et Patrick Regan
 Photographie : Irv Goodnoff
 Montage : Richard Weber
 Musique : Hugo Montenegro
 Direction artistique : Charles L. Hughes
 Costumes : Vicki Sánchez
 Effets spéciaux : Edward Drohan
 Producteur : Gary Conway, Lang Elliot et Peter Mills
 Société de production : Milway Productions
 Société de distribution : Columbia Pictures
 Pays d'origine :
 Format : Couleur — 35 mm — 1,85:1 — Son : Mono
 Genre : Crime et action
 Durée :  ()
 Dates de sortie :
  :

Distribution
Lewell Akins as Conductor
Gary Conway as Kyle Martin
Michael Dante as Johnny O.
Dave Graig as 2nd Soldier
Stratton Leopold as Laundry Sam
Ray McIver as Train Bartender
George Memmoli as Passini
Bill Moses as Bank Representative
Judge Parker as Banjo Player
Don Payne as Mr. Moore
Louis C. Pessolano as Bartender
Johnny Popwell as Conners
Ken Renard as Gumshoe
Timothy Scott as Weasel
Sonny Shroyer as Corrigan
Wayne Stewart as Sergeant
Roy Tatum as Soldier
Angel Tompkins as Betty
Jack Waltzer as Doc Valentine
Eric Weston as Lopie
Laura Whyte as Waitress

Liens externes

Film américain sorti en 1977
Film d'action américain
Film en anglais
Film distribué par Columbia Pictures

Le Fermier (film)


ශ්‍රී ලංකාවේ වගාකර තිඛෙන බිම් ප්‍රමාණයෙන් වැඩි කොටසක ඇත්තේ වී ය. එය අප රට ප්‍රධාන ආහාර භෝගයද වේ ජලාශ්‍රිත තැනිතලා බිමි හා දියළු පසක් ද පැළ වැඩෙන කාලයේ අඟල් 60ක පමණ වාර්ෂික වර්ෂාපතනයක් ද කරල් පැසෙන කාලයේ පැරන්හයිට් 80ක සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වයක් ද තිබිම වී වගාවට අවශ්‍ය ප්‍රධාන භූගෝලීය සාධක ෙවි. මෙයින් ද වී පැළයේ වැඩිමට අවශ්‍ය ප්‍රධාන සාධකය වන්නේ හොදින් පැතුරුණු වර්ෂාපතනයයි. වර්ෂාපතනය අඩු ඇතැමි ප්‍රදේශයන්හි වී වගාව සඳහා නෙයෙක් ජල සම්පාදන ක්‍රම උපයෝගි කරගෙන ඇත්තේ මේ නිසාම වේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ වී වගාවට බලපාන වල් පැලැටි

	වී වගාවට අවශ්‍ය ඉහත කී භූගෝලිය සාධකයන් අඩු වැඩි වී පැවතුන ද මෙරට ප්‍රධාන ආහාරමය භෝගය වන බැවින් අප රට සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම වාගේ වී වගාව පැතිරී ඇත. මෙයින්ද වැඩිම අක්කර ප්‍රමාණයක් වී වගාවට යෙදවී ඇත්තේ කුරුණැගල, පොළොන්නරුව, හම්බන්තොට හා මාතර දිස්ත්‍රික්කයන්හිය. නුවර එළිය හා මෙණරාගල දිස්ත්‍රික්කයන්හි වී වගාවට යොදවා ඇති බිම් ප්‍රමාණය මෙයට වඩා ඛෙහෙවින් අඩුය. දේශගුණය අනුව සළකා බලන කල ලංකාෙවි වී වගාව යෝග්‍ය ප්‍රධාන ප්‍රදේශය වියළි කලාපයයි. වර්ෂාපතනය මඳකම මෙහි වී වගාව කෙරෙහි බලපා ඇති ප්‍රධාන බාදකයන් වේ. මෙහි මහ කන්නයේ වී වාගව කෙරෙන්නේ ඊසාන දිග මෝසම් සුළගින් ලැඛෙන වැසි ජලයෙනි. යල කන්නයේ වී වගාව වැවි හාඇල මාර්ගවලින් සපයන ජලයේ ආධාරයෙන් කරගෙන යයි. මේ නිසා මෙම කන්නයේ වී වගාවෙන් එතරම් අධික අස්වැන්නක් ලබාගැනිමට වියළි කලාපයේ ගොවියාට නුපුළුවන් වේ. එහෙත් මෑතක සිට මෙයට පිළියම් වශයෙන් රජය විසින් ලංකාෙවි වියැළි කලාපය පුරා පිහිටි පැරණි වැවි හා වාරි මාර්ග ප්‍රතිසංස්කරණය කොට නව වාරිමාර්ග ව්‍යාපාර රාශියක් ම ආරම්භ කර ඇත.

	වරින්වර ඇතිවන ගංවතුර, කෘමි රෝග හා කෘමි වසංගත යනාදිය තෙත් කලාපයේ වී ගොවිතැන කෙරෙහි බලපා ඇති ප්‍රධාන බාධකය වේ. එහෙත් අවුරුද්ද මුළුල්ලේ අධික වර්ෂාපතනයක් ලැඛෙන හෙයින් මෙහි ඉහත කී කන්න දෙකම වැඩ කරන්නේ වැසි ජලයෙනි. කෙසේ වුවද දේශගුණික අයෝග්‍යතාවන් නිසා මෙහි වී ගොවිතැනින් ලැඛෙන අස්වැන්න වියළි කලාපයේ වී අස්වැන්නට වඩා සාපේක්ෂ වශයෙන් අඩුව ඇත.

	ශ්‍රී ලංකාවේ පහත රට තෙත් කලාපය හා වියළි කලාපය හැරුණු විට මහත් පරිශ්‍රමයක් යොදා වී වගාව කරගෙන යනු ලබන අනෙක් ප්‍රදේශය නම් මෙරට කදු රටයි. මෙහි වී වගාව කරගෙන යනුයේ කදු බෑවුම් කපා සාදාගන්නා ලද හෙල්මලූ නැතහෙත් පඩි පෙළක ආකාරයේ ලියදිවලය. ජල හිගය පිළිබඳව කිසිදු ප්‍රශ්නයක් ඇතිනොවන මෙහි වී වගාෙවි සාර්ථකත්වය කරා වර්ෂා ජලය හා උල්පත් ජලය මහත්පිටුවහලක්ව පවති.

	මේ සමග ශ්‍රී ලංකාවේ වී වගාකරන ප්‍රදේශ දැක්වෙන සිතියමක් දක්වා ඇත. ගංගා පිටාර තැනි හා වැවි ආශ්‍රීත ප්‍රදේශ වී ගොවි තැන සඳහා වැඩියෙන් යොදා ගෙන ඇති බව ඉන් පැහැදිලි වේ. එයට හේතුව අවුරුදුපතා ගංගා පිටාර ගැලීමෙන් පස සාරවත් වීමත් ජල පහසුව සැලසීමත්ය.

වී වගාව කෙරෙහි බලපෑම් ඇති කරන වල් පැළෑටි

වී වගාවේ දී ගොයම් පැළයට අමතරව කුඹුරෙහි දක්නට ලැඛෙන ඕනෑම පැළෑටියක් වල් පැළෑටියක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ . වල් පැළ පාලනය සිදු කිරීම පිළිබඳ සැලකිලිමත් විය යුත්තේ වී වගාව ආරම්භක අවස්ථාවේ සිටමය. එබැවින් වගා ආරම්භයට පෙර සිටම සාර්ථක වල් පැළ පාලනයක් සිදු කර ගැනීමට නම්  කුඹුරෙහි ඇති විවිධ වල් වර්ග කුමන ප්‍රමාණයකින් තිබේද යන්න පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් තිබිය යුතුය.

වී වගාවේ බලපෑම් ඇති කරන වල් පැළෑටි ද ප්‍රධාන කාණ්ඩ 03 ක් හඳුනා ගත හැක. එනම් ,

තෘණ වර්ගයේ වල් පැළෑටි
පන් වර්ගයේ වල් පැළෑටි
පළල් පත්‍ර වර්ගයේ වල් පැළෑටි

තෘණ වර්ගයේ වල් පැළෑටි

1.   අශ්ව වලිග    (Red  sprangletop)

විද්‍යාත්මක නම     :  Leptochloa  chinensis

කුලය             :  Gramineae

ලක්‍ෂණ   :  මෙය වාර්ෂික පඳුරු සහිත තෘණ ශාකයකි. සෙ.මී. 30-100 උසට ශක්තිමත් පඳුරක් ලෙස වැඩෙන ජලජ හෝ අර්ධ ජලජ ශාකයකි . ශාකනය වන පාදයෙන් සිහින් දිග කඳන් හට ගනී. මෙහි මි.මී. 0.8 ක් පමණ දිග ඉලිප්සාකාර හැඩයෙන් යුතු ධාන්‍යයකි. මේවා බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මෙම වල් පැළෑටිය තෙත් කලාපයේ කුඹුරුවල බහුලව දැකිය හැක.

2.   ඇටවරා / ඇටෝරා  (Torpedo  grass)

විද්‍යාත්මක නම     :  Panicum  repens  linn

කුලය    :  Gramineae

ලක්‍ෂණ      : මෙය බහු වාර්ෂික තෘණ ශාකයකි. මෙහි පත්‍ර තලය සුළු වශයෙන් කෙඳි ඇති අතර පාදස්ථයේ සිනිඳු ශල්ක පත්‍ර ඇත. භූගත කඳන් ලෙස පවතින රයිසෝම මඟින් මේවා ප්‍රචාරණය වේ. මෙම වල් පැළෑටි ජල හිඟ කුඹුරුවල බහුලව දැකිය හැක.

3.    බැල තණ  (Goose  grass)

විද්‍යාත්මක නම     :   Eleusine  indica

කුලය             :  Gramineae

ලක්‍ෂණ     :  සෙ.මී. 30-60 දක්වා උසට වැඩෙන පඳුරු සහිත පාදස්ථයෙන් අධික ලෙස ශාකනය වන්නා වූ වාර්ෂික තෘණ ශාකයක් ලෙස මෙය හැඳින්විය හැක . මේවා බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ .

4.     බටදැල්ල

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

විද්‍යාත්මක නම     :   Isachne globoa okuntze

කුලය         :  Gramineae

 ලක්‍ෂණ    :  මෙය බහු වාර්ෂික තෘණ ශාකයකි. මෙයට බිම දිගේ පැතිර වැඩෙන ධාවක කඳක් සහිතය. මේවා බීජ සහ ධාවක කොටස් මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. ජලය හොඳින් බැස නොයන අධික මඩ සහිත කුඹුරුවල මේවා දැකිය හැක.

5.    මාරුක් / බජිරි  (Water grass)

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

විද්‍යාත්මක නම     :   Echinochloa  glabrescens  munro

කුලය             :  Gramineae

ලක්‍ෂණ      : මෙය වාර්ෂික තෘණ ශාකයකි. සෙ.මී. 50-100 අතර උසට ඍජු සවිවර පඳුරක් ලෙස වැඩේ. මේවා කුඹුරුවල පඳුරක් ලෙසින් වැඩේ. මෙය බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මේවා මඩ සහිත කුඹුරුවල බහුලය.

6.    ගොජරවාලූ / ගොම තණ / කුඩු කේඩු  (Wrinkle  duck  beak)

විද්‍යාත්මක නම     :   Ischaemum  rugosum  saisb
කුලය             :  Gramineae

ලක්‍ෂණ     :  මෙහි කඳ කොළ පැහැයක් ගන්නා අතර ගැටවල රෝම පිහිටයි. මේවා බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මෙය ජලය අඩු වීමත් සමඟ කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ලැඛෙන වල් පැළෑටියකි.

7.    හීන් මාරුක්   (Jungle  rice / Bird rice)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Echinochloa  colonum

කුලය            	:  Gramineae

ලක්‍ෂණ      :  මෙය වාර්ෂික තෘණ ශාකයකි. පැතලි වී ගිය කඳේ පාදය කොටස දම් පැහැයක් ගනී. මෙහි පත්‍ර තලය සිහින්ය. මෙය ලාබාල අවධියේ දි ගොයම් පැළයට සමානය. මෙනිසා හඳුනා ගැනීමට අපහසුය. මෙම වල් පැළෑටිය බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මේවා ජලය හොඳින් බැස යන කුඹුරුවල දක්නට ලැබේ.

පන් වර්ගයේ වල් පැළෑටි හඳුනා ගැනීම

1.   මහ කුඩමැට්ට  (Tall  fringe  rush)

විද්‍යාත්මක නම    	:   Fimbristylis  dichotoma

කුලය            	:  Cyperaceae

ලක්‍ෂණ   :  මෙය වාර්ෂික පන් ශාකයක් ලෙස හැඳින්වේ. ඍජු පඳුරු සෙ.මී. 30-50 පමණ උසට වැඩෙන පැළෑටියකි. මෙහි පත්‍ර රේඛීය භාවයේ සිට පත්‍රාකාර විය හැක. තවද මෙහි පුෂ්ප මංජරිය විවෘත හෝ ලඟින් ඇසිරුණු එකකි. මෙම වල් පැළෑටිය බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මෙය තෙත් පරිසරය සහිත ගොඩබිම් සහ කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ලැබේ.

2.    හීන් කුඩමැට්ට  (Tall  fringe  rush)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Fimbristylis  miliacea

කුලය            	:  Cyperaceae

ලක්‍ෂණ      :  මෙය වාර්ෂික පන් ශාකයකි. සෙ.මී. 20-70 පමණ උසට ඍජුව මෙම පැළෑටිය පඳුරක් ලෙස වැඩේ. මෙහි කඳ දුර්වලය අතර පාදස්ථයේ හට ගන්නා පත්‍ර සෙ.මී. 3.5 ක් දක්වා දිග වන අතර මි.මී 1-2.5 ක් පළලය. තවද මෙහි පත්‍ර කොපු එකිනෙකට පුළුල් ලෙස වසාලමින් පිහිටයි. කෙඳන් හට ගන්නා පත්‍රතල ඉතා කෙටිය. මේවා බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. කුඹුරෙහි වැඩෙන ප්‍රධාන ඝනයේ වල් පැළෑටියකි.

3.  කුඩමැට්ට  (Finge rush)

විද්‍යාත්මක නම      	:  Scirps supinus L. Nar

කුලය            	: Cyperaceae

ලක්‍ෂණ    :  මෙය වාර්ෂික පන් ශාකයකි. ඍජුව සෙ.මී. 10-30 ක් උසට වැඩෙන ශාකයකි. කඳ සිලින්ඩරාකාරය. මෙහි පත්‍ර සියල්ලම පාදස්ථයෙන් පටන් ගනී. මේවා බීජ මඟින් ප්‍රචාරණය වේ. මේවා කුඹුරු ආශ්‍රිතව ඉතා බහුලව වැඩේ. මෙම වල් පැළෑටිය වී අස්වැන්න අඩු වීම අධික ලෙස බලපායි. මෙය වියළි සහ තෙත් කලාපවල දක්නට ඇත.

4.    කලාදුරු   (Purple nutsedge)

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Cyperus rotundus L.

කුලය         :  Cyperaceae

ලක්‍ෂණ : මෙය බහු වාර්ෂික පන් ශාකයකි . සෙ.මී. 15-20 පමණ උසට වැඩේ . කඳ ඍජුය . අතු ඛෙදී නොමැත . කඳ ත්‍රිකෝණාකාර හැඩයක් ගනී . මෙහි පත්‍ර තද කොළ පැහැයක් ඇති රේඛීය පත්‍ර වේ . ප්‍රධාන වශයෙන් මේවා ආකන්ධ මඟින් ප්‍රචාරණය සිදු කරයි.  බීජ මඟින් ද කලාතුරකින් ප්‍රචාරණය සිදු වේ . ගොඩබිම සහ ජල හිඟ කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ලැබේ .

5.     තුණැස්ස  (Umabella sedge)

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

 විද්‍යාත්මක නම    	:  Cyperus iria Linn

කුලය            	:  Cyperaceae

 ලක්‍ෂණ    : මෙය වාර්ෂක පන් ශාකයකි . පඳුරක් ලෙස වැඩෙන මෙම වල් පැළෑටිය තන්තුමය , රතු පැහැයට හුරු මූල පද්ධතියක් ඇත . මෙහි කඳ පැහැඳිලි පැතලි ත්‍රිකෝණාකාර හැඩයක් ගනී . බීජ මඟින්  ප්‍රචාරණය සිදු වේ . මඩ සහිත කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ලැබේ .

5.     මොට්ලූ    (Small flower umbrella plant)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Cyperus difformis Linn

කුලය            	:  Cyperaceae

ලක්‍ෂණ      :  මෙය වාර්ෂක පන් ශාකයකි. මි.මී. 1-4 ක් පමණ මෙහි කඳ මහත්වන අතර මෘදුය. බීජ මඟින්  ප්‍රචාරණය සිදු වේ. මඩ සහිත කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ලැබේ.

පළල් පත්‍ර වර්ගයේ වල් පැළෑටි හඳුනා ගැනීම

1.    දිය හබරල  (Monochoria pickerel weed)

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Monochoria vaginalis

කුලය            	:  Pontederiaceae

ලක්‍ෂණ    : මෙය මාංශල, අර්ධ ජලජ, පළල් පත්‍ර සහිත ඒක බීජ පත්‍රි වාර්ෂික හෝ ඇතැම් විට බහුවාර්ෂික ශාකයකි. කඳ ඍජුය. සිනිඳුය. ඇතැම් විට ෙරෙසෝමය සහිතය. මෙහි ඇත්තේ කෙටි මාංශලමය කඳකි. එමෙන්ම වෘන්තයේ පාදස්ථ කොටස පුෂ්ප මංජරිය ශාකයකි. මෙය නිල් පැහැති පුෂ්ප දරයි. මෙහි ප්‍රචාරණය සිදු වන්නේ බීජ මඟිනි. තවද ඇල දොල ගංගා ආශ්‍රිතව නිශ්චල ජලයේ සහ මඩ අධික කුඹුරුවල දක්නට ලැබේ.

2.     දිය ගෝවා   (Yillow water littuce)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Limnocharis foava busheanau

කුලය            	:  Limnocharieacae

ලක්‍ෂණ   :  වාර්ෂික / බහුවාර්ෂික  ජලජ පළල් පත්‍ර ශාකයකි. ෙරෙසෝමය සහිතය. ධාවක කෙඳන් මුල් ඇති වී අළුත් පැළ ඇත වේ. මෙම වල් පැළෑටිය මීටර 0.5-1 පමණ උසට වැඩේ. මෙහි පත්‍ර පළල්, අණ්ඩාකාර, තරංගී නාරටි වින්‍යාසයක් සහ දිග ත්‍රිකෝණාකාර වෘන්තයක් සහිතය. එමෙන්ම පාදස්ථයේ පත්‍ර කොපු ඇත. මෙහි ප්‍රචාරණය සිදු වන්නේ ධාවක කෙඳන් සහ බීජ මඟිනි. තවද තෙත පරිසරයක් ඇති කුඹුරුවල, නොගැඹුරු ඇල දොල, වගුරු බිම් ආශ්‍රිතව දැකිය හැක.

3.     දිය සියඹලා  (Joint vetch)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Aeshynomene indica Linn

කුලය            	:  Leguminosae

 ලක්‍ෂණ    :    වාර්ෂික ඇතැම් විට බහුවාර්ෂික පළල් පත්‍ර ගණයෙහි ගැනෙන පඳුරක ආකාරයට බොහෝ සෙයින් අතු ඛෙදී වැඩෙන පැළයක් ලෙස මෙය හඳුනාගත හැක. මෙහි කඳ බොහෝ දුරට සිලින්ඩරාකාර හැඩයකින් යුතු වේ. මෙහි පත්‍ර ආයත හැඩයෙන් යුතුවන අතර පත්‍ර සෙ.මී. 3-10 දිගකින් යුතු වේ. මෙම පත්‍රිකා යුගල් ලෙස පිහිටයි.

4.      මහ ගිරාපලා  (Preading dayflower)

මූලාශ්‍රය :   ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

විද්‍යාත්මක නම 	:  Commelina diffusa Burm. f

කුලය          	:  Commelinaceae

ලක්‍ෂණ  :   මෙය බිම දිගේ පැතිරී වැඩෙන වාර්ෂික සහ බහුවාර්ෂික යන දෙකොටසම අයත් මාංෂල පළල් පත්‍ර ශාකයකි. මෙහි පුෂ්ප මංජරිය නිල් පැහැති පුෂ්ප හට ගනී. මෙහි ප්‍රචාරණය සිදු වන්නේ කඳේ ගැටවලින් හට ගන්නා මුල් සහ බීජ මඟිනි. ජල මාර්ග අසල ජලය එකතු වී පවතින කුඹුරුවල නියරවල් වල දක්නට ලැබේ.

5.      හීන් ගිරාපලා  (Murdannia  nudiflora)

කුලය            	:  Commelinaceae

ලක්‍ෂණ    :   මෙය සිනිඳු අතු ඛෙදුනු බිම දිගේ පැතිරී පඳුරක් ලෙස වාර්ෂික සහ බහුවාර්ෂික යන දෙකොටසම ගැනෙන පළල් පත්‍ර ශාකයක් ලෙස හැඳින්විය හැක. මෙහි කඳ නැවෙන සුළුය. අතු ඛෙද පවතින අතර කඳේ ගැටවලින් මුල් හට ගනී. පත්‍ර තරමකA ඝනය. මෙහි ප්‍රචාරණය සිදු වන්නේ කඳේ ගැටවලින් හට ගන්නා මුල් සහ බීජ මඟිනි. මේවා ජලය රදා පවතින කුඹුරුවල නියරවල ඇල මාර්ගවල බහුලව දක්නට ලැබේ.

6.     ජපන් ජබර  (Water  orchid)

විද්‍යාත්මක නම    	:  Eichhomia  crassipes

කුලය            	:  Pontenderiaceae

ලක්‍ෂණ    :   මෙය බහුවාර්ෂික ජලජ පත්‍ර ශාකයකි. මේවායේ පාවෙන පඳුරු සහිත වන අතර දිගට වැඩෙන මූල පද්ධතියක් ඇත. මේවා මඩ සහිත කුඹුරුවල මඩට සවි වී පවතී. පත්‍ර සම්පූර්ණ,අණ්ඩාකාර හෘදයාකාර සහ වෘත්තාකාර හැඩයක් ගනී.

7.     වෙල් කරාඹු

මුලාශ්‍රය :  ක්‍ෂේත්‍ර සමීක්‍ෂණයේදී ඡායා රූපගත කරන ලදී . (2008)

 විද්‍යාත්මක නම    	:  Ludwigia octovalis

කුලය            	:  Onagraceae

ලක්‍ෂණ     :  මෙය ඍජුව පඳුරක් ලෙස වැඩෙන වාර්ෂික ජලජ පළල් පත්‍ර ශාකයකි  මෙය සෙ.මී. 10-30 පමණ උසට බොහෝ විට දම් පැහැයකට හුරු අධික ලෙස අතු ඛෙදෙමින් කාෂ්ටීයව වැඩෙන කඳකින් යුතුය . පත්‍ර සරල සහ හැඩය ලාන්සාකාර වේ . මෙහි පුෂුප මංජරිය කහ පැහැතිය . මෙහි ප්‍රචාරණය සිදු වන්නේ බීජ මඟිනි . මේවා ජලය සහිත කුඹුරුවල බහුලව දක්නට ඇත .

වල් පැළෑටි මඟින් ගොයමට සිදුවන හානියේ ස්වරූපය හඳුනා ගැනීම
බිම් සකස් කරන අවස්ථාවේ දී ඇති වන අපහසුව නිසා අධික වියදමක් 	දැරීමට සිදුවීම .
කුඹුරට යොදන පොහොර , ජලය , ලැඛෙන ආලෝකය වැඩි තරඟකාරීත්වයකින් වල් පැළ ලබා ගැනීම නිසාත් ගොයම් ගසේ වර්ධනය බාල වීම .
වී වගාවට හානි කරන කෘමීන් , දිලීර , රෝගකාරකයන් සහ නෙමටෙඩාවන්ට ධාරක ශාකයක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමෙන් අස්වැන්නට සිදු කරන හානිය වඩාත් වැඩි කිරීම .
කුඹුරේ වැඩෙන වල් පැළවල බීජ සහ වර්ධක කොටස් ජලය මඟින් අවට ඇති ඇල , දොල සහ ගංගාවලට එකතු වී වාරි මාර්ගවලට අවහිර වීම .
වී අස්වැන්නට හානි කරන මීයන් බෝවීමට හොඳ පරිසරයක් ලබා දීම .
වල් පැළෑටි බීජ සමඟ මිශ්‍ර වීම නිසා වීවල ගුණාත්මක අගය අඩු වීම .
ඉහත කරුණු සියල්ලම හේතු කොට ගෙන අස්වැන්න සහ එහි ගුණාත්මක සහ ආර්ථික අගය අඩු වීම.

අඩවියෙන් පිටත පිටු
Department of Agriculture

මේ අඩවියත් බලන්න
 වී වගාව
 වී බිස්ස
 සිරිලක වී වගාවේ ඉතිහාසය
 වී වගාවේ කෘමීන්

මුලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ වී ගොවිතැනේ වල් පැලෑටි

ශ්‍රී ලංකාව් වී ගොවිතැනේ වල් පැලෑටි


Michael Viggo Fausböll (1821 - 1908) fue un pionero danés del estudio del Pāli.

Fausböll fue profesor de sánscrito en Copenhague. Su versión del Dhammapada fue la base para la primera traducción del texto al inglés por Max Müller en el volumen 10 de la obra Sacred Books of the East.

Publicaciones
Las traducciones de Fausböll incluyen:
 Dhammapada: Una colección de versos morales en Pali (traducido al Latín) (Copenhague, 1855).
 Sutta-Nipata (Sacred Books of the East) (Oxford: Clarendon Press, 1881; Londres: Pali Text Society, 1885).
 Jataka con Atthakatha (Londres: Pali Text Society, 1877-1896).

Fausböll escribió también:
 Indian mythology according to the Mahabharata. (Londres: Luzac, 1903; reeditado como Indian mythology according to the Indian epics, New Delhi: Cosmo, 1981)

Referencias

Enlaces externos
Fausböll, V. (trans.) (1881). The Sutta Nipata (Vol. X of The Sacred Books of the East). Oxford: Clarendon Press.  http://www.sacred-texts.com/bud/sbe10/index.htm.

Indólogos
Miembros de la Academia de Ciencias de Baviera
Orientalistas de Dinamarca
Eruditos de estudios budistas
Daneses del siglo XIX

Viggo Fausböll


QuickBASIC, QBASIC ya da QB, Microsoft şirketi tarafından geliştirilmiş, Microsoft QuickBASIC isimli programlama dilinin belli özellikleri (örneğin derleyicisi) çıkarılarak sadeleştirilmiş halidir. MS-DOS işletim sisteminin belli sürümlerinin parçası olarak sunulmuştur. Adından da anlaşılacağı üzere, yapısal bir BASIC türevidir.

QBasic önceleri kullanılan MS-Basic, GWBasic ve BASICA gibi eski BASIC derleyicilerinin geliştirilmiş halidir. Ayrıca, eski BASIC derleyicilerinden farklı olarak bir düzenleyicidir. Dil yapısında ufak değişiklikler olduğu gibi farklı olarak güçlü bir editörü de vardır. QBasic bir sistem programcılığı dili olarak değil, yazımı ve kullanımı basit ve kolay programlama ve değişken notasyonları ile kullanıcıyı yormadan ufak bilimsel hesap ve muhasebe gibi uygulamalarda kolayca sonuca götürmeyi sağlar. Bununla birlikte assembly bilen programcılar makine dili seviyesinde yazdıkları kodları CHAR$ fonksiyonu ile QBASIC içinde kullanarak sistem programlamaya yönelik çeşitli işler yapabilir, örneğin bir programlama dili derleyicisi hazırlayabilirler.

Sürüm geçmişi

QBasic 1.1
Qbasic programlama dilinin ilk sürümüdür. O zamanki diğer programlama dillerine göre bir tam sayfa editörü vardı ve bu programla program yazmak oldukça kolaylaşmıştı. Öte yandan, daha gelişmiş Qbasic sürümlerinde olduğu gibi, BASIC programlama dillerinin oluşturduğu BAS dosyasını çalıştırılabilir EXE dosyasına dönüştürme özelliğine sahip değildi.

QBasic 4.5
QBasic 1.1'den sonra gelen QBasic programlama dilidir. Öncekinin özellikleri üzerine, BAS dosyasından EXE dosyasına çevirme, daha çok menü seçeneği eklendi.

QBasic 7.1
Qbasic 4.5'ten sonra gelen bir Qbasic programlama dilidir. Önceki sürümlerin özelliklerinin üzerine özel menü yapma seçeneği ve yeni komutlar eklendi. Böylece toplam komut sayısı 255'e ulaştı.

QB64

Örnek
 'Belirtilen İki Sayıyı Toplar
 CLS
 INPUT "Birinci Sayıyı Giriniz:";A%
 INPUT "İkinci Sayıyı Giriniz:";B%
 PRINT A% + B%
 END

Qbasic'te Grafik
Qbasic; VGA, EGA, CGA, MCGA, Olivetti, Hercules ve AT&T görüntü formatlarını desteklemektedir.

Ayrıca bakınız
 Microsoft yazılımları listesi

1985 yazılımları
DOS yazılımları
BASIC
Microsoft yazılımları
BASIC programlama dili ailesi

QuickBASIC


Atropanthe sinensis  es una especie de planta arbustiva perteneciente al género Atropanthe en la familia solanaceae.

Descripción
Es un pequeño arbusto perenne de entre 80 cm a 1,5 m con tallos erectos y glabros de color azulado o púrpura con hojas elíptico-ovadas alternas y enteras. Las flores tubulares son solitarias, de color naranjo rojizo y surgen de forma axilar en los tallos. El fruto es una cápsula globosa.

Distribución y hábitat
Es un endemismo de China. Su hábitat natural son bosques y lugares húmedos.

Taxonomía
La especie fue descrita primero por William Botting Hemsley como Scopolia sinensis y publicada en Journal of the Linnean Society, Botany, vol. 26(174), p. 176, 1890 y fue ulteriormente transferida al género Atropanthe, de nueva creación, por Adolf Alois Pascher y publicado como tal en Oesterreichische Botanische Zeitschrift, vol. 59, p. 329, 1909 Es la especie tipo del género Atropanthe, Pascher, 1909.
Sinonimia
 Anisodus sinensis (Hemsl.) Pascher
 Scopolia sinensis Hemsl. - Basiónimo

Referencias

Enlaces externos

Fotos de Atropanthe sinensis e híbridos en Flickr - Ninguna libre

Hyoscyameae
Flora de China
Plantas descritas en 1909
Plantas descritas en 1890
Plantas descritas por Hemsley

Atropanthe sinensis


Baştankara (Parus), ötücü kuşlar takımından, baştankaragiller familyasından, renkli ve küçük kuşları kapsayan bir cins.

Türler

 Parus afer - Boz baştankara
 Parus albiventris - Beyaz karınlı baştankarası
 Parus amabilis - Palawan baştankarası
 Parus ater - Çam baştankarası
 Parus atricapillus - Kara kafalı baştankara
 Parus atricristatus - Kara taçlı baştankara
 Parus bicolor - Püsküllü baştankara
 Parus bokharensis - Turkistan baştankarası
 Parus caeruleus - Mavi baştankara
 Parus carolinensis - Carolina baştankarası
 Parus cinctus - Sibirya baştankarası
 Parus cinerascens - Küllü baştankara
 Parus cristatus - Taçlı baştankara
 Parus cyanus - Gök mavisi baştankara
 Parus davidi - Pas göğüslü baştankara
 Parus dichrous - Boz taçlı baştankara
 Parus elegans - Zarif baştankara
 Parus fasciiventer - Çizgili göğüslü baştankara
 Parus flavipectus - Sarı göğüslü baştankara
 Parus fringillinus - Kırmızı boğazlı baştankara
 Parus funereus - Gölgeli baştankara
 Parus gambeli - Gambel baştankarası
 Parus griseiventris - Miombo baştankarası
 Parus guineensis - Beyaz omuzlu baştankara
 Parus holsti - Sarı baştankara
 Parus hudsonicus - Kuzey baştankarası
 Parus hypermelaena
 Parus inornatus - Ova baştankarası
 Parus leucomelas - Beyaz kanatlı baştankara
 Parus leuconotus - Beyaz sırtlı baştankara
 Parus lugubris - Dağ baştankarası
 Parus major - Büyük baştankara
 Parus melanolophus - Kara taçlı baştankara
 Parus minor - Japon baştankarası
 Parus montanus - Söğüt baştankarası
 Parus monticolus - Yeşil sırtlı baştankara
 Parus niger
 Parus nuchalis - Beyaz enseli baştankara
 Parus pallidiventris - Tarçın göğüslü baştankara
 Parus palustris - Bataklık baştankarası
 Parus rubidiventris - Kırmızı butlu baştankara
 Parus rufescens - Kızıl-kahverengi sırtlı baştankara
 Parus rufiventris - Kızıl karınlı baştankara
 Parus rufonuchalis - Gri baştankara
 Parus sclateri - Meksika baştankarası
 Parus semilarvatus - Beyaz başlı baştankara
 Parus spilonotus - Sarı taçlı baştankara
 Parus superciliosus - Beyaz kaşlı baştankara
 Parus thruppi - Somali baştankarası
 Parus varius - Alacalı baştankara
 Parus venustulus - Sarı karınlı baştankara
 Parus wollweberi
 Parus xanthogenys

Dış bağlantılar

Baştankaragiller

Baştankara


Scroviștea este o arie de protecție specială avifaunistică (sit SPA) situată în Muntenia (România), pe teritoriile județelor Dâmbovița (1%), Ilfov (98%) și Prahova (1%).

Localizare
Aria naturală se întinde în extremitatea nord-vestică al județului Ilfov, pe teritoriile administrative ale comunelor Ciolpani, Snagov și Periș, în cea sud-estică a județului Dâmbovița (pe teritoriul comunei Niculești) și în cea sud-vestică a județului Prahova pe teritoriul comunei Poienarii Burchii, în imediata apropiere a drumului național DN1, care leagă municipiul București de Brașov.

Înființare
Situl "Scroviștea" (cu o suprafață totală de 3.356 ha.) a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică prin Hotărârea  de Guvern nr. 971 din 5 octombrie 2011 (pentru modificarea și completarea Hotărârii Guvernului nr. 1.284/2007 privind declararea ariilor de protecție specială avifaunistică ca parte integrantă a rețelei ecologice europene Natura 2000 în România). Acesta se suprapune (în cea mai mare parte) sitului de importanță comunitară omonim.

Biodiversitate

Aria protejată (încadrată în bioregiunea geografică continentală a Câmpiei Vlăsiei (subdiviziune geomorfologică a Câmpiei Bucureștiului ce aparține Câmpiei Române) reprezintă o zonă naturală alcătuită din păduri de foioase (Pădurea Ciolpani, Pădurea Clogila, Pădurea Cocioc), râuri (Valea Sticlăriei), lacuri (Lacul Scroviștea), pajiști, terenuri arabile, culturi, vii și livezi; ce asigură condiții de hrană, cuibărit și viețuire pentru comunități importante de păsări acvatice.

La baza desemnării sitului se află mai multe specii avifaunistice protejate la nivel european (prin Directiva CE 147/CE din 30 noiembrie 2009, privind conservarea păsărilor sălbatice - anexa II-a) și aflate pe lista roșie a IUCN; astfel: uliu cu picioare scurte (Accipiter brevipes), stârc cenușiu (Ardea cinerea), stârc roșu (Ardea purpurea), stârc galben (Ardeola ralloides), rață roșie (Aythya nyroca), lebădă de iarnă (Cygnus cygnus), ciocănitoare de stejar (Dendrocopos medius), ciocănitoare pestriță mică (Dendrocopos minor), ciocănitoare de grădină (Dendrocopos syriacus), egretă mică (Egretta garzetta), stârc pitic (Ixobrychus minutus), stârc de noapte (Nycticorax nycticorax), grangur (Oriolus oriolus), cormoran mic (Phalacrocorax pygmeus), cresteț cenușiu (Porzana parva), cresteș pestriț (Porzana porzana), sitar de pădure (Scolopax rusticola), huhurez mic (Strix aluco) și silvie porumbacă (Sylvia nisoria).

Căi de acces
 Drumul național DN1, pe ruta: București - Otopeni - Vlădiceasca - Tâncăbești.

Vezi și
 Natura 2000
 Lista siturilor Natura 2000 din România

Note

Legături externe
Reportaj
 Agenția pentru Protecția Mediului Ilfov a lansat, miercurea trecută, proiectul "Planul de management integrat și campanie de informare și conștientizare pentru situl Natura 2000 Scroviștea ROSCI0224 și ROSPA0140". Inițiatorii proiectului sunt APM Ilfov, în parteneriat cu Clubul Ecologic UNESCO Pro Natura și Asociația pentru Protecția Habitatelor Naturale. Planul de management va fi finanțat din fonduri europene, în cadrul Programului Operațional Sectorial Mediu – Axa prioritară 4; 8 martie 2013, jurnaluldeilfov.ro

Scroviștea (sit SPA)


El Parque nacional del Alto Níger (en francés: Parc National du Haut Niger) es un parque nacional en Guinea, en el noroeste de África. El parque cubre alrededor de 6000 kilómetros cuadrados de la zona norte-oriental del país, de los cuales 600 kilómetros cuadrados conforman el área central. El parque protege importantes extensiones de selva y sabana, y se le considera como una prioridad en la conservación en el África occidental en su conjunto.

Historia
El decreto D / 97/011 / PRE / SGG, de 28 de enero de 1997 creó el parque Nacional de Alto Níger sobre la base del bosque de Mafou (52.400 hectáreas). A continuación, el parque nacional se amplió el bosque de Kouyah por decreto n.º A/97/8210/MAEF/SGG de 15 de septiembre de 1997. Este bosque constituye el segundo elemento básico de protección integral del parque , aumentando su superficie 67.400 ha.

Ecología del parque
El parque cubre varias zonas ecológicas, la dominante es la de sabana, que consiste en bosques y matorrales. Un área más pequeña del parque se compone de los bosques ribereños a lo largo de los ríos Níger y Mafou. Alrededor del cinco por ciento del parque está dedicada la agricultura, a lo largo de los bordes del parque. El parque sufre incendios frecuentes durante la estación seca.

Véase también
Geografía de Guinea
Geografía de África

Referencias

Parques nacionales de Guinea
Reservas de la biosfera de Guinea
Áreas protegidas establecidas en 1997
Guinea en 1997

Parque nacional del Alto Níger


In computer programming jargon, lava flow is a problem in which computer code written under sub-optimal conditions is put into production and added to while still in a developmental state.  Often, putting the system into production results in a need to maintain backward compatibility (as many additional components now depend on it) with the original, incomplete design.

Changes in the development team working on a project often exacerbate lava flows. As workers cycle in and out of the project, knowledge of the purpose of aspects of the system can be lost. Rather than clean up these pieces, subsequent workers work around them, increasing the complexity and mess of the system.

Lava flow is considered an anti-pattern, a commonly encountered phenomenon leading to poor design.

References

Anti-patterns

Lava flow (programming)


ŽNL Ličko-senjska u sezoni 2016./17. predstavlja 1. rang županijske lige u Ličko-senjskoj županiji, te ligu petog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva.  Sudjelovalo je 9 klubova, a ligu je osvojila Croatia 92 iz Ličkog Osika.

Ljestvica

Novalja odustala od natjecanja, preostale utakmice registrirane 0:3, nakon što dva puta nije došla na odigravanje utakmice

Rezultatska križaljka
podebljan rezltat - igrano u prvom dijelu lige (1. – 9. kolo)
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (10. – 18. kolo)

{| class="wikitable"  style="font-size: 85%; text-align: center"
!kratica !!klub !!BUG !!CRO !!GOS !!LIK !!NOV !!PER !!PLI !!SOK !!VEL
|-
|BUG  ||align="left"|Bunjevac-Gavran Krivi Put
|bgcolor="gainsboro"| ||0:3 ||1:1 ||1:2 ||1:1 ||3:0 ||3:2 ||2:1 ||0:3
|-
|CRO  ||align="left"|Croatia 92 Lički Osik
|3:0 p.f. ||bgcolor="gainsboro"| ||2:0 ||5:1 ||3:0 p.f. ||7:0 ||3:0 ||8:0 ||1:0
|-
|GOS  ||align="left"|Gospić 91
|0:1 ||0:2 ||bgcolor="gainsboro"| ||3:1 ||4:2 ||3:0 ||5:1 ||6:0 ||1:2|-
|LIK  ||align="left"|Lika 95 Korenica
|2:1 ||3:3 ||3:1 ||bgcolor="gainsboro"| ||1:1 ||3:1 ||3:0 ||2:2 ||1:3
|-
|NOV  ||align="left"|Novalja
|5:2 ||1:7 ||0:2 ||3:3 ||bgcolor="gainsboro"| ||3:2 ||0:3 p.f. ||4:0 ||1:3
|-
|PER  ||align="left"|Perušić
|2:1 ||1:8 ||0:3 ||1:2 ||1:3 ||bgcolor="gainsboro"| ||0:4 ||2:2 ||0:1
|-
|PLI  ||align="left"|Plitvice Mukinje (Plitvička Jezera)
|3:0 ||1:2 ||2:4 ||1:3 ||1:1 ||6:2 ||bgcolor="gainsboro"| ||3:2 ||3:1|-
|SOK ||align="left"|Sokolac Brinje
|2:1 ||2:2 ||0:1 ||1:5 ||3:0 p.f. ||1:0 ||2:3 ||bgcolor="gainsboro"| ||1:2
|-
|VEL  ||align="left"|Velebit Žabica
|3:0 ||0:4 ||0:2 ||1:6 ||3:0 ||3:0 p.f. ||0:0 ||4:0' ||bgcolor="gainsboro"|
|}
Izvori:

 Najbolji strijelci
Izvor:

 17 golova
 Josip Ratković (Croatia 92)
 13 golova
 Jure Matovina (Plitvice)
 12 golova
 Goran Lovrić (Gospić 91)
 10 golova
 Nikola Bulum (Velebit'')

Poveznice
 Nogometni savez Ličko-senjske županije
 ŽNL Ličko-senjska'
 Kup Nogometnog saveza Ličko-senjske županije 2016./17.
 MŽNL NS Rijeka 2016./17.
 1. ŽNL Istarska 2016./17.
 1. ŽNL Primorsko-goranska 2016./17.

Izvori
 rsssf.com, Hrvatska 2016./17., 5. rang - 1. ŽNL
 nogometnisavezlsz.hr, Bilteni 2016./17. , pristupljeno 7. lipnja 2017.
 nogometnisavezlsz.hr, Bilten br. 28 (124/2017), objavljeno 7. lipnja 2017., preuzeto 8. lipnja 2017.

2016-17
Ličko-senjska-1

ŽNL Ličko-senjska 2016./17.


Cityring O1 er en indre ringvej, der går rundt om Billund Centrum.

Vejen består af Nordmarksvej – Granvej – Grindstedvej – Vejlevej og ender til sidst i Nordmarksvej igen.

Cityring skal lede gennemkørende trafik uden om centrum og fungere som en alternativ rute for dem, der har ærinder inde i den indre by, men er også en gevinst for de handlende så der ikke kommer så meget gennemkørende trafik ind gennem midtbyen.

Derudover skal cityringen være med til at tage den tunge trafik der skal mod Legoland, LEGO House, Lalandia og Billund Lufthavn.

Billund
Centerringe og Cityringe i Danmark

Cityring (Billund)


TCPA may refer to:

 Telephone Consumer Protection Act of 1991, United States law
 Town and Country Planning Act 1990, act of the United Kingdom Parliament
 Town and Country Planning Association, United Kingdom independent charity
 Trusted Computing Platform Alliance, former computer industry group succeeded by the Trusted Computing Group

TCPA


Die Austrian International 2002 fanden vom 25. bis zum 28. April 2002 in Pressbaum statt. Es war die 32. Austragung dieser offenen internationalen Meisterschaften von Österreich im Badminton.

Finalergebnisse

Weblinks
Homepage
tournamentsoftware.com

2002
Badminton 2002
EBU Circuit 2001/02
Badmintonwettbewerb in Pressbaum

Austrian International 2002


බෙනීටෝ අමිල්කාර් ඇන්ඩ්‍රියා මුසොලිනී (ඉතාලි: Benito Amilcare Andrea Mussolini) ඉතාලි ජාතික පැසිස්ට්වාදී පක්ෂයේ නායකයා ලෙස ඔහු 1922 සිට 1943 දක්වා ඉතාලිය පාලනය කළේය. 1922 දී ඔහු ඉතාලියේ 40 වැනි අගමැති ලෙස ධූරයට පත්විය. තවද ඔහු ඉතාලි අධිරාජ්‍යයේ පළමු මාර්ෂල්වරයා ද විය. 1940 වසරේදී ඔහු දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේදී ප්‍රංශයට හා බ්‍රිතාන්‍යයට එරෙහිව ඉතාලිය මෙහෙය වූයේය. බෙනිටෝ ඉතාලි සමාජවාදී පක්ෂයේ සමාරම්භක සාමාජිකයකු ද වෙයි. අවන්තිල් පුවත්පතේ කතුවරයා ද වූයේය.

පවුල් ජීවිතය

බෙනිටෝ සහෝදර සහෝදරියන් තිදෙනකුගෙන් යුතු පවුලේ වැඩිමලා ලෙස 1883 ජූලි 29 දින ඉතාලියේ ෆෝලි ප්‍රාන්තයේ කුඩා නගරයකදී උපත ලැබුවේය.  ඔහුගේ පියා ඇලෙසැන්ඩ්‍රෝ මුසෝලිනී පතල් කම්කරුවකු වූ අතර ඔහුගේ මව රෝසා වෘත්තියෙන් ගුරුවරියක විය. තම පියාගේ සමාජවාදී චින්තනය බෙනිටෝට තදින්ම බලපෑවේය. ඔහු ගැටවර වියේදී ආගමික මතවාද පිළිබඳ ඇති වූ මතභේදයකින් මාපියන්ගෙන් වෙන්වූහ.

දේශපාලනය
ශිෂ්‍යයකුව සිටියදී ඔහු දේශපාලන රැස්වීම් සංවිධානය කළේය. කතා පැවැත් වූවේය. හමුදාවට බැඳී ස්විස්ටර්ලන්තයට ගිය ඔහු එහිදී ද සමාජවාදීී ක්‍රියාකාරිකයකු වූයේය. 1903 දී එනිසාම ස්විස්ටර්ලන්ත පොලිසිය විසින් ඔහු අත් අඩංගුවට ගන්නා ලදී.

1919 දී ඔහු පැසිස්ට්වාදී පක්ෂය පිහිටුවන ලද්දේය. ඉතාලි හමුදාවේ වසර දෙකක් සේවය කළ ඔහු ඉන් පසු ගුරු සේවයේ යෙදුණේය. ඔහු ඉතාලියෙහි බලය තහවුරු කරගනු ලැබූයේ 1922 වර්ෂයේදීයි.

දෙවැනි ලෝක මහා සංග්‍රාමය
පළමු ලෝක යුද්ධයේදී, ඉතාලිය ජයග්‍රාහී පිලේ සිටි නමුත් යුද්ධයෙන් පසු ඇතිකරගත් සාම ගිවිසුම් එරටට වාසි සහගත නොවීය. මෙම ගිවිසුම් මඟින් එරට අපේක්ෂා කළ තරම් යටත් විජිත ලබා ගැනීමට හැකියාව නොලැබුණි. ඒ නිසා ඉතාලිය තුළ යුද්ධයෙන් පසු විරැකියාව, ආහාර හිඟය වැනි ආර්ථික ගැටලු රැසක් පැන නැගිණ. එසේම රට තුළ කම්කරු ප්‍රශ්න උග්‍රවී වැඩවර්ජන රැල්ලක් පැතිරුණි. ඉතාලියේ පැවති මෙම අස්ථාවර තත්වයෙන් ප්‍රයෝජන ගත් බෙනීටෝ මුසෝලිනී 1922 වර්ෂයේදී පැසිස්ට්වාදී දේශපාලන පක්ෂය හරහා ඉතාලියේ දේශපාලන බලය අල්ලා ගත්තේය. මුසෝලිනීගේ දේශපාලන ක්‍රමය පැසිස්ට්වාදය ලෙස හැඳින්වේ. පැසිස්ට්වාදය යනු හිට්ලර්ගේ නාසිවාදය මෙන් තනි පක්ෂයේ ඒකාධිපති පාලන ක්‍රමයකි.

ඉතාලියේ බලය ලබාගත් මුසෝලිනී කළු කමිස හමුදාව නම් සන්නද්ධ භටයන් යොදා ගෙන පැසිස්ට්වාදයට එරෙහි පිරිස් විනාශ කිරීමට කටයුතු කළේය. මෙසේ ඒකාධිපති පාලනය මගින් මුසෝලිනී ඉතාලියේ ආර්ථිකය තරමක් ශක්තිමත් කළ නමුත් 1929 වර්ෂයේදී ලෝක ආර්ථික පරිහානියේ අනිසි බලපෑම් ඉදිරියේ ඔහුගේ ප්‍රයත්නය අසාර්ථක විය. අභ්‍යන්තර දේශපාලන බලය හැම අතකින් ම තමන් අතට ගොනු කරගත් මුසෝලිනී අනතුරුව ඉතාලි බලය විදේශීය වශයෙන් පැතිරවීමේ ව්‍යාපාරයකට අත ගැසීය. ජර්මනිය මෙන් ම ඉතාලිය ද එක්සත් රටක් බවට පත් වූයේ 1970 වර්ෂයේදී ය. ඒ වන විට ලෝකයේ බොහෝ සාරවත් ප්‍රදේශ සෙසු යුරෝපා ජාතිකයෝ අල්ලාගෙන තිබුණි. මේ නිසා ඉතාලිය යටත් විජිත පිහිටුවීමට යාමේ දී යුරෝපා රටවල් අතර ගැටුම් ඇතිවිය හැකි පසුබිමක් තිබුණි.

ඇඩොල්ෆ් හිට්‌ලර් ජාත්‍යන්තර කටයුතුවලදී තම සිතැඟියාවන්ට අනුව කටයුතු කර ගැනීමේ පහසුව නිසාවෙන් මුසෝලිනීද සහභාගි කරගනිමින් ජයග්‍රහණ හිමිකරගත්තේය. 1939 වර්ෂයේ මැයි 22 දා නාසි සන්ධානය පිහිටුවාගත් දෙදෙනා දෙවැනි මහා ලෝක සංග්‍රාමයට සූදානම් විය. යුධ ආරම්භ වසර 4 තුළ හිට්‌ලර් සහ මුසෝලිනී පරාජය කිරීම අපහසු විය. 1943 වර්ෂයේදී එම තත්ත්වය වෙනස් වූයේය. 1942 අග භාගයේදී ඉතාලි ගුවන් හමුදා යානා දෙදාහක් පමණ අහිමි වීමත් "සිසිලිය වෙරළට" හදිසි ප්‍රහාරයක් එල්ලවීමත් නිසාවෙන් නාසි හමුදාවට 1943 මැයි 13 දින යටත්වීමට සිදුවූයේය.

ඉතාලි රජයේ විධායකයන් 28 දෙනකුගෙන් යුතු වූ "ග්‍රෑන්ඩ් කවුන්සිල්" (Grand Council) මුසෝලිනීට, එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කරන ලදි. ඉන් ඔහුව ඉතාලි අගමැති තනතුරින් පහ කළ යුතු බවට තීන්දු වූයේය. ග්‍රෑන්ඩ් කවුන්සිලයේ නිගමනයන්ට අනුව 1943දී ජුලි 25 දින ඔහුව පදවියෙන් පහකර රාජ්‍ය බලය හමුදාව යටතට පත්කෙරිණ. එසේම ඔහුට හිට්‌ලර් සමඟ එකට සිටීමට ඉඩක් නොදී මිත්‍ර පාක්‌ෂිකයන්ට භාරදීමේ අදහසින් විවිධ ප්‍රදේශයන්හි සඟවා තැබීය. කෙසේ නමුත් හිට්‌ලර්, මුසෝලෝනී සොයාගෙන උතුරු ඉතාලියේ "ඇල්ප්ස්‌හි" ගර්ඩාවිලට සමීප හමුදා කඳවුරක රැඳවීමට කටයුතු කරන ලදි. මිත්‍ර පාක්‌ෂිකයන්ට එරෙහිව සටන් කරන බවට ප්‍රකාශයක් කරන ලෙසට හිට්‌ලර් ඔහුට බලපෑම් කර තිබේ.

ඉතාලි බලය දුර්වල වීම නිසා මුසෝලිනී ස්විස්ටර්ලන්තය වෙත පලා ගිය නමුත් ඉතාලි රජය විසින් 1945 අප්‍රේල් 28 වැනිදා ඔහු අත් අඩංගුවට ගෙන වෙඩි තබා ඝාතනය කරනු ලැබීය. ඉතාලි ගොවි දියණියක වූ රේචල් සමඟින් විවාහ වී සිටි අතර ඔහු දරුවන් පස් දෙනකුගේ පියකු ද වූයේය.

දේශපාලනය
ශිෂ්‍යයකුව සිටියදී ඔහු දේශපාලන රැස්වීම් සංවිධානය කළේය. කතා පැවැත් වූවේය. හමුදාවට බැඳී ස්විස්ටර්ලන්තයට ගිය ඔහු එහිදී ද සමාජවාදීී ක්‍රියාකාරිකයකු වූයේය. 1903 දී එනිසාම ස්විස්ටර්ලන්ත පොලිසිය විසින් ඔහු අත් අඩංගුවට ගන්නා ලදී.

1919 දී ඔහු පැසිස්ට්වාදී පක්ෂය පිහිටුවන ලද්දේය. ඉතාලි හමුදාවේ වසර දෙකක් සේවය කළ ඔහු ඉන් පසු ගුරු සේවයේ යෙදුණේය. ඔහු ඉතාලියෙහි බලය තහවුරු කරගනු ලැබූයේ 1922 වර්ෂයේදීයි.

දෙවැනි ලෝක මහා සංග්‍රාමය
පළමු ලෝක යුද්ධයේදී, ඉතාලිය ජයග්‍රාහී පිලේ සිටි නමුත් යුද්ධයෙන් පසු ඇතිකරගත් සාම ගිවිසුම් එරටට වාසි සහගත නොවීය. මෙම ගිවිසුම් මඟින් එරට අපේක්ෂා කළ තරම් යටත් විජිත ලබා ගැනීමට හැකියාව නොලැබුණි. ඒ නිසා ඉතාලිය තුළ යුද්ධයෙන් පසු විරැකියාව, ආහාර හිඟය වැනි ආර්ථික ගැටලු රැසක් පැන නැගිණ. එසේම රට තුළ කම්කරු ප්‍රශ්න උග්‍රවී වැඩවර්ජන රැල්ලක් පැතිරුණි. ඉතාලියේ පැවති මෙම අස්ථාවර තත්වයෙන් ප්‍රයෝජන ගත් බෙනීටෝ මුසෝලිනී 1922 වර්ෂයේදී පැසිස්ට්වාදී දේශපාලන පක්ෂය හරහා ඉතාලියේ දේශපාලන බලය අල්ලා ගත්තේය. මුසෝලිනීගේ දේශපාලන ක්‍රමය පැසිස්ට්වාදය ලෙස හැඳින්වේ. පැසිස්ට්වාදය යනු හිට්ලර්ගේ නාසිවාදය මෙන් තනි පක්ෂයේ ඒකාධිපති පාලන ක්‍රමයකි.

ඉතාලියේ බලය ලබාගත් මුසෝලිනී කළු කමිස හමුදාව නම් සන්නද්ධ භටයන් යොදා ගෙන පැසිස්ට්වාදයට එරෙහි පිරිස් විනාශ කිරීමට කටයුතු කළේය. මෙසේ ඒකාධිපති පාලනය මගින් මුසෝලිනී ඉතාලියේ ආර්ථිකය තරමක් ශක්තිමත් කළ නමුත් 1929 වර්ෂයේදී ලෝක ආර්ථික පරිහානියේ අනිසි බලපෑම් ඉදිරියේ ඔහුගේ ප්‍රයත්නය අසාර්ථක විය. අභ්‍යන්තර දේශපාලන බලය හැම අතකින් ම තමන් අතට ගොනු කරගත් මුසෝලිනී අනතුරුව ඉතාලි බලය විදේශීය වශයෙන් පැතිරවීමේ ව්‍යාපාරයකට අත ගැසීය. ජර්මනිය මෙන් ම ඉතාලිය ද එක්සත් රටක් බවට පත් වූයේ 1970 වර්ෂයේදී ය. ඒ වන විට ලෝකයේ බොහෝ සාරවත් ප්‍රදේශ සෙසු යුරෝපා ජාතිකයෝ අල්ලාගෙන තිබුණි. මේ නිසා ඉතාලිය යටත් විජිත පිහිටුවීමට යාමේ දී යුරෝපා රටවල් අතර ගැටුම් ඇතිවිය හැකි පසුබිමක් තිබුණි.

1936 වර්ෂයේ දී මුසෝලිනී අප්‍රිකාවේ ඇල්බීසීනියාව හෙවත් වර්තමානයේ ඉතියෝපියාව ආක්‍රමණය කොට අල්ලා ගත්තේය. පසුව හිට්ලර් සමඟ එක් වූ මුසෝලිනී පැසිස්ට් බලය තවදුරටත් ව්‍යාප්ත කිරීමේ අරමුණින් දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයට සම්බන්ධ විය. එහි දී නට්සිවාදී හා පැසිස්ට්වාදී බල කඳවුර එංගලන්තය, රුසියාව, ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ රටවලට එරෙහිව සටන් වැදිණ.

ඇඩොල්ෆ් හිට්‌ලර් ජාත්‍යන්තර කටයුතුවලදී තම සිතැඟියාවන්ට අනුව කටයුතු කර ගැනීමේ පහසුව නිසාවෙන් මුසෝලිනීද සහභාගි කරගනිමින් ජයග්‍රහණ හිමිකරගත්තේය. 1939 වර්ෂයේ මැයි 22 දා නාසි සන්ධානය පිහිටුවාගත් දෙදෙනා දෙවැනි මහා ලෝක සංග්‍රාමයට සූදානම් විය. යුධ ආරම්භ වසර 4 තුළ හිට්‌ලර් සහ මුසෝලිනී පරාජය කිරීම අපහසු විය. 1943 වර්ෂයේදී එම තත්ත්වය වෙනස් වූයේය. 1942 අග භාගයේදී ඉතාලි ගුවන් හමුදා යානා දෙදාහක් පමණ අහිමි වීමත් "සිසිලිය වෙරළට" හදිසි ප්‍රහාරයක් එල්ලවීමත් නිසාවෙන් නාසි හමුදාවට 1943 මැයි 13 දින යටත්වීමට සිදුවූයේය.

ඉතාලි රජයේ විධායකයන් 28 දෙනකුගෙන් යුතු වූ "ග්‍රෑන්ඩ් කවුන්සිල්" (Grand Council) මුසෝලිනීට, එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කරන ලදි. ඉන් ඔහුව ඉතාලි අගමැති තනතුරින් පහ කළ යුතු බවට තීන්දු වූයේය. ග්‍රෑන්ඩ් කවුන්සිලයේ නිගමනයන්ට අනුව 1943දී ජුලි 25 දින ඔහුව පදවියෙන් පහකර රාජ්‍ය බලය හමුදාව යටතට පත්කෙරිණ. එසේම ඔහුට හිට්‌ලර් සමඟ එකට සිටීමට ඉඩක් නොදී මිත්‍ර පාක්‌ෂිකයන්ට භාරදීමේ අදහසින් විවිධ ප්‍රදේශයන්හි සඟවා තැබීය. කෙසේ නමුත් හිට්‌ලර්, මුසෝලෝනී සොයාගෙන උතුරු ඉතාලියේ "ඇල්ප්ස්‌හි" ගර්ඩාවිලට සමීප හමුදා කඳවුරක රැඳවීමට කටයුතු කරන ලදි. මිත්‍ර පාක්‌ෂිකයන්ට එරෙහිව සටන් කරන බවට ප්‍රකාශයක් කරන ලෙසට හිට්‌ලර් ඔහුට බලපෑම් කර තිබේ.

ඉතාලි බලය දුර්වල වීම නිසා මුසෝලිනී ස්විස්ටර්ලන්තය වෙත පලා ගිය නමුත් ඉතාලි රජය විසින් 1945 අප්‍රේල් 28 වැනිදා ඔහු අත් අඩංගුවට ගෙන වෙඩි තබා ඝාතනය කරනු ලැබීය. ඉතාලි ගොවි දියණියක වූ රේචල් සමඟින් විවාහ වී සිටි අතර ඔහු දරුවන් පස් දෙනකුගේ පියකු ද වූයේය.

මේවාද බලන්න
 ඉතාලි රාජධානිය
 ලෝක යුද්ධය I
 ලෝක යුද්ධය II

මූලාශ්‍ර

1883 උපත්
1945 මරණ

බෙනිටෝ මුසෝලිනී


An Guzmania garciaensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh. An Guzmania garciaensis in nahilalakip ha genus nga Guzmania, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Guzmania

Guzmania garciaensis


La Facultad de Ciencias Jurídicas, Políticas, Sociales y Relaciones Internacionales de la Universidad Autónoma Gabriel René Moreno, se encuentra ubicada en la ciudad de Santa Cruz de la Sierra, Bolivia, es una unidad académica fundada en 1879, que desarrolla el servicio público de la educación de pregrado y post grado a través de su Unidad de Postgrado, en el campo jurídico, político, social y de relaciones internacionales, con criterios de excelencia académica y responsabilidad social.

Historia
La Facultad de Ciencias Jurídicas fue la primera Facultad en crearse junto con la Universidad Cruceña, es decir el 15 de diciembre de 1879 y en aquel entonces solo contaba con la carrera de Derecho.

A la fecha, la Facultad cuenta con tres carreras más: La de Ciencias Políticas y Administración Pública que se fundó mediante una resolución ICU del 13 de agosto de 1992, la carrera de Trabajo Social que fue fundada el 15 de junio de 1994 y la de Relaciones Internacionales.

Programas
Pregrado

Derecho
Ciencia política y administración pública
Relaciones internacionales
Trabajo social

Maestría

Derecho financiero y tributario
Derecho administrativo y procedimientos Especiales
Trabajo Social y Planificación Estratégica
Política y gestión pública
Derecho civil y procesal Civil
Derecho Penal y procesal Penal
Derecho constitucional y Derechos Fundamentales

Especialidad

Derecho aduanero y Procedimental
Ciencias Jurídicas y Políticas Aplicadas al Periodismo

Diplomados

Programas de Formación Continua
Derecho procesal civil
Derecho procesal penal
Política y Gestión Pública
Desarrollo social
Extranjería y Migración
Seguridad Pública y Protección Ciudadana
Derechos Fundamentales e Interpretación Constitucional
Conciliación y Arbitraje
Criminología y Clínica Forense
Política Comunicacional

Véase también
 Universidad Autónoma Gabriel René Moreno

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de la Universidad Gabriel Rene Moreno.
 Página oficial de la Facultad de Ciencias jurídicas, políticas, sociales y relaciones internacionales.

Universidad Autónoma Gabriel René Moreno

Universidad Autónoma Gabriel René Moreno
Facultades de Bolivia
Facultades de Derecho en Bolivia

Facultad de Ciencias Jurídicas, Políticas, Sociales y Relaciones Internacionales (Universidad Autónoma Gabriel René Moreno)


S4 0749+42 très connue sous le nom de OHIO I 483 est un lointain quasar radio-bruyant, situé dans la constellation du Lynx à  d'années-lumière.

Découverte
S4 0749+42 est découvert en 2003 par le SDSS-DR5 lors d'une étude du ciel profond dans le domaine du visible, cette étude du ciel profond relèvera plusieurs centaines de quasars.

Caractéristiques
S4 0749+42 est principalement caractérisé par une forte émission radio et l'une des plus grandes sources radio découvertes par le SDSS-DR5. Il a une fréquence moyenne de 100 MHz à 2 GHz ce qui le fait entrer dans la catégorie des radio-bruyants.

Une ré-étude faite avec le SDSS DR12 et l'IPAC a montré que S4 0749+42 est une source radio en évolution, effectivement depuis l'étude du SDSS-DR5 la source radio a augmenté de quelques GHz. Selon l'équipe travaillant avec l'IPAC cette augmentation du signal serait due au grossissement rapide de S4 0749+42 qui grossirait de 10 masses solaires par an.

La masse totale de S4 0749+42 est d'environ  de masses solaires.

Notes et références

Quasar
Constellation du Lynx
Trou noir supermassif

S4 0749+42


'Manuel Blanco Méndez' (Ciudad de México; 27 de octubre de 1943 - Mérida, Yucatán; 6 de junio de 1998) Fue un escritor y periodista mexicano, nieto del General Revolucionario Lucio Blanco Fuentes, se inició en el periodismo desde 1969, dirigió la página cultural del periódico El Nacional de 1970 a 1989, publicó siete libros y colaboró en la realización de otros más.

En 1973 el Gobierno del Estado de México le publica su primera obra, "Viva mi desgracia", en 1976, es finalista en el concurso "Casa de las Américas" (La Habana, Cuba), con su libro de cuentos "Las cuatro esquinas", en 1978 publica los cuentos "Jardín de lluvia" y "Natalia" en ediciones Asunción Sanchís, en 1982, ediciones T.E.A. le publica "Cantos de Enloquecido Amor", un compendio de cinco relatos que a pesar de ser breves, dan cuenta del depurado estilo del autor.

En 1993 se publica "Hojas de la memoria periodística: Manuel Blanco en la mira", como un homenaje en sus cincuenta años de vida, tomo que incluye anécdotas y relatos de periodistas y escritores (José Agustín, Carlos Monsiváis, Roberto López Moreno, Macario Matus, entre otros muchos), sobre Manuel Blanco.
En 1994, el Consejo Nacional para la Cultura y las Artes, publica una selección de las mil quinientas noventa y seis columnas "Ciudad en el Alba", que fueron publicadas en El Nacional, donde refleja el vivir y el sentir diario de los pobladores del Distrito Federal, que entre otras cosas nos muestra "el lenguaje, las canciones, los personajes, la cocina, los oficios, la nota roja casera, los muertitos, nuestras tradiciones, los gustos, el temblor", como acertadamente nos recuerda Salvador Ávila en la presentación del mismo.

Figura importante en la cobertura periodística del Festival Cervantino, colaboró a la institución del premio "El gallo pitagórico" a la mejor cobertura, y que el mismo obtuvo en una ocasión, obtuvo el Premio Nacional de Periodismo que otorga el club de periodistas de México, por el suplemento Huellas Urbanas de la revista Huellas. Fue despedido de El Nacional al inicio del sexenio de Carlos Salinas de Gortari, pero a decir de Víctor Roura, salieron ganando sus lectores, pues se concentró en su narrativa, en sus decires, afinó su pensamiento, afiló sus ideas.
Durante algunos años publicó la página semanal, "El Farolito" en el diario El Financiero, hasta su fallecimiento.

En 1998, el gobierno de Tlaxcala y Daga editores, de manera póstuma, publican "Manuel Blanco Cultura y Periodismo una reseña literaria y
en el año 2001 la Unidad Obrera y Socialista, le edita el libro "Para que empiece usted a soñar", un compendio de historias urbanas de la vida cotidiana, como un homenaje post mortem. Intenso colaborador del Taller Coreográfico de la UNAM, se hizo crítico de danza e incluso colaboró con varios textos en diversas publicaciones del Taller, principal promotor de una agrupación que integrara a los reporteros culturales, fundó la Unión de periodistas culturales (UPECU) entre sus muchas aventuras sociales y políticas.

Diccionario Enciclopédico de México. Humberto Mussaccio;
Enciclopedia de Escritores Mexicanos . UNAM

Escritores;
periodistas

Manuel Blanco Méndez


Glavu dole ruke na leđa je hrvatski dokumentarno-igrani film o vukovarskim hrvatskim braniteljima koji su zarobljeni i završili u srpskim koncentracijskim logorima. Prikazuje svjedočanstva o tragediji koja ih je snašla, kao i mučenjima koja su se odvijala svakodnevno. Film će biti premijerno prikazan u zagrebačkom kinu Europa 20. studenoga 2018. godine s početkom u 19 sati.

Izvori

Bibliografija
 Njavro, Juraj; Glava dolje ruke na leđa, Quo Vadis, Zagreb, 1992., 180 str.

Vanjske poveznice
 Najava filma

Hrvatski dokumentarni filmovi o Bitki za Vukovar
Hrvatski dokumentarni filmovi o progonima i ratnim zločinima u Domovinskom ratu

Glavu dole ruke na leđa


Gaia Cauchi (født 19. november 2002) er en maltetisk sanger som repræsenterede Malta og vandt Junior Eurovision Song Contest 2013 med sangen "The Start", sangen opnåede 130 point.

Eksterne henvisninger

Sangere fra Malta

Gaia Cauchi


Nikola Fink (* 10. November 1894 in Zagreb; † 1. November 1968 ebenda) war ein jugoslawischer Zoologe.

Leben
Er studierte Biologie an der Universität Zagreb und promovierte dort 1917. Bei einem Studienaufenthalt an der Universität Jena hatte er Ernst Haeckel kennengelernt. Nach dem Studium war er Assistent und Dozent an der Universität Zagreb sowie Kustos am Kroatischen Volksmuseum.

Ab 1945 war er zunächst außerordentlicher, ab 1946 ordentlicher Professor für Zoologie an der Universität Zagreb. Daneben war er von 1945 bis 1950 Direktor des Zagreber Zoos. 1965 wurde er emeritiert.

Ehrungen etc.
Nach Nikola Fink wurde der 1969 entdeckte Ranzenkrebs Limnosbaena finki benannt.

Werke
 (mit Milan Kaman): Zoologija : za drugi razred gimnazije (Zoologie. Für die 2. Klasse des Gymnasiums), 1946
 Nauka o čovjeku : za VII razred gimnazije (Wissenschaft vom Menschen. Für die 7. Klasse des Gymnasiums), 1947

Nikola Fink verfasste mehrere Beiträge für die 1. Ausgabe der Kroatischen Enzyklopädie.

Literatur
 Hrvatski Biografski Leksikon, Band 4, 1998, S. 261f

Einzelnachweise

Zoologe
Hochschullehrer (Universität Zagreb)
Zoodirektor
Kurator einer naturwissenschaftlichen Sammlung
Absolvent der Universität Zagreb
Jugoslawe
Geboren 1894
Gestorben 1968
Mann

Nikola Fink


In the City debitantski je singl engleskog benda The Jam s istoimenog albuma. Singl je izdan 29. travnja 1977. i dospio je na 40. mjesto na UK ljestvice singlova u svibnju 1977. Što ga čini njihovim prvim Top 40 singlom i početkom niza od 18 uzastopnih Top 40 singlova.

Pjesam je nastala utjecajem rane glazbe grupe The Who, ali s energijom i stavom specifičnim za punk eru. Sam naaslov pjesme posuđen je od istoimene pjesme benda The Who (koja je objavljena kao B strana singla I'm a Boy, 1966. godine).

Weller je imao samo 18 godina kada je napisao pjesmu koja po njegovim riječima govori o:  "Bio je to zvuk buđenja mladih, ako ne i Londona, pjesma je o pokušaju probijanja iz predgrađa. Što se nas tiče, grad je bio mjesto u kojem se sve događalo: klubovi, svirke, glazba. Imao sam vjerojatno 18 godina, tako da je to bila pjesma mladića, pjesma o predgrađu koje je sanjalo o svjetlima Londona i gradskom uzbuđenju. Bilo je uzbudljivo vrijeme za biti živ. London je izlazilo iz svojih posthipi dana i preuzimala ga je nova generacija. Pjesma je uhvatila onu širokooku nevinost izlaska iz vrlo male zajednice i ulaska u širi svijet, slušanja svih bendova, susretanja s ljudima, odlazaka u klubove i slobodi koju je taj svijet pružao."

U pjesmi se izravno govori i o policijskoj brutalnosti u stihovima "In the city, there's a thousand men in uniform/And I hear they now have the right to kill a man".

Početni bas rif po kojem je pjesme prepoznatljiva nekoliko mjeseci kasnije na singlu Holidays in The Sun koriste Sex Pistolsi. Weller je imao sukob s basistom Sex Pistolsa Sidom Viciousom u klubu Speakeasy zbog kopiranja rifa.

Pitchfork Media pjesmu smatra jednim od najboljih debi singlova.

Izvori

Singlovi 1970-ih

In the City


Tradicijska afrička medicina (TAM) uključuje indigenu medicinu raznih afričkih kultura, u užem smislu subsaharske Afrike. Sjeverni dio Afrike i dijelovi istoka i jugoistoka kontinenta moraju se uzeti odvojeno u obzir. Granice današnjih država Afrike postoje uglavno zbog kolonijalnih razloga.

TAM kombinira domorodna znajna o bilju s afričkom duhovnosti. Primjenjuje se od strane babica, gatara, iscjelitelja i travara. Prema podatcima WHO u nekim azijskim i afričkim zemljama i do 80% populacije rabi takve oblike medicine. Od 1977. godine WHO promovira od 1977 tradicionalnu medicinu zemalja u razvoju, za poboljšanje osnovnih usluga primarnog zdravstvtva ruralnog stanovništva. TM je integriran kulturno i društveno, široko dostupna i jeftine.

Za razliku od složenih medicinskh tradicija kao što su one od Kine ili Indije, Tradicijska afrička medicina nije zapisana i samo se temelji na regionalnim tradicijama. Problem je nedostatak regulacije, kontrole i sustava kvalitete. Uglavnom su isckelitelji nepismeni a terapije su im često tajne. Temelje se na nejasneim i mističnim načelim.Postoje i doticaji s ne-medicinskim podrucjima kao što su progoni albina, obrezivanje žena ili odricanje od djelotvornih lijekova kao npr. U liječenju HIV-a.

Primjeri
Afrička šljiva (lat. prunus africana; pygeum africanum) u tradicionalnoj afričkoj medicini dijelovi afričke šljive koristili su se za liječenje vrućice, malarije, povijanje rana, liječenje problema nastalih zbog otrova sa strelice, boli u želucu, za čišćenje crijeva, za bolesti bubrega, stimuliranje apetita, gonoreju i duševne bolesti...Tek u moderno vrijeme se reklamira za liječenje problema povezanih s povećanom prostatom te za potenciju.

Povezani članci
Akupunktura
Alternativna medicina

Izvori

Medicina

Tradicijska afrička medicina


Franciszek Smuda (, n. 22 iunie 1948) este un fost fotbalist și antrenor polonez care deține și cetățenie germană. A jucat pentru cluburi din Polonia, Statele Unite și Germania. În 1983, el a devenit antrenor, fiind numit în această poziție de cluburi precum Widzew Łódź, Wisła Cracovia, Legia Varșovia și Lech Poznan. El a câștigat trei campionate ale Poloniei. În 2009 a fost numit antrenorul echipei naționale de fotbal a Poloniei, dar a demisionat pe 16 iunie 2012, după eliminarea de la Euro 2012.

Viața timpurie
Smuda s-a născut în Lubomia, Wodzisław, Polonia, ca fiu al lui Gerard, un lucrător la căile ferate, și Marta.

Cariera ca jucător
Ca jucător, el a jucat ca fundaș. El și-a început cariera la Unia Racibórz și mai târziu a jucat pentru Odra Wodzisław Śląski. A debutat în Ekstraklasa pentru Stal Mielec în sezonul 1970-71. De asemenea, el a jucat pentru Piast Gliwice, urmat de un scurt timp la Vistula Garfield în Statele Unite ale Americii. De asemenea, el a participat la NASL Hartford Bi-Centennials. În 1975 Smuda a revenit în Polonia pentru a juca pentru Legia Varșovia. În 1978, el s-a întors în Statele Unite ale Americii din nou să joace pentru alte trei cluburi din NASL. El și-a terminat cariera de jucător în Germania, devenind la scurt timp antrenor.

Cariera ca antrenor
El și-a început cariera de antrenor cu succes în ligile inferioare din Germania. În timpul anilor 1980, el a fost numit în funcția de manager în Turcia. El le-a antrenat pe Altay Izmir si Konyaspor timp de patru ani. În 1993, Smuda a revenit în Polonia pentru a ajuta la salvarea clubului Stal Mielec de la retrogradare. În timpul sezoanelor în Mielec, el a reușit să mențină echipa în Ekstraklasa.

Polonia
Pe 29 octombrie 2009, el a fost ales ca noul selecționer al echipei naționale de fotbal a Poloniei. După un dezamăgitor UEFA Euro 2012, turneu în care Polonia a terminat ultima în grupa ei, după Rusia, Grecia și Republica Cehă Franciszek Smuda și-a dat demisia imediat după înfrângerea din ultimul meci al grupei.

Palmares

Ca antrenor
 Widzew Łódź
 Ekstraklasa: 1995-96, 1996-97
 Supercupa Poloniei: 1996
 Ekstraklasa locul 2: 1994-95
 Wisła Cracovia
 Ekstraklasa: 1998-99
 Supercupa Poloniei: 2001
 Zagłębie Lubin
 Ekstraklasa locul 3: 2005-06
 Cupa Poloniei locul 2: 2005-06
 Lech Poznań
 Cupa Poloniei: 2008-09
 Ekstraklasa locul 3: 2008-09

Viața personală
Smuda este căsătorit cu Małgorzata.

Note

Legături externe
 Statistici NASL
 Franciszek Smuda la mackolik.com

Nașteri în 1948
Oameni în viață
Fotbaliști polonezi
Fotbaliști ai Piast Gliwice
Fotbaliști ai Ruch Chorzów
Fotbaliști ai Stal Mielec
Fotbaliști ai Legia Varșovia
Antrenori polonezi de fotbal
Antrenori ai echipei naționale de fotbal a Poloniei
Antrenori ai Stal Mielec
Antrenori ai Wisła Cracovia
Antrenori ai Lech Poznań

Franciszek Smuda


Philippe Dalibard (* 5. Februar 1958 in Bonchamp-lès-Laval) ist ein ehemaliger französischer Radrennfahrer und Sportlicher Leiter.

Sechsmal gewann Philippe Dalibard zwischen 1979 und 1989 als Rekordsieger das Rennen Mi-Août Bretonne, 1981 wurde er französischer Straßenmeister der Amateure. Dreimal – 1986, 1988 und 1989 – entschied er  Tro Bro Leon für sich und ist damit bei diesem Rennen ebenso Rekordsieger wie bei  Tour du Finistère, die er zweimal gewann (1987, 1989). 1987 und 1989 siegte er bei den Boucles de la Mayenne und 1988 bei der Volta Ciclista Provincia Tarragona.

Nach Beendigung seiner aktiven Radsport-Laufbahn war Dalibard bis 2009 als Sportlicher Leiter des Teams Bretagne Armor Lux, später Bretagne-Schuller, tätig.
Philippe Dalibard ist der Schwiegersohn des Radrennfahrers Joseph Groussard; sein Sohn ist Antoine Dalibard, ebenfalls ein ehemaliger Radsportler, der auch bei Bretagne-Schuller fuhr.

Einzelnachweise

Weblinks

Radsportler (Frankreich)
Radsportfunktionär (Frankreich)
Französischer Meister (Radsport)
Sportlicher Leiter
Franzose
Geboren 1958
Mann

Philippe Dalibard


Chittorgarh (en hindi: चित्तौड़गढ़) es un distrito de la India en el estado de Rajastán. Código ISO: IN.RJ.CT.

Comprende una superficie de 10856 km².

El centro administrativo es la ciudad de Chittorgarh.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 1544392 habitantes, de los cuales 760 338 eran mujeres y 784 054 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Chittorgarh

Distrito de Chittorgarh


Dilhorne es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Staffordshire Moorlands, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Dilhorne tiene una superficie de 10,01 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Dilhorne tenía 458 habitantes (49,78% varones, 50,22% mujeres) y una densidad de población de 45,75 hab/km². El 16,16% eran menores de 16 años, el 76,2% tenían entre 16 y 74, y el 7,64% eran mayores de 74. La media de edad era de 41,57 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 26,56% estaban solteros, el 59,38% casados, y el 14,06% divorciados o viudos.

El 98,91% de los habitantes eran originarios del Reino Unido y el 1,09% de cualquier otro lugar salvo del resto de países europeos. Según su grupo étnico, el 99,34% eran blancos y el 0,66% asiáticos. El cristianismo era profesado por el 88,86% y el hinduismo por el 0,66%, mientras que el 5,68% no eran religiosos y el 4,8% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 176 hogares con residentes y 11 vacíos.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Dilhorne


Nikefor Komnen (grčki Νικηφόρος Κομνηνός) (oko 1062. – nakon 1136.) bio je bizantski plemić i službenik. Njegovi roditelji bili su gospa Ana Dalasena i plemić Ivan Komnen; Nikefor je bio njihovo najmlađe dijete te brat cara Aleksija I. Komnena. Aleksije je ušao u vojnu službu, dok su Nikefor i njegov drugi brat Adrijan ostali pod zaštitom svoje majke (prema Nikeforu Brijeniju Mlađem), koja im je pružila dobo obrazovanje. Kad je Aleksije došao na prijestolje, svoje je rođake uzdigao na visoke položaje te je tako Nikefora učinio sebastosom.

Brak
Ime Nikeforove supruge je nepoznato. Imali su kćer nepoznata imena i sina Aleksija, koji je također bio sebastos. Kći se udala za Grgura Pakourianosa Mlađeg.

Izvori

Bizantski vojskovođe
Komneni
Aleksije I. Komnen

Nikefor Komnen (brat Aleksija I.)


An Sauroglossum distans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley ngan Leslie Andrew Garay. An Sauroglossum distans in nahilalakip ha genus nga Sauroglossum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sauroglossum

Sauroglossum distans


Attila Balázs (* 27. September 1988 in Budapest) ist ein ungarischer Tennisspieler.

Persönliches
Der Bruder von Attila, György Balázs (* 1985), war ebenfalls Profi und insbesondere als Juniorenspieler erfolgreich.

Karriere
Zu Anfang seiner Karriere spielte Balázs ausschließlich Turniere auf der ITF Future Tour und ATP Challenger Tour. Auf ersterer gewann er bis 2018 im Einzel 29 und im Doppel 13 Titel. In Palermo setzte er sich 2010 im Finale gegen Martin Fischer in drei Sätzen durch, während er bereits 2008 in Banja Luka an der Seite seines Trainers Amir Hadad die Doppelkonkurrenz gewann, was seine ersten Titel der Challenger Tour bedeuteten. Der Erfolg in Palermo beförderte Balázs auf Rang 153 in der Weltrangliste, was seine bis dato höchste Platzierung gewesen war. 2010 nahm er  an den Qualifikationen der Grand-Slam-Turniere für die Hauptfelder der French Open und US Open teil, kam jedoch nicht über die erste Runde hinaus.

Auf der ATP World Tour gelang ihm 2012 beim Turnier in Bukarest die erstmalige Qualifikation für das Hauptfeld. In der ersten Runde besiegte Balázs, auf Rang 450 der Weltrangliste notiert, den auf Rang 64 geführten Slowaken Lukáš Lacko in drei Sätzen. Im Achtelfinale traf er auf Potito Starace, Nummer 76 der Welt, und behielt in zwei Sätzen die Oberhand. Mit dem Belgier Xavier Malisse besiegte er anschließend erstmals einen Top-50-Spieler, als er den auf Rang 45 notierten Malisse im Viertelfinale in drei Sätzen bezwang. Gegen Fabio Fognini blieb er im Halbfinale chancenlos und schied mit 3:6, 1:6 aus dem Turnier aus.

Seit 2009 spielt Balázs für die ungarische Davis-Cup-Mannschaft.

Erfolge

Einzel

Turniersiege

Finalteilnahmen

Doppel

Turniersiege

Abschneiden bei Grand-Slam-Turnieren

Einzel

Weblinks

Davis-Cup-Spieler (Ungarn)
Ungar
Geboren 1988
Mann

Attila Balázs


Mednafen (My Emulator Doesn't Need A Frickin' Excellent Name), também conhecido como Nintencer, é um pacote baseado em OpenGL e SDL que agrupa vários emuladores, originais e de terceiros em um pacote único. É distribuído sob a GPL 2.0. Alguns núcleos de emulação do Mednafen foram portados para o RetroArch.

Plataformas compatíveis
O emulador é compatível com Linux, OpenBSD, Risc OS, Wii, PlayStation 3 e Microsoft Windows.

Sistemas suportados

Ver também
 Lista de emuladores de consoles de video game

Mednafen


صالح زكي بك (1900-1969)، وهو سياسي وإداري شغل منصب مدير الحسابات في عهد المملكة العراقية.
 صالح زكي الطائي (1890-1966)، وهو من ضباط الجيش العراقي وكان مرافقاً للملك غازي الأول، وآخر منصب لهُ كان مدير إدارة الجيش العراقي.

صالح زكي


Piedrabuena bezeichnet:

 Piedrabuena (Tucumán), Ort in Argentinien
 Barrio Comandante Luis Piedrabuena, Stadtteil von Buenos Aires, Argentinien
 Comandante Luis Piedrabuena, Ort in Argentinien

 Piedrabuena (Ciudad Real), Gemeinde in Spanien

Piedrabuena ist der Nachname von:

 Bernabé Piedrabuena (1863–1942), Bischof von Tucumán (Argentinien)
 Guillermo Piedrabuena Richard, chilenischer Anwalt und Hochschullehrer
 Luis Piedrabuena (1833–1883), argentinischer Militär
 Pedro Piedrabuena (* 1971), US-amerikanischer Karambolagespieler

Piedrabuena


Le Ziegelgraben est un ruisseau long d'un kilomètre et demi, affluent du Main, traversant le territoire de Veitshöchheim, commune périphérique de Wurtzbourg, dans le Land de Bavière.

Géographie
Le Ziegelgraben a sa source dans le plateau de Wern-Lauer dans la zone naturelle de la forêt de Gramschatz, au sud de Veitshöchheim, sur le site d'un terrain d'entraînement de l'armée américaine au nord de l'aérodrome de Wurtzbourg-Schenkenturm et directement au sud de la limite entre Veitshöchheim et Unterdürrbach, quartier de Wurtzbourg.

Il longe d'abord la limite à travers des zones forestières au sud du Geisbergbad, puis traverse la frontière jusqu'à Veitshöchheim et disparaît immédiatement après sous terre à la Staufenbergstrasse. Il ne réapparaît en surface qu'à l'ouest du viaduc de Veitshöchheim où passe la LGV Hanovre - Wurtzbourg et se jette finalement dans la zone naturelle de la vallée du Main près de Veitshöchheim, à la limite sud de la commune.

Notes et références

Liens externes

Système hydrologique du Rhin
Cours d'eau en Bavière
Wurtzbourg

Ziegelgraben (Main)


Josef von Stadl (auch Josef Vonstadl; * 26. März 1828 in Steinach am Brenner, Tirol; † 21. Dezember
1893 in Hall in Tirol) war ein österreichischer Baumeister und Architekt.

Leben

Josef von Stadl wurde als Sohn des Gast- und Landwirts sowie mehrmaligen Gemeindevorstehers von Steinach und späteren Landtagsabgeordneten Ignaz von Stadl in Steinach geboren. Er besuchte die Volksschule in Steinach und Matrei am Brenner und ab 1841 die Normal-Musterhauptschule in Innsbruck. Ab 1843 zeichnete er als Autodidakt Baupläne und beschäftigte sich mit Drechsler- und Schlosserarbeiten.

1848 rückte er bei der Steinacher freiwilligen Scharfschützenkompanie ein, wo er den Bildhauer Michael Stolz kennenlernte. Über dessen Vermittlung wurde er 1852 Mitarbeiter des Architekten Vinzenz Statz in Köln. Aus Krankheitsgründen musste er jedoch nach wenigen Monaten in die Heimat zurückkehren. Nach dem großen Dorfbrand 1853 wurde er mit dem Wiederaufbau von Kirche, Widum und Schulhaus in Steinach betraut. Diesem ersten großen Auftrag folgten zahlreiche weitere Aufträge für Kirchenneu- und -umbauten, Friedhofsanlagen sowie öffentliche und private Profanbauten. Seine Entwürfe waren zumeist im neuromanischen, bisweilen auch in einem an der Frühgotik orientierten neugotischen Stil gehalten.

1861 gründete er mit Albert Neuhauser und Georg Mader in Sterzing die Tiroler Glasmalerei und Mosaik Anstalt, für die er nach deren Übersiedlung nach Wilten 1869/70 die Werksgebäude plante. 1881 schied von Stadl aus der Firma aus.
1878 wurde Josef von Stadl vom Brixner Bischof Vinzenz Gasser zum Diözesanarchitekten ernannt und mit dem Ritterkreuz des päpstlichen Gregoriusordens ausgezeichnet.

Seit 1865 lebte von Stadl in Innsbruck. 1867 heiratete er Maria Pfefferer (1839–1909) aus Bruneck, eine in München ausgebildete Historienmalerin. Der Sohn Peter von Stadl war ebenfalls als Baumeister und Architekt tätig.

Werke (Auswahl)

 Wiederherstellung der Pfarrkirche Steinach am Brenner (1853–1855)
 Arkaden am Friedhof in Schwaz (1857)
 Widum Steinach (1858)
 Erhöhung des Turms der Pfarrkirche Landeck (1861)
 Pfarrkirche Holzgau (1860–1863)
 Erweiterung und Regotisierung der Pfarrkirche Pfaffenhofen (1860–1863)
 Widum Weerberg (1859–1868)
 Herz-Jesu-Kapelle, Friedhof Landeck (1869)
 Werksgebäude der Tiroler Glasmalerei- und Mosaikanstalt, Wilten (1869/70)
 Neue Pfarrkirche Weerberg (1856–1872)
 Neue Pfarrkirche Aberstückl im Sarntal (1871)
 Mutterhaus und Kirche der Barmherzigen Schwestern in Zams (1871–1873)
 Neue Pfarrkirche St. Genesius, Wengen (1868–1874)
 Pfarrkirche St. Jakob, Barbian (1874/75)
 Vinzentinum in Brixen (1873–1878)
 Wohnhäuser der Siedlung Tiroler Glasmalerei- und Mosaikanstalt, Wilten (1877/78) (zugeschrieben)
 Pfarrkirche Herz Jesu, Teis (1880)
 Glockenturm von St. Nikolaus, Kaltern (1880)
 Herz-Jesu-Kapelle, St. Leonhard in Passeier (1883)
 Landesgebärklinik in Innsbruck (heute Sitz des Tiroler Landesarchivs) (1887/88)
 Wallfahrtskapelle Maria Lourdes, Laas (1895)

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Kirchenbaumeister
Architekt (Österreich)
Person (Tirol)
Person (Cisleithanien)
Person (Kaisertum Österreich)
Träger des Gregoriusordens (Ritter)
Geboren 1828
Gestorben 1893
Mann

Josef von Stadl


منطقة حكم ذاتي (بالإسبانية: Comunidad Autónoma) هي تقسيم من المستوى الأول ضمن التقسيم الإداري لمملكة إسبانيا، الذي أنشئ وفقاً لقانون 1833. وتعترف المادة الثانية من الدستور بحقوق «المناطق والقوميات» في الحكم الذاتي وتعلن «وحدة لا انفصام الأمة الإسبانية».

إسبانيا مقسمة إلى 17 منطقة متمتعة بالحكم الذاتي، بالإضافة إلى اثنين من مدن الحكم الذاتي. هذه الحكومات الإقليمية مسؤولة عن المدارس والجامعات والصحة والخدمات الاجتماعية، والثقافة، والتنمية الحضرية والريفية، وفي بعض الأماكن مسؤولية الشرطة. وبشكل عام، في إطار نظام الحكم الذاتي، انتقلت إسبانيا إلى «دولة لا مركزية»، تشكل الحكومة المركزية فقط 18% من الإنفاق العام؛ 38% للحكومات الإقليمية، 13% للمجالس المحلية والبقية لنظام الضمان الاجتماعي.

مناطق الحكم الذاتي في إسبانيا

مدن الحكم الذاتي في إسبانيا
 سبتة (Ceuta)
 مليلية (Melilla)

قائمة المناطق

قائمة المدن

انظر أيضا
 قومية أندلسية
 يسار وطني باسكي
 حركة استقلال جزر الكناري

مراجع

مصادر
  دليل الروابط والمواقع الرئيسية للمناطق ومدن الحكم الذاتي في إسبانيا

تأسيسات سنة 1979 في إسبانيا
تقسيمات البلدان في أوروبا
تقسيمات إدارية من المستوى الأول حسب البلد
تقسيمات إدارية من المستوى الثاني حسب البلد
تقسيمات إسبانيا
تقسيمات بلدان ذاتية الحكم
سياسة إسبانيا
قوائم تقسيمات إسبانيا
قوائم متعلقة بإسبانيا
لامركزية
مناطق إسبانية ذاتية الحكم

مناطق إسبانيا ذات الحكم الذاتي


Virgin Records er tónlistarútgáfa í eigu Universal Music Group. Hún var í upphafi stofnuð árið 1972 sem bresk sjálfstæð tónlistarútgáfa af frumkvöðlunum Richard Branson, Simon Draper, Nik Powell, og tónlistarmanninum Tom Newman. Listamenn eins og Paula Abdul, Janet Jackson, Tangerine Dream, Genesis, Phil Collins, the Human League, Culture Club, Simple Minds, Lenny Kravitz, the Sex Pistols, og Mike Oldfield hafa starfað hjá Virgin.

Fyrirtækið var selt til Thorn EMI árið 1992. EMI var síðan selt til Universal Music Group (UMG) árið 2012 og úr varð til Virgin EMI Records deildin. Nafnið Virgin Records er ennþá í notkun hjá UMG á ákveðnum mörkuðum eins og í Þýskalandi og Japan.

Tilvísanir

Tenglar

Breskar tónlistarútgáfur

Virgin Records


Alastair Ninian John Gordon,  marquis d'Aberdeen et Temair ( - ) est un artiste botanique et critique d'art britannique qui accède à une pairie à la fin de sa vie.

Jeunesse et Seconde Guerre mondiale
Gordon est le plus jeune de cinq enfants et le quatrième fils de Dudley Gordon. Il grandit dans le Kent et fréquente Harrow School avant d'entrer à la Gray's School of Art. Officier dans les Scots Guards en 1939, il sert au Moyen-Orient et en Afrique du Nord avant d'être renvoyé en Syrie après qu'un garde irlandais lui ait accidentellement tiré une balle dans l'épaule. De retour au service actif, il combat en Italie et en Europe du Nord-Ouest avant d'être démobilisé comme capitaine d'état-major en 1946. Après avoir quitté le service, lui et son collègue vétéran et noble Earl Haig s'inscrivent au Camberwell College of Arts.

Carrière d'artiste
C'est à Camberwell que Gordon commence à se spécialiser dans les peintures botaniques. Plusieurs expositions de son art ont lieu à Londres, New York, Chicago et Sydney. Gordon est également membre de l'Association internationale des critiques d'art et correspondant d'art moderne pour le magazine Connoisseur dans les années 1960. C'est à cette époque (1965) que son père hérite du marquisat et Alastair devient Lord Alastair Gordon.

Gordon s'installe à Ashampstead, dans le Berkshire, loin de sa maison ancestrale à Haddo, ce qui lui permet de profiter de la compagnie d'une société artistique plutôt que country. Outre son art, il est également chanteur amateur dans le Chœur Bach.

Héritier du marquisat après la mort de son frère en 1984, il siège comme crossbencher à la Chambre des lords. Il n'assiste aux séance qu'avec parcimonie pour parler de sujets qui l'intéressent. Au cours de sa dernière année de vie, il écrit fréquemment des lettres et des chroniques sur la critique d'art et d'autres sujets pour les journaux. Cependant, il est surtout connu pour ses magazines et autres articles décrivant ses expériences dans les bordels de Knightsbridge et de Beyrouth, une activité considérée par sa femme avec un "amusement tolérant".

Vie privée
En 1950, il épouse la sculptrice de céramique Anne Barry, fille du lieutenant-colonel Black Watch Gerald Barry, de Great Witchingham, Norfolk, autrefois secrétaire militaire adjoint de l'armée de l'Est de l'Inde, et de Margaret, fille de Jacob Pleydell-Bouverie (6e comte de Radnor).

Ils ont deux filles et un fils :

 Emma Cecile Gordon (née le 26 mai 1953), épouse le  Rodney Foale et se remarie à John Dewe Mathews
 Alexander George Gordon,  marquis d'Aberdeen et Temair (31 mars 1955 - 12 mars 2020)
 Sophia Katherine Gordon (20 juillet 1960 - 28 décembre 2005)

Références

Liens externes

Peintre britannique du XXe siècle
Critique d'art britannique
Militaire britannique de la Seconde Guerre mondiale
Marquis de la pairie du Royaume-Uni
Élève de Harrow School
Décès en août 2002
Naissance en juillet 1920
Décès à 82 ans

Alastair Gordon (6e marquis d'Aberdeen et Temair)


"David Agnew" is a pen name that was employed on BBC television drama programmes of the 1970s as a scriptwriting credit.

Conditions of use
The pseudonym "David Agnew" was most often used when the original freelance scriptwriter was unable to accommodate fundamental changes requested by the production staff, who therefore had to perform a significant rewrite themselves. BBC rules prevented the production staff from taking screen credit without a time-consuming, bureaucratic appeals process, meaning that the quickest way for the project to continue under the BBC system was to use the name of a non-existent writer. Sometimes production staff were directly ordered by BBC management to use the credit.

Examples
The name was first used in 1971, when Anthony Read's script for the Play for Today episode "Hell's Angel" was broadcast under the pseudonym. Read's work on the 1975 BBC2 Playhouse episode "Diane" was likewise credited to "David Agnew".

The pseudonym entered into use on Doctor Who after Anthony Read became the show's script editor. Read and producer Graham Williams used the pen name hurriedly to assemble The Invasion of Time in 1978. A year later, the name concealed the joint work of Douglas Adams, Williams and David Fisher on City of Death.

The name was also used for the episode "Blow Out" of Target. In this case, a two-hour script was pared down to one. Writer Roger Marshall quit at the pre-production stage, leaving director Douglas Camfield to revise the script.

Use outside television
In March 2000, "David Agnew" was used for a Doctor Who book, the short story anthology Short Trips and Sidesteps, in homage to the pseudonym's use on the television series. Agnew was also the subject of The Elusive David Agnew, a mockumentary directed by "Allen Smithee" on the DVD release of The Invasion of Time. A character in the 2013 Doctor Who short novel The Death Pit, by A. L. Kennedy, is named David Agnew.

Related pseudonyms
 Walter Plinge
 Alan Smithee
 George Spelvin

References

British television writers
Anonymity pseudonyms
Collective pseudonyms

David Agnew


An Anthurium lucidum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Anthurium lucidum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium lucidum