Radoslav II. Babonić (?, sredina 13. stoljeća - ?, nakon 1314.), hrvatski velikaš iz slavonske velikaške obitelji Babonić te otac osnivača mlađeg ogranka obitelji, knezova Blagajskih.

Bio je sin kneza Babonega II. Babonića, koji se spominje početkom 1240-ih godina. Imao je petero braće i sestara od kojih su osobito znameniti bili knez Ivan I. Babonić († iza 1334.), slavonski ban (1316. – 1322.) i hrvatski ban (1322. – 1323.) te Stjepan V. († oko 1320.), slavonski ban (1310. – 1316.), osnivač ogranka knezova od Krupe.

Poslije smrti knezova i banova Stjepana IV. i Radoslava I. 1295. godine, sinova Stjepana II. Babonića, vodstvo u obitelji prelazi na knezove Stjepana V., Ivana I., Radoslava II. i Ota, sinove kneza Babonega II.

Godine 1284. knez Radoslav II. i njegova braća kupili su posjede Kresnić, Bojnu, Bulzetu i Pelavu. Poslije smrti bratića Radoslava I. sukobili su se s hrvatsko-ugarskim kraljem Andrijom III. Mlečaninom (1290.-1301.) i njegovom majkom herceginjom Tomasinom Morosini oko Radoslavovih posjeda. Unatoč tome, zbog pretenzija anžuvinske dinastije na hrvatsko-ugarsko prijestolje, kralj Andrija III. se izmirio s Radoslavom II. i njegovom braćom 1299. godine. Kraljevskom spravom im je odzeo gradove Susedgrad, Vrbas i Glaž, a braća su dobila sve ostale utvrde, sela i posjede pokojnog bana Radoslava I., a jedan od braće, Stjepan V. je dobio naslov bana čitava Slavonije.

Istovremeno je napuljski kralj Karlo II. Anžuvinac također darivao braću Babonić posjedama u Slavoniji te je 26. studenog 1299. godine braći Stjepanu V., Ivanu I. i Radoslavu II. potvrdio posjede pokojnog bana Radoslava II. kako bi pomogao svom unuku, Karlu Robertu da zadobije krunu sv. Stjepana. U međuvremu je nastupilo pogoršanje u odnosima kralja Karla I. Roberta i Babonića, koje je potrajalo do 1309. godine kada je kralj izabrao Stjepana V. za novog slavonskog bana.

Dana 8. lipnja 1313. godine obavljena je dioba prihoda među braćom Babonićima, banom Stjepanom V. te knezovima Ivanom I. i Radoslavom II., u to vrijeme vodećim članovima obitelji.

Knez Radoslav II. ostavio je iza sebe dvojicu sinova, Nikolu III. i Dujma koji se smatraju začetnicima loze knezova Blagajskih.

Bilješke

Literatura

 Kekez, Hrvoje, Pod znamenjem propetog lava, Povijest knezova Babonića do kraja 14. stoljeća, Hrvatski institut za povijest, Zagreb, 2016.

Vanjske poveznice

 Babonići - Hrvatska enciklopedija
 Babonići - Hrvatski biografski leksikon

Hrvatsko plemstvo
Babonići

Radoslav II. Babonić


Pinhal Litoral (Sahil Pinhal) alt bölgesi, Portekiz'in Avrupa kıtasında bulunan istatistiki alt bölgelerinden biridir. Centro bölgesinde bulunur.

Belediyeler
Bölgede 5 belediye (Por.: concelho) yer almaktadır.

 Batalha
 Leiria
 Marinha Grande
 Pombal
 Porto de Mós

Pinhal Litoral


Battagram (urdu:ضلع بٹگرام, pastún:ضلع بټګرام) es un  distrito de hazara en la provincia de Jaiber Pajtunjuá, Pakistán. Tiene una superficie total de 1301 kilómetros cuadrados y una población estimada de Battagram Distrito en el período 2004-2005 fue 361.000.

Etimología
Battagram es una palabra de sánscrito que significa pueblo de los brahmanes. Muchos otros pequeños pueblos del Distrito Battagram también vienen de Sánscrito o de los nombres de hindúes residentes en aquel momentos como por ejemplo, Chohan, Ajmera, Rashmera, Chappargram,  Banian y Shalkhay, etc.

Administración
Battagram obtuvo el estatus de distrito en julio de 1993 cuando fue actualizado desde una tehsil y separado de distrito de Mansehra. Tiene fronteras geográficas con Kohistan, distrito de Tor Ghar (Cerro Negro de hazaras), distrito Shangla y división de Malakand. El distrito se compone de dos sub-divisiones o tehsil s, que contiene 20  Consejos de la Unión en total.  Consejos de la Unión:

Terremoto del 2005
Battagram fue una de las zonas afectadas por el Terremoto de Cachemira de 2005 en octubre de 2005, cuando más de 4.500 personas murieron y unas 35.000 resultaron heridas. Muchos residentes de la zona se quedaron sin hogar y sin techo. Desde el 8 de octubre de 2005, diferentes organizaciones no gubernamentales y la organización gubernamental la ERRA han participado en el trabajo de re-construcción, pero a partir de 2009, las obras de reconstrucción no se ha completado. Los residentes han reconstruido las casas por sí mismos.

Paisaje
Este distrito se caracteriza por su pintoresco paisaje de montaña, bosques, tierras fértiles y arroyos encantador. La mayoría de la población vive en campos y depende de la agricultura. Como un fenómeno reciente, la pesca se ha convertido en un modo de ganar debido a algunas de las técnicas científicas modernas. Otro rasgo distintivo de este distrito es la notable presencia de Shahrah-e-Resham (Autopista Karakoram) o ruta de la seda que está ayudando a la base industrial bebé para prosperar.

Véase también
 Ajmera
 Chappargram
 Battagram Tehsil
 Yusafzai
 Jaiber Pajtunjuá

Galería

Referencias

Enlaces externos
Battagram Distrito-Perfil del de ERRA
 "List of polling stations" - The Gazette of Pakistan
"NRC PAKISTAN EARTHQUAKE SITUATION REPORT – WEEK ENDING 5TH FEB 2006" - Norwegian Refugee Council

Battagram

Battagram


Yeniköy, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya iline 70 km, Manavgat ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Manavgat'ın mahalleleri

Yeniköy, Manavgat


සර්බියානු මෙහෙයුම () යනු, පළමුවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භයේ දී සර්බියාවට එරෙහිව දියත් කළ හමුදා මෙහෙයුම් මාලාවක් වේ.

ආශ්‍රිත
පළමුවන ලෝක යුද්ධය කාලයේ ඇල්බේනියාව

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

සර්බියානු මෙහෙයුම


Frederico II, Duque de Anhalt (19 de agosto de 1856 – 21 de abril de 1918) foi o terceiro duque governante do Ducado de Anhalt. Após a morte de seu irmão mais velho, o príncipe hereditário Leopoldo em 1886 . Frederico se tornou o herdeiro aparente do trono de Anhalt, em 13 de setembro de 1911 se tornou General da Cavalaria do Exército Imperial Alemão . Frederico não teve filhos e após sua morte o trono de Anhalt passou para seu irmão Eduardo.

Referências

Frederico II de Anhalt


ජනවාර්ගික පවිත්‍රිකරණය යුද්ධමය හා දේශපාලනික උපායන් ලෙස

2005 හිදි Tbillsi  හි පැවති ජනවාර්ගික පවිත්රිකරණයේ 12 වන සංවත්සරයේදි එහි පැමිණි අමුත්තෙක් තමන්ගේ මියගිය දරැවා හදුනාගත් ආකාරය ජනවාර්ගික පවිත්රිකරණයේ අරමුණු වන්නේ, විරැද්ධ ජනවාර්ගික සමාජයන් දේශ පාලනය ත්රස්තවාදිව හෝ යුද්ධමය කොන්දේසි මගින් ඉවත් කිරිමයි. ජනවාර්ගික කණ්ඩායමක අයිතිය තහවුැ කල නොහැකි බවට මතයක් ගොඩ නැගි ඇත. එමෙන්ම යම් කිසි ප්රද්ශයක බලය තහවුරැ කර ගැනීමේ ක්රමයක් ලෙසද ජනවාර්ගික පවිත්රිකරණය පිළිගෙන ඇත. උදාහණයක් ලෙස 1992 මුල් භාගයේදි බෝස්නියාවෙහි පැවති යුධ ව්යාපාරය පෙන්වා දිය හැක. එහිදි මෙම ක්රියාමාර්ගය මුලින්ම උපුටා දැමීමේ වෑයමන් ලෙසද ජනවාර්ගික පවිත්රිකරණය පෙන්වා දිය හැක. එමෙන්ම සංස්කෘතික මානව කෘති, ආගමික ස්ථාන සහ භෞතික ලේඛණ විනාශ කිරිමක් ලෙසද එය හැදින්විය හැක.

1993, ජොර්ජියානුවන් සහ Abkhaz වරැන්ගේ අතර පැවති ගැටුමේදි Abkhaz හි වාසය කල ජොර්ජියානුවන්ට අවිතත් Abkhazවරැන් ජනවාර්ගික පවිත්රකනණය උපාය යොදා ගන්නා ලදී. මෙහිදි 250000 කට අධික ජොර්ජියානුවන් බලහත්කාරයෙන් ඉවත් කල අතර 3000 අධික පිරිසක් කෘරලෙස මාරාදමන ලදී

ජනවාර්ගික පවිත්රිකරණය උපායක් ලෙස යොදාගත් අවස්ථා බොහෝ ඇත. එමගින් හමුදාවන්ට ජනතාව ඉත් කිරිම පහසු වෙයි. Mao Zedong කියු පරිදි පොදු ජනතාව අතර සිටින ගරිල්ලන්, වතුරේ සිටින මාලුවන් වැනිය. වතුර ඉවත් කිරිම මගින් එම මාලුවන්ද විනාශ කල හැක. 1945 දී දේශපාලන ස්ථාවරත්වයක් හේතුකොට ගෙන ජනවාර්ගික ජර්මානුවන් ජර්මනියේ නැවත බලහත්කාරයෙන් පදිංචි කරවන ලසි. එමගින් දිර්ඝ කාලින ස්ථාවරත්වයටක් අති විය. පෝලන්තයේ සහ චෙකොස්ලෝවේ කියාවේ වාසය කළ අති විශාල ජර්මනි ජනතාව අතරින් සමහර පුද්ගලයින් දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයට පෙර එකිනෙකට විරෝධතා එල්ල කල අතර ඒයා බහලත්කාරයෙන් විසන ලදි. කෙසේ වෙත්ත මෙමගින් නැවත සකස් කල නොහැකි ජනවිකාස විපර්යාසයන් ඇති කරයි.

අනිත් අතට ජනවාර්ගික පවිත්රකරණය යනු විශාල ලේ වැගිරිම් ඇතිකරන කෘර උපායකි. එය ජන ඝාතනයක් වැනිය. යුධමය අපරාධයක් ලෙස අන්තර් ජාතික නීතිය පිළිගෙන ඇත.


Hosne Ara Begum (    ) é uma política da Liga Awami de Bangladesh e membro do Parlamento de Bangladesh num assento reservado .

Carreira
Begum foi eleita para o parlamento para um assento reservado como candidata da Liga Awami de Bangladesh em 2014. Mais tarde, Ara foi eleita para o parlamento para um assento reservado como candidata da Liga Awami de Bangladesh em 2019.

Referências

Nascidos em 1965
Pessoas vivas
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)
Políticos de Bangladesh

Hosne Ara Begum


Núverandi fáninn var samþykktur 22. júlí 1999 með ákvörðun borgarráðs Belgorod nr. 321 og færður í skjaldarmerkjaskrá Rússlands með skráningarnúmer 978 árið 2002.

Lýsing
Fáni Belgorod-borgar (blár striga með hvítri rönd neðst) sýnir gult ljón sem stendur á afturfótunum með hvítan örn svífa yfir því. Borgartáknin eru meira en 300 ára gömul og birtust á valdatíma Péturs I. Rússneski keisarinn afhenti íbúum Belgorod skjaldarmerkið til heiðurs sigrinum á Svíum í orrustunni við Poltava (1709). Árið 1712 var skjaldarmerkið sýnt á borði Belgorod-herdeildarinnar sem sigraði óvininn og árið 1727 varð það tákn hins nýstofnaða héraðs.

Tenglar

Fáni Belgorod


An Dracula marsupialis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Alexander Charles Hirtz. An Dracula marsupialis in nahilalakip ha genus nga Dracula, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracula

Dracula marsupialis


Cimetière militaire

Le  Bulls Road Cemetery, Flers (Cimetière britannique Bulls Road ) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Flers, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens.

Localisation
Ce cimetière militaire est situé à l'est du village, rue de Gueudecourt, à 200 m des dernières habitations.

Histoire
Flers a été capturé le 15 septembre 1916 lors de la bataille de Flers-Courcelette par les troupes noé-zélandaises et la 41è division britannique. C'est la première fois que des chars ont été utilisés. Le village est perdu lors de l'avancée allemande de mars 1918 et repris définitivement à la fin du mois d'août suivant par le 10è West Yorks et le 6è Dorsets de la 17è Division.
Le cimetière a été commencé le 19 septembre 1916 et a été utilisé par des unités combattantes (principalement australiennes) jusqu'en mars 1917. Après l'armistice d'autres sépultures ont été apportées de cimetières provisoires des environs.
Ce cimetière comporte désormais 771 sépultures de Première guerre mondiale, dont 297 ne sont pas identifiées.

Caractéristique
Ce cimetière a un plan carré de 35 m de côté..
Il est entouré d'un mur de moellons.
Le cimetière a été conçu par Sir Herbert Baker.

Sépultures

Galerie

Liens internes

 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme
 Bataille de la Somme
 Commonwealth War Graves
 Flers

Notes et références

Cimetière militaire britannique en France
Lieu de mémoire de la Première Guerre mondiale dans la Somme
Cimetière dans la Somme

Bulls Road Cemetery


2031 (MMXXXI) va fi un an obișnuit al calendarului gregorian, care va începe într-o zi de miercuri.

Evenimente anticipate
 1 ianuarie: Cărțile, filmele și alte lucrări publicate în 1935 vor intra în domeniul public în Statele Unite.
 ESA va lansa ATHENA (Advanced Telescope for High Energy Astrophysics), un telescop cu raze X.
 Se estimează că India va începe eliminarea treptată a hidrofluorocarburilor conform Protocolului de la Montreal, semnat în 1987, un acord internațional pentru protejarea stratului de ozon prin eliminarea treptată a producției de substanțe responsabile de epuizarea ozonului.
 O mare parte din Bangkok riscă să fie abandonată din cauza inundațiilor.
 Rezervele globale de plumb se epuizează.
 Va fi implementat la scară largă Web 4.0
 Farmaciile cu celule stem vor deveni o obișnuință.
 Se estimează că cuplurile căsătorite vor fi o minoritate în Marea Britanie.
 Ciocolata poate deveni un aliment rar.
 Jupiter Icy Moons Explorer urmează să sosească după ce va căuta viață pe sistemul jovian.

Note

2031


كامل الأوصاف  هو فيلم مصري من إنتاج 2006، من تأليف أحمد البيه وإخراج أحمد البدري.

قصة الفيلم
أول بطولة لحلا شيحة بالحجاب، تدور أحداث الفيلم حول مهندس كمبيوتر عاش في إيطاليا سنوات طويلة وعندما عاد إلى مصر بدأ يعاني بسبب العادات والتقاليد المختلفة وتتغير حياته عندما يلتقي فتاة محجبة تعلمه القيم ويقع في حبها.

الممثلون
 عامر منيب
 حلا شيحة
 علا غانم
 حسن حسني
 خالد سرحان
 إيمي
 رجاء الجداوي
 أحمد سعيد عبد الغني

روابط خارجية

المصادر

 صفحة الفيلم في قاعدة بيانات الأفلام العربية
 صفحة الفيلم على موقع ماشى

أفلام أحمد سعيد عبد الغني
أفلام حسن حسني
أفلام مصرية إنتاج 2006

كامل الأوصاف (فيلم)


Cette page concerne les évènements survenus en 1955 en Israël  :

Évènement
  : Cinquième gouvernement d'Israël
  :
  : Résolution 106 du Conseil de sécurité des Nations unies
  : Résolution 107 du Conseil de sécurité des Nations unies
  : Sixième gouvernement d'Israël
  : Élections législatives
  :
  : Résolution 108 du Conseil de sécurité des Nations unies
 28- :
 2- : , raid israélien.
  : Septième gouvernement d'Israël
 10- :

Cinéma
 Sortie du film La colline 24 ne répond plus.

Naissance
 , criminel.
 Zohar Argov, chanteur.
 David Broza, auteur-compositeur-interprète.
 Avraham Burg, président.
 Avram Grant, entraîneur de football.

Décès
 Uri Ilan, militaire.

Notes et références

Voir aussi

1955 en Israël


العيالة هو فن شعبي عربي أصيل يؤدى في دولة الإمارات العربية المتحدة وسلطنة عمان و جزيرة قشم، يصعب تحديد موعد نشأته ما بين القبائل العربية أو كيفية نشأته ومن المُعتقد أن رقصة العيالة كانت تُؤدَّى بصفة أساسية بعد الانتصار في الحرب وكان يقوم بها أفراد القبيلة المنتصرة وبذلك فهي عند قبائل العرب تحمل تجسيدًا لمعاني القوة والفروسية التي أهلَّت صاحبها للانتصار في الحرب.

تتضمن العيالة غناءً جماعياً، وتؤدّى في كل المناسبات الاجتماعية والوطنية، كما تحرص الدولة على إبرازها وتقديمها في كل الاحتفالات داخل الدولة أو خلال المشاركات الخارجية.

طريقة آداء فن االعيالة

هي رقصة تؤدى بواسطة صفين متقابلين من الرجال. ويتماسك أفراد كل صف جيدا بحيث يبدون متلاصقين فيمسك كل رجل بيد الآخر ويحيط يده الأخرى بخصره وهذا يدل على التماسك والتعاون القبلي ويتوسط الصفين فرقة تتولى الموسيقى حيث يحمل أفرادها أدوات موسيقية كثيرة أغلبها نحاسي كالطبول والدفوف وغيرها، ويراس تلك الفرقة الموسيقية رجل يحمل طبلة اسطوانية الشكل ذات وجهين تسمى كاسر وهي التي تعمل على إعطاء الموسيقى الطابع الحماسي المميز للرقصة والملائم للشعر الذي يقال أثناء الرقص.

نشأة العياله وكيفية ادائها

يؤدى فن العيالة في دولة الإمارات العربية المتحدة وسلطنة عمان وينقسم إلى عدة أنواع حسب البيئة البحرية والبرية.
تتميز ولايات الظاهرة بهذا الفن وخاصة ولاية ضنك وعبري ومحافظة البريمي وتتليها بعض ولايات الباطنة وكان هذا الفن يؤديه سكان منطقة الظاهرة وسكان مدينة العين بدولة الإمارات العربية المتحدة ويعتبر هذا الفن مرتبطا بين سكان محافظة الظاهرة وسكان مدينة العين بدولة الإمارات العربية المتحدة ويعتبر من الفنون الجميلة وتؤديها بعض ولايات السلطنة منها جنوب وشمال الباطنة وبعض الأماكن في المنطفة الشرقية.
وتعتبر من الرقصات الشعبية الجميلة وماتتميز به سلطنة عُمان ودولة الإمارات العربية المتحدة من فنون منشابه وبفارق الأداء فقط والرزحة التي تؤديها الفرقة الخاصة بهذا الفن الجميل.
يعطى قائد الفرقة الموسيقية إشارة البدء فيبدا حملة الطبول بالضرب على طبولهم ويبدأ الصفان بالرقص والحركة المستمرة لفترة طويلة بعدها يتحرك حملة الطبول في الاتجاه المواجه وحملة السيوف في الاتجاه المقابل ويظهروا كما لو كانوا يباروزن الاعداء وذلك بتحريك سيوفهم على الإيقاع في اتجاهات مختلفة بعدها يبدا الصف الأول في انشاد الجزء الأول من القصيدة التي أعدت للعيالة وحينما ينتهوا منه يبدا الصف الثاني في انشاد الجزء الآخر من القصيدة وهكذا يتبادل الصفان الإنشاد في حين يقوم رئيس الفرقة الوسطى بالاتجاه إلى الصف الذي يقوم بالإنشاد ويتبادل الراقصون الرقص بأداء نفس الحركات السابقة الخاصة بحملة السيوف والطبول ولكن في الاتجاه العكسي حيث يظهر الصفان وهما يتبادلا التسليم والخصوع. ويعتبر رئيس الفرقة الموسيقية بمثابة مخرج تلك الرقصات.

أغاني مشهورة ملحنة برقصة العيالة

 حبكم وسط الحشا: من كلمات الشيخ زايد بن سلطان آل نهيان وقد غناها راشد الماجد ومنصور زايد
 ساحة الميدان: من كلمات الشاعر جمعة بن مانع الغويص السويدي وقد غناها عيضة المنهالي
 داري علمها: من كلمات الشاعر جمعة بن مانع الغويص السويدي وقد غناها ميحد حمد
 وجد قلبي: وقد غناها حسين الجسمي
 زعيمنا: من كلمات الشاعر جمعة بن مانع الغويص السويدي وألحان محمد الأحمد وغناء ميحد حمد

مراجع

رقص شعبي
تراث شعبي إماراتي
موسيقى إماراتية

عيالة


En stolelift er en type svævebane, som består af et konstant cirkulerende metalkabel-kredsløb mellem to stationer og typisk også over mellem-tårne, som bærer en række stole. De benyttes primært til transport på skibakkerne i de fleste skisportsområder. De benyttes foruden i skisportsområderne også i forlystelsesparker, ved forskellige turistattraktioner og til urban transport. Stolelifte har et varierende antal stole/siddepladser i vognene, som varierer fra 1-8 personer per vogn.

Stoleliftene varierer i størrelse og effektivitet, en stolelift kan transportere optil 4.000 personer i timen og de hurtigste opnår hastigheder på op til 43,2 km/t. En topersoners stolelift kan transportere omkring 1.200 personer i timen. En firepersoners aftagelig stolelift kan transportere 2.400 personer i timen.

Eksterne henvisninger

 Skilifts.org An online community dedicated to documenting all types of Ski Lifts, founded by Bill Wolfe.
 Chairlift.org preservation society
 Colorado Chairlift Locations

Svævebaner
Skilifte

Stolelift


Coup dur à Tanger (en allemand : , en italien : ) est un film d'aventures italo-ouest-allemand réalisé par Roberto Bianchi Montero et Wolfgang Schleif, sorti en 1962.

Synopsis
Après une bagarre musclée dans un bar, Carlos, Blacky et Jochen embarquent sur un navire vétuste, le cargo « Trinidad ». Ils s'aperçoivent bientôt que le navire est sur le point d'être dynamité avec sa cargaison. Il s'agit d'une tentative d'escroquerie à l'assurance mise en place par l'impitoyable criminel Frédéric et sa complice Diana. Tout change lorsqu'il s'avère que Vera Anden, la fille d'un millionnaire, se trouve également sur le bateau. Frederic est le secrétaire de son père, un riche homme d'affaires. Frédéric prend alors Vera Anden en otage en vue d'extorquer une forte rançon à son père. Mais sur le bateau au large des côtes africaines, Jochen et ses amis ont pris les commandes après une fusillade sauvage. Au cours d'un corps à corps visant à capturer Diana et Frederic, le chef de gang parvient à faire exploser une charge explosive fixée au navire. Le cargo coule, mais les trois amis et Vera Anden parviennent à regagner la terre ferme, où le couple de malfaiteurs est menotté et emmené par la police marocaine.

Fiche technique
 Titre français : Coup dur à Tanger ou Commando XX P 8 ou Les Renégats du capitaine Kid
 Titre original allemand :
 Titre italien :
 Réalisation : Roberto Bianchi Montero, Wolfgang Schleif
 Scénario :
 Photographie : Klaus von Rautenfeld
 Montage : , Bruno Mattei
 Musique :
 Décors :
 Production : Wolf C. Hartwig
 Société de production : Rapid-Film (Munich), Cineproduzioni Associate (Rome)
 Pays de production :  •
 Langue originale : allemand
 Format : Couleur par Eastmancolor • 2,35:1 • Son mono • 35 mm
 Durée : 86 minutes ()
 Genre : Film d'aventure
 Dates de sortie :
 Allemagne de l'Ouest :
 Italie :
 France :

Distribution
 Joachim Hansen : Jochen
 Karin Baal : Vera Anden
 Horst Frank : Frederic
 Bill Ramsey : Blacky
 Luisella Boni : Isabella
 Carlo Giustini : Carlos
 Dorothee Parker : Diana
  : Capitaine Brinkmann
 Carmela Corren : la chanteuse dans le bar
 Mario del Marius : Quieto
 Julio Gorostegui : Richard Anden
 Sixton Lecon : Domingo

Notes et références

Liens externes

Film allemand sorti en 1962
Film italien sorti en 1962
Film réalisé par Roberto Bianchi Montero
Film réalisé par Wolfgang Schleif
Film en allemand
Film italien tourné en allemand
Film d'aventure allemand
Film d'aventure italien
Cinéma maritime
Film policier allemand
Film policier italien
Film se déroulant au Maroc

Coup dur à Tanger


بشير غنيم (1 يونيو 1960 -)، ممثل سعودي.

عن حياته
في عام 1977 اكتشفه المخرج سعد الفريح ثم أعطاه دوراً حيث كان يخرج حفلاً لنادي الهلال وكان اعبد الله السدحان من ضمن الجماهير فقدم له بطاقة دعوة للتلفزيون، وبدأ بالعمل بالتلفزيون ومن ثم واصل العمل في مسرح جامعة الملك سعود في الرياض، ثم بدأ مشواره الفني في عام 1981، وكانت بدايته مع بكر الشدي وناصر القصبي، درس في كلية الزراعة. عمل كمعلم تربية رياضية بأحد مدارس حي النظيم بشرق الرياض، شارك في العديد من الأعمال الفنية الكوميدية واشتهر بمسلسل طاش ما طاش.

أعماله

في التلفزيون
 بدون فلتر 2018
 شد بلد
 سيلفي. 2016م.
 غداّ يوم آخر.
 منا وفينا.
 أضحك وأبكي.
 طاش ما طاش (أكثر من جزء).
 وشــوشة.
 مجاديف الأمل.
 حارتنا حلوة.
 وراك وراك.
 فيه شي غلط.
 ماكو فكه.
 عمشة في ديرة النسوان.
 عقاب - الجزء الثاني.
 غشمشم - الجزء الأول، الثالث، الرابع.
 سواق المعازيب.
 هندستاني.
 مضارب بني قرقاص.
 ياتصيب ياتخيب. 2012م.
 أي خدمة.
 هذاحنا.
 كلام الناس (الجزء 1 و 2).
 الهنوف. (بدوي).
 عيون ترقب الزمن. (بدوي).
 النصايح الثلاث. (بدوي).
 ديليفري 2014م.
 سيلفي 2015م.
مستركاش2016
سناب شاف2017
 عوض أبا عن جد 2018

 ممنوع التجول 2021
 باركود 2021
 قرت عينك. 2023
 طاش العودة. 2023.

السهرات
 حمود ومحيميد.

المسرحيات
 تحت الكراسي.
 للسعوديين فقط.
 الولد ضاع 2018

روابط خارجية

المراجع

ممثلو أفلام سعوديون
أشخاص على قيد الحياة
كوميديون سعوديون
ممثلون وممثلات سعوديون
مواليد 1379 هـ
مواليد 1960
فنانون سعوديون

بشير غنيم


في الفيزياء النظرية, تكون التغشية الخماسية الانعزالية  (و تسمى أيضاً بالتغشية-إن إس 5 الممترجمة حرفياُ عن NS5-brane و التي سميت بذلك لاقترانها مع حقل كالب-راموند)عبارة عن جسم خماسي الأبعاد (تغشية-پي) في نظرية الأوتار تحمل شحنة مغناطيسية تحت تأثير الحقل-ب, و هذا الحقل تحت تأثير الوتر الأساسي المشحونة كهربائياً.

المراجع

نظرية الأوتار

تغشية خماسية انعزالية


Le tournoi de Rugby-fauteuil des Jeux mondiaux de 2022 a lieu du 14 au  à Birmingham. Il s'agit d'une première aux jeux mondiaux et le tournoi est réservé aux Low-Point pour les joueurs ayant une classification entre 0,5 et 1,5. Le tournoi est mixte et les femmes bénéficie d'un demi point de reduction.

Les équipes sélectionnées sont l'Allemagne, le Canada, les États-Unis, la Grande-Bretagne, le Japon et la Suisse.

Tour préliminaire

Phase finale

Classement final

Médaillés

Références

Liens externes
 Site officiel
 Livre des résultats (pages  à )

Jeux mondiaux de 2022
Compétition de rugby-fauteuil

Rugby-fauteuil aux Jeux mondiaux de 2022


دائرة واسيف إحدى دوائر ولاية تيزي وزو الجزائرية.
مقرها واسيف.
تبلغ مساحتها 74.9875 كم² يقطنها 27708 نسمة (أي بكثافة سكانية تقدر بـ 370 نسمة /كم²).
وتضم كل من بلديات :

 واسيف
 أيت بومهدي
 أيت تودرت

مواضيع ذات صلة
 دوائر ولاية تيزي وزو
 بلديات ولاية تيزي وزو

مصادر

دوائر الجزائر
واسيف

دائرة واسيف


What's the Rumpus? er det syvende album fra det keltiske band Gaelic Storm. Det blev udgivet 8. juli 2008 og nåede #177 på Billboard 200.

Spor
Alt arrangement er af Gaelic Storm.
"What's the Rumpus?" (Murphy, Twigger, Wehmeyer) - 3:59
"Lover's Wreck (Murphy, Twigger, Wehmeyer) - 3:56
"Darcy's Donkey" (Murphy, Twigger, Wehmeyer) - 3:04
"The Mechanical Bull" (Burns/trad.) - 4:24
"Human to a God" (Twigger, Wehmeyer) - 3:54
"Slim Jim and the Seven Eleven Girl" (Twigger) - 4:05
"Don't Let the Truth Get in the Way (of a Good Story)" (Murphy, Twigger, Wehmeyer) - 3:30
"The Samurai Set" (trad.) - 3:50
"Beidh Aonach Amárach" (trad./Sandy Mathers) - 4:11
"Death Ride to Durango" (trad.) - 4:34
"Faithful Land" (Murphy, Twigger, Wehmeyer) - 4:20
"If Good Times Were Dollars" (Twigger) - 3:10
"Floating the Flambeau" (Burns/Purvis/trad.) - 4:07
"The Night I Punched Russell Crowe" (Murphy, Twigger) - 3:16

Medvirkende
Gaelic Storm
 Patrick Murphy – harmonika, skeer, bodhrán, vokal
 Steve Twigger – guitar, bouzouki, mandolin, bodhrán, vokal
 Ryan Lacey – djembe, doumbek, surdo, cajón, vokal, diverse percussion
 Peter Purvis – sækkepibe, fløjte, vokal
 Jessie Burns – violin, vokal

Yderligere medvirkende
 "Crazy" Arthur Brown (vokal på "What's the Rumpus?")
 Jeff May (bas)
 Lloyd Maines (mandolin, banjo)
 David Boyle (keyboard, harmonika)

Referencer

Album fra 2008
Gaelic Storm-album

What's The Rumpus?


Lusefluer (Hippoboscidae, også kaldet lusfluer) er en familie af fluer hvis levevis og udseende minder om lus. Der findes omkring 200 arter over hele verden som snylter på fugle og pattedyr. Omkring tre fjerdedele af arterne snylter på fugle.

Udseende
Lusefluer er tætbyggede, flade, 1,5-12 mm lange fluer. De har en kort sugesnabel og kraftige ben med stærke kløer som kan holde fluen fast i hår eller fjer. Nogle arter har stærkt reducerede vinger og kan ikke flyve. De har en krabbeagtig gangart.

Levevis
Lusefluer lever af blod fra pattedyr eller fugle. De sidder på værtsdyrene, men kan også findes i rederne. Mens trækfugle er væk om vinteren, overvintrer lusefluernes pupper i reden. Lusefluens larver udvikles inde i hunnen, og fødes fuldt udviklede hvorefter de straks forpupper sig.

Billeder

Referencer

Eksterne henvisninger
 Lusfluer på Vestre Hus Børnenaturcenters hjemmeside.

Fluer
Parasitiske insekter

Lusefluer


The European System of Central Banks (ESCB) is an institution that comprises the European Central Bank (ECB) and the national central banks (NCBs) of all 27 member states of the European Union (EU). Its objective is to ensure price stability throughout the EU, and improve monetary and financial cooperation between eurozone and non-eurozone member states of the EU.

Organization
The process of decision-making in the Eurosystem is centralized through the decision-making bodies of the ECB, namely the Governing Council and the Executive Board. As long as there are EU member states which have not adopted the euro, a third decision-making body, the General Council, shall also exist. The NCBs of the member states that do not participate in the eurozone are members of the ESCB with a special statuswhile they are allowed to conduct their respective national monetary policies, they do not take part in the decision-making with regard to the single monetary policy for the eurozone and the implementation of such decisions.

The Governing Council comprises all the members of the executive board and the governors of the NCBs of the member states without a derogation, i.e., those countries which have adopted the euro. The main responsibilities of the Governing Council are:
Adopt the guidelines and take the decisions necessary to ensure the performance of the tasks entrusted to the Eurosystem
Formulate the monetary policy of the eurozone, including, as appropriate, decisions relating to intermediate monetary objectives, key interest rates, and the supply of reserves in the Eurosystem
Establish the necessary guidelines for their implementation

The executive board comprises the President, the Vice-President and four other members, all chosen from among persons of recognized standing and professional experience in monetary or banking matters. They are appointed by common accord of the governments of the member states at the level of the Heads of State or Government, on a recommendation from the Council of Ministers after it has consulted the European Parliament and the Governing Council of the ECB (i.e., the Council of the European Monetary Institute (EMI) for the first appointments). The main responsibilities of the executive board are:
Implement monetary policy in accordance with the guidelines and decisions laid down by the Governing Council of the ECB and, in doing so, to give the necessary instructions to the NCBs
Execute those powers which have been delegated to it by the Governing Council of the ECB

The General Council comprises the President and the Vice-President and the governors of the NCBs of all 27 member states. The General Council performs the tasks which the ECB took over from the EMI and which, owing to the derogation of one or more member states, still have to be performed in Stage Three of Economic and Monetary Union (EMU). The General Council also contributes to:
 ECB's advisory functions
 Collection of statistical information
 Preparation of the ECB's annual reports
 Establishment of the necessary rules for standardising the accounting and reporting of operations undertaken by the NCBs
 Taking of measures relating to the establishment of the key for the ECB's capital subscription other than those already laid down in the Treaty
 Laying-down of the conditions of employment of the members of staff of the ECB
 Necessary preparations for irrevocably fixing the exchange rates of the currencies of the member states with a derogation against the euro

The Statute of the ESCB makes provision for the following measures to ensure security of tenure for NCB governors and members of the Executive Board:
 Minimum renewable term of office for national central bank governors of five years
 Minimum non-renewable term of office for members of the Executive Board of eight years (a system of staggered appointments was used for the first executive board for members other than the President in order to ensure continuity)
 Removal from office is only possible in the event of incapacity or serious misconduct; in this respect the Court of Justice of the European Union is competent to settle any disputes

Member banks
The ESCB is composed of the European Central Bank and the national central banks of all 27 member states of the EU. The first section of the following list lists member states and their central banks that form the Eurosystem (plus the ECB), which set eurozone monetary policy. The second section lists member states and their central banks that maintain separate currencies.

Notes

External links

 European Central Bank
 ECB – The General Council
 Organisation and operation of the ECB CVCE (Centre for European Studies)

European System of Central Banks


Radio PosavinaTV je privatna glazbena hrvatska radio postaja koja emitira svoj program od 14. svibnja 2007. godine. Svoj program emitiramo putem interneta, kablovskih mreža i putem satelita Eutelsat W2. Nakon uspješnog rada već desetak godina i više pokreće i svoj televizijski program Radio PosavinaTV koja se emitira putem interneta i kablovskih mreža diljem svijeta.

Program
Program kreiraju slušatelji putem telefonskih poziva i SMS poruka. Emitiramo izvornu, zabavnu i narodnu glazbu. Program se emitira od 0 do 24 sata uz široke glazbene žanrove: domaće, izvorne, narodne i folk glazbe.

Prijenos sv. misa
Radio Posavina već 10 godina omogućuje svake nedjelje prijenos Sv. Misa:
 u 9, 00 satih iz Župe Bežlja (BiH)
 u 11,00 sati iz Gospinog svetišta Vrhbosanske nadbiskupije Komušina-Kondžilo (BiH).

Voditelji
 Ivica G. (Ićo)
 Stipe G.
 Ante G.

Vanjske poveznice
 Mrežna stranica
 Instagram
 Facebook
 Youtube

Hrvatske radijske postaje

Radio PosavinaTV


Sólveig Anspach (8. desember 1960 – 7. ágúst 2015) var íslensk-franskur kvikmyndaleikstjóri og handritshöfundur. Foreldrar hennar voru íslenski arkitektinn Högna Sigurðardóttir og hinn þýsk-rúmenski Gerald Anspach. Sólveig bjó og starfaði mestalla ævi sína í Frakklandi. Hún nam heimspeki og klíníska sálfræði í París, gekk síðan í kvikmyndaskólann La Fémis og útskrifaðist þaðan með gráðu í leikstjórn árið 1989. Kvikmynd hennar, Stormviðri, var sýnd á Kvikmyndahátíðinni í Cannes árið 2003. Sólveig lést úr brjóstakrabbameini þann 7. ágúst árið 2015, þá 54 ára.

Æviágrip
Faðir Sólveigar, Gerald Anspach, var flóttamaður frá Þýskalandi nasismans sem flutti ásamt fjölskyldu sinni til Bandaríkjanna. Þegar hann var 18 ára skráði hann sig í bandaríska herinn og tók þátt í innrásinni í Normandí árið 1944. Gerald hlaut bandarískan ríkisborgararétt og hlaut styrk til náms sem hann ákvað að nýta sér til að ganga í Beaux-Arts-skólann í París. Í París kynntist hann Högnu Sigurðardóttir, nemanda í arkitektúr sem varð síðar ein af þekktari íslenskum arkitektum. Gerald og Högna áttu eftir að eignast tvær dætur: Sólveigu og Þórunni.

Sólveig Anspach fæddist á Íslandi en nam sálfræði í París. Hún hlaut inngöngu í kvikmyndaháskólann FÉMIS eftir þrjár umsóknir. Hún útskrifaðist þaðan með gráðu í kvikmyndaleikstjórn árið 1989.

Á tíunda áratugnum settist Sólveig að í Seine-Saint-Denis á mörkum Montreuil og Bagnolet. Hún hreifst mjög að þessum slóðum vegna fjölbreytninnar sem þar var að finna.

Árið 1994, á meðan Sólveig var ófrísk af fyrsta barni sínu, greindist hún með brjóstakrabbamein. Hún átti í erfiðri baráttu við sjúkdóminn en lifði af og fæddi dótturina Clöru. Fyrsta kvikmynd Sólveigar í fullri lengd, Haut les cœurs!, var gerð með sjálfsævisögulegu ívafi og fjallaði um konu sem greinist með brjóstakrabbamein á meðan hún er ólétt.

Árið 2001 hlaut Sólveig François-Chalais-verðlaunin í keppninni Quinzaine des Réalisateurs í Cannes fyrir heimildamyndina Made in the USA, sem fjallaði um dauðarefsingar í Bandaríkjunum.

Kvikmyndin Stormviðri var sýnd meðal mynda í verðlaunaflokkinum Un certain regard á Cannes-kvikmyndahátíðinni árið 2003. Í myndinni stillti Sólveig upp tveimur "yfirþyrmandi persónum" sem leiknar voru af Élodie Bouchez og Diddu Jónsdóttur. Þær Didda áttu eftir að vinna saman að þremur kvikmyndum sem mynda saman þríleik; Skrapp út (2007), Queen of Montreuil (2012) og Sundáhrifin (2015).

Árið 2008 leikstýrði Sólveig franskri sjónvarpsmynd fyrir France 2 um byltingarkonuna Louise Michel þar sem Sylvie Testud lék aðalhlutverkið. Í myndinni Lulu femme nue starfaði Sólveig í annað sinn með Karin Viard, sem hafði verið aðalleikonan í fyrstu mynd Sólveigar, Haut les cœurs !.

Sólveig lést þann 7. ágúst árið 2015 í Drôme eftir að krabbamein hennar tók sig upp að nýju. Tveimur árum eftir dauða sinn vann Sólveig Cesar-verðlaunin fyrir besta frumsamda handritið með kvikmyndinni Sundáhrifunum.

Tilvísanir

Franskir kvikmyndaleikstjórar
Íslenskir kvikmyndaleikstjórar

Sólveig Anspach


Mehmet Ruhi Su (1 Ocak 1912, Van - 20 Eylül 1985, İstanbul), Türk halk müziği ve opera sanatçısı, bağlama virtüözü.

Hayatı
Mehmet Ruhi Su, 1912 yılında Van'da doğdu. Anne ve babasının kim olduğunu Ruhi Su kendisi de bilmediği gibi haklarında hiçbir bilgi de yoktur. Oğlu Ilgın Ruhi Su, "Babamın 1912'de Van'da doğması, öksüzler yurdundan gelmesi, bugüne kadar hiçbir akrabasının çıkmaması düşünüldüğünde Ermeni olma ihtimali hayli yüksek" demiştir. Çocukluğunun büyük bir bölümünü evlatlık olarak verildiği yoksul bir ailede ve daha sonra da Adana Öksüzler Yurdu'nda (Darül Eytam) geçirdi. Bir ara İstanbul'da askerî okullarda okudu, ancak müzik sevgisi onu yeni arayışlara itti. Adana Öğretmen Okulu'nda okurken, Ankara'ya Müzik Öğretmen Okulu'na (Musiki Muallim Mektebi) girmeyi başardı. Adana Öğretmen Okulu'ndayken aşık olduğu ebe-hemşire olarak çalışan Münire Sevim adında bir kızla evlendi. 1934 yılında Balıkesir'de bir oğulları dünyaya geldi. Adını Güngör koydular. Güngör, altı yaşlarındayken Ruhi ile Sevim Hanım ayrıldılar. 1942'de Ankara Devlet Konservatuvarını'nın Şan bölümünü bitirdi. Aynı yıllarda sırasıyla Ankara Cebeci İkinci Ortaokulu'nda ve Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nde müzik öğretmenliği yaptı. Cumhurbaşkanlığı Orkestrası'na seçildi, konservatuvarın opera bölümünde de okudu ve daha sonra da Devlet Operası'nda çalıştı. Devlet Operası sanatçısı olarak, Bastien Bastienne, Satılmış Nişanlı, Madame Butterfly, Fidelio, Tosca, Yarasa, Aşk İksiri, Rigoletto, Figaro'nun Düğünü, Maskeli Balo ve Konsolos gibi operalarda rol aldı. Türk Opera Sanatı'nın temelinde Ruhi Su'nun da katkısı büyüktür.

Ankara Radyosu'nda onbeş günde bir yayınlanan türkü programları (Basbariton Ruhi Su Türküler Söylüyor) düzenledi; Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nde büyük bir koro oluşturdu. Aldığı klasik batı müziği eğitimi, ömrü boyunca kendini adadığı türkülerin yorum ve icrasına yaklaşımının kuramsal temelini oluşturdu.

Ruhi Su, sosyalist dünya görüşü nedeniyle 1952-1957 yılları arasında 1951 TKP tevkifatı dolayısı ile hapis yattı. 1960'ta İstanbul'da Taksim Belediye Gazinosu'nda sahneye çıkan Ruhi Su, bir yandan da halk türkülerini kaydedip arşivleme görevini üstlendi. Bu arada radyoda da 'Basbariton Ruhi Su Türküler Söylüyor' anonsuyla sunulan bir radyo programı yaptı. Bu programlardan birinde söylediği "Serdari Halimiz Böyle N'olacak? Kısa çöp uzundan hakkın alacak" türküsü nedeniyle "halkı sınıflara ayırmak yoluyla Komünizm propagandası yapmak" suçlamasıyla radyodaki işine son verildi.

Söylediği türkülerdeki siyasi vurgular yüzünden aleyhinde kampanyalar başlatılan ve işini kaybeden sanatçı, türküleri derleyip yeniden yorumlama işine kendi başına devam etti. 1975'te Dostlar Korosu'nu kurdu. 1978'den sonra çıkardığı kasetlerle halk müziğinin yaygınlaşmasına büyük katkıda bulundu. Aydınlara türkü dinlemeyi öğreten kişi olarak da bilinir.

Ruhi Su Ahmet İsvan ve Necdet Uğur'un yoğun uğraşıları sonucu ilk kez 1977 yılında pasaport alabildi. Almanya, Hollanda, Belçika, İngiltere, Fransa ve Avustralya'da konserler verdi. Pasaportunun süresi doldu. Yeni pasaport başvurusu yakalandığı prostat kanserinin tedavisi için yapıldı, ancak hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildi. Su için altı Alman sanatçının Kültür Bakanlığı'na baş vurduğu öğrenildi. Heinrich Böll, Wolf Bierman, Ingeborg Drewitz, Günter Grass, Siegfried Lenz, Günter Wallraff imzalı mektupta, Kültür Bakanlığı'ndan Ruhi Su'nun yurt dışında tedavi edilebilmesi için pasaport verilmesine aracı olması isteniyordu. Aynı sanatçılar Ruhi Su'ya da bir mektup göndermişlerdi. Bunlar sonucunda nihayet kapılar aralandı ve "tedavi amaçlı ve yalnız bir defaya mahsus olmak üzere" yurt dışına çıkışına izin verildi. Ama artık çok geçti. 20 Eylül 1985 Cuma günü sabaha karşı 04.00'te Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi Onkoloji Servisi'nde öldü. Doktoru Prof. Bülent Berkarda idi. 22 Eylül 1985 Pazar günü Şişli Camii'nde kılınan öğle namazını müteakip Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi. Ruhi Su'nun cenaze töreni binlerce kişinin katılımıyla 12 Eylül darbesi sonrası dönemin ilk büyük kitle gösterisi haline dönüştü. Cenazede gözaltına alınan 160 kişi İstanbul siyasi şubede 15 gün süreyle gözaltında tutuldu.

1988 yılında kabri başında ikame edilen anıt, 2009 yılında kimliği belirsiz kişilerce silahlı saldırı ile kısmen tahrip edildi.

Kendisi Alevi Deyişlerini okumuş, Pir Sultan'ın, Hatayi'nin ve diğer ozanların deyişlerini yorumlamıştır. Nazım Hikmet'in şiirlerini ilk besteleyenlerdendir. 1957'de Sansaryan Han'da hapisteyken daha sonra hayatını birleştirecek olduğu Sıdıka Umut için söylediği Mahsus Mahal adlı türküsüyle ünlendi.

Ruhi Su'nun sesini korumadaki hassasiyeti hakkında pek çok anlatı vardır. Bunlara göre Ruhi Su, sesine zarar vermemek için kuruyemiş ve çamaşır suyundan uzak dururmuş. Sorulduğunda, sesini korumadaki bu hassasiyetinin sanata ve dinleyenlere saygısından kaynaklandığını ifade edermiş.

Ruhi Su, ölümüne kadar 16 adet 45'lik plak, 11 adet de uzunçalar çıkardı. Vefatından sonra kurulan Ruhi Su Kültür ve Sanat Vakfı aracılığıyla eşi Sıdıka Su ve oğlu Ilgın Su özel arşivlerdeki ses kayıtlarından yararlanarak plak, kaset ve CD üretimini sürdürdüler. Vakfın merkezi Beyoğlu, İstanbul'dadır.

Sanatçı hakkında Ajans21 tarafından, Ezgili Yürek: Ruhi Su (1995) (24 dk) adında bir belgesel hazırlanmıştır. Bu belgesel Ruhi Su hakkında hazırlanan ilk belgeseldir. Bunun dışında Avustralya Belgeseli ve Ruhi Su Belgeseli (Hilmi Etikan) adlarında iki belgesel film de Ruhi Su Kültür ve Sanat Vakfı aracılığıyla gösterilmektedir.

Ruhi Su'nun eşi Sıdıka Su 18 Ekim 2006 tarihinde ölmüş ve Zincirlikuyu Mezarlığı'nda eşi Ruhi Su'nun kabrinin yanına defnedilmiştir.

Yön Radyo tarafından hazırlanan 'Yüreğinde Anadolu'nun Ezgisi, Sesinde Dağların Yankısı-Ruhi Su' belgeseli Türkiye Gazeteciler Cemiyeti 2015 Yılı Sedat Simavi En İyi Radyo Programı Ödülüne layık görülmüştür.

Diskografi
 1971: Seferberlik Türküleri ve Kuvayi Milliye Destanı
 1972: Yunus Emre
 1972: Karacaoğlan
 1973: Pir Sultan Abdal
 1974: Şiirler - Türküler
 1975: Köroğlu
 1976: El Kapıları (Sümeyra Çakır ve Ruhi Su Dostlar Korosu ile birlikte)
 1977: Sabahın Sahibi Var (Ruhi Su Dostlar Korosu ile birlikte)
 1978: Semahlar (Ruhi Su Dostlar Korosu ile birlikte)
 1980: Çocuklar, Göçler, Balıklar
 1981: Zeybekler
 1986: Pir Sultan'dan Levni'ye
 1986: Ezgili Yürek
 1986: Ekin İdim Oldum Harman
 1987: Kadıköy Tiyatrosu Konseri
 1988: Beydağı'nın Başı
 1988: Dadaloğlu ve Çevresi
 1989: Huma Kuşu ve Taşlamalar
 1990: Sultan Suyu "Pir Sultan Abdal'dan Deyişler"
 1991: Dostlar Tiyatrosu Konseri (Sümeyra Çakır ile birlikte)
 1992: Ankara'nın Taşına Bak
 1993: Uyur İken Uyardılar
 1994: Barabar
 1995: Aman Of
 2002: Seçmeler ve Hapishane Türküleri
 2003: Beni Ağlatırsan Yoluna Ağlat

Ödülleri

 1985: Sanat Kurumu - Yılın Sanatçısı

Kaynakça

Dış bağlantılar
Ruhi Su Kültür ve Sanat Derneği
Ruhi Su, 1977 BBC Türkçe

1912 doğumlular
Van doğumlular
1985 yılında ölenler
Ruhi Su
Türk erkek şarkıcılar
Türk halk müziği ses sanatçıları
Türk sosyalistler
Türk marksistler
Türk opera şarkıcıları
İstanbul'da kanserden ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Prostat kanserinden ölenler

Ruhi Su


Hyoscyamus muticus er fjölær planta eða runni af náttskuggaætt frá norðurhluta Afríku.

Tilvísanir

Náttskuggaætt
Lækningajurtir

Hyoscyamus muticus


Loral Corporation était une entreprise du secteur de la défense fondée en 1948 à New York par William Lorenz et Leon Alpert sous le nom de Loral Electronics Corporation. Le nom de l'entreprise est formé des premières lettres du nom de famille de chaque fondateur.

Historique
Loral Corporation a développé à l'origine des systèmes de radar et de sonar pour l'United States Navy. En 1959, le capital est devenu public avec un premier appel public de 250 000 actions à 12 $ chacune. Une partie du produit de ce placement a été utilisée pour construire un nouveau siège social sur son site de 10 acres (40 000 m2) au 825 Bronx River Avenue, dans la section Soundview du Bronx, New York.

En 1959, Loral a commencé à se diversifier, achetant plusieurs petites entreprises, grâce auxquelles elle a remporté plus de contrats militaires. Parmi les entreprises achetées figuraient Willor Manufacturing Corp., American Beryllium Co., Inc., de Sarasota, en Floride, Arco Electronics et plusieurs sociétés de plastique.

En 1961, Loral a formé une division pour le développement de systèmes de communication, de télémétrie et de navigation spatiale pour les satellites.

Au fur et à mesure de son expansion, Loral a emprunté 15 millions de dollars à la Massachusetts Mutual Life Insurance Company en 1965.

À la fin des années 1960, Loral a remporté de nombreux contrats militaires, y compris un contrat de 3,9 millions de dollars de la marine américaine pour le radar de navigation Doppler en 1965, un contrat de 14 millions de dollars de General Dynamics pour l'électronique avancée pour l'avion General Dynamics F-111 Aardvark de l'United States Air Force en 1969 et un contrat de 3,9 millions de dollars pour des contre-mesures aéroportées pour l'avion de reconnaissance Phantom RF-4C. À la fin des années 1960, Loral s'est spécialisée dans les récepteurs radar, qui identifiaient les signatures des systèmes radar ennemis sur les missiles et les canons antiaériens.

À la fin des années 1960, les achats de Loral ont causé des problèmes à l'entreprise. En 1971, elle avait perdu 3 millions de dollars et était parfois incapable de faire face à ses paiements de prêts. De nombreuses acquisitions n'étaient pas rentables et ne relevaient pas non plus des activités principales de Loral. Les fondateurs, Lorenz et Alpert, étaient prêts à vendre la moitié de leur participation dans l'entreprise.

Loral était au bord de la faillite en 1972 avant d'être acquise par Bernard L. Schwartz. Au cours des deux décennies suivantes, il en a fait un acteur majeur de l'industrie mondiale de l'aérospatiale et de la défense, acquérant 16 autres sociétés de défense et aérospatiales. En 1995, Loral avait un chiffre d'affaires de 5,5 milliards de dollars. En 1996, Loral a vendu ses activités d'électronique de défense et d'intégration de systèmes à Lockheed Martin. Ses unités restantes sont devenues Loral Space and Communications. L'année suivante, plusieurs de ces anciennes unités Loral ont été scindées par Lockheed Martin pour devenir le cœur de L-3 Communications.

Loral a été accusé de transfert de technologie à la Chine en 1996. L'incident est survenu à la suite d'une enquête sur l'échec du lancement d'Intelsat 708, un satellite construit par Space Systems/Loral. Dans un accord conclu en 2002 avec le département d'État et le ministère de la Justice, la société a accepté de payer 20 millions de dollars d'amendes pour régler l'affaire et améliorer ses procédures de conformité. Dans l'accord, les responsables de Loral n'ont ni admis ni nié les accusations du gouvernement. Les dirigeants de Loral ont reconnu « la nature et la gravité des infractions alléguées par le ministère dans le projet de lettre d'accusation, y compris le risque de préjudice aux intérêts de sécurité et de politique étrangère des États-Unis », et ont déclaré qu'ils souhaitaient faire amende honorable par le paiement d'une restitution. Schwartz a par la suite publié une déclaration acceptant « l'entière responsabilité de l'affaire » et a décrit l'incident comme une erreur commise par un seul employé de Loral.

Chronologie
1948 : Création de Loral Electronics Corporation
1959 ; Loral fait un appel public à l'épargne et devient une société ouverte
1972 : Loral est au bord de la faillite, Bernard L. Schwartz l'acquiert.
1987 : Goodyear Tire & Rubber Company vend Goodyear Aerospace (GAC) à Loral, qui devient Loral Defense Systems.
Octobre 1990 : Loral acquiert Ford Aerospace, dont les divisions deviennent Space Systems/Loral et Loral Western Development Labs.
1991 : Avec Qualcomm, Loral commence le projet Globalstar et, au sommet, détient une participation de 42% dans la société.
 1994 : Loral acquiert la division des systèmes fédéraux d'IBM, qui devient Loral Federal Systems.
5 mai 1995. Loral acquiert Paramax, l'unité de défense d'Unisys, pour 862 millions de dollars en espèces.
8 janvier 1996 : Lockheed Martin a accepté d'acheter les activités d'électronique de défense et d'intégration de systèmes de Loral pour 9,1 milliards de dollars. Loral devient Loral Space & Communications.
Le 5 octobre 2007, Loral Space & Communications Inc. et l'Office d'investissement des régimes de pensions publics du Canada ont reçu l'approbation réglementaire finale nécessaire pour conclure l'acquisition de Télésat de BCE Inc. pour 3,25 milliards de dollars canadiens. L'acquisition a été conclue le 31 octobre 2007, Loral détenant 64 % de Telesat.

Autres acquisitions
 Fairchild-Weston
 LTV Missiles
 Solartron

Autres anciennes unités
Loral Aeronutronic (Rancho Santa Margarita, Californie))
Systèmes de contrôle de commandement Loral
Loral Conic (San Diego, Californie)
Loral Defense Systems (Akron (Ohio)
Loral Instrumentation (San Diego)
Loral/Liris
Loral ROLM Mil-Spec Computer Systems (San José (Californie)
Systèmes d'information spatiale Loral
Loral Space & Range Systems (Sunnyvale (Californie)
Loral Terracom (San Diego)
Loral Vought Systems (Grand Prairie, Texas) qui fait maintenant partie de Lockheed Martin Missiles and Fire Control
Loral Narda
Loral Randtron
Laboratoires de développement de l'Ouest de Loral
Loral Infrared & Imaging Systems, LIRIS (Lexington (Massachusetts)
Loral Electro Optical Systems, LEOS (Pasadena, Californie)

Notes et références

Liens externes
 Loral Space & Communications Ltd. Company History - from Funding Universe.

Liens internes

Entreprise ayant son siège à New York
Entreprise fondée en 1948
Entreprise disparue en 1996
Entreprise d'informatique disparue

Loral Corporation


papar (biljna vrsta)
papar (biljni rod)
papar (kršćanski redovnici)
Papar (okrug, Malezija)
Papar (rijeka)
 Papar, željeznička postaja u Maleziji

Papar (razdvojba)


I Met the Walrus ist ein kanadischer animierter Kurzfilm von Josh Raskin aus dem Jahr 2007.

Handlung
Im Jahr 1969 interviewte der Beatles-Fan Jerry Levitan John Lennon in einem Hotel in Toronto und nahm das Interview mit Tonband auf. Die Tonspur des Interviews wird in Animation übertragen.

Levitan will von Lennon wissen, wie seine aktuelle Lage bezüglich seines Einreiseversuchs in die Vereinigten Staaten ist. Lennon stellt fest, dass man ihn da nicht haben will, weil alle denken, er werden eine Revolution anzetteln. Andere wollen ihn nicht da haben, weil sie glauben, dass er Frieden schaffen will. Er glaubt fest daran, dass er einreisen wird und entgegnet auf Levitans Frage, wie ihm die Jugend helfen könne, dass jeder im Namen des Friedens handeln solle. Jeder solle einen Revolutionär fragen, wann eine Revolution je militärisch sinnvoll gewesen sei. Lennon ruft zu friedlichem Protest auf, da Gewalt nur Gegengewalt erzeuge. Gleichzeitig soll jeder an seiner guten Seite arbeiten, da in jedem Menschen nicht nur Gott, sondern auch Hitler lebe.

Levitan erzählt, dass viele Mitschüler als Lieblingsband die Bee Gees nennen und die Beatles als Hippies verachten, doch Lennon meint, dass diese Langweiler sind, die noch nicht die Abnabelung von der Elternmeinung geschafft haben. Auf die Feststellung Levitans, dass er glaubt, in den Liedern der Beatles eine Botschaft zu hören, meint Lennon, dass es auf allen Ebenen immer wieder verschiedene Botschaften gibt. Er habe eine im Kopf gehabt, als er die Lieder schrieb, und später nach einer gesucht, wenn er die Lieder wiederhörte. Die Botschaft sei immer über alles und nichts, und alles, was man zu verstehen glaubt, ist auch da. Es ist wie mit einer Blume, die ebenfalls alles in sich vereine, was man wiederum erkenne, wenn man die Blume nur lange genug betrachte.

Lennon beginnt, nach einem Stift zu suchen. Er spricht mit anderen Leuten im Raum. Levitan verabschiedet sich von Lennon, im Hintergrund wünscht Yoko Ono viel Glück und Frieden.

Produktion

I Met the Walrus beruht auf einem Interview, das Jerry Levitan im Alter von 14 Jahren 1969 mit John Lennon führte. Dieser hielt sich zu der Zeit im King Edward Hotel in Toronto für ein Bed-In auf. Der Beatles-Fan Levitan gelangte bis zu Lennons Suite und führte mit Lennon 30 Minuten lang ein Interview, das er auf Tonband aufnahm.

Das Interview wurde für den Film auf fünf Minuten zusammengeschnitten. Die Fragen und Antworten wurden von James Braithwaite und Alex Kurina mit Stift und Computer animiert. Die Arbeit am Film begann 2006 und wurde 2007 beendet, wobei Jerry Levitan als Produzent fungierte. Der Film erlebte am 14. Juni 2007 auf dem Worldwide Short Film Festival in Toronto seine Festivalpremiere.

Der Filmtitel nimmt Bezug zum von Lennon geschriebenen Beatles-Titel I Am the Walrus.

Auszeichnungen
Bei den Daytime Emmy Awards gewann der Film 2009 einen Daytime Emmy und erhielt auf dem RiverRun International Film Festival 2008 den Preis der Jury. Auf dem Banff Television Festival wurde der Film mit einem Banff Rockie Award ausgezeichnet.

I Met the Walrus war 2008 für einen Oscar in der Kategorie "Bester animierter Kurzfilm" nominiert, konnte sich jedoch nicht gegen Peter und der Wolf durchsetzen.

Weblinks

 I Met the Walrus auf bcdb.com
 Website zum Film

Einzelnachweise

Filmtitel 2007
Kanadischer Film
Kurzfilm
Trickfilm
John Lennon

I Met the Walrus


Kafkas engereği veya Hopa engereği (Vipera kaznakovi), engerekgiller (Viperidae) familyasından sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah, gri, sarı ve kırmızı renkli bir engerek türü.

Sırtın büyük bir bölümünü kaplayan ve baştan kuyruğa kadar uzanan zikzaklı bir şerit bulunur. Bu şerit bazen parçalı halde de olabilir. Vücudun yan tarafları küçük benekli ya da noktalı olur. Beyaz benekli olan karın bölgesinin rengi, siyah ve tonlarında olur. Genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasızlarla beslenirler. Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. Boyları genel olarak 50–60 cm kadar olur.

Türkiye'de sadece Artvin başta olmak üzere Doğu Karadeniz bölgesindeki yağmur ormanlarında, taşlık bölgelerde yaşarlar. Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

Engerek
Türkiye'deki yılanlar

Kafkas engereği


Jasper Johns, Jr. (d. 15 Mayıs 1930 Augusta, Georgia) Amerikalı, ismi Pop sanatı ve Neo-dada ile anılan çağdaş ressamdır. Robert Rauschenberg ile birlikte modern soyut resimden pop sanatı ve kavramsal sanat arasındaki geçişte etkili olmuştur.

Johns, 1947-48 yılları arasında University of South Carolina'da okumuş, daha sonra buradan ayrılıp New York'a taşınarak 1949'da eğitimini kısa bir süreliğine Parsons School of Design'da sürdürmüştür. Bu arada Robert Rauschenberg, Merce Cunningham ve John Cage ile tanışmış ve birlikte zamanın sanat çevresini inceleyerek yeni fikirler geliştirmeye başlamışlardır. Kore Savaşı sırasında, 1952-1953 yılları arasında Sendai, Japonya'ya görev almıştır. 1958'de koleksiyoner Leo Castelli, Robert Rauschenberg'ün stüdyosunu ziyaret ettiği sırada kendisini keşfedip sergi açmak için anlaşmıştır.

Eserleri
En tanınmış eseri Bayrak'''tır. (Flag, 1954-55) Çalışmaları genel olarak Neo-dada olarak tanımlansa da popüler kültürden alıntı nesne ve imgeleri kullanması açısından pop sanatı ile de bağlantılıdır.

Erken dönem işleri bayraklar, haritalar, hedef tahtaları, rakamlar, vb. öğeler kullanır. Johns'ın yüzeyi kullanımı akıcı ve resimseldir. Balmumu bazlı boya ve alçıyla kabartma tekniklerini sıkça kullanır. Zıtlıklar, çelişkiler, paradokslar ve ironiler, Dada sanatçılarında olduğu gibi Johns'ın çalışmalarında da sıkça rastlanan özelliklerdir. Johns ayrıca oyma baskı, heykel ve litografi tekniklerini de kullanmıştır.

Johns özellikle Peirce semiyotiği açısından bakıldığında değişik özelliklere sahiptir. Kendisinden önce gelen, soyut dışavurumcu Jackson Pollock ve Willem de Kooning'in örnek gösterilebileceği maço kahraman sanatçı figürlerine karşın, tuvalin tamamını kapsayan birer imza niteliğinde resimler yapmak yerine anlamı halihazırda kullanılan, yaygın sembollerin kullanımıyla elde etmiş, üzerlerine uyguladığı soyut dışavurumcu teknikte boya ile ifade ettiği içi boşaltılmış bir bireysellik ile soyut dışavurumcuları alaya almıştır. Tüm bunların yanında Johns'ın göndermeler bağlamı dışında kalan sembolleri de vardır. Örneğin Johns'ın bayrağı, temel olarak görsel bir nesnedir ve sembolik çağrışımlarından bağımsız olarak da algılanabilir.

1998 yılında, New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi (Metropolitan Museum of Art), Johns'ın Beyaz Bayrak'' eseri için yirmi milyon dolardan fazla ödemiştir.

Kaynakça
 Bu maddenin büyük bir bölümü aynı isimli İngilizce versiyondan (13 Haziran 2006) çevrilmiştir.

Dış bağlantılar
 Jasper Johns bio at artchive.com
 Flag at the Museum of Modern Art
 White Flag at the Metropolitan Museum of Art

1930 doğumlular
Augusta, Georgia doğumlular
20. yüzyıl Amerikalı ressamları
21. yüzyıl Amerikalı ressamları
Kore Savaşı'ndaki Amerikalı askerler
Amerika Birleşik Devletleri'nde LGBT kişiler
Çağdaş ressamlar
American Academy of Arts and Letters üyeleri
LGBT ressamlar
Pop art
Yaşayan insanlar

Jasper Johns


An Spathiphyllum diazii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat. An Spathiphyllum diazii in nahilalakip ha genus nga Spathiphyllum, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spathiphyllum

Spathiphyllum diazii


دير جنين هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال. تقع في تجمع للقرى يسمى الدريب الأوسط.

تبعد دير جنين حوالي 125 كلم (77.675 مي) عن بيروت عاصمة لبنان. ترتفع حوالي 390 م (1) (1279.59 قدم - 426.504 يارد) عن سطح البحر وتمتد على مساحة تُقدَّر بـ 584 هكتاراً (5.84 كلم²- 2.25424 مي² (2)).

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
الدريب
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان

دير جنين


O Campeonato Pernambucano de Futebol de 2022 foi a 108ª edição da competição, realizado no estado de Pernambuco e organizado pela Federação Pernambucana de Futebol.

Regulamento
O Campeonato Pernambucano repetirá a fórmula adotada em 2021. Após reunião na tarde do dia 19 de novembro de 2021 na sede da Federação Pernambucana de Futebol (FPF), os clubes envolvidos na disputa escolhem, por unanimidade, manter o formato para a edição de 2022. No total, serão 13 datas para a competição, que terá início em 22 de janeiro e término previsto para o dia 30 de abril.

As dez equipes se enfrentam em turno apenas de ida, onde os seis melhores classificam-se e os quatro últimos realizam um quadrangular do rebaixamento de pontos corridos para definir os dois rebaixados para o Pernambucano Série A2 de 2023. Deste sexteto que passa de fase, os dois primeiros já estão garantidos na semifinal, enquanto o 3º enfrenta o 6º e o 4º duela com o 5º para definir os outros dois semifinalistas - estes confrontos serão realizados em jogo único, com mando para a equipe de melhor desempenho na primeira fase.

Na semifinal, novamente jogo único, com o líder e vice-líder da primeira fase tendo o mando de campo por conta da melhor campanha. Já na final, os duelos serão em ida e volta, com o time que tiver feito mais pontos ao longo da primeira fase realizando a segunda partida em casa.

Formato

Primeira fase: (Fase de grupos): Todos os clubes se enfrentam em jogos de ida, se classificando os seis melhores e os quatro piores realizam um quadrangular de pontos corridos em três datas para definir os dois rebaixados para o Pernambucano Série A2 de 2023. Os dois primeiros nesta fase já se garantem na semifinal.

Segunda fase: (Quartas de Final): Disputada em jogo único, com o 3º colocado enfrentando o 6º, e o o 4º jogando contra o 5º para definirem os outros dois semifinalistas. Os times de melhores campanha fazem a partida como mandantes. Em caso de igualdade, a decisão será nos pênaltis.

Terceira fase: (Semifinais): Semifinais também disputada em apenas um jogo com o mando para o líder e vice-líder da primeira fase. Em caso de igualdade, a decisão será nos pênaltis.

Quarta fase: (Final): Realizada em jogos de ida e volta, com o time de melhor campanha no primeiro turno fazendo o segundo jogo em casa. Para a definição do campeão, será considerada a soma da pontuação nos dois jogos. Em caso de igualdade em pontos, o primeiro critério será o saldo de gols na fase (sem gol qualificado). Persistindo o empate nos 180 minutos, o campeão sairá nos pênaltis.

Critérios de Desempate
Na 1ª fase e no quadrangular do rebaixamento sempre que duas ou mais equipes estiverem em igualdade de pontos,  os critérios de desempates devem ser aplicados na seguinte ordem

 Número de vitórias
 Saldo de gols
 Gols marcados
 Número de cartões vermelhos
 Número de cartões amarelos
 Sorteio público

Na 2ª, 3ª e 4ª fase, sempre que as duas equipe estiverem em igualdade do pontos aplica-se os seguintes critérios:
 Saldo de gols;
 Tiros de ponto penal, conforme as Regras do Jogo de Futebol.

Equipes Participantes

Promovidos e rebaixados

Participantes

Primeira Fase

aO Sete de Setembro foi punido pelo TJD-PE com a perda de 3 pontos, por conta da escalação irregular de José Ermeson da Silva Alves, o Bililiu, na partida contra o .

Quadrangular do Rebaixamento

1 Rodada

2 Rodada

3 Rodada

Fase final
Em itálico, as equipes que possuem o mando de campo do confronto e em negrito as equipes classificadas.

Finais
 Ida

 Volta

Premiação

Artilharia

  7 de março de 2022.

Classificação final

Somando os pontos da primeira fase e dos jogos play offs para assim definir os três representantes do estado na Copa do Brasil 2023 e os dois representantes na Série D 2023. Assim, como os classificados para a Copa do Nordeste 2023.

  F1. Classificado através do Ranking da CBF.
  F2. Vice-campeão da Copa do Nordeste de 2022.
  F3. O Sete de Setembro foi punido pelo TJD-PE com a perda de 3 pontos.

Transmissão com imagens
O Grupo Globo detém todos os direitos de transmissão do campeonato na TV Aberta, fechada e pay-per-view.
À parte ao Grupo Globo, a FPF está autorizada a exibir as partidas entre os times intermediários, gratuitamente em seu perfil oficial na plataforma de streaming YouTube.

Ver Também
 Campeonato Pernambucano de Futebol de 2022 - Série A2
 Copa do Nordeste de Futebol de 2022
 Copa Pernambuco de Futebol de 2022
 Futebol do Nordeste do Brasil

Campeonato Pernambucano de Futebol
Futebol de 2022 em Pernambuco


Sannino ist der Familienname folgender Personen:

Giuseppe Sannino (* 1957), italienischer Fußballspieler und -trainer
Stefano Sannino (* 1959), italienischer Politikwissenschaftler und EU-Beamter

Sannino


École Militaire steht für
 École militaire (Colmar), ehemalige militärische Ausbildungsstätte
 École militaire (Frankreich), militärische Ausbildungsstätte
 École Militaire (Métro Paris), Bahnstation

École Militaire


(parfois orthographié  ou ) est un village compris dans le territoire de la municipalité de -Est dans Memphrémagog au Québec (Canada). Le village est situé dans la vallée de la rivière Missiquoi Nord près de Saint-Benoît-du-Lac.

Toponymie
Le village doit son nom à sa position centrale dans le canton de , lui-même nommé d'après Harry Powlett,  duc de Bolton. La carte de Gale et Duberger de 1795 identifie déjà le toponyme, qui sera officialisé en 1797.

Le bureau de poste porte originellement le nom de , mais change de nom l'année suivant son inauguration.

Le village porte à ses débuts le nom de , d'après le propriétaire d'un petit complexe industriel.

Géographie

Histoire
L'un des premiers colons à s'établir dans les environs de Bolton Centre est , qui érige en 1908 un moulin à scie sur les berges de la rivière Missisquoi Nord.  En 1820, , originaire du Massachusetts, bâtit un moulin à farine en 1820, puis ouvre le premier  du village en 1827.

En 1860, , un industriel de  au Massachussetts, est attiré dans les environs de Bolton Centre par le potentiel hydraulique et les forêts abondantes. Il fait construire un moulin à scie et une manufacture de bassins, qui deviennent prospères. en 1865,  de Richford (Vermont) s'établit au village pour y opérer un magasin général. L'année suivante, , du comté de , érige un moulin à farine encore plus important et plus performant. Le bureau de poste est inauguré en 1863 ou 1867 sous le nom de , mais il change de nom pour Bolton Centre l'année suivante.

En 1867, Bolton Centre est desservi par une ligne ferroviaire. Une mairie érigée la même année sert aussi pour les services religieux.

Une première église est construite en 1870, servant l'imposante population méthodiste. Les quelques fidèles anglicans possèdent déjà depuis 1867 une propriété vouée à l'érection d'un temple, mais l'église n'est inaugurée que dix ans plus tard, ses travaux de construction endettant fortement la petite communauté épiscopalienne.

Services

Transports
Le village est situé sur le parcours de la route 245 qui relie South Bolton à l'autoroute des Cantons-de-l'Est, à Eastman.

Éducation

Loisirs, culture et vie communautaire

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Memphrémagog
Village au Québec

Bolton Centre


Francisco Javier Ceballos Sierra es un profesor, escritor y español, nació en Santander, Cantabria, España en el año 1954. Profesor Titular del área de Arquitectura y Tecnología de Computadores en la Universidad de Alcalá (UAH), es conocido por sus libros acerca del desarrollo de aplicaciones utilizando los lenguajes de programación C/C++, C#, Java, Visual Basic.

Francisco Javier Ceballos Sierra es uno de los cinco profesores de la UAH que, a fecha de 2005, habían sido investidos profesores honorarios de la Universidad Nacional Autónoma de Nicaragua.

Colabora dictando conferencias y seminarios en universidades europeas y latinoamericanas sobre los temas que escribe.

Publicaciones

C/C++
 Enciclopedia del lenguaje C++
 Programación orientada a objetos con C++
 C/C ++. Curso de programación
 Microsoft Visual C++. Aplicaciones para Win32
 Microsoft Visual C++. Programación avanzada en Win32.

C#
 Visual C#. Interfaces gráficas y aplicaciones para Internet con WPF, WCF y Silverlight
 Aplicaciones .Net multiplataforma
 Enciclopedia de Microsoft Visual C#. Interfaces gráficas y aplicaciones para Internet con Windows Forms y ASP.NET.
 Microsoft C#. Curso de programación
 Microsoft C#. Lenguaje y aplicaciones

Visual Basic
 Visual Basic. Interfaces gráficas y aplicaciones para Internet con WPF, WCF y Silverlight
 Enciclopedia de Microsoft Visual Basic. Interfaces gráficas y aplicaciones para Internet con Windows Forms y ASP.NET.
 Microsoft Visual Basic .NET. Curso de programación
 Microsoft Visual Basic .NET. Lenguaje y aplicaciones
 Enciclopedia de Microsoft Visual Basic 6
 Visual Basic 6. Curso de programación

Java
 Java 2. Interfaces gráficas y aplicaciones para Internet
 Java 2. Curso de programación
 Java 2. Lenguaje y aplicaciones

Referencias

Enlaces externos
Acerca de Francisco Javier Ceballos Sierra
Listado completo de publicaciones

Profesores de la Universidad de Alcalá
Nacidos en Santander (España)

Francisco Javier Ceballos Sierra


Der Reichl Verlag mit Sitz in St. Goar veröffentlicht heute vor allem Bücher aus den Bereichen Mystik und Religion, Grenzwissenschaften und Naturheilkunde.

Geschichte

Otto Reichl
Otto Reichl (1877–1954) war der Sohn von Marie Reichl, geborene Peter, und dem Schuhfabrikanten Franz Reichl. Seine dreijährige Lehrzeit verbrachte er bei der Verlagsbuchhandlung Robert Friese. Danach besuchte er die Buchhändler-Lehranstalt. 1909 gründete er den Reichl & Co., Verlag GmbH, in dem die "Deutsche Bibliothek", eine gut 200 Bände umfassende Volksausgabe wichtiger Texte der deutschen Literatur, erschien. Mit dieser Reihe wurde in Zusammenarbeit mit dem Berliner Kaufhaus Wertheim die Grundlage für den modernen Warenhausbuchhandel gelegt. Zum Markenzeichen des Verlags wurde der dreiarmige Leuchter, der 1914 in das Warenzeichenregister eingetragen wurde. Kurz nach dem Ersten Weltkrieg wurde der Firmensitz nach Darmstadt verlegt. Unter der Aegide des Grafen Hermann Keyserling wurde der Verlag Herausgeber bedeutender philosophischer und geistesgeschichtlicher Werke. Vorträge der Darmstädter "Schule der Weisheit" wurden in den Jahresbänden "Der Leuchter" zwischen 1919 und 1927 abgedruckt. In den Jahren 1948 bis 1951 war Günther Neske Teilhaber am Reichl Verlag.

Herwarth von Guilleaume
1953, nachdem der Verlag seit 1930 praktisch zum Erliegen gekommen war, fand sich in Herwarth von Guilleaume ein Nachfolger, der den Verlag neu aufbaute, mit den Themenschwerpunkten Christliche Mystik und Parapsychologie. Neuer Verlagssitz wurde Haus Herresberg, von Guilleaumes Wohnsitz in Remagen. Ein Projekt aus dieser Zeit war die Veröffentlichung der umstrittenen Protokolle der Gespräche mit Besessenheitsgeistern von Carl Wickland.
Anfang der 1980er-Jahre kam es zu ersten Begegnungen zwischen Herwarth von Guilleaume und dem jetzigen Inhaber, Matthias Dräger, der von Guilleaumes Nachfolger als Verlagsleiter wurde.

Matthias Dräger
Seit 1984 leitet Matthias Dräger den Verlag; dabei konnte der Kernbereich des bisherigen Programms erhalten bleiben. Neu hinzu kamen unter Drägers Leitung die Bereiche Lebenshilfe und Heilkunde.

Autoren (Auswahl)
 Felix Aeschbacher
 Heinrich Cornelius Agrippa von Nettesheim
 Franz Arnoul
 Dieter Aschoff
 John G. Bennett
 Wilhelm Beyer
 Johann Christoph Blumhardt
 George Chapman
 Beinsa Duno
 Ernesto G. Enkerlin
 Gustav Theodor Fechner
 Bernhard Forsboom
 Friedrich Wilhelm Foerster
 Josef Gemassmer
 Ursula Groll
 Eva Herrmann
 Wilhelm Horkel
 Friedrich Markus Huebner
 Walter Hueck
 Christoph Wilhelm Hufeland
 Gerda Johst
 Henny Jutzler-Kindermann
 Hermann Graf Keyserling
 Heinrich Lhotzky
 Heinrich Marzell
 Johann Müller
 Hans Naegeli
 Hubert Palm
 Paracelsus
 Rudolf Passian
 Annekatrin Puhle
 Heinz Ritter-Schaumburg
 P.J. Saher
 Christian Gotthilf Salzmann
 Karl Otto Schmidt
 M. von Scholtz
 Willy Schrödter
 Arthur Schult
 Sédir
 Fritz Stege
 Theodor Stöckmann
 Georg Sulzer
 Theodor Tanner
 Ania Teillard
 Laurence Temple
 Hans Tesch
 A. Töpper
 Gerda Walther
 Carl Wickland
 Leopold Ziegler
 F. Zündel

Literatur
 Thomas Seng: Weltanschauung als verlegerische Aufgabe. Der Otto Reichl Verlag 1909-1954, Reichl Verlag, St. Goar 1994. ISBN 3-876672155,

Verlag (Rheinland-Pfalz)
Sankt Goar
Unternehmen (Rhein-Hunsrück-Kreis)

Reichl Verlag


Lily Tomlin (født 1. september 1939) er en amerikansk skuespiller og komiker.

Tomlin tog sin eksamen ved Cass Technical High School og begyndte derefter på Wayne State University, hvor hendes interesse for teater og skuespil begyndte for alvor. Efter afslutningen begyndte Tomlin at lave stand-up på forskellige natklubber i Detroit, og senere på natklubber i New York City. Hendes første tv-optræden var på The Merv Griffin Show i 1965. Tomlin har vundet adskillige priser for sine skuespillere forestillinger, herunder Tony Awards, Emmy Awards og en Grammy Award, og hun blev nomineret til flere Oscars.

Tomlin havde en fast rolle i dramaserien The West Wing mellem 2002 og 2006. I 1989 blev Tomlin tildelt en Sarah Siddon Award for sit teaterarbejde i Chicago. Tomlin samarbejdede flere gange med instruktøren Robert Altman og hun havde medvirket i Altmans sidste film A Prairie Home Companion. I den femte sæson af tv-serien Desperate Housewives havde Tomlin en tilbagevendende rolle som Roberta, søster til fru McCluskey (spillet af Kathryn Joosten). I 1992 blev Tomlin tildelt Women in Film Crystal Award. Tomlin blev indarbejdet i Michigan Women's Hall of Fame i 1998. I 2003 blev hun tildelt Mark Twain-prisen for amerikansk humor. Også i 2003 blev hun igen anerkendt af Women in Film med en Lucy Award som anerkendelse for sin ekspertise og innovation i sine mange kreative værker. I marts 2009 modtog en Dr. Susan M. Love Award hendes bidrag til kvinders sundhed. Hun har haft gæsteroller i flere tv-serier, herunder Will & Grace og NCIS.

Filmografi
 Grandma (2015)
 The Kid (2000)
 Alle disse kvinder (1988)
 Min bedre halvdel (1984)
 Ni til fem (1981)
 Godt skudt, du gamle (1977)

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Komikere fra USA
Personer fra Detroit
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Emmy-vindere
Oscar-nominerede skuespillere

Lily Tomlin


La Coupe d'Arménie 1996-1997 est la  de la Coupe d'Arménie depuis l'indépendance du pays. Elle prend place entre le  et le .

Un total de 24 équipes participe à la compétition, correspondant à l'ensemble des douze clubs de la première division 1996-1997 auxquels s'ajoutent douze équipes du deuxième échelon.

La compétition est remportée par l'Ararat Erevan qui s'impose contre le Pyunik Erevan, tenant du titre, à l'issue de la finale pour gagner sa quatrième coupe nationale. Cette victoire permet à l'Ararat de se qualifier pour la Coupe des coupes 1997-1998 et l'édition 1997 de la Supercoupe d'Arménie.

Premier tour
Les matchs aller sont disputés les  et 2 octobre 1996, et les matchs retour les 9 et 10 octobre suivants.

Huitièmes de finale
Les matchs aller sont disputés entre le 19 octobre et le 2 novembre 1996, et les matchs retour entre le 2 et le 14 novembre.

Quarts de finale
Les matchs aller sont disputés le 26 mars 1997, et les matchs retour le 8 avril suivant.

Demi-finales
Les matchs aller sont disputés le 13 mai 1997, et les matchs retour cinq jours plus tard le 18 mai.

Finale
La finale de cette édition oppose les deux clubs erevanais de l'Ararat et du Pyunik. L'Ararat dispute à cette occasion sa quatrième finale de coupe depuis la saison 1993, l'ayant systématiquement emporté. Tenant du titre, le Pyunik atteint quant à lui ce stade pour la troisième fois, ayant remporté son unique la saison précédente.

La rencontre est disputé le 28 mai 1997 au stade Hrazdan d'Erevan et voit son unique but être inscrit dès la  par Sedrak Babayan en faveur de l'Ararat. Le score n'évolue plus par la suite et permet à l'Ararat de remporter sa quatrième coupe nationale en autant de finales disputées.

Références

Liens externes
  Coupe d'Arménie 1996-1997 sur le site de la RSSSF.
  Coupe d'Arménie 1996-1997 sur le site du KLISF.

1996-1997
Arménie M
Sport en Arménie en 1996
Sport en Arménie en 1997

Coupe d'Arménie de football 1996-1997


Whampoa (, est une station terminus de la ligne Kwun Tong Line du métro de Hong Kong. Elle est située dans le quartier Hung Hom, district Kowloon City, à Hong Kong qui est une région administrative spéciale de la Chine.

Situation sur le réseau

Histoire

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte

Intermodalité

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de Hong Kong
 Kwun Tong Line (métro de Hong Kong)
 Liste des stations du métro de Hong Kong

Liens externes
 .

Station du métro de Hong Kong
Station de métro mise en service en 2016

Whampoa (métro de Hong Kong)


ستاد بتروسبورت هو ستاد متعدد الاستخدامات يقع في مدينة القاهرة الجديدة من شارع التسعين بالتجمع الخامس في مصر. وهو يستخدم في مباريات كرة القدم حيث يستضيف مباريات العودة لنادي إنبي وأندية البترول الأخرى في مصر والأهلي والزمالك وهو ملعب حديث حيث تم الانتهاء من بنائه عام 2006 ويتسع الأستاد لأكثر من 25,000 متفرج واستضاف الدورات الودية للمنتخب مصر للشباب وهو الملعب الذي يلعب عليه منتخب مصر للشباب (منتخب تحت 20 سنة) ودهان الملعب برتقالي ومزود بشاشة نتائج إلكترونية وإضاءة ليلية بالإضافة إلى فندق 13 غرفة لإقامة المعسكرات الرياضية، كما يوجد به مركز إعلامي على أحدث مستوى وقاعة لكبار الزوار.
وقد استضاف الاستاد المباريات الرسمية لفريق ليبيا في تصفيات أمم أفريقيا لعام 2012 وقد صعد الفريق الليبي إلى الملحق كأحسن ثاني في مجموعته.
وقد أسس هذا الاستاد شركة بتروسبورت وهي الشركة الأولى من نوعها في مصر والشرق الأوسط في مجال الاستثمار الرياضي

المراجع

وصلات خارجية

معلومات عن الاستاد

كرة القدم في القاهرة
ملاعب ألعاب القوى (المضمار والميدان) في مصر
ملاعب رياضة اكتملت في 2006
ملاعب في القاهرة
ملاعب كرة قدم في مصر
ملاعب وطنية
نادي إنبي
عمارة القرن 21 في مصر

ملعب بتروسبورت


Anna R. Karlin, née le , est une informaticienne américaine, professeure Microsoft Professor of Computer Science & Engineering à l'université de Washington.

Biographie

Karlin commence ses études supérieures à l'université Stanford où elle obtient son diplôme (B. Sc.) en 1981. Elle reste à Stanford et prépare puis soutient un doctorat (Ph. D.) en 1987 sous la direction de Jeffrey Ullman. Elle ensuite travaille au DEC Systems Research Center pendant cinq ans, puis rejoint l'université de Washington en 1994. Elle est présidente du comité de programme du Symposium on Foundations of Computer Science en 1997.

Karlin est également l'un des membres fondateurs du groupe de musique rock Severe Tire Damage et elle a participé en 1993 avec ce groupe à la première diffusion de musique en direct sur Internet.

Le père d'Anna Karlin, Samuel Karlin, était mathématicien à l'université Stanford et son frère Kenneth est professeur de chimie à l'université Johns-Hopkins.

Recherche
Les travaux de recherche de Karlin portent sur la conception et l'analyse d'algorithmes en ligne et d'algorithmes probabilistes, qu'elle a appliquée à des problèmes de théorie algorithmique des jeux, de logiciels système, d'informatique distribuée et d'exploration de données. Elle a publié sur l'utilisation de marquages de paquets aléatoires pour effectuer un traçage internet, l'analyse concurrentielle des algorithmes de cohérence de cache multiprocesseur, des algorithmes unifiés pour gérer simultanément tous les niveaux de la hiérarchie de mémoire, des serveurs proxy Web et des tables de hachage avec un temps de recherche constant dans le pire des cas.

Récompenses et honneurs
En 2012, Karlin est nommée membre de l'Association for Computing Machinery. En 2016, elle est devient membre de l'Académie américaine des arts et des sciences. Elle reçoit le prix Paris-Kanellakis en  2020 « pour la découverte et l'analyse des allocations équilibrées, connues sous le nom de puissance de deux choix, et leurs applications étendues à la pratique ». Elle est élue à l'Académie nationale des sciences en 2021.

Publications choisies
.
.
.
.
.
.

Notes et références

Liens externes

Théoricien des jeux
Informaticienne américaine
Membre de l'Académie nationale des sciences
Membre de l'Académie américaine des arts et des sciences
Professeur à l'université de Washington
Étudiant de l'université Stanford
Naissance en mars 1960

Anna Karlin


Yeni Ekonomi, yeni çıkan teknolojilerin süregelen ekonomiye (endüstriyel/imalat tabanlı ekonomi) etkisini tarif eden bir deyimdir. Tekstil ağırlıklı endüstriyel üretimin yaygın olduğu 1800 'lü yılların sonlarında otomobil, elektrik enerjisi ve sonradan radyo, telefon ve TV gibi yeni icatların çıkması ile başlayan dönemi tarif eder.

Ekonomist Harry S. Dent'e göre yeni ekonomi belli bir dönem boyunca etkisini gösteren bir çevrimdir ve son iki yüzyıl için bu çevrimin süresi 80 yıla tekabül etmektedir. Aynı ekonomist tarafından tarif edilen 40 yıllık "demografik" çevrimin tam 2 katı uzunlukta sürmektedir.

Tarihçe

 1800'li yılların sonunda otomobil ve elektrik enerjisi kullanılmaya başlandıktan sonra 1960'ların sonuna kadar süren bir "Yeni Ekonomi" çevrimi söz konusu olmuştur.
 1885'te Almanya Mannheim'de Karl Benz adında bir mucidin 3 tekerli bir araba geliştirmesi, yeni bir dönemin başlangıcını haber veriyordu. Patentini kaydettirdikten sonra Benz 1888'den itibaren otomobil üretmeye başladı ve ardından otomobillerde çeşitli yenilikler ve geliştirmeler dönemi başladı.
 1907'de Henry Ford adında Amerikalı sanayici, otomobilin üretim adetlerini yükseltmek üzere çok daha verimli imalat sistemleri düşünüp hayata geçirdi ve sektör çok hızlı bir büyüme dönemine girdi. Bu büyüme 1929'da ekonomi balonunun patlamasına kadar sürecekti.
 1917 - 1930'lar arası otomobil sektörünün silkelenme ve konsolidasyonu dönemidir. 1900 başından itibaren sektöre giren firmaların 1917'de sayısı 100 'ü bulmuştu. 1930'lara gelindiğinde satın alma ve küçük otomobil firmalarının kapanması ile toplam üretici sayısı 40'ın altına indi.
 1940'lardan itibaren otomobil sektörü olgunluk dönemine girdi ve 1960'ların sonunda en olgun devresini de tamamladı.
 1888 civarında başlayan Yeni Ekonomi çevrimi böylelikle 1968 civarında tamamlanarak yerini bir sonraki Yeni Ekonomi çevrimine bıraktı.
 1968'de Gordon E. Moore ve Robert Noyce adlı iki girişimci, yarı ilekten teknolojisinde birçok yenilik yapabilmek amacıyla Fairchild isimli elektronik imalatçısı firmadaki görevlerinden ayrılarak Intel adında yeni bir firma kurdular.
 Intel'in dünyaya kattığı mikro işlemciler ile hesap yapma işlemi yeni bir boyut kazanmaya başlamış oldu. 1969 sonlarında kurulan MITS adlı teknoloji firması yeni nesil mikro işlemcileri ile "masaüstü hesap makinası" üretip 1971'de piyasaya sürüyordu.
 MITS'ın 1975 başında ilk Personal Computer (PC) 'yi üretmesi sonrası oluşan ilgi odağına Microsoft ve Apple gibi firmalar da katıldı ve 70'ler sonuna doğru sektör iyice hareketlendi.
 Ağustos 1981 'de IBM'in kendi versiyonu olan IBM PC 5150'yi piyasaya çıkardı ve sektör ilk ciddi büyüme dönemine girdi ve 2008'e kadar büyüme devam etti.
 IT kısaltması ile de betimlenebilecek günümüz yeni ekonomisi 2008'den itibaren ilk ciddi silkelenme dönemine girdi. 2008 - 2010 arası dönem firma kapanma veya satın alınmaları ile geçti.
 2020 başlarına kadar süreceği tahmin edilen bu silkelenme dönemi sonrası günümüz "yeni ekonomi" çevrimi olgunlaşma dönemine girecek ve 2048'de olgunluk döneminin doruğundayken filizlenmeye başlamış bir başka yeni ekonomiye yerini bırakacaktır.

Kritik
Günümüz yeni ekonomisi, bilgi toplumu, bilgi üretimi, yaratıcılık, bilişim gibi kavramlarla ilişkilendirilmektedir. Yeni ekonomi gerçekten de bilgiyi ve bilginin ürünü yeni teknolojileri kullanmakta ve bu yeni teknolojiler ekonominin her alanında verimi artırmaktadır. Ancak bu birçok işin bir daha hiç dönmemecesine kapanmasına ve sosyal hayatta köklü değişikliklere de yol açmaktadır.

Bazı uzmanlar yeni ekonomi kavramını, küreselleşme ve düzensizleştirmeyi de içine alan geniş bir çerçevede ele alırken bazıları da enformasyon ve iletişim teknolojilerine yapılan yoğun yatırımların verimlilik ve büyümeye olan olumlu etkisi olarak değerlendirmektedirler

Ayrıca, yeni ekonomi gelişmiş ülkelerin avantajlı durumunu daha da geliştirmelerini kolaylaştırdığı için, gelişmekte olan ülkelere aynı oranda katkı sağlamadığı da düşünülmektedir.

Ayrıca bakınız
 Kapitalizm
 Ekonomi
 Bilişim
 Teknoloji

Kaynakça

Kapitalist sistemler

Yeni ekonomi


Kilkenny je irsko krem pivo porijeklom iz grada Kilkennyja. Vlasnik branda i proizvođač je tvrtka Diageo. Dostupan je kao točeno pivo, u bocama i limenkama.

Kilkenny se u početku proizvodio u pivovari St. Francis Abbey u Kilkennyu, koja je do svog zatvaranja 2013. bila najstarija pivovara u Irskoj. Kilkenny se danas proizvodi u pivovari St. James's Gate, u Dublinu. Poslužuje se na sličan način kao Guinness; potpuno uzdignuto s glavom od 3/4 do 1 ". Sastojci su voda, slani ječam, pečeni ječam, hmelj i kvas.

Primarno tržište za Kilkenny je Irska, a 2 najveća uvoznika su Australija i Kanada

Izvori

Pivo
Hrana i piće u Irskoj
Irski proizvodi

Kilkenny (pivo)


Archaegladiopsidales, red alga kremenjašica iz podrazreda Archaegladiopsophycidae, dio razreda Coscinodiscophyceae. Sastoji se od tri porodice s 11 vrsta, sve su fosilne

Porodice
 Archaegladiopsidaceae Nikolaev & Harwood
 Rhynchopyxldaceae Nikolaev & Harwood
 Thalassiosiropsidaceae Nikolaev 1987

Drugi projekti

Izvori

Coscinodiscophytina

Archaegladiopsidales


An Aloe schelpei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gilbert Westacott Reynolds. An Aloe schelpei in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe schelpei


Pokrovka (ukrainien : Покровка) est un village du raïon de Mykolaïv, dans l'oblast de Mykolaïv, en Ukraine. La population est de 229 personnes.

Géographie

Localisation
Le village se situe sur la rive nord de la baie de Yagorlytsk, à l'extrémité occidentale de la péninsule de Kinbourn bordée par la mer Noire et reliée au continent par une longue et étroite bande de sable.

Transports
Mykolaïv est accessible en bus, Otchakiv est accessible en bateau. Depuis l'été 2017, il est possible de s'y rendre avec un hydroptère  depuis Mykolaïv et Kherson.

Politique et administration
L'ancien organe de l'autonomie locale était le . Les villages de Vasylivka et Pokrovske étaient subordonnés au conseil de village.

Histoire
Des traces d'une colonie de l'âge du bronze tardif (fin du ) et de trois anciennes colonies () ont été trouvées dans les villages de Pokrovka et Vasylivka, dont l'une contient une pièce en argent d'Olbia du Pont représentant la déesse Déméter.

Pokrovka a été fondée dans la seconde moitié du  par serfs en fuite de la région de Tchernihiv.

En 1886, dans ce village centre du  de l' du gouvernement de Tauride vivaient 394 personnes. il y avait 73 cours, il y avait une maison de prière et 2 bancs. Pokrovka est un village d'anciens paysans de l'État. La première mention écrite du village de Pokrovka est apparue en 1791. Il tire son nom de la victoire sur les Turcs lors de la bataille de la forteresse de Kinbourn. Cet événement eut lieu le 14 octobre 1787.  (1735 - 20 juin 1788) est enterré dans ce lieu. Les Cosaques ont enterré leur ataman selon l'ancienne coutume zaporogue - sous le feu des canons - dans l'église Alexandre de la forteresse de Kinbourn.

Pendant l'existence du khanat de Crimée, non loin du village moderne de Pokrovka - dans le nord-ouest - se trouvait une colonie tatare, marquée sur de vieilles cartes comme Miss Heresi.

Au début du , le village existait sous la forme de hameaux, dont les noms provenaient des noms des fondateurs - Borodynivka, Morozivka, Perederiyivka, Kovalivka, Chymylivka. Ces noms sont encore conservés. Traditionnellement, la population du village est concentrée à trois endroits - dans la baie de Yahorlyk de la mer Noire (la plupart d'entre eux), dans le golfe borysthénique et dans la banlieue de la forteresse en ruine de Kinbourn.

En 1870, dans le village de Pokrovka avait 140 cours, les habitants disposaient de  acres de terrain. Les terres arables s'élevaient à 649 acres,  pâturages. Il y avait 6 têtes de bétail dans chaque cour, l'élevage était donc l'une des occupations les plus importantes de la population. La deuxième industrie importante était la pêche. Ils ont pêché du béluga, de l'esturgeon, du flet, du mulet, du maquereau (balamuta). Les patrons pêchaient en mer sur plusieurs péniches. Chacun avait un cuisinier qui préparait la nourriture. La journée de travail sur les péniches commençait avec le lever du soleil. Si la prise était abondante, une robe ou un panier était accroché au mât, signalant que les femmes et les enfants qui attendaient sur le rivage se préparaient à ramasser les filets et à pêcher au plus vite. De juin à octobre, le sel était extrait dans des lacs salés, où non seulement les hommes mais aussi les femmes et les enfants travaillaient. Au , sur les lacs de mulets a été créée une grande ferme de mulets d'une superficie de . C'était un système de lacs naturels reliés par des canaux artificiels et naturels à la baie de Yahorlyk. L'état des canaux était surveillé par des grands-parents nommés par la communauté. Les canaux étaient nettoyés avec des appareils spéciaux en bois qui tiraient des bœufs des deux côtés du canal. 150 à 200 quintaux de mulet étaient pêchés chaque année dans les lacs de Pokrovska.

L'église de l'Intercession de la Mère de Dieu a été construite au centre de l'Intercession en 1914. Auparavant, une autre église était située sur le même site, également l'Intercession, construite en l'honneur de la victoire sur les Turcs dans la guerre russo-turque. À cette époque, il y avait deux églises sur le site de la forteresse de Kinbourn. Dans l'église Alexandre est enterré Sidor Bely.
En 1924, l'église de Pokrovka a été fermée. Dix ans plus tard, les cloches et les croix ont été enlevées et les locaux reconstruits pour les besoins des villageois. À l'époque soviétique, il y avait un entrepôt, puis un club. En 1986, l'église a brûlé. En 2000, l'église a été reconstruite.

150 villageois ont participé à la Seconde Guerre mondiale, 113 d'entre eux ont reçu des ordres et des médailles de l'URSS, 61 personnes sont mortes courageusement. En 1975, un monument a été érigé à Pokrovka en l'honneur des soldats libérateurs et des villageois morts dans la lutte contre les troupes d'Hitler.

Économie
Des brigades de pêche travaillent à Pokrovka. L'industrie du tourisme se développe.

Éducation et culture
À Pokrovka, il y a une école (au 1er septembre 2019, 4 enseignants, 17 élèves), un club, 2 bibliothèques avec un fonds de 14,4 mille livres.

Jusqu'à récemment, il y avait un hôpital de district avec 25 lits (5 infirmières, dont 1 médecin), une pharmacie, un magasin, une succursale d'Ukrposhta, Sberbank d'Ukraine.

Au début du siècle dernier, l'école de Pokrovska a été construite aux frais de GM Kapusta, un descendant de Kosh Osavul de l'armée de Bogdan Khmelnitski. A cette époque, sa famille était la plus riche de la péninsule. Au début des années 1920, Hryhoriy Kapusta a été arrêté puis détruit. Il n'y a plus de personnes nommées Cabbage à Kinbourn aujourd'hui.

Nature et écologie

La flèche de Kinbourn est un lieu unique pour la faune et la flore avec plus d'un millier d'espèces différentes de plantes,  hectares de forêt.

Il y a 250 lacs d'eau douce et salés peu profonds envahis de carex et de roseaux, ce qui crée des conditions favorables à la nidification, aux loisirs et à l'hivernage de la sauvagine sauvage.
La forêt de Volyzhyn - qui fait partie de la  - est située sur une superficie de 203 hectares. Secteur faisant partie d'une réserve depuis 1937.
Les plus grands champs d'orchidées sauvages d'Europe se trouvent sur la flèche de Kinbourn. Il existe 2 espèces de ces fleurs dans le parc paysager régional. Il y en a plusieurs dizaines par mètre carré.

La réserve de biosphère de la mer Noire de l'Académie nationale des sciences d'Ukraine a été créée dans une partie de la péninsule, où les oiseaux sont protégés - hérons blancs, cygnes, mouettes rieuses, faisans, perdrix grises, canards, ainsi que des animaux précieux - cerf, cerf. En 1971, par décision du Comité exécutif régional de Mykolaïv, la flèche de Kinbourn a été déclaré réserve d'État.

Personnes célèbres

Dans le village sont nés :
 , romancier ukrainien, journaliste, membre de l'Union nationale des écrivains, journaliste émérite d'Ukraine.
 , figure théâtrale ukrainienne, Ouvrier d'art émérite d'Ukraine, Artiste du peuple d'Ukraine.
 Nikolaï Nikolaïevitch Kolomeïtsev, contre-amiral, capitaine du brise-glace « Ermak » (1902-1904), destroyer « Buiny », qui s'est distingué lors de la bataille de Tsushima en 1905.

Notes et références

Voir aussi
 Pokrovske
 Vasylivka

 Péninsule de Kinbourn
 Flèche de Kinbourn

Commune rurale dans l'oblast de Mykolaïv

Pokrovka (raïon de Mykolaïv)


Lankavatara Sutra, en önemli Buddhist kutsal metinlerinden biri. Mahayana ve Vajrayana mezheplerinin kabul ettiği bir sutra'dır.

Başta Japonya,Çin,Tibet ve Moğolistan olmak üzere pek çok ülkede Buddhist rahipler tarafından okunmakta, öğretilmektedir.

Lankavatara Sutra derin felsefi bir sutra'dır ve içerdiği kavramların anlaşılması zaman zaman kolay olmamakta bu nedenle de bütün öğrencilere öğretilememektedir.Ancak temel buddhist prensiplerini iyice anlamış, ortalama bir Buddhist veya rahip olmak isteyen Zen/Chan,Shingon ve yer yer de Tibet ve Pure Land Buddhistleri arasında popülerdir.

Kaynakça

 http://www.purifymind.com/LankavataraSutra.htm
 http://www.buddhistinformation.com/lankavatara_sutra.htm

Mahayana Sutraları

Lankavatara Sutra


هانز ديملت (بالإنجليزية Hans Georg Dehmelt) هو عالم فيزيائي ألماني-أمريكي حاز على جائزة نوبل للفيزياء عام 1989 بالاشتراك مع نورمان رامسي و ولفجانج باول. وكانت مشاركة ديملت في الجائزة عن اختراعه مصيدة الأيونات ومصيدة الإلكترونات ، وهي طرق لزيادة عدد الأيونات أو الإلكترونات في مصيدة تمهيدا لاستخدامها في التحليل الطيفي.

ولد هانز ديملت في 9 سبتمبر 1922 مدينة جورليتز بألمانيا .

روابط خارجية

مراجع

أساتذة جامعة واشنطن
أسرى الحرب الألمان في الحرب العالمية الثانية في الولايات المتحدة
أسرى حرب ألمان
أعضاء الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء هيئة تدريس جامعة ديوك
أفراد الجيش الألماني في الحرب العالمية الثانية
ألمان نالوا جائزة نوبل
أمريكيون حازوا جائزة نوبل
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
حائزون على قلادة العلوم الوطنية الأمريكية
خريجو جامعة بريسلاو
خريجو جامعة غوتنغن
زملاء مؤسسة ألكسندر فون هومبولت
عسكريون ألمان في الحرب العالمية الثانية
فيزيائيون أمريكيون
مواليد 1922
مواليد في غورليتس
وفيات 2017
وفيات في سياتل

هانز ديملت


نادي الاتحاد الرياضي البلدي آيت ملول هو نادٍ رياضي مغربي من مدينة آيت ملول المتواجدة جنوب المغرب والتي تبعد ب 12 كيلومتراً عن مدينة أكادير، يمارس بدوري الدرجة الثالتة المغربي. ظهر النادي للوجود سنة 1999 بعد اندماج  نادي شباب آيت ملول  مع  النادي الرياضي آيت ملول  وسُمِّي المولود الجديد في المدينة بالاتحاد الرياضي البلدي لآيت ملول. استفاد هذا النادي الجديد كثيرا حيث تكثفت جميع الجهود وو قفت جميع فعاليات المدينة وراءه لدعمه ماديا حيث أن المنطقة تتوفر على منطقة صناعية لتسويق المنتوجات الفلاحية، حيث أن عدة شركات محلية بادرت بدعم الفريق بالإضافة إلى وقوف بلدية مدينة آيت ملول وراء هذا النادي من خلال تجهيز الملعب البلدي وتوفير الدعم المادي. يُذكَر أن النادي هو متعدد الرياضات حيث أنه يضم فروعا أخرى مثل التنس، ألعاب القوى، الكرة الطائرة.

شعارات النادي

إنجازات النادي

لم يحقق النادي أي شيء يذكر لحد الآن، لكنه أخرج نادي الرجاء الرياضي موسم 2009 من مسابقة كأس المغرب المعروفة بكأس العرش. حقق النادي فوزا ثمينا على متصدر الدوري المغربي بميدان هذا الأخير حيث انتهت المقابلة بهدفين لواحد.

وصلات خارجية
  الموقع الرسمي لنادي اتحاد آيت ملول
  الموقع الرسمي للقناة الرياضية المغربية
  موقع منتخب.نت لكرة القدم
  موقع جريدة المنتخب المغربية المتخصصة في أخبار الرياضة المغربية
  موقع البطولة كوم المختص بأخبار الدوري المغربي.
  لموقع دوزيم لايف لكرة القدم
  موقع رياضة المغربي لكرة القدم
  موقع 	مقهى الجماهير	المغربي لكرة القدم

أندية رياضية في المغرب
أندية كرة قدم أسست في 1999
أندية كرة قدم في المغرب
تأسيسات سنة 1999 في المغرب
فرق رياضية في المغرب

نادي اتحاد آيت ملول


මහාචාර්ය සඳුන් පෙරේරා (ඉංග්‍රීසි: Sandun Perera) යනු  කළමනාකරණ විද්‍යා මහාචාර්ය නෙවාඩා විශ්ව විද්‍යාලය ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය.

ශ්‍රී ලංකාවෙන් බිහිවූ වැඩිම උපාධි සංඛ්‍යාවක් (PhD 3ක්, MSc 3ක්, MBA 1ක්, සහ BSc 1ක්) හිමිකරගෙන ඇති විද්වතෙකි.  ඇමෙරිකාවේ ටෙක්සාස් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් කළමනාකරණ විද්‍යාව පිලිබඳවද ෆ්ලොරිඩා අත්ලාන්තික් සරසවියෙන් මූල්‍යමය ගණිතය (Financial Math) පිළිබඳවද ආචාර්ය උපාධි ලබාගෙන ඇත. ඔහු කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ ගණිතය පිලිබඳ විශේෂ උපාධිලාභියෙක් වේ.

සඳුන් පෙරේරා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්

 Sihinayaki Re - Sandun Chamara Perera

 Ep-13 with Dr. Sandun Perera | විද්‍යාඥයෙක් වෙන්නෙ කොහොමද? | How to Become a Scientist?

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
මහාචාර්යවරු - ශ්‍රී ලංකා

සඳුන් පෙරේරා


«Raining Again» es una canción del artista de música electrónica Moby incluido en su álbum Hotel, lanzado como segundo sencillo el .

Video musical
Fue dirigido por Barnaby Roper y producido por Charlotte Woodhead. El cantante aparece interpretando la canción acompañado por una orquesta. Simulan estar dando un concierto. En el videoclip se combinan imágenes de gente bailando y del cantante. Aparece un sol brillante formado por bombillas.

Lista de canciones
 CD

 ICDMute345 (Europa)

 «Raining Again» (Edit) – 3:30
 «It's OK» – 3:53
 «Put the Headphones On» – 3:49
 «Raining Again» (Evil Nine Remix) – 7:41
 «Raining Again» (Steve Angello's Vocal Mix) – 6:55
 «Raining Again» (video)

 094631261220 (Australia)

 «Raining Again» (Edit) – 3:30
 «It's OK» – 3:53
 «Put the Headphones On» – 3:49
 «Raining Again» (Evil Nine Remix) – 7:41
 «Raining Again» (Steve Angello's Vocal Mix) – 6:55

 12" (Europa)

 «Raining Again» (Steve Angello's Vocal Mix) – 6:55
 «Raining Again» (Ewan Pearson Vocal) – 7:07
 «Raining Again» (Ewan Pearson Instrumental) – 7:07

Posicionamiento en listas

Referencias

Enlaces externos
 "Raining Again" en Discogs

Sencillos de 2005
Canciones de Moby
Sencillos de música electrónica
Canciones en inglés

Raining Again


Hercegovačka nogometna zona  je bila liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1970./71.  Sudjelovalo je 15 klubova, a prvak je bila "Lokomotiva" iz Mostara.

Ljestvica

 Duvno – tadašnji naziv za Tomislavgrad
 Lištica – tadašnji naziv za Široki Brijeg

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 Druga savezna liga 1970./71.

Vanjske poveznice

Izvori

 Ešref Selimović, Mate Kelava: Povijest nogometa u Tomislavgradu : od Tomislava do Tomislava, Tomislavgrad, 2014.,   (Matica hrvatska)  (Naša ognjišta), str. 209-212

1970-71 1b Hercegovina
BIH 1b Hercegovina
1970-71 1b Hercegovina
1970-71

Hercegovačka nogometna zona 1970./71.


was a town located in Kitauwa District, Ehime Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 12,418 and a density of 257.85 persons per km2. The total area was 48.16 km2.

On August 1, 2005, Yoshida, along with the towns of Mima and Tsushima (all from Kitauwa District), was merged into the expanded city of Uwajima.

External links
Uwajima official website in Japanese

Dissolved municipalities of Ehime Prefecture
Uwajima, Ehime

Yoshida, Ehime


Eclipse, es el álbum debut de la cantante, conductora de televisión y actriz chilena, Catalina Palacios. Fue publicado el 3 de septiembre de 2006 en Chile, y en los formatos Cd y Casete. En cuanto al estilo musical, mezcla ritmos del género Pop-Rock y un poco de Funky.

Para la promoción del álbum, lanzó al mercado un único sencillo promocional llamado «Sobre la luna».

Lanzamiento
El álbum fue lanzado de manera oficial en una emisión especial del programa Mekano, en dónde Catalina interpretó algunas de las canciones del disco.

Promoción

Presentaciones
Para promover el álbum, la cantante realizó una presentación en Sala SCD Vespucio el 2 de febrero de 2007, también en el programa de televisión Primer Plano (en dónde realizó un medley entre «Sobre la luna»/«Voy a amarte»), y Mekano. En una entrevista radial, le preguntaron qué tipo de música era ella y dijo; "Es un poco de pop, mezclado con algunas guitarras rockeras, algo medio funky por ahí también."

El día miércoles 3 de julio de 2013, realiza una presentación en el show ExpoMusica de Casapiedra, intérpretando las canciones «No es un juego» y «Clamando».

Sencillo

Sobre la Luna
«Sobre la luna» fue publicado como el primer y único sencillo promocional del álbum durante 2006. Un video musical fue grabado y subido a Youtube el 22 de diciembre de 2006. En el ámbito radial, logró ingresar a las principales listas de las emisoras radiales del país.

Listado de canciones

Créditos
 Administración

 Producción general — Cristian Conejeros B.
 Producción ejecutiva — Octavio Silva, Juan Luis Alcalde

 Gerente — Oscar Solari

 Interpretación

 Voz — Catalina Palacios

 Tecnicismo y producción

 Escritura — P. Zelada Muñoz, Cristian Morales, Iván Castro, Catalina Palacios, José Zelada, F. Villar Villar, Juan Villar Villar, Guto Fernandes, Fabián Salgado, Augusto Fernández, David Gómez

 Producción — Iván Castro, Héctor Troncoso

Lanzamientos

Referencias

Álbumes de Chile de 2006

Eclipse (álbum de Catalina Palacios)


Die Italienische Badmintonmeisterschaft 2006 fand vom 3. bis zum 5. Februar 2006 statt.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=AE3F58A9-25E5-47C4-BF62-68473889EBB8

2006
Badminton 2006


Çeçenlerce Lovzarg, Kabardeylerce Islamey, Osetlerce Zilga, Azerilerce Qaytağı, İnguşlarca Halhar ve Kafkasya dışında Şeyh Şamil ya da Lezginka olarak anılır. Bütün Kafkasya'da yaygın bir şekilde oynanan; değişik kabilelerce Zilga, Maggalan, Çeçen, İsteme, Şamiley adıyla anılan Lezginka, büyük bir beceri ve ustalık isteyen bir danstır.

Lezginka oyununun Azeri, Türkmen, Çeçen, Lezgi, Çerkes, Oset, Karaçay, Balkar, Yahudi, İnguş, Kabardey, Abhaz, Gürcü başta olmak üzere pek çok yerel versiyonu vardır. Ayrıca tek bir halk içinde de bölgelere göre değişebilir. Örneğin Dağıstan bölgesinde de kendi içerisinde Avar, Dargva, Kumik olarak veya Gürcistan'da Kartuli, Megrel, Kazbeguri, Mtiuluri olarak çeşitlenmektedir.

Lezgiler
Halk dansları
Kafkasya kültürü
Asya'da dans

Lezginka