En tegneserieskaber er en person som skaber tegneserier enten som manusforfatter, tegner eller et andet sted i prosessen som tuscher (rentegner) eller tekster (bogstavudformer).

Nogen kendte tegneserieskabere

 Albert Uderzo
 André Franquin
 Ann Nocenti
 Art Spiegelman
 Bill Everett
 Bill Finger
 Bob Kane
 Bud Grace
 B. Virtanen
 Carl Barks
 Charles M. Schulz
 Charlie Christensen
 Don Rosa
 Gary Larson
 Gene Colan
 Harvey Pekar
 Hergé
 Jeff Kinney
 Joe Simon
 Johan Wanloo
 John Buscema
 John McLusy
 Lars Jansson
 Mike Grell
 Morris
 Mort Walker
 Neil Gaiman
 Peter Madsen
 René Goscinny
 Richard F. Outcault
 Rodolphe Töpffer
 Roman Dirge
 Scott Adams
 Steve Ditko
 Steve Englehart
 Steve Gerber
 Tezuka Osamu
 Tove Jansson
 Vince Locke
 Walt Kelly
 Will Eisner

Stillingsbetegnelser

Tegneserieskaber


Župna crkva sv. Roka ispovjednika je crkva u Bibinjama, ustanovljena 1713.

Smještena je u srcu starog sela u Bibinjama. Jednobrodna je građevina sa sakristijom i tri oltara. Glavni oltar je mramorni sa svetohraništem i palom na kojoj su prikazani Bogorodica sa sv. Šimom i sv. Rokom. Unutrašnjost krase tipični drveni kipovi sv. Roka, Gospe Lurdske, sv. Ante, sv. Josipa i Srca Isusova u nišama. Crkvu krasi kameni zvonik s dva zvona okrenuta prema zapadu.

Crkva se prvi puta  spominje 1673. kada slijedi obnova nakon turskog napada. Najstariji oltar datira iz 1680. ali je uništen u Drugom svjetskom ratu. Danas od njega su ostali neki fragmenti. Novi oltar djelo je Michiela Coste izrađen 1768. godine.

Izvori

Roko, Bibinje
Zadarska županija

Crkva sv. Roka ispovjednika u Bibinjama


2015 බැග්ඩෑඩ් වෙළෙඳපොළ ට්‍රක්රථ බෝම්බ ප්‍රහාරය යනු,  ප්‍රමුඛ වශයෙන්  ෂියාවරුන්ගේ වටපිටාවක පිහිටි, සාඩ්ර් නගරයෙහි, ජනප්‍රිය බැග්ඩෑඩ් ආහාර වෙළෙඳපොළ ඉලක්ක කරගෙන, 2015 අගෝස්තු 13 දින සිදුවූ, ට්‍රක්රථ බෝම්බ ප්‍රහාරයකි.

ප්‍රහාරය


Misratdin Iskandarov est un joueur d'échecs azerbaïdjanais né le  à Sumqayıt.

Au , il est le huitième joueur azerbaïdjanais avec un classement Elo de .

Carrière aux échecs
Grand maître international depuis 2020, Iskandarov a remporté l'open BICA Pawn  de  Sousse  en décembre 2021 avec 7,5 points sur 9 devant Igor Kovalenko (7/9).

En février 2022, il finit deuxième du championnat d'Azerbaïdjan d'échecs 2022, battu en finale par Mahammad Muradli.

En avril 2022, il finit dixième du championnat d'Europe d'échecs individuel disputé en Slovénie,  avec 8 points sur 11. Ce résultat le qualifie pour la Coupe du monde d'échecs 2023.

Notes et références

Liens externes

Naissance en mai 1995
Joueur azerbaïdjanais d'échecs
Grand maître international

Misratdin Iskandarov


Quatre Mariages et un enterrement () est un film britannique réalisé par Mike Newell et sorti en 1994.

Comédie dramatique au ton très novateur, ce film a connu un succès mondial retentissant (recettes de  de dollars pour un budget de  de livres). Il marque le retour en force du cinéma britannique et hisse l'acteur Hugh Grant au rang de .

Synopsis
Charles, un jeune Anglais, est obnubilé par Carrie, une Américaine très attirante qu'il rencontre régulièrement lors de quatre mariages successifs et d'un enterrement en Grande-Bretagne.

Le premier mariage est celui d'Angus et de Laura. Charles et son groupe d'amis sont persuadés qu'ils ne se marieront jamais eux-mêmes. À ce mariage, Charles rencontre Carrie pour la première fois et passe la nuit avec elle. Cependant, elle voit cela comme une simple aventure d'une nuit, rien de plus. Elle le quitte donc sans aucun remords, alors que lui en demeure abasourdi. Tombé sous le charme de la jeune femme, il ne s'attendait pas à ce qu'elle parte aussi vite.

Le second mariage est celui de Bernard et de Lydia, un couple qui s'est formé lors du mariage précédent. La réception du soir n'est pas une partie de plaisir pour Charles, qui se retrouve à une table composée de plusieurs de ses ex-petites amies, puis qui tombe nez-à-nez avec Henriette (surnommée « Tronche de cane » par ses amis), avec qui il avait entretenu une relation compliquée. La désastreuse soirée continue quand il apprend que Carrie s'est fiancée à un riche homme politique écossais, Hamish. Pendant ce temps, David, le jeune frère sourd-muet de Charles, fait la connaissance de Serena, une belle jeune femme qui apprend à communiquer en langue des signes, et l'invite à danser avec lui. Tous les deux tombent immédiatement amoureux l'un de l'autre.

Pendant la période qui suit, Charles rencontre Carrie alors qu'il est à la recherche d'un cadeau de mariage à la hauteur de ses moyens financiers et finit par l'aider à choisir sa robe de mariage. Carrie l'étonne également en lui dressant une liste d'une trentaine de partenaires avec qui elle a eu des relations. Charles lui avouera plus tard que si son mariage est infructueux, il aimerait avoir une relation suivie avec elle, mais Carrie décline poliment la suggestion.

Le troisième mariage est celui de Carrie et de Hamish dans un château écossais. Charles y assiste, assez déprimé. Au cours de la réception, son amie Fiona lui avoue qu'elle l'a toujours aimé, mais Charles ne répond pas à cet amour. Lors de la même soirée, un de ses amis, Gareth, meurt brutalement d'un arrêt cardiaque.

L'enterrement est celui de Gareth. Lors de la cérémonie à l'église, son compagnon Matthew y récite un extrait du poème  de W. H. Auden. Charles et son ami Tom ont une discussion sur la nature du véritable amour.

Le quatrième mariage est celui de Charles, qui s'est décidé en désespoir de cause à épouser Henriette. Lorsqu'il découvre que Carrie est venue pour l'assister dans cette rude épreuve, et qu'il apprend que celle-ci s'est séparée de son mari Hamish, Charles est bouleversé. Au cours de la cérémonie, quand le vicaire demande si quelqu'un veut s'opposer au mariage, David lui dit en langue des signes (traduit à l'assistance par Charles) que ce dernier n'aime pas Henriette. Charles avoue alors que c'est vrai. De colère, cette dernière donne un coup de poing à Charles, puis la cérémonie est brutalement interrompue.

Carrie va voir si Charles n'est pas trop mal en point, pour s'excuser de sa présence. Charles lui avoue qu'il s'est finalement rendu compte que la personne avec qui il voulait passer sa vie n'était pas la femme qu'il s'apprêtait à épouser. Il ne veut plus se marier du tout, mais désire que Carrie soit sa compagne. Le couple décide alors qu'il ne se mariera jamais.

La fin du film comporte un montage photos renseignant les spectateurs sur l'avenir des personnages du film. Tous sont montrés au jour de leur mariage, sauf Fiona, que l'on voit aux côtés du Prince Charles (le futur roi Charles III), et Matthew, qui a trouvé un nouveau compagnon. Les joyeux « non-époux » Charles et Carrie sont montrés avec leur bébé.

Fiche technique
 Titre original :
 Titre français : Quatre Mariages et un enterrement
 Réalisation : Mike Newell
 Scénario : Richard Curtis
 Photographie : Michael Coulter
 Costumes : Lindy Hemming
 Montage : Jon Gregory
 Musique originale : Richard Rodney Bennett
 Production :
 Sociétés de production :  et
 Sociétés de distribution :  (Royaume-Uni) ;  (États-Unis)
 Budget :  (estimation)
 Pays de production :
 Langue originale : anglais
 Durée :
 Genre : comédie romantique
 Dates de sortie :
 France :
 Royaume-Uni :
 Classification :
 France : tous publics (art et essai ; visa d'exploitation CNC  délivré le ).

Distribution

 Hugh Grant (VF : Vincent Cassel) : Charles
 Andie MacDowell (VF : Odile Cohen) : Caroline, dite « Carrie »
 James Fleet (VF : Jean-Philippe Puymartin) : Thomas, dit « Tom »
 Simon Callow (VF : Marcel Guido) : Gareth
 John Hannah (VF : Emmanuel Salinger) : Matthew
 Kristin Scott Thomas (VF : elle-même) : Fiona
  : David
 Charlotte Coleman (VF : Karin Viard) : Scarlett
 Timothy Walker (VF : Richard Sammut) : Angus
  (VF : Agathe Chouchan) : Laura
 Rupert Vansittart (VF : Philippe Fretin) : George
 Rowan Atkinson (VF : Henri Courseaux) : le prêtre Gerald
 David Haig (VF : Ged Marlon) : Bernard
 Sophie Thompson (VF : Élisabeth Catroux) : Lydia
 Anna Chancellor (VF : Anne Canovas) : Henriette, alias « Tronche de cane »
 Susanna Hamnett : Deirdre
 Rosalie Crutchley :  ()
 Corin Redgrave : Hamish ()
 Robin McCaffrey : Serena
 Richard Butler : le prêtre du
 Kenneth Griffith : un vieil homme fou

Personnages
 Charles : un garçon romantique et réservé (il lui faut au minimum trois semaines pour se déclarer). Incapable de s'engager avec une fille, Charles est toujours en retard et distrait (comme garçon d'honneur, il réussit à oublier les alliances des mariés…). Il tombe éperdument amoureux de Carrie et dira non à Henriette le jour de leur mariage. Il aura un enfant de Carrie, vivra avec elle mais ne l'épousera pas.
 Carrie : une jeune femme américaine, de son vrai prénom Carolyn. Journaliste à Vogue, Carrie a couché avec  et en est fière. Elle est la version féminine de Charles (les prénoms « Carrie » et « Charles » sont le féminin et le masculin du même prénom). Elle se mariera avec un riche écossais, Hamish, mais ils finiront par divorcer.
 Scarlett : la colocataire de Charles. De petite taille, Scarlett est excentrique et rêveuse. Lors du mariage de Carrie, elle rencontrera un colosse texan, Chester, qui deviendra son mari.
 Tom : un millionnaire anglais, frère de Fiona. D'un tempérament simple et un peu coincé, Tom est la septième fortune d'Angleterre. Parfaitement conscient d'être pris pour un imbécile, il espère seulement trouver une gentille fille qui voudrait de lui et l'aimerait tel qu'il est. Lors du mariage raté de Charles, il aura le coup de foudre (et réciproquement) pour Deirdre, une lointaine cousine.
 Fiona : la sœur de Tom. Fiona est cynique et toujours habillée de noir. Elle est par ailleurs secrètement et profondément amoureuse de Charles, et ce depuis le premier jour de leur rencontre. À la fin du film, une photo la montre aux côtés du Prince Charles.
 David : le frère sourd-muet de Charles et son confident. C'est lui qui déconseillera à Charles d'épouser « Tronche de Cane » lors de la cérémonie, en lui parlant en langue des signes. Il suscitera l'intérêt de la jolie Serena, qui ira jusqu'à apprendre la langue des signes pour l'aborder et le séduire. Dans l'épilogue du film, on les voit se marier.
 Gareth : un homme d'âge moyen, archétype du Gallois jovial, ventripotent et grandiloquent. Gareth vit avec Matthew et déborde de joie de vivre et d'humour. C'est un amateur de boissons fortes et l'inventeur du très contesté « canard à la banane ». Lors du mariage de Carrie, il succombera des suites d'une crise cardiaque.
 Matthew : un garçon discret, qui vit avec Gareth. On apprendra lors de l'enterrement de Gareth que les deux étaient « plus que mariés ». Par la suite, Matthew aura un nouveau compagnon, au moment où (presque) tous les autres de ses amis se mettent en couple.
 Henriette, alias «  Tronche de cane  » : une ancienne petite amie de Charles. Assez névrosée, Henriette s'est attiré l'inimitié de Fiona qui l'a affublée du surnom grotesque de « Tronche de cane » («  » en VO). Lors de son mariage avec Charles, ce dernier lui dira « non » devant l'autel, recevant alors de la part d'Henriette un rude coup de poing au visage.

Production

Inspiration
Lors de la scène de la cérémonie funèbre de Gareth, le personnage de Matthew lit le poème  de W. H. Auden, publié dans sa première version en 1936. Il est aussi appelé .

Le poème tel qu'il est cité dans le film, dans sa forme définitive et familière, a été publié pour la première fois dans  (Londres, 1938).

Attribution des rôles
Le film a failli être tourné non pas avec Hugh Grant et Andie MacDowell, mais avec Alan Rickman et Marisa Tomei. Cette dernière dira regretter d'avoir manqué ce rôle, qui aurait certainement donné une autre couleur à sa notoriété mais, au moment du , son grand-père étant malade, elle n'a pas voulu quitter New York.

Post-production
Le distributeur américain du film énuméra six raisons pour lesquelles le titre Quatre Mariages et un enterrement ne pouvait pas fonctionner. Face à la pression, l'équipe du film chercha un autre titre :

Bande originale
La bande originale du film comporte une reprise du titre  par le groupe pop . C'est un titre des Troggs écrit par Reg Presley, publié d'abord comme  au Royaume-Uni en , atteignant la cinquième place sur le  et la septième place au  aux États-Unis le .

 a été repris par de nombreux artistes : R.E.M., Bill Nighy dans  sous le titre .

Au cours du premier mariage, on peut entendre l'hymne Jerusalem, composé par Hubert Parry sur un poème de William Blake, puis Can't Smile Without You.

La bande originale du film comporte également une reprise du standard de jazz  par le chanteur anglais .

Accueil

Critique
Sur le site agrégateur de critiques , le film est crédité d'un score de 96 % d'avis positifs, sur la base de  collectées et une note moyenne de  ; le consensus du site indique : . Sur Metacritic, le film obtient une note moyenne pondérée de , sur la base de  collectées ; le consensus du site indique : « Acclamation générale ».

Quatre Mariages et un enterrement a remporté un énorme succès commercial au , rapportant  au niveau mondial, dont  aux États-Unis, pour un budget de production de . Le film se classe à la huitième place des films ayant le plus rapporté au  mondial en 1994.

En France, il totalise , se classant à la troisième place des films ayant fait le plus d'entrées en 1994. Il totalise  en Allemagne,  en Suisse.

Distinctions

Récompenses
  du meilleur acteur dans un film musical ou une comédie pour Hugh Grant
 César du meilleur film étranger
  du meilleur film
  du meilleur acteur pour Hugh Grant
  du meilleur réalisateur pour Mike Newell
  de la meilleure actrice dans un second rôle pour Kristin Scott-Thomas

Nominations
 nomination à l'Oscar du meilleur film
 nomination à l'Oscar du meilleur scénario original pour Richard Curtis
 nomination au  du meilleur film musical ou de comédie
 nomination au  du meilleur scénario
 nomination au  de la meilleure actrice dans un film musical ou une comédie pour Andie MacDowell

Série dérivée
En , le service de  (vidéo à la demande) Hulu annonce la mise en chantier d'une série télévisée basée sur le film, , constituée de  d'une durée variable de . Écrite et produite par Mindy Kaling et Matt Warburton, la série compte pour acteurs principaux Nathalie Emmanuel, Nikesh Patel, Rebecca Rittenhouse, Brandon Mychal Smith, Zoe Boyle, Dermot Mulroney et Andie MacDowell dans un second rôle. Elle est diffusée sur Hulu entre les  et le .

Les droits de diffusion pour la France ont été acquis par M6.

Autour du film

 Dans une interview donnée en 2008, l'acteur Rowan Atkinson, célèbre pour son interprétation du  personnage à sketchs Mr Bean et qui joue dans le film le rôle du prêtre maladroit, estime que Quatre Mariages et un enterrement est son seul bon film.
 L'actrice Andie McDowell préféra être payée en pourcentage sur les recettes du film, au lieu de percevoir un cachet. Elle fut payée  de dollars, contre  pour Hugh Grant.
 En 2019, à l'occasion du téléthon , un court métrage de  intitulé  est réalisé par Mike Newell et écrit par Richard Curtis, avec notamment les acteurs Hugh Grant, Andie MacDowell, Kristin Scott Thomas, John Hannah et Rowan Atkinson.
 C'est lors de l'avant-première du film qu'Elizabeth Hurley, alors compagne de Hugh Grant, porte la fameuse robe noire Versace.

Notes et références

Annexes

Article connexe
 , une robe noire de marque Versace portée par Elizabeth Hurley en compagnie d'Hugh Grant, lors de la première du film Quatre Mariages et un enterrement en 1994 à Londres, et devenue un symbole de la mode des .

Liens externes

Film britannique sorti en 1994
Comédie romantique britannique
Comédie de mœurs
Film indépendant
Film réalisé par Mike Newell
Film scénarisé par Richard Curtis
César du meilleur film étranger
Film avec un British Academy Film Award du meilleur acteur
Film se déroulant à Londres
Film nommé aux Golden Globes
British Academy Film Award du meilleur film
Film de Working Title Films
Film avec un British Academy Film Award de la meilleure réalisation
Film avec un British Academy Film Award de la meilleure actrice dans un second rôle
Film sur le mariage
Comédie dramatique britannique
Film d'humour britannique
Film mettant en scène une personne sourde ou muette
Film en langue des signes britannique
Film avec un Golden Globe du meilleur acteur dans un film musical ou une comédie

Quatre Mariages et un enterrement


Son Mektup, bestesi Yıldırım Gürses'e, güftesi ise Aydın Ünsal'a ait olan Klasik Türk müziği şarkısı. Bazı kaynaklarda "Anla artık anla beni" diye de isimlendirilir. Nihavend makamındaki şarkının usulü ise sofyandır.

Yıldırım Gürses'e ait olan bu beste daha sonra Galatasaray tribünleri tezahüratlarında kullanılmıştır. Bunlardan en önemli iki tanesi Taçsız Kral Metin Oktay ve Kupa Bizim Müzemizde (Sana Göre Tesadüftü)'dir. Yıldırım Gürses, Metin Oktay'a ithafen, "Metin'cim sen bizim sadece Galatasaray değil, Türk futbolundaki gururumuzsun. Senin oynadığın o güzel futbolla, benim Son Mektup bestem Galatasaray tribünlerinde birleşti. Benim müzikteki senin de futboldaki başarın kuşaklar boyu devam etsin inşallah, saygılarla" diyerek konu hakkındaki görüşlerini ifade etmiştir.

Kaynakça
 Sarıyla Kırmızıyla Alnımızın Akıyla, Tek Büyük Galatasaray albümü

Klasik Türk müziği şarkıları
Türkçe şarkılar

Son Mektup (şarkı)


Place du Panthéon ( [plas dy pɑ̃teɔ̃] ) je trg u 5. arondismanu Pariza, Francuska. Smješten u Latinskoj četvrti, dobio je ime po Panthéonu kojega okružuje.

Rue Soufflot, zapadno od Place du Panthéon, ide prema Boulevard Saint-Michel. Lycée Henri-IV, bivša opatija svete Genevieve, nalazi se istočno od trga, južno od Saint-Étienne-du-Mont.

Izvori

Trgovi u Francuskoj

Place du Panthéon


Veracruz er fylki í austur-Mexíkó við Mexíkóflóa. Íbúar eru rúmlega 8 milljónir (2020) og er fylkið  71.826 km2 að stærð. Höfuðborgin er Xalapa-Enríquez en borgin Veracruz er stærst.

Hæsta fjall landsins, Citlaltépetl, er í fylkinu. Hitabeltisskógar eru ráðandi í landslaginu og er dýralíf með fjölbreyttara móti.

Fylki Mexíkó

Veracruz (fylki)


La Serie A1 de béisbol era el campeonato de béisbol de mayor nivel en Italia, antes de la introducción del profesionalismo en 2010. Operaba con una filosofía similar a su contraparte futbolística, la Serie A, de manera que el equipo que finalizaba en último lugar de la clasificación al final de la temporada era descendido a la categoría -hoy también extinta- llamada "Serie A2". Por su parte, el campeón de la Serie A2 era promovido a la Serie A1. Este sistema era incompatible con los estatutos y reglamentos de la Major League Baseball, donde los parámetros para evaluar el profesionalismo impiden el ascenso de un club completo de Ligas Menores, dando preferencia a la evaluación en base al rendimiento individual de cada jugador. Se disputó ininterrumpidamente desde 1948 hasta 1999 bajo la denominación Serie A y a partir de 2000, conocida como Serie A1. El campeón de este torneo obtenía el título de liga o Scudetto.

Desde 2010, el campeonato italiano en la división de honor fue sustituido por la Italian Baseball League, basado en un sistema de franquicias fijas, similar a los campeonatos de la Liga Americana y la Liga Nacional. Se ha establecido paralelamente un torneo denominado "Serie A Federal", a nivel amateur, que todavía opera bajo el concepto de promoción y descenso de categorías.

Béisbol en Italia

Serie A1 (béisbol)


An Poa trivialis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Poa trivialis in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Poa

Poa trivialis


Le pont des Souvenirs est un pont couvert situé près de Beaucanton, dans le Nord-du-Québec.

Histoire
Le pont des Souvenirs a été construit en 1954 au-dessus de la Rivière Turgeon. Il est situé sur le chemin des 2e-et-3e-Rangs. Il a été fermé à la circulation en 2010.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Pont Taschereau
 Pont Maurice-Duplessis
 Pont des Pionniers
 Liste des ponts couverts au Québec
 Eeyou Istchee Baie-James
 Beaucanton

Liens externes

 Commission de toponymie du Québec
 Répertoire du patrimoine culturel du Québec

Pont couvert au Québec
Pont au Nord-du-Québec
Pont achevé en 1954
Pont en bois
Pont en treillis au Québec
Pont franchissant un cours d'eau au Canada
Pont routier au Canada
Bâtiment au Nord-du-Québec
Histoire du Nord-du-Québec

Pont des Souvenirs


Gertraude Steindl (* 1945 in Wien) ist die österreichische Präsidentin der Aktion Leben Österreich.

Leben und Wirken
Die Tochter eines aus der Nähe von Karlsbad stammenden heimatvertriebenen sudetendeutschen Flüchtlingspaares wurde in Wien geboren und lebte dort, bis ihre Eltern in Hessen ein Elektrogeschäft eröffneten. Sie studierte Germanistik und Publizistik an der Universität Wien, wo sie ihren Mann, den Pädagogen Clemens Steindl, kennenlernte und 1971 heiratete. Es folgten weitere Jahre in Deutschland, wo sie beim Bundesverband Deutscher Zeitungsverleger in Bonn beruflich tätig war und bei der Gründung der Bildschirmzeitung (Teletext) mitarbeitete. 1982 übersiedelte die Familie mit zwischenzeitlich zwei Kindern nach Perchtoldsdorf.

Aktion Leben
Steindl arbeitete ab 1987 zunächst ehrenamtlich bei der Aktion Leben mit, wurde 1992 als Pressereferentin und ab 2000 als Generalsekretärin angestellt. 2006 wurde sie als Vizepräsidentin der Initiative gewählt und 2010 wurde sie zur Nachfolgerin des langjährigen Präsidenten Paul Aiginger gewählt.

Publikationen
 Gertraude Steindl und Clemens Steindl: Ruhestand für Anfänger, Unser Weg in eine neue Lebensphase, Tyrolia-Verlag, Innsbruck, 2012, ISBN 978-3-7022-3166-8
 Gertraude Steindl (Herausgeber): Publizistik aus Profession, Festschrift für Johannes Binkowski aus Anlass der Vollendung seines 70. Lebensjahres, Düsseldorf, 1978, ISBN 3-7700-4032-5, darin: Steiner Gertraude: Der Journalist als Parteifunktionär. Lenkungsmechanismen der Presse in der DDR, S 147 bis 155
 Steindl Gertraude (Redaktion): Die "Leitlinien liberaler Medienpolitik" im Urteil der Öffentlichkeit (Dokumentation), Bonn-Bad Godesberg, 1973

Auszeichnungen
 Dama Gregorius, Gregoriusorden (2006)
 Kardinal-Opilio-Rossi-Medaille (2007)
 Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich (2017)

Einzelnachweise

Person (Perchtoldsdorf)
Germanist
Publizist
Generalsekretär (Österreich)
Lebensrechtsaktivist
Träger des Großen Ehrenzeichens für Verdienste um die Republik Österreich (1952)
Träger des Gregoriusordens (Dame)
Österreicher
Geboren 1945
Frau

Gertraude Steindl


Velizar Chernokozhev (en ) est un joueur bulgare de volley-ball né le  à Tryavna). Il joue au poste de attaquant.

Palmarès

Clubs
Coupe de Bulgarie:
  2014
Championnat de Bulgarie:
  2016
  2014
Ligue des Champions:
  2017
Coupe de Turquie:
  2018
Championnat de Turquie:
  2018

Équipe nationale
Jeux Européens:
  2015

Notes et références

Liens externes
  Profil LegaVolley
  Profil Volleybox
  Profil Volleyball-Forever
  Profil CEV
  Profil CEV
  Profil Volleyball.World

Naissance en avril 1995
Naissance à Tryavna
Joueur bulgare de volley-ball

Velizar Chernokozhev


NGC 5768 est une galaxie spirale située dans la constellation de la Balance. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5768 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1785.

La classe de luminosité de NGC 5768 est III et elle présente une large raie HI. Elle renferme également des régions d'hydrogène ionisé. De plus, c'est une galaxie du champ, c'est-à-dire qu'elle n'appartient pas à un amas ou un groupe et qu'elle est donc gravitationnellement isolée.

À ce jour, quatre mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est tout juste à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5768 sur le site du professeur C. Seligman

5768
Constellation de la Balance
Galaxie spirale
Galaxie du champ
Objet céleste découvert en 1785
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5768


AmadeusEnsemblet (Amadeus-ensemblet) er et amatør-kammerensemble, der spiller symfonisk blæsermusik, klassisk musik af stor sværhedsgrad.

Orkestret er oprettet i 1993 og er besat med 2 fløjter, 2 oboer, 2 klarinetter, C-klarinet, bassethorn, basklarinet, 2 fagotter, 4 valdhorn og kontrafagot eller kontrabas. Medlemmerne mødes ikke regelmæssigt, men træder sammen i forbindelse med en planlagt koncertserie. I løbet af et år bliver det til 3 koncertrækker fordelt på året med hver 2-3 koncerter som mål.

Gennem årene har det været ledet af en række dirigenter: Ole Henrik Dahl, Morten Ryelund, Peter Ettrup Larsen, Damian Iorio, Martin Åkerwall, Casper Schreiber, Christian Kluxen, Martin Nagashima Toft, Erik Jacobsson og Klaus Tönshoff, der har været tilknyttet ensemblet siden 2007.

Repertoire
Både Mozart og Richard Strauss har skrevet musik for ensemblets besætning, men der findes også en del samtidige og senere bearbejdelser af værker omarrangeret for blæsere. Desuden har en række nutidige komponister skrevet nye værker for blæserensemblet. I alt 10 komponister har bidraget med nye værker: Leif Kayser, Svend Nielsen, Flemming Friis, Hans-Henrik Nordstrøm, Martin Åkerwall, Søren Hyldgaard, Bo Andersen, Peter Bruun, Bo Lundby-Jæger og Mogens Andresen.

Ensemblet har bl.a. spillet i Espergærde Musikforening, Kronborg Slot, Rundetårn, Frederikshavn og Hjørring samt i mange kirker på Sjælland. Desuden har det været på 2 turneer til udlandet. Den første gik til Seattle, USA i juni 2007, hvor ensemblet indgik i et samarbejde med Den danske Forening i Seattle. Turen varede en uge. Der blev givet 4 koncerter i Seattle og Tacoma under ledelse af solooboist Henrik Goldschmidt. Den næste turne blev afholdt i maj 2010 og gik til Færøerne. Der blev spillet 6 koncerter i løbet af 10 dage, bl.a. 2 koncerter i Torshavn hhv. Domkirken og Nordens Hus.

Kilde
Ensemblets netsted

Kammerensembler fra Danmark

AmadeusEnsemblet


මෙය අපේ රටේ අභිමානය පෙන්වන සුවිශේෂී ස්ථානයක් ලෙස දැක්විය හැකිය.

   චෞ එන්ලායි මහතාගේ  මෙරටට
           සම්ප්‍රාප්තිය

මහජන චීන ජන රජයේ අග්‍රාමාත්‍ය චෞ එන්ලායි මහතා 1964 දී මෙරටට සම්ප්‍රාප්ත විය. එවකට මෙරට අගමැති වූයේ ගරු සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියයි. චීන අගමැතිවරයාගේ එම චාරිකාව අවසානයේ අගමැති දෙපළ ඒකාබද්ධ නිවේදනයකට අත්සන් තැබූහ. වෙනත් කරුණු ද ඇතුළත් එම නිවේදනයේ අඩංගු වූ ඉතා වැදගත් කරුණ වූයේ, රාජ්‍ය නායකයාව සිටි අභාවප්‍රාප්ත ගරු එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා අනුස්‌මරණය කිරීම සඳහා මන්දිරයක් තැනීමට ආධාර පිරිනැමීමට වූ එකඟතාවයි. පසුව දෙරටෙහි ආණ්‌ඩු දෙක අතර හුවමාරු වූ ලියකියවිලි මගින් එය වැඩිදුරටත් තහවුරු කර ගන්නා ලදී. ඒ අතර 1965 දී බණ්‌ඩාරනායක මැතිනියගේ ආණ්‌ඩුව බිඳ වැටිණ. එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂයේ නායකත්වයෙන් යුතු සභාග ආණ්‌ඩුවක් බිහිවිය.

ඉදිකිරීමේ පසුබිම

එම ආණ්‌ඩුවේ රාජ්‍ය ඇමැතිවරයාව සිටි ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා එම මන්දිරය බණ්‌ඩාරනායක මහතා අනුස්‌මරණය කිරීමට නොව මෙරට රජයට දෙන පරිත්‍යාගයක් ලෙස ඉදිකිරීමට කැමැත්ත දුන්නේය. චීනය එම අදහස ප්‍රතික්‌ෂේප කරමින් කියා සිටියේ එම මන්දිරය බණ්‌ඩාරනායක මහතාගේ සිහිවටනයක් ලෙස ඉදි කළ යුතු බව හා ගිවිසුම අත්සන් කෙරුණේද ඒ සඳහාම බවත්ය. මෙසේ එම අනගි කටයුත්ත වසර ගණනාවකින් පසුබා සිටියේය.

නැවත ඒ සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීම ඇරඹුණේ 1970 වසරේදීය. ඒ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය එම වසරේදී බලයට පත්වූ නිසාය. උත්සවශ්‍රීයෙන් 1970 නොවැම්බර් මස 24 වන දින ඉදි කිරීමේ කටයුතු ඇරඹින. 400 කට අධික චීන කම්කරුවන් හා තාක්‌ෂණවේදීන් සමඟ මෙරට කම්කරුවෝ හා ශිල්පීහු රැසක්‌ම ඉතාමත් සහයෝගයෙන් එම කටයුත්තේ නියෑළුණහ.ශ්‍රී ලංකා ජනතාවටද කැමැති විටෙක ස්‌වේච්ඡාවෙන් පැමිණ ඉදිකිරීම් කටයුතුවලට සහභාගි වීමට අවස්‌ථාව සලසා දී තිබිණි. කොතරම් උද්‍යෝගයෙන් හා සැළකිල්ලෙන් යුතුව එම කටයුතු කරගෙන ගියේද යත් සැලසුම් කළ කාලයට (1973 වසර අග) පෙර වැඩ කටයුතු අවසන් කෙරිණ. එනම් 1973 අප්‍රේල්හිදී වැඩ අවසන් වී තිබිණි.

සිරිලක ජාතික ලක්‍ෂණ හුවා දක්‌වන පරිදි මවිත කරන සුළු හැඩයකින්, එනම් අෂ්ඨාස්‍රයක (කෝණ අටක් හා පාද අටක්) හැඩ රුවින් යුතු දකුණු කොළඹ දර්ශනීය පෙදෙසක ඉතා ඉහළින් නැඟී සිටින මෙම මන්දිරය වූ කලී ශ්‍රී ලංකා චීන මිත්‍රත්වයේ සැබෑම සංකේතයක් වන්නේය. ප්‍රවේශ ශාලාවේ ඇතුළත ශ්වේත කිරි ගරුඬින් සෑදූ බණ්‌ඩාරනායක මහතාගේ උඩුකය ප්‍රතිමාවක් දක්‌නා ලැබේ. එය චීන කලාකරුවන්ගේ නිමැවුමකි. තෙල් සායමින් වර්ණිත විශාල දර්ශනීය චිත්‍රයක් මගින්, සිරිලක ඇති සුන්දරත්වය හා ශෝභාව පවසා සිටී. එය වේදිකාව පිටුපස ඇති වර්ණ තිරයක් ලෙස දිස්‌වේ.

පහසුකම්

මෙම මන්දිරය වූ කලී, භාෂා හතකට එකවර පරිවර්තනය කළ හැකි පහසුකම ද සහිත, 1500 ක් දෙනාට ඈඳිගත හැකි සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවකින්ද, සාකච්ඡා කිරීමට පහසුකම් ඇති විවිධ ප්‍රමාණයේ කුටි හයකින්ද, විවේකාගාරයකින්ද, උත්සව ශාලාවකින්ද, සිනමා ශාලාවකින් හා කාර්යාලයීය කාමර ගණනාවකින්ද සමන්විත වූවකි. මන්දිර භූමියේ සම්පූර්ණ වපසරිය වර්ග මීටර 32000 කට අධිකය.

විවෘත කිරීම

මෙම මන්දිරය හෙවත් බණ්‌ඩාරනායක අනුස්‌මරණ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව උත්සවාකාරයෙන් විවෘත කරන ලද්දේ 1973 මැයි මස 17 දාය. ඒ සඳහා ජනාධිපති විලියම් ගොපල්ලව මහතා, අගමැති සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය හා ජාතික රාජ්‍ය සභාවේ කථානායක ස්‌ටැන්ලි තිලකරත්න මහතාද සහභාගි වූහ. මහජන චීන ජන රජය නියෝජනය කරමින් ජාතික මහජන කොන්ග්‍රසයේ, ස්‌ථාවර කමිටුවේ උප සභාපති ශූ ශින් චියෑන් මහතාද ඒ අතර විය. එම උත්සවයට සහභාගි වීම සඳහා චීනයේ සිට විශේෂයෙන් පැමිණ සිටියේ ඔහුය.

පස්‌වරු 4.00 ට බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය සහ ශූ ශින් චියෑන් මහතා ප්‍රධාන දොරටුව දෙසට පා ගමනින් ගමන් ගත්හ. මඟුල් බෙර හා ජය සක් හඬ මධ්‍යයේ චීන විශේෂ නියෝජිත මහතා ප්‍රධාන දොරටුව විවෘතකොට එහි යතුර බණ්‌ඩාරනායක මැතිනියට භාර දුන්නේය. ඒ අනුව ඒ මහා මන්දිරය ශ්‍රී ලංකා රජයට පැවරිණි. බණ්‌ඩාරනායක මහතාගේ උඩුකය ප්‍රතිමාව ඉදිරියේ සම්ප්‍රදායික පොල්තෙල් පහන දැල්වූයේ ජනපති, අගමැතිනිය, චීන විශේෂ නියෝජිතයා හා අනෙකුත් සම්භාවනීය අමුත්තන් විසිනි. පිළිගැනීමේ ගීත ගායනය කරන ලද්දේ ප්‍රදේශයේ ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් විසිනි. ඒ සිංහලෙන් හා චීන භාෂාවෙනි. අලංකාරවත් ලෙස සැකසුණු සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව තුළ ගරු ගාම්භීර ලෙස උත්සව සභාව ඇරඹිණ.

අගමැතිනියගේ කථාව

එහිදී බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය මෙම මන්දිරය ඉදිකිරීමේ පසුබිම පැහැදිළිකර දුන්නාය. බණ්‌ඩාරනායක මැතිතුමා තම ජීවිත කාලය තුළදී මෙරට අන්තර්ජාතික සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවක් ඉදිකිරීමට අපේක්‌ෂාවෙන් සිටි බව ඇය සිහිපත් කළාය. එය අන්තර්ජාතික සහයෝගිතාව, සාමය, ජාතීන් අතර සුහදත්වය සඳහා වූ සම්මන්ත්‍රණ හා සාකච්ඡා සඳහා වූ වේදිකාවක් කර ගැනීමට ඔහුගේ ආශාව විය. එතුමාගේ එම ආශාව අද සැබෑවක් වී ඇතැයි එතුමිය තවදුරටත් පවසා සිටියාය.

අගමැතිනියගේ කථාවේදී චීන විශේෂ නියෝජිතයාගෙන් ඉල්ලීමක් ද කළාය. ඒ මෙම මන්දිරය ඉදිකිරීම සඳහා දැක්‌වූ අනුග්‍රහය ගැන තමන්ගේ අවංක කෘතඥතාව චීන ජන රජයටත්, අගමැති චෞ එන් ලායි මහතාටත් පුද කරන බව පවසා සිටින ලෙසය. කථාව අවසානයේදී ඇය මන්දිරයේ රජතමය චිත්‍රයක් චීන නියෝජිතයාට භාර දෙමින්, එය අගමැති චෞ එන් ලායි මහතාට භාර දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියාය.

ශූ ශින් චියෑන් මහතාගේ කථාව

මෙහිදී චීන නියෝජිත ශූ ශින් චියෑන් මහතාටද උත්සව සභාව අමතන ලෙස ඇරැයුම් කෙරිණ. එතුමා ආරම්භයේදීම සභාපති මාඕසේතුං, උපසභාපති තුං පි - ඌ, අගමැති චෞ එන් ලායි හා චීන රජය හා ජනතාව වෙනුවෙන් උණුසුම් සුබපැතුම්, අගමැතිනි සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනියට හා ශ්‍රී ලංකා රජයට පුදකර සිටියේය. තවද චීන ජනතාවගේ හෘදයංගම ශුභපැතුම් ශ්‍රී ලංකා ජනතාවට පුද කරන බව කීවේය. හිටපු අගමැති සොලමන් බණ්‌ඩාරනායක මහතා චීනයේ සැබෑ මිතුරකු වූ බවත්, දෙරටේ මිත්‍ර සම්බන්ධතා වැඩි දියුණු කිරීමට මහත්ව සේවයක් ඉටුකර ඇති බවත් පවසා එතුමාගේ සිහිවටනයක් ලෙස මෙම සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව ඉදිකිරීමට අවස්‌ථාව ලැබීම චීනයට මහත්වූ ගෞරවයක් ගෙන දුන් බව කියා සිටියේය. මහජන චීන ජන රජය පිහිටුවා නොබෝ කලකින්ම අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ හා එහි ගැත්තන්ගේ බාධා කිරීම් නොතකා චීනය සමඟ සහල් හා රබර් වෙළෙඳ ගිවිසුම ඇතිකර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාව පසුබට නොවීය. එමගින් අපට විශාල සහායක් ලැබිණි. තවද එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නීත්‍යනුකූල අයිතිය ලබා ගැනීමට මහජන චීන ජන රජය කළ අනවරථ උත්සාහය අවසන් වනතුරුම ශ්‍රී ලංකාව ඒ සඳහා පෙනී සිටි බව ද ඔහු සිහිපත් කළේය. (මෙයින් අදහස් කරන්නේ මුල් කාල වකවානුවේදී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය නීත්‍යනුකුල සාමාජිකයා ලෙස පිළිගෙන තිබුණේ චියං කායි ෂෙක් ගේ ජාතික චීනය හෙවත් තායිවාන් දූපතයි.)

කථාව අවසානයේදී ඔහු බණ්‌ඩාරනායක මැතිනියට සිල්ක් රෙද්දෙන් තැනූ ධජයක් පරිත්‍යාග කළේ සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව විවෘත කිරීමේ සළකුණක් හැටියටය. එහි අනගි වැකියක් එම්බ්‍රොයිඩර් කර තිබිණි. එහි සිංහල පරිවර්තනය මෙසේය.

"චීනය හා ශ්‍රී ලංකාව අතර වූ මිත්‍රත්වය දිගුකල් දිනේවා"

බාහිර සබැදි

Official Website
New life to Libya-Lanka relations
Conference & Banquet facilities available at the Bandaranaike Memorial International Conference Hall (BMICH)


Göbel, Kepsut - Balıkesir ili Kepsut ilçesine bağlı mahalle
 Göbel, Susurluk - Balıkesir ili Susurluk ilçesine bağlı mahalle
 Göbel, Tavşanlı - Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı köy

Göbel


Nothing Sacred or Nothing's Sacred may refer to:

Film and television
 Nothing Sacred (film), a 1937 American screwball comedy
 Nothing Sacred (TV series), a 1997–1998 American drama series

Literature
 Nothing Sacred (novel), a 2010 novel by Boris Akunin
 Nothing Sacred (play), a 1988 play by George F. Walker adapted for a 1998 Canadian television film
Nothing Sacred, a 2004 science fiction novel by Tom Flynn
 Nothing Sacred: The Truth About Judaism, a 2003 book by Douglas Rushkoff
 Nothing's Sacred (book), a 2005 autobiography by Lewis Black

Music
 Nothing Sacred (band), a 1980s heavy metal group
 Nothing Sacred (album), by David Allan Coe, 1978
 Nothing's Sacred (album), by Lȧȧz Rockit, 1991
 Nothing Sacred, an album by Babylon A.D., 1992
 "Nothing Sacred – A Song for Kirsty", a song by Russell Watson, 2002
 "Nothing Sacred", a song by Memento from Beginnings, 2003
 "Nothing's Sacred", a song by London After Midnight from Violent Acts of Beauty, 2007

See also
 Is Nothing Sacred?, a 1983 album by the Lords of the New Church
 "Is Nothing Sacred", a 1999 song by Meat Loaf

Nothing Sacred


දිවිය හා වෘත්තිය
මොහු සාම්ප්‍රදායික පවුලකින් පැවත එන්නෙකි. ඔහුගේ සීයා සහ මී මුත්තා සිද්ධාන්තමය මුලධර්ම ආචාර්යවරු විය. ඔහුගේ පියා නීතිඥයෙකු වු අතර මාමා විනිසුරුවරයෙකු විය.

ප්ලෑන්ක් ඉපදුනේ හොල්ස්ටේන්හි කීල් ප්‍රදේශයේය. දෙමාපියන් ජුලියස් විල්හෙම් ප්ලෑන්ක් හා එමා පැට්සිග්ය. ඔහු පවුලේ සය වැනි දරුවා විය. ඔහුගේ මතකයට අනුව 1864 දී ඇතිවු ඩැනිෂ් පර්සියානු යුද්ධයේදී පර්සියන් සහ ඔස්ට්‍රියන් හමුදා කීල් ප්‍රදේශයට ඇතුලු වුහ. 1867 ඔවුන් මියුනික් වලට පැමිණි අතර එහිදී ඔහු අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීම උදෙසා මැක්සිවිල්යන් පාසැලට ගියේය. හර්මන් මුලර් හා ගණිතාචාර්යවරයෙක් යටතේ ඔහු තාරකා විද්‍යාවද යාන්ත්‍ර විද්‍යාව හා ගණිත ශාස්ත්‍රයද ඉගෙන ගත්තේය. බලශක්ති සුරැකීම ගැන ප්ලෑන්ක් මුලින්ම ඉගෙන ගත්තේ මුලර්ගෙනි. මොහු වයස 17 දී උපාධිය දිනා ගත් අතර භෞතික විද්‍යාව හා සම්බන්ධ වුයේ ඒ සමඟිනි.

මැක්ස් ප්ලෑන්ක්ට  සංගීතයට සහජ හැකියාවක් තිබුණි. ඔහු විසින් පියානෝව, ඕගනය , සෙලෝව යන වාද්‍ය භාණ්ඩ වාදනය කරනු ලැබූ අතර ගීතද රචනා කළේය. කෙසේ වෙතත් ඔහු සංගීතය හැදෑරීම වෙනුවට භෞතික විද්‍යා විෂය ධාරා හැදෑරුවේය.

මියුනිකි භෞතික විද්‍යා ආචාර්යවරයෙකු වන ෆිලිප් වොන් ෆ්ලෑන්ක්ගේ උපදෙස්  වලට අනුව භෞතික විද්‍යාව හැදැරීම ප්ලෑන්ක් ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ඔහු කියා සිටියේ "මෙහි ඇති සියලු දේ සොයාගෙන ඇත" යනුවෙනි. ඔහුට නව සොයා ගැනීම් අවශ්‍ය නොවූණි. ඔහු 1874 මියුනික් විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුලු විය. ෆිලිප් වෝන් ජොලී යටතේ ඔහුගේ විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයේ පර්යේෂණවල නියැළුණේය. රත්වු ප්ලැටිනම් තුළින් පැතිරුණු හයිඩ්‍රජන් ගමන් කිරීම ඇරඹුවේය. පසුව ඔහු ප්‍රායෝගික භෞතික විද්‍යාවට මාරු විණි. ප්ලෑන්ක් අධ්‍යයන වාර හයක සිද්ධාන්ත දේශනා මාලාවක් ආරම්භ කළේය.

මැක්ස් ප්ලාන්ක්


Aaron Aedy (pravo ime: Anthony Edward Aaron Aedy) (Bridlington, Ujedinjeno Kraljevstvo, 19. prosinca 1969.) britanski je gitarist i glazbenik. Najpoznatiji je kao ritam gitarist britanskog doom metal/gothic metal sastava Paradise Lost koji je osnovan 1988.

Diskografija
S Paradise Lostom
 Lost Paradise (1990.)
 Gothic (1991.)
 Shades of God (1992.)
 Icon (1993.)
 Draconian Times (1995.)
 One Second (1997.)
 Host (1999.)
 Believe in Nothing (2001.)
 Symbol of Life (2002.)
 Paradise Lost (2005.)
 In Requiem (2007.)
 Faith Divides Us - Death Unites Us (2009.)
 Tragic Idol (2012.)
 The Plague Within (2015.)
 Medusa (2017.)
 Obsidian (2020.)

Izvori

Britanski gitaristi heavy metala

Aaron Aedy


Yeni Asya, Türkiye'de yayınlanan ulusal gazete. Nur Cemaati'nin yayın organı olarak bilinmektedir. Amblem altı yazısında, Said Nursî'nin bir sözü olan "Asya'nın bahtının miftahı meşveret ve şuradır" ifadesi bulunmaktadır.

Tarihçe
Yayın hayatına Zülfikar ismiyle, haftalık gazete olarak başladı, daha sonra İhlâs ve İttihad gibi farklı isimlerle yine haftalık olarak çıkmaya devam etti.

21 Şubat 1970 yılında günlük gazete olarak basın hayatına Yeni Asya ismiyle adım attı.

Yayın hayatında birçok kez çeşitli sebeplerden dolayı kapatıldı. Sadece 1980-1984 yılları arasında dört kez kapatıldı ve üç isim değiştirdi; bu süreçte Yeni Nesil, Tasvir, Hür Yurt ve Yeni Asya adlarını alır.

1990'da ise, matbaasına ve Türkiye çapındaki bütün binalarına el konur. Bütün kadroları dağıtılır. Sıfır noktasına gelen gazete, bir hafta içinde yeniden aynı isim olan Yeni Asya ile çıkmaya devam eder.

Siyasi pozisyonu
Gazete, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Doğru Yol Partisi ve bugünkü Demokrat Parti'yi aynı geleneğin halkaları olarak görmekte ve destek vermektedir. Bu tutumu dolayısıyla diğer Nur cemaatleriyle zaman zaman polemikler yaşanmıştır. Bu durum 12 Haziran 2011 Milletvekili seçimlerinde Said Nursî'nin hayattaki talebelerinin bir bildiri yayınlayarak Adalet ve Kalkınma Partisi'ni desteklediklerini duyurmalarıyla had safhaya çıkmıştır. Daha önceleri Anavatan Partisi'ni de eleştiren gazetede partinin Demokrat Parti ile birleşmesinden sonra bu parti ve Turgut Özal hakkında bazı olumlu değerlendirmeler de görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi ise Millî Görüş geleneğinin uzantısı olarak kabul edilmekte ve icraatları genellikle eleştirilmektedir. Gazete geçmişte olduğu gibi günümüzde de hürriyet, demokrasi ve insan hakları değerlerini gözeten Avrupa Birliğine sempatisiyle bilinir. Bu bağlamda Türkiye'nin AB üyeliğini desteklemektedir.

Yeni Asya'nın Programı
Gazetenin yazarlarından Ali Ferşadoğlu, Yeni Asyanın programını bir yazısında şöyle tarif eder:

Ayrıca bakınız
 Risale-i Nur
 Said Nursî

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yeni Asya Resmî Sitesi
 Yeni Asya International
 Risale-i Nur Enstitüsü
 Köprü Dergisi
 Bizim Aile Dergisi
 Genç Yorum Dergisi
 Can Kardeş Dergisi
 Yeni Asya Kitap Satış
 21 Şubat 2008 eki: 'Ses Getiren Manşetler'

İstanbul gazeteleri
Türkçe gazeteler
Dini gazeteler
1970'te kurulan gazeteler
Nurculuk
Türkiye'de yayımlanan günlük gazeteler
Türkiye gazeteleri

Yeni Asya


Pasquale Verdicchio, né en 1954 à Naples en Italie, est un professeur, critique littéraire, traducteur et écrivain canadien.

Biographie
Né à Naples en 1954, Pasquale Verdicchio est citoyen canadien. Il grandit à Vancouver en Colombie-Britannique. Il vit présentement aux États-Unis.

Il commence ses études à l'Université de Victoria, puis obtient une maîtrise à l'Université de l'Alberta ainsi qu'un doctorat à l'Université de Californie. Il est professeur de littérature à l'Université de Californie à San Diego. Il participe à l'ensemble des recherches sur l'écriture et la culture des minorités ethniques.

En poésie, il fait paraitre plusieurs titres notamment aux Éditions Guernica dont Moving landscape (1985), Nomadic trajectory (1990), Approaches to absence (1994) ainsi que The House is Past (2000).

En tant qu'essayiste, il fait notamment paraitre Devils in Paradise : Writing on Post-Emigrant Culture (Éditions Guernica, 1997), Bound by Distance : Rethinking Nationalism Through the Italian Diaspora (Bordighera, 1997) ainsi que The Southern Question (Éditions Guernica, 1995), une traduction de Antonio Gramsci.

En 2000, Le paysage qui bouge, regroupant des textes tirés de six recueils de Verdicchio écrits en anglais et publiés entre 1985 et 1995, traduit par Antonio D'Alfonso, parait aux Éditions du Noroît. « La dimension hybride de ce recueil est à la fois intrigante et stimulante. La poésie de Verdicchio procède de considérations identitaires, mais sans jamais y faire référence de manière précise ou ostentatoire ».

Les thèmes centraux de ses œuvres sont : l'identité, la douleur, la mort, l'absence, l'exil, l'errance et la solitude. « Les textes de Verdicchio en prose ou en vers ont toujours cet effet déroutant de l'ellipse et cette constante oscillation entre précision et lyrisme ».

Œuvres

Poésie

Anglais
Moving landscape, Montréal, Guernica, 1985, 46 p.
Ipsissima Verba, Parentheses Writing Series, 1986, 16 p.
Nomadic trajectory, Montréal, Guernica, 1990, 57 p.
Approaches to absence, Montréal, Guernica, 1994, 72 p.
The House is Past, Montréal, Guernica, 2000, 164 p.

Français
Le paysage qui bouge, choix et traduction par Antonio D'Alfonso, Montréal, Éditions du Noroît, 2000, 91 p.

Essai

Anglais

The Southern Question, traduit par Antonio Gramsci, Montréal, Guernica, 1995, 96 p.
Devils in Paradise : Writing on Post-Emigrant Culture, Montréal, Guernica, 1997, 162 p.
Bound by Distance : Rethinking Nationalism Through the Italian Diaspora, Bordighera, 1997, 262 p.
Duologue : on culture and identity, Antonio D'Alfonso and Pasquale Verdicchio, Toronto, Guernica, 1998, 119 p.

Traduction

 Passenger : selected poems, de Antonio Porta, traduit de l'italien à l'anglais par Pasquale Verdicchio, Montréal, Guernica, 1986, 79 p.
 The wall of the earth (1964-1975), de Giorgio Caproni, traduit de l'italien à l'anglais par Pasquale Verdicchio, Montréal, Guernica, 1992, 90 p.

Prix et distinctions

 2011 - Finaliste : Prix littéraire Francesco Giuseppe Bressani

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Éditions du Noroît
Antonio D'Alfonso

Liens externes

Poète québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Pasquale Verdicchio


Matlı Recep Paşa (1842 - 14 Ağustos 1908), Türk asker ve devlet adamı. Kosova, Bağdat, Trablusgarp Valiliği ve Harbiye Nazırlığı yaptı.

İlk eğitimini tamamladıktan sonra Harp Okulu'na girdi. 1864 yılında subay, 1865 yılında da kurmay subay oldu. İlk görevine Kurmay Yüzbaşı olarak merkezi Bağdat'ta bulunan 6. Ordu'da başladı. 93 Harbi'ne katıldı. Bu savaştan sonra Yanya ve Bolayır'da Tümen Komutanlığı yaptı.

Kısa bir süre 6. Ordu Meclis Başkanlığı yaptıktan sonra tekrar 3. Ordu'ya atanarak Serfice'de Fırka Komutanlığı yaptı. Daha sonra Müşir rütbesine terfi etti ve Selanik-Kosova ve Havalisi Umum Komutanlığı'na atandı. Bu görevinde komitacılarla mücadele etmiş, özellikle Kosova Vilayeti'nde asayiş ve güvenliğin sağlanmasında başarılı olmuştur. 1889 yılında merkezi Şam'da bulunan 5. Ordu Komutanlığı'na atandı. Bu görevini yaklaşık 2 yıl sürdürdü. 1890 yılında Bağdat ve çevresinde meydana gelen yeni gelişme ve karışıklıklar üzerine, bölgede asayişi sağlamak üzere Bağdat Valiliği'ne atandı. Asayiş sorununu çözdü ve halkın güvenini kazandı.

1898 yılında Trablusgarp'taki tümen komutanlığına atandı. 1898-1904 yılları arası Trablusgarp Tümen Komutanlığı, 1904-1908 yılları arası da  Trablusgarp Valiliği ve Tümen Komutanlığı görevini birlikte yürüttü. Bu görevi sırasında iyi bir idare sergileyerek asayişi sağladı. Bölgeyi başta İtalya olmak üzere İngiltere ve Fransa'nın yayılmacı politikalarına karşı başarıyla korudu.

İtalyanların bölgedeki ekonomik ve siyasi yayılmacılığına karşı mücadele etti. Banco di Roma'nın zararlı faaliyetlerini engellemeye çalıştı. Trablusgarp'taki görevi sırasında, sürgün gelenlere iyi davrandı. II. Meşrutiyet'in ilanından sonra İttihat ve Terakki'nin isteği üzerine 7 Ağustos 1908 tarihinde Harbiye Nazırlığı'na atandı. Ancak, bu göreve başladıktan kısa bir süre sonra 14 Ağustos 1908 tarihinde aniden öldü.

Kaynakça

1842 doğumlular
1908 yılında ölenler
Osmanlı Kosova valileri
Osmanlı Bağdat valileri
Osmanlı Trablusgarp valileri
Harbiye nâzırları
Osmanlı generalleri
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'de öğrenim görenler
İstanbul'da ölenler

Recep Paşa


Værløse Basketball Klub (også kendt som Værløse Basketball, Værløse BBK og VBBK) er en dansk basketballklub, som er hjemmehørende i Værløse. Klubben er underlagt DBBF og spiller i sæson 2018/19 i Basketligaen efter oprykning fra 1. Division i forrige sæson.

Basketballklubber i Danmark
BBK

Værløse BBK


Rony Uzay Heparı (24 Temmuz 1969, İstanbul - 31 Mayıs 1994, İstanbul), Türk müzisyen, besteci, aranjör ve oyuncu. Heparı, çocukluğunda klasik müzik eğitimi aldı. 1980'lerin ortasında lisede yıllarında Garo Mafyan'ın şeflik yaptığı efsane İstanbul Gelişim Orkestrası'na girerek elektro klavyede kendisini geliştirdi. 1980'li yıllarda MFÖ hayranı olan Uzay Heparı'nın pop müziğe ilgisi de bu hayranlıkla başlar. Çocukluk yılları boyunca klasik müzik eğitimi alan Heparı, gençliğinin ilk yıllarında tarz değişikliğine gider. 19 yaşındayken ilk olarak Zuhal Olcay'ın Küçük Bir Öykü (1988) albümünde piyano çalarak kariyerine başladı. Aynı dönemde İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda okumaktaydı.

Heparı, 1990'lı yılların başından itibaren birçok pop albümündeki düzenlemeleriyle müzik dünyasında yükselir. Daha sonra 90'lı yılların pop dünyasında Şampiyonlar Ligi olarak tanımlanan Sezen Aksu'nun ekibinde yer almaya başlar. Aşkın Nur Yengi'nin Hesap Ver (1991) ve Sıramı Bekliyorum (1993), Sertab Erener'in Sakin Ol! (1992) ve Lâ'l (1994), Sezen Aksu'nun Deli Kızın Türküsü (1993), Levent Yüksel'in Med Cezir (1993) ve Demet Sağıroğlu'nun Kınalı Bebek (1994) gibi albümlerdeki düzenlemeleri ve besteleriyle dönemin çok büyük albümlerine imza attı. Bazı sanatçıların kliplerinde de rol aldı. 1993 yılında Atıf Yılmaz'ın yönettiği Gece, Melek ve Bizim Çocuklar (1994) adlı filmde başrolde yer alarak oyunculuğa başladı.

20 Mayıs 1994 tarihinde, Demet Sağıroğlu'nun ilk albümü üzerinde çalışmaktayken, kısa süre önce aldığı motosikleti ile Etiler Koç Köprüsü üzerinde Küfe Bar'daki programına gitmekte olan Demet Akbağ'ın arızalanan arabasına çarptı ve boynu kırılarak ağır yaralandı. İstanbul International Hospital'de 11 gün süren bitkisel hayatın ardından, 31 Mayıs 1994 tarihinde hayatını kaybetti. Genç yaşta hayatını kaybeden Uzay Heparı, Türk pop müzik tarihinin en iyi aranjörlerinden birisi olarak bilinmektedir.

Hayatı ve kariyeri

1969-1987: İlk yılları ve çocukluğu
Annesi Eti Heparı, babası ise Yayla Heparı'dır. Neil Armstrong'un Ay'a ilk ayak bastığı günlerde dünyaya geldiği için adı Uzay oldu. Çocukluk yılları Nişantaşı ve Yeşilköy'de geçmiştir. En zeki ve en hareketli olduğu bu yıllarda müzik kulağı çok iyidir. Annesi ve babası iyi bir müzisyen olabilmesi için çok çaba sarf etmektedirler. Fakat, Uzay Heparı bu dönemde piyano iskemlesine güç bela geçmekte ve zorluk çıkarmaktadır. İlk müzik hocası, hem halası hem de dönemin İstanbul Üniversitesi konservatuar müdürü olan Ova Sünder ile yapılan birkaç saatlik dersin bitiminde evi terk eder ve direkt sokağa çıkar. Aradan birkaç yıl geçtikten sonra, Nilüfer Hatun İlkokulu'ndan mezun olur. Ardından Saint Benoit Fransız Lisesi'nde lise eğitimine başladı. Aynı zamanda bu dönemde Kadıköy Devlet Konservatuarı'nda müzik eğitimi aldı. Lise yıllarını Karaköy'ün sokaklarında dolaşarak geçirdi. Üç yıllık lise eğitimi sonrasında İstanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuarı piyano bölümüne kayıt yaptırmıştır. Çocukluk dönemlerindeki yaramaz tavırlarını bir kenara bırakarak müzikte iyice ilerlemiş ve piyanodan kopamaz olmuştur. Müzik camiasındaki dostluklar da devreye girmiş ve konservatuvar ile birlikte artık geri dönülmez bir müzik yolculuğuna başlamıştır. Dikkat çeken besteler üretirken bir yandan da konservatuvar öğretmenleriyle Johann Sebastian Bach ve Frédéric Chopin gibi klasik müziğin büyük bestecileri üzerinde tartışmalar yapar. Kendine has tavırlarından dolayı üniversite yıllarında harika çocuk olarak anılmaya başlanır.

Güçlü mizah yeteneğiyle arkadaş çevresinde sevilen bir isim haline gelerek kendinden sıkça söz ettirmektedir. 1980'li yılların ortasında Sertab Erener ve Levent Yüksel'in de dahil olduğu bir müzik grubunun klavyeci aradığını öğrenir. İşe talip olur ama ilk provada kötü çaldığı için daha bir hafta geçmeden kovulur. Çocukluk yıllarından beri klasik piyano üzerine eğitim alan Heparı, profesyonel klavyeye alışık olmadığından dolağı kovulmuştur. Kovulduğu için Garo Mafyan'ın yanına giderek şeflik yaptığı İstanbul Gelişim Orkestrası'na girer. Orkestradaki sanatçılar, Uzay Heparı'ya hem öğretmenlik yaparlar hem de genç müzisyeni motive ederler. Uzay Heparı bu orkestrada kendini geliştirerek elektronik klavyeyi çok iyi şekilde öğrenir. MFÖ hayranı olan Uzay Heparı'nın bu dönemde pop müziğe ilgisi başlar. Para kazanmak ve biraz da yolunu çizmek için mekanlarda çalmaya başladığı dönemlerde Vedat Sakman tarafından keşfedilir.

1988-1991: Profesyonel kariyeri ve ilk çalışmaları
Vedat Sakman tarafından keşfedilen Heparı, 1988 yılının sonlarında henüz on dokuz yaşındayken Vedat Sakman, Zuhal Olcay ve Mehmet Teoman'ın yer aldığı bir stüdyoda Zuhal Olcay'ın ilk albümü Küçük Bir Öykü Bu (1989) için klavye ve piyanoda yer alır. Göksoy Plakçılık etiketiyle yayınlanan albümün kayıtlarında Tarık Sezer, İsmail Soyberk, Mustafa Süder ve Levent Altındağ gibi birçok isimde yer alır. İlk albüm kayıtlarıyla birlikte kendini geliştirme fırsatı da bulan Heparı, bu albümle birlikte ilk kez aranjörlüğe adımını atar. 1990 yılının ortalarında Zuhal Olcay'ın İki Çift Laf adlı ikinci albümünün kayıtları başlar. Kayıtlarını Halis Bütünley'in yaptığı albümde birçok müzisyen yer almıştır. Uzay Heparı bu albümde yine piyano ve klavyede yer aldı. 17 Aralık 1990 tarihinde yayınlanan albümde yer alan "Süreyya", "Bırak Herşeyi" ve "Dünden Sonra Yarından Önce" gibi parçalar ön plana çıktı. 1991 yılının ilk aylarında Akrep Nalan, Dağ Çiçeği adlı ilk albümünün kayıtlarına başladı. Eda Özülkü, Metin Özülkü, Ülkü Aker, Garo Mafyan ve Vedat Sakman gibi müzisyenlerin kayıtlarında yer aldığı albümde bağlamada Çetin Akdeniz, davulda Halis Bütünley, üflemelilerde Levent Altındağ, buzukide Hakan İtik, kanunda Gürcan Aktalay, ud da Ergin Kızılay ve piyanoda Uzay Heparı yer aldı. 1991 yılının yaz ayında yayınlanan albümde "Karlar Düşer" adlı parça yılın en çok ses getiren şarkılarından oldu. 1991 yılında çok ses getiren Uğur Yücel'in Sezen Aksu ile birlikte sergilediği Sezen Aksu & Uğur Yücel Show adlı sahne şovu için Uzay Heparı klavyeci olarak teklif aldı. Bu sahne şovları sırasında yeteneği Sezen Aksu tarafından dikkat çekti.

1991 yazının sonlarında Aşkın Nur Yengi'nin Hesap Ver ikinci albümünün kayıtlarında yer aldı. Albüm kayıtlarında Sezen Aksu, Aykut Gürel, Şehrazat, Fahir Atakoğlu ve Aysel Gürel gibi müzisyenler yer aldı. Geri vokallerde Sezen Aksu'nun yanı sıra Levent Yüksel, Sertab Erener ve Seden Gürel gibi müzisyenlerin yer aldığı albümde Uzay Heparı ilk besteciliğini bu albümle birlikte yaptı. Sözlerini Sezen Aksu'nun yazdığı "Serserim Benim" adlı parçanın müziği ve düzenlemesi Uzay Heparı'na aitti. Bu parça yayınladığı dönemde büyük ses getirerek Türk pop müzik tarihinin klasik parçaları arasına girdi. Ayrıca albümde yer alan bir diğer hit parça "Karanfil" ise yine Sezen Aksu ve Uzay Heparı iş birliği ile yapıldı. Uzay Heparı bu albümle birlikte müzik dünyasında adını geniş kitlelere duyurdu. 1991 yılının sonunda Mehmet Teoman'ın Ter İçinde adlı albümünün yönetmenliğini yaptı. Ayrıca albümde yer alan beş parçanın müziklerini ve düzenlemesini yaptı. İki parçanın ise sadece düzenlemesini yaptı. Bu albüm Heparı'nın ilk kez müzik yönetmenliği yaptığı albümdür. Aynı dönemde Erol Evgin'in Erol Evgin ile Yeniden adlı sekizinci albümünün kayıtlarında yer aldı. Çiğdem Talu, Melih Kibar, Aykut Gürel ve Sezen Aksu gibi sanatçılarında kayıtlarında yer aldığı albümde Uzay Heparı, "Yeter" ve "Kara Gözlerinden Yaş" adlı parçaların düzenlemelerini yaptı. 1991 yılının son gününde yılbaşı için TRT 1'de yayınlanan Sezen Aksu Orkestrası Konseri düzenledi. Sezen Aksu konserde yıla damgasını vuran Gülümse (1991) albümündeki hit parçalarını seslendirdi. Ayrıca Sertab Erener'de sahne aldı. O zaman henüz çocuk olan Tuğba Özerk, "Ayrılık" adlı Azerbaycan halk şarkısını seslendirdi. Bu konserde Yıldız Tilbe ilk kez sahneye çıktı.

1992-1994: Sezen Aksu, yükselişi ve son dönemleri
[[Dosya:Uzay Heparı.jpg|sol|küçükresim|upright=1.2|Kanal 6'da yayınlanan Sezen Aksu Show'''da bir skeçte oynarken, 1993 ]]
Sezen Aksu ile birlikte yaptığı iş birliği sonrasında Aşkın Nur Yengi, Levent Yüksel, Sertab Erener ve Yıldız Tilbe gibi dönemin Şampiyonlar Ligi olarak anılan ekibiyle bir araya geldi. 1992 yılının başlarında Sertab Erener'in Sakin Ol! adlı ilk albümünün çalışmalarında yer aldı. Attila Özdemiroğlu, Fahir Atakoğlu, Aysel Gürel ve Garo Mafyan gibi isimlerinde yer aldığı albümdeki "Vurulduk" ve "Unutamadım" adlı parçaların müziklerini ve düzenlemelerini Uzay Heparı yaptı. Ayrıca albümde yer alan beş parçanın düzenlemelerini ve müziklerini diğer müzisyenler ile birlikte yaptı. Albümde yedi parçaya katkıda bulunan Heparı, ayrıca albüme adını veren "Sakin Ol!" adlı parçanın video klibinde de oynadı. "Aldırma Deli Gönlüm" adlı slow parça büyük beğeni toplayarak Türk popunun klasik parçaları arasına girdi. 1992 yılında yaşanan bazı olaylardan dolayı Sezen Aksu ile araları bozulsa da, aynı yılın son aylarında Levent Yüksel'in ilk albümünün çalışmalarına başladı. Yapımcılığını Sezen Aksu'nun üstlendiği albümdeki "Med Cezir" adlı parçanın düzenlemelerini Uzay Heparı, Levent Yüksel ile birlikte yaptı. Albümdeki diğer tüm parçaların düzenlemelerini Uzay Heparı yaparken, "Kadınım" adlı parçanın da bestesini yaptı. Heparı, "Bu Gece Son" adlı parçanın söz ve müziğini Sezen Aksu ile birlikte yaptı. 21 Mart 1993 tarihinde yayınlanan albüm yayınlandığı dönemde büyük bir çıkış yaparak yılın en iyi albümleri arasına girdi. Levent Yüksel'in ilk albümü olmasına rağmen albümdeki tüm şarkıların hepsi birer klasik olurken, albüm 90'lı yılların ve Türk pop tarihinin en iyi albümleri arasına girerek büyük başarı elde etti. Uzay Heparı bu albümün başarısından sonra Sezen Aksu'nun Deli Kızın Türküsü adlı on birinci albümünün kayıtlarına başladı. Pop müzik patlamasının yaşandığı bu dönemde Uzay Heparı'nın ürettiği, düzenlediği ve yer aldığı aldığı albümler ön plana çıkıyordu.

Sezen Aksu kendi albümü için Uzay Heparı ile ilk kez iş birliği yaptı. Heparı albümün müzik yönetmenliğini üstlendi. Ayrıca albümde yer alan on iki parçadan dokuzunun düzenlemesini yaptı. "Masum Değiliz", "Adem Olan Anlar", "Kalbim Ege'de Kaldı" ve "Küçüğüm" gibi parçalar albümde ön plana çıktı ve klasik oldular. Sezen Aksu daha popüler olmasını beklediği şarkılarını yetiştirdiği öğrencilerine vermeyi tercih ederken, yeni albümde daha derin sözlere, daha farklı düzenlemelere sahip şarkıları sunmak istedi. Bunun yerine şairlere selamlar gönderildi, Madımak Katliamı anıldı, kadının toplumdaki yeri irdelendi ama en çok insanın kendiyle yüzleşmesi konu edildi. müzik olarak eski İstanbul'a da, Yunanistan'a da, daha batıya da gidildi. Elektronik müzik, new age, rock, klasik müzik ve Türk sanat müziği gibi birçok farklı tarz yüzünü gösterdi. Büyük satış rakamlarına ulaşan ve birçok hit parçanın çıktığı bu albümlerle birlikte Uzay Heparı müzik sektöründe büyük isimlerle anılmaya başlandı. 1993 yılında müziğini Sezen Aksu ile birlikte yaptığı "Onursuz Olmasın Aşk" adlı parça Özcan Deniz'in aynı yıl yayınlanan Hadi Hadi Meleğim adlı albümünde "Ölürüm Yoluna" adıyla yer aldı. 15 Temmuz 1993 tarihinde Sıramı Bekliyorum adıyla yayınlanan Aşkın Nur Yengi'nin üçüncü albümünde, "İmdat" adlı parçanın müziğini Aşkın Nur Yengi ile birlikte yaptı. "Unutursun" adlı parçanın müziğini Sezen Aksu ile birlikte yaptı. Ayrıca albümde tek düzenlemesini yaptığı parçada bu şarkı oldu. Orhan Atasoy'un Yanmışız (1993) adıyla yayınlanan ilk albümündeki "Gemiler" adlı parça hit olmuştur. Umur Turagay'ın tek planla çektiği, Cem Özer, Seyyal Taner, Fatih Erkoç, Zeynep Tunuslu ve Uzay Heparı'nın da gözüktüğü "Gemiler" adlı parçanın klibi MTV'de gösterilen ilk Türk klibi oldu. 1993 yılının sonlarına doğru Atıf Yılmaz'dan Gece, Melek ve Bizim Çocuklar adlı filmde oynaması için teklif alır ve rolü kabul ederek film çekimlerine başlar. Aynı zamanda Nükhet Duru'nun kendi adını taşıyan Nükhet Duru adlı on beşinci stüdyo albümünün çalışmalarında yer almaya başlar. Albümde yer alan "Yasaksa Yasak", "Sürgün" ve "Çay" adlı parçaların düzenlemelerini ve mixlerini yapar. Kasım 1993 tarihinde tanıştığı modacı Zeynep Tunuslu ile tanıştıktan on gün günlerinde evlenirler.

1994 yılının başlarında Sertab Erener'in ikinci albümü Lâ'l için çalışmalara başlar. Aynı zamanda Demet Sağıroğlu'nun ilk albümü olan Kınalı Bebek içinde çalışmalara başlar. Bu albümde ilk kez Şehrazat ile birlikte çalışır. Sertab Erener'in albümünde "Rüya", "Lâ'l" ve "Dargın Değilim" adlı parçaların düzenlemelerini yapar. Bir yandan Sertab Erener ile çalışmalara devam ederken bir yandan da Demet Sağıroğlu'nun albümünün çalışmalarını devam eder. İki albüm ile birlikte uğraştığı bu dönemde ayrıca sahnelerin yanı sıra film çekimlerine de gider. Bu yoğun dönemde Kınalı Bebek albümündeki "Arnavut Kaldırımı" hariç tüm parçaların düzenlemelerini yapar. Bazı parçaların ise düzenlemeleriyle birlikte müziklerini de yapmıştır. 1 Nisan 1994 tarihinde başrolünde oynadığı Gece, Melek ve Bizim Çocuklar adlı film vizyona girer ve çok beğenilir. O dönemde Yıldız Tilbe'de ilk albümünü çıkarma hazırlıkları yapıyordu. Bu albümle birlikte Sezen Aksu, Uzay Heparı ve Yıldız Tilbe üçlüsünü de bir araya gelmişti. Aksu'nun bir bestesine Yıldız Tilbe'nin söz yazması ve Heparı'nın bu şarkıyı düzenlemesi konusunda anlaşılmıştı. Fakat, Uzay Heparı 20 Mayıs 1994'te geçirdiği bir motosiklet kazası sonucunda on bir günlük komanın ardından hayatını kaybetti. Bundan dolayı Yıldız Tilbe'nin albümünde çalışamadı. Ayrıca Sertab Erener ve Demet Sağıroğlu'nun albümleri de yarım kaldı. Uzay Heparı'nın ani ölümüyle büyük yankı uyandırdı.

Kişiliği
Uzay Heparı çocukluğunda müzik kulağına sahipti. Ailesi bunun farkına vardığında ona bir müzik eğitimi aldırmak istedi. Çocuk yaşlarda piyano eğitimi alan Heparı, ilkokul yıllarında zar zor oturduğu piyanonun başından ders bitiminde hızla kalkarak sokaklara kaçıyordu. Lise yıllarında okulla birlikte piyano ve müzik eğitimlerine devam eden Heparı, Konservatuvar yılları boyuncu iyiden iyiye müzik ile uğraşmaya başladı ve bu dönemde öğrendiği elektro klavye ile birlikte uzun saat mesai yaptı. Bir yandan öğrenim hayatı ve bir yandan da klasikten pop müziğe geçişinde sahne aldığı orkestralar ile birlikte kendisini geliştirdi. Müzik ustalarının harika çocuk diye tanımladıkları Heparı, arkadaş çevresinde sevilen mizah tarafı güçlü biriydi. Girdiği ortamlarda yaptığı sıra dışı esprilerle herkesi güldürür ve kendine has tarzıyla dikkatleri üzerine çekerdi.

Oyunculuk kariyeri
Uzay Heparı, 1992 yılında ilk olarak çalışmalarında da bulunduğu Sertab Erener'in Sakin Ol! adlı ilk albümünde yer alan ve albüme adını veren "Sakin Ol!" adlı parçanın klibinde oynadı. Ayrıca klipte Sezen Aksu, Neslihan Yargıcı, Levent Yüksel, Süheyla Dura ve Mithat Can Özer gibi isimlerde yer aldı. Ardından Orhan Atasoy'un Yanmışız (1993) adıyla yayınlanan ilk albümündeki "Gemiler" adlı parçanın klibinde yer aldı. Umur Turagay'ın tek planla çektiği, Cem Özer, Seyyal Taner, Fatih Erkoç ve Zeynep Tunuslu gibi isimlerinde gözüktüğü bir klipti. Ayrıca parçanın klibi MTV'de gösterilen ilk Türk klibi oldu.  Heparı'ya Atıf Yılmaz'ın yönettiği Gece Melek ve Bizim Çocuklar filminin başrolü, başrol oyuncusu Hüseyin Karşın'ın hastalanması üzerine rol Uzay Heparı'ya teklif edildi. Derya Arbaş, Deniz Türkali ve Uzay Heparı'nın başrolde oynadığı filmin çekimleri Kasım 1993'te başladı. Heparı için film çekiminden sonra dublaj kullanıldı, film 1 Nisan 1994 tarihinde gösterime girdi.

Özel hayatı
1991 yılının ikinci yarısında Uzay Heparı, Sezen Aksu ile birlikteydi. Bir süre sevgili olan Uzay Heparı ve Sezen Aksu ayrıca iş birliği de yapmaktaydılar. 1991 yılından beri Sezen Aksu'nun vokalisti olan Yıldız Tilbe ile Uzay Heparı, 1992 yılının ortalarında birlikte olurlar. Günün ertesinde Yıldız Tilbe olayı Sezen Aksu'ya anlatınca Aksu, Yıldız Tilbe'yi evinden kovar ve artık vokalisti olarak çalıştırmaz. Sezen Aksu ile araları açılan Heparı, buna rağmen iş birliği yapmaya devam eder. Bu olaydan sonra kısa süreli ilişkiler yaşayan Heparı, 1993 yılının sonunda modacı Zeynep Tunuslu ile Etiler'de Şamdan isimli bir barda tesadüf eseri tanışmıştır. Tanıştıktan 10 gün sonra evlenmiştir. Nikahı dönemin Şişli belediye başkanı olan oyuncu Fatma Girik kıydı. Nikahtan sonra çift Taksim Belediye Gazinosunda çok farklı bir konsept ile düğün yaptı. Heparı, baba olduğunu öğrendikten bir gün sonra geçirdiği motosiklet kazasında hayatını kaybetti. Öldüğü sırada hamile olan Zeynep Tunuslu, 5 Ocak 1995'te oğulları Uzay Kanat Heparı'yı dünyaya getirdi.

Ölümü

20 Mayıs 1994 tarihinde, Demet Sağıroğlu'nun ilk albümü üzerinde çalışmaktayken, kısa süre önce aldığı motosikleti ile Etiler Koç Köprüsü üzerinde Küfe Bar'daki programına gitmekte olan Demet Akbağ'ın arızalanan arabasına çarptı ve boynu kırılarak ağır yaralandı.  İstanbul'da bulunan Yeşilköy'de özel hastane olan Acıbadem International Hastanesi'nde 11 gün süren bitkisel hayatın ardından, 31 Mayıs 1994 tarihinde saat 10:50'de hayatını kaybetti. 1 Haziran'da Teşvikiye Camii'nden kaldırılan naaşı Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Ölümünden sonra
Yoğun bakımda olduğu dönemde Yonca Evcimik, İzel, Aşkın Nur Yengi, Hakan Peker, Aykut Gürel ve Ercan Saatçi gibi müzisyen arkadaşlarının bir evde toplandığı gecede Ercan Saatçi "Ah Yandım" adlı parçayı yazmıştır. Bestesini Aykut Gürel'in yaptığı parça Heparı'nın ölümünden sonra İzel tarafından yorumlandı. Adak isimli albümde yer alan parça dönemin çok ses getiren işlerinden biri oldu ve ayrıca 90'lı yıllarında klasik parçaları arasına girdi. 1995 yılında yayınlanan Candan Erçetin'in ilk albümündeki "Daha" isimli şarkı Mete Özgencil tarafından Uzay Heparı'ya yazılmış ve şarkı Sezen Aksu tarafından bestelenmiştir. Bir yıl sonra çıkan Levent Yüksel'in ikinci albümünde yer alan "Yas" adlı şarkıyı ise Sezen Aksu, Uzay Heparı'nın ölümünün ardından yazdı. Aynı yıl Ege, Senden Uzak (1995) adlı ilk albümünde yer alan "Son Gemi" adlı parçayı Heparı için yazdı. 1996 yılında Zeynep Tunuslu'nun Uzay Heparı ile tanışmasını, evliliğini, hastanede geçirdiği ve Uzay Heparı'dan sonra yaşadığı günleri ve oğlu Uzay Kanat Heparı'nın doğumuna kadar geçen süreyi anlattığı Mavi..., Melekler ve Sen isimli kitabı yayınlandı.

4 Aralık 2008 tarihinde anısına Uzay Heparı Sonsuza adlı bir albüm yayınlandı. 15 Parça bulunan albümdeki ilk parça Zeynep Tunuslu'nun yazdığı "İstersen Uzanabilirsin, Gerçekten" adlı bir şiirdi. Şiirin bestesini ise oğlu Kanat Heparı yaptı. Albümde Sezen Aksu, Ayşe Özyılmazel, Sertab Erener, Yüksek Sadakat, Mustafa Ceceli, Burak Kut, Cahit Berkay, Kenan Doğulu, Gülşen, Teoman, Emre Altuğ, Zeynep Casalini, Seda Yavuz, Funky C ve Buz gibi sanatçılar ve müzik grupları yer aldı. Albümde Uzay Heparı'nın beste ve düzenlemelerini yaptığı parçaları yeniden seslendirmişlerdir.

 Çalıştığı albümler

 1989: Zuhal Olcay - Küçük Bir Öykü Bu 1990: Zuhal Olcay - İki Çift Laf 1991: Akrep Nalan - Dağ Çiçeği 1991: Aşkın Nur Yengi - Hesap Ver 1991: Mehmet Teoman - Ter İçinde 1992: Erol Evgin - Erol Evgin İle Yeniden 1992: Sertab Erener - Sakin Ol! 1993: Sezen Aksu - Deli Kızın Türküsü 1993: Levent Yüksel - Med Cezir 1993: Aşkın Nur Yengi - Sıramı Bekliyorum 1994: Nükhet Duru - Nükhet Duru 1994: Sertab Erener - La'l 1994: Demet Sağıroğlu - Kınalı Bebek Filmografi
 1993: Gece, Melek ve Bizim Çocuklar''

Kaynakça

Dış bağlantılar

1969 doğumlular
İstanbul doğumlu müzisyenler
20. yüzyıl Türk müzisyenleri
Türk klavyeciler
Türk aranjörler
İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Saint Benoît Fransız Lisesinde öğrenim görenler
1994 yılında ölenler
İstanbul'da trafik kazasında ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler

Uzay Heparı


L'étoile d'El Paso (en anglais ) est une illumination en forme d'étoile disposée sur les  dans la ville frontalière d'El Paso, au Texas, qui est illuminée tous les soirs par la chambre de commerce de la ville. L'étoile est allumée pour la première fois en 1940 en tant que décoration de Noël afin de rappeler aux habitants des deux côtés de la frontière entre le Mexique et les États-Unis que l'Amérique est en paix pendant la période des fêtes. Par ailleurs, elle est également comparée à l' similaire en Virginie.

Il s'agit d'une étoile à cinq branches composée de  et qui est visible depuis les airs jusqu'à  de distance. Auparavant seulement éclairée pendant la période des fêtes, elle est désormais alimentée toute l'année par la Chambre de commerce du Grand El Paso et la .

Histoire

L'étoile est allumée pour la première fois le  à  avec plus de  bleu-blanc lumière du jour. Elle est installée par l', en espérant selon son président Roy S. Nelson que l'étoile . L'étoile, qui mesure alors plus de  de long et  de large, vise également à rappeler que l'Amérique est en paix.

En 1941, l'étoile passe de  à 350 afin de combler les points sombres.

L'étoile est reconstruite en décembre 1946 après avoir été détruite par une tempête, et était visible depuis les airs jusqu'à  de distance. Cette version de l'étoile est construite avec 459 lampes bleues lumière du jour et mesurait  par 85.

Par ailleurs, l'étoile d'El Paso est comparée par les résidents d'El Paso à l' de Roanoke en Virginie.

Pendant près de 50 ans, l'étoile ne brille que pour les fêtes de fin d'année, à deux exceptions près. À partir de 1979, l'étoile est allumée toutes les nuits pendant 444 nuits pour soutenir les otages américains de la crise des otages en Iran. Une fois les otages libérés, l'étoile est de nouveau éteinte. Elle est également allumée toutes les nuits de la saison de Noël 1990 jusqu'au , jour où le dernier soldat de Fort Bliss est revenu de la guerre du Golfe.

En novembre 1993, un projet conjoint entre la chambre de commerce du Grand El Paso et la compagnie électrique d'El Paso conduit à l'allumage de l'étoile tous les soirs, bien que de nombreux habitants d'El Paso s'oppose à l'idée. Le projet permet également aux particuliers de parrainer une illumination de l'étoile en l'honneur d'un être cher ou d'une occasion spéciale.

sont dépensés pour remodeler l'étoile en 2007, y compris pour installer de nouveaux appareils de câblage et d'éclairage, des ampoules plus fiables et un système de radiofréquence afin contrôler à distance de l'étoile à partir d'un ordinateur ou d'un téléphone portable. Cela permet de contrôler facilement l'étoile sans qu'une équipe ne remonte physiquement les .

La ville devient propriétaire de l'étoile en 2009, après que le conseil municipal a voté pour accepter le don de l'équipement et du logo de la Chambre de commerce. En 2010, le conseil municipal vote pour approuver un bail de 50 ans avec la société , propriétaire du terrain sur lequel réside l'étoile. Plutôt que de payer un loyer, la ville paye environ  de taxe par an sur le terrain.

En octobre 2021, l'étoile passe au rouge vif pour célébrer plusieurs campagnes de sécurité publique, notamment la , le Mois national de sensibilisation à la violence domestique et la .

Vandalisme
L'étoile est fréquemment vandalisée par des intrus, et les autorités affirment que le vandalisme est constant depuis que l'étoile existe. La Chambre de commerce demandait constamment à la communauté locale d'éviter que des gens y pénètrent et vandalisent ce symbole d'El Paso, notant également que la zone est surveillée par des caméras et le département de police d'El Paso.

Le vandalisme de l'étoile consiste généralement à casser des ampoules et à jeter des bouteilles de bière vides sur le site, entraînant des contraventions pénales de la part de la police d'El Paso. Certains vandales volent également des ampoules de la propriété.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Arbre de Noël du mont Ingino

Liens externes

  Page dédiée à l'étoile sur le site de la commune

El Paso (Texas)
Décoration de Noël
Noël aux États-Unis

Étoile d'El Paso


Morchella rotunda (Christian Hendrik Persoon, 1801 ex Émile Boudier, 1907) este o specie de ciuperci comestibile saprofită foarte delicată din încrengătura Ascomycota, în familia Morchellaceae și de genul Morchella. Ea este denumită în popor zbârciog rotund. În România, Basarabia și Bucovina de Nord crește în grupuri,  mai rar solitar, la marginea de drum sub tufișuri, în păduri de foioase, prin zăvoaie, parcuri, aproape numai pe lângă frasini, preferând soluri calcaroase și argiloase. Timpul apariției de la mijlocul lui aprilie până în mai (iunie) este ceva mai târziu în relație cu cel a altor zbârciogi.

Taxonomie

În anul 1801, marele savant suedez Christian Hendrik Persoon a diferențiat taxonul Phallus esculentus, dat de renumitul Carl von Linné  în 1753,  în volumul 1 al operei sale Synopsis methodica Fungorum, văzând în această ciupercă o variație.

În anul 1907, micologul francez Émile Boudier a declarat-o specie proprie în lucrarea sa Histoire et Classification des Discomycètes d'Europe, bazându-se printre altele pe diferența în aspectul exterior și cel al sporilor (culoare, formă, mărime).

Deci mulți micologi văd momentan în această specia numai o variație a soiului Morchella esculenta, se ține și clasificarea lui Boudier. Astfel soiul rămâne conform taxonomiei franceze o specie de sine stătătoare. Dar și în Italia precum în România este catalogat sub numele particular.

Ciuperca a fost de asemenea descrisă chiar sub numele Morchella rotunda var. esculenta de micologii francezi Émile Jacquetant și Marcel Bon în 1985.

Descriere

Sub numele românesc de "zbârciog" se tratează aproape mereu patru mari genuri de ciuperci: Gyromitra, Helvella, Morchella și Verpa. Între primele două se găsesc specii otrăvitoare pe când cele două din urmă sunt comestibile. Cu toate că cele patru genuri sunt goale pe interior, ele pot fi deosebite destul de ușor: Morchella și Verpa sunt unicamerale, pe când Gyromitra și Helvella sunt multicamerale, prezentând o încrengătură de goluri în interiorul lor.

 Corpul fructifer: are un diametru de 4-10 (15) cm, este de formă rotundă sau slab ovoidală, cu suprafața zbârcită și perforată de alveole destul de mari, în formă de faguri, rânduite neregulat, separate prin creste ondulate și repede gol în interior, prezentând numai o singură cavitate. Pereții interiorului sunt granulați. Marginea este separată de picior printr-o brazdă. Coloritul este mereu gri-galben până la galben-ocru respectiv galben de  ceară. Fundul alveolelor este vizibil mai închis în culoare.
 Piciorul: are o lungime de  4-6 (8) cm și o grosime de 2-3,5 cm, este destul de scurt, solid, în formă de măciucă (cilindric precum lățit la bază), de asemenea cu o singură cavitate, suprafața fiind brumată în sus spre pălărie, iar încrețită și brăzdată spre bază. Culoarea tijei este albicioasă în tinerețe, la bătrânețe adesea cu nuanțe gălbui-ocracee din ce în ce mai evidente.
 Carnea: este albicioasă, ceroasă, și ceva tare, cu gust plăcut precum un miros de ciuperci, chiar slab spermatic.
 Caracteristici microscopice: are spori elipsoidali, netezi, au o mărime de 18-20 x 10-12 microni și sunt colorați galben-ocru.

Această ciupercă nu-și schimbă culoarea după adăugarea de reactivi chimici.

Confuzii
Morchella rotunda poate fi confundată cu alte specii de genul Morchella, în primul rând cu surata ei Morchella esculenta în stadiu matur sau de exemplu cu exemplare tinere ale  Morchella crassipes, Morchella deliciosa, Morchella elata, Morchella elatoides Jacquet, Morchella pragensis, Morchella eximia,  Morchella pragensissin. frustrata, Morchella punctipes, Morchella tridentina sin. Morchella frustrata, Morchella spongiola sau Morchella steppicola, precum cu Verpa bohemica.

Pentru un începător, confundarea cu buretele posibil mortal Gyromitra esculenta (zbârciogul gras), cu totul că speciile se deosebesc destul de clar, ar putea să se dezvolte fatal.

Ciuperci asemănătoare

Valorificare

Mai întâi trebuie menționat că zbârciogul rotund nu poate fi mâncat crud pentru că conține puțină hidrazină care se dizolvă în timpul fierberii. De asemenea, consumat în porții mari, poate crea reacții neplăcute la persoane sensibile, pentru că buretele este cam greu de digerat.

Morchella rotunda este de calitate gastronomică foarte bună. Ea poate fi pregătită ca ciulama,, alături de legume, dar nu împreună cu alte ciuperci (din cauza gustului și mirosului specific) sau ca sos, servit cu carne albă (pui, curcan, porumbel, vițel). Se și potrivește la o mâncare de creier (porc, vițel), cu raci, scoici, melci sau ca foietaj cu șuncă sau într-o plăcintă (de exemplu "pe modul reginei" , cu carne de vițel sau pui). Exemplare mai mari pot fi prăjite ca un șnițel sau umplute cu carne, după ce au fost blanșate.

Uscați  și preparați după înmuiat, bureții dezvoltă un gust și miros mai intensiv (folosiți și apa de înmuiat filtrată printr-o sită). Este recomandat, de nu a folosi piciorul, pentru că acesta devine după înmuiere gomos.

Note

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, p. 326-327, ISBN 978-3-440-13447-4
 Giacomo Bresadola: "Iconographia Mycologica, vol. XXIV, Editura Società Botanica Italiana, Milano 1932, p./tab. 1153
 Bruno Cetto, volumele 1-3, 5 (vezi la note).
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Meinhard Michael Moser: "Kleine Kryptogamenflora der Pilze - Partea a.: "Höhere Phycomyceten und Ascomyceten", Editura G. Fischer, Jena 1950

Legături externe

 Morchella rotunda, film

Morchella
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1800 în știință

Morchella rotunda


"Onda Poderosa" é uma canção dos artistas musicais brasileiros Ivete Sangalo e Gloria Groove. A canção foi lançada para download digital e streaming através da Universal Music como o segundo single da trilha sonora da série documental Onda Boa com Ivete, em 21 de janeiro de 2022.

Lançamento
"Onda Poderosa" foi lançada para download digital e streaming como o segundo single do álbum em 21 de janeiro de 2022.

Apresentações ao vivo
Ivete e Gloria apresentaram "Onda Poderosa" pela primeira vez em 20 de janeiro de 2021 no especial da HBO Max Onda Boa com Ivete.

Faixas e formatos

Histórico de lançamento

Singles de 2022
Canções de 2022
Canções gravadas por Ivete Sangalo
Canções gravadas por Gloria Groove
Singles lançados pela Universal Music Brasil

Onda Poderosa


Fotbal Club Buzău, cunoscut sub numele de Gloria Buzău, sau pe scurt Buzău, este un club de fotbal profesionist din Buzău, România, care evoluează în prezent în .

Clubul a fost fondat pe 25 august 2016, sub numele de FC Buzău, dar și-a schimbat numele în SCM Gloria Buzău în vara anului 2018 odată cu includerea ca secție de fotbal a nou-înființatului club sportiv al orașului, SCM Gloria Buzău. "Echipa din Crâng" a realizat trei promovări consecutive din Liga a V-a până în Liga a II-a, în Liga a III-a fiind neînvinsă aproape tot sezonul. În vara anului 2021, pentru a obține o licență de Liga I, echipa de fotbal s-a separat de club și a revenit la denumirea de FC Buzău. În decembrie 2021, Primăria Buzău a obținut în istanță dreptul de a folosi numele de Gloria Buzău, iar începând cu sezonul 2022-2023, echipa evoluează sub titulatura de FC Gloria Buzău.

Înființat ca o șansă de continuitate pentru fotbalul din Buzău, clubul nu deține palmaresul vechii echipe (FC Gloria Buzău), ci se bucură de sprijinul suporterilor locali (inclusiv al grupului de ultrași Peluza Crâng), care consideră echipa ca fiind principalul club al orașului și succesorul în rolul de echipă-fanion a orașului, cu baza în complexul sportiv din Parcul Crâng.

Istoric
Echipa a fost fondată în 2016 sub numele de FC Buzău de omul de afaceri local Ionel Turturică. Înscrisă în 2016 în Liga a V-a, echipa a promovat din primul an în Liga a IV-a și a câștigat faza județeană a Cupei României. În același sezon, echipa a avut prima confruntare oficială cu o echipă din alt județ, fiind învinsă în prima rundă a Cupei României de echipa Zimbrul Slobozia Conachi, și a fost invitată la un amical cu echipa de primă ligă Astra Giurgiu, pierdut cu 5–0.

În sezonul următor a câștigat Liga a IV-a Buzău, calificându-se în barajul pentru promovare, în care a învins cu scorul general de 8–1 pe campioana județului Tulcea, Pescărușul Sarichioi Junior. În primul an, l-a avut ca antrenor pe Gabriel Ibriș, care a adus 11 juniori de la Liceul cu Program Sportiv din oraș, și a convins câțiva seniori de la echipa locală desființată FC Gloria să se alăture noului club. Ibriș a părăsit echipa după 17 meciuri câștigate, din cauza unui conflict cu patronul. În funcția de antrenor principal a fost adus Vasile Tudose, care a reușit promovarea, iar la începutul sezonului următor, în 2017, echipa a fost preluată de Primăria Municipiului Buzău, care, deși a refuzat să încerce să continue palmaresul fostei FC Gloria, și-a asumat totuși denumirea acesteia, a fondat un nou club sportiv cu mai multe secții, iar FC Buzău a devenit secție de fotbal a noului club.

După ce Ionel Turturică, numit președinte al secției de fotbal după preluarea echipei de către primărie, a demisionat, președinte a devenit fostul fotbalist buzoian George Timiș, iar antrenorul principal al echipei a rămas Vasile Tudose. Echipa a terminat seria celor trei promovări consecutive câștigând detașat seria 1 a Ligii a III-a 2018-2019, ajungând în Liga a II-a, nivelul maxim la care poate participa. Pentru prezența în eșalonul secund, clubul l-a adus ca antrenor pe Ilie Stan. Cum echipa era finanțată exclusiv de autoritățile publice locale, el nu avea drept de promovare în prima ligă; ca urmare, la sfârșitul sezonului 2020–2021, ea a fost trecută în administrarea unei noi entități, din care primăria deține 40%, Consiliul Județean 40%, și investitorul privat Constantin Cristea, 20%; și a revenit la denumirea inițială de FC Buzău. Ilie Stan a plecat la FC Brașov Steagul Renaște, iar locul lui la conducerea tehnică a fost luat de Cristian Pustai. În primul sezon (2021–2022), echipa a ratat accesul în play-offul pentru promovarea în prima ligă, și a terminat pe locul 1 grupa sa de play-out. Tot în acel sezon a reușit însă accederea în sferturile de finală ale Cupei României.

Nemulțumirea finanțatorilor față de lipsa de reacție a lui Pustai la meciurile care au dus la pierderea accesului în play-off au făcut ca ei să condiționeze continuarea finanțării de plecarea antrenorului. Ca urmare, Pustai a fost demis din funcția de antrenor și înlocuit cu Adrian Mihalcea, fostul antrenor al Unirii Slobozia, echipă care îi suflase locul de playoff Gloriei în sezonul anterior.

Jucători

Jucători împrumutați

Note

Cluburi românești de fotbal
Cluburi de fotbal din Buzău
Sport în Buzău

FC Gloria Buzău (2016)


Hin Føroyski Flokkurin (dansk:Det færøske parti) var et politisk parti på Færøerne.

Partiet blev ledet af lektor Ólavur Christiansen, og opstillede ved lagtingsvalget i 1994. Hin Føroyski Flokkurin fik 616 stemmer (2,4 %) og ingen mandater i Lagtinget. Partiet ønskede at afskaffe hjemmestyret og fuldstændig genintegrere Færøerne i Danmark.

Referencer

Tidligere politiske partier på Færøerne
Etableret i 1994

Hin Føroyski Flokkurin


نهر لَبْلَة  نهر يسيل في مقاطعة ولبة من جنوب غربي إسبانيا، وهو يصبّ في وادي ولبة عند الاجتماع بنهر وديال.

المراجع

أنهار إسبانيا
أنهار منطقة أندلوسيا
الأثر البيئي للتعدين
قضايا بيئية في إسبانيا
تعدين في إسبانيا

نهر لبلة


Rassie Pieterse, né le , est un joueur de hockey sur gazon sud-africain. Il évolue au poste de gardien de but au The Wanderers Club.

Il participe aux Jeux olympiques d'été de 2012.

Il arrête sa carrière internationale après les Jeux olympiques d'été de 2020.

Carrière

Coupe du monde
 Premier tour : 2010, 2014, 2018

Coupe d'Afrique
  : 2009, 2013, 2017

Jeux olympiques
 Premier tour : 2012, 2020

Jeux du Commonwealth
 Top 8 : 2014

Références

Liens externes

Naissance en août 1983
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2012
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueur sud-africain de hockey sur gazon

Rassie Pieterse


An Eragrostis humifusa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni C.Cordem.. An Eragrostis humifusa in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha R�union. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis humifusa


Die Liste der Biografien führt alle Personen auf, die in der deutschsprachigen Wikipedia einen Artikel haben. Dieses ist eine Teilliste mit 27 Einträgen von Personen, deren Namen mit den Buchstaben "Zio" beginnt.

Zio

Ziob
 Ziober, Jacek (* 1965), polnischer Fußballspieler
 Žiobienė, Edita (* 1973), litauische Juristin
 Ziobro, Jan (* 1991), polnischer Skispringer
 Ziobro, Zbigniew (* 1970), polnischer Politiker, Mitglied des Sejm, MdEP

Ziog
 Žiogas, Jaunius (* 1973), litauischer Manager

Ziok
 Ziok, Ilona, polnisch-deutsche Dokumentarfilmerin

Ziol
 Ziółek, Władysław (* 1935), polnischer römisch-katholischer Bischof
 Ziolkewitz, Alexander, deutscher Fußballspieler
 Ziółko, Jerzy (1934–2020), polnischer Bauingenieur
 Ziółko, Mariusz (* 1946), polnischer Ingenieur
 Ziolko, Thomas (* 1972), deutscher Politiker (CDU), MdA
 Ziółkowska, Patrycia (* 1979), deutsche Schauspielerin
 Ziolkowski, Christoph (* 1991), deutscher Eishockeyspieler
 Ziółkowski, Jakub Julian (* 1980), polnischer Maler
 Ziolkowski, Konstantin Eduardowitsch (1857–1935), russisch-sowjetischer Raumfahrtpionier
 Ziolkowski, Korczak (1908–1982), polnisch-amerikanischer Bildhauer und Möbeldesigner
 Ziółkowski, Szymon (* 1976), polnischer Leichtathlet und Politiker
 Ziolkowski, Theodore (1932–2020), US-amerikanischer Germanist und Literaturwissenschaftler
 Ziolkowski, Thomas (* 1989), deutscher Eishockeyspieler
 Ziółkowski, Zygmunt (1889–1963), polnischer Politiker

Zion
 Zion, Roger H. (1921–2019), US-amerikanischer Politiker
 Zioncheck, Marion (1901–1936), US-amerikanischer Politiker

Zior
 Ziörjen, Lars (* 1983), Schweizer Autor
 Ziörjen, Lothar (* 1955), Schweizer Politiker (BDP)

Ziou
 Ziouani, Zahia (* 1978), französische Dirigentin
 Ziouech, Malika (* 1965), deutsche Künstlerin, Schauspielerin, Musikerin und Filmregisseurin
 Ziouti, Hicham (* 1985), französischer Boxer

Liste der Biografien/Zio


Les élections législatives françaises partielles de 1928 dans la  circonscription de Dunkerque se déroulent les  et .

Circonscription
La  circonscription de Dunkerque était composée en 1928 des cantons de Dunkerque-Est, Dunkerque-Ouest et Gravelines.

Contexte
À la suite du décès de Félix Coquelle député-maire de Rosendaël, de nouvelles élections sont organisées. Charles Valentin maire de Dunkerque et Gustave Barra ancien député et Conseiller municipal de Saint-Pol-sur-Mer vont affronter Maurice Vincent (Républicains de gauche) et Louis Théry (Radical-socialiste) 1er adjoint au maire de Dunkerque.

Résultats
 Député sortant : Félix Coquelle (URD)

Notes et références

Dunkerque
Rosendaël
Gravelines
Élections législatives à Dunkerque

Élections législatives partielles de 1928 dans la 1re circonscription de Dunkerque