Cradle of Filth britanski je sastav ekstremnog metala osnovan 1991. u Suffolku. Glazbeni stil grupe razvio se iz black metala u čišći spoj gothic metala, simfonijskog metala i ostalih metal-žanrova. Teme tekstova pjesama i imidž uvelike su nadahnuti gotičkom književnošću, poezijom, mitologijom i filmovima strave. Skupinu čine osnivač i pjevač Dani Filth, bubnjar Martin Marthus Škaroupka, basist Daniel Firth, gitaristi Richard Shaw i Marek 'Ashok' Šmerda te klavijaturistica Anabelle Iratni.

Sastav je raznim postupcima privukao pozornost javnosti. Zato su glazbeni mediji poput časopisa Kerrang! i MTV-ja počeli izvještavati o njemu, a grupa je počela održavati koncerte na glavnim pozornicama većih festivala kao što su Ozzfest, Download i Sziget Festival. Komentatori su ga često smatrali sotonističkim iako rijetko aludira na sotonizam u stihovima pjesama; koristi se sotonističkim imidžem više kako bi šokirao, a ne zbog ozbiljne vjeroispovijesti.

Povijest

Rane godine (1991. – 1996.)

U prve tri godine postojanja Cradle of Filth objavio je tri demouratka (Invoking the Unclean, Orgiastic Pleasures Foul i Total Fucking Darkness), koji su snimljeni usred čestih promjena u postavi koje su se nastavile do danas; u cijeloj povijesti sastava sviralo je više od dvadeset glazbenika. Album Goetia snimljen je prije treće demosnimke i trebao ga je objaviti Tombstone Records, ali sve su skladbe izbrisane nakon što je Tombstone otišao u stečaj, a grupa nije imala dovoljno novca da bi otkupila skladbe iz studija. Sastav je naposljetku potpisao ugovor s diskografskom kućom Cacophonous Records, a njegov je debitantski album, The Principle of Evil Made Flesh, bilo prvo glazbeno izdanje koje je taj izdavač objavio 1994. Iako je zvuk na albumu bio kvalitetnije obrađen od onog na demosnimkama, album je u usporedbi s naknadnim uradcima i dalje bio nerazvijen, a pjevač Dani Filth služio se vokalnim stilom različitim od stila na idućim djelima. Međutim, album je dobio pozitivne kritike i 2006. se pojavio na Metal Hammerovu popisu deset najboljih black metal-albuma objavljenih u proteklih dvadeset godina.

Odnos s izdavačem ubrzo se pokvario i sastav ga je optužio da loše upravlja ugovornim i financijskim obvezama. Godine 1995. pokrenut je pravni postupak protiv tog izdavača, a izvorna je inačica drugog albuma, Dusk... and Her Embracea, koji je za Cacophonous snimila postava koja se pojavila na Principleu..., na kraju odbačena. Taj je uradak skupina naknadno preradila s novim članovima za Music For Nations (vidi dolje), a izvorna je Cacophonousova inačica naposljetku objavljena u srpnju 2016. pod imenom Dusk... and Her Embrace: The Original Sin.

Sastav je 1996. potpisao ugovor s Music for Nationsom nakon što je s Cacophonousom objavio još jedan ugovorom obavezan uradak: EP V Empire or Dark Faerytales in Phallustein; taj je EP žurno skladan jer je skupina željela što prije napustiti izdavača, što su njezini članovi poslije i potvrdili. Nekoliko se pjesama s tog uratka i dalje izvodi na koncertima grupe, a pjesma "Queen of Winter, Throned" 2006. se pojavila na popisu dvadeset i pet "najvažnijih himni ekstremnog metala" časopisa Kerrang!. Na EP-u je pjevačica Sarah Jezebel Deva prvi put surađivala sa sastavom i zamijenila je Andreu Meyer, njegovu prvu pjevačicu i samozvanu "sotonističku savjetnicu". Deva se pojavila na svim naknadnim Cradleovim uradcima i turnejama do albuma Darkly, Darkly, Venus Aversa iz 2010., ali nikad nije bila njegova punopravna članica jer je nastupala i s The Kovenantom, Therionom i Mortiisom te se bavila i vlastitim projektom Angtoria s bivšim Cradleovim basistom, Daveom Pybusom.

Razdoblje s Music for Nationsom (1996. – 2001.)
Prerađeni i ponovno snimljeni Dusk... and Her Embrace objavljen je 1996.; dobio je pohvale kritičara i skupini je priskrbio veći broj obožavatelja diljem Europe i ostatka svijeta.

Skupina je privlačila pozornost sve teatralnijim nastupima na europskoj turneji 1997. i objavom kontroverzne robe poput ozloglašene majice koja je s prednje strane prikazivala časnu sestru koja se samozadovoljava, a na stražnjoj se strani nalazio natpis "Jesus is a cunt" ("Isus je pička"). Majica je zabranjena na Novom Zelandu, nekoliko je obožavatelja moralo doći na sud i platiti kaznu zbog nošenja majice u javnosti, a i neki su članovi same skupine bili kritizirani nakon što su u Vatikanu nosili slične majice s natpisom "I Love Satan" ("Volim Sotonu"). Alex Mosson, gradonačelnik Glasgowa od 1999. do 2003., nazvao je majice (te implicitno i sastav) "bolesnima i uvredljivima". Grupi se taj komentar svidio, pa ga je citirala na stražnjoj strani DVD-a Peace Through Superior Firepower iz 2005.

Dani je 1998. počeo pisati dugogodišnju kolumnu "Dani's Inferno" za časopis Metal Hammer, a sastav se pojavio u BBC-jevoj dokumentarnoj seriji Living with the Enemy (u kojoj je majka obožavatelja skupine morala provesti tjedan dana s njom iako joj se nije sviđala). Grupa je iste godine objavila treći studijski album Cruelty and the Beast. Konceptualni je uradak utemeljen na legendi o "Krvavoj grofici" Elizabeti Báthory, a određene je tekstove na njemu u ulozi Grofice recitirala gošća Ingrid Pitt, glumica koja je glumila Groficu u filmu Countess Dracula iz 1971. Bio je to prvi album Cradle of Filtha objavljen u Sjedinjenim Državama i Dani je 2003. izjavio da se od svih uradaka skupine najviše ponosi njime iako nije bio zadovoljan kvalitetom zvuka.

Iduću je godinu skupina uglavnom provela na turneji, ali je i objavila prvi glazbeni spot (za pjesmu "From the Cradle to Enslave"), koji se pojavio na njezinu prvom DVD-u, PanDaemonAeonu, a zatim i EP From the Cradle to Enslave. Glazbeni je spot, prepun golotinje i nasilja, režirao Alex Chandon, koji je poslije režirao i nekoliko promotivnih videozapisa i dokumentarnih filmova skupine na DVD-u, kao i film Cradle of Fear.

Grupa je objavila četvrti studijski album u jesen 2000. Midian je utemeljen na romanu Cabal Clivea Barkera i njegovoj naknadnoj filmskoj adaptaciji Noćna vrsta. Kao što je bio slučaj s Cruelty and the Beastom, na Midianu se pojavio gostujući recitator, ovog puta Doug Bradley, koji je glumio u Noćnoj vrsti, ali je najpoznatiji po ulozi Pinheada u filmskom serijalu Gospodari pakla. Bradleyjev citat "Oh, no tears please" ("Oh, bez suza, molim") iz skladbe "Her Ghost in the Fog" zapravo je Pinheadov citat iz prvog filma Gospodara pakla ("No tears, please. It's a waste of good suffering..." ["Bez suza, molim. To je traćenje dobre patnje..."]). Bradley se naknadno pojavio i na albumima Nymphetamine, Thornography i Godspeed on the Devil's Thunder. Spot "Her Ghost in the Fog" često se prikazivao na programu MTV2 i ostalim metal-programima te je ta pjesma uvrštena u glazbu za film o vukodlacima, Ginger Snaps (poslije će se pojaviti i u videoigri Brütal Legend).

Sonyjev interludij (2001. – 2004.)
Tijekom dotad najduljeg razdoblja između objava studijskih albuma skupina se bavila mnogim stvarima. Abracadaver, vlastita kuća sastava, objavila je uradak Bitter Suites to Succubi na kojem se nalaze četiri nove pjesme, ponovno snimljene tri pjesme s The Principle of Evil Made Flesha, dvije instrumentalne skladbe i obrada pjesme "No Time to Cry" The Sisters of Mercyja. Stilski je nalik Midianu i sve do objave albuma Cryptoriana - The Seductiveness of Decay bio je jedini uradak u diskografiji Cradle of Filtha na kojem su se pojavili isti članovi kao i na prethodnom uratku. U to su vrijeme još objavljeni album najvećih hitova Lovecraft & Witch Hearts i koncertni album Live Bait for the Dead. Naposljetku se sastav (uglavnom Dani) pojavio u filmu strave Cradle of Fear dok je sa Sony Musicom pregovarao o prvom ugovoru s većim izdavačem.

Damnation and a Day objavljen je 2003.; Sony je velikim budžetom pomogao skupini da ostvari svoje ambicije i omogućio joj da u studio dovede pravi orkestar (osamdeseteročlani Budapest Film Orchestra and Choir, koji je zamijenio sve sofisticiranije sintesajzere prethodnih albuma) i tako za samo jedan uradak označio prijelaz sastava u simfonijski metal. Na tom se uratku nalaze neke od najsloženijih skladbi grupe do danas, dulji je od svojih prethodnika za dvadeset minuta, a za dvije njegove pjesme objavljena su dva glazbena spota: "Mannequin", nadahnutu radom Jana Švankmajera, i "Babalon A.D. (So Glad for the Madness)", utemljenu na filmu Salo ili 120 dana Sodome Piera Paola Pasolinija. Otprilike polovica albuma prati konceptualni scenarij Izgubljenog raja Johna Miltona prikazujući događaje čovjekova pada iz Luciferove perspektive, dok ostatak čine ostale samostalne skladbe poput "Doberman Pharaoh", koja je posvećena skupini Nile, i "Babalon A. D.", koja aludira na Aleistera Crowleyja. "Babalon A. D." jest prema Guinnessovoj knjizi rekorda britanskih hit singlova i albuma prvi singl objavljen samo na DVD-u koji se pojavio u top 40 skladbi na britanskim ljestvicama. Smatrajući da se Sony prestao zanimati za nj, Cradle of Filth potpisao je ugovor s Roadrunner Recordsom nakon jedva godinu dana.

Prijelaz na Roadrunner (2004. – 2010.)
Nymphetamine (objavljen 2004.) prvi je studijski album Cradle of Filtha od The Principle of Evil Made Flesha koji nije utemeljen na nekom većem konceptu (iako se u pjesmama više puta aludira na radove H. P. Lovecrafta). Basist Dave Pybus opisao ga je "eklektičnom mješavinom albuma Damnation i Cruelty [koji je snimila] grupa s obnovljenom jedrinom za melodiju, skladanje pjesama i čistu jebenu čudnovatost." Nymphetamine se pojavio na 89. mjestu ljestvice Billboard 200 jer je u prvom tjednu objave prodan u nešto manje od 14 000 primjeraka, a naslovna je pjesma bila nominirana za nagradu Grammy. Na pjesmu "Coffin Fodder" s albuma aludiralo se u veljači 2006. u epizodi humoristične serije The IT Crowd programa Channel 4.

Thornography, sedmi studijski album, objavljen je u listopadu 2006. Dani Filth izjavio je da naslov albuma "prikazuje čovjekovu opsjednutost grijehom i samim sobom... ovisnost koja vodi do samokažnjavanja ili nečega jednako otrovnog... manije." O glazbenom je stilu tog albuma za časopis Revolver izjavio: "Ne kažem da je 'eksperimentalan', ali zasigurno provjeravamo što sve možemo učiniti... Mnoge su pjesme vrlo ritmične i podsjećaju na thrash metal, ali su i vrlo zarazne." Izvorna je naslovnica Samuela Araye izazvala kontroverze, pa je odbačena i zamijenjena u svibnju 2006. iako se na kraju ipak pojavila na već otisnutim knjižicama albuma na CD-u. Thornography je poput Nymphetaminea dobio uglavnom pozitivne kritike, ali je obrada pjesme "Temptation" skupine Heaven 17, koja je objavljena kao digitalni singl s popratnim spotom prije objave samog albuma i na kojoj je pjevala i gostujuća pjevačica Dirty Harry, začudila određene recenzente. Thornography se pojavio na 66. mjestu Billboardove ljestvice zbog prodanih 13 000 primjeraka u prvom tjednu.

Dugogodišnji bubnjar Adrian Erlandsson napustio je sastav u studenome 2006. kako bi se posvetio dvama sporednim projektima, Needleyeu i Nemhainu. U službenom Roadrunnerovom priopćenju za tisak Erlandsson je izjavio: "Uživao sam s Cradleom, ali sada je vrijeme da krenem dalje. Čini mi se kao da odlazim na samom vrhuncu jer je Thornography definitivno naš najbolji album do sada". Zamijenio ga je Martin Škaroupka.

Skupina je početkom 2008., nakon europske i sjevernoameričke turneje s predgrupom GWAR, počela raditi na osmom studijskom albumu, Godspeed on the Devil's Thunderu, a objavila ga je u listopadu te godine. Godspeed je konceptualni album utemeljen na legendi o Gillesu de Raisu, francuskom plemiću iz 15. stoljeća koji se borio uz bok Ivane Orleanske i nagomilao veliko bogatstvo prije nego što je postao sotonist, seksualni prijestupnik i ubojica. Časopisu Kerrang! album se više svidio od "relativno slabog" Thornographyja i nazvao ga je "veličanstvenim i epskim". Metal Hammer izjavio je da odiše "pravom kvalitetnom naracijom i emocijama", a Terrorizer ga je nazvao "kohezivnim, dosljednim i uvjerljivim". U prvom je tjednu prodano 11 000 primjeraka albuma, zbog čega se pojavio na 48. mjestu ljestvice Billboard 200.

Peaceville Records (2010. – 2014.)
Cradle of Filth prestao je surađivati s Roadrunnerom u travnju 2010. i najavio je da će njegov idući album objaviti britanska nezavisna diskografska kuća Peaceville Records i Abracadaver. Dani Filth komentirao je da je sastav sklopio ugovor s nezavisnim izdavačem zbog "umjetničkih ograničenja i bezumnih zabrana većeg izdavača". U ranim je priopćenjima za tisak album nosio ime All Hallows Eve, ali do kolovoza 2010. potvrđeno je da će se zvati Darkly, Darkly, Venus Aversa. Objavljen je 1. studenog 2010. i, kao što je bio slučaj s prethodnim uratkom, konceptualni je album; ovog se puta usredotočuje na Lilit, ženskog demona i prvu ženu biblijskog Adama, a pritom aludira i na grčku, egipatsku i sumersku mitologiju, templare te karmelićanke. Izdavač je izjavio da je album "mračna tapiserija strave, ludosti i uvrnutog seksa", a Dani Filth komentirao je da je glazbeni stil "jeziv i melodičan poput Mercyful Fatea ili mračnog Iron Maidena". Dom Lawson iz časopisa Metal Hammer smatrao je da je u pitanju "još jedna raskošna i spektakularna erupcija gotičke melodrame, perverznog zvučnog smeća i potpune bombastičnosti ekstremnog metala" te da zvuči kao "dio serijala romana."

EP pod imenom Evermore Darkly, koji sadrži "nove i rijetke skladbe", objavljen je u listopadu 2011. Također sadrži i DVD s dokumentarnim filmom o turneji, DVD snimljenog nastupa na festivalu Graspop 2011. te glazbeni spot za skladbu "Lilith Immaculate".

U travnju 2012. objavljena je kompilacija Midnight in the Labyrinth, na kojoj se nalaze ponovo snimljene orkestralne inačice pjesama s prvih triju albuma skupine i EP-a V Empire. Dani Filth nekoliko je mjeseci prije objave za nju izjavio da "ponovno stvara" skladbe i pretvara ih u "pravu filmsku glazbu... sa zborom, gudačima i nešto recitiranja". Inačica skladbe "Summer Dying Fast" s tog uratka pojavila se i na Evermore Darklyju, na kojem je ta kompilacija i najavljena (na popisu pjesama Evermore Darklyja uz tu pjesmu piše "Midnight in the Labyrinth breadcrumb trail", odnosno "Put s mrvicama kruha do Midnight in the Labyrintha"), a nova inačica pjesme "A Gothic Romance (Red Roses for the Devil's Whore)" objavljena je 4. travnja 2012. na Peacevilleovim web-stranicama. Sarah Jezebel Deva vratila se sastavu kako bi pjevala na Midnight in the Labyrinthu; bio je to njezin prvi rad s grupom od njezina odlaska 2008.

U srpnju 2012. The End Records ponovno je objavio radove grupe objavljene između 1994. i 2002.

Deseti studijski album skupine, The Manticore and Other Horrors, objavljen je 29. listopada 2012. u Europi i dan poslije u Sjevernoj Americi. Paul Allender u intervjuu s Ultimate Guitarom izjavio je: "Posljednja stvar koju bismo željeli napraviti jest napraviti još jedan album koji zvuči poput prethodnih dvaju. Odlučili smo promijeniti smjer i vratiti se onome što smo znali činiti sa ženskim vokalima; sve te snažne melodijske dionice i harmonije... ponovo sam napisao mnogo rifova koji podsjećaju na punk. [Album] je vrlo mračan i žestok."

Na svojem je blogu 2. rujna 2013. Dani Filth najavio skupno financirani strip Cradle of Filtha pod imenom "The Curse of Venus Aversa" i još neimenovanu kompilaciju najboljih hitova "na dvama CD-ovima [objavljenih tijekom] cijele karijere".

U ožujku 2014. Cradle of Filth najavio je prvu komercijalnu objavu demouratka Total Fucking Darkness iz 1993. Uradak je u svibnju te godine na CD-u i ograničenoj gramofonskoj inačici objavio nezavisni izdavač Mordgrimm. Sadrži sve skladbe s izvorne kasete, prethodno neobjavljene snimke probi i jedinu preostalu pjesmu s napuštenog albuma Goetia.

Nuclear Blast Records (2014. – danas)
U travnju 2014. Paul Allender izjavio je na svojoj službenoj stranici na Facebooku da je ponovo napustio Cradle of Filth kako bi se posvetio svojem novom sastavu, White Empressu. O njegovom je odlasku Dani Filth izjavio: "Paula je očarao njegov projekt i nije mogao odlaziti na turneje zbog privatnih razloga. Otada je sastav sazrio kao skupina, na prethodnim smo dvama uradcima skladali s jednim gitaristom, a sad imamo dva vrlo sposobna gitarista. Paul je iznimno želio [samostalno skladati gitarističke dionice], a mi smo skupina u kojoj sviraju dvije gitare. Možda je to jedna od stvari koja je dovela do nesuglasica." James McIlroy također je napustio grupu u to vrijeme radi nadolazeće operacije kralježnice. Marek "Ashok" Šmerda iz čeških skupina Root i Inner Fear te Richard Shaw iz engleskih sastava Emperor Chung i NG26 zamijenili su obojicu gitarista na idućim turnejama.

Na službenim je internetskim stranicama Cradle of Filtha 2. travnja 2014. objavljeno da sastav radi na nasljedniku The Manticore and Other Horrorsa. Dani Filth izjavio je da bi album trebao biti objavljen u proljeće 2015. i da su tri skladbe već napisane.

Na službenoj je stranici Cradle of Filtha na Facebooku 11. studenoga 2014. objavljeno da je skupina za objavu novog albuma potpisala ugovor s Nuclear Blast Recordsom i da će početi snimati nasljednika The Manticore and Other Horrorsa u drugom dijelu tog mjeseca. Početkom 2015. objavljeno je da će se album zvati Hammer of the Witches (nadahnut traktatom Heinricha Kramera iz 1486. o progonu vještica). Uradak je snimljen u studiju Grindstone Studios u Suffolku i izvorno je trebao biti objavljen 26. lipnja 2015. Sastav je 21. i 22. ožujka snimao glazbeni spot za skladbu "Right Wing of the Garden Triptych"; snimanje se odvijalo u hangaru i vatrogasnoj stanici bivše američke vojne baze u Bentwatersu, a dodatne su narativne scene (u kojima su se pojavile glumice u bondageu) snimljene na farmi nedaleko od muzeja Imperial War Museum Duxford. Spot je režirao Sam Scott-Hunter.

Dana 21. travnja 2015. izjavljeno je da će uradak biti objavljen u srpnju, a skupina je otkrila naslovnicu za Hammer of the Witches koju je izradio latvijski postmodernistički umjetnik Arthur Berzinsh. Nuclear Blast službeno je objavio uradak 10. srpnja 2015. Na naknadnoj je svjetskoj turneji koja je počela krajem 2015. skupina održala više koncerata u Ujedinjenom Kraljevstvu nego u prethodnih osam godina, a početkom 2016. održala je nekoliko nastupa u Sjevernoj Americi.

Dana 16. lipnja 2017. otkriveno je da će se idući album zvati Cryptoriana – The Seductiveness of Decay i da će ga Nuclear Blast Records objaviti 22. rujna 2017.

Skupina je na društvenim mrežama 10. veljače 2020. izjavila da ju je napustila klavijaturistica i pjevačica zbog problema s mentalnim zdravljem, ali i da bi sastavu omogućila daljnji napredak. U istoj je objavi potvrđeno da je njezino mjesto u skupini već dodijeljeno novoj osobi, no identitet te osobe nije odmah objavljen. U svibnju 2021. potvrđeno je da je Anabelle Iratni nova klavijaturistica.

Dana 3. veljače 2021. Cradle of Filth najavio je da će novi studijski album, Existence Is Futile, biti objavljen 22. listopada 2021. Glazbeni spot za singl "Crawling King Chaos" objavljen je 30. srpnja 2021.

Glazbeni stil i utjecaji
O glazbenom žanru Cradle of Filtha često se raspravljalo, a o njegovu statusu black metal-sastava razglabalo se otkad je postao poznat. Skupina je izjavila da su na nju, između ostalog, utjecali izvođači prvog vala black metala poput Bathoryja, Celtic Frosta i Mercyful Fatea, ali je Dani Filth u intervjuu za BBC Radio 5 iz 1998. izjavio: "Služim se izrazom 'heavy metal' a ne 'black metal' jer mislim da je danas to samo privremena moda. Zovite to kako god želite: death metalom, black metalom, bilo kojom vrstom metala...". U intervjuu s časopisom Terrorizer iz 2006. Gavin Baddeley izjavio je: "Danas malo ljudi, kao i sama grupa, smatraju da Cradle black metalu." Bivši je gitarist Paul Allender, također u intervjuu s Terrorizerom 2006., izjavio: "Nikad nismo bili black metal-sastav. Jedina stvar koja bi mogla upućivati na to da jesmo bila je šminka. Čak i kad je The Principle of Evil Made Flesh objavljen – pogledajte Emperor, Burzum i slične – uopće nismo zvučali poput njih. Smatram da smo bili i da i dalje jesmo grupa ekstremnoga metala."

Za glazbeni stil skupine tvrdi se da pripada simfonijskom metalu, simfonijskom black metalu, gothic metalu, "gothic black metalu" i "dark metalu". Međutim, zbog stalnih ga se promjena u glazbenom stilu i dalje teško kategorizira. Sudjelovao je na projektima kao što je album Born Again Anti-Christian Christian Deatha (na pjesmi "Peek-a-Boo"), a jednom je prigodom pjesme poput "Twisting Further Nails", "Pervert's Church" i "Forgive Me Father (I'm in a Trance)" remiksao i prilagodio ih danceu.

Dana 9. travnja 2001. na BBC-jevom je glazbenom kvizu Never Mind the Buzzcocks Filth u šali glazbeni stil skupine nazvao "žestokim funkom", a u intervjuu održanom u listopadu 2006. izjavio je: "Radije bismo htjeli biti poznati kao 'Cradle of Filth' nego da nas ometaju glupe žanrovske odrednice."

Članovi sastava

 Dani Filth – vokali (1991. – danas)
 Martin 'Marthus' Škaroupka – bubnjevi, studijske klavijature, orkestracija (2006. – danas)
 Daniel Firth – bas-gitara (2012. – danas)
 Richard Shaw – gitara (2014. – danas)
 Marek 'Ashok' Šmerda – gitara (2014. – danas)
 Anabelle Iratni – klavijature, orkestracija, lira, vokali (2020. – danas)

Diskografija
Studijski albumi
The Principle of Evil Made Flesh (1994.)
Dusk and Her Embrace (1996.)
Cruelty and the Beast (1998.)
Midian (2000.)
Damnation and a Day (2003.)
Nymphetamine (2004.)
Thornography (2006.)
Godspeed on the Devil's Thunder (2008.)
Darkly, Darkly, Venus Aversa (2010.)
The Manticore and Other Horrors (2012.)
Hammer of the Witches (2015.)
Cryptoriana – The Seductiveness of Decay (2017.)
Existence Is Futile (2021.)

Izvori

Vanjske poveznice

Sestrinski projekti

Mrežna mjesta
Službene stranice sastava
Cradle of Filth na Facebooku

Sastavi black metala
Britanski sastavi heavy metala
Sastavi simfonijskog metala
Sastavi gothic metala

Cradle of Filth


José Lino Matute (Juticalpa, febrero de 1780 - Honduras, 25 de julio de  1854) fue un militar y político hondureño, de inclinación conservadora. Fue consejero encargado de Honduras entre el 12 de noviembre de 1838 y el 9 de enero de 1839.

Consejero encargado del Poder Ejecutivo
El 12 de noviembre de 1838, el consejero Lino Matute sustituyó provisionalmente en el poder al consejero José María Martínez Salinas.

Según el decreto preparado por Martínez Salinas, en el cual el país se declara un Estado independiente de Honduras y separado absolutamente de las Provincias Unidas del Centro de América, por cuanto Matute no convocó a la Asamblea para las elecciones y el 9 de enero de 1839 presentó su renuncia, siendo sustituido por el consejero de gobierno Juan Francisco de Molina;
dos días después se publicó la Constitución del Estado de Honduras de 1839 en la cual se sustituye el título de "Jefe de Estado de Honduras" por el de presidente de Honduras, además la forma de elección sería popular y el periodo presidencial duraría dos años.

Referencias

Militares de Honduras
Olanchanos
Políticos de Honduras del siglo XIX
Presidentes de Honduras
Conservadores de Honduras

José Lino Matute


Os Ikhwan  ou Ikhwan man ata'a Allah (Irmãos do Poder de Deus), eram uma milícia religiosa composta por tribos tradicionalmente nómadas,  que formaram uma força militar significativa de Ibn Saud e teriam desempenhado um papel importante em estabelecê-lo como governante da maior parte da Península Arábica no Reino da Arábia Saudita.

Os Ikhwan surgiram por volta de 1902. Eles eram o produto do clero que pretendia desmembrar as tribos beduínas e estabelecê-las em torno dos poços e oásis das populações árabes sedentárias, principalmente dos Najd, sob o argumento de que a vida nómada era incompatível com a estrita conformidade de sua interpretação do Islão. Os recém-islamizados beduínos seriam convertidos de invasores nómadas em soldados do Islão. Os clérigos/professores do Ikhwan foram dedicados à sua ideia de purificação e unificação do Islão, e alguns dos recém-convertidos Ikhwan se rebelaram contra o emir Ibn Saud, acusando-o de frouxidão religiosa. A conquista do Hejaz em 1924 colocou todo o atual estado saudita sob o controle de Ibn Saud. O monarca então entrou em conflito com elementos dos Ikhwan. Ele esmagou o seu poder na Batalha de Sabilla em 1929 ou 1928, após o que a milícia foi reorganizada na Guarda Nacional da Arábia Saudita.

Terrorismo

Ikhwan


السذابية (الاسم العلمي:Rutaceae) هي  من النباتات تتبع  الصابونيات من  ثنائيات الفلقة.

التصنيف
 النارنجاوات
 الكلوزيناوية
 الكلوزينينة
 المورايا
 النارنجاوية
 الليمونينة
 الليمون
 التودالاوات
 التودالة

من أجناسها
 ذفراء
 ثحرط

مراجع

سذابية
سذابية
سذابية
مقالات تستخدم تنوع تصنيف كائن
سذابية

سذابية


Ruth Lewis, pakistanska katolička redovnica i humanitarna djelatnica, poznata pod nadimkom »pakistanska Majka Terezija«.

Bila je članicom Družbe misionarka Krista Kralja. U Karachiju 1969. zajedno sa sestrama Gertrudeom Lemmens i Margaretom D'Costa osniva centar »Dar-ul-Sukun« (»Kuću mira«), u kojem se tijekom pet desetljeća skrbila za djecu s umnim i tjelesnim oštećenjima. Četvero njezinih štićenika osvojilo je odličja na Olimpijskim igrama za djecu s poteškoćama u Sjedinjenim Državama 1996. Unatoč opasnosti od zaraze koronavirusom u ljeto 2020., nastavila je njegovati štićenike centra, no zbog starosti i zdravstvenog rizika podlegla je zarazi i 20. srpnja preminula. Četiri dana kasnije, pakistanska vlada, na čelu s predsjednikom Arifom Alvijem, posmrtno ju je odlikovala visokim državnim odličjem Sitara-e-Imitiaz za društvene zasluge.

Pakistanski novinar Imran Aslam ubrojio ju je među »ljude koji su oblikovali Karachi« tijekom njegove povijesti.

Izvori

Životopisi, Pakistan
Katoličke redovnice

Ruth Lewis


An  elixir is a sweet liquid used for medical purposes, to be taken orally and intended to cure one's illness. When used as a pharmaceutical preparation, an elixir contains at least one active ingredient designed to be taken orally.

Etymology

The word was introduced in late Middle English, through Latin from Arabic al-ʾiksīr (الإكسير), which in turn is the Arabization of Greek xērion (ξήριον) "powder for drying wounds" (from ξηρός xēros "dry"). For centuries elixir primarily meant an ingredient used in alchemy, either referring to a liquid which purportedly converts lead to gold, or a substance or liquid which is believed to cure all ills and give eternal life.

Types

Non-medicated elixirs
These are used as solvents or vehicles for the preparation of medicated elixirs. Active ingredients are dissolved in a 15–50% by volume solution of ethyl alcohol:
aromatic elixirs (USP)
isoalcoholic elixirs (NF)
compound benzaldehyde elixirs (NF)

Medicated elixirs
These include:
 antihistaminic elixirs used against allergy, such as chlorpheniramine maleate (USP) or diphenhydramine HCl
 sedative and hypnotic elixirs, the former to induce drowsiness, the latter to induce sleep
pediatric elixirs such as chloral hydrate
expectorant elixirs used to facilitate productive cough (i.e. cough with sputum), such as terpin hydrate

East Asian vitamin drinks
Daily non-alcoholic non-caffeinated 'vitamin drinks' have been popular in East Asia since the 1950s, with Oronamin from Otsuka Pharmaceutical perhaps the market leader. Packaged in brown light-proof bottles, these drinks have the reputation of being enjoyed by old men and other health-conscious individuals. Counterparts exist in South Korea and China.

Western energy drinks typically have caffeine and are targeted at a younger demographic, with colorful labels and printed claims of increased athletic/daily performance.

Pseudomedicinal drinks
See Patent medicine.

Composition

An elixir is a hydro-alcoholic solution of at least one active ingredient. The alcohol is mainly used to:
 Solubilize the active ingredient(s) and some excipients
 Retard the crystallization of sugar
 Preserve the finished product
 Provide a sharpness to the taste
 Aid in masking the unpleasant taste of the active ingredient(s)
 Enhance the flavor.
The lowest alcoholic quantity that will dissolve completely the active ingredient(s) and give a clear solution is generally chosen. High concentrations of alcohol give burning taste to the final product.

An elixir may also contain the following excipients:
 Sugar and/or sugar substitutes like the sugar polyols glycerol and sorbitol.
 Preservatives like parabens and benzoates and antioxidants like butylated hydroxytoluene (BHT) and sodium metabisulfite.
 Buffering agents
 Chelating agents like sodium ethylenediaminetetraacetic acid (EDTA)
 Flavoring agents and flavor enhancers
 Coloring agents

Storage
Elixirs should only be stored in a tightly closed, light resistant container away from direct heat and sunlight.

See also

 Brompton cocktail
 Concoction
 Elixir of life
 Internal alchemy
 Energy drink
 Soft drink
 Panacea (medicine), mythological remedy that would cure all diseases
 Suspension (chemistry)
 Syrup
 Spagyric
 Herbal tea
 Tincture, in which alcohol is the major solvent and the ingredient is often highly concentrated.
 Theriac

References

Drug delivery devices
Dosage forms

Elixir


Ponte Lambro ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Como in der Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 11 Kilometer ostnordöstlich von Como am Lambro und umfasst die folgenden Fraktionen: Busnigallo, Fucina, Lezza, Mazzonio und Schieppo.

Verkehr
Ponte Lambro liegt mit seinem Bahnhof an der Bahnstrecke Milano–Asso.

Gemeindepartnerschaften
  Zawiercie, Woiwodschaft Schlesien seit 2004
  Kamjanez-Podilskyj, Oblast Chmelnyzkyj seit 2006
  Carbone seit 2010
  Cortale, Provinz Catanzaro seit 2010

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche Santa Maria Annunciata (1720/1818), restauriert, Architekt: Simone Cantoni
 Kirche San Bernardo (16. Jahrhundert)
 Kloster San Bernardo
 Verschiedene Betkapellen

 Schlossruine (13. Jahrhundert) in der Fraktion Mazzonio
 Archäologische Fünde im Ortsteil Cascina Schieppo
 Öffentliche Waschanlage in der Fraktion Lezza

Persönlichkeiten
 Leopoldo Metlicovitz (* 1868 in Triest; † 1944 in Ponte Lambro), Maler, Illustrator, Buhnenmaler
 Roberto Lepetit (* 1906 in Ponte Lambro; † 1945 in Ebensee), Unternehmer, Partizan, erschossen
 Zaira Spreafico (* 1920 in Lecco; † 2004 in Ponte Lambro), Kinderarztin, leiterin der «La Nostra Famiglia» für Kinder mit Handicap
 Giancarlo Puecher Passavalli (* 1923 in Mailand; † 1943 in Erba), Goldmedaille für militärische Tapferkeit, Partizan, Ehrenbürger  von Ponte Lambro (21. März 2014)
 Giovanni Strada (* 1882 in Mailand; † 1949 in Ponte Lambro), Priester, Partizan
 Carlo Tavecchio (* 1943), Gemeindepräsident, Präsident der Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC)

Literatur
 Anna Ferrari-Bravo, Paola Colombini: Guida d'Italia. Lombardia (esclusa Milano). Milano 1987, S. 278.
 Lombardia – Touring club italiano, Touring Editore (1999), ISBN 88-365-1325-5, Ponte Lambro Online

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei

Ponte Lambro


Stephen Geoffrey Cottrell (né le ) est un évêque de l'Église d'Angleterre. Depuis le 9 juillet 2020, il est archevêque d'York et primat d'Angleterre, le deuxième évêque le plus ancien de l'église et le plus ancien du nord de l'Angleterre. Il a auparavant été évêque de Reading (un Suffragant du diocèse d'Oxford), 2004-2010, et évêque de Chelmsford, 2010-2020.

Jeunesse et éducation
Cottrell est né le 31 août 1958 à Leigh-on-Sea, Essex. Son frère, le professeur David Cottrell, est psychiatre et universitaire. Il fait ses études au lycée Belfairs. Il étudie à l'École polytechnique du centre de Londres et obtient un baccalauréat ès arts (BA) en Étude des médias en 1979. De 1981 à 1984, il se forme pour l'ordination à St Stephen's House, Oxford. Il étudie ensuite le leadership chrétien au St Mellitus College de Londres et obtient une maîtrise ès arts (MA) en 2019.

Ministère ecclésiastique
Cottrell devient diacre à Petertide le  juillet 1984 et est ordonné prêtre le 30 juin 1985, les deux fois par Ronald Bowlby, évêque de Southwark, à la Cathédrale de Southwark. Il débute comme vicaire à Christ Church, Forest Hill dans le diocèse de Southwark. De 1988 à 1993, il est prêtre en charge de l'église St Wilfrid, Chichester, et également directeur adjoint des études pastorales au Chichester Theological College. Il est ensuite missionnaire diocésain pour le diocèse de Wakefield et enfin, avant son ordination à l'épiscopat, Chanoine à la Cathédrale de Peterborough.

Ministère épiscopal

Cottrell est nommé évêque de la région de Reading le 6 janvier 2004, après que Jeffrey John ait renoncé de manière controversée sa nomination au poste en 2003. Il avait été un partisan de la nomination initiale de John. Il est consacré le 4 mai 2004 par Rowan Williams, archevêque de Cantorbéry, à la cathédrale Saint-Paul, à la suite de la confirmation de la nomination par lettres patentes.

À la suite de sa nomination comme évêque de Chelmsford le 22 mars 2010, il est transféré au siège de Chelmsford le 6 octobre 2010. Il est installé à la Cathédrale de Chelmsford le 27 novembre 2010. En 2014, il devient Lord Spiritual, l'un des 26 évêques diocésains les plus anciens habilités à siéger à la Chambre des lords, il est présenté le 25 mars 2014.

Le 17 décembre 2019, il est désigné pour succéder à John Sentamu comme archevêque d'York, métropolite d'York et primat d'Angleterre, après le départ à la retraite de ce dernier en juin 2020. Le poste est le deuxième le plus élevé de l'Église d'Angleterre après celui de l'Archevêque de Cantorbéry. L'élection canonique de Cottrell a lieu par vidéoconférence le 11 juin 2020. La confirmation de son élection, par laquelle il prend légalement ses fonctions, a lieu le 9 juillet et son intronisation a lieu à la Cathédrale d'York lors d'un service d'Evensong le 18 octobre.

Cottrell est nommé conseiller privé le 21 juillet 2020. Désormais Lord Spiritual ex officio, il est présenté à la chambre des Lords le 22 octobre 2020.

Il est membre de la Société des prêtres catholiques (SCP) et membre d'Affirmation du catholicisme. En décembre 2014, il est choisi comme président du mouvement, prenant ses fonctions début 2015.

Vie privée
Stephen Cottrell est marié à Rebecca et ils ont trois enfants.

Œuvres choisies
Cottrell a écrit plusieurs livres sur le sujet de l'évangélisation parmi ses 38 titres publiés.
 Dear England : Finding Hope, Taking Heart and Changing the World (Hachette Book Group, mars 2021) ;
 Frapper le sol en s'agenouillant : voir le leadership différemment (Church House Publishing, novembre 2008) ;
 Les choses qu'il transportait (SPCK Publishing, novembre 2008) ;
 Ne fais rien... Noël approche : un calendrier de l'Avent différent (Church House Publishing, août 2008);
 Ne rien faire pour changer votre vie : découvrir ce qui se passe lorsque vous arrêtez (Church House Publishing, mai 2007) ;
 Abondance du cœur : évangélisation catholique pour tous les chrétiens (Darton, Longman et Todd Ltd, mai 2006) ;
 I Thirst: The Cross - The Great Triumph of Love (Zondervan Publishing House, janvier 2004);
 Prier tout au long de la vie : comment prier à la maison, au travail et en famille (Church House Publishing ;  édition révisée, novembre 2003) ;
 On This Rock: Bible Foundations for Christian Living (The Bible Reading Fellowship, janvier 2003);
 Bien voyager : un guide d'accompagnement de la foi chrétienne (Church House Publishing, juin 2000) ;
 Catholic Evangelism (Affirming Catholicism) (Darton, Longman and Todd Ltd, mars 1998);
 Sacrement, intégrité et évangélisation : une approche catholique (Grove Books Ltd, février 1996) ;

Références

Liens externes

Membre du Conseil privé du Royaume-Uni
Archevêque anglican d'York au XXIe siècle
Évêque de Chelmsford
Étudiant de l'université de Westminster
Naissance en août 1958

Stephen Cottrell


මෙය, එක්සත් ජනපදයේ තින්ක්-ටෑන්ක් ෆන්ඩ් ෆෝ පීස් ආයතනයේ අසමත් රාජ්‍යයෝ සූචියෙහි දිස්වන පිළිවෙලට රටවල් ලැයිස්තුවයි.

සටහන්

External links
 Failed States List 2007  The Fund for Peace. Retrieved on 2007-09-17
 Failed States List 2008  The Fund for Peace. Retrieved on 2008-07-14
 Failed States List 2009  The Fund for Peace. Retrieved on 2009-06-24
 Failed States List 2010 The Fund for Peace. Retrieved on 2010-06-21

Failed States

අසමත් රාජ්‍ය සූචිය අනුව රටවල් ලැයිස්තුව


ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2008 නොවැම්බර් මාසයේදී සිම්බාබ්වේ සංචාරය කළේ එදිජා තරග 5 කට ක්‍රීඩා කිරීමටය.

එය නව සිම්බාබ්වේ පුහුණුකරු වෝල්ටර් චවාගුටාගේ පළමු ජාත්‍යන්තර තරඟාවලිය විය.

සංචාර තරග

පළමු පන්තිය: සිම්බාබ්වේ තෝරාගත් XI එදිරිව ශ්‍රී ලංකාව

ලැයිස්තුව A: සිම්බාබ්වේ "ඒ" එදිරිව ශ්‍රී ලංකාව

එක්දින තරගමාලාව

1 වන එදිජා තරගය

2 වන එදිජා තරගය

3 වන එදිජා තරගය

4 වන එදිජා තරගය

5 වන එදිජා තරගය

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ සිම්බාබ්වේ තරග සංචාරය 2008


Brayan Stiven Sánchez Vergara (Medellin, Antioquia, 3 de junho de 1994) é um ciclista profissional colombiano que atualmente corre para a equipa colombiana Medellín de categoria Continental.

Palmarés

Pista
 2017
 Jogos Bolivarianos
  Medalha de ouro em Perseguição por equipas
  Medalha de prata em Perseguição individual

 2018
 Jogos Sul-americanos
  Medalha de ouro em Perseguição por equipas
 Campeonato da Colômbia de Ciclismo em Pista
   Ouro em Perseguição individual
   Ouro em Perseguição por equipas (junto com Marvin Angarita, Carlos Tobón e Juan Esteban Arango)
   Ouro em Madison ou Americana (junto com Juan Esteban Arango)

 2019
 Jogos Pan-Americanos
  Medalha de Prata em Perseguição por equipas (junto com Juan Esteban Arango, Jordan Parra e Marvin Angarita)
  Medalha de Bronze em Madison (junto com Juan Esteban Arango)

Estrada
2019
 1 etapa da Volta à Colômbia
 1 etapa do Clássico RCN

 2021
 2 etapas da Volta à Colômbia
 1 etapa do Tour de Ruanda

Equipas
  Aguardiente Antioqueño-Loteria de Medellín-IDEIA (2014)
  Orgullo Antioqueño (2015)
  Team Jamis (2016)
  EPM (2017)
  Holowesko Citadel (2018)
  Orgullo Paisa (2019-2020)
  Medellín (2021-)

Ligações externas

 Ficha de Brayan Sánchez (sitiodeciclismo.com)

Ciclistas da Colômbia

Brayan Sánchez


හැඳින්වීම

පැතුරුම්පත් සඳහා වන මෘදුකාංගවල මෙන්ම දත්ත ගොනු සඳහා වන මෘදුකාංගවලත් පරිගණක භාෂාවලත් බොහෝ ගණිතමය ගණනය කිරීම් සඳහා ගණිතමය ශ්‍රිත සපයා ඇත. පහත දැක්වෙන්නේ වර්ගීනරණයන් යටතේ ඒවායින් කිහිපයකි.

එකම ශ්‍රිතය එක් එක් මෘදුකාංගවලදී වෙනස් ව ඉදිරිපත් වනු ද දක්නට ලැබෙයි. උදාහරණ වශයෙන් යම් සංඛ්‍යා පරාසයක සාමාන්‍යය සෙවීම සඳහා Lotus 1-2-3 වල AVG වශයෙන් ද MicroSoft Excel වල Average වශයෙන් ද යෙදීම දැක්විය හැකිය.

ගණිතමය ශ්‍රිත වර්ගීකරණය

ගණිතමය සුළු කිරීම් සඳහා

යම්කිසි අගයයන් පරාසයක ඇති අගයයන් සමූහයක එකතුව සෙවීම සඳහා Sum යන ශ්‍රිතය ද සාමාන්‍යය සෙවීම සඳහා යන Average ශ්‍රිතය ද ගුණිතය සෙවීම සඳහා Product යන ශ්‍රිතය ද වර්ගයන්ගේ එකතුව සඳහා SumSQ යන ශ්‍රිතය ද දක්නට ඇත.

එසේම යම් අගයක වර්ග මූලය සෙවීම සඳහා Sqrt යන ශ්‍රිතය ද යම් අගයකින් බෙදූ විට ලබ්ධිය හෙවත් උත්තරය හා ශේෂය සෙවීම සඳහා පිළිවෙලින් Quotient හා Mod යන ශ්‍රිත ද දී ඇත.

එසේම යම් පරාස දෙකක හෝ වැඩි ගණනක ඇති අගය සමූහයන් සඳහා ද ශ්‍රිත ගණනාවක් දක්නට ලැබේ. මෙවන් අගය සමූහයන් කිහිපයක ගුණිතයන්ගේ එකතුව සඳහා SumProduct යන ශ්‍රිතය ද, අගය සමූහයන් දෙකක වර්ගයන්ගේ එකතුවේ එකතූව සඳහා SumX2PY2 යන ශ්‍රිතය ද අගය සමූහයන් දෙකක වර්ගයන්ගේ වෙනසේ  එකතූව සඳහා SumX2mY2 යන ශ්‍රිතය ද වෙනසේ වර්ගයන්ගේ එකතුව සඳහා SumXMY2 යන ශ්‍රිතය ද දක්නට ලැබේ.

මෙහිදී සඳහන් කළ යුතු වැදගත් දෙයක් නම් පැතුරුම් පතක දී පරාසයක් සඳහන් කරන අන්දමයි. Lotus 1-2-3 වලදී එකකට පසු එකක් වන තිති දෙකක්  මේ සඳහා යොදන අතර MicroSoft Excel හා OpenOffice.org Calc  වල දී ඒ සඳහා දෙතිත (Colon)  යොදන බව සැලකිය යුතුය.

Lotus 1-2-3 වල දී A1 සිට A10 දක්වා වන පරාසයේ එකතුව සෙවීම සඳහා : = Sum(A1..A10)

MicroSoft Excel හෝ OpenOffice.org Calc  වල දී A1 සිට A10 දක්වා වන පරාසයේ එකතුව සෙවීම සඳහා : = Sum(A1:A10)

වැටයීම සඳහා

දශම කොටසක් සහිත අගයක් වැටයීම සඳහා Round, RoundUp හා RoundDown යන ශ්‍රිත ද දශම කොටසක් සහිත අගයකට ඉහළින් හා පහළින් ඇති ඉතා කිට්ටු පූර්ණ සංඛ්‍යා ලබා ගැනීම සඳහා Int, Trunc, Ceiling හා Floor යන ශ්‍රිත ද බොහෝ මෘදුකාංග වල දක්නට ඇත.

දර්ශක හා ලඝු ගණක සඳහා

යම් අගයයක් තවත් අගයයක් බලයට නැංවීම සඳහා Power යන ශ්‍රිතය ද යම් අගයයක ඝාතීය අගය ලබා ගැනීම සඳහ EXP යන ශ්‍රිතය ද  ඇත.

එසේම ඝාතීය පාදයේ ලඝු ගණක සෙවීම සඳහා LN යන ශ්‍රිතය ද දහයේ පාදයේ ලඝු ගණක සෙවීම සඳහා Log10 යන ශ්‍රිතය ද ඕනෑම පාදයක ලඝු ගණක සෙවීම සඳහා Log යන ශ්‍රිතය ද ඇත.

යම් අගයක ලක්ෂණ මත රඳා පවතින ශ්‍රිත
යම් අගයයක ලකුණ සෙවීම සඳහා Sign යන ශ්‍රිතය ද එම අගය ඔත්තේ හෝ ඉරත්තේ යන බව සෙවීම අඳහා පිළිවෙලින් Odd හා Even යන ශ්‍රිත ද යම් අගයයක් රෝමන් ක්‍රමයට හැරවීම සඳහා Roman යන ශ්‍රිතය ද දක්නට ඇත.

න්‍යාස සඳහා
යම්කිසි න්‍යාසයක අනුපූරකය සෙවීම සඳහා MInverse යන ශ්‍රිතය ද නිශ්චායකය (Determinant) සෙවීම සඳහා MDeterm යන ශ්‍රිතය ද න්‍යාස දෙකක් ගුණ හෙවත් න්‍යාස ගුණනය කිරීම සඳහා MMult යන ශ්‍රිතය ද දී ඇත. මෙහි විශේෂත්වය වනුයේ සමගාමී සමීකරණ දෙකක හෝ කිහිපයක මූල සෙවීම මෙම ශ්‍රිත භාවිතයෙන් කළ හැකි වීමයි.

මෘදුකාංග

ගණිතමය ශ්‍රිත


Tonny Albert Springer, souvent cité sous la forme T. A. Springer (né le  à La Haye ; mort le  à Zeist), est un mathématicien néerlandais, spécialisé en algèbre.

Biographie
Springer étudie à l'université de Leyde à partir de 1945 ; il y obtient son doctorat en 1951 sous la direction d'Hendrik Kloosterman (Over symplectische Transformaties). Il est post-doctorant  à l'Université de Nancy en 1951-1952, puis il est à nouveau à l'Université de Leyde et, à partir de 1955 à l'université d'Utrecht, où il obtient un poste de professeur titulaire en 1959. Il est émérite en 1991.

Springer est notamment chercheur invité à l'université de Göttingen (1963), à l'Institute for Advanced Study (1961-62, 1969, 1983), à l'IHES (1964, 1973, 1975, 1983), au Tata Institute of Fundamental Research (1968, 1980), à l'Université de Californie à Los Angeles (1965-66), à l'Université nationale australienne et à l'Université de Sydney, à l'Université de Rome Tor Vergata, à l'Université de Bâle, à l'Institut Erwin Schrödinger de Vienne et à l'Université de Paris VI, à la Université des sciences et technologies de Hong Kong (2007), au Mathematical Sciences Research Institute (2008).

Springer a travaillé particulièrement sur les groupes algébriques linéaires, et les « représentations de Springer » du groupe de Weyl portent son nom.

Distinctions et honneurs
Springer est membre de l'Académie royale néerlandaise des arts et des sciences depuis 1964. En 1962, il donne une brève conférence au Congrès international des mathématiciens de Stockholm (Twisted composition algebras) sans figurer dans la liste des conférenciers invités, et en 2006 il est conférencier invité à l'ICM de Madrid (Some results on compactifications of semisimples groups). En 1989, il est élu membre de l'Academia Europaea.

Il est directeur de thèse d'Arjeh Cohen et Gerrit van Dijk.

Un numéro spécial des Indagationes Mathematicae, paru en janvier 2022, est dédié à la mémoire de T. A. Springer.

Publications

 .  Réimpression de l'édition de 1973.

 ; .
 .

Notes et références

Article lié

 Correspondance de Springer

Liens externes

 .

Naissance en février 1926
Membre de l'Academia Europaea
Professeur à l'université d'Utrecht
Mathématicien néerlandais du XXe siècle
Décès en décembre 2011
Décès à 85 ans

Tonny Albert Springer


An Lymania corallina in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Georg Beer, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert William Read. An Lymania corallina in nahilalakip ha genus nga Lymania, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lymania

Lymania corallina


La pilule contraceptive pour chat est une méthode orale de contraception réversible destinée aux chattes pour suspendre temporairement leurs capacités de reproduction. Alternative à la stérilisation définitive, cette méthode présente cependant des effets secondaires graves importants.

Molécules
Trois molécules à base de progestérone synthétique sont principalement employées : l'acétate de mégestrol, la proligestone et l'acétate de médroxyprogestérone.

Mode d'action
Les substances actives des pilules pour chattes agissent par rétrocontrôle négatif de l'axe hypotholamo-hypophysaire, en inhibant le développement des follicules ovariens et en suspendant l'ovulation. Les chaleurs sont ainsi évitées.

Administration
Il s'agit d'une méthode orale ; un comprimé est à administrer une fois par semaine.

Délivrance
En France, la pilule contraceptive pour chatte ne peut être délivrée que sur ordonnance d'un vétérinaire depuis 2012. En Belgique, une ordonnance est nécessaire et elle peut être délivré par un vétérinaire ou en pharmacie.

Indications
La pilule contraceptive est utilisée chez les chattes d'élevage, et pour les individus qui ne peuvent subir d'intervention chirurgicale permettant une stérilisation.

L'association nationale du médicament vétérinaire émet en 2022 des recommandations concernant l'emploi de pilule contraceptive chez les chattes et les chiennes. Un vétérinaire doit impérativement être consulté avant d'établir le traitement le plus adapté qui doit être interrompu en cas d'effet secondaire, le plus limité possible et contrôlé régulièrement par un vétérinaire si son administration dépasse les trois mois.

Contre-indications
Le diabète est une contre-indication absolue.

Avantages et inconvénients
Il s'agit d'un traitement moins coûteux qu'une stérilisation chirurgicale sur le court terme. Cependant, les effets secondaires graves sont importants et les risques augmentent avec la durée de la prise de la pilule contraceptive et avec le surdosage.

Il a été observé que les chatons des premières portées suivant la prise d'acétate de médroxyprogestérone présentaient un poids moins élevé à la naissance et étaient plus faibles, voire mort-nés. Cet effet disparait après les premières portées.

Effets secondaires et dangers
La prise de la pilule chez les chattes est susceptible de provoquer des atteintes de l'appareil reproducteur : pyomètres, hyperplasies et tumeurs mammaires, kystes ovariens, vaginites. Des modifications du comportement peuvent apparaître, ainsi que de la polyphagie ou un diabète sucré. Le décès de l'animal survient également dans 20 % des cas rapportés à l'Anses-Agence nationale du médicament vétérinaire à la suite de la prise de la pilule contraceptive.

Références

Articles connexes
 Stérilisation animale
 Contrôle des populations animales par l'humain

Contraception
Santé du chat

Pilule contraceptive pour chat


الخصر هو ذلك الجزء من البطن بين القفص الصدري والوركين. وعند أجسام البشر المتناسقة، يعتبر الخصر هو أضيق جزء من الجذع. ومنطقة الخصر عند المرأة تميل أن تكون أضيق من عند الرجل.

الخصر هو جزء من البطن بين القفص الصدري والوركين. بالنسبة للأشخاص ذوي الأجسام النحيلة، يكون الخصر هو أضيق جزء من الجذع.

يشير محيط الخصر إلى الخط الأفقي حيث يكون الخصر أضيق، أو إلى المظهر العام للخصر.

بناء
لهذا السبب ولأن الخصر غالبًا ما يكون مرادفًا للمعدة، يمكن للمرء أن يشعر بالارتباك فيما يتعلق بموقع الخصر بالضبط. عامل محير آخر هو أن محيط الخصر يختلف باختلاف الأشخاص. أظهرت دراسة  أن القياسات المبلغ عنها ذاتيًا على عكس القياس الذي أجراه فني، قللت من تقدير محيط الخصر وهذا الاستخفاف زاد مع زيادة حجم الجسم. في الدراسة، كان محيط الخصر المقاس على مستوى السرة أكبر من محيط الخصر الطبيعي. لتحديد محيط الخصر الطبيعي، يحتاج المرء ببساطة إلى الوقوف منتصبًا ثم إمالة الجانب مع الحفاظ على استقامة الساقين والوركين. حيث تكون تجاعيد الجذع هي محيط الخصر الطبيعي.

قياس الخصر
عادة ما يتم قياس الخصر عند أصغر محيط للخصر الطبيعي، وعادة ما يكون فوق زر البطن مباشرة. عندما يكون الخصر محدبًا وليس مقعرًا، كما هو الحال في الحمل والسمنة، يمكن قياس الخصر على مستوى رأسي 1 بوصة فوق السرة.

بدقة، يقاس محيط الخصر عند مستوى منتصف المسافة بين أدنى ضلع محسوس وقمة الحرقفي،  على التوالي عادةً 60٪ و 64٪ من الارتفاع الكلي. يمكن توقعه بنسبة 72٪ من ارتفاع العنق.  تقريب بديل، وثيق الصلة بالقياسات البشرية، هو صغير من الظهر (SOB) + 2 سم.

من المهم ملاحظة أن المتغيرات مثل الموقف تؤثر بشكل كبير على قياس الخصر، وبالتالي فإن أي قياسات لمجموعة ما تحتاج إلى الحفاظ على وضعية ثابتة بين الأشخاص.

حجم الخصر (محيط الخصر) مؤشر على السمنة في منطقة البطن. الدهون الزائدة في منطقة البطن هي عامل خطر للإصابة بأمراض القلب والأمراض الأخرى المرتبطة بالسمنة. أظهرت دراسة نُشرت في المجلة الأوروبية للقلب في أبريل 2007  أن محيط الخصر ونسبة الخصر إلى الورك (يُعرَّف بأنه محيط الخصر مقسومًا على محيط الورك) كانا منبئات لأحداث القلب والأوعية الدموية. يصنف المعهد الوطني للقلب والرئة والدم (NHLBI)  خطر الإصابة بالأمراض المرتبطة بالسمنة على أنه مرتفع إذا كان محيط الخصر للرجال أكبر من  والنساء محيط الخصر أكبر من  . علاوة على ذلك، فإن ما إذا كان محيط الخصر أو مؤشر كتلة الجسم هو مؤشر أفضل على النتائج الصحية الضارة أمر مثير للجدل. على سبيل المثال، أولئك الذين يرفعون الأوزان قد يكون مؤشر كتلة الجسم لديهم مرتفعًا ولكنهم معرضون لخطر منخفض نسبيًا للتأثيرات القلبية الوعائية. بالنسبة لهؤلاء الأشخاص، قد يكون محيط الخصر مؤشرًا أفضل للصحة العامة. أظهرت الأبحاث الحديثة أنه يمكن التنبؤ بمحيط الخصر من خلال وظائف المخ، وبالتالي التقاط الفيزيولوجيا المرضية السلوكية العصبية للسمنة.

نسبة الخصر إلى الورك
نسبة الخصر إلى الورك هي نسبة محيط الخصر إلى محيط الوركين. يقيس نسبة توزيع الدهون حول الجذع.

ثبت أن نسب الخصر إلى الورك البالغة 0.7 للنساء و 0.9 للرجال ترتبط ارتباطًا وثيقًا بالصحة العامة والخصوبة. بالعامية، يتم مقارنة هذا الشكل بشكل الساعة الرملية.

المجتمع والثقافة

موضه
عادة يتم ارتداء الأحزمة حول الخصر. ويمكن أيضا ارتداء المجوهرات، مثل سلسلة البطن، حول الخصر.

في الملابس الحديثة، المنطقة المشار إليها بالخصر تقع إلى حد كبير تحت الخصر كما هو محدد تشريحيًا. مع ظهور البنطلونات والتنانير التي لا تتطلب دعمًا من الأعلى، تحرك خصر الملابس لأسفل إلى وضع يبدأ فيه الجسم في التمدد لتشكيل الأرداف وبالتالي يتوفر الدعم. ومع ذلك، لا تزال منطقة الخصر مقياسًا مهمًا للغاية ومعلمًا لقياس الوزن البشري في صناعة الملابس.

يمكن ارتداء المجوهرات، مثل سلسلة البطن، حول الملابس أو الخصر التشريحي.

تصغير الخصر والتدريب
يشير تدريب تصغير الخصر أو الخصر إلى فعل ارتداء مشد أو أي ملابس ضيقة أخرى لتقليل أو تغيير محيط الخصر. يمكن ضغط الأضلاع الأربعة العائمة أو تحريكها بشكل دائم بواسطة هذه الملابس. يمكن أيضًا استخدام حزام لتغيير مظهر الخصر.

يمكن استخدام تصغير الخصر ببساطة لتقليل عرض الخصر. يمكن أن يكون هذا التغيير دائمًا أو مؤقتًا.

يمكن استخدام تدريب الخصر لتحقيق شكل خصر دائم معين، مثل الخصر الأنبوبي.

التاريخ

علم أصول الكلمات
التعريف: «الجزء الأوسط من الجسم،» أيضًا «جزء من الثوب المناسب للخصر، وجزء من الثوب الذي يغطي الخصر» (ولكن بسبب أنماط الموضة، غالبًا ما يكون فوقه أو أسفله)، ربما من اللغة الإنجليزية القديمة * wæst «النمو،» ومن ثم، «حيث ينمو الجسم،» من Proto-Germanic * wahs-tu- (cognates: Old English wæstm ، Old Norse vöxtr ، Swedish växt ، Old High German wahst «growth ، زيادة،» Gothic wahstus «المكانة،»weaxan الإنجليزية القديمة«لتنمو».

نسبة الخصر إلى الورك

قياسات الخصر

تقول منظمة الصحة العالمية ان زيادة محيط الخصر عن 95 سم عند الرجال و 80 سم عند السيدات يعد أمراً مقلقاً. ويستخدم قياس محيط الخصر عند الاشخاص المصنفين عاديين أو زائدي الوزن.

وتلخص المنظمة بعض النصائح لاستخدام طريقة قياس محيط الخصر:

- يقوم الشخص اولا بتحديد منطقة القياس الصحيحة وتكون اعلى عظام الحوض الجانبية التي تمثل نهايات عظم الفخذ وهي المنطقة التي يثبت عليها حزام الوسط.

- يلف شريط القياس حول الوسط عند المنطقة المحددة.

- يراعي الزفير وعدم كتم التنفس أو محاولة شفط البطن حتى يكون القياس دقيقاً.

- التأكد من عدم كون شريط القياس اوسع أو اضيق من اللازم على الخصر كما يعمل الشخص على عدم امساك الشريط بميل.

- عدم القياس فوق ملابس سميكة حتى لا تضيف إلى القياس.

قم بقياس محيط خصرك بشريط القياس المخصص لذلك حيث يعتمد محيط خصرك كذلك كمؤشر لتحديد الأخطار الصحية الكامنة، حيث اظهرت الدراسات ان زيادة تجمع الدهون في منطقة الخصر تعتبر مؤشر قوي على زيادة احتمالات الإصابة بامراض مثل السكر النوع الثاني وارتفاع ضغط الدم وامراض القلب الوعائية (خصوصا إذا كان مؤشر كتلة الجسم يقع ما بين 25 – 34.9)، استعن بالجدول أدناه لمقارنة قياسك مع الأرقام الدقيقة الواردة فيه، سجل قياس خصرك الحالي ودرجة الخطر في قسيمة الهدف المطلوب لضبط الوزن:

 تخسيس الخصر والتدريبات

اتّباع نظام غذائي سليم هو من أفضل الطرق على الإطلاق لإزالة الدهون الزائدة وحرقها خصوصا في منطقتي البطن والخصر، وهو يشمل شرب كميات كبيرة من الماء والحرص على تناول أطعمة تحتوي على نسب قليلة من السعرات الحرارية والإكثار من البروتينات والابتعاد عن الوجبات السريعة والسكريات والإكثار من تناول الشاي الأخضر والبمبلموس والقرفة فهي تقلل من الشهية وممارسة التمارين الرياضية بشكل منتظم، أو مزاولة رياضة المشي السريع لمدة نصف ساعة على الأقل للأشخاص الذين يتعبون بسرعة.
بالإضافة إلى شرب شاي الزنجبيل المهم لتنحيف منطقة الخصر والبطن
وترك وجبة العشاء الدسمة وابدالها بسلطة خضار أو تفاح اخضر

انظر أيضا
 نسبة الخصر إلى الورك
 الموضة
 الجمال
 الكرش

قراءة متعمقة
* البدانة في منطقة البطن
 ألفينولاغينيا
 الرقص الشرقي
 تعديل الجسم
 جسم الإنسان
 مردف
 سرة البطن
 إزالة الضلع
 نسبة الخصر إلى الورك
 نسبة الخصر إلى الارتفاع
 : تصنيف: مشدات
 مشد الساعة الرملية
 ربط ضيق
 مشد تدريب
 مشد الخصر
 صدار

مراجع

روابط خارجية

 "Waist". Encyclopædia Britannica (الطبعة الحادية عشرة). 1911.
 تم قياس متوسط الطول والوزن ومحيط الخصر للبالغين الذين تبلغ أعمارهم 20 عامًا فأكثر (الولايات المتحدة

بطن
صفات جنسية ثانوية مميزة

خصر


Embriyo, (İngilizce: Embryo Eski Yunanca: ἔμβρυον (oku. embrüon tohum) çok hücreli diploid ökaryotlarda gelişimin ilk basamaklarından biri. Zigotun, arka arkaya mitoz bölünme geçirip hücre sayısının artmasına embriyo denir.

Yumurta ve sperm hücrelerinin birleşmesiyle oluşan zigot, çift sarmallı DNA moleküllerini içerir. Bitkiler, hayvanlar ve bazı protistlerde zigot mitozla bölünerek çok hücreli canlıyı oluşturur. Embriyo terimi, bu gelişimin zigotun bölündüğü zamanla, gelişim basamağının başka basamağa geçmesine kadar olan ilk zamanlarını anlatmak için kullanılır.

İnsanlarda, ilk sekiz haftalık döneme embriyonal dönem denilir. Embriyonal dönemde 3 germ yaprağından çeşitli organ sistemleri oluşur. Hayvanlarda, zigotun bu gelişim aşamasında morula, blastula ve Gastrula evreleri görülür. Bitkilerde ise, bu gelişme safhaları standart değildir, embriyo yeni bitkiler oluşturmak üzere gelişir.

Gelişim Süreci

Hayvan Embriyoları
Hayvanlarda döllenme, zigotun geliştirmesiyle embriyonik süreci başlatır. Zigottan çok gözeli embriyoya geçiş süreci bölünme, blastula, gastrulasyon ve organogenez olarak adlandırılan bir dizi süreçten oluşur. Bu süreç döllenme ile başlamaktadır.

Kaynakça

Embriyoloji

Embriyo


Cuneiphycus, fosilni rod crvenih algi unutar podrazreda Corallinophycidae. Postoje dvije opisane vrste.

Taksonomski je priznat kao zaseban rod.

Vrste
 Cuneiphycus aliquantulus J.H.Johnson
 Cuneiphycus texanus J.H.Johnson, tip

Izvori

Corallinophycidae

Cuneiphycus


RNK Zmaj Makarska
NK Zmaj Blato
NK Zmaj Zadar
NK Zmaj Komiža

NK Zmaj


Maraîchers () is a station on Line 9 of the Paris Métro in the 20th arrondissement of Paris, located under the Rue des Maraîchers, after which it is named.

The station was opened on 10 December 1933 with the extension of the line from Richelieu–Drouot to Porte de Montreuil. Rue des Maraîchers is French for "street of the market-gardeners"; until the 20th century the hills of Belleville and Montreuil were cultivated by many market-gardeners, whose most famous products were the "peaches of Montreuil".

Station layout

Paris Métro stations in the 20th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1933

Maraîchers station


BulgariaSat-1 este un satelit geostaționar de comunicații ce a fost lansat pe 23 iunie 2017 și funcțional de la 24 iunie. Este deținut de Bulsatcom și fabricat de SSL.Are o poziție orbitală 1.9° Est (noua poziție din cauza sateliților Thor 5, 6 și Intelsat 10-02), cu o sarcină utilă compusă din 30 canale în banda Ku cu transpondere BSS și 2 transpondere Ku FSS pentru telefonie prin satelit și servicii de înaltă definiție pentru canale de televiziune. Satelitul este alimentat de șase panouri solare care, împreună, generează 10 kW. Acesta este conceput pentru a oferi servicii timp de 15 ani, dar cu o perioadă de viață de peste 20 de ani, datorită capacități de ridicare al SpaceX F9 și cu orbita de transfer super-sincron (SSTO).

SpaceX a lansat satelitul de la Centrul Spațial Kennedy, Florida, trimis pe orbită de racheta SpaceX Falcon 9.

BulgariaSat-1 este primul satelit geostaționar din istoria Bulgariei și este conceput pentru a oferi servicii Direct-to-Home (DTH) servicii de televiziune și servicii de comunicații în Balcani și în alte regiuni din Europa.

Istoric
În septembrie 2014, Space Systems/Loral (SSL) a fost ales pentru fabricarea de nave spațiale în Palo Alto, California, cu rachete SpaceX Falcon 9 pentru a lansa un satelit de comunicații. SSL a asistat Bulgaria în obținerea de finanțare, inclusiv export de credit de la Banca de Export-Import a Statelor Unite ale Americii.

În Martie 2016, Bulsatcom a anunțat că își propune să lanseze primul satelit geostaționar de comunicații numit BulgariaSat-1 pe orbită până la sfârșitul anului 2016, după doi ani de la începerea producției.

Bulgaria Sat
Bulgaria Sat este singurul operator de sateliți, inovator în industria spațială, oferind servicii de  comunicații prin satelit, soluții pentru difuzare de telecomunicații, către corporații și guvern. BulgariaSat are sediul în Sofia.

Bulgaria Sat este un afiliat al Bulsatcom, care este un lider de telecomunicații și cel mai mare furnizor de servicii de Televiziune cu plată din Bulgaria.

Referințe

Sateliți
Sateliți artificiali
SpaceX

BulgariaSat-1


Francisco Muntaner (Palma, 1743 - Madrid, 1805) est un graveur espagnol.

Biographie
Francisco Muntaner naît à Palma de Majorque en 1743. Membre d'une famille de graveurs majorquins, fils de Lorenzo Muntaner Upé, qui l'initie à la gravure, et petit-fils du peintre italien Juan Muntaner Marimonti, il est baptisé dans la cathédrale de Palma le .

Protégé par l'évêque de Majorque, Francisco Garrido de la Vega, à qui il offre une gravure de l'Immaculée Conception, il est admis en  comme membre surnuméraire de l'Académie royale des beaux-arts de San Fernando. Cependant, en , l'évêque a dû adresser une longue lettre au , directeur de l'Académie, pour défendre Muntaner, car un autre peintre majorquin, , l'a dénoncé comme inapte à porter le titre étant le fils de Juana Ana Picó, une descendante, selon lui, de convertis juifs ; selon l'évêque, son véritable nom de famille est Munera et elle a été adoptée dans son enfance par Juan Picó, un orfèvre.

Après la lettre de l'évêque, en , il est élu à l'unanimité académicien du mérite pour deux gravures de l'Immaculée Conception et de Notre-Dame des Douleurs. Vers 1779, il épouse Marta Ignacia González Palomino, fille du peintre Antonio González Ruiz et petite-fille de Juan Bernabé Palomino, dont Muntaner a même reçu des leçons de gravure à l'Académie.

Muntaner participe à plusieurs des projets les plus importants entrepris par l'Académie selon les principes de la pensée des Lumières, notamment les  (Antiquités arabes d'Espagne), pour lesquelles il grave en 1775 la  (Vue de la forteresse de l'Alhambra depuis le château de ) et la  (Vue de la mosquée de Cordoue et des colonnes millénaires) d'après des dessins de José de Hermosilla. En 1784, sur les instructions de Ventura Rodríguez, il grave les plans et les vues de la cathédrale de Malaga, publiés un an plus tard sous le titre  (Dessins de la cathédrale de Malaga).

Il collabore à la série de  (Portraits des Espagnols illustres, Madrid : Calcografía Nacional, 1791) promue par la Chalcographie royale sur proposition de Manuel Salvador Carmona, directeur de l'Académie royale, qui l'inclut dans la liste des graveurs « les plus méritants » pour entreprendre le projet. Elle inclut les portraits d'Ambrosio de Morales et de Juan de Mariana, tous deux d'après des dessins de José del Castillo (1788), celui du cardinal Gil de Albornoz (1791), d'après un dessin de , celui d'Antonio Agustín (1791), d'après un dessin de , et celui de Jean Louis Vivès (1794), d'après un dessin de José López Enguídanos.

Pour la  (Compagnie de gravure des peintures des palais royaux), il grave Les Fileuses de Diego Velázquez en 1796, d'après un dessin d'Agustín Esteve, pour lequel il est payé , Le Bouffon avec des livres de Velázquez et d'après un dessin de León Bueno, pour lequel il est payé  en 1792, et  de Bartolomé Esteban Murillo d'après un dessin de León Bueno, une eau-forte pour laquelle il a été payé  en 1792, et  par Leandro Bassano d'après un dessin également de León Bueno, interprété à tort comme un portrait de Thomas More et attribué au Titien, pour lequel il a été payé . En outre, et pour cette même série, il a dirigé son élève  dans les reproductions de l'Ésope et du Ménippe de Velázquez.

Il participe également au  : l'édition de 1722 de Joaquín Ibarra de  (La Conjuration de Catilina et la Guerre de Jugurtha) de Salluste, traduite par l'infant Gabriel d'Espagne, ainsi qu'au « Quijote de Ibarra », imprimé en quatre volumes en 1780 sous le patronage de l'Académie royale, pour lequel il a fourni six gravures d'après cinq dessins d'Antonio Carnicero Mancio et un de Gregorio Ferro.

Francisco Muntaner meurt à Madrid en 1805.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance à Palma
Naissance en 1743
Graveur espagnol du XVIIIe siècle
Aquafortiste espagnol
Buriniste
Décès à Madrid
Décès en 1805

Francisco Muntaner


Aeroportul Vidin  este un aeroport situat la 6 km de Vidin, Bulgaria. Autoritățile din Bulgaria doresc să redeschidă acest aeroport.

Aeroportul internațional de la Vidin realizează recepția avioanelor de la un număr mare de companii aeriene. El prelucrează multe zboruri interne și internaționale, unele dintre care sunt sezoniere. În ultimii ani, aeroportul Vidin s-a modernizat considerabil, fapt ce a îmbunătățit nivelul confortului de primire a pasagerilor din diverse colțuri ale lumii.

Referințe

Aeroporturi din Bulgaria
Istoria Vidinului
1973 în Bulgaria

Aeroportul Vidin


128. længdegrad kan henvise til:

 128. vestlige længdekreds
 128. østlige længdekreds

128. længdegrad


Teflon, politetrafloroetilen (PTFE) polimerin ticârî adıdır. PTFE, florlanmış etilen polimerdir. Monomeri tetrafloroetilendir.

1938'de Du Pont firmasından Roy J. Plunkett tarafından bulunmuş ve 1946'da ticari olarak piyasaya sürülmüştür. Bir termoplastik floropolimerdir. Flor atomlarıyla doymuş uzun ve düz bir karbon zincirinden meydana gelmiş moleküler yapı, atomlar arasındaki kuvvetli bağlar sebebiyle oldukça inert özelliklere sahiptir. Isıya, kimyevî maddelere, neme, elektrik atlamasına (dielektrik), sürtünmeye dayanıklı olan Teflon hiçbir maddeye yapışmaz, sürtünme katsayısı bütün katı cisimlerinkinden küçüktür.

Teflon 260 °C üzerindeki sıcaklıklarda bozulmaya başlar; 350 °C civarında tamamen yapısı bozulur. Ateş üzerinde bırakılan boş bir tava bu dereceleri aşabilir ancak tava içinde yanan az miktardaki yağ sağlık açısından daha büyük bir sorun oluşturur.

Kimyasal yapısı

Tetrafluoroetilen eldesinde, hekzaklor etandan başlayarak, 1,2-dikloro-1,1,2,2-tetrafloroetan elde edilir. Bu da çinko ile reaksiyona sokulursa tetrafluoretilen elde edilir. Tetrafluoretileni kloroformdan başlayarak da elde etmek mümkündür. Elde edilen tetrafluoretilen, yüksek sıcaklıkta peroksidin katalitik etkisiyle polimerize edilir.

Politetrafluoroetileni imal eden 2 firmadan Du Pont bu maddeye "teflon"; Allied Chemical ise "halon" ticari isimlerini vermişlerdir. Elde edilen polimer yapışkan olmadığı, ısıya ve mekanik baskılara dayanıklı olduğu için kullanma maksadına göre özel kalıplarda yüksek basınç altında 300-400 °C sıcaklık altında sentezlenmek suretiyle kütükler hâline sokulur.

Erimiş veya çözünmüş hâldeki saf sodyum, saf potasyum gibi alkali metaller, flor gazı, yüksek sıcaklık ve basınç altında teflona etki eder. Bunun dışında ultraviyole ışınlarına, ozon, nem, sıcaklık, tuz ve benzeri maddelere dayanıklılığıyla metal, plastik, ağaç, seramik gibi maddeleri kaplamak için uygundur.

En çok kullanıldığı yerler yüksek ısıya dayanıklı conta, keçe, bant, vana seti, salmastra, taşıyıcı band ve merdaneler, kimyevî maddelere dayanıklı boru, karıştırıcı, laboratuvar cihazları, filtre, diyafram, elektrik gerilimlerine dayanıklı kablo yalıtkanı, izalotör, elektrikli âletlere gerekli muhtelif yalıtkan parçalar ve makine sanâyinde sürtünmeye dayanıklı yağsız yataklar ve burçlar, köprü ve binalar için kayar yataklar, segmanlar ve yağ sıyırma siğilleri, pnömatik ve hidrolik parçalar yapımı, mouse altları sayılabilir.

Ayrıca bakınız

 BS 4994, çift katmanlı kimyasal proses tesisi ekipmanları için termoplastik astar olarak kullanılan bir PTFE
 Karanlık Sular, PFOA ile ilgili dava hakkında bir film
 The Devil We Know, PFOA'nın sağlık ve çevresel etkileri üzerine belgesel
 ETFE
 Magnezyum/Teflon/Viton, pirolant termit bileşimi
 Polimer adsorpsiyonu
 Polimer duman ateşi
 Süperhidrofobik kaplama

Kaynakça

Plastikler
Amerika Birleşik Devletleri icatları
Genelleşen markalar

Teflon


An Ammocalamagrostis baltica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johannes Flüggé ngan Heinrich Adolph Schrader, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paul Victor Fournier. An Ammocalamagrostis baltica in nahilalakip ha genus nga Ammocalamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ammocalamagrostis

Ammocalamagrostis baltica


Šašuljica (milava, lat. Calamagrostis), veliki biljni rod iz porodice travovki. Raširen je po gotovo čitavoj Euroaziji i Sjevernoj Americi, Australiji i dijelovima Afrike i Južne Amerike. U Hrvatskoj raste nekoliko vrtsa.

Vrste

 Calamagrostis abnormis (Hook.f.) U.Shukla
 Calamagrostis acuminata (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis × acutiflora (Schrad.) DC.
 Calamagrostis affinis (M.Gray) Govaerts
 Calamagrostis ajanensis Kharkev. & Prob.
 Calamagrostis alajica Litv.
 Calamagrostis altaica Tzvelev
 Calamagrostis × amgunensis Prob.
 Calamagrostis × andrejewii Litv.
 Calamagrostis angustifolia Kom.
 Calamagrostis anthoxanthoides (Munro ex Hook.f.) Regel
 Calamagrostis appressa (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis archboldii Hitchc.
 Calamagrostis arenaria (L.) Roth
 Calamagrostis arundinacea (L.) Roth
 Calamagrostis atjehensis Ohwi
 Calamagrostis australis (Moritzi) Buse
 Calamagrostis austrodensa Govaerts
 Calamagrostis austroscaberula Govaerts
 Calamagrostis autumnalis Koidz.
 Calamagrostis avenoides (Hook.f.) Cockayne
 Calamagrostis × badzhalensis Prob.
 Calamagrostis balkharica P.A.Smirn.
 Calamagrostis × baltica (Flüggé ex Schrad.) Trin.
 Calamagrostis benthamiana (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis × bihariensis Simonk.
 Calamagrostis bogotensis (Pilg.) Pilg.
 Calamagrostis bolanderi Thurb.
 Calamagrostis borii Tzvelev
 Calamagrostis brachyathera (Stapf) Govaerts
 Calamagrostis brassii Hitchc.
 Calamagrostis breviglumis (Benth.) Hack. ex Maiden & Betche
 Calamagrostis breviligulata (Fernald) Saarela
 Calamagrostis breweri Thurb.
 Calamagrostis burejensis Prob. & Barkalov
 Calamagrostis cainii Hitchc.
 Calamagrostis canadensis (Michx.) P.Beauv.
 Calamagrostis canescens (Weber) Roth
 Calamagrostis carchiensis Laegaard
 Calamagrostis carinata (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis caucasica Trin.
 Calamagrostis chalybaea (Laest.) Fr.
 Calamagrostis chaseae Luces
 Calamagrostis cleefii Escalona
 Calamagrostis conferta (Keng) P.C.Kuo & S.L.Lu
 Calamagrostis crassiuscula (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis curtoides (Rúgolo & Villav.) Govaerts
 Calamagrostis × czerepanovii Husseinov
 Calamagrostis debilis Hook.f.
 Calamagrostis decipiens (R.Br.) Govaerts
 Calamagrostis decora Hook.f.
 Calamagrostis deschampsiiformis C.E.Hubb.
 Calamagrostis deschampsioides Trin.
 Calamagrostis diemii (Rúgolo) Soreng
 Calamagrostis diffusa (Keng) Keng f.
 Calamagrostis dmitrievae Tzvelev
 Calamagrostis don-hensonii (Reznicek & Judz.) Saarela
 Calamagrostis drummondii (Steud.) Govaerts
 Calamagrostis effusiflora (Rendle) P.C.Kuo & S.L.Lu ex J.L.Yang
 Calamagrostis elatior (Griseb.) A.Camus
 Calamagrostis emodensis Griseb.
 Calamagrostis epigejos (L.) Roth
 Calamagrostis expansa (Munro ex Hillebr.) Hitchc.
 Calamagrostis extremiorientalis (Tzvelev) Prob.
 Calamagrostis fauriei Hack.
 Calamagrostis filifolia Merr.
 Calamagrostis filiformis Griseb.
 Calamagrostis × filipes (Keng) P.C.Kuo & S.L.Lu ex J.L.Yang
 Calamagrostis flaccida Keng f.
 Calamagrostis foliosa Kearney
 Calamagrostis frigida (Benth.) Maiden & Betche
 Calamagrostis fulgida Laegaard
 Calamagrostis gamblei Paszko
 Calamagrostis gaoligongensis (Paszko) Paszko
 Calamagrostis gigas Takeda
 Calamagrostis × gracilescens (Blytt) Blytt
 Calamagrostis griffithii (Bor) G.Singh
 Calamagrostis guamanensis Escalona
 Calamagrostis guatemalensis Hitchc.
 Calamagrostis gunniana (Nees) Reeder
 Calamagrostis hakonensis Franch. & Sav.
 Calamagrostis × hartmaniana Fr.
 Calamagrostis × haussknechtiana Torges
 Calamagrostis hedbergii Melderis
 Calamagrostis hillebrandii (Munro ex Hillebr.) Hitchc.
 Calamagrostis himalaica (L.Liu ex Wen L.Chen) Paszko
 Calamagrostis holciformis Jaub. & Spach
 Calamagrostis holmii Lange
 Calamagrostis hongii Paszko & Bing Liu
 Calamagrostis howellii Vasey
 Calamagrostis imbricata (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis inaequalis (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis × indagata Torges & Hausskn.
 Calamagrostis inexpansa A.Gray
 Calamagrostis insperata Swallen
 Calamagrostis kalarica Tzvelev
 Calamagrostis koelerioides Vasey
 Calamagrostis kokonorica Keng ex Tzvelev
 Calamagrostis × kolymaensis Kom.
 Calamagrostis korotkyi Litv.
 Calamagrostis korshinskyi Litv.
 Calamagrostis × kotulae Zapal.
 Calamagrostis kozhevnikovii Prob. & Prokop.
 Calamagrostis × kuznetzovii Tzvelev
 Calamagrostis lahulensis G.Singh
 Calamagrostis lapponica (Wahlenb.) Hartm.
 Calamagrostis lawrencei (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis leonardii Chase
 Calamagrostis ligulata (Kunth) Hitchc.
 Calamagrostis linifolia Govaerts
 Calamagrostis llanganatensis Laegaard
 Calamagrostis longiseta Hack.
 Calamagrostis macilenta (Griseb.) Litv.
 Calamagrostis macrolepis Litv.
 Calamagrostis matsumurae Maxim.
 Calamagrostis mckiei (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis meridensis (Luces) Briceño
 Calamagrostis mesathera (Stapf ex Vickery) Govaerts
 Calamagrostis microseta (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis minarovii Hüseyin
 Calamagrostis minor (Benth.) J.M.Black
 Calamagrostis montanensis (Scribn.) Scribn. ex Vasey
 Calamagrostis moupinensis Franch.
 Calamagrostis muiriana B.L.Wilson & Sami Gray
 Calamagrostis munroi Boiss.
 Calamagrostis nagarum (Bor) G.Singh
 Calamagrostis neocontracta Govaerts
 Calamagrostis niitakayamensis Honda
 Calamagrostis ningxiaensis D.Z.Ma & J.N.Li
 Calamagrostis nivicola (Hook.f.) Hand.-Mazz.
 Calamagrostis nudiflora (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis nutkaensis (J.Presl) Steud.
 Calamagrostis nyingchiensis (P.C.Kuo & S.L.Lu) Paszko
 Calamagrostis obtusata Trin.
 Calamagrostis ophitidis (J.T.Howell) Nygren
 Calamagrostis × paradoxa Lipsky
 Calamagrostis parsana (Bor) M.Dogan
 Calamagrostis parviseta (Vickery) Reeder
 Calamagrostis pavlovii Roshev.
 Calamagrostis perplexa Scribn.
 Calamagrostis pickeringii A.Gray
 Calamagrostis pinetorum Swallen
 Calamagrostis pisinna Swallen
 Calamagrostis × ponojensis Montell
 Calamagrostis porteri A.Gray
 Calamagrostis × prahliana Torges
 Calamagrostis przevalskyi Tzvelev
 Calamagrostis × pseudodeschampsioides Tzvelev
 Calamagrostis pseudophragmites (Haller f.) Koeler
 Calamagrostis pungens Tovar
 Calamagrostis purpurascens R.Br.
 Calamagrostis purpurea (Trin.) Trin.
 Calamagrostis pusilla Reeder
 Calamagrostis quadriseta (Labill.) Spreng.
 Calamagrostis ramonae Escalona
 Calamagrostis reflexa (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis × rigens Fr.
 Calamagrostis rodwayi (Vickery) Govaerts
 Calamagrostis rubescens Buckley
 Calamagrostis sachalinensis F.Schmidt
 Calamagrostis sajanensis Malyschev
 Calamagrostis salina Tzvelev
 Calamagrostis scabrescens Griseb.
 Calamagrostis scabriflora Swallen
 Calamagrostis schmidtiana Tzvelev & Prob.
 Calamagrostis sclerophylla (Stapf) Hitchc.
 Calamagrostis scopulorum M.E.Jones
 Calamagrostis scotica (Druce) Druce
 Calamagrostis sesquiflora (Trin.) Tzvelev
 Calamagrostis sichotensis Tzvelev & Prob.
 Calamagrostis sichuanensis J.L.Yang
 Calamagrostis sinelatior (Keng f.) P.C.Kuo & S.L.Lu ex J.L.Yang
 Calamagrostis sorengii (Paszko & W.L.Chen) Paszko
 Calamagrostis spruceana (Wedd.) Hack. ex Sodiro
 Calamagrostis srilankensis Davidse
 Calamagrostis staintonii G.Singh
 Calamagrostis stenophylla Hand.-Mazz.
 Calamagrostis stolizkae Hook.f.
 Calamagrostis stricta (Timm) Koeler
 Calamagrostis × strigosa (Wahlenb.) Hartm.
 Calamagrostis subacrochaeta Nakai
 Calamagrostis × subchalybaea Tzvelev
 Calamagrostis × subepigeios Tzvelev
 Calamagrostis × submonticola Prob.
 Calamagrostis × subneglecta Tzvelev
 Calamagrostis suka Speg.
 Calamagrostis tacomensis K.L.Marr & Hebda
 Calamagrostis tashiroi Ohwi
 Calamagrostis × tatianae Prob.
 Calamagrostis teberdensis Litv.
 Calamagrostis tianschanica Rupr.
 Calamagrostis tibetica (Bor) Tzvelev
 Calamagrostis × torgesiana Hausskn.
 Calamagrostis tripilifera Hook.f.
 Calamagrostis turkestanica Hack.
 Calamagrostis tzvelevii Hüseyin
 Calamagrostis × uralensis Litv.
 Calamagrostis × ussuriensis Tzvelev
 Calamagrostis utsutsuensis Otting & B.L.Wilson
 Calamagrostis varia (Schrad.) Host
 Calamagrostis × vassiljevii Tzvelev
 Calamagrostis veresczaginii Zolot.
 Calamagrostis villosa (Chaix) J.F.Gmel.
 Calamagrostis × wirtgeniana Hausskn.
 Calamagrostis yanyuanensis J.L.Yang
 Calamagrostis youngii (Hook.f.) Buchanan
 Calamagrostis zejensis Prob.
 Calamagrostis × zerninensis Lüderw.

Sinonimi
 × Ammocalamagrostis P.Fourn.
 Ammophila Host
 Ancistrochloa Honda
 Anisachne Keng
 Athernotus Dulac
 × Calammophila Brand
 × Calammophila Brand ex Rauschert
 × Calamophila O.Schwarz
 Chamaecalamus Meyen
 Deyeuxia Clarion ex P.Beauv.
 Psamma P.Beauv.
 Sclerodeyeuxia Pilg.
 Stilpnophleum Nevski
 Stylagrostis Mez

Izvori

Vanjske poveznice

Agrostidinae

Šašuljica


Bernd Hey (* 5. Mai 1942 in Bielefeld; † 27. Januar 2011 ebenda) war ein deutscher Historiker und Archivar.

Leben
Der in Bielefeld geborene und aufgewachsene Hey studierte von 1961 bis 1968 an der Universität Münster die Fächer Geschichte, Germanistik, Publizistik, Philosophie und Pädagogik. Nach beiden Staatsexamina für das höhere Lehramt war er in den 1970er Jahren Assistent im Fach Geschichte und ihre Didaktik an der Pädagogischen Hochschule Westfalen-Lippe, Abt. Bielefeld. 1980 wurde Hey an der Universität Bielefeld habilitiert und wirkte an der dortigen Fakultät für Geschichtswissenschaften (seit 1984 Professor auf Zeit, seit 1991 apl. Prof.). Von 1985 bis 2007 war Hey Direktor des Landeskirchlichen Archivs der Evangelischen Kirche von Westfalen. Im Jahr 1996 wurde er zum ordentlichen Mitglied der Historischen Kommission für Westfalen gewählt. Zwischen 1997 und 2009 war er zugleich Vorsitzender des Vereins für Westfälische Kirchengeschichte.

Forschung
Schwerpunkte seiner Forschung waren die Allgemeine und Kirchliche Zeitgeschichte, sowie die westfälische Regionalgeschichte, insbesondere seit seiner Dissertation zur Geschichte der westfälischen Landeskirche in der Zeit des Nationalsozialismus (1974) sowie als archivischer Nachlassverwalter von Kurt Gerstein (1905–1945), der als SS-Offizier die Weltöffentlichkeit vergeblich über den Holocaust zu informieren suchte. In die universitäre Lehre und die Historische Bildungsarbeit führte Hey die Themenfelder historische Exkursionen und Lehrpfade, Freizeitdidaktik und Tourismusgeschichte ein, dies unter anderem gemeinsam mit Joachim Radkau.

Hauptwerke
 Die Kirchenprovinz Westfalen 1933–1945. 1974, ISBN 3-7858-0199-8.
 (Hrsg.) Geschichtsabläufe. Historische Spaziergänge durch Bielefeld. 1990, ISBN 3-921680-81-6.
 Historisch-Politische Weltkunde. Weimarer Republik und Nationalsozialismus. Demokratie und Diktatur in Deutschland 1918–1945. 1992 (zusammen mit Hans-Jürgen Pandel und Joachim Radkau), ISBN 3-12-456100-7.
 Kurt Gerstein (1905–1945) – Widerstand in SS-Uniform. 2000 (zusammen mit Matthias Rickling und Kerstin Stockhecke), ISBN 978-3-89534-776-4.
 (Hrsg.) Kirche, Staat und Gesellschaft nach 1945. Konfessionelle Prägungen und sozialer Wandel. 2001, ISBN 3-7858-0424-5.
 (Hrsg.) Kirche in der Kriegszeit 1939–1945. 2005, ISBN 3-7858-0447-4.
 (Hrsg.) 1968 und die Kirchen. 2008, ISBN 978-3-89534-717-7.

Literatur
 Claudia Brack u. a. (Hrsg.): Kirchenarchiv mit Zukunft. Festschrift für Bernd Hey zum 65. Geburtstag. 2007 (mit Bibliographie), ISBN 978-3-89534-700-9.

Weblinks
 Prof. Dr. Bernd Hey, Biographische Angaben auf den Seiten der Historischen Kommission für Westfalen

Archivar (Nordrhein-Westfalen)
Hochschullehrer (Universität Bielefeld)
Person des Christentums (Bielefeld)
Person (Evangelische Kirche von Westfalen)
Kirchenhistoriker
Mitglied der Historischen Kommission für Westfalen
Deutscher
Geboren 1942
Gestorben 2011
Mann

Bernd Hey


William Foote Whyte (27 de junho de 1914 - 16 de julho de 2000) foi um sociólogo estadunidense conhecido principalmente por seu estudo etnográfico em sociologia urbana, Sociedade de esquina.  Pioneiro nos Estados Unidos em observação participante em contextos urbanos, ele morou por quatro anos em uma comunidade italiana em Boston, enquanto Junior Fellow em Harvard pesquisando relações sociais de gangues de rua no North End de Boston.

Vida
Whyte, de origem de classe média alta, mostrou desde cedo um interesse pela escrita, economia e reforma social. Recebeu seu diploma de bacharel em economia pelo Swarthmore College em 1936 e foi selecionado para o programa Junior Fellows da Universidade de Harvard,  onde sua pesquisa marcante foi feita. Após sua pesquisa em Boston, ingressou no programa de doutorado em sociologia da Universidade de Chicago.

Sociedade de esquina foi publicado pela University of Chicago Press em 1943. Ele passou um ano ensinando na Universidade de Oklahoma, mas desenvolveu poliomielite em 1943 e passou dois anos em fisioterapia na Fundação Warm Springs . A reabilitação foi apenas parcialmente bem-sucedida; Whyte andou com uma bengala pelo resto de sua vida e usou duas muletas nos braços em seus últimos anos.

Ele retornou brevemente à Universidade de Chicago em 1944, depois ingressou na Escola Estadual de Relações Industriais e Trabalhistas de Nova York na Universidade de Cornell em 1948, lá permanecendo pelo resto de sua carreira. . Trabalhou pela reforma social e pela mudança social, direcionando seus esforços para "empoderar os desprivilegiados e diminuir a distância entre ricos e pobres". Estudou trabalhadores industriais e agrícolas e cooperativas de trabalhadores na Venezuela, Peru, Guatemala e na região basca da Espanha, bem como nos Estados Unidos. Ele é autor de centenas de artigos e 20 livros, incluindo uma autobiografia. É considerado um pioneiro da sociologia industrial.

Na sua morte William F. Whyte foi sobrevivido por sua esposa, a editora e artista Kathleen King Whyte, dois filhos (incluindo o sociólogo Martin King Whyte), e duas filhas.

Realizações
Whyte foi presidente da Associação Americana de Sociologia em 1981 e também da Sociedade de Antropologia Aplicada em 1964. Em sua homenagem, em 1996 foi criada pela Associação Americana de Sociologia o prêmio William Foote White.

Escritos

 William Foote Whyte, Street Corner Society: The Social Structure of an Italian Slum University of Chicago Press (4th edition, 1993), trade paperback, ; hardcover, University of Chicago Press (3rd edition, revised and expanded, 1981,
 William Foote Whyte, Participant Observer: An Autobiography, Cornell University Press (1994), trade paperback,
 William Foote Whyte, Creative Problem Solving in the Field: Reflections on a Career, Rowman and Littlefield (1997), trade paperback, ; hardcover,
 William Foote Whyte & Kathleen King Whyte, Making Mondragon:  The Growth and Dynamics of the Worker Cooperative Complex, ILR Press (an imprint of Cornell University Press), Ithaca & London, 1988)

em português

 Sociedade de esquina. Rio de Janeiro: Zahar, 2005. ISBN 9788571108608

Nota
Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em inglês, cujo título é «William Foote Whyte».

Referências
Alunos da Universidade de Chicago
Alunos do Swarthmore College
Professores da Universidade Cornell
Antropólogos dos Estados Unidos
Mortos em 2000
Nascidos em 1914

William Foote Whyte


Bei der Sommer-Universiade 2011 in Shenzhen, China wurden vom 16. bis 22. August 2011 insgesamt zwölf Wettbewerbe im Wasserspringen ausgetragen, jeweils sechs für Männer und Frauen.

Die chinesischen Athleten dominierten die Wettkämpfe und gewannen elf der zwölf Titel sowie 15 von 18 möglichen Medaillen. Nur der Titel im Turmspringen der Frauen ging an die Mexikanerin Paola Espinosa. Insgesamt gewannen Athleten aus sieben Nationen Medaillen.

Teilnehmer
Insgesamt nahmen 102 Wasserspringer an den Wettbewerben teil, 53 Männer und 49 Frauen. Es waren 23 verschiedene Nationen vertreten.

Ergebnisse

Männer

1-Meter-Kunstspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 19. August statt.

3-Meter-Kunstspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 17. August statt.

10-Meter-Turmspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 21. August statt.

3-Meter-Synchronspringen

Das Finale fand am 16. August statt.

10-Meter-Synchronspringen

Das Finale fand am 22. August statt.

Team

Für die Teamwertung zählten die zwei besten Ergebnisse jeder Mannschaft in den Vorkämpfen im 1-Meter- und 3-Meter-Kunstspringen sowie im 10-Meter-Turmspringen. Hinzu kamen die Finalergebnisse im 3-Meter- und 10-Meter-Synchronspringen. Die Wertung bestand somit aus acht Einzelergebnissen und die Gesamtwertung stand nach dem letzten Wettkampf am 22. August fest.

Frauen

1-Meter-Kunstspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 16. August statt.

3-Meter-Kunstspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 20. August statt.

10-Meter-Turmspringen

Vorkampf, Halbfinale und Finale fanden am 18. August statt.

3-Meter-Synchronspringen

Das Finale fand am 22. August statt.

10-Meter-Synchronspringen

Das Finale fand am 19. August statt.

Team

Für die Teamwertung zählten die zwei besten Ergebnisse jeder Mannschaft in den Vorkämpfen im 1-Meter- und 3-Meter-Kunstspringen sowie im 10-Meter-Turmspringen. Hinzu kamen die Finalergebnisse im 3-Meter- und 10-Meter-Synchronspringen. Die Wertung bestand somit aus acht Einzelergebnissen und die Gesamtwertung stand nach dem letzten Wettkampf am 22. August fest.

Medaillenspiegel

Einzelnachweise

Wasserspringen
2011
Wettbewerb im Wasserspringen
Schwimmsport (Volksrepublik China)

Sommer-Universiade 2011/Wasserspringen


O Festival Sesc Melhores Filmes (Inglês: SESC Film Festival / Festival SESC Melhores Filmes) é um festival de cinema do Brasil. Realizado anualmente e promovido pelo Sesc em São Paulo, o evento é considerado o primeiro festival cinematográfico da cidade.

Sendo um dos mais tradicionais festivais de cinema do país, a cada ano, desde 1974, diversos filmes são selecionados para a mostra competitiva onde os prêmios são consagrados de duas formas: uma pelo voto do público e outra pelo voto da crítica especializada.

História
Criado em 1974 pelos integrantes do Sesc da cidade de São Paulo, o festival surgiu com o intuito de oferecer ao público interessado em cinema uma revisão de tudo que passou em destaque pelas telas de salas de cinema de São Paulo no ano anterior ao que o evento ocorre. Por exemplo, na mostra de 2022, são selecionados filmes que estiveram em cartaz no decorrer do ano de 2021 na cidade.

Votação
Os filmes são escolhidos por meio de votação democrática do público e do júri especializado, o qual é composto por críticos de cinema e jornalistas de todo o Brasil.

Ligações externas
 Página oficial do evento.

Festivais de cinema do Brasil
Cultura do estado de São Paulo

Festival Sesc Melhores Filmes


Luigi Serafini (* 4. August 1949 in Rom) ist ein italienischer Künstler, Architekt, Illustrator und Designer. Sein bekanntestes Werk ist der Codex Seraphinianus, eine illustrierte Enzyklopädie imaginärer Dinge, die in einer bisher nicht entzifferten künstlichen Sprache mit ebenso künstlichen Buchstaben, verfasst ist. Der Codex wurde erstmals 1981 von dem Mailänder Verleger Franco Maria Ricci publiziert.

Leben
Nach Abschluss seines Architekturstudiums am Politecnico in Mailand arbeitete Serafini als Designer für das Büro von Ettore Sottsass, für das italienische Fernsehen, für verschiedene Kinofilme, darunter Federico Fellinis La Voce della Luna, sowie als Bühnenbildner, Kostüm- und Lichtdesigner für die Scala und das Piccolo Teatro in Mailand.

Serafini illustrierte u. a. Bücher von Franz Kafka, Michael Ende und Jules Renard.

Werke
Schriften
Codex Seraphinianus, Milano: Franco Maria Ricci [I segni dell'uomo, 27-28]. Zweibändige Erstausgabe 1981. ISBN 88-216-0026-2. ISBN 88-216-0027-0.
Piccola Pulcinellopedia. Milano 1984. ISBN 88-3040388-1

Buchillustrationen
"Le storie Naturali" di Jules Renard. Illustrationen von Luigi Serafini. Milano, Rizzoli, 2011. Abbildungen
Michael Ende: La notte dei desideri (Der satanarchäolügenialkohöllische Wunschpunsch; Die italienische Ausgabe enthält Serafinis Illustrationen in Form von Vignetten); Milano 1995.
Franz Kafka: Nella colonia penale [In der Strafkolonie, italienisch]. Illustrationen von Luigi Serafini. Genua, Il Melangolo 1983.
Daniela Trasatti: Il coniglio d'oro (Das goldene Kaninchen; Serafini ergänzt seine Illustrationen durch Texte in  "lapinografischer" Schrift) Verlag RCS Libri Spa, Milano 2015, ISBN 978881708373-7

Skulpturen
 Carpe diem. Skulptur aus Bronze, farbig gefasst. Vor der Metrostation "Mater Dei" in Neapel.
Balançoires sans Frontières in Castasegna, Schweiz.

Ausstellungen
2010 Storie Naturali. Fondazione Mudima, Milano; Serafhaus, LipanjePuntin artecontemporanea, Roma
2007 Luigi Serafini. Ausstellung im PAC Mailand (Padiglione d'Arte Contemporanea).

Literatur
In der Schwebe zwischen Kunst und Design. Interview mit Luigi Serafini von Simonetta Carbonaro. In: DBZ Deutsche BauZeitschrift. Jg. 43, Nr. 8, 1995. S. 134–137.

Einzelnachweise

Weblinks

 Verena Richter: Circus Serafini! Zu Besuch bei Künstler Luigi Serafini in Rom AD, Architectural Digest, 29. Oktober 2020, abgerufen am 15. Juni 2021

Illustrator (Italien)
Designer
Architekt (Rom)
Autor
Italiener
Geboren 1949
Mann

Luigi Serafini (Architekt)


Prêmio Contigo! Online 2022
17 de janeiro de 2023

Novela:Poliana Moça

Série:Bom Dia, Verônica

Atriz – Novela:Paolla Oliveira

Ator – Novela:Roberto Birindelli

Atriz – Série:Manu Gavassi

Ator – Série:André Lamoglia

Cantora:Anitta

Cantor:Luan Santana

Prêmio Contigo! de TV
← 2021  2023 →
O Prêmio Contigo! Online de 2022 será a sexta edição digital feita pela revista brasileira Contigo!, para premiar os melhores do ano de 2022. Os indicados foram anunciados em 28 de novembro de 2022.

Resumo

Vencedores e indicados
Os vencedores foram revelados em 17 de janeiro de 2023 e estão em negrito.

Ver também
 26º Melhores do Ano

2022 na televisão no Brasil

Prêmio Contigo! Online 2022


Elektrikli yılan balığı (Electrophorus electricus), Yeni dünya bıçak balıkları takımından elektrik üreten sıra dışı bir tür. Bu yetenek hem avlanırken hem de savunma anında kullanılabilir. Elektrikli yılan balığı Güney Amerika'nın kuzey doğusundaki Amazonlar ve Orinoco bölgelerinde, çamurlu ve oksijen bakımından fakir tatlı sularda yaşar.

Elektrikli yılan balığı, adından ve görüntüsünden tahmin edildiği gibi bir yılan balığı olmayıp, yeni dünya bıçak balıkları  (Gymnotiformes) takımından sayılır. Asıl yılan balığı gibi silindirik uzun bir vücudu vardır. Anal yüzgeci hemen hemen tüm vücut boyunca ilerler ve kuyruk ucunda son bulur. Sırt- kuyruk ve karın yüzgeci mevcut değildir. Boyu 2.5 metreyi bulabilirken ağırlığı 20 kg'a kadar gelebilir. Geniş, oval ve yassı olan kafası heybetli bir ağız taşır. Renk, griden kahverengimsi boz renge kadar uzanır. Ağız boşluğundaki özel bir kan damarından oksijen alır ve ortalama her on dakikada bir su yüzeyinde hava solur.

Vücudunun büyük kısmı, aslında yüksek gerilim salan kaslara dönüşmüş elektrik organları (elektroplax) ile kaplıdır. Bu organlar, her biri düşük gerilim üreten çok sayıdaki elektrik üreten elementlerden oluşur. Bu aynı, seri olarak bağlanmış bir pil sistemi gibi gerçekleşir. Bir elektrikli yılan balığında 5.000 ile 6.000 arasındaki elektroplax, beraberce 500 voltluk bir gerilim, 500 wattlık elektrik üretebilir.

Organlar, avlarını yakalamasına ve savunmaya hizmet ederler. Gerilim, sadece küçük balıkları öldürürken, ayrıca bir insanı da ölümcül olarak yaralayabilecek durumdadır. Alexander von Humboldt'un ünlü Güney Amerika keşif gezisinde tasvir ettiği gibi, elektrikli yılan balığı hatta atları bile öldürebilir.

Halkın, balığın çarpmasından korkusu o kadar abartılıydı ki biz ilk üç gün hiçbir şey hissetmedik. Derken rehberimiz atları ve katırları suya getirdi ve avlamaya başladı. Daha beş dakika geçmişti ki iki at boğuldu. 1.6 m boyundaki elektrik balığı atın karnına saldırdı ve onu çarptı. Ancak zamanla eşit olmayan savaşın ateşi düştü ve tükenmiş balıklar dağıldı. Birkaç dakika sonra beş büyük yılan balığımız vardı. Onlarla dört saat boyunca deneyler yaptıktan sonra takip eden günlerde, kas halsizliği, eklem ağrıları ve genel iç bulantısı hissettik.

(Not: Humboldt burada özellikle, atların boğulduğunu vurguluyor. Yılan balığının çarpması at için öldürücü olmasa da onu durgun bir suda da boğulabilecek kadar uyuşturuyor.)

Elektrik çarpması balığın bulanık suda yön tayinine, kendi sınırlarını belli etmesine ve çiftleşecek partner bulmasına da hizmet eder. Balık bu esnada daha zayıf ve daha yavaş impulslar üretir.

Genç yılan balıkları zeminde yaşayan omurgasızları yerler. Buna karşın yetişkinler, ağırlıklı olarak yemeden önce öldürdükleri balıklarla beslenirler.

Elektrikli yılan balıkları, çiftleşme için partnerlerini, elektrik salınımlarının yardımıyla ararlar. Bu zayıf salınımları muhtemel partner bulanık suda hisseder. Çiftleşme genelde Eylül ile Aralık arasında yer bulur. Erkekler su bitkileri ile yuva kurar, yumurtalara ve sonra da larvalara bekçilik yaparlar. Bunlar, yumurtadan çıktıklarında on santimetre boyundadırlar.

Dış bağlantılar

 www.zoovienna.at

Elektrikli balıklar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Elektrikli yılan balığı


Valsad (en guyaratí: વલસાડ ) es una ciudad de la India capital del distrito de Valsad, en el estado de Guyarat.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 17  a 362 km de la capital estatal, Gandhinagar, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 77 589 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Guyarat

Valsad


Te Peka Karara (Otok Stevensons) je mali otok u Stevensonovom rukavcu jezera Wanaka, Južni otok, Novi Zeland. U blizini južnog kraja otoka nalaze se dva otočića spojena s otokom Te Peka Karara sprudovima.

Ptica Gallirallus australis je dovedena na otok 2002. godine s Chathamskih otoka. Godine 2009. uklonjene su zbog grabežljivice koje su privukli pretjerano razmnoženi kunići, a koji su osim kunića ubili i četiri ptice. Gallirallus australis su ponovno dovedeni 2013.

Izvori

Novozelandski otoci
Jezerski otoci

Te Peka Karara


Gheorghe Popescu, (d. 9 Ekim 1967, Calafat), Rumen eski futbolcu ve iş insanıdır. 2019 yılı itibarıyla, aynı zamanda bacanağı olan Gheorghe Hagi'nin hem sahibi hem de teknik direktörü olduğu Romanya'nın 1. lig takımlarından FCV Farul Constanța'nın başkanlığını yapmaktadır.

Kariyeri
Universitatea Craiova'da oynadığı altı sezondan sonra 1987-88'de Şampiyon Kulüpler Kupası'nda yarı finale çıkan ülkenin en önemli takımlarından Steaua București'ye kiralandı. 1990'da yutdışı macerasına başlayarak Hollanda'ya gitti ve 2.9 milyon£ ücretle Premier League takımı Tottenham Hotspur'a transfer olana dek Hollanda'nın en büyükleri arasında olmasına katkıda bulunduğu PSV'ye Bobby Robson'ın isteğiyle transfer oldu. Premier Lig'de 23 defa sahaya çıkıp 3 gol atarken Popescu gledikten sadece birkaç hafta sonra teknik direktörlüğe Ossie Ardiles'in yerine Gerry Francis'i getiren Spurs de beş yıldır ligdeki en iyi sıralamasını elde ederek beşinci sırada ligi tamamladı. Ayrıca o sezon takımının o sezon kupayı kazanan Everton'a 4-1 yenilerek elendiği FA Cup'ta yarı finale çıkmasına katkıda bulundu. İngiltere'de bir yıldan az bir süre kaldıktan sonra 3 milyon£ karşılığında Ronald Koeman'ın boşluğunu doldurmak için Barcelona'ya giderek Tottenham'dan ayrıldı. İlk sezonunda Copa Del Rey'i ve ikinci sezonunda UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazanmasına yardım ettiği Katalan kulübünün kaptanlığını da yaptı.

1997 yazında Barcelona'dan ayrıldıktan sonra dört yıl boyunca birçok kupanın yanı sıra Mayıs 2000'de UEFA Kupası'nı kazanacağı Türk takımı Galatasaray'a transfer oldu. UEFA finalinde eski takımı Tottenham'ın ezeli rakibi Arsenal ile karşılaştılar ve golsüz biten müsabakanın ardından geçilen penaltı vuruşlarında takımına kupayı getiren son penaltıyı attı. 2002 yılında ülkesinin Dinamo București takımına dönmeden önce 2001-02 sezonunu Serie A takımı Lecce adına oynayarak geçirdi. Ardından Almanya'ya giderek Hannover 96'da bir sezon futbol oynadı.

1989'dan 2001 kadar 13 yıl boyunca Yılın Romanyalı Futbolcusu ödüllerinde asla ilk dördün dışına çıkmadı. Ayrıca Dünya Kupası'nda mücadele etmiş en iyi Romanya takımına da seçildi.

Futbol sonrası
Popescu futboldan emekli olduktan sonra ticarete atıldı ve Craiova'da kendi futbol okulunu (Gică Popescu Futbol Okulu) açtı. 2005'te eski başkan Mircea Sandu'ya karşı Romanya Futbol Federasyonu başkanlığı için yarıştı, ancak 21 Kasım seçimlerinde rakibinin aldığı 187 oya karşılık sadece 102 oy topladı. Mart 2008'de, 1990-2000 yılları arasındaki final turnuvalarında elde ettiği sonuçlar ve tüm faaliyetleri nedeniyle 3. sınıf "Spor Liyakat" Nişanı ile ödüllendirildi.

Ajanlık iddiaları
2009 yılının Temmuz ayında Romanya adına ajanlık yaptığını kabul etmiştir. Popescu, Universitatea Craiova takımında forma giydiği dönemde takım arkadaşları ve diğer yetkililer hakkında 4 defa bilgilendirme amacıyla üstlerine rapor verdiğini açıkladı. Eski millî futbolcu, yazdığı bilgilendirme notlarında arkadaşlarından övgüyle bahsettiğini de sözlerine ekledi. 44 yaşındaki eski futbolcu 1985 yılında Nicolae Ceauşescu döneminde "Ulusal çıkarları koruma" belgesine sadık kaldığını belirtmek için imza attığını kaydetti. Popescu, bu işleri, Komünist rejimin iktidarda olduğu dönemde yaptığını vurgulayarak, kendisini savundu.

Hapis kararı
Popescu, Ocak 2008'den itibaren Ulusal Yolsuzlukla Mücadele Müdürlüğü tarafından 1999-2005 yılları arasında 12 futbolcunun transferiyle ilgili bir davada dolandırıcılık, kaçakçılık ve kara para aklamayla suçlanarak hakkında soruşturma açıldı. Popescu, DNA savcılarının haklarında dolandırıcılık, vergi kaçakçılığı ve kara para aklama ve ayrıca dört kulübe on milyon avroluk zarar verme gibi çeşitli suçlardan cezai kovuşturma başlattığını duyurduğu on futbol kulübü menajeri ve patronu arasında yer aldı.

Kasım 2012'de, Romanya'da yer alan basın haberine göre Gheorghe Popescu, 5 kişinin daha yer aldığı transferde usulsüzlük davasında mahkeme tarafından 3 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Aynı zamanda UEFA Disiplin Kurulu üyesi olan ve 2014 yılında yapılması planlanan Romanya Futbol Federasyonu Başkanlık seçiminde aday olması beklenen Popescu'nun mahkemenin verdiği hapis kararı onaylanırsa adaylık kapısı da kapanacak.

Gheorghe Popescu, Aralık 2012'de mahkeme tarafından 3 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 2008 yılında gerçekleşen 12 transferde yaklaşık 10 milyon dolarlık yolsuzluk yaptığı iddia edilmişti. Popescu'nun hakkında verilen kararı temyize gideceği ifade edildi.

Mart 2014 tarihinde Popescu, Romanya'dan diğer ülkelere futbolcuların transferi ile ilgili olarak kara para aklama ve vergi kaçırma suçundan Rumen temyiz mahkemesi tarafından suçlu bulundu. Popescu üç yıl bir ay hapis cezasına çarptırıldı.

4 Kasım 2015 tarihinde, 570 gündür cezaevinde bulunan Gheorghe Popescu şartlı tahliye oldu.

İş hayatı
Gheorghe Popescu, otel ve emlak ofisleri, ticari ve konut alanları alanlarında projeleri olan on şirketten oluşan bir holdinge sahiptir. 2008'de servetinin 40 milyon avro olduğu tahmin ediliyor. Ayrıca, rüzgar enerjisi pazarına girmeyi planladığı Energie Investments Group (EIG) şirketinin de sahibidir.

Başarıları

Kulüp
Steaua Bükreş
 Romanya Ligi: 1987-88
 Cupa României: 1987-88

PSV
 Hollanda Ligi: 1990-91, 1991-92
 Hollanda Süper Kupası: 1991-92

Barcelona
 Copa del Rey: 1996-97
 Supercopa de España: 1996
 UEFA Kupa Galipleri Kupası: 1996-97

Galatasaray
 Süper Lig: 1997-98, 1998-99, 1999-00
 Türkiye Kupası: 1998-99, 1999-00
 UEFA Kupası: 1999-00
 UEFA Süper Kupası: 2000

Bireysel
 Romanya'da Yılın Futbolcusu: 1989, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996
 UEFA Süper Lig'de futbol oynamış en iyi 10 yabancı oyuncu. 2015

Kaynakça

Romanya doğumlular
1967 doğumlular
Rumen futbolcular
Romanya millî futbol takımı futbolcuları
FCSB futbolcuları
PSV futbolcuları
Tottenham Hotspur FC futbolcuları
FC Barcelona futbolcuları
Galatasaray SK yabancı futbolcuları
US Lecce futbolcuları
Hannover 96 futbolcuları
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1998 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Yaşayan insanlar
Süper Lig futbolcuları
Liga I futbolcuları
Bundesliga futbolcuları
La Liga futbolcuları
Serie A futbolcuları
Premier League futbolcuları
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
Almanya'daki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Defans futbolcuları
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular

Gheorghe Popescu


An Triticum compactum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicolaus Thomas Host. An Triticum compactum in nahilalakip ha genus nga Triticum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Triticum

Triticum compactum


Die Communauté de communes des Portes de Sologne ist ein französischer Gemeindeverband mit der Rechtsform einer Communauté de communes im Département Loiret in der Region Centre-Val de Loire. Er wurde am 14. November 2006 gegründet und umfasst sieben Gemeinden. Der Verwaltungssitz befindet sich in La Ferté-Saint-Aubin.

Historische Entwicklung
Der Gemeindeverband wurde am 22. Mai 2015 von seiner ursprünglichen Bezeichnung Communauté de communes du Canton de La Ferté-Saint-Aubin auf die aktuelle Bezeichnung umbenannt, da durch die Änderung der Kantonseinteilung in Frankreich der Name nicht mehr passend war.

Mit Wirkung vom 1. Januar 2017 trat die Gemeinde Jouy-le-Potier von der ehemaligen Communauté de communes du Val d'Ardoux dem hiesigen Verband bei.

Mitgliedsgemeinden

Einzelnachweise

Portes de Sologne
Gegründet 2006