"Tuvix" is the 40th episode (24th in the second season) of the science fiction television program Star Trek: Voyager.  The episode originally aired on May 6, 1996, and tells the story of Tuvok and Neelix being merged into a unique third character named Tuvix.

The episode was substantially rewritten from its original iteration as a lighthearted story to a more somber tale with serious moral and ethical implications.  Tom Wright guest stars as Tuvix to lend more credence to a unique new character that consists of equal parts Tuvok and Neelix.  Both director Cliff Bole and Wright himself had reservations about the latter's take on the character, and despite a perceived lack of support, Wright still praised the Voyager cast and crew.  Both the story and performances of "Tuvix" were lauded by the production team and critics alike.

"Tuvix" was well received by fans and critics, earning generally positive reviews.  Researchers and critics found "Tuvix" teeming with technical and philosophical content, including thematic ties to other episodes in the Star Trek canon, real-world logical and metaphysical ramifications, and scientific concessions for the story.

Plot
On stardate 49655.2, Lieutenant Tuvok (Tim Russ) and Neelix (Ethan Phillips) are sent to collect botanical samples from a class-M planet.  When beamed back aboard , the two men and the Orchidaceae they collected are merged at the molecular level to become a single lifeform which names himself Tuvix (Wright).  After ruling out transporter malfunction, the crew discovers that when demolecularized, the genetic material of the alien orchids acted as a symbiogenetic catalyst and is the culprit for the combination of the two crewmembers.  Unfortunately, the process cannot be reversed, and Tuvix is accepted as a member of the crew with the rank of lieutenant, functioning as chief tactical officer in Tuvok's stead.

Kes (Jennifer Lien) reacts poorly to Tuvix as his existence deprives her of both Tuvok and Neelix, her mentor and boyfriend respectively.  Her displeasure lessens over the course of the episode, but never completely goes away.  Captain Janeway (Kate Mulgrew) accepts Tuvix in his role as an excellent chief tactical officer and "an able advisor, who skillfully uses humor to make his points".  Tuvix himself, having the combined memories and personalities of his constituents, melds the previously intractable qualities of both and improves upon them, flexing either muscle as the situation requires: "Chief of security or head chef, take your pick!"

Two weeks after the accident, the Doctor (Robert Picardo) develops a contemporary equivalent to barium sulfate radiocontrasting using a custom radioisotope with which he can identify the disparate DNA of the two original crewmen and use the transporter to disentangle them.  However, Tuvix denounces the procedure; he argues that he has rights and to restore the two lost crewmen would require his execution.  After discussing the situation with Commander Chakotay (Robert Beltran), Kes, and Tuvix himself, Janeway ultimately decides to proceed with the separation, acting in absentia to protect the rights of the two constituent men.  Tuvix makes a final emotive plea for support from the crew, but finds no supporters.  After the Doctor refuses to take Tuvix's life in compliance with the medical precept of doing no harm, Janeway performs the procedure herself and succeeds in restoring both Tuvok and Neelix.

Production
Wendy Neuss, Merri D. Howard, Kenneth Biller, Peter Lauritson, and Brannon Braga were all credited as producers on "Tuvix", while Jay Chattaway was credited with the music and Marvin V. Rush was the cinematographer.  Daryl Baskin edited the episode to its 46-minute runtime.

Writing

During its development, "Tuvix" was previously known as "Untitled Tuvok/Neelix", "One", and "Symbiogenesis", with the third of these persisting through the episode's development and shooting.  The episode and its teleplay were written by Kenneth Biller; the story is credited to Andrew Shepard Price and Mark Gaberman, for which they earned .  Though described by Biller as "high-concept", the original story by Price and Gaberman was much more light-hearted and tended towards slapstick.  Biller and Braga found the tone of the episode was so akin to a 1960s sitcom, the two of them even wrote a theme song for it: "It's Tuvok, it's Neelix! It's two guys, in-a-fix! It's Tuuuuvix!"  Biller re-wrote the episode to focus more on the serious philosophical questions raised by the episode and especially the inevitable separation of Tuvix back into the series regulars.  In Biller's original treatment, Tuvix recognized that the needs of the many outweigh the needs of the few and consented to his fissure.  However, after a discussion with executive producer Michael Piller, Biller began to  at the audience" by throwing up roadblocks to the episode's foregone conclusion; first Tuvix was re-written to object to the procedure, and then the Doctor's refusal was added to force Captain Janeway to put truth to action.  Piller later described Biller as "the poet laureate of Star Trek", highlighting his work on "Tuvix" and "Lifesigns" as examples.

Casting
Director Cliff Bole and the episode's producers originally considered having series regular Ethan Phillips (Neelix) portray Tuvix, but decided against it, fearing that he was too identifiable and would have difficulty integrating an equal amount of the Tuvok character into his performance.  Casting for "Tuvix" was done by Junie Lowry-Johnson, C.S.A., and Ron Surma.

The only non-recurring guest star in "Tuvix" is the eponymous fusion of two main characters.  Though guest stars have occasionally played major recurring characters—e.g. Sandra Smith as Captain Kirk in the original Star Trek "Turnabout Intruder" and David Birkin as Captain Picard in Star Trek: The Next Generation "Rascals"—Tom Wright is the first to portray two in the same episode.

When contacted by his talent agent, Wright jumped at the opportunity to create a character wholly unique to the Star Trek franchise.  When he auditioned for the role of Tuvix, Wright had never seen Star Trek: Voyager and was completely unfamiliar with the characterizations of Tuvok and Neelix.  Instead, he drew upon his prior experiences with the characters' actors, Tim Russ and Ethan Phillips respectively, to successfully vie for the role.  Executive producer Jeri Taylor was pleased with the casting of Wright, marveling at his ability to bring credibility to the prospect of two characters in one.

After securing the role, Wright was provided video of Tuvok and Neelix from previous episodes from which he refined the character.  Instead of portraying Tuvix as simply a vessel for two separate consciousnesses, Wright blended the two characters to form a unique third.  Wright focused on juxtaposing the contrary physical and emotional natures of the two characters in his performance; in scenes where Neelix's persona is more prominent, Wright played up Tuvok's composed physicality, and in scenes where Tuvok's skills and experience were needed, Wright leaned more heavily on Neelix's exuberant mannerisms.  Wright also worked hard to exhibit the intrinsic warmth of both characters and make Tuvix as likable and sympathetic a character as possible.  Author David McIntee (Delta Quadrant) felt that Tuvix expressed more of Neelix's mannerisms than Tuvok's.  He also noted that Tuvix adopted Neelix's right-handedness as opposed to Tuvok's left-handedness.

Costuming and makeup

McIntee hypothesizes that the modified Starfleet uniform Tuvix initially wears after his creation was influenced by the orchids which were also transported.  He called it "an illogical but subtle and attractive stylistic touch" and praised its design suggesting they all be modified duly.  Robert Blackman served as costume designer for "Tuvix".

In an interview with The Official Star Trek Voyager Magazine in 1998, director Cliff Bole spoke highly of guest star Tom Wright, saying he was a "good actor [who] prides himself on being Shakespearian", but felt that he was in over his head working on Star Trek, particularly underestimating the rigors of working under the requisite makeup.  Bole detailed a four-hour,  process to apply the glue, mask, and prostheses before the actor even began delivering his lines for what was an all-day shoot; all of these "subtract from [the] performance" of actors unaccustomed to them.  Bole tempered himself explaining that he had seen "really competent actors" suffer from the same trials and simple exhaustion that he saw in Wright's performance.  For his part, Wright compared the trials of the "heavy makeup" and contact lenses required to play Tuvix with his previous roles on Creepshow 2 and Tales from the Crypt.  Tuvix's makeup was designed and supervised by Michael Westmore.  Despite the obfuscation of Wright's face, he was still recognized by fans on the street 25 years later.

Filming
Tom Wright described working on "Tuvix" as an exercise in forcing himself to work outside his known comfort areas and confessed he was unsure of the quality of the end product.  The actor complained about what he saw as a lack of support and guidance from the Voyager team, saying he felt adrift and unsure as to what was expected of his performance, especially since his portrayal reflected two of the starring characters.  However, he also conceded that it may have been intentional in an effort to evoke a genuine sense of off-balancedness in the character.  Either way, though he was unaccustomed to the environment, Wright expressed his willingness to revisit Tuvix or even work on any Star Trek again if the opportunity arose.  In interviews, Wright specifically fondly recalled his time working with Jennifer Lien (Kes), Kate Mulgrew (Captain Janeway), and director Cliff Bole.

In a 1997 interview, Wright explained how the episode's dialogue posed a challenge in that not only did he have to take great care to adhere to the vernacular of Star Trek and not sound too contemporary or "too 1997", but he had to take several days to accommodate himself to the episode's "treknobabble" with the assistance of Robert Duncan McNeill (Tom Paris).  Bole later praised Wright for his ability to improvise, but explained that it was to the actor's detriment as "Star Trek is not an ad-lib format", and he felt Wright assumed he could wing some of it.  Mulgrew also bemoaned the technobabble in "Tuvix" when asked by Starlog for her most memorable line thereof; "When did he cease to be a transporter accident and start to be an individual?"

Bole heaped praise on the episode's final scene in which Janeway "stalks" into the corridor outside sickbay after performing the procedure which restores Tuvok and Neelix.  He extolled, "That last shot I did with Kate [Mulgrew], as she's walking into the camera, she told the whole story with her face.  She gave a great performance.  I only asked for a few things; she brought that look and emotion to work with her."  In his book The Meaning of Star Trek, author Thomas Richards also credited Mulgrew in this scene.  Richards saw Janeway troubled by her difficult decision between two undesirable options and how "she must live with the choice.  [A] death has cast a shadow over the ship, and for the first time in the series the Federation has put to death one of its own."

In a 1996 interview, Robert Picardo reminisced that as the Doctor he had "a substantial amount" to do in "Tuvix".  Picardo would also look back on the episode, and the scene in which he "countermand[s] the captain" especially, as a turning point in the Doctor's and Janeway's relationship, calling it an "interesting moment for both characters".  Ethan Phillips also remembered being excited reading the script for "Tuvix", as it was an opportunity to discover more about his character.

The science lab set in the first act is a redress of the isolation chamber in sickbay, but with a blue background as opposed to the yellow.

Analysis
Elaine Graham's book Representations of the Post/Human uses "Tuvix" to contrast Star Trek: Voyager with Star Trek: The Next Generation; "Tuvix" is an example of how the former series tended to incorporate stories that touched on moral and ethically ambiguous situations and decisions.  Graham notes how the character of Tuvix was written to encourage audience sympathies, yet was still effectively sentenced to death in contravention of what she describes as the "exemplary Star Trek values [of] sentience, self-determination, and personhood".  Thomas Richards' The Meaning of Star Trek also focused on the morality of decisions in "Tuvix" as compared to the original Star Trek and The Next Generation; more than Star Trek: Deep Space Nine, the  is far from the United Federation of Planets and "must address every value of the Federation [...] in a universe in which those values may no longer apply."  Richards describes the episode as "truly remarkable" for its depiction of Janeway's sentence of capital punishment and her performing the very first execution in all of Star Trek.  Not only is this shocking for the audience in comparison to episodes and series past, but even the fictional Voyager crew are stunned.  In 2000, David McIntee pointed to these themes and plot points as having made "Tuvix" the most debated episode in Star Trek fandom yet, and one of Star Trek: Voyager "most thought-provoking, and [...] single most discussed, episode."

In her book American Science Fiction TV, Jan Johnson-Smith noted that "Tuvix" is one of a recurring type of Star Trek episodes concerned with issues of individuality and self.  She thematically tied this episode to Star Trek: The Original Series episode "The Enemy Within" where the transporter rends Captain Kirk into two separate representations of his psyche, Star Trek: Deep Space Nine character of Jadzia Dax who is of a conjoined species (Trill) that repeatedly goes through a conjoining process when the host organism dies, and Star Trek: Voyager episode "Faces" where hybrid Human/Klingon character B'Elanna Torres is split along her bloodline into two separate species.  When asked regarding accusations of "Tuvix" and other Voyager episodes simply aping previous Star Trek series in this way, executive producer Michael Piller called out Time for their comments on the matter before conceding,  got to keep new people coming in and pitching because otherwise you're going to be retreading an old ground."  Seven years later, when writing Star Trek: Enterprise "Similitude", Manny Coto took pains to write that episode dissimilarly to "Tuvix".

In his paper published in the Polish Journal of Philosophy, University of Sussex professor Murali Ramachandran examines the combination of Tuvok and Neelix into a single individual for its implications to modal logic.  Ramachandran, though forced to disregard the metaphysical considerations imposed by "the very nature of tele-transportation", promotes a "Kripkean counterpart theory" using this study of the characters.

Athena Andreadis' book To Seek Out New Life: The Biology of Star Trek attempts and fails to legitimize the episode's biologic science, even accepting all other technologies presented.  Not only does the synthesis of Tuvok and Neelix violate the law of conservation of mass, but the separation poses the problem of differentiating the two species' genes, a significant hurdle when science of the 1990s couldn't differentiate between humans and chimpanzees.  After detailing the combination of the Talaxian and Vulcan species, the cellular chromosomal pairing, and the "synaptic coherence of two brains/minds within one skull", Andreadis finds the whole proposition laughable from a scientific standpoint, comparing it to the 1986 film The Fly as an example of bad science.  Ultimately, she comes down against the transporter regarding its fictional capacity to do that which is claimed.

Tuvix (character)
Tom Wright spoke on his interpretation of the character in 1997: he felt the two constituent halves of Tuvix "represent[ed] the left and the right side of the brain—where one is weak the other is strong, and vice versa."

In his 2005 book, Teleportation: The Impossible Leap, David J. Darling notes that while Tuvix was well-liked by other characters, his fate was in fact ultimately determined not by his arguments or the decision of the captain, but by the "[e]nsemble casting and contractual arrangements" of the show.  Wright also felt the separation of Tuvix was inevitable from a perspective of dramatic necessity.  A UPN promotional video for the episode played on expectations of the audience to like Tuvix at the cost of the Tuvok and Neelix characters.

Over 25 years after it first aired, the character of Tuvix continued to be a hot-button topic, not only because the character was well-liked, but because of Janeway's decision.  John Van Citters was ViacomCBS' vice president of franchise planning and Star Trek brand development, and in his many discussions with franchise artists and fans, Tuvix continued to be "over-indexed for a character that's only made one appearance."  Star Trek: Lower Decks showrunner Mike McMahan described the character and his fate as a touchstone for "Deep Lore Trekkie[s]", Voyager novelist Kirsten Beyer defended Janeway's decision as one of two terrible choices, Mohamed Noor wouldn't agree with her decision while unable to call it irrational or immoral, and even US Representative Alexandria Ocasio-Cortez skirted the debate, saying, "One thing I learned watching Janeway growing up is how leadership means being responsible for working through dilemmas w/ no clear answers."

Tuvix was never mentioned again during Voyager remaining five seasons.

Reception
Writer Kenneth Biller said that he received a "lot of mail" regarding "Tuvix" and that Janeway's tough decisions in the episode generated a lot of discussion and really moved a lot of people.  Director Cliff Bole felt the episode was "well-accepted", and both he and the producers liked it.  Actor Tom Wright explained the episode's popularity saying it resounded with viewers because it had no outright moralizations or specific good and evil characters; the episode deals with a no-win scenario.  Writer Thomas Richards concurred with Wright in agreeing that the episode's frank depiction without any judgments was a significant strength in its favor.  In a March 2023 episode of The Ready Room, Tim Russ called "Tuvix" one of the show's most controversial episodes, telling Wil Wheaton that in the preceding few years, fans had begun consistently asking him about it.

Nikki Harper for STAR TREK: The Official Monthly Magazine gave the episode four out of five stars, Cinefantastique Dale Kutzera gave "Tuvix" three out of four stars, and Bill Florence for The Official Star Trek Voyager Magazine called it one of Voyager "strongest episodes to date".  In his book Delta Quadrant: The unofficial guide to Voyager, David McIntee was impressed by the episode's capacity to rise above its "appallingly silly" premise; he attributed this to the casting of Tom Wright as Tuvix, whose acting he saw as a guide to the tempo of the episode, keeping it from proceeding too slowly.  He gave the episode an 8 out of 10 rating.

Wired magazine criticized the episode, saying that although the episode might have seemed like a great concept, it failed in practice and was "an awkward, embarrassing mess that fails to land any of the deeper points it so desperately wants to make."  Writing for Tor.com in 2020, Keith DeCandido "[admired] the execution of most of this episode" and praised the "amazing work" of Wright, Mulgrew, and Lien, but was frustrated that Janeway's actions had no consequences.  He rated the episode 4 out of 10.  After considering the discussion generated in the comments underneath his review, he later acknowledged how the episode's moral dilemma generated significant conversation among the fanbase when it first aired, and continued to do so 25 years later.

In 2014, io9 Charlie Jane Anders ranked "Tuvix" 56th of the top 100 episodes of the Star Trek franchise.  In 2015, Syfy's Lisa Granshaw placed "Tuvix" among Star Trek: Voyager top ten.

See also
Trolley problem, a thought experiment about whether it is ethical to kill one person to save multiple people

References

External links

1996 American television episodes
articles containing video clips
medicine and health in fiction
Star Trek: Voyager (season 2) episodes

Tuvix


El sujetador de lactancia es un tipo de sujetador (prenda lencería femenina) recomendada y utilizada habitualmente por las mujeres en periodo de lactancia materna.
La diferencia fundamental entre un sujetador de lactancia y un sujetador normal consiste en que la copa del primero posee un sistema de apertura, generalmente mediante un sistema de pinza, que permiten dejar el seno al descubierto para que el bebé pueda acceder al pezón sin necesidad de quitarse el sujetador.

Aspectos importantes
Lo más importante en lo que se debe fijar la mamá a la hora de elegir el sujetador de lactancia es en la sujeción del pecho que le proporciona, pues de ello va a depender en gran medida la comodidad.
Es fundamental usar la talla que mejor se ajuste tanto al contorno como al pecho de la madre. Se dice que un 30% de las mujeres desconoce su talla real de sujetador. Hay que tener en cuenta que durante el embarazo y la lactancia el pecho puede crecer una o dos tallas por los cambios que se producen en ellos cuando la naturaleza los prepara para alimentar al bebé.

Distintos sistemas
Existen multitud de marcas en el mercado con diferentes modelos. En general, casi todas las marcas de lencería femenina tienen en el mercado al menos un modelo de sujetador adaptado para la lactancia materna. Generalmente se utiliza algún tipo de pinza que permite a la copa de sujetador abrirse y mostrar el seno al bebé.

El sujetador es una prenda que desde los 100 años que lleva entre las mujeres ha conocido multitud de especializaciones adaptándose a multitud de usos que van desde la propia comodidad de las mujeres en el día a día, la práctica de deportes y, más recientemente, la lactancia materna. La tecnología aplicada en diseños y materiales ha logrado un gran desarrollo en esta categoría de productos.

Referencias

Enlaces externos
 La Liga de la Leche.
 World Alliance for Breastfeeding Action

Ropa interior femenina
Lactancia materna
Productos para las mamas

Sujetador de lactancia


لولينها (باللغة البرتغالية:Lulinha) واسمه بالكامل لويس مارسيلو مورايس دي رايس (باللغة البرتغالية:Luiz Marcelo Morais dos Reis)، لاعب كرة قدم برازيلي مواليد 10 أبريل 1990 . لعب مع كورينثيانز 83 مباراة سجل من خلالها 4 أهداف ولعب للمنتخب البرازيلي تحت 17 عام في كاس القارة الأمريكية الجنوبية للناشئين عام 2007 وسجل 12 اهداف في 7 مباريات.
يبلغ هذا اللاعب 170 سنتيمتراً من الطول ويستطيع اللعب خلف المهاجمين وعلى الأجنحة ويمتاز بمهارات عالية وحس تهديفي.

انضم لولينها إلى نادي كورينثيانز عندما كان في الثامنة من العمر ولعب في معظم فئاته العمرية حتى تمت ترقيته للفريق الأول ليلعب في الدرجة الأولى البرازيلية بعد أدائه الراقي الذي قدمه في كوبا أمريكا تحت 17 عاماً لعام 2007. فجائت مباراته الأولى كمحترف في مطلع العام 2007 قبل بلوغه السابعة عشرة بنيف.

و نظراً لقلة مشاركاته في الفريق كأساسي وبقائه معظم الوقت على دكة الاحتياط تمت إعارته إلى نادي دجي دي استوريل برايا البرتغالي الذي يلعب في الدرجة الثانية البرتغالية، مقضياً موسم 2009-2010 مع النادي البرتغالي.
و كي يكتسب مزيداً من الخبرة، ارسلته إدارة نادي كورينثيانز في صيف عام 2010 على سبيل الإعارة إلى نادي أولهانيز البرتغالي الذي يلعب في الدرجة الأولى ليقضي في البرتغال موسماً آخراً ولعب في نادي الشارقة في موسم 2018 .

مسيرته الرياضية

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في كوريا الجنوبية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليابان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إندونيسيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم رجالية برازيليون مغتربون
لاعبو كرة القدم البرازيليون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ساو باولو (ولاية)
أشخاص من مويا (البرازيل)
رياضيون برازيليون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون برازيليون مغتربون في البرتغال
رياضيون برازيليون مغتربون في إندونيسيا
رياضيون برازيليون مغتربون في قبرص
رياضيون برازيليون مغتربون في كوريا الجنوبية
رياضيون مغتربون برازيليون في اليابان
لاعبو الدوري 1
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو الدوري البرازيلي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري البرازيلي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البرتغالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو الدوري القبرصي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الياباني للدرجة الثانية
لاعبو إيستوريل برايا
لاعبو بافوس
لاعبو بوتافوغو
لاعبو بوهانغ ستيلرز
لاعبو جوبيلا إيواتا
لاعبو دوري كوريا الجنوبية لكرة القدم
لاعبو ريد بول برازيل
لاعبو كرة قدم برازيليون
لاعبو كرة قدم في دورة الألعاب الأمريكية 2007
لاعبو كرة قدم مغتربون برازيليون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليابان
لاعبو كرة قدم مغتربون في إندونيسيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم مغتربون في كوريا الجنوبية
لاعبو كرة قدم من ولاية ساو باولو
لاعبو منتخب البرازيل لكرة القدم للشباب
لاعبو مونتيديو ياماغاتا
لاعبو نادي الشارقة
لاعبو نادي أولهانينسي
لاعبو نادي باهيا
لاعبو نادي سيارا
لاعبو نادي كريسيوما
لاعبو نادي كورينثيانز
لاعبو نادي موجي ميريم
منافسون في دورة الألعاب الأمريكية من البرازيل
مواليد 1990

لولينيا


Gıda kaynaklı hastalık, içine yabancı etmen karışmış besin tüketimi sonucu meydana gelen herhangi bir hastalıktır.  Genelde gıda zehirlenmesi de kullanılsa da bu genelde hatalıdır.

Gerçek gıda zehirlenmesi besinde bulunan yabancı bir kimyasal madde veya doğal toksini yemek yoluyla meydana gelir. Gıda kaynaklı hastalıkların çoğu aslında patojen bakteri, virüs, prion veya parazitlerin neden olduğu gıda yollu enfeksiyondur. Bu tür enfeksiyonlar genelde besinin hatalı depolanması, hazırlanması veya servisinin yapılmasından kaynaklanır.  Yemek hazırlanması sırasında, öncesi ve sonrasında hijyen kurallarına uyulması bir hastalığın bulaşma olasılığını azaltır.  Besinin hastalığa yol açmaması için onun takibine beslenme güvenliği denir. Besin kaynaklı hastalıklar çevreye etki eden pek çok toksin tarafından da meydana gelebilir. Kimyasal maddeler tarafından neden olan besin kaynaklı hastalıklar için Besin kirleticileri maddesine bakınız.

Başlıca etmenler
 Bakteriler
 Kimyasallar
 Alerji reaksiyonlar

Bakterilere bağlı gıda zehirlenmeleri
Gıdalarımızın çoğunda çeşitli bakteriler bulunmaktadır. Ancak bunlar doğal şekillerde ve belli bir oranda bulunur. Ancak bu bakteri sayısı ve türleri çeşitli etmenlere göre değişebilir. Aşırı bakteri çoğalması, farklı bakteri türleri gibi etmenlerden bir ya da birkaçı gıda maddesi üzerinde vuku bulursa. Bu olay sonucunda söz konusu besin vücuda alındığında gıda zehirlenmesine yol açabilmektedir. Isı ve zaman faktörleri gıda üzerlerindeki bakteri oluşumlarında doğrudan rol oynar.

Saat----Bakteri sayısı

01:00-----------1
01:20-----------2
01:40-----------4
03:00-----------512
05:00-----------32,768
07:00-----------2,097,152

Örnek; Saat başına X gıda maddesinde X bakterisinin ortalama çoğalma sayısı.

Ayrıca bakterilerinin çoğalmasında en önemli etmenlerden biri ortamın ısı seviyesidir. 5 ila 60 °C ısı seviyeleri arası bakterilerin üremesi açısından uygun ortamlardır. Bir başka etmen de ortamın nem seviyesidir. Nem'in yüksek oluşu bakterilere elverişli bir ortam hazırlar.

Çeşitli gıda maddelerinde bakteriler, daha rahat üreyebilmektedirler. Bunlar;

 Et
 Yumurta
 Süt ve süt ürünleri
 Kümes hayvanları eti
 İşlem görmüş etler
 Deniz ürünleri

Gıda zehirlenmelerine yol açan başlıca bakteriler ve genellikle bulunduğu yiyecekler
 Salmonella: Genellikle kümes hayvanlarından elde edilen ürünlerde.  (Bkz.Salmonellosis)
 Bacillus cereus: Tahıllar,et ürünleri ve pirinç.(Bkz.Bacillus)
 Staphylococcus aureus: Et ve kümes hayvanlarının ürünlerinde, krema ve mayonez içeren çeşitli gıda maddelerinde.

Kimyasallar
Gıda maddelerine çeşitli kimyasallar eklendiği ya da karıştığında kimyasal maddenin özelliğine bağlı olarak gıda zehirleyici bir unsura sahip olabilir. Söz konusu kimyasalların başlıca zehirleme sebepleri toksik veya toksik etki meydana getirici oluşudur. Yani bir kimyasal maddenin vücudu zehirleyebilmesi için vücudun işleyişini, hücreleri, sinir sistemi gibi bir ya da birden fazla unsuru doğrudan ya da dolaylı olarak etkilemesi gerekir.

Başlıca etkileri
 Sindirim sistemi bozuklukları: Bulantı, kusma, karın ağrısı, ishal
 Sinir sistemi bozuklukları: Bilinç kaybı, havale, rahatsızlık hissi, hareketlerde uyumsuzluk
 Solunum sistemi bozuklukları: Nefes darlığı, morarma, solunum durması
 Dolaşım sistemi bozuklukları: Nabız bozukluğu, kalp durması
 Sarılık

Başlıca Semptomlar
 Halsizlik (mide bulantısı)
 Kusma,
 İshal,
 Mide krampları ve  mide ağrısı,
 Enerjisizlik ve zayıflık eksikliği,
 İştah kaybı,
 Yüksek ateş,
 Kas ağrıları,
 Titreme.

Alerjik reaksiyonlar
Çeşitli maddelere karşı vücut tolerans seviyesi düşük ya da aşırı duyarlı olabilir. Bu durumda ortaya çıkan bazı durumlara alerjik reaksiyon denmektedir.

Kaynakça

Sağlık afetleri

Gıda zehirlenmesi


Lehrabschlussprüfung steht für:

 Lehrabschlussprüfung (Österreich), Abschluss der Lehre/Berufsschule in der dualen Ausbildung
 Qualifikationsverfahren (Schweiz), die neue einheitliche Form zum eidgenössisch anerkannten Abschluss

Siehe auch:
 Abschlussprüfung (Berufsausbildung) in Deutschland

Lehrabschlussprüfung


جائزة نجيب محفوظ للأدب هي جائزة أدبية تمنح لإحدى الروايات الحديثة في حفل يقام كل عام في 11 ديسمبر وهو اليوم الموافق ليوم مولد الكاتب الكبير نجيب محفوظ. أنشأ هذه الجائزة قسم النشر بالجامعة الأمريكية بالقاهرة عام 1996م، وتبلغ قيمة هذه الجائزة 75 ألف جنيه مصري تمنح لأفضل رواية مصرية، و75 ألف جنيه لأفضل رواية عربية، مع ترجمة الرواية الفائزة إلى الإنجليزية ونشرها.

الأعمال الفائزة بالجائزة

مراجع

المراتب التشريفية والأوسمة والميداليات في مصر
جوائز أدبية للغة العربية
جوائز أدبية مصرية
جوائز أسست في 1996
جوائز الترجمة
حاصلون على جائزة نجيب محفوظ للرواية العربية

جائزة نجيب محفوظ


The North Carolina Award is the highest civilian award bestowed by the U.S. state of North Carolina. It is awarded in the four fields of science, literature, the fine arts, and public service. Sometimes referred to as the "Nobel Prize of North Carolina", the award has been given to up to nine individuals each year since 1964. The awards, provided for by chapters 140A and 143B of the North Carolina General Statutes, are chosen by the North Carolina Awards Committee appointed by the Governor of North Carolina and supervised by the North Carolina Department of Natural and Cultural Resources.

The award was designed by sculptor Paul Manship and was one of the last commissions he completed before his death.

History of the award

The award was proposed by state Senator Robert Lee Humber of Pitt County, who wanted to recognize people who had contributed to the betterment of North Carolina and inspire others. He won the award for public service in 1968.

Biographical essays are available for each North Carolina Award recipient in the ceremony program for that year. Ceremony programs are online through the North Carolina Digital Collections.

Award winners

1960s
1964
 Literature: Inglis Fletcher
 Science: John Couch
 Fine Arts: Francis Speight
 Public Service: John Morehead, Clarence Poe
1965
 Literature: Paul Green, Gerald Johnson
 Science: Frederick A. Wolf
 Fine Arts: Hunter Johnson
 Public Service: Frank Porter Graham
1966
 Literature: Bernice Kelly Harris
 Science: Oscar Rice
 Fine Arts: Arthur G. Odell Jr.
 Public Service: Luther Hodges
1967
 Literature: Jonathan Worth Daniels
 Science: Carl W. Gottschalk, H. Houston Merritt
 Fine Arts: Benjamin F. Swalin
 Public Service: Albert Coates
1968
 Literature: Vermont C. Royster, Charles Russell
 Science: Stanley Stephens
 Fine Arts: Hobson Pittman
 Public Service: Robert Lee Humber
1969
 Literature: Ovid Pierce,
 Science: Kenneth Brinkhous
 Fine Arts: Charles Stanford, Jr.
 Public Service: May G. L. Kellenberger

1970s
1970
 Literature: Frances Gray Patton
 Science: Philip Handler
 Fine Arts: Henry C. Pearson
 Public Service: Terry Sanford
1971
 Literature: Guy Owen
 Science: no award
 Fine Arts: James Semans & Mary Semans
 Public Service: Capus Waynick, James E. Webb
1972
 Literature: John Ehle
 Science: Edward David, Jr., Harold Hotelling
 Fine Arts: Sidney Blackmer
 Public Service: William Dallas Herring
1973
 Literature: Helen Smith Bevington, Burke Davis
 Science: Ellis Cowling
 Fine Arts: Kenneth Ness
 Public Service: Samuel J. Ervin
1974
 Literature: Thad Stem, Jr.
 Science: James Wyngaarden
 Fine Arts: William Fields
 Public Service: Ellen Black Winston
1975
 Literature: Doris Betts
 Science: John Etchells
 Fine Arts: Robert Ward
 Public Service: William Friday
1976
 Literature: Richard Walser
 Science: C. Clark Cockerham
 Fine Arts: Romare Bearden, Foster Fitz-Simons
 Public Service: Juanita Kreps
1977
 Literature: Reynolds Price
 Science: Reginald Mitchiner
 Fine Arts: Joseph Sloane, Jonathan Williams
 Public Service: Elizabeth Duncan Koontz
1978
 Literature: Manly Wade Wellman
 Science: David Sabiston, Jr.
 Fine Arts: Henry Kamphoefner
 Public Service: Robert Garvey, Jr., Harriet Tynes
1979
 Literature: Harry Golden
 Science: Walter Gordy
 Fine Arts: Sam Ragan
 Public Service: Archie Davis, John deButts

1980s
1980
 Literature: Fred Chappell
 Science: George Hitchings
 Fine Arts: Robert Lindgren
 Public Service: Dan Moore, Jeanelle Moore
1981
 Literature: Glen Rounds, Tom Wicker
 Science: Vivian Stannett
 Fine Arts: Adeline McCall
 Public Service: Ralph Scott
1982
 Literature: Willie Snow Ethridge
 Science: Floyd Denny, Jr.
 Fine Arts: Selma Burke, R. Philip Hanes, Jr.
 Public Service: Nancy Chase
1983
 Literature: Heather Ross Miller
 Science: Frank Guthrie
 Fine Arts: Mary Keesler Dalton & Harry Lee Dalton
 Public Service: Hugh Morton
1984
 Literature: Joseph Mitchell, Lee Smith
 Science: Robert Hill
 Fine Arts: Maud Gatewood, Andy Griffith
 Public Service: George Watts Hill
1985
 Literature: Wilma Dykeman
 Science: Irwin Fridovich
 Fine Arts: Claude Howell
 Public Service: J. Gordon Hanes, Jr.
1986
 Literature: A.R. Ammons
 Science: Ernest Eliel
 Fine Arts: Doc Watson
 Public Service: Joseph M. Bryan, Billy Graham Emmett McRae
1987
 Literature: Maya Angelou
 Science: Robert Lefkowitz
 Fine Arts: Harvey Littleton
 Public Service: John T. Caldwell, Charles Kuralt
1988
 Literature: Charles Eaton
 Science: Pedro Cuatrecasas
 Fine Arts: Edith London
 Public Service: David Brinkley, William Lee
1989
 Literature: Ronald Bayes
 Science: Gertrude Elion
 Fine Arts: Loonis McGlohon
 Public Service: Roy Park, Maxine Swalin

1990s
1990
 Literature: Leon Rooke
 Science: H. Keith H. Brodie
 Fine Arts: Bob Timberlake
 Public Service: Dean Colvard, Frank Kenan
1991
 Literature: Robert Morgan
 Science: Mary Ellen Jones
 Fine Arts: William Brown
 Public Service: Elizabeth Dole, Jesse Meredith
1992
 Literature: Louis D. Rubin, Jr.
 Science: John Madey
 Fine Arts: Chuck Davis
 Public Service: William McWhorter Cochrane, Maxwell Thurman
1993
 Literature: John Hope Franklin
 Science: Oliver Smithies
 Fine Arts: Joe Cox, Billy Taylor
 Public Service: Eric Schopler
1994
 Literature: Elizabeth Spencer
 Science: Marshall Edgell
 Fine Arts: Sarah Blakeslee
 Public Service: Richard Jenrette, Freda Nicholson
1995
 Literature: James Applewhite
 Science: Clyde A. Hutchison, III, John Mayo
 Fine Arts: John Biggers, Kenneth Noland
 Public Service: Banks Talley, Jr.
1996
 Literature: Betty Adcock
 Science: Joseph Pagano
 Fine Arts: Joanne Bath
 Public Service: Martha McKay, John L. Sanders, Robert Scott
1997
 Literature: Clyde Edgerton
 Science: Robert Bruck
 Fine Arts: M. Mellanay Delhom
 Public Service: Thomas Kenan, III, Elna Spaulding
1998
 Literature: Kaye Gibbons
 Science: Martin Rodbell
 Fine Arts: Robert Gray, Marvin Saltzman, James Taylor
 Public Service: Emily Harris Preyer, L. Richardson Preyer
1999
 Literature: Allan Gurganus, Jill McCorkle
 Science: Robert Parr, Knut Schmidt-Nielsen
 Fine Arts: Frank L. Horton, Herb Jackson
 Public Service: Julia Jones Daniels, Frank Daniels, Jr., Henry Shelton

2000s
2000
 Literature: William S. Powell
 Science: William Fletcher
 Fine Arts: S. Tucker Cooke
 Public Service: Henry Bowers, Harlan E. Boyles, James Goodmon
2001
 Literature: Kathryn Stripling Byer, Shelby Stephenson
 Science: Royce W. Murray
 Fine Arts: Arthur Smith
 Public Service: W.W. Finlator, Robert Jordan, III
2002
 Literature: Romulus Linney
 Science: William Anlyan
 Fine Arts: Cynthia Bringle, Martha Nell Hardy
 Public Service: Julius L. Chambers, H. G. Jones, Edwin Wilson
2003
 Literature: Jaki Shelton Green
 Science: William E. Thornton
 Fine Arts: Etta Baker, Mary Ann Scherr
 Public Service: Frank Borden Hanes, James B. Hunt, Jr.
2004
 Literature: Walter J. Harrelson, Penelope Niven
 Science: Annie Louise Wilkerson
 Fine Arts: William Ivey Long, Elizabeth Matheson
 Public Service: Voit Gilmore, LeRoy T. Walker
2005
 Literature: Randall Kenan
 Science: Mansukh C. Wani
 Fine Arts: Bland Simpson
 Public Service: Joseph M. Bryan, Jr., Betty Debnam Hunt, Thomas Willis Lambeth
2006
 Literature: Emily Herring Wilson, Michael F. Parker
 Science: Charles A. Sanders
 Fine Arts: William T. Williams
 Public Service: Roy Park, Jr., James E. Holshouser, Jr., Thomas K. Hearn, Jr.
2007
 Literature: William Leuchtenburg
 Science: Viney Aneja, Darrel Stafford
 Fine Arts: Jan Davidson, Rosemary Harris
 Public Service: Jerry C. Cashion, Henry Frye, Burley Mitchell, Charlie Rose
2008
 Literature: Charles Frazier, Margaret Maron
 Science: Maurice Brookhart
 Fine Arts: Gerald Freedman, Alexander M. Rivera Jr.
 Public Service: Ann Goodnight, James G. Martin, Dean Smith, Fred and Alice Stanback
2009
 Literature: Gerald Barrax
 Science: Joseph M. DeSimone
 Fine Arts: Mark Peiser, Bo Thorp
 Public Service: Betty Ray McCain, Hugh L. McColl, Jr.

2010s
2010
 Literature: Carole Boston Weatherford
 Science: F. Ivy Carroll
 Fine Arts: Robert Ebendorf, Donald Sultan
 Public Service: R. Michael Leonard, Margaret S. "Tog" Newman
2011
 Literature: Ron Rash
 Science: Trudy Mackay
 Fine Arts: Branford Marsalis, Vollis Simpson
 Public Service: Charles E. Hammer, Jr., H. Martin Lancaster
2012
 Literature: Gary Neil Carden
 Science: B. Jayant Baliga
 Fine Arts: Lou Donaldson, Thomas H. Sayre
 Public Service: Bonnie McElveen-Hunter, Janice H. Faulkner
2013
 Literature: John Hart
 Science: Myron S. Cohen
 Fine Arts: John Cram
 Public Service: Phil Kirk, John Harding Lucas, Walt Wolfram
2014
 Literature: Lenard Moore, Alan Shapiro
 Science: Jagdish Narayan
 Fine Arts: Ira David Wood III
 Public Service: Betsy M. Bennett, Robert A. Ingram
2015
 Literature: Anthony S. Abbott
 Science: Anthony Atala
 Fine Arts: A. Everette James, Patricia McBride
 Public Service: James T. Broyhill, Howard N. Lee
2016
 Literature: Joseph Bathanti
 Science: Linda Birnbaum, Aziz Sancar, Paul L. Modrich
 Fine Arts: Assad Meymandi
 Public Service: Robert J. Brown, Jim Gardner
2017
 Literature: Margaret Donovan Bauer
 Science: R.K.M. Jayanty
 Fine Arts: Philip Freelon
 Public Service: Loretta E. Lynch, Jane Smith Patterson, James H. Woodward
2018
 Literature: Michael McFee
 Fine Arts: Bill Leslie, Barbara B. Millhouse
 Public Service: Carolyn Q. Coleman, William L. Roper, Gene Roberts
2019
 Literature: Philip Gerard
 Fine Arts: Lawrence J. Wheeler
 Public Service: Deborah S. Proctor
 Science: Catherine M. Wilfert, M.D.

2020s
2020
 Science: Ralph S. Baric, Francis S. Collins, Kizzmekia S. Corbett

2021
 Fine Arts: David Holt
 Literature: André Leon Talley, Timothy B. Tyson
 Public Service: Dudley E. Flood, Maria F. Spaulding
 Science: Blake S. Wilson

2022
Fine Arts: Eric Church
Literature: David Zucchino
Public Service: Eva Clayton, Mickey Michaux
Science: Priya Kishnani, Stanley Riggs

See also
 Order of the Long Leaf Pine

References

External links
NC Awards page at the NC Dept of Cultural Resources
NC Awards page at the NCpedia

Awards established in 1964
Award
Award
Award
State awards and decorations of the United States
Works by Paul Manship

North Carolina Award


Hamida Aman est une entrepreneuse et journaliste afghane, née en 1973 à Kaboul, en Afghanistan.

Elle est la fondatrice de la société de production audiovisuelle Awaz Communication et de Radio Begum.

Biographie
Hamida Aman naît en 1973 à Kaboul en Afghanistan. Sa mère est fonctionnaire au ministère de la Culture et son père est officier dans l'armée. En 1981, sa famille s'exile en Suisse pour fuir les combats dus à l'intervention soviétique et se réfugie chez un oncle près de Lausanne. Elle suit sa scolarité à Renens, puis étudie les Lettres à l'Université de Lausanne. Elle devient pigiste à 24 heures puis stagiaire à L'Hebdo.

En 2001, après les attentats du 11 septembre, elle se porte volontaire pour couvrir l'intervention de l'Otan en Afghanistan et s'y installe. Elle y travaille pour plusieurs organisations non gouvernementales.

Elle est mariée à un Français et vit à Paris avec leurs enfants.

Awaz Communication
En 2004, elle crée la société de production audiovisuelle Awaz Communication, au service du développement des institutions et des médias afghans. Elle recrute Arif Ahmadi comme directeur du bureau de Kaboul. La société compte jusqu'à  et met l'accent sur le recrutement des femmes. L'émission Réaction, téléréalité qui infiltre des patrouilles policières, rencontre un grand succès.

Radio Begum
Le 8 mars 2021, à l'occasion de la Journée des droits des femmes et alors que se profile la menace du retour des talibans au pouvoir, Hamida Aman lance Radio Begum, une radio afghane faite par les femmes, pour les femmes. Begum signifie « princesse », « femme de haut rang » ou encore « maîtresse ». Pour Hamida Aman,  Elle émet en direct sur Facebook, à Kaboul et aux alentours dans des zones plus rurales. Elle propose également des cours pour les élèves de collèges et lycées qui sont privées d'enseignements depuis le retour des talibans au pouvoir.

Références

Liens externes

Journaliste suisse du XXIe siècle
Journaliste suisse du XXe siècle
Spécialiste de culture à la radio
Naissance en 1973
Naissance à Kaboul

Hamida Aman


Baltimore Saturday Visiter a fost un periodic săptămânal ce a apărut la Baltimore, Maryland, în secolul al XIX-lea. Aici au fost publicate unele din primele lucrări ale scriitorului Edgar Allan Poe, ce era originar din Baltimore.

Istoric
Publicația a fost înființată în 1832 de Charles Cloud și Lambert Wilmer, un prieten de-al Poe. Populară la început, Visiter a devenit mai târziu aboliționistă și în 1847 a fost absorbită de publicația aboliționistă National Era din Washington D.C.

Poe a trimis revistei Visiter șase povestiri în cadrul unui concurs sponsorizat de publicație. Ziarul a promis un premiu de 50 de dolari pentru cea mai bună poveste și un premiu de 25 de dolari pentru cel mai bun poem trimis la 1 octombrie 1833. Aproximativ 100 de lucrări literare au fost primite, dar juriul a ales să premieze povestirea "Manuscris găsit într-o sticlă" a lui Poe pentru originalitatea sa. În plus față de premiul de 50 de dolari, povestirea a fost publicată în numărul din 19 octombrie al Visiter. Concursul, cu toate acestea, a fost marcat de unele controverse. Câștigătorul secțiunii de poezie a concursului, "Henry Wilton", s-a dovedit a fi de fapt John Hewitt, editorul lui Visiter. Poe a afirmat că Hewitt a câștigat prin "mijloace necinstite".

Note
  Publicația a fost numită alternativ Saturday Morning Visiter (1832–1833), Baltimore Saturday Visiter (1833–1834), Baltimore Visiter (1834–1840), Saturday Morning Visiter (1840–1841) și Saturday Morning Visitor (1841–1847).

Referințe

Bibliografie generală

 Entry for Baltimore Saturday Visiter.   Guide to Maryland Newspapers.  Maryland State Archives.  Jan. 15, 2007.
 Entry for Baltimore Saturday Visitor.   Guide to Maryland Newspapers.  Maryland State Archives.  Jan. 15, 2007.
 Entry for Baltimore Visiter.   Guide to Maryland Newspapers.  Maryland State Archives.  Jan. 15, 2007.
 Entry for Saturday Morning Visiter.   Guide to Maryland Newspapers.  Maryland State Archives.  Jan. 15, 2007.

 Hall, Clayton Colman.   Baltimore: Its History and Its People vol. 1. Lewis Historical Publishing Co. Digitized Sept. 11, 2006. p. 712, accessed Jan. 28, 2007.

Edgar Allan Poe

Baltimore Saturday Visiter


අඟහරු	ග්‍රහයා‍ගේ පෘථිවියට ඇති සමීපත්වය සහ සමානකම් අනුව එහි ජීවය පැවතී‍මේ   හැකියාව පිළිබඳ විද්‍යාඥයන් දිගු කාලයක සිට අනුමාන කරති. අඟහරුමත මේ වන විටත්  ජීවය පවතී ද, එසේ  නැති නම් මීට  පෙර එහි ජීවය පැවතියා ද යන්න අදටද විවෘත ප්‍රශ්නයකි.

පුරාණ විමර්ශණ
අඟහරුගේ ධ්‍රැව අයිස් වැස්ම 17 ශතවර්ෂයේ මැද භාගයේ දී පමණ අධ්‍යයනයට ලක්වූ අතර ඒවා විලියම් හර්ෂල් විසින් 18 වන ශත වර්ෂයේ අගභාගයේදී ග්‍රීෂ්ම හා ශීත කාලවලදී මාරුවෙන් මාරුවට වර්ධනයට හා හැකිලීමට භාජනය වන බව සොයාගන්නා ලදී. 19 වන ශත වර්ෂයේ මැද භාගයේදී අඟහරු පෘථිවියට සමානකම් දක්වන ලක්ෂණ තිබෙන බව තාරකා විද්‍යාඥයින් දැන සිටියහ. උදාහරණ ලෙස අඟහරුගේ දවසක් පෘථිවි දවසකට සමාන වීම දැක්විය හැක. එහි අක්ෂීය ඇලය පෘථිවියට සමාන අතර එම නිසා එහි සෘතු විපර්යාස පෘථිවියට ෙබහෙවින් සමාන වුවද, අඟහරුගේ වැඩි පරිභ්‍රමණ කාලය නිසා ඒවා අතර කාල ප්‍රාන්තර සාපේක්ෂව දෙගුණයක් පමණ වේ. මේවා අධ්‍යයනයන් තුළින්, අඳුරු ඇල්විඩෝවන් ජලය ලෙස ද දීප්තිමත් ඒවා භූමිය ලෙසද අනුමාණයක් වර්ධනය විය. එමනිසා අඟහරු මත යම් ආකාරයක ජීවයක් ඇති බවට විශ්වාසයන් පළවීම ස්වභාවික විය.

1854 දී විද්‍යාඥයා (Scientist) යන නාමය ජනප්‍රිය කළ කේම්බ්‍රිජ් ට්‍රිනිටි විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍යයෙකු වූ ෆිල්ප් ලොයිටර්ටන්, අඟහරුමත මුහුදු හා ජීවය පවතින බවට සෛද්ධාන්තිකව ප්‍රකාශ කළේය. 19 ශත වර්ෂයේ අග භාගයේ දී දූරේක්ෂ මගින් සිදු කෙරුණු නිරීක්ෂණ මගින් දර්ශනය වූ ඇල මාර්ගයන් නිසා අඟහරුමත ජීවය පිළිබඳ අනුමාණයන්ට නව ප්‍රබෝදයක් ලැබුණි. නමුත් මේවා දෘෂ්ටිමායාවන් බව පසුව අනාවරණය කර ගන්නා ලදී. එසේ වුවුද 1895 දී "Mars and it's Canals" කෘතිය පල කළ ඇමරිකානු තාරකා විද්‍යාඥ පර්සිවල් ලොවෙල් ප්‍රකාශ කළේ මෙම ඇළ මාර්ග අතීතයේ විසූ ශිෂ්ටාචාරයක ප්‍රතිඵලයක් බවය. මෙම අදහස් බ්‍රිතාන්‍ය ලේඛක "H.G. Wells" 1897 දී "The war of the world" කෘතිය ලිවීමට පෙලඹ වූ අතර,එහි අඟහරුගේ වියළීම (ශෝෂණය) නිසා පෘථිවිය ආක්‍රමණය කිරීමට පැමිණි අඟහරු ජීවීන් ගැන සඳහන් වෙයි.

අඟහරුගේ වායුගෝලයේ තවදුරටත් ඔක්සිජන් හෝ ජලය නොපවතින බවට ඇමරිකා‍නු තාරකා විද්‍යාඥ විලියම් වොලස් කැම්ප්බෙල් (William Wallace Campbell) විසින් 1894 දී වර්ණාවලි නිරීක්ෂණය මගින් පෙන්වා දුන්නේය. 1909 දී සිදු කෙරුණු වඩාත් ප්‍රබල දූරේක්ෂ නිරීක්ෂණ මගින් හා 1877 සිට ඇති වූ හොඳම අපහේලික විරෝධය හේතුවෙන් ඇල මාර්ග පිළිබඳව අදහසට නැවතීමේ තිත තබන ලදී.

මැරිනර් 4
1965 දී මැරිනර් 4 ගවේෂණයෙන් ගන්නා ලද ඡායාරූපවලින් දක්නට ලැබුණේ අඟහරු ගංගා හෝ සාගර හෝ ජීවය පිළිබඳ සලකුණක්වත් නැති වියළි , නිසරු ග්‍රහලොවක් බවයි. තව දුරටත් අනාවරණය වූ කරුණක් නම් (ඡායාරූපගත කරන ලද ප්‍රදේශයෙන්) අඟහරුගේ පෘෂ්ඨය ආවාටවලින් ගහණ වීමය. මින් තහවුරු වනුයේ එහි පෘෂ්ඨය මත පසුගිය වසර බිලියන 4 පුරාවට කිසිදු ඉදිකිරීමක් හෝ කාලගුණ විෂමතා නිසා සිදුවූ පාංශු ඛාදනයක් හෝ සිදුවී නොමැති බවයි. එසේම ,  ගවේෂණ යානයෙන් ලද තොරතුරුවලින් හෙළි වූ තවත් කරුණක් නම් අඟහරු පෘෂ්ඨය ජීවයට අතිශය අහිතකර වන කොස්මික් කිරණවලින් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ග්‍රහලොවට චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් පිහිටා නොතිබීමය. එහි වායුගෝල පීඩනය ද මිලිබාර් 4 – 7 දක්වා වූ ඉතා අඩු අගයක් විය. අරුත නම් , අඟහරු මත ද්‍රව ජලයට පැවතිය නොහැකි බවයි. මැරිනර් 4න් පසු අඟහරු මත ජීවය සෙවීමේ පරීක්ෂණ නවමු මගකට යොමු වුණි. බහු සෛලික ජීවයන් සෙවීම අතහැර ගවේෂණයන් ඒක සෛලික බැක්ටීරියා වැනි ජීවයක් පවතී දැයි පරීක්ෂණ පවත්වන්නට විය. මන්ද යත් , බහුසෛලික ජීවයක් පැවතීම උදෙසා අඟහරු පෘෂ්ඨය අතිශය කර්කෂ වූ බැවිනි.

අඟහරු මත ජීවය පිළිබඳ වයිකින්ග් පරීක්ෂණ

1970 වසරේ මැදභාගයේ සිදුකරන ලද වයිකින්ග් ගවේෂණයේ මූලික අරමුණ වූයේ එම යානයේ සවිකොට තිබුණා වූ කුඩා සෙවුම් උපකරණ භාවිතයෙන් අගහරුගේ මතුපිට ජීවයක් පවතීදැයි සොයා බැලීමයි. මෙම උපකරණ විශේෂයෙන් සැලසුම් කොට තිබුණේ අගහරුගේ පස තුළ යම් ක්ෂුද්‍ර මට්ටමේ ජීවයක් පවතී නම් ඒවා හසුකර ගැනීමට හැකි වන පරිදි වේ. මෙම ගවේෂණයේ කාර්යයන් වඩාත්ම අපහසු කළ සාධකය වූයේ අගහරු මතුපිට තත්ත්වයන් පිළිබදව නාසා විද්‍යාඥයන් තුළ වූ අල්ප දැනුමයි. මැරිනර්-4 ගවේෂණයෙන් ලද තොරතුරු අනුව ගොණුකරගත් සීමිත දැනුම හමුවේ නාසා ආයතනය වයිකින්ග් මෙහෙයුම සැලසුම් කරන ලද්දේ පෘථිවියට සමාන ජීවී තත්වයන් පරීක්ෂා කිරීම පිණිසය. කෙසේ වුවද , සිදුකරන ලද්දා වූ ප්‍රධාන පරීක්ෂණ හතරෙහි ප්‍රතිඵලවලට අනුව පෙන්නුම් කළේ කාබන්ඩයොක්සයිඩ් නිපදවීම වැඩිවී ඇති බවයි. පස තුළ ජලය හා පෝෂ්‍ය පදාර්ථ සෙවීමේ පරීක්ෂණ අතරතුර දී මේ බැව් තහවුරු විය. අගහරු මතුපිට ජීවය පැවති බවට මෙය සාධකයක් බව කියැවුණ ද ඇතැම් විද්‍යාඥයන් මෙය ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ඒ පසෙහි වන සුපිරි ඔක්සයිඩ සෑදිය හැකි රසායනිකයන් හේතුවෙන් ද මෙසේ කාබන්ඩයොක්සයිඩ් නිපදවීමට සිදුවිය හැකි බව පවසමිනි. ඔවුන්ගේ තර්කය වූයේ කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ප්‍රතිශතය වැඩිවීම ජීවයක් නැතිව වුවද සිදුවිය හැකි බවයි. නමුත් තම මතය තහවුරු කිරීම පිණිස නාසා ආයතනය තර්ක කළේය. ඒ ගවේෂණ යානයේ වූ වායු වර්ණාවලීක්ෂයට හසුවීම තරම් විශාල ප්‍රමාණයක් පරිවෘත්තීය ජීවීන් පරීක්ෂාකළ පස් නියැදියේ නොසිටි බව පවසමිනි. වයිකින්ග් ව්‍යාපෘති සැලසුම්කරුවකු වූ "ගිල්බර්ට් ලෙවින්" මෙම ප්‍රකාශනයට සහය පළ කළේය. ඒ වයිකින්ග් ව්‍යාපෘතියේ අරමුණ වූයේ අගහරු මතුපිට ජීවයකට පැවතිය හැකි සාධක තිබේදැයි පරීක්ෂා කිරීම විනා ජීවීන් සිටීදැයි පරීක්ෂා කිරීම නොවූ බව පවසමිනි.

තිස් වසරක් පැරණි වයිකින්ග් ගවේෂණ දත්ත නැවත විමර්ශණය කිරීමේදී යොදාගත් නූතන ජීව - රසායන ක්‍රමවේදවලදී යෝජනා වූයේ වයිකින්ග් ගවේෂණය සදහා යොදාගත් තාක්ෂණය ජීවයක් හැදින ගැනීම සදහා ප්‍රමාණවත් නොවූ බවයි. නැතහොත් ඇතැම් විට යොදාගත් ක්‍රමවේද නිසා නියැදිවල සිටි ජීව පදාර්ථ මිය යන්නට ඇති බවයි. මින් ගම්‍යවන ප්‍රධානතම අදහස වනුයේ අගහරු මත වූ ජීවය එහි ඇති අධි ප්‍රමාණයක් වූ ඔක්සයිඩ හා හයිඩ්රජන්පෙරොක්සයිඩ හේතුවෙන් විනාශ වී යාම වෙනුවට එම තත්වයන් තමන්ගේ පැවැත්ම සදහා කළමණාකරණය කරගන්නට ඇති බවයි. උදාහරණයක් ලෙස , හයිඩ්රජන් පෙරොක්සයිඩ්, ජල අණුවක් -500C ට වඩා සීත වීමට ඉඩ නොහරී. මෙය ජලාකර්ෂණ තත්වයකි. එනම් , වියළි ග්‍රහලොවක් මත වන ජීවයට හිතකර තත්ත්වයකි. ඇසිටික් ඇසිඩ් බැක්ටීරියා ගණයට අයත්වන Acetobacter peroxidans නම් පෙරොක්සයිඩය. මේ සඳහා වූ ප්‍රකට උදාහරණයකි.

එසේම තවත් තර්කයක් වනුයේ , වයිකින්ග් යානය ගොඩ බැස්සවීමේදී එම යානය මගින් නිකුත් කළ තාප තෙරපුම් හේතුවෙන් අවට වූ ජීවය විනාශ වී යන්නට ඇති බවයි.

ෆීනික්ස් අභ්‍යාවකාශ යානයේ ක්‍රියාන්විතය

ෆීනික්ස් ක්‍රියාන්විතය විසින් ටෙලිරොබෝවෙකු 2008 මැයි මාසයේ දී අගහරුගේ ධ්‍රැව ප්‍රදේශ මතට ගොඩ බස්වනු ඇත. මෙම මෙහෙවරට මූලික අරමුණු 2 ක් පවතී. එකක් නම් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් වාසය කිරීමට ඉඩ ඇතැයි සැලකෙන අගහරුගේ ප්‍රචාරණ පාෂාණ මත ජීවීන්ට ජීවත්වීමට සුදුසු ප්‍රදේශ ඇත්දැයි පරීක්ෂා කිරීමය. අනෙක අගහරු මත ඇති ජලයේ භූවිද්‍යාත්මක ඉතිහාසය පිළිබදව අධ්‍යයනය කිරීමයි. මෙම යාත්‍රාවට ප්‍රචාරණ පාෂාණ මත 0.5m පමණ අගලක් කැනිය හැකි 2.5m දිග රොබෝ අතක් ඇත. මෙම අතෙහි කැමරාවක් සවිකර ඇති අතර එමගින් විශ්ලේෂණය සදහා ද්‍රව්‍යය සාම්පල යානය වෙතට ගෙන ඒමේ දී කොරොස්ස මත ද්‍රව්‍යය සාම්පල ඇත්දැයි නිසැකවම දර්ශනය කරගත හැක. මෙමගින් වයිකින් යානාවන්හි නිර්මාණකරණයේ දී වූ විශාල අතපසුවීමක් මගහරවා‍ගෙන ඇත.

මෙම යානාව සතුව 10 ppb දක්වා වාෂ්පශීලී කාබනික සංයෝග අනාවරණය කරගත හැකි විශාල වර්ණාවලිමානයක් , ආලෝක අන්වීක්ෂයක් හා පරමාණුක බල අන්වීක්ෂයක් ඇත. උපකරණ නිවැරදිව ක්‍රියා කළහොත් අගහරු මත ඇති ඔක්සිහාරක වර්ග හා එහි ප්‍රමාණික බව ප්‍රචාරණ පාෂාණවල ඇති අයන පිළිබදව විද්‍යාඥයින්ට දැනගත හැකිවන පරිදි විද්‍යුත් රසායනික පරීක්ෂණයක් ද සිදු කෙරෙනු ඇත. මේ අතර නාසා විද්‍යාඥ කැරොල් ස්ට්‍රොකර් විසින් අගහරු මත ඇති ඔක්සිකාරක අක්ෂාංශ මත වෙනස් බව වාර්තාකරණ ලදී. ඒ වයිකින් 1 ට වඩා වයිකින් 2 දී සුළු ඔක්සිකාරක ප්‍රමාණයක් දැකීමෙනි.ඒ එය වඩාත් උතුරට වන්නට පිහිටීම නිසා බව කියා සිටී. ෆීනික්ස් ගොඩබස්සවනු ඇත්තේ වඩාත් උතුරට වන්නටය. ෆීනික්ස් ගොඩ බසින ප්‍රදේශයේ මණ්ඩි බැස්මේ (අවසාදන) සීඝ්‍රතාවය වැඩි නිසා අඩුම තරමේ අවුරුදු 50000 ක් හෝ සමහර විට අවුරුදු මිලියන ගණනක් පැරණි සාම්පල් ගෙන ඒමට හැකි වෙතැයි බලාපොරොත්තු වේ. අතීතයේ අගහරු මත දේශගුණය වඩාත් උණුසුම්ව තිබුණු නිසා ඕනෑම ආකාරයක ජීවයක් පැවතීයේ යැයි සිතීමට මෙම පරීක්ෂණය ඉතා වැදගත් එකක් වෙතැයි ස්ට්‍රොකර් පවසයි.

පාත්පයින්ඩර් රෝවරය හෝ වායු බෑග මගින් කුෂන් කළ (air bag – cushioned) කැප්සූල භාවිතා කළ අගහරු ගවේෂක රෝවර (Mars Exploration Rovers) මෙන් නොව , රොකට් අපද්‍රව්‍ය මගින් වයිකින්ග් ගොඩ බැසූ ස්ථාන දුෂණය වූ බවට විරෝධතා එල්ල වූවද ෆීනික්ස් යානය ද ගොඩ බසිනු ඇත්තේ වයිකින්ග් ගොඩබැසූ ආකාරයමටය.

පෙර කළ 1965 තාරකා විද්‍යාඥයන් විසින් කළ දුරේක්ෂ නිරීක්ෂණවලට අනුව ෆීනික්ස් මගින් අගහරු මත ජීවය සොයා ගැනීමට ඉතා හොද හැකියාවක් ඇති බවට Imminent Discovery නම් පොතෙහි සමහර පර්යේෂ‍කයන් අදහස් දක්වා ඇත. 1962 දී අර්ල් සී. ස්ලිෆර් විසින් රචිත 'MARS " The photographic story' නම් පොතෙහි ඔහු "අගහරුගේ ධ්‍රැව වැස්මේ සීමාවන්හි තදින් පැතිර පවතින අදුරු නිල් පැහැති පටියක් ගැන විස්තර කරයි. මෙම අභිරහස විසදිය හැකි ස්ථානයක ෆීනික්ස් ගොඩ බසිනු ඇත.

අඟහරු මත ජීවය පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාන්විතයන්
නාසා ආයතනය විසින් අගහරුමත ජීවය පිළිබද ගැටළුවලට පිළිතුරු දිය හැකිවන පරිදි 2016 දී නක්ෂත්‍ර ජීව විද්‍යාත්මක විද්‍යාගාරයක් (Astrobiology Field laboratory) දියත් කිරීමට සැලසුම් කරමින් පවතී. මෙම මෙහෙවරේදී කුමන ආකාරයේ පරීක්ෂණ සිදු කෙරෙනු ඇත් ද යන්න තීරණය කරනු ලබන්නේ අගහරු ගවේෂණ හා අයබර විශ්ලේෂණ කණ්ඩායම (Mars Exploration and Payload Analysis Group) විසිනි.

අඟහරු

නූතන සොයාගැනීම්

1990 අගභාගයේ දී Mars Globle Surveyor මඟින් සිදු කළ සොයා  බැලීම් විසින්.  (පෘථිවියේ මෙන් නොව) , අඟහරු මත තව දුරටත් තහවුරු  කළ හැකි ගෝලීය චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් නොමැති බවත්,  එමනිසා ජීවීන්ට අහිතකර  කොස්මික් කිරණ පෘෂ්ඨය මතට  පතිතවන බවත් තහවුරු  කළේය. තවද පසුගිය  අවුරුදු  බිලියන   කිහිපය  තුළදී අඟහරුගේ ක්ෂය වී ඇති ගෝලීය චුම්භක ක්ෂේත්‍රය හේතුවෙන්, සූර්ය සුළං විසින් අඟහරුගේ වායුගෝලය විනාශ කර ඇති බවට විද්‍යාඥයෝ සැක කරති.

උල්කාෂ්ම

මෑත කා‍ලයේ "ALH84001 අඟහරු  උල්කාෂ්මය (Mateorite)  පිළිබඳ සිදු කෙරුණු  අධ්‍යයන මඟින් විවිධ  අනුමානයන් විශාල ප්‍රමාණයක් කර ඇති අතර එය මත ෆොසීලකරණය වූ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ඇති බවට  තහවුරු  කොට ඇත. වෙනත් විද්‍යාඥයින් පසුව රසායනික ක්‍රියාදාම මත පමණක් පදනම්ව මෙම සොයාගැනීම් පැහැදිලි කිරීමට නැඹුරු විය. මේ දෙ‍ක‍ම විද්‍යාත්මක ප්‍රජාව තුළ විශාල විවාදයන්ට බඳුන් වෙමින් පවතී. "නක්ලා" උල්කාෂ්මය වැනි අඟහරුගේ වෙනත් උල්කාෂ්මවල ජීවය පවා පැවතිය හැකි බවට අදහස් ඉදිරිපත් වී තිබුණ ද 2008 වන තෙක්ම ඒ පිළිබඳ සාක්ෂි හමු වී නැත.

Extremophile

අඟහරු  මත  extremophile  පැවතීමට තවත් සාක්ෂි හමුවන්නේ චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප විශ්ලේෂණයෙනි. අඟහරුගේ ධ්‍රැවාසන්න ප්‍රදේශවල අඳුරු වැටි වාර්ෂික ඇතිවීම් හා නැතිවීම්වලට ජීව විද්‍යාත්මක සාධකයක් ඇති බවට යෝජනා වී ඇත.

Haloarchaea අඟහරු  මත   පැවතිය හැකි තවත් ආකාරයක ජීවයක් බවට යෝජනා වී ඇත. මන්ද අඟහරුගේ වායු පීඩනය ජලයේ ත්‍රික ලක්ෂ්‍යයට වඩා අඩු නිසා මිරිදිය ජීවීන්ට පැවතිය නොහැක.

අඟහරු  මත   ද්‍රව ජලය

වයිකින්ග් ගෙන් පසුව කිසිඳු යානයක් අඟහරු‍ගේ ප්‍රාචරණ පාෂාණ ජීවීය ලකුණු පිළිබඳව කෙලින්ම පරීක්ෂණයකට ලක්කර නැත. නාසාහි මෑත ක්‍රියාන්විත තවත් ප්‍රශ්නයක් පිළිබඳව අවධානය යොමු කර ඇත.  ඒ අතීතයේ අඟහරු මත ජලාශ හෝ සමුදුරු අතීතයේ තිබුණේ ද යන්නයි. ජලය නිසා ඇති වන  ඛනිජයක් වන හිමටයිට් විද්‍යාඥයින් විසින් සොයාගෙන ඇත. මෙය විවිධාකාර භූ විද්‍යාත්මක හැඩ ගැසීම්වල ප්‍රතිඵලයක් බව බොහෝ විද්‍යාඥයින් කලක්  තිස්සේ සිටිය ද තවත් අදහස් ද ඉදිරිපත් වී ඇත. උදාහරණ ලෙස සුළං ඛාදනය, ඔක්සිජන් සමුදුරු දැක්විය හැක. මෙලෙස  2004 අඟහරු  ගවේෂණ රෝවර්වල කාර්යය වූයේ වර්තමාන හෝ අතීත ජීවය පිළිබඳ සොයා බැලීම නොව අතීතයේ දී තිබූ  ද්‍රව ජලය පිළිබඳ සාක්ෂි සොයා බැලීමය.

2000  ජුනි මාසයේ දී අඟහරු  පෘෂ්ඨයට යට ජලය ගලායන විට ඇතිවන පීලි ආකාර පවතින බවට සාක්ෂි  හමුවිය. ග්‍රහලොවේ ද්‍රව මාධ්‍යය ආසන්නයේ ගැඹුරු උප පෘෂ්ඨ ජල  තැන්පතු වර්තමාන ජීවීන්ට සුදුසු පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීමට ඉඩ ඇත. කෙසේ වුවද 2006 මාර්තුවලදී තාරකා විද්‍යාඥයන් විසින් චන්ද්‍රයා මත ද මෙයට සමාන පීලි ඇති බව සොයා ගන්නා ලද අතර මේවායේ ද්‍රව ජලය කිසිදා නොපැවතුණු බව විශ්වාස කෙරේ. මෙම පීලි ක්ෂුද්‍ර උල්කාෂ්ම ගැටීම්වල ප්‍රතිඵලයක් බව දැන් විද්‍යාඥයින් යෝජනා කරයි.
අතීතයේ අඟහරු තෙත් ග්‍රහලොවක්ව පැවති බව රෝවර් යානය සාක්ෂි සොයාගත් බව 2004 දී නාසා ආයතනය නිවේදනය කළේය. මෙමඟින් අතීත ජීවය පිළිබඳ තොරතුරු සොයාගත හැකැයි බලාපො‍රොත්තු ඉහළ නැංවුණි.

2006 දෙසැම්බර් මාසයේ දී අඟහරු මතුපිට වරින්වර ජලය ගැලූ බවට සැක කළ හැකි ඡායාරූප "Mars Global Surveyor" මඟින් සොයා ගත්තේය. මේවා ඇත්ත වශනේම ජලය ගලා යනු පෙන්නුම් කළේ නැත. මේවා පෙන්ණුම් කළේ ආවාට හා රොන් මඩ නැත්පතු වූ අතර එමඟින් ජලය අවුරුදු  කිහිපයකට  පෙර ඒවා මතින් ගලාගිය බවය, සමහර විට දැන් පවා ගලා යන බව දැනට හමු වූ ප්‍රබලතම සාක්ෂි පෙන්වයි. අභ්‍යවකාශ යානා මඟින් දක්නට ලැබෙන මතුපිට ලක්ෂණ වෙන්සවීම් වලට හේතුව ද්‍රව ජලය බව වන මතය පිළිබඳ සමහර විද්‍යාඥයින් සැක පහළ කරති. වැලි හා දූවිලි වැනි ද්‍රව්‍ය පවා ගැලීම් නිසා මෙයට සමාන ප්‍රතිඵල ඇති විය හැකි බව ඔවුන් පවසති. මෙම සොයා ගැනීම් "journal science" හි 2006 දෙසැම්බර් 8 දී ප්‍රකාශනය කළේය.

අඟහරු  මත මෙතේන්

මෙතේන් වායුවට අඟහරු  වායුගෝලයේ අවුරුදු  සිය ගණනකට වඩා පැවතිය නොහැකි නිසා එහි වර්තමාන පැවැත්මෙන් පෙනී යන්නේ එය හඳුනා නොගත් ගිනි කඳු හෝ භූ විද්‍යාත්මක ක්‍රියාවලියක් හේතුවෙන් නැවත පිරී යන බව හෝ පෘථිවියේ දක්නට ලැබෙන ආකාරයේ extremophile   ජීවයක් විසින් කාබන් ඩයොක්සයිඩ් හා හයිඩ්‍රජන් පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලියකට භාජනය කරමින් මෙතේන් නිෂ්පාදනය කරන බවය.

1969 දී මැරිනර් 7හි දත්ත පරිශීලනය කරමින් බර්ත්ලී හි කැලි‍ෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යාඥයින් දෙපලක් වන ආචාර්ය ජෝර්ජ් සී. පිමෙන්ටල් හා ආචාර්ය කෙනත් හර් අඟහරු වායුගෝලයේ මෙතේන් හා ඇමෝනියා හි පැවැත්ම ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එහෙත් මිදුනු කාබන් ඩයොක්සයිඩ් මඟින් ලැබිය හැකි මෙයට සමානව වර්ණාවලි රේඛා නිසා වැරදි අර්ථ කථනයක් සිදුව තිබීමට තිබූ හැකියාව නිසා මෙම වර්තාව මසකට පමණ පසුව ඉල්ලා අස් කරගන්නා ලදී.

2004 මාර්තු මාසයේ දී මාර්ස් එක්‍ස්ප්‍රෙස් නම් කක්ෂගතESA යානාව,අඟහරු  වායුගොලයේ මෙතේන් අනාවරණය කරගත් බවට අනාවරණය කළේය. මෙය 2003 දී එක්සත් රාජධානියේ හවායි හි අධෝරක්ත දුරේක්ෂය හා චිලීහි "ජෙමිනි සවුත්" පරීක්ෂණාගාරය මඟින් කළ පරීක්ෂණ මඟින් අනුමාණ කර තිබිණි.

ද්‍රව ජලය හා ඔලිවයින් ඛනිජය අන්තර් ක්‍රියා කොට සර්පන්‍ටයින්කරණය නම් විශේෂ ක්‍රියාවලියක් ය‍ටතේ සර්පන්ටයින් නිෂ්පාදනය වීමේ ක්‍රියාවලියක් අඟහරුගේ උපපෘෂ්ඨ තුළ සිදුවන බවත් එම නිසා නිරීක්ෂණ පැහැදිලි කිරීමට තරම් මෙතේන් නිපදවෙන බවත් සමහරුන්ගේ මතයයි.

අඟහරු  පෙබරවාරිහි දී European Space Agency's Mars Express Orbiter හි Planetary Fourier Spectrometer (PFS) මඟින් සාමාන්‍යයෙන් බලාපොරොත්තු වූවාට වඩා සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක ෆෝමැල්ඩිහයිඩ් ප්‍රමාණයක් අනාවරණය කරගත් අතර මෙය ක්ෂුද්‍ර ජීවයක් පැවතීමට වැනි වෙනත් පැහැදිලි කිරීම්වලට ප්‍රබල ඉඟියක් විය.

මෙම ප්‍රකාශ විද්‍යාත්මක ප්‍රජාව තුළ බරපතල ලෙස විවාදයට බඳුන් වෙමින් පවතී. මෙම මිණුම් ගැන සැක පහල කරන විද්‍යාඥයින් පවසා සිටින්නේ PFS මඟින් ලැබුණු දත්ත වැරදි අර්ථ කථනයකට භාජනය වී ඇති බවයි.

අඟහරු  මත ඇමෝනියා

අඟහරු  වායුගෝලයේ දී ඇ‍මෝනියා අස්ථායී අතර පවතින්නේ පැය කිහිපයක් පමණි. "ජීවයේ සබඳතාවයක් නොමැතිව අඟහරු  වායුගෝලයේ ඇමෝනියා පැවතිය හැකි ක්‍රමයක් නැත"යි වරක් නාසා විද්‍යාඥයෙක් ප්‍රකාශ කළේය. මෙම නිසා අඟහරු මත ජීවයක් පවතී ද යන විවාදයට ඇමෝනියා අනාවරණය ඉතා වැදගත් වනු ඇත.

1969 දී මැරිනර් 7හි දත්ත පරිශීලනය කරමින් බර්ත්ලී හි කැලි‍ෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යාඥයින් දෙපලක් වන ආචාර්ය ජෝර්ජ් සී. පිමෙන්ටල් හා ආචාර්ය කෙනත්හර් අඟහරු වායුගෝලයේ මෙතේන් හා ඇමෝනියා හි පැවැත්ම ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එහෙත් මිදුනු කාබන් ඩයොක්සයිඩ් මඟින් ලැබිය හැකි මෙයට සමානව වර්ණාවලි රේඛා නිසා වැරදි අර්ථ කථනයක් සිදුව තිබීමට තිබූ හැකියාව නිසා මෙම වර්තාව මසකට පමණ පසුව ඉල්ලා අස් කරගන්නා ලදී.

2004 ජුලි මාසයේ දී Planetory Fourier Spectrometer (PFS) හි භාරකරු  විද්‍යාඥ විටෝරියෝ ෆෝමිසානෝ ,ළඟඳීම පැවැත්වීමට යන සම්මන්ත්‍රණයක දී ඇමෝනියා අනාවරණය පිළිබඳව ප්‍රකාශ කිරීමට යන බවට කට කතා පැතිර යන්නට විය. නමුත් එබන්දක් සොයාගෙන නැති බවට පසුව පැහැදිලි විය. තවද කාබන්ඩයොක්සයිඩ් වලින් ඇමෝනියා වෙන් කර ගැනීමට PFS ට නොහැකි බව ද පසුව සමහරු  ප්‍රකාශ කළහ.

අඟහරු  මත සිලිකා

2007 මැයි මාසයේ දී ස්පිරිට් අඟහරු රෝවරයට ජීවයට ඉතා සුදුසු වූ අතීත පරිසරයක් ගැන සාක්ෂි හමු වූ බව විද්‍යාඥයන් පවසති. මෙය උණු ජල බුබුළු හෝ වාෂ්ප ගිනි කඳු පාෂාණ හා ගැටෙන විට ඇති වන සංසිද්ධිය සිහි කරවන සුළුය. පෘථිවිය මත දී මෙවැනි ස්ථාන බැක්ටීරියා බහුලව පවතින බව රෝවර් ප්‍රධාන විද්‍යාඥ ස්ටීව් ස්ක්වයර්ස් පවසයි. "අපි මේ පිළිබඳව උද්‍යෝගිමත්ව සිටිනවා" ඔහු ඇමරිකානු භූ භෞතික එකමුතුවේ (AGU)  රැස්වීමක ප්‍රකාශ ක‍ලේය.  මෙම ප්‍රදේශය වීදුරු තැනීම සඳහා ගන්නා ප්‍රධාන සංඝටකය වන සිලිකාවලින් ඉතා පොහොසත්ය. මෙම දීප්තිමත් මූලද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදනය වීමට ක්‍රම 2ක් ඇති බවට විද්‍යාඥයන් නිශ්චය කර ඇත. පළමුවැන්න,  ජලය මඟින් සිලිකා දිය කොට එක් ස්ථානයක සිට තවත් ස්ථානයකට ගෙන යාමෙන් උණු බුබුළු තැන්පත් වීම (උණු දිය උල්පත්) දෙවැන්න,  පාෂාණවල ඇති ගැලීම්වලින් ඉහල  නඟින ආම්ලික වායූන්ගෙන් ඒවා සංඝටක මූලද්‍රව්‍යවලට වෙන් කරමින් සිලිකා වෙන් කිරීම. වැදගත් දෙය වන්නේ මෙය උපකල්පනයක් වුවද  නැත ද, අතීතයේ අඟහරු මත ජීවයට සුදුසු පරිසරයක් පැවතුණු බවට ගම්‍ය වීම එසේම පවැතීම"යි.  BBC ප්‍රවෘත්ති සේවයට මහාචාර්ය ස්ක්වයර්ස් ප්‍රකාශ කළේය. උණු ජලය මඟින් ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ට පැවතිය හැකි පරිසරයක් නිර්මාණය කෙරෙන අතර සිලිකා තැන්පතු මඟින් ඒවා භූමිගතව ආරක්ෂාව වේ. "ඔබ පෘථිවිය මත උණු වායු බුබුළු හෝ වාමුවකට ගොස් බලන්න. ඒවා ජීවයෙන් පිරී ඇත. ක්ෂුද්‍ර ජීවයෙන්" ස්ක්වයර්ස් පවසයි.

අඟහරු

අඟහරු මත ජීවය


The IAE V2500 is a two-shaft high-bypass turbofan engine built by International Aero Engines (IAE) which powers the Airbus A320 family, the McDonnell Douglas MD-90, and the Embraer C-390 Millennium.

The engine's name is a combination of the Roman numeral V, symbolizing the five original members of the International Aero Engines consortium, which was formed in 1983 to produce the V2500 engine. The 2500 represents the  produced by the original engine model, the V2500-A1. FAA type certification for the V2500 was granted in 1988.

The maintenance, repair, and operations market for V2500 is close to  as of 2015.

Development

Rolls-Royce based the 10-stage HP compressor on an 8-stage run in the RB401 in the mid 1970's followed by a 9-stage run in the RJ.500. The V.2500 would use 10 stages, with the first 4 with variable stators, giving a pressure ratio of 20:1. A single-stage booster was also part of the original configuration. Serious handling problems (inability to accelerate without surging) with this arrangement resulted in a redesigned compression system. The pressure ratio was reduced to 16:1 which needed a fifth variable stage and revised blading in the rear stages. Two extra booster stages were required to restore the original overall pressure ratio. A fourth booster stage would be added after the initial variant entered service. Pratt & Whitney developed the combustor and the 2-stage air-cooled HP turbine, while the Japanese Aero Engine Corporation provided the LP compression system. MTU Aero Engines were responsible for the 5-stage LP turbine and Fiat Avio designed the gearbox.

In 1989, its unit cost was US$ million, US$M today. The 4,000th V2500 was delivered in August 2009 to the Brazilian flag carrier TAM and installed on the 4,000th Airbus A320 family aircraft, an A319. In early 2012, the 5,000th V2500 engine was delivered to SilkAir, and IAE achieved 100 million flying hours. Six years later, in June 2018, over 7,600 engines were delivered and the V2500 achieved 200 million flight hours on 3,100 aircraft in service.

Variants

V2500-A1
The original version, has 1 fan stage, 3 LP booster stages, 10 HPC stages, 2 HPT stages, and 5 LPT stages. This engine promised better fuel burn on the Airbus A320 than the competing CFM56-5A; however, initial reliability issues, coupled with insufficient thrust for the larger A321, prompted the development of the improved V2500-A5 variant. It first entered service with Cyprus Airways

V2500-A5
A fourth booster stage was introduced into the engine basic configuration to increase core flow. This, together with a minor fan diameter and airflow increase, helped to increase the maximum thrust to 33,000 lbf (147 kN) thrust, to meet the requirements of the larger Airbus A321. Soon, Airbus offered derated versions of the V2500-A5 on the Airbus A319 and Airbus A320, enabling the same engine hardware to be used across all Airbus A320 family aircraft, with the exception of the Airbus A318. The vast majority of V2500s are of the A5 variety.

V2500-D5
This engine retains the configuration of the V2500-A5, but is fitted with different mounting hardware and accessory gearboxes to facilitate installation on the McDonnell Douglas MD-90.

V2500-E5
This engine retains the configuration of the V2500-A5, but is fitted with different mounting hardware and accessory gearboxes to facilitate installation on the Embraer KC-390.

De-rated and increased thrust variants

A number of de-rated, Stage 4 noise compliant engines have been produced from the -A5 configuration, as well as two variants with significant increase in thrust, thus expanding the thrust range from 23,500 lbf to 33,000 lbf:
 The  thrust V2524-A5 for the Airbus A319
 The  thrust V2527-A5 for the Airbus A320
 The  thrust V2525-D5 for the McDonnell Douglas MD-90-30. Engine accessories are mounted the side instead of bottom to accommodate lateral mounting. Also has an option in the cockpit to add 3,000 pounds (13 kN) additional thrust for "hot and high" conditions
 The  thrust V2533-A5 for the Airbus A321
 The  thrust V2531-E5 for the Embraer C-390 Millennium

V2500SelectOne
On October 10, 2005, IAE announced the launch of the V2500Select—later called V2500SelectOne—with a sale to IndiGo Airlines to power 100 A320 series aircraft. The V2500SelectOne is a combination performance improvement package and aftermarket agreement. In February 2009, Pratt & Whitney upgraded the first V2500-A5 to the SelectOne Retrofit standard; the engine was owned by US Airways and had been in use since 1998.

V2500SelectTwo
On March 15, 2011, IAE announced an upgrade option of V2500 SelectOne Engines to the SelectTwo Program. It offers reduced fuel consumption due to a software-upgrade and Reduced Ground Idle (RGI), and is available since 2014 for the V2500-A5 variants.

Applications
 Airbus A320ceo family (excluding A318)
 Embraer KC-390
 McDonnell Douglas MD-90

Specifications

 Rotor speed: LP: 5,650 RPM, HP: 14,950 RPM
 Control: Dual channel FADEC

See also

Notes

References

External links

High-bypass turbofan engines
1980s turbofan engines

it:International Aero Engines#V2500

IAE V2500


Bernardo Álvarez puede referirse a:

 Bernardo Álvarez Pérez (1887-1969): cantaor español
 Bernardo Álvarez Afonso (1949-): religioso (obispo católico) español
 Bernardo Álvarez Herrera (1956-): político, diplomátivo venezolano
 Bernardo Álvarez Merino (1971-): baloncestista español

Bernardo Álvarez


El Ratón andino de Hudson (Thomasomys hudsoni) es una especie de roedor de la familia Cricetidae.

Distribución
Está distribuido sólo en los Andes del sur de Ecuador, donde se ha encontrado a una altitud de 3100 m.

Taxonomía
Antes era considerada una subespecie del T. gracilis. Lleva el nombre del estadounidense zoólogo Wilfred Hudson Osgood.

Referencias

Thomasomys hudsoni


نادي دا نانغ  هو نادي رياضي فيتنامي لكرة القدم . وأحد فرق المقدمة في دوري فيتنام (V-League). حقق الفريق لقب الدوري والكأس في موسم 2009. ويتأهل للمشاركة ضمن الملحق في مسابقة دوري أبطال آسيا 2010.

الإنجازات
 الدوري: 2 (1992, 2009)
 كأس فيتنام: 2 (1993,2009)

اللاعبون

طالع أيضا

 اتحاد فيتنام لكرة القدم
 نادي بيكامكس بينه دونغ

موقع خارجية
 الموقع الرسمي للنادي

مصادر

أندية كرة قدم أسست في 1976
إس إتش بي دا نانغ
تأسيسات سنة 1976 في فيتنام

نادي إس إتش بي دا نانغ


Hiba Aboukhris Benslimane (), mais conhecida como Hiba Abouk (), é uma atriz espanhola, nascida em 30 de outubro de 1986. Ela é conhecida por seus papéis em séries de televisão, especialmente a de Fátima em El Príncipe.

Biografia
Hiba Abouk nasceu em Madrid e é a caçula dentre quatro irmãos. Ela é descendente de tunisiano e líbio. Antes dela nascer, seus pais deixaram a Tunísia, para morar na Espanha. Hiba é apaixonada pelo Flamenco. Estudou no Liceu Francês de Madrid até os 18 anos. Mais tarde, estudou filologia árabe e obteve uma licenciatura em teatro pela RESAD.

Após uma aparição em um episódio da série de televisão El síndrome de Ulíses em 2008, identificada como Hiba Hadoukis nos créditos, sua carreira de atriz realmente começou em 2010, na série de comédia La isla de los nominados, transmitida pela emissora espanhola Cuatro. Em 2011, atuou em um papel secundário na adaptação espanhola de Cheers e como Guadalupe em El corazón del océano, mas não foi ao ar até 2014. Em 2012, passou a fazer parte do elenco principal da série de comédia da Antena 3 (Espanha), Con el culo al aire, da qual participou nas duas primeiras temporadas. Em fevereiro de 2014, ela fez sua estreia em El Príncipe, uma série de drama policial exibida na Telecinco, normalmente assistida por mais de cinco milhões de telespectadores, na qual ela interpreta seu primeiro papel principal.

Vida pessoal
Hiba Abouk era casada com o jogador de futebol Achraf Hakimi. O casal tem dois filhos.

Filmografia

Filmes

Televisão

Prêmios

 2014 – Cosmopolitan Beauty Awards, ícone da beleza feminina.

Referências

Leitura adicional

  "'Que no me digan que no se puede, porque yo lo tenía todo en contra: mujer, árabe, sin un duro...'" (Archive) El Mundo. 4 de Agosto de 2014.

Pessoas vivas
Nascidos em 1986
Atrizes da Espanha
Espanhóis de descendência tunisiana
Espanhóis de descendência libia
Espanhóis de descendência romani
Associação esposas e namoradas de jogadores de futebol

Hiba Abouk


Palmares de Zumbi é um livro Infanto-juvenil, escrito por Leonardo Chalub.

O livro recria a história de Zumbi, líder histórico do quilombo dos Palmares. Representado no livro pelo menino Francisco, uma criança africana que é trazida para o Brasil e separada de seus pais.

Prêmios e reconhecimento
Em 2020 o livro Palmares de Zumbi foi premiado na categoria juvenil do Prêmio Jabuti.

Literatura afro-brasileira

Palmares de Zumbi


Die Bahnradsport-Weltmeisterschaften der Junioren 2014 wurden vom 8. bis 12. August im Gwangmyeong Velodrome im südkoreanischen Gwangmyeong, einem Vorort von Seoul, ausgetragen.

Gemeldet waren 439 Sportler (219 Männer und 200 Frauen) aus 33 Ländern. Erfolgreichster männlicher Sportler der Weltmeisterschaften war der Neuseeländer Regan Gough, der insgesamt vier Medaillen errang: jeweils Gold in Zweier-Mannschafts- und Punktefahren sowie Silber in Einer- und Bronze in der Mannschaftsverfolgung. Zweimal Gold errang die Australierin Alexandra Manly, die in der Einer- und Mannschaftsverfolgung erfolgreich war.

Resultate

Sprint

Keirin

Zeitfahren

Teamsprint

Einerverfolgung

Mannschaftsverfolgung

Scratch

Punktefahren

Omnium

Im abschließenden Punktefahren des Omniums der Frauen kam es zu einem schweren Sturz, in den die auf Platz zwei liegenden Dänin Amalie Dideriksen, die auf Platz vier liegende Deutsche Lisa Klein sowie die Koreanerin Kim Bo-bae verwickelt waren. Dideriksen und Klein erlitten beide einen Schlüsselbeinbruch. Über Verletzungen der koreanischen Fahrerin ist nichts bekannt.

Madison

Medaillenspiegel

Aufgebote

Deutschland
 Kurzzeit Junioren: Dirk Grottker, Moritz Meißner, Aaron Reiß, Dominic Riedel, Udo Scheinpflug
 Kurzzeit Juniorinnen: Doreen Heinze, Emma Hinze
 Ausdauer Junioren: Leo Appelt, Jasper Frahm, Marcel Franz, Robert Jäger, Marc Jurczyk, Moritz Malcharek
 Ausdauer Juniorinnen: Katja Breitenfellner, Michaela Ebert, Lisa Klein, Alina Lange, Sofie Mangertseder, Laura Süßemilch

Schweiz
 Gino Mäder (VC Jura Wiedlisbach), Patrick Müller (RV Wetzikon, Team Gadola-Wetzikon), Lukas Rüegg (VC Hittnau, Team Gadola-Wetzikon), Martin Schäppi (VC Echallens), Nico Selenati (RV Wetzikon, Team Gadola-Wetzikon)

Österreich
Es nahmen keine Sportler aus Österreich an den Weltmeisterschaften teil.

Siehe auch
 UCI-Bahn-Weltmeisterschaften 2014

Weblinks

 uci.ch (englisch)

2014
Radsportveranstaltung 2014
Bahnradrennen in Südkorea
Sportveranstaltung in Gwangmyeong


Áfrýjandi er aðili dómsmáls sem hefur áfrýjað dómi til annars dómstigs. Ef gagnsök liggur fyrir er aðilinn sem áfrýjaði fyrst kallaður aðaláfrýjandi og vísað til annarra áfrýjenda sem gagnáfrýjenda.

Réttarfar
Lögfræði

Áfrýjandi


المعصية عكس الطاعة، أو بمعنى: الذنب والمخالفة. ومعصية الإنسان لربه بمعنى: مخالفة أمر الله تعالى، وارتكاب الذنوب، والمنهيات. والمعاصي بمعنى: «الذنوب».

أقسام المعاصي
 تنقسم الذنوب والمعاصي من حيث الجسامة: إلى كبائر مثل: شهادة الزور، عقوق الوالدين. وإلى صغائر، وهي: «اللمم» التي ليست من الكبائر. وتجب على كل مسلم التوبة من جميع الذنوب.
 وتنقسم إلى معاصي بدنية وقلبية، معاصي القلب ومعاصي الجوارح.

فمعاصي الجوارح الظاهرة  مثل: معاصي العين من النظر إلى ما حرم الله، من العورات، ومن النساء غير المحارم
 ومعاصي الأذن من الاستماع إلى ما حرم الله من آفات اللسان، فالمستمع شريك المتكلم.
 ومعاصي اللسان، من الكلام بما حرم الله من الآفات التي بلغ بها الإمام الغزالي عشرين آفة: من الكذب والغيبة والنميمة والسخرية واليمين الفاجرة والوعد الكاذب، والخوض في الباطل، والكلام فيما لا يعني وقذف المحصنات الغافلات المؤمنات، وشهادة الزور، والنياحة، واللعن والسب... إلخ
 ومعاصي اليد من البطش والضرب بغير حق والقتل، وكتابة ما لا يجوز كتابته، مما يروج الباطل أو يشيع الفاحشة، وينشر الفساد.
 ومعاصي الرجل، من المشي إلى معصية الله، ومن السفر في إثم وعدوان.
 ومعاصي الفرج، من الزنى وعمل قوم لوط، وإتيان امرأته في دبرها، أو في المحيض، وهو أذى كما قال الله.
 ومعاصي البطن من الأكل والشرب مما حرم الله، مثل أكل الخنزير، وشرب الخمر، وتعاطي المخدرات، وتناول التبغ (التدخين) وأكل المال الحرام من الربا، أو الميسر، أو بيع المحرمات، أو الاحتكار، أو قبول الرشوة أو غيرها من وسائل أكل مال الناس بالباطل.

ومعاصي القلوب والأفئدة مثل: الكبر، العجب، الغرور، الرياء، الشح، حب الدنيا، حب المال والجاه، الحسد، البغضاء، الغضب، ونحوها، مما سماه الإمام الغزالي في (إحيائه): المهلكات، أخذًا من الحديث الشريف: ((ثلاث مهلكات: شح مطاع، وهوى متبع، وإعجاب المرء بنفسه.

آثار الذنوب
للذنوب آثار تُخلفها في العاجل وموجبات تلحقها في الآجل إن لم يقلع عنها ويتب منها.

قال الإمام الشافعي:

وقال الإمام ابن المبارك :

فمن آثار الذنوب والمعاصي:
 مدد من الإنسان يمد به عدوه عليه، وجيش يقويه به على حربه.
 تجرئ على العبد من لم يكن يجترئ عليه.
 الطبع على القلب إذا تكاثرت، حتى يصير صاحب الذنب من الغافلين كما قال بعض السلف في قوله تعالى: {كَلا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ} [المطففين: 14] هو الذنب على الذنب حتى يعمى القلب، وأصل هذا أن القلب يصدأ من المعصية، فإذا زادت غلب الصدأ حتى يصير رانـًا، ثم يغلب حتى يصير طبعـًا وقفـلاً فيصير القلب في غشاوة وغلاف.
 أن ينسلخ من القلب استقباحها فتصير له عادة.
 أن المعاصي تزرع أمثالها ويولد بعضها بعضـًا.
 ظلمة يجدها في قلبه يحس بها كما يحس بظلمة الليل، كما روى عن ابن عباس أنه قال: «إن للحسنة نورًا في الوجه، وضياءً في القلب، وسعة في الرزق، ومحبة في قلوب الخلق، وإن للمعصية سوادًا في الوجه وظلامـًا في القلب، وضيقـًا في الرزق، وبُغْضَةً في قلوب الخلق».
 المعاصي توهن القلب والبدن، أما وهنها للقلب فأمر ظاهر، بل لا تزال توهنه حتى تزيل حياته بالكلية، وأما وهنها للبدن فإن المؤمن قوته في قلبه وكلما قوي قلبه قوي بدنه.
 تعسير أموره فلا يتوجه لأمر إلا يجده مغلقـًا دونه أو متعسرًا عليه كما قال بعض السلف: إني لأعصي الله فأجد ذلك في خُلق دابتي وامرأتي.
 الوحشة التي تحصل بينه وبين الناس ولاسيما أهل الخير، قال أبو الدرداء: ليتق أحدكم أن تعلنه قلوب المؤمنين وهو لا يشعر، يخلو بمعاصي الله فيلقى الله له البغض في قلوب المؤمنين.
 سقوط الجاه والكرامة عند الله وعند خلقه: {وَمَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُكْرِم} (الحج: 18).
 أنها تطفئ في القلب نار الغيرة. - ومنها: ذهاب الحياء الذي هو مادة حياة القلب.
 تضعف سير القلب إلى الله والدار الآخرة.
 أن العبد لا يزال يرتكب المعاصي حتى تهون عليه وتصغر في قلبه، قال ابن مسعود: «إن المؤمن يرى ذنبه كأنه في أصل جبل يخاف أن يقع عليه، وإن الفاجر يرى ذنبه كذباب وقع على أنفه فقال به هكذا»(رواه الترمذي). وقال أنس ـ رضي الله عنه ـ: «إنكم لتعملون أعمالاً هي أدق في أعينكم من الشعر كنا لنعدها على عهد رسول الله ـ صلى الله عليه وسلم ـ من الموبقات»(رواه البخاري). وقال بلال بن سعد: لا تنظر إلى صغر الخطيئة ولكن إلى عظمة من عصيت. ونخص بالذكر هنا إن شاء الله تعالى خمسة سموم للقلب، وهي من أكثر السموم انتشارًا، وأشدها تأثيرًا في حياة القلب: وهي فضول الكلام، وفضول النظر، وفضول المخالطة، وفضول الطعام، وفضول النوم.

طالع أيضا
 جدلية الخير والشر
 إثم
 اللمم
 الكبائر
 عصيان

مراجع
 .

مصطلحات

معصية


Rockefeller Instituttet på Juliane Maries Vej 26-34 i København blev taget i brug i 1928 og har været brugt til især undervisning og forskning.

Rockefeller Foundation i USA skænkede midler til opførelse af Rockefeller Instituttet, hvis indretning blev detaljeret planlagt af August Krogh. Det husede forskning og undervisning i zoofysiologi, medicinsk fysiologi, gymnastikteori, biokemi og biofysik og udgjorde de fysiske rammer for videreudviklingen af dansk fysiologis internationale forskningsposition.

Anlægget som var tegnet af Kristoffer Varming bestod af en tre (fire) fløjet hovedbygning sammenbygget med to mindre ens bygninger (villaer). Desuden var der både laboratorier, maskinværksted, auditorie m.m. Der var boliger fordelt i hele komplekset til læger og andet videnskabeligt personale samt deres familier og tjenestefolk. Villaen, Juliane Maries Vej nr. 34, husede professor dr.med. August Krogh og hans hustru dr.med. Marie Krogh.

Rockefeller Instituttet skal nedrives for at gøre plads til BørneRiget, Rigshospitalets nye hospitalsbygning til børn, unge og fødende. Det nye byggeri skal stå færdigt i 2023 og tages i brug i 2024. Selvom den gamle bygning er udpeget som bevaringsværdig må den rives ned, fordi den ikke opfylder kravene til moderne hospitalsbyggeri.
Den nye tilbygning, Rigshospitalets kommende nordfløj, kommer især til at rumme flere neurologiske funktioner. Neuromuskulær Klinik og Forskningsenhed er i dag splittet mellem Rockefeller-bygningen og Panum Instituttet, men skal samles i den nye tilbygning.

Referencer

Nørrebro
Uddannelsesinstitutioner i København
Institutter ved Københavns Universitet
Forsvundne bygninger, konstruktioner og anlæg i København
Etableret i 1928

Rockefeller Instituttet


Renato Cajá (født 15. september 1984) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Renato Cajá


Kun med hjertet - kan man rigtig se er en dansk dokumentarfilm fra 2008, der er instrueret af Ulla Boye.

Handling
Kofoeds Skole i København er et holdepunkt for mennesker fra alle sociale lag, der af forskellige grunde ikke fungerer i samfundet. Med sine værksteder, socialrådgivning, cafeteria, frisør, bibliotek, bad og vaskeri er skolen et sted, hvor folk kan få hjælp til selv at overvinde deres sociale problemer. Filmen følger hverdagen for de skæve eksistenser på skolen, med deres skuffelser og sorger og den direkte, usminkede tone af åbenhed, humor og ærlighed, som driver stedet, hvor der dagligt kommer ca. 400 mennesker.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2008

Dokumentarfilm fra Danmark

Kun med hjertet - kan man rigtig se


Aetolia-Acarnania (, Aitoloakarnanía, ) is one of the regional units of Greece. It is part of the geographic region of Central Greece and the administrative region of West Greece. A combination of the historical regions of Aetolia and Acarnania, it is the country's largest regional unit. Its capital is Missolonghi for historical reasons, with its biggest city and economic centre at Agrinio. The area is now connected with the Peloponnese peninsula via the Rio-Antirio Bridge. The surrounding regional units take in Arta in Epirus, a narrow length bordering Karditsa of Thessaly, Evrytania to the northeast, and Phocis to the east.

Geography

Mountains dominate the north, northeast, west and southeast, especially the Acarnanian Mountains. The longest and main river is the Acheloos, which ends as a delta in wetlands to the southwest on a rich fertile valley. The second longest is Evinos; others include the Ermitsa, the Inachos, and the Mornos (on the border with Phocis). The regional unit excludes the islands lying to its west, since they belong to the Kefalonia and Ithaca regional units. There is one reservoir and a lake in its central part. The many mountains of the area span the Panaitoliko toward the northeast and the Acarnanian Mountains, the Valtos and the Makrynoros mountains in the north, the Nafpaktia Mountains in the southeast, the Arakynthos and Kravara in the south.

Lakes include the Amvrakia, the Lysimachia, Ozeros, and Trichonida, and artificial lakes and reservoirs include Kastraki, Kremasta, the largest lake in Greece since its creation in 1970, and Stratos. Two lagoons are found in the southern part of the regional unit: the Messolongi and the Aitoliko. The lowest altitude in Greece is found in west Aetolia-Acarnania at about -10 meters from the sea level.

Climate
Its climate ranges from hot and humid summers, with temperatures often surpassing 40 °C, to mild and short winters in the low-lying areas, with cool winters dominating in the mountain areas. At the highest elevations, summers are cool, and snow and cold weather dominate the winter months in the Panaitoliko.

History

Ancient era

Byzantine era

Ottoman era

During the Ottoman period, between the 16th century until the Greek War of Independence, the region was called Karleli and formed a province (sanjak) in the Rumelia Eyalet.

Modern Aetolia-Acarnania

Aetolia and Acarnania became a prefecture and merged to form Aetolia-Acarnania after the Greek War of Independence in the late-1820s; the prefecture included Evrytania at the time, and it ranked second largest in Greece. Evrytania separated from the prefecture in 1948. In the 20th century, ferry services between Rio and the Peloponnese began. and in the 1950s and the 1960s ferry services began to incorporate vehicles. Following World War II and the Greek Civil War a number of buildings needed to be repaired.

A drawbridge linking the island of Lefkada was built in the 1960s. The prefecture's first reservoir, created by the Acheloos Dam over the Acheloos, was under construction in 1967 and completed in the early 1970s, delivering water and hydropower to western part of Greece. Villages were relocated at the time. Two more dams were added, the Stratos Hydroelectric Dam in the 1980s and another in the late 1980s.

Transportation

The following years, GR-5 bypassed Messolonghi and Agrinion and GR-38 became connected with paved road with Eurytania and Phthiotida. In the late-1980s, the by-pass of Naupaktos began construction but after paving the road, the signs did not appear and until 1998, it was left unopened. In 1999, the road was re-repaired and finally opened to traffic. In 2000, the construction of the Rio-Antirio or the Charilaos Trikoupis Bridge connecting the Peloponnese began construction and was opened to traffic in August 2004. The superhighway, the Ionia Odos (Ionian Motorway) which will run centrally bypassing communities began construction in 2001 at a part between Messolonghi and the curve, this section remains to be unpaved, the rest of the highway is in plan but the opening date is not yet set.

A railway formerly served the places from Kryoneri and Agrinio and served with the ferry with Rio.  In the 1980s, the service came to an end.

Greek National Road 5/E55, SE, S, Cen., N
Greek National Road 38, Cen., NE
Greek National Road 42, N, NW
Greek National Road 48/E65, SE
Road linking Agios Nikolaos, Astakos and Aitolikon, NW, W, SW, S

Population history
1981: 218,362
1991: 230,688
2001: 224,429
2011: 210,802

Administration

The regional unit Aetolia-Acarnania is subdivided into 7 municipalities. These are (number in parentheses corresponds to number in the infobox's map):
Agrinio (2)
Aktio-Vonitsa (3)
Amfilochia (4)
Messolonghi (1)
Nafpaktia (6)
Thermo (5)
Xiromero (7)

Prefecture

As a part of the 2011 Kallikratis government reform, the regional unit Aetolia-Acarnania was created out of the former prefecture Aetolia-Acarnania (). The prefecture had the same territory as the present regional unit. At the same time, the municipalities were reorganised, according to the table below.

Provinces
Province of Messolonghi - Messolonghi/Messolongi
Province of Nafpaktia - Nafpaktos
Province of Trichonida - Agrinio
Province of Valtos - Amfilochia
Province of Vonitsa & Xiromero - Vonitsa
Note: Provinces no longer hold any legal status in Greece.

People
Stratos Apostolakis - footballer
Georgios Athanasiadis-Novas - a former Greek prime minister
Filipos Darlas, footballer
Ioannis Kalogeras
Christos Kapralos, writer
Pavlos Karakostas
Pantelis Karasevdas
Michalis Kousis
Nikolaos Makris
Aristidis Moschos, musician
Andreas Panagopoulos
Thodoros Papadimitriou
Pythagoras Papastamatiou, director
Evangelos Papastratos
Loukia Pistiola, actress
Charilaos Trikoupis - a former Greek Prime Minister
Spyridon Trikoupis - a former Greek Prime Minister
Dimitrios Valvis - a former Greek Prime Minister
Zinovios Valvis - a former Greek Prime Minister
Yannis Yfantis - poet
Panagiotis Kontos - a former General Secretary of the National and Kapodistrian University of Athens

Communications

Radio
Agrinio 93.7 FM
 Dytika FM
 Stereo Channel
 Akarnania Radio

Television
Acheloos TV - Agrinion
Lychnos, UHF channel 32 (religious), broadcasting from Nafpaktos
Lepanto Tv - Nafpaktos
Ν TV - Agrinion

Newspapers
29Dytika
Akarnania
En Bambini - Bambini
Nea Epohi
Vela

Sporting teams
Panetolikos - Agrinion, Super League
Nafpaktiakos Asteras F.C. - Nafpaktos, Local Championship
AE Messologiou -  Mesologgi, fourth division
Thyella Paravolas - Paravola, Local Championship
Amfilochos - Amfilochia, Fourth Division
Aris - Etoliko, Local Championship

See also

List of settlements in Aetolia-Acarnania

References

External links
Etoloakarnania's News Portal
culture.gr on Aitoloakarnania
Structurae on Aitoloakarnania
Society of Agrinio's Youth and Students in Athens
Katafigio Nafpaktias(Mountainous Nafpaktia)
Katafygion Nafpaktias

Prefectures of Greece
1833 establishments in Greece
Regional units of Western Greece

Aetolia-Acarnania


Grupno prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza u sezoni 1952. predstavlja treći rang nogometnog prvenstva Jugoslavije, zbog reorganizacije natjecanja i snivanja podsaveza u odnosu na dotadašnje oblasne odbore nogometnog saveza.

Sudionici i ljestvice

I grupa

II grupa

III grupa

IV grupa

V grupa

VI grupa

VII grupa

VIII grupa

Poveznice
 Liga Splitskog nogometnog podsaveza 1952.

Izvori
 hrnogometdb, sezona 1952., wayback arhiva
 Jurica Gizdić: Stobrečki Primorac, Stobreč, 2003.,
 Martin Benzon, Slaven Jurić: Šezdeset godina NK "Omladinca" : (1914-1974), Vranjic, 1975.

1952
Split grupno

Grupno prvenstvo Splitskog nogometnog podsaveza 1952.


În numismatică, BU (în , în , iar în ), desemnează o calitate intermediară între baterea monedelor de circulație curentă și cea de calitate superioară denumită proof (în franceză: "belle épreuve").

Caracteristici
Este vorba despre piese bătute în serie limitată, cu matrițe noi, care și-au păstrat strălucirea originală.

Note

Vezi și
 Proof (numismatică)

Numismatică

BU (numismatică)


International Chemical Identifier (notat InChI) este un identificator pentru substanțe chimice, utilizat pentru a oferi o metodă standard de codificare a informației moleculare și pentru a facilita căutarea informațiilor legate de compuși în baze de date și pe web. De la inițierea în anul 2000 și până în 2005, InChI a fost dezvoltat de către Uniunea Internațională de Chimie Pură și Aplicată (IUPAC) și Institutul Național de Standarde și Tehnologie (NIST), iar până la versiunea 1.04 software-ul a fost disponibil gratuit sub licență LGPL.

Exemple

Note

Identificatori
Nomenclatură chimică

International Chemical Identifier


Coğrafya
 Ömerli - Mardin ili ilçesi
 Ömerli, Çekmeköy - İstanbul ili Çekmeköy ilçesine bağlı semt ve aynı addaki mahalle
 Ömerli, Karaisalı - Adana ili Karaisalı ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Pozantı - Adana ili Pozantı ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Bandırma - Balıkesir ili Bandırma ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, İznik - Bursa ili İznik ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Ilgaz - Çankırı ili Ilgaz ilçesine bağlı köy
 Ömerli, Çivril - Denizli ili Çivril ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Çatalca - İstanbul ili Çatalca ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Kastamonu - Kastamonu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Ömerli, Taşköprü - Kastamonu ili Taşköprü ilçesine bağlı köy
 Ömerli, Kandıra - Kocaeli ili Kandıra ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Halfeti - Şanlıurfa ili Halfeti ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Hilvan - Şanlıurfa ili Hilvan ilçesine bağlı mahalle
 Ömerli, Boğazlıyan - Yozgat ili Boğazlıyan ilçesine bağlı köy
 Ömerli, Ereğli - Zonguldak ili Karadeniz Ereğli ilçesine bağlı köy
 Ömerli Barajı - İstanbul'un Çekmeköy, Sancaktepe, Pendik ve Şile ilçelerinin sınırlarında yer alan bir baraj

Türkçe yer adları

Ömerli (anlam ayrımı)


Kuglački klub "Papuk-Pakrac" (K.K. "Papuk-Pakrac" Pakrac; KK Papuk-Pakrac; Papuk-Pakrac) je muški kuglački klub iz Pakraca,  Požeško-slavonska županija, Republika Hrvatska.
U sezoni 2020./21. klub se natječe u "1. B hrvatskoj ligi - Sjever", ligi drugog stupnja hrvatske lige u kuglanju.

O klubu
KK "Pakrac-Papuk" je nastao u ljeto 2020. godine spajanjem dva kluba iz Pakraca - "Pakraca" (osnovan 2006., član "1. B lige - Sjever") i "Papuka" (osnovan 1952., član "3. HKL - Istok - Zona Požega"), te je preuzeo mjesto i licencu "Pakraca" kao njegov sljednik u "1. B HKL - Sjever".

Uspjesi

Ekipno

Pojedinačno (po diisciplinama)

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Unutarnje poveznice
 Pakrac
 Kuglački klub Pakrac
 Športski kuglački klub Papuk Pakrac

Vanjske poveznice
 Kuglački klub Pakrac, facebook stranica
 Gradska Kuglana Pakrac, facebook stranica
 kuglanje.hr, Pakrac-Papuk
 kuglanje.hr, Kuglački klub Pakrac-Papuk - 810091,

Izvori

 pakrackilist.hr, KUGLANJE: Završen burni prijelazni rok , objavljeno 14. srpnja 2020., pristupljeno 7. srpnja 2020.
 pakrackilist.hr, SPORTSKI VIKEND: Kreću kuglačka prvenstva, objavljeno 2. listopada 2020., pristupljeno 7. srpnja 2020.
 poslovna.hr, KUGLAČKI KLUB PAKRAC-PAPUK
 bisnode.hr, KUGLAČKI KLUB "PAKRAC-PAPUK"
 infobiz.fina.hr, KUGLAČKI KLUB "PAKRAC-PAPUK"

Pakrac-Papuk
Pakrac

Kuglački klub Pakrac-Papuk


Taşıyıcı RNA (tRNA olarak kısaltılır) hücrelerde protein sentezi sırasında büyüyen polipeptit zincirine spesifik bir amino asit ekleyen küçük (yaklaşık 74-95 nükleotit uzunlukta) bir RNA molekülüdür. Amino asidin bağlanması 3' ucundadır. Bu kovalent bağlantı aminoasil tRNA sentetaz tarafından katalizlenir. Ayrıca, antikodon olarak adlandırılan üç bazlık bir bölge vardır, bu bölge mRNA üzerinde kendisine karşılık gelen üç bazlık bir kodon bölgesi ile baz eşleşmesi yapar. Her tip tRNA molekülü sadece tek tip bir amino asite bağlanabilir, ama genetik kod aynı amino asite karşılık gelen birden çok kodon bulunduğu için, farklı antikodonlara sahip tRNA'lar aynı amino asidi taşıyabilir.

Yapı

tRNA'nın birincil, ikincil ve üçüncü yapıları vardır. İkincil yapısı genelde yonca yaprağı yapısı olarak gösterilir. Üçüncül yapı bakımından tüm tRNA'ların benzer L-şekilli bir 3-B yapıya sahiptir, molekülün ribozomdaki P ve A bölgelerine yerleşmesini sağlayan.
 5'uç fosfat grubu.
 Alıcı sap 7 baz çiftlik bir saptır, 5-uç nkleotit ile 3' uç nükleotitin baz eşleşmesi ile oluşur. 3' uçta amino asidin bağlandığı CCA grubu vardır. Alıcı sapta Watson-Crick baz eşleşmesi yapmayan baz çiftleri olabilir.
 CCA kuyruğu tRNA'nın 3' ucundaki CCA dizisidir. Çeviri sürecinde rol oyanayan enzimlerin tRNA'yı tanıması için bu dizi önemlidir. Prokaryotlarda CCA dizisi transkripsiyonla oluşur. Ökaryotlarda CCA dizisi işlemlenme sırasında eklenir ve dolayısıyla tRNA geninde bulunmaz.
 D kolu, bir ilmekle sonlanan 4 baz çiftli bir saptır, genelde dihidrouridin içerir.
 Antikodon kolu 5 baz çifti uzunluğunda bir saptır, ucundaki ilmikte antikodon bulunur. Ayrıca içinde bir Y sembolüyle gösterilen modifiye bir pürin nükleotit vardır.
 T kolu 5 baz çifti uzunluğunda bir saptır, içinde TΨC dizisi vardır, burada Ψ bir psödouridindir.
 Modifiye edilmiş, özellikle metillenmiş bazlar, antikodon dışında birkaç yerde bulunur. İlk antikodon bazı bazen inozin (bir adenin türevi) veya psödouridin (bir urasil türevi) olarak değişime uğrar.

Antikodon
Bir antikodon üç nükleotitten oluşan bir birimdir, mRNA'daki kodonundun üç bazına karşılık gelir. Her tRNA spesifik bir antikodon üçlü dizisine sahiptir, bu üçlü bir aminoasit için olan bir veya daha çok kodon ile baz çiftleşmesi yapabilir. Örneğin, lizin için kodonlardan biri AAA'dır; bir lizin tRNA'sının antikodonu UUU olabilir. Bazı antikodonlar birden fazla kodon ile baz eşleşmesi yapabilir, oynak baz  eşleşmesi (İng. wobble base pairing) denen bir olgunun soncu. Çoğu zaman, antikodonun ilk nükleotidi, mRNA'da bulunmayan iki bazdan biridir: inozin ve psödouridin, bunlar birden fazla baz ile hidrojen bağı kurabilir. Genetik kodda bir aminoasit, üçüncü pozisyon olasılıklarının tüm dördü tarafından belirlenebilir. Örneğin glisin amino asidi GGU, GGC, GGA ve GGG kodon dizileri tarafından kodlanır.

tRNA molekülü ile amino asitleri belirleyen kodonlar arasında birebir bir ilişki sağlamak için hücrede 61 tip tRNA molekülü olması gerekir. Ancak, çoğu hücrede 61'den daha az sayıda tRNA vardır çünkü oynak baz belli bir amino asidi belirleyen birden fazla (ama mutlaka hepsi değil) kodona bağlanabilir.

Aminoasilasyon
Aminoasilasyon bir bileşiğe bir aminoasil grubu eklme sürecidir. 3' CCA uçları bir amino aside kovalent bağlanmış tRNA molekülleri üretir.

Her tRNA bir aminoasil tRNA sentetaz tarafından ona spesifik bir amino asit ile aminoasillenir (veya yüklenir) her bir amino asit için birden çok tRNA ve birden çok antikodon olabilirse de, normalde her bir amino asit için bir aminoasil tRNA sentetaz vardır. Uygun tRNA'ın sentetaz tarafından tanınması sadece antikodon tarafından sağlanmaz, alıcı sap da önemli bir rol oynar.

Reaksiyon:
amino asit + ATP → aminoasil-AMP + PPi
aminoasil-AMP + tRNA → aminoasil-tRNA + AMP

Bazen, bazı organizmalarda bir veya daha çok aminoasil tRNA eksik  olabilir. Bunun sonucu olarak tRNA kimyasal olarak ilişkili başka bir amino asit ile yüklenebilir. Doğru amino asit, yanlış yüklenmiş amino asidi modifiye eden enzimler tarafından yapılır. Örneğin, Helicobacter pyloride glutaminil tRNA sentetaz eksiktir. Glutamat tRNA sentetaz, tRNA-glutamin (tRNA-Gln)'i hatalı olarak glutamat ile yükler. Bir amidotransferaz sonra glutamatın asi yan zincirini amide dönüştürüp doğru yüklenmiş bir gln-tRNA-Gln oluşturur.

Ribozoma bağlanma
Ribozomda tRNA molekülleri için üç bağlanma yeri vardır: A ('aminoasil'), P ('peptidil') ve E (İngilizce 'exit', yani "çıkış") konumları. Translasyon sırasında A konumuna, o anda bulunan kodon tarafından belirlenen şekilde, bir aminoasil-tRNA bağlanır. Bu kodon büyümekte olan peptit zincirine bağlanacak olan bir sonraki amino asidi belirler. A konumu ancak P konumuna  ilk aminoasil-tRNA bağlandıktan sonra çalışır.  Birden çok amino asidin bir zincir halinde birbirine bağlı olduğu bir peptidil-tRNA molekülü, P konumunda bulunan kodona bağlıdır. Aminoasil tRNA'ya ilk bağlanan yer, P konumudur. P konumunda bulunan bu tRNA sentezlenmiş olan amino asit zincirini taşır. E konumunda ise, ribozomu terk etmek üzere olan boş tRNA yer alır.

tRNA genleri
Canlılar genomlarında bulunan tRNA genlerinin sayısı bakımından farklılık gösterir. Genetik çalışmalarda yaygın olarak kullanılan bir model organizma olan Nematod solucanı C. elegansın çekirdek genomunda 29.647 gen vardır, bunların 620'si tRNA genleri kodlar. Ekmek mayası Saccharomyces cerevisiaenın genomunda 275 tRNA geni vardır. İnsan genomunda 27.161 gen vardır, bunların 4421'i protein kodlamayan RNA genleridir, bunların arasında tRNA genleri de vardır. 22 tane mitokondriyal tRNA geni;  497 tane sitoplazmik tRNA kodlayan çekirdek geni ve 324 tane tRNA kökenli psödogen vardır.

Sitoplazmik tRNA genleri antikodon özelliklerine göre 49 aileye gruplandırılabilir. Bu genler, 22. ve Y kromozomu hariç tüm kromozomlarda bulunabilir. Kromozom 6'nın 6p bölgesinde 140 tRNA geni ile yüksek bir yoğunlaşma vardır.

Ökaryotik hücrelerde tRNA moleküllerinin transkripsiyonu RNA polimeraz III tarafından yağılır. Buna karşın, mRNA moleküllerinin transkripsiyonu RNA polimeraz II tarafından yapılır. Pre-tRNA'larda intronlar bulunur. Bakterilerde bunlar kendi kendini çıkarma özelliğine sahiptir. Ökaryot ve ve arkelerde ise tRNA uçbirleştirmesi yapan endonükleazlar bu işlemden sorumludur.

Tarih
Francis Crick, RNA alfabesinin proteine aktarılması için bir adaptör molekül olması gerektiği varsayımından yola çıkarak tRNA'nın varlığı hipotezlemişti. 1960'larda ABD'de Alex Rich, Don Caspar, Jacques Fresco ve Birleşik Krallık'ta King's College London'da bir grup tarafından tRNA'ların yapısı üzerine önemli çalışmalar yapılmıştır. 1965'te Robert W. Holley tarafından yapılan bir diğer yayın, birincil yapı üzerine olmuştur. İkincil ve üçüncül yapılar 1974'te Amerikalı Kim Sung-Hou ve Britanyalı Alexander Rich and Aaron Klug'un araştırma grupları tarafından  X-ışını kristalografisi ile elde edilmiştir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 mRNA
 tmRNA
 kodlamayan RNA ve intronlar
 translasyon
 Taşıyıcı RNA-benzeri yapılar
 Oynaklık hipotezi

Dış bağlantılar
 tRNAdb (tRNA veritabanı)
 orijinal Sprinzl tRNA derlemesi
 GtRNAdb: Dizilenmiş komple genomlardan tespit edilmiş tRNA koleksiyonları
 Molecule of the Month  © RCSB Protein Data Bank:
 Transfer RNA
 Aminoacyl-tRNA Synthetases  (aminoasil-tRNA sentetazlar)
 Elongation Factors  (uzama faktörleri)

RNA
Protein biyosentezi
Kodlamayan RNA

Taşıyıcı RNA


ඉන්දුනීසියා එයාර්ඒෂියා පියාසැරි 8501 (QZ8501/AWQ8501) යනු ඉන්දුනීසියා එයාර්ඒෂියා ගුවන් සේවයට අයත් එයාර් බස් A320-216 ගණයේ අන්තර්ජාතික මගී ප්‍රවාහන ගුවන් යානයකි. ගුවන් යානය 2014 දෙසැම්බර් 28 වන දින, එහි ගමන් කරමින් සිටි මගීන් 155ක් සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ 7 දෙනෙකු සමග ඉන්දුනීසියාවේ සුරබායා සිට සිංගප්පූරුව දක්වා ගමන් කරමින් තිබියදී අතුරුදන් වූ අතර, 2014 දෙසැම්බර් 30 වන දිනදී සාගරයට කඩා වැටී තිබූ ගුවන් යානයේ සුන්බුන් සහ මළ සිරුරු ජාවා මුහුදේ බෝර්නියෝ (Borneo) සිට ඈතින් වූ සයුරේ තිබී සොයා ගන්නා ලදී.

ඉන්දුනීසියා එයාර්ඒෂියා යනු මැලේසියානු අඩු මිල ගුවන් සේවයක් වූ එයාර්ඒෂියා හී අනුබද්ධ සේවයකි. 2014 වසරේදී මැලේසිියාවට සම්බන්ධ මගී ගුවන් යානයක් මුහුණදුන් තුන්වන අනතුර ලෙස මෙය සටහන් වේ.

සිදුවීම

බටහිර ඉන්දුනීසියානු වේලාවෙන් (WIB, UTC+7) පැය 05:35 ට සුරබායා හී ජුවන්ඩා ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළින් (Juanda International Airport) නික්මුණු ගුවන් යානය, සිංගප්පූරුවේ චැන්ජි ගුවන් තොටුපළ වෙතට (Singapore Changi Airport) පැය 08:30 වන විට ලඟා වීමට නියමිතව තිබුණි. තිබූ අයහපත් කාළගුණ තත්වයක් හේතුවෙන් යානය ගමන් ගනිමින් තුබූ පථයෙන් වෙනස් වීමට අවසර ඉල්ලා තිබෙන අතර ඒ අවස්ථාව වන විටත් යානය ඉන්දුනීසියානු ගුවන් ගමන් පාලන මධ්‍යස්ථානය සමග සම්බන්ධිතව තිබූ බව පැවසෙයි. ඝන වලාකුළු මග හැරීම සඳහා ගුවන් නියමුවා විසින් යානය අඩි 38000 ක් ඉහලට එසවීමට ඉල්ලා තිබෙන නමුත්, Flightradar24 විසින් ග්‍රහණය කෙරූ සම්ප්‍රේෂ ප්‍රතිචාරක දත්ත අනූව යානයේ අවසන් උන්නතාංශය අඩි 32000 වී තිබිණ. යානය අඩි 38000 ක් ඉහලට එසවීම සදහා කල ගුවන් නියමුවාගේ ඉල්ලීමට ගුවන් ගමන් පාලන මධ්‍යස්ථානය අවසර ලබා දී නොතිබූ අතර යානය වම් පසට හැරවීමට පමණක් එම අවස්ථාවේ අවසර ලබා දී තිබුණි.

එයාර්ඒෂියා සමාගමේ ප්‍රකාශයකට අනූව පැය 06:17 ට යානය, ගුවන් ගමන් පාලන මධ්‍යස්ථානය සමග තිබූ සම්බන්ධතාවයෙන් ගිලිහී ගොස් තිබෙන අතර, ඒ වනවිට ගුවන් යානය Belitung දිවයිනට ආසන්න Kalimantan (Borneo) සහ ජාවා අතරමැද ජාවා මුහුදට ඉහල අහසේ පිහිටි බව සඳහන්ය.

ඉන්දුනීසියානු ප්‍රවාහන අමාත්‍යංශ වාර්තා අනූව අතුරුදන් ගුවන් යානයෙන් කිසිදු ආපදා තත්වයක් හඟවන සංඥාවක් මුදා හැර නොතිබේ.

සෙවීමේ කටයුතු

නිශ්චයනයන්

සෙවීමේ මෙහෙයුමට දායක වූ රටවල්
දෙසැම්බර් 30 වන දින වන විට ඉන්දුනීසියාව හැරුණු විට අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, සිංගප්පූරුව, චීනය, මැලේසියාව, දකුණු කොරියාව, ජපානය, ප්‍රංශය, ඔස්ට්‍රේලියාව සහ නවසීලන්තය
යන රටවල් අතුරුදන් වූ යානය සෙවීම සඳහා නෞකා 30ක්, ගුවන් යානා 15 කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් යොදවා තුබුණි.

ගුවන් නියමුවෝ
යානයේ සිටි ගුවන් නියමුවෝ:
කපිතාන් Iriyanto,  ධාවන පැය 20,537 ක පලපුරුද්දක් සහිත නියමුවෙකි. ඉන් 6,100 ක් එයාර්ඒෂියා ඉන්දුනීසියා එයාර් බස් A320 ට අදාල වේ.
46 හැවිරිදි පළමු නිළදාරී Rémi Emmanuel Plesel, එයාර්ඒෂියා ඉන්දුනීසියාහී ධාවන පැය 2,275 ක පලපුරුද්දක් සහිත නියමුවෙකි.

යානයේ ගමන් ගත් මගීන් සහ කාර්ය මණ්ඩලය

මින් 145 දෙනෙකු වැඩිහිටියන්ද, 17 දෙනෙකු කුඩා දරුවන්ද (එක් ළදරුවෙකු ඇතුළු) වූහ.

සිදුවීම සම්බන්ධව කාලානුරූපි තොරතුරු

සටහන්

මේවාද බලන්න
මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් 370 පියාසැරිය
මැලේසියා එයාර්ලයින්ස් 17 පියාසැරිය

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි

ඉන්දුනීසියා එයාර්ඒෂියා 8501 පියාසැරිය


Kritsada Kaman (en ), né le  à Trat, est un footballeur international thaïlandais. Il joue au poste de milieu défensif ou de défenseur central à Chonburi FC.

Bioagraphie

En club

En sélection

Il fait ses débuts avec la Thaïlande le , contre le Timor oriental, lors de l'AFF Suzuki Cup. La Thaïlande remporte le tournoi, en battant l'Indonésie en finale.

Palmarès
 Thaïlande
 AFF Suzuki Cup :
 Vainqueur : 2021.

 Chonburi FC
 Coupe de Thaïlande :
 Finaliste : 2021.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international thaïlandais
Joueur du Chonburi FC
Naissance en mars 1999
Naissance dans la province de Trat

Kritsada Kaman