Hendrika Johanna van Staden aussi connue sous le nom de Dricky Beukes (29 décembre 1918 - 9 novembre 1999) était une autrice sud-africaine de romans, de nouvelles et de drames radiophoniques. Beukes a écrit plus d'une centaine de romans en afrikaans, un grand nombre de nouvelles et de nombreux drames radiophoniques pour la station commerciale Springbok Radio. Elle est décédée en 1999 à Bellville après une longue contre un cancer du sang. Il y a une rue Dricky Beukes dans Kokrus à Vereeniging.

Biographie
Hendrika Johanna van Staden est née sur la ferme Seekoebaard à Prieska, dans le nord de la province du Cap (actuel Cap du Nord), le 29 décembre 1918. Elle était la plus jeune de 13 enfants. À l'âge de trois ans sa famille a déménagé à Karos, une petite ville près de la rivière Gariep (fleuve Orange), vers Upington où elle a grandi et fait ses premières études. Elle s'est inscrite à la Higher Business School de Paarl et a obtenu un emploi au bureau de poste de Karos après avoir passé son examen de la fonction publique.

Beukes a été rendue très populaire grâce à ses histoires à suivre. Une phrase qui a acquis une grande popularité à l'échelle du pays, à l'époque, était son introduction du drame radiophonique Die Indringer (The Trespasser) : "'n verhaal wat elke moederhart sal roer" (une histoire qui va toucher le cœur de chaque mère). D'autres histoires radiophoniques populaires de Dricky Beukes incluent Skaduwees oor Summerdown, Blinkwater, Die geel karavaan et Dokter Karenien. Beukes est restée à l'antenne pendant plus d'une décennie, ce qui en a fit un nom familier dans tous les foyers afrikaans.

Elle écrivit son premier roman, Madelief, en seulement 14 jours, et il fut publié en 1945 dans The Housewife alors qu'elle avait 18 ans. L'histoire lui a été inspirée par la mort de sa mère survenue la même année.

Beukes a publié de nombreux autres livres populaires en afrikaans. The Kamberg series fut populaire entre 1982 et 1988. Beukes a aussi écrit Meetsnoere et Een wat'n muur afbreek qui dépeignent la vie des gens de Karos où elle a passé son enfance.

Elle a épousé Abraham Opperman Beukes, originaire de Prince Albert, le 4 juillet 1942. Il fut le premier directeur de la Laerskool Vredelust à Bellville, qui écrivit lui-même trois livres pour enfants. Le couple déménagea à Bellville (banlieue de la ville du Cap) et ils eurent un fils, Van Staden, et deux filles, Brenda et Wilmari. À Bellville, Beukes fut la rédactrice en chef d'un petit journal appelé Die Noordwester et une collaboratrice régulière du Oudtshoorn Courant. Après sa retraite, le couple s'installe dans le district de Tygerberg, vers Bellville. Le mari de Beukes meurt à Durbanville en mars 1993.

Œuvres
(1946)	Madelief
(1947)	Siel, jy het baie goed
(1950)	Karola
(1952)	Altyd jou eie, Langs 'n ompad, Ryp vrugte, Verbode paradys
(1954)	Belydenis, Gebarste mure
(1956)	Antwoord van 'n geslag
(1958)	Een bring die offer, Gebaande weë
(1960)	Uit die verre jare, Wie is my naaste?
(1962)	Dokter Nelia Eksteen
(1964)	Die indringer, 'n Seun vir Nebe
(1966)	Al lê die berge nog so blou, Deur liefde gebind, Die goue gety, Twee paaie, Verlore liefde
(1968)	Hoe groot die offer, Onbetaalde rekening
(1970)	Wie die liefde erf, Die wind waai waar hy wil
(1972)	Een van La Rhone, Ek was die vreemdeling
(1974)	Alsace en Lorraine, Ek het die wind gejaag, Die groot chirurg, Die jare roep
(1976)	Liefde van gister
(1978)	Anderkant die verste ster, Mevrou van Secunda, Nes tussen die sterre, Die smaad van Kroondal, Vaarwel ou Driefonteintjie, Omnibus: Dokter Nella Eksteen, Wie is my naaste, Die hoë muur
(1980)	Ken jy die vrou – deel 3, 'n Tyd vir stilstaan, Omnibus: Legkaart van die lewe, Moeder se dagboek, Waarmee sal ek versoening doen(1982)	En more is nuut, Kamberg se wêreld, Die pad vorentoe, Roep van die Sonskynwoud, Omnibus (En môre is nuut): Die wind waai waar hy wil; Waar die winde, gaan rus het(1984)	Alles net vir jou, Antwoord van die nageslag, Velde van offergawes, Waar die grootpad eindig(1986)	Kamberg se mense, Die son sal weer skyn(1988)	Kamberg se kinders, Die liefde loop 'n ompad''

Notes et références

Liens externes

Femme de lettres sud-africaine
Naissance en décembre 1918
Décès en novembre 1999
Naissance dans la province du Cap
Décès au Cap-Occidental
Décès à 80 ans
Mort d'un cancer du foie
Mort d'un cancer en Afrique du Sud

Dricky Beukes


ترتيب الأندية

||rowspan=9 style="background-color:white;"|

المركز حسب المباراة

|}

النتائج

المراجع

روابط إضافية
 جدول الدوري البرتغالي

دوريات كرة قدم أوروبية في 2009–10
دوريات كرة قدم برتغالية في 2009-10
مواسم الدوري البرتغالي الممتاز

الدوري البرتغالي الممتاز 2009–10


Saray (), Van ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
1869 tarihinde Mahmudiye adıyla kurulmuş, 1932 de adı Kazım Paşa'ya çevrildi. 1948 tarihinden sonra uzun yıllar Özalp ilçesine bağlı bucak merkezi olarak kaldı. 30 Aralık 1986'da belde belediyesi kuruldu. 1990 yılında yeniden ilçe olmuştur.

Coğrafya
İran ile sınırı olan ilçedir. Kapıköy sınır kapısı bu ilçededir. Yüzölçümü 1334 km², kuzeyi Özalp; güneybatısı Gürpınar ilçeleri; güneydoğusu Başkale; doğusu İran devleti sınırı ile çevrilidir. İl merkezine 75 km. mesafededir. 1 belediye, 4 mahalle, 23 köy, 11 mezra olmak üzere 38 yerleşim birimi vardır.

2100 metre rakımı ile Türkiye'nin en yüksek ilçe merkezidir.

Nüfus

Ekonomi
Yeni gelişmekte olan Saray ilçesi Van-İran transit yolunun açılmasıyla birlikte önemli değişim gösterecektir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNet
 Van Valiliği

Saray, Van


Karby Odde er en pynt på sydsiden af Karby Vig, ca. en kilometer vest for Karby, på vestsiden af øen Mors ud til Visby Bredning i  Limfjorden. Indenfor strandengene findes flere    Kystlaguner og strandsøer. Habitatområdet er en vigtig fuglelokalitet for de relativt sjældne og truede ynglefugle klyde, havterne og dværgterne.
Desuden yngler her brushane. Området er også vigtigt for trækfuglene lysbuget knortegås og hjejle.

Karby Odde ligger i Natura 2000-område nr. 42 Mågerodde og Karby Odde, og er både EU-habitatområde og fuglebeskyttelsesområde.

Eksterne kilder og henvisninger

Natura 2000-basisanalyse Mågerodde og Karby Odde

Lokaliteter i Morsø Kommune
Mors
Limfjorden

Karby Odde


Le billet de , surnommés pinkies était un billet de banque canadien issu par la banque du Canada de 1935 à 2000. Il était la plus haute dénomination de billet de banque canadien, mais est retiré en 2000 pour prévenir le blanchiment d'argent. Il n'a plus cours légal depuis 2021.

Histoire
Les premiers billets de banque du Canada sont introduits en 1935, réalisé par le gouvernement fédéral, et non la Banque du Canada. Le billet de mille dollars figure parmi les dix dénominations introduites.

La seconde série de billets est issue en 1937, dû à des changements dans la constitution forçant l'émission de billets bilingues et aussi dû à la mort du roi George V. Elle devait sortir en 1936 à l'effigie d'Édouard VIII, mais son abdication retarde l'impression. Le billet de mille dollars est imprimé plusieurs années après, puisqu'il était peu utilisé et car les billets de 1935 étaient en assez grand nombre pour pourvoir les besoins. En 1954, dû au couronnement de la reine Élisabeth II, une nouvelle série est commandée. Le billet de mille dollars est issu la même année par la Compagnie canadienne des billets de banque limitée.

Le billet ne figure pas dans les billets renouvelés dans la série Scènes du Canada. La raison est dû au faible nombre de billets en circulation. Le   propose même d'abolir la dénomination, mais le ministre des Finances John Turner s'y oppose. En 1986 est introduit la série de billets Les oiseaux du Canada, qui introduit une première réimpression du mille dollars depuis 1954. Les premiers billets sont imprimés en 1992 par la .

Le billet est retiré de la circulation le , car le billet était souvent utilisé dans le crime organisé et pour blanchir l'argent, étant d'une dénomination plus grande et donc transportable en plus petit nombre. Son retrait n'a pas grand impact sur la monnaie canadienne, puisque seulement  des billets en circulation étaient des billets de mille dollars. Ils étaient aussi en circulation pour en moyenne treize ans, dû à leur utilisation peu fréquente. L'année suivante, plus de  sont détruits.

En 2018, le parlement approuve des corrections à la Bank of Canada Act et à la Currency Act, qui lui permettront de retirer le cours légal à des pièces et billets canadiens. En 2011, il y avait moins d'un million de billets de mille dollars en circulation, utilisés majoritairement pour des transactions criminelles.

Le , les billets de 1, 2, 25, 500 et 1000 dollars canadiens n'ont plus cours légal par décision de la banque du Canada. Les billets sont progressivement retirés, les détenteurs pouvant rembourser leurs billets dans les banques ou les garder dans leur collection.

Différentes séries de billets de 1000 dollars

Série de 1935

Le recto montre Wilfrid Laurier, premier premier ministre canadien français, habillé en tenue trois-quarts, dont le portrait est gravé par Edwin H. Gunn, maître-graveur de l'American Banknote Company. Au verso figure une allégorie de la sécurité, qui provient d'un fonds photographique déjà utilisé en 1917 pour orner les obligations de l'Empire russe.

Série de 1937

La nouvelle série de 1937 présente un changement majeur sur le recto. Tous les membres de la famille royale sont retirés, sauf sur le 100 et le 1000 dollars, qui porteront l'effigie de premier-ministres. Les autres seront changés pour le portrait de George VI. Les portraits sont aussi déplacés au centre du billet, ce qui laisse de la place pour le texte en français et en anglais, eux aussi nouveaux. Les billets sont aussi plus uniformes en taille et en présentation que la série précédente.

Le mille dollars sort plusieurs années après les autres billets et est similaire au vingt dollars de la série de 1935. Le recto montre encore Wilfrid Laurier, tandis qu'au verso figure l'allégorie de la sécurité.

Série Paysages canadiens

La série de 1954 se compose de billets de toutes les dénominations, mais qui ont été réduits de  par rapport à la série précédente pour des raisons techniques. Le papier est fait d'une composition égale de lin et de coton. Les nouveaux billets sont d'allure plus contemporaine par rapport à la série précédente, jugée trop victorienne. Ils sont l'œuvre du peintre Charles Comfort. Le portrait de la reine est à droite, au lieu d'être au centre, comme les anciens billets, et est basé sur une photographie de Yousuf Karsh. Les premiers billets sortent en 1954, mais sont changés en 1956, puisqu'une « face du diable » semble apparaître dans les cheveux de la reine.

Le billet de mille dollars de cette série mesure , tout comme les autres billets de la série. Au recto figure la reine Élisabeth II à droite, et au verso se trouve le pont du Faubourg à L'Anse-Saint-Jean, ainsi que le fjord du Saguenay en arrière plan, d'après une photographie du montréalais Max Sauer.

Série Les oiseaux du Canada

En 1986 est lancé la série de billets Les oiseaux du Canada, qui vise à adapter les billets aux nouvelles technologies. Cette nouvelle série incorpore de nouvelles mesures de sécurité, comme les bandes réfléchissantes pour empêcher la reproduction par photocopie, en plus d'inclure des éléments internes qui leur permettraient d'être différentiables par les mal-voyants à travers des lecteurs de billets. Les chiffres et dessins sont agrandis et le billet est simplifié pour empêcher la contrefaçon, puisque les imperfections seront plus visibles. Le thème des oiseaux est choisi, car il est neutre. Les oiseaux seront dessinés par John Alexander Crosby.

Le billet de 1000 dollars est issu en mai 1992, et mesure , tout comme les autres billets de la série. Sur le recto, on vont la reine Élisabeth II sur le côté gauche, avec à sa droite les bâtiments de la colline du Parlement, dont l'aile nord de l'Édifice du Centre et la Bibliothèque du Parlement devant elle. Au verso figure deux grosbecs des pins sur un paysage enneigé. Le Tétras du Canada était censé y figurer, mais jugé trop controversé à cause de son surnom, « fool hen » dû au fait qu'au lieu de s'enfuir de ses prédateurs il fige sur place, il est remplacé par le grosbec des pins.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Billet de 1000 dollars américains

Bibliographie
 .

Liens externes

Monnaie canadienne
Billet de banque canadien

Billet de 1 000 dollars canadiens


Die Cologne Falconets (zeitweise Köln Falconets) sind die 2007 gegründete Frauenabteilung des American-Football-Clubs Cologne Falcons. Die Mannschaft spielte von 2009 bis 2013 und von 2017 bis 2022 in der Football-Bundesliga, gehört dem American Football Verband Deutschland (AFVD) an und trägt ihre Heimspiele auf der Ostkampfbahn im Sportpark Müngersdorf in Köln aus.

Sportverein (Köln)
Deutsches American-Football-Team (Frauen)
American-Football-Team aus Nordrhein-Westfalen
Cologne Falcons

Köln Falconets


Ancohuma ili Janq'u Uma (aymarski: janq'u  bijela, bijela voda), također izgovoreno Janq'uma, a ostali izgovori su Jankho Uma i Jankhouma; treća je najviša planina u Boliviji  (nakon Sajame i Illimanija). Smještena je u sjevernom dijelu Cordillere Real, dijelu Anda, istočno od jezera Titicace. Leži južno od nešto nižeg Illampua, u blizini grada Sorate.

Iako je viši od Illampua, Ancohuma je "nježniji" vrh, s manje lokalnog reljefa i uspon je nešto lakši. Vrhunac su prvi put osvojili 1919. godine Rudolf Dienst i Adolf Schulze. Njihova ruta, i dalje je najlakša. Vodi preko jugozapadne strane i ima ocjenu PD (nije baš teška). Ostale rute su na sjeverozapadnom grebenu i zapadnoj strani. Ovisno o željenoj ruti, planini se pristupa ili sa zapada ili sa sjeveroistoka; svaki pristup zahtijeva dva do tri dana od Sorata.

Reljefni oblici u Boliviji
Planine u Južnoj Americi

Ancohuma


Det grønne møbel er en dokumentarfilm fra 1996 instrueret af Peter Laursen efter eget manuskript.

Handling
Dokumentarprogrammet »Det grønne møbel« fortæller om unge designeres arbejde med at udvikle nye møbler skabt med hensyntagen til miljø og ressourceforbrug. Filmen følger projektet "Det grønne møbel" fra dets begyndelse med fældning af syge elmetræer i Århus til den færdige møbeludstilling. Designerne fortæller om deres overvejelser ved skabelsen af fremtidens miljøvenlige arvestykker, og vi følger blandt andet tilblivelsen af en gyngesofa, fra idé, over møder med håndværkerne, til færdig møbel.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1996

Det grønne møbel


Plejelt er en landsby i Tikøb Sogn, Lynge-Kronborg Herred i det tidligere Frederiksborg Amt. Plejelt ligger mellem Tikøb og Hornbæk.

Plejelt havde i 1682 12 gårde, 2 huse med jord og 4 huse uden jord. Det samlede dyrkede areal var 291,2 tønder land, skyldsat til 58,31 tdr. hartkorn. Dyrkningsformen var trevangsbrug.

Noter

Litteratur
 Frederiksborg Amts Stednavne; 1929
 Karl-Erik Frandsen: Vang og tægt. Studier over dyrkningssystemer og agrarstrukturer i Danmarks landsbyer 1682-83 (Bygd 1983);
 Lars Bjørn Madsen: En beskrivelse af Tikøb Sogn i året 1681; Helsingør Kommunes Museer 1997;  (s. 50-55)
 Henrik Pedersen: De danske Landbrug fremstillet paa Grundlag af Forarbejderne til Christian V.s Matrikel 1688 (København 1927, reprotryk for Landbohistorisk Selskab København 1975), s. 10

Landsbyer i Tikøb Sogn
Landsbyer i Helsingør Kommune

Plejelt


La mesorregión del Marajó es una de las seis mesorregiones del estado brasileño del Pará. Es formada por la unión de dieciséis municipios agrupados en tres microrregiones.

Microrregiones
 Arari
 Furos de Breves
 Portel

Mesorregiones de Pará

Mesorregión del Marajó


An Agrostis hooveri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jason Richard Swallen. An Agrostis hooveri in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha California. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Agrostis

Agrostis hooveri


Tripterygion es un género de peces perciformes de la familia Tripterygiidae.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Tripterygion delaisi
 Tripterygion melanurus
 Tripterygion tripteronotus
 Tripterygion nasus - sinónimo de T. tripteronotus
 Tripterygion tartessicum
 Tripterygion xanthosoma - sinónimo de T. delaisi

Referencias

Enlaces externos

Tripterygiidae

Tripterygion


Karacalı, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yüklenecektir.

Coğrafya
Samsun iline 42 km, Çarşamba ilçesine 6 km uzaklıktadır.

Nüfus

Çarşamba'nın mahalleleri

Karacalı, Çarşamba


Heliconia episcopalis ou chapéu-de-bispo é uma espécie de planta do gênero Heliconia e da família Heliconiaceae.  Ela é usada de forma ornamental em jardins externos.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1829 por José Mariano de Conceição Vellozo.
O seguinte sinônimo já foi catalogado:
 Heliconia ferdinando-coburgii  Szyszyl. ex Wawra
Seu epíteto específico refere-se ao termo latino episcopal, pelo formato parecido com a mitra, ornamento de cabeça usado pelo clero católico.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e herbácea.

Descrição
Erva musóide com rizoma paquimorfo. Tem 1 - 5 pseudocaules por rizoma e  3 - 6   folhas por pseudocaule. A bainha éverde, glabra a tomentosa, com pecíolo verde, glabro a tomentoso. Lâmina elíptica a oblonga, base atenuada a cuneada e assimétrica, ápice agudo a acuminado, íntegra; face adaxial verde-escura, glabra; face abaxial verde-clara, glabra ou tomentosa ao longo da nervura principal. Inflorescência terminal ou raro lateral, ereta; pedúnculo verde, amarelo ou alaranjado, glabrescente a tomentoso; raque reta, amarela, verde ou alaranjada, glabrescente a hirsuta.
Possui 7 – 30 brácteas  por inflorescência, formando ângulo de 0º - 45º em relação à raque, dísticas, congestas, decíduas, cimbiformes, lisas, ápice reto, margem reta; externamente amarelas, alaranjadas, vermelhas ou raro amarelo-esverdeadas, pubescentes a hirsutas; internamente amarelas, amarelo-avermelhadas ou raro esverdeadas, glabras; bráctea basal fértil ou estéril, apêndice foliáceo presente ou ausente.
Ela possui bractéolas lanceoladas a deltóides, ápice agudo a acuminado, branco-amareladas ou branco-hialinas, hirsutas a vilosas ao longo da carena, decíduas. Ela tem flores 1 – 6 por cincínio, não ressupinadas; botões inclusos; pedicelo amarelo, alaranjado ou branco-amarelado, glabro a hirsuto. Perianto reto, amarelo, alaranjado, branco, branco-amarelado ou branco-esverdeado, glabro a hirsuto; sépalas ventrais retas, sépala dorsal curva. Estames com filete branco, glabro; antera branca ou amarela, glabra; estaminódio linear a linear oblanceolado e raro auriculado, ápice acuminado a cuspidado, plano ou convexo, liso, branco, glabro. Ovário amarelo, glabro; estilete branco, glabro. Frutos imaturos amarelos a acinzentados (maduros azuis), glabros.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Acre, Alagoas, Amazonas, Bahia, Ceará, Espírito Santo, Minas Gerais, Mato Grosso, Rio de Janeiro, Rondônia e Roraima.
A espécie é encontrada nos  domínios fitogeográficos de Floresta Amazônica, Caatinga e Mata Atlântica, em regiões com vegetação de áreas antrópicas, mata de igapó, floresta de terra firme, floresta de inundação, floresta estacional semidecidual, floresta ombrófila pluvial e restinga.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Braga, J.M.A. Heliconiaceae  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Heliconia episcopalis no projeto Flora e Funga do Brasil

Heliconia
Plantas descritas em 1829
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Heliconia episcopalis


فلسطين في الذاكرة موقع إلكتروني غير ربحي أسسه صلاح منصور في عام 2000 لخدمة الشعب الفلسطيني، يعتبر من أهم المواقع الفلسطينية على شبكة الإنترنت.

أهداف
تم إنشاء الموقع لتحقيق الأهداف التالية:

 التأكيد بأن صلب الصراع الفلسطيني-الإسرائيلي هو التطهير العرقي وجرائم حرب اقترفها النظام ضمن إسرائيل ضد السكان الأصليين لتكوين دوله أغلبيتها من اليهود اللاجئين.
 الإيضاح بأن لب الصراع هو قضية التطهير العرقي (التهجير القسري للسكان الأصليين لتحقيق اهدافاً سياسية أو ما يمسى التطهير العرقي لفلسطين) وسلب ممتلكات الشعب الفلسطيني، وليس التباين الديني أو العرقي بين العرب واليهود. فالصراع كان بإمكانه أن يكون بنفس الحدة وأكثر حتى ولو كان الطرفين المتصارعين مسلمين، أو نصرانيين، أو يهوديين.
 تكوين منتدى على شبكة الإنترنت يساعد الشعب الفلسطيني في كل مكان على التواصل والترابط. حيث يسمح المشروع بفرصة المشاركة في تغذية المواد حول كل بلدة، من خلال معلومات يقدمها الأفراد، ووضع مستنداتهم المحفوظة، وقصصهم والصور التوثيقية الملتقطة والتي جمعت من قبلهم، تم إضافة الآلآف من الصور والمئات من المقالات وأكثر من 20 فيلم للقرى المدمرة. تشمل صفحة كل بلدة كذلك منتدى للحوار وقائمة أعضاء لتسهيل التواصل بين أبناء القرية المشتتين في بقاع العالم والباحثين حولها.
 التعريف وجذب الاهتمام لأكثر من 530 قرية دمرتها إسرائيل بعد حروب 1948 و1967. فمن خلال الموقع يوجد صفحة لكل بلدة هي بمثابة موقع مصغر يشمل نبذة تاريخية عن هذه القرية والصور والقصص والأفلام والمقالات وإحداثيات موقع البلدة وتاريخ تهجيرها ومنتدى لتسهيل الترابط بين أهل البلدة والباحثين حولها وغير ذلك. إضافة إلى مشاهدة مقابلات تاريخ شفوي مع لاجئين عاصروا النكبة. حيث تم إجراء أكثر من 300 مقابلة تحتوي على ألف ساعة تسجيل، من الممكن رؤيتها وسماعها كلها عبر شبكة الإنترنت.
 إبراز قضية اللاجئين الفلسطينيين الذين يكوّنون الأغلبية الساحقة من الشعب الفلسطيني (أكثر من 6.5 مليون) وتوثيق تجاربهم.
 زيادة الوعي حول حقوق اللاجئين السياسية والمدنية، خاصة حق العودة. فقرار الأمم المتحدة 194 (الصادر في كانون أول 1948) أقر بحق اللاجئين في العودة إلى ديارهم التي هُجّروا منها قصّراً والتعويض عن أي ضرر مادي ومعنوي حل بهم منذ النكبة.
 الإثبات القاطع بعدم صحة المقولة الصهيونية (الشائعة في العالم الغربي) بأن فلسطين أرض بلا شعب لشعب بلا أرض.
 حفظ الذاكرة الفلسطينية من الضياع والعبث، فمن السهل سحق أي شعب بعد سحق تاريخه.
 التأكيد على ان اليهود مجرمون

انظر أيضاً
 مشروع نقل مقالات مؤسسة فلسطين للذاكرة

المراجع

وصلات خارجية

إعلام فلسطين
تراث شعبي فلسطيني
مصادر آذنة بالنقل والاقتباس
مواقع ويب

فلسطين في الذاكرة


Jóhannes av Skarði (født 7. april 1911 i Torshavn, død 24. januar 1999), var en færøsk lingvist og faglitterær forfatter.

Jóhannes var søn af folkeoplyserne og højskolepionererne Símun av Skarði og Sanna Jacobsen og bror til feministen og journalisten Sigrið av Skarði. Den 18 juni 1945 giftede han sig med Paulina Berg. Sammen fik de børnene Símun (1945), Hans Jákup (1946), Sanna (1949) og Aleksandra (1955).

av Skarði er mest kendt for udgivelsen af den dansk-færøske ordbog (1967)
samt den engelsk-færøske (1984), for hvilken han fik Færøernes litteraturpris samme år.

Bibliografi
 1967 - Donsk-Føroysk Orðabók
 1980 - Jólafundurin 1888
 1984 - Ensk-Føroysk Orðabók

Referencer

Eksterne henvisniger
 Bokasolan.fo - Jóhannes av Skarði  (biografi på færøsk)

Lingvister fra Danmark
Faglitterære forfattere fra Færøerne
Efterkommere af Simun av Skardi
Personer fra Thorshavn

Jóhannes av Skarði


යූරල් ෆෙඩරල් දිස්ත්‍රික්කය (, උරැල්ස්කි  ෆිඩරැල්නි ඕක්රූග්) යනු,  රුසියාවේ  ෆෙඩරල් දිස්ත්‍රික්ක නවය අතුරින් එකකි.  2010 ජනගහණ සංගණනය ප්‍රකාර, එහි ජනගහණය 12,080,523 (79.9% නාගරික) විය.

රුසියාවේ ජනාධිපතිගේ නියෝගයක් පරිදී, 2000 මැයි, 13 දිනදී මෙම දිස්ත්‍රික්කය පිහිටුවන ලදි. මෙම දිස්ත්‍රික්කය බොහෝ ලෙසින්  යූරල් භූගෝලීය ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇති නමුදු, වොල්ගා ප්‍රදේශයේ සුළු කොටස්ද එයට අයත් වෙයි. රුසියාවේ යුරෝපියානු සහ ආසියානු ප්‍රදේශයන්ගේ සීමාවෙහි එය පිහිටා ඇති අතර, එහි ප්‍රමාණය,    යූරල් ආර්ථික ප්‍රදේශයේ ප්‍රමාණයට වඩා වෙනස්ය. මෙම දිස්ත්‍රික්කයේ පරිපාලන කේන්ද්‍රය වන්නේ යෙකැතරින්බර්ග්  නගරය වෙයි.

එහි ජනගහණය මුළු රුසියානු ප්‍රමාණයෙන්  8.5% ක් පමණක් වුවද, මෙම දිස්ත්‍රික්කය විසින් රුසියාවේ දළ ප්‍රාදේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 18% කට දායකත්වය සපයයි.

ආශ්‍රිත

රුසියාව

යූරල් ෆෙඩරල් දිස්ත්‍රික්කය


Deșeurile din demolări reprezintă deșeurile rezultate din distrugerea clădirilor, drumurilor, podurilor sau altor structuri. Deșeurile variază din punct de vedere al compoziției; componentele majore sunt betonul, produsele din lemn, țigla, cărămida și țigla, oțelul și gips-cartonul. Multe dintre aceste deșeuri provenite din demolări pot fi reciclate.

Compoziție
În 2014 o cantitate de 505,1 milioane de tone de deșeuri din demolări a fost produsă în SUA. Din 505,1 milioane de tone, deșeurile au fost compuse din 353,6 milioane de tone de beton, 76,6 milioane de tone de beton asfaltic, 35,8 milioane de tone de produse din lemn, 12,7 milioane de tone de asfalt, 11,8 milioane de tone de cărămidă și țiglă, 10,3 milioane de tone de gips-carton și ipsos și 4,3 milioane de tone de oțel.

Eliminare
Înainte de extragerea deșeurilor trebuie anihilată posibilitatea de contaminare cu plumb, azbest sau diferite materiale periculoase. Materialele periculoase trebuie să fie aruncate separat, potrivit legii. Molozul poate fi aruncat în depozitele de deșeuri din construcții sau în depozitele de deșeuri solide ale unității administrative locale. În mod alternativ, deșeurile pot fi, de asemenea, sortate și reciclate. Sortarea poate fi realizată chiar în locul demolării, într-un alt loc de sortare sau la un centru de reciclare a materialelor de construcții. Odată sortate, materialele sunt gestionate separat și reciclate în mod corespunzător.

Reciclare
Beton și cărămidă

Betonul și cărămida pot fi reciclate prin strivire în moloz. Odată sortate, analizate și eliminate materialele contaminante, betonul sau cărămida pot fi utilizate pentru producerea betonului, umplerea fundației drumurilor sau în anrocamente. Concasoarele de beton permit, de asemenea, reciclarea betonului chiar pe locul demolării.

Lemn

Lemnul poate fi reutilizat, reciclat sau ars pentru a genera bioenergie. Folosirea lemnului reciclat elimină nevoia achiziționării de cherestea atunci când este folosit în cantități mai mici în construcții. Lemnul reciclat poate fi folosit pentru traverse, acoperișuri, mulci sau adăposturi pentru animale.
 Folosirea lemnului reciclat ca materie primă pentru producerea bioenergiei este avantajoasă deoarece are un conținut mai mic de apă, aproximativ 20% apă, în comparație cu cheresteaua care conține aproximativ 60% apă.

Gips-carton

Gips-cartonul este fabricat în principal din gips. Odată eliminată hârtia și cartonul din gips, acesta poate fi folosit în producția de ciment, în materiale aerate sau reciclat în noi produse din gips-carton. Reciclarea gipsului poate fi deosebit de benefică, deoarece deșeurile din gips elimină hidrogen sulfurat, un gaz toxic.

Asfalt

Asfaltul este de obicei reciclat și utilizat în pavaj.

Metal

Colectarea, vânzarea și reciclarea deșeurilor metalice constituie o industrie proprie.

Note

Deșeuri

Deșeuri din demolări


Prva hrvatska nogometna liga 2019./20. (službeno, iz sponzorskih razloga: Hrvatski Telekom Prva liga) je 29. sezona 1. HNL. Započela je 19. srpnja . Deset momčadi trebalo je odigrati 36 utakmica četverokružnim sustavom uz stanku na prijelazu godina koja sezonu dijeli na proljetni i jesenski dio.

Kao posljedica pandemije COVID-19 u svijetu i Hrvatskoj, u ožujku je došlo do prekida odigravanja nogometnih natjecanja u Hrvatskoj
Dana 6. svibnja 2020. Hrvatski nogometni savez je donio odluku o konačnom prekidu natjecanja za 2. HNL i sve ostale niže lige, te se njihov trenutni poredak uzima kao konačan, dok se natjecanje kupa i 1. HNL nastavlja.
Do prekida 1. HNL u ožujku 2020. godine je odigrano 26 kola, te je preostalih 10 je odigrano u lipnju i srpnju.
Prvak je treći put zaredom postao "Dinamo" iz Zagreba.

Momčadi

Stadioni

Ljestvica

Rezultatska križaljka
Ažurirano:

<small> Izvori:
<ref> [https://hrnogomet.com/hnl/prvenstvo.php?id=29&lang=hr hrnogomet.com, Prvenstvo 2019-2020 - Pregled prvenstva po kolima u 1. HNL], pristupljeno 4. kolovoza 2020. </ref>
</small>

Najbolji strijelci
Strijelci 10 i više pogodaka<ref> [https://hrnogomet.com/hnl/strijelci.php?lang=hr&stranica=1&sortBy=3&sortOrder=desc&prvenstvo=29 hrnogomet.com, Strijelci 1. HNL 2019./20.], pristupljeno 3. kolovoza 2020. </ref>

ažurirano 3. kolovoza 2020.

Tri nogometaša - Antonio Čolak, Mijo Caktaš i Mirko Marić su postigli po 20 golova. Antonio Čolak je proglašen najboljim strijelcem, jer je odigrao najmanje minuta u odnosu na Miju Caktaša i Mitka Marića (predviđeno propozicijama HNS-a).

 Najbolja momčad sezone

Izvor:<ref> [https://www.huns.hr/upload/najboljih_11.jpg Najboljih 11 HNL-a po izboru HUNS], pristupljeno 2. rujna 2020. </ref>

Kvalifikacije za 1. HNL 2020./21.
Sudjelovali su "Istra 1961" iz Pule (devetoplasirana u 1. HNL) i "Orijent 1919" iz Rijeke (trećeplasirani u 2.HNL).
Zbog kasnijeg završetka 1. HNL, utakmice su igrane 2. i 5. kolovoza 2020.

Povezani članci
 2. HNL 2019./20.
 3. HNL 2019./20.
 4. rang HNL-a 2019./20.
 5. rang HNL-a 2019./20.
 6. rang HNL-a 2019./20.
 7. rang HNL-a 2019./20.
 8. rang HNL-a 2019./20.
 Hrvatski kup 2019./20.

Vanjske poveznice
 prvahnl.hr
 hrnogomet.com - Statistike hrvatskog nogometa
 hns-cff.hr, stranica lige
 uefa.com, stranica lige

Izvori
 prvahnl.hr, 1. HNL 2019./20. - Raspored i rezultati, pristupljeno 3. kolovoza 2020.
 prvahnl.hr, 1. HNL 2019./20. - Raspored i rezultati, wayback arhiva
 hns-cff.hr, HT 1. HNL, pristupljeno 3. kolovoza 2020.
 hns-cff.hr, HT 1. HNL, wayback arhiva
 hrnogomet.com, ''Prvenstvo 2019-2020 - Pregled prvenstva po kolima u 1. HNL, pristupljeno 4. kolovoza 2020.
 sportnet.rtl.hr, HT Prva liga 2019/20, ljestvica , pristupljeno 4. kolovoza 2020.
 sportnet.rtl.hr, HT Prva liga 2019/20, ljestvica , pristupljeno 4. kolovoza 2020.
 rsssf.com, Croatia 2019/20
 int.soccerway.com, 1. HNL - 2019/2020

2019-20
 1

1. HNL 2019./20.


De nøgne fra Skt. Petersborg er en dansk dokumentarfilm fra 2010 med instruktion og manuskript af Ada Bligaard Søby.

Handling
Det er vinter i Sankt Petersborg. Halvnøgne mænd og kvinder står og solbader ved floden, der er frosset til. En terapeut har konsultationer i sin bil på en parkeringsplads. På gaderne samler indvandrerfamilier skrald, klædt i orange veste, så de ikke forveksles med terrorister. Om søndagen danser fulde teenagere foran Vinterpaladset, og et barn reciterer digteren Pusjkin fra en stol i et køkken. Tiden går i Sankt Petersborg.

Referencer

Eksterne henvisninger

Sankt Petersborg
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2010

De nøgne fra Skt. Petersborg


Şarkılar
 One of Us (ABBA) - ABBA şarkısı
 One of Us (Joan Osborne) - Joan Osborne şarkısı

Kitaplar
 One of Us (roman) - Michael Marshall Smith tarafından kaleme alınmış roman

Diğer
 One of Us - Lost dizisi 3. sezon 16. bölüm

One of Us


Olga Iurevna Vasilieva (uneori transliterată ca Vasilyeva, în ; ) este un doctor în științe istorice  rus, profesor universitar, ministrul Educației și Științei al Federației Ruse (2016-2018), ministrul Educația Federației Ruse din mai 2018.

Anii timpurii
Vasilieva s-a născut în 1960 la Bugulma.

În 1979 a obținut o diplomă în cor și dirijare de la . Mai târziu, la mijlocul anilor 1980, a studiat istoria la . Câțiva ani a fost maestru de muzică și profesor de istorie.

Apoi a trecut la munca de cercetare ca istoric. În 1987 ea a fost admisă la doctorat în cadrul Institutului de Istorie al Academiei de Științe a URSS. În 1990 ea și-a susținut doctoratul cu teza "Statul sovietic și activitățile patriotice ale Bisericii Ortodoxe Ruse în anii Marelui Război Patriotic".

În serviciul de stat
În 2007 Vasilieva a terminat un studiu la . Cariera ei ca persoană în serviciul de stat a început în Departamentul pentru Cultură al Guvernului rus. Ea a fost responsabilă, printre altele, pentru programele școlare, în special în istorie și în educația religioasă.

La 19 august 2016 a fost numită ministru al educației și științei al Federației Ruse, precedată de Dimitri Livanov. Acest minister a fost împărțit în mai 2018 în Ministerul Educației (denumit și Ministerul Educației Generale sau al Iluminismului) și Ministerul Științei și Învățământului Superior. La 18 mai 2018 dr. Vasilieva a devenit ministru al educației al Federației Ruse.

Publicații
A scris peste 160 de articole și 8 cărți.

Note

Legături externe

 Biografie: Vasilyeva Olga.  pe site-ul oficial al Ministerul Educației și Științei al Federației Ruse.

Nașteri în 1960
Oameni în viață
Istorici ruși
Politicieni ruși din secolul al XXI-lea
Politiciene din secolul al XXI-lea
Miniștri ruși

Olga Vasilieva


Bombinatoridae is a family of toads found in Eurasia. Species of the family have flattened bodies and some are highly toxic.

Taxonomy and systematics
Fossil specimens of the genus Bombina are known from the Pliocene to the Pleistocene. The earliest fossil specimens are Eobarbourula from the Eocene of India, and Hatzegobatrachus from Late Cretaceous of Hateg island, Romania. The genus Barbourula was considered to be situated intermediate between Discoglossus and Bombina, but closer to the latter, so was added to the Bombinatoridae when that family was split from the Discoglossidae.

Genera
Currently, there are two extant and at least two extinct genera recognised in the family Bombinatoridae:

Extinct Genera
†Eobarbourula (Folie et al., 2012)
†Hatzegobatrachus (Venczel & Csiki, 2003)

Description
Bombina species are warty, aquatic toads about  in length, and most noted for their bright bellies. They often display the unken reflex when disturbed; the animal will arch its back and limbs to expose the bright belly, and may turn over on its back. This acts as a warning to predators. The vocal behavior of some Bombina species are unusual in that the call is produced during inhalation rather than exhalation as in other frogs. They lay pigmented eggs in ponds.

Distribution and habitat
Species of the genus Barbourula occur in the Philippine Islands and Borneo, while species of the genus Bombina are found throughout Eurasia. They are slightly less colored than Bombina spp., and possess webbed fingers in addition to webbed toes. Characteristics of tadpoles of Barbourula spp. are unknown.

References

Extant Pliocene first appearances
Taxa named by John Edward Gray
Amphibian families

Bombinatoridae


الباب المسدود فيلم مغربي من إخراج عبد القادر لقطع سنة 1998، حاول فيه تعرية القيم والتقاليد المغربية برؤية سينمائية.

مراجع

روابط خارجية

 الفيلم على موقع allocine.fr
 La Porte close على موقعAfricultures.com

أفلام دراما إنتاج عقد 1990
أفلام دراما كوميدية مغربية
أفلام مغربية إنتاج 1998

الباب المسدود (فيلم)


Spambot, "spam" adıyla da bilinen istekdışı e-postaları göndermek için e-posta listeleri yaratan ve bu amaçla İnternet'ten e-posta adresleri toplayan programlara verilen addır.

Spambotlar, web sitelerinden, haber gruplarından ve sohbet odalarındaki konuşmalardan adres bilgisi elde edebilirler. E-posta adresleri belirli bir formata sahip oldukları için, spambot yazmak oldukça kolaydır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde spambot kullanımını yasalarla sınırlandıracak ve mümkün olduğu ölçüde bitirecek çalışmalar yapılmaktadır. Spambotları şaşırtmak amacıyla da birçok program ve yöntem denenmiştir. Bu tür önlemler, daha komplike spambotlar geliştirilmesine neden olmuş, bu sayede spambot sahipleri bozulmuş karakter setlerinde yazılmış e-posta adreslerini bile elde edebilir hale gelmişlerdir.

Spambot terimi bazen bir İnternet Servis Sağlayıcısı'nın (ISP) müşterilerini spamden engellemek için tasarlanan programlar için de kullanılmaktadır. Bu tür programlara genelde e-posta engelleyici veya filtreleyici adı da verilir. Ancak bu tür engelleyicilerin, spam olmayan, normal içerikli e-postaları da engelledikleri görülmüştür. Bu durum, kullanıcıların bir "Beyaz Liste" oluşturmaları ve engelleyicinin denetiminden şartsız olarak geçmesini istedikleri e-posta adreslerini bu listeye eklemeleriyle çözülmektedir.

Ayrıca bakınız

 Serdar Argıç

Spam

Spambot


نادي إفيان تونون غايلارد  نادي كرة قدم فرنسي يلعب في دوري الدرجة الأولى . تم تأسيس النادي في سنة 2003 .

مراجع

أندية الدوري الفرنسي
أندية كرة قدم أسست في 2007
أندية كرة قدم عمالية
أندية كرة قدم في أوفيرني-رون ألب
أندية كرة قدم في فرنسا
الرياضة في سافوا العليا
تأسيسات سنة 2007 في فرنسا

نادي إيفيان


Gigi Marga () a fost o cântăreață română de muzică ușoară, cunoscută pentru melodii ca "Parfumul florilor de crin", "Din mici nimicuri", "Chemare", "Nu știu ce să cred", concerte în restaurantele din București și din New York, dar și pentru aparițiile televizate de revelion din timpul regimului comunist.

A copilărit la Râșnov.
A debutat în cariera muzicală în Corul Patriarhiei și a cântat în corul Filarmonicii "George Enescu". Tatăl ei a murit pe când ea avea 14 ani. A studiat Științele Economice și Conservatorul, fiind repartizată pe postul de contabil la Întreprinderea Gaz Metan. A renunțat la cor și a fost angajată de casa de discuri Electrecord, unde a înregistrat mai multe piese cu Trio Grigoriu. În 1962 a câștigat un premiu la un concurs international de la Sopot, în Polonia. A fost căsătorită cu avocatul Nicolae Giurea, care a murit în 1985.

A emigrat în America în 1986, devenind cetățean american în 1987. S-a stabilit la New York și a continuat să cânte în restaurantele cu specific românesc din zonă.

A decedat pe 9 iunie 2020, la New York.

Note

Bibliografie
 Olariu, Constantin, Bucureștiul monden: radiografia unei prăbușiri (1940-1970), p. 119
 Doicescu, Graziella, Captivantul București interbelic, p. 126

Legături externe
 Gigi Marga la Discogs

Nașteri în 1929
Decese în 2020
Cântărețe române
Cântăreți români de muzică ușoară
Bucureșteni
Români expatriați în Statele Unite ale Americii
Cetățeni naturalizați ai Statelor Unite ale Americii

Gigi Marga


Le prix Winsor McCay est décerné à des personnes en reconnaissance de leurs contributions pour toute une vie ou une carrière dans le domaine de l'animation. Le prix est décerné lors des Annie Awards annuels, présentés par l, ASIFA-Hollywood. Créé en 1972, le prix est nommé en l'honneur du pionnier de l'animation Winsor McCay.

Récompensés

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Annie Awards
 Liste de récompenses de cinéma aux États-Unis

Liens externes
  .
 .

Histoire de l'animation
Distinction fondée en 1972
Prix récompensant l'animation
Récompense de cinéma aux États-Unis
Annie Awards

Prix Winsor McCay


El Faro Isla Mocha también llamado Isla Mocha Weste, es un faro perteneciente a la red de faros de Chile. Se ubica en la Isla Mocha, Región del Biobío.

Referencias

Enlaces externos

Isla Santa Maria

Faro Isla Mocha


An Bulbostylis boliviana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Palla. An Bulbostylis boliviana in nahilalakip ha genus nga Bulbostylis, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbostylis

Bulbostylis boliviana


Johann Crüger () a fost un compozitor german de imnuri. El a fost, de asemenea, editorul lui Praxis pietatis Melica, cea mai folosită carte de imnuri de către luterani în secolul al XVII-lea.

Tinerețe si educație
Crüger s-a născut în Groß Breesen (acum parte din Guben) ca fiu al unui hangiu, Georg Crüger. A studiat la Lateinschule din apropiere (atunci situată în Guben) până în 1613, iar printre materiile studiate la școală s-au numărat muzica și cântantul.

A mai studiat la Sorau și Breslau și, în cele din urmă la Regensburg, unde a urmat cursurile muzicale ale lui Paulus Homberger. În 1615 a călătorit la Berlin, unde a studiat teologia la Berlinisches Gymnasium zum Grauen Kloster. În 1616 a fost angajat ca profesor personal de meditații al familiei von Blumenthal; printre elevi s-au numărat Joachim Friedrich von Blumenthal. Din 1620 a studiat teologia de la Universitatea din Wittenberg.

Din 1622 până la moartea sa, timp de 40 de ani, a fost simultan profesor la gimnaziul Zum Grauen Kloster și cantor al Nikolaikirche din Berlin.

Crüger a compus numeroase opere de concert și a scris extensiv despre educația muzicală. În 1643 a făcut cunoștință cu faimosul scriitor de imnuri Paul Gerhardt, pentru care a compus muzica pentru mai multe imnuri. În 1647 a editat cea mai importantă carte germană de imnuri luterane din secolul al XVII-lea, Praxis pietatis melica.

Viața personală
În 1628 s-a căsătorit cu văduva unui consilier municipal. În timpul războiului de Treizeci de Ani, Crüger și familia sa au suferit multe greutăți, inclusiv foametea. El s-a îmbolnăvit de ciumă și a fost aproape să moară din cauza bolii, pierzându-și cinci copii și soția în 1636. În 1637, după ce s-a vindecat, sa căsătorit a doua oară cu fiica de 17 ani a unui îngrijitor, cu care a avut paisprezece copii, dintre care majoritatea au murit la o vârstă fragedă. Una dintre fiicele sale s-a căsătorit cu pictorul de la curtea lui Michael Conrad Hirt, care i-a făcut un portret lui Crüger în 1663. Crüger a murit la Berlin.

Muzică pentru clopotele bisericești

Referințe

Legături externe
 Partituri la Proiectul Mutopia

Nașteri în 1598
Decese în 1662
Compozitori de muzică clasică din secolul al XVII-lea
Compozitori germani de muzică cultă
Luterani germani

Johann Crüger


Olaylar
 6 Ocak - Yarışma programı Wheel of Fortune, ABD'de yayın hayatına başladı.
 30 Ocak - THY'nin Bursa isimli yolcu uçağı, elektriklerin kesik olmasından dolayı Yeşilköy Havaalanı'na inemeyince Marmara Denizi'ne düştü. Uçakta bulunan 42 kişiden kurtulan olmadı.
 5 Şubat - Amerikan Kongresi, Türkiye'ye silah ambargosu uygulanmasını kabul etti.
 11 Şubat - Madagaskar devlet başkanı Richard Ratsimandrava, göreve gelişinin altıncı gününde suikaste uğrayarak öldü.
 13 Şubat - Kıbrıs Türk Federe Devleti kuruldu. Devlet Başkanlığı'na Rauf Denktaş getirildi.
 22 Mart - Hollandalı Teach-In grubu, Ding-A-Dong şarkısıyla 1975 Eurovision Şarkı Yarışması'nı kazandı. Türkiye'nin ilk kez yer aldığı yarışmada Semiha Yankı, Seninle Bir Dakika ile 13. oldu.
 25 Mart - Suudi Arabistan Kralı Faysal, yeğeni tarafından vurularak öldürüldü.
 1 Nisan - Ondokuz Mayıs Üniversitesi kuruldu.
 4 Nisan
 Microsoft firması kuruldu.
 Operation Babylift kapsamında Vietnamlı öksüz, yetim bebek ve çocukları Vietnam'dan Filipinler'e götüren ABD Hava Kuvvetleri'ne ait C-5 nakliye uçağı, kalkışından yarım saat sonra teknik arıza nedeniyle pirinç tarlasına çakıldı. 78'i çocuk 155 kişi öldü.
 5 Nisan - İki kozmonotu Salyut 4 uzay istasyonuna taşıyan Soyuz 18-1 uzay aracı teknik arıza nedeniyle yörüngeye ulaşamadan düştü. Kozmonotlar sağ olarak kurtuldu.
 12 Nisan - Süleyman Demirel'in kurduğu Milliyetçi Cephe hükûmeti TBMM'den güvenoyu aldı.
 13 Nisan - Lübnan'nın başkenti Beyrut'a dört Hristiyan Falanjiste karşılık 27 Filistinlinin öldürülmesiyle Lübnan İç Savaşı başladı.
 16 Nisan - Amerikan Temsilciler Meclisi, 24 Nisan tarihini, 'Ermenilere karşı işlenen insanlık dışı suçları anma günü' kabul etti.
 17 Nisan - Kamboçya'da, Pol Pot liderliğindeki Kızıl Kmer'lerin başkent Phnom Penh'i ele geçirmesiyle iç savaş sona erdi.
 20 Nisan - Türkiye'nin Beyrut basın danışmanının otomobili Ermeni teröristlerce bombalandı.
 30 Nisan - Kuzey Vietnam birliklerinin başkent Saigon'a girmesiyle Vietnam Savaşı, komünistlerin galibiyeti ile sona erdi.
 11 Haziran - Gerçekleştirilen referandum sonucunda Yunanistan cumhuriyet oldu.
 20 Haziran - Jaws gösterime girdi.
 24 Haziran - Diyarbakır'a bir gezi düzenleyen MHP Genel Başkanı Alparslan Türkeş'in kente gelmesiyle olaylar çıktı. Biri asker üç kişi öldü, 46 kişi ağır yaralandı.
 25 Haziran - Mozambik, Portekiz'den bağımsızlığını ilan etti.
 20 Temmuz - Merkezi İzmir olmak üzere yeni kurulan Ege Ordusu göreve başladı.
 25 Temmuz - Türkiye, ABD'ye Türkiye'deki ortak savunma üsleri anlaşmalarının geçersiz olduğunu, İncirlik Üssü dışındakilere Türk Bayrağı çekileceğini bildirdi.
 29 Temmuz - Genelkurmay Başkanlığı, İncirlik dışındaki ABD üslerinin devralındığını açıkladı.
 4 Ağustos - Kıbrıs Harekâtı dolayısıyla 20 Temmuz 1974'te ilan edilen sıkıyönetim kaldırıldı.
 8 Ağustos - Çin'in Henan eyaletinde bulunan Banqiao Barajı, Nina Tayfunu sebebiyle çöktü. 230 bin insan öldü.
 5 Eylül - Charles Manson Çetesi üyesi Lynette Fromme, Sacramento'da ABD Başkanı Gerald Ford'a suikast girişiminde bulundu. Fromme tabancasının şarjörüne mermi sürmeyi unuttuğu için girişimi başarısızlıkla sonuçlandı.
 6 Eylül - Diyarbakır, Lice'de meydana gelen 6.6 şiddetindeki depremde 2.385 kişi öldü, 7 bine yakın ev yıkıldı.
 22 Eylül - Kendisine karşı ilk suikast girişiminden 17 gün sonra ABD başkanı Gerald Ford, San Francisco'da Sara Jane Moore tarafından düzenlenen ikinci bir silahlı suikast girişiminden de yara almadan kurtuldu.
 30 Eylül - Boeing AH-64 Apache ilk uçuşunu gerçekleştirdi.
 31 Ekim - Queen'in Bohemian Rhapsody single'ı piyasaya sürüldü.
 11 Kasım - Angola, Portekiz'den bağımsızlığını ilan etti.
 22 Kasım - Monarşi İspanya'ya geri döndü; Juan Carlos İspanya kralı oldu.
 25 Kasım - Surinam, Hollanda'dan bağımsızlığını ilan etti.
 21 Aralık - Aralarında Çakal Carlos'un da bulunduğu 6 kişilik terörist grup, Viyana'da düzenlenen OPEC konferansını basarak, aralarında 10 ülkenin petrol bakanlarının da olduğu 70 kişiyi rehin aldı.
 25 Aralık - İngiliz Heavy metal grubu Iron Maiden, Londra'da kuruldu.

Tarihi bilinmeyenler

 Birleşmiş Milletler tarafından Uluslararası Kadınlar Yılı olarak ilan edildi.
 Lyme hastalığı tanımlandı.

Dünya nüfusu

Nobel Ödülleri
 Fizik - Aage Niels Bohr, Ben Roy Mottelson, Leo James Rainwater
 Kimya - John Warcup Cornforth, Vladimir Prelog
 Tıp - David Baltimore, Renato Dulbecco, Howard Martin Temin
 Edebiyat - Eugenio Montale
 Barış - Andrei Dmitrievich Sakharov
 Ekonomi - Leonid Kantorovich, Tjalling Koopmans

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak - Marc Paquet, Kanadalı oyuncu
 3 Ocak - Alptekin Cevherli, Türk siyasetçi ve yazar
 3 Ocak - Aneta Germanova, Bulgar millî voleybolcu
 4 Ocak - Carlo Levi, İtalyan ressam, yazar, doktor, aktivist, antifaşist
 19 Ocak - Alexander Yordanov, Bulgar futbolcu
 28 Ocak - Susana Feitor, Portekizli yürüyüşçü

Şubat

 5 Şubat - Giovanni van Bronckhorst, Endonezya asıllı Hollandalı futbolcu
 22 Şubat - Drew Barrymore, Amerikalı aktris

Mart

 10 Mart - DJ Aligator, Iran asıllı Danimarkalı DJ, prodüktör
 27 Mart - Fergie (Stacy Ferguson), Amerikalı pop-R&B şarkıcısı
 28 Mart - Alper Yılmaz, Türk basketbolcu

Nisan
1 Nisan- Hakan Karsak,Türk oyuncu
 6 Nisan - Zach Braff, Amerikalı aktör, yönetmen ve senarist
 8 Nisan - Funda Arar, Türk rock ve Arabesk-rock sanatçısı
 14 Nisan - Veronika Zemanova, Çek pornografik film yıldızı, şarkıcı ve model
 20 Nisan - Esra Dalfidan, Türk asıllı Alman caz şarkıcısı
 18 Nisan - Kerim Tekin, Türk pop müziği sanatçısı (ö. 1998)
 29 Nisan - Ziynet Sali, Türk şarkıcı

Mayıs
 2 Mayıs - Ahmed Hassan, Mısırlı orta saha ve forvet oyuncusu
 8 Mayıs
Enrique Iglesias, İspanyol şarkıcı, aktör, model ve söz yazarı
Mehmet Günsür, Türk oyuncu
 10 Mayıs - Merih Ermakastar, Türk şarkıcı ve sinema oyuncusu
 17 Mayıs - Laura Voutilainen, Fin şarkıcı
 19 Mayıs
 Eva Polna, Rus şarkıcı, söz yazarı ve besteci
 Jonas Renkse, İsveçli şarkıcı
 Ozan Güven, Türk oyuncu
 31 Mayıs - Merle Dandridge, Japon-Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı

Haziran

 4 Haziran - Angelina Jolie, Amerikalı aktris
 7 Haziran - Allen İverson, Amerikalı NBA oyuncusu
 13 Haziran - Toni Ribas, İspanyol porno aktörü
 20 Haziran - Uğur Taner, Türk yüzücü
 30 Haziran - Ralf Schumacher, Alman Formula 1 pilotu

Temmuz

 1 Temmuz - Tatyana Tomaşova, Rus atlet
 5 Temmuz - Ai Sugiyama, Japon profesyonel tenis oyuncusu
 6 Temmuz - Curtis James Jackson III ya da bilinen adıyla 50 Cent, Amerikalı rap müzik sanatçısı
 9 Temmuz - Anthony Parker, Amerikalı basketbolcu
 11 Temmuz - Michelle Demishevich, aktivist, gazeteci
 20 Temmuz - Yusuf Şimşek, Türk Millî Futbolcu
 22 Temmuz - Aslı Der, Türk yazar
 24 Temmuz - Torrie Wilson, Amerikalı model ve güreşçi
 27 Temmuz - Serkan Çeliköz, besteci, aranjör, prodüktör,müzisyen, maSKott grubu üyesi
 30 Temmuz - Cherie Priest, Amerikalı yazar

Ağustos

 7 Ağustos
 Charlize Theron, Güney Afrikalı aktris
 Koray Candemir, Maskott grubunun solisti, gitaristi, söz yazarı, besteci, prodüktör
 10 Ağustos - İlhan Mansız, Türk futbolcu
 12 Ağustos - Burcu Güneş, Türk pop müzik sanatçısı, söz yazarı
 12 Ağustos - Casey Affleck, Amerikalı oyuncu
 23 Ağustos - Bünyamin Sudaş, Türk halterci
 27 Ağustos - Arkın Gelenbe, Türk oyuncu

Eylül

 1 Eylül - R. Kan Albay, Flaman film yönetmeni ve aktör
 7 Eylül
Esra Balamir, Türk model, şarkıcı, oyuncu ve televizyon sunucusu
Zeynep Günay Tan, Türk yönetmen
 8 Eylül
Elena Likhovtseva, Rus tenisçi
Julie Le Breton, Kanadalı oyuncu
Larenz Tate, Amerikalı sinema oyuncusu
Kobi Farhi, İsrailli ses sanatçısı ve Oryantal metal grubu Orphaned Land'in kurucusu
Lee Eul-yong, Güney Koreli futbolcu
 9 Eylül
İlker Kızmaz, Türk sinema ve dizi oyuncusu
Michael Bublé, Kanadalı müzisyen, pop-caz sanatçısı ve oyuncu
 17 Eylül - Tayna Lawrence, Jamaikalı atlet
 20 Eylül - Asia Argento, İtalyan sinema oyuncusu ve yönetmen
 24 Eylül - Ahmet Saraçoğlu, Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 30 Eylül - Marion Cotillard, Fransız aktris

Ekim

 12 Ekim - Fettah Can, Türk şarkıcı, besteci, söz yazarı ve aranjör
 17 Ekim
 Anne Kremer, Lüksemburglu profesyonel tenis oyuncusu
 Burak Güven, Mor ve Ötesi grubu üyesi, bas gitarist, şarkı yazarı, geri vokal/vokal
 20 Ekim - Sevinç Erbulak, Türk aktris
 25 Ekim - Ali Eren Beşerler, Türk Millî eski Futbolcu

Kasım
 2 Kasım - Sinan Sümer, Türk dizi ve sinema oyuncusu
 9 Kasım - Isabelle Dumont, Fransız büyükelçi
 14 Kasım - Nazmi Avluca, grekoromende Dünya ve Avrupa şampiyonu, Türk millî güreşçi

Aralık
 3 Aralık - Cristina Llanos, İspanyol şarkıcı, besteci ve gitarist
 5 Aralık - Alper Kul, Türk oyuncu
 19 Aralık - Cosmin Contra, Rumen futbolcu

Doğum günü ve ayı belli olmayanlar,
 Aslı Perker, Türk gazeteci, yazar
 Aylin Yıldızoğlu, Türk basketbol oyuncusu
 Ayça Bingöl, Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu

Ölümler

Ocak

 5 Ocak - Arif Nihat Asya, Türk şair
 5 Ocak - Gottlob Berger, II. Dünya Savaşı esnasında Nazi Almanyası'nda Obergruppenführer rütbesinde bir Nazi savaş suçlusu
 6 Ocak - Ahmet Caferoğlu, Anadolu ağızları üzerindeki çalışmalarıyla ünlü dilbilimci
 18 Ocak - Arif Müfid Mansel, Türk arkeolog
 24 Ocak - Erich Kempka, Nazi Almanyası'nda yarbay, Adolf Hitler'in şoförü ve Allgemeine SS üyesi
 30 Ocak - Şerafettin Ayhan, Türk siyasetçi

Şubat

 3 Şubat - Ümmü Gülsüm, Mısır'lı Arap ses sanatkarı
 4 Şubat - Mehmet Muhlis Ete, Türk siyasetçi
 5 Şubat - Mehmet Orhan Mersinli, Türk siyasetçi
 6 Şubat - Kenryō Satō, Japon topçu ve kurmay subayı
 8 Şubat - Robert Robinson, İngiliz kimyager
 10 Şubat - Hüseyin Ataman, Türk siyasetçi
 11 Şubat - Cemal Hüsnü Taray, Türk siyasetçi
 12 Şubat - Vedat Dicleli, Türk siyasetçi
 14 Şubat - Julian Huxley, İngiliz evrimsel biyolog
 22 Şubat - Nejdet Sançar, Türkçü ve Turancı eğitimci yazar
 24 Şubat - Nikolay Bulganin, Rus asker ve siyaset adamı
 25 Şubat
 Elijah Muhammed, ABD'de İslam Ümmeti olarak da bilinen Amerikan İslam Misyonu adlı Siyah hareketinin önderi
 Marcia Trimble, cinayete kurban giden çocuk

Mart

 8 Mart - George Stevens, Amerikalı yapımcı, yönetmen, senarist
 13 Mart - İvo Andriç, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Sırp ve Hırvat yazar
 14 Mart - Susan Hayward, Oskar ödülü almış Amerikalı sinema oyuncusu
 15 Mart - Aristotle Onassis, Yunan armatör ve iş insanı
 25 Mart - Faysal bin Abdül Aziz, Suudi Arabistan Kralı

Nisan

 5 Nisan - Çan Kay Şek, Çin doğumlu Tayvanlı asker ve siyasetçi
 12 Nisan - Josephine Baker, kadın dansçı ve şarkıcı
 13 Nisan - François Tombalbaye, Çad'ın ilk cumhurbaşkanı olarak görev yapmış olan bir öğretmen ve sendika aktivisti
 14 Nisan - Fredric March, iki kez Oscar, iki kez Tony ödülü sahibi Amerikalı sinema ve tiyatro oyuncusu
 19 Nisan - Bijan Cezani, İranlı Marksist entelektüel
 21 Nisan - Pascoal Ranieri Mazzilli, Brezilya'nın devlet başkanı

Mayıs
 7 Mayıs - Johannes Krüger, Alman mimar (d. 1890)
 8 Mayıs - Avery Brundage, Amerikalı atlet, spor yöneticisi, sanat koleksiyoncusu ve hayırsever
 13 Mayıs - Marguerite Perey, Fransız fizikçi
 14 Mayıs - Ernst Alexanderson, İsveç asıllı Amerikalı elektrik mühendisi
 15 Mayıs - Lung Chien, Hong Konglu film yönetmeni, aktör ve senarist
 17 Mayıs - İsmail Hakkı Gedik, Türk siyasetçi
 18 Mayıs - Kasimir Fajans, Polonya asıllı Amerikalı kimyacı
 20 Mayıs - Barbara Hepworth, İngiliz heykeltıraş ve sanatçı

Haziran

 3 Haziran - Eisaku Satō, Japon siyasetçi, 3 dönem Japon başbakanı
 6 Haziran - Hiroshi Ōshima, Japon İmparatorluğu'nun korgenerali ve II. Dünya Savaşı sırasında Berlin Büyükelçisi
 14 Haziran - Sadık Tekin Müftüoğlu, Türk siyasetçi
 26 Haziran - Lübov Petrovna Orlova, Sovyetler Birliği'nin tanınmış sinema ve tiyatro oyuncusu ve şarkıcı
 28 Haziran - Rod Serling, Amerikalı senarist, televizyon yapımcısı ve anlatıcı

Temmuz

 5 Temmuz - Otto Skorzeny, Nazi Subayı
 6 Temmuz - Reşat Ekrem Koçu, Türk tarihçi ve yazar (d. 1905)
 9 Temmuz - Franz Six, Nazi Subayı
 12 Temmuz - Latife Uşşaki, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün dul eşi (d. 1898)
 14 Temmuz - Fahri Belen, Türk asker ve siyasetçi

Ağustos

 15 Ağustos
 Harun Karadeniz, 1960'lı yılların öğrenci liderlerinden
 Mucibur Rahman, Bangladeş'in ilk başbakanı ve devlet başkanı
 23 Ağustos - Faruk Gürler, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 15. Genelkurmay Başkanı
 27 Ağustos - Haile Selassie, Etiyopya'nın son imparatoru
 29 Ağustos - Éamon de Valera, İrlandalı siyaset ve devlet adamı

Eylül
 9 Eylül - Minta Durfee, sessiz sinema dönemi oyuncularından Amerikalı aktris
 20 Eylül - Saint-John Perse, Fransız şair ve diplomat
 21 Eylül - Bedri Rahmi Eyüboğlu, ressam ve şair (d. 1913)
 26 Eylül - Ahmet Danyal Topatan, sinema, tiyatro ve dizi oyuncusu
 27 Eylül - Türkân Örs Baştuğ, Türk öğretmen, milletvekili

Ekim

 22 Ekim - Arnold Joseph Toynbee, İngiliz tarihçi
 22 Ekim - Daniş Tunalıgil, Türk diplomat ve Türkiye'nin Viyana Büyük Elçisi
 24 Ekim - İsmail Erez, Türk diplomat ve Türkiye'nin Paris Büyükelçisi

Kasım

 2 Kasım - Pier Paolo Pasolini, İtalyan film yönetmeni, senarist, şair
 6 Kasım - Ernst Hanfstaengl, Nazi Almanyası'nda Adolf Hitler için çalışan yabancı basın sekreteri
 11 Kasım - Mina Witkojc, Sorb şair ve yayıncı
 13 Kasım - Olga Berggolts, Sovyet şair
 20 Kasım - Francisco Franco, İspanyol General ve devlet adamı

Aralık

 11 Aralık - Hüseyin Nihal Atsız, gazeteci, şair ve 'turancılığın' önemli savunucularından (d. 1905)
 18 Aralık - Theodosius Dobzhansky, Ukraynalı genetikçi ve evrim biyoloğu
 19 Aralık - William A. Wellman, Amerikalı film yönetmen

Doğum günü ve ayı belli olmayanlar,

 F. Celaleddin, Türk yazar
 Hayrullah Fişek, Kurtuluş Savaşı'nın önde gelen askerlerinden
 Kâmil Koç, Türk iş insanı
 Melek Ökte, Tiyatro oyuncusu, yönetmen
 Munis Faik Ozansoy, Türk bürokrat, şair ve yazar
 Sait Selahattin Cihanoğlu, Spor adamı
 İsmail Hakkı Oygar, Türk seramik sanatçısı

1975


Aderus fijianus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por George Charles Champion em 1924.

Distribuição geográfica
Habita nas Ilhas Fiji.

Referências

fijianus
Coleópteros das Fiji
Insetos descritos em 1924
Espécies descritas por George Charles Champion

Aderus fijianus


Campionatul European de Scrimă pentru juniori (U20) din 1993 s-a desfășurat la sfârșitul lunii octombrie la Estoril, Portugalia. Au participat aproape 200 de scrimeri născuți dupa 1 ianuarie 1974, reprezentând 23 de țări.

Rezultate

Masculin

Feminin

Clasament pe medalii

Referințe
  Results of European Junior Championships 1993 in Estoril (POR) la Confederația Europeană de Scrimă

1993
1993 în scrimă
Competiții de scrimă în Portugalia

Campionatul European de Scrimă pentru juniori din 1993


Havaj este o comună slovacă, aflată în districtul Stropkov din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 399 de locuitori.

Istoric
Localitatea Havaj este atestată documentar din 1403.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Havaj, Stropkov


Prins Edvard Augustus, hertug af Kent og Strathearn (født 2. november 1767, Buckingham House (senere Buckingham Palace), død 23. januar 1820), Han var 4. søn og 5. barn af kong George III og Charlotte af Mecklenburg-Strelitz, der fik 15 børn. Prins Edvard Augustus var far til dronning Victoria.

Prins Edvard fik titlerne hertug af Kent og Strathearn og jarl af Dublin d. 23 April 1799. Et par uger efter blev han også udnævnt til general og øverstkommanderende for de britiske styrker i Maritime provinser i Nordamerika.

Barndom
Prince Edward blev født 2. november 1767. Hans forældre var den regerende britiske monark, George III, og Charlotte af Mecklenburg-Strelitz.

Som søn af den britiske monark, blev han benævnt; Hans Kongelige Højhed Prince Edward fra fødslen, og var 4. i arvefølgen til tronen.

Han var opkaldt efter sin farbror, Edvard hertug af York og Albany, der døde syv uger tidligere og blev begravet i Westminster Abbey dagen før Edvards fødsel. Prince Edward blev døbt den 30. november 1767; hans faddere var:

 Charles William Ferdinand arveprinsprinsen af Brunswick-Wolfenbüttel (hans farbror af ægteskabet, senere hertug af Brunswick-Wolfenbüttel)
 Prins Karl af Mecklenburg-Strelitz (hans morbroder, senere Karl II, storhertug af Mecklenburg-Strelitz)
 Marie af Storbritannien Landgrevinde af Hessen-Kassel (Hans grandtante Marie, datter af kong George II)
 Augusta af Storbritannien (Hans tante Augusta, søster til kong George III)

Edvard blev først uddannet hjemme af pastor John Fisher (senere biskop af Exeter og derefter biskop af Salisbury). Han tog til Lüneburg og Hannover og i til Genève i Schweiz, ledsaget af sin tutor baron von Wangenheim for at blive videreuddannet. I 1785 begyndte Edvard sin militære uddannelse med de hannoveranske vagter, og han blev udnævnt til oberst næste år i en alder af 18. Hans militære uddannelse i Hannover var ikke usædvanlig, da hans far også var konge af Hannover. I 1790 kom Edvard tilbage til England uden tilladelse, og hans vrede far fik ham straks sendt til det 7. regiment til fods (De royale infanteriregimenter) i Gibraltar.

Arvekrisen og ægteskab
I november 1817 døde prinsesse Charlotte af Wales (det eneste legitime barnebarn af kong George III) i barselseng, og ugifte sønner af George III nu var nødt til at gifte sig for at producere en legitim arving til tronen.

Den 29 maj 1818 giftede den 50-årige Edward sig med den 32-årige Victoria af Sachsen-Coburg-Saalfeld på Schloss Ehrenburg i Coburg. Hans nye kone, datter af Franz Friedrich, hertug af Sachsen-Coburg-Saalfeld og søster til prins Leopold af Sachsen-Coburg-Saalfeld (Leopold 1. af Belgien) var enke efter Emich Carl, 2. fyrste af Leiningen og havde to børn. Efter parrets tilbagevenden til England havde de deres officielle ægteskabsceremoni d. 13. juli 1818 på Kew Palace i overværelse af Edwards skrantende mor; dronning Charlotte.

Edvards elskerinde, Julie de Montgenêt de Saint-Laurent, som han mødte i Genève, siges at have læst nyheden om Edvards forlovelse i avisen ved morgenbordet og reagerede med voldsomme hysteriske anfald. Edward var ægte knyttet til hende og var dybt fortørnet over deres tvungne adskillelse.

Dronning Victorias fødsel og Edvards død

I september 1818 var Edvard og Victoria på rejse i Leiningen, hvor Victorias unge søn Karl regerede som fyrste. Men da de fandt ud af, at Victoria var gravid, besluttede de at vende tilbage til England, så den mulige tronarving ville blive født dér.

De flyttede straks ind i nogle gemakker i Kensington Palace, og det var her, at deres eneste barn, den fremtidige dronning Victoria, blev født den 24. maj 1819.

Mod slutningen af 1819 lejede Edvard Woolbrook Cottage i Sidmouth, en by ved den engelske kanal, for at spare og fordi havluften ville gavne hertugindens sundhed. I begyndelsen af januar blev Edvard forkølet, men han insisterede på at gå en tur i det kølige vejr. Inden for få dage forværredes vejret, og han blev febersyg og deliristisk, men det værste var, at han udviklede lungebetændelse. Hans tilstand blev forværret af blødninger, og en læge blev sendt fra London for at helbrede ham.

Edvard blev stadig svagere, og han døde den 23. januar 1820, blot seks dage inden faderen, kong George III's død. Edvard blev begravet i St. George's Chapel på Windsor Castle. Han efterlod sig stor gæld, som hans datter Victoria betalte tilbage, da hun blev dronning.

Eksterne henvisninger

Huset Hannover
Briter i 1700-tallet
Hertuger af Kent
Personer fra London


Martin Palincsár est un footballeur hongrois né le 3 janvier 1999 à Esztergom. Il joue au poste de milieu de terrain au MTK Budapest.

Biographie

En club

Il joue son premier match avec le MTK Budapest le 4 août 2019, contre le Ferencváros TC.

Il est prêté lors de la phase retour de la saison 2017-2018 au Budaörsi SC, puis lors de la saison 2018-2019 au Monori SE.

En sélection
Avec les moins de 18 ans, il inscrit trois buts, contre la Slovaquie, la Turquie et la Suède.

Avec les espoirs, il participe au championnat d'Europe espoirs en 2021. Lors de cette compétition organisée en Hongrie et en Slovénie, il joue deux matchs. Avec un bilan catastrophique de trois défaites en trois matchs, onze buts encaissés et deux buts marqués, la Hongrie est éliminée dès le premier tour.

Notes et références

Liens externes

Footballeur hongrois
Joueur du MTK Budapest FC
Naissance en janvier 1999
Naissance à Esztergom

Martin Palincsár


Oganesson; simgesi Og, atom numarası 118 olan yapay bir elementtir. Periyodik tablonun p bloğunda yer alır ve 7. periyodun son elementidir. Soy gazlar olarak adlandırılan 18. grupta yer alsa da, bu gruptaki tek yapay elementtir ve diğer soy gazların aksine reaktif olduğu tahmin edilir. Keşfedilen elementler içinde en büyük atom numarasına ve atom kütlesine sahip olanıdır. Radyoaktif bir element olan oganesson, 1 milisaniyeden az yarı ömrüyle son derece kararsızdır. Önceki tahminlerin aksine gaz değil, göreli etkilerden ötürü normal koşullar altında bir katı ve ya yarı iletken (yarı metal) ya da bir zayıf metal olduğu öngörülür. Elementin, varlığı teyit edilmiş bir izotopu ya da sentezlenmiş bir bileşiği yoktur.

İlk olarak 2002'de, Dubna, Rusya'da bulunan Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsünde sentezlenen elemente ununoktiyum geçici adı verildi. Aralık 2015'te, Uluslararası Temel ve Uygulamalı Kimya Birliği ve Uluslararası Temel ve Uygulamalı Fizik Birliği ortak çalışma grubu tarafından tanınan dört yeni element arasında yer aldı. Resmî olarak 28 Kasım 2016'da Yuri Oganesyan'a ithafen adlandırıldı. 2005'ten beri 294Og izotopunun beş (muhtemelen altı) atomu tespit edilebildi.

Tarihi

İlk tahminler
Soy gaz grubunun keşfiyle birlikte helyum, neon, argon, kripton, ksenon ve radonun ardından yedinci bir soy gazın var olma ihtimali gündeme geldi. Argonun 1894'teki keşfinin ardından Nisan 1895'te Julius Thomsen, halojen ile alkali metal grupları arasında köprü olabilecek, argona benzer bir inert gaz serisi olduğunu öngördü. Bu serinin yedinci elementinin, toryum ve uranyumun bulunduğu 32 elementten oluşan 7. periyodu sonlandıracağını ve kütle numarasının 292 olacağını tahmin ediyordu. 1922'de Niels Bohr, yedinci soy gazın atom numarasının 118 olması gerektiğini belirterek elektron diziliminin, günümüzdeki tahminlere uyumlu olacak şekilde 2, 8, 18, 32, 32, 18, 8 şeklinde olduğunu öngördü. 1965'te yazdığı bir makalede Aristid von Grosse, bu olası elementin muhtemel özelliklerini tahmin etti. 1975'teki makalesinde Kenneth Pitzer, göreli etkilerden dolayı 118. elementin bir gaz ya da uçucu bir sıvı olması gerektiğini öne sürdü.

Teyit edilmemiş keşif iddiaları
1998'in sonunda Robert Smolańczuk, 118. elementin de dahil olduğu süper ağır elementlerin sentezi doğrultusunda atom çekirdeklerinin füzyonuna ilişkin bazı hesaplamalar yayımladı. Bu hesaplamalar, "dikkatlice kontrol edilen" şartlar altında kurşun ile kriptonun füzyonu sonucu 118. elementin elde edilebileceğini ve bu reaksiyonun füzyon olasılığının (tesir kesiti), 106 atom numaralı element seaborgiyumun üretildiği kurşun-krom reaksiyonunkine yakın olabileceğini öne sürüyordu. Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarındaki araştırmacılar 1999'da, bu öngörüleri kullanarak yayımlanan makalelerle 116. ve 118. elementlerin keşfini duyurdular. Araştırmacıların iddiasına göre şu reaksiyon gerçekleşmişti:

Pb + Kr → Og + n

Ne diğer laboratuvarlar ne de Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarındaki araştırmacıların bu sonuçları tekrar elde edememesi üzerine ekip, 2001'de bir tekzip yayımladı. Haziran 2002'de laboratuvarın direktörü, bu iki elementin keşfi iddiasının, makalelerin baş yazarı Victor Ninov'un uydurma verilerinden türediğini duyurdu. İlerleyen yıllarda elde edilen deneysel sonuçlar ve teorik öngörüler, kurşun ile bizmut hedefli reaksiyonların tesir kesitlerinin, reaksiyon sonucunda oluşan nüklidin atom numarası büyüdükçe üstel olarak azaldığını gösteriyordu.

Keşfi

Oganesson atomlarının ilk bozunumu 2002'de, Dubna, Rusya'daki Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsünde (JINR), Yuri Oganesyan'ın başında bulunduğu ve Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarından gelen Amerikalı bilim insanları ile JINR'deki Rus bilim insanlarından oluşan ortak bir ekip tarafından gözlemlendi. Deneyde, genel toplamda 2,5×1019 parçacık içeren 48Ca ışınları, enerjisi Coulomb blokajının üzerinde olacak şekilde 245 MeV değerinde seçilerek uyarılma enerjisi 29 MeV kadar olan bir 297Og bileşiği çekirdeğinin oluşturulması amacıyla 0,23 mg/cm2'lik 249Cf hedefe gönderildi:

Cf + Ca → Og + 3 n

Deneyde, oganesson atomlarından üçünde alfa bozunmasının yanı sıra doğrudan kendiliğinden fisyon ile meydana gelen dördüncü bir bozunma da gözlemlendi. 294Og'nin, alfa bozunmasıyla birlikte 290Lv oluşturmasından önce 0,89 ms'lik bir yarı ömre sahip olduğu hesaplandı. Üç çekirdek olmasından dolayı yarı ömür, 0,89  ms arasında değişen gözlemlenmiş ömür sürelerinden türetilmişti:

Og → Lv + He

294Og'nin çekirdeğinin tanımlanması, 245Cm'nin 48Ca iyonları ile bombardıman edilmesiyle ayrı ayrı oluşturulan, varsayılan bozunma ürünü 290Lv ile ve 290Lv bozunumunun 294Og çekirdeklerinin bozunma zinciri ile uygunluk gösterdiğinin kontrolüyle doğrulandı:

Cm + Ca → Lv + 3 n

Bozunma ürünü 290Lv, 14 milisaniyelik ömrünün ardından 286Fl'ye bozunurken 286Fl ise sonrasında ya kendiliğinden fisyona uğruyor ya da alfa bozunması geçirerek kendiliğinden fisyona uğrayacak olan 282Cn'ye bozunuyordu.

Görece düşük füzyon reaksiyonu olasılığından (tahmini füzyon tesir kesiti 0,3  pb = (3-6)×10−41 m2 idi) dolayı deney, dört ay sürdü. Deneyi gerçekleştirenler, tespitlerin şans eseri olma ihtimali 100.000'de birden az olmasından ötürü sonucun yanlış pozitif olmadığından "büyük oranda emin"di. Bu gözlemler, süper ağır elementleri üretme amacıyla gerçekleştirilen füzyon reaksiyonlarında yaygın görülen bir safsızlık durumunun bir örneği olarak 294Og'nin bozunma enerjisinin 212mPo'nunkiyle aynı olmasından ötürü 2005'te, daha fazla oganesson atomunun üretimini amaçlayan deney gerçekleştirilene kadar açıklanmadı. 2005'teki deneyde, 32 MeV ile 37 MeV değerinde uyarılma enerjisine sahip olması beklenen 294Og bileşiği çekirdeği elde etme amacıyla 2002'deki deneye göre daha yüksek enerjili (251 MeV) 48Ca ışınları ile daha kalın (0,34 mg/cm2) 249Cf hedefi kullanıldı. İlk deneyde elde edilen üç bozunma zincirinin yanı sıra iki olay daha gözlemlendi.

9 Ekim 2006'da, 2002'deki deneyin sonuçlarıyla, kaliforniyum-249 atomları ile kalsiyum-48 iyonlarının çarpıştırılması ile üretilen toplam üç (muhtemelen dört) oganesson-294 atomunun doğrudan olmayan yöntemle tespit edildiği duyuruldu.

2011'de, Uluslararası Temel ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC), 2006'da açıklanan sonuçları değerlendirerek "Z=118 izotopu için elde edilen üç sonuç, kendi içinde çok iyi artıklığı olsa da, bilinen bir çekirdeğe dair herhangi bir dayanak olmamasından ötürü keşif kriterlerinin sağlanmadığı" sonucuna vardı.

Keşfin teyit edilmesi
Elementin daha ağır bir izotopu olan 295Og'nin bir atomunun, 2011 yılında Darmstadt, Almanya'daki GSI Helmholtz Ağır İyon Araştırma Merkezinde, 120. elementin sentezlenmesi amacıyla 248Cm+54Cr reaksiyonunun gerçekleştirildiği bir deneyde sentezlenmiş olması muhtemel olsa da, elde edilen verilerdeki kesin olmayan kısımlar nedeniyle gözlemlenen zincir, kesin olarak 299120 ve 295Og ile ilişkilendirilemedi. Elde edilen verilere göre 295Og 181, 294Og ise 0,7 milisaniyelik yarı ömre sahipti.

Uluslararası Temel ve Uygulamalı Kimya Birliği ve Uluslararası Temel ve Uygulamalı Fizik Birliği (IUPAP) üyelerinden oluşan Ortak Çalışma Grubu Aralık 2015'te; 2009 ve 2010 yıllarında Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarında, 294Og'nin torunu 286Fl'nin özellikleri ile 2012'de JINR'de gözlemlenen 294Og'nin başka bir kararlı bozunma zincirinin teyit edilmesi sonucunda, 118. elementin Dubna-Livermore birlikteliğindeki keşfini tanıdı. İkinci deneyin amacı, 249Bk(48Ca,3n) reaksiyonu aracılığıyla 294Ts'nin sentezlenmesini sağlamak olsa da, 249Bk'nin görece kısa yarı ömrü, hedefin kayda değer bir miktarının 249Cf'ye bozunmasına ve bu da tennesin yerine oganessonun sentezlenmesine yol açmıştı.

1 Ekim 2015'ten 6 Nisan 2016'da kadar JINR'deki çalışma ekibi, daha ağır oganesson izotopları olan 295Og ve 296Og'yi elde etme amacıyla 48Ca atkılarının; 249Cf, 250Cf ve 251Cf izotoplarının bir karışımını içeren kaliforniyum hedefine yönlendirildiği bir deney gerçekleştirdi. Deneyde, 252 MeV ve 258 MeV enerjiye sahip iki ışın kullanıldı. Düşük enerjili ışında gözlemlenen tek atomun bozunma zinciri, 294Og'nin daha önce bilinen bozunma zinciriyle (286Fl'nin kendiliğinden fisyonu ile sonuçlanan) paralellik gösteriyordu. Yüksek enerjili ışında herhangi bir şey gözlenmemişti. Ardından ise, deneyin gerçekleştiği kısmın çerçevelerindeki yapıştırıcının, hedefi kaplaması ve buharlaşma sonucu oluşan artıkların dedektörlere gitmesini engellemesi nedeniyle deney askıya alındı. 293Og ile bozunma ürünü 289Lv'nin, hatta oganessonun daha ağır izotopu olan 297Og'nin üretimi de bu reaksiyonu kullanarak mümkündür. 2016 yazında RIKEN'de başlanılan ve bu reaksiyonun 3n kanalını kullanarak 295Og üretme çalışması başarısızlıkla sonuçlandı. Bu daha ağır ve muhtemelen daha kararlı izotopların, oganessonun kimyasının belirlenmesi için faydalı olabileceği düşünülür.

Adlandırılması

Dmitri Mendeleyev'in isimsiz ve keşfedilmemiş elementler için adlandırılma sistemi kullanılarak 118. element, 1960'lara kadar eka-emanasyon (radonun keşfiyle birlikte eka-radon) olarak biliniyordu. 1979'da IUPAC, henüz keşfedilmemiş elemente ununoktiyum geçici sistematik adı ile Uuo simgesini vererek bu adın, elementin keşfinin teyit edilmesine dek kullanılmasını önerdi. 2001'de geri çektikleri duyurularından önce Berkeley'deki araştırmacılar elementi, araştırma ekibinin lideri olan ve daha önceki 95 ve 106 atom numaraları arasındaki on iki elementin de keşfinde yer alan Albert Ghiorso'ya ithafen ghiorsiyum (Gh) olarak isimlendirmeyi planlamışlardı.

IUPAC'ın tavsiyeleri, bir elementi keşfedenlerin bu element için bir ad önerme hakkını da veriyordu. JINR başkan yardımcısı Mihail İtkis, elementin keşfine dair bulguların yayımlanmasının ardından aynı yıl yaptığı açıklamada, çalışanlarının element için düşündükleri isimler arasında, Dubna'daki araştırma laboratuvarının kurucusu Georgi Flyorov'a ithafen flyoriyum ile Dubna'nın yer aldığı Moskova Oblastı'na ithafen moskoviyum olduğunu belirtti. İtkis ayrıca elementin, kaliforniyum hedefleri sağlayan Amerikalılarla işbirliği içinde keşfedilmiş olmasına karşın, JINR'deki Flerov Nükleer Tepkimeler Laboratuvarı'nın dünyada bu işin başarılabileceği tek tesis olmasından ötürü Rusya'ya atfen isimlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

Keşfedildiği dönemde bir soy gaz olarak bilinmemesinden ötürü helyum istisnası dışında, soy gazların tamamının adı "-on" ile sona erer. 118. element keşfedildiğinde geçerli olan IUPAC yönergelerine göre yeni elementlerin adlarının tamamının "-yum" ile bitmesi gerektiğini belirtiyor, geçici ad olan ununoktiyum da bu kurallara uyuyordu. Ancak 2016'da yayımlanan yeni IUPAC tavsiyelerinde, soy gaz özellikleri taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın yeni 18. grup elementlerinin "-on" ile bitecek şekilde adlandırılmaları önerilmişti.

118. elementin yanı sıra 115. ve 117. elementlerin keşfinde yer alan bilim insanlarının katılımıyla 23 Mart 2016'da bir konferans düzenlendi. Burada ismi kararlaştırılan son element olan 118. elementin adının belirleneceği sırada yapılan oylamada Yuri Oganesyan dışındaki katılımcıların oy birliği ile elementin adı, Oganesyan'a atfen "oganesson" olarak belirlendi. Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarından nükleer kimyager Mark Stoyer, daha sonradan yaptığı açıklamada "Livermore olarak bu adı önerme niyetimiz vardı ve birçok yerden aynı zamanda aynı öneri geldi. Bu adı bizim önerdiğimizi iddia edebilir miyim bilmiyorum, ancak buna niyetlenmiştik." ifadelerini kullandı.

Ad önerisinin ardından IUPAC, Rusça telaffuza daha yakın olması sebebiyle JINR'a, elementin "oganeson" olarak adlandırılmasını isteyip istemediklerini sordu. Oganesyan ve JINR, Sovyet döneminde Rusçanın Latin alfabesine translitere edilirken Fransızcanın kurallarına göre yapıldığına atıfta bulunarak ve "oganesson" kullanımının kişiyle ilgi kurulması konusunda daha kolay olacağını öne sürerek bu öneriyi reddetti. Haziran 2016'da IUPAC, elementi keşfedenlerin elemente oganesson (simgesi: Og) adını vermek istediklerini duyurdu. Bu ad, 28 Kasım 2016'da resmîleşti. 2 Mart 2017'de, Moskova'daki Rus Bilimler Akademisinde moskoviyum, tennesin ve oganessonun adlandırılmaları onuruna bir tören düzenlendi.

Özellikleri

Çekirdek kararlılığı ve izotopları

96. element olan küriyumun ardından gelen elementlerde, atom numarası arttıkça çekirdek kararlılığı azalır. Atom numarası 101 olan mendelevyumdan sonraki elementler, 30 saatin altındaki yarı ömürlere sahip ürünler ortaya çıkaran bozunmalara uğrarlar. Atom numarası 82 olan kurşundan sonra gelen elementlerin hiçbirinin kararlı izotopu yoktur. Bu durum, protonların Coulomb itmesinin giderek artmasından, bu sayede de güçlü nükleer kuvvetin kendiliğinden fisyona karşı çekirdekleri daha uzun süre tutamamasından kaynaklanır. Hesaplamalar, kararlılık sağlayan diğer etmenlerin yokluğunda, atom numarası 104'ten (rutherfordiyum) yüksek olan elementlerin var olmaması gerektiğini ortaya koyar. Ancak 1960'larda yapılan araştırmalarda, 114 proton ile 184 nötron etrafındaki kapalı çekirdek kabuklarının bu kararsızlıkla çeliştiğini ve nüklitlerin binlerce ya da milyonlarca yıllık yarı ömürlere ulaşabildiği bir kararlılık adası oluşturduğu öne sürüldü. Henüz bu adaya ulaşılmamış olsa da oganesson dahil süper ağır elementlerin varlıkları, bu kararlılık etkisinin gerçek olduğunu ve genel anlamda, bilinen süper ağır nüklitlerin, adanın tahmin edilen konumuna yaklaşmalarıyla birlikte üstel olarak daha uzun yaşadıklarını gösterir.

Radyoaktif olan oganessonun yarı ömrü 1 milisaniyeden azdır. Kuantum tünelleme modelinde, 2004'te yayımlanan deneysel Q değeri ile 294Og'nin alfa bozunması yarı ömrü 0,66  ms olarak öngörülür. Muntian-Hofman-Patyk-Sobiczewski makroskobik-mikroskobik modelinden elde edilen teorik Q değerleri ile yapılan hesaplamalar, bir miktar daha düşük olmakla birlikte karşılaştırılabilir sonuçlar verir. 2011'de GSI Helmholtz Ağır İyon Araştırma Merkezinde yapılan deneylerde oganessonun yarı ömrü 0,69 ms olarak ölçülmüştür.

Kuantum tünelleme modeli kullanılarak yapılan hesaplamalar, oganessonun alfa bozunması sonucu oluşan ve yarı ömürleri 1 ms'ye yakın olan daha ağır birkaç izotopunun var olduğunu öngörür. Bu izotopların yarı ömürleri ve yapay oluşum yolları üzerine yapılan teorik hesaplamalar; 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og ve 302Og izotoplarının muhtemelen, sentezlenmiş izotop 294Og'den daha kararlı olduğunu gösterir. Bunlar içerisinde 297Og, daha uzun ömürlü çekirdeğin elde edilmesi konusunda en yüksek ihtimali sunan izotoptur. 313Og civarında konumlananlar gibi daha çok nötrona sahip izotoplar da daha uzun ömürlü çekirdeklerin elde edilmesini sağlayabilirler.

Hesaplanmış atom ve fiziksel özellikleri

Oganesson, sıfır değerlikli elementlerin oluşturduğu periyodik tablonun 18. grubunun bir üyesidir. En dış değerlik kabuğu 8 elektronla tamamen dolu olan bu gruptaki elementler genellikle, yanma gibi çoğu kimyasal reaksiyona karşı interttir. Bu da dış elektronların sıkıca bağlı olduğu kararlı, en az enerji taşıyan dizilimi meydana getirir. Buna benzer şekilde oganessonun da, değerlik elektronları 7s27p6 diziliminde olmak üzere kapalı bir değerlik kabuğuna sahip olduğu düşünülür.

Bazı araştırmalara göre oganessonun, periyodik tabloda üstünde yer alan radona en yakın olmak üzere grubunda bulunan diğer elementler ile benzer fiziksel ve kimyasal özelliklere sahip olması beklenir. Teorik hesaplamalar elementin, radona kıyasla, periyodik eğilimlerin öngördüğünden daha fazla reaktif olabileceğini gösterir. Bununla birlikte sırasıyla, kimyasal olarak daha aktif elementler olan kurşun ve cıvanın daha ağır homologları olan flerovyum ve kopernikyumdan dahi daha reaktif olabilir. Oganessonun kimyasal reaktifliğinin radona göre bariz bir şekilde yüksek olmasının sebebi, son işgal edilen 7p alt kabuğunun istikrarsızlığı ve radyal genişlemesidir. 7p elektronları ile inert 7s elektronları arasındaki spin-yörünge etkileşimleri, flerovyumun ikinci değerlik kabuğun kapanmasına ve oganessonun kapalı kabuğunun kararlılığında da dikkate değer ölçüde azalmaya yol açar. Yapılan hesaplamalar, diğer soy gazların aksine oganessonun, görece kararlı 8s enerji seviyesi ile kararsız 7p3/2 enerji seviyesinden ötürü, enerji salınımı yaparak bir elektron bağladığını, yani pozitif elektron ilgisine sahip olduğunu gösterir. Bu değer 0.078-0.080 eV civarında hesaplanmıştır. Bununla birlikte kuantum elektrodinamiği kapsamındaki düzeltmeler, Og- anyonundaki bağlanmanın %9 düşürülmesiyle bu elektron ilgisinde de düşüş yaşandığını gösterir.

Oganesson, radonun neredeyse iki katında bir kutuplanabilirliğe sahiptir. Bu görece yüksek kutuplanabilirlik değerinden ötürü, elementin birinci iyonlaşma enerjisinin olması gerekenden düşük bir şekilde 860,1 kJ/mol olduğu tahmin edilir. Bu değer darmstadtiyum, röntgenyum ve kopernikyumun tahmin edilen değerlerinden düşük, flerovyuminkinden ise yüksektir.

Yüksek oranda doğru göreli çiftlenmiş küme hesaplamalarına karşı Monte Carlo simülasyonları ile moleküler dinamik yöntemlerinden faydalanılarak oganessonun erime noktasının , kaynama noktasının ise  olduğu öngörülür. Normalde erime noktasının 220 K olması beklenirken skaler-göreli etkiler ile spin-yörünge eşleşmesinden ötürü erime noktası, bu değerin 100 K kadar yukarısındadır. Katı fazdaki yoğunluğu 7,2-8,126 g/cm3, sıvı fazdaki yoğunluğu 6,6-7,1 g/cm3 arasında hesaplanırken diğer gazların sıvı halde bulunma aralıklarının 2 ve 9 kelvin arasında olduğu göz önüne alındığında, standart sıcaklık ve basınç altında katı olmalıdır. Elementin kristal yapısının ise yüzey merkezli kübik şeklinde olduğu öngörülür.

Elektron yerleşim fonksiyonu kullanılarak yapılan hesaplamalar sonucu oganessonun kabuk yapısının Fermi gazlarınınkinden belirgin farklılıklar taşıdığını ve 1,5±0,6 eV değerinde bant aralığına sahip olduğu öngörülen elementin yarı iletken (yarı metal), hatta bir metal (zayıf metal) olduğunu gösterir. Elementin yarı iletken yapısının, ileride yapılacak tek atomluk adsorpsiyon deneylerine önderlik edebileceği belirtilir.

Öngörülen bileşikleri

Varlığı teyit edilmiş tek oganesson izotopu olan 294Og'nin kimyasal deneylerle incelenemeyecek kadar çok düşük bir yarı ömre sahip olması nedeniyle günümüze kadar herhangi bir oganesson bileşiği sentezlenebilmiş değildir. Bununla birlikte, 1964'ten beri teorik bileşikler üzerine çalışmalar devam etmektedir.

İki atomlu molekülü  üzerine yapılan hesaplamalar, bu molekülün bağ etkileşiminin  molekülününkine neredeyse eşit, 6 kJ/mol bağ ayrışma enerjisinin de 'dekinin yaklaşık dört katı kadar olduğunu gösterir. Hesaplamalara göre 'ninkinden 0,16 Å kadar daha kısa olan bağ uzunluğu ise bir bağ etkileşimine girdiğinin bir göstergesi olabilir. Diğer taraftan OgH+, RnH+'den daha düşük bir ayrışma enerjisi (diğer bir deyişle oganessonun proton ilgisi) sergiler.

OgH bileşiğinde, oganesson ve hidrojen arasındaki bağın, gerçek bir kimyasal bağdan ziyade bir van der Waals etkileşimi olarak kabul edilebilecek kadar zayıf olduğu tahmin edilir. Diğer taraftan oganessonun, kopernikyum ve flerovyumdansa daha yüksek elektronegatifliğe sahip elementlerle daha kararlı bileşikler oluşturabileceği düşünülür. +2 ve +4 kararlı yükseltgenme durumlarının,  ve  gibi florürlerde var olabileceği öngörülür. Oganessonu alışılmışın dışında reaktif yapan aynı spin-yörünge etkileşiminin bir sonucu olarak +6 durumu, 7p1/2 alt kabuğundaki daha güçlü bağlanmadan dolayı daha az kararlı olacaktır. Örneğin,  bileşiğini oluşturan oganessonun  ile reaksiyonu, 46 kcal/mol kadarı bu etkileşimlerden gelmek üzere 106 kcal/mol enerji açığa çıkarabilir. Aynı etkileşim ayrıca, 7s ve 7p1/2 olmak üzere iki inert elektron çiftine sahip olduğu düşünülmesinden ötürü  bileşiğindeki dörtyüzlü Td diziliminin,  bileşiğinde olan ve  bileşiğinde de olduğu beklenen kare düzlemsel D4. diziliminden farklı olarak kararlı olmasını sağlar. Bu bakımdan +6 yükseltgenme durumunun istikrarsızlığı yönünde beklenen eğilim doğrultusunda OgF6 bileşiğinin de bağsız olması beklenir. Og-F bağının kovalentten ziyade iyonik olması daha olasıdır ve bu durum da oganesson florürlerin uçucu olmamasına yol açar. OgF2 bileşiğinin, oganessonun görece düşük elektronegatifliğinden ötürü kısmen iyonik olduğu tahmin edilir. Muhtemelen ksenon ile radon dışındaki diğer soy gazların aksine oganessonun, klor ile Og-Cl bağı oluşturacak kadar elektropozitif olduğu öngörülür.

Oganesson ile tennesinin kararlı bir oganesson tetratennesür () bileşiği oluşturabileceği, bu bileşiğin ise dörtyüzlü geometriye sahip sürümünün kare düzlemsel geometriye sahip analoğuna kıyasla 1 eV kadar daha kararlı olabileceği öngörülür.

Notlar

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Elementler
Soy gazlar
Yapay elementler

Oganesson


The National Unity Party of Canada (NUPC) was a Canadian far-right political party which based its ideology on Adolf Hitler's Nazism and Benito Mussolini's fascism. It was founded as the  (PNSC) by Nazi sympathizer Adrien Arcand on February 22, 1934. The party's activities were originally limited to Quebec, but it later expanded to Ontario and Western Canada. Party membership swelled in the mid-to-late 1930s as the party absorbed smaller fascist groups across the country. Following the outbreak of World War II, the Canadian government banned the NUPC on May 30, 1940, under the Defence of Canada Regulations of the War Measures Act. Arcand and many of his followers were consequently arrested and interned for the duration of the war.

The ban on the NUPC was lifted following the war's end in 1945, and the party resumed its activities shortly afterwards. However, its public presence greatly diminished after the war and all but disappeared following Arcand's death in 1967. The 1949 federal election was the only election ever contested by the NUPC; Arcand ran in the Quebec riding of Richelieu—Verchères and placed second, receiving just over 29 percent of the vote.

History

Arcand founded the  (PNSC) on February 22, 1934. It was known as the "Christian National Socialist Party" in English. A fascist and antisemite, Arcand described Jews in Canada as "cockroaches and insects", decried liberal democracy as a "Jewish invention" and lauded Hitler as the "saviour of Christianity". Arcand looked toward Nazi Germany and Fascist Italy for ideological inspiration. His supporters referred to him as the "Canadian Führer", a reference to the title held by Hitler.

The Canadian Nationalist Party, a fascist group based in the Prairie provinces, merged into the PNSC in October 1934. In the mid-1930s, the party claimed to have a few thousand members, mainly concentrated in Quebec, British Columbia and Alberta. The PNSC later expanded into Ontario and changed its English name to the "National Christian Party of Canada".

On July 2, 1938, fascist groups from across Canada attended a conference hosted by the PNSC in Kingston, Ontario. The attendees agreed to unite under a single organization and consequently established the National Unity Party of Canada (NUPC). Arcand announced that "a flaming torch [would] be the new party's emblem, 'Canada for Canadians' its slogan, the upraised arm its salute and 'King, Country and Christianity' its program." At a time of mounting English-French Canadian tension, Arcand hoped to unite the two groups and create a white nationalist movement under the leadership of the NUPC. Following the conference in Kingston, Arcand left for Toronto and held a rally at Massey Hall attended by about 800 of his supporters. He was accompanied by 85 "Blueshirts", armed members of the NUPC's paramilitary force. The anti-fascist Canadian League for Peace and Democracy simultaneously held a counter-rally of 10,000 people at Maple Leaf Gardens in opposition to the NUPC.

Following the outbreak of World War II, the Canadian government banned the NUPC on May 30, 1940, under the Defence of Canada Regulations of the War Measures Act. Arcand and many of his followers were consequently arrested and interned for the duration of the war. The party resumed its activities after its ban was lifted following the end of the war in 1945.

Arcand contested the 1949 federal election in the Quebec riding of Richelieu—Verchères as a candidate for the NUPC. He placed second, receiving 5,590 votes (29.1 per cent of the total). He came in second again with 39 per cent of the vote when he ran as a "Nationalist" in Berthier—Maskinongé—Delanaudière in the 1953 federal election.

The NUPC's last known event was a banquet held in honour of Arcand on November 14, 1965, inside Montreal's Paul Sauvé Arena. About 800 to 850 attendees toasted the sickly Arcand, who had prepared a final speech praising his "loyal student" Gérard Lanctôt. By December 1966, Arcand had become bedridden by insomnia and edema; his condition worsened in April 1967 and he suffered from severe pain in his larynx. Arcand died shortly afterwards on August 1, 1967. His funeral was held at a church in Lanoraie and attended by hundreds of his supporters, many of whom gave Arcand a final Roman salute. Lanctôt subsequently inherited Arcand's position as leader of the NUPC, a position which he held until his death in 2003.

The NUPC was registered as a private enterprise with the Government of Quebec from March 13, 1978, to July 27, 2016.

Election results

See also

 Fascism in Canada

Notes

References

Citations

Sources

Books

Journal articles

News and magazine articles

Reports

Websites

External links

 National Unity Party of Canada fonds at Library and Archives Canada

1934 establishments in Canada
Banned far-right parties
Canadian far-right political movements
Christian political parties
Federal political parties in Canada
Nationalist parties in Canada
Nazi parties
Political parties established in 1934
Neo-Nazism in Canada
Far-right politics in Canada

National Unity Party of Canada


ميلك  فيلم أمريكي إنتاج عام 2008، من إخراج المخرج الأمريكي غاس فان سانت وبطولة شون بن وجيمس فرانكو وجوش برولين، وهو فيلم من أفلام السيرة الذاتية يحكي قصة هارفي بيرنارد ميلك الناشط السياسي في حقوق المثليين، حصل شون بن على جائزة الأوسكار لأفضل ممثل في حفل توزيع جوائز الأوسكار الواحد والثمانين عن دوره في الفيلم، كما حصل كاتب الفيلم داستين لانس بلاك على جائزة الأوسكار لأفضل نص أصلي.

طاقم الممثلين وأدوارهم

شون بن بدور ميلكإميل هيرش بدور كليف جونزجوش برولين بدور دان وايتدييغو لونا بدور جاك ليراجيمس فرانكو بدور سكوت سميثأليسون بيل بدور أن كلون برغفيكتور غاربر بدور جورج مسكون

مصارد المعلومات

وصلات خارجية

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أمريكية متعلقة بإل جي بي تي
أفلام إنتاج 2008
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام تاريخية أمريكية
أفلام تاريخية درامية أمريكية
أفلام تاريخية درامية في عقد 2000
أفلام تاريخية عقد 2000
أفلام تقع أحداثها في 1978
أفلام تقع أحداثها في سان فرانسيسكو
أفلام تقع أحداثها في عقد 1970
أفلام تقع أحداثها في مدينة نيويورك
أفلام حائزة على جائزة الأوسكار لأفضل ممثل
أفلام حاز كاتبها على جائزة الأوسكار لأفضل سيناريو أصلي
أفلام دراما سياسية أمريكية
أفلام دراما متعلقة بإل جي بي تي
أفلام درامية 2008
أفلام سجلها داني إلفمان
أفلام سياسية درامية في عقد 2000
أفلام سياسية مبنية على أحداث حقيقية
أفلام سياسية متعلقة بإل جي بي تي
أفلام سير ذاتية عن سياسيين
أفلام سير ذاتية عن شخصيات مثلية
أفلام سير ذاتية عن ناشطين
أفلام سيرة ذاتية درامية 2008
أفلام سيرة ذاتية درامية أمريكية
أفلام سيرة ذاتية درامية في عقد 2000
أفلام عن انتخابات
أفلام عن ناشطين
أفلام كتب نصها السينمائي داستن لانس بلاك
أفلام متعلقة بإل جي بي تي 2008
أفلام متعلقة بإل جي بي تي مبنية على أحداث حقيقية
أفلام مصورة في سان فرانسيسكو
أفلام مصورة في ولاية نيويورك
أفلام يونيفرسال بيكتشرز
تاريخ إل جي بي تي في سان فرانسيسكو
رهاب المثلية في الخيال
تاريخ المثلية في عقد 1970
عقد 2000 أفلام متعلقة بإل جي بي تي
هارفي ميلك

ميلك


كيمياة هي اسم لأكلة ليبية قديمة ومشهورة لدى جميع الليبيون وخاص في شهر الرمضان المبارك فهي دائما تكون حاضرة على مائدة الالإطار، وهي ذات أنواع كثيرة حسب كل منطقة في ربوع ليبيا، تقدم في الأيام العادية كطبق رئيسي منفرد ماعدى شهر رمضان تقدم مع شربة والبراك وهن يشكلنا الاطباق الثلاثية الرئيسية في ليبيا في ذلك الشهر.

أنواع الكيمياة
 كيمياة
 كيمياة بالقديد
 كيمياة باللحم مفروم
 كيمياة بالدجاج
 كيمياة بالبيض

طريقة النطق
تنطق الكيمياة هكذا (كيمية) حيث يكون حرف (ك، ي) مكسورة، وحرف (م) مسكونة، وحرف (ي، ة) مفتوحة، وبعض الجالية العربية في ليبيا تقول (كيمياء) وهذا خطئ.الاصح كيما بكسر الكاف وفتح الميم

طريقة التحضير

 يفرم فلفل حلو، بصل، معدنوس، كسبر، بعد الغسل.
 يوضع فلفل حلو، البصل، معدنوس، كسبر، في الطنجرة مع الزيت أو السمن والملح وفلفل حمر وطماطم معجون ويخلط مع بعض ثم يطبخ ويضاف كوب شاهي بة ماء.
 بعد أن ينضج يضاف البيض المخفوق ويغطى ليطبخ وبين الحين والآخر يخلط بدون دمج البيض مع بعض في الطنجرة ويضاف قليل من الماء مقدار كوب شاهي إذ لازم الأمر.
 بعد أن ينضج الطعام والبيض يضاف بهارات والقرفة علية ثم يوضع في طبق
 بعد ذلك توضع الجبنة فوقة ويضاف الخيار المقطع شرائح دائرية حول الاكل في الطبق وتقدم للأكل.

مطبخ رمضان
مطبخ ليبي

كيمياة


L'église Saint-Martin est une église située à Saint-Martin-d'Ary, dans le département français de la Charente-Maritime en région Nouvelle-Aquitaine.

Historique

L'église est inscrite au titre des monuments historiques par arrêté du .

Architecture

Intérieur

Extérieur

Galerie

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Charente-Maritime
 Églises de la Charente-Maritime

Liens externes

Saint-Martin-d'Ary
Saint-Martin-d'Ary
Monument historique inscrit en 1925
Saint-Martin-d'Ary
Saint-Martin-d'Ary
Église fondée au XIe siècle

Église Saint-Martin de Saint-Martin-d'Ary


John Allen Amos Jr. (born December 27, 1939) is an American actor. He is best known for his role as the adult Kunta Kinte in the landmark miniseries Roots.  He is also known for portraying James Evans Sr. on the CBS television series Good Times. Amos's other television work includes The Mary Tyler Moore Show, a recurring role as Admiral Percy Fitzwallace on The West Wing, and the role of Washington, DC Mayor Ethan Baker in the series The District. Amos has appeared on Broadway and in numerous films in his five-decade career. He has been nominated for a Primetime Emmy Award and an NAACP Image Award.  On film, he has played numerous supporting roles in movies such as The Beastmaster (1982), Coming to America (1988), Die Hard 2 (1990) and Coming 2 America (2021). Prior to his acting career, Amos played college football at Colorado State University. He also had a brief professional football career which included spending a portion of the 1967 offseason for the American Football League's Kansas City Chiefs.

Early life
Amos was born on December 27, 1939, in Newark, New Jersey, the son of Annabelle and John A. Amos Sr., an auto mechanic. He grew up in East Orange, New Jersey, and graduated from East Orange High School in 1958. He enrolled at Long Beach City College and graduated from Colorado State University, qualifying as a social worker with a degree in sociology. Amos also played on the school's football team. After college, he was a Golden Gloves boxing champion.

Football career

In 1964, Amos signed a free agent contract with the American Football League's Denver Broncos. Unable to run the 40-yard dash because of a pulled hamstring, he was released on the second day of training camp. He then played with the Canton Bulldogs and Joliet Explorers of the United Football League. In 1965, he played with the Norfolk Neptunes and Wheeling Ironmen of the Continental Football League. In 1966, he played with the Jersey City Jets and Waterbury Orbits of the Atlantic Coast Football League.

In 1967, Amos signed a free agent contract with the American Football League's Kansas City Chiefs. Coach Hank Stram told him, "You're not a football player, you're a man who is trying to play football." He returned to the Continental League, where he played that year with the Victoria Steelers.

Acting career

Amos became well known in his first major TV role, playing Gordy Howard, the weatherman on The Mary Tyler Moore Show,  from 1970 until 1973.  Upon the death of Betty White, Amos and Joyce Bulifant (who played Marie Slaughter) became the last surviving semi-regular cast members of that show (not counting child actors). In 1971, he appeared with Anson Williams in a commercial for McDonald's. But he is best known for his portrayal of James Evans Sr., the husband of Florida Evans, first appearing three times on the sitcom Maude before continuing the role in 61 episodes of Good Times from 1974 to 1976.

Good Times (1974–1976)
Although cast as a hard-working middle-aged father of three, Amos was 34 when the show began production in 1973, only eight years older than the actor who played his oldest son (Jimmie Walker) and 19 years younger than his screen wife (Esther Rolle). Much like Rolle, Amos wanted to portray a positive image of an African-American family, struggling against the odds in a poor neighborhood, but saw the premise slighted by lower comedy, and he expressed dissatisfaction.

During his tenure on Good Times, Amos openly clashed with the writers of the show, due to the scripts' lack of authenticity in portraying the African-American experience. This led to his dismissal by executive producer Norman Lear at the end of season 3 in 1976.  In a 2017 interview, Amos said he had told the writers, who, according to Amos, did not understand African-Americans, "That just doesn't happen in the community. We don't think that way. We don't act that way. We don't let our children do that."

In 1980, he starred in the TV film Alcatraz: The Whole Shocking Story. Amos played an Archie Bunker-style character in the 1994 sitcom 704 Hauser, a modern spin-off of All in the Family, but it was canceled after only five episodes (in the series he played a different character than he did in the All in the Family spin-off Maude). He also portrayed Captain Dolan on the TV show Hunter from 1984 to 1985. He co-starred in the CBS police drama The District. Amos was a frequent guest on The West Wing, portraying Admiral Percy Fitzwallace, who serves as Chairman of the Joint Chiefs of Staff for most of the show. He played Buzz Washington in the ABC series Men in Trees. Amos co-starred with Anthony Anderson in the short-lived TV series All About the Andersons in 2003. In 2010, Amos also appeared as recurring character Ed on Two and a Half Men, and in 2016 as another recurring character, also (coincidentally) named Ed, on the Netflix sitcom The Ranch. He has guest-starred in a number of other television shows, including Police Story, The A-Team, The Cosby Show, The Fresh Prince of Bel-Air, In the House, Martin as Sgt. Hamilton Strawn (Tommy's father), Touched by an Angel, Psych, Sanford and Son, My Name Is Earl, Lie to Me, and Murder, She Wrote. He has also appeared as a spokesman for the Cochran Firm (a national personal injury law firm). Amos wrote and produced Halley's Comet, a critically acclaimed one-man play that he has performed around the world. Amos performed in August Wilson's Gem of the Ocean on Broadway and later at the McCarther Theatre in Princeton, New Jersey.

Film roles, music

In 1977, Amos starred in the ABC-TV Miniseries Roots, as the adult Kunta Kinte, based on the book and real life family history of author Alex Haley. Amos was featured in Disney's The World's Greatest Athlete (1973) with Tim Conway and Jan-Michael Vincent, and also starred as Kansas City Mack in Let's Do It Again (1975) with Bill Cosby and Sidney Poitier. His other film appearances include Vanishing Point (1971), The President's Plane Is Missing (1973), Touched by Love (1980), The Beastmaster (1982), Dance of the Dwarfs (1983), American Flyers (1985), Coming to America (1988), Lock Up (1989), Two Evil Eyes (1989), Die Hard 2 (1990), and Ricochet (1991). He appeared in the 1995 film For Better or Worse and played a police officer in The Players Club (1998). He played Uncle Virgil in My Baby's Daddy (2004), and starred as Jud in Dr. Dolittle 3 (2006). In 2012, Amos had a role in the movie Madea's Witness Protection, as Jake's father. He also appeared in Ice Cube and Dr. Dre's 1994 video for "Natural Born Killaz."

In 2009, he released We Were Hippies, an album of original country songs by Gene and Eric Cash.

In 2021, Amos starred in Because of Charley, as the patriarch of an estranged step-family riding out the hurricane that tore through Florida in 2004.

Awards
In addition to his Emmy nomination for Roots, Amos has also been nominated for a CableACE award, an NAACP Image Award, and a DVD Exclusive Award. Amos has won three TV Land Awards, taking home trophies for his roles on The Mary Tyler Moore Show, Good Times and the TV miniseries Roots.

In 2020, Amos was inducted into the New Jersey Hall of Fame.

Personal life
Amos is a veteran of the 50th Armored Division of the New Jersey National Guard and Honorary Master Chief of the United States Coast Guard.

Amos has been married twice. His first marriage, from 1965 to 1975, was to artist and equestrian Noel Mickelson, with whom he has two children: Shannon Amos, a writer/producer and founder of Afterglow Multimedia, LLC, and Grammy-nominated director K.C. Amos. His second marriage, from 1978 to 1979, was to actress Lillian Lehman.

Amos lived for many years in Tewksbury Township, New Jersey. , he resides in Westcliffe, Colorado.

Filmography

Film

Television

References

External links

1939 births
20th-century American male actors
21st-century American male actors
20th-century African-American sportspeople
21st-century African-American people
Actors from East Orange, New Jersey
African-American male actors
African-American players of American football
American male film actors
American male stage actors
American football running backs
American male television actors
Colorado Democrats
Colorado State Rams football players
Continental Football League players
East Orange High School alumni
Kansas City Chiefs players
Living people
Long Beach City College alumni
Male actors from Newark, New Jersey
New Jersey National Guard personnel
New Jersey Democrats
People from Tewksbury Township, New Jersey
Players of American football from Newark, New Jersey
United Football League (1961–1964) players
United States Army soldiers

John Amos