آلام الظهر أو الظُّهَار (باللغة الإنجليزية: Dorsalgia، نقحرة: دورسالجيا، أو Back Pain) هي الآلام التي يشعر بها المصاب في ظهره، وهي عادةً تكون بسبب العضلات أو الأعصاب أو العظام أو المفاصل أو انزلاق غضروفي ضمن العمود الفقري. يمكن أن تحدث بصورة مفاجأة وسريعة أو بصورة تدريجية، ويمكن أيضا ان تكون بشكل مستمر أو بشكل متقطع، يمكنها أيضا ان تنتشر من مكان إلى آخر (عادةً نحو الذراع واليد، أو الفخذ والساق). وتختلف نوعية الألم حيث أنه قد يكون ألم حاد، أو باهت، أو كالإحساس بالاحتراق. يمكن وجود أعراض أخرى مصاحبه للألم كمثل ضعف العضلات، والتنميل، والإحساس بالوخز.

ألم الظهر قد ينشأ من العضلات، الأعصاب، العظام، المفاصل، أو من أجزاء وتراكيب أخرى في العمود الفقري. الأعضاء الداخلية كالمرارة، البنكرياس، الشريان الأورطي (الأبهر)، الكليتان قد تسبب أيضًا ألم محوّل (منتقل) في الظهر.

ألم الظهر شائع، ما يعادل تسع من كل عشر أشخاص بالغين قد يواجهون ألام الظهر في مرحلة معينة من حياتهم. وخمسة من كل عشر أشخاص بالغين عاملين يواجهون تلك الآلام سنويًا. بعضهم يقدّر أن 95٪ من الأمريكيين سيواجهون ألم الظهر في مرحلة معينة في حياتهم. إنها السبب الأكثر شيوعًا للألم المزمن، وعامل مشارك كبير في ترك العمل والعجز. ومع ذلك، إنه لمن النادر أن يسبب ألم الظهر عجز دائم. في أغلب حالات الانزلاق الغضروفي والتضيّق (في مجرى أو وعاء في الجسم)، الراحة، الإبر والجراحة لها نتائج علاجية عامّة متشابهة للمتوسط بعد سنة واحدة من استخدام العلاج. في الولايات المتحدة الأمريكية، ألم أسفل الظهر الحاد هو السبب الخامس الأكثر شيوعًا لزيارات الأطباء ويسبب 40٪ من ترك بعض الأيام في العمل. وبالإضافة، هو السبب الرئيسي الوحيد لعدم القدرة والعجز حول العالم.

التصنيف
يمكن أن يصنف ألم الظهر بطرق عدة وهذا يساعد على تشخيصه والتعامل معه. المدة الزمنية لألم الظهر يمكن أن تصنف إلى ثلاث فئات تتبع نمط الشفاء المتوقع من الأنسجة. الألم الحاد يستمر إلى 12 أسبوع، أما الألم تحت الحاد (دون الحاد) يطلق على النصف الثانية من الألم الحاد (الأسبوع السادس إلى 12)، أما الألم المزمن فهو الذي يستمر بعد الأسبوع الثاني عشر.

المسببات
فيما يقارب خمسة وثمانون بالمئة من الحالات، لا يوجد أسباب فسيولوجية واضحة. هناك العديد من المسببات لألم الظهر منها: أمراض الأوعية الدموية، الأعضاء الداخلية والأمراض المناعية. الحبل الشوكي وجذور الأعصاب والعمود الفقري والعضلات حول العمود الفقري كلها قد تكون مصادر لألم الظهر. الأربطة الأمامية للغضروف الفقري حساسة جداً، فأي إصابة ولو كانت صغيرة قد تسبب آلام شديدة. في هشاشة العظام، العظام تكون أضعف ومن الممكن أن تحدث شقوق صغيرة أو كسور في العظام مما يؤدي إلى إحداث ألم. التهاب الفقرات في الظهر من الممكن أن يسبب شعور بالألم أيضاً. المفاصل الزليلة للحبل الشوكي (مثل المفاصل المشتركة بين الفقرات) تم تعريفها على أنها السبب الرئيسي للألم، فيما يعادل 1\3 الأشخاص الذين يعانون من ألم مزمن في أسفل الظهر، وفي أغلب حالات آلام الرقبة التي تتبع التمزقات في عضلات الرقبة.

ما يقارب 98٪ من الناس الذين يعانون من آلام في الظهر تم تشخيصهم بآلام ظهر حادة غير مرتبطة بأسباب مرضية معينة. وهناك ماي عادل 2٪ من الأشخاص يعانون من الآلام بسبب انتشار السرطانات، في حين أن الالتهابات الخطيرة مثل التهاب العظم والنخاع الشوكي والخراج السيسائي خارج الجافية تحسب على أنها 1٪ من الحالات.

ألم الظهر ممكن أن ينقسم إلى أمراض غير متعلقة باعتلال الجذور العصبية وأمراض متعلقة باعتلال الجذور العصبية. أمراض اعتلال الجذور العصبية تحدث عندما يكون هناك تهيج في جذور الاعصاب، مسببة أعراضاً عصبية مثل: الوخز والخدر. انزلاق الغضروف الفقري وتضيق الثقوب الفقرية التي تمر بها الجذور العصبية هي أهم الأسباب المنتشرة لأمراض الجذور العصبية. الأمراض الغير متعلقة باعتلال الجذور العصبية هي الأكثر شيوعا والتي تكون بسبب إصابة لعضلات العمود الفقري أو لأربطته، أمراض العمود الفقري التنكسية أو الانزلاق الغضروفي. تنكس الفقار أو ضمور العمود الفقري يحدث عندما يطرأ على الغضاريف تغيرات انتكاسية مسببة فشلاً في امتصاص الضغط على الفقرات. المساحة بين الفقرات تكون أكثر ضيقاً مما ينتج ضغطا وتهيجا في الأعصاب.

ألم الظهر ممكن ان يكون بسبب ألم محول من مصدر آخر. الألم المحول يحدث عندما يكون الألم في موقع مختلف عن المصدر الأساسي للألم. ام الدم البطنية في الابهر البطني يمكن أن تكون سبباً في إحداث ألم الظهر.

سبب آخر ممكن لألم الظهر المزمن في أصحاب الفحوص الطبيعية هو التحسس المركزي (تحسس الجهاز العصبي المركزي)، حيث تسبب الإصابة المبدئية أو العدوى -على المدى الطويل- حالة مطولة من الحساسية الشديدة للألم. هذه الحالة المستمرة تسبب استمرار الألم حتى بعد شفاء الإصابة. علاج الحساسية عادة يتضمن جرعات قليلة من المسكنات.

عوامل تزيد من الخطورة
تزيد السمنة، وهي نمط حياة قليل الحركة وعدم ممارسة التمارين، من خطورة الإصابة بآلام الظهر. المدخنون هم أكثر عرضة للإصابة بآلام الظهر من الآخرين. وضعيات الجلوس الخاطئة وزيادة الوزن أثناء الحمل تزيد من احتمال الإصابة بالألم، بشكل عام الإجهاد يمكن أن يزيد الألم سوءاً.

أظهرت بعض الدراسات أن العوامل النفسية مثل ضغط العمل والعلاقات العائلية الضعيفة قد ترتبط أكثر مع ألم الظهر من التشوهات الهيكلية الظاهرة في الأشعة السينية والفحوصات الطبية الأخرى.

التشخيص
في أغلب حالات آلام أسفل الظهر، تنصح الآراء الطبية إجماعاً على عدم البحث على التشخيص الدقيق بدلًا من البدء في علاج هذا الألم. هذا يفترض أنه ليس هناك سبب لتوقع أن هذا الشخص لديه مشاكل مزمنة أو كامنة. في أغلب الحالات، الألم يذهب وحده طبيعياً بعد عدة أسابيع. عادةً، الأشخاص الذين يسعون للبحث عن التشخيص عبر التصوير التشخيصي الطبي، من غير المحتمل غالبًا أن يحصلوا على نتائج أفضل من هؤلاء الذين ينتظرون لحالتهم أن تتحسن وتختفي.

الفحوصات المختبرية قد تتضمن تعداد كريات الدم البيضاء، سرعة تثقّل كريات الدم الحمراء والبروتين المتفاعل-C.

 ارتفاع معدل سرعة تثقّل كريات الدم الحمراء قد يشير إلى عدوى، أمراض خبيثة، أمراض مزمنة، التهاب، رضْح أو نقص التروية الدموية في الأنسجة.
 ارتفاع معدلات البروتين المتفاعل-C مرتبطة بالعدوى.

علامات الخطر
التَّصْويرُ التَّشْخيصِيُّ الطِّبِّيّ ليس ضروريًا عادةً في التشخيص أو العلاج المبدئي لأسفل الظهر. لكن إن كان هناك أعراض ذو علامات خطيرة، الصور الإشعاعية (أشعة إكس)، الأشعة المقطعية، التَّصْويرُ بالرَّنينِ المِغْناطيسِيّ قد يُنصح بها. هذه العلامات الخطرة تتضمن:

 تاريخ سرطاني
 خسارة وزن مفاجئة
 كبت المناعة
 ألتهاب بولي
 تعاطي المخدرات عن طريق الوريد
 الأستخدام المطول للهرمونات المنشطة
 ألم الظهر الذي لايستجيب للتدابير الوقائية
 تاريخ صدمة كبيرة
 سقطة صغيرة أو حمل ثقيل لأشخاص مشتبهين بهشاشة العظام أو كبار السن
 بداية حادة لاحتباس البول، عدم التحكم الأرادي بالتبول
 فقدان القدرة على قبض العضلة الشرجية أو التحكم في التغوط
 تَخْديرٌ إِحْصارِيٌّ سَرْجِيّ
 ضعف حركي شامل أو متدرج في الأطراف السفلية.

الوقاية
هناك أدلة متوسطة الجودة تقترح أن الجمع بين التعليم والتمارين قد يقلل خطر الإصابة بنوبات ألم الظهر للفرد. وأدلة أقل جودة تشير إلى التمارين وحدها كمانع محتمل لبدء هذه الحالة (آلام الظهر).

التدابير العلاجية
هدف العلاج عند التعامل مع ألم الظهر هو تقليل الألم في أسرع وقت ممكن، لإعادة قدرة الشخص على ممارسة أنشطته ووظائفه اليومية، ومساعدته على التعامل مع الألم المزمن ولرؤية الآثار الجانبية للعلاج وتقليل العوائق الاقتصادية والاجتماعية التي يمر بها المريض في فترة العلاج. لكثير من المرضى الهدف هو إبقاء الألم في مستوى يمكن التحكم به للاستمرار في إعادة التأهيل، التي بدورها ممكن أن تؤدي إلى تخفيف الألم على المدى الطويل. لبعض المرضى الهدف هو تخفيف الألم باستخدام وسائل غير جراحية في حين أن البعض الآخر من المرضى يحتاج تدخل جراحي سريع لتحسين الحالة.

لا تعمل كل العلاجات لجميع الحالات المرضية ولا لجميع الأشخاص الذين يعانون من نفس الحالة، بل هناك الكثير ممن يشعرون بأنهم بحاجة إلى تجربة العديد من الخيارات العلاجية لتحديد ماهية العلاج الأفضل لهم. المرحلة المرضية للحالة (مزمنة أو حادة) هي عامل أساسي لتحديد الخيار العلاجي. فقط نسبة قليلة من المرضى مما يعادل 1٪ إلى 10٪ يحتاجون إلى تدخل جراحي.

مراجع

ألم
ظهر الإنسان
عظام العمود الفقري

ألم الظهر


Župa sv. Marka Našice 2 je Rimokatolička župa Požeške biskupije

Smještaj

Župna crkva sv. Marka Evanđelista - Našice II nalazi se u Markovcu Našičkom, a pripada našičkom dekanatu Požeške biskupije. Nalazi se u ulici Franje Strapača uz državnu cestu D515 Našice- Podgorač- Đakovo.

Povijest
Markovac Našički je osnovan 1877. od strane Slovaka, koji su došli na poziv grofa Ladislava Pejačevića, a zbog krčenja šuma i pretvaranja u oranice. 1892. u centru sela grofica Gabrijela Pejačević je podigla kip Svetog Marka, koji se i danas tamo nalazi. 1913. počela je gradnja kapelice preko puta kipa, koja je bila malih dimenzija svega 15 m2 i još uvijek je dobro očuvana. Materijal je osigurao grof Teodor Pejačević, a radove su izveli sami Markovčani. Kapelica je posvećena 1923. zaštitniku sela Sv. Marku. Zvono je od 41 kg postavljeno je 1921., a kada je na Markovo iste godine služena prva misa i od tada se slavi crkveni god ili kirvaj svake godine. Kasnije zbog povećanog broja vjernika kupljena je i renovirana kuća za služenje Svetih misa. 24. lipnja 1986. položen je kamen temeljac za izgradnju nove crkve. Crkva je završena u jesen 1991., ali zbog Domovinskog rata posvećena je 26. travnja 1992. u čast Sv. Marka. U jesen 1997. počinje izgradnja zvonika. Novo zvono teško 161 kg posvećeno je 2000.

Svećenici kroz povijest
fra. Edmund (1930.)
fra. Jukundo Jug (gvardijan i župnik, 1947. – 1955.)
fra. leto Lukša (1947. – 1955.)
fra. Polikarp Pehnec (1955.)
fra. Ivan Holetić (1960.)
fra. Fakundo Fridrih (1960. – 1962.)
fra. Miroslav Hlevnjak (1962. – 1964.)
fra. Leonardo Kamarlato (1964.)
fra. Vjekoslav Kocijan (1975.)
fra. Benko Horvat (1976. – 1978.)
fra. Ivan Mikić (1978. – 1984.)
fra. Ivica Bogdanović (1985.)
fra. Vjekoslav Kocijan (1986. – 1992.)
fra. Milivoj Marušić (1993. – 1995.)
fra. Ivan Sršan (1995. – 2004.)

22. kolovoza 2004. utemeljena je Župa sv. Marka Evanđelista – Našice II, a euharistijsko slavlje predvodi požeški biskup msgr. Antun Škvorčević. Prvi župnik nove župe postaje vlč. Branko Šipura. Župa ima filijale u Jelisavcu, Breznici Našičkoj, Lađanskoj i Vukojevcima, a pripada našičkom dekanatu Požeške biskupije. Nakon osnivanja župe izgrađen je župni dvor, uređeno predvorje crkve, vjeronaučna dvorana, sagrađen zid s prikazom Križnog puta, te uređen sam okoliš crkve.

Filijale

Jelisavac - sv. Elizabeta
Breznica Našička - sv. Martina
Lađanska - sv. Ane
Vukojevci - sv. Franje

Župnici kroz povijest
 vlč. Branko Šipura      2004. – 2015.
 vlč. Nedjeljko Androš   2015. – 2017.
 vlč. Nikola Legac       2017. – 2020.
 vlč. Patrik Alatić      2020. - 2023.
 vlč. Goran Mitrović     2023. -

Selo je tokom povijesti dalo dva svećenika fra. Julija Jančulu i vlč. Antona Huga Zajac.

Izvori
http://zupa-smen.hr/
http://www.radionasice.hr/tag/markovac-nasicki/

Vanjska poveznica
https://pozeska-biskupija.hr/

Katoličanstvo u Hrvatskoj
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Župna crkva sv. Marka Evanđelista Markovac Našički


Diptychus es un género de peces de la familia de los Cyprinidae, consistente en dos especies de Asia. El nombre se deriva de las palabra del Griego di, que significa "dos" y ptyx, que significa "plegar".

Especies
 Diptychus maculatus Steindachner, 1866
 Diptychus sewerzowi Kessler, 1872

Referencias

Diptychus


Lars Mousing Nielsen (født d. 4. marts 1992) er en dansk håndboldspiller som spiller i Skanderborg Aarhus Håndbold i Herrehåndboldligaen. Han kom til klubben i 2015. Han har tidligere optrådt for Ajax København, Nordsjælland Håndbold, Skanderborg Håndbold og TTH Holstebro.

Kilder

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Ajax København
Håndboldspillere fra Nordsjælland Håndbold
Håndboldspillere fra Skanderborg Håndbold
Håndboldspillere fra Ribe-Esbjerg HH
Håndboldspillere fra Team Tvis Holstebro

Lars Mousing


este o vedetă de televiziune și un fotomodel japonez. Ea s-a căsătorit cu atletul de Judo Kosei Inoue în 2008.

Higashihara are mai multe blog-uri și este un fenomen pe internet.

Referințe

Nașteri în 1982
Gravure idol japoneze
Oameni în viață

Aki Higashihara


Angela Dorothea Merkel (; evlilik öncesi soyadı: Kasner; d. 17 Temmuz 1954), Alman siyasetçi ve devlet insanı. 2002-2005 yılları arasında muhalefet lideri, 2000-2018 yılları arasında Hristiyan Demokrat Birliği lideri ve 2005-2021 yılları arasında Almanya şansölyesi olarak görev yapmıştır.

CDU üyesi olan Merkel, Almanya'nın ilk kadın şansölyesidir. Şansölye olarak görev yaptığı süre boyunca Merkel, sık sık Avrupa Birliği'nin de facto lideri ve dünyanın en güçlü kadını olarak anılmıştır.

O zamanlar Batı Almanya'ya bağlı Hamburg'da doğan Merkel, Lüterci bir din adamı olan babası Perleberg'de bir papazlık alıp Doğu Almanya'ya taşındıklarında bebekti. 1986 yılında kuantum kimyası alanında doktora yaptı ve 1989 yılına kadar araştırma bilimcisi olarak çalıştı. Merkel, 1989 Devrimlerinin ardından siyasete girdi ve kısa bir süreliğine Lothar de Maizière liderliğindeki demokratik olarak ilk kez seçilmiş Doğu Almanya Hükûmeti'nin sözcü yardımcısı olarak görev yaptı. 1990 yılında Alman yeniden birleşmesinin ardından Merkel, Mecklenburg-Vorpommern eyaleti için Federal Meclis'e seçildi. Şansölye Helmut Kohl'un himayesindeki Merkel, 1991 yılında Kadınlar ve Gençlik Bakanı olarak atandıktan sonra, 1994 yılında Çevre, Doğa Koruma ve Nükleer Güvenlik Bakanı oldu. CDU'nun 1998 federal seçimlerini kaybetmesinden sonra, CDU Genel Sekreteri seçilerek partinin ilk kadın lideri ve iki yıl sonra Wolfgang Schäuble'yi deviren bir bağış skandalı sonrasında ilk kadın Muhalefet Lideri oldu.

2005 federal seçimlerinin ardından Merkel, Gerhard Schröder'in yerine Almanya Şansölyesi olarak atandı ve CDU, Bavyera'daki kardeş partisi Hristiyan Sosyal Birliği (CSU) ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nden (SPD) oluşan büyük bir koalisyona liderlik etti. Merkel, Şansölye olarak seçilen ilk kadın ve Alman yeniden birleşmesinden bu yana eski Doğu Almanya'dan yetiştirilen ilk Şansölye oldu. 2009 federal seçimlerinde CDU, oyların en büyük payını aldı ve Merkel, Hür Demokratik Parti (FDP) ile bir koalisyon hükûmeti kurmayı başardı. 2013 federal seçimlerinde Merkel'in CDU'su oyların %41,5'ini alarak üstünlük kurdu ve FDP'nin Federal Meclis'teki tüm temsil hakkını kaybetmesinin ardından SPD ile ikinci bir büyük koalisyon kurdu. 2017 federal seçimlerinde Merkel, CDU'nun dördüncü kez en büyük parti seçilmesine öncülük etti ve SPD ile üçüncü bir büyük koalisyon kurdu. 14 Mart 2018 tarihinde Şansölye olarak dördüncü dönemi için yemin etti.

Dış politikada Merkel, hem Avrupa Birliği hem de NATO bağlamında uluslararası işbirliğine ve transatlantik ekonomik ilişkilerin güçlendirilmesine vurgu yaptı. 2008 yılında Avrupa Konseyi Başkanı olarak görev yaptı ve Lizbon Antlaşması ile Berlin Deklarasyonu müzakerelerinde merkezî bir rol oynadı. 2007-2008 finansal krizi ve Avrupa borç krizinin yönetiminde önemli bir rol oynadı. Büyük Durgunluğa karşı koymak için altyapı harcamalarına ve kamu yatırımlarına odaklanan 2008 Avrupa Birliği teşvik planını müzakere etti. İç politikada Merkel'in Energiewende programı, Almanya'daki nükleer gücü aşamalı olarak durdurmayı, sera gazı emisyonlarını azaltmayı ve yenilenebilir enerji kaynaklarını artırmayı amaçlayan gelecekteki enerji gelişimine odaklandı. Zorunlu askerliği kaldıran Bundeswehr reformları, sağlık reformu ve hükûmetinin 2010'lardaki Avrupa sığınmacı krizine ve Almanya'da COVID-19 pandemisine verdiği yanıt, şansölyeliği sırasında önemli sorunlardı. 2014 yılından beri (daha önce 2011-2012 yıllarında da yaptı) kıdemli G7 lideri olarak görev yapmaktadır. 2014 yılında Avrupa Birliği'nde en uzun süre görev yapan hükûmet başkanı oldu. Ekim 2018'de Merkel, parti toplantısında CDU liderliğinden çekileceğini ve 2021 federal seçimlerinde Şansölye beşinci dönem adayı olmayacağını açıkladı.  Merkel 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgalini kınadı.

Arka plan ve ilk yılları

Angela Dorothea Kasner, 1954 yılında in Hamburg, Batı Almanya'da; Berlin yerlisi Lüterci bir papaz olan Horst Kasner (1926-2011; önceki soyadı Kaźmierczak) ve Danzig (günümüzde Gdańsk, Polonya) doğumlu İngilizce ve Latince öğretmeni eşi Herlind'in (1928-2019; kızlık soyadı Jentzsch) kızı olarak dünyaya geldi. Kardeşleri Marcus Kasner bir fizikçi ve Irene Kasner bir ergoterapist idi. Merkel, çocukluğunda ve gençliğinde yaşıtları arasında soyadı Kasner'den türetilen "Kasi" takma adıyla biliniyordu.

Merkel, Alman ve Polonya asıllıdır. Baba tarafından dedesi Ludwik Kaźmierczak, 20. yüzyılın başlarında Polonya'nın bağımsızlık mücadelesinde yer almış, Polonya etnik kökenli bir Alman polisti. Merkel'in Berlinli bir Alman olan babaannesi Margarethe ile evlendi ve Kaźmierczak'ın polis olarak çalıştığı memleketine taşındı. 1930 yılında Kaźmierczak olan Polonya kökenli soyadlarını Almanca Kasner olarak değiştirdiler. Merkel'in anne tarafından dedesi, Danzigli siyasetçi Willi Jentzsch idi ve anneannesi, Elbing (günümüzde Elbląg, Polonya) şehir memuru Emil Drange'ın kızı Gertrud Alma (kızlık soyadı Drange) idi. 1990'ların ortalarından bu yana Merkel, Polonya mirasından birkaç kez halka açık bir şekilde bahsetti ve kendisini çeyrek Polonyalı olarak tanımladı, ancak Polonyalı kökleri 2013 biyografisinin bir sonucu olarak daha iyi tanındı.

Kasner ailesinin Batı Almanya'dan Doğu Almanya'ya göçünde din kilit rol oynadı. Merkel'in baba tarafından dedesi aslen Katolikti, ancak daha sonra Heidelberg ve Hamburg'da Lüter teolojisi okuyan babasının çocukluğunda tüm aile Lüterciye dönüştü. 1954 yılında Angela henüz üç aylıkken babası, o zamanlar Doğu Almanya'da bulunan Quitzow'daki (Brandenburg'da Perleberg'in çeyreği) bir kilisede papazlık yaptı. Aile Templin'e taşındı ve Merkel, Doğu Berlin'in  kuzeyindeki kırsalda büyüdü.

1968 yılında Merkel, iktidarda bulunan Marksist-Leninist Almanya Sosyalist Birlik Partisi tarafından desteklenen resmî komünist gençlik hareketi olan Özgür Alman Gençliği'ne (FDJ) katıldı. Üyelik ismen gönüllüydü, ancak katılmayanlar yüksek öğrenime kabul edilmeyi zor buldular. Ancak Doğu Almanya'da yaygın olan laik Jugendweihe reşit olma törenine katılmadı. Bunun yerine vaftizlendi. Bu süre zarfında Marksizm-Leninizm üzerine birkaç zorunlu derse katıldı ve notları sadece "yeterli" olarak görüldü. Merkel daha sonra, "Doğu Almanya'da yaşam bazen belirli bir şekilde neredeyse rahattı, çünkü bazı şeyler basitçe etkilenemezdi" dedi.

Eğitimi ve bilim kariyeri
Okulda akıcı şekilde Rusça konuşmayı öğrendi ve Rusça ile matematikteki başarısından dolayı ödüller aldı. Matematik ve Rusça dersinde sınıfının en iyisiydi ve okul eğitimini mümkün olan en iyi Abitur not ortalaması 1.0 ile tamamladı.

Merkel, eğitimine 1973 yılından 1978 yılına kadar fizik okuduğu Karl Marx Üniversitesi, Leipzig'de devam etti. Öğrenciyken, öğrencilerin kampüste kendi kulüp ve rekreasyon tesislerini oluşturmak için başlattıkları bir proje olan Moritzbastei harabesinin yeniden inşasına katıldı. Böyle bir girişim, o dönemin DAC'sinde daha önce görülmemişti ve başlangıçta üniversite buna karşı çıktı. SED partisinin yerel liderliğinin desteğiyle projenin ilerlemesine izin verildi.

Eğitiminin sonuna doğru Merkel, bir mühendislik okulunda yardımcı doçentlik istedi. İşi alabilmesi için Merkel'e meslektaşları hakkında Doğu Almanya Devlet Güvenlik Bakanlığı memurlarına rapor vermeyi kabul etmesi gerektiğini söyledi. Merkel, etkili bir casus olmak için yeterince iyi sır tutamadığını bahane ederek bunu reddetti.

Merkel, 1978'den 1990'a kadar Berlin-Adlershof'taki Bilimler Akademisi'nin Fiziksel Kimya Merkezî Enstitüsü'nde okudu ve çalıştı. İlk başta o ve eşi Mitte'de bulundu. Bilimler Akademisi'nde, FDJ sekreteryasının bir üyesi oldu. Eski meslektaşlarına göre, "Ajitasyon ve Propaganda" sekreteri olarak açıkça Marksizmi yayıyordu. Ancak Merkel bu iddiayı yalanladı ve kendisinin kültür sekreteri olduğunu, bu sekreterliğin ise tiyatro biletleri temin etmek ve Sovyet yazarlarını ziyaret ederek söyleşiler düzenlemek gibi faaliyetleri içerdiğini belirtti. Bu konuyla ilgili olarak, "Sadece hafızama güvenebilirim, eğer bir şeylerin farklı olduğu ortaya çıkarsa, bununla yaşayabilirim," dedi.

1986 yılında kuantum kimyası üzerine yazdığı tezi için doktora derecesini (Dr. rer. nat.) kazandıktan sonra, araştırmacı olarak çalıştı ve birkaç makale yayımladı. 1986'da bir kongreye katılmak için Batı Almanya'ya serbestçe seyahat edebildi; ayrıca o zamanki Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ndeki Donetsk'te haftalık bir dil kursuna katıldı.

Erken siyasi kariyeri

Demokratik Uyanış (1989-1990)
Kasım 1989'da Berlin Duvarı'nın yıkılması, Merkel'in siyasi kariyerini hızlandırdı. Duvarın yıkıldığı gece kalabalık kutlamalara katılmasa da, bir ay sonra büyüyen demokrasi hareketine dâhil oldu ve yeni Demokratik Başlangıç partisine katıldı.

Almanya İttifakı (1990)

Doğu Almanya'daki ilk (ve tek) çok partili seçimin ardından Merkel, Lothar de Maizière yönetimindeki yeni birleşme öncesi geçici hükûmetin sözcü yardımcısı oldu. Maiziere'in, bir parti lideri Wolfgang Schnur'un iç güvenlik servislerinde "gayri resmî bir iş arkadaşı" olarak rolünü sorgulayan gazetecilerle ustaca baş etmesinden etkilenmişti.

Nisan 1990'da Doğu Almanya Hristiyan Demokrat Birliği ile birleşen Demokratik Uyanış, iki ülkenin yeniden birleşmesi sonrası batıdaki muadili ile birleşti.

Kadınlar ve Gençlik Bakanlığı (1991-1994)
Yeniden birleşmenin ardından yapılan ilk seçim olan 1990 Almanya federal seçimlerinde Merkel, Kuzey Mecklenburg-Vorpommern'deki Stralsund - Nordvorpommern - Rügen parlamenter seçim bölgesinde Federal Meclis'e başarıyla girdi. O zamandan beri yapılan yedi federal seçimde bu seçim bölgesinden (biraz düzeltilmiş sınırlarla, 2003 yılında Vorpommern-Rügen - Vorpommern-Greifswald I olarak yeniden adlandırıldı) tekrar seçildi. Parlamentoya girmesinin hemen ardından Merkel, Şansölye Helmut Kohl tarafından federal kabineye Kadınlar ve Gençlik Bakanı olarak atandı. Bakanlık, eski Sağlık, Yaşlılar, Aile ve Gençlik Bakanlığı'ndan oluşturulan üç bakanlıktan en küçük ve en az güçlü olanıydı.

Kasım 1991'de Merkel, Brandenburg'daki komşu CDU'nun liderliği için yarıştı. Ulf Finke'ye yenildi. Bu seçim, Merkel'in şimdiye kadar kaybettiği tek seçim oldu.

Haziran 1993'te eski akıl hocası Günther Krause'nin yerini alarak CDU'nun Mecklenburg-Vorpommern'deki lideri seçildi.

Çevre Bakanlığı (1994-1998)

1994 yılında kendisine daha fazla siyasi görünürlük ve kişisel siyasi kariyerini inşa edebileceği ortamı sağlayan Çevre ve Nükleer Güvenlik Bakanlığı pozisyonuna terfi etti. Kohl'un himayesinde olan Merkel, en genç Kabine Bakanı olarak Kohl tarafından sık sık mein Mädchen ("kızım") olarak anılırdı.

CDU Genel Sekreteri (1998-2000)
Kohl Hükûmeti 1998 seçimlerinde yenildikten sonra Merkel, parti artık federal hükûmetin bir parçası olmadığı için CDU'nun genel sekreteri olarak atandı. Merkel, 1999 yılında yedi eyalet seçiminden altısında CDU zaferi gördü ve uzun süredir Federal Konsey üzerinde devam eden SPD-Yeşil baskısını kırdı. Kohl ve CDU lideri olan halefi Wolfgang Schäuble dâhil olmak üzere CDU'nun birçok önde gelen şahsiyetini tehlikeye atan bağış skandalı sonrasında Merkel, eski akıl hocasını alenen eleştirdi ve onsuz parti için yeni bir başlangıcı savundu.

CDU Başkanı (2000-2018)
Skandaldan sonra Schäuble'ın yerine seçilen Merkel, 10 Nisan 2000 tarihinde bir Alman partisinin ilk kadın lideri oldu. Seçilmesi birçok gözlemciyi şaşırttı, çünkü kişiliği liderlik etmek üzere seçildiği partiye bir zıtlık oluşturuyordu. Merkel, ağırlıklı olarak Protestan kuzey Almanya'dan gelen merkezci bir Protestan iken, CDU batı ve güney Almanya'da kaleleri olan erkek egemen, sosyal muhafazakâr bir partiydi ve Bavyera'daki kardeş partisi CSU'nun derin Katolik kökleri bulunmaktaydı.

Merkel'in CDU lideri seçilmesinin ardından CDU, sonraki eyalet seçimlerini kazanamadı. Öncesinde Şubat 2001'de rakibi Friedrich Merz, 2002 seçimlerinde Şansölye Gerhard Schröder'in ana rakibi olmayı planladığını açıkça belirtmişti. Merkel'in Şansölye olma hırsı iyi biliniyordu, ancak çoğu Bakan-başkanın ve kendi partisindeki diğer soyluların desteğinden yoksundu. Daha sonra, CSU Lideri Edmund Stoiber tarafından siyasi olarak geride bırakıldı ve sonunda Schröder'e meydan okuma ayrıcalığını ona verdi. Irak Savaşı'nın hâkim olduğu bir seçim kampanyasında seçimi çok ince bir farkla kaybetmek için kamuoyu yoklamalarında büyük bir liderliği boşa harcamaya devam etti. Şansölye Schröder Irak'taki savaşa katılmayacağını açıkça belirtirken Merkel ve CDU-CSU, Irak karşısında ABD'yi destekledi.

Muhalefet lideri (2002-2005)
Stoiber'in 2002'deki yenilgisinden sonra, CDU lideri rolüne ek olarak Merkel, Federal Meclis'te Muhalefet lideri oldu. 2002 seçimlerinden önce görevde olan Friedrich Merz, Merkel'e yer açmak için görevinden ayrılmış ve Stoiber de Merkel'e oy vermişti.

Merkel, Almanya'nın ekonomik ve sosyal sistemi için önemli bir reform hareketini destekledi ve kendi partisinden (CDU) daha piyasa yanlısı olarak kabul edildi. Alman iş kanunu değişikliklerini, özellikle çalışanları işten çıkarmanın önündeki engellerin kaldırılmasını ve bir haftada izin verilen çalışma saatlerinin artırılmasını savundu. Mevcut yasaların ülkeyi daha az rekabetçi hâle getirdiğini, çünkü işler yavaşken şirketlerin işgücü maliyetlerini kolayca kontrol edemediğini savundu.

Merkel, Almanya'nın nükleer enerjiyi Schröder yönetiminin planladığından daha kısa sürede aşamalı olarak bırakması gerektiğini savundu.

Merkel, güçlü bir transatlantik ortaklığı ve Alman-Amerikan dostluğunu savundu. 2003 baharında, güçlü kamuoyu muhalefetine meydan okuyarak 2003 Irak askerî müdahalesini "kaçınılmaz" olarak nitelendirdi ve Şansölye Gerhard Schröder'i Amerikan karşıtlığıyla suçladı. Hükûmetin Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecine verdiği desteği eleştirdi ve bunun yerine "imtiyazlı ortaklığı" tercih etti.

2005 federal seçimleri
30 Mayıs 2005 tarihinde Merkel, 2005 federal seçimlerinde SPD partisinden Şansölye Gerhard Schröder'a meydan okuyan CDU/CSU adaylığını kazandı. Kişisel popülaritesi iktidardaki partinin gerisinde kalmasına rağmen partisi, kampanyaya ulusal kamuoyu yoklamalarında SPD'nin 21 puan önünde girdi. Ancak ekonomik yeterliliği CDU'nun platformunun merkezine koyan Merkel'in, televizyonda yayınlanan bir tartışma sırasında brüt ve net geliri iki kez birbirine karıştırmasıyla, CDU/CSU kampanyası zarar gördü. Alman Anayasa Mahkemesi'nin eski yargıçlarından ve önde gelen maliye politikası uzmanı Paul Kirchhof'u Maliye Bakanı olarak atayacağını açıkladıktan sonra bir miktar ivme kazandı.

Merkel ve CDU, Kirchhof'un Almanya'da düz oranlı vergi getirilmesini önermesinin ardından, partinin ekonomik meselelerdeki geniş çekiciliğini yine baltalayarak ve birçok seçmeni CDU'nun kuralsızlaştırma platformunun yalnızca zenginlere fayda sağlamak için tasarlandığına ikna ettikten sonra zemin kaybetti. Bu, Merkel'in Almanya'nın açığını azaltmak ve düz oranlı bir vergiden elde edilen gelirdeki boşluğu doldurmak için KDV'yi artırma önerisiyle birleşti. SPD, düz oranlı vergiler getirmemeye ve KDV'yi artırmamaya söz vererek desteğini artırmayı başardı. Merkel, Kirchhof'un tekliflerinden uzaklaştıktan sonra bulunduğu konumu toparlasa da, popülarite bakımından Schröder'in gerisinde kaldı. Seçim arifesine CDU'nun liderliği %9'a düştü.

Seçim arifesinde Merkel, kamuoyu yoklamalarına dayalı olarak kesin bir zafer kazanma konusunda hâlâ tercih ediliyordu. 18 Eylül 2005 tarihinde Merkel'in CDU/CSU'su ve Schröder'in SPD'si genel genel seçimlerde kafa kafaya gitti. CDU/CSU, ikinci oyların %35,2'sini (CDU %27,8/CSU %7,5) alırken; SPD, %34,2'sini alır. Sonuçların çok yakın olmasıyla iki taraf da zaferini ilan etti. Ne SPD-Yeşil koalisyonu ne de CDU/CSU ve onun tercih ettiği koalisyon ortakları Hür Demokratik Parti, Federal Meclis'te çoğunluğu oluşturmaya yetecek sandalyeye sahipti. CDU/CSU ve SPD arasındaki büyük koalisyon, her iki tarafın da şansölye olmasını talep ettiği zorlukla karşı karşıya kaldı. Ancak, üç haftalık müzakerelerin ardından iki parti, Merkel'in Şansölye olacağı ve SPD'nin kabinedeki 16 sandalyenin 8'ini elinde tutacağı bir anlaşmaya vardı.

Almanya Şansölyeliği (2005-2021)

İlk CDU-SPD büyük koalisyonu (2005-2009)

Birinci Merkel Kabinesi 22 Kasım 2005 tarihinde Orta Avrupa Saati ile 16.00'da yemin etti. 31 Ekim 2005 tarihinde, favori adayının SPD Genel Sekreterliği'ne yenilmesinin ardından, Franz Müntefering parti başkanlığından istifa edeceğini açıkladı ve Kasım ayında istifa etti. Görünüşte buna yanıt olarak başlangıçta Ekonomi ve Teknoloji Bakanı olarak atanan Edmund Stoiber (CSU), 1 Kasım 2005 tarihinde geri çekildiğini duyurdu. Bu başlangıçta Merkel'in uygulanabilir bir koalisyon kurma girişimine bir darbe olarak görülse de, Stoiber'in geri çekilmesi, onunla alay edilmesine neden oldu ve Merkel'in rakibi olarak konumunu ciddi şekilde baltaladı. CDU, CSU ve SPD'nin ayrı konferansları, önerilen Kabineyi 14 Kasım 2005 tarihinde onayladı.

22 Kasım 2005 tarihinde Merkel, SPD ile yapılan büyük bir koalisyonla sonuçlanan seçimin ardından Almanya Şansölyeliği görevini üstlendi. Koalisyon anlaşması her iki tarafça da 14 Kasım 2005 tarihinde yapılan parti konferanslarında onaylandı. Merkel, 22 Kasım 2005'te yeni toplanan Federal Meclis'te delegelerin çoğunluğu tarafından (397'de 217) Şansölye seçildi, ancak iktidar koalisyonunun 51 üyesi ona karşı oy kullandı.

O zamanki raporlar, büyük koalisyonun, bazıları Merkel'in muhalefet lideri ve Şansölye adayıyken olan siyasi platformundan farklı bir politika karışımı izleyeceğini belirtti. Koalisyonun amacı, KDV'yi (%16'dan %19'a), sosyal sigorta primlerini ve en yüksek gelir vergisi oranını artırırken kamu harcamalarını azaltmaktı.

Merkel koalisyon anlaşmasını açıklarken hükûmetinin temel amacının işsizliği azaltmak olacağını ve hükûmetinin bu konuda yargılanacağını belirtti.

Angela Merkel'in ikinci kabinesi 28 Ekim 2009 tarihinde yemin etti.

CDU-FDP koalisyonu (2009-2013)
Merkel'in partisi, artan sandalye sayısıyla 2009 yılında yeniden seçildi ve FDP ile bir hükûmet koalisyonu kurabiliyordu. Bu dönem, Avrupa borç krizinin gölgesinde kaldı. Almanya'da zorunlu askerlik kaldırıldı ve Bundeswehr, gönüllü ordu oldu. İşsizlik, 3 milyon sınırının altına düştü.

Eylül 2013 seçimlerinde Merkel, Alman tarihinin en belirleyici zaferlerinden birini kazandı ve yeniden birleşmeden bu yana CDU/CSU adına en iyi sonucu elde etti. 1957'den bu yana Federal Meclis'te beş sandalye ile ilk mutlak çoğunluğu elde eden siyasetçi oldu. Ancak tercih ettikleri koalisyon ortağı FDP, parlamentoya girmek için gereken en az %5 oy oranının altında kalarak 1949 yılından beri ilk kez parlamentoya giremedi.

İkinci CDU-SPD büyük koalisyonu (2013-2017)
CDU/CSU, savaş sonrası Alman tarihinde üçüncü büyük koalisyonu ve Merkel'in liderliğindeki ikinci büyük koalisyonu oluşturmak için SPD'ye döndü. Angela Merkel'in üçüncü kabinesi 17 Aralık 2013 tarihinde yemin etti.

İkinci döneminin ortasında, Almanya'da Merkel'in onayı düştü ve partisinin eyalet seçimlerinde ağır kayıplara neden oldu. Ağustos 2011'de yapılan bir anket, onun koalisyonunun, rakip bir potansiyel koalisyonun %51'lik desteğine kıyasla yalnızca %36'lık bir desteğe sahip olduğunu ortaya koydu. Bununla birlikte, son Euro krizini ele alma konusunda iyi puan aldı (%69 oranla performansını kötü yerine iyi olarak değerlendirdi) ve onay notu Şubat 2012'de ve tekrar Temmuz 2014'te tüm zamanların en yüksek seviyesi olan %77'ye ulaştı.

Merkel'in onay oranı, Avrupa göçmen krizi sırasında Ekim 2015'te %54'e düşerek 2011'den bu yana en düşük seviyeyi gördü. Almanya'daki terör saldırılarının ardından yapılan bir ankete göre Merkel'in onay oranı Ağustos 2016'da %47'ye düştü. Almanların yarısı, Merkel'in dördüncü dönem görev yapmasını istemezken, %42 lehte oy kullandı. Ancak Ekim 2016'da yapılan bir ankete göre, onay derecesi tekrar yükselmiş, Almanların %54'ü Merkel'in Şansölye olarak çalışmasından memnun bulunmuştur. Kasım 2016'da yapılan bir başka ankete göre, Merkel'in 2017'de yenilenen Şansölye adaylığının %59'u lehinde bulundu. 2016 Berlin saldırısından sadece birkaç gün sonra yapılan bir ankete göre Almanlar ülkelerinin sorunlarını çözme konusunda siyasi liderli şu şekilde sıraladı: %56 Merkel, %39 Seehofer (CSU), %35 Gabriel (SPD), %32 Schulz (SPD), %25 Özdemir (Yeşiller), %20 Wagenknecht (Sol Parti), %15 Lindner (FDP) ve %10 Petry (AfD).

2017 federal seçimlerinde Merkel, partisini dördüncü kez zafere taşıdı. Hem CDU/CSU hem de SPD, 2013'te olduğundan çok daha düşük bir oy oranı aldı ve Merkel, FDP ve Yeşiller ile koalisyon kurmaya çalıştı. Bu görüşmelerin çökmesi çıkmaza yol açtı. Almanya Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier, daha sonra SPD'ye katı tutumlarını değiştirmesi ve CDU/CSU ile üçüncü büyük koalisyonu kabul etmesi için başarılı bir çağrıda bulundu.

Aralık 2017'nin sonlarında yayınlanan bir YouGov anketi, tüm katılımcıların yalnızca yüzde 36'sının Merkel'in 2021'e kadar iktidarda kalmasını istediğini, ankete katılan seçmenlerin yarısının ise yasama meclisi sona ermeden önce tepede bir değişiklik çağrısında bulunduğunu ortaya koydu.

Üçüncü CDU-SPD büyük koalisyonu (2018-2021)
Şu anda görevine devam etmeyen 4. Merkel Kabinesi, 14 Mart 2018 tarihinde yemin etti. Sosyal Demokratlar (SPD) ile Büyük Koalisyon anlaşmasına yol açan müzakereler, neredeyse altı ay süren Alman savaş sonrası tarihinin en uzun müzakereleri oldu.

2018 yılının Ekim ayında yaptığı açıklamada parti liderliğini ve siyaseti bırakacağını açıklayan Merkel, şansölyelik görevini 2021 yılına kadar sürdürmek istediğini ve şansölye olarak son dönemi olduğunu ifade etti. Ağustos 2019'da Almanların %67'si Merkel'in 2021'deki görev süresinin sonuna kadar kalmasını isterken, yalnızca %29'u Merkel'in daha erken görevden ayrılmasını istiyordu.

Eylül 2021'de, başbakanlıktan ayrıldıktan sonra partisine atıfta bulundu ve yaklaşan seçimlerle ilgili anketler hakkında 16 yıl sonra şansölyeliğe dönülemeyeceğini, bunun CDU ve CSU'da herkes için açık olduğunu belirtti. Bu sözler, Sosyal Demokratların son anketlerde muhafazakârları geride bırakmasıyla geldi.

Kişisel yaşamı

1977 yılından, boşandığı 1982 yılına kadar fizikçi Ulrich Merkel (d. 1953) ile evliydi ve boşandıktan sonra da aynı soyadı kullanmaya devam etti. 1998 yılından beri Berlin kuantum kimyacısı ve büyük ölçüde medyanın dikkatinin dışında kalan Joachim Sauer'le ikinci evliliğini sürdürmektedir. İlk kez 1981'de tanıştılar. Çift daha sonra gizlice 30 Aralık 1998 tarihinde evlendi. Merkel hiç çocuk sahibi olmadı, ancak Sauer'in önceki evliliğinden iki yetişkin erkek çocuğu bulunmaktaydı.

Merkel ateşli bir futbol hayranıdır ve Federal Meclis'teyken maçları dinlediği ve resmi sıfatıyla 2014 FIFA Dünya Kupası Finali dâhil millî takımın maçlarına katıldığı bilinmekteydi. Merkel, en sevdiği filmin 1973 yılında gösterime giren Doğu Alman filmi Die Legende von Paul und Paula olduğunu belirtti.

1995'te saldırıya uğrayan Merkel, köpeklerden korkmaktadır. Vladimir Putin, Almanya ziyaretinde Reichshunde'unu ve Labrador retriever cinsi köpeğini 2007 yılında bir basın toplantısı sırasında getirdi. Putin, onu korkutmak istemediğini iddia etse de, Merkel daha sonra "Neden bunu yapmak zorunda olduğunu anlıyorum. Bir erkek olduğunu kanıtlamak için.... O kendi zayıflığından korkuyor," şeklinde konuştu.

Birkaç halka açık olayda gözle görülür şekilde titrediği görülen ve filme alınan Merkel, kısa bir süre sonra iyileşti. Böyle bir olaydan sonra titremeyi susuzluğa bağladı ve bir bardak sudan sonra kendini daha iyi hissettiğini söyledi. Bunun Haziran 2019'da gerçekleştiği üç olaydan sonra, ertesi ay Mette Frederiksen ve Maia Sandu'nun devlet ziyaretleri sırasında millî marşların dinlenmesi sırasında sandalyeye oturmaya başladı.

Eylül 2021'de, yıllarca bu sorudan kaçınan Merkel, kendini feminist olarak gördüğünü söyledi. Açıklama, Nijeryalı yazar ve feminist ikon Chimamanda Ngozi Adichie ile birlikte bir konferansta geldi.

2015 yılında TIME dergisi; Şansölye Merkel'i "Şahsi menfaate, zorbalığa taviz vermediği ve dünyada az bulunan ahlaki liderlik gösterdiği için", Yılın Siyaset Lideri seçmiştir.

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Angela Merkel'in web sitesi

1954 doğumlular
Hamburg doğumlular

Almanya şansölyeleri
Almanya çevre bakanları
20. yüzyıl Alman siyasetçileri
21. yüzyıl Alman siyasetçileri
Leipzig Üniversitesinde öğrenim görenler
Charlemagne Ödülü sahipleri
CDU başkanları
Alman kadın siyasetçiler
Polonya asıllı Almanlar
Yaşayan insanlar
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Kadın çevre bakanları
Bundestag üyeleri
Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahipleri
Hristiyan Demokrat Birliği (Almanya) mensubu siyasetçiler
Alman Lüterciler
Avrupa Konseyi başkanları
Kuantum fizikçileri
Kadın başbakanlar
Alman feministler
Légion d'honneur sahipleri
Time Yılın Kişisi
Kadın kimyagerler
20. yüzyıl Alman kimyagerleri
Doğu Alman bilim insanları
Rusya-Ukrayna Savaşı'nda kişiler

Angela Merkel


Aleochara freyi é uma espécie endêmica de besouro que pode ser encontrada na Reserva Natural da Montanha do Pico (Açores, Portugal). Possui extensão de ocorrência (EOO = 8 km²) e área de ocupação (AOO = 8 km²) muito pequenas. Em inglês, ele é chamado de Rove beetle.

Sua descoberta foi publicada em 1940 na obra "Staphyliniden von den Azoren und Madeira" (Staphylinidae dos Açores e da Madera), do alemão Max Bernhauer.
Há um declínio contínuo na extensão e qualidade do habitat, bem como no número de indivíduos maduros, como resultado de grandes mudanças no uso da terra nos últimos 100 anos. Uma das mais importantes ameaças contínuas a esta espécie são as pastagens semi-naturais de gado leiteiro e bovino de corte e a propagação de plantas invasoras, nomeadamente Hedychium gardnerianum, uma vez que estão a alterar a estrutura do habitat.

Com base na pequena distribuição geográfica da espécie com apenas uma localização e declínio contínuo de sua área e qualidade de habitat, ela é avaliada como Criticamente em Perigo (Espécie em Perigo Crítico). Embora seu habitat esteja protegido como reserva ambiental, a espécie não é amparada por nenhuma lei. O Parque Natural do Pico (PNIPIC) foi criado em 2008 e é um dos nove Parques Naturais de Ilha que integram a Rede de Áreas Protegidas dos Açores, o dispositivo territorial de proteção da natureza e da biodiversidade do arquipélago dos Açores.

Staphylinidae
Fauna dos Açores

Aleochara freyi


Miljenko Manjkas (1966.) - hrvatski urednik, autor, producent i nakladnik

Porijeklom je iz Bjelovara. Diplomirao je na Fakultetu političkih znanosti u Zagrebu. Od 1992. do 1994 šef kabineta ministra u Ministarstvu znanosti, 1994.–'96. analitičar Predsjednika RH. Na HTV-u urednik redakcije unutarnje politike 1996–98, potom do 1999. urednik Informativnoga i do 2000. Informativno-dokumentarnoga programa.

Autor i urednik Motrišta, urednik središnjega Dnevnika. Rukovodio nizom iznimno složenih projekata (Papa u Hrvatskoj, smrt i pokop prvoga hrvatskog Predsjednika, izbori 2000.). Od 2000. do 2002. glavni urednik Plavoga radija, 2002–03. zamjenik direktora programa Nove TV, do 2005. direktor brenda i član uprave NK Dinamo. Glavni urednik Večernjega lista 2005.–'07., do 2009. savjetnik za medijske projekte Styria Media Group AG.

Od 2009. do 2015. utemeljitelj Soundset radijske mreže, portala direktno.hr te producentske tvrtke Intermedia grupa, koje je vlasnik i direktor.

Autor igrano-dokumentarnih serijala:
Jugoslavenske tajne službe
Rat prije rata
Predsjednik te dokumentaraca:
Sasvim nepoznati Tuđman
Domovinski rat - laž i istina
Domovinski rat je počeo na Maksimiru
Hrvatska šutnja i izdaja
Lex Perković - tajna udbaškog ubojstva
Zabranjeno sjećanje
Križni put – zločin bez kazne
Atentat na Hrvatsku
Krvavi Uskrs
Zasjeda u Borovu Selu

Izvori

Hrvatski novinari
Hrvatska televizija
Životopisi, Bjelovar

Miljenko Manjkas


Fudbalski klub Sloga (FK Sloga; Sloga; Sloga Trn; Sloga Trn Laktaši, srpski ФК Слога) je nogometni klub iz Trna, Laktaši, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.
U sezoni 2018./19. klub se natječe u "Drugoj ligi RS – Zapad", ligi trećeg stupnja nogometnog prvenstva Bosne i Hercegovine.

O klubu
Klub je osnovan 1938. godine. Za vrijeme socjslističke Jugoslavije klub se natjecao u raznim nižim ligama, a 1980.-ih pretežno u "Grupnoj ligi Lijevča".
Za vrijeme rata u BiH i do kraja 1990.-ih, "Sloga" je bila jedan od vodećih klubova u Republici Srpskoj, s osvojenim kupom i drugim mjestom u prvenstvu.
U 2000.-im klub nastupa pretežno u Prvoj ligi RS i Drugoj ligi RS.
Klub koristi plave i bijele dresove.

Uspjesi
 1. liga RS
 doprvak: 1996./97.
 1. liga RS – Zapad
 prvak: 1996./97.
 Druga liga RS – Zapad
 prvak: 2004./05., 2008./09.
 Kup Republike Srpske
 pobjednik: 1996./97.
 finalist: 1998./99.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Trn

Vanjske poveznice
 FK ,,Sloga" TRN, facebook stranica
 FK Sloga Trn, sportsport.ba
 Sloga Trn, sportdc.net
 Sloga Trn, srbijasport.net
 Sloga Trn, foot.dk
 Sloga Trn u 1. ligi RS, foot.dk
 FK Sloga Trn Laktaši, globalsportsarchive.com
 mondo.ba, Igrači Sloge stupili u štrajk, klub pred gašenjem, objavljeno 10. listopada 2018.

Izvori
 Milan Đorđić: Enciklopedija fudbalskih klubova Republike Srpske, Zvornik, 2011., , str. 187

Sloga

FK Sloga Trn


Jirisan () is a mountain located in the southern region of South Korea. It is the second-tallest mountain in South Korea after Jeju Island's Hallasan, and the tallest mountain in mainland South Korea.

The 1915m-high mountain is located in Jirisan National Park. The park spans three provinces (North, South Jeolla and South Gyeongsang) and is the largest in South Korea. The largest proportion of the national park is in the province of South Gyeongsang. The highest peak of the mountain, Cheonwangbong is also located in this province. Another well-known peak is Samsinbong (Three Spirits Peak).

Jirisan is at the southern end of the Sobaek and Baekdu-daegan mountain ranges, the "spine" of the Korean Peninsula incorporating the Sobaek mountain range and most of the Taebaek mountain range.

There are seven major Buddhist temples on Jirisan. Hwaeomsa is the largest and best-known temple among these. It contains several national treasures, mostly stone artworks from about 600–900 CE. The mountain is also home to the Cheonghak-dong (Azure Crane Village) alpine valley, which includes the Samseonggung (Three Sages Palace), which is a site celebrating one of Korea's foundation myths.

Every year more than 280,000 people visit Jirisan. Summer and autumn are the most popular visiting seasons. The mountain is advertised as having ten scenic views. These are 'Sunrise from Cheonwang-bong peak', 'Nogodan Sea of Clouds', 'Banyabong's Nakjo', 'Full moon at Byukso-ryung', 'Piagol Autumn Leaves', 'Royal Azalea Blossoming', 'Chilseon Valley', 'Seomjincheongryu', 'Buril water fall', 'Yeonha-Sunkyung'. Jirisan National Park has several hiking routes.

Legends
At the entrance to Baemsagol Valley, some 1,300 years ago, there used to be Songnimsa Temple. This temple practiced an annual rite on the Chilwolbaekjung holiday (full moon day of July by the lunar calendar) wherein they selected the most pious monk and prayed earnestly for his safe passage to paradise as a deity. In a certain year, the then highest monk Seosandaesa visited the temple, heard about this Buddhist rite, and guessed that there must be a secret behind it. Seosandesa allowed that year's chosen monk to pray wearing a silk robe anointed with poison, linked by a silk thread to Sinseodae Terrace. Seosandaesa then hid himself behind a rock to watch. At around 1 am, an imugi anaconda, which was sorry not to have turned into a dragon, slithered up from the valley below Sinseondae Terrace to the sound of roaring water. The imugi jumped upon the praying monk, bit him in the mouth, and disappeared into the water. Seosandaesa returned to the temple, and waited until dawn. Early in the morning, he, together with the villagers, went to Sinseondae Terrace to find that the imugi had died , having failed to swallow the whole body of the monk. Seosandaesa discovered Songnimsa Temple's secret of sacrificing a monk to an imugi every year. Thereafter, the valley was named Baemsagol, which means the valley where an imugi, which failed to become a dragon, died. The village at the entrance to Baemsagol Valley was named Banseon (meaning a "half deity") in memory of the dead monk because he was sacrificed without becoming a deity.

Peaks

Samshinbong (bong means "peak") is  high and a popular, but strenuous, day-hike from the Ssanggye Temple entry point (it is the closest major peak from this trailhead). From Ssanggyesa, a trail winds up 2.3 km to Bul-il Falls. From the left turn in the path just before the waterfall, the track continues 6.9 km to the peak (for a grand round-trip total of 18.4 km).  Starting from Ssanggyesa (the sa suffix indicates a Buddhist temple), the peak can be reached in four hours at a steady pace. There is a helipad near the summit for emergency services. It takes about three hours to get down; it is an extremely steep hike.  Climbers are advised to bring plenty of water as it is only available from streams beyond the temple grounds.  This peak can also be climbed from the back of Cheonghak-dong Village.

History
During the Korean War, North Korean troops occupied the region in 1950. After the United Nations forces took the area in 1951, a considerable number of North Koreans remained in the mountains, where they continued a guerrilla war, until they were finally beaten in 1955, two years after the Korean Armistice Agreement was signed by the belligerents. The Republic of Korea issued an "Anti-Guerrilla Warfare Service Medal" for its troops who fought in the area and a movie about the fighting was later produced. An earlier film, Piagol, about a group of North Korean soldiers in the area, was released the year the fighting ended.

Ecosystem
Jirisan is known to grow about 1,500 kinds of plants, many of which are endemic. This is the largest growth of plants in South Korea except for Mt. Halla.

Some plants were first found in Mt. Jiri and have 'Jirisan' or 'Jirisan'. However, some plants do not have 'geori' or 'geori' attached to them even though they were first found on Mt. Jiri.

Gallery

See also
 National parks of South Korea
 List of mountains in Korea
 Geography of South Korea
 Mayago
Korea Forest Service
 Jirisan (TV series)

References

External links

 Jirisan National Park-Official KNPS Homepage
 Online mashup/interactive map of Jirisan hiking trails (in Korean)
 Korea in the Clouds: A Detailed Guide to Hiking Korea's Mountains
 Jiri-san as a Sacred Mountain, Mason's pages on the religious character and sites of this remarkable set of peaks, slopes and gorges.

Mountains of South Korea
Mountains of South Jeolla Province
Mountains of North Jeolla Province
Mountains of South Gyeongsang Province
One-thousanders of South Korea
Sobaek Mountains

Jirisan


මාලිගාතැන්න ආරණ්‍ය සේනාසනය ශ්‍රී ලංකාවේ බස්නාහිර පළාතේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේපිහිටි ආරණ්‍ය සේනාසනයක් වේ. එය මිරිස්වත්ත - වතුරුගම අතර මාලිගාතැන්න ප‍්‍රදේශයේ පිහිටා ඇත.

ඉතිහාසය

මාලිගාතැන්න බුද්ධ වර්ෂ 903 දී පූජනීය බවට පත් වූයේ අමිත්තාහව නම් තෙරුන් වහන්සේ, මෙහි මුදුනේ වැඩ සිටි මෝවිටේදී සක්මන් කරද්දී රහත් වීමෙන් පසුවය. අරාග වී සරාගයනට පහර දුන් උන් වහන්සේ හත් වර්ෂයක් මෙහි වාසය කළ සේක. මුලූ රට අග රජු වූ ධාතුසේන රජුගේ විෂ්කම්භනයෙන් බියට පත් මුගලන් කුමරු මෙහි සැඟවී සිට දඹදිවට ගියේය. වළගම් අබා රජුටද මෙය රැුකවරණ වූයේ වාරණ සටන කාලයේදීය. අති පැරණි කාලයේ සිට මේ ස්ථානය ගරු කන්ද නමින් ප‍්‍රසිද්ධ විය. ඉන්පසු දඹදිව තෙරෙව් බමුණෙක් මෙහි පැමිණ විශ්ණු අවතාරය මවා ගැනිීම සඳහා පටිභාරයක් සාදා ගෙන දිට්ඨ විශුද්ධිය ඇත් කර ගෙන මන්ත‍්‍ර ජප කරන්නට විය. එතැන පහල වූ ජප මාලය නිසා ඒ ලෙනට හැකර ලෙන යැයි කියන ලදී. එය දැනට පහල මාලයේ ගල් උළුවස්ස ඇති තැනය.

දාඨා ලූ හැම තැනම 'මාලිගා' නම ඇති විය. දළදා වැඩම වූ රහස් තැනක් නමුත් මෙතැනටද කල් යාමෙන් මාලිගාතැන්න යයි නම් විය. කීර්ති නිශ්ශංක රජු දවසේ ඒ නම ඇති විය. එකල මෙහි ගමක් තිබුණේ ඌරුවල පමණි. තිහාරිය කෑරගල අතරේ අත්තනගල්ල සහ ඌරුවල හරහා මාවතක් විය. අංගි රටේ සර්වඥ ධාතු සඟවා තිබුණේ මේ මාලිගා තැන්න පොකුණේ යයි සම්මත ස්ථානයේ පොළව යටය. එය හාරා ධාතුන් වහන්සේ සඟවා තබා එතැනින් පිටතට ගනු ලැබුවේ සති දෙකකට පසුය. මේ පොකුණ සාරන ලද්දේ 18 වන ශතවර්ෂයේදීය. මින් පෙර වගීෂ්වර තෙරුන්ද මෙහි පහල මාලයේ මහ ගල් ලෙනේ වෙසෙමින් උන්වහන්සේගේ සිවුරු අතරතුර ආරක්‍ෂා කරගත් දළදා වහන්සේ සති තුනක් මේ පෙදෙසේ වැඩ සිටි සේක.

මුදුනේ සිට බැලූ කල වයඹේ සිට උරුව මහා පර්වතය පනවා ගල් කුලක් කරන ලද්දේ මුගලන් කුමරු විසිනි. එතුමා එහි සැඟ වී සිටි කාලයේදී කාශ්‍යප කුමරු සීගිරිය සාදන්නට ආරම්භ කර තිබුණි. පැරකුම්බා කුමරු ස්වකීය සුළු පියාගෙන් පලා වුත් උරුවල නවාතැන් ගත්තේය. ඒ කාලයේ උරුවෙල සිටි 'ජගරත් රාළ' නම් කෙනෙක් සියයක් දෙනා එතුමා වෙත යෝධයින් හැටියට දිවුරවා සභාවක් රැුස් කරනු තැනම එකට බත් අනුභව කරන ලද්දේය. එතැන සභාව නමින් ප‍්‍රසිද්ධ වන්නට විය. එපමණක් නොව ඔහු ඌරු මස් සමඟ කරන ලද මේ සංග‍්‍රහය සිහිවීම පිණිස මේ පේරුවට ඌරුවල් පේරුව යයි නම් කොට ජගරත් රාළට නින්දගමක් කොට භාරදෙන ලද්ද්ය."

ඉහත දැක්වූ ලියවිල්ල මාලිගාතැන්න විහාරස්ථානයේ ඓතිහාසික තොරතුරු අධ්‍යයනය කිරීම උදෙසා කැපවීමෙන් කටයුතු කරන සුනිල් ඒකනායක නම් මහත්මයෙකු සතු වූවක් අතර මෙහි සඳහන් කරුණු 100% සනාථ කර ගෙන නොමැත. එනමුත් එහි සඳහන් ඇතැම් ස්ථාන විස්තරයන් වර්තමානයේ ඇති ස්ථාන හා  සම වෙයි. උදාහරණ ලෙස
     වළගම්බා රජු වාරණ සටන කාලයේදී මෙහි සැඟවී සිටි බව ලියවිල්ල දක්වන අතර මාලිගාතැන්න විහාරස්ථායට කිලෝ මීටර පහක් පමණ දුරින් වාරණ ප‍්‍රදේශය පිහිටා ඇති අතර වාරණ කන්දේ පිහිටා ඇති විහාරස්ථානය වළගම්බා රජු විසින් තනවන ලද රජ මහා විහාරයක් සැලකේ.
	මෙහි 'හැකර ලෙන' යැයි දක්වන ස්ථානයේ ඇති ගල් උළුවස්ස අද ද දක්නට ලැබේ.
	දන්ත ධාතුව සඟවා තිබුණේ යැයි පවසන පොකුණක් මාලිගාතැන්න උඩ කන්දේ ඇති අතර ඒ අසලම උමගක් ඇති බව විහාරස්ථානයේ ස්වාමීන් වහන්සේලාගෙන් දැන ගන්නට ලැබුණි.
	ජගරත් රාළ සියයක් දෙනා යෝධයින් ලෙසට දිවුරුවා ගත් සභාව නම් ස්ථානයේ අද විහාරස්ථානයක් ඇති අතර එය හඳුන්වනු ලබන්නේ 'සභාවේ පන්සල' යන නමිනි.
	එලෙසම ඒ අවට තවමත් හඳුන්වනු ලබන්නේ 'ඌරුවල් පේරුව' යන නමිනි.

මේ අනුව බලන කල මාලිගාතැන්න විහාරස්ථානය, විහාරස්ථානයක් ලෙසින් ගොඩනැගෙන්නේ  1924 තරම් මෑත කාලයේ වූවද ඊට වඩා දිගු ඉතිහාසයක් ඇති බව පෙනීයයි.

මාලිගාතැන්න විහාරස්ථානය 18 වන සියවසේ සිට පැවති ස්ථානයක් වූවද එය සුප‍්‍රසිද්ධ විහාරස්ථානයක් බවට පත් වන්නේ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේගේ පැමිණීමෙන් අණතුරුවය. ඒ 1924 වර්ෂයේදීය. ඒ වන විට මෙහි විහාරස්ථානයක් සම්බන්ධ කිසිදු ගොඩනැගිල්ලක් නොවූ අතර දැනට බණ මඩුව හා බුදු මැදුර පිහිටා ඇති මහ ගල් ලෙනේ හා ඒ අසල ඇති තවත් ගල් ලෙනක 'තුමා කට්ට`ඩි' හා ඔහුගේ සොහොයුරා ස්වකීය අඹුදරුවන් සමඟ වාසය කර ඇත. ඊට අමතරව ගල් උළුවස්ස ඇති ලෙනද, ඒ අසලින් නිදන් ගලක් යැයි සැලකෙන ගලක්ද උඩ මළුවේ බෝධීන් වහන්සේද විය. එකල එම බෝධීන් වහන්සේ අනුහස් ඇති තැනක් යැයි සැලකූ ගම්වාසීන් ඊට වන්දනා මාන කිරීම පුරුද්දක් කරගෙන තිබුණි. ඔවුන් බොහෝමයක් දෙනා මේ බෝධීන් වහන්සේ අසලින් දේවතා එළි ගමන් කරනු දැක තිබීම මේ භක්තියාදරයට හේතු වී ඇත.

අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ
මෙම ස්ථානයට පැමිණි පළමු දිනම මහා වර්ෂාවකට මුහුණ දෙන්නට සිදු වූ අතර උන් වහස්නේ නැවතී ඇත්තේ ගල් උළුවස්ස ඇති ලෙනෙහිය. ඇද හැලූණු වර්ෂාව සුභ ලකුණක් සේ සැළකූ උන්වහන්සේ මුලින්ම වාසය කළේ ගම්වැසියන් එකතුව කන්ද පාමුල සාදා දුන් කුඩා කුටියේය. ඉන් අණතුරුව පර්වතය මුදුනේ බෝධීන් වහන්සේ සමීපයෙන් කුටියක් තනවා ගත් උන්වහන්සේ එහි සිට බණ භාවනා කටයුතු සිදු කර ඇති අතර දිනපතා පිණ්ඩපාතය පිණිස පහල ගම් කරා ද පැමිණියහ. කල්යත්ම උන්වහන්සේගේ ක‍්‍රියාකලාපය නිසා පැහැදුණු ගම්වැසියන් ධර්ම ශ‍්‍රවණය උදෙසා මාලිගාතැන්න පර්වතය මුදුනට පැමිණි අතර වතාවත් කටයුතු සඳහා එහි ඉඩකඩ මද වූයෙන් වඩා ඉඩකඩ ඇති තැනක විහාරස්ථානයක් ඉදි කිරීමේ අවශ්‍යතාව ඇති විය. මේ පිළිබඳ සැල වූ එවකට මෙම භූමියේ අයිතිකරු වූ ගොරෙක්ගහදෙණියේ රාළහාමි භූමියෙන් කොටසක් මෙම විහාරස්ථානයට වෙන් කරදී විහාරස්ථානය ඉදි කිරීමේ කටයුතු ආරම්භ කළේ විහාරස්ථානයේ ප‍්‍රධාන දායකකමද භාර ගනිමිනි. එදා විහාරස්ථානයේ භූමි සීමා ලෙසින් දැක්වූ ඉර හඳ බලූ කපුටු රූප අද ද විහාරස්ථානයේ සීමා අසල ඇති ගලෙහි කැටයම් කර ඇති අයුරු දැකිය හැකිය.

මෙහි මුලින් මුලින්ම තනවා ඇත්තේ කාමර තුනකින් යුත් ලී මහලක් සහිත දෙමහල් ගොඩනැගිල්ලකි. ඒ මෙහි සුළං කපොල්ල පිහිටා ඇති ස්ථායනයේය. අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ බොහෝ කලක් භාවනානුයෝගීව වැඩ වාසය කර ඇත්තේ මෙම ගොඩනැල්ලේ යැයි සැලකෙන නමුදු අද වන විට එහි සලකුණකුදු හෝ දැක ගන්නට නොමැති අතර ඇත්තේ ඒ පිළිබඳව විහාරවාසී භික්‍ෂූන් වහන්සේලාගේ හා ගම්වාසීන්ගේ මතකය පමණි. මෙහි වාසය කරන කාලයේ පැන් පහසුව සපයා ගන්නා ලද්දේ ඒ අසලම ඇති පොකුණකින් වන අතර කිසිදු නියං සමයකදී මෙම පොකුණ නොසිඳෙන බව ගම්වාසීන්ගේ මතයයි.

අනතුරුව වර්තමානයේ දක්නට ලැබෙන විහාරස්ථානය ඉදි වූ අතර ඒ සඳහා ඒ වන විටත් ගල් ලෙන් වල පදිංචිව සිටි 'තුමා කට්ට`ඩි' හා ඔහුගේ සොහොයුරා ඇතුළු අයට පහල ගමෙන් ඉඩකඩම් ලබා දෙන ලදී.

මෙම විහාරස්ථානය ගල් පර්වත ඇති භූමියක පිහිටා ඇති නමුදු එය 'මාලිගාතැන්න' යයි නම් කිරීමට අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ කටයුතු කළහ. ඊට හේතු සඳහන් කළ උන්වහන්සේ පවසා ඇත්තේ දළදාව සැඟ වූ සෑම ස්ථානයක්ම 'මාලිගා' යන නම දරන හෙයින් ඒ නමද, දළදාව සැඟ වූ තැන හෝ දළදා මලිගාවක් තැනවූ තැන තැනිතලාවක් වන හෙයින් 'තැන්න' යන කොටසද එකතු කර මෙය 'මාලිගා තැන්න' යැයි නම් කරන ලද බවයි.
අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ

අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ ගිහි කල යටිනුවර වීරසේකර වලව්වෙ සිටි පිරිමි දරුවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වූ අතර උන්වහන්සේගේ ගිහි පෙළපත් නාමය වූයේ 'කටුදුන් වීරසේකර මුදියන්සේලාගේ' යන්න වේ. මේ නිසාම මල්වතු පාර්ශවයේ මහානායකකම උරුමයෙන්ම ලද්දෙකු වූවද මැණික්දිවෙල යටිගම්මන විහාරස්ථානයේදී පැවිදි භාවය ලැබීමෙන් අණතුරුව භාවනානුයෝගීව විසීමට උන්වහන්සේ වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූහ. කන්ද උඩරටින් නික්ම සියනෑ කෝරළයට වැඩම කළ උන්වහ්සේ පල්ලෙවෙල, වල්බෝලාන වික‍්‍රමශීලා පිරිවෙනින් අධ්‍යාපනය ලද අතර උන්වහන්සේගේ ගුරු හාමුදුරුවන් වූයේ කුකුල්නාපේ ශ‍්‍රී දේවරක්ඛිත ස්වාමීන් වහන්සේය. විවිධ භාවනා ක‍්‍රම, ත‍්‍රිපිටකය ආදිය ගැඹුරින්ම උගත් උන්වහන්සේ ස්වකීය භාවනානුයෝගී දිවිය ආරම්භ කරනු ලැබූවේ වාරණ විහාරස්ථානයෙන්ය. නමුත් පිණ්ඩපාතය වැඞීම, ආරණ්‍ය සිවුරු ඇඳීම ආදිය අනුගමනය කිරීම නිසා වාරණ පන්සලේ එතෙක් පැවති සම්ප‍්‍රදාය වෙනස් වීමට යාමෙන් විහාරස්ථානයේ නායක ස්වාමීන් වහන්සේ වෙනත් ගැටලූ මතුවන්නට වූ නිසා වාරණ පන්සලේ දායකයෙකු වූ 'බෝනෑගල අකෝලිස් උපාසක තැන'ගේ ආධාර උපකාර ඇතිව මාලිගාතැන්න විවේක සේ්නාසනය පිහිටි ස්ථානය සොයා ගත් අතර අණතුරුව ස්වකීය බණ භාවනා කටයුතු උදෙසා මෙතැනට වැඩම කළහ.

මාලිගාතැන්න විවේක සේනාසනයේ සියලූ කටයුතු සිදු කෙරුණේ ආරණ්‍යවාසී පිළිවෙලටය. පසු කාලයේ දී 'වතුරවිල ඥාණානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ' හා එක්ව තල්ගල, කළුගල ආදී සියලූ ආරණ්‍ය එක් කොට ආරණ්‍යවාසී සංඝ සභාවක් පිහිටුවීමටද මූලික වූහ. මෙම සංඝ සභාවේ අනුශාසක තණතුර දැරූ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ මෙහි මහානායකකම පැවරුවේ වතුරවිල ඥාණානන්ද ස්වාමින් වහන්සේටය.

විහාර සැළැස්ම
විහාරස්ථානය උඩ මළුව හා පහළ මළුව යන කොටස් දෙකකින් සමන්විත වෙයි. පහළ මළුවේ බුද්ධ මන්දිරය, බෝධීන් වහන්සේ, චෛත්‍යය, බණ මඩුව, ආවාස කුටි යන විහාරස්ථානයේ සියලූම ප‍්‍රධාන අංගයන්ගෙන් සමන්විත වන අතර උඩ මළුවේ ඇත්තේ චෛත්‍යයක්, බෝධියක් යන අංගයන්ය.

විහාර ගොඩනැගිලි

දාගැබ
මාලිගැතැන්න විහාරස්ථානයේ චෛත්‍ය දෙකක් ඇත. එක් චෛත්‍යයක් පහල මළුවේ ඇති අතර අනෙක ඇත්තේ ඉහල මළුවේය. පහල මළුවේ ඇති චෛත්‍යය ආකාස චෛත්‍යය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබේ.

පහල මළුවේ දාගැබ

සමතලා නොවූ භූමියක විහාරස්ථානය පිහිටුවා ඇති බැවින් මෙම විහාරස්ථානේ පහල මාලයේ දැගැබ පිහිටා ඇත්තේ බුද්ධ මන්දිරය, බණ මඩුව ආදී ගොඩනැගිලි පිහිටි භූමියට වඩා තරමක් ඉහලිනි. එබැවින් එය ආකාස චෛත්‍යය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලැබේ. මෙම ආකාස චෛත්‍යය වන්දනා කිරීමට උදෙසා ගල් පඩි කිහිපයකින් යුත් පියගැටපෙළක් යුතු වන අතර එහි දෙපස ගඩොල් හා බදාමයෙන් කළ වැටක් වේ. මේ ගරාදිවැට අවසන් වන්නේ කනු දෙකක් මත ඉදි කරන ලද පුන් කලස් දෙකකිනි. මෙම දා ගැබ බුබ්බුලාකාර හැඩයෙන් යුක්ත වූවකි. සලපතල මළුව මත ඉදිකරන ලද අටපට්ටම් හැඩැති පාදනමේ මල් ආසන මතින් දා ගැබ නිර්මාණය කර ඇත. මෙකී අංග ලක්‍ෂණ ඇතුළත් වන්නේ අනුරාධපුරයේ අගභාගයේ ගොඩනැගුණු දා ගැබ් කලාව හා සම වෙයි. ඊ ළඟට ඇත්තේ පෙසා වළළු තුනයි. පේසා වළළු වලට ඉහලින් පද්මාසනය ඇති අතර එතැනින් ධාතු ගර්භය ආරම්භ වේ. මහළ මළුවේ ඇති මේ චෛත්‍යයේ දා ගැබ දිය බුබුලක හැඩය ගන්නා බැවින් එය බුබ්බුලාකාර චෛත්‍යයක් ලෙසින් හඳුනාගත හැකිය. ධාතු ගර්භයේ ඉහල කෙළවර හතරැුස් කොටුවට පහතින් බෝ පත‍්‍ර හතරක් සිව් දිනාවෙන් නෙලා ඇත. ඉන් අණතුරුව හතරැුස් කොටුව ගොඩනගා ඇති අතර එහි සිව් දිසාවේ ඉර හඳ සංකේත දක්නට ලැබේ. හතරැස් කොටුව මත ක‍්‍රමයෙන් කුඩා වන චක‍්‍රාවලියක් නිරූපණය කරමින් වළලූ රැසකින් හෙබි කොත් කැරැල්ල වේ. කොත් කැරැුල්ලේ මුදුනින්ම ලෝහයෙන් තනවන ලද කොතක් පළඳා ඇත.

මේ දා ගැබේ සඳහා මලසුන් පනවා ඇත්තේ දෙකක් පමණි. ඒ චෛත්‍යයේ දෙපසිනි. මේ මලසුන් ඉතා සියුම් කැටයමින් යුත් ගොඩනැගිලි නොවේ. ඉතා සරල අයුරින් ඒවා නිර්මාණය කර තිබෙනු දැකිය හැකි වේ.

උඩ මළුවේ දාගැබ
පර්වතය මුදුනේ පිහිටු ඇති නිසා මෙම චෛත්‍යය හඳුන්වනු ලබන්නේ උඩ මළුවේ චෛත්‍යය යන නමිනි. මෙම විහාරස්ථානයේ නිර්මාතෘ ස්වමීන් වහන්සේ ලෙසින් ගෞරවාදරයට පත් වූ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ මුල් කාලයේ බණ භාවනා කටයුතු සිදු කළ පර්වත මුදුනේ මෙම චෛත්‍යය ගොඩනංවා ඇත. ප‍්‍රදේශ වාසීන්ගෙන් දැනගත් තොරතුරු වලට අනුව විහාර භූමියේ ඇති චෛත්‍ය දෙකෙන් මුලින්ම වැඩ අරඹන ලද්දේ මෙම උඩ මළුවේ චෛත්‍යයේ වුවද මුලින්ම වැඩ අවසන් කර ඇත්තේ පහළ මාලයේ චෛත්‍යයේය. කල්යත්ම සැදැහැතියන්ගේ පැමිණීම වැඩිවීමත් සමඟ පර්වතයේ මුදුනේ ඉඩකඩ මද වීමෙන් අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ පහළ විහාරස්ථානය පිහිටා ඇති කොටසට වැඩම කිරීම හා චෛත්‍යය ගොඩනැංවීම උදෙසා අමුද්‍රව්‍ය ප‍්‍රවාහනය කිරීමේ පහසුව මත පහල මාලයේ චෛත්‍යය ඉදි කිරීමේ කටයුතු වඩා පහසු වීම මෙයට හේතු වන්නට ඇත.

උඩ මළුවේ චෛත්‍යය ඝණ්ටාකාර හැඩයෙන් යුක්ත වෙයි. එහි පද්මාසනයක් නොවන අතර ඇත්තේ පේසා වළළු දෙකක් පමණි. දෙවන පේසාවට ඉහලින් ලියවැල් මොස්තරයක් කැටයම් කර ඇත. ඊට අමතරව මෙම චෛත්‍යය මාලිගාතැන්න සෙනසුනේ පහළ මාලයේ ඇති චෛත්‍යයේ අංග ලක්‍ෂණ ඒ ආකාරයෙන්ම දරා සිටියි. මෙම චෛත්‍යයේද මලසුන් ඇත්තේද දෙකක් පමණි. ඒ චෛත්‍යයේ දෙපසිනි. පහළ මාලයේ චෛත්‍ය දෙපස ඇති මලසුන් තරමින්වත් කැටයන් මෙහි නොවේ. මලසුනේ වහලය මත කුඩා චෛත්‍ය අනුරූ ඉදි කර ඇති. ඒවා විශේෂ වන්නේ කොත් කැල්ලෙනි. මෙම අනුරූ චෛත්‍ය වල කොත් කැරැල්ල නිර්මාණය කර ඇත්තේ සාංචි ස්ථූපයේ කොත් කැරැල්ලේ ඇති චත‍්‍ර අනුකරණය කරමිනි.

පිළිම ගෙය
මෙම විහාරස්ථානයේ පිළිම ගෙය පිහිටා ඇත්තේ ගල් ලෙනක් තුළය. පිළිම ගෙය හා බණ මඩුව ඇත්තේ එකින්නෙකට සම්බන්ධවය. ඒ එකී ගොඩනැගිලි දෙකම එකම ගල් ලෙනක පිහිටා ඇති බැවිනි. විහාර භූමියේ පිහිටා ඇති විශාලම ගල් ලෙන වන මෙහි එක් අන්තයක පිළිම ගෙය ගොඩනගා ඇත. පිළිමගෙයි එක්  බිත්තියක් ලෙසින් පිහිටි ගල යොදා ගෙන ඇති අතර අනෙක් තුන් පස උදෙසා සිමෙන්ති බදාමයෙන් තනන ලද බිත්ති වේ. පිලිමගෙයි වහලය තනවා ඇත්තේද එක් පසෙකට පමණක් වන අතර අනෙක් පස වහලය ලෙස යොදා ගෙන ඇත්තේ පිහිටි ගල වේ.

මෙම පිළිමගෙයට ඇතුළු වීම සඳහා ඇත්තේ කළු ගලින් නිම කරවන ලද උළුවස්සකින් සහ ලී දොරකින් යුත් දොරටුවකිනි. මෙම ප‍්‍රතිමා ගෘහයට ඇතුළු වීම සඳහා මෙම ප‍්‍රධාන දොරටුවට අමතරව දෙපසින් තවත්් දොරටු දෙකක්ද වේ. ඉන් එකක් විවෘත වන්නේ බණ මඩුවටය. අනෙක් දොරටුවෙන් බුද්ධ මන්දිරයෙන් පිටතට පැමිණිය හැකිය. බුද්ධ මන්දිරයේ වහලය හා බිත්ති චිත‍්‍ර වලින් සරසා ඇත. මේ චිත‍්‍ර අතර විහාරස්ථානයේ ආදී කතෘ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේගේ සිතුවමක්ද වන අතර දස පාරමිතා ආදිය නිරූපණය වන චිත‍්‍ර වේ. එසේම බුද්ධ මන්දියේ වහලයද මල් මෝස්තර සිතුවමකින් අලංකාර කර ඇත. මේ සියලූ සිතුවම් මෑත කාලයේ අඳින ලද ඒවා වේ.

හිඳි පිළිම ගණයට අයත් වන බුද්ධ ප‍්‍රතිමාවක් මෙම බුද්ධ මන්දිරය තුළ තැන්පත් කර ඇත. මෙම ප‍්‍රතිමාවෙන් භූමි ස්පර්ෂ මුද්‍රාව නිරූපණය වේ. බුද්ධ ප‍්‍රතිමාව දෙපසින් සැරියුත් මුගලන් අග‍්‍ර ශ‍්‍රාවක හිමිවරුන්ගේ රුව නෙලා ඇත. එකී ප‍්‍රතිමා සකස් කර ඇත්තේ උන්වහන්සේලා බුදු හිමිටවන්දනා කරන අයුරිනි .

බෝධිඝරය
මාලිගාතැන්න විවේක සේනාසනයේ බෝධිඝර දෙකක් දැකිය හැකිය. එක් බෝධිඝරයක් විහාරස්ථානයේ පහළ මළුවේ පිහිටා ඇති අතර අනෙක පිහිටා ඇත්තේ ඉහල මළුවේය.

පහල මළුවේ බෝධිඝරය
මේ බෝධිඝරය අටපට්ටම් හැඩයෙන් නිමවා ඇත. මීට අමුද්‍රව්‍ය ලෙස යොදාගෙන ඇත්තේ ගඩොල් හා සිමෙන්ති බදාම ය. මෙම බෝධිඝරය ආවරණ දෙකක් ලෙසින් නිමකර ඇත. එක් ආවරණය බැම්මක් බෝධීන් වහන්සේ සමීපයෙන්ම තනවා ඇති අතර පැන් වත් කිරීම සඳහා බෝධීන් වහන්සේ අසලටම යා හැකි අයුරින් යකඩ ගේට්ටුවක් සවි කර ඇත. බෝධි වන්දනය උදෙසා මලසුන පනවා ඇත්තේ මෙහිය. මෙහි දෙවන ආවරණය හෙවත් පිටත බැම්ම තනවා ඇත්තේ ඇතුළු බැම්මේ සිට අඩි පහක් පමණ දුරිනි. බා් මළුව ඇත්තේ මේ ප‍්‍රකාර දෙක අතර ඇති මේ පටු ඉඩෙහිය. විහාරය පිහිට ඇති භූමියේ භූගෝලීය පිහිටීම මීට හේතුවී ඇත.

ඉහල මළුවේ බෝධිඝරය
මෙම බෝධිඝරයද අටපට්ටම් ආකාර වන අතර එහි අට්පට්ටම් පාදම මත බෝධිය රෝපණය කර ඇත. මේ ගොඩනැගීම උදෙසා අමුද්‍රව්‍ය ලෙස යොදා ගෙන ඇත්තේ කළුගල් හා සිමෙන්ති බදාම ය. මෙහි සිව් පසම මල් ආසන වේ. පැන් වත්කිරීම සඳහා බෝධිය අසලට යා හැකි වන පරිදි පියගැට පෙළක් තනා ඇත.

බණ මඩුව
මෙහි බණ මඩුව තනා ඇත්තේ විහාරස්ථාන භූමියේ ඇති විශාලම ගල් ලෙන තුළය. මේ ලෙනෙහි එක් කොටසක් ප‍්‍රතිමා ගෘහය වෙනුවෙන් වෙන් කර ඇත. මෙහි වහලය ලෙස සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ යොදා ගෙන ඇත්තේ ගල් ලෙනේ වහලය වන අතර දෙපස හා ඉදිරිපස බිත්තිය පමණක් ගඩොල් බිත්තියෙන් තනවා ඇත. බණ මඩුවේ ඉදිරිපස දොරටුවට ආසන්න කොටසේ වැඩිහිටියෙකුට කෙලින් වී ගමන් කළ නොහැකි තරමටම ගල් වහලය පහත් එකක් වේ. නමුත් ලෙනේ අභ්‍යන්තරයට යත්ම එය උස් එකක් වන්නට පටන් ගනියි. මෙහි බිත්ති පිහිටි ගල හා සම්බන්ධ නොවන අයුරින් තනා ඇත. නොඑසේ නම් කළු ගල හා ගඩොල් බිත්තිය අතර හිස් අවකාශයක් වේ. එලෙස තනා ඇත්තේ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේගේ සමයේදී බණ මඩුව ඇති ගල් ලෙනේ අනිත් කොටසේ ඇති බුද්ධ මන්දිරය භික්‍ෂූන්ගේ පොහොය කර්මය උදෙසා භාවිත කළ බැවිනි. එලෙස පොහාය කර්මය කළ පොහොය ගෙයි සීමා දැක්වීමට යොදා ගත් ශිලා පුවරු හයක් බුද්ධ මන්දිරය වටා එහි සීමා දක්වමින් අදද දක්නට ලැබෙයි.

ආවාස කුටි
මෙම විහාරස්ථානය භික්‍ෂූන් වහන්සේලාට බණ භාවනානුයෝගීව වැඩ විසීමට හෝ විවේක සුවයෙන් වැඩ විසීම උදෙසා සකස් කරන ලද විවේක සේනාසනයක වන බැවින් එක් ආවාස ගෙයක් නොව ආවස කුටි රාශියකින් සමන්විත වෙයි. ඒවායින් බොහෝමයක් තනා ඇත්තේ විහාර භූමිය තුළ පිහිටා ඇති ස්වභාවික ගල් ලෙන් ආධාර කර ගනිමිනි. එක් එක් භික්‍ෂුවට වෙන වෙනම සිට ස්වකීය භාවනා කටයුතු කිරීමට හැකි වන අයුරින් වෙන් වෙන් වශයෙන් මෙම ආවාස කුටි නිමවා ඇත. විහාරස්ථානයේ පහල මළුවෙන් තරමක් දුරට වන්නට ඊට පහලින් ඇති භූමි ප‍්‍රදේශයක මෙම ආවාස කුටි ඉදි කර ඇත.

සක්මන් ගෙය
මාලිගාතැන්න විවේක සෙනසුනේ ඇති සක්මන් ගෙය කළුගලින් තැනූ දිග ශාලාවත් බඳු ගොඩනැගිල්ලකි. සක්මන් ගෙය පිහිටා ඇත්තේ ආවාස කුටි වෙත පැමිණිය හැකි පියගැට පෙළේ පහලින් වම් පසිනි. මෙම සක්මන් ගෙයි ඇතුළත සිට සක්මන් භාවනාවේ යෙදිය හැකි සේම පිටත සිටද සක්මන් භාවනාවේ යෙදිය හැකිය.

ඇටසැකිල්ල සහිත භාවනා කුටිය

මෙය පිහිටා ඇත්තේ බුද්ධ මන්දිරයේ පිටුපසය. බුද්ධ මන්දිරය හා බණ මඩුව පිහිටි ප‍්‍රධාන ගල් ලෙනේ පිටුපස කොටස මෙම භාවනා කුටියේද වහලය වෙයි. එක් පසෙක බිත්තිය වශයෙන් යොදා ගෙන ඇත්තේ බුද්ධ මන්දිරයේ පිටුපස බිත්තියයි. අනෙක් තුන් පසම පරිසරයට විවෘත වන අයුරින් මෙම භාවනා කුටිය නිර්මාණයව ඇත. භික්‍ෂූන් වහන්සේලාට අනිත්‍ය භාවනාවේ යෙදිය හැකි අයුරින් මෙම භාවනා කුටියේ මිනිස් ඇට සැකිල්ලක් තබා ඇත. මෙම ස්ථානය ඇට සැකිල්ල සහිත භාවනා කුටිය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ එහෙයිනි.

දාන ශාලාව
දාන ශාලාව පිහිටා ඇත්තේ ආවාස කුටි අතර සක්මන් ශාලාවට වම් පසිනි. දාන ශාලාවේ මුළුතැන්ගෙය කොටස තනා ඇත්තේ ගල් ලෙනක් තුළ වීම විශේෂත්වයකි. ඊට සම්බන්ධ කර දිග ශාලාවක් අයුරින් දන් ගෙය නොහොත් දාන ශාලාව ගොඩනගා ඇත.

පැරණි දේවාලය
මාලිගාතැන්න විවේක සේනාසනය පිළිබඳ ඇති පුරාවෘත්තය සනාත කරනු පිණිස වළගම්බා රජු සැඟව සිටි ස්ථානයකැයි දැක්වීම සඳහා ඇති සාධක අතුරින් එකකි. මෙම ස්ථායේ දැනට ඉතිරිව ඇත්තේ ගල් උළුවස්සක් හා මැටි බිත්ති හතරකි. කාලයාගේ ඇවෑමෙන් මැටි බිත්ති විනාශ වීම අනිවාර්ය දෙයක් බැවින් මෙහි දක්නට ඇති මැටි බිත්ති පසු කාලයක තැනූ ඒවා විය හැකිය. නමුත් මෙහි ඇති ගල් උළුවස්ස පරීක්‍ෂා කළ මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතාගේ අදහසව ඇත්තේ මෙහි කැටයම් කර ඇති පලා පෙති මෝස්තරය අනුරාධපුර සමයට අයත් වන බවයි. මෙම කුටිය දේවාලයක් ලෙසින් හඳුන්වනු ලබන්නේ මුල් කාලයේදී මෙහි බිත්ති මත රතු වර්ණයෙන් සටහන් කරන ලද දේවතා රූප තිබූ නිසා යැයි මතයක් පවතියි.

නා හිමි පිළිරුව ඇති කුටිය
මාලිගාතැන්න විවේක සේනාසනයේ ආදී කතෘ අති පූජ්‍ය මැණික්දිවෙල ශ‍්‍රී දේවානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේගේ ප‍්‍රතිමාව තැන්පත් කර ඇති කුටිය වේ. මෙය බුද්ධ මන්දිරය ඉදිරිපස තනා ඇත.

ලෙන්
මෙම විහාස්ථානය පුරාම ගල් ලෙන් දැකිය හැකිය. තරමක් විශාල ලෙන් බිත්ති බැඳ ආවරණය කර භාවිතයට ගෙන ඇති අතර ඇතැම් ලෙන් පවත්නා ආකරයෙන්ම පැවතීමට ඉඩ හැර ඇත.

පිංතූර ගැලරිය

ආශ‍්‍රිත ග‍්‍රන්ථ නාමාවලිය

1. බෞද්ධ කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුව 2005 දහම් පාසල් අවසාන සහතික පත‍්‍ර විභාගය. බෞද්ධ සංස්කෘතිය පිටකෝට්ටේ: රජයේ මුද්‍රණ නීතිගත සංස්ථාව
2.  http://teamtraveler.info/maligathenna-template/

ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

මාලිගාතැන්න ආරණ්‍ය සේනාසනය


Nicolae Sculy Logotheti () a fost un pilot român de aviație, as al Aviației Române din cel de-al Doilea Război Mondial.

Sergentul T.R. av. Nicolae Sculy Logotheti a fost decorat cu Ordinul Virtutea Aeronautică de război cu spade, clasa Crucea de Aur cu 1 baretă (4 noiembrie 1941) "pentru eroismul dovedit în luptele aeriene dela Vacarjani unde a doborît un avion inamic și la Odessa unde a doborît un avion sovietic. Are 29 misiuni pe front cu un deosebit curaj." și clasa Crucea de Aur cu 2 barete (1 iulie 1942) "pentru eroismul și sângele rece arătat în luptă aeriană angajată cu aviația bolșevică, când a doborât a[l] 3-lea avion inamic".

A fost avansat în 1941 sau 1942 la gradul de adjutant stagiar aviator.

Decorații
  Ordinul "Virtutea Aeronautică" de Război cu spade, clasa Crucea de Aur cu 1 baretă (4 noiembrie 1941)
  Ordinul "Virtutea Aeronautică" de război cu spade, clasa Crucea de Aur cu 2 barete (1 iulie 1942)

Note

Nașteri în 1910
Decese în secolul al XX-lea
Ași ai aviației române din cel de-al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Virtutea Aeronautică

Nicolae Sculy Logotheti


Under Siege est un évènement de catch professionnel produit par la fédération américaine Impact Wrestling. Il se déroulera le 7 mai 2022 au Promowest Pavilion at Ovation à Newport dans le Kentucky. Il s'agit du deuxième évènement de la chronologie des Under Siege. Il fut diffusé exclusivement sur Impact Plus.

Contexte
Cet événement de catch professionnel présente différents matchs impliquant des catcheurs heel (méchant) et face (gentil), ils combattent sous un script écrit à l'avance

Tableau des matches

Références

Catch en 2022
Spectacle de catch
Impact Wrestling

Under Siege (2022)


Kızılgöz (Rutilus rutilus), sazangiller (Cyprinidae) familyasına ait bütün Avrasya'da yaygın olan bir tatlı su balığı türü.

Kızılgöz su kalitesine fazla önem vermez ve bu yüzden bazı kirlenmiş göllerde ya da ırmaklarda bile hala sağlıklı bir yaşam sürdürmeye devam eder. Hatta ırmakların denize aktığı bölgelerde denizin acı suyunda bile bulunur. 25 ila 45 cm uzunluğa ve 1,5 kilo ağırlığa kadar varabilir. Gümüşümsü renkte vücudu, beyaz renk karnı, kızıl renkli gözleri ve yüzgeçleri vardır. Birbirlerine benzerliklerinden dolayı kızılgöz ile kızılkanat sık karıştırılırlar. Bu ikisini birbirinden ayrıt edebilmek için sırt ve karın yüzgeçlerine bakmak gerekir. Kızılgözün sırt ve karın yüzgeçleri aynı seviyede bulunur, ama kızılkanadın karın yüzgeci sırt yüzgecinden daha geridedir.

Beslenme
Kızılgöz hafif çürümüş bitkiler, su bitkileri, plankton, solucan, böcek larvaları, böcekler, küçük salyangozlar ve midyeler ile beslenir.

Sınıflandırma
Rutilus cinsinin alt türleri şunlardır:
 Rutilus pigo virgo: Rutilus rutilus'''dan tek farkı pullarının daha küçük olmasıdır.
 Rutilus frisii meideringi'': Alp dağları'nın göllerinde ve ırmaklarında yaşar, çok küçük pulları vardır ve boyu 55 cm olabilir.

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Sazangiller
Asya balıkları
Avrupa balıkları
Orta Asya faunası
Türkiye'deki balıklar
Türkiye endemik balıkları
Tatlı su balıkları
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Kızılgöz


Irak – zemlja svetaca i mučenika (eng. Iraq – Land of saints and martyrs), dokumentarni film o kršćanima u Iraku. Snimljen je 2013. godine. Film je u Hrvatskoj premijerno prikazan na Laudato TV 22. svibnja 2018. godine.

Sadržaj
U filmu je prikazana malo poznata činjenica da je današnji napaćeni Irak čuvar ponosne biblijske baštine. U 1. stoljeću po Kristu Asircima su kršćanstvo donijeli apostoli Toma i Tadej. Na prostoru današnjeg Iraka procvalo je kršćanstvo. Kršćanska povijest Iraka iznimno je bogata. Posvuda su nicali crkve i samostani. Zemlja se u vrijeme snimanja 2013. godine borila s naoružanom neprijateljskom pobunom. Kod raznih političkih i plemenskih skupina rasplamsali su se nasilni sukobi za moć. Posljedica je drastično smanjenje brojnosti kršćana. Danas progonjena Crkva u Iraku moli za potporu da bi opstala. Film kazuje kako kršćani danas žive u Iraku.

Izvori

Dokumentarni filmovi
Kršćanstvo u Iraku
Asirci
Filmovi 2010-ih

Irak – zemlja svetaca i mučenika


Chutney ori ciătni (limba hindi / limba nepaleză:  ) este un sos picant, adesea dulce-picant, de multe ori dulce-acrișor, din bucătăria indiană. Există variații cu bucăți de fructe sau legume.

În India sosurile chutney sunt preparate proaspăt la fiecare masa și sunt servite de obicei cu curry foarte picant; răcite se păstrează apoi aproximativ o săptămână.

Englezii au adus chutney în Europa în timpul colonizării, conservat în borcane de sticlă. Chutneyul, preparat în Europa și în Statele Unite ale Americii, conține legume sau fructe. Frecvent, ca ingredient principal sunt folosite mango, roșii, ceapă, usturoi, nucă de cocos sau frunze de coriandru, dar sunt posibile de asemenea alte soiuri sau combinații. Prin adăugarea corespunzătoare de sare, zahăr, chili, piper, ghimbir, chimen, turmeric si lămâie sau oțet se realizează aroma dorită.

Chutney, în funcție de ingredientele folosite, este fiert, similar cu marmelada sau rece, preparat piure. În varianta rece este similar cu procesul de pregătire al sosului relish.

Chutneyurile pot fi o garnitură potrivită pentru friptură, pește, friptură rece, brânzeturi, și bineînțeles, la preparatele clasice indiene din legume și orez.

Legături externe

Bucătăria indiană
Bucătăria engleză
Sosuri

Chutney


Die Ägyptischen Parlamentswahlen von 2005 waren in drei Runden abgehaltene Wahlen, bei denen im November und Dezember 2005 das Unterhaus, die sogenannte Volksversammlung, bestimmt wurde.

Die Wahlen bildeten die Achte Versammlung seit der Annahme der Verfassung von 1971. Sie wurden als Teil damaliger politischer Reformen betrachtet. Obwohl die regierende Nationaldemokratische Partei (NDP) ihre Mehrheit behaupten konnte und somit auch die Versammlung dominierte, errangen Oppositionsparteien und Unabhängige große Gewinne: Nachdem sich bereits nach den ersten Wahlrunden ein Erstarken der Muslimbrüder abgezeichnet hatte, war die letzte Runde überschattet von gewaltsamen Versuchen der Sicherheitskräfte, deren Anhänger am Betreten der Wahllokale zu hindern; dabei wurden 12 Menschen getötet. Der Erfolg der Muslimbrüder war vor allem auf ihr soziales Engagement in den Kairoer Armenvierteln zurückzuführen, was von der NDP geduldet wurde.

Ausgangssituation
Die Zahl der Sitze in der Versammlung betrug 454, bei den Parlamentswahlen von 2000 gewann die regierende NDP noch 417 von ihnen. Die größte Oppositionspartei, die Neue Wafd-Partei, hatte lediglich sechs Sitze, dicht darauf folgte die National-Progressive Unionistische Partei. Jeweils einen Sitz hatten die Arabisch-Demokratische Nasseristische Partei und die Liberale Partei. Unabhängige hatten 14 Sitze und weitere 10 Sitze waren ernannt.

Teilnehmer
Über 7000 Kandidaten traten in 22 Wahlkreisen für die 444 gewählten Sitze der Versammlung an.

Es traten insgesamt 8 anerkannte politische Parteien an, die ein breites politisches Spektrum umfassten, sowie verschiedene Interessensgruppen, so etwa wie die Kifaja-Bewegung ("Genug!") und die fundamentalistische Muslimbruderschaft.

Durchführung
Die offiziellen Wahlbeobachter der Wahlen waren die Justiz und der Nationalrat für Menschenrechte (NCHR) von der Exekutive. Über 30 Menschenrechtsorganisationen, zivilgesellschaftliche Gruppen und Nichtregierungsorganisationen versprachen, die Wahlen zu beobachten.

Die Justiz forderte die Zivilgesellschaft auf, eine "Nationale Behörde für Wahlbeobachtung" zu bilden, welches die Parlamentswahlen dann auch beobachten sollte. Auch diese Behörde würde die hölzernen Wahlurnen durch transparente ersetzen (welche dieses Jahr eingeführt wurden), Überwachungskameras in die Wahllokale installieren – welche die Beobachtung des Wahlprozesses gewährleisten (was auch teilweise durch die Medien getan wurde) – und die Stimmenauszählungen live über das Staatsfernsehen ausstrahlen.

Ergebnisse nach erstem Wahlgang
Von den 164 Sitzen gewann die Nationaldemokratische Partei 112 Sitze (etwa 75 %), die säkularen politischen Parteien 5 Sitze und Unabhängige insgesamt 47 Sitze. Von den gewählten 47 Unabhängigen waren 34 Kandidaten der Muslimbruderschaft, was als Hauptüberraschung dieser Wahl betrachtet wurde. Zudem verdoppelte die Bruderschaft ihre Präsenz in der Versammlung allein im ersten Wahlgang.

Nach offiziellen Angaben haben knapp 2.300.000 registrierte Wähler ihre Stimmen abgegeben, was in einer Wahlbeteiligung von insgesamt etwa 23 % resultierte.

Stichwahlen
Stichwahlen wurden in 74 Wahlkreisen über 133 Sitze abgehalten, wobei die Zahl der registrierten Wähler etwa 9.990.550 erreichte. Als Ergebnis hatten die Stichwahlen, dass die Kandidaten der Nationaldemokratischen Partei 85 Sitze gewannen, die Kandidaten der Neue Wafd-Partei 2, die National-Progressive Unionistische Partei ebenfalls 2, die al-Ghad-Partei einen und unabhängige Kandidaten 43.

Die Stichwahlen der dritten und letzten Runde wurden am Mittwoch, den 7. Dezember über die verbliebenen 127 Sitze abgehalten. Elf Sitze gingen an die Muslimbruderschaft und die NDP hielt erhielt 111, wobei 5 Sitze immer noch frei verblieben. Die Ergebnisse in einigen Wahlkreisen wurden später angekündigt und 12 Sitze wurden in weiteren Stichwahlen entschieden.

Gesamtergebnis
Die offiziell verbotene Muslimbruderschaft, dessen Kandidaten als Unabhängige antraten, hatte nun insgesamt 87 Sitze in der 454-Sitze-Versammlung, fast das Sechsfache an Sitzen, die sie zuvor innehatte. Die regierende Nationaldemokratische Partei gewann mindestens 311 Sitze, signifikant weniger als die 404 Sitze, die sie bei den Wahlen 2000 gewann, jedoch neun Sitze über der kritischen parlamentarischen Zweidrittelmehrheit (302 Sitze), die erforderlich sind, um die Verfassung zu ändern.

Oppositionsparteien und andere fraktionslose Unabhängige gewannen zusammen insgesamt 36 Sitze. Mit den Ergebnissen von einigen Wahlkreisen, die später angekündigt wurden, und sieben Kandidaten, die noch in Nachwahlen antraten, gewann diese Gruppe weitere Sitze.

Eine Gesamtzahl von 432 Mitgliedern der bisherigen Versammlung (etwa 77,5 %) verloren ihre Sitze bei den Wahlen.

Die 454 Sitze der Achten Volksversammlung:

Bedeutung und Auswirkung

Siegeszug der Muslimbrüder
Eine der überraschendsten Wahlergebnisse war das Verfünffachen der Sitzanzahl der Muslimbruderschaft (MB). Die Muslimbrüder bilden somit den größten Oppositionsblock im Parlament. Sie erhielten diese Sitze, ohne dass sie ein Programm oder eine klare Politik haben, und forderten die anderen Parteien mit einem Slogan heraus, "Der Islam ist die Lösung".

Sorgen um die Bruderschaft fesseln vor allem die Kopten ebenso wie die gemäßigten Muslime sowie säkulare Kreise, da die Agenda der Muslimbruderschaft immer noch vage blieb.

Viele argumentieren, dass nun – mit der Muslimbruderschaft in der Legislatur statt im Untergrund – sie ihre Ideen nun voll der öffentlichen Meinung darstellen muss, wo ihre Sichtweise nun einer Debatte, Kritik und Revision unterzogen werden muss. Dies müsse mit der Transformation der meisten ihrer extremen Ideen zu säkulareren einhergehen, was die Gruppe der politischen Arena gewohnt macht. Jene Intellektuellen argumentieren, dass das Unterdrücken religiöser Strömungen sie nicht schwäche, sondern sie sogar weiter stärke. Die Ergebnisse dieser Wahl scheinen das Aufkommen der Muslimbrüder von einer beliebten Untergrundorganisation hin zu einer zivilen politischen Partei zu signalisieren.

Religion und Politik
Viele politischen Experten und Schreiber argumentieren, dass das hauptslogan der Muslimbruderschaft eine Verletzung der ägyptischen Verfassung darstellt, welche Religionsfreiheit und die Gleichheit der Bürger garantiert. Während die Muslimbrüder kontinuierlich behaupten, dass, seitdem die Verfassung die islamische Scharia als eine der Quellen der Gesetzgebung und den Islam als Staatsreligion übernahm, der Slogan sich daher auch an die Linie der Verfassung hält.

Sogar durch die von der Nationaldemokratischen Partei eingeleiteten extensiven Kampagnen, die darauf abzielten die Unterstützung dieses Slogans einzudämmen und stattdessen die Trennung von Staat und Religion zu behaupten, hat die NDP sowie andere gruppen entweder islamische oder koptische religiöse Figuren zu Hilfe gezogen, um Unterstützung für ihre Programme zu gewinnen.

Einige Analysten fürchten, dass solch eine Einführung von Religion in die Politik, die Reformen hin zu einem säkularen und liberalen Land gefährden und ihre koptisch-christliche Bevölkerung verunsichern könnte.

Misserfolg des Säkularismus
Die offiziellen politischen Parteien und speziell die sozialliberale Linke haben ihre Sitze wie ihren ideologischen Einfluss durch die abstimmende Bevölkerung verloren. Zusätzlich zur symbolischen und führenden Figuren, die ihre Sitze verloren, wie Aiman Nur von der al-Ghad-Partei und Monir Fakhri Abdel Nour von der Neuen Wafd-Partei, brachten die Erfolglosigkeit ihrer Ideen sowie ihr Fehlen von Mobilität und echter politischer Aktivität auf weniger als 10 Sitze, was eine Prozentzahl von nur 2,2 % ist.

Die wichtigsten politischen Parteien bildeten die Vereinigte Nationale Front für Wandel (UNFC), welche vieldeutige Programme für den politischen und konstitutionellen Reform liefert, allerdings ohne irgendeine Verbindung zur Graswurzelwählerschaft, was Verluste en gros für ihre aufs Feld geschickten Kandidaten zur Folge hatte.

Der politische Misserfolg schließt nicht nur die Opposition mit ein, sondern auch die Nationaldemokratische Partei. Die NDP verlor in dieser Wahl über 100 ihrer Sitze, mit einigen ihrer einflussreichsten Reformfiguren sowie lang dienenden politischen Figuren. Die NDP hat es auch verfehlt, die Wahlbeteiligung zu erhöhen. Die niedrige Wahlbeteiligung, welche auf etwa 25 % geschätzt wurde geht damit einher, dass etwa die Hälfte der Stimmen für die Muslimbruderschaft Proteststimmen gegen die NDP war.

Die NDP hält weiterhin eine komfortable Mehrheit von 68 % der Sitze in der Versammlung, was es dazu befähigt, ihr Programm der Wirtschaftsliberalisierung voranzutreiben. Allerdings wird der Prozess nicht mehr reibungslos wie zuvor verlaufen können.

Weblinks
 Initieller Bericht der Ägyptischen Organisation für Menschenrechte
 Al Ahram File über die Parlamentswahlen 2005
 Israel und die Wahlen in Ägypten
 Programm der Muslimbruderschaft

Einzelnachweise

Agypten
2005

Parlamentswahlen in Ägypten 2005


Eleven ships of the British Royal Navy have been named HMS Kent, after the county of Kent and the Duke of Kent.

  was a 46-gun fourth rate launched in 1652 as the Kentish Frigate, renamed Kent in 1660, and wrecked in 1672.
  was a 70-gun third rate launched in 1679, rebuilt in 1699 and 1724, and broken up in 1744.
  was a 70-gun third rate launched in 1746 and hulked in 1760.
  was a 74-gun third rate launched in 1762 and sold in 1784.
  was a 74-gun third rate launched in 1798, converted to a sheer hulk in 1856, and broken up in 1881.
 HMS Kent (1798) was a 16-gun gunvessel purchased in 1798 and sold in 1801.
 HMS Kent was to have been a 91-gun second rate. She was laid down in 1860 but was cancelled in 1863.
 HMS Kent was originally the 98-gun second rate . She was renamed HMS Kent in 1888 and then HMS Caledonia in 1891, before being broken up in 1906.
  was a  armoured cruiser launched in 1901 and sold in 1920.
  was a  heavy cruiser launched in 1926 and sold in 1948.
  was a  guided missile destroyer launched in 1961 and sold in 1997 for breaking up.
  is a Type 23 frigate launched in 1998 and currently in service.

Battle honours

1653 Portland1
1654 Gabbard1
1655 Porto Farina
1665 Lowestoft
1666 Orfordness
1692 Barfleur
1702 Vigo
1703 Velez Malaga
1718 Cape Passero
1747 Ushant
1801 Egypt
1914 Falkland Islands
1940 Atlantic
1940 Mediterranean
1942 - 43 Arctic
1944 Norway

1: As the Kentish Frigate

See also

 Hired armed cutter

Royal Navy ship names

HMS Kent


Shoto Suzuki (født 16. oktober 1992) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Roasso Kumamoto.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shoto Suzuki


La tortuga de pantano de Tabasco (Kinosternon acutum) es una especie de tortuga de la familia  kinosternidae. Se encuentra en Belice, Guatemala y México. Dentro de sus características principales se encuentra la habilidad de cerrar completamente su caparazón para esconderse de los depredadores.

En 2013 los investigadores John B. Iverson, Minh Le y Colleen Ingram publicaron un estudio en el que, basados en datos moleculares, proponían que las especies Kinosternon acutum, K. angustipons, K. creaseri, K. dunni, K. herrerai y K. leucostomum formaban un linaje separado de otras especies de Kinosternon, proponiendo un nuevo género denominado "Cryptochelys". Sin embargo, los investigadores Phillip Q. Spinks, Robert C. Thomson, Müge Gidiş y H. Bradley Shaffera publicaron otro estudio al año siguiente, en este donde se apoya la clasificación tradicional de la familia Kinosternidae y atribuyen los errores del anterior a la falta de más caracteres moleculares y morfológicos.

Referencias

 Tortoise & Freshwater Turtle Specialist Group 1996.  Kinosternon acutum.   2006 IUCN Red List of Threatened Species..
 Fritz & Havaš. 2013. Order Testudines: 2013 update*. Zootaxa3703 (1): 012–014.
 Iverson JB, Le M, Ingram C. 2013. Molecular phylogenetics of the mud and musk turtle family Kinosternidae.  Mol Phylogenet Evol. (en prensa)

Kinosternidae
Reptiles de México
Reptiles de América Central
Animales descritos en 1831

Kinosteron acutum


الوسطى منطقة من مناطق محافظة مبارك الكبير في الكويت.

المراجع

أماكن مأهولة في الكويت

الوسطى (الكويت)


Codul muncii este actul normativ care reunește normele ce constituie dreptul comun în materia raporturilor de muncă. Domeniul principal de reglementare al normelor juridice prevăzute în Codului muncii are în vedere raporturile individuale și colective de muncă, care se stabilesc între o persoană fizică sau juridică, angajator, și o persoană fizică, salariat, precum și între patronate, sindicate sau reprezentanții salariaților și autoritățile publice.

Codul Muncii al României a fost adoptat prin Legea nr. 53 din 24 ianuarie 2003, publicată în Monitorul Oficial cu numărul 345 din data de 18 mai 2011. În prezent (august 2019) Codul muncii al României  are forma republicată în temeiul art. V din Legea nr. 40/2011 pentru modificarea și completarea Legii nr. 53/2003 - Codul muncii, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 225 din 31 martie 2011, dându-se textelor o nouă numerotare.

Structura Codului muncii din anul 2003 (Legea nr. 53/2003)
Codul Muncii din anul 2003 cuprinde 281 de articole structurate în treisprezece Titluri, după cum urmează:

Titlul I (art. 1-9) - Dispoziții generale

Titlul II (art. 10-110) - Contractul individual de muncă

Titlul III (art. 111-158) - Timpul de muncă și timpul de odihnă

Titlul IV (art. 159-174) - Salarizarea

Titlul V (art. 175-191) - Sănătatea și securitatea în muncă

Titlul VI (art. 192-210) - Formarea profesională

Titlul VII (art. 211-228) - Dialogul social

Titlul VIII (art. 229-230) - Contractele colective de muncă

Titlul IX (art. 231-236) - Conflictele de muncă

Titlul X (art. 237-240) - Inspecția Muncii

Titlul XI (art. 241-265) - Răspunderea juridică

Titlul XII (art. 266-275) - Jurisdicția muncii

Titlul XIII (art. 276-281) - Dispoziții tranzitorii și finale

Structura Codului muncii din anul 1972 (Legea nr. 10/1972)
Codul muncii al României din anul 1972 a fost publicat în Buletinul Oficial cu numărul 140 din data de 1 decembrie 1972. Cuprindea 191 de articole, structurate după cum urmează

PARTEA I (art. 1 - 61) -  Principii generale ale relațiilor de muncă. Drepturile și indatoririle oamenilor muncii

Capitolul 1: Principii generale privind relațiile de muncă

Capitolul 2: Drepturile și îndatoririle oamenilor muncii

PARTEA II (art. 62 - 182) - Relațiile de muncă din unitătile de stat.

Capitolul 1: Încadrarea și promovarea în muncă. Contractele de muncă

Capitolul 2: Remunerarea muncii

Capitolul 3: Disciplina muncii. Raspunderea disciplinară și răspunderea materială.

Capitolul 4: Timpul de munca și de odihnă.

Capitolul 5: Încetarea contractului de muncă. Vechimea în muncă.

Capitolul 6: Protecția muncii și asigurările sociale.

Capitolul 7: Munca femeilor și tinerilor.

Capitolul 8: Sindicatele.

Capitolul 9: Jurisdicția muncii. Controlul aplicarii legislației muncii.

PARTEA III (art. 183 - 191) - Dispoziții finale și tranzitorii.

A abogat dispozițiile prinvind Codul muncii din anul 1950, fiind înlocuit de Legea nr. 53/2003 - Codul muncii din anul 2003.

Structura Codului muncii din anul 1950 (Legea nr. 3/1950)
Codul muncii al României din anul 1950 a fost adoptat de Marea Adunare Națională și publicat în Buletinul Oficial la 30 Mai 1950. Cuprindea 139 de articole, structurate după cum urmează

Capitolul I: Dispozițiuni generale

Capitolul II:

Capitolul III: Contractele de muncă

Capitolul IV: Regulamentele de ordine interioară

Capitolul V: Norme de producție

Capitolul VI: Salarizarea

Capitolul VII: Timpul de lucru

Capitolul VIII: Timpul de odihnă

Capitolul IX: Răspunderea materială și compensațiile

Capitolul X:

Capitolul XI: Munca tinerilor și a femeilor

Capitolul XIII: Sindicatele profesionale

Capitolul XIV: Asigurarile sociale

Capitolul XV: Obligatiile temporare de muncă

Capitolul XVI: Jurisdicția muncii

Capitolul XVII: Dispozițiuni comune, finale și tranzitorii

Legea din 1929 a contractelor de muncă
Legea a fost publicată în Monitorul Oficial nr. 88 din data de 5 aprilie 1929 și cuprindea 124 de articole, structurate astfel:

Titlul I (art. 1 - 36) - Contract de ucenicie

Titlul II (art. 37 - 96) - Contractul individual de muncă

Titlul III  (art. 97 - 100) - Contractul de echipă

Titlul IV (art. 101 - 124) - Contractul colectiv de muncă

Potrivit art. 123 din Legea din 1929 a contractelor de muncă "Amănuntele de aplicare ale prezentei legi se vor desvolta într'un regulament de administrație publică."

Legea din 27 ianuarie 1912 pentru organizarea meseriilor, creditului și asigurărilor muncitorești - Legea Nenițescu
Această Lege a fost publicata Monitorul Oficial nr. 236 din 27 ianuarie 1912 și cuprinde 239 de puncte (articole) prin care sunt reglementate aspecte privind exercitarea meseriilor, norme juridice de privind     legăturile dintre patroni, muncitori, calfe, lucrători și meșteri, asigurările contra bolilor, contra accidentelor, asigurarea pensiei de bătrânețe și asigurarea în contra invalidității din boală, dreptul la pensie, precum și măsuri generale disciplinare și pedepse.

Legea din anul 1912 pentru organizarea meseriilor, creditului și asigurărilor muncitorești legiferează reglementează în special în domeniul raporturilor de muncă.

Chiar dacă denumirea acestui act normativ nu face referire expresă la Codul muncii, din modul de structurare, a dispozițiilor cuprinse, a subiecților la care face referire, a drepturilor și obligațiilor stabilite, este evident că Legea din anul 1912 este primul Cod al Muncii al României.

Note

Bibliografie
Monitorul Oficial al României

Marius-Cătălin Preduț, Codul muncii  comentat. Ediția a 2-a completată și revizuită. Protecția datelor personale, telemunca, munca virtuală și alte forme de muncă. Editura Universul Juridic, 2019.

Codul muncii al României


La microrregión de Itapipoca es una de las microrregiones del estado brasileño del Ceará perteneciente a la mesorregión Norte Cearense. Su población fue estimada en 2010 por el IBGE en 206.719 habitantes y está dividida en tres municipios, siendo Itapipoca uno de los más importantes centros del estado. Posee un área total de 3.718,827 km².

Municipios

 Amontada
 Itapipoca
 Trairi

Hidrografía y recursos hídricos
Prácticamente todo el territorio está localizado en la cuenca hidrográfica del río Mundaú y sus afluentes, río Cruxati y los arroyos Taboca, Sororó, Quandú y el río de los Tanques, además de los ríos Aracatiaçu y Aracatimirim. Las mayores represas se concentran en Itapipoca, son ellas el Pozo Verde con capacidad de 13.650.000 de metros cúbicos y el Quandú con capacidad para 4.000.000 de metros cúbicos.

Itapipoca

Microrregión de Itapipoca


Oxalis melanosticta er jurt af smæruættkvísl sem er upprunnin frá S-Afríku.

Tilvísanir

Súrsmæruætt

Oxalis melanosticta


Nicola Conforto o Conforti (Nápoles, 25 de septiembre de 1718 - Aranjuez, 17 de marzo de 1793) fue un compositor italiano.

Biografía
Estudió música en la ciudad natal en el Conservatorio di Santa Maria di Loreto, donde tuvo como maestros a Giovanni Fischietti y Francesco Mancini. Después de haber recibido la formación adecuada, se estrenó durante el carnaval del año 1746 en Nápoles como compositor de óperas con La finta vedova. En los años posteriores, puso en escena otros trabajos suyos, tanto en Nápoles como en Roma; la fama obtenida gracias a estos éxitos hizo que en el año 1750 recibiera el encargo de representar en el Teatro de San Carlos su primera ópera seria, Antigono.

En el año 1749 se casó con la cantante Zefferina Anselmi, de la cual tuvo dos hijos. En el año 1751 escribió la cantata Gli orti esperidi en honor de la emperatriz María Teresa I de Austria. Para celebrar la onomástica del rey de España Fernando VI puso en escena el 30 de mayo de 1752 el drama Siroe  y el 23 de septiembre de 1754 para la celebración del cumpleaños del rey de Nápoles Carlos III L'eroe cinese.

Estos dos trabajos obtuvieron numerosos aplausos en Madrid, tanto que en esta ciudad en el año 1755 fue nombrado compositor de ópera de la corte. Posteriormente recibió el título de maestro de capilla, pero a pesar de ello su importancia como compositor empezó a declinar y en los últimos años se dedicó siempre menos a la actividad compositiva escribiendo sólo ocasionalmente música para la festividad.

Obras

Óperas
 La finta vedova (commedia, libreto de Pietro Trinchera, 1746, Nápoles)
 La finta tartara (farsa, libreto de  A. Valle, 1747, Roma)
 L'amore costante (tragicommedia, libreto de Carlo de Palma, 1747, Nápoles)
 Antigono (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1750, Nápoles)
 Le cinesi (componimento drammatico, libreto de Pietro Metastasio, 1750, Milán; representado también como La festa cinese en Madrid en el año 1751)
 Gli ingenni per amore (commedia, 1752, Nápoles)
 Siroe (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1752, Madrid)
 La cantarina (intermezzo, libreto de Domenico Macchia, 1753, Madrid)
 La commediante (commedia, libreto de Antonio Palomba, 1754, Nápoles)
 Ezio (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1754, Reggio Emilia)
 L'eroe cinese (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1754, Madrid)
Adriano in Siria (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1754, Nápoles)
 La finta contessina (ópera bufa, 1754, Nápoles)
 Las modas (serenata, 1754, Aranjuez)
 Livia Claudia vestale (dramma, libreto de Anastasio Guidi, 1755, Roma)
 La ninfa smarrita (dramma, libreto de Giuseppe Bonecchi, 1756, Aranjuez)
Nitteti (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1756, Madrid)
 La forza del genio o sia Il pastor guerrero (commedia, libreto de Giuseppe Bonecchi, 1758, Aranjuez)
 L'Endimione (serenata, libreto de Pietro Metastasio, 1763, Madrid)
 Alcide al bivio (dramma, libreto de Pietro Metastasio, 1765, Madrid)
 La pace fra le tre dee
 Il sogno di Scipione (serenata)

Música sacra
 9 Lamentazioni per la Settimana Santa per soprano e orchestra ("9 Lamentaciones para Semana Santa para soprano y orquesta", 1766)
 Misere per 3 cori, viola, flauto, oboe e fagotto ("Miserere para 3 coros, viola, flauta, oboe y fagot", 1768)
 Mottetto per soprano e strumenti (Motete para soprano e instrumentos")

Otra música vocal
 Gli orti esperidi (cantata para 4 voces, texto de Pietro Metastasio, 1751, Nápoles)
 Il nido degli amori (cantata para soprano e instrumentos)
 La Pesca (dúo, texto de Giuseppe Bonecchi, 1756, Madrid)
 La danza: Nice e Tirsi (dúo, texto de Pietro Metastasio, 1756)
 Cara mi lasci oh Dio (dúo)
Otros 66 dúos y cantatas

Música instrumental
Sinfonia in re maggiore per archi e basso continuo ("Sinfonía en re mayor para cueras y bajo continuo")
Sinfonia in sol maggiore per archi ("Sinfonía en sol mayor para cuerdas")
Toccata per clavicembalo ("Tocata para clave")

Enlaces externos

Compositores del Clasicismo de Italia
Compositores de ópera de Italia
Nacidos en Nápoles
Fallecidos en Aranjuez

Nicola Conforto


An Trichocentrum lowii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Allen Rolfe, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark W. Chase och Norris Hagan Williams. An Trichocentrum lowii in nahilalakip ha genus nga Trichocentrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Guatemala. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichocentrum

Trichocentrum lowii


بوغوفينا (Боговина) هي مدينة في مقاطعة وسط صربيا في صربيا.

مراجع

أماكن مأهولة في صربيا
تيموشكا كرايينا
أماكن مأهولة في مقاطعة زاييتشار

بوغوفينا


"Master of Puppets" pjesma je američkog thrash metal sastava Metallica, objavljena samo u Francuskoj, 2. srpnja 1986. kao jedini singl s istoimenog trećeg studijskog albuma sastava.

Pjevač sastava, James Hetfield, objasnio je kako se pjesma "više-manje bavi drogom. Kako su se stvari zamijenile, umjesto da sam kontroliraš što govoriš i radiš, droge te kontroliraju." U doba objave albuma basist Cliff Burton izjavio je kako mu je ova pjesma bila najdraža s Master of Puppetsa. Pjesma je jedna od najpopularnijih pjesama sastava te se često svira na koncertima.

Izvori

Singlovi 1980-ih
Skladbe Metallice

Master of Puppets (pjesma)


{{Filmski umjetnik
|ime             = Ken Page
|slika           = Ken Page July 2017.jpg|mini|Ken Page
|opis slike      = Page u 2017.
|rodno ime       = Kenneth Page
|pseudonim       = Kenneth Page
|rođenje         = 20. siječnja, 1954.
|mjesto rođenja  =  St. Louis, Missouri, SAD
|smrt            =
|mjesto smrti    =
|godine rada     =
|web             =
|supruga         =
|suprug          =
|važnije uloge   =
|važniji filmovi =
|oscar           =
|emmy            =
|tony            =
|zlatni globus   =
|bafta           =
|cesar           =
|goya            =
|afi             =
|olivier         =
|saturn          =
|ostale_nagrade  =
}}Kenneth "Ken" Page''' (St. Louis, 20. siječnja, 1954.), američki je glumac.

Vanjske poveznice
 Ken Page na IMDB-u

Američki filmski umjetnici

Ken Page


La baronía de Grado es un título nobiliario español creado por el rey Alfonso XIII en favor de María del Pilar Herrero Collantes, hija del fundador del Banco Herrero, mediante real decreto del 22 de enero de 1919 y despacho expedido el 22 de abril del mismo año.

Su denominación hace referencia al municipio de Grado, perteneciente al Principado de Asturias.

Barones de Grado

Historia de los barones de Grado

 María del Pilar Herrero Collantes, I baronesa de Grado.
Casó con Martín González del Valle y Fernández Miranda, II marqués de la Vega de Anzo, caballero de la Orden de Montesa y gentilhombre de cámara del rey con ejercicio. El 10 de julio de 1953 le sucedió, por cesión, su hijo:

 Martín González del Valle y Herrero (Oviedo, 1918-4 de noviembre de 2015) II barón de Grado, Gran Cruz de la Orden Civil de Alfonso X el Sabio.
Casó con María de la Macarena Chávarri de la Mora. El 14 de septiembre de 2016, previa orden del 24 de junio del mismo año para que se expida la correspondiente carta de sucesión (BOE del 15 de julio), le sucedió su hijo:

Martín González del Valle y Chávarri, III barón de Grado.

Referencias

Grado
Grado
España en 1919

Baronía de Grado


අරිජිත් සිං (උපත 25 අප්‍රේල් 1987) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු ගායකයකු සහ සංගීත නිර්මාපකයෙකි. ඔහු ප්‍රධාන වශයෙන්ම හින්දී සහ බෙංගාලි භාෂාවලින් ගායනා කළ ද, අනෙකුත් විවිධ ඉන්දියානු භාෂාවලින් ද ගීත ගායනා කොට තිබේ. මොහු ජාතික සම්මානයක් සහ ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන හයක් හිමි කරගනිමින් වාර්තාවක් පිහිටුවා තිබේ. භාරතීය සහ පාකිස්තානී සංගීත ක්ෂේත්‍රයන් හි හොඳම ගායකයන්ගෙන් අයකු ලෙස සැළකෙන මොහුට දකුණු ආසියාව සුවිශාල රසික ප්‍රජාවක් ඇත. මොහු "පිළිවැයුම් ගායනයේ රජු" ලෙස ද විරුදාවලී ලබයි.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

21වන සියවසේ ඉන්දියානු ගායකයෝ
1987 උපත්
බෙංගාලි හින්දුවරු
බෙංගාලි ජනයා
බෙංගාලි පිළිවැයුම් ගායකයෝ

අරිජිත් සිං


Berta od Bloisa (francuski Berthe de Blois) (o. 1005. — o. 1080.) bila je francuska plemkinja, vojvotkinja supruga Bretanje i grofica supruga Mainea. Bila je kći Oda II., grofa Bloisa i njegove supruge, Ermengarde od Auvergnea.

Berta se 1018. udala za Alana III. od Bretanje, kojem je rodila sina, Konana II. od Bretanje i kćer, Hawiz od Bretanje. Kasnije, 1046., Berta se preudala za Huga IV. od Mainea, kojem je rodila grofa Herberta II. od Mainea.

Izvori

Grofice Mainea

Berta od Bloisa


الطيّ  هي عملية رياضية تستعمل في التحليل الدالي تقوم بتحوير دالة مخرجة من دالتين مدخلتين بحيث تكون قيمة الخرج عند أي لحظة زمنية متأثرة بكل قيم الدخل السابقة وتستخدم هذه الأداة الرياضية في عدة تطبيقات مثل :

 معالجة الإشارات
 معالجة الصور
 الإحصاء
 المعادلات التفاضلية
 الرؤية الحاسوبية

في أي نظام خطي ثابت زمنيا يمكن تعيين الخرج عن طريق القيام بعملية التفاف للدخل مع الاستجابة النبضية للنظام يمكن التعبير عنها بالمنظور الكلي أن الدالة الخارجة هي نتيجة تراكمية لضرب الدالة الداخلة مع الاستجابة النبضية الزمنية للنظام ويعتبر الالتفاف أهم أداة رياضية مستخدمة في معالجة الإشارات الرقمية.

الالتفاف رياضيا
يمكن القول أن الالتفاف في الزمن المستمر بالتطبيق الرياضي هو تكامل لمضروب دالتين تنزاح إحداهما زمنيا نحو الأخرى بطريقة يعبر عنها رياضيا كالتالي :

أما في الزمن المتقطع فهو مجموع لمضروب دالتين تنزاح إحداهما زمنيا نحو الأخرى بطريقة يعبر عنها رياضيا كالتالي :

و هذا تمثيل بياني لعملية الالتفاف المستمر بفرض أن إشارة الدخل هي الخضراء واستجابة النظام النبضية هي الحمراء أو العكس :

انظر أيضاً

 إزالة التفاف
 التفاف دركليه
 تجاوز الحد (إشارة)

مراجع

مناهل

لعبة تساعد على فهم مفهوم الالتفاف

تحليل دالي
تحليل فورييه
حساب تكاملي
عمليات ثنائية
معالجة رقمية للصور

الطي (رياضيات)


أنا وأنت وبابا في المشمش هو مسلسل مصري، من إخراج محمد فاضل (مخرج) وبطولة فردوس عبد الحميد وحسن عابدين ونخبة من النجوم، يحكي قصة موظف حكومي يكتشف وجود فساد في إدارته فيقع ضحية لهؤلاء الفاسدين فتسعى إبنته لإثبات براءته بالتعاون مع العديد من الأصدقاء فتدخل في مغامرات وصراع ضدهم.

شخصيات المسلسل
 فردوس عبد الحميد: وداد عبد الباقي الجوهري
 حسن عابدين: عبد الباقي الجوهري
 محمود الجندي: بشير أبو السعد جاد الله
 زيزي مصطفى: نور الهدى معتمد نجعاوي/نورا الدالي
 مصطفى متولي: إسماعيل
 المنتصر بالله: حلاوة
 سيد عزمي
 سناء شافع: مدحت السرنجاتي
 زين العشماوي: باهر الأمير
 عبد العزيز مخيون: يوسف عناني
 ماجدة زكي: نبيلة مرزوق
 يوسف داوود: لبيب شطا
 عادل أمين: سيد
 رجاء الجداوي: صفية
 إنعام سالوسة: إسعاد
 نور الدمرداش: صديق عشم الخير
 أحمد صيام: فودة
 محمد متولي: ضمضم أبو دقة
 أشرف عبد الباقي: حسن
 سامح السيد: رفيق
 هادي الجيار: بدير أبو السعد جاد الله
 محمد أحمد المصري:حلمي حمام
 نهلة رأفت
 سامي مغاوري: حسام
 محمد نجاتي: ياسر أبو السعد جاد الله
 محمد فريد: الغفير
 مصطفى حسين: ضيف شرف
 محمود رحمي: ضيف شرف
 علي جوهر
 توفيق الكردي
 سيد علام
 فكري صادق
 عطية عويس
 سيد جبر
 عبد الرحمن لملوم
 سعيد صديق
 زياد مكوك: نوفل سليم
 محمد جمعة: الزبون
 حسن مصطفى: أبو صالح العشري
 حسن كامي: السفير نجاتي سيف الدين
 لمياء الجداوي: ماجدة أبو السعد جاد الله
 نادية رفيق: والدة بشير
 ليلى فارس
 لاشينة لاشين: السكرتيرة
 عبد الله فرغلي: السمري بيه
 محمد الأدنداني: فتحي السفرجي
 محمد عتريس: عطا الله
 مصطفى توفيق
 أبو السعود عطية
 عبد الحميد أنيس
 حسن مصطفى علي
 أحمد كمالي

فريق العمل
 إخراج : محمد فاضل (مخرج).
 قصة وسيناريو وحوار وأشعار المشاهد الغنائية : أسامة أنور عكاشة.
 إنتاج : التليفزيون المصري قطاع إنتاج الفيديو.
 ضيوف شرف : مصطفى حسين (فنان الكاريكاتير)، رحمي (فنان العرائس).
 أشعار : أحمد فؤاد نجم (المقدمة، النهاية، مرثية يوسف، أستعراض الأقنعة).
 الموسيقى والألحان : فاروق الشرنوبى.
 توزيع موسيقى : ياسر عبد الرحمن.
 تصميم الاستعراضات : مجدى الزقازيقى.
 مهندس الديكور : عبد الهادي مكي.
 مهندس ديكور مساعد : زينات النجدى.
 مدير الإضاءة : عبد العزيز حمدى.
 مدير التصوير : محسن السيسي، وحيد شريف، عبد الله مصطفى، محمد ثابت، محممود حامد.
 مدير التصوير الخارجي : قدري أبو العلا.
 مونتاج اليكترونى : لبيب إبراهيم.
 ماكيير : سامى صيام.
 مونتاج :عبد المجيد محمد.
 إعداد موسيقى ومكساج : حسن صفافة.
 مدير إدارة الإنتاج : عبد الرحمن لملوم.
 منفذو الإنتاج : محمد أبو المجد، حسن الباسوسى، منتصر حسنى، حسن عبد العزيز.
 رئيس إنتاج الفديو : يوسف عثمان.
 توزيع : قطاع الشئون المالية والاقتصادية اتحاد الإذاعة والتليفزيون جمهورية مصر العربية.
 تنفيد المقدمة والنهاية : رمضان زكي، نبيل هريدي، أشرف شيحة.
 سكربت : رحمه المشرى.
 مساعد المخرج الأول : أشرف فايق.
 المخرج المنفذ : محسن فكرى.
 تصميم المقدمة : جمال عبد الحميد.

مصادر

 أنا وإنت وبابا في المشمش

مسلسلات أسامة أنور عكاشة
مسلسلات فردوس عبد الحميد
مسلسلات يوسف داوود

أنا وأنت وبابا في المشمش (مسلسل)


An Neottianthe secundiflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Neottianthe secundiflora in nahilalakip ha genus nga Neottianthe, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Neottianthe

Neottianthe secundiflora