Mircea Lucescu, (d. 29 Temmuz 1945, Bükreş), Rumen emekli futbolcu ve hâlen etkin teknik direktördür. Premyer-Liha ekibi FK Dinamo Kiev'i çalıştırmaktadır.

Lucescu, futbolculuk döneminde Dinamo Bükreş ile 7 kez Romanya Ligi şampiyonluğu yaşadı. Teknik direktörlük kariyerinde Galatasaray ile UEFA Süper Kupa, Şahtar Donetsk ile UEFA Kupası'nı kazanmıştır. Türkiye'de ayrı takımlarda iki yıl üst üste şampiyonluk yaşamıştır. Şahtar Donetsk ile sekiz, Dinamo Kyiv ile bir kere olmak üzere toplamda dokuz kez Ukrayna Ligi şampiyonluğu yaşadı.

Futbolculuk kariyeri
Lucescu, futbola 1961'de Școala Sportivă 2 Bukarest kulübünün altyapısında başladı. 2 yıl sonra Dinamo București takımının altyapısına geçti. 21 Haziran 1964'te Rapid Bükreş'i kendi sahalarında 5-2 mağlup ettikleri maçta ilk kez A takımda forma giydi. Sezon içinde bir maç daha oynadı. Sonraki sezon da yine altyapıda kalan Lucescu, sadece 1 maç forma şansı bulabildi. Dinamo Bükreş ise bu iki sezonda da Romanya şampiyonu oldu.

1965'te Lucescu, tecrübe kazanması için Romanya ikinci ligi takımlarından Ştiinţa Bükreş takımına kiralandı. Kulüp 1965-66 sezonunda Liga II'de ikinci olarak, o ligde kazandıkları en büyük ikinci başarıya sahip oldu. Sonraki sezon Politehnica Bükreş adını alan takım ligde 5'inci oldu. Lucescu bu iki sezonda forma giydiği toplam 39 maçta 12 gol kaydetti.

1967-68 sezonuyla beraber Lucescu, uzun süreli Dinamo Bükreş yıllarına geri döndü. Sezon içinde 17 maç oynayarak yavaş yavaş A takımın bir parçası olurken 1 de gol attı. 16 Haziran 1968'de oynanan Romanya Kupası finalinde Rapid Bükreş, 1-0 öndeyken, Lucescu 77'inci dakikada oyuna dahil oldu. Dinamo, bir dakika sonra 1-1 eşitliği sağladı. Uzatmalara giden maçta Lucescu, 115 ve 116. dakikalarda iki gol atarak maçı 3-1 yaptı ve kupayı Dinamo Bükreş'e kazandırdı.

Sonraki sezon 28 maçta 8 gollük performansıyla takımının lig ikinciliğine yardım eden Lucescu, UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda 1 maça çıkarak ilk kez Avrupa'da forma giymiş oldu. 1977'ye kadar Dinamo Bükreş forması giyen Lucescu, bu dönemde 4 lig şampiyonluğu gördü. Özellikler 1972-73 sezonunda 28 maçta 12 gollük performansı ile en yüksek gol performansını sergiledi. Ayrıca Şampiyon Kulüpler Kupası, UEFA Kupası ve Fuar Şehirleri Kupası organizasyonlarında forma giydi. Şampiyon Kulüpler Kupası'nda biri Atlético Madrid biri Real Madrid'e olmak üzere 2, UEFA Kupası'nda Boluspor'a bir gol attı.

1977'de Corvinul Hunedoara takımına transfer oldu. Dinamo Bükreş gibi çok başarılı bir takımdan sonra daha küçük bir kulüpte futbol hayatını sürdüren Lucescu, takımın en önemli isimlerinden biri oldu. 1978-79 sezonunda küme düştüler. 1979-80 sezonunda ise Liga II'yi birinci bitirerek geri döndüler. Lucescu, 1981-82 sezonunda takımın lig üçüncülüğüne 23 maçta 2 gol atarak katkıda bulundu. Bu derece 2008'de dağılan Corvinul Kulübü tarihinin en başarılı sonucu oldu. Lucescu sezon sonunda futbolu bıraktı.

Millî takım kariyeri
Ştiinţa Bükreş'te kiralık olarak oynadığı ikinci sezonda Lucescu, Romanya millî futbol takımına çağrıldı. 2 Kasım 1966'da İsviçre ile oynadıkları EURO 1968 eleme maçında ilk 11'de ve 90 dakika forma giyerek A millî oldu. 3 Aralık 1966'da ise 4. millî maçı olan Güney Kıbrıs ile deplasmanda oynanan EURO 1968 eleme maçında ilk golünü kaydetti. 15 Ocak 1969'da İngiltere ile oynanan hazırlık maçında ilk kez millî takım kaptanı oldu.

10 maç Ştiinţa Bükreş forması ile millî takıma çağrılan Lucescu, daha sonra Dinamo Bükreş forması giyerken de 57 kez millî takıma çağrıldı. Daha sonra da Corvinul Hunedoara takımındayken de 3 kez millî takıma çağrıldı.

Ülkesiyle 1970 FIFA Dünya Kupası'na katıldı. Kupa kadrosunda takımın kaptanıydı. 1938'den bu yana Romanya'nın katıldığı ilk FIFA Dünya Kupası'ydı. Lucescu, 3 grup maçına da ilk 11'de çıktı. Romanya, Pele'li Brezilya ve İngiltere'nin ardından üçüncü oldu ve bir üst tura çıkamadı. Bunun dışında 2. oldukları 1973-76 Balkan Oyunları'nda da forma giydi.

Lucescu millî takımla 4 Avrupa Futbol Şampiyonası elemesine (1968, 1972, 1976 ve 1980), 2 Yaz Olimpiyatları elemesine (1968 ve 1976) ve 3 kez FIFA Dünya Kupası elemesine (1970, 1974 ve 1978) katıldı. 4 Nisan 1979'da İspanya'ya karşı oynadıkları EURO 1980 elemesi Lucescu'nun futbolcu olarak son millî maçı oldu.

Lucescu, 1974-1979 arasında en çok millî takım forması giyen futbolcu rekorunun sahibiydi. Lucescu, ayrıca 4 kez Romanya U-23 ve 1 kez Romanya B millî takımı forması da giydi.

Teknik direktörlük kariyeri
Lucescu, formasını giydiği Corvinul Hunedoara takımı ile Liga II'ye düştükten sonra 1979'da futbolcu-menajer olarak görev yapmaya başladı. Lucescu, daha ilk sezonunda küme düşen takımı ikinci lig birincisi olarak Liga I'e geri döndürdü. 1982'de futbolu bırakana kadar bu takımda çalışan Lucescu, takım tarihinin en iyi başarısı olan lig üçüncülüğünü kazandırmanın yanı sıra, bu takımdan millî takıma futbolcu kazandırmayı da başardı.

Romanya
Romanya millî takımı, 1982 FIFA Dünya Kupası elemelerinde de başarı gösteremeyince İsviçre'ye kendi sahasında 2-1 yenilen Valentin Stanescu'yu kovdu. 11 Kasım 1981'de yine İsviçre'yle oynanacak son eleme maçından itibaren Corvinul hocası ve futbolcusu Lucescu takımın başına geldi. Romanya formalite maçında 0-0 berabere kaldı. Lucescu böylece futbolcuyken İsviçre ile başlayan millî takım hayatını, teknik direktör olurken de İsviçre ile bir maç yaparak başlattı. Yanına Mircea Rădulescu'yu yardımcı olarak aldı.

Lucescu, ilk ciddi sınavını 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde verdi. Genel olarak Dinamo Bükreş, Universitatea Craiova ve Corvinul Hunedoara takımlarından oluşturduğu kadro ile İsveç, Çekoslovakya, İtalya ve Güney Kıbrıs'lı gruptan birinci olarak çıktı. Bunun dışında hazırlık maçlarında 17 yaşındaki Gheorghe Hagi'yi millî takıma kazandırıp, bir eleme maçında da 45 dakika oynattı. EURO 1984'te ise İspanya, Portekiz ve Batı Almanyalı grupta 3 maçta 1 beraberlik alarak grup sonuncusu oldular.

Romanya Futbol Federasyonu, 1986 FIFA Dünya Kupası elemelerinde de Lucescu'yla çalıştılar. İngiltere, Kuzey İrlanda, Finlandiya ve Türkiye gruplarında Kuzey İrlanda'nın bir puan gerisinde kalan Romanya, FIFA Dünya Kupası'na gitme şansını elde edemedi. Federasyon takımı Lucescu ile o sezon Steaua București'i Şampiyon Kulüpler Kupası'nda şampiyon yapıp tarihe geçen teknik adam Emeric Ienei'yi takımı 1988 Avrupa Şampiyonası elemelerine hazırlamak için görevlendirdi. Bir hazırlık maçı ve ilk eleme maçında Avusturya karşısında alınan 4-0'lık galibiyetten sonra Lucescu, görevi Ienei'ye bıraktı. Lucescu toplamda 59 maça çıkarak o zamanın en fazla maça çıkan millî takım antrenörü oldu.

Dinamo Bükreş
1985-86 sezonunun 14. haftasında Dinamo București'nin başına geçti. Geldiği gibi Avrupa şampiyonu Steaua Bükreş'i 1-0 yenerek Cupa României'nin sahibi oldular. Böylece 1986-87'de 18 yıllık aradan sonra tekrar UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda oynama hakkı kazandılar. Lucescu böylece Bükreş'in ilk Kupa Galipleri Kupası macerasında futbolcu olarak görev almışken, aynı sahneye teknik adam olarak döndü. Ancak 17 Nëntori Tirana'ya elendiler. Ligde ise 1990'a kadar takımın başına kalan Lucescu, 1989-90 sezonuna kadar hem ligde hem de kupada hep ikincilik aldı. Birinciliği ise ezeli rakipleri Steaua București kazanıyordu.

1987-88 sezonu Kupa finali ise ilginç olaylara sahne oldu. Lucescu'nun takımı Steaua Bükreş karşısında 1-0 yenik durumdayken, 87. dakikada Florin Valeriu Răducioiu'nun attığı golle maça eşitlik geldi. 90. dakikada Steaua Bükreş, Gabi Balint'in golüyle durumu 2-1 yaptı ancak hakem kararıyla gol geçerlilik kazanmadı. Dönemin lideri Nikolay Çavuşesku'nun oğlu Valentin, Steaua Bükreş'in yöneticilerinden biriydi ve onun emriyle Steaua'a sahadan çekildi. Maç, Romanya Federasyonu kararıyla 2-1 Steaua Bükreş galibiyetiyle tescillendi ve kupa onlara verildi. 1988-89 sezonunda lig ve kupa ikinciliğinin yanında Kupa Galipleri'nde takım büyük bir başarıya imza atıp çeyrek finale çıktı ancak Sampdoria'ya 1-1 ve 0-0 beraberliklerle elendiler.

1989-90 sezonu sırasında Aralık ayından yaşanan Romanya devrimi ile Ceauşescu, yönetimden indirildi ve Steaua efsanesi sona erdi. Dinamo Bükreş, 6 yıl sonra lig şampiyonluğuna ulaştı. Ayrıca rakipleri Steaua'yı Romanya Kupası finalinde de 6-4 yenerek kupaya ulaştılar. Sezon içinde Dinamo Bükreş'in Kupa Galipleri'ndeki en büyük başarısı olan yarı final geldi. Yarı finalde Anderlecht'e iki maçta da 1-0 yenilerek elendiler. Devrim sonrası 1988'de Steaua'nın kazandığı olaylı kupa da Dinamo Bükreş'e verilmek istense de takım bunu kabul etmedi.

İtalya yılları
Olaylı geçen Romanya yılları sonrası kazanılan başarılar sonrası, 1990'da Lucescu ilk kez yurtdışına çıkıp, AC Pisa 1909 takımının başına geçti. Takım Serie A'ya yeni yükselmiş bir takımdı. Lucescu, takımı birinci ligde tutamadı ve sezon sonunda ayrıldı. AC Pisa'nın Serie A'daki son sezonu olmuştu.

Lucescu, görevine İtalya'da devam edip Serie B takımlarından Brescia Calcio'nun başına geçti. 1991-92 sezonunda Serie B birincisi olarak takımı Serie A'ya çıkarma başarısını gösterdi. 1992-93 sezonu zor bir sezon oldu. Son haftaya girilirken 5 takımın düşme ihtimali vardı. Son hafta oynanan maçlar sonucu Brescia, Udinese ve Fiorentina üçlüsünden ikisi üçlü averaj ile küme düşecekti. En kötü averajlı Fiorentina küme düşerken Brescia, Udinese ile oynadığı play-off maçını kaybederek küme düştü.

1993-94 sezonunda Serie B'de alınan üçüncülük, takımın tekrar Serie A'ya çıkması demekti. Lucescu sadece bu başarıyla kalmayıp İngiliz-İtalyan Kupası'nda finalde Notts County'yi 1-0 yenen Brescia'ya ilk ve tek şampiyonluğunu getirdi. Ancak sonraki sezon Brescia tarihinin en kötü sezonlarından biri oldu, Juventus ve Inter beraberlikleriyle başlanan sezonda takım ligden ilk düşen ekip oldu. Lucescu ve Moro ikilisi bir ara gönderildilerse de üst üste alınan 5 mağlubiyet sonrası yeniden getirildiler. 1995-96 sezonuna da iyi başlasalar da daha sonra takım, kötü bir performans gösterince Lucescu lig bitmeden kovuldu. Brescia, küme düşmekten zor kurtuldu.

1996-97 sezonu için Lucescu, Serie A takımlarından AC Reggiana ile anlaştı. Ancak sonuçlar iyi gelmeyince Lucescu, yine sezon sonunu göremedi ve Reggiana, küme düştü.

Rapid Bükreş ve Inter

1997'de Lucescu, 7 yıllık aradan sonra ülkesine dönmeye karar verdi. Bu sefer Rapid București takımının başına geçti. 1970'lerin başına beri Romanya futbolundan silinmiş olan Rapid Bükreş'i şaha kaldıran Lucescu, lig ikincisi olmasının yanında 1975'ten alınamayan Romanya Kupası'nı da müzeye getirdi.

1998-99 sezonuna Rapid Bükreş'te başlayan Lucescu, Kasım ayında Luigi Simoni'nin yerine ünlü ekip Internazionale'ya transfer oldu. Lucescu, UEFA Şampiyonlar Ligi'nde grupların son maçında galibiyet alıp, çeyrek finale çıktı. Manchester United ile karşılaşan Inter, ilk maç çok kötü oynayıp 2-0 yenildi. Kendi sahasında ise 1-0 önde götürdüğü maçta, bir gol daha bulamayıp, 88. dakikada Paul Scholes golü ile 1-1 berabere kaldı ve elendi. Avrupa'dan elenen Inter, ligde de başarılı sonuçlar alamayınca Lucescu, 4 ay görev yaptığı Inter'den 21 Mart'ta kovuldu.

Lucescu ise sezonun geri kalanında Rapid Bükreş'e geri döndü. Sezon sonu şampiyonluk kazanan ekip 1967'de kazandığı ilk şampiyonluktan sonra ikinci kez şampiyon oldu. Kupada da iddialı olan Rapid Bükreş, kupayı finalde penaltılarla Steaua Bükreş'e kaybetti. 1999'a tarihinde ilk defa Romanya Süper Kupası'nı kazanarak başlayan ekip, sezon sonu lig ikincisi oldular.

Türkiye yılları

2000 yılında Lucescu, Fatih Terim'in İtalya kariyerine başlaması nedeniyle önceki sezonun UEFA Kupası sahibi Galatasaray'a transfer olarak Türkiye'ye geldi. UEFA Süper Kupası finalinde İspanyol devi Real Madrid'le karşılaşan Galatasaray, uzatmalarda attığı golle maçı 2-1 kazandı. Galatasaray, tarihinde ilk kez Süper Kupa'yı kazanırken, Lucescu ise kariyerinin ilk Avrupa Kupası'nı kazanmış oldu. 2000-01 sezonunda 6. haftadan sonra ligde birincilik ve ikincilik arasında gidip geldi. 30. hafta Adanaspor'u 4-1 yenerken, rakibi Fenerbahçe, Trabzonspor'a 1-0 yenilince liderlik koltuğuna oturdu. Ancak 31. hafta oynanan Kadıköy'de oynanan Fenerbahçe maçını Ali Güneş ve Yusuf Şimşek'in golleriyle rakip takım Fenerbahçe 2-1 kazanınca, Galatasaray ikinciliğe düştü ve son 3 haftada sıralama değişmedi. Lig şampiyonluğu son anda kaçmış olsa bile Lucescu, Galatasaray'ın UEFA Şampiyonlar Ligi'ndeki en başarılı performansını göstermesini şağladı ve çeyrek finale kadar çıkan Galatasaray, Real Madrid'î İstanbul'da 3-2 yenmesine karşın, İspanya'da 3-0 yenilip elendi. Türkiye Kupası'nda da yarı finale yükselen Galatasaray, nefes kesen bir maçta Fenerbahçe ile 4-4 berabere kalıp, penaltılarla elendi.

Sonraki sezonda ise Galatasaray, uzun süre lider götürdüğü ligi şampiyon olarak tamamladı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde de başarılı performans gösteren Galatasaray, ikinci tura yükselip, FC Barcelona, Liverpool ve Roma'lı grupta 5 beraberlik 1 mağlubiyet alıp, gruptan çıkma şansını son maçta kaçırmıştı. Sezonun tek hayal kırıklığı ise kupada Erzurumspor'a 1-0 yenilerek elenmeleri oldu.

Şampiyon olduğu sezondan sonra Galatasaray, eski teknik direktörü Fatih Terim'i tekrar göreve almak için Mircea Lucescu'nun görevine son verdi.

Beşiktaş
Lucescu ise 100. yılını yaşayan Beşiktaş'a transfer oldu. 6. haftada takımı üçlü savunmaya geçirdi. 12. haftada liderliğe getirdiği Beşiktaş'ı sezon sonuna kadar öyle götürdü. Galatasaray ile yarışan Beşiktaş, rakiplerini Lucescu'nun Galatasaray'dan getirip, Beşiktaş taraftarıyla barıştırdığı Sergen Yalçın'ın golüyle yenerek şampiyonluğunu ilan etti. Beşiktaş, sadece bir maçta yenildi. Lucescu ayrıca Federico Giunti ve Antônio Carlos Zago gibi İtalyan Ligi kökenli futbolcuları takıma kazandırdı, Sergen, Pascal Nouma ve Serdar Topraktepe gibi eski Beşiktaşlı'ları tribünlerle sorun yaratmadan takıma kazandırdı. Ayrıca Romanya'da Rapid Bükreş'te futbolcusu olan Daniel Pancu'yu kadroya kattı ve kaleci Óscar Córdoba'nın mutlaka Beşiktaşta olmasını istedi. Lucescu'lu Beşiktaş, UEFA Kupası'nda çeyrek finale çıkarak, tarihlerinin en büyük başarısına imza attılar. Total futbol ve savunma futbolunu birleştirerek farklı bir sistem yaratmıştı. O sezon takımdaki hemen hemen herkes gol atmıştı.

2003-04 sezonu da oldukça başarılı başlamıştı. İlk yarıyı 17 maçta 13 galibiyet 4 beraberlik ile bitiren Beşiktaş, en yakın rakibi Fenerbahçe'nin 8 puan önündeydi. Ayrıca UEFA Şampiyonlar Ligi'nde gruplarda başarılı bir performans gösteren Beşiktaş, Chelsea'yi İngiltere'de 2-0 yenme başarısını gösterdi. Son grup maçını İstanbul HSBC terör saldırıları yüzünden Almanya'da oynayan Beşiktaş, Chelsea'ye yenildi. Beşiktaş buna rağmen gruptan ikinci olarak tarihinde ilk kez bir üst tura çıkacakken, Sparta Prag, Lazio'yu uzatmalarda attığı golle 1-0 yenince Beşiktaş grup üçüncüsü olarak UEFA Kupası'na kaldı.

Beşiktaş devre sonunda ligin en çok gol atıp en az gol yiyen takımı olmuştu. En yakın rakibi Fenerbahçe'ye 11 puan fark atmıştı. Beşiktaş, ikinci yarıya kendi sahasında oynadığı Samsunspor maçıyla başladı. Cem Papila'nın yönettiği maçta rakip takım 1-0 öne geçmişken Pancu'nun golüyle Beşiktaş durumu 1-1 yaptı. Ancak ilk yarı sonunda üç Beşiktaşlı futbolcu (Zago, Ahmet Yıldırım ve İbrahim Üzülmez) kırmızı kartla oyun dışında kaldı. 8 kişi kalan Beşiktaş 4-1 geriye düştü. 4. golden sonra çıkan olaylarda Pancu da kırmızı kart gördü. 84. dakikada İlhan Mansız da kırmızı kart görünce maç hükmen 4-0 Samsunspor galibiyetiyle tescillendi. Maçtan sonra Lucescu canlı yayına bağlanıp Ahmet Çakar ile şiddetli bir tartışma yaşadı. Bu olaydan sonra medyada Beşiktaş aleyhine döndü. Ayrıca maçta hakem Papila'nın suratına kartopu atılmıştı. Bu yüzden Beşiktaş 1 maçını Kocaeli'de oynamak zorunda kaldı. Devamındaki maçlarda puan kayıpları yaşayan Beşiktaş, ligi üçüncü bitirip, Fenerbahçe'nin 14 puan gerisinde kaldı. UEFA Kupası'nda da Valencia'ya elendiler. Lucescu, bu dönemde hem Türkiye Futbol Federasyonu'yla hem de Türk futbol medyasıyla büyük sorunlar yaşadı. Mayıs 2004 yılında röportaj verirken kullandığı ''Çavuşesku döneminin Rumen ligi Türk liginden daha temizdi'' cümlesi yankı buldu. Bu cümleden sonra dönemin Türkiye Futbol Federasyonu başkanı Haluk Ulusoy, Lucescu'ya ülkeye hakaret edildiği gerekçesiyle uyarıda bulundu. Lucescu Türkiye'den ayrıldıktan sonra Hıncal Uluç:''Lucescu, geldi, Türkiye'yi kirletti, kiriyle defoldu gitti. Cehenneme kadar yolu var! Hâlâ konuşuyor. Oh be ondan ne güzel kurtulmuşuz. Şampiyonluğunu çalmışız. Sinan Engin'e soralım mı, takımı kim şampiyon yaptı, yoksa Sinan mı? Göreceksiniz Şahtar'da hiçbir şey yapamayacak futboldan anlarım ben adım gibi eminim'' dedi.

Şahtar Donetsk

Lucescu 2004 yılı Mayıs ayında Shakhtar Donetsk'in başına geçti. Kulüpteki ilk kupası olan 2003-04 Kubok Ukraniy'i 30 Mayıs tarihinde Dnipro Dnipropetrovsk kulübünü 2-0 yenerek aldılar. Kulübündeki ilk tam sezonunda 2004-05 Premier League şampiyonu oldu. Sonraki sezon tekrar Premier League şampiyonu olan Şahtar, Süper Kupası'nı da müzelerine götürdüler. 2006-07 sezonunda Dinamo Kyiv'in ardından ikinci olan Lucescu'lu Şahtar 2007-08 sezonunda hem lig, hem de kupa şampiyonu oldu. 2008-09 sezonundaki tek yerel kupası Süper Kupa olan Şahtar yeni adıyla UEFA Avrupa Ligi olan UEFA Kupası'nı kazanarak Avrupa'daki ilk kupasını aldı. 2009 UEFA Kupası Finali'nde Werder Bremen'i uzatmalarda 2-1 mağlup etti. 2009-10 sezonunda Şahtar tekrar lig şampiyonu oldu. 2010-11 sezonu Lucescu'nun en başarılı sezonu oldu. O sezon Şahtar Premier Lig, Kubok Ukraniy ve Süper Kupası'nı da müzesine götürdü. Ayrıca Şampiyonlar Ligi'nde grubunu birinci bitirerek bir üst tura çıktı. Orada Roma'yı ilk maçta 3-2, sonraki maçta 3-0 yenerek çeyrek finale çıkma başarısı gösterdi. Çeyrek finaldeki rakibi Barcelona'ya elendi. Sonraki sezon Premier Lig ve Kubok Ukraniy'i tekrar kazanan Lucescu yönetimindeki Şahtar, altı kez Premier Lig ve dört kez Kubok Ukraniy'i almış oldu. Şahtar o sezon Şampiyonlar Ligi G grubunda yer aldı, ancak APOEL, Zenit ve Porto'nun da yer aldığı o grubu dördüncü bitirerek Avrupa'ya veda etti. Aynı sezonda oğlu Răzvan Lucescu kalecilik yaptığı ve 2004-2007 yılları arasında çalıştırdığı Rapid București takımının başına tekrar geçti. Kasım 2005 tarihinde UEFA Kupası grubunda Şahtar ve Rapid aynı grupta yer almıştı. Böylece baba oğul rakip olarak karşı karşıya gelmişti.

2013-14 sezonunda Lucescu, Şahtar ile son lig şampiyonluğunu yaşadı. Bir sonraki sezon takım Donbass Savaşı yüzünden maçlarını Lviv'de oynamaya başladı. Ayrıca savaş durumu takımın transferlerini de etkiledi. Bu nedenle Lucescu'nun Şahtar'ı büyük sıkıntılar yaşamaya başladı. 2015-16 sezonu Lucescu'nun Şahtar'ı çalıştırdığı son sezon oldu. Suberkubok Ukrayini ile başlayan sezonu lig ikincisi olarak tamamlayan takım, UEFA Avrupa Ligi'nde ise yarı finalde kupanın sahibi olacak Sevilla FC'ye elendi. 2016 yılının başında takımı bırakacağını açıklayan Lucescu, 21 Mayıs 2016 Kubok Ukraniy finalinde takımının başına son kez çıktı. Zorya Luhansk'ı 2-0 yenen Şahtar kupanın sahibi oldu. Lucescu da kupalarla geçen Şahtar dönemini yine bir kupayla sonlandırdı.

Lucescu 2004 Mayıs ayından itibaren Shakhtar takımının 573 maçında teknik direktörlük görevinde bulundu. Bu süre içerisinde 8 kez lig şampiyonluğu, 6 kez Kubok Ukraniy şampiyonluğu, 7 kez Suberkubok Ukrayini şampiyonluğu ve 1 kez de UEFA Avrupa Ligi şampiyonluğu olmak üzere toplamda 22 kupa kazandı. Lucescu 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında Ukrayna'da Yılın Teknik Direktörü ödülü aldı. 29 Mayıs 2009 tarihinde Lucescu'ya UEFA Kupası'ndaki ve Ukrayna futbolundaki başarısı nedeniyle Donetsk şehrinin meclisi tarafından "Donetsk Onursal vatandaşlığı" unvanı verildi.

Zenit
Lucescu, 2015-16 sezonunun sona ermesiyle birlikte, Rus kulübü FK Zenit ile anlaşmaya vardı ve yıllık 4.5 milyon € karşılığında 2+1 yıllık sözleşmeyi imzaladı. Lucescu'nun Şahtar'daki yardımcısı Alexandru Spiridon ile eski kulübündeki masör ve fizyoterapistler de Zenit'te göreve başladı. 2016-17 sezonunda takımı ligi üçüncü bitirip, Şampiyonlar Ligi'ne gidememesi nedeniyle yönetim tarafından görevine son verildi.

Türkiye
2017 yaz döneminde Lucescu'nun adı tekrar Türk kulüpleri ile anılmaya başladı. Ağustos ayı başında eski takımı Galatasaray'ın başkanı Dursun Özbek tarafından kendisine futbol direktörlüğü teklif edildi. Bir gün sonra ise TFF başkanı Yıldırım Demirören'den ise Türkiye millî futbol takımı teknik direktörlüğü teklifi aldı ve bu teklifi kabul eden Lucescu, millî takım ile 2+1 yıllık bir sözleşmeye imza attı. 11 Şubat 2019 tarihinde ise sözleşmesi karşılıklı olarak feshedildi.

Dinamo Kiev
23 Temmuz 2020'de Lucescu, Ukrayna'ya döndü ve Dinamo Kyiv'e imza attı.

Özel hayatı
Lucescu'nun çok eğitimli bir kişi olduğu bilinmektedir. Genç yaşta altı yabancı dil öğrendi: Anadili Rumence dışında İngilizce, Portekizce, İspanyolca, İtalyanca, Fransızca ve Rusça konuşabilmektedir. Romanya'da bir koç olarak, oyuncularına tiyatroya gitmenin veya kitap okumanın restoranlara gitmekten çok daha yararlı olduğunu söylediği sık sık dile getirilmiştir. Ayrıca oyuncularına üniversiteye gitmeleri için baskı yapmıştır. Oğlu Răzvan Lucescu da bir futbolcuydu ve 2019-2021 yılları arasında El-Hilâl'i çalıştırmıştı. 2021 yılında ise AS PAOK'u çalıştırmaya başlamıştır.

15 Temmuz 2009'da Lucescu, infarktüs geçirmiş ve Donetsk'teki acil hastanede ameliyat edilmiştir.

6 Ocak 2012'de Bükreş'te bir trafik kazası geçirdi ve ciddi şekilde yaralandı.

Kariyer istatistikleri

Oyuncu

Teknik direktörlük istatistikleri

Detaylı lig karnesi
 Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.

Shakhtar teknik direktörlüğü

Başarılar

Futbolcu olarak

 Liga I Şampiyonluğu (6):
 Dinamo București - 1964, 1965, 1971, 1973, 1975, 1977
 Liga II Şampiyonluğu (1):
 Corvinul Hunedoara - 1980
 Cupa României Şampiyonluğu (2):
 Dinamo București - 1964, 1968

Teknik direktör olarak
  Dinamo București
 Romanya Ligi: 1989-90
 Cupa României : 1985-86, 1989-90
 UEFA Kupa Galipleri Kupası Yarı final: 1989-90
  Brescia Calcio
 Serie B: 1991-92
 Anglo-İtalyan Kupası: 1993-94
  Inter Milan
 UEFA Şampiyonlar Ligi Çeyrek final: 1998-99
  Rapid București
 Romanya Ligi: 1998-99
 Cupa României: 1997-98
 Supercupa României: 1999
  Galatasaray
 Süper Lig: 2001-02
 UEFA Süper Kupası: 2000
 UEFA Şampiyonlar Ligi Çeyrek final : 2000-01
  Beşiktaş
 Süper Lig: 2002-03
 UEFA Kupası Çeyrek final: 2002-03
  Shakhtar Donetsk
 Premyer-Liha: 2004-05, 2005-06, 2007-08, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14
 Kubok Ukraniy: 2003-04, 2007-08, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2015-16
 Superkubok Ukrayini: 2005, 2008, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015
 UEFA Kupası: 2008-09
 UEFA Süper Kupası İkinci : 2009
 UEFA Şampiyonlar Ligi Çeyrek final: 2010-11
  Zenit Sankt Peterburg
 Superkubok Rossii: 2016
  Dinamo Kyiv
 Superkubok Ukrayini: 2020
 Premyer-Liha: 2020-21

Bireysel
 Beşiktaş'ta tüm zamanlarda UEFA Avrupa kupalarında en çok maça çıkan teknik direktör REKOR (18 maç) (Şenol Güneş ile birlikte)
 Beşiktaş'ta tüm zamanlarda Süper Lig'de en çok puan toplayan teknik direktör REKOR (85 puan): 2003 (Eski rekor 83 puan ile Gordon Milne'ye aitti.)
 Beşiktaş'ta tüm zamanlarda Süper Lig'de en çok galip gelen 2. teknik direktör (26 Galibiyet): 2003 (Rekor 29 puan ile Ljubiša Spajić ve András Kuttik'e ait.)
 Beşiktaş'ta tüm zamanlarda 18 takımlı Süper Lig'de en çok galip gelen teknik direktör REKOR (26 Galibiyet): 2003</small>

Ayrıca bakınız
 UEFA Kupası ve Avrupa Ligi kazanan teknik direktörler listesi
 UEFA Süper Kupası kazanan teknik direktörler listesi

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1945 doğumlular
Bükreş doğumlu sporcular
Rumen futbolcular
Rumen teknik direktörler
1970 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
FC Dinamo București teknik direktörleri
FC Rapid București teknik direktörleri
Brescia Calcio teknik direktörleri
Beşiktaş teknik direktörleri
Galatasaray SK teknik direktörleri
FK Şahtar teknik direktörleri
FK Dinamo Kyiv teknik direktörleri
FK Zenit teknik direktörleri
Romanya millî futbol takımı teknik direktörleri
FC Internazionale Milano teknik direktörleri
Süper Lig şampiyonluğu kazanan teknik direktörler
Rumen gurbetçi teknik direktörler
Serie A teknik direktörleri
İtalya'daki gurbetçi teknik direktörler
Türkiye'deki gurbetçi teknik direktörler
Ukrayna'daki gurbetçi teknik direktörler
Rusya'daki gurbetçi teknik direktörler
İtalya'daki Rumen gurbetçiler
Türkiye'deki Rumen gurbetçiler
Ukrayna'daki Rumen gurbetçiler
Rusya'daki Rumen gurbetçiler
1984 Avrupa Futbol Şampiyonası teknik direktörleri
UEFA Avrupa Ligi kazanan teknik direktörler
Türkiye millî futbol takımı teknik direktörleri
Orta saha futbolcuları
AC Reggiana 1919 teknik direktörleri
FC Corvinul Hunedoara futbolcuları
FC Dinamo București futbolcuları
FC Sportul Studențesc București futbolcuları
AC Pisa 1909 teknik direktörleri
Ukrayna Liyakat Nişanı, 3. sınıf sahipleri
Romanya Yıldızı Nişanı sahipleri
Romanya millî futbol takımı futbolcuları
Rossiyskaya Premyer-Liga teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
Premyer-Liha teknik direktörleri

Mircea Lucescu


MPEG-D é um grupo de padrões para codificação de áudio formalmente conhecido como ISO/IEC 23003 - tecnologias de áudio MPEG, publicado desde 2007.

O MPEG-D consiste em quatro partes:
 MPEG-D Part 1: MPEG Surround (também conhecido como Codificação de Áudio Espacial)
 MPEG-D Part 2: Codificação de Objeto de Áudio Espacial (SAOC)
 MPEG-D Part 3: Fala unificada e codificação de áudio
 MPEG-D Part 4: Controle de Faixa Dinâmica
 MPEG-D Part 5: Áudio não compactado no formato de arquivo MPEG-4

MPEG
Codecs de áudio
Normas ISO/IEC

MPEG-D


Sinningia speciosa é uma espécie de planta do gênero Sinningia e da família Gesneriaceae.
As populações apresentam variação morfológica ao longo de sua distribuição, ocorrendo em afloramentos rochosos em meio à vegetação de florestas ombrófilas, estacionais semidecíduas e na restinga.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1888 por Henri Ernest Baillon.
Os seguintes sinônimos já foram catalogados:
 Gloxinia caulescens  Lindl.
 Gloxinia digitaliflora  Paxt.
 Gloxinia discolor  Kuntze
 Gloxinia fifyana  Lem.
 Gloxinia variabilis  Carrière
 Ligeria caulescens  (Lindl.) Dcne.
 Ligeria digitaliflora  (Paxton) Decne.
 Ligeria discolor  Decne. ex Hanst.
 Ligeria maximiliana  Hanst.
 Ligeria menziesiana  (Young ex Otto & A. Dietr.) Hanst.
 Ligeria speciosa caulescens  (Lindl.) Hanst.
 Ligeria speciosa macrophylla  (Lodd.) Decne.
 Orobanche cernua  Vell.
 Sinningia maximiliana  (Hanst.) Benth. & Hook. ex Fritsch
 Sinningia variabilis  (Carrière) Bedd.
 Gloxinia speciosa  Lodd.
 Ligeria speciosa  (Lodd.) Decne.

Forma de vida
É uma espécie rupícola e herbácea.

Descrição
																									<p>É uma planta de 15-30(-60) centímetros de altura, glabrescente a pubérula, caule pouco desenvolvido ou formando entrenós de 2-7 cm, ereto ou prostrado; folhas em pseudo-roseta ou opostas em poucos pares, pecíolo 1-4 cm; pedicelo ereto, 5-10cm de comprimento, lâminas com venação esbranquiçada presente ou ausente, cálice com lacínias eretas, corola roxa, lilás ou bicolor combinando estas cores com lobos brancos, fauce mais escura ou mais clara com pontuação vináceas.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo, Minas Gerais e Rio de Janeiro.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta estacional semidecidual, floresta ombrófila pluvial e restinga.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Araujo, A.O.; Chautems, A.; Rossini, J. Sinningia  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Sinningia speciosa no projeto Flora e Funga do Brasil
 Sinningia speciosa no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Sinningia
Plantas descritas em 1888
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Sinningia speciosa


Gary Charles "Gar" Samuelson (Dunkirk, New York, SAD, 18. veljače 1958. - Orange City, Florida, SAD, 14. srpnja 1999.) bio je američki glazbenik, najbolje znan kao bubnjar američkog thrash metal sastava Megadeth od 1984. do 1987. godine, pridonoseći na njegovim prvim dvama albumima, Killing Is My Business... and Business Is Good! (1985.) i Peace Sells... but Who's Buying? (1986.).

Smatra se jednim od najutjecajnijih bubnjara thrash metala, kao i pionirom uvođenja jazz fuzije u thrash metal.

Izvori

Članovi sastava Megadeth
Američki bubnjari heavy metala

Gar Samuelson


Turska česma je česma iz vremena osmanske vlasti na Klisu.

Opis
Česma se nalazi zapadno od tvrđave uz put koji iz "Varoša" vodi u tvrđavu. Čitav prostor oko česme je zapravo jedan mali klanac između brda Greben i Klisa gdje često izviru veće količine vode i koji je oduvijek imao i svojevrsnu komponentu svetišta (reljef s prikazom ilirskog Silvana je sačuvan u litici 50-ak metara južnije, prema legendi tu je u srednjem vijeku bio samostan itd.). Česma je pravokutnog tlocrta s cisternom za kaptažu vode u stražnjem dijelu. Prednji dio je otvoren kao trijem i presvođen orijentalnim šiljastim svodom. U trijemu se nalaze tri jednostavno ukrašene niše orijentalnih karakteristika iz kojih izlazi voda. Iznad niša je ploča bez natpisa ( izgleda da nikada i nije bio uklesan). Uz bočne strane česme nekada su postojale i kamene klupe. Radi se o tipu tzv. mihrab česme (česme s nišama) i jedini je ovakav spomenik sačuvan kod nas.

Zaštita
Pod oznakom Z-6450 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Klis

Turska česma na Klisu


Joshua Ishaele Jacob-Heron Laurent, né le  à Leytonstone, est un footballeur anglais qui évolue au poste de milieu de terrain à Stoke City.

Biographie

Il commence sa carrière à Queens Park Rangers, mais n'obtient jamais sa chance avec l'équipe première. Le , il est prêté à Braintree Town. Le 22 février, il réalise ses débuts pour le club lors d'un match contre les Kidderminster Harriers.

Le , il rejoint Brentford.

Le , il rejoint Hartlepool United.

Le , il rejoint Wigan Athletic.

Après un passage à Bury, il signe en faveur de Shrewsbury Town le . Le , il se met en évidence en étant l'auteur d'un doublé en League One (troisième division), lors de la réception du Bristol Rovers. Il ne peut toutefois empêcher la défaite de son équipe, 3-4.

Le , il rejoint Reading. Lors de la saison 2020-2021, il inscrit trois buts en Championship (deuxième division) avec cette équipe.

Le , il rejoint Stoke City.

Références

Liens externes

Footballeur anglais
Joueur du Brentford FC
Joueur du Newport County AFC
Joueur du Hartlepool United FC
Joueur du Wigan Athletic FC
Joueur du Bury FC
Joueur du Shrewsbury Town FC
Joueur du Reading FC
Naissance en mai 1995
Naissance à Leytonstone

Josh Laurent


ලී ටේ-මින්, ටේ-මින් ලෙස වඩාත් ප්‍රසිද්ධය. ඔහු දකුණු කොරියානු ගායකයෙක්, නළුවෙක් සහ නර්තන ශිල්පියෙක්.

ටේ-මින්


Rugat est un toponyme valencien notamment porté par :
 Rugat, commune de la comarque de la Vall d'Albaida dans la province de Valence et la communauté valencienne, en Espagne ;
 Aielo de Rugat, commune de la comarque de la Vall d'Albaida dans la province de Valence et la communauté valencienne, en Espagne ;
 Castelló de Rugat, commune de la comarque de la Vall d'Albaida dans la province de Valence et la communauté valencienne, en Espagne.

Homonymie de toponyme
Toponymie espagnole

Rugat (homonymie)


O Palácio dos Coruchéus, também conhecido como palacete ou casa senhorial, foi construído durante o século XVIII e remete para uma quinta então aqui existente chamada Quinta dos Coruchéus.

Note-se que nesta altura Alvalade era ainda uma zona de arrabaldes da cidade, com os terrenos reservados para a agricultura e a pastorícia. Essa quinta pertencia à família Velho de Moscoso , uma família de posses da zona de Viana do Castelo ligados à produção do vinho alvarinho. Sabe-se que o edifício servia simultaneamente como casa de apoio às atividades da quinta, no rés-do-chão, e de casa de habitação no piso superior.

O terramoto de 1755 ter-lhe-á provocado danos consideráveis. Deste modo o edifício atual é já uma reconstrução, feita provavelmente nos finais do séc. XIX, tendo sido aproveitadas somente algumas partes do edifício primitivo, das quais destaca-se a varanda com loggia. Podem-se ainda observar marcas da reconstrução no aproveitamento dos azulejos, onde o padrão nem sempre é coincidente. O que já não existem são os coruchéus, que lhe dão nome. Coruchéus são remates de pedra ou madeira, geralmente de remate piramidal, presentes em edifícios apalaçados ou mesmo torres.

A progressiva expansão da cidade, culminada na total urbanização desta zona foi levando de forma progressiva ao desmantelamento da quinta e ao abandono do palacete. O seu último inquilino conhecido, antes da sua aquisição pela Câmara Municipal de Lisboa, foi a actriz Maria das Neves, famosa pelo seu papel de D. Rosa no filme "O Pátio das Cantigas" (António Ribeiro, 1942).

Camarário desde 1945, o edifício chegou a ser pensado para escola, também para arquivo, mas acabou por ficar a servir durante anos como armazém dos fatos e adereços do Cortejo Histórico de 1947 que celebrou os 800 anos da conquista de Lisboa pelos cristãos. Tal uso deixou marcas no imaginário dos moradores mais velhos, sendo ainda hoje referidos "os vestidos de rainhas e princesas" por aqui avistados.

A construção do complexo de ateliers municipais nos terrenos da antiga quinta veio colocar o velho palácio na rota do mundo das artes plásticas. Para aqui foi pensada a instalação da casa-museu do escultor Diogo de Macedo. O espaço acabou contudo por ser utilizado para acolhimento de uma biblioteca especializada em arte e para a receção de exposições. E em 1989 foi aqui instalada a Divisão de Património Cultural da Câmara Municipal de Lisboa, tendo servido para esse fim até 2009.

Em 2013 o espaço passa a ser, finalmente, de pleno uso público pela população do bairro, com a inauguração da Biblioteca dos Coruchéus, uma biblioteca pública da Divisão da Rede de Bibliotecas da Câmara Municipal de Lisboa. Dos seus serviços destacam-se a promoção da leitura, das literacias e do acesso ao conhecimento com a disponibilização de coleções documentais para consulta local ou domiciliária e a realização de sessões de aprendizagem não formal.

Palacetes de Portugal
Palácios de Lisboa
Alvalade (Lisboa)

Palácio dos Coruchéus


Paimio er by og kommune i Finland.

Paimio ligger i Vestfindlands len og kommunen har 10,695 indbyggere (31. august 2017).

Byer i Finland
Kommuner i Finland

Paimio


Die Copa del Presidente de la República 1933 (auch: Copa de España de Fútbol 1933) war die 31. Austragung des spanischen Fußballpokalwettbewerbes, der heute unter dem Namen Copa del Rey stattfindet. Der Wettbewerb startete am 9. April und endete mit dem Finale am 25. Juni 1933 im Estadi Montjuïc in Barcelona. Titelverteidiger des Pokalwettbewerbs war Athletic Bilbao. Den Titel gewann zum vierten Mal in Folge Athletic Bilbao durch einen 2:1-Erfolg im Finale gegen den Madrid FC.

Nach der Ausrufung der Zweiten Spanischen Republik und der Abdankung des Königs Alfons XIII. im Jahr 1931 wurde der Pokalwettbewerb 1933 in Copa del Presidente de la República (Pokal des Präsidenten der Republik) umbenannt.

Erste Runde
Die Hinspiele wurden am 9. April, die Rückspiele am 16. April 1933 ausgetragen.

|}

Achtelfinale
Die Hinspiele wurden am 7. Mai, die Rückspiele am 14. Mai 1933 ausgetragen.

|}

Entscheidungsspiele
Das Spiel wurde am 16. Mai in Saragossa ausgetragen.

|}

Viertelfinale
Die Hinspiele wurden am 28. Mai, die Rückspiele am 4. Juni 1933 ausgetragen.

|}

Halbfinale
Die Hinspiele wurden am 11. Juni, die Rückspiele am 18. Juni 1933 ausgetragen.

|}

Finale

Weblinks
Ergebnisse und Spielplan bei linguasport.com

1933
Fußballsaison 1933


Svijet

Događaji

Rođenja

Smrti

 11. svibnja – hrvatski planinar Branko Lukšić poginuo tijekom uspona na Klek kod Ogulina

Hrvatska i u Hrvata

Događaji

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Planinarstvo u 1958.


An Steudnera colocasiifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl Heinrich Koch. An Steudnera colocasiifolia in nahilalakip ha genus nga Steudnera, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Steudnera

Steudnera colocasiifolia


Cabo Greco es un promontorio en la parte sureste de la isla de Chipre. Se encuentra en el extremo sur de la Bahía de Famagusta.
Se localiza entre las ciudades de Ayia Napa y Protaras, los cuales son centros turísticos. Es frecuentemente visitado por muchos turistas por su belleza natural. Se trata de un parque natural protegido. A partir de los puntos altos en el acantilado que se apoya en el cabo se pueden ver vistas impresionantes al mar.

Según la leyenda local, es también el hogar del "monstruo marino de Ayia Napa".

Véase también
Cabo Gata (Chipre)
Cabo Kormakitis
Cabo Apostolos Andreas

Galería de imágenes

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Cabos de Chipre
Acantilados
Puntos extremos de la Unión Europea

Cabo Greco


Tsewang Norbu (9 octobre 1996 - 25 février 2022) est un chanteur tibétain contemporain qui s'est produit en tibétain, chinois et anglais. Il était connu comme concurrent dans l'émission de télé-réalité Sing! Chine.

Jeunesse
Norbu est né en 1996 à Nagchu. Ses deux parents étaient musiciens, ce qui l'a amené à s'intéresser à la musique dès son plus jeune âge. Norbu a fréquenté et est diplômé de l'université du Tibet.

Son oncle Sogkhar Lodoe est un prisonnier politique.

Carrière musicale
En 2014, Norbu a participé à l'émission de variétés musicales Road to Star, produite par Guangdong Satellite TV. Dans le spectacle, il a joué du piano et chanté des chansons tibétaines, atteignant le top douze de la division ouest et le top quarante-huit du pays. Plus tard, il a quitté le concours et a refusé une invitation à participer à l'émission de variétés musicales The Voice of China, à l'époque produite par Zhejiang Satellite TV.

En 2017, Norbu a participé à l'émission de variétés musicales Tencent Video The Coming One, où il a rejoint l'équipe de Li Ronghao et a finalement atteint la neuvième place de la finale nationale. En 2019, il a participé à l'émission de variétés musicales Let's Band Together, produite par Youku ; il a été éliminé à mi-chemin.

En 2021, il a participé à l'émission de variétés  Gala de Nouvel An de CCTV de CCTV-3 et a interprété la chanson "Under the Cloud" avec la chanteuse Mimi Lee. Le 11 juin, en tant qu'invité d'honneur, Norbu s'est produit lors de la cérémonie de remise des prix du 24e Festival international du film de Shanghai. La même année, il a également participé à l'émission culturelle tibétaine Handsome Tibetan Youth de Sichuan TV. Plus tard, il a également participé à The Voice of China, où il a rejoint l'équipe de la chanteuse Na Ying, mais a été éliminé parmi les vingt-deux meilleurs candidats.

Vie personnelle
Norbu était marié et avait une fille.

Auto-immolation et mort
Norbu est mort le 25 février 2022 par auto-immolation, après s'être immolé devant le palais du Potala à Lhassa. Il était le 158e Tibétain à mourir de cette manière depuis 2009. Des sources initiales ont déclaré qu'un Tibétain a crié des slogans à l'extérieur du palais ce matin-là et a tenté de s'immoler par le feu, mais a été arrêté par la police locale puis emmené par les autorités. L'identité, le statut et l'endroit où se trouvait l'individu étaient inconnus à l'époque. Après l'incident, la police locale a bloqué les routes autour du palais du Potala et les autorités ont dépêché davantage de soldats sur place. Le ministère chinois des Affaires étrangères a cependant contesté cela, suggérant que le chanteur pourrait encore être en vie.

Le 4 mars 2022, des sources ont confirmé que l'immolateur était Norbu, qu'il était décédé à l'âge de 25 ans, mais que la date et le lieu de sa mort n'ont pas pu être confirmés dans l'immédiat. Les comptes Weibo et Douyin de Norbu ont été remplis d'un grand nombre de messages de condoléances et, par conséquent, la fonction de commentaire sur les deux applications a été désactivée pour les comptes de Norbu. Son dernier message sur Weibo, écrit le jour de sa mort, a exprimé sa gratitude à ses fans pour leurs commentaires et messages sur sa chanson la plus récente. Les chansons de Norbu ont été supprimées des plates-formes musicales en Chine continentale. Les informations concernant son auto-immolation ont été supprimées par les autorités chinoises et ses articles de biographie sur les encyclopédies chinoises en ligne Baike Baidu et Sogou Baike ne mentionnent aucune information concernant sa mort.

Kelsang Gyaltsen Bawa, le représentant de l'Administration centrale tibétaine à Taïwan, a souligné que la cause de la mort de Norbu était suspecte et a appelé la communauté internationale à intervenir dans l'enquête sur l'auto-immolation de Norbu.

Suicide de son père
En mai 2022, Choegyen, le père de Tsewang Norbu  se serait suicidé après avoir été menacé et harcelé par la police chinoise, selon VOA Tibetan Services.

Notes et références

Liens externes

 Heike Schmidt, Au Tibet, Tsewang Norbu, un célèbre chanteur, s'est immolé par le feu, RFI, 17 avril 2022

Naissance en octobre 1996
Naissance dans la région autonome du Tibet
Étudiant de l'université du Tibet
Chanteur tibétain
Décès à Lhassa
Décès en février 2022
Suicide par le feu
Décès à 25 ans

Tsewang Norbu


නර්තන චිකිත්සාව, හෝ  නර්තන චලන චිකිත්සාව යනු භාවාත්මක, ඥානාත්මක, සාමාජීය, චර්යාත්මක සහ  භෞතික අවශ්‍යතා සඳහා චලනය සහ නර්තනය   මනෝරෝග චිකිත්සක ලෙසින් භාවිතා කිරීම වෙයි. එය විද්‍යා දැක්වීමේ චිකිත්සන ක්‍රමය වන අතර සුදුසුකම් ලත් නිර්නය  චිකිත්සකයින් මෙය පුහුණු කර ඇත.

නර්තන විචික්සාව යොදා ගැනෙන්නේ කය හා මනස එකක් සේ ක්‍රියාකරයි යන මතය සිට අතර ශරිරයේ ස්වභාවය මනසේ ස්වභාවය හා උද්වේගිත්වයට විවිධ ආකාරයෙන් බලපායි. සෞන්දර්යාත්මකව නර්තනයට අනුව නොව නර්තන චිකිත්සාව සෑම චලනයක්ම ගවේශනය කරයි. සේවාලාභියාගේ සියලුම චලනයට සම්බන්ධ ක්‍රියාවන් නිරික්ෂණයට ලක් කරන අතර නර්තන චිකිත්සකයන් නිරක්ෂණයෙන් හා පිලියම් යෙදිමෙන් නොයෙක් කායික රෝග සුව කරයි. යම්කිසි මට්ටමක චලනය යෙදිය හැකි මනා අවබෝධයකින් යුත් කිනම් ජනගහනයකට වුවුද නර්තන විචික්සාව සාධාරිණිකරණ වේ.

මෙරියන් ඩේද් ඇමරිකානුවේ දී මෙම නර්තන චිකිත්සාව සොයා ගෙන තිබේ. බ්‍රිතාන්‍යයේ දී එය නර්තන චලන චිකිත්සාව ලෙස එය නම්කොට තිබේ.

ලනාන් චලන වි‍ශ්ලේෂණය (LMA) නර්තන චිකිස්තවේ කොටසක් වන අතර එය චලනයන් ප්‍රයෝගිකව කරන චිකිත්සක ක්‍රමයකි.

ආශ්‍රිත

නර්තන චින්තාව


An Luzula abchasica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni V.S. Novikov. An Luzula abchasica in nahilalakip ha genus nga Luzula, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Luzula

Luzula abchasica


Meteoroit, dış uzayda bulunan küçük bir kaya veya metal cisimdir. Meteoroitler, asteroitlerden önemli ölçüde daha küçük ve boyutları taneciklerden bir metreye kadar değişen nesneler olarak ayırt edilirler. Meteoroitlerden daha küçük nesneler, mikrometeoroit veya uzay tozu olarak sınıflandırılır. Pek çoğu kuyruklu yıldızlardan veya asteroitlerden gelen parçalardır, diğerleri ise Ay veya Mars gibi gök cisimlerinden çarpma etkisiyle fırlatılmış olan uzay enkazıdır.

Meteor veya yıldız kayması (akan yıldız), bir meteoroitin, kuyruklu yıldızın veya asteroitin Dünya'nın atmosferine girişinin görünür geçişi olarak tanımlanır. Genellikle  üzerinde bir hızla hareket eden nesnenin aerodinamik ısınması hem parlayan cisimden, hem de ardında bıraktığı parçacıkların izinden bir ışık şeridi oluşturur. Meteorlar genellikle deniz seviyesinin yaklaşık  üzerinde görünür hale gelir. Birkaç saniye veya dakika arayla ortaya çıkan ve gökyüzünde aynı sabit noktadan geliyormuş gibi görünen meteor dizisine meteor yağmuru denir.

Tahminen 25 milyon meteoroit, mikrometeoroit ve diğer uzay enkazı her gün Dünya'nın atmosferine girer, bu da her yıl atmosfere 15.000 ton malzemenin girdiği anlamına gelir.

Orijinal nesne (meteoroit) atmosfere girdiğinde, sürtünme, basınç ve atmosferik gazlarla kimyasal etkileşimler gibi çeşitli faktörler cismin ısınmasına ve enerji yaymasına neden olur. Daha sonra bu cisim bir meteor haline gelir ve kayan yıldız olarak da bilinen bir ateş topu oluşturur. Gökbilimciler en parlak meteor örneklerini "bolitler" olarak adlandırır. Yüzeye çarptığında ise cisim bir meteorit haline gelir. Meteoritlerin boyutları büyük farklılıklar göstermektedir. Jeologlar için bolit, bir çarpma krateri oluşturacak kadar büyük bir meteorittir.

Atmosferden geçerken ve Dünya'ya çarparken gözlemlendikten sonra hâlâ bütünlüğünü koruyan göktaşları meteorit düşüşü olarak adlandırılır. Kalıntıları ise meteorit buluntusu olarak bilinir.

Meteoritler;

 Çoğunlukla silikat minerallerinden oluşan kayaçlar taşlı meteoritler
 Büyük ölçüde ferronikelden oluşan demir meteoritler ve
 Büyük miktarlarda hem metalik hem de kayaç malzeme içeren taşsı-demir meteoritler

olmak üzere üç geniş kategoriye ayrılmıştır. Modern sınıflandırma şemaları meteoritleri yapılarına, kimyasal ve izotopik bileşimlerine ve mineralojilerine göre gruplara ayırır. Çapı ~1 mm'den küçük "göktaşları" mikrometeorit olarak sınıflandırılır, ancak mikrometeoritler tipik olarak atmosferde tamamen erimeleri ve Dünya'ya söndürülmüş damlacıklar olarak düşmeleri bakımından meteoritlerden farklıdır. Dünya dışı meteoritler Ay'da ve Mars'ta da bulunmuştur.

Meteor kelimesinin kökü Yunanca meteōros'tan gelir ve "havada yüksek" anlamına gelmektedir.

Bir meteor Dünya'dan birkaç bin km uzakta gibi görünse de, meteor oluşumu tipik olarak mezosfer katmanında, 76 ila 100 km (250.000 ila 330.000 ft) yükseklikte meydana gelmektedir.

Meteoroitler

Meteoroitler uzayda küçük boyuttaki kayaç veya metalik yapıdaki cisimlerdir.

Meteoritler küçük taneciklerden bir metre genişliğe kadar olan ve genellikle asteroitlerden daha küçük boyuttaki cisimler olarak tanımlanmaktadır. Bundan daha küçük olan nesneler ise mikrometeoritler ve kozmik toz olarak sınıflandırılmaktadır. Birçoğu asteroitlerin veya kuyruklu yıldızların parçaları olup, bazıları da Ay veya Mars gibi cisimlerden çarpma etkisiyle fırlamış parçacıklardır.

Bir göktaşı, kuyruklu yıldız veya asteroit Dünya atmosferine tipik olarak  aşan bir hızla girdiğinde, o nesnenin aerodinamik ısınması, hem parıldayan nesneden hem de göktaşının ardında bıraktığı parıldayan parçacıkların izinden bir ışık huzmesi üretir. Bu fenomene meteor veya "kayan yıldız" denir. Meteorlar genellikle deniz seviyesinden yaklaşık 100 km yükseklikteyken görünür hale gelir. Birkaç saniye veya dakika arayla ve gökyüzündeki aynı sabit noktadan geliyormuş gibi görünen birçok meteor dizisine meteor yağmuru denir. Bir meteorit, bir meteor olarak atmosferden geçişi sırasında yüzey malzemesinin aşınmasından arta kalan ve yere çarpan bir meteor kalıntısıdır.

Her gün tahminen 25 milyon göktaşı, mikrometeoroit ve diğer uzay molozları Dünya atmosferine girmektedir. Bu atmosfere tahmini olarak her yıl 15.000 ton malzemenin girmesi anlamına gelmektedir.

1961'de Uluslararası Astronomi Birliği (IAU), meteoroiti "gezegenler arası uzayda hareket eden, bir asteroitten çok daha küçük ve bir atomdan çok daha büyük olan katı bir nesne" olarak tanımladı. 1995'te, Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society'de yazan Beech and Steel, bir meteoroitin 100 µm ile 10 m (33 ft) arasında olacağı yeni bir tanım önerdi. 2010 yılında, 10 m'nin altındaki asteroitlerin keşfedilmesinin ardından, Rubin ve Grossman, ayrımı korumak için önceki meteoroit tanımının 10 µm ile bir metre (3 ft 3 inç) arasındaki nesnelere yönelik bir revizyonunu önerdiler. Rubin ve Grossman'a göre, bir asteroitin minimum boyutu, Dünya'ya bağlı teleskoplardan keşfedilebileceklerle verilir, bu nedenle meteoroit ve asteroit arasındaki ayrım belirsizdir. Keşfedilen en küçük asteroitlerden bazıları (H mutlak parlaklığa göre), H = 33,57 ile () ve H = 33,2 ile () olup, her ikisinin de tahmini boyutu bir metre civarındadır. Nisan 2017'de IAU, tanımının resmi bir revizyonunu kabul ederek boyutu 30 µm ile bir metre çap arasında sınırladı, ancak meteora neden olan herhangi bir nesne için bu boyutlardan sapmaya izin verdi.

Meteoroitlerden daha küçük nesneler, mikrometeoroitler ve gezegenler arası toz olarak sınıflandırılır. Küçük Gezegen Merkezi, "meteoroit" terimini kullanmamaktadır.

Bileşenleri
Hemen hemen tüm meteoroitler dünya dışı nikel ve demir içerir. Üç ana sınıflandırmaya sahiptirler: demir, taş ve taş-demir. Bazı taş meteoroitler kondrül olarak bilinen tane benzeri kapanımlar içerir ve kondrit olarak adlandırılır. Bu özelliklere sahip olmayan taşlı meteoroitlere ise "akondrit" adı verilir ve tipik olarak dünya dışı magmatik faaliyetlerden oluşurlar; bunlar çok az dünya dışı demir içerirler veya hiç içermezler. Meteoroitlerin bileşimi, Dünya atmosferinden geçerken yörüngelerinden ve ortaya çıkan meteorun ışık spektrumundan çıkarılabilir. Radyo sinyalleri üzerindeki etkileri de bilgi verir, özellikle de başka türlü gözlemlenmesi çok zor olan gündüz meteorları için yararlıdır. Bu yörünge ölçümlerinden, meteoroitlerin birçok farklı yörüngeye sahip olduğu, bazılarının genellikle bir ana kuyruklu yıldızla ilişkili akışlar halinde kümelendiği (bkz. meteor yağmurları), diğerlerinin ise görünüşte düzensiz olduğu bulunmuştur. Meteoroit akışlarından gelen enkaz sonunda başka yörüngelere dağılabilir. Işık spektrumları, yörünge ve ışık eğrisi ölçümleriyle birlikte, yoğunluğu buzun dörtte biri kadar olan kırılgan kartopu benzeri nesnelerden nikel-demir bakımından zengin yoğun kayalara kadar çeşitli bileşim ve yoğunlukları ortaya çıkarmıştır. Meteoritlerin incelenmesi, geçici olmayan meteoroitlerin bileşimi hakkında da fikir vermektedir.

Güneş Sisteminde
Çoğu meteoroit, gezegenlerin yerçekimsel etkilerinden etkilenen asteroit kuşağından gelir, ancak bazıları meteor yağmurlarına yol açan kuyruklu yıldızlardan gelen parçacıklardır. Bazı meteoroitler ise Mars ya da Ay gibi cisimlerden gelen ve bir çarpma sonucu uzaya fırlayan parçalardır.

Meteoroitler Güneş'in etrafında çeşitli yörüngelerde ve çeşitli hızlarda hareket ederler. En hızlıları, Dünya'nın yörüngesi civarındaki uzayda yaklaşık  hızla hareket eder. Bu Güneş'ten kurtulma hızıdır, Dünya'nın hızının iki katının kareköküne eşittir ve yıldızlararası uzaydan gelmedikleri sürece Dünya çevresindeki nesnelerin üst hız sınırıdır. Dünya yaklaşık  hızla hareket eder, bu nedenle meteoroitler atmosferle kafa kafaya karşılaştığında (bu yalnızca meteorlar, retrograd Halley Kuyruklu Yıldızı ile ilişkili olan Eta Aquariids gibi retrograd bir yörüngede olduğunda meydana gelir) birleşik hız yaklaşık 71 km/s'ye (160.000 mph) ulaşabilir. Dünya'nın yörüngesinde hareket eden meteoroitler ortalama  hızındadır.

17 Ocak 2013'te, TSİ 05:21'de, Oort bulutundan bir metre büyüklüğünde bir kuyruklu yıldız Kaliforniya ve Nevada üzerinden Dünya atmosferine girdi. Cisim, enberisi 0,98 ± 0,03 AU olan retrograd bir yörüngeye sahipti. Başak takımyıldızı yönünden (o sırada güneyde ufkun yaklaşık 50° üzerindeydi) yaklaştı ve  hızla Dünya atmosferiyle kafa kafaya çarpışarak birkaç saniye içinde yerden 'den fazla yükseklikte buharlaştı.

Dünya atmosferi ile çarpışma
Meteoroitler geceleri Dünya atmosferiyle kesiştiklerinde, meteor olarak görünür hale gelmeleri muhtemeldir. Eğer meteorlar atmosfere girdikten sonra hayatta kalır ve Dünya yüzeyine ulaşırlarsa meteorit olarak adlandırılırlar. Meteoritler, giriş ısısı ve çarpma kuvveti ile yapı ve kimya bakımından dönüşüme uğrarlar.  adlı 4 metrelik (13 ft) bir asteroit, 6 Ekim 2008'de Dünya ile çarpışma rotasında uzayda gözlemlenmiş ve ertesi gün Dünya'nın atmosferine girerek kuzey Sudan'ın uzak bir bölgesine düşmüştür. İlk defa bir meteoroit uzayda gözlemlenmiş ve Dünya'ya çarpmadan önce takip edilmiştir. NASA, ABD hükümeti sensörleri tarafından toplanan verilerden 1994-2013 yılları arasında Dünya ve atmosferi ile en önemli asteroid çarpışmalarını gösteren bir harita hazırlamıştır.

Meteorlar

Dünya atmosferinde her gün milyonlarca meteor meydana gelmektedir. Bunların çoğu yaklaşık bir kum tanesi büyüklüğündedir, yani genellikle milimetre boyutunda veya daha küçüktürler. Meteorların boyutları, cismin kütle ve yoğunluğundan hesaplanabilmektedir ki bu da üst atmosferde gözlemlenen cismin yörüngesinden tahmin edilebilir. Dünya'nın bir kuyruklu yıldızın bıraktığı enkaz akıntısının içinden geçmesiyle ortaya çıkan sağanaklar halinde (meteor yağmuru) veya belirli bir uzay enkazı akıntısıyla ilişkili olmayan "rastgele"-"düzensiz" halde meteorlar oluşabilir. Büyük ölçüde halk tarafından ve çoğunlukla tesadüfen, göktaşlarının yörüngelerinin hesaplanmasına yetecek kadar detaylı bir şekilde bir dizi spesifik meteor gözlemlenebilmiştir. Meteorların atmosferik hızları Dünya'nın Güneş etrafındaki yaklaşık 30 km/s (67,000 mph)'lik hareketinden, göktaşı yörünge hızlarından ve Dünya'nın yerçekimi kuvvetinden kaynaklanmaktadır.

Meteorlar Dünya'dan yaklaşık 75 ila 120 km (250.000 ila 390.000 ft) yükseklikte görünür hale gelirler. Genellikle 50 ila 95 km (160.000 ila 310.000 ft) yükseklikte parçalanırlar. Meteorların Dünya ile gün ışığında (veya gün ışığına yakın) çarpışma olasılığı kabaca yüzde ellidir. Ancak çoğu meteor, karanlığın daha sönük cisimlerin fark edilmesini sağladığı geceleri gözlemlenir. Boyut ölçeği 10 cm'den (3,9 inç) birkaç metreye kadar olan cisimler için meteor görünürlüğü, meteoroiti ısıtan atmosferik koç basıncından (sürtünmeden değil) kaynaklanır, böylece parlar ve gazlardan ve erimiş meteoroit parçacıklarından oluşan parlak bir iz oluşturur. Gazlar buharlaşmış meteoroit maddesini ve meteoroit atmosferden geçerken ısınan atmosferik gazları içerir. Çoğu meteor yaklaşık bir saniye boyunca parlar.

Tarih
Meteorlar çok eski zamanlardan beri bilinmelerine rağmen, on dokuzuncu yüzyılın başlarına kadar astronomik bir fenomen oldukları bilinmiyordu. Bundan önce, Batı'da şimşek gibi bir hava olayı olarak görülüyorlardı ve gökten düşen taşlarla ilgili garip hikâyelerle bağlantılı değillerdi. 1807 yılında Yale Üniversitesi kimya profesörü Benjamin Silliman, Connecticut, Weston'a düşen bir meteoru incelemiştir. Silliman meteorun kozmik bir kökeni olduğuna inanmıştır, ancak meteorlar Kasım 1833'teki muhteşem meteor fırtınasına kadar astronomların pek ilgisini çekmemiştir. Bu olayda Amerika Birleşik Devletleri'nin doğusundaki insanlar gökyüzünde tek bir noktadan yayılan binlerce meteor görmüştür. Dikkatli gözlemciler, şimdi nokta olarak adlandırılan ışımanın yıldızlarla birlikte hareket ettiğini ve Aslan takımyıldızında kaldığını fark ettiler.

Astronom Denison Olmsted bu fırtına üzerinde kapsamlı bir çalışma yapmış ve fırtınanın kozmik bir kökeni olduğu sonucuna varmıştır. Heinrich Wilhelm Matthias Olbers, tarihi kayıtları inceledikten sonra fırtınanın 1867'de geri döneceğini öngörmüş ve bu da diğer astronomların dikkatini bu fenomene çekmiştir. Hubert A. Newton'un daha kapsamlı tarihsel çalışması, 1866'da doğru olduğu kanıtlanan daha rafine bir tahmine yol açmıştır. Giovanni Schiaparelli'nin Leonidleri (şimdiki adıyla) Tempel-Tuttle kuyruklu yıldızıyla ilişkilendirmedeki başarısıyla, göktaşlarının kozmik kökeni artık kesin olarak belirlenmiştir. Yine de atmosferik bir fenomen olarak kalmaya devam ettiler ve Yunanca "atmosferik" anlamına gelen "meteor" adını korudular.

Ateş topu
Ateş topu, deniz seviyesinden yaklaşık 100 km yükseklikte görünür hale gelen, normalden daha parlak bir meteordur. Uluslararası Astronomi Birliği (IAU) bir ateş topunu "gezegenlerin herhangi birinden daha parlak bir meteor" olarak tanımlar (görünür parlaklık -4 veya daha büyük). Uluslararası Meteor Örgütü (meteorları inceleyen amatör bir kuruluş) daha katı bir tanıma sahiptir. Ateş topunu, zirve noktasında görüldüğünde -3 veya daha parlak bir parlaklığa sahip olacak bir meteor olarak tanımlar. Bu tanım, bir gözlemci ile ufka yakın bir meteor arasındaki daha büyük mesafeyi düzeltir. Örneğin, ufuktan 5 derece yukarıda -1 parlaklığında bir meteor ateş topu olarak sınıflandırılacaktır çünkü gözlemci meteorun tam altında olsaydı, meteor -6 parlaklığında görünür.

Görünür parlaklığı -14 veya daha parlak olan ateş toplarına bolit denir. IAU'nun "bolit" için resmi bir tanımı yoktur ve genellikle bu terimi "ateş topu" ile eş anlamlı olarak kabul eder. Gökbilimciler "bolit" sözcüğünü genellikle olağanüstü parlak bir ateş topunu, özellikle de meteor patlaması şeklinde patlayan bir ateş topunu tanımlamak için kullanırlar. Bunlara bazen patlayan ateş topları da denir. Ayrıca duyulabilir sesler çıkaran bir ateş topu anlamında da kullanılabilir. Yirminci yüzyılın sonlarında bolit, bileşimine bakılmaksızın (asteroid veya kuyruklu yıldız) Dünya'ya çarpan ve patlayan herhangi bir nesne anlamına da gelmeye başlamıştır. Bolit kelimesi Yunanca βολίς (bolis) kelimesinden gelmektedir ve füze veya parlama anlamına da gelebilir. Bir bolit'in büyüklüğü -17 veya daha parlaksa süper bolit olarak bilinir. Ateş toplarının nispeten küçük bir yüzdesi Dünya atmosferine çarpar ve sonra tekrar dışarı çıkar: bunlar Dünya'yı saran ateş topları olarak adlandırılır. Böyle bir olay 1972 yılında Kuzey Amerika üzerinde güpegündüz meydana gelmiştir. Nadir görülen bir başka olgu da meteorun Dünya yüzeyine neredeyse paralel hareket eden birkaç ateş topuna ayrıldığı meteor alayıdır.

Amerikan Meteor Derneği'nde her yıl giderek artan sayıda ateş topu kaydedilmektedir. Muhtemelen yılda 500.000'den fazla ateş topu vardır, ancak çoğu okyanus üzerinde ve yarısı gündüz meydana geldiği için çoğu fark edilmemektedir. Bir Avrupa Ateş Topu Ağı ve bir NASA Tüm Gökyüzü Ateş Topu Ağı birçok ateş topunu tespit etmekte ve izlemektedir.

Atmosfer üzerindeki etkisi

Meteoroitlerin Dünya atmosferine girişi atmosferik moleküllerin iyonlaşması, meteoroitin döktüğü toz ve geçiş sesi olmak üzere üç ana etki yaratır. Bir meteoroit veya asteroidin üst atmosfere girişi sırasında, meteorun geçişi ile hava moleküllerinin iyonize olduğu bir iyonizasyon izi oluşur. Bu tür iyonizasyon izleri bir seferde 45 dakikaya kadar sürebilir.

Küçük, kum tanesi büyüklüğündeki meteorlar atmosfere sürekli olarak, esasen atmosferin herhangi bir bölgesinde her birkaç saniyede bir girmektedir ve bu nedenle iyonlaşma izleri üst atmosferde aşağı yukarı sürekli olarak bulunabilir. Radyo dalgalarının bu izlerden sektirilmesine meteor patlaması iletişimi denir. Meteor radarları, bir meteor izinin bozunma hızını ve Doppler kaymasını ölçerek atmosferik yoğunluğu ve rüzgarları ölçebilir. Meteorların çoğu atmosfere girdiklerinde yanarlar. Geriye kalan enkaza meteorik toz ya da sadece meteor tozu denir. Meteor tozu parçacıkları atmosferde birkaç aya kadar kalabilir. Bu parçacıklar hem elektromanyetik radyasyonu saçarak hem de üst atmosferdeki kimyasal reaksiyonları katalize ederek iklimi etkileyebilir. Meteoroitler veya parçaları terminal hıza yavaşladıktan sonra karanlık uçuşa ulaşır. Karanlık uçuş yaklaşık 2–4 km/s (4,500-8,900 mph) hıza yavaşladıklarında başlar. Daha büyük parçalar saçılma alanının daha aşağısına düşer.

Renkler
Bir meteor tarafından üretilen görünür ışık, meteoroitin kimyasal bileşimine ve atmosferdeki hareket hızına bağlı olarak çeşitli tonlar alabilir. Meteoroitin katmanları aşındıkça ve iyonlaştıkça, yayılan ışığın rengi mineral katmanlarına göre değişebilir. Meteorların renkleri, meteoroitin metalik içeriği ile geçişinin yol açtığı aşırı ısınmış hava plazmasının göreceli etkisine bağlıdır:

 Turuncu-sarı (sodyum)
 Sarı (demir)
 Mavi-yeşil (magnezyum)
 Menekşe (kalsiyum)
 Kırmızı (atmosferik nitrojen ve oksijen)

Akustik belirtiler
Üst atmosferde bir meteor tarafından üretilen ses, örneğin sonik patlama, tipik olarak bir meteordan gelen görsel ışığın kaybolmasından saniyeler sonra ortaya çıkar. Nadiren, 2001 Leonid meteor yağmurunda olduğu gibi, bir meteor patlamasıyla aynı anda meydana gelen "çatırdama", "sallanma" veya "tıslama" sesleri rapor edilmiştir. Benzer sesler Dünya'nın auroralarının yoğun gösterileri sırasında da rapor edilmiştir[50][51][52][53].

Bu seslerin oluşumuna ilişkin teoriler sesleri kısmen açıklayabilir. Örneğin, NASA'daki bilim insanları bir meteorun çalkantılı iyonize izinin Dünya'nın manyetik alanıyla etkileşime girerek radyo dalgası darbeleri oluşturduğunu öne sürmüşlerdir. İz dağılırken, megawattlarca elektromanyetik güç açığa çıkabilir ve güç spektrumunda ses frekanslarında bir tepe noktası olabilir. Elektromanyetik darbelerin neden olduğu fiziksel titreşimler, otları, bitkileri, gözlük çerçevelerini, dinleyicinin kendi vücudunu (bkz. mikrodalga işitsel etkisi) ve diğer iletken malzemeleri titreştirecek kadar güçlüyse duyulabilir. Önerilen bu mekanizma, laboratuvar çalışmalarıyla makul olduğu kanıtlanmış olsa da, sahadaki ilgili ölçümlerle desteklenmemektedir. Moğolistan'da 1998 yılında kontrollü koşullar altında yapılan ses kayıtları, seslerin gerçek olduğu iddiasını desteklemektedir.

Meteor yağmuru

Bir meteor yağmuru, örneğin Dünya gibi bir gezegen ile bir kuyruklu yıldızdan veya başka bir kaynaktan gelen enkaz akıntıları arasındaki etkileşimin sonucudur. Dünya'nın kuyruklu yıldızlardan ve diğer kaynaklardan gelen kozmik enkazın içinden geçmesi birçok durumda tekrarlanan bir olaydır. Kuyruklu yıldızlar, Fred Whipple tarafından 1951 yılında gösterildiği gibi, su buharı sürüklemesi ve parçalanma yoluyla enkaz üretebilir. Bir kuyruklu yıldız yörüngesinde Güneş'in yanından her geçişinde, buzunun bir kısmı buharlaşır ve belirli miktarda meteoroit dökülür. Meteoroitler kuyruklu yıldızın tüm yörüngesi boyunca yayılarak "toz izi" olarak da bilinen bir meteoroit akımı oluştururlar. Bu durum kuyruklu yıldızın güneş radyasyonu basıncıyla hızla savrulan çok küçük parçacıkların neden olduğu "toz kuyruğu"ndan farklıdır.

Ateş topu gözlemlerinin sıklığı ilkbahar ekinoksu haftalarında yaklaşık %10-30 oranında artar. Hatta göktaşı düşmeleri kuzey yarımkürenin ilkbahar mevsiminde daha yaygındır. Bu olgu uzunca bir süredir bilinmesine rağmen, anomalinin arkasındaki neden bilim insanları tarafından tam olarak anlaşılamamıştır. Bazı araştırmacılar bu durumu, Dünya'nın yörüngesi boyunca meteoroit popülasyonundaki içsel bir değişime bağlamakta ve büyük ateş topu üreten enkazların ilkbahar ve yaz başlarında zirve yaptığını belirtmektedirler. Diğerleri ise bu dönemde ekliptiğin (kuzey yarımkürede) öğleden sonra ve akşamın erken saatlerinde gökyüzünde yüksekte olduğuna dikkat çekmiştir. Bu, asteroidal kaynaklı ateş topu radyantlarının, meteoroitlerin Dünya'ya "yetiştiği" anda gökyüzünde yüksekte olduğu (nispeten yüksek hızları kolaylaştırdığı) ve Dünya ile aynı yönde arkadan geldiği anlamına gelir. Bu durum nispeten düşük bağıl hızlara ve dolayısıyla meteorların hayatta kalmasını kolaylaştıran düşük giriş hızlarına neden olur. Ayrıca akşamın erken saatlerinde meydana gelen yüksek ateş topu oranları görgü tanığı raporlarının şansını artırır. Bu durum mevsimsel değişimin tamamını olmasa da bir kısmını açıklamaktadır. Bu fenomeni daha iyi anlayabilmek için meteorların yörüngelerini haritalandırmaya yönelik araştırmalar devam etmektedir.

Önemli meteorlar

1992 - Peekskill, New York
Peekskill Meteoriti 9 Ekim 1992 tarihinde en az 16 bağımsız kameraman tarafından kaydedilmiştir. Görgü tanıklarının ifadelerine göre Peekskill meteoritinin ateş topu girişi Batı Virginia üzerinde 23:48 UT'de (±1 dakika) başlamıştır. Kuzeydoğu yönünde ilerleyen ateş topu belirgin bir yeşilimsi renge sahipti ve tahmini olarak -13'lük bir görsel parlaklığa ulaştı. Ateş topu 40 saniyeyi aşan parlak uçuş süresi boyunca 430 ila 500 mil (700 ila 800 km) arasında bir yol kat etmiştir. Olaya ve nesneye adını veren Peekskill, New York'ta bulunan bir meteoritin kütlesi 27 lb (12,4 kg) olup daha sonra H6 monomict breccia meteoriti olarak tanımlanmıştır. Video kaydı Peekskill meteoritinin henüz tespit edilemese de geniş bir alanda birkaç eşlikçisi olduğunu göstermektedir.

2009 - Bone, Endonezya
8 Ekim 2009 tarihinde Bone, Sulawesi, Endonezya yakınlarında gökyüzünde büyük bir ateş topu gözlemlenmiştir. Buna yaklaşık 10 m (33 ft) çapındaki bir asteroidin neden olduğu düşünülmektedir. Ateş topu tahmini olarak 50 kiloton TNT ya da Nagazaki atom bombasının yaklaşık iki katı enerji içermektedir. Herhangi bir yaralanma rapor edilmemiştir.

2009 - Güneybatı ABD
Güneydoğu Kaliforniya, Kuzey Arizona, Utah, Wyoming, Idaho ve Colorado üzerinde 18 Kasım 2009 tarihinde büyük bir bolit rapor edilmiştir. Yerel saatle 00:07'de yüksek rakımlı W. L. Eccles Gözlemevi'ndeki (deniz seviyesinden 9,610 ft (2,930 m)) bir güvenlik kamerası cismin kuzeye geçişinin bir filmini kaydetmiştir. Bu videoda özellikle dikkat çeken, ana cismi hafifçe takip eden küresel "hayalet" görüntü (bu muhtemelen yoğun ateş topunun bir lens yansımasıdır) ve cismin önemli bir kısmının parçalanmasıyla ilişkili parlak ateş topu patlamasıdır. Parlak ateş topu olayından sonra kuzeye doğru devam eden bir nesne izi görülebilir.

2013 - Çelyabinsk Oblastı, Rusya
Çelyabinsk meteoru, nispeten küçük bir asteroidin Dünya atmosferine girmesiyle, yaklaşık 17 ila 20 m (56 ila 66 ft) genişliğinde, 11.000 tonluk tahmini başlangıç kütlesine sahip, süperbolit olarak bilinen son derece parlak, patlayan bir ateş topu meydana getirmiştir. 1908'deki Tunguska olayından bu yana Dünya atmosferine girdiği bilinen en büyük doğal nesne olarak kayıtlara geçmiştir. 15 Şubat 2013 tarihinde Rusya'nın Çelyabinsk kentinin yaklaşık 25 ila 30 km (80.000 ila 100.000 ft) yukarısında meydana gelen hava patlamasının yol açtığı cam kırılmaları nedeniyle 1.500'den fazla kişi yaralanmıştır. Sabah gün ışığında giderek parlaklaşan bir çizgi gözlemlenmiş ve arkasında büyük bir iz kalmıştır. Cismin yoğunluğunun zirveye ulaşmasından en az 1 dakika ve en fazla 3 dakika sonra (izden uzaklığa bağlı olarak), camları kıran ve araba alarmlarını çalıştıran büyük bir sarsıntı patlaması duyuldu ve bunu bir dizi küçük patlama izledi.

2019 - Orta Batı Amerika Birleşik Devletleri
11 Kasım 2019'da Orta Batı Amerika semalarında bir meteor görüldü. St.Louis Bölgesi'nde güvenlik kameraları, araç kameraları, web kameraları ve görüntülü kapı zilleri cismi dünya atmosferinde yanarken yakaladı. Süper meteor Güney Taurid meteor yağmurunun bir parçasıydı. Doğudan batıya doğru ilerleyerek ABD'nin Güney Carolina eyaleti üzerinde bir yerde görünür uçuş yolunu sonlandırdı ancak dünya atmosferine tekrar girerek büyük bir ateş topu yaratmasıyla bir kez daha görünür hale geldi. Ateş topu gece gökyüzündeki en parlak cisim olan Venüs gezegeninden daha parlaktı.

Galeri

Meteoritler

Meteorit, bir meteoroitin veya asteroidin atmosferden geçerken geride kalan ve yok olmadan yere çarpan kısmıdır. Meteoritler her zaman olmasa da bazen hiper hızlı çarpma kraterleriyle birlikte bulunur; enerjik çarpışmalar sırasında çarpan cismin tamamı buharlaşarak geriye meteorit bırakmayabilir. Jeologlar "bolit" terimini astronomlardan farklı bir anlamda, çok büyük bir çarpıştırıcıyı belirtmek için kullanırlar. Örneğin, USGS bu terimi "çarpan cismin kesin doğasını bilmediğimizi ima etmek için... örneğin kayalık veya metalik bir asteroit mi yoksa buzlu bir kuyruklu yıldız mı olduğunu bilmediğimizi ima etmek için" genel bir büyük krater oluşturan çok hızlı cisim anlamında kullanmaktadır.

Meteoroitler Güneş Sistemi'ndeki diğer cisimlere de çarpmaktadır. Ay ya da Mars gibi atmosferi olmayan ya da çok az olan cisimlerde de kalıcı kraterler bırakırlar.

Etkilerin sıklığı
Herhangi bir günde Dünya'ya çarpacak en büyük cismin çapının yaklaşık 40 santimetre (16 inç), belirli bir yılda yaklaşık dört metre (13 ft) ve belirli bir yüzyılda yaklaşık 20 m (66 ft) olması muhtemeldir. Bu istatistikler aşağıdaki şekilde elde edilir:

En azından beş santimetreden (2,0 inç) kabaca 300 metreye (980 fit) kadar olan aralıkta, Dünya'nın göktaşlarını alma oranı aşağıdaki gibi bir güç yasası dağılımına uyar:

Burada N (>D), bir yıl içinde Dünya'ya çarpması beklenen D metre çapından daha büyük nesnelerin sayısıdır. Bu, yerden ve uzaydan görülen parlak göktaşlarının gözlemlerine ve Dünya'ya yakın asteroitlerin araştırmalarına dayanmaktadır. Tahmin edilen oran  çapın üzerinde biraz daha yüksektir; güç yasası ekstrapolasyonunun öngördüğünden yaklaşık 10 kat daha sık olmak üzere her birkaç milyon yılda bir iki kilometre (1,2 mil) asteroid (bir teraton TNT eşdeğeri) dünyaya çarpmaktadır.

Çarpma krateri

Ay, Merkür, Callisto, Ganymede ve çoğu küçük uydu ve asteroit dahil olmak üzere katı Güneş Sistemi nesneleriyle meteoroit çarpışmaları, bu nesnelerin çoğunun baskın coğrafi özellikleri olan çarpma kraterlerini oluşturur. Dünya, Venüs, Mars, Europa, Io ve Titan gibi aktif yüzey jeolojik süreçlerine sahip diğer gezegen ve uydularda, görünür çarpma kraterleri zaman içinde aşınabilir, gömülebilir veya tektonik tarafından dönüştürülebilir. Erken literatürde, çarpma kraterlerinin önemi yaygın olarak kabul edilmeden önce, kripto patlama veya kriptovolkanik yapı terimleri, şu anda Dünya'da çarpma ile ilgili özellikler olarak kabul edilenleri tanımlamak için sıklıkla kullanılmıştır. Bir meteor çarpma kraterinden fırlatılan erimiş karasal malzeme soğuyabilir ve tektit olarak bilinen bir nesne şeklinde katılaşabilir. Bunlar genellikle meteoritlerle karıştırılır.

Meteorit galerisi

Galeri

Ayrıca bakınız
 Türkiye'ye düşen meteorlar listesi
 Gezegenler arası toz bulutu
 Asteroit
 Asteroitlerin standart fiziksel özellikleri
 Asteroit tayf tipleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 A History of Meteors and Other Atmospheric Phenomena
 American Meteor Society
 British Astronomical Society meteor page
 International Meteor Organization
 Live Meteor Scanner
 Meteoroids Page at NASA's Solar System Exploration
 Meteor shower predictions
 Meteor Showers and Viewing Tips
 Society for Popular Astronomy – Meteor Section

Earth Impact Effects Program Estimates crater size and other effects of a specified body colliding with Earth.

Meteoroit


Vladislaus Henry (;  – 12 August 1222), a member of the Přemyslid dynasty, was elected Duke of Bohemia (as "Vladislaus III") in 1197 and Margrave of Moravia from 1197 until his death. He only served as duke during the year 1197 and was indeed the last ruler of Bohemia to hold that title. It was his brother Ottokar I, whose forces overthrew him, who finally achieved the elevation of the Duchy of Bohemia to the status of a kingdom starting in 1198.

Early life
Vladislaus Henry was the second son of Duke Vladislaus II from his second marriage with Judith of Thuringia, thereby the younger brother of Ottokar I. He grew up during a frivolous time, for the complex personal relationship his father had with the emperor, Frederick Barbarossa, was leading to a tragic termination. During the late 12th century struggles within the Přemyslid dynasty, he supported his older brother Ottokar when he seized the Bohemian duchy in 1192. In turn, Ottokar appointed Vladislaus, Prince of Brno and Znojmo since 1191, a margrave of Moravia with the consent of Emperor Henry VI. However, the two never paid the demanded sum and so were again deposed in June 1193 by a decision of the Imperial Diet at Worms, which appointed their cousin, the Prague bishop Henry Bretislaus, as duke. Vladislaus was summoned to Prague Castle, where he had to spend the following years suspiciously eyed by Duke Bretislaus.

Reign
After the death of Emperor Henry VI and Bretislaus in 1197, Vladislaus was released and elected duke on 22 June 1197, with his brother in attendance. Faced with an uprising in favour of Ottokar, Vladislaus abdicated a few months later, on 6 December. The brothers then very nearly came to war, but, their armies encamped facing each other, the two met and negotiated a solution whereby Ottokar took the Bohemian throne–though without imperial approval–and compensated Vladislaus with the hereditary margravial title of near-autonomous Moravia. By his repudiation of the throne, Vladislaus helped to bring an end to the destructive dynastic wars of the Přemyslids, which had lasted for over twenty-five years from the death of his father. His status as a Prince of the Holy Roman Empire was acknowledged in the 1212 Golden Bull of Sicily.

Vladislaus held Moravia until his death twenty five years thence, in close co-operation with his brother. He reinforced his rule, when he had the rivalling claimant Prince Spytihněv III of Brno blinded and installed his own confessor, Daniel Milík, as Bishop of Prague, the first investiture by a reigning prince in Bohemia. Daniel played a vital role in the reconciliation between Vladislaus and Ottokar; despite several protests to the Roman Curia, he held the see until 1214 without receiving imperial nomination. In 1205, Vladislaus founded the Cistercian abbey of Velehrad as a family monastery and burial ground of the Moravian margraves.

Vladislaus was married with one Heilwida (Hedwig), of unknown origin. He died without issue at his court in Znojmo, whereafter the Moravian margraviate fell back to King Ottokar I, who enfeoffed it to his younger son Vladislaus II. Vladislaus was buried at Velehrad Abbey.

References

Sources

|-

Roman Catholic monarchs
Dukes of Bohemia
Margraves of Moravia
1222 deaths
Year of birth unknown
1160s births
Sons of kings
Bohemian monarchs

Vladislaus III, Duke of Bohemia


Djeca Sunca je sedmodjelni hrvatski znanstveno-popularni igrano-dokumentarni serijal. Urednik i scenarist je Krešimir Mišak. Redatelj i scenarist Mislav Hudoletnjak. Objavljen je 2012. godine. Snimljen je u produkciji HRT-a. Epizode traju po 50 minuta. Sniman je na više kontinenata i pripreman nekoliko godina. Serijal osebujno prikazuje uzajamni odnos sunca i ljudi kroz povijest, kakav je on danas i kakav će biti u budućnosti, od tehnološkog, mitološkog pa do zdravstvenog gledišta. Sudjeluju brojni svjetski stručnjaci. Ističe se britanski astronom David Whitehouse.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi
Hrvatska radiotelevizija

Djeca Sunca


Chrystal Pigs Etc. er en dansk eksperimentalfilm fra 1984, der er instrueret af Ewa Jacobsson.

Handling
Chrystal Pigs, Sunwise Doll, Garden, Tulips, Demon, Flying. Sex poetiske, experimentelle billedfortællinger med bearbejdet originallyd/lydbilleder.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1984

Eksperimentalfilm fra Danmark

Chrystal Pigs Etc.


Die Société Algérienne de Navigation Charles Schiaffino & Cie. (phasenweise auch: Société Algérienne de Navigation pour l'Afrique du Nord Charles Schiaffino & Cie. oder schlicht Charles Schiaffino & Cie. etc.) war zu ihrer Zeit das wichtigste Schifffahrtsunternehmen Algeriens. Sie wurde von Charles Schiaffino († 1920) gegründet und hatte ihre Büros zeitweise in der rue St-Lazaire 86 in Paris und am Quai Nord in Algier.

Geschichte
Die Reederei wurde unter dem Namen Société Schiaffino Frères im Jahr 1874 gegründet. 1892 tat sie sich mit einem anderen Unternehmen zusammen und nannte sich nun Compagnie Franseski, Schiaffino et Cie. Nachdem 1894 der Reeder Achaque hinzugekommen war, dessen Tochter Rose Charles Schiaffino heiratete, wurde der Name wieder geändert und die Reederei hieß bis 1897 Fanseski, Schiaffino, Achaque & Cie. Danach trug sie bis 1908 den Namen Société de Navigation Cotière Algérienne Schiaffino & Nyer-Sitges, um sich dann in Charles Schiaffino, A. Jouvet & Cie. umzubenennen. Ab 1919 hieß sie Laurent Schiaffino & Cie. Auf einem Plakat aus dem Jahr 1950 wird sie wieder als Sociéte Algérienne de Navigation Charles Schiaffino & Cie. bezeichnet; ebenso auf einer Aktie von 1969.

Die Schiffe der Reederei, großenteils nach Familienangehörigen Charles Schiaffinos benannt und in den Farben Schwarz, Rot und Weiß gestrichen sowie mit einem weißen S auf dem Schornstein gekennzeichnet, transportierten anfangs vor allem Wein von Algerien nach Rouen. Zu diesem Zweck waren sie mit Tanks unter Deck ausgerüstet, geladen wurden außerdem Obst, Gemüse und Zitrusfrüchte. Als Passagierschiffe wurden die Fahrzeuge nebenbei ebenfalls genutzt; sie dienten vor allem reichen Touristen und Kolonialbeamten als Verkehrsmittel. Neben der Verbindung Rouen-Algerien wurde bald auch die Strecke Frankreich-Marokko befahren. Der Rückgang der Kolonialwirtschaft bescherte auch der Reederei Schiaffinos einen Auftragsrückgang.

19 der damals 20 Schiffe der Reederei fielen dem Zweiten Weltkrieg zum Opfer.

In den 1970er Jahren wurden Schiaffino-Schiffe unter anderem genutzt, um Ausrüstungsteile für die Atomtests auf dem Mururoa-Atoll zu transportieren; auf der Rückfahrt hatten sie dann jeweils Kopra geladen.

Bis 1977 nutzte die Reederei noch den Hangar M bzw., nach der Umbenennung 1966, Hangar 13 im Hafen von Rouen. Der Verkehr mit den ehemaligen Kolonien, der z. T. von dort aus abgewickelt wurde, ging jedoch immer weiter zurück, und die Fahrten nach Marokko wurden schließlich ganz eingestellt. Mittlerweile befindet sich an diesem ehemaligen Standort der Reederei das Musée maritime, fluvial et portuaire de Rouen.

Im Jahr 1978 starb Laurent Schiaffino, der Sohn Charles Schiaffinos. Seinen Sohn Louis-Charles hatte er bereits 1949 verloren. Sein Nachfolger Henri de Clermont-Tonnerre verkaufte 1979 das letzte Schiff auf der Algerienlinie, die Laurent Schiaffino. Der Verkehr über den Ärmelkanal, den man in den 1970er Jahren aufgenommen hatte, wurde noch bis 1990 weitergeführt. Dann wich man der Sally Line, die den Hafen von Ramsgate und damit den Zielhafen der Schiaffino-Schiffe in Großbritannien, besaß.

Schiffe der Flotte (Auswahl)

 Ange Schiaffino
 Catherine Schiaffino
 Charles Schiaffino
 Jacques Schiaffino
 Jeanne Schiaffino
 Laurent Schiaffino (Baujahr 1906)
 Laurent Schiaffino (Baujahr 1956)
 Le Schiaffino
 Louis Charles Schiaffino
 Marcel Schiaffino
 Marie-Louise Schiaffino
 Monique Schiaffino
 Nicole Schiaffino
 Prosper Schiaffino
 Rose Schiaffino (Baujahr 1920)
 Rose Schiaffino (Baujahr 1956)
 Schiaffino
 Schiaffino Frères
 Ville de Bougie
Quelle:

Literatur
 Olivier Boudot, Les Schiaffino. Une dynastie des armateurs, Pascal Galodé Editeurs 2008

Weblinks
 Plakat aus den 1950er Jahren

Einzelnachweise

Ehemalige Reederei
Schifffahrt (Algerien)
Verkehrsunternehmen (Algerien)
Verkehrsgeschichte (Algerien)
Ehemaliges Unternehmen (Algerien)
Dienstleistungsunternehmen (Algerien)

Société Algérienne de navigation Charles Schiaffino & Cie.


Samfærdselsministeren (færøsk: landsstýrismaðurin í samferðslumálum) var fra 1968 til 1997 og er igen fra 2015 en ministerpost i Færøernes regering. Før 1968 var sager vedrørende trafikpolitik og infrastruktur integreret i lagmandens ansvarsområde. I en periode i 1970 var det igen lagmand Atli Dam, der havde ansvaret for samfærdsel. I 1997 havnede trafikpolitikken hos Indenrigsministeriet og forblev under dette ministerium, indtil det blev nedlagt i 2013. I september 2015 blev Samfærdselsministeriet genetableret med Henrik Old som minister.

Referencer

Eksterne henvisninger
Lagmænd og regeringer efter 1948

Lister over personer fra Færøerne

Færøernes trafikministre


Angus MacKay ist der Name folgender Personen:

* Angus MacKay (Historiker) (* 1939), schottischer Historiker und Hispanist
 Angus MacKay (Schauspieler) (1926–2013), englischer Schauspieler
 Angus MacKay (Politiker) (* 1964), schottischer Politiker

Angus MacKay


Le Marine Corps Air Station New River  ou MCAS New River ( IATA : NCA , ICAO : KNCA , FAA LID : NCA), est une base d'hélicoptères et de rotors basculants du Corps des Marines des États-Unis à Jacksonville, en Caroline du Nord , dans la partie orientale de l'État. En 1972, l'aérodrome a été nommé McCutcheon Field pour le général , l'un des pères de l'aviation d'hélicoptères du Corps des Marines. Près de Marine Corps Base Camp Lejeune, il partage certaines installations avec le .

Historique

MV-22 Osprey

La base a été la première base du Corps des Marines avec le nouveau MV-22 Osprey. Il a la capacité de voler comme un avion, de décoller et d'atterrir comme un hélicoptère. Le MV-22 a remplacé tous les CH-46E Sea Knights sur la côte est à l'exception du HMX-1 et du HMM-774.

Il existe actuellement six escadrons opérationnels de MV-22 Osprey : VMM-261, VMM-263, VMM-162, VMM-365, VMM-266 et VMMT-204.

Voir aussi

Notes et références

Liens externes
  MCAS New River website

Liens internes
 VMMT-204 (Fleet Replacement Squadron)
 United States Marine Corps Aviation
 Liste des installations de l'United States Marine Corps

Base militaire en Caroline du Nord
Base de l'United States Marine Corps

Marine Corps Air Station New River


Selena şu anlamlara gelebilir

Müzik ve medya
Selena (dizi), 2006-2009 yılları arasında   Atv'de yayımlanan fantastik kurgu ve komedi türündeki Türk televizyon dizisi.
Selena (albüm), Selena Quintanilla Perez albümü

Selena Live!, Selena Quintanilla Perez'in konser albümü
Selena y Los Dinos
Siempre Selena, Selena Quintanilla Perez albümü
Selena ¡VIVE!
Selena Forever, Selena Quintanilla Perez'in hayatını anlatan müzikal
Alpha (Selena album)
Selena Etc., Teksas'ta yer alan bir mağaza
Unforgettable (Selena)
Amor Prohibido, Selena Quintanilla Perez albümü

Selena (film), Selena Quintanilla Perez'in hayatını anlatan biyografik film
  Selena (soundtrack), Selena filminin soundtracki

Kişiler

 Selena Quintanilla Perez, Meksika asıllı Amerikan şarkıcı
 Selena Marie Gomez, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 Selena Cross
 Selena Li veya Li Sze Wan
 Selena Royle (1904-1983)
 Selena Fox

Selena (anlam ayrımı)


La bibliothèque de Lippulaiva () est une bibliothèque du quartier d'Espoonlahti à Espoo en Finlande.

Présentation
La bibliothèque de Kivenlahti a été fondée en 1983.
La bibliothèque de Lippulaiva a été ouverte avec le centre commercial Lippulaiva fin mars 2022.

Groupement Helmet de bibliothèques
La bibliothèque d'Otaniemi fait partie du groupement Helmet, qui est un groupement de bibliothèques municipales d'Espoo, d'Helsinki, de Kauniainen et de Vantaa ayant une liste de collections commune et des règles d'utilisation communes.

Références

Voir aussi

Liens externes

 Bibliothèques Helmet

Liens internes

Lippulaiva
Espoonlahti
Bâtiment à Espoo

Bibliothèque de Lippulaiva


Comiphyton es un género de árboles tropicales monotípico perteneciente a la familia Rhizophoraceae.  Su única especie: Comiphyton gabonense Floret, es originaria de África.

Descripción
Tiene un hábito desconocido, las ramas se encuentran comprimidas en  el ápice.  Sólo se conoce el tipo recogido en 1926, recogido a unos 80 metros de altitud.

Taxonomía
Comiphyton gabonense fue descrita por Floret y publicado en ''Adansonia: recueil périodique d'observations botanique, n.s. 14: 501. 1974.

Referencias

Rhizophoraceae

Comiphyton


Kosmos 2480, ruski izviđački satelit za optičko izviđanje (fotografski, vrsta koja se vraća s filmom) iz programa Kosmos. Vrste je Jantar-4K2M (Kobaljt-M br. 563).

Lansiran je 17. svibnja 2012. godine u 14:05 s kozmodroma Pljesecka. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Sojuz-U 11A511U. Orbita mu je bila 186 km u perigeju i 255 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 81,37°. Spacetrackov kataloški broj je 38335. COSPARova oznaka je 2012-024-A. Zemlju je obilazio u 88,90 minuta. Pri lansiranju bio je mase oko 6700 kg.

Spušten je iz orbite i vratio se na Zemlju 24. rujna 2012. godine. Iz misije je ostalo jedan dio koji je ostao kružiti u niskoj orbiti pa se vratio u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Yantar-4K2M (Kobalt-M, 11F695M) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2480


මහජන සෞඛ්‍යය යනු ප්‍රජාවෙහි සෞඛ්‍ය පිළිබදව ඇති අවධානම් තත්වය කළමණාකාරිත්වය පිළිබදව අධ්‍යයනය කිරීම සහ පුහුණු කිරීම. මෙම ක්ෂේත්‍රය මගින් රෝග සහ ශාරීරික සෞඛ්‍ය පිළිබදව සමාජයෙන් ඇති කරන බලපෑම පිළිබදව විශේෂ අවධානය යොමු කරයි. මෙමගින් එන්නත්කරණය , පානීය ජලය ක්ලෝරිනීකරණය, රථවාහනවල ගමන් කිරීමේ දී ආරක්ෂක පටි පැලදීම සහ දුම්පානයෙන් වැළකීම සදහා නීති ඇති කිරීම වැනි ක්‍රමෝපායන් මගින් සමාජයෙහි සෞඛ්‍ය තත්වය වැඩි දියුණු කර ගැනීම සදහා අවධානය යොමු කරයි.

මහජන සෞඛ්‍යයෙහි ඉලක්කය වනුයේ රෝග සදහා ප්‍රතිකාර කිරීම හා වළක්වා ගැනීම මගින් ජීවිතවල ගුණාත්මකභාවය වැඩි දියුණු කිරීමයි. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය විසින් සෞඛ්‍ය පිළිබදව සිදුකරන ලද නිර්වචනයකට අනුව සෞඛ්‍ය යනු "පුර්ණ ශාරීරික, මානසික සහ සමාජීය සුවතාවක් ඇති කරන තත්වයක් වන අතර එය රෝගයක් හෝ දුබලතාවයක් නොමැතිකම ම නොවේ." 1920 දී C.E.A Winslow විස්තර කළ අන්දමට මහජන සෞඛ්‍ය යනු "සමාජයෙහි, සංවිධානවල, පොදු සහ පෞද්ගලික අංශවල, ප්‍රජාවන්හි හා තනි පුද්ගලයන්ගේ සංවිධානාත්මක ශක්තිය සහ තෝරා ගැනීම මගින් රෝග වළක්වා ගැනීමේ , දිර්ඝායුෂ ලබාගැනීමේ සහ සෞඛ්‍ය වැඩි දියුණු කරගැනීමේ විද්‍යාවක් සහ කලාවකි."

මහජන සෞඛ්‍ය සදහා යොදා ගන්නා ක්‍රියාකාරකම් මිනිසුන් කීපයක් සදහා හෝ සියළුම මානව ජනගහනය සදහා සිදුකළ හැකිය. මහජන සෞඛ්‍ය වසංගතවේදය, ජෛව සංඛ්‍යානය , සෞඛ්‍ය සේවය, අවට පරිසරය, වෘත්තීමය සෞඛ්‍ය සහ සමාජීය හා චර්යාත්මක ලෙසට උපක්ෂේත්‍රයන්වලට මූලික වශයෙන් බෙදා වෙන්කළ හැකිය.

මූලික අරමුණු

මහජන සෞඛ්‍ය වැඩි දියුණු කර ගැනීමේ මූලික අභිප්‍රායන් වනුයේ පරීක්ෂණ සිදුකිරීම මගින් සහ සෞඛ්‍ය පුරුදු වැඩි දියුණු කර ගැනීම මගින් රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර කරනවාට වඩා රෝග වළක්වා ගැනීම පිණිස මැදිහත් වීමයි. මෙම කර්තව්‍යයන්ට අමතරව රෝගයක් අනෙකුත් අයට ව්‍යාප්ත වීම වළක්වා ගැනීම සදහා එම රෝගය සදහා බොහෝ අවස්ථාවන්හි දී ප්‍රතිකාර ලබාදීම තීරණාත්මක වේ. උදාහරණයක් ලෙස වසංගත රෝග ඇති වූ අවස්ථාවක දී හෝ ආහාර හා පානීය ජලය සපයන මාර්ග අපවිත්‍ර වීම වළක්වා ගැනීමේදී එන්නත්කරණ වැඩ සටහන් සහ උපත් පාලන ක්‍රම බෙදා හැරීම මහජන සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණ ක්‍රම සදහා උදාහරණ වේ.

බොහෝ රටවල ඒවාටම අදාල රජයේ මහජන සෞඛ්‍ය ඒජන්සි පවතී. ගෘහස්ත සෞඛ්‍ය ගැටළු සඳහා වග කියනු ලබන සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශය මේ සඳහා නිදසුනකි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ මහජන සෞඛ්‍ය වැඩසටහන් මූලාරම්භ කිරීමට පුරෝගාමි වූයේ ප්‍රාන්ත හා ප්‍රාදේශීය සෞඛ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවයි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙහි මහජන සෞඛ්‍ය සේවාව සහ එහි කොටසක් වන ඇට්ලන්ටාවෙහි මූලික මධ්‍යස්ථානය පිහිටි රෝග පාලන හා නිවාරණ මධ්‍යස්ථානය ඒවා මගින් සිදු කරන ජාතික සේවාවන්ට අමතරව ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ද ඇතැම් සෞඛ්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වයන් සිදුකරනු ලබති.

සංවර්ධිත හා සංවර්නය වෙමින් පවතින ජාතීන් අතර සෞඛ්‍ය සේවාව සහ මහජන සෞඛ්‍ය වැඩසටහන් සඳහා ප්‍රවේෂ වීම  අතර වඩාත් පුළුල්  විෂමතාවයන් පවතී. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල මහජන සෞඛ්‍ය පිළිබඳව වූ යටිතල පහසුකම් තවමත් වර්ධනය වෙමින් පවතී. එම රටවල් හි රෝග වළක්වා ගැනීම හා සෞඛ්‍ය සේවය නගාසිටුවීම සදහා මූලික මට්ටමේ පහසුකම් සැපයීම සඳහා පවා ප්‍රමාණවත් තරම් පුහුණු සෞඛ්‍ය සේවකයන් හෝ මූල්‍යමය ප්‍රතිපාදන සපයා නොමැත. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල විශාල ප්‍රමාණයෙන් පවතින රෝග තත්වයන් සහ මරණ අනුපාතය එහි අතිශය දරිද්‍රතාවය සදහා බලපෑම් එල්ල කරනු ලබයි. උදාහරණයක් ලෙස බොහෝ අප්‍රිකානු අ‍ාණ්ඩු මගින් එක් වසරකදී එක් පුද්ගලයෙකු සඳහා සෞඛ්‍ය සේවාවන් ලබාදීම පිණිස ඇමරිකානු ඩොලර් 10 කට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් වැය කරන අතර ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ෆෙඩරල් රජය මගින් වසර 2000 දී එක් පුද්ගලයෙකු වෙනුවෙන් සෞඛ්‍ය සේවාවන් ලබාදීම සඳහා ආසන්න වශයෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් 4500 ක් වැය කර ඇත.

බොහොමයක් රෝග සරළ වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක නොවූ ක්‍රමොපායන් මගින් වළක්වා ගත හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස පරීක්ෂණ වලින් පෙනී ගොස් ඇත්තේ දෑත් සේදීම වැනි සරළ ක්‍රියාකාරකම් මගින් බොහෝමයක් වූ බෝවන රෝග වළක්වා ගත හැකි බවයි.

ජාත්‍යන්තර මහජන සෞඛ්‍ය සංසදය වැනි රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සහ දේශිය සෞඛ්‍ය පද්ධති  භාවිතා කරමින් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින සහ සංවර්ධනය වූ රටවල්වල රෝග වළක්වා ගැනීම සඳහා කැපීපෙනෙන ප්‍රයත්නයක් මහජන සෞඛ්‍ය වැඩ සටහන් සිදු කරනු ලැබේ.

මහජන සෞඛ්‍ය හා සම්බන්ධ පශ්චාත් උපාධි ක්ෂේත්‍රයන් වනුයේ Master of Public Health (MPH) සහ  Doctor of Public Health (DrPH) වැනි ක්ෂේත්‍රයන්ය. බොහෝ මහජන සෞඛ්‍ය පර්යේෂකයන් සඳහා දර්ශනවේදී උපාධි සහිතවන අතර ඇතැම් පුද්ගලයන් හට ඒ වෙනුවට විද්‍යා විශාරද පිළිබඳ ආචාර්ය උපාධි ඇත.

සෞඛ්‍යය
මහජන සෞඛ්‍යය

මහජන සෞඛ්‍යය


Mehmet Zeki Sezer (d. 12 Nisan 1957, Eskişehir), Türk siyasetçi, kimya mühendisi, eski Demokratik Sol Parti Genel Başkanı, eski TBMM Milletvekili ve eski Devlet Bakanı.

Yüksek tahsilini Ankara Devlet Mühendislik Mimarlık Akademisi (günümüzdeki adıyla Gazi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi) Kimya Mühendisliği Bölümü'nde tamamladı. Evli ve 2 çocuk babasıdır.

Siyasi hayatı
1988'de Demokratik Sol Parti'de aktif siyasete atıldı. 1991'de DSP Parti Meclisi üyesi oldu.  2001- 2004 yılları arasında DSP Genel Başkan Yardımcılığı görevinde bulundu.

1999 Türkiye genel seçimleri'nde Ankara Milletvekili seçildi ve 57. Hükümet'te 9 Temmuz 2002 - 18 Kasım 2002 tarihleri arasında Parlamento ile İlişkiler, Diyanet İşleri Başkanlığı, Türkiye Taş Kömürü Kurumu (TTK) Genel Müdürlüğü ve ETİ Holding A.Ş Genel Müdürlüğü'nden sorumlu devlet bakanı olarak görev yaptı.

2004 yılında gerçekleşen DSP genel kurulunda Bülent Ecevit'in de desteğiyle 576 oy alarak genel başkanlığa seçildi.

2007 Türkiye genel seçimleri'ne merkez solda güç birliği adına, genel başkanlığını yaptığı Demokratik Sol Parti katılmadı; bunun yerine DSP'nin 13 adayı Cumhuriyet Halk Partisi'nden listelerinden seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne girdi. Zeki Sezer ise milletvekilliğine aday olmadı.

8 Nisan 2009 tarihinde yaptığı basın toplantısında, partisinin oylarını geçen seçimlere göre artırdığını ancak yine de bu oranı başarılı bulmadığını belirterek DSP genel başkanlığı görevinden istifa kararı aldığını açıkladı. Sezer, 11 Nisan 2009 tarihinde yaptığı basın toplantısıyla DSP Genel Başkanlığı'ndan istifa etti.

Ailesi
1011 Ana Tamir Fabrikası'nda çalışırken tanıştığı Ülkenur Sezer (ö.2014) ile evliydi. Çocukları 1980 doğumlu Serkan Sezer ve 1987 doğumlu Selcan Sezer'dir.

Kaynakça

1957 doğumlular
Eskişehir doğumlu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk mühendisleri
21. yüzyıl Türk mühendisleri
TBMM 21. dönem Ankara milletvekilleri
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Bakanları
Demokratik Sol Parti genel başkanları
Demokratik Sol Parti genel sekreterleri
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
Gazi Üniversitesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Türk kimya mühendisleri

Zeki Sezer


Crepinella varisiana é uma espécie de planta do gênero Crepinella e da família Araliaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 2019 por David Neill, Gregory M. Plunkett e Porter Peter Lowry.
O seguinte sinônimo já foi catalogado:
 Schefflera varisiana  Frodin

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é .

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Fiaschi, P.; Nery, E.K. Araliaceae  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Crepinella varisiana no projeto Flora e Funga do Brasil

Araliaceae
Crepinella
Plantas descritas em 2019
Plantas
Flora do Brasil
Flora do Espírito Santo (estado)

Crepinella varisiana


Lopranseiði er et område vest for Lopra på Suðuroy. Tæt ved Lopranseiði ligger den 3,4 hektar store holmen Lopranshólmur. Slugten mellem holmen og Lopranseiði hedder Lambagjógv. Udmarken mod syd hedder Lopranshagi og udmarken mod nord hedder Tóris- og Lambhagi. Det pyramidelignende fjeld syd for Lopranseiði hedder Kirvi og dens top Kirviskollur. Vigen øst for holmen hedder Ónavík. Fjeldet nord for Lopranseiði er Rávan. Lopranseiði er 61 meter højt og Lopranshólmur er 57 meter højt.

Den 2. september 1742 støder den nederlandske ostindienfarer Westerbeek på nogle skær ud for Lopranseiði. Tidlig om morgen driver vraget mod syd og rammer skærene ud for det pyramidelignende fjeld Kirvi. Inden skibet blev slået til vragdele, lykkedes det for mandskabet ved hjælp af den knækkede mast at kravle over til de landfaste klipper og i sikkerhed. 10 mænd kravler op ad det stejle fjeld for at få hjælp. De deler sig i to grupper og ankommer henholdsvis til Vágur og Sumba et par timer senere.

Galleri

Suðuroy

Lopranseiði


Aristotel Sokratis Onassis ("Ari", "Aristo Onassis", Yunanca: Αριστοτέλης Ωνάσης Aristotēlēs Ōnasēs, 20 Ocak 1906, Karataş, İzmir – 15 Mart 1975, Paris, Fransa), Yunan asıllı armatör ve iş insanı.

Hayatı
1906 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun İzmir kentinde doğdu. Tütün ticaretinden zengin olan ailesi, Kurtuluş Savaşı sonunda Türk kuvvetleri tarafından İzmir'in geri alınmasından sonra Yunanistan'a göç etti.

Özel hayatı

1946'da evlendiği, armatör Stavros Livanos'un kızı Athina Livanos'tan 1960'ta boşanan Onasis, opera sanatçısı Maria Callas'la uzun süreli bir ilişkinin ardından 1968'de eski ABD başkanı John F. Kennedy'nin dul eşi Jacqueline Bouvier Kennedy ile evlendi. Çalkantılı bir özel yaşamı olan Onassis'in sağlığı, 1973'te tek oğlu Alexander Onassis'in Yunanistan'da geçirdiği uçak kazasında yaşamını yitirmesinden sonra bozuldu. Öldüğünde tahminlere göre 500 milyon ABD Dolarını aşan bir serveti vardı.

İş yaşamı
1923 yılında ailesince Arjantin'e gönderilen Onassis Buenos Aires'teki United River Plate Telephone Co.'ya gececi santral memuru olarak girdi. Ayrıca bir aile dostunun yardımıyla gündüzleri aile mesleği olan tütün işine girdi. Arjantin'de ithal Doğu tütünlerinin kullanımını yüzde 10'dan 35'e yükseltince telefon şirketindeki işini bıraktı. Tütün satışlarından aldığı yüzde 5 komisyonla iki yılda 100 bin Amerikan doları kazandı. 1925 yılında hem Yunanistan hem de Arjantin pasaportu aldı. 1928'de Yunan hükûmeti adına Arjantin'le bir ticaret anlaşması için görüşmeler yapmakla görevlendirildi, ardından Yunanistan'ın Buenos Aires konsolosluğuna getirildi (1930). Bu arada sigara üretimi ve hammadde ticaretine de el atarak işlerini büyüttü.

İş hayatındaki başarısıyla daha 25 yaşındayken milyon dolarlık servete sahip oldu. 1931'de deniz taşımacılığının bunalıma düştüğü bir sırada, Kanadalı Canadian National de Montréal şirketinden çok düşük bir bedel sayılabilecek 120 bin ABD Doları'na altı yük gemisi satın aldı. Navlun ücretlerinin artırılmasından sonra başka gemiler aldı; 1936'da, İsveç'te petrol tankerleri yaptırmaya başladı. II. Dünya Savaşı sırasında, gemileri ya bu ülkede bağlı kaldı ya da Müttefikler hesabına çalışırken battı. Deniz sigortacılığı şirketlerince zararı ödenen Onassis, 1945'te yeniden çok büyük bir tanker filosu oluşturdu. 1940'larda ve 1950'lerde filosunu daha da genişletti. 1953'te Monte Carlo Kumarhanesi'nin yanı sıra tiyatrolar, oteller ve başka taşınmaz mallara sahip olan Société des Bains de Mer'in çoğunluk hisselerini satın aldı. Ayrıca, 1956'da Olympic Airways havacılık şirketini kurdu.

Kaynakça

 Encyclopædia Britannica
 Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi

1900 doğumlular
1906 doğumlular
1975 yılında ölenler
Yunan iş insanları
İzmir doğumlu iş insanları
Dolar milyarderleri
İzmir Rumları
Konak doğumlular
İzmir doğumlu diplomatlar

Aristotle Onassis


Giuseppe Conte (født 8. august 1964 i Volturara Appula Italien) er en italiensk politiker, der fra 1. juni 2018 til den 13. februar 2021 var været Italiens premierminister. I de første knap 14 måneder bestod regeringen af en koalition mellem partierne Movimento 5 Stelle (Femstjernebevægelsen) og Lega Nord (også blot kaldet Lega). Efter en strid mellem partiet Lega og Femstjernebevægelsen, forlod Legas leder Matteo Salvini regeringen og Conte så sig nødsaget til d. 20. august 2019 at indgive sin afskedbegæring til Italiens præsident Mattarella, men denne gav allerede d. 29. august 2019 Conte i opdrag at danne en ny regering på baggrund af partierne Femstjernebevægelsen og centrum-venstre partiet Partito Democratico. Derved blev foreløbig det nyvalg, som Salvini havde håbet på ville blive udfaldet af regeringskrisen, afværget.

Han blev afløst som premierminister af Mario Draghi.

Referencer

Italiens premierministre

Giuseppe Conte


Le  est une voie du centre-nord de Kyoto, dans l'arrondissement de Kamigyō. Orientée est-ouest de son début au  jusqu'au , elle devient par la suite orientée ouest-est jusqu'à son aboutissant, le , devant le parc du palais impérial de Kyoto, le Kyōto Gyoen.

Description

Situation
Le Demizu-dōri est une petite rue de Kyoto situé dans l'arrondissement de Kamigyo débutant au Shichihonmatsu-dōri et terminant au Karasuma-dōri. Elle mesure deux à trois mètres de large et environ  de long.

Elle est suivie au nord par le Shimochōjamachi-dōri (下長者町通) et précède le Shimodachiuri-dōri et le Shindemizu-dōri (新出水通) au sud. Après le Kyōto Gyoen se trouve sa suite directe, le Kōjinguchi-dōri.

Voies rencontrées
De l'est vers l'ouest, en sens unique, jusqu'au Senbon-dōri, puis de l'ouest vers l'est jusqu'au Karasuma-dōri. Les voies rencontrées de la droite sont mentionnées par (d), tandis que celles rencontrées de la gauche, par (g), en gardant le sens de l'ouest vers l'est (même quand la rue est orientée est-ouest).

  (七本松通)
 Rokkenmachi-dōri (六軒町通)
 (g) Rue sans nom
Rue ouest-est
  (千本通)
 Tsuchiyamachi-dōri (土屋町通)
 Jōfukuji-dōri (浄福寺通)
 Uramon-dōri (裏門通)
 Chiekōin-dōri (智恵光院通)
 Higurashi-dōri (日暮通)
 Matsuyachō-dōri (松屋町通)
  (大宮通)
  (黒門通)
  (猪熊通)
 Yoshiyamachi-dōri (葭屋町通)
  (堀川通)
  (東堀川通)
  (油小路通)
  (小川通)
  (西洞院通)
Rue interrompue
  (新町通)
  (衣棚通)
  (室町通)
  (烏丸通)
 Sources  :

Transports en commun

Odonymie
Le nom Demizu (出水), qui signifie inondation, vient du fait qu'il y avait une source d'eau près du Karasuma-dōri et du Demizu-dōri, et que l'eau venait souvent à déborder et inonder la rue qui y passait.

Histoire
À l'époque de la ville impériale, la rue était le . Ce boulevard était aussi surnommé Yōmeimon-dōri (陽明門通) puisqu'il menait au , une des douze entrées menant au palais Heian. La rue s'étendait à l'est jusqu'au , aujourd'hui le  et jusqu'aux entrées est du  (洛中), nom donné à l'aire occupée par la ville impériale.

La construction du nouveau palais impérial durant l'époque d'Edo scinde la rue en deux. La partie de la rue après le Teramachi-dōri finit par devenir le Kōjinguchi-dōri, tandis que la partie après la rivière Kamo, qui s'étend jusqu'au Yoshidahigashi-dōri (吉田東通) devient le  (近衛通). La portion ouest de la rue, qui garde le nom Demizu, est elle aussi séparée, mais par la construction du bureau du commissariat militaire de Kyoto, durant le règne du Shogunat Tokugawa.

Patrimoine et lieux d'intérêt
Après le Senbon-dōri s'y trouve de nombreux petits temples, auxquels on associe les . Ils sont :
 Le Kōsei-ji (光清院), où un samouraï prenait l'apparence d'un chat peint dans une peinture votive venait hanter les prêtres du temple ;
 Le Jifuku-ji (地福寺), où se trouve une statue du Yakushi Nyorai qui a prétendument des propriétés guérissantes ;
 Le Kekō-ji (華光寺), où on retrouvait le pin par lequel coulait de l'eau même sans pluie, disparu depuis, et le camélia qui florissait en cinq couleurs ;
 Le Kan'on-ji (観音寺), où se trouve la porte de Cent coups, anciennement dans la prison de Fushimi et déménagée par Toyotomi Hideyoshi. Ceux qui passent devant la porte peuvent entendre les cris des prisonniers auparavant battus devant ;
 Le Gokō-in (五刧院), où un linteau en bois présente des motifs ressemblant à un bouddha qui dort ;
 Le Gokuraku-ji (極楽寺), dont la porte d'entrée comporte deux battants et non un, comme les autres temples. Il s'y trouve un deuxième mystère, qui est que l'eau du puits permettrait à celui qui le boit de gagner n'importe quel concours ;
 Le Zenpuku-ji (善福寺), parfois inclus dans les mystères. La salle principale est construite à même la porte d'entrée, ce qui inusité ;
 Le Gyokuzō-in (玉蔵院), soi-disant hanté par le fantôme du peintre Maruyama Ōkyo ;
 Le  (福勝寺), parfois inclus dans les mystères. L'empereur Go-Sai y aurait laissé un cadeau magique.

Au , la section de la rue entre Horikawa et Karasuma abrite des édifices gouvernementaux comme l', qui occupe la place de l'ancien commissariat militaire de Kyoto. D'autres bâtiments incluent le , l'édifice administratif à Kyoto du ministère de l'Agriculture, des Forêts et de la Pêche et les bureaux généraux de la .

On retrouve très peu de maisons de ville traditionnelles sur la rue.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes
  sur Google Arts & Culture

Voie à Kyoto

Demizu-dōri