Hıdırellez ya da Hıdrellez, Orta Asya, Ortadoğu, Anadolu ve Balkanlar'da kutlanan mevsimlik bayramlardan biridir. Ruz-ı Hızır (Hızır günü) olarak adlandırılan Hıdırellez günü, dünyada darda kalanların yardımcısı olduğu düşünülen Hızır ile denizlerin hâkimi olduğuna inanılan İlyas'ın yeryüzünde buluştukları gün olarak düşünülür ve kutlanır.

Gregoryen takvimine (miladi takvim) göre 6 Mayıs, eskiden kullanılan Rumi takvim olarak da bilinen Jülyen takvimine göre 23 Nisan Hıdırellez günüdür. 6 Mayıs'tan başlayıp 7 Kasım'a kadar olan süre Hızır Günleri adıyla yaz mevsimini, 8 Kasım'dan 5 Mayıs'a kadar olan süre ise Kasım Günleri adıyla kış mevsimini oluşturmaktadır. Bu yüzden 5 Mayıs günü gecesi kış mevsiminin bitip sıcak yaz günlerinin başladığı anlamına gelmektedir. Türkiye'de Hıdrellez Bayramı 5 Mayıs'ı 6 Mayıs'a bağlayan gece kutlanır. Bugün Hıristiyanlarca da baharın ve doğanın uyanmasının ilk günü olarak kabul edilir; bu günü Rum Ortodokslar Aya Yorgi, Katolikler "Aziz George" günü olarak kutlamaktadırlar.

Hıdırellez'in UNESCO'nun "İnsanlığın Somut Olmayan Kültür Mirası Listesi"ne alınması amacıyla 2010 yılında çalışmalar başlatılmıştır.

Kökeni

Hıdırellez'in kökeni hakkında çeşitli fikirler ortaya atılmıştır. Bunlardan bazıları Hıdırellez'in Orta Asya, Orta Doğu ile Anadolu kültürlerine ait olduğu, bazıları ise İslamiyet öncesi Orta Asya Türk kültür ve inançlarına ait olduğu yönündedir. Eski Türkler 21 Haziran'da baharın gelişini kutlardı. Günümüzde de Anadolu'da dilek dilenmiş kâğıdı ağaca asma, ateşten atlama gibi eski Türk ritüelleri devam etmektedir. Yine de Hıdırellez'i tek bir kültüre mal etmek olanaksızdır. İlk Çağ'dan itibaren Mezopotamya, Anadolu, İran, Osmanlı itibarıyla Balkanlar ve hatta bütün Doğu Akdeniz ülkelerinde bahar ya da yazın gelişiyle belli başlı sevinç kutlamaları yapılmaktadır. Kimi yazılı eserler bu tipteki en eski ritüellerin milattan önce Mezopotamya'da Ur şehrinde yapıldığını göstermektedir. Kışın bitişiyle "Tammuz" ismi altında kutlanan bu ritüeller Mezopotamya ovasını sulayan Fırat ve Dicle nehirlerinin uyaran gücünü temsil etmektedir.

Hızır inancı
Hızır'ın abıhayatı (bengi su) içerek ölümsüzlüğe ulaşmış; özellikle de baharda insanlar arasında dolanarak bolluk ve sağlık dağıtan ve darda kalıp başı sıkışanlara yardım eden bir ermiş (veli) veya peygamber olduğuna inanılır. Hüviyeti tam olarak bilinmese de halk arasında ve İslam mitolojisinde bir Hızır geleneği vardır. Hızır'ın bir isim değil, bir lakap olduğu genel olarak kabul gören bir düşüncedir. Ancak çeşitli kaynaklarda adı ve soyu hakkında muhtelif fikirler öne sürülmüştür. Bazıları Hızır ile İlyas peygamberin aynı kişi olduklarını öne sürmüştür.

Halkın Hızır hakkında kanaat ve inanışı onun ölümsüz olduğu ve baharda tabiatın uyanmasını sağladığı yönündedir. Anadolu'dan başka Kafkasya, Trakya, Kırım, Azerbaycan ve Suriye'nin birçok yerinde makamları vardır; bu da onun İslam âleminin hemen hemen her yerinde varlığına inanılan ancak belirli bir hüviyete bürünmemiş bir sembolden ibaret olduğuna delalet eder. Hızır tabii bir durumu, baharla vücut bulan yaşamın tazelenmesini simgeler.

Halk arasında Hızır'ın sahip olduğuna inanılan vasıflar insanlara şifa, sağlık, uğur getirdiği tabiattaki diriliş, uyanış ve canlılığın insana yansıması şeklinde ortaya çıkar. İslamiyet öncesi "Gök Sakallı, Ak Sakallı Kocalar" gibi medet umulan, yardım istenen, akıl danışılan, kılavuzluk etmesi beklenen, barış, mutluluk, sağlık, refah getirdiğine inanılan bir kurtarıcı güç olarak düşünülür.

Kuran'da Hızır
Kur'an'da Kehf Suresi'nde (60-82) Musa ve bir gencin kıssası anlatılmaktadır. Kehf Suresi'de dahil olmak üzere hiçbir yerde Hızır ismi geçmemektedir ancak çeşitli hadislerde bu şekilde anılmaktadır. Olayın yaşandığı yer için "iki denizin birleştiği yer" denilmektedir. Uzun bir yolculuk yapan Musa ile yanındaki gencin beraberlerinde, yemek için getirdikleri balığın kaçması ile başlayan olay sonrasında, 65. ayette "Derken kullarımızdan bir kul buldular ki, biz ona katımızdan bir rahmet vermiş, kendisine tarafımızdan bir ilim öğretmiştik." denilerek gönderme yapılan Hızır'dan söz edilir.

Anadolu'da Hıdırellez gelenekleri
Halk huzura kavuşmak ve türlü dileklerde bulunmak için kışın sona erdiği tabiatın uyandığı Hıdırellez gününde çeşitli çarelere başvurur. Anadolu'da halk, gün doğumu öncesi tercihen beyaz elbiseler giyerek yeşil ve bol sulu kırlara gider ve eğlenir. Kutlamalar yeşillik, ağaçlık alanlarda, su kenarlarında, bir türbe ya da yatırın yanında yapılmaktadır. Bu gibi yerlere bu nedenle Hıdırlık denildiği de olur. Hızır'ın gezdiği kabul edilen yeşil yerlerde dolaşıp çiçek toplanır, oyunlar oynanır, baharın ilk kuzusu kesilerek yenilir. Toplanan çiçekler kaynatılıp içilirse hastalıklara iyi geleceği, bu su ile kırk gün yıkanan kişinin gençleşip güzelleşeceğine inanılır. "Hızır Hakkı" için kuzu kesmek, Hızır geleneğinin yayıldığı her yerde görülen bir âdettir. Diyarbakır'da Ciğaret adıyla ayrı bir tören yapılır. Baharın bu taze kuzusunu yemekle bedenlerin sağlık ve canlılık kazanacağı inanışı vardır.

Hızır'ın eli değen şeylerin dolup taştığı rivayeti nedeniyle Hızır günü arifesinde yiyecek kaplarının, ambarların ve para keselerinin ağzı açık bırakılır. Ev, bağ, bahçe isteyenler herhangi bir yere istediklerinin küçük bir modelini yaparak; altın ve benzeri ziynet eşyası isteyenler ağaç yapraklarını kollarına veya boyunlarına takarak isteklerine kavuşacaklarına inanır.

Anadolu'nun bazı yerlerinde Hıdrellez Günü yapılan duaların ve isteklerin kabul olması için sadaka verme, oruç tutma ve kurban kesme âdeti vardır. Kurban ve adaklar "Hızır hakkı" için olmalıdır çünkü tüm bu hazırlıklar Hızır'a rastlamaya yöneliktir.

Hızır sopası
Bazı yerlerde hastalıklar, ağrılar için şifa olduğuna inanılan Hızır Sopası geleneği vardır. Bu sopa ağrı-sızı olan yerlere vurulursa ağrıların geçeceğine inanılır.

Baht açma törenleri
Hıdrellezde baht açma törenleri oldukça yaygın olarak uygulanır. Talih ve kısmet açtırmak isteyen genç kız ve kadınlardan yüzük, küpe gibi eşyalarını çömleğe atmaları istenir ve çömleğin üzerine su eklenerek ağzı kapatılır. Kapalı çömlek bir gece boyunca bir gül ağacının dibinde bekletilir. Ertesi günü bir araya toplanan kadınlar, çömleği ortaya koyarak maniler eşliğinde eşyaları çıkarmaya başlarlar. Bu törene İstanbul ve çevresinde "baht açma", Denizli ve çevresinde "bahtiyar", Yörük ve Türkmenlerde "mantıfar", Balıkesir ve çevresinde "dağara yüzük atma", Edirne ve çevresinde "niyet çıkarma", Erzurum'da "mani çekme" adı verilir.

Yoğurt mayalama geleneği
Kütahya'nın Tavşanlı ilçesine bağlı Yörük köylerinde bir yıllık yoğurt mayası, Hıdırellez ve bu günü takip eden 2 gün süresince sabah ezanı ile tan ağarması arasındaki sürede doğadaki bitkilerin üzerinden toplanan çiy tanelerinden sağlanır.

Trabzon-Şalpazarı İlçesi'nde maya katılmadan yoğurt yapılır. Mayalama sıcaklığındaki sütün içine besmeleyle bir tahta kaşık konur. Bu şekilde elde edilen maya bir yıl kullanılır ve gelecek yıl tekrar değiştirilir.

Gagauz Türklerinde "Hederlez" bayramı
Gagavuz halk takvimi yaz ve kış olmak üzere iki döneme ayrılır. Yaz başındaki halk bayramı "Hederlez" 6 Mayıs'a denk gelir ve bu ay, Georgy gününde başlar. Kış ayı ise Dmitriy'in günü olan 8 Kasım'da başlar ve "Kasım" tatilinde kutlanır. Bu iki bayram, Moldova'nın 23 Aralık 1994'te Gagavuzya'ya tanıdığı özel statü kapsamında resmi tatil olarak kabul edilmiştir.

Gagauz Türklerinde Hederlez (Ay Georgiy), yılın en önemli bayramlarından biri olarak kabul edilir ve üç gün sürer. Bu bayramlarda yaz aylarında hayvancılık, otların döndürülmesi ve sürülerin meralara götürülmesi çalışmaları başlar. Bu günde çobanlarla birlikte parasal ve diğer anma törenleri yapılır. Festivalin önemli olaylarından biri de kuzu kurban edip, bulgur veya pilavla doldurup fırında pişirmektir. Hederlez'de, Georgiy adına, yakında cenazesi olmuş bir akrabanın şahsına, ya da birinin sağlığına kavuşması, askerden dönmesi için ve yeni evlenecekler muhteşem bir düğün için "kurban" keserler.

Hederlez bayramı her Gagavuz ayında evde veya bahçede sofra kurularak kutlanır. Hazırlanan bu sofraya komşular, akrabalar, akrabalar ve misafirler davet edilir ve onlara adet olduğu üzere şarap ikram edilir. Arnaut, Gagavuz ve Bulgarların yaşadığı Karakurt köyünde (Ukrayna'nın Odessa bölgesinin Bolgrad ilçesi), festival tüm sokaklarda kutlanır. Sokaklarda uzun masalar kurulur, herkes "kurbanını", şarap ve evde hazırlanan yiyeceklerini getirir.

Ay Georgiy adını taşıyan kiliselerin bulunduğu yerlerde, kilisenin başında tüm halkın katılımıyla kurban bayramı düzenlenir.  Gagavuzların "Tanrısallık" dediği kurban tosunları bir yıl önceden hazırlanır.

Hederlez bayramında ayrıca, tüm çocukların katıldığı at yarışları, spor oyunları ve güreşler düzenlenmektedir. Çevre ülkelerden gelen pehlivanlar klarnet, kemençe ya da gayda sesleri eşliğinde serbest güreş yaparlar. Kazananlara pahalı ödüller verilir. En öenmli ödül, boynuna kırmızı kurdele takılan bir koyundur. Şampiyon "pelivan" koyunları omuzlarında taşır ve diğer pelivanların etrafında üç kez tur atar. "Pelivan" olan kişiye saygı duyulur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ahırkapı Hıdrellez Şenlikleri

Arnavutluk'ta kültür
Azerbaycan'da kültür
Türkiye'de kültür
Gagavuzya
Mayıs'ta belirli gün ve haftalar
Özel günler
Somut olmayan kültürel miras

Hıdırellez


Suðurapar (fræðiheiti: Australopithecus - úr latínu: australis "suður" og grísku πίθηκος piþekos "api") eru útdauð ættkvísl mannapa sem lifðu í Afríku frá því fyrir 4,5 til um 1,2 milljón árum. Ættkvíslirnar Homo (menn), Paranthropus og Kenyanthropus þróuðust út frá ættkvísl suðurapa.

Suðurapar


A Taça dos Vencedores de Taças de Hóquei em Patins de 1980-81 foi a 5.ª edição da Taça das Taças.

O Sporting CP venceu o seu 1.º título na competição ao derrotar CP Cibeles na final, após o desempate por penáltis.

Equipas participantes

Jogos

Fase Final

Quartos-de-final

Meias-Finais

Final

Competições de hóquei sobre patins
1981 no desporto


Yanaoca es una ciudad peruana, capital del distrito homónimo y de la provincia de Canas, ubicada en el departamento del Cuzco.

Historia

En este poblado se dio inicio a la gran rebelión de Túpac Amaru II el 4 de noviembre de 1780, cuando sus hombres capturaron al corregidor español Antonio de Arriaga, quien era muy odiado por sus abusos contra los pobladores de las provincias de Canas y Canchis. Antes de ser capturado había participado de una comida organizada por el cura del pueblo Carlos Rodríguez para celebrar el cumpleaños del rey Carlos III de España.

Localización
Se encuentra ubicada a cuatro horas del Cusco cerca de los 4000 (). Para llegar se toman unos ómnibus que salen una vez por semana o vehículos que solo llegan hasta el distrito de Combapata, en la provincia de Canchis. De allí, por solo dos soles, deben tomarse otro transporte para llegar a destino.

Clima

Vida económica y artesanal
Yanaoca es un pueblo hecho de adobe, que cuenta con electrificación y solo dos horas diarias de agua potable. Debido a las heladas se minó la producción agrícola y ganadera con la que subsiste su población. Sin embargo, sus más de 11.000 habitantes demuestran su capacidad  de emprendimiento, ya que en esta zona no solo se encuentran ganado y productos agrícolas. Los tejidos y textiles hechos a mano o con telares tradicionales son típicos del lugar.

Autoridades

Municipales

Véase también
 Túpac Amaru II

Referencias

Capitales de provincia del departamento del Cuzco

Yanaoca


La serina/treonina proteína cinasa CHK2 (CHEK2) es una enzima serina/treonina proteína cinasa no especifica (). En humanos se encuentra codificada por el gen .

Función

Regula los puntos de control del ciclo celular y la apoptosis en respuesta al daño en el ADN, particularmente roturas del ADN de doble cadena. Inhibe la fosfatasa CDC25C fosforilando la Ser-216 previniendo la entrada en la mitosis. También puede que participe en la meiosis. Regula al supresor tumoral TP53 a través de la fosforilación de Thr-18 y Ser-20. Fosforila la NEK6.

Regulación

Utiliza como cofactor magnesio. Es fosforilada rápidamente en Thr-68 por MLTK en respuesta al daño del ADN y al bloque de replicación. La actividad de la cinasa también es regulada positivamente por la autofosforilación. Interacciona con PML. Es fosforilada por PLK4. Contiene un dominio FHA y un dominio proteína cinasa.

Localización

Se localiza en el núcleo. Se expresa en un alto nivel en los testículos, bazo, colon y leucocitos de la sangre periférica. Se expresa en un bajo nivel en otros tejidos.

Relevancia clínica

 Los defectos en CHEK2 están asociados con el síndrome de Li-Fraumeni 2 (LSF2). Es un fenotipo de cáncer familiar altamente penetrante asociado frecuentemente con mutaciones en el supresor tumoral TP53.

 Los defectos en CHEK2 pueden ser causa de susceptibilidad al cáncer de próstata. Es un tumor maligno que se origina en los tejidos de la próstata. Muchos cánceres de próstata son adenocarcinomas que se desarrollan en los acinos de los conductos prostáticos. Otros tipos raros histopatológicos de cáncer de próstata que ocurren en aproximadamente el 5% de pacientes incluyen carcinoma de células pequeñas, carcinomas con mocos, carcinoma prostático ductal, carcinoma celular de transición, carcinoma de células escamosas, carcinoma de células basales, carcinoma adenoide cístico (basaloide), carcinoma de células tipo "signet-ring" y carcinoma neuroendocrino.

 Los defectos en CHEK2 se encuentran en algunos pacientes con sarcoma osteogénico (OSRC).

 Los defectos en CHEK2 son causa de susceptibilidad al cáncer de mama. Es un tumor maligno común que se forma en el tejido epitelial de las mamas. Los neoplasmas de las mamas pueden ser diferenciados por su patrón histológico. El carcinoma ductal invasivo es por mucho el tipo más común. El cáncer de mama es etiológicamente y genéticamente heterogéneo. Se han indicado factores genéticos importantes por ocurrencia familiar y participación bilateral.

Referencias

EC 2.7.11
Serina/treonina proteína cinasas

CHEK2


انطلقت في العاصمة الأردنية عمان النسخة السابعة عشر للدورة الرياضية المدرسية للفترة من 20 أغسطس وحتى 1 سبتمبر، وهي الدورة المدرسية الأولى التي يستضيفها الأردن، شارك في منافساتها (17) دولة عربية، تنافسوا في (8) فعاليات رياضية.

الدول المشاركة

  الجزائر
  مصر
  تونس
  المغرب
  سوريا
  العراق

  الأردن
  لبنان
  ليبيا
  فلسطين
  الكويت
  السعودية

  السودان
  الإمارات
  اليمن
  قطر
  البحرين

الألعاب المشاركة

 العاب القوى
 السباحة
 كرة الطاولة

 كرة القدم
 كرة السلة
 الكرة الطائرة

 كرة اليد
 الريشة

توزيع الاوسمة

المصادر
 جريدة الرأي الأردنية
 جريدة الدستور الأردنية

المراجع

دورة الألعاب المدرسية العربية

الدورة المدرسية السابعة عشر 2008


A Faraday rotator is a polarization rotator based on the Faraday effect, a magneto-optic effect involving transmission of light through a material when a longitudinal static magnetic field is present. The state of polarization (such as the axis of linear polarization or the orientation of elliptical polarization) is rotated as the wave traverses the device, which is explained by a slight difference in the phase velocity between the left and right circular polarizations. Thus it is an example of circular birefringence, as is optical activity, but involves a material only having this property in the presence of a magnetic field.

Mechanism
Circular birefringence, involving a difference in propagation between opposite circular polarizations, is distinct from linear birefringence (or simply birefringence, when the term is not further specified) which also transforms a wave's polarization but not through a simple rotation.

The polarization state is rotated in proportion to the applied longitudinal magnetic field according to:

where  is the angle of rotation (in radians),
 is the magnetic flux density in the direction of propagation (in teslas),
 is the length of the path (in metres) where the light and magnetic field interact, and
 is the Verdet constant for the material. This empirical proportionality constant (in units of radians per tesla per metre, rad/(T·m)) varies with wavelength and temperature and is tabulated for various materials.

Faraday rotation is a rare example of non-reciprocal optical propagation. Although reciprocity is a basic tenet of electromagnetics, the apparent non-reciprocity in this case is a result of not considering the static magnetic field but only the resulting device. Unlike the rotation in an optically active medium such as a sugar solution, reflecting a polarized beam back through the same Faraday rotator does not undo the polarization change the beam underwent in its forward pass through the medium, but actually doubles it. Then by implementing a Faraday rotator with a rotation of 45°, inadvertent downstream reflections from a linearly polarized source will return with the polarization rotated by  90° and can be simply blocked by a polarizer; this is the basis of optical isolators used to prevent undesired reflections from disrupting an upstream optical system (particularly a laser).

The difference between Faraday rotation and other polarization rotation mechanisms is as follows. In an optically active medium, the polarization direction twists or rotates in the same sense (e.g. like a right-handed screw) for either direction, thus in the case of a plane reflection the original rotation is reversed, returning the incident beam to its original polarization.  On the other hand, in a Faraday rotator, passage of light in opposite directions experience a magnetic field in opposite directions relative to the propagation direction, and since the rotation (relative to the direction of propagation) is determined by the magnetic field (see above equation), that rotation is opposite between the two propagating directions.

See also
Atomic line filter

References

Optical devices
Michael Faraday
Magneto-optic effects

Faraday rotator


Njemačka kuhinja predstavlja gastronomsko bogatstvo i raznolikost Njemačke. Uz francusku, to je nacionalna kuhinja koja je ostavila najveći utjecaj u europskoj gastronomiji, posebice na prostoru njemačkog jezičnog i kulturnog utjecaja u Srednjoj Europi i zapadnom dijelu Jugoistočne Europe te je jedna od najpoznatijih i najprepoznatljivijih svjetskih kuhinja.

Njezina bogata povijest uzrokom je velikih razlika unutar različitih dijelova zemlje. To se ponajprije odnosi na raznolikost brojnih podskupina, nekad germanskih plemena, njemačkog naroda (Bavarci, Švabe, Franci, Sasi), dok od druge polovice 20. stoljeća zbog useljeničke politike i primanja pripadnika brojnih slavenskih naroda (Hrvati, Poljaci, Ukrajinci...) i Turaka dolazi od miješanja tradicionalne i izvorne njemačke kuhinje s njihovim kuhinjama. S druge strane, takva gastronomsko-kulturna razmjena dovela je i do popularizacije i komercijaliazacije njemačke kuhinje u tim državama, posebno Turskoj.

Najpoznatiji primjeri i svojevrsni simboli tradicionalne njemačke kuhinje su kobasice i pivo, popularizirane zahvaljujući Oktoberfestu, ali i brojnim stereotipima o Nijemcima u razdoblju tijekom i nakon Drugog svjetskog rata. Njemačka se kuhinja općenito smatra začinjenom i mesnatom, uz sveprisutnost pive kao "tekućeg kruha".

Izvori

Vanjske poveznice
 germanfoods.org Sveobuhvatni portal o njemačkoj kuhinji

Hrana i piće u Njemačkoj
Kuhinje po državama

Njemačka kuhinja


بلدية فوينكالينتي ، هي إحدى بلديات مقاطعة سيوداد ريال إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.175 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات سيوداد ريال

سييرا مورينا

فوينكالينتي (سيوداد ريال)


Michael Corleone, Mario Puzo'nun 1969 yıl çıkışlı Baba isimli kitabında ve bu kitaptan uyarlanan filmlerde yer alan kurgusal bir kişidir. Francis Ford Coppola tarafından yönetilen 3 Baba filminde Michael karakteri Al Pacino tarafından oynandı ve 2 kez Akademi ödülüne aday gösterildi. Michael; İtalyan göçmen, mafya babası Vito Corleone'nin en küçük oğludur.

Aile
1920 yılında doğdu. Babası Vito Corleone annesi Carmela Corleone'dir. Santino "Sonny" Corleone ve Frederico "Fredo" Corleone adlarında abileri ve Constanzia "Connie" Corleone adında kız kardeşi vardır. Tom Hagen ise ailenin evlatlığıdır.

Baba I
2 abisinin aksine Michael, Corleone aile işine girmek yerine Amerikan tarzı hayat sürdürmeyi hedeflemektedir. Babası bu konuda ona destek verir, politikaya girerek önemli bir isim olmasını istemektedir. Michael üniversiteye kaydolur ancak Pearl Harbor Saldırısından sonra Amerikan Deniz Kuvvetlerine katılır. 2. Dünya Savaşı sırasında yaralanır. Gösterdiği yüksek cesaretten dolayı ötürü yüzbaşı olur ve 2 adet madalya ile devlet tarafından ödüllendirilir.

1945 yazında babası, Michael'dan habersiz, politik bağlantıları sayesinde oğlunu ordudan erken terhis ettirir. Michael kız kardeşi Connie'nin düğününe katılmak için üniversiteden kız arkadaşı Kay Adams ile eve döner. Burada ailesinden habersiz yeniden üniversiteye kayıt olma fikri ile birkaç hafta kalacaktır.

1946 Yılbaşından önce babası Vito Corleone, uyuşturucu satıcısı mafya Virgil Sollozzo'nun talimatı ile suikast girişimine uğrar. Bu olayla birlikte suç dünyasından uzak durmaya çalışan Michael bu dünyaya itilmesi başlar. Hastaneye babasını ziyarete giden Michael babasına 2. kez suikast girişimi ihtimalini görür ve babasını Corleone Ailesinin adamları hastaneye ulaşmadan önce korur. Babasına sadakatini bu olayla kanıtlayan Michael, hastanenin önünde Solozzo'nun rüşvet alan yozlaşmış Polis Amiri Mark McCluskey tarafından yediği yumrukla çenesi kırılır.

Babanın iyileşmesiyle Solozzo Michael'ı ateşkes sağlamak amacıyla toplantıya çağırır. Fakat o dönem aileyi yöneten Sonny bunun bir tuzak olduğunu düşünerek bu toplantı çağrısını reddeder. Michael ise bu toplantıyı halka açık bir restoranda Solozzo ve Mark McCluskey ile yapmayı ve ikisini de öldürmeyi planlayabileceklerini söyler. İlk başta polis öldürülmeyeceğini savunan diğer aile üyeleri Michael'ın ikna etmesiyle planı kabul ederler.

Titiz bir hazırlıktan sonra Michael, Solozzo ve Mark bir İtalyan restoranında buluşurlar. Tuvalete önceden Pete Clemenza tarafından yerleştirilen tabanca ile Michael ikisini öldürür. Bu olay New York yeraltı dünyasının yeni savaşını ateşler.

Michael Sicilya'ya kaçar ve burada Corleone Ailesinin dostu Don Tommasino korumasında 2 sene geçirir. Michael burada genç bir kadına (Apollonia Vitelli) aşık olur ve evlenir. Michael'a abisi Sonny'nin öldürüldüğü bildirildikten sonra karısı ile birlikte Siraküza adasına gitmeye karar verirler ancak Michael için arabaya kurulmuş bomba Apollonia'yı öldürür. Bu olay diğer mafya ailelerinin Michael'ın nerde olduğunu bildiklerini açığa çıkarır.

Michael 1950'de Amerika'ya döner ve ailenin veliahtı olur. Baba Vito'nun New York'daki en büyük rakibi Don(Reis) Emilio Barzini hakkında Sonny'i öldürdüğü şüpheleri kesinleşince Michael Barzini'yi öldürmek için plan kurmaya başlar. Bu arada Michael eski sevgilisi Kay Adams ile evlenir ve Anthony ve Mary adında iki çocukları olur.

Babası Don Vito Corleone'nun ölümünden sonra cenaze töreninde Vito'nun da tahmin ettiği gibi Barzini, Tessio aracılığıyla toplantı teklifini Michael'a iletir. Michael New York'lu mafya ailelerinin reislerini öldürme planını başlatır. Barzini, Philip Tattaglia, Carmine Cuneo, Victor Stracci ayrıca Las Vegas'da Corleone Ailesine otelleri satmayı reddeden Moe Greene, Michael'ın Connie'nin çocuğuna Vaftiz babası olduğu sırada öldürülür. Aynı günün sonrasında kız kardeşi Connie'nin kocası Carlos Rizzi'yi Sonny'nin öldürülmesine yardım ettiği için öldürülür ve aile işleri halledilerek Corleone Ailesi ülkenin en büyük suç ailesi olur.

Baba II
Film 1958 ve 1959 yıllarını ayrıca Vito Corleone'nin çocukluğunu ve gençliğini içerir. Corleone Ailesi, Nevada'ya yerleşir. Michael ülkenin en büyük mafya lideri olmasına rağmen hala ailenin ismini legalleştirme çabaları devam ettirmektedir. Ancak bir sürü düşmanı vardır ve düşmanlarına karşı takıntılı intikam alma duygusu onu yeraltı dünyasında tutmaya devam ettirmektedir. Michael Küba'daki iş adamı, babasının eski ortağı Hyman Roth ile işbirliği yaparak aileyi meşrulaştırmaya çalışıyor.

Anthony'nin "First Communion" töreninden birkaç saat sonra görünmeyen silahlı kişiler tarafından Michael ve Kay'in yatak odasına saldırı olur ve ikisi kıl payı kurtulur. Michael Roth'un yaptığından şüphelenir ve ailenin içinden bir hain olduğu kanısına varır. Michael, Fredo ve Roth Küba'ya kumar işlerini büyütmek için hareket ederler. Yılbaşı gecesinden önce Michael korumasını Roth'u öldürmek için görevlendirir fakat suikast başarısız olur. Aynı gecenin ilerleyen saatlerinde Fredo istemeden kendisinin hain olduğunu belli eder. Michael abisi Fredo'ya Sicilya Ölüm Öpücüğü vererek filmin en etkili sahnelerinden birini ortaya çıkarır. Bu olaydan sonra Fredo Michael'dan korkar ve kaçar.

Bu arada Frank Pentangeli Michael'ın onu öldürme talimatını verdiğini düşünerek Senato'ya Corleone Ailesinin suç organizasyonunu açıklar. Michael mahkeme salonuna Pentangeli'nin abisini Sicilya'dan getirir ve beraber mahkemeye katılırlar. Pentangeli eğer itirafta bulunursa abisinin öldürüleceğini anlar ve yaptığı tüm yeminli ifadeleri reddeder. Fredo Michael'ın ailenin başına geçtiğine katlanamadığını ve ödüllendirme karşılığında Michael hakkında bilgileri Hyman Roth'un adamına verdiğini itiraf eder. Michael onu aileden uzaklaştırır ve annesi ölene kadar ona bir şey olmasını istemediğini korumasına iletir.

Kay, Michael'ın sonsuza dek yeraltı dünyasından çıkamayacağını düşünür. Gebe olduğu çocuğu aldırır Michael'ın oğlunu doğurmak istemez ve Michael'a ayrılmak istediğini ve çocukları alacağını söyler. Michael tekrar düşünmesi gerektiğini söyler, Kay vazgeçmez ve kararında emin olduğunu söyler. Kay kürtajı söyledikten sonra Michael Kay'e tokat atar ve ayrılırlar; çocukların velayetini Michael alır.

Annelerinin ölümünden sonra Connie'nin Michael'dan Fredo'yu affetmesini istediği için Michael Fredo'yu affetmiş gibi gözükür ancak Fredo'yu aileye yeniden yakınlaştırıp öldürmeyi amaçlamaktadır. Bir süre sonra Fredo Michael'ın emiri ile öldürülür. Aynı zamanda Tom ailesini korumak için ikna etmesi üzerine Pentangeli intihar eder ve oy vermek için ülkeye geri dönen Hyman Roth tutuklanmak üzereyken havaalanında öldürülür. Film Corleone Ailesinin Baba Vito Corleone'nin doğum gününün kutladığı bir güne flashback yapar herkes Baba'nın doğum gününü kutlar ancak Michael masada tek başına oturur ve film yine yalnız halde bir bahçede Michael düşüncelere dalmışken çekilen bir sahnede biter.

Baba III
Film 1979 ve 1980 yıllarını içerir Michael New York'a dönmüştür ve ailenin adını temizlemek adına başarılı adımlar atıyordur. New York'taki suç yapılarını Joey Zasa'ya devretmiştir. Acımasız davranarak iktidara yükselişinden dolayı suçluluk duymuş ve babası adına hayır kurumu kurmuş ve yüksek bağışlar yaparak itibarını iyileştirmek istemiştir. 10 yıl önce çocukların velayetini yeniden evlenmiş olan Kay'a vermiş. Kumarhane hisselerini diğer mafya ailelerine satmış ve yaptığı büyük işleri 'Corleone Grubu' olarak yeniden organize etmiştir.

Kilise Michael'ı yaptığı bağışlar ve hayırseverliği nedeniyle ödüllendirir. Seremoni sırasında Kay ve Michael uzun süre sonra konuşma fırsatı bulur. Kay oğulları Anthony'nin aile işine girmek istemediğini opera ile ilgilendiğini söyler. Anthony amcası Fredo'yu babasının öldürdüğünü bilmektedir. Michael ise oğlunun hukuk okumasını istediğini ve yanında olmasını ister ancak Anthony kendi yolunu seçer.

Michael'ın yeni kilise bağlantısı Avrupa'nın en büyük gayrimenkul şirketlerinden olan Immobiliare'nin hissedarı olması için Michael'a olanak verir. Bu hisseyi alarak Michael bütün hisselerini legal bir yatırıma geçirmeyi ve ailenin ismini temizlemeyi hedeflemektedir. Bu arada Michael Zaza'nın birliğinde olan Sonny'nin gayrimeşru oğlu Vincent Mancini'yi yanına koruma olarak alır ve Michael fark eder ki Vincent babası gibi kontrolsüz öfkelidir sonunun babası gibi olmasından korkar. Michael ayrıca kızı Mary ile Vincent'in arasındaki ilişkiyi reddeder, kızının eski eşi Apollonia gibi olmasından korkar kızının mafya işinden biriyle birlikte olmasını istemez.

Bir akşam Michael Atlantic City'deki kumar organizasyonlarını dağıttığını patronlara bildirir. Bu işten zararla çıkacak olan Zasa toplantının yapıldığı yere helikopterlerle silah saldırısı gerçekleştirir ve çoğu komisyon üyesi öldürür. Michael, Vincent ve Neri'nin yardımıyla çıkar. Michael'a saldırı sonrası şeker hastalığı yüzünden İnme iner. (Yönetmen Francis Ford Coppola ilk iki filmde Michael'ı sürekli su içerken gördüğümüzü belirterek bunun Michael'da diyabet olduğuna dair küçük bir ipucu olduğuna işaret eder.) Michael iyileşme sürecindeyken Connie Vincent'ın Zasa'yı öldürmesine razı olur. Michael bunu öğrendiğinde böyle bir emirin yaşadığı süre boyunca verilmeyeceğini söyler.

Michael Sicilya'ya oğlunun opera gösterisini izlemek için geri döner. Burada Kay'i gezintiye çıkarır ve ona kendisini bağışlamasını istediğini söyler. Kay ise gözyaşlarıyla onu her zaman sevdiğini söyler ve ilişkileri tekrar alevlenmeye başlar. Bu sırada Immobiliare işi durur, onay vermesi gereken papa 6.Paulus ağır hastadır. Michael bu aşamada kilise bağlantısının kendisine tuzak bir anlaşma sunduğunu anlar ve anlaşmayı kurtarmak için uğraşır fakat geçmişteki olaylar ve mafya bağlantıları onu yeniden haksız çıkarır.

Kanlı ve yalnız hayatından sonra Michael emekli olur ve Vincent'ı veliahtı yapar fakat kızıyla ilişkisini kesmesi şartıyla. Vincent kabul eder ve yeni Don (Reis) olur. Anthony'nin opera gösterisi sonrası Michael'ı Atlantic City'de öldürmek isteyen aynı kişinin emriyle Michael'a suikast girişimi olur ancak mermi, kızı Mary'ye isabet eder. Mary'nin ölümü Michael'ın ruhunu parçalar ve 3 film boyunca Michael ilk defa bu kadar üzgün görülür. Film Michael'ın Apollonia ile evlendiği yerde yapayalnız oturduğu sandalyesinde ölmesiyle biter.

Kaynakça

Baba karakterleri
Kurgusal kanun kaçakları
Erkek film karakterleri
Kurgusal mafya liderleri
Kurgusal II. Dünya Savaşı askerleri

Michael Corleone


Juvelér er en person der handler med, eller står for fremstillingen af, smykker, ure m.m. af guld, sølv og andre ædelmetaller, samt indfatter smykker med smykkestene. Af kendte juvelére kunne eksempelvis nævnes Carl Fabergé, Louis Cartier, Charles Lewis Tiffany, René Lalique og Frédéric Boucheron.

Se også
 Smykkedesigner

Stillingsbetegnelser

Juvelér


Aderus biafrensis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1905.

Distribuição geográfica
Habita em Bioko (Guiné Equatorial).

Referências

biafrensis
Insetos descritos em 1905
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus biafrensis


Yasunari Kavabata (Japonca: 川端 康成; 11 Haziran 1899 - 16 Nisan 1972) önemli Japon romancılarından. Onun duygu yüklü düz yazı tarzı Japonya'ya ilk Nobel Edebiyat Ödülü'nü getirmişti.
Önemli eserlerinden bazıları İzu Dansözü (1926) ve Kardan Ülke (1934)'dir.

Hayatı

Kavabata, Osaka'da doğdu ve iki yaşında yetim kaldığından büyükbaba ve büyükannesi yanında yaşadı. Teyzesi tarafından büyütülen bir kız kardeşi vardı. Kavabata'nın büyükannesi, o yedi yaşındayken öldü ve büyükbabası da, o on beş yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Ebeveynlerinin ölümünden beri sadece bir kez kız kardeşini gördü. Tüm akrabalarını yitirdikten sonra annesinin ailesi yanına taşındı. On sekiz yaşından önce Tokyo'ya gitti ve Tokyo İmparatorluk Üniversitesi yönetimi altındaki liseye kaydını yaptırdı. 1920'de liseyi bitirip Tokyo İmparatorluk Üniversitesinde okumaya başladı.

Gazeteci olarak çalışmaya başladığında yazmaya da devam ediyordu. II. Dünya Savaşı'nın ateşli askeri ortamına katılmayı reddetti. Savaş ortamının etkileri yazılarında görülmektedir.

Kavabata 1972'de gazla intihar etti. İntiharıyla ilgili pek çok gerekçe öne sürülmüştür. Bunlar arasında zayıf sağlığı, gayri meşru bir aşk hikâyesi veya arkadaşı Yukio Mişima'nın intiharının üzerindeki etkisi gibi pek çok teori bulunmaktadır. Mişima'dan farklı olarak Kavabata ardında not bırakmadığı için intiharının tam nedeni gizli kalmaya devam etti.
Karlar Ülkesi adlı kitabını 12 senede tamamladı.

Eserleri

 Izu no Odoriko (İzu Dansözü, 1926)
 Yukiguni (Karlar Ülkesi, 1935,1937-1947)
 Meijin (Go Ustası, 1951-4)
 Senbazuru (Bin Beyaz Turna, 1949-52)
  Yama no Oto (Dağın Sesi, 1949-54)
 Mizuumi (Göl, 1954)
 Nemureru Bijo (Uykuda Sevilen Kızlar, 1961)
 Kyoto (Kiraz Çiçekleri, 1962)
 Utsukushisa to Kanashimi to (Güzellik ve Hüzün, 1964)
 Tenohira (Palm-of-the-Hand Hikayeleri)

Dış bağlantılar

 Nobel Prize site
 Yasunari Kawabata's grave

1899 doğumlular
Osaka doğumlu yazarlar
1972 yılında ölenler
20. yüzyıl Japon roman yazarları
Japon Nobel Ödülü sahipleri
Nobel Edebiyat Ödülü sahipleri
İntihar eden yazarlar
Büyülü gerçekçi yazarlar
Tokyo Üniversitesinde öğrenim görenler
Japon Budistler
Japon erotik yazarlar
Japon hikâye yazarları
Japonya'da intihar edenler
İntihar eden Nobel ödüllü yazarlar
Japonya'da ölenler
20. yüzyıl erkek yazarları

Yasunari Kavabata


La  est l'une des dix-neuf circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Osaka au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La dix-septième circonscription de la préfecture d'Osaka correspond aux arrondissements de Naka, Nishi et Minami de la ville de Sakai.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Dix-septième circonscription de la préfecture d'Osaka


Emi Wada (, Wada Emi, eigentlich: Wada Emiko (), Geburtsname: Noguchi Emiko (); * 18. März 1937 in Kyōto, Japan; † 13. November 2021) war eine japanische Kostümbildnerin, die unter anderem einen Oscar für das beste Kostümdesign gewann.

Leben
Noguchi Emiko, die mit dem Regisseur Ben Wada verheiratet ist und unter dem Namen Emi Wada bekannt wurde, begann ihre Laufbahn in der Filmwirtschaft als Kostümbildnerin 1973 bei dem Musicalabenteuerfilm Marco und wirkte bis heute bei der Kostümausstattung von rund dreißig Filmen mit.

Nach zwölfjähriger Schaffenspause entwarf sie 1985 die Kostüme für den Film Ran von Akira Kurosawa mit Tatsuya Nakadai, Akira Terao und Jinpachi Nezu in den Hauptrollen und gewann dafür bei der Oscarverleihung 1986 den Oscar für das beste Kostümdesign. Außerdem war sie hierfür für den British Academy Film Award für die besten Kostüme nominiert.

Für eine von der PBS produzierte Fernsehaufführung von Igor Fjodorowitsch Strawinskis Opernoratorium Oedipus Rex gewann sie gemeinsam mit Julie Taymor 1993 einen Emmy für herausragende Einzelleistungen beim Kostümdesign. 1998 gewann Emi Wada zum ersten Mal einen Hong Kong Film Award für das beste Kostüm und Makeupdesign, und zwar für das romantische Historiendrama Song jia huang chao (1997) von Mabel Cheung mit Maggie Cheung, Michelle Yeoh und Vivian Wu in den Rollen der Soong-Schwestern Song Qingling, Song Ailing und Song Meiling.

Einen weiteren Hong Kong Film Award für das beste Kostüm und Makeupdesign erhielt sie 2003 für das Actionabenteuer Hero (Ying Xiong, 2002) von Zhang Yimou mit Jet Li, Tony Leung Chiu Wai und Maggie Cheung.

2005 wurde sie für House of Flying Daggers (2004) von Yimou Zhang mit Ziyi Zhang, Takeshi Kaneshiro und Andy Lau für den Saturn Award für das beste Kostüm nominiert. Zugleich erhielt sie hierfür eine weitere Nominierung für den BAFTA Film Award für die besten Kostüme sowie für den Golden Satellite Award für das beste Kostümdesign.

Für Wu Qingyuan (2006) von Zhuangzhuang Tian mit Chen Chang, Sylvia Chang und Akira Emoto war sie 2007 erstmals für einen Asian Film Award als beste Produktionsdesignerin nominiert.

Eine weitere Nominierung für einen Asian Film Award erhielt sie 2010 als beste Kostümdesignerin für das historische Actiondrama Lang zai ji (2009) von Zhuangzhuang Tian mit Maggie Q, Jō Odagiri und Chung Hua Tou. Daneben war sie für diesen Film beim Golden Horse Film Festival 2009 für einen Golden Horse Award für das beste Makeup- und Kostümdesign nominiert.

Zuletzt war Emi Wada 2011 für einen weiteren Hong Kong Film Award für das beste Kostüm und Makeupdesign nominiert, und zwar für den Actionfilm Jianyu (2010) von Chao-Bin Su mit Michelle Yeoh, Woo-sung Jung und Kelly Lin.

Filmografie (Auswahl)
 1973: Marco
 1985: Ran
 1990: Dreams
 1994: L'incoronazione di Poppea (Fernsehfilm)
 2002: Hero (Ying Xiong)
 2004: House of the Flying Daggers
 2007: Metropolitan Opera: Live in HD (Fernsehserie)
 2010: Jianyu

Auszeichnungen
 1986: Oscar für das beste Kostümdesign
 1993: Emmy für herausragende Einzelleistungen beim Kostümdesign
 1998: Hong Kong Film Award für das beste Kostüm und Makeupdesign
 2003: Hong Kong Film Award für das beste Kostüm und Makeupdesign

Literatur
 S. Noma (Hrsg.): Wada Emi. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 1677.

Weblinks

 Offizielle Webseite von Emi Wada

Einzelnachweise

Kostümbildner
Oscarpreisträger
Emmy-Preisträger
Japaner
Geboren 1937
Gestorben 2021
Frau

Emi Wada


Adalı, Balıkesir ilinin Bigadiç ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine 60 km, Bigadiç ilçesine 22 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

 https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.

Dış bağlantılar

Bigadiç'in mahalleleri

Adalı, Bigadiç


الرَقابة الذاتية هي حجبُ المؤلف بنفسه لعِملاته (كتباً كانت أو أفلاماً أو مقالات…) ليس تحت أيّة قوانين أو سلطان، وإنّما خشية إثارة الآخرين أو سخطهم أو تعصّبهم بالتطرّق لأمور حسّاسة؛ ويكون بتجنّب الحديث عن ما يمس أشياء كسياسة الدولة في البلدان التسلطية، أو أسس الدين والفوارق بين الأشخاص. وأيضاً بتفادي الإسهاب في التحدث عن الأمور الداخية، كمناقشة قناة لمشكل يهم الشركة المالكة لها.

ملاحظات

انظر أيضاً
 رقابة
 حرية التعبير
 تأثير سترايسند
 الرقابة على البريد

وصلات خارجية
 شهادات من ثلاثة صحافيين، مغربي والبحراني وتونسي عن الرقابة والرقابة الذاتية بالإنجليزية علىٰ عمرانية
 بعد التخوف من إثارة أهل الحفائظ لتطرفها ضد رسول الله محمد،إلغاء أوبرا ايدومينيو وبرلين ضد الرقابة الذاتيةعلىٰ Deutsche Welle.
 ربى صقر تحدث FREEMUSE عن رقابة الفنان الذاتية في الشرق الأوسط.

امتثال
انتقاد الصحافة
تصحيح سياسي
صحف

رقابة ذاتية


El tirahojas piquicorto (Sclerurus rufigularis), también denominado raspahojas de pico corto, raspahojas piquicorto (en Colombia), tira-hoja de pico corto (en Perú) o raspa hoja pechianteado (en Venezuela), es una especie de ave paseriforme perteneciente al género Sclerurus de la familia Furnariidae. Es nativo de la cuenca amazónica y del escudo guayanés en Sudamérica.

Distribución y hábitat
Se distribuye por el sureste de Colombia, sur y este de Venezuela, Guyana, Surinam, Guayana francesa, casi toda la Amazonia brasileña, este de Ecuador, noreste de Perú y este de Bolivia.

Esta especie es considerada poco común en su hábitat natural, el suelo o cerca de él, en el interior de selvas húmedas de baja altitud, principalmente por debajo de los 500 m.

Descripción

El tirahojas piquicorto mide unos 15 cm de longitud. Su plumaje es de color pardo uniforme con la garganta y parte superior del pecho de tonos anaranjados. Su cola es de color negruzco. De apariencia similar a Sclerurus mexicanus pero con el pico más corto (1,5 cm). Ambos sexos tienen un aspecto similar.

Sistemática

Descripción original
La especie S. rufigularis fue descrita por primera vez por el ornitólogo austríaco August von Pelzeln en 1868 bajo el mismo nombre científico; localidad tipo «Borba, Amazonas, Río Madeira, Brasil.»

Etimología
El nombre genérico masculino «Sclerurus» deriva del griego «sklēros»: rígido, y «oura»: cola; significando «de cola rígida»; y el nombre de la especie «rufigularis», proviene del latín «rufus»: rufo  y «gularis»: de garganta; significando «de garganta rufa».

Taxonomía
Las similitudes de plumaje sugieren a la mayoría de los autores que la presente especie es hermana de Sclerurus mexicanus.

Subespecies
Según la clasificación del Congreso Ornitológico Internacional (IOC)  se reconocen cuatro subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Sclerurus rufigularis fulvigularis , 1920 – sur de Venezuela (Amazonas, Bolívar), las Guayanas y norte de Brasil (probablemente en Roraima).
 Sclerurus rufigularis brunnescens , 1948 – sureste de Colombia (hacia el sur desde Meta y Vaupés), oeste de Brasil al norte del río amazonas (al este posiblemente hasta la margen izquierda del río Negro), este de Ecuador y noreste de Perú (al norte del Amazonas en los departamentos de Amazonas, Loreto, San Martín y recientemente registrado en el suroeste de Ucayali).
 Sclerurus rufigularis furfurosus , 1948 – norte de Brasil al norte del Amazonas (al este posiblemente desde el río Negro).
 Sclerurus rufigularis rufigularis , 1868 – sur del río Amazonas en el noreste de Perú (norte de Loreto), Brasil (Amazonas hacia el este hasta Maranhão, hacia el sur hasta el norte de Mato Grosso) y ese de Bolivia (este de Beni, noreste de Santa Cruz).

La clasificación Clements Checklist v.2018, no reconoce a la subespecie furfurosus.

Referencias

Enlaces externos

 Imagen en ADW
 Videos, fotos y sonidos de  Sclerurus rufigularis en The Internet Bird Collection.
 Sonidos y mapa de distribución de Sclerurus rufigularis en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  Sclerurus rufigularis en Wikiaves.

rufigularis
Aves de América del Sur
Taxones descritos por August von Pelzeln
Animales descritos en 1868

Sclerurus rufigularis


René Vaziri (* 26. Januar 1986 in Zürich) ist ein Schweizer Schauspieler.

Leben und Karriere
Zusammen mit seinen Eltern zog Vaziri 1992 nach Deutschland, wo er 2005 sein Abitur ablegte. Zwischen 2005 und 2008 kehrte er in die Schweiz zurück, um dort ein Schauspielstudium an der European Film Actor School aufzunehmen und zu beenden. Seine Ausbildung erweiterte Vaziri, indem er 2008 ein Diplomseminar bei der Hamburger Filmregisseurin Vivian Naefe belegte. Nachdem er einige Auftritte am Theater absolviert hatte, wo er beispielsweise den Ferdinand in Schillers Kabale und Liebe spielte, sowie den Treplev in Tschechows Drama Die Möwe, bekam er 2009 eine kleine Rolle in der Schweizer Filmkomödie Giulias Verschwinden, in der Corinna Harfouch und Bruno Ganz die Hauptrollen spielten. 2010 übertrug die Regisseurin Ayşe Polat Vaziri die Hauptrolle in ihrer Migrantenkomödie Luks Glück, die sich My Big Fat Greek Wedding – Hochzeit auf griechisch zum Vorbild nahm. Der Film kam im Sommer 2012 in die Kinos.

Vaziri, der diverse Sportarten betreibt, spielte bis zu seinem 18. Lebensjahr in der höchsten Junioren-Handball-Liga Deutschlands.

Vaziris derzeitiger Wohnsitz ist Mönchengladbach in Nordrhein-Westfalen.

Filmografie (Auswahl)
 2008: Happy Tobikomaki (Kurzfilm)
 2009: Giulias Verschwinden
 2010: Luks Glück
 2012–2013: Morden im Norden (Fernsehserie; 6 Folgen: Der Marzipanmörder, Der letzte Gang, Besuch der alten Dame, Die Nagelprobe, Tod eines Erbsenzählers, Tod unter Palmen)

Theater
 2006: Krankheit der Jugend von Ferdinand Bruckner – Regie: Rolf Sarkis … als Freder
 2006: Kabale und Liebe von Friedrich Schiller – Regie: Rolf Sarkis … als Ferdinand
 2007: Die Möwe von Anton Tschechow – Regie: Susanne Bentzien … als Treplev
 2007: Schöne Bescherung von Alan Ayckbourn – Regie: Rolf Sarkis … als Harvey

Weblinks

 Offizielle Website auf renevaziri.de
 Luks Glück bei trailerseite.de
 Bericht zum Film Luks Glück von Christian Buß (28. Juni 2012): Deutsch-türkische Tragikomödie: Sechs Richtige mit Süperzahl. auf spiegel.de
 René Vaziri auf filmartists.de (Steckbrief, Filmografie, Bilder)

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Geboren 1986
Schweizer
Mann

René Vaziri


Die Sri-lankische Badmintonmeisterschaft 1978 war die 26. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Sri Lanka.

Sieger und Finalisten

Weblinks
 http://www.srilankabadminton.lk/pdf/past_winners.pdf

1978
Badminton 1978


Diese Diskografie ist eine Übersicht über die musikalischen Werke der britischen Alternative-Rock- und Britpop-Band Blur. Den Schallplattenauszeichnungen zufolge hat sie bisher mehr als 11,4 Millionen Tonträger verkauft, davon alleine in ihrer Heimat über 8,9 Millionen. Ihre erfolgreichste Veröffentlichung ist das Album Parklife mit über 1,2 Millionen verkauften Einheiten.

Alben

Studioalben

Livealben

Kompilationen

Weitere Kompilationen
 1994: The Special Collectors Edition

Singles

Weitere Singles
 1996: It Could Be You (nur in Japan)
 2002: Don't Bomb When You're the Bomb
 2010: Fool's Day
 2015: Go Out
 2015: There Are Too Many of Us
 2015: Lonesome Street
 2015: Ong Ong
 2015: I Broadcast

Fan Club Singles
 1996: Death of a Party
 1997: I Love Her
 1998: Close
 2000: Sing (to Me)
 2001: B-Sides Gig EP
 2002: Won't Do It / Come Together
 2003: Colours
 2005: Some Glad Morning

Sonstige Veröffentlichungen
 1991: High Cool (Easy Listening Mix) (auf The Food Xmas Party 1991)
 1992: Maggie May (auf NME: Ruby Trax)
 1992: The Wassailing Song (auf keiner LP enthaltene 7″-Single)
 1993: Substitute (auf WHO covers who tribute album)
 1993: Oliver's Army – Elvis Costello cover (auf Peace Together Sampler)
 1993: Advert – Mark Goodier's BBC Session (auf Five Alive Take Two – given away with Melody Maker)
 1994: Girls and Boys auf der Pet Shop Boys Single Paninaro
 1995: Eine Kleine Lift Musik (auf The Help Album)
 1996: Damon Albarn – Closet Romantic (auf Trainspotting O.S.T.)
 1996: Live at the Budokan (Doppel-CD)
 1998: Cowboy Song (auf Dead Man On Campus o.s.t.)
 1998: Massive Attack – Angel (Blur Remix by Damon Albarn & Graham Coxon)
 1999: Song 2 – Live on KNDD 107.7 The End (auf End Sessions)
 1999: 10 Year Anniversary Box Set (22 CD-Singles mit allen Extratracks 1989–1999)
 2001: Kissin' Time auf Marianne Faithfull – Kissin' Time
 2000: Music Is My Radar (Single zur Best-Of-Compilation)
 2002: Don't Bomb When You're The Bomb (auf keiner LP enthaltene 7″-Single)
 2002: Waterloo Sunset by Ray Davies & Damon Albarn (auf This Is Where I Belong – The Songs Of Ray Davies & The Kinks)
 2002: Girls & Boys – A Special Mash-up Mix (auf 2 Many DJ's – As Heard On Radio Soulwax Pt. 3)
 2003: Money Makes Me Crazy – Deepest Darkest Devon Mix (auf Benicassim 2003 Sampler)
 2003: The Observer Exclusive: Blur
 2004: Put It Back Together Feat. Damon Albarn (auf Fatboy Slim – Palookaville)
 2007: Feel Free feat. Damon Albarn (auf Kano – London Town)
 2007: Paul Weller – This Old Town (Feat. Graham Coxon)
 2009: Saturday Comes Slow Feat. Damon Albarn (auf Massive Attack – Heligoland)
 2009: Blur Live 2009 (CD lag der Zeitschrift Sunday Times bei)
 2010: Fool's Day (Limitierte 7″-Single)

Videoalben
 1993: Starshaped (UK: )
 1995: Showtime (UK: )
 1999: No Distance Left to Run (The Making of)
 2000: The Best Of (UK: )

Statistik

Chartauswertung

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Weblinks
 Chartquellen: DE AT CH UK US

Blur
Diskografie

Blur/Diskografie


Agrilus albomarginatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fiori, 1906.

Referências

albomarginatus

Agrilus albomarginatus


Årets Æreshåndværker er en titel, som Haandværkerforeningen i Kjøbenhavn har uddelt siden 1973 til personer, der yder en særlig indsats for det danske samfund.

Æreshåndværkeren er ikke selv håndværker, og vedkommende kåres ved den årlige Medaljefest for nyuddannede håndværkere. Modtageren af titlen får et æresmesterbrev og en sølvmedalje af samme slags som den, der gives for et særligt fremragende svendestykke.

Modtagere af titlen
 2018: Trine Dyrholm, skuespiller
 2017: Jussi Adler-Olsen, forfatter
 2016: Lars Rebien Sørensen, administrerende direktør
 2015: Bertel Haarder, politiker
 2014: Olafur Eliasson, billedkunstner
 2013: Susanne Bier, filminstruktør
 2012: Asger Aamund, erhvervsleder og bestyrelsesformand
 2011: Claus Meyer, gastronomisk iværksætter
 2010: Anders Fogh Rasmussen, politiker
 2009: Hans Edvard Nørregård-Nielsen, kunsthistoriker og fondsdirektør
 2008: Ulrik Wilbek, landsholdstræner
 2007: Michael Pram Rasmussen, erhvervsleder og bestyrelsesformand
 2006: Michael Kvium, billedkunstner
 2005: Kasper Bech Holten, instruktør og operachef
 2004: Johannes Møllehave, præst og forfatter
 2003: Ghita Nørby, skuespiller
 2002: Jørgen Mads Clausen, erhvervsleder og bestyrelsesformand
 2001: Lene Vestergaard Hau, forsker og professor
 2000: Benny Andersen, digter og komponist
 1999: Niels-Henning Ørsted Pedersen, jazzbassist
 1998: Bjørn Nørgaard, billedhugger og professor
 1997: Hanne Reintoft, socialrådgiver og politiker
 1996: Michala Petri, blokfløjtespiller og professor
 1995: Niels Due Jensen, erhvervsleder og bestyrelsesformand
 1994: Erik Mortensen, modeskaber
 1993: Bille August, filminstruktør
 1992: Poul Schlüter, politiker
 1991: Mette Koefoed Bjørnsen, økonom og forligsmand
 1990: Michael Schønwandt, dirigent
 1989: Søren T. Lyngsø, ingeniør og erhvervsleder
 1988: Lise Nørgaard, forfatter
 1987: Frits Helmuth, skuespiller
 1986: Inge Genefke, læge og menneskerettighedsforkæmper
 1985: Erik Werner, bladtegner
 1984: Christian Rovsing, ingeniør og erhvervsleder
 1983: Godtfred Kirk Christiansen, erhvervsleder
 1982: Mogens Frohn Nielsen, skipper
 1981: Mærsk Mc-Kinney Møller, skibsreder og bestyrelsesformand
 1980: Hendes Majestæt Dronning Margrethe II
 1979: Lis Møller, journalist og politiker
 1978: Per V. Brüel, ingeniør og erhvervsleder
 1977: Victor Borge, pianist og entertainer
 1976: Steen Eiler Rasmussen, arkitekt og professor
 1975: Piet Hein, digter og multikunstner
 1974: Bjørn Wiinblad, keramiker og designer
 1973: Robert Jacobsen, skulptør og billedhugger

Kilde
 Haandværkerforeningen i Kjøbenhavn: Æreshåndværkere

Hædersbevisninger fra Danmark

Årets Æreshåndværker


Școala normală de fete este monument istoric din municipiul Arad unde inițial a funcționat Școala normală de fete și a fost finalizată în anul 1909, în stil Secession. Clădirea școlii a fost declarată monument istoric, cod LMI AR-II-m-B-00487.

Detalii arhitecturale
Parterul clădirii cuprinde un șir de arcade, având în centru având o intrare monumentală boltită și sprijinită de câte patru coloane de inspirație gotică, pe ambele părți, cu capiteluri în formă de buchete de trandafir. Pe fațada clădirii, se remarcă mai multe basoreliefuri de tip friză, cu tematica școlii, două cu mai multe fete care dansează și câte una cu o tânără care oferă o carte unui copil, iar una în care o tânără învață un copil să cânte la harpă. În ambele părți ale clădirii se înalță patru turnuri de inspirație medievală, două mai mari la margini și două mai mici în interior, iar între ferestre sunt dispuse plăci de faianță, o caracteristică specifică stilului Secession.

Deasupra bolții de la intrare se află o placă comemorativă ce amintește de atelierul de tâmplărie, ce se găsea în curtea școlii, unde pictorul realist Mihály Munkácsy a lucrat ca ucenic tâmplar.

Utilitate
După finalizarea clădirii, aici a funcționat Școala normală de fete, cu predare  în limba maghiară, din Arad. În prezent în clădire funcționează o secție a Liceului Pedagogic "Dimitrie Țichindeal" din Arad.

Licee din Arad
Monumente istorice din județul Arad
Clădiri și structuri din Arad

Școala normală de fete din Arad


Ryoichi Kawazu (født 22. maj 1992) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryoichi Kawazu


Ercole I d'Este () a fost Duce de Ferrara din 1471 până în 1505. A fost membru al Casei de Este și unul din principalii patroni ai culturii Renașterii.

Biografie
Fiu al lui Nicolò al III-lea d'Este și Ricciarda da Saluzzo, a fost educat la curtea neapolitană a regelui Alfons al V-lea de Aragon, din 1445 până în 1460; acolo a studiat artele militare, cavaleria și a dobândit aprecierea arhitecturii all'antica și a artelor plastice, ceea ce va duce la transformarea sa în unul dintre cei mai importanți patroni ai artei Renașterii.  Bunicii materni erau Thomas al III-lea de Saluzzo și Marguerite de Roussy.

În 1471, cu sprijinul Republicii Veneția, a devenit Duce la moartea fratelui său vitreg Borso, profitând de absența fiului acestuia, Niccolò, care era în Mantua. În timpul unei absențe a lui Ercole de la Ferrara, Niccolò a încercat o lovitură de stat, care a fost zdrobită; Niccolò și vărul său Azzo au fost decapitați la 4 septembrie 1476. Ercole s-a căsătorit în 1473 cu Eleonora d'Aragon, fiica lui Ferdinand I al Neapole.

În 1482-1484 el a luptat în război cu Republica Veneția, care s-a aliat cu Papa Sixtus al IV-lea. Ercole a reușit să pună capăt războiului prin cedarea regiunii Polesine în Pacea de la Bagnolo, iar Ferrara a scăpat de soarta distrugerii sau absorbției în stăpânirea papală. Însă războiul a fost o umilință pentru Ercole, care era bolnav și imobilizat în timp ce armata asediatoare a distrus proprietățile Este.

După aceasta, el a rămas neutru în războiul italian din 1494-1498 și a încercat restul domniei sale să îmbunătățească relațiile cu Statele Papale. Ercole a acceptat fără tragere de inimă căsătoria fiului său Alfonso cu Lucrezia Borgia, fiica Papei Alexandru al VI-lea, o căsătorie care a adus donații teritoriale notabile.

Familie și copii
Ercole și Eleonora au avut șase copii:

Alfonso (căsătorit cu Lucrezia Borgia)
Isabella născută în 1474 (căsătorită cu Francesco II Gonzaga, marchiz de Mantua)
Beatrice născută în 1475 (căsătorită cu Ludovico Sforza, viitor Duce de Milano)
Ferrante (aruncat în închisoare de fratele său Alfonso în 1506, unde a murit 34 de ani mai târziu)
Ippolito (cardinal)
Sigismondo d'Este

Ercole a avut și doi copii nelegitimi:

Lucrezia d'Este, născută în cca.1477 (căsătorită cu Annibale II Bentivoglio)
Giulio

Note

Nașteri în 1431
Decese în 1505
Ercole 1
Ercole 1
Ercole 1
Ercole 1
Cavaleri ai Ordinului Jartierei

Ercole I d'Este


In solid geometry, the sphericon is a solid that has a continuous developable surface with two congruent, semi-circular edges, and four vertices that define a square. It is a member of a special family of rollers that, while being rolled on a flat surface, bring all the points of their surface to contact with the surface they are rolling on. It was discovered independently by carpenter Colin Roberts (who named it) in the UK in 1969, by dancer and sculptor Alan Boeding of MOMIX in 1979, and by inventor David Hirsch, who patented it in Israel in 1980.

Construction
The sphericon may be constructed from a bicone (a double cone) with an apex angle of 90 degrees, by splitting the bicone along a plane through both apexes, rotating one of the two halves by 90 degrees, and reattaching the two halves.
Alternatively, the surface of a sphericon can be formed by cutting and gluing a paper template in the form of four circular sectors (with central angles ) joined edge-to-edge.

Geometric properties
The surface area of a sphericon with radius  is given by
.
The volume is given by
,
exactly half the volume of a sphere with the same radius.

History

Around 1969, Colin Roberts (a carpenter from the UK) made a sphericon out of wood while attempting to carve a Möbius strip without a hole.

In 1979, David Hirsch invented a device for generating a meander motion. The device consisted of two perpendicular half discs joined at their axes of symmetry. While examining various configurations of this device, he discovered that the form created by joining the two half discs, exactly at their diameter centers, is actually a skeletal structure of a solid made of two half bicones, joined at their square cross-sections with an offset angle of 90 degrees, and that the two objects have exactly the same meander motion. Hirsch filed a patent in Israel in 1980, and a year later, a pull toy named Wiggler Duck, based on Hirsch's device, was introduced by Playskool Company.

In 1999, Colin Roberts sent Ian Stewart a package containing a letter and two sphericon models. In response, Stewart wrote an article "Cone with a Twist" in his Mathematical Recreations column of Scientific American. This sparked quite a bit of interest in the shape, and has been used by Tony Phillips to develop theories about mazes. Robert's name for the shape, the sphericon, was taken by Hirsch as the name for his company, Sphericon Ltd.

In popular culture
In 1979, modern dancer Alan Boeding designed his "Circle Walker" sculpture from two crosswise semicircles, a skeletal version of the sphericon. He began dancing with a scaled-up version of the sculpture in 1980 as part of an MFA program in sculpture at Indiana University, and after he joined the MOMIX dance company in 1984 the piece became incorporated into the company's performances. The company's later piece "Dream Catcher" is based around a similar Boeding sculpture whose linked teardrop shapes incorporate the skeleton and rolling motion of the oloid, a similar rolling shape formed from two perpendicular circles each passing through the center of the other.

In 2008, renowned British woodturner David Springett published the book "Woodturning Full Circle", which explains how sphericons (and other unusual solid forms, such as streptohedrons) can be made on a wood lathe.

References

External links

Sphericon construction animation at the National Curve Bank website.
Paper model of a sphericon Make a sphericon
Sphericon variations using regular polygons with different numbers of sides
A Sphericon in Motion showing the characteristic wobbly motion as it rolls across a flat surface

Geometric shapes

Sphericon


En molekylemaskine eller nanomaskine, referer til ethvert særskilt antal molekyle-komponenter, der kan lave quasi-mekaniske bevægelser (output), når de udsættes for en specifik stimuli (input). Udtrykket bliver ofte brugt i bred forstand om molekyler, der efterligner funktioner, som sker på makroskopisk niveau. Udtrykket er også almindeligt inden for nanoteknologi, hvor et antal meget komplekse molekylemaskiner er blevet foreslået som forsøg på at skabe en molekylær montering. Molekylemaskiner kan opdeles i to overordnede kategorier; syntetiske og biologiske.

I 2016 blev nobelprisen i kemi givet til Jean-Pierre Sauvage, Sir J. Fraser Stoddart og Bernard L. Feringa for deres design og syntese af molekylemaskiner.

Referencer

Nanoteknologi

Molekylære maskiner


جيم برودبنت  ممثل إنجليزي من مواليد 24 مايو 1949. حصل على جائزة أوسكار لأفضل ممثل مساعد عن دوره في فيلم «آيريس» في عام 2001.

ويذكر ان جيم قد لعب دور المدرس هوراس سلوجهورن في فيلمي هاري بوتر والأمير الهجين وكذلك هاري بوتر ومقدسات الموت ج2

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص متعلمون في مدرسة لايتون بارك
أشخاص من لنكولن (إنجلترا)
حائزون على جائزة بافتا (أشخاص)
رواة كتب صوتية
مسرحيون إنجليز
ملحدون إنجليز
ممثلو أداء صوتي إنجليز
ممثلو أفلام إنجليز
ممثلو تلفزيون إنجليز
ممثلو هاري بوتر
ممثلون إنجليز في القرن 20
ممثلون إنجليز في القرن 21
ممثلون حائزون على جائزة أوسكار لأفضل ممثل مساعد
ممثلون من لنكولنشاير
مواليد 1949
مواليد في لنكولن (إنجلترا)

جيم برودبنت


El Valle de las Rosas (en búlgaro: Розова долина, rozova dolina) es una región de Bulgaria situada al sur de los Balcanes y la parte oriente inferior de la cordillera Sredna Gora al sur. Geológicamente, se compone de dos valles de ríos, el de Stryama hacia el oeste y el de Tundzha hacia el este.

El valle es famoso por su industria del cultivo de rosas que se han cultivado durante siglos, y que produce alrededor del 85% del aceite de rosas del mundo. El centro de la industria del aceite de rosa es Kazanlak, mientras que otras ciudades de importancia incluyen Karlovo, Sopot, Kalofer y Pavel Banya. Cada año, algunos festivales se llevan a cabo por la celebración de rosas y el aceite de rosas.

La temporada de recolección se extiende de mayo a junio.

Véase también
 Geografía de Bulgaria
 Rosa × damascena

Referencias

Valles de Bulgaria

Valle de las Rosas


Action contre la cybermalveillance (ACYMA) est un groupement d'intérêt public (GIP) français crée conventionnellement en  à l'initiative de l'Agence nationale de sécurité des systèmes d'information (ANSSI) et du ministère de l'Intérieur avec le concours du ministère de la Justice, du ministère de l'Économie et des Finances, ainsi que du secrétariat d'État chargé du Numérique. Il compte parmi ses membres des acteurs publics et privés de la cybersécurité : des représentants de l'État, des utilisateurs ainsi que des prestataires et des sociétés de services. Le GIP ACYMA opère la plateforme de prévention et d'assistance aux victimes : .

Doté d'un budget de 1,6 million d'euros et fort de 12 agents en 2021, le groupement est présidé par Guillaume Poupard et dirigé par Jérôme Notin.

Historique et contexte
Dans un contexte de prise en compte croissante du phénomène cyber délinquant par les pouvoirs publics, est évoqué pour la première fois le projet d'une structure dédiée à l'aide des victimes d'actes cyber délinquants en 2015 par le Gouvernement à l'occasion de la présentation de sa Stratégie numérique. Les contours de cette structure ont ensuite été détaillés dans la Stratégie nationale pour la sécurité numérique.

Le GIP ACYMA est constitué et dévoilé en 2017 à l'occasion du Forum international de la cybersécurité de Lille (FIC) pour répondre à l'objectif : « [d'] apporter une assistance de proximité aux victimes d'actes de cybermalveillance ».

Missions
Le groupement a pour mission :

 l'assistance des victimes, notamment par la mise à disposition d'information pertinente à la problématique rencontrée mais aussi la mise en relation avec des prestataires susceptibles de les assister
 la mise en place de campagnes de prévention et de sensibilisation à la sécurité du numérique
 la création d'un observatoire national du risque numérique permettant de l'anticiper.

Membres
Le groupement compte une cinquantaine de membres publics et privés répartis en quatre collèges :

 les représentants de l'État
 les utilisateurs
 les prestataires
 les offreurs de solution et de service.

Notes et références

Articles connexes
 ENISA Agence européenne chargée de la sécurité des réseaux et de l'information
 EC3 Centre européen de lutte contre la cybercriminalité
 ANSSI
 Cybersécurité

Organisation spécialiste en sécurité informatique
Association ou organisme lié à la sécurité de l'information

Sécurité du système d'information

ACYMA


Matilde Noemí Lalín est une mathématicienne argentino-canadienne spécialisée en théorie des nombres et connue pour son travail sur les L-fonctions, la mesure de Mahler, et leurs connections. Elle est professeure de mathématiques à l'université de Montréal.

Formation et carrière
Lalín est originaire de Buenos Aires et possède la double citoyenneté de l'Argentine et du Canada. En tant qu'élève du secondaire, elle a représenté l'Argentine à deux reprises aux Olympiades internationales de mathématiques, en 1993 et 1995, remportant une médaille d'argent en 1995.

Elle a obtenu une licence en 1999 à l'université de Buenos Aires. Après avoir commencé des études supérieures à l'université de Princeton et avoir passé un mandat en tant qu'étudiante invitée à l'université Harvard, elle a terminé son doctorat en 2005 à l'université du Texas à Austin. Sa thèse, intitulée Some Relations of Mahler Measure with Hyperbolic Volumes and Special Values of L-Functions (Certaines relations de la mesure de Mahler avec les volumes hyperboliques et les valeurs spéciales des fonctions L), y a été supervisée par Fernando Rodriguez-Villegas.

Elle est devenue chercheuse postdoctorale à l'Institute for Advanced Study, au Mathematical Sciences Research Institute, à l'Institut des hautes études scientifiques, à l'Institut Max-Planck de mathématiques et au Pacific Institute for the Mathematical Sciences, avant d'obtenir un poste de professeur menant à la permanence en 2007 en tant qu'assistante professeure de mathématiques à l'université de l'Alberta. Elle a déménagé à l'université de Montréal en 2010, y a été titularisée comme professeure agrégée en 2012 et a été promue professeure titulaire en 2018.

Reconnaissance
Lalín est la lauréate 2022 du prix Krieger-Nelson de la Société mathématique du Canada, « pour ses contributions exceptionnelles à la recherche en théorie des nombres et dans des domaines connexes ».

Références

Liens externes

 Page personnelle à Univ. Montreal.
 Publications de Matilde Lalín

Professeur à l'Université de Montréal
Professeur à l'Université de l'Alberta
Étudiant de l'université du Texas à Austin
Étudiant de l'université de Buenos Aires
Mathématicienne canadienne
Mathématicienne argentine
Participant aux Olympiades internationales de mathématiques
Lauréate du prix Krieger-Nelson

Matilde Lalín


Chronologie du basket-ball
2021 en basket-ball - 2023 en basket-ball
Les faits marquants de l'année 2022 en basket-ball.

Événements

Janvier

Février

Mars

  : Limbourg remporte son  en coupe de Belgique.

Avril

Mai

Juin

Juillet

Août

Septembre
  au  : Championnat d'Europe de basket-ball 2022.
 22 septembre au 1er octobre : 19ᵉ édition de la Coupe du monde féminine de basket-ball.

Octobre

 22 septembre au 1er octobre : 19ᵉ édition de la Coupe du monde féminine de basket-ball.

Novembre
 Du 16 au 27 : les tournois masculin et féminin des Championnats du monde de basket-ball en fauteuil roulant, qui devaient se dérouler à Dubaï (Émirats arabes unis), sont reportés en raison de la tenue de la Coupe du monde de football 2022 au Qatar voisin.

Décembre

Palmarès des sélections nationales

Basket-ball à 5

Basket-ball à 3

Palmarès des clubs

Compétitions masculines

Compétitions féminines

Compétitions continentales

Compétitions régionales

Compétitions nationales

Compétitions handibasket

Décès

Notes et références

Articles connexes
 2022 en sport

Basket-ball

2022 en basket-ball


Agave dasylirioides ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Dasylirion Agave".

Beschreibung
Agave dasylirioides formt asymmetrische Rosetten. Sie erreicht Wuchshöhen von 30 bis 50 cm und einen Durchmesser von 60 bis 100 cm. Die variablen, biegbaren, dünnen, flachen, linealisch bis lanzettförmigen, gestreiften, grünen bis bläulichen Blätter sind 40 bis 110 cm lang und 2 bis 3 cm breit. Die hellgelben Blattränder sind fein gezahnt. Der nadelige, rotbraune Enddorn ist 0,5 bis 1,5 cm lang.

Der ährige, überhängende Blütenstand wird 1,5 bis 2 m hoch. Die gelb- bis grünfarbenen Blüten sind 10 bis 15 mm lang und erscheinen an der oberen Hälfte des Blütenstandes, paarig an kurzen Stielen. Die trichterförmige Blütenröhre ist 8 bis 12 mm lang.

Die eiförmigen dreikammerigen Kapselfrüchte sind bis 20 mm lang und bis 10 mm breit. Die schwarzen Samen sind bis 4 mm lang und bis 3 mm breit.

Die Blütezeit reicht von November bis Februar.

Systematik und Verbreitung
Agave dasylirioides wächst in Mexiko in den Bundesstaaten San Luis Potosí, Morelos und Oaxaca an vulkanischen Hängen und in Waldland in 1500 bis 2200 m Höhe. Sie ist vergesellschaftet mit Kakteen- und Sukkulentenarten.

Die Erstbeschreibung durch Georg Albano von Jacobi & Carl David Bouché ist 1865 veröffentlicht worden. Synonyme sind Agave dealbata Lemaire ex Jacobi und Agave intrepida Greenman.

Agave dasylirioides ist ein Vertreter der Gruppe Striatae. Sie teilt morphologische Merkmale mit Agave petrophila jedoch sind Unterschiede in Größe, Form, Blatt-, Blüten- und Fruchtstruktur erkennbar.

Agave dasylirioides wird im Desert Botanical Garden in Arizona kultiviert.

Literatur
 August J. Breitung: Agave dasylirioides. In: The Agaves. The Cactus & Succulent Journal Yearbook, 1968, S. 37.
 A. Garcia-Mendoza, Martinez Salas: Una nueva especia de Agave subgenero Littaea (Agavaceae) de Guerrero y Oaxaca  Mexico. In: Sida. Band 18, Nr. 1, 1998, S. 227–230.
 Howard Scott Gentry: Agaves of Continental North America. University of Arizona Press, 1982, S. 236–242.
 T. Heller: Agaven. Münster 2006, S. 77–78.
 J. Thiede: Agave dasylirioides. In: Urs Eggli (Hrsg.): Sukkulenten-Lexikon. Einkeimblättrige Pflanzen (Monocotyledonen). Eugen Ulmer, Stuttgart 2001, ISBN 3-8001-3662-7, S. 24.
 B. Ullrich: Ein neuer Standort für Agave dasylirioides Jacobi & Bouche in Oaxaca. In: Kakteen und andere Sukkulenten. Band 41, Nr. 8, 1990, S. 164–166.

Einzelnachweise

Agaven
Dasylirioides

Agave dasylirioides


Patronyme

 Freddy Pepelnjak (1957-), joueur français de rugby à XV, frère de Willy.
 Willy Pepelnjak (1961-), joueur français de rugby à XV, frère de Freddy.

Pepelnjak


Meta Kristine Hansen (22. december 1865 i Fredensborg - 4. juni 1941 i Hillerød) var en dansk kvindesagsforkæmper og kvindepolitiker.

Familie og tidligt liv
Meta var datter af pacellisten Hans Hansen (1815-85) og Ida Kirstine Jensine Vilhelmine Nørgaard (1832-89). Hun blev student fra N. Zahles skole i 1888 og tog i 1893 en statsvidenskabelig eksamen som den første kvinde.
Efter sin eksamen blev hun i 1896 assistent i Statens statistiske bureau (nu Danmarks Statistik).

Kvindesagen
Hun tog livlig del i kampen for kvinders politiske ligestilling og var medlem af Politisk kvindeforenings bestyrelse fra dens stiftelse i 1904. I 1906 skiftede foreningen navn til Københavns Kvindevalgretsforening og i 1907 blev hun formand for foreningen indtil den blev opløst i 1915, da foreningens formål, at sikre danske kvinders stemmeret, var gennemført.

Fra 1906 var hun aktiv i Dansk kvindesamfund, hvor hendes kvalifikationer som statistiker ofte kom foreningen - og andre - til hjælp. F.eks. hjalp hun med at beregne kvinders sygelighed, løn- og pensionsforhold.

Ydermere har hun også siddet i Danske kvinders nationalråds styrelse samt i bestyrelsen for Kvindernes bygning. Alle steder hun har været aktiv skabte hun sig et ry for at være saglig såvel som intelligent.

Politik og bestyrelsesarbejde
Politisk tilhørte Meta det Radikale Venstre og i årene 1917-28 sad hun i bestyrelsen for Københavns radikale venstreforening. Hun var desuden opstillet som kandidat til rigsdagsvalget i 1918, som var første år, hvor kvinder kunne afgive stemme til et valg. Hun fik dog ikke en partiopstilling.

Herudover sad hun også i bestyrelserne for det Sociale sekretariat og bibliotek samt Højskolen for moderne samfundsvidenskab og politik.

Privatliv og død
Meta forblev ugift og døde i 1941 i Hillerød. Hendes urne blev nedsat på Asminerød Kirkegård.

Bibliografi
 Drude Dahlerup (red.): Kvinder på Tinge, 1990
 Aagot Lading: Dansk Kvindesamfunds Arbejde gennem 25 Aar, 1939
 Gyrithe Lemche: Dansk kvindesamfunds historie gennem 40 år, 1912

Eksterne henvisninger
 Meta Hansen på Den Store Danske
 Meta Hansen på Kvinfo.dk

Kvinderetsforkæmpere fra Danmark
Feminister fra Danmark

Meta Hansen


Mon poulpe et un professeur est un épisode de la série télévisée d'animation Les Simpson. Il s'agit du dix-huitième épisode de la trente-troisième saison et du  de la série.

Synopsis
Bart n'arrive pas contrôler ses sentiments,  Pendant ce temps, Lisa se lie d'amitié avec une pieuvre.

Réception
Lors de sa première diffusion, l'épisode a attiré .

Notes et références

Épisode des Simpson, saison 33

Mon poulpe et un professeur


أيا هيساكاوا (久川綾 هيساكاوا أيا) هي مؤدية أصوات يابانية ولدت في 18 نوفمبر 1968 في كايزوكا، أوساكا.

أدوارها في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 بليتش - ريتسو أونوهانا
 فانتوم: ريكوييم فور ذا فانتوم - كلوديا ماكانين
 هواء - هاروكو كاميو
 فروتس باسكت - يوكي سوما
 NOIR - كلوي
 MADLAX - ريملدا
 إل كازادور - بلو آيز/آنسة جودي هايوارد
 كارد كابتور ساكورا - كيربيروس/كيرو-تشان
 كارد كابتور ساكورا: بطاقات كلير - كيربيروس/كيرو-تشان
 تسوباسا كرونيكل - كيرو-تشان
 بي بليد - ري
 بي بليد ج3 - ري
 ترايجان - ريم سيفريم
 أزومانغا دايو - مينامو كوروساوا
 سيلور مون - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 سيلور مون R - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 سيلور مون S - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 سيلور مون SuperS - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 سيلور مون سيلور ستارز - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 كلايمور - بريسيلا
 ديفل ماي كراي - والدة باتي
 لاف هينا - أمالا سو
 روميو x جولييت - بورتيا
 روزاريو + فامباير - ريريكو كاغومي
 روزاريو + فامباير CAPU2 - ريريكو كاغومي
 باندورا هارتس - آنسة كيت
 تنبو إيبون أياكاشي أياشي - تاي
 ساندز أوف ديستراكشن - والدة مورتي أشيرا
 داي الشجاع - لونا
 رازيفون - هاروكا شيتو
 أولينسيس الفضي - سيرينا
 أكاديمية أوكالت - والدة فومياكي أوتشيدا
 إكس-من - أورورو منرو/ستورم
 قطاع التسوق السحري أبينوباشي - موني-موني، موني إيماميا
 غوسيك - الملكة كوكو روز
 يوميات المستقبل - والدة هيناتا هينو
 بنغويندرام - والدة كيجو تابوكي
 أوتينا فتاة الثورة - ميكي كاورو
 ماغي: The Kingdom of Magic - أوم مادورا
 إيوريكا سفن - راي بيمز
 NEEDLESS - كاسومي
 كيوسوغيغا - كوتو
 مغامرة جوجو الغريبة: ستارداست كروسيدرز - ميدلر
 تراياج X - فيونا ران وينشيستر
 صوت! يوفونيوم - ميتشيه ماتسموتو
 حماس كرة القدم - كيميه سايونجي
 صراع الطبخ - كينو ناكاموزو
 ون بيس - شارلوت شيفون
 أمنية الحثالة - والدة هانابي ياسوراوكا
 عروس الساحر - أكيكو هاتوري
 كادو و الجواب الصحيح - والدة ساراكا تسوكاي
 دراغون بول سوبر - بولما (الصوت الثاني)

أنمي الإنترنت
 سينت سيا: سول أوف غولد - ليفيا

أوفا أنمي
 ليريا - إيريا
 دوت هاك ليميناليتي - كيوكو تونو

أفلام أنمي
 فيلم بليتش: ذا داياموند داست ريبيليون, هيورينمارو آخر - ريتسو أونوهانا، يين
 فيلم بليتش: فيد تو بلاك, أنادي اسمك - ريتسو أونوهانا
 رازيفون: التنوع التعددي - هاروكا شيتو
 فيلم سيلور مون R - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 فيلم سيلور مون S: اجتماع سيلور غارديانز التسع! معجزة بلاك دريم هول - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 سيلور مون SuperS - أمي ميزونو/سيلور ميركوري
 AIR - هاروكو كاميو
 فيلم بوكيمون 2000: قوة الإتحاد - كارول
 كارد كابتور ساكورا - كيربيروس/كيرو-تشان
 كارد كابتور ساكورا: البطاقة المختومة - كيربيروس/كيرو-تشان
 مونستر سترايك ذا موفي: إلى مكان البداية - يوري كاغوتسوتشي

أدوارها في ألعاب الفيديو
 تيلز أوف فيسبيريا - جوديث
 تيلز أوف فرسس - جوديث
 سلسلة ألعاب دوت هاك - رايتشل
 ياكوزا كيوامي 2 - كاورو ساياما

وصلات خارجية

مراجع

 ويكيبيديا اليابانية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كاتماندو
أعلام نينتندو
مغنون يابانيون في القرن 20
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات بوب يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 20
مغنيات يابانيات في القرن 21
ممثلات أداء صوتي من محافظة أوساكا
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات يابانيات في القرن 20
ممثلات يابانيات في القرن 21
مواليد 1968
مواليد في كايزوكا (أوساكا)
موسيقيون من محافظة أوساكا
مؤلفو موسيقى أنمي
يابانيون مغتربون في نيبال

أيا هيساكاوا


Yokohama Flügels (横浜フリューゲルス), er en japansk professionel fodboldklub, baseret i Yokohama.

Fodboldklubber i Japan

Yokohama Flügels


An Sinobambusa in uska genus han Liliopsida. An Sinobambusa in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sinobambusa

Sinobambusa


MirrorMask is a 2005 dark fantasy film designed and directed by Dave McKean and written by Neil Gaiman from a story they developed together. The film stars Stephanie Leonidas, Jason Barry, Rob Brydon, and Gina McKee.

The music used in the film was composed by Iain Ballamy. It was produced by The Jim Henson Company. Gaiman and McKean worked on the film concepts over the course of two weeks at Jim Henson's family's home, and actual production of the film took seventeen months.

Created on a budget of $4 million, the film was originally made as a direct-to-video film, but had a limited theatrical run in the United States on September 30, 2005, resulting in a domestic theatrical gross of $867,000. The film was also screened at the 2005 Sundance Film Festival where it received positive responses. The overall critical reaction to the film was mixed, with critics praising the film's visuals while complaining about the overall story and script.

Plot
Helena Campbell (Stephanie Leonidas) works with her parents Joanne and Morris (Gina McKee and Rob Brydon) at their family circus, but desires to run away and join real life. At the next performance, after Helena and Joanne have a heated argument, Joanne collapses and is taken to the hospital. Ten days later, while Helena is staying with her grandmother, she finds that the doctors determine that Joanne requires an operation, and Helena can only blame herself for the situation.

That night, she wakes up in a dream-like state and leaves her building to find three performers outside. As they try to perform for Helena, a shadow encroaches on the area and two of the performers are consumed by it. The third performer, Valentine (Jason Barry), a juggler, helps to quickly direct Helena to safety through the use of magical flying books. She learns they are in the City of Light which is slowly being consumed by shadows, causing its widely varied citizens to flee. Soon Helena is mistaken for the Princess. She and Valentine are taken to the Prime Minister (Brydon). He explains that the Princess from the Land of Shadow stole a charm from the White City, leaving their Queen of Light (McKee) in a state of unnatural sleep and the City vulnerable to the Shadows. Helena notes the resemblance of the Queen and Minister to her mother and father, and offers to help recover the charm along with Valentine. They are unaware their actions are being watched by the Queen of Shadows (also McKee) who has mistaken Helena for her daughter.

Helena and Valentine attempt to stay ahead of the shadows as they follow clues to the charm, learning that it is called the "MirrorMask". Helena discovers that by looking through the windows of the buildings, she can see into her bedroom in the real world, through the drawings of windows that she created and hung on the wall of her room. She discovers that a doppelgänger of herself is living there and behaving radically differently from her. The doppelganger soon becomes aware of her presence in the drawings and begins to destroy them, causing parts of the fantasy world to collapse. Valentine betrays Helena to the Queen of Shadows in exchange for a large reward of jewels. The Queen's servants warp Helena's mind so she will believe she is the Princess of Shadows. Valentine has a change of heart and returns to the Queen's palace, and helps Helena to break the spell on her. They search the Princess' room, and Helena discovers the MirrorMask hidden in the Princess' mirror. They flee the castle with the charm.

As they escape to Valentine's flying tower, Helena realizes that her doppelganger in the real world is the Princess of Shadows, who had used the MirrorMask to step through the windows in Helena's drawings. The Princess destroys the rest of the drawings in Helena's room, preventing Helena from returning, and Helena and Valentine disappear in the collapsed world. The Princess takes the drawings to the building's roof to disperse the shreds into the wind, but discovers one more drawing Helena had made on the back of the roof door. Helena successfully returns to the real world, sending the Princess back to her realm. At the same time, the Queen of Light finally awakens and the two Cities are restored to their natural balance.

Helena is woken up on the roof by her father, and they to learn that her mother's operation was successful; Helena returns to happily help at the circus. Sometime later, Helena becomes fascinated by a young man, strongly resembling Valentine, who wants to be a juggler for the circus.

Cast
 Stephanie Leonidas as Helena Campbell, a young circus performer and aspiring artist who is drawn into a mysterious world of masked people and monsters shortly after her mother is hospitalized. It is eventually revealed that the world she entered was created through her own drawings that she hung up on the walls of her room. Leonidas stated that she expected that filming would be difficult because most of the scenes were done with one or two other actors just with a bluescreen in the background, but also said that "it all came alive" for them when they started working.
 Leonidas also portrays The Princess, Helena's parallel self and the Queen of Shadows' rebellious daughter. She uses the MirrorMask to switch places with Helena and hides it in her room. After escaping to the "real world", she takes advantage of her new freedom: dressing like a teenage punk, kissing boys, smoking, and arguing with Helena's father.
 Jason Barry as Valentine, a juggler who keeps describing himself as a "very important man". He is Helena's companion in the dream world, although he betrays Helena by handing over to the Queen of Shadows. He regrets this decision, however, and returns to rescue Helena. He is very proud of his tower, though he mentions that he had an argument with it and that they parted ways. As he and Helena are being pursued by the Queen of Shadows, he calls the tower to aid their escape by shouting an apology to it. When Helena reawakens in her world, she meets him again auditioning as a juggler for the circus.
 Rob Brydon as Morris Campbell, Helena's father. A juggler and ringmaster of his family circus, he is a gentle and kind man with an artistic temperament. He is frightened and overwhelmed by his wife's illness. Brydon also plays the Queen of Light's majordomo.
 Gina McKee as Joanne Campbell, Helena's mother. A circus acrobat and ticket-seller, Joanne collapses during a skit and is confined in the hospital shortly after having an argument with Helena. After a successful operation, Joanne recovers and returns to circus life with her family.
 McKee also plays The Queen of Shadows, a possessive mother who treats her daughter like a pet. She mistakes Helena for the Princess who has run away, but when Helena reveals who she is, the Queen does not care as long as she has a daughter.
 McKee also plays The Queen of Light, a kind ruler. She falls into a deep sleep when the MirrorMask is stolen from her, leaving her city vulnerable to the Shadows.

The film also features appearances by Dora Bryan and the voices of Stephen Fry, Lenny Henry, Robert Llewellyn, and others.

Production

Development
Executive producer Michael Polis mentioned that the idea of creating MirrorMask began when The Jim Henson Company and Sony Pictures expressed interest in making a film that would sell as well in video release as Labyrinth and The Dark Crystal based on the two films' consistent DVD sales in 1999. They had considered creating a prequel to Dark Crystal and sequels for Labyrinth, but decided that "it made the most sense to try and create something similar or in the spirit of those films and attribute it as a Jim Henson Company fantasy title."

After being shown a short film directed by McKean, Lisa Henson contacted Gaiman in 2001 about the project, asking if McKean would be interested in directing and if Gaiman was interested in coming up with the story for the film. Gaiman agreed to write for the film if McKean agreed to direct.

Production for the film took seventeen months, with a budget of $4 million. Though limited by the $4 million budget, McKean viewed this as a good thing, saying "It's very good to have a box to fight against, and to know where your limitations are, because it immediately implies a certain kind of thing... a certain kind of shape... a certain approach to things."

Setting
According to McKean, the film's setting was originally in London, but that had opted to film it in Brighton at producer Simon Moorhead's suggestion. McKean described Brighton as "more bohemian, so that fits with the whole circus thing, with Helena's family", and that he liked the specific apartment building - Embassy Court - that they used because "it's very distinctive, imposing, it does have this character, but it also represents Helena's collapse and her disintegration into this other world and it's a potent symbol for her mother."

Writing
McKean and Gaiman worked on the story and concepts for the film over a span of two weeks in February 2002 at the Henson's family home. Gaiman stated that he wanted to do "a sort of Prince and Pauper idea. Something with a girl who was somehow split into two girls who became one at the end." He went on to say that he "had an idea of a girl who was part of a traveling theatre and her mother getting sick and having to go off the road", and mentioned that McKean preferred to have a circus over a theatre "because it was more interesting visually." McKean was the one who came up with the idea of the masks and the two mothers. McKean said that Labyrinth provided something of a starting point for the project, and that he liked the "human element of that film," but that ultimately the story of MirrorMask was something that he and Gaiman came up with on their own. Gaiman wrote the screenplay in February 2002, and said that they always knew that it would be a coming of age story about a girl on a quest, but that later they learned "that it really was just the story of the relationship between a girl and her mother."

Design
Polis initially spoke to both McKean and Brian Froud, the concept artist for Labyrinth and The Dark Crystal. The initial intention was to have McKean direct the film with Froud doing the designs, but Polis stated that it "made more sense" to have McKean do the designs seeing as he was the one directing the film. Since they had a tight budget, McKean designed creatures who were comparatively simple. He assigned entire sequences rather than tiny pieces to individual artists, so that the young professionals working on the film would have the creative opportunity to make part of it their own. He worked with them very closely in a single room. About the animators, he said that, "All but two were straight from art school and almost all from Bournemouth. We took half the class. They all knew each other already." McKean says that one example of the spirit of the film is that they only had one peach during the filming of the scene where Valentine eats the future fruit. Artist Ian Miller also contributed to the designs of trees and certain other objects in the film, and also provided some of the illustrations pinned to Helena's bedroom wall.

Music
The music used in the film was composed by Iain Ballamy, McKean's friend whom he describes as "one of Europe's best sax players" and "a terrific composer." McKean stated that he "wanted a musical landscape that never quite settled on anywhere geographically or time-wise as well." He also noted that Ballamy has composed music for and performed in circuses before, and that "[h]e just seemed to be perfect for it." McKean said that they could not afford to have a full orchestra due to budget constraints, but that they commissioned several of Ballamy's contacts to help record the music. Digital recordings were used with the aid of Ashley Slater, but McKean stated that most of the instruments used were real. Swedish singer Josefine Cronholm provided the vocals for the songs used in the film. The circus band are musicians from Farmers Market. The film's soundtrack, containing thirty tracks of background music and songs used in the film, was released by La-La Land Records in 2005.

Release
The film was first screened at a high school, where it got a positive response. The film also received positive reactions when it was screened at the Sundance Film Festival. The film was originally made for a direct-to-video release, but had its limited theatrical release on September 30, 2005, in the United States.

The North American DVD was released on February 14, 2006. The DVD contains additional content such as commentaries, interviews, behind-the-scenes clips, and an art gallery. The film was listed as #31 on the Billboard Top DVD Sales chart the week of March 11, 2006. Neil Gaiman commented that the DVD sold "better than expected" and that it was "gathering an audience".

Reception

Box office
The film earned a total domestic gross of $866,999, earning $126,449 on its opening weekend.

Critical response

The film received mixed reactions from critics. Rotten Tomatoes reported that 54% of critics have given the film a positive review based on 89 reviews, with an average rating of 5.80/10. The site's critics consensus reads, "While visually dazzling, there isn't enough story to hang all the fancy effects on." Metacritic gave the film a weighted average score of 55 out of 100 based on 27 reviews.

Roger Ebert of the Chicago Sun-Times gave the film two out of four stars, praising the film's visual artistry but stating that there is "no narrative engine to pull us past the visual scenery", and that he "suspected the filmmakers began with a lot of ideas about how the movie should look, but without a clue about pacing, plotting or destination." Lisa Schwarzbaum of Entertainment Weekly gave the film a rating of A−, saying that the film is a "dazzling reverie of a kids-and-adults movie, an unusual collaboration between lord-of-the-cult multimedia artist Dave McKean and king-of-the-comics Neil Gaiman (The Sandman)" and that it "has something to astonish everyone." Stephen Holden of The New York Times described the film's look as "hazy, indistinct, sepia-tinted, overcrowded and flat", and that "its monochromatic panoramas are too busy and flat to yield an illusion of depth or to convey a feeling of characters moving in space." He went on to say that the film is "The embodiment of a cult film, one destined for a rich life on home video". Desson Thomson of The Washington Post described the film as "so single-minded in its reach for fantasy, it becomes the genre's evil opposite: banality."

Accolades
The film was nominated for the Golden Groundhog Award for Best Underground Movie, other nominated films were Lexi Alexander's Green Street, Rodrigo García's Nine Lives, the award-winning baseball documentary Up for Grabs and Opie Gets Laid.

Other media
In 2005, Tokyopop, in partnership with The Jim Henson Company, announced plans to publish a manga-style comic prequel to the film, which would center around the Princess' escape from the Dark Palace and how she acquired the MirrorMask. The manga was reportedly canceled in 2007.

A children's book based on the film, authored by Gaiman and illustrated by McKean, was published by HarperCollins Children's Books in September 2005. An audiobook based on the children's book has also been released by HarperCollins in December 2005. A book containing the film's complete storyboard and script as well as some photographs and archival text by Gaiman and McKean, titled The Alchemy of MirrorMask, was also published by HarperCollins in November 2005.

The band The Crüxshadows wrote and performed "Wake the White Queen", which retells the story of MirrorMask. This track appears on the Neil Gaiman-inspired compilation album, Where's Neil When You Need Him?

Dark Horse Comics released a number of MirrorMask related merchandise in 2005. Three PVC figure sets, which included three figures per set, were released from May to June 2005. These sets included figures of characters such as Helena, Valentine, the Dark Queen, as well as figures of minor characters like the Librarian and the Small Hairy Guy. A journal made to look like the Really Useful Book, which provided aid for Helena in the film, was released in July 2005, and a seven-inch tall bust of the Dark Queen was released in August 2005.

References

External links

 Official site

 Peter Sanderson's in-depth analysis of the film

2005 films
2005 drama films
2005 fantasy films
2000s English-language films
2000s fantasy drama films
British fantasy drama films
The Jim Henson Company films
Films with screenplays by Neil Gaiman
Circus films
Films set in Brighton
Destination Films films
Films about dreams
2000s British films

MirrorMask


Riječna preslica (vodena preslica, lat. Equisetum fluviatile; sin. Equisetum limosum), vrsta zeljastog vodenog bilja iz porodice presličvki. Staništa su joj plitke vode i močvare po Europi, Aziji i Sjevernoj Americi, a raste i u Hrvatskoj. Može ju se naći i uz obale potoka i po kanalima.

Riječna preslica je trajnica čija uspravna stabljika naraste od 30 do 120 cm visine. Stabljika je šuplja, glatka, jednostavna, ili u gornjem dijelu razgranata. Razmnožava se sporama i rizomima.

Ime vrste dolazi iz latinske riječi fluvius (rijeka, potok).

Sinonimi

 Equisetum fluviatile var. attenuatum (Milde) A.A.Eaton
 Equisetum fluviatile f. attenuatum (Milde) Vict. ex Dutilly & Lepage
 Equisetum fluviatile var. brachycladon (Döll) A.A.Eaton
 Equisetum fluviatile var. intermedium A.A.Eaton
 Equisetum fluviatile var. leptocladon (Döll) A.A.Eaton
 Equisetum fluviatile var. limosum (L.) Farw.
 Equisetum fluviatile f. limosum (L.) Satou
 Equisetum fluviatile f. linnaeanum (Döll) M.Broun
 Equisetum fluviatile f. minus M.Broun
 Equisetum fluviatile f. natans (Vict.) M.Broun
 Equisetum fluviatile var. polystachium (Brückn.) A.A.Eaton
 Equisetum fluviatile f. polystachium (Brückn.) M.Broun
 Equisetum fluviatile f. uliginosum (Muhl. ex Willd.) Macloskie & Dusén
 Equisetum fluviatile var. verticillatum (Döll) A.A.Eaton
 Equisetum limosum L.
 Equisetum limosum var. attenuatum Milde
 Equisetum limosum f. brachycladon Döll
 Equisetum limosum var. candelabrum Hook.
 Equisetum limosum var. leptocladon Döll
 Equisetum limosum f. leptocladon Döll
 Equisetum limosum f. linnaeanum Döll
 Equisetum limosum var. minus A.Braun ex Engelm.
 Equisetum limosum f. minus Döll
 Equisetum limosum f. natans Vict.
 Equisetum limosum f. polystachium (Brückn.) Luerss.
 Equisetum limosum var. polystachyum A.Braun ex Engelm.
 Equisetum limosum var. verticillatum Döll
 Equisetum polystachium Brückn.
 Equisetum uliginosum Muhl. ex Willd.

Izvori

Presličevke

Riječna preslica


Alen Blažević, hrvatski reprezentativni rukometaš

Sudionik SP do 19 održanog 2005. u Kataru na kojem je osvojio broncu.

Igrač MOL Pick Szegeda. Član šireg popisa hrvatskih reprezentativaca. Hrvatski izbornik Lino Červar uvrstio ga je travnja 2017. na popis igrača za reprezentativno okupljanje dogovoreno za početak svibnja 2017. godine.

Izvori

Hrvatski rukometaši

Alen Blažević


මෙය,1948, 1976, 2004, 2032 හෝ 2060 වැනි, ජනවාරි 1 දින බ්‍රහස්පතින්දා දිනයකින් ඇරඹෙන ඕනෑම  අධික අවුරුද්දක්  (ඩොමිනිකල් අකුර DC) සඳහා,  දින දසුන වෙයි.

මෙවැනි වසරක් සඳහා, අනුරූප ISO වසරෙහි සති 53 පවතින අතර, ISO සතිය 10 (මාර්තු 1 වැනිදායින් ඇරඹෙන) සහ අනෙකුත් සියළු අපරාපරිය ISO සති සිදුවන්නේ අනෙකුත් වසර වලට වඩා වේලාසනිනි.

ආශ්‍රිත

ග්‍රෙගරි දින දසුන
ජූලියානු දින දසුන

බ්‍රහස්පතින්දා දිනයකින් ඇරඹෙන අධික අවුරුද්ද


الحافر أو الظلف هو غطاء قرني سميك ومعقوف من بروتين الكيراتين يكسو أطراف الأصابع عند الحافريات فتستخدمها للسير عليها والحوافر تنمو بشكل مستمر لكنها تضعف تدريجيا.

مراجع

تشريح الثدييات
تشريح الحيوان

حافر


Lej en familie A/S er en dokumentarfilm fra 2012 instrueret af Kaspar Astrup Schröder efter manuskript af Kaspar Astrup Schröder.

Handling
Dette er den unikke og uforudsigelige historie om Ryuichi Ichinokawa og hans usædvanlige liv. På overfladen virker Ryuichi til at være en almindelig japansk mand. Han er 44 år gammel, gift og far til to drenge. Ichinokawa familien lever tilsyneladende et ganske normalt familieliv. Hver dag tager Ryuichi til sit arbejde på posthuset. Men Ryuichi har en hemmelig side som få ved af, ikke engang hans familie kender den. Han har nemlig et andet arbejde ved siden af sit job på posthuset. Et arbejde som er alt andet end almindeligt. Ryuichi ejer et selskab som hedder Hagemashi Tai, et af Japans mest ejendommelige selskaber.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Lej en familie A/S


Das Gebiet Altweiherwiese und Taldorfer Bach ist ein mit Verordnung vom 31. März 1952 des Württembergischen Kultusministeriums als höhere Naturschutzbehörde ausgewiesenes Landschaftsschutzgebiet (LSG-Nummer 4.35.003) im Osten der baden-württembergischen Gemeinde Oberteuringen im Bodenseekreis in Deutschland.

Lage
Das rund 76 Hektar große Landschaftsschutzgebiet Altweiherwiese und Taldorfer Bach gehört naturräumlich zum Oberschwäbischen Hügelland. Es liegt östlich der Oberteuringer Ortsmitte, südlich von Hefigkofen und nördlich von Blankenried, auf einer Höhe von 449 bis .

Schutzzweck
Wesentlicher Schutzzweck ist die Erhaltung der geologisch bedeutsamen Schmelzwasserrinne des Würm-Spätglazials als Talabschnitt der Ur-Argen.

Das Landschaftsschutzgebiet umfasst die Randbereiche und dient der Vermeidung nachteiliger Einflüsse auf das Naturschutzgebiet "Altweiherwiese" durch störende oder den Naturhaushalt beeinträchtigende Veränderungen der Umgebung.

Siehe auch
 Siehe auch → Liste der Schutzgebiete im Bodenseekreis

Weblinks
 Weblink der Landesanstalt für Umwelt, Messungen und Naturschutz Baden-Württemberg (LUBW), abgerufen am 6. Januar 2014

Einzelnachweise

Landschaftsschutzgebiet im Bodenseekreis
Schutzgebiet in Oberteuringen

Altweiherwiese und Taldorfer Bach


Cet article recense les monuments historiques français classés ou inscrits en 1947.

Protections

Annexes

Article connexe
 Liste des monuments historiques protégés en 1948

Références
 Base Mérimée

Liens externes

1947

Liste des monuments historiques protégés en 1947