Numéro deux est un roman de David Foenkinos paru aux éditions Gallimard en 2022.

Le roman relate l'histoire fictive de Martin Hill, un jeune garçon ayant été repéré par le producteur des films Harry Potter en 1999. Après avoir échoué au casting final face à Daniel Radcliffe, il ne parvient pas à surmonter son sentiment d'échec du fait d'être témoin en tous lieux et en toutes circonstances du phénomène Harry Potter et du succès grandissant du garçon qui lui a « volé » son destin.

Peu connaisseur de l'univers de Harry Potter avant 2020, David Foenkinos s'intéresse au casting du premier film de la saga et à la vie de la romancière J. K. Rowling pendant le confinement instauré en France au moment de la pandémie de Covid-19. En découvrant qu'au moment de choisir entre les deux derniers garçons pré-retenus pour le rôle de Harry Potter, Radcliffe a finalement été choisi parce qu'il avait , Foenkinos se penche alors sur l'immense sentiment d'échec qu'a pu ressentir le garçon « numéro deux » et sur sa reconstruction.

L'humour, le rythme vif et l'optimisme du roman font qu'il est globalement bien accueilli par les critiques francophones.

Présentation

Résumé
En 1999, les producteurs des films Harry Potter auditionnent des centaines d'enfants pour trouver le garçon qui interprétera le héros imaginé par J. K. Rowling. Il n'en reste plus que deux : Daniel Radcliffe et Martin Hill. Tandis que Radcliffe est choisi pour le rôle qui bouleversera sa vie, l'auteur se penche alors sur le destin de Martin Hill.

Personnages
Martin Hill
Martin Hill est le personnage principal du roman. Le lecteur suit son histoire depuis sa naissance en juin 1989 en Angleterre jusqu'à ses 30 ans environ. Il porte des lunettes rondes et des cheveux en bataille. Son échec au casting de Harry Potter vers l'âge de 10 ans et la déferlante mondiale provoquée par la sortie du premier film, des romans successifs et des films suivants, font qu'il est impossible pour lui d'oublier son échec. Sa phobie est grandissante, au point qu'il lui suffit de voir un exemplaire de Harry Potter pour sombrer dans une nouvelle crise d'angoisse. Il devient très solitaire et la première solution qu'il envisage à son problème est de s'isoler du reste du monde. Adulte, il devient gardien puis cadre au musée du Louvre. Une manière pour lui de s'éloigner du merchandising Harry Potter et de rencontrer d'autres « numéro deux » (comme Karim) qui, comme lui, cherchent à fuir l'actualité pour d'autres raisons personnelles.

John Hill
John est le père de Martin. Il est assistant décorateur de cinéma, travaillant pour Stuart Craig, et c'est en accompagnant son père sur le plateau de tournage de Coup de foudre à Notting Hill que Martin fait la connaissance du producteur David Heyman, venu rencontrer Richard Curtis en vue d'adapter Harry Potter au cinéma. Souffrant d'un cancer des poumons, John meurt peu de temps après les essais de Martin.

Jeanne Godard
Jeanne est la mère française de Martin. Elle est journaliste politique au Guardian entre la France et l'Angleterre. Lorsque Martin a neuf ans et que Jeanne se sépare de John, elle décide de partir vivre à Paris tout en voyant Martin régulièrement. Après la mort de John, elle accueille Martin chez elle où elle vit avec son compagnon Marc, et le soutient dans ses projets, espérant le voir surmonter sa solitude et son sentiment d'échec.

David Heyman

David Heyman est le producteur des films Harry Potter. Le livre décrit notamment sa découverte du manuscrit de Harry Potter à l'école des sorciers grâce à son assistante de production, sa rencontre avec J. K. Rowling, ainsi que sa rencontre avec Daniel Radcliffe (au théâtre) et avec Martin (sur le plateau de tournage de Coup de foudre à Notting Hill). Il invite Martin à participer aux essais pour le casting de Harry Potter. Plus tard, il est celui qui est chargé d'annoncer avec délicatesse au jeune garçon qu'il n'est finalement pas choisi pour interpréter le rôle.

J. K. Rowling
L'auteure des romans Harry Potter, Joanne Rowling, apparaît dans l'œuvre, notamment lors de sa rencontre avec David Heyman pour évoquer l'adaptation cinématographique.

David Foenkinos s'attarde par ailleurs sur sa biographie en parallèle de l'histoire de Martin.

Susie Figgis
Co-directrice du casting de Harry Potter, Susie Figgis est chargée de choisir le jeune acteur de 10 ans qui interprètera Harry Potter parmi des dizaines d'enfants. Elle fait passer les essais et se trouve charmée par les prestations de Martin Hill et de Daniel Radcliffe.

Marc
Marc est le beau-père de Martin. Lorsque sa mère Jeanne n'est pas là, Martin est harcelé par Marc et par son fils Hugo, qui s'amusent de son mal-être constant. Jeanne se sépare de Marc lorsqu'elle prend conscience de sa perfidie.

Karim
Karim est un collègue de Martin au Louvre, qui, pour sa part, est devenu un « numéro deux » à la suite d'un casting pour le film Un prophète d'Audiard. Après avoir été recruté par Martin, ils deviennent amis et s'entraident pour surmonter leur sentiment d'échec.

Sophie
Sophie est la compagne de Martin alors qu'il est âgé d'une trentaine d'années. Elle l'aide à surmonter son mal-être en l'incitant notamment à écrire son autobiographie, puis en organisant une rencontre avec Daniel Radcliffe.

Daniel Radcliffe
Contacté par Sophie, Daniel Radcliffe rencontre Martin à la fin du roman. Il évoque avec lui les inconvénients pesants de sa vie d'acteur et aide Martin à relativiser.

Idée et publication

En 2020, pendant le confinement instauré au moment de la pandémie de Covid-19, David Foenkinos regarde avec son fils le premier film Harry Potter, diffusé à la télévision française. Il ne connait que très peu l'univers de Harry Potter et se documente alors sur Wikipédia et sur d'autres sources d'informations au sujet des films et de J. K. Rowling, dont le destin le fascine.

En lisant une interview accordée au Huffington Post en 2016 par Janet Hirshenson (co-directrice de casting des films avec Susie Figgis), Foenkinos découvre qu'au moment de choisir entre les deux derniers garçons pré-retenus pour le rôle de Harry Potter, Daniel Radcliffe a été finalement choisi parce qu'il avait . Interpellé par ce détail qui a fait la différence, l'auteur décide d'imaginer le destin du deuxième garçon et de raconter comment celui-ci a pu faire face à son profond sentiment d'échec.

Le roman est publié le  chez Gallimard, qui est également l'éditeur francophone des romans Harry Potter. Foenkinos n'a pas eu l'approbation de J. K. Rowling, ni de Warner Bros.

Thématique
Comme la plupart des romans de David Foenkinos, Numéro deux aborde le thème de l'épreuve et de la deuxième chance. L'écrivain explique cette récurrence au fait d'avoir frôlé la mort durant son adolescence à cause d'une grave maladie pulmonaire.

Accueil
Pour La Croix, le roman est une . Le quotidien évoque également l'humour  de Foenkinos, qui interroge .

La critique québécoise est également positive. Pour La Presse,  et l'auteur parvient à montrer . Le Devoir évoque le rythme vif et  du roman, avec néanmoins un côté « améliepoulainesque » parfois agaçant.

David Foenkinos évoque l'enthousiasme des fans de l'Univers de Harry Potter pour son roman, alors que le contenu n'était pas, selon lui, particulièrement destiné aux spécialistes du sujet. Pour l'administrateur du wiki Harry Potter, dont l'avis a été publié sur le site de La Gazette du sorcier, Numéro deux n'est pas simplement un prétexte pour aborder Harry Potter, mais utilise de manière concrète l'ampleur du phénomène pour raconter la lutte quotidienne d'un personnage contre le déterminisme, contre un mal que le hasard a forgé, pour .

Projet d'adaptation
David Foenkinos a reçu de nombreuses propositions d'adaptation cinématographique pour Numéro deux. Il se dit intéressé par le projet, en imaginant Pierre Niney dans le rôle de Martin Hill, tout en précisant qu'un accord préalable de la Warner Bros serait de toute façon nécessaire pour adapter le roman au cinéma.

Notes et références
 Notes

 Références

Voir aussi

Articles connexes
 J. K. Rowling
 Daniel Radcliffe

Liens externes
 .

Roman français paru en 2022
Autour des films Harry Potter

Numéro deux (roman)


Erobringen af Ungarn () er fællesbetegnelsen for en række historiske begivenheder, der sluttede med ungarernes bosættelse i Centraleuropa i 800- og 900-tallet. Før ungarernes ankomst havde tre magter i den tidlige middelalder kæmpet om magten i Pannonien: Det bulgarske rige, Østfranken og Stormähren. Disse riger havde ind imellem hyret ungarske ryttere som soldater. Derfor kendte ungarerne, der holdt til på den pontisk-kaspiske slette til deres fremtidige hjemland, da deres landerobring begyndte.

Ungarernes erobring begyndte som en sen og begrænset folkevandring. Samtidige kilder bekræfter, at ungarerne gik over Karpaterne efter et forenet angreb mod dem i 894 og 895 af petjenegerne og bulgarerne. Ungarerne bosatte sig i første omgang i lavlandet øst for Donau og angreb derfra Pannonien (området vest for floden) i år 900. De udnyttede interne konflikter hos märerne og indlemmede denne stat mellem 902 og 906.

Ungarerne styrkede kontrollen over Pannonien, da de besejrede en bayersk hær i et slag om Brezalauspurc udkæmpet 4. juli 907. De satte gang i en plyndringstogter i resten af Europa mellem 899 og 955 og havde også kurs mod Byzans mellem 943 og 971. Efterhånden slog de sig til tåls med deres bosættelse i lavlandet og etablerede det kristne kongerige Ungarn omkring år 1000.

Ungarns historie

Erobringen af Ungarn


El Cementerio Santa María Magdalena de Pazzis es un cementerio de la era colonial localizado en el Viejo San Juan en Puerto Rico. Es el lugar de entierro de varios puertorriqueños prominentes. La construcción del cementerio comenzó en 1863 bajo el auspicio de Ignacio Mascaro. El cementerio está localizado en las afueras de las murallas del Fuerte San Felipe del Morro, uno de los atractivos turísticos más famosos de la isla. La altura promedio de la muralla es de 40 pies y su ancho estriba entre los 15 y 20 pies. Su nombre es en honor a Santa María Magdalena de Pazzi.

De acuerdo a Rafael Rodríguez, capellán y director de servicios pastorales de la Universidad del Sagrado Corazón de Santurce, la localización del cementerio muestra la creencia en Puerto Rico en la separación entre la vida y la muerte. El gobierno colonial de España decidió construir el cementerio fuera de las murallas y de cara al Océano Atlántico para simbolizar el viaje del espíritu al cruzar al "más allá".

Tumbas notables
 Angel Rivero Méndez, Capitán defensor de San Juan durante la guerra hispano americana.
 Tite Curet Alonso, compositor
 José Julián Acosta, periodista y abolicionista
 Jose Celso Barbosa, fundador del movimiento estadista en Puerto Rico
 Antonio R. Barceló, abogado, empresario, y político
 Salvador Brau, periodista, poeta, e historiador
 Pedro Albizu Campos, líder nacionalista y político
 Norma Candal, actriz
 Gilberto Concepción de Gracia, político, fundador del Partido Independentista Puertorriqueño
 Tony Croatto,  cantante de trova italo-puertorriqueño, compositor y presentador de televisión
 Conchita Dapena, primera esposa del gobernador Roberto Sánchez Vilella
 José de Diego, poeta, abogado y político liberal
 José Ferrer, actor y director, ganador del Premio Óscar
Rosario Ferré, escritora

 Pedro Flores, compositor
 José Gautier Benítez, poeta
 Rafael Hernández, compositor y músico
 Santiago Iglesias, pasado Comisionado Residente de Puerto Rico
 Tito Lara, compositor y músico
 Lolita Lebron, líder nacionalista
 Muna Lee, escritora americana y primera esposa de Luis Muñoz Marín
Carlos Marichal, escenógrafo, artista español

 Francisco Matos Paoli, poeta y patriota
 Gilberto Monroig, cantante
 Samuel R. Quiñones, político, fundador del Partido Nacionalista Puertorriqueño
 Ramón Rivero (Diplo), Considerado el actor cómico más importante e influyente de Puerto Rico.
 Pedro Salinas, poeta español
 Miguel Ángel Suárez, actor
 Rafael Tufiño, pintor y artista gráfico
 Alejandro Tapia y Rivera, poeta, dramaturgo y ensayista
 Lorenza Ramírez de Arellano y Bartoli, primera esposa de don Luis A. Ferré Aguayo, exgobernador puertorriqueño
 Mercedes Rodrigo, psicóloga pionera de la psicometría en América Latina
 Abelardo Díaz Alfaro, escritor, trabajador social y periodista puertorriqueño
Daniel Santos, cantante.
 John Meléndez Rivera, maestro artesano.

Referencias

Véase también
 El Cañuelo
 Castillo San Cristóbal

Enlaces externos

 Santa María Magdalena de Pazzis Cemetery en Find-A-Grave
 Presentación de Fotos en Flickr

Viejo San Juan (Puerto Rico)
San Juan (Puerto Rico)
Cementerios de Puerto Rico


Dr. Daniel Goleman (d. 1946, Stockton, Kaliforniya), Amerikalı psikolog ve danışmandır. Özellikle, duygusal zekâyla ilgili yazdığı kitapları farklı dillerde tercüme edilmiştir.

The New York Times'ta davranış ve beyin bilimleri konularından sorumludur, makaleleri dünya çapında yayınlanmaktadır. Doktora derecesini aldığı Harvard Üniversitesi'nde ders vermiş, Psychology Today'in baş editörlüğünü yapmıştır.

Eserleri
 With K.R. Speeth: The essential psychotherapies: Theory and practice by the masters New York: New American Library, 1982. ISBN 0-451-62083-6.
 Vital Lies, Simple Truths: the psychology of self-deception. New York: Simon and Schuster, 1985. ISBN 0-671-45058-1.
 The Meditative Mind: Varieties of Meditative Experiences.. Los Angeles: J.P. Tarcher, 1988. ISBN 0-87477-463-2.
 The Creative Spirit. New York: Plume, 1992. ISBN 0-452-26879-6.
 Emotional Intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books, 1995. ISBN 0-553-09503-X.
 Working with Emotional Intelligence. New York: Bantam Books, 1998. ISBN 0-553-10462-4.
 With R. Boyatzis and A. McKee :Primal Leadership: Realizing the Power of Emotional Intelligence Boston, MA: Harvard Business Press, 2002. ISBN 1-57851-486-X.
 With contributions by R. Davidson: Destructive Emotions: How We Can Overcome Them : a scientific dialogue with the Dalai Lama New York: Bantam, 2003. ISBN 0-553-80171-6.
 With R. Davidson: Altered Traits: Science Reveals How Meditation Changes Your Mind, Brain, and Body, 2017

Ayrıca bakınız
 EQ
 Psikoloji

Dış bağlantılar
 Daniel Goleman web sitesi

1946 doğumlular
San Joaquin County doğumlular
Amerikalı psikologlar
Amerikalı psikiyatrlar
Kurgusal olmayan eserler veren Amerikalı yazarlar
Harvard Üniversitesinde öğrenim görenler
Yahudi yazarlar
Duygusal zekâ
Yönetim
Yaşayan insanlar
Amherst College'da öğrenim görenler

Daniel Goleman


Guldduble (nogle gange stavet Gulddoublé) eller guldplet er et stykke metal, der er belagt med guld. Metallet kan være kobber, messing, bronze eller sølv. Det fremstilles ved at smede de to typer metal sammen. Det er også muligt at fremstille tråd i gudduble, ved at trække et guldrør henover et kobber- eller sølvtråd.

Guldduble kendes tilbage til oldtiden som en måde at få mindre ædle metaller til at se ædlere ud. Metoden bruges i smukkeindustrien og til ure.

Se også
 Forgyldning
 Sølvplet

Referencer

Metallurgi
Duble

Gulddublé


كأس أوروبا 1967–68 هو الموسم الثالث عشر من بطولة دوري أبطال أوروبا والتي كانت تُسمى في ذلك الوقت بكأس أوروبا، فاز فريق مانشستر يونايتد بهذه البطولة بعد أن تغلب على فريق بنفيكا بنتيجة 4-1. أقيمت المبارة النهائية بين الفريقين على ملعب ويمبلي في العاصمة الإنجليزية لندن بتاريخ 28 مايو من عام 1968.
فاز نادي مانشستر يونايتد بهذا اللقب بعد عشرة سنوات من كارثة ميونخ الجوية التي راح ضحيّتها لاعبو الفريق في ذلك الوقت. ويُعتبر مانشستر يونايتد أول نادي إنجليزي يحصل على لقب دوري أبطال أوروبا.

طُبق قانون أهداف خارج الديار فقط في الدور الأول (دور الـ 32)، ولم يُطبق في الأدوار الأخرى؛ إذ كان الفريقان يحتكمان إلى مباراة فاصلة في حال تعادل نتيجة مجموع مباراتي الذهاب والإياب.

دور الـ 32

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

ساراخيفو فاز 5–3 في المجموع.

مانشستر يونايتد فاز 4–0 في المجموع.

دينامو كييف فاز 3–2 في المجموع.

 غورنيك زابجهفاز 4–0 في المجموع.

فيدوفري فاز 5–4 في المجموع.

ريال مدريد فاز 3–2 في المجموع.

سبارتا براغ فاز 2–1 في المجموع.

أندرلخت فاز 5–2 في المجموع.

فاساس فاز 9–1 في المجموع.

تعادل الفريقان 4–4 في المجموع. فالور فاز عن طريق قانون أهداف خارج الديار.

تعادل الفريقان 1–1 في المجموع. فاز بنفيكا عن طريق قانون أهداف خارج الديار.

سانت إتيان فاز 5–0 في المجموع.

رابيد فيينا فاز 4–0 في المجموع.

يوفنتوس فاز 2–0 في المجموع.

رابيد بوخارست فاز 3–2 في المجموع.

دور الـ 16

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

مانشستر يونايتد فاز 2–1 في المجموع.

غورنيك زابجه فاز 3–2 في المجموع.

ريال مدريدفاز 6–3 في المجموع.

سبارتا براغ فاز 6–5 في المجموع.

فاساس فاز 11–1 في المجموع.

بنفيكا فاز 2–1 في المجموع.

آينتراخت براونشفايغفاز 2–1 في المجموع.

يوفنتوس فاز 1–0 في المجموع.

ربع النهائي

|}

1 يوفنتوس فاز 1-0 في مباراة فاصلة.

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

مانشستر يونايتد فاز 2–1 في المجموع.

ريال مدريد فاز 4–2 في المجموع.

فاز بنفيكا 3–0 في المجموع.

تعادل الفريقان 3-3 في المجموع، وتوجها لمباراة فاصلة.

يوفنتوس فاز 1–0 في مباراة فاصلة.

نصف النهائي

|}

مباريات الذهاب

مباريات الإياب

مانشستر يونايتد فاز 4–3 في المجموع.

بنفيكا فاز 3–0 في المجموع.

النهائي

قائمة الهدافين

مصادر

كرة القدم الأوروبية في 1967-68
مواسم كأس أوروبا

كأس أوروبا 1967–68


Epilepsi ya da sara, beyin içinde bulunan sinir hücrelerinin olağan dışı bir elektro-kimyasal boşalma yapması sonucu ortaya çıkan sinirsel bozukluktur. Beynin normal faaliyetlerini sürdürmesini sağlayan elektriğin, aşırı ve kontrolsüz yayılımı sonucu oluşur. Sıklıkla geçici bilinç kaybına neden olur. Epilepsi nöbetleri farklı şekillerde ortaya çıkar. Bazı nöbetlerden önce korku hissi gibi olağan dışı algılamalar ortaya çıkarken, bazı nöbetlerde kişinin ağzı köpürebilir veya kişi yere düşebilir. Bu da kemik kırılması dahil bazı fiziksel yaralanmalara sebep olabilir.

Epilepsinin sebep olduğu sorunlar genellikle engellenebilmektedir. Nöbetlerin yüzde 70'i ilaç tedavisi ile kontrol altına alınmaktadır. Ameliyat, nörostimulasyon ve diyetler ise diğer tedavi yöntemleri arasında yer almaktadır.

Dünya'da 50 milyondan fazla insanın epilepsi hastası olduğu düşünülmektedir. Hastalıkların yüzde 80'i gelişmekte olan ülkelerde meydana gelmiştir. 2015 yılında gerçekleşen 125.000 ölümün sorumlusu olarak kabul edilmiştir. Dünya'nın birçok yerinde epilepsi hastalarının araç kullanmaları kısıtlanmıştır ya da belirli bir süre boyunca nöbet geçirmemiş olmalarına kadar kullanmalarına izin verilmemektedir.

Nedenleri
Gerçekleşen çoğu epilepsi vakalarının nedenleri tam olarak bilinmemektedir. Beyin hasarları, felç, beyin tümörleri, beyin enfeksiyonları ve doğum kusurları bazı vakalara sebep  olarak gösterilen sebeplerdir. Bilinen genetik bozukluklar bu vakaların az bir kısmını oluşturur.

Semptomik epilepsi:
 Beyin tümörü
 İskemik lezyon: Beyne giden kan akımı azaldığında (iskemi), beyin dokusundaki besin maddeleri ve oksijen azalır. Bu da hücre hasarına ve epilepsi nöbetine yol açar.
 Konjenital malformasyon: Doğuştan gelen bozukluklar.
 Gebelik döneminde annenin ilaç ve alkol alımı, bebeğin gelişimini etkileyecek mikrobik hastalıklar epilepsi nedeni olabilir.
 Doğum sırasında oluşabilecek beyin zedelenmesi, kanaması, beynin oksijensiz kalması epilepsiye neden olabilir.
 Doğum sonrası menenjit, beyin iltihabı gibi rahatsızlıklar epilepsiye neden olabilir.
 Febril konvulziyon: Ateşe bağlı istem dışı şiddetli kasılmalar.
 Enfeksiyon: Tüm vücudu etkileyen ya da şiddetli olan enfeksiyonlar febril konvulziyon'a neden olabilir.
 Tiroid hastalıkları: Tiroid bezi vücuttaki sıvı dengesinin kontrolünde önemli bir rol oynar. Sıvı dengesi ise epilepsi eğilimini belirleyen bir faktördür. Genellikle tiroid sorununun tedavi edilmesiyle epilepsi de düzelir.
 Beslenme: Bazı insanlarda epilepsi'nin nedeni olarak B6 vitamini eksikliği saptanmıştır.

İdiyopatik epilepsi:
 Genetik: Aileden gelen, mutasyona uğramış gen.

Çeşitleri
Basitleştirilmiş şekliyle epilepsi nöbeti kısa süreli beyin fonksiyon bozukluğuna bağlıdır ve beyin hücrelerinde geçici anormal elektrik yayılması sonucu ortaya çıkar.

Epilepsi nöbetlerinin çok değişik çeşitleri mevcuttur. Kırkın üzerinde nöbet tipi tanımlanmıştır. Herkes tarafından epilepsi veya sara dendiği zaman anlaşılan ve iyi bilinen tonik-klonik nöbetin yanı sıra başkalarının hiç fark etmeyeceği kadar hafif nöbet çeşitleri de vardır. Tanımlanmış bu mevcut nöbet tiplerine rağmen herkesin geçirdiği nöbet kendine özgü bazı farklılıklar gösterebilir. Bu durumlar bazı hastalarda epilepsi tanısının konulmasını güçleştirir ve çok çeşitli karışıklıklara neden olur. Pek çok hastaya tanı konulamaz ve kendilerindeki problemin ne olduğunun açıklığa kavuşması yıllar alabilir. Bazı kişilerde ise başka bir bozukluğun yol açtığı belirtiler yanlış olarak epilepsi tanısı alabilir. Gelişen tanı yöntemleri sayesinde yanlış tanılar giderek azalmaktadır. Yeni yapılan sınıflandırmalar ile farklı nöbet isimlerinin ortaya konması konunun daha karmaşık hale gelmesine neden olmuştur. Bu nedenle aynı nöbet farklı isimlerle adlandırılabilir. Bu bölümde çok teknik ayrıntılara girmeden elden geldiğince geniş bilgi verilmeye çalışılmıştır.

Temelde akılda tutulması gereken nöbetlerin iki çeşit olduğudur; parsiyel (yani beyinde bir bölgeye sınırlı başlayan nöbetler) ve jeneralize (beyinde yaygın olarak başlayanlar). Yaygın başlangıç daha kötü ve şiddetli bir nöbet anlamına gelmez. Buradaki gruplama sadece nöbeti oluşturan nedenin farklılığı ile bağlantılıdır ve tibbi nedenlerle bu isimler verilmiştir.

Nöbet anında yaşananlar (nöbet belirtileri) beyin aktivitesindeki değişikliğin nereden başladığına ve ne kadar hızla yayıldığına bağlıdır. Parsiyel nöbetler isminden de anlaşıldığı gibi beynin bir kısmından başlarlar. Elektriksel deşarj ya o bölgede kalır ya da beynin diğer bölgelerine yayılma gösterir. Jeneralize nöbetler (tonik-klonik, absans, ve myoklonik gibi çeşitleri vardır) tüm beyne yayılırlar.

Ne tür nöbet olduğunun bilinmesi büyük önem taşımaktadır. Çünkü muhtemelen bu hangi epilepsi ilacının daha etkili olacağı konusunda yol göstericidir.

Parsiyel nöbetler
Çocuklarda parsiyel Nöbet ortalaması 97 saniyedir.

Basit parsiyel nöbetler
En önemlisi bu hastalığı kendine kabullenmektir. Bu nöbetlerde hasta nöbet geçirirken tek bir bulgusu vardır, vücudun belirli bir bölgesini tutar. Örneğin bir ayakta ya da kolda kasılmalar nitelikli epilepsi türüne basit parsiyel motor nöbetler denir. Bu türde nöbet başladığı yerde kalabildiği gibi belirli bir düzene göre ilerleyerek vücudun yarısını tutabilir. Örneğin elde başlayan konvülziyonlar sırasıyla ön kola, üst kola, yüze ve dile, sonra da alt ekstremitelere(bacaklara) yayılabilir. Eğer vücudun diğer yarısına geçerse bilinç bozulabilir. Nöbet durduktan sonra kasılmaların geliştiği tarafta kuvvetsizlik olabilir. Bunun dışında basit duyusal nöbetler gelişebilir bu türde bir ekstremitede, genellikle elde ve parmaklarda uyuşma-karıncalanma, yanma ve nadiren ağrı gibi kısa süren belirtiler oluşabilir. Bu belirtiler lokal olabileceği gibi vücudun bir yarısını sarabilir. Deri yüzeyinde renk değişiklikleri (kızarma-solma), sesler duyulması, kan basıncı değişiklikleri, sadece bilinç bulanıklığının eşlik ettiği birçok çeşit parsiyel epileptik nöbetler oluşabilir.

Kompleks parsiyel nöbetler
Basit parsiyel nöbetlere bilinç bozukluğu eşlik ettiğinde kompleks parsiyel nöbetler teriminin kullanılması önerilir. Duyusal nöbetlerde parsiyel epileptik nöbetlerden farklı olarak hissedilenler basit ışık çakması veya şekilsiz bir görüntü yerine hastanın geçmiş yaşamından bir sahne, görüntüleri, sesleri, kokuları, lezzetleri, duygularıyla tekrar yaşanır. Fakat hastalar hissettikleri şeylerin gerçekle bağdaşmadığının bilincindedirler.

Jeneralize epileptik nöbetler
Jeneralize epileptik nöbetleri birkaç başlık altında toplamak mümkündür. Petit mal dediğimiz ve ani bilinç kaybı ile birlikte konuşma yürüme, yeme gibi motor aktivitelerin kesilmesiyle niteli şekli en sık görülenidir. Nöbet sırasında vücut pozisyonu korunur ve hasta yere düşmez, gözler bakakalmış gibidir, iletişim kuramaz ve hasta etrafının farkında değildir. Ani iletişim bozukluğu, tek bir kasta veya kas grubunda ani, kısa süreli kasılmalar v. b. şekillerde ortaya çıkabilir. Hastada bilinç kaybı oluşur.

Hasta o sırada yaptığı şeylerin farkında değildir.

Epilepsinin acil müdahale gerektiren epileptik nöbetlerin aralarında normal dönem olmadan, art arda birbirlerini izlemesi şeklinde ortaya çıkabilir. Normal koşullarda epilepsi tanımına uygun olarak, ilk epileptik nöbeti izleyen bir yıl içinde en az bir nöbet daha geçiren hastalara antiepileptik tedavi başlanır. Kullanılacak ilaç nöbet tipine göre seçilir. Tedavide bazen tek ilaç kullanımı yeterli gelmediğinde çoklu ilaç kullanımı uygulanabilir. Tedavide ilacın kullanımından çok bu ilacın kan seviyesi tedavide önemlidir. Bazı ilaçların yeterli kan seviyesine ulaşması 14-30 gün alabilir. Tedavide asıl amaç nöbetlerin durdurulmasıdır ve verilen ilaç tedavisi ile yüksek oranda nöbetler durdurulmaktadır. Nöbetleri tam olarak durdurulmuş hastalarda tedaviye aynı ilaç ile ortalama 3-5 yıl devam edilebilir. Bu nedenle doktor tavsiyesi olmadan kullanılan ilaç kesilmemelidir. Bu sürenin sonunda ilaç kesildikten sonra tekrar nöbet geçirme riski %25 kadardır. İlaç kullanmaya başladıktan sonra ilk haftalarda ilaca bağlı vücutta bazı tepkiler görülebilir. Tedavinin başlangıcında deri döküntüleri olabileceği akılda tutulmalıdır. Tedavinin ilk bir ayı içinde birkaç kez tam kan sayımı ve karaciğer fonksiyon testlerinin kontrolü için doktora başvurulmalıdır. Tedavinin en uygun ilaç ile uygun dozda, sürede yapılması hastalığın tedavisinde çok önemlidir. Bu nedenle tedavinin her aşaması uzman hekim tarafından takip edilmelidir.

Jeneralize Tonik Klonik nöbetler ortalama 62 saniyedir. (16-108 sn)

Belirtileri
Epilepsi belirtileri her kişide farklı seyreder. Belirtilerin hepsi görülmeyebilir.

Bazıları:
 Bilinç ve %30 hafıza kaybı,
 Aşırı unutkanlık,
 Stres,
 Kendini yaralama ve etlerini yolma,
 Belli mesafede ara verme ve yeni döneme girme,
 Çift görme ve baş dönmesi,
 Bayılma,
 Bunalıma girme,
 Duygusal hareketler,
 Titreme, yere düşme,
 Halüsinasyon,
 Radyasyon ortamda durma tehlike ve nöbetinde %40 tekrar edilmesi (Uzak durulması nöbetin süresini şiddetini azaltır ve hafifletir),
 Otururken uzaklara dalma,
 Nefes darlığı, nefes kesilmesi,
 Dokularda ve yüzde morarma,
 Aşırı tükürük salgılanması,
 İdrar kaçırma,
 Hareketlerini kontrol edememe,
 Kriz sonrası şaşkınlık, uyku hâli,
 Korku, aşırı sinirlilik, dalgınlık,
 Burun akıntısı ve kanaması,
 Dudakta ve ağız içinde uçuklamalar,
 Kokuya hassasiyet,
 Sigara ortamında kalınması sonucu yaşanabilecek damar tıkanıklığı.

Ayrıca, durumu kritik olanların araca binmesi beyindeki zedelenme veya hasar gören noktanın beyin fonksiyonlarının yer değiştirmesine ve zedelenen noktanın çalışmamasına sebep olur.

Tedavi
Epilepsi, mutlaka doktora başvurulması ve doktorun gerekli gördüğü sürece kontrol altında kalınması gereken bir hastalıktır. Bu durum, epilepsinin ömür boyu devam edeceği şeklinde algılanmamalıdır. Epilepsinin bazı türleri hasta belli yaşlara geldiğinde kendiliğinden tamamen düzelebilir ve ilaç tedavisine gerek duyulmayabilir. Ancak bu hassaslık derecesine de bağlı olabilir ve ne yapılacağına ilişkin kararı doktor vermelidir.

Nöbetlerin tekrarlaması ve status epileptikus hali, beyinde oksijensiz kalmaya bağlı bazı etkilere yol açabilir. Her nöbet bir sonrakinin ortaya çıkmasını kolaylaştırabilir. Tedavisiz kalan küçük nöbet türlerinin bir süre sonra büyük nöbetlere dönüşme olasılığı vardır. Bu nöbetlerde hastanın maruz kalabileceği merdivenden düşme, kişi sokakta ise trafik kazası, suda boğulma gibi tehlikeler vardır.

Bu nedenlerle epilepsiye mutlaka müdahale edilmelidir. Epilepsinin en önemli tedavi şekli ilaç tedavisidir. Epilepside kullanılan ilaçlar beyin hücrelerinin aşırı uyarılma durumununa baskı uygulayarak nöbetlerin oluşunu engeller. Bu ilaçlar her gün, önerilen dozda ve saatlerde çok düzgün bir şekilde kullanılmalıdır. Doktor çocuğun yaşını, kilosunu, nöbet tipini göz önüne alarak ilaçları seçer. Tedavide kullanılan başlıca ilaçlar fenobarbital, fenitoin, epixx, depakin, epitam, karbamazepin, valproik asit ve ethosüksimiddir. İlaçları düzenli ve doktorun tarif ettiği gibi kullanmak çok mühimdir. Kullanılan bu ilaçlar hastalığı tamamıyla geçirmez ama nöbetleri engeller veya sayısını azaltır.

Epilepsi tedavisinin düzgün bir biçimde sürdürülmesi halinde de nöbetler devam edebilir. Tıbbın dev adımlarla ilerlediği dünyamızda hiçbir hekim epilepsili bir çocuğun anne-babasına tedavi ile nöbetlerin %100 kaybolacağını garanti edemez. Nitekim dünya istatistiklerine bakılacak olursa uygun tedavi şartlarında hastaların %60'ında nöbetlerin tümüyle ortadan kalktığı, %20'sinde tüm tedavi seçeneklerine rağmen nöbetlerin devam ettiği görülmektedir. Ebeveynlerin hiç aklından çıkarmamaları gereken bir nokta, epilepsi çağdaş tıbbi tedavi yöntemleriyle yeterince kontrol altına alınamıyorsa orta çağın büyücülük yöntemleriyle hiç durdurulamaz.

Hâlen ilaçla tedaviye cevap vermeyen belli epilepsi türlerinde Türkiye'de cerrahi tedavi olanakları geliştirilmektedir.

Cerrahi müdahale, ilaçlara yanıt vermeyen hastalarda uygulanmalıdır ve epilepsi cerrahisi konusunda uzmanlaşmış özel tıp merkezlerinde yapılmalıdır. Ameliyat sırasında nöbetlere neden olan beyin bölgesi çok incelikli bir şekilde alınır. Tedaviden sonra hastaların %90'ı göze batacak şekilde gelişme göstermektedir.

Epilepsi hastalarına uygulanan bir diğer cerrahi tedavi yöntemi de ayrık beyin ameliyatı da denilen corpus callosumun kesilmesi işlemidir. Fakat bu işlem birçok disfonksiyona neden olduğundan pek fazla tercih edilmemektedir.

1990'lı yıllarda nöbetleri kontrol etmenin güç olduğu durumlarda, diğer bir seçenek olarak yeni bir tedavi yöntemi bulunmuştur. Bu yeni yöntemde, boynun yan tarafında uzanan vagus siniri aracılığı ile beyne uyartılar gönderilir.

İlkyardım
 Kişi güvenli bir yere yan şekilde yatırılır. Etrafındaki eşyalar çarpma tehlikesine karşı uzaklaştırılır.
 Başı yere çarpmasın diye el yardımıyla desteklenir.
 Kesinlikle soğan, kolonya gibi şeyler koklatılmaz.
 Kişinin hareketleri durdurulmaya çalışılmamalıdır. Bilinçsiz yapıldığından ne kadar uğraşılsa da bir yararı olmayacaktır.
 Üzerindeki sıkı giysiler gevşetilir, çıkarılır.
 Ayıltmak için uğraşmanıza gerek yoktur. Kişi yavaş yavaş kendine gelir. Ancak kişiyi kendi haline bırakmak kendini yaralamasına sebep olabilir.
 Kişi kendine geldikten sonra yorgunluk, geçici olarak bilinç kaybı, sersemlik olabilir. Bu yüzden bir süre dinlendirilmelidir. Kendine geldikten sonra hastaneye götürülmelidir.
Kişi dişlerini sıkıyorsa ağzına elinizi kesinlikle uzatmayınız sert ve temiz bir cisimle dilinin solunum yolunu tıkamasını önleyiniz.

Ayrıca bakınız
 Mor Gün
 Temporal lob epilepsisi
 Hayvanlarda epilepsi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 International League Against Epilepsy
 Türk Epilepsi ile Savaş Derneği

Epilepsi


Juan Carlos Sánchez Alonso (Oviedo, 17 de junio de 1961) es un diplomático español, desde octubre de 2011, embajador de España en Perú.

Licenciado en Derecho, ingresó en 1991 en la carrera diplomática. Ha estado destinado en las representaciones diplomáticas españolas en Venezuela y Argentina, y fue subdirector general de Países de la Comunidad Andina. Fue director del Gabinete de la secretaria de Estado para Iberoamérica y director general de Política Exterior para Iberoamérica. De julio de 2010 a octubre de 2011 fue director general para Iberoamérica.

Nombrado en octubre de 2011 embajador en la República de Perú por el Consejo de Ministros, entregó credenciales ante Ollanta Humala el 10 de enero de 2012.

Referencias

Enlaces externos

Diplomáticos de España del siglo XX
Diplomáticos de España del siglo XXI
Embajadores de España en Perú
Grandes cruces de la Orden de Mayo
Grandes cruces de la Orden El Sol del Perú
Nacidos en Oviedo

Juan Carlos Sánchez Alonso


Paralacydes este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Specii

 Paralacydes arborifera
 Paralacydes areoscopa
 Paralacydes arescopa
 Paralacydes atripes
 Paralacydes atropunctata
 Paralacydes avola
 Paralacydes bivittata
 Paralacydes bomfordi
 Paralacydes borneensis
 Paralacydes ceramensis
 Paralacydes chneouri
 Paralacydes conspurcatum
 Paralacydes decemmaculata
 Paralacydes deficiens
 Paralacydes eborina
 Paralacydes extensa
 Paralacydes fiorii
 Paralacydes flava
 Paralacydes flavicosta
 Paralacydes flavigena
 Paralacydes flavizonata
 Paralacydes fumipennis
 Paralacydes furcatulata
 Paralacydes fuscovenata
 Paralacydes gracilis
 Paralacydes impia
 Paralacydes jeskei
 Paralacydes maculifascia
 Paralacydes malayensis
 Paralacydes melana
 Paralacydes minorata
 Paralacydes nigrilinea
 Paralacydes parva
 Paralacydes paucipuncta
 Paralacydes proteus
 Paralacydes punctatostrigata
 Paralacydes punctigera
 Paralacydes punctistrigata
 Paralacydes ramosa
 Paralacydes roseata
 Paralacydes salmonea
 Paralacydes scapulosa
 Paralacydes smithii
 Paralacydes strigulosa
 Paralacydes ugandae
 Paralacydes wallengreni
 Paralacydes wintgensi
 Paralacydes vocula
 Paralacydes ypsilon

Referințe

Legături externe

Paralacydes

Paralacydes


The Bighorn River is a tributary of the Yellowstone, approximately  long, in the states of Wyoming and Montana in the western United States.  The river was named in 1805 by fur trader François Larocque for the bighorn sheep he saw along its banks as he explored the Yellowstone.

The upper reaches of the Bighorn, south of the Owl Creek Mountains in Wyoming, are known as the Wind River. The two rivers are sometimes referred to as the Wind/Bighorn. The Wind River officially becomes the Bighorn River at the Wedding of the Waters, on the north side of the Wind River Canyon near the town of Thermopolis. From there, the river flows through the Bighorn Basin in north central Wyoming, passing through Thermopolis and Hot Springs State Park.

At the border with Montana, the river turns northeast, and flows past the north end of the Bighorn Mountains, through the Crow Indian Reservation, where the Yellowtail Dam forms the Bighorn Lake reservoir. The reservoir and the surrounding canyon are part of the Bighorn Canyon National Recreation Area.

The Little Bighorn River joins the Bighorn near the town of Hardin, Montana. Approximately  farther downriver, the Bighorn River ends where it joins the Yellowstone.

Course

The Bighorn River begins as the Wind River in the Rocky Mountains at Wind River Lake, near Two Ocean Mountain and the summit of Togwotee Pass. The Wind River flows southeast receiving the east fork of the Wind River from the north, and enters the Wind River Basin, flowing past Dubois and Johnstown, to Riverton, where it receives the Little Wind River. The river then changes direction to the northeast and then the north, flowing into Boysen Reservoir, which is formed by Boysen Dam. Below the dam it enters the Wind River Canyon, where the river narrows and forms many rapids. At the end of the canyon the Wind River widens out in an area called the Wedding of the Waters where it becomes the Bighorn River and enters the Bighorn Basin. The Bighorn continues northward, passing through Thermopolis, Worland, and Basin. At Greybull it receives the Greybull River, and about  north of that confluence it enters Bighorn Lake, where it is joined by the Shoshone River. North of the confluence with the Shoshone, the reservoir narrows as the river enters the Bighorn Canyon, where it crosses into Montana. At the end of the canyon, the river passes through Yellowtail Dam and Afterbay Dam. The river turns to the northeast and enters the Great Plains. At Hardin the river is joined by the Little Bighorn River. Approximately  downriver from the Little Bighorn, in Big Horn County, the Bighorn empties into the Yellowstone.

Names

The Bighorn River has also been known as the Great Horn River, Le Corne and Iisaxpúatahcheeaashisee in the Apsáalooke language which translates to English as Large Bighorn Sheep River. Its Gros Ventre name is .

See also

List of rivers of Montana
List of rivers of Wyoming
Montana Stream Access Law

Further reading

Notes

External links
State of Wyoming: Bighorn River Basin
U.S. Fish and Wildlife Service: Wind/Bighorn River Drainage (archive)
Wyoming Game and Fish map showing the Wind River becoming the Bighorn (archive)

Rivers of Montana
Rivers of Wyoming
Rivers of Yellowstone County, Montana
Rivers of Treasure County, Montana
Rivers of Big Horn County, Montana
Rivers of Carbon County, Montana
Tributaries of the Yellowstone River
Rivers of Big Horn County, Wyoming
Rivers of Washakie County, Wyoming

Bighorn River


Jelyu Mitev Jelev (Bulgarca: Желю Митев Желев) (d. 3 Mart 1935 - ö. 30 Ocak 2015), 1990 ile 1997 yılları arasında Bulgaristan devlet başkanlığı yapmış olan Bulgar siyasetçidir. Bulgaristan'ın demokratik yollardan göreve gelen ilk devlet başkanıdır.

Yaşamı
1958 yılında Sofya Kliment Ohridski Üniversitesi Felsefe Bölümü'nden mezun oldu. 1961-1964 yılları arasında aynı üniversitede tam zamanlı doktora yaptı. Tezinde Lenin'i eleştirdiği gerekçesiyle üniversiteden ve Bulgar Komünist Partisi'nden atıldı. Rejim karşıtı olarak birçok kez kovuşturmaya uğradı. Çok partili yaşama geçilince Demokratik Güçler Birliği'nin kuruluşuna katıldı. Ağustos 1990'da Bulgaristan Parlamentosu tarafından cumhurbaşkanı seçildi. 1991 yılında yeni anayasanın yürürlüğe girmesinden sonra, Ocak 1992'de doğrudan halk oylamasıyla yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda oyların yüzde 44,4'ünü aldı. 19 Ocak tarihinde yapılan ikinci turda Sosyalist Parti'nin desteklediği bağımsız aday Velko Vilkonov'a karşı oyların yüzde 52'sini alarak Bulgaristan tarihinde doğrudan halk oyuyla seçilen ilk devlet başkanı oldu.

1996 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde Demokratik Güçler Birliği önseçimlerini kaybetti. Seçimler sonunda görevini kendisi gibi Demokratik Güçler Birliği üyesi Petır Stoyanov'a bıraktı. 1997 yılında kurduğu Liberal Alternatif adlı parti ile katıldığı milletvekili seçimlerini kaybetti. Aynı yıl Dr. Jelyu Jelev Vakfı'nı kurdu. Mayıs 2001'de Balkanlardan siyasetçi ve entelektüellerin üye olduğu Balkan Siyasi Kulübü kurdu.

30 Ocak 2015 tarihinde Bulgaristan'ın başkenti Sofya'da öldü.

Kaynakça

1935 doğumlular
Bulgaristan cumhurbaşkanları
Sofya Üniversitesinde öğrenim görenler
2015 yılında ölenler

Jelyu Jelev


La Haggadah à têtes d'oiseaux est un manuscrit enluminé exécuté au début du  en hébreu contenant un texte de la Haggada. Il s'agit du plus ancien manuscrit enluminé de ce texte. Il doit son nom aux personnages représentés avec des têtes d'oiseaux. Il est actuellement conservé au Musée d'Israël (B46.04.0912).

Historique
L'origine exacte du manuscrit est inconnue. Il pourrait provenir de la région du Haut-Rhin et peut-être plus précisément de Wurtzbourg, dans le sud de l'Allemagne, au tout début du . Seul le nom de son copiste est connu : Menahem, qui signe le manuscrit et qui est également l'auteur d'un Mahzor aujourd'hui conservé à Leipzig (, Ms.V1102/I).

La réapparition du manuscrit
À l'époque contemporaine, le manuscrit appartient à l'avocat allemand Ludwig Marum qui le reçoit en cadeau de la famille de sa femme, Johanna Benedikt. L'avocat, devenu parlementaire, meurt dans le camp de concentration de Kislau en 1934. Le manuscrit réapparait en 1946, dans les mains de Herman Kahn, un ancien enseignant qui a habité près de chez Marum à Karlsruhe et qui est alors réfugié en Israël. Il le vend pour  au Musée national Bezalel, devenu depuis le musée d'Israël. Cependant, aucune explication n'est donnée sur les conditions d'acquisition du manuscrit par le vendeur. Même si rien ne prouve que le manuscrit a été volé par Kahn, ce dernier n'avait sans doute pas les moyens à l'époque de l'acheter.

La contestation de son acquisition
En 1984, Elisabeth Marum, dernière fille de Ludwig, visite le musée et elle écrit une lettre au conservateur dans laquelle elle lui indique que le manuscrit a été acquis sans l'autorisation de son propriétaire légitime. Cependant, elle écrit qu'il appartient désormais au peuple juif et qu'il doit le rester pour le bien du public. Pourtant, en 2016, les descendants d'Elisabeth Marum demandent une compensation financière au musée d'Israël, arguant de l'acquisition frauduleuse du manuscrit. Ils font appel à l'avocat américain E. Randol Schoenberg, spécialisé dans les affaires d'œuvres d'art volées pendant la Seconde Guerre mondiale. En 2022, une plainte est déposée devant la cour suprême de New York contre le musée d'Israël, réclamant leur part de la commercialisation des images du manuscrit par le musée.

Description
Ce manuscrit du texte de la Haggada, contenait à l'origine probablement 50 folios : 5 cahiers de 8 folios et 1 cahier de 10 folios. Il en subsiste 47, contenant sur chaque page douze lignes de texte écrites à l'encre noire. Des annotations s'ajoutent parfois à ce texte, contenant des instructions sur la cérémonie du Séder de Pessa'h.

Le manuscrit est décoré de deux miniatures en pleine page au début et en fin de manuscrit ainsi que de décorations dans les marges des autres pages. C'est le plus ancien manuscrit enluminé de ce texte. La première page (f.1r.) contient une représentation du maître de maison avec sa femme assis au repas de Seder. La dernière miniature représente (f.47r.) la Jérusalem céleste en vis-à-vis du texte  écrit en grands caractères sur la page opposée. Les autres pages contiennent des représentations des différents rituels du Seder puis des scènes tirées de l'Exode.

Les personnages sont représentés avec des têtes d'oiseaux, qui ont donné leur nom au manuscrit. Il s'agit à première vue d'une manière d'éviter l'interdiction de représenter la figure humaine dans la culture juive. Ce choix d'une tête d'oiseau a été expliqué de différentes façons : il pourrait s'agir, Selon Meyer Schapiro d'une référence aux aigles, les Juifs ayant quitté l'Égypte, selon le livre de l'Exode,  (19,4). Une autre explication pourrait provenir, selon lui, du symbole que constitue l'aigle pour le Saint Empire romain germanique, dont les commanditaires du manuscrit étaient des sujets protégés.

Une autre explication pourrait provenir d'une iconographie antisémite : le bec pourrait être une déformation de la caricature du Juif au nez crochu, ici associée sur la tête des personnages aux oreilles du cochon. Ces caricatures pourraient avoir été réalisées par des artistes chrétiens au détriment de leurs commanditaires juifs. Elles pourraient ne pas avoir été comprises par ces derniers selon Ruth Mellinkof. À l'inverse, il pourrait s'agir d'une iconographie que des artistes juifs se seraient appropriée, de manière inconsciente ou avec une certaine dose de haine de soi.

Voir aussi

Bibliographie
  Moshe Spitzer (éd.), The Bird's Head Haggadah, Jérusalem, Tarshish Books, 1965-1967, 2 vols, fac-similé (avec une introduction de Meyer Schapiro)

  Ruth Mellinkof, Antisemitic Hate Signs in Hebrew Illuminated Manuscripts from Medieval Germany, Jérusalem, Center for Jewish Art, 1999.

Articles connexes
 Enluminure juive
 Histoire des Juifs en Allemagne

Liens externes

  Notice du musée d'Israël
  Reproduction sur le site du Bezalel Narkiss Index of Jewish Art

Notes et références

Œuvre conservée au musée d'Israël
Manuscrit enluminé du XIVe siècle
Manuscrit enluminé juif
Manuscrit enluminé gothique

Haggadah à têtes d'oiseaux


Ayaklı koşma, Musammat koşmanın ilk dörtlüğünün ikinci ve dördüncü, diğer dörtlüklerin yalnızca dördüncü dizelerine beş hecelik küçük dize, ayak ekleyerek oluşturulan koşmalardır. Musammat ayaklı koşmaya, "musammat müstezat" da denir.

Edebiyat terimleri
Halk edebiyatı

Ayaklı koşma


Nicoleta-Ramona Dinu (n. ) este un senator român, ales în 2016.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Senatori români 2016-2020
Membri ai Uniunii Salvați România
Constănțeni
Absolvenți ai Universității din Iași

Nicoleta-Ramona Dinu


Muhsin Bey, 1987 yapımı, Yavuz Turgul'un yazıp yönettiği filmdir. Oyuncular Şener Şen ve Uğur Yücel, sinema çevrelerine göre bu film ile oyunculuklarının zirvesine çıkmışlardır. Film yine birçok otoriteye göre Türk sinema tarihinin en başarılı filmlerindendir. Filmin yüksek çözünürlüğe sahip bir kopyasını yapmak üzere Mimar Sinan Üniversitesi çeşitli çalışmalar yapmıştır. Filmin görüntü ve sesi yenilenmiş ancak orijinalinden 20 dakika eksik olan bu kopya rağbet görmemiştir.

Konusu
Film; prensiplerine bağlı eski bir müzik yapımcısı olan Muhsin Bey ve şöhret olmak isteyen Ali Nazik ismindeki saf delikanlının basit macerası olarak başlayıp, Muhsin Bey'in yaşam ve onur mücadelesine dönüşen olayları konu almaktadır.

Sinopsis
Muhsin Bey, Beyoğlu'nda yaşayan bir organizatör olarak şarkıcılara çalışacak yer aramaktadır (pavyon, gazino, kaset vs). Bir İstanbul beyefendisi tipinde ve biraz huysuz olsa da (diş ağrısından olabilir) kendi deyimiyle "orta direk" olarak hayatını sürdürmektedir. Ev sahibesi Madam Ağavni ve karşı komşusu Sevda Hanım ile arası iyidir. Sevda Hanım'ı sevse de kendisine bir türlü açılamamaktadır. Ayrıca kendisine pavyonda şarkı söylemesi için (konsomatrislik yapmadan) yardımı dokunmuştur. Çırağı Osman'ın kirayı at yarışına harcaması sonucu parası olmadığı için ofisinden çıkmak zorunda kalan Muhsin Bey, işlerini evinin yakınındaki kıraathanede yürütmeye başlar. Bu durum bir nevi meslektaşı olan Şakir tarafında alay konusu edilir. Bu sırada kıraathaneye Urfa ağzıyla konuşan biri gelir ve Muhsin Bey'i sorar. İsminin Ali Nazik olduğunu, kendisinin emmisinin Muhsin Bey'le asker arkadaşı olduğunu söyler. Türkücü olduğunu söyleyen Ali, Muhsin Bey'den yardım ister. İşleri kesat giden Muhsin yeni yatırıma girmekte isteksiz olduğundan Ali'yi kovar. Ancak Ali, Muhsin Bey'i takip etmeye başlar ve evinin etrafında dolaşır. Yağmurun yağdığı gece Muhsin Bey Ali'yi evine alır. O gece diş ağrısı artan Muhsin Bey fenalaşır. Bunun üzerine Ali Muhsin Bey'i dişçiye götürür ve dişçi Muhsin Bey'in dişini çeker. Ertesi sabah ağrıdan kurtulan Muhsin Bey, Ali'nin söylediği türküyle uyanır. En sonunda yumuşamaya başlayan Muhsin Bey Ali Nazik'in hikâyesini dinler. Fakir bir aileden gelen Ali, türkücü olmak istediğini söyleyince ailesiyle kavgalı olur ve emmisinin tavsiyesiyle İstanbul'a kaçar (Muhsin Bey'i bulmaya). Kıraathaneye giden Muhsin Bey, Ali Nazik'i türkücü yapmaya karar verir. Öncelikli planları Ali'yi gazinoya ve TRT'ye çıkarmaktır. Gazino için Arap Celal'in mekanını ayarlarlar ve yakın arkadaşı bir başka gazinocu Laz Nurettin'i Ali Nazik'i dinlemesi için ikna eder. Televizyon için de çırak Osman birini ayarlar. Ayarladığı adam şüpheli tavırlarla kıraathaneye gelir. Ali'yi TV'ye çıkarmak için 50000 lira ister ve parayı dikkat çekmeyecek bir şekilde (masanın altından) teslim alır. Bu arada Ali ile ev arkadaşı olan Muhsin Bey Ali'yle hayallerini, fikirlerini (Türk Sanat musikisi sevgisi, arabesk nefreti) paylaşır. Akşamında Arap Celal'in gazinosunda sahne alan Ali heyecandan türküyü detone ve sözlerini unutarak okur. Bunun sonucunda Laz Nurettin Ali'yle alay eder. Muhsin Bey sinirli bir şekilde Sevda Hanım ve Ali ile eve döner.

Oyuncular

 Şener Şen - Muhsin Kanadıkırık
 Uğur Yücel - Ali Nazik
 Şermin Hürmeriç - Sevda
 Osman Cavcı - Osman
 Sönmez Yıkılmaz - Rambo (ses. Yaman Okay)
 Kemal İnci - Arap Celal
 Erdoğan Sıcak - Şakir (ses. Erdal Özyağcılar)
 Tayfun Çorağan - Sunucu (ses. Erhan Yazıcıoğlu)
 Doğu Erkan - Madam Agavni (ses. Asuman Arsan)
 Erdinç Üstün - Laz Nurettin (ses. Avni Yalçın)
 Kutay Köktürk - Dolandırıcı (ses. Köksal Engür)
 Birol Işın - Jüri Başkanı
 Oktay Güzeloğlu - Kahveci Selahattin (ses. Ali Yalaz)
 Cem Akman - Genç mahkum
 Ümit Yesin - Kayıt memuru (ses. Sezai Altekin)
 Nuri Tuğ - Marangoz
 Adnan Varveren - Kahvedeki müzisyen

Teknik Kadro

 Yönetmen: Yavuz Turgul
 Yapımcı: Abdurrahman Keskiner
 Senaryo yazarı: Yavuz Turgul
 Özgün Müzik: Atilla Özdemiroğlu
 Müzik Koordinatörü: Oğuz Abadan
 Görüntü Yönetmeni: Aytekin Çakmakçı

Ödüller
 St. Sebastian Film Festivali
1988 St. Sebastian Ödülü,
 Antalya Altın Portakal Film Festivali
 En İyi Film,
 En İyi Senaryo,
 En İyi Erkek Oyuncu,
 En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
 İstanbul Film Festivali
 Özel Jüri Ödülü

İlk gösterim
 Mayıs, 1987

Kaynakça

Dış bağlantılar
 SinemaTürk'te Muhsin Bey

1987 çıkışlı Türk filmleri
Yavuz Turgul'un yönettiği filmler
Aytekin Çakmakçı'nin görüntülediği filmler
Altın Portakal Ödülü sahipleri
Türk müzikal komedi-drama filmleri
1980'lerde müzikal komedi-drama filmleri
Attila Özdemiroğlu'nun müziğini yaptığı filmler
Türk ikili dram filmleri
Konusu İstanbul'da geçen filmler
Yavuz Turgul'un senaryosunu yazdığı filmler
Altın Portakal En İyi Film Ödülü kazanan filmler
Abdurrahman Keskiner'in yapımcısı olduğu filmler
Umut Film filmleri
1980'lerde Türkçe filmler
1987 çıkışlı dramatik filmler
1987 çıkışlı komedi filmleri

Muhsin Bey


Deluc ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, nordöstlich des großen Kraters Clavius und westlich von Lilius.
Der Kraterrand ist stark erodiert und im Nordosten von dem Nebenkrater Deluc H überlagert.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem Schweizer Geologen und Meteorologen Jean-André Deluc offiziell benannt.

Weblinks

 Deluc auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Deluc (Mondkrater)


Alexandre Sloboda Fonseca (Rio de Janeiro (cidade), 2 de junho de 1973) é um ex-voleibolista indoor brasileiro, que atuou na posição de Central, com marca de alcance de 345 cm de alcance no ataque e 335 cm no bloqueio, atuou em clubes nacionais e internacionais. Em clubes conquistou a medalha de ouro na Liga dos Campeões da Europa de 2004-05 na Grécia e vice-campeão na edição de 2006-07 na Rússia.

Carreira

Ele chegou à Canoas quando tinha 9 anos de idade, estudou no Colégio Maria Auxiliadora, tempos depois ingressou no Colégio La Salle Canoas, onde iniciou a prática do voleibol, nas aulas de educação física, com o professor Roberto Tietz, treinador do Sport Club Ulbra.

Iniciou em 1992 sua trajetória de atleta pela Frangosul/RS  e a após a parceria na temporada 1994-95 resultando na Frangosul/Ginástica, foi  campeão do Campeonato Gaúcho em 1994 e disputou a primeira edição da Superliga Brasileira A, na qual conquistou o inédito título nacional para o clube e de sua carreira.Em sua última temporada pela Frangosul/Ginástica disputou as competições esportivas de 1995-96 obteve mais um título no Campeonato Gaúcho de 1995 e alcançou o bronze na edição da correspondente Superliga Brasileira A.

Transferiu-se para o Frigorífico Chapecó na jornada esportiva 1996-97, conquistando o título do Campeonato Sul-Americano de Clubes Campeões de 1996, sediado em La Paze disputou a Superliga Brasileira A 1996-97 e encerrou com o quarto lugar.

Na edição da Superliga Brasileira A 1997-98 atuando pelo Try On/MRV/Minas e terminou na sexta posição.No período esportivo 1998-99 assinou contrato com a Ulbra/Pepsi/Suzano, como seu clube foi convidado para disputar o Campeonato Carioca de 1998, alcançou o vice-campeonato ainda em 1998 foi campeão do Torneio Euromash na França e do Torneio Saarbrucken na Alemanha, também da Copa Sul e disputou a Superliga Brasileira 1998-99 conquistando seu segundo título nacional em sua trajetória.

Em 1999, passa a jogar no voleibol francês pelo Tourcoing LM foi vice-campeão da Copa da França 1999-00 e terceiro lugar na Liga A Francesa; na temporada 2000-01 renova com o time e foi vice-campeão na Copa da França e da Liga A Francesa, e permanece por mais uma temporada, no período 2001-02, sendo vice-campeão da Copa da França e da Liga A Francesa.

Em 2002, continua na França, desta vez pelo time Tours Volley-Ball, sendo campeão pela primeira vez da Copa da França de 2002-03 e vice-campeão da Liga A Francesa.Conquistou por este clube seu primeiro título da Liga A Francesa 2003-04. Em 2004, pelo mesmo clube, foi vice-campeão da primeira edição da Supercopa Francesa, bicampeão da Copa da França e terceiro lugar na Liga A Francesa; e conquistou o título da Liga dos Campeões da Europa e foi melhor bloqueador da competição

Pelo Tours Volley-Ball conquistou seu primeiro título da Supercopa Francesa de 2005, tricampeonato da Copa da França e vice-campeão da Liga A Francesa 2005-06.E na ultima temporada por este clube, foi campeão da Supercopa Francesa de 2006 e vice-campeão da Liga dos Campeões da Europa de 2006-07 em Moscou e foi melhor bloqueador da competição. Foi recontratado pelo clube francês Tourcoing LM para o período de 2007-08, renovando para 2008-09, sendo vice-campeão da Liga A Francesa e também da Copa da França, encerrando seu vínculo na temporada 2009-10.

Devido as lesões, encerrou a carreira, e assumir a função de treinador do treinador VCM Halluin, disputava a terceira divisão francesa na temporada 2011-12, retornou ao Brasil e depois na temporada de 2016-17 foi diregente e após cinco anos de aposentadoria entrou como jogador Copel Telecom/Maringá e em 2017 superou a marca de Gilson Bernardo como o jogador com mais idade a pontuar nas edições da Superliga Brasileira A até então.

Títulos e resultados

  Campeonato Sul-Americano de Clubes Campeões de 1996
  Superliga Brasileira A 1998-99
  Superliga Brasileira A 1994-95
  Superliga Brasileira A 1995-96
  Superliga Brasileira A 1996-97
  Liga A Francesa 2003-04
  Liga A Francesa 2008-09
  Liga A Francesa 2002-03
  Liga A Francesa 2001-02
  Liga A Francesa 2000-01
  Liga A Francesa 2005-06
  Liga A Francesa 2003-04
  Liga A Francesa 1999-00
  Supercopa Francesa de 2006
  Supercopa Francesa de 2005
  Supercopa Francesa de 2004
  Copa da França de 2005-06
  Copa da França de 2004-05
  Copa da França de 2003-04
  Copa da França de 2002-03
  Copa da França de 2008-09
  Copa da França de 2001-02
  Copa da França de 2000-01
  Copa da França de 1999-00
  Campeonato Gaúcho:1994 e 1995
  Campeonato Carioca:1998
  Copa Sul:1998
  Euromash:1998
  Torneio Saarbrucken:1998

Premiações individuais
Melhor Bloqueador da Liga dos Campeões da Europa de 2004-05

Ligações externas

Voleibolistas da Associação Atlética Frangosul
Voleibolistas da Sociedade Ginástica Novo Hamburgo
Voleibolistas do Canoas Sport Club
Centrais de voleibol
Voleibolistas do Minas Tênis Clube
Voleibolistas do Vôlei Brasil Centro de Excelência
Voleibolistas do Tourcoing Lille Métropole Volley-Ball
Voleibolistas do Tours Volley-Ball
Treinadores de voleibol do Brasil

Alexandre Sloboda


Scooby Doo and Scrappy Doo američki je animirani serijal, četvrti iz serije Scooby Doo, stvoren u studiju Hanna-Barbera i premijerno prikazivan na televizijskoj postaji ABC od 22. rujna 1979. do 5. siječnja 1980. Uključuje 16 epizoda (1 sezona).

U ovom se serijalu prvi put pojavljuje Scrappy Doo, Scoobyjev nećak. Škvadra sada broji šest članova. I dalje svi zajedno rješavaju zagonetke s tim da se više pažnje pridaje Scoobyju, Scrappyju i Shaggyju, dok Fred, Velma i Daphne padaju u drugi plan. Uvod je to u kasnije serijale osamdesetih godina u kojima je Scrappy jedan od glavnih likova.

Scrappyjev lik stvoren je jer je seriji bila potrebna promjena, tj. kako bi ju spasio. Naime, postalo je jasno da je klasična Scooby Doo formula istrošena, a ABC je zaprijetio ukidanjem serije zbog sve manje gledanosti.

Glasovi
 Don Messick kao Scooby Doo
 Lennie Weinrib kao Scrappy Doo
 Casey Kasem kao Shaggy Rogers
 Frank Welker kao Fred Jones
 Pat Stevens (1. – 11. epizoda) i Marla Frumkin (12. – 15. epizoda) kao Velma Dinkley
 Heather North kao Daphne Blake

Popis epizoda

Scooby Doo
Animirane televizijske serije

Scooby Doo and Scrappy Doo (animirani serijal 1979.)


Yusuf Altıntaş lakabı Rambo (d. 7 Ağustos 1961, Kocaeli), Türk eski  millî futbolcu, antrenör. Babası Bursaspor'un eski futbolcularından "Köylü" lakaplı Mustafa Altıntaş'dır. Abisi Sakaryaspor, Kocaelispor ve MKE Ankaragücü'nün eski oyuncularından Yaşar Altıntaş Büyük oğlu Ahmet Altıntaş'ta Kocaelispor'da, küçük oğlu Batuhan Altıntaş ise Ankaraspor'da forma giymektedir.

Oyunculuk kariyeri

Kulüp takımları
Futbola Köseköy Bel. Spor' başladı. Daha sonra Kocaelispor'a Transfer oldu. Yusuf Altuntaş ardından 1984-1985 sezonunda Galatasaray'a transfer olmuştur. Genellikle defansta görev yapmasına rağmen güçlü fiziği ve top tekniği sayesinde zaman zaman orta sahada da oynamıştır. Sinirli bir yapıya ve agresif bir Oyun stili'ne sahip olan Yusuf bir maçta İsmail Kartal'e çok sinirlenmiştir ve İsmail'in suratına tokadı yapıştırmıştır. 10 Senelik Galatasaray döneminden sonra 1994-1995 sezon' unda eski Takımı Kocaelispor'a geri dönmüştür. Burada iki sene oynadıktan sonra 1996 yılında aktif futbol hayatına veda etmiştir.

Mücadeleci yapısı, hırsı ve sinirinden dolayı taraftarlar Yusuf'a "Rambo Yusuf" diye seslenmişlerdir. Uzun seneler Galatasaray'ın ve Millî Takım'ın değişmez futbolcusu olmuştur. Galatasaray'ın 14 sene aradan kazandığı ilk şampiyonluk ve bunun ardından gelen şampiyonluklarda ve Avrupa'daki başarılarında hırsı ve attığı gollerle önemli rol oynamıştır.

Millî takım
39 kez millî takımlara çağrılan Yusuf Altıntaş, 3 kez Türkiye U-18, 6 kez Türkiye U-21, 30 kez  de Türkiye A millî takım forması olmak üzere toplam 35 kez millî formayı giymiş, bu maçlarda 2 gol atmıştır.

Teknik direktörlük kariyeri
Antrenörlük hayatına 2005-2006 sezonunda Kocaelispor'da yardımcı antrenörlük yaparak başladı. Daha sonra Bülent Korkmaz'ın yardımcı antrenörlüğünü yapmaya başladı. Önce Bülent Korkmaz'la beraber 2006-07 sezonunun ikinci devresinde Kayseri Erciyesspor'u çalıştırmaya başladılar ve ligde zor durumda olan Erciyessporla Türkiye Kupası'nda final oynamayı başardılar ve ardı sezon için Bursaspor'la anlaşarak kısa bir süre Bursaspor'u çalıştırdılar. Son olarak Yusuf Altıntaş 2008-2009 sezonunda Galatasaray'ı çalıştıran Bülent Korkmaz'ın yardımcı antrenörlüğünü yapmıştır.

İstatistikleri

Kulüp takım istatistikleri

Millî takım istatistikleri

Millî takım golleri
NOT:Evsahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.

Başarıları

Kulüp
Galatasaray'da 4 lig, 3 Türkiye Kupası şampiyonluğu yaşayan Yusuf Altuntaş 29 defa millî formayı giyip 2 gol kaydetmiştir.

 Türkiye Süper Lig Şampiyonluğunu
 1986-1987 Galatasaray
 1987-1988 Galatasaray
 1992-1993 Galatasaray
 1993-1994 Galatasaray
 Türkiye Kupası Şampiyonluğunu
 1985 Galatasaray
 1989 Galatasaray
 1992 Galatasaray
 Cumhurbaşkanlığı Kupası Şampiyonluğunu
 1987 Galatasaray
 1988 Galatasaray
 1991 Galatasaray
 1993 Galatasaray
 Başbakanlık Kupası Şampiyonluğunu
 1985 Galatasaray
 1989 Galatasaray
 1994 Galatasaray

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Tüm Süper Lig sezonlarının  Galatasaray Kadroları (1959-2004)

1961 doğumlular
Kocaeli doğumlular
Resim aranan futbolcular
Galatasaray SK futbolcuları
Kocaelispor futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Defans futbolcuları

Yusuf Altıntaş


An Bambusa merrillii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni James Sykes Gamble. An Bambusa merrillii in nahilalakip ha genus nga Bambusa, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bambusa

Bambusa merrillii


La propulsión magnetohidrodinámica es un método para propulsar buques de navegación marítima con sólo campos eléctricos y magnéticos, sin partes móviles, empleando la magnetohidrodinámica. El principio de funcionamiento consiste dotar de carga eléctrica al fluido propelente (gas o agua salada) y acelerarlo mediante un campo magnético, empujando el vehículo en la dirección opuesta. Aunque hay algunos prototipos de trabajo existentes, las unidades de MHD son poco prácticas y existe sobre todo en la ciencia ficción.

Principios

Propulsión de buques

Una corriente eléctrica pasa a través del agua de mar en la presencia de un intenso campo magnético, el cual interactúa con el campo magnético generado por corriente a través del agua. El agua de mar es entonces la parte móvil, el rotor de un motor eléctrico. Al empujar el agua hacia la parte trasera el vehículo se acelera en la dirección de avance.

La ecuación física que describe esta fuerza impulsora es Fmag = I (L × B), donde L es el vector en la dirección de la corriente 'I' y su longitud es la distancia que la corriente se desplaza, B es el vector que define el campo magnético, y x indica el producto vectorial de ambos.

MHD es atractivo porque no tiene partes móviles, lo que significa que un buen diseño puede ser silencioso, fiable, eficiente y de bajo coste.

El principal problema de la MHD es que con las tecnologías actuales es más caro y mucho más lento que una hélice accionada por un motor. Además el gasto adicional de un generador de gran capacidad que debe ser impulsada por un motor. Este generador no es necesario si el motor acciona directamente la hélice.

Propulsión espacial
Una serie de métodos experimentales de propulsión de naves espaciales se basa en los principios de la magnetohidrodinámica. En estos el fluido de trabajo es generalmente un plasma o una tenue nube de iones. Algunas de las técnicas incluyen varios tipos de motor iónico, el propulsor magnetoplasmadinámico, y un cohete de impulso específicos variable de Magnetoplasma.

Prototipos
El primer prototipo de este tipo de propulsión fue construido y probado en 1965 por Steward Way, profesor de ingeniería mecánica en la Universidad de California en Santa Bárbara . Way, de permiso de su trabajo en Westinghouse Electric , animó a sus estudiantes a desarrollar un submarino con este nuevo sistema de propulsión. En 1991, otro prototipo, el Yamato 1 , se completó en Japón por la Ship & Ocean Foundation (más tarde conocido como Ocean Policy Research Foundation ). El barco se impulsó con éxito por primera vez en el puerto de Kobe en junio de 1992. El Yamato I es propulsado por dos propulsores MHD sin partes móviles.

Ficción
En el universo Star Trek, a velocidades inferiores a la de la luz los motores impulsores son MHD de acuerdo con el Star Trek: The Next Generation Manual Técnico , el fluido de trabajo, propulsor, es plasma generado por reactores de fusión nuclear.

El "Oregon", un barco de la serie de libros the Oregon Files del autor Clive Cussler, dispone de una unidad magnetohidrodinámica. En la novela Valhalla Rising , Clive Cussler coloca la misma unidad en la propulsión del Nautilus de Capitán Nemo.

La adaptación cinematográfica de La caza del Octubre Rojo popularizó la propulsión magnetohidrodinámica como "la oruga" para submarinos , un imperceptible "unidad en silencio", destinado a lograr el sigilo en la guerra submarina . En realidad, la corriente que atraviesa el agua crearía gases y ruido, y los campos magnéticos inducidos crearían una firma magnética detectable.

Véase también
 Fuerza de Lorentz
 Magnetohidrodinámica
 Electrohidrodinámica

Referencias

<div class="references-small">
 Popular Science: Science Year by Year: Discoveries and Inventions from the Last Century that Shape our Lives (2001), New York: Scholastic, p. 208-209.

Enlaces externos
 Magnetohydrodynamic and the Mitsubishi Yamato
 Demonstrate Magnetohydrodynamic Propulsion in a Minute
 Small model demonstration experiment of magnetohydrodynamic drive

Propulsión naval
Dinámica de fluidos
Física de plasma
Dispositivos de propulsión magnética

Propulsión magnetohidrodinámica


වැඩි ඉල්ලුමක් ඇති පුවත් පත් වශයෙන් උසස් ලෙස නිපදවන පරිගණක මුද්‍රණයෙන් නිකුත් වන ලෝක පුවත් අඩංගු පුවත් පත්ය. මේවා ස්පර්ශයට සංවේදී පාරි‍භෝගිකයන්ගේ රුචිකත්වය අනුව තෝරා ගත හැකි පරිදි පරිගණක යන්ත්‍ර මඟින් නිකුත් වේ.

උදාහරණයක් වශයෙන් හොංකොං හි Kowloon නඟරයේ Harbour City නම් සාප්පු සංකීර්ණයේ ඇති  c!ty'super නම් ස්ථානයේ ඇති යන්ත්‍රය මඟින් ඇමරිකානු ඩොලර් 5ක් ක්‍රෙඩිට් කාඩ් ක්‍රමය මඟින්‍ගෙවීමෙන් Daily Telegraph නම් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික පුවත් පතෙ‍හි අලුත්ම පිටපතක් Satellite Newspapers  (චන්ද්‍රිකා තාක්ෂණයෙන් යුත් පුවත්පත්) මඟින් පවත්වා‍ගෙන යන යන්ත්‍රයෙන් ලබා ගත හැකිය. විනාඩි 2ක් වැනි කෙටි කාලයක් ඇතුළත් එම මුළු මුද්‍රණයම ලබා ගැනීමට හැකි බව එම යන්ත්‍රය පෙන්වා දී ඇත.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Newspapers_on_demand

වැඩි ඉල්ලුමක් ඇති පුවත්පත්