Antun "Toni" Lović (Slavonski Brod, 2. srpnja 1967.) je hrvatski gitarist i glazbeni producent. Član je rock skupine Zabranjeno pušenje. Ranije je bio član rock sastava Hard Time i Buđenje.

Životopis
Lović je rođen i odrastao u Slavonskom Brodu, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Početkom 80-ih godina počeo se baviti glazbom i ubrzo je postao jedan od najboljih lokalnih gitarista. Godine 1988. suosnivač je brodskog heavy metal benda Sauron. Lović i njegov bend Sauron su objavili 1992. godine svoj prvi studijski album Better Tomorrow (hrv. Bolje sutra). Kasnije se preselio u Zagreb i pridružio tada poznatom heavy-metalskom bendu Hard Time. S njima je izdao dva albuma: Kad poludim..., izdan 1996. godine, kao i No.3. koji je izašao deset godina kasnije. Istodobno radi kao glazbeni producent u glazbenom studiju Alena Islamovića. Također je snimio dva studijska albuma s bendom Buđenje: Lipo vrime (2002) i Kosti i tilo (2005).

Od 2004. godine Lović je član rock skupine Zabranjeno pušenje. S njima je surađivao na posljednjih pet studijskih albuma: Hodi da ti čiko nešto da! (2006.), Muzej Revolucije (2009.), Radovi na cesti (2013.), Šok i nevjerica (2018.) i Karamba! (2022.). Također, kao studijski glazbenik snima gitare mnogim poznatim izvođačima i sastavima te radi u studiju Plavi film u Zagrebu.

Skupa s članom Zabranjenog pušenja Robijem Boldižarom, Lović je i član benda glazbeno-scenskog ansambla "Medley Teatar". Taj ansambl izvodi adaptirani rock mjuzikl Antigona: ProckKletstvo Roda, između ostalog.

Diskografija
Hard Time
 Kad poludim... (1996.)
 No.3. (2006)

Zabranjeno pušenje
 Hodi da ti čiko nešto da! (2006.)
 Muzej Revolucije (2009.)
 Radovi na cesti (2013.)
 Šok i nevjerica (2018.)
 Live in Skenderija Sarajevo 2018 (2022.)
 Karamba! (2022.)

Izvori

Vanjske poveznice
 Toni Lović na Discogsu
 Zabranjeno pušenje

Članovi sastava Zabranjeno pušenje
Hrvatski gitaristi
Hrvatski glazbeni producenti
Hrvatski rock-glazbenici
Hrvatski skladatelji
Životopisi, Slavonski Brod
Životopisi, Zagreb

Toni Lović


Andre Rudolph (* 1975 in Warschau) ist ein deutscher Schriftsteller, Lyriker und Übersetzer.

Leben und Werk
Andre Rudolph wuchs in Leipzig auf und studierte Germanistik, Philosophie und Slawistik. Seine Gedichte wurden in zahlreichen Anthologien und Literaturzeitschriften veröffentlicht. 2009 erschien sein Debütband "fluglärm über den palästen unsrer restinnerlichkeit", der wie seine Übersetzungen des polnischen Lyrikers Tadeusz Dąbrowski eine Platzierung auf der SWR-Bestenliste erhielt. Rudolph wurde mehrfach ausgezeichnet. Zudem ist er Mitglied im  PEN-Zentrum Deutschland.

Einzeltitel
 fluglärm über den palästen unsrer restinnerlichkeit, Gedichte, Wiesbaden: luxbooks 2009. ISBN 978-3-939557-90-6
 confessional poetry, Gedichte, Wiesbaden: luxbooks 2012. ISBN 978-3-939557-99-9
 Blicktot, Nixe (Klaffende Tags), Gedicht, Wiesbaden: luxbooks 2015. ISBN 978-3-945550-09-0
 Ich bin für Frieden, Armut und Polyamorie – welche Partei soll ich wählen?, Gedichte, Köln: Parasitenpresse 2020.

Anthologien und Literaturzeitschriften (Auswahl)
 Jan Wagner, [Björn Kuhligk] (Hg.), Lyrik von Jetzt II, Berlin: Berlin Verlag 2008. ISBN 978-3-8270-0809-1
 Ron Winkler (Hg.), Neubuch, München:  yedermann Verlag 2008. ISBN 978-3-935269-37-7
 Michael Braun (Hg.), Lied aus reinem Nichts, Heidelberg: Verlag Das Wunderhorn  2010. ISBN 978-3-88423-326-9
 Anja Bayer, Daniela Seel (Hrsg.): all dies hier, Majestät, ist deins – Lyrik im Anthropozän, kookbooks, Berlin 2016, ISBN 978-3937445809.
 Literaturzeitschriften: SpriTZ, Sinn und Form, Neue Rundschau, Gegenstrophe

Übersetzungen
 Krzysztof Siwczyk, Im Reich der Mitte. Ausgewählte Gedichte, Leipzig: Leipziger Literaturverlag 2007. ISBN 978-3-86660-027-0
 Tadeusz Dąbrowski, Schwarzes Quadrat auf schwarzem Grund. Ausgewählte Gedichte, Wiesbaden: luxbooks 2010. ISBN 978-3-939557-94-4

Auszeichnungen
 2010: Lyrikpreis Meran
 2010: Kranichsteiner Literatur-Förderpreis
 2010: Stipendium der Stiftung kunst:raum sylt quelle
 2010: Arbeitsstipendium des Deutschen Literaturfonds
 2011: Wolfgang-Weyrauch-Förderpreis des Literarischen März Darmstadt
 2011: Aufenthaltsstipendium im Künstlerhaus Lukas
 2011: Arbeitsstipendium der Kulturstiftung des Freistaates Sachsen
 2013:  Stadtschreiber der Stadt Tübingen
 2015: Förderpreis zum Mörike-Preis der Stadt Fellbach

Weblinks

 Gedichte von Andre Rudolph im poetenladen

Autor
Übersetzer aus dem Polnischen
Übersetzer ins Deutsche
Lyrik
Literatur (Deutsch)
Literatur (21. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1975
Mann

Andre Rudolph


Coupe 2 veya 4 oturma yeri olan, 2 kapılı, 2 veya 4 yan penceresi olan kapalı binek taşıtıdır. 4 kapılı coupe (mercedes cls350 gibi) araçlarda olduğu için bu kategoride yer alıp ama bu tanıma uymayan modeller de mevcuttur.

İki kişilik olup bir arka oturacak yeri olanlar clup coupe olarak adlandırılmıştır.
SAE coupeyi iç hacmi 934 litreden daha küçük otomobil diye tanımlarken, Fransızlar yolcu bölümü bir ara cam bölme ile sürücü bölümünden ayrılarak aracın sürücüsünün açıkta yolcularının kapalı mekanda seyahat ettiği ilk taşıtlara coupe chauffeur adını vermişlerdi.

Genellikle dört kişilik iki kapılı arkada oturma yeri sabit tavanlı, öndeki oturma yerlerinin üstü açılabilir arabalar da coupe de ville ya da town coupe olarak adlandırılmıştır. Renault ve Bugatti bu adı Panel Brougham modeli araçlar için uygulamıştı. Brougham, motorlu taşıtlar döneminin ilk sıralarında iki ya da dört kişilik kapalı otomobili anlatmak için kullanılmıştır. Bu otomobillerin keskin çizgileri ve düz yüzeyleri olanları ise Panel Brougham olarak adlandırılmıştır.

İki kapılı sürücü yanındaki koltuğun katlanabildiği otomobiller ise Opera coupe olarak adlandırılmıştır.

Coupe


Larry Ward (3 de octubre de 1924 – 16 de febrero de 1985) fue un actor cinematográfico y televisivo de nacionalidad estadounidense, acreditado en ocasiones con el nombre de Ward Gaynor.

Biografía
Nacido en Columbus (Ohio), su padre había sido entrenador de fútbol americano universitario y miembro de la Cámara de Senado de Ohio. Ward estudió en diferentes universidades antes de formar parte de la Armada de los Estados Unidos, en la que sirvió un total de tres años.

Formando parte de la American Theatre Wing y cumpliendo con lo dictado en la G.I. Bill, Ward pronto actuó en varias destacadas producciones. Además, también escribió guiones y actuó en una serie televisiva titulada The Brighter Day en 1954. En este show interpretó al Dr. Randy Hamilton, pero Ward tenía como objetivo trabajar en Hollywood y dejó el programa en 1957 cuando su personaje fallecía a causa de un infarto agudo de miocardio.

No fue hasta 1962 que Ward consiguió su gran oportunidad. Mientras visitaba los estudios Warner Brothers para discutir sobre un guion cinematográfico con el productor Jules Schermer, este quedó tan impresionado por su aspecto físico que le dio un pequeño papel en un episodio de la serie de género western Lawman, protagonizada por John Russell y Peter Brown. A esa oportunidad le siguieron diversos papeles menores en otras series, y en 1963 Schermer le dio el papel protagonista de Marshal Frank Ragan en una nueva producción western titulada The Dakotas, en la cual trabajaban Chad Everett, Michael Greene, y Jack Elam como los ayudantes de Ward. La serie fue cancelada súbitamente tras el episodio número 19, en el cual un sacerdote era herido durante un tiroteo en una iglesia. En la temporada 1966-1967 Ward fue artista invitado en el show de la NBC The Road West, actuando en el capítulo titulado "Shaman".

Larry Ward falleció en 1985 en Los Ángeles, California. Tenía 60 años de edad.

Enlaces externos

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Nacidos en Columbus (Ohio)

Larry Ward (actor)


An Habenaria roemeriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Théophile Alexis Durand ngan Schinz. An Habenaria roemeriana in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ethiopia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria roemeriana


Deux sous-marins de la marine royale suédoise ont porté successivement le nom de HMS Sjöormen (en suédois : serpent de mer).

 Le , un sous-marin de classe Sjölejonet, lancé en 1941.
 Le , un sous-marin de classe Sjöormen lancé en 1967 et vendu à Singapour en 1997.

Notes et références

HMS Sjöormen


Tapixaua é um gênero monotípico de aranhas do saco corinídeo da América do Sul contendo a única espécie, Tapixaua callida . Tanto o macho quanto a fêmea foram descritos pela primeira vez por AB Bonaldo em 2000, e só foram encontrados no Brasil e no Peru .

Referências

Corinídeos

Tapixaua


"Les Litanies de Satan" ("As Litanias de Satã") é um poema de Charles Baudelaire, publicado como parte de As Flores do Mal. A data da composição é desconhecida, mas não há evidência de que foi composto em um tempo diferente para aqueles outros poemas do volume.

O poema é uma renúncia à religião e ao catolicismo em particular. Inclui uma inversão blasfema do Kyrie Eleison e do Gloria Patri, partes da Missa Católica, ou substitui Satã por Maria e a liturgia dirigida a ela. Swinburne chamou isso de a chave para Les Fleurs du mal. O poeta simpatiza com Satã, que também experimentou a injustiça e pode ter pena dos marginalizados. Mas, por razões políticas, Baudelaire teve de prefaciar o poema com uma nota explicando que não tinha nenhuma lealdade pessoal com Satã. Mesmo assim, Les Fleurs du mal levou a ele e seus editores a serem multados por "insulto à decência pública".

O poema é uma inspiração para satanistas até os dias de hoje.

Gravações
 A compositora americana e pioneira da música eletrônica, Ruth White, gravou uma tradução em inglês para seu lançamento de 1969, Flowers of Evil.
 Em 1982, foi gravado no original francês por Diamanda Galás com efeitos eletrônicos e lançado como um single de 12" como The Litanies of Satan. Mais tarde foi lançado como um CD.
 A banda checa Root (banda) gravou o final deste poema em seu álbum de 1991 Hell Symphony.
 A banda grega Necromantia gravou uma tradução em inglês para seu álbum de estreia Crossing the Fiery Path lançado em 1993.
 A banda mexicana de thrash/death metal Transmetal gravou uma tradução em espanhol para seu álbum Tristeza de Lucifer chamado "Las letanias de satan" ("Satan's litanies" em inglês).
 A banda norueguesa de black metal Gorgoroth cantou "Litani til Satan", com as letras de Baudelaire traduzidas para Nynorsk, em seu álbum Incipit Satan.
 A banda polonesa Sunrise Black gravou uma tradução polonesa para seu álbum Omnia pro Patria lançado em 2013.
 A banda italiana Theatres des Vampires gravou uma versão francesa para seu álbum Bloody Lunatic Asylum lançado em 2001.
 A banda grega Rotting Christ gravou uma versão francesa para seu álbum Rituals lançado em 2016.
 Theatre Oobleck gravou uma versão como parte de sua série "Baudelaire In A Box".
 Em 2018, Anakarsis um grupo francês cujo trabalho musical é baseado no livro As Flores do Mal gravou uma versão rock de As Litanias de Satã.

Ligações externas

 Litanies of Satan, English and French

Poemas da França
Charles Baudelaire
Satanismo
Controvérsias sobre obscenidade na literatura
Literatura da França

As Litanias de Satã


Rafael Llimona i Benet, né à Barcelone en 1896 et mort dans cette même ville en 1957, est un peintre espagnol.

Biographie
Il est l'un des membres de la grande famille d'artistes Llimona.

Il est le fils du sculpteur Josep Llimona et le frère de la sculptrice Maria Llimona, le cousin des peintres Mercè et Núria Llimona et le neveu du peintre Joan Llimona.

Dans sa jeunesse, il entre à l'école de la Llotja de Barcelone et étudie les grands maîtres étrangers en Italie et en Belgique et surtout à Paris où il se rend en 1922. Il est influencé par Le Greco et Renoir

Son œuvre, reconnue notamment pour ses tableaux de paysages, est présente dans plusieurs musées catalans, comme le MNAC, le Musée de la Garrotxa à Olot, le Musée de l'Empordà à Figueras et le Musée de Montserrat à Monistrol, ainsi que dans les collections d'Amérique latine.

Références

Liens externes

Peintre catalan
Naissance à Barcelone
Décès à Barcelone
Élève de l'école de la Llotja
Naissance en 1896
Décès en 1957
Personnalité inhumée au cimetière du Poblenou
Famille Llimona

Rafael Llimona


El calzadito verdoso norteño, zamarrito verdoso, colibrí pantalón verdoso, calzoncitos verdoso o helechero común (Haplophaedia aureliae) es una especie de colibrí en la familia Trochilidae.

Distribución
Se encuentra en Colombia, Ecuador y Panamá.

Hábitat
Su hábitat natural son los bosques montanos húmedos tropicales o subtropicales y bosques antiguos muy degradados.

Taxonomía
A menudo es incluido al calzadito verdoso sureño como una subespecie.

Referencias

Trochilidae
Taxones descritos por Jules Bourcier
Taxones descritos por Étienne Mulsant
Animales descritos en 1846
Aves de Colombia
Aves de Ecuador
Aves de Panamá

Haplophaedia aureliae


Alfândega da Fé  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Alto Trás-os-Montes altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 20 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Agrobom
 Alfândega da Fé
 Cerejais
 Eucísia
 Ferradosa
 Gebelim
 Gouveia
 Parada
 Pombal
 Saldonha
 Sambade
 Sendim da Ribeira
 Sendim da Serra
 Soeima
 Vale Pereiro
 Vales
 Valverde
 Vilar Chão
 Vilarelhos
 Vilares de Vilariça

Dış bağlantılar
 Alfândega da Fé belediyesinin resmî sitesi (Portekizce)

Portekiz'in belediyeleri
Alto Trás-os-Montes

Alfândega da Fé


Langå Egeskov eller Langå Østerskov er en 17 hektar stor 2-300 år gammel græsningsegeskov ved Langå, ved Gudenåens bred, 12 km sydvest for Randers umiddelbart øst for Langå Station.
Danmarks Naturfond købte området i 1992 af Løjstrup Gods, for midler fra en jubilæumsgave fra medlemmerne og Danmarks kommuner, i forbindelse med Danmarks Naturfredningsforenings 75-års jubilæum i 1986.

Langå Egeskov er en af de få skove i Danmark hvor der stadig er kreaturgræsning som i landsbyfællesskabets tid før 1800, hvilket giver kroget, kreaturbidt egeskov, som vi genkender fra den danske guldalders malere. Græsning i skovene blev ellers forbudt i 1802 med skovforordningen. Naturfonden har fået dispensation. Så den "ulovlige" græsning fortsætter.
Langs skovkanten løber den såkaldte pramdragersti mellem Randers og Silkeborg.

Eksterne kilder og henvisninger

 Om Langå Egeskov  på danmarksnaturfond.dk

Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Randers Kommune
Skove i Danmark
Egeskov

Langå Egeskov


The year 1803 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Buildings and structures

Buildings

 The Raj Bhavan in Kolkata, West Bengal, India.
 Holy Cross Church, Boston, Massachusetts, designed by Charles Bulfinch, dedicated.
 St. John's Chapel (New York City), designed by John McComb, Jr. and his brother Isaac.
 Rivington Unitarian Chapel in Lancashire, England.
 Bob Church, Cluj, Transylvania.
 Casa del Labrador, designed by Isidro González Velásquez, at the Royal Palace of Aranjuez in Spain is completed.
 Nantwich Bridge in Cheshire, England, built by William Lightfoot.

Awards
 Grand Prix de Rome, architecture: François-Narcisse Pagot.

Births
April 3 – David Bryce, Scottish architect (died 1876)
April 20 – Christian Hansen, Danish historicist architect (died 1883)
August 3 – Joseph Paxton, English gardener, architect and MP (died 1865)
October 16 – Robert Stephenson, English railway civil and mechanical engineer (died 1859)
November 29 – Gottfried Semper, German architect, art critic and professor of architecture (died 1879)

Deaths
date unknown – Ottone Calderari, Italian architect and writer (born 1730)

References

Architecture
Years in architecture
19th-century architecture

1803 in architecture


Heinrich Hinsch, auch Hinrich Hinsch oder Heinrich Hintz, (* 1650; † 5. Mai 1712 in Hamburg) war ein deutscher Jurist und Librettist.

Leben
Heinrich Hinsch war einer der produktivsten Librettisten der Hamburger "Oper am Gänsemarkt". Über sein Leben ist wenig bekannt. Hinsch stammte wahrscheinlich aus Stade und wurde möglicherweise auch dort geboren. Er studierte zunächst Theologie, widmete sich dann aber der Juristerei. Wo Hinsch studierte ist nicht bekannt. An der Universität Rostock kämen gleich zwei Immatrikulationen in Frage und zwar im Juni 1672 unter dem Namen Henricus Hintze und am 30. April 1674 unter dem Namen Henricus Hinze. Als Herkunftsort wurde jeweils Stade angegeben. Nachdem Hinsch zum Lizenziat der Rechte promoviert wurde (wo ist wiederum unbekannt), ließ er sich als Advokat in Hamburg nieder.

Werke (Opernlibretti)
 Venus oder Die siegende Liebe; Musik von Georg Bronner, [1694 Hamburg]
 Victor, Hertzog der Normannen; Musik von Johann Mattheson [1702 Hamburg]
 Die verdammte Staatsucht, oder Der verführte Claudius; Musik von Reinhard Keiser; Hamburg : Spieringk, [1703 Hamburg]
 Der gestürzte und wieder erhöhte Nebukadnezar, König zu Babylon ; Musik von Reinhard Keiser; [1703 Hamburg]
 La fedeltá coronata, oder Die gekrönte Treue; Musik von Reinhard Keiser [1706 Hamburg]
 Dido, Königin von Carthago; Musik von Christoph Graupner, [Hamburg 1707]
 Florindo (Der beglückte Florindo); Musik von Georg Friedrich Händel, [Hamburg 1708]
 Daphne (Die verwandelte Daphne); Musik von Georg Friedrich Händel, [Hamburg 1708]
 Lucius Verus oder Die siegende Treue; Musik von Reinhard Keiser; Hamburg : Stromer [1728 Hamburg]

Literatur
 Heinrich Hintz/Hinsch in: Hans Schröder: Lexikon der hamburgischen Schriftsteller bis zur Gegenwart, Band 3, Hamburg 1857, Nr. 1625

Einzelnachweise

Dichterjurist
Autor
Librettist
Literatur (Deutsch)
Deutscher
Geboren 1650
Gestorben 1712
Mann

Heinrich Hinsch


ප්‍රතිවර්තන කෝණ දර්ශන ඛණ්ඩ බාවිතයේ ඇති අනෙක් වැදගත් සංවර්ධනය වන්නේ ප්‍රතිවිරුද්ධ දිශාවන්හි සිට ගනු ලබන කපාහරින ලද දර්ශන ඛණ්ඩයක් සමඟ නොකඩවා සම්බන්ධ කිරීමයි.  මෙයටම වෙන්වූ ඉතා මුල් අවධියේ පළමු උදාහරණය ලෙ කලින් සඳහන් කරන ලද William Son's Attack on a China Mission (1900) දැක්විය හැක.  නමුත් 1908දී Du Due De Guise ඝාතනයත් සමඟ ප්‍රතිවිරුද්ධ දිශාව කපා දැමීම මඟින් අනෙකුත් චිත්‍රපට වල වෙනත් දිශාවක ජවනිකාවක් පෙන්වීම ආරම්භ කරන ලදී.  මෙම බලපෑම යුරෝපීය හා එක්සත් ජනපද රාජ්‍යයන් මඟින් ඊලඟ වසර දෙක තුල කලාතුරකින් අනුකරණය කරන ලදී.

මීලඟ පියවර ලෙස රංගන ශිල්පීන් දෙදෙනෙකු මුහුණට මුහුණලා සිටින විට ඔවුන්ගේ ප්‍රතිවිරුද්ධ දිශාවන්ගේ සිට ගනු ලබන අනුයාත සමීප දර්ශන ඛණ්ඩ පෙන්විම මුලින්ම දැකගත හැකි වූයේ 1911 අගභාගයේදී Arthur Mackley විසින් නිෂ්පාදනය කල The loafer චිත්‍රපටයේදීය.  මෙය විරුද්ධ කෝණ කැපීම (Reverse – Angle cutting) වන අතර මෙය ස්ථාවර ලෙස වර්තමාන චිත්‍රපට නිෂ්පාදනයේදීද යොදාගනු ලැබේ.  කෙසේ වෙතත් අනෙකුත් ඇමෙරිකානු චිත්‍රපට තනන්නන් විසින් මෙම ක්‍රමය ග්‍රහණය කර ගැනීමට වසර කිහිපයක් ගත විය.  නමුත් 1913 වන විට ඉතා සුළු අධ්‍යක්ෂකවරුන් පිරිසක් ගේ වැඩ සඳහා විශාලතර වාර ගණනක් මෙය භාවිතා වීම අරඹමින් තිබිණි.  පසුතලය කෙලවර පසු කොට චිත්‍රපටය නැරඹීමේදී මෙය සම්පූර්ණ වශයෙන් සිදුවිය.  මෙම විරුද්ධ කෝණ කැපීම (Reverse – angle cutting) සමීප ලෙස යොදා ගැනීමට ප්‍රමුඛ උදාහරණයක් ලෙස විරුද්ධ කෝණ හා දර්ශන ඛණ්ඩ අතර 1/3ක් කැපීම ඇති Ralph Ince විසින් 1913දී අධ්‍යක්ෂණය කල His Last Fight චිත්‍රපටය පෙන්විය හැක.  කෙසේ වෙතත් D.W. Griffith ගේ චිත්‍රපට තුල හෝ යුරෝපීය චිත්‍රපට තුල මෙවැනි දේ කිසි දිනෙක දැක්විය නොහැකි විය.

චිත්‍රපට ඉතිහාසය 1906 සිට 1914 දක්වා - විරුද්ධ - කෝණ කැපීම (Reverse-angle cutting)


An Stipagrostis hochstetteriana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Günther von Mannagetta und Lërchenau Beck ngan Eduard Hackel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni De Winter. An Stipagrostis hochstetteriana in nahilalakip ha genus nga Stipagrostis, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: S. h. secalina.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stipagrostis

Stipagrostis hochstetteriana


جبل أوليمبوس  هو أكبر جبل وبركان في المجموعة الشمسية. يوجد على كوكب المريخ على مستوى الإحداثيات 18° شمالا و 133°غربا، وهو أعلى من جبل إفرست بحوالي مرتين ونصف. في أواخر القرن التاسع عشر (وقبل اختراع المسبار الفضائي) حدد هذا البروز المريخي كجبل، وعرفه الكثير من الفلكيين باسم ("ثلوج أوليمبوس")، بالرغم من أن التركيب الجبلي لها كان مشكوكاً فيه.

الوصف العام
الجبل يبلغ 25 كيلومتر (ما يعادل 16ميل) فوق المستوى المحدد على سطح المريخ  (مرتين ونصف أعلى من جبل إفرست وأعلى 2.6 مرة من جبل مونا كيا). عرض الجبل 550 كيلومتر، وهو محاط بتلال شاهقة، ومعروف بتميزه عن التروس البركانية الأخرى.

معرض صور

مصادر

وصلات خارجية

 Astronomy Picture of the Day 26 مايو 2004
 Western Flank of Olympus Mons and Aureole
 Volcanism on Mars
 Olympus Mons from Google Mars
 Olympus Mons fact file for younger people

أرقام قياسية عالمية
اكتشافات مارينر 9
براكين المريخ
براكين مركبة
جبال المريخ
جيولوجيا المريخ

جبل أوليمبوس مونز


Hearts and Arrows (H&A) diamonds are precision-cut variations of the traditional 57 faceted round brilliant cut. They are cut to "ideal" proportions with good optical symmetry, polish and a specific faceting pattern. When all these factors are present, the result is a repeatable, near perfect pattern of eight symmetrical arrows in the face-up position of the stone (called 'crown') and eight symmetrical hearts when viewed in the table-down position (called 'pavilion').

Design factors
The original Hearts and Arrows were diamonds that surfaced in the mid 1980s in Japan that embodied three important design factors. The first of these factors was that they were cut to what is known in the diamond industry as "ideal proportions," i.e. very close to those summarized by Marcel Tolkowsky in his 1919 book, Diamond Design. Second, they were cut with very good physical and optical symmetry so that they would garner the grade of "Excellent" in the system used by Japanese laboratories. The third important factor was that they were cut to a very specific brilliantine scheme to produce the accepted hearts and arrows pattern. This faceting scheme involves prescribed lengths and ratios as well as smaller table sizes that are imperative in producing a distinctive, repeatable and gradable hearts and arrows pattern.

Less than 1% of the world's diamonds are cut to hearts and arrows optical symmetry precision. This is in large part due to the greater amount of rough diamond that necessitates additional polishing to create diamonds with this precise optical symmetry. Diamond polishers take up to three times longer to cut diamonds of this cut quality, with much greater waste of the original diamond rough material. Using specialized tooling and high quality cutting wheels and in some cases 100X magnification, factories must employ careful analysis through every stage of production. Diamonds cut in this way are more expensive than average cut diamonds.

Viewer

To see the hearts and arrows pattern in a diamond, a specially designed light-directing viewer called a Hearts and Arrows scope is used. This hearts and arrows viewer is a simple device that allows the viewer to analyze the physical symmetry, contrast and alignment of facets of a diamond by viewing the stone through both the top (crown) and bottom (pavilion) of a diamond, by directing white and colored light at set angles in order to catch and reflect light back from specific facets and angles of the diamond.

Certification and scientific and technical research

In the early 1990s, when Hearts and Arrows  began to appear in America, they were much more high-tech than the grading labs were. When GIA began to encounter H&A diamonds, several key characteristics were noted in the report. The diamonds were extremely round, tables were 55-57%, the girdles were medium or thin to medium and polish and symmetry were graded excellent. This kind of consistent cutting was unheard of at the time and cut grading did not exist yet in America.

HRD (Hoge Raad voor de Diamant) applies objective criteria and uses an automatic measuring device developed in-house to determine whether a diamond meets the stringent Hearts & Arrows standard.

IGI (International Gemological Institute) is also one of the laboratories that certify Hearts and Arrows.

The WTOCD (Wetenschappelijk technish Onderzoeks Centrum voor Diamant) is one of the most important scientific and technical research centers for diamonds.  A proprietary software was developed by WTOCD to analyze the images according to the H&A by HRD Antwerp guidelines. Based on measurements of the H&A patterns, an expert system makes an evaluation of the guidelines. The system delivers consistent, objectively measured, H&A grades.

Diamonds with a Hearts and Arrows cut command a price premium in the world's market, reflecting the generally greater time needed to produce them and the greater loss of weight from rough, as well as their generally better overall cut quality. It has also become a popular sales tool in diamond marketing. Although the Hearts and Arrows property is indicative of a top-tier cut, it does not always mean the diamond will be the most brilliant.

Labeling

Some in the diamond industry disagree on which diamonds should receive the "Hearts and Arrows" label.  Because there used to be no industry standard, one person or company may say a diamond is a Hearts and Arrows diamond while another may say it is not. In the industry, the term "super ideal" is a common term that is coined and used to describe diamonds displaying perfect optical symmetry.  Most diamonds with an overall cut graded by GIA as "Excellent" (with Excellent symmetry as well) or American Gem Society as "0" (or "Ideal") will have some sort of hearts and arrows pattern when seen through a viewer, although the pattern may not be perfect. Many within the diamond industry believe the Hearts and Arrows pattern should be graded, and only those with the top grade should be called Hearts and Arrows. Those people believe that the mere presence of a Hearts and Arrows pattern is not sufficient to be considered a Hearts and Arrows diamond; the pattern must be perfect to fit within certain guidelines.

There are generally five main components that help to define a "Hearts and Arrows" super-ideal cut diamond. These include a diamond's:

 Pavilion angle range: 40.2–41.6° (40.6–40.8° is optimum)
 Crown angle range: 32.4–36.4° (34–35° is optimum)
 Table size range: 53–59% (55–57% is optimum)
 Lower girdle halves length range: 75–80% (77% is optimum)
 Star facets length range: 40–55% (45–50% is optimum)

Nowadays IGI and HRD grade Hearts & Arrows optimal cut, and IGI have a specific certificate. GIA does not grade Hearts & Arrows cuts, although GIA certificates will sometimes contain a note stating "Laser Inscription: H&A."  This note on the GIA certificate simply indicates that "H&A" was laser inscribed on the diamond before it was graded by GIA. Neither the "H&A" laser inscription nor the corresponding note on the GIA certificate is an indication that GIA observed hearts and arrows patterns on the diamond.

The diamond industry is still somewhat behind the latest technological advances in hearts and arrows precise optical symmetry and thus has not established firm criteria for evaluating stones on this level. For consumers looking to purchase stones of this cut quality, it is best to review hearts and arrows images under an H&A viewer.

References

Diamond cutting

Hearts and arrows


A Gift from Earth (Cadou de pe Pământ) este un roman științifico-fantastic scris de Larry Niven care a apărut prima dată în 1968 la Ballantine Books.

Prezentare

Povestea are loc pe o colonie umană, care este localizată pe planeta fictivă Plateau din Tau Ceti. Suprafața acestei planete este foarte neobișnuită. Partea sa locuită este așa-numitul "Platou". "Platoul" este un munte care este perpendicular pe suprafața planetei, iar vârful său este plat. Există două părți aflate în război pe această planetă: coloniștii și ekii (Ekii sunt descendenții echipajului navei colonizatoare). Cine comite infracțiuni, este "dezasamblat" într-o bancă de organe. Dar numai Ekii au acces deschis la acesta, ceea ce a creat un dezechilibru în privința drepturilor. În timpul întâmplărilor descrise în roman, o navă robot a ajuns de pe Pământ cu "Cadouri" în domeniul bioingineriei care poate anula nevoia oamenilor de a folosi această banca de organe în următorii ani, dar autoritățile decid să nu dezvăluie acest lucru oamenilor. În paralel cu aceste evenimente, un grup de oameni și un pierzător cu abilități psihice lansează acțiuni revoluționare pe planetă, în urma cărora este dezvăluit secretul despre navă și despre încărcătura acesteia.

Note

Romane din 1968
Romane de Larry Niven
Romane americane
Romane științifico-fantastice

A Gift from Earth


Svjetski savez crkava ili Ekumensko vijeće crkava svjetsko je međucrkveno vijeće utemeljeno 1948. godine u Amsterdamu. Krovna je ustanova za sve ekumenske pokrete, akcije i inicijative. Članovi Ekumenskog vijeća crkava su Anglikanska zajednica, Asirska Crkva Istoka, Pravoslavna crkva, Starokatolička crkva i gotovo sve protestantske sljedbe, uključujući luterane, kalviniste, metodiste, Moravsku crkvu i Svjetsku zajednicu reformiranih crkava kao i pojedine Evangeličke crkve (poput baptista).

Sjedište saveza nalazi se u Ekumenskom centru u Ženevi, a zajednica ima brojne ispostave u svijetu. Savez okuplja ukupno 349 različitih, što međunarodnih, što nacionalnih ili područnih crkava, i oko 590 milijuna vjernika iz 150 država svijeta. Iako Katolička Crkva nije članica, njezin Savjet za ekumenizam usko surađuje s Ekumenskim vijećem te ima pravo slati svoje promatrače na zasjedanja saveza.

Akreditiran je pri UN-u kao nedržavna institucija.

Svjetski savez crkava koordinira Molitvenu osminu za jedinstvo kršćana.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene internetske stranice

Ekumenizam

Svjetski savez crkava


Roberto Belo (* 2. März 1969 in Montevideo, Uruguay) ist ein uruguayischer Journalist, Radiomoderator und Fernsehproduzent.

Leben
Von 1989 bis 1996 belegte Roberto Belo tertiäre Kurse in Journalismus und nahm Sprechunterricht in Montevideo. Ab 1997 vertiefte er seine Ausbildung bei der BBC in London.

Belo arbeitete bei diversen Sendern in Montevideo. Zu seinen Tätigkeitsfeldern gehörte dabei von Februar 1989 bis Mai 1997 die Sendung Radioactividades mit Daniel Ayala auf CX 26 SODRE. Dort war er Produzent und zuständig für die technische Koordination der Sendung, aber auch als Moderator (Conductor) zu hören. Auch wirkte er auf Palacio FM bei En Perspectiva mit, wo er von November 1990 bis August 1991 für die Überwachung der internationalen Sender zuständig war. Von Oktober 1991 bis April 1992 arbeitete er zudem bei den Radiosendern des SODRE als Operador de estudio.

Durch die Sendung Crónicas en color sepia auf CX 14 El Espectador führte er von Juni 1995 bis Dezember 1995 als Moderator und war ebenfalls Produzent. Seit Mai 1997 war der mittlerweile in England wohnhafte Belo dann für die spanischsprachigen Sendungen im lateinamerikanischen Bereich des BBC in London als Produzent, Moderator und Reporter tätig. Dort rief er auch die Internetseite www.BBCMundo.com ins Leben. Zudem wurde er Coordinador senior für die Internetprojekte des BBC World Service in 43 Sprachen.

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 42f

Weblinks
 Internetpräsenz Roberto Belo (englisch)

Hörfunkmoderator
Journalist (Uruguay)
Uruguayer
Geboren 1969
Mann

Roberto Belo


Die IBM 726 war das erste kommerzielle Bandlaufwerk zum Speichern von digitalen Daten auf Magnetband. Es wurde am 21. Mai 1952 als Peripherie für den IBM-Rechner IBM 701 vorgestellt.

Mit der 726 konnten größere Datenmengen als mit den bis dahin verfügbaren Trommelspeichern gespeichert werden. Das Bandlaufwerk war in der Lage, 7500 Zeichen pro Sekunde zu lesen oder zu speichern (anfänglich wurden die aus sechs Bits bestehenden Datengruppen von IBM noch nicht als Zeichen (characters), sondern als copy groups bezeichnet). Die Speicherung auf dem 1,25 Zentimeter breiten und 720 Meter langen Magnetband erfolgte in sieben Spuren; sechs davon nahmen je ein Bit auf, während die siebte für das Paritätsbit diente. Das aus Celluloseacetat bestehende und mit Eisenoxid beschichtete Band basierte auf der Technik damals üblicher Tonbänder. Die Kapazität eines Bandes betrug ungefähr 1,4 Megabytes.

Wesentlich an der Entwicklung beteiligt war James A. Weidenhammer.

Weblinks

Einzelnachweise

726
Speicherlaufwerk

IBM 726


Olaylar
 Bizans-Bulgar Savaşı sona erdi.

Doğumlar
 El-Mesûdî, Arap tarihçi, coğrafyacı ve gezgin (ö. 956)

Ölümler
 4 Nisan - Formosus, papa (d. 816)
 24 Temmuz - Ebu Hanife Dineverî, astronomi, botanik, metalürji, coğrafya, matematik ve tarih gibi çok çeşitli alanlarda çalışmalarda bulunmuş bilim insanı (d. 820)

896


The 2004 presidential campaign of George W. Bush, the 43rd president of the United States, announced his candidacy for re-election as president on May 16, 2003. On September 2, 2004, he again became the nominee of the Republican Party for the 2004 presidential election. Along with his running mate, Vice President Dick Cheney, George W. Bush was opposed in the general election by U.S. Senator John Kerry of Massachusetts, minor candidates from other parties. The election took place on Tuesday, November 2, 2004.

George W. Bush's chief political strategist was Karl Rove, who had the title Senior Advisor to the President. Mark McKinnon was the chief communications strategist. He was later joined in August 2004 by Karen Hughes, a former Bush advisor who returned after some time away. His campaign manager was Ken Mehlman.

2004 primary campaign

President Bush formally filed with the FEC on May 16, 2003. As he was virtually unopposed, he did no campaigning during the primary season.

On March 10, 2004, Bush clinched the number of delegates require for the nomination, 1608 Delegates 168 Super delegates.

Vice Presidential choices

In May 2003, Vice President Dick Cheney told reporters that "The president has asked me if I would serve again as his running mate. I've agreed to do that." In early 2004, with Bush expected to face a difficult re-election campaign, political commentators openly discussed the possibility that Cheney might be dropped from the ticket due to his "personal baggage". Such concern derived particularly from allegations that Cheney had promoted a false narrative about the rationale for the Iraq War, and that his former company Halliburton had profited inappropriately from that war. Some analysts even floated the idea that Cheney – who had previously suffered four heart attacks – might step down on his own for health reasons.

Among those viewed as strong contenders for his replacement were: Bill Frist, the Senate Majority Leader; Rudy Giuliani, the former Mayor of New York City; George Pataki, the Governor of New York; Rob Portman, congressman of Ohio;  Bill Owens, the Governor of Colorado; and Tom Ridge, the Secretary of Homeland Security. In July, former Senator Al D'Amato, Republican of New York, publicly stated that Bush should replace Cheney, and suggested Secretary of State Colin Powell or  Arizona Senator John McCain as potential choices. Going into the Republican National Convention at the end of August, many delegates still entertained the notion of a new vice president, with Powell and Giuliani leading in a preference poll. Despite the speculation, Bush publicly maintained his support for Cheney, who accepted the party's formal nomination on September 1.

Convention and nomination

Bush gave many promises during his acceptance speech to the 2004 Republican National Convention. At the end of his speech, he encouraged listeners to view his website in order to learn more about his agenda if he wins his next presidential term. His speech promises include the following which his campaign is called "A Plan for A Safer World & More Hopeful America":

Rewrite and simplification of Tax Code
Creation of "Opportunity zones" to encourage companies to move into areas where companies closed
Allowing and encouraging small businesses to join to negotiate for health care
Establishment of health centers in every poor or rural county in the country that does not have one
Promoting flexible schedules to make companies family friendly
More funding for local and community colleges
Creating personal social security account options to allow social security to be self managed for younger workers

As a result of Bush's speech in NYC, the incumbent president was able to get a significant bounce in the polls. The day after the convention was finished, the polls showed Bush with a double-digit lead over John Kerry, although when the poll asked about the economy both candidates were still in a dead heat.

Issue stances

Abortion
Bush expressed opinions in agreement with the "pro-life" movement.

Community aid
Bush established the White House Office of Faith Based and Community Initiatives, which allowed the federal government to fund community aid programs that were provided by a religious institution. He proposed a youth mentoring program for disadvantaged students and children of prisoners.

Economy
Bush supported making the tax cuts passed during his first term permanent; he maintained that the tax cuts made the recent recession shallower and shorter than it would otherwise have been.

He supported job creation, by tax loopholes to invest in more higher job creation to "state and local control" than the federal government.

Health care
Bush's proposals for expanding health care coverage were more modest than those advanced by Senator Kerry.  Several estimates were made comparing the cost and impact of the Bush and Kerry proposals. While the estimates varied, they all indicated that the increase in coverage and the funding requirements of the Bush plan would both be lower than those of the more comprehensive Kerry plan.

Education
Bush signed the No Child Left Behind Act, which requires mandatory standardized testing, forces schools that do not meet standards to provide alternate options for students, and stated the aim of closing the race and gender gap in schools. His FY 2005 budget proposed a 1% increase in elementary and secondary education compared to the FY 2001 budget.

Environment
Bush's Clear Skies Act repealed or reduced air pollution controls, including environmental protections of the Clean Air Act. His FY 2005 budget provided $4.4 billion for conservation programs. He signed legislation pushing for the cleanup of abandoned industrial sites (also known as brownfields) and keeping forest fires at bay. He fell under criticism for rejecting the Kyoto Protocol which would commit the United States to reducing greenhouse gas emissions which are believed by much of the relevant science community to cause global warming. The Bush administration stated that this would cost the economy up to ?.

Homeland security
After the September 11 attacks in 2001, Bush signed the USA PATRIOT Act and created the Department of Homeland Security. He also created the Terrorist Threat Integration Center (TTIC) and the Terrorist Screening Center (TSC). He then promoted the idea of an independent "Czar of Intelligence" outside of the White House in response to the 9/11 Commission's findings.

Same-sex marriage and gay rights
Bush has expressed support for "protecting the sanctity of marriage." He endorsed the Federal Marriage Amendment, a proposed constitutional amendment that would define marriage for all of the states as strictly heterosexual. Late in the 2004 campaign, however, he said that the states should be allowed to "enable people to you know, be able to have rights, like others," though marriage would not be among them. Activists on both sides of the issue took this comment as endorsing civil unions.

National security and foreign policy
President Bush submitted his National Security Strategy of the United States; the "three pillars" of this are to:
 Defend the peace by working against terrorists and terrorist-tolerating regimes.
 Preserve the peace by maintaining relations with allies and reaching out to nations to combat terrorism.
 Extend the peace by spreading democracy and human rights across the globe.

Afghanistan
Supported continued American involvement in Afghanistan. Believed President Hamid Karzai to be beneficial to Afghanistan's progress.

Libya
In a series of negotiations which involved Libya, Britain, and the United States, Libya turned over materials relevant to the production of nuclear weapons.

Iraq
Supported the continuation of American military presence in Iraq. Promoted the goal of democratic elections by January 2005 as integral to the nation's democratic reform. Bush ran as the war president.

Saudi Arabia
Bush advocated pressure on the Saudi Royal Family to more directly combat terrorism and to seize the assets of terrorists operating within their borders.

Campaign controversies

Military service controversy

In previous campaigns, Bush had been criticized for his military service record. He skipped over a long waiting list to receive a spot in the Air National Guard; once he was in the Guard, it has been alleged he did not complete all his required duties. These long-standing charges were given more attention in the 2004 campaign because of the contrast with Kerry's record as a decorated combat veteran of the Vietnam War.

A group of Bush supporters countered with an advertising campaign arguing that some of Kerry's medals had been undeserved (see John Kerry military service controversy). The subject was further highlighted when CBS News released memos purportedly from Bush's commanding officer in the Guard. The memos added some unflattering details about Bush's Guard service. Almost immediately, however, widespread doubts were raised about their authenticity. CBS News eventually concluded that it could not validate them and that it should not have used them. The incident may have ended up helping Bush by creating doubts about the legitimacy of his detractors.

Television advertising: 9/11
Bush's campaign launched its first major set of television commercials on March 3, 2004. Although these four spots (three in English and one in Spanish) contained no reference to Senator Kerry, two (one in English and the one in Spanish, both titled, "Safer, Stronger") generated controversy for their inclusion of four seconds of images drawn from the aftermath of the September 11, 2001 attacks, including the wreckage of the World Trade Center site, images of New York firefighters (the New York firefighters' union supported Kerry), and the image of a flag-draped coffin being carried out of the attack site.

Some families of 9/11 victims accused the Bush campaign of being insensitive to the memory of those who died and of exploiting the tragedy for his personal political gain. Bush campaign advisor Karen Hughes defended the ads as "very tasteful" and noted that 9/11 was a defining event for Bush's presidency.

The main topic of this heated discussion is the use of actual images of the attack. The use of images from the attack, said Governor of Pennsylvania Ed Rendell, a Democrat, on Face the Nation, implies support from New York firefighters. Rendell claims that a New York firefighters union head supports Kerry for President. But although the International Association of Firefighters was the first union to support Kerry, the Uniformed Firefighters Association of Greater New York endorsed the President for re-election in August 2004.

Defenders of the Bush messages liken his messages to those of Franklin D. Roosevelt's re-election campaign, which used images of the December 7 attack by Japan on the United States and advised Americans to "Remember Pearl Harbor."

Endorsements
George W. Bush received endorsements from many Republicans, Democratic Senator Zell Miller of Georgia and former 12-year mayor of New York City Ed Koch. The Uniformed Firefighters Association of Greater New York, representing 20,000 active and retired firefighters, endorsed the President on August 31, 2004. On September 22, 2004, the Abe Lincoln Black Republican Caucus, a political organization of gay African American Republicans, voted in a special call meeting in Dallas, Texas, to endorse President George W. Bush for re-election.

Actors and Actresses
 Stephen Baldwin
 Ernest Borgnine
Dean Cain
 Robert Davi
 Doris Day
 Robert Duvall
Clint Eastwood
Kelsey Grammer
 Angie Harmon
 Patricia Heaton
 Charlton Heston
 Chuck Norris
 Jerry Lewis
 Dolph Lundgren
 Burt Reynolds
Jane Russell
 Tom Selleck
 Gary Sinise
 Kevin Sorbo
 Sylvester Stallone
 Arnold Schwarzenegger was currently governor of California at the time.
 Jon Voight
Bruce Willis
James Woods

Politicians

Zell Miller, governor of Georgia (1991-1999)

Other

Bill Gates

Slogan
Bush's campaign never officially announced a campaign slogan. However, Bush's campaign made several bus tours bearing de facto slogans. These include the "Yes, America Can" Bus Tour and the "Heart and Soul" Bus Tour, which used the slogan "Moving America Forward". The 2004 Republican National Convention in New York City featured the slogan "A Safer World and More Hopeful America".

Debates
On September 20, the Bush campaign and the Kerry campaign jointly released a memorandum of understanding between the two campaigns. The 32-page MOU covered in minute detail many aspects of the staging and format for the presidential and vice-presidential debates.

On September 30, Bush debated Kerry at University of Miami in Coral Gables, Florida in the first of three scheduled debates. Polls conducted immediately following the debate suggests that a majority of undecided voters believe that, while neither candidate committed any serious gaffes, Kerry fared better than Bush did.

A second debate, in "town hall" format, was held on October 8 at Washington University in St. Louis with Charles Gibson moderating. Bush later attempted to deflect criticism of what was described as his scowling demeanor during the first debate, joking at one point about one of Kerry's remarks, "That answer made me want to scowl."

The final debate occurred on October 13 at Arizona State University and was moderated by Bob Schieffer of CBS News.

The only vice presidential debate between Vice President Dick Cheney and Senator John Edwards happened on October 5 at Case Western Reserve University. It was moderated by Gwen Ifill of the Public Broadcasting Service.

Features of the campaign
The foundation of Bush's campaign for re-election was ideological conservatism. Members of the campaign team believe there are clear ideological differences between George W. Bush and John Kerry, and believe this contrasts with the 2000 Presidential election, in which both candidates attempted to portray themselves as "centrists". Critics have argued that the crux of Bush's campaign was the suggestion that John Kerry would be soft on terrorism in comparison to George Bush, and to present Bush as a "war President". They also claim that the Bush campaign is concerned mainly with personalities rather than tackling ideological issues.

Much of the opposition to the Bush campaign (and vis-a-vis support to the Kerry campaign) took the form of "Anybody but Bush" - voters who would vote for anyone else.

Campaign visits
Not since the 1972 presidential election had Minnesota been an important Battleground Swing State as it was in 2004. As a result, President George W. Bush made 8 unprecedented campaign visits to Minnesota. On April 26, 2004, he made a first time presidential campaign visit to Edina, Minnesota during which Congressmen Jim Ramstad presented The President with the book "Lest We Forget" by John C. Martin, a U.S. Civil War veteran and Department Commander of the G.A.R. The National Daughters of the Grand Army first presented the book to President Coolidge on August 3, 1928.

Election and victory

The election took place on November 2, 2004, and ended with Bush gaining 286 electoral votes and Kerry garnering 251 electoral votes. Ironically, one vote went to Kerry's running mate and former presidential candidate, John Edwards, when one of the electors (pledged to Kerry) voted for John Edwards by mistake. This was the first time in U.S. history that an elector had voted the same person for president and vice-president. As President Bush's running mate, Vice President Dick Cheney received 286 votes and John Edwards received 252.

The key state that both candidates needed was Ohio. Ohio had 20 electoral votes, which were essential for either candidate to surpass the necessary 270 electoral votes to win the overall election and determined which candidate won the election. Ohio was reporting its results, but had not counted provisional ballots. In Ohio, Kerry trailed by 136,000 votes (not including provisional ballots). The chances of Kerry gaining the necessary votes through provisional ballots was slim.

Around 2:00 p.m. EST on November 3, 2004, John Kerry made a speech at Faneuil Hall, Boston. In this speech, he announced that he "cannot win this election." One hour later, George W. Bush declared that "America has spoken" and they had made a "historic victory." He said to Kerry supporters, "To make this nation stronger and better, I will need your support, and I will work to earn it."

With 286 electoral votes, President George W. Bush won the 2004 Presidential Election.  Bush received over 62 million popular votes and Kerry received over 59 million votes.

See also
2004 Republican National Convention
2004 United States presidential election
Second inauguration of George W. Bush
John Kerry 2004 presidential campaign
George W. Bush 2000 presidential campaign

References

External links
George W. Bush acceptance speech

George W. Bush 2004 presidential campaign
George W. Bush
Dick Cheney
Bush, George W.
Bush, George W.
Presidency of George W. Bush


بلدية سيرون , هي بلدية تقع في مقاطعة المرية. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 2.429 نسمة.

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

مراجع

أماكن مأهولة في المرية
بلديات المرية

سيرون


Olympus Guardian () est une série télévisée d'animation sud-coréenne basée sur "Les mythes grecs et romains dans la bande dessinée" (un total de 20 volumes) publiée par Gana Publishing Co., un éditeur spécialisé dans la bande dessinée. Du  au , il a été transformé en film d'animation par SBS, SBS Productions, SBSi, Gana Entertainment et Dongwoo Animation et diffusé sur SBS. Il raconte l'histoire de Ji-woo et Ji-Yeon écoutant Mythologie grecque et romaine de son père, qui travaille comme peintre.

En 2005, la version cinématographique du film d'animation "Olympus Guardian : Contre-attaque des géants" a été projetée. RH Korea a sorti sa collection complète Olympus Guardian (un total de 70 volumes) basée sur le dessin animé via Random Kids, une marque spécialisée dans les enfants.

Synopsis
Ji-woo et Ji-yeon entrent dans l'atelier de leur père, qui travaille comme peintre, et deviennent curieux en découvrant un livre de mythologie gréco-romaine sur un bureau. Ji-woo et Ji-yeon entendent l'histoire de la mythologie romaine grecque de leur père, et l'animation commence par les histoires des dieux de l'Olympe.

Cronos craint que ses fils ne soient privés de leur statut et les avale dès leur naissance. Cependant, la femme de Cronos, Rhea, ne voulait pas que son plus jeune fils, Zeus, soit volé par son mari cruel, Cronos, alors il avale secrètement des pierres et Zeus le bébé s'échappe vers un endroit sûr pour la femme de chambre.

Au fil du temps, Zeus devient adulte et entend l'histoire de sa naissance de l'esprit de l'arbre, Dryade. Cela a conduit Zeus à trouver une herbe qui provoque des vomissements pour sauver ses frères et sœurs que Cronos a avalés et se rend au temple sombre de l'Olympe.

Zeus, qui est allé au temple de l'Olympe, s'est tourné vers sa mère, Rhéa, pour obtenir de l'aide. Rhéa nourrit Cronos avec des herbes qui provoquent des vomissements. Avec l'aide de Rhea, les frères et sœurs de Zeus, qui se sont échappés du corps de Cronos, ont vaincu Cronos et ont sauvé le temple de l'Olympe.

Personnages et doubleurs

Douze dieux olympiens
Zeus (Doubleur: Hong Si-ho (épisode 1-14, 16-39), Jang Gwang (épisode 15)): Le dieu suprême avec un style pour vivre sur la forme et mourir pour la forme. Il utilise toutes les postures qui offrent un angle d'or afin qu'il puisse utiliser la pose parfaite à tout moment, n'importe où avec l'appareil photo allumé. La posture seule est suffisamment charismatique pour submerger les autres dieux, mais elle peut toujours s'effondrer une fois. L'action est agile et se caractérise par la tension et la posture serrée que vous pouvez ressentir chez un personnage de jeu ou un maître de kung-fu. Le premier mouvement de l'action montre toujours un mouvement fort-faible-faible.

Hera (Doubleur : Kang Hee-sun) : La déesse suprême qui règne toujours suprêmement avec une ambiance qui méprise les gens. Elle a un corps et une posture qui ne sont pas perturbés par la tension, et a un regard aiguisé et un sentiment qui pénètre le flirt de Zeus. Lorsque ses yeux brillent de poison, le rapport entre le blanc des yeux et les pupilles devient 7:3. Elle protège sa famille en tant que déesse du mariage. Pour ceux qui apprécient sa famille, elle se sent encore plus douce et plus sacrée.

Poséidon (Doubleur: Ahn Jong-duk (épisodes 1, 2), Kim Kwan-jin (épisodes 3-6, 10, 32-39) et Shin Sung-ho (épisodes 7, 13-25)) : Le dieu de la mer avec un rire vif, une force forte, des pensées simples et un corps épais semblable à une montagne. Il obtient le plus de puissance avec le moins de mouvement. Il n'a qu'un pouvoir aléatoire, sa tête est simple et il peut être couvert par les vagues qu'il a créées. Pourtant, il ne bouge pas et ses yeux sont grands ouverts. Il agit dès qu'il pense "ça y est !" mais ses oreilles sont maigres et il est ébranlé par la parole. Au contraire, lorsque la tête se complique, elle provoque immédiatement une vague de moulin à vent (Poséidon est une technique qui fait gonfler les vagues tourbillonnantes en balançant le trident dans un cercle comme une boussole avec Poséidon comme axe).

Hades (Doubleur: Kim Seung-tae (épisode 1), Hong Seung-sup (épisode 2-5), Gu Ja-hyung (épisode 22) et Kim Woo-jeong (épisode 35)): Le dieu des enfers, caractérisé par un visage impassible qui ne sait pas à quoi il pense. Il subjugue la foule avec ses yeux sombres, ses lèvres bien fermées, son corps grand ouvert et sa voix forte. Il a un charisme sombre qui est l'exact opposé de Zeus, mais il a aussi une sensibilité pour aimer réciter de la poésie. Il aime prendre un bain de soleil à la lumière du soleil traversant les crevasses du palais souterrain sombre. La façon dont il confesse son amour avec ses yeux sombres est la plus sexy parmi les dieux masculins.

Apollo (Doubleur: Uhm Tae-kuk (épisode 2), Son Won-il (épisodes 3-7, 10-14, 17-39), Kim Seung-joon (épisode 8) et Yoon Bok-sung (épisode 15)): Le dieu de la musique, de la prophétie et du soleil. Parmi les douze dieux de l'Olympe, il est le plus beau et le plus beau, et c'est un dieu merveilleux qui est absolument soutenu par la plupart des femmes. Elle porte une lyre, elle aime jouer de la musique et tire bien son archet. Il frappe ses cheveux dorés avec un coup de tête, et les filles ont tendance à craquer pour les dents étincelantes entre ses lèvres souriantes. Avec une ambiance rayonnante comme l'image du soleil, elle est pleine de confiance et de vitalité, et elle parle agréablement. Il parle et agit en gardant la voie de la modération, mais quand quelqu'un va contre lui ou nuit à son estime de soi, il devient furieux et fait toujours le bordel autour de lui. En particulier, lorsque quelqu'un touche à son estime de soi, les actions parlent plus fort que les mots, comme sous hypnose, et regrettent parfois après avoir commis une telle action.

Artemis (Doubleur: Kim Hye-mi (épisode 2) et Woo Jung-shin (épisode 26-39)): La déesse de la chasse et de la lune. Elle est pleine de santé et d'agilité, elle n'a donc pas tendance à rester assise pendant de longues périodes au même endroit. Elle pense et prend des décisions rapidement et agit rapidement. Elle est pure et têtue, mais elle admet rapidement quand elle a tort. C'est une femme colérique qui pleure et la bat quand elle est contrariée, mais c'est la plus féminine des déesses.

Athena (Doubleur: Cha Myung-hwa (épisodes 2-7, 11-17, 39), Woo Jung-shin (épisode 10) et Lee Mi-ja (épisodes 32-35)): La déesse de la sagesse invincible et de la guerre. Elle est généralement réticente, mais c'est une déesse de confiance et de présence, assez pour rendre les autres dieux nerveux et concentrés à chaque mot qu'elle prononce. Elle parle toujours de l'essentiel et de l'essentiel, et même en plaisantant, elle est généralement d'humeur sérieuse. Elle a une petite gamme d'expressions faciales et une ambiance dure, elle a donc beaucoup de fans féminines. Une fois en colère, elle détruit son environnement.

Hermès (Doubleur : Kim Young-sun) : Le dieu des voyageurs, des bergers, des marchands et des voleurs. Il se caractérise par un sourire espiègle qui vous fait sentir divers trucs courir dans sa tête. Parmi les douze dieux de l'Olympe, il est la divinité la plus rapide et la plus occupée qui peut faire le plus de travail. C'est une personne très unie qui est toujours polie et respectueuse envers les autres dieux. Il est si sociable que quiconque verra Hermès l'appréciera et parlera aux humains avec une dignité divine.

Aphrodite (Doubleur: Choi Duk-hee (épisode 4-8, 10), Kim Jeong-ju (épisode 9) et Ji Mi-ae (épisode 22-39)): La déesse de l'amour et de la beauté. Son corps parfait de 34-24-36, sa peau blanche sculpturale et ses cheveux blonds riches sont ses points de charme. Elle baisse généralement silencieusement les yeux de moitié et se vante d'une beauté élégante. C'est une déesse qui garde toujours les yeux des gens, surtout des hommes, et une fois qu'elle redresse les yeux, tous les hommes transmettent ses yeux fascinants. Elle a à la fois élégance et beauté sensuelle, et toutes ses actions et expressions sont lâches. Elle parle lentement, applaudit et fascine. Quand elle se fâche, elle remue ses cheveux et son regard a l'air cool, et elle se transforme en une ambiance froide et fraîche.

Héphaïstos (Doubleur : Kim Kwan-jin) : Le dieu du forgeron qui fabrique toujours les choses dans son propre atelier. Il est le plus terne et le plus laid des douze dieux de l'Olympe. Il est boiteux et a de mauvaises articulations du dos et des genoux parce qu'il travaille en position assise. Cependant, il a tendance à se concentrer sur le fait de faire rire les gens. Il a une excellente dextérité et est méticuleux et parfait pour produire des résultats, il a donc un bon cerveau.

Ares (Doubleur: Hong Seung-sup (épisodes 3, 4), Jung Seung-wook (épisode 17) et Ahn Jong-deok (épisode 23)): Le dieu de la guerre qui est toujours armé et parcourt le champ de bataille. Il vit sur le champ de bataille, donc son armure est toujours sale. Il refuse de se rapprocher des autres dieux à cause de ses cheveux ébouriffés et de ses yeux bestiaux. Il a l'air d'être prêt à se battre, car il a toujours une personnalité qui se tortille avec son corps en avant. Il donne de la force à ses propos et s'exprime clairement, mais le contenu est toujours simple, et "Battons-nous !" et "Débarrassons-nous-en!" sont les points principaux de la conversation. Il rougit devant Aphrodite, mais il fait la même chose, seul son visage rougit. Lorsque sa colère atteint le bout de sa tête, il ne peut pas parler et se gifle en disant: "Oh, non!".

Demeter (Doubleur : Lee Mi-ja) : La déesse de la terre et du grain. Il a une sensation de chaleur du corps et du visage. Elle a toujours un sourire doux et gentil, mais elle est timide et mène souvent au découragement. Lorsque la tristesse devient trop frénétique, un fort antagonisme qui assèche tout autour se dégage. À cause de ses yeux fous, où elle ne peut voir qu'une chose qu'elle veut, tout le monde autour d'elle devient intimidé et ne peut même pas l'approcher. Elle est également nerveuse lorsque Déméter est en colère contre d'autres dieux, mais elle est la seule à devenir vraiment en colère lorsqu'elle est reconnue comme étant en colère.

Conteur
Père de Ji-woo et Ji-yeon (Doubleur : Lee Bong-jun) : Il est peintre au début de la quarantaine et présente un visage souriant et attentionné. Ji-woo et Ji-yeon sont des enfants qu'ils apprécient, mais ils essaient de corriger les disputes familiales, le vol et le mensonge. C'est un père effrayant quand il est en colère, mais c'est aussi un père faible qui a le cœur brisé dans un endroit sombre quand il est en colère.

Ji-woo (Doubleur : Lee Mi-ja) : Un garçon en cinquième année du primaire qui a un cerveau rapide et beaucoup d'espièglerie. Il a un fort sentiment de scepticisme, mais il fait des compromis de manière réaliste face au danger auquel il est confronté. Mais quand quelqu'un d'autre est dans une situation d'injustice, il essaie d'aider. Il n'est pas très bon en sport, mais c'est aussi le genre de personne qui bouge avec une force qu'il n'aurait pas s'il avait une cause. Il a un peu l'air de se montrer, alors il se dit être un génie, mais en fait, il s'entraîne quand personne n'est là. Il gronde souvent sa sœur cadette, Ji-yeon, mais en fait, il le fait pour sa propre sœur, alors il fait parfois des choses émouvantes. Dans ses moments de crise, il a aussi de la dignité et de la responsabilité, car il agit pour protéger sa sœur cadette.

Ji-yeon (Doubleur : Woo Jung-shin) : Une fille mignonne et adorable en deuxième année d'école primaire. Son intérêt récent est l'amour et elle est très préoccupée par son apparence. Elle porte toujours un miroir et l'appelle "Miroir Princesse". Elle est si rapide dans la rêverie qu'elle est souvent étourdie. Elle a un tempérament quand quelqu'un d'autre a une coiffure plus jolie qu'elle ou a une jolie chose, et elle déteste quand les autres l'imitent, alors elle la rejette quand elle porte les mêmes vêtements. Elle est tellement attachée et fière des choses qu'elle a achetées une fois. Quand elle voit quelque chose de dégoûtant comme un insecte, elle crie, mais quand elle voit un monstre effrayant, elle n'a aucun sens de la réalité et est plutôt ennuyeuse.

Épisodes
Les dates entre parenthèses indiquent la date à laquelle l'épisode a été diffusé pour la première fois.

 Épisode 1: Dieux de l'Olympe (올림포스의 신들, date de diffusion: 11 décembre 2002)
 Épisode 2: Incendie de Prométhée (프로메테우스의 불, date de diffusion : 12 décembre 2002)
 Épisode 3: La boîte de Pandore (판도라의 상자, date de diffusion : 18 décembre 2002)
 Épisode 4: Love and Soul - Part I (사랑과 영혼 1부, date de diffusion: 25 décembre 2002)
 Épisode 5: Love and Soul - Part II (사랑과 영혼 2부, date de diffusion: 26 décembre 2002)
 Épisode 6: Qui est la plus belle déesse ? (가장 아름다운 여신은?, date de diffusion: 2 janvier 2003)
 Épisode 7: Athéna et Arachné (아테나와 아라크네, date de diffusion: 8 janvier 2003)
 Épisode 8: Histoire d'Hermès (헤르메스 이야기, date de diffusion : 9 janvier 2003)
 Épisode 9: Histoire d'Atalante (아탈란테 이야기, date de diffusion: 15 janvier 2003)
 Épisode 10: Daphné transformée en laurier (월계수가 된 다프네, date de diffusion: 16 janvier 2003)
 Épisode 11: Baucis et Philémon (바우키스와 필레몬, date de diffusion: 22 janvier 2003)
 Épisode 12: Bellérophon et Pegasus (벨레로폰과 페가수스, date de diffusion: 23 janvier 2003)
 Épisode 13: Les aventures de Persée - Partie I (페르세우스의 모험 1부, date de diffusion: 29 janvier 2003)
 Épisode 14: Les aventures de Persée - Partie II (페르세우스의 모험 2부, date de diffusion: 30 janvier 2003)
 Épisode 15: Les Ailes d'Icarus (이카로스의 날개, Date de diffusion: 5 février 2003)
 Épisode 16: Zeus et Io (제우스와 이오, date de diffusion: 6 février 2003)
 Épisode 17: Cadmos et le Dragon d'Arès (카드모스와 아레스의 용, diffusé le 12 février 2003)
 Épisode 18: Echo et Narcisse (에코와 나르키소스, date de diffusion: 19 février 2003)
 Épisode 19: Midas, Hand of Gold (황금의 손 미다스, date de diffusion: 26 février 2003)
 Épisode 20: Phrixus et Helle (프릭소스와 헬레, date de diffusion: 5 mars 2003)
 Épisode 21: Orphée et Eurydice (오르페우스와 에우리디케, date de diffusion: 12 mars 2003)
 Épisode 22: L'amour d'Hadès (하이데스의 사랑, date de diffusion: 19 mars 2003)
 Épisode 23: Naissance d'Hercule (영웅 헤라클레스의 탄생, date de diffusion: 26 mars 2003)
 Épisode 24: Douze travaux d'Hercule (영웅 헤라클레스의 12가지 과업, date de diffusion : 2 avril 2003)
 Épisode 25: La résurrection d'Hercule (영웅 헤라클레스의 부활, date de diffusion : 9 avril 2003)
 Épisode 26: L'amour d'Artémis (아르테미스의 사랑, date de diffusion: 23 avril 2003)
 Épisode 27: Argonautes - 50 héros (아르고 원정대 50인의 영웅, date de diffusion: 30 avril 2003)
 Épisode 28: Argonautes - À la recherche du mouton d'or (아르고 원정대 황금 양털을 찾아서, date de diffusion : 7 mai 2003)
 Épisode 29: Thésée et Minotaure (테세우스와 미노타우로스, date de diffusion : 14 mai 2003)
 Épisode 30: Le char d'or de Paeton (파에톤의 황금마차, date de diffusion: 21 mai 2003)
 Épisode 31: Les Aventures d'Ulysse - Partie I (오딧세우스의 모험 1부, Date de diffusion: 28 mai 2003)
 Épisode 32: Les Aventures d'Ulysse - Partie II (오딧세우스의 모험 2부, Date de diffusion: 4 juin 2003)
 Épisode 33: Les Aventures d'Ulysse - Partie III (오딧세우스의 모험 3부, Date de diffusion : 11 juin 2003)
 Épisode 34: L'histoire d'Achille (아킬레우스 이야기, date de diffusion: 18 juin 2003)
 Épisode 35: Cheval de Troie (트로이 목마, date de diffusion: 2 juillet 2003)
 Épisode 36: Eos et Tithonus (에오스와 티토노스, date de diffusion: 9 juillet 2003)
 Épisode 37: Une histoire non dite - Fleurs (못다한 이야기 - 꽃, Date de diffusion: 16 juillet 2003)
 Épisode 38: Une histoire non dite - Monstre (못다한 이야기 - 괴수, Date de diffusion : 23 juillet 2003)
 Épisode 39: Une histoire non dite - Constellation (못다한 이야기 - 별자리, Date de diffusion : 30 juillet 2003)

Personnages de théâtre et doubleurs
 Triton: Oh Seung-yoon
 Cardia: Woo Jung-shin
 Eurymédon: Lee Jung-goo
 Herma: Jung Mi-sook
 Zeus: Jang Gwang
 Héra: Kang Hee-sun
 Athéna: Yoon So-ra
 Hadès: Seol Young-bum
 Poséidon: Hong Sung-hun
 Amphitrite: Yoon Sung-hye
 Artémis: Bae Jung-mi
 Apollo: Son Won-il
 Arès: Lee Chul-yong
 Hermès: Kim Young-sun
 Deméter: Lee Ja-myung
 Sid: Lee Ja-myung
 Otarie à fourrure: Lee Jung-hyun
 La mère de Cardia: Lee Han-na
 Géants: Lee Dong-hyun, Ra Young-won, Kim Jun

Notes et références

Liens externes
 Olympus Guardian, page officielle sur SBS (en coréen).

Série télévisée créée en 2002
Série télévisée sud-coréenne des années 2000
Série d'animation sud-coréenne

Olympus Guardian


Norfolk County may refer to:

Norfolk County, Massachusetts, United States
Norfolk County, Ontario, Canada
Norfolk County, Virginia, (defunct)
Norfolk, a county in England
Norfolk, Virginia, an independent city and county-equivalent in Virginia, United States
 "Old" Norfolk County, Massachusetts Colony (extinct)

Norfolk County


Erzincan, Türkiye'de Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzincan ilinin merkezi olan şehirdir.

Şehir tarihte Mengüçlü Beyliği'ne başkentlik yapmıştır. Doğusunda Çayırlı ve Üzümlü, batısında Kemah, kuzeybatısında Refahiye ilçeleri, kuzeyinde Gümüşhane, güneyinde Tunceli illeriyle komşudur.

Etimoloji
Erzincan adının, Strabon'un İlkçağ'da bu bölgede bulunduğunu belirttiği Eriza şehrinden geldiği söylenir; yine bu bölgeden bahseden Grek kaynaklarında Aziris adıyla gösterilen şehrin de Erzincan olması mümkündür. Şehrin adı Ermeni kaynaklarında Erez, Erzng ve Erznga; Bizans kaynaklarında Aringam (Arıngan), Arsingan, Erzingan; Arap kaynaklarında ise Erzencân şeklinde geçer. Türk fetihlerinden sonra şehrin adı önce Erzingan, Ezirgân olarak söylenmiş, ardından da bugünkü şeklini almıştır.

Tarihçe

İlk çağ ve Hititler dönemi
Erzincan'ın İlk Çağ tarihi hakkında kesin bir bilgiye henüz sahip olunmamakla birlikte tarihçiler ikinci bin yıl da, bu bölgede Hurriler'in yaşadığını, ikinci bin yılın ilk yarısı başlarında da Hayaslılar ve Azzilerin hüküm sürdüğünü kaydetmektedir. Anadolu'da MÖ 1600 ile 1180 tarihleri arasında Hattuşaş'ı merkez yaparak büyük bir imparatorluk kuran Hititler yakın doğuyu egemenlikleri altına almışlar ve Erzincan'da Hititlerin yönetimi altındaydı. Anadolu'nun çeşitli yerlerinde yapılan kazılarda Hititlere ait çeşitli eserler ortaya çıkarılmıştır. Erzincan ve yöresinde Hititlere ait bir yerleşim merkezine rastlanmamışsa da, bu yörenin Hitit egemenliği altında kaldığı düşünülmektedir.

Urartular dönemi
Doğu Anadolu'da kurulan ilkçağ devletlerinden biri de Urartular olmuştur. MÖ 900 yıllarında kurulan bu devlet Tuşpa'yı (Van) başkent yapmış, sınırlarını Hazar Denizi'nden Malatya'ya, kuzeyde Erzurum ile Erzincan'dan güneyde Halep ve Musul'a kadar genişletmiştir. Yine Erzincan yakınlarında Altıntepe'de 1953'te yapılan kazılarda Urartular'a ait birçok eser çıkarılmış, bu yörenin Urartu egemenliği altında kaldığı kanıtlanmıştır. Çeşitli saldırılara maruz kalan Urartu şehirleri teker teker tahrip edilirken Medler'in Anadolu'yu istilası sırasında MÖ 600 yıllarında tamamen ortadan kaldırılmıştır. Erzincan ve yöresi, Urartular'ı yenerek Anadolu'yu istilaya başlayan Medlerin (MÖ 612) eline geçti. Med İmparatorluğu'nun Kyaksar döneminde Lidyalılar'la yapılan savaşlar, muhtemelen Erzincan ve civarında meydana geldiği düşünülür. Bu yöreler MÖ 550 tarihlerinde Persler'in eline geçmiştir.

Persler dönemi

Hititler'in Anadolu'yu istila ettikleri sırada, İran yaylasını da Persler ele geçirdiler. Persler'in yükselişi daha çok Büyük Kiros (559-530) ve II. Kambises (530-522) dönemlerine rastlar. Bu dönemde Erzincan ve çevresi de Persler'in eline geçer. Persler'den sonra Anadolu Makendonyalılar'ın eline geçmiştir. Roma ordusu MÖ 70 tarihinde Doğu Anadolu Bölgesi'ni ele geçirmeye başlayarak Elazığ yöresindeki Harput Krallığı'nı yıktıktan sonra, Tigran'ın ordusunu da yenilgiye uğratmıştır. Bu sırada (MÖ 68) Pontuslular da Erzincan yörelerinde Roma üstünlüğüne son vermişlerdir. İran ile Bizans arasında sürekli savaşlara sahne olan Erzincan ve yöresi en son Bizans imparatoru Herakleios tarafından 629 tarihinde yenilgiye uğratılan İran'dan geri alındı.

644-656 yılları arasında Halife Osman bin Affan zamanında Habîb bin Mesleme 35/655 senesinde Erzincan ve yöresini ele geçirerek, bu bölgeyi tamamen Müslümanların yönetimine kattı. Erzincan ve yöresi Abbasiler döneminde de çeşitli saldırılara maruz kaldı. Halife Mütevekkil Alallah (847-861) döneminde Malatya Valisi Ömer bin Abdullah, Arapgir, Eğin, Kemah, Erzincan ve Trabzon kentlerini 859 yılında Bizanslılar'dan geri aldı. Böylece Erzincan tekrar Arapların hakimiyetine geçti.

Türk hakimiyeti

Anadolu'da Türk hakimiyeti Malazgirt Meydan Muharebesi sonrası Türklerin Anadolu'yu vatan edinmesiyle başlamış, Malazgirt Muharebesi kazanılınca Alparslan, Karasu ve Çatlı nehirleri vadilerinin fethine komutanlarından Mengücek Ahmet Gazi'yi görevlendirmiştir. Erzincan, Kemah, Divriği ve Şebinkarahisar yörelerini hakimiyeti alan Ahmet Gazi, Kemah'ı merkez yaptı. 1114 yılında Ahmet Gazi'nin ölümü üzerine yerine oğlu İshak Bey geçti. Bu beyliği uzun süre yöneten İshak Bey ölümü üzerine yerine Melih Mahmut geçti. İshak Beyin oğulları Melih Mahmut'un hükümdarlığını tanımayınca, Mengüçlü Beyliği parçalandı. Kemah, Melih Mahmut'a Erzincan, Davut Şah'a, Divriği'de, Süleyman Şah'a düştü. 1151 yılında Davut Şah'ın öldürülmesi üzerine Erzincan'a 13 yıl Süleyman Şah sahip olmuş; Davut Şah'ın oğlu Fahrettin Behramşah 1165 yılında babasının tahtında oturunca, Mengüçlü Beyliği tekrar güçlenmiştir. Fahrettin Behram Şah, Kılıçarslan'ın damadı olması Mengücek ile Anadolu Selçuklu Devleti ilişkilerini gelişmiştir.

Behram Şah zamanında Erzincan ticaret ve sanayisi gelişmiştir. Deprem ve afetler sebebi ile o döneme ait eserler günümüze ulaşamamıştır. 1225 yılında Behram Şah'ın ölümü üzerine yerine oğlu Davut Şah geçti. 1228 tarihinde Selçuklu Sultanı Alaaddin Keykubat Erzincan ve Kemah'ı işgal ederek Mengüçlü Beyliğine son verdi. Alaaddin Keykubat ile Harezmşahlar Hükümdarı Celalettin Harzem Şah arasında Erzincan yakınlarında 1230 yılında Yassıçemen Muharebesi oldu ve Celalettin Harzem Şah yenildi, bölgeye hakim olan Alaattin Keykubat'ın 1237 yılında ölümü üzerine yerine oğlu II. Gıyaseddin Keyhüsrev geçti.  Onun zamanında devlet Moğolların istilasına uğradı. 1240 tarihinde Erzurum'u işgal eden Moğollar, Erzincan'ı da geçerek 1243 tarihinde Kösedağ Savaşı'nda Anadolu Selçuklu Devletini hezimete uğrattı. Böylece Erzincan ve yöresi İlhanlıların eline geçti. İlhanlılar, Erzincan'ın da aralarında olduğu bölgeyi beylerle yönettiler. Bir ara Çobanoğulları Hükümdarı Küçük Şeyh Hasan Erzincan ve yöresini kendi beyliğine kattıysa da 1338'de Memluk Sultanı Nasreddin Muhammed'in yardımı ile Erzincan ve yöresi Küçük Şeyh Hasan'dan geri alındı. Erzincan bu beylik döneminde de el değişmiştir. Alaeddin Eretna 1352'de öldükten sonra yerine oğlu Gıyasettin Mehmet getirildi. Çıkan anlaşmazlıklar sonunda Erzincan bağımsız olarak, Burak Bey'e bırakıldı. Sırası ile Ahi Ayna Bey, Pir Hüseyin, Mutahhareten Bey yönetimi ele aldı. Mutahhareten döneminde, Kadı Burhanettin Erzincan'a ve yöresine birkaç kez saldırı düzenledi. Bu saldırılar Akkoyunlu Hükümdarı Kutlu Bey'in yardımı ile atlatıldı.

Erzincan Emiri Mutahhareten'in Timur'a bağlanması dönemin Osmanlı Padişahı Yıldırım Beyazıt'ı kızdırmıştı. Bu olayın üzerine Beyazıt, 1401 yılında Erzincan'ı kuşattı. Fakat çok geçmeden Ankara Savaşı patlak verince bölge 1402 yılında tekrar Timur hakimiyetine geçti. Bölgede II. Mehmet dönemine kadar Osmanlılar etkili olamadılar. 1419'da I. Mehmet zamanında Karakoyunlu Beyi Kara Yusuf Erzincan'ı zapt etti ve Pir Ömer'i vali olarak tayin etti.

Osmanlı İmparatorluğu dönemi
Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan Erzincan'ı 1455 yılında aldı. Kaleyi yeniden onardı. Yöre Fatih Sultan Mehmet ile Uzun Hasan arasında çıkan Otlukbeli Savaşı'na kadar (11 Ağustos 1473) Akkoyunlar'ın elinde kaldı. Bu savaştan sonra Osmanlıların denetimine geçti. 1502 tarihinde Safevi tahtına gecen Şah İsmail Erzincan'ı karargâh yapmıştı. Anadolu'yu eline geçirmek isteyen Safeviler'e Yavuz Sultan Selim 23 Ağustos 1514'te Çaldıran Muharebesi'yle dur deyince, Erzincan tekrar Osmanlılar'ın yönetimine geçti. Yine Kanuni Sultan Süleyman 1534'te Tebriz Seferi, 1540'ta İran Seferi sırasında Erzincan'a uğramıştır.

Cumhuriyet dönemi

Erzincan Sovyeti

I. Dünya Savaşı başlangıcında Osmanlı toprakları olan Erzincan, Sivas, Trabzon civarları savaş devam ettikçe Çarlık Rusyası ordusunun himayesine geçmiştir. Savaş sırasında gerçekleşen Şubat Devrimi sırasında Rusya toprağı olan bu bölgeler, Rusya'nın diğer bölgelerinde gelişen olaylardan aynı şekilde etkilenmiştir. Bolşevik askerler kendi subaylarını tutuklamışlar, ayaklanmışlar, bununla birlikte sovyet yönetimleri kurmuşlardır. Bunlardan biri de, savaş döneminde Rusya toprağı olan Erzincan'da bulunan Bolşevik askerlerin kurduğu Erzincan Sovyeti hükûmetidir.

Sovyet hükûmeti, Bolşeviklerin askeri, siyasi ve ekonomik desteği ile kısa zamanda gerçek bir iktidar oldu. İlkin, Sovyetler Birliğideki Kolhozların benzeri bir kolektif üretim çiftlikleri oluşturuldu. Ardından istihbarat ve askeri örgüt ve polis teşkilatı kuruldu. Maliye kanunu çıkarıldı ve vergilerin İstanbul hükûmetine değil, Sovyetlere ödenmesi kararlaştırılarak vergi miktarları belirlendi. Toprak kanunu çıkarıldı, topraksız köylülere toprak dağıtıldı. 1921 yılında Kuvâ-yi Milliye müdahalesi sonucunda feshedilmiştir. Bazı kaynaklar ise Osmanlı Ordusu tarafından yıkıldığını belirtir.

Savaş sonrası

Şehir I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu ile Rusya arasında yapılan Erzincan Muharebesi sonucunda 11 Temmuz 1916 tarihinde Ruslar tarafından şehir işgal edilmiş, bunu fırsat bilen ayrılıkçı Ermeniler'de silahlı birlikler oluşturarak faaliyete geçmişlerdir. 18 Aralık 1917 de SSCB Hükûmeti ile yapılan Erzincan Mütarekesi ile 11 Ocak 1918 de Rus askerleri bölgeden çekilmiş ancak Osmanlı Ermeni çeteleri birçok kanlı olaya neden olmuştur. Bu dönemde Bolşeviklerden etkilenen ve Sovyet yönetimini benimseyen gruplar kısa süreli Erzincan Şûrası'nı kurmuştur. Kazım Karabekir komutasındaki askeri birlikler 13 Şubat 1918 de Erzincan'ı, 17 Şubat 1918 de ise Tercan'ı Ermeni silahlı örgütlerden kurtarmışlardır. Türk Kurtuluş Savaşı'nda ve hareketli geçen cumhuriyetin ilk yıllarında Erzincan halkı Atatürk ve silah arkadaşlarının yanında savaşmıştır.

Kentin adının Eriza veya Aziriz kelimelerinden geldiği, ilk önce Erziricin daha sonra da bugün ifade edildiği şekilde Erzincan'a dönüştüğü rivayet edilmektedir. 1939 Erzincan depremi olarak bilinen şiddetli depreme maruz kalmış, şehirde büyük bir yıkım yaşanmış, on binlerce insan ölmüştür. Depremden sonra şehir yeniden inşa edilmiştir.

Erzincan depremleri

Türkiye'nin en büyük depremi olarak anılan 1939 Erzincan depreminde on binlerce insan ölmüştür. Depremden sonra demir yolundan yukarı yeni bir şehir inşaatına başlanarak bugünkü Erzincan şehri meydana getirilmiştir. 27 Aralık 1939 gecesi 7,9 büyüklüğünde bir deprem yaşanmış, şehir harabeye dönmüş taş taş üstünde kalmamıştır. Bu deprem Türkiye'nin gördüğü en şiddetli deprem olup 30.962 kişi ölmüştür. Gece 2:00'de Erzincan'ı 52 saniye boyunca sallayan deprem ayrıca 20. yüzyılın depremleri sıralamasında 15. olmuştur. Erzincan'ı ve hattâ, Koyulhisar'ı da tümüyle haritadan silen bu deprem; Elazığ, Amasya, Ordu, Kayseri, Kırşehir, Ankara, Çankırı, Sivas, Samsun, Yozgat ve Tokat illeri ve çevresinde hissedilmiştir. Toplamda 116,720 bina yıkılmış ve deprem gecesi hava sıcaklığının 0 derecenin altında 30 dereceyi göstermesi de ölü sayısının artmasında büyük etken olmuştur. Deprem sırasında kentin demiryolu köprüsü de yıkılmış, telgraf hatları kopmuş, Erzincan'ın çevreyle bütün ilişkisi tamamen kesilmiştir. Bu depremde Kuzey Anadolu Fay Hattı'nın varlığı anlaşılmıştır. Erzincan'da yıkıcı bir başka deprem de 13 Mart 1992'de yaşanmıştır. Bu deprem 6,8 büyüklüğünde olmuş, 653 kişi ölmüştür.

Coğrafya

Erzincan Doğu Anadolu Bölgesinin Kuzey Batı bölümünde yukarı Fırat havzasında yer almaktadır. Yüzölçümü 1.521 km2 olan Erzincan'ın deniz seviyesinden yüksekliği 1.185 metredir.

İklim
Karasal iklim özelliğine sahip Erzincan yüzey şekilleri, ovaları ve dağlarla çevrili olmasından dolayı yer yer değişik karakterli iklimlerin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Doğu Anadolu bölgesinde yer alan Elazığ ve Malatya dışındaki diğer tüm illerden daha ılıman iklimi vardır. Yıllık sıcaklık ortalamaları 16,6 °C'dir. En soğuk ay olan Ocak ayı ortalamasının -3,7 °C, en sıcak ay olan Ağustos ayı ortalamasının da 23,9 °C olduğu görülmektedir. Erzincan, çevre illere göre daha uzun ve sıcak yaz mevsimi yaşamaktadır.

Kış mevsiminde doğudan gelen Sibirya kaynaklı hava kütlelerinin tesirinde kaldığı için oldukça sert kış günleri yaşanmaktadır. Yağış itibarıyla, 380,6'lık (kg/m²) yağış ortalamasına sahip olan Erzincan ili, yıl içerisinde en fazla yağışı 633,1 mm olarak, en az yağışı 206,1 mm olarak almaktadır. En yağışlı mevsim İlkbahar olup, yağışın yüzde 39'u bu mevsimde, yüzde 26'sı sonbahar, yüzde 22'si kış ve yüzde 13'ü de yaz mevsiminde kaydedilmektedir. Yıllık nem ortalaması ise yüzde 62'dir.

İklim açısından önemli olan, meteorolojik göstergeler istasyon bulunan ilçelere göre uzun yıllar ortalamaları olarak aşağıda gösterilmiştir. Erzincan'da akarsu boylarında görülen kavak ve söğütlerin dışında genel olarak kısa ömürlü cılız otsu bitkiler yaygındır.

Nüfus

Ekonomi

Erzincan halkı geçimini tarım, hayvancılık ve ticaretle sağlar. Büyük şehirlerin kalabalık nüfusu, yüksek binaları ve boğucu havalarının aksine Erzincan insanı kendine bağlayan düzenli şehir yapısı, sayısız doğa güzellikleri, ekonomik alışveriş koşulları ile huzurlu bir yaşam için ideal bir şehirdir. 1992 yılında yaşanan Erzincan depreminin neden olduğu büyük yıkıma rağmen Erzincan gelişmeye de devam etmektedir. Halkının büyük çoğunluğu Müslüman olup şehirde Sünni ve Alevilerde yoğunluktadır. Ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanan Erzincan'ın ticaret ve sanayi ise il merkezinde yoğunlaşmıştır. Yaklaşık 373 hektar alan üzerine kurulu Erzincan Organize Sanayi Bölgesi şehrin tek sanayi faaliyetinin sürdürüldüğü alandır. Yine bulunduğu coğrafi konum ile tarıma yatkın bir şehirdir. Tarım üretiminde buğday, arpa, çavdar, patates ve şekerpancarı bölge üretiminde en fazla payı alan ürünlerdir. Küçükbaş, büyükbaş hayvan varlığı ve arı kovanı sayısı bakımından önemli bir paya sahiptir.

Kültür
Erzincan ili komşularının sayısının fazlalığı nedeniyle birden fazla kültürden etkilenmiş bir şehirdir. Şöyle ki Çayırlı, Otlukbeli ve Tercan ilçelerinin Erzurum'a ve Bayburt'a yakın olması nedeniyle bu ilçeler Erzurum'un ve Bayburt'un kültürünün etkisi altındadır. Bu ilçelerde halk oyunu olarak Bar oynanmakta ve ağız yapısı olarak da bu iller ile aynı ağız yapısını konuşmaktadırlar. Merkez, Üzümlü ve Kemah ilçeleri ise kısmen Kelkit Vadisi kısmen Sivas kısmen de Erzurum-Bayburt kültürünün etkisi altındadır. Bu ilçelerin ağız yapısı Erzurum ve Sivas illerinin ağız yapısının harmanlanmış şeklidir. Halk oyunu olarak Halay oynanmaktadır. En meşhuru "Erzincan Düzü" dür.  Refahiye ilçesi ise Kelkit Vadisi kültürünün etkisi altındadır. Ağız yapısı Kelkit Vadisi ilçeleriyle hemen hemen aynı yapıdadır. İlçede halk oyunu olarak Dik Horon, Halay ve Bar karışık oynanmaktadır. İliç ve Kemaliye ilçeleri ise Elazığ ilinin kültürünün etkisi altındadır. Ağız yapısı Elazığ ve Malatya illerine benzer. Halk oyunu olarak Dik Halay ve Bar oyunu oynanmaktadır. İliç'in Refahiye'ye yakın köylerinde Dik Horon da oynanmaktadır.

Ağız
Erzincan merkez ilçesinde kullanılan Türk şivesinin Doğu Anadolu ağızları içindeki konumu Leyla Karahan'ın Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması adlı çalışmasında yer verilmiştir.
Ayrıca ilde "Kürtçe ve Zazaca" dilleri de konuşulur.

Eğitim

Üniversite

 Fakülte - 12 adet: (Erzincan 2012 yılında yapılan KPSS'de Eğitim Bilimleri alanında Türkiye'de en yüksek ortalama yapan öğrencilerin bulunduğu şehir olmuştur). Eğitim Fakültesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Tıp Fakültesi, Eczacılık Fakültesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Hukuk Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi, İlahiyat Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Spor Bilimleri Fakültesi
 Yüksek Okul - 3 adet:
Sivil Havacılık Yüksek Okulu, Kemaliye Hacı Ali Akın Turizm ve Otelcilik Yüksek Okulu, Yabancı Diller Yüksek Okulu
 Meslek Yüksek Okulu - 12 adet: Adalet Meslek Yüksek Okulu, Çayırlı Meslek Yüksek Okulu, İliç Dursun Yıldırım Meslek Yüksek Okulu, Kemah Meslek Yüksek Okulu, Kemaliye Hacı Ali Akın Meslek Yüksek Okulu, Meslek Yüksekokulu, Refahiye Meslek Yüksek Okulu, Refahiye Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu, Tercan Meslek Yüksek Okulu, Turizm ve Otelcilik Meslek Yüksek Okulu, Üzümlü Meslek Yüksek Okulu
 Enstitü - 3 adet: Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü
İlk ve orta dereceli okullar
Şehir Merkezinde 18 (Belediye Sınırları içi) ve kent genelinde 39 adet lise ile belediye sınırları içerisinde 42 ilköğretim okulu hizmet vermektedir.

Altyapı

Ulaşım

Erzincan'a ulaşım, tren ve karayolu ile sağlanabileceği gibi, Erzincan DHMİ ait modern uluslararası havalimanından da yapılabilmektedir. Erzincan'a en önemli ulaşım biçimi şehir merkezi çevresinden geçen Avrupa E-yolu E80 otoyoludur. Demiryolu ulaşımının da önemli bir yere sahip olduğu Erzincan'da TCCD Taşımacılık tarafından Ankara - Kars arasında işletilen Doğu Ekspresi doğuda Erzurum istikametinde, batıda Kemah-Erzincan yolu istikametinde Fırat Nehri boyunca sürer ve Sivas'a uzanır. Yine bu hat üzerinde Erzincan - Divriği Bölgesel Treni işletilmektedir. Ayrıca şehre yüksek hızlı demiryolu bağlantısı sağlayacak Sivas - Erzincan yüksek standartlı demiryolu'nda inşa çalışmaları sürmektedir.

Dış bağlantılar

 Erzincan Valiliği
 Erzincan Belediyesi
 Erzincan'da gezilecek yerler, İl Turizm Müdürlüğü

Kaynakça

Erzincan


An Cyperus alterniflorus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Cyperus alterniflorus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus alterniflorus


إيمانويل توف (أو إمانول توف، بالعبرية עמנואל טוב) عالم كتاب هولندي إسرائيلي ولد في أمستردام 1941 وأصبح أستاذ قسم الكتاب في الجامعة العبرية في القدس في 1986. يعرف كناقد نصي له كتب الكثير عن نصوص قمران الكتابية وتاريخها. وعمل منذ 1984 في فريق ملفوفات البحر الميت وأصبح رئيس المحررين في 1990.

مطبوعات
 A Classified Bibliography of Lexical and Grammatical Studies of the Language of the Septuagint and its Revisions, Emanuel Tov, Academon, Jerusalem 1982.
 Textual Criticism of the Hebrew Bible, Emanuel Tov, Fortress, 1992; 2e, 2001.
 Companion volume to the Dead Sea Scrolls, microfiche edition Edited by Emanuel Tov, with the collaboration of Stephen J. Pfann. Brill, 1995.
 The Text-critical use of the Septuagint in Biblical Research, Emanuel Tov, Simor, 1997.
 A Concordance to the Septuagint and the other Greek versions of the Old Testament (including the Apocryphal books) Edwin Hatch and Henry A. Redpath, assisted by other scholars. Introductory essay by Robert A. Kraft and Emanuel Tov. Baker Books, 1998.
 The Greek and Hebrew Bible : collected essays on the Septuagint, Emanuel Tov, Brill, 1999.
 The Text from the Judaean Desert: Indices and an Introduction to the Discoveries in the Judaean Desert Series, Emanuel Tov, DJD XXXIX. Oxford: Clarendon, 2002.
 The Bible As Book: The Hebrew Bible and the Judaean Desert Discoveries, Edward D. Herbert and Emanuel Tov (eds.), Oak Knoll Press, 2002.

مواقع خارجية
 Prof. Tov Electronic Tools for the Textual Criticism of the Hebrew Bible - 2013
 Emanuel Tov, official webpage
 Prof. Tov and the Hebrew University of Jerusalem
 Prof. Tov and Brigham Young University
 Tov and the Institute of Antiquity and Christianity

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أمستردام
أعضاء هيئة تدريس الجامعة العبرية في القدس
أكاديميون إسرائيليون
إسرائيليون من أصل يهودي هولندي
خريجو الجامعة العبرية في القدس
خريجو جامعة هارفارد
زملاء مراسلون في الأكاديمية البريطانية
صهاينة هولنديون
علماء الكتاب المقدس إسرائيليون
علماء الكتاب المقدس هولنديون
علماء الكتاب المقدس يهود
علماء الكتاب المقدس يهود في القرن 20
علماء الكتاب المقدس يهود في القرن 21
كتاب ذكور إسرائيليون في القرن 20
كتاب ذكور إسرائيليون في القرن 21
لغويون عبريون
لغويون من إسرائيل
مخطوطات
مخطوطات البحر الميت
مهاجرون هولنديون إلى إسرائيل
مواليد 1941
مواليد في أمستردام
يهود إسرائيليون
يهود إسرائيليون في القرن 21
يهود هولنديون
يهود هولنديون في القرن 20
مستعبرون هولنديون
يهود إسرائيليون في القرن 20

إيمانويل توف


Zhongfeng Mingben (  ; ), 1263–1323  foi um mestre budista Chan que viveu no início de Yuan China. Ele aderiu ao estilo rigoroso da escola Linji e influenciou o Zen através de vários professores japoneses que estudaram com ele.

Biografia
O sobrenome de Zhongfeng Mingben era Sun. Ele era o mais novo de sete filhos. Sua mãe morreu quando ele tinha nove anos. Já em sua adolescência, ele queria se tornar um monge. A partir dos quinze anos, ele observou os Cinco Preceitos do leigo. Sua mão esquerda foi mutilada quando, em sua juventude, ele queimou o dedo mínimo como um sacrifício ao Buda. Isso pode ter sido inspirado no capítulo 23 do Sutra de Lótus.

Em 1287 Zhongfeng Mingben recebeu tonsura no Mosteiro Shiziyuan na Montanha Tianmu. Em 1288 foi ordenado monge. Ao contrário das regras monásticas, ele deixou que seus cabelos ficassem compridos (supostamente) de acordo com seu professor, Gaofeng Yuanmai. Quando jovem, foi nomeado para suceder o abade do mosteiro na Montanha Tianmu, tendo fugido do mosteiro em busca de solidão.

Quando adulto, ele tinha uma "compleição física considerável". Ele foi chamado de "O velho Buda ao sul do mar", uma alusão a Mazu Daoyi, (709–788)  um dos mais influentes professores do Budismo Chan, que viveu durante a dinastia Tang (618–907). ), a "idade de ouro do Zen". Zhongfeng Mingben recusou vários títulos, nomeações e posições, tendo optado temporariamente por uma vida de meditação errante e solitária. Ele recusou um convite de Ayurbarwada Buyantu Khan para vir à corte de Yuan.

Referências

Leituras

Mortos em 1323
Nascidos em 1263
Pessoas da dinastia Iuã
Budismo

Zhongfeng Mingben


Germanus est un dignitaire byzantin, césar et époux de Charito, fille de l'empereur Tibère II Constantin qui règne entre 578 et 582.

Biographie

Selon Michael Whitby, il est d'abord gouverneur de la préfecture du prétoire d'Afrique et peut-être le fils de l'union entre un certain Germanus, cousin de Justinien, et Matasonte, reine des Ostrogoths. Ses origines sont néanmoins largement mystérieuses. Il pourrait être lié au vieux clan romain des Anicii mais cela reste très flou. Theodor Mommsen fait l'hypothèse que sa mère pourrait être une fille d'Anicia Juliana.

Il semble être un des favoris de Tibère II puisque celui-ci en fait un de ses successeurs potentiels quand il agonise en août 582. Il le nomme césar le 5 août, conjointement avec Maurice, fiancé à Constantina, son autre fille. Il est possible que Tibère ait envisagé une division de l'Empire en deux. Le sliens de Germanus avec les provinces occidentales de l'Empire et sa parenté, semble-t-il très liée à l'Afrique ou l'Italie, corroborerait une telle hypothèse. Selon Jean de Nikiou, Germanus aurait décliné la pourpre impériale alors qu'il avait la préférence de Tibère mais il est aussi possible qu'il ait joui de moins de soutiens, le poussant à se retirer. Dans tous les cas, quand Tibère s'éteint le 14 août, c'est Maurice qui devient empereur.

Le destin ultérieur de Germanus est inconnu. Il est parfois identifié à un homonyme, patrice, dont la fille épouse Théodose, sans certitude.

Sources

Personnalité byzantine du VIe siècle

Germanus (césar)


Ida Staxen Lagerbon (født 12. maj 1998 i Næstved, Danmark) er en dansk håndboldspiller, der spiller for SønderjyskE.

Referencer

Håndboldspillere fra FC Midtjylland Håndbold
Håndboldspillere fra Ringkøbing Håndbold

Ida Lagerbon


Ctesibius or Ktesibios or Tesibius (; fl. 285–222 BC) was a Greek inventor and mathematician in Alexandria, Ptolemaic Egypt. He wrote the first treatises on the science of compressed air and its uses in pumps (and even in a kind of cannon). This, in combination with his work On pneumatics on the elasticity of air, earned him the title of "father of pneumatics." None of his written work has survived, including his Memorabilia, a compilation of his research that was cited by Athenaeus. Ctesibius' most commonly known invention today is a pipe organ (hydraulis), a predecessor of the modern church organ.

Inventions
Ctesibius was probably the first head of the Museum of Alexandria. Very little is known of his life, but his inventions were well known. It is said (possibly by Diogenes Laërtius) that his first career was as a barber. During his time as a barber, he invented a counterweight-adjustable mirror. Another invention of his included the hydraulis, a water organ that is considered the precursor of the modern pipe organ, of which he and his wife Thais were highly reputed players. He improved the water clock or clepsydra ("water thief"), which for more than 1,800 years was the most accurate clock ever constructed, until the Dutch physicist Christiaan Huygens' invention of the pendulum clock in 1656.

Ctesibius described one of the first force pumps for producing a jet of water, or for lifting water from wells. Examples have been found at various Roman sites, such as at Silchester in Britain. The principle of the siphon has also been attributed to him.

According to Diogenes Laërtius, Ctesibius was miserably poor. Laërtius details this by recounting the following concerning the philosopher Arcesilaus:

Reputation
Ctesibius's work is chronicled by Vitruvius, Athenaeus,  Pliny the Elder, and Philo of Byzantium who repeatedly mention him, adding that the first mechanicians such as Ctesibius had the advantage of being under kings who loved fame and supported the arts. Proclus (the commentator on Euclid) and Hero of Alexandria (the last of the engineers of antiquity) also mention him.

Commemoration
 In 1976, the International Astronomical Union named the crater on the far side of the Moon Ctesibius.

References

Further reading

Ancient Greek inventors
Ancient Greek mathematicians
Ancient Alexandrians
3rd-century BC mathematicians
280s BC births
Year of birth uncertain
222 BC deaths

Ctesibius


Luptele de pe aliniamentul Topalu-Tașaul a fost o acțiune militară de nivel tactic, desfășurată pe Frontul Român, în timpul campaniei din anul 1916 a participării României la Primul Război Mondial. Ea s-a desfășurat în perioada 23 noiembrie/8 decembrie 1916 - 3/16 decembrie 1916 și a avut ca rezultat stoparea înaintării forțelor Puterilor Centrale, în ea fiind angajate forțe aliate din Divizia 61 Infanterie rusă, Divizia 115 Infanterie rusă și Divizia 3 Cavalerie rusă și forțe ale Puterilor Centrale din Divizia 1 Infanterie bulgară, Divizia 4 Infanterie bulgară, Divizia 217 Infanterie germană și  Brigada germană "Bode". A făcut parte din acțiunile militare care au avut loc în acțiunile militare din Dobrogea.

Contextul operativ strategic

Forțe participante

Dispozitivul forțelor române

Dispozitivul forțelor inamice

Comandanți

Comandanți aliați
General Panteleimon Nicolaevici Simanski
General Lev Lvovici Baikov
General Evgheni Aleksandrovici Leontovici

Comandanți ai Puterilor Centrale
General Hristo Nedialkov
General Pantelei Kiselov
General Kurt von Gallwitz
Colonel Bode

Planurile de luptă

Desfășurarea acțiunilor militare

Rezultate și urmări

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol I, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Luptele de pe aliniamentul Topalu-Tașaul (1916)


The Skellig Islands (), once known as "the Skellocks", are two small, steep, and rocky islands lying about  west of Bolus Head on the Iveragh Peninsula in County Kerry, Ireland. The larger of the two is Skellig Michael (also known as Great Skellig) which, together with Little Skellig, is at the centre of a  Important Bird Area established by BirdWatch Ireland in 2000. Skellig Michael is also famous for an early Christian monastery that is a UNESCO World Heritage Site.

Little Skellig

The smaller of the two islands is Little Skellig (Sceilig Bheag in Irish). () It is Ireland's largest northern gannet (Morus bassanus) colony with almost 30,000 pairs, and is closed to the public. It is also one of the world's largest northern gannet colonies, and is of international importance. The island is  tall and is approximately  east-northeast of Skellig Michael.

Skellig Michael

Also known as Great Skellig (Sceilig Mhichíl in Irish), this is the larger of the two islands, with two peaks rising to over  above sea level. With a sixth-century Christian monastery perched at  above sea level on a ledge close to the top of the lower peak, Great Skellig is designated as a UNESCO World Heritage Site.

Birdwatch Ireland were concerned that the Irish government allowed filming on a seabird sanctuary without third party consent.  During the 2014 nesting season, black-legged kittiwake chicks in nests were swept into the sea by the downdraught from a helicopter and devoured by gulls.

Wildlife
Both of the Skellig islands are known for their seabird colonies, and together compose one of the most important seabird sites in Ireland, both for the population size and for the species diversity. Among the breeding birds are European storm petrel  (Hydrobates pelagicus), northern gannet, northern fulmar  (Fulmarus glacialis), Manx shearwater (Puffinus puffinus), black-legged kittiwake (Rissa tridactyla), common guillemot (Uria aalge), razorbill (Alca torda) and Atlantic puffin (Fratercula arctica) (with 4,000 or more puffins on Great Skellig alone). Red-billed chough (Pyrrhocorax pyrrhocorax) and peregrine falcon (Falco peregrinus) can also be seen.

The surrounding waters have abundant wildlife with many Grey seal (Halichoerus grypus). Basking shark (Cetorhinus maximus), minke whale (Balaenoptera acutorostrata), dolphin (Delphinidae), beaked whale, and leatherback sea turtle (Dermochelys coriacea) have also been recorded. The islands have many interesting recreational diving sites due to the clear water, an abundance of life, and underwater cliffs down to 60 meters (200 feet).

Filming location
The final scene of Star Wars: The Force Awakens was shot on Skellig in July 2015, with additional filming taking place there in September 2015 for The Last Jedi, the following film in the series. The remains of the Skellig Michael monastery appear in the film, representing an ancient Jedi temple.

Earlier, the Skellig Islands served as a location in the Werner Herzog 1976 movie Heart of Glass, where the islands feature in one of the prophecies by the seer Hias.

Certain scenes from the 2012 movie Byzantium were also filmed here.

Gallery

References

External links

 UNESCO World Heritage Centre – Skellig Michael
 A Project Web Site about The Skellig Islands
 Virtual reality accessibility Project for e-learning and people with limited mobility by Burger Landmarks

Gaeltacht places in County Kerry
Important Bird Areas of the Republic of Ireland
Seabird colonies
Special Protection Areas in the Republic of Ireland
Uninhabited islands of Ireland

Skellig Islands