Samuel Kňažko (né le  à Trenčín en Slovaquie) est un joueur professionnel slovaque de hockey sur glace. Il évolue au poste de défenseur.

Biographie

Carrière en club
Formé au MHK Dubnica nad Váhom, il a joué pour les équipes de jeunes du Dukla Trenčín puis du TPS en Finlande à partir de 2018. Il est choisi par les Thunderbirds de Seattle en vingt-et-unième position lors de la sélection européenne 2020 de la Ligue canadienne de hockey. Il est choisi au troisième tour, en soixante-dix-huitième position par les Blue Jackets de Columbus lors du repêchage d'entrée dans la LNH 2020. En 2021, il joue son premier match en senior dans la Liiga avec le TPS. Au cours de la saison 2020-2021, il décide de partir en Amérique du Nord en rejoignant les Thunderbirds de Seattle dans la Ligue de hockey de l'Ouest. En 2022-2023, il passe professionnel avec les Monsters de Cleveland, club école des Blue Jackets dans la Ligue américaine de hockey. Le , il joue son premier match dans la Ligue nationale de hockey avec les Blue Jackets de Columbus face aux Penguins de Pittsburgh.

Carrière internationale
Il représente la Slovaquie au niveau international. Il prend part aux sélections jeunes. Il participe à son premier championnat du monde senior en 2021. Il est sélectionné pour les Jeux olympiques de 2022 durant lesquels la Slovaquie remporte la médaille de bronze.

Statistiques
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

En club

| 2021-2022 || TPS || Liiga || 1|| 0|| 0|| 0|| 0|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2021-2022 || Thunderbirds de Seattle || LHOu || 27|| 5|| 15|| 20|| 12|| 25|| 1|| 5|| 6|| 2
|-
| 2022-2023 || Monsters de Cleveland || LAH || 50|| 1|| 20|| 21|| 17|| -|| -|| -|| -|| -
|-
| 2022-2023 || Blue Jackets de Columbus || LNH || 2|| 0|| 0|| 0|| 0|| -|| -|| -|| -|| -

Au niveau international

| 2018 || align="left"| Championnat du monde moins de 18 ans || 5|| 2|| 1|| 3|| 0|| +7|| align="left"| Septième place
|-
| 2019 || align="left"| Championnat du monde moins de 18 ans || 7|| 0|| 0|| 0|| 4|| -6|| align="left"| Dixième place
|-
| 2020 || align="left"| Championnat du monde junior || 5|| 0|| 1|| 1|| 4|| -8|| align="left"| Huitième place
|-
| 2021 || align="left"| Championnat du monde junior || 4|| 0|| 1|| 1|| 14|| -4|| align="left"| Huitième place
|-
| 2021 || align="left"| Championnat du monde || 8|| 0|| 0|| 0|| 0|| -1|| align="left"| Huitième place
|-
| 2022 || align="left"| Championnat du monde junior || 2|| 0|| 1|| 1|| 0|| 0|| align="left"| Compétition annulée
|-
| 2022 || align=left|Jeux olympiques || 7|| 0|| 1|| 1|| 2|| -1|| align=left|  Médaille de bronze

Références

Naissance en août 2002
Naissance à Trenčín
Défenseur de hockey sur glace
Joueur international slovaque de hockey sur glace
Joueur de hockey sur glace aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé de bronze olympique slovaque
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Choix de repêchage des Blue Jackets de Columbus
Joueur des Thunderbirds de Seattle
Joueur du TPS (hockey sur glace)
Joueur des Monsters de Cleveland
Joueur des Blue Jackets de Columbus

Samuel Kňažko


Lista dos bispos da cidade de Edessa na Mesopotâmia.

Arcebispos bizantinos
Lista baseada nos registros da Crônica de Edessa (c .540) e da Crônica de Zuquenim.

 Tadeu (Adai I, Ada);
 Maris (ou Agis ou Agai);
 Palute;
 Histaspes (mencionado em 179);
 Barsameu (Barsamio) (m. 105);
 Conão (294);
 Saades (313-324);
 Etólio (324-341);
 Abraão I (?-361);
 Barses (Barsa) (361/362-373);
 Lupo (373-379) - Bispo ariano;
 Eulógio (379-387);
 Ciro I (?-395);
 Silvano (396-398);
 Paquida (Babilas) (398-409);
 Diógenes (409-411);
 Rábula (Rávula) (411/412- 435);
 Ibas (Donato) (435-449) - Deposto;
 Nono (449-451) - Nomeado Arcebispo de Heliópolis;
 Ibas (451-?) - Segunda vez;
 Nono (457-471) - Segunda vez;
 Ciro II (471-497);
 Pedro (497-510);
 Paulo (? - 518) - Exilado;
 Asclépio (522-524);
 Paulo (525-526) - Segunda vez;
 André (527-533);
 Amazônio (534-553);
 Teodoro (570-600);
 Jacó (mencionado em 620).

Arcebispos siríacos
Bispos da Igreja Siríaca Ortodoxa. Durante o período posterior, também haviam bispos de rito bizantino ao lado deles.

 Jacó Baradeu (541-578);
 Severo (578-603);
 João (mencionado 609);
 Aisquema (mencionado em 609) - Bispo nestoriano;
 Isaías (?-628) - Exilado;
 Simeão (628-650);
 Ciríaco (650-665);
 Daniel (665-684);
 Jacó (c . 684-688) - Renunciou;
 Habibe (688-708);
 Jacó (708-708) - Segunda vez;
 Gabriel (mencionado em 724);
 Constantino (729-754);
 Timóteo (754-761);
 Simeão (761) - Renunciou;
 Anastácio (761) - Renunciou;
 Elias (?-?);
 Basílio (no tempo do patriarca Ciríaco);
 Teodósio (no tempo do patriarca Ciríaco);
 Cirilo (no tempo do patriarca Dionísio de Tel-Mare);
 Elias (no tempo do patriarca Dionísio de Tel-Mare);
 Constantino (no tempo do patriarca Dionísio de Tel-Mare);
 Teodósio (mencionado em 825);
 Ciríaco (no tempo do patriarca Inácio II);
 Teodósio (no tempo do patriarca Dionísio II);
 Dióscoro (no tempo do patriarca Dionísio II);
 Timóteo (no tempo do patriarca Dionísio II);
 Filoxeno (no tempo do patriarca Basílio I);
 Abramo (no tempo do patriarca João V);
 Filoxeno (no tempo do Patriarca João VII);
 Atanásio (Josué) (no tempo do patriarca Dionísio IV);
 Haia (antes de 1034 - depois de 1074);
 Atanásio (no tempo do patriarca Basílio II);
 Basílio (? - 1101) - Deposto;
 Inácio (1101 -?);
 Atanásio (1130-?);
 Basílio (mencionado em 1166);
 Atanásio (c. 1169 -?);
 Basílio (?-?).

Bispos armênios
Bispos da Igreja Armênia. Eles governaram ao lado de bispos siríacos, bizantinos e latinos.

 João (antes de 1144-depois de 1144) - Também chamado Ananias.

Arcebispos latinos

Arcebispos residentes
Na primeira metade do século XII, durante o período das Cruzadas e no Condado de Edessa, havia uma arquidiocese de rito latino sediada na cidade. Parece ter deslocado o bispo bizantino, mas governou ao lado dos bispos siríacos e armênios. A partir do século XIII, os bispos titulares foram às vezes nomeados.

 Bento (1100-1104);
 Hugo (? — 1142/1145) - Decapitado pelos muçulmanos.

Arcebispos titulares

 Guilherme (Godofredo) (1266-?);
 João (1282 -?);
 Martinho (?-?);
 João Davi (1343 -?);
 Lívio Lílio (1625-1643) - Bispo auxiliar em Constantinopla;
 Giacinto di Subiano, OP (1644-1648) - Arcebispo de Esmirna;
 Johann Eberhard Nidhard, SJ (1671-1672) - Cardeal;
 Carlo Francesco Airoldi (1673-1683);
 Tomás Vidoni (1690-1708);
 Girolamo Grimaldi (1712-1730);
 Giovanni Battista Barni (1731-1743) - Cardeal;
 Antonius Milon (1745-1762);
 Manuel Ferrer y Figueiredo (1765-1777) - Arcebispo de Zamora;
 Gregorio Bandi (1787-1802);
 Francesco Bertazzoli (1802-1823) - Cardeal;
 Giacinto Placido Zurla, OSB  (1824-1834);
 Ignazio Giovanni Cadolini (1838-1843) - Arcebispo de Ferrara;
 Vincenzo Massoni (1856-1857);
 Gustav Adolf von Hohenlohe-Schillingsfürst (1857-1866) - Cardeal;
 Giuseppe Cardoni (1867-1873);
 Tommaso Michele Salzano, OP (1873-1890);
 Filippo Castracane degli Antelminelli (1891-1899);
 Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte (1899-1911);
 Tommaso Pio Boggiani, OP (1912-1916) - Cardeal;
 Giovanni Battista Marenko, SDB (1917-1921);
 Mario Giardini (1921-1931) - Arcebispo de Ancona e Numana;
 Luigi Centoz (1932-1969);
 vago (1979-).

Ver também

 Arquidiocese de Edessa de Osroena

Listas de cristianismo
Bispos de Edessa

Lista de bispos de Edessa


Impresii din copilărie este un film românesc din 1977 regizat de Mircea Săucan.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1977 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1977
Filme regizate de Mircea Săucan

Impresii din copilărie


An Carex burttii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry John Noltie. An Carex burttii in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex burttii


Przemysław Tytoń (; n. 4 ianuarie 1987, Zamość, Polonia), este un fotbalist profesionist polonez care joacă pe postul de portar pentru clubul spaniol Deportivo La Coruña.

Cariera la club
Tytoń a jucat pentru Górnik Leczna până la sfârșitul sezonului 2006-07, când echipa poloneză a fost retrogradată în divizia a treia din cauza corupției. Cererea sa de a fi lăsat liber de contract a fost aprobată de către PZPN, după care a semnat un contract pe cinci ani cu Roda JC.

Roda JC
A debutat în Eredivisie pe 29 martie 2008 cu o remiză albă împotriva lui Heracles Almelo. A fost singurul meci jucat în acel sezon.

În ianuarie 2010, Tytoń a devenit prima alegere pentru postul portar, preluându-l de la Bram Castro. El a suferit o intervenție chirurgicală la umăr la sfârșitul lunii martie 2011.

PSV
Pe 16 august 2011, a fost anunțat că PSV Eindhoven l-a împrumutat pe Tytoń pentru un an, cu opțiune de cumpărare la finalul sezonului. Pe 20 ianuarie 2012 PSV a activat clauza de reziliere a lui Tytoń, care a semnat un contract pentru patru ani.

Pe 18 septembrie 2011, Tytoń suferit o contuzie serioasă atunci când s-a ciocnit cu un coechipier în timpul meciului dintre PSV și Ajax și, ulterior, a fost scos de pe teren cu targa, meciul fiind amânat pentru 15 minute. Nu a suferit o accidentare gravă așa că a fost externat din spital a doua zi. A revenit a doua zi în meciul de Europa League cu FC Rapid București (2-1).

Tytoń și-a revenit rapid după accidentare și a intrat în formă, înlocuindu-l pe portarul Andreas Isaksson ca prima alegere în poartă. În semifinala Cupei Olandei din 2011-12 împotriva lui SC Heerenveen, în care PSV a avansat în finală câștigând 3-1, Tytoń a făcut un meci mare apărând un penalty. A devenit cunoscut de suporteri și în presă drept "Ucigașul de penaltiuri".

A jucat în finala Cupei Olandei pe 8 aprilie 2012, unde PSV a încins-o pe Heracles Almelo 3-0.

La începutul sezonului 2012-13, Tytoń a primit tricoul cu numărul 1 tricou la PSV după plecarea lui Isaksson. El a început sezonul ca prima alegere pentru postul portar, înainte de aducerea lui Boy Waterman. Cu toate acestea, după cinci jocuri liga, Tytoń a fost trimis pe bancă, Waterman fiind preferat ca prima alegere portar de noul antrenor Dick Advocaat.

Elche (împrumut)
Pe 4 iulie 2014, Tytoń a fost împrumutat echipa spaniolă Elche CF din La Liga pentru un an.

VfB Stuttgart
În sezonul 2015-16 sezon, Tytoń a ajuns la VfB Stuttgart.

Carieră la națională

Pe 29 mai 2010, a debutat pentru echipa națională de fotbal a Poloniei într-o remiză albă împotriva Finlandei.

Tytoń a fost convocat în lotul Poloniei care a participat la UEFA Euro 2012, fiind al treilea a treia alegere pentru postul de portar după Wojciech Szczesny și Łukasz Fabiański, ambii ieșind de pe teren.
În minutul 68, în meciul de deschidere împotriva Greciei, Szczesny primit direct cartonașul roșu provocând și un penalty. Tytoń a intrat de pe banca de rezerve și a apărat penaltiul executat de căpitanul grec Giorgos Karagounis. Jocul s-a încheiat la egalitate 1: 1.
El a devenit primul portar din istoria Campionatelor Europene care a scos un penalty după ce a intrat de pe banca de rezerrve. După meci, Tytoń a declarat despre apărarea penaliului că a fost "ca un vis": "m-am simțit ca într-un vis, am fost conștient de faptul că acum era șansa mea. Chiar am vrut să ajut echipa. Mulțumesc lui Dumnezeu că am apărat penaltiul."
Tytoń a fost titularul Poloniei pentru următoarele două meciuri, chiar dacă lui Szczesny i-a expirat suspendarea cauzată de primirea cartonașului roșu.

Titluri
 PSV
 Cupa KNVB: 2012
 Johan Cruijff Scut: 2012

Note

Legături externe
 Profil  la vi.nl

Nașteri în 1987
Fotbaliști ai VfB Stuttgart
Fotbaliști internaționali polonezi
Portari
Sportivi polonezi în viață

Przemysław Tytoń


El Jícaro es un municipio del departamento de Nueva Segovia en la República de Nicaragua.

Toponimia
El nombre de "El Jícaro" no proviene del árbol que da ese fruto de jícaros, sino de la tribu de xicaros que habitaba este lugar a la llegada de los españoles. Los xicaros era una tribu pequeña que existió aquí en la época prehispánica, de ellos se conocen algunos caciques como Moyuca y Xicaque que aparece mencionado en crónicas de Indias, con el paso del tiempo al acabar con los indígenas se le llamó el lugar de los Xícaros y después solo Xícaros y al instituirse como distrito por parte de la corona nos llamaron Jícaro, así opina el profesor Espinoza, de este mismo pueblo.

Geografía
El Jícaro se encuentra ubicado a una distancia de 278 kilómetros de la capital de Managua.

 Altitud: 543 m s. n. m.
 Superficie: 428.8 km²
 Latitud: 13° 43′ 0″ N
 Longitud: 86° 7′ 60″ O.

Límites
El término municipal limita al norte con el municipio de Jalapa, al sur con los municipios de Telpaneca, San Juan de Río Coco y Quilalí, al este con el municipio de Murra y al oeste con los municipios de Ciudad Antigua y San Fernando.

Historia
El municipio se dio desde el año 1874, siendo uno de los primeros lugares de la fecha de creación a la llegada de los españoles, durante el período colonial.

Sus primeros pobladores, según datos proporcionados por la monografía de los profesores Guerrero y Soriano, eran básicamente negros y mulatos, teniendo como vecinos cercanos las tribus Caribíes y Mosquitos.

De acuerdo a relatos de personalidades del municipio, la población experimenta un aumento drástico a partir del año 1972 a causa de los yacimientos de oro y plata descubiertos en la región, donde hubo personas que emigraron de la República de Honduras y otras partes de la región.

Durante la guerra Constitucionalista de los años 1926 y 1927, y después de la celebración del "Pacto del Espino Negro", el General Augusto C. Sandino, quien rechazó el convenio Moncada-Stimpson, estableció su primer Cuartel General en el municipio de El Jícaro, bajo el nombre de Ciudad Sandino; donde organizó a un grupo de hombres en los minerales de San Albino, para contrarrestar la invasión norteamericana.

Demografía

El Jícaro tiene una población actual de 33,013 habitantes. De la población total, el 50.6% son hombres y el 49.4% son mujeres. Casi el 31.1% de la población vive en la zona urbana.

Clima
Tiene clima tropical de sabana con temperaturas que oscilan de 23 a 24 °C.

Organización territorial
El municipio está organizado en doce microrregiones:
 El Jícaro, casco urbano municipal
 Susucayán, un poblado ubicado entre Santa Clara (San Fernando) y el casco urbano de El Jícaro del cual dista a 12 kilómetros. Jaime Incer Barquero en su libro "Toponimias indígenas de Nicaragua" afirma que significa "susum-cayán", "cerro de los pastes" por "susuma" que es "paste" o "barba de viejo". Mientras que el ingeniero, militar y filólogo Alfonso Valle Candia en su obra "Interpretación de nombres geográficos indígenas de Nicaragua" lo traduce "susu-cayán", "cerro de las ardillas".
 San Albino
 El Espino
 Sabana Larga
 Siapalí
 Muyuca
 Coyol
 La Jumuyca
 Guana Castillo
 Las Vueltas
 San Jerónimo

Economía
Su economía se centra en la agricultura principalmente maíz, café, caña, frijoles y hortalizas.

Gastronomía
Dentro de las actividades gastronómicas que se realizan anualmente en el municipio de El Jícaro se encuentran:

 Ferias gastronómicas, la taza de la excelencia, la feria agroindustrial y la feria ganadera, en el mes de febrero.

Festividades

Fiestas patronales
Existen fiestas tradicionales que se celebran cada año en el municipio de El Jícaro:

 Las fiestas de la Virgen de Candelaria (2 de febrero): dan inicio en la tercera semana de enero y culminan en la tercera semana del mes de febrero. Hay barreras de toros, fiestas bailables, ferias, entre otras actividades.

 Torneos de gallo, de billar y de palo lucio.

 Las fiestas de Santiago Apóstol (25 de julio): un día antes se lleva al santo a la comunidad de Sabana Larga y al día siguiente se lleva a la parroquia del pueblo en procesión con música de chicheros.

 Las fiestas de Susucayán (30 de septiembre): tercera fiesta celebrada en Susucayán en honor a San Jerónimo.

 Se dan otras tradiciones como la procesión de los Inditos en honor a la Virgen de Guadalupe el 12 de diciembre y el día de San Juan y San Pedro con corridas de gallos. En celebración del Señor de los Milagros se da una pequeña romería hacia la comunidad de los Limones a 4 kilómetros del casco urbano de El Jícaro, a donde asisten peregrinos del mismo casco urbano y de otras comunidades del municipio.

 De forma anual se realiza una peregrinación hacia Ciudad Antigua en honor al Señor de los Milagros, el último viernes del mes de febrero.

Véase también
 Nueva Segovia

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Nueva Segovia
Municipios de Nueva Segovia

El Jícaro (Nicaragua)


Dennis Howard Wright (* 11. August 1931; † 8. April 2020) war ein britischer Pathologe.

Wright war 1960 bis 1968 Reader in Pathologie am Makerere University College in Kampala in Uganda und 1968 bis 1972 Reader an der University of Birmingham. Von ihrer Gründung 1972 bis zu seiner Emeritierung 1995 Professor für Pathologie an der University of Southampton Medical School.

Er befasste sich mit der Pathologie des Lymphknotensystems und Diagnostik von Lymphknoten-Tumoren. Er schrieb auch ein Buch über die Pathologie der Milz.

1973 erhielt er den Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preis. Er war Fellow des Royal College of Pathologists und war Präsident der European Haematopathology Society.

Schriften
 mit Bridget Wilkins Illustrated Pathology of the Spleen, Cambridge University Press 2000
 mit Bruce J. Addis, Anthony S.-Y. Leong Diagnostic lymph node pathology, 2006, 2. Auflage, London, Hodder Arnold 2011
 mit D. B. Jones (Herausgeber) Lymphoproliferative Diseases, Kluwer 1990
 mit Peter G. Isaacson Biopsy pathology of the lymphoreticular system, Williams and Wilkins, Baltimore 1983
 mit Denis P. Burkitt Burkitts Lymphoma, Livingstone 1970

Einzelnachweise

Pathologe
Mitglied des Royal College of Pathologists
Träger des Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preises
Brite
Geboren 1931
Gestorben 2020
Mann

Dennis H. Wright


Københavns Mediegymnasium er et htx-gymnasium, der er en del af NEXT - Uddannelse København. Gymnasiet er beliggende på Frederiksberg C, og er et helt nyt gymnasium, der blev grundlagt i 2016.

Københavns Mediegymnasiums studieretninger er fordelt på tre forskellige studieområder, der alle har fokus på et aspekt inden for medieverdenen: Life, Game Design og Medier. Gymnasiet udbyder følgende studieretninger: Game Design komm, Game Design Mat, Film & TV, Digitale Medier, Sport og E-sport.

Historie
NEXT Uddannelse København blev etableret i 2016 efter en fusion mellem Københavns Tekniske Skole og CPH West.

Målsætningen med fusionen var at tilbyde hele paletten af ungdomsuddannelser, og på den måde give unge i Storkøbenhavn mulighed for at få en attraktiv uddannelse, tæt på hvor de bor og tilpasset den enkelte.

Eksterne henvisninger
 Hjemmeside for Københavns Mediegymnasium

Mediegymnasium

Københavns Mediegymnasium


Oscar for bedste visuelle effekter eller Academy Award for Best Visual Effects er en filmpris som uddeles årligt ved Oscaruddelingen. Prisen gives for æstetisk og kunstnerisk brug af tekniske/praktiske effekter eller CGI. Prisen har eksisteret i flere former. Ved den første uddeling var det tekniske effekter som blev belønnet, senere kom fotografiske eller i-kameraet-effekter samt lydeffekter. Effekter skabt via computer begyndte at vinde indpas, men blev i starten set ned på, da så det som "snyd", men i moderne tid er stort set alle visuelle effekter skabt ved hjælp af en computer.

Prisen dækker meget generelt, da dette område er bredt og meget komplekst, hvilket er grunden til at AMPAS afholder deres Sci-Tech Awards, der er blevet afholdt siden 1931, som en sideløbende prisuddeling for at hylde innovation indenfor det videnskabelige- og tekniske område af filmskabelse.

Tidlige vindere

Tekniske effekter

 1927–28: Luftens helte – Roy Pomeroy
 Jazzsangeren – Nugent Slaughter
 Den skønne Helene - intime  – Ralph Hammeras

Specialpriser
"For fremragende præstation i at skabe specielle fotografiske- og lydeffekter"
 1938: Ishavs-piraterne – Gordon Jennings, assisteret af Jan Domela, Dev Jennings, Irmin Roberts og Art Smith; transparenter af Farciot Edouart, assisteret af Loyal Griggs (Note: Pris også givet til lydeffektkunstnere)

Special Effekter
Fra 1939 til 1962 blev Visuel Effekt nominerede delt med Lydeffekt nominerede som en kombineret Special Effekt kategori.
 1939: The Rains Came – E. H. Hansen (lyd), Fred Sersen (fotografisk)
 Borte med blæsten – Jack Cosgrove (fotografisk), Fred Albin (lyd), Arthur Johns (lyd)
 Kun engle har vinger – Roy Davidson (fotografisk), Edwin C. Hahn (lyd)
 Dronningens Elsker – Byron Haskin (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 Topper ta'r på tur  – Roy Seawright (fotografisk)
 Union Pacific – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), Loren Ryder (lyd)
 Troldmanden fra Oz – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Douglas Shearer (lyd)
 1940: Tyven fra Bagdad  – Lawrence W. Butler (fotografisk), Jack Whitney (lyd)
 The Blue Bird – Fred Sersen (fotografisk), Edmund H. Hansen (lyd)
 Boom Town – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Douglas Shearer (lyd)
 The Boys from Syracuse – John P. Fulton (fotografisk), Bernard B. Brown (lyd), Joe Lapis (lyd)
 Dr. Cyclops – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk)
 Udenrigskorrespondenten – Paul Eagler (fotografisk), Thomas T. Moulton (lyd)
 Den usynlige Mand vender tilbage – John P. Fulton (fotografisk), Bernard B. Brown (lyd), William Hedgcock (lyd)
 Den lange rejse hjem – R. T. Layton (fotografisk), Ray Binger (fotografisk), Thomas T. Moulton (lyd)
 Øglernes Kamp – Roy Seawright (fotografisk), Elmer A. Raguse (lyd)
 Rebecca – Jack Cosgrove (fotografisk), Arthur Johns (lyd)
 Havørnen – Byron Haskin (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 Familien Robinson og piraterne – Vernon L. Walker (fotografisk), John O. Aalberg (lyd)
 Tyfonen – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), Loren L. Ryder (lyd)
 Women in War – Howard Lydecker (fotografisk), William Bradford (fotografisk), Ellis J. Thackery (fotografisk), Herbert Norsch (lyd)
 1941: Jeg vil have vinger – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), Louis Mesenkop (lyd)
 Sydhavspigen – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), Louis Mesenkop (lyd)
 Flight Command – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Douglas Shearer (lyd)
 Den usynlige kvinde – John P. Fulton (fotografisk), John D. Hall (lyd)
 Ulf Larsen – Byron Haskin (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 Lady Hamilton – Lawrence W. Butler (fotografisk), William A. Wilmarth (lyd)
 Topper vender tilbage – Roy Seawright (fotografisk), Elmer A. Raguse (lyd)
 A Yank in the R.A.F. – Fred Sersen (fotografisk), Edmund H. Hansen (lyd)
 1942: Orkanens høst – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), William L. Pereira (fotografisk), Louis Mesenkop (lyd)
 Den sorte svane – Fred Sersen (fotografisk), Roger Heman Sr. (lyd), George Leverett (lyd)
 Luftens musketerer – Byron Haskin (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 De flyvende tigre – Howard Lydecker (fotografisk), Daniel J. Bloomberg (lyd)
 Den usynlige mand og Gestapo – John P. Fulton (fotografisk), Bernard B. Brown (lyd)
 Junglebogen– Lawrence W. Butler (fotografisk), William A. Wilmarth (lyd)
 Mrs. Miniver – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Warren Newcombe (fotografisk), Douglas Shearer (lyd)
 Flåden klarer sig  – Vernon L. Walker (fotografisk), James G. Stewart (lyd)
 En af vore maskiner savnes  – Ronald Neame (fotografisk), C. C. Stevens (lyd)
 Når mænd er bedst – Jack Cosgrove (fotografisk), Ray Binger (fotografisk), Thomas T. Moulton (lyd)
 1943: Dybets helte – Fred Sersen (fotografisk), Roger Heman Sr. (lyd)
 Amerikas Luftvaaben – Hans F. Koenekamp (fotografisk), Rex Wimpy (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 Bombe-eskadrille B-19  – Vernon L. Walker (fotografisk), James G. Stewart (lyd), Roy Granville
 Nordstjernen – Clarence Slifer (fotografisk), Ray Binger (fotografisk), Thomas T. Moulton (lyd)
 Døtre af U.S.A. – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), George Dutton (lyd)
 Stand By for Action – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Donald Jahraus (fotografisk), Michael Steinore (lyd)
 1944: 30 sekunder over Tokyo – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Donald Jahraus (fotografisk), Warren Newcombe (fotografisk), Douglas Shearer (lyd)
 The Adventures of Mark Twain – Paul Detlefsen (fotografisk), John Crouse (fotografisk), Nathan Levinson (lyd)
 Days of Glory – Vernon L. Walker (fotografisk), James G. Stewart (lyd), Roy Granville (lyd)
 Secret Command – David Allen (fotografisk), Ray Cory (fotografisk), Robert Wright (fotografisk), Russell Malmgren (lyd), Harry Kusnick (lyd)
 Usynlige lænker – Jack Cosgrove (fotografisk), Arthur Johns (lyd)
 Under Stars and Stripes – Farciot Edouart (fotografisk), Gordon Jennings (fotografisk), George Dutton (lyd)
 Wilson – Fred Sersen (fotografisk), Roger Heman Sr. (lyd)
 1945: Mirakelmanden – John P. Fulton (fotografisk), Arthur Johns (lyd)
 Captain Eddie – Fred Sersen (fotografisk), Sol Halperin (fotografisk), Roger Heman Sr. (lyd), Harry M. Leonard (lyd)
 Troldbunden – Jack Cosgrove
 Operation Helvede – A. Arnold Gillespie (fotografisk), Donald Jahraus (fotografisk), R. A. MacDonald (fotografisk), Michael Steinore (lyd)
 1001 nat – Lawrence W. Butler (fotografisk), Ray Bomba (lyd)
 1946: Elvira går igen – Thomas Howard
 Stjålne dage – William C. McGann
 1947:  Den grønne delfins gade – A. Arnold Gillespie og Warren Newcombe (fotografisk) Douglas Shearer og Michael Steinore (lyd)
 De ubesejrede – Farciot Edouart, Devereux Jennings, Gordon Jennings, W. Wallace Kelley, Paul Lerpae (fotografisk) George Dutton (lyd)
 1948: Drømmen om hende – Paul Eagler, J. McMillan Johnson, Russell Shearman og Clarence Slifer (fotografisk), Charles L. Freeman og James G. Stewart (lyd)
 Deep Waters – Ralph Hammeras, Fred Sersen, Edward Snyder og Roger Heman Sr
 1949: Fantomet fra Afrika
 Olie - flydende guld
 1950:  Måneskibet
 Samson og Dalila
 1951: Verdens undergang  (eneste nominerede)
 1952: Rejsen mod det ukendte (eneste nominerede)
 1953: Klodernes kamp (eneste nominerede)
 1954: En verdensomsejling under havet
 Atomforsker forsvundet
 Politiet og uhyret
 1955: Broerne ved Toko-Ri
 Mørkets eskadrille
 Og regnen kom
 1956: De ti bud – John P. Fulton
 Kampen på dødskloden – A. Arnold Gillespie, Irving G. Ries og Wesley C. Miller
 1957: Fjenden under havet – Lydeffekter af Walter Rossi (Note: Kun listet som reference; dette er ikke en Visuel Effekt-vinder.)
 Sejren over Atlanten – Visuelle effekter af Louis Lichtenfield
 1958: Tommeliden – Visuelle effekter af Tom Howard
 Kampen under stillehavet – Visuelle effekter af A. Arnold Gillespie Lyd: Harold Humbrock
 1959: Ben-Hur – Visuelle effekter af A. Arnold Gillespie og Robert MacDonald, Lyd: Milo B. Lory
 Rejsen til jordens indre – Visuelle effekter af L.B. Abbott og James B. Gordon, Lyd: Carl Faulkner
 1960: Rædselsrejsen – Visuelle effekter af Gene Warren og Tim Baar
 S.O.S. 'Claridon' synker – Visuelle effekter af Augie Lohman
 1961: Navarones kanoner  – Visuelle effekter af Bill Warrington, Lyd: Vivian C. Greenham
 Hop med professoren – Visuelle effekter af Robert A. Mattey og Eustace Lycett
 1962: Den længste dag – Visuelle effekter af Robert MacDonald, Lyd: Jacques Maumont
 Mytteri på Bounty – Visuelle effekter af A. Arnold Gillespie Lyd: Milo B. Lory

Visual Effekt-priser
Fra 1963 blev prisen skandaliseret stort set som vi kender den i dag. Det er dog nogle undtagelse, hvor en enkelt film modtog en Oscar uden nogen form for konkurrence; disse er markeret med et †.

1960'erne

1970'erne

1980'erne

1990'erne

2000'erne

2010'erne
Fra 2010 øgede man antallet af nominerede til 5.

Visuelle effekter

Oscar for bedste visuelle effekter


أرخيلاوس الأول المقدوني (باليونانية القديمة:Άρχέλαος Α΄ὁ Μακεδών) كان ملك مملكة مقدونيا القديمة من العام 413 ق.م. إلى العام 399 ق.م. وذلك بعد موت بيرديكاس الثاني. وهو ابن بيرديكاس الثاني من قبل امرأة كانت جارية لديه، حصل أرخيلاوس الأول على العرش بعد قتله لعمه، وابن عمه (الذي هو في الوقت نفسه أخوه الغير شقيق)، والذي كان الوريث الشرعي للعرش المقدوني، وبالرغم من ماضيه هذا إلا أنه أثبت بأنه حاكم قادر ورحيم، عرفت مقدونيا خلال فترة حكمه العديد من التغييرات الجذرية في الإدارة الرسمية والجيش والتجارة. خلفه على عرش مقدونيا كراتيروس المقدوني.

استلامه السلطة
انتهى حكم بيرديكاس الثاني بوفاته وفي أثناء ذلك كانت مقدونيا متحالفة مع أثينا. وعندما استلم أرخيلاوس السلطة قام باستغلال الظروف التي كانت تمر بها أثينا وقلب موازيين الأمور واستطاع التخلص من التحالف مع أثينا والتي كانت تشكل تهديدا كبيرا على مقدونيا لنصف القرن.

ففي أواخر العام 413 ق.م. واجه الأثينيون هزيمة ساحقة في سيراكوزي حيث تحطم معظم أسطولهم البحري. الأمر الذي ترك الأثينيين في حاجة ماسة إلى كمية ضخمة من الخشب لبناء السفن الجديدة فقام أرخيلاوس بتحديد السعر الذي أراده. وجهز الأثينيين بكل سخاء بالخشب الذي احتاجوه. وكاعتراف منهم لمعروف أرخيلاوس هذا، قام الأثينيين بتشريف أرخيلاوس وأطفاله بعناوين وألقاب كـ «بروخينوس» (منصب ولقب بمعنى السفير الفخري) وأويرغيتيس (لقب بمعنى الواهب الطوعي).

إصلاحاته ومساهماته
قام أرخيلاوس بالعديد من الإصلاحات الداخلية.وأصدر عملة جيدة كما أنه بنى معاقل ومناجم جديدة، استحوذ على طرق رئيسية (مهمة لحركة الجيش)، وحسن إدارة الجيش، خصوصا إدارة سلاح الفرسان والمشاة (هوبليت).

كان أرخيلاوس معروفا كرجل ثقافة وفن حيث اشتهر برعايته واتصالاته الثقافية والفنية حتى جنوب اليونان. وفي قصره الجديد في بيلا (حيث أنها أصبحت عاصمة المقدونيين الجديدة بدلا عن أيجة) استضاف الكثير من الشعراء العظماء والفنانين التراجيديين ومن بينهم أغاثون وأويريبيديس (الذي كتب مآسيه في كتابه المسمى أرخيلاوس وباكخاي) بالإضافة إلى الموسيقيين، والرسامون، ومن بينهم زويخيس (الرسام الأكثر شهرة من وقته).

كما أعاد أرخيلاوس تنظيم الألعاب الأولمبية وجعلها مهرجانا دينيا مليء بالمسابقات الموسيقية والرياضية التي تشرف الإله زيوس الأوليمبي والـ «موزيس» (إلهات إلهام) في ديون. وهكذا أصبحت مقدونيا في عصره مركز الثقافة والفن والرياضة حيث كان أمهر الرياضيين يأتون للمشاركة في الألعاب الأولمبية من كل أرجاء اليونان ولم يقف أرخيلاوس متفرجا فقط بل عمد أيضا إلى المشاركة والفوز ببعض الألعاب كفوزه في لعبة الـ «تيثريبون» (سباق العربات) والألعاب البيثية ، وفي العام 399 ق.م. توفي أرخيلاوس أثناء قيامه برحلة صيد على يد عشيقه كراتيروس المقدوني (هناك روايات أخرى انظر مقالة كراتيروس المقدوني).

آراء المؤرخين
 أكد المؤرخ ثوكيدايديس بأن الأعمال التي قام بها أرخيلاوس فاقت أعمال ومساهمات كل أسلافه.
 وصفه كلاودياس أيلييانوس، بأنه الملك الذي استطاع مقدونيا إلى قوة عظمى

وصلات خارجية
 عملة أرخيلاوس
 أسلاف أرخيلاوس

مصادر
 أرسطو «السياسة» 5, 10.
 ديودورس الصقيلي 13, 19; 13, 103; 14, 37.
 أفلاطون «حوارات غورغياس»
 ثوكيدايديس تاريخ الحرب البيلوبونيسية 2, 100.
 ويليم سميث (I, 1870) الصفحــ261-262ــات

مراجع وهوامش

حكام في القرن 5 ق م
لاعبو قوى مقدونيون قدماء
ملكيون مقدونيون في القرن 4 ق م
ملكيون مقدونيون في القرن 5 ق م
مواليد القرن 5 ق م
وفيات 399 ق م

أرخيلاوس الأول المقدوني


Lorenzo James Fluxá Cross (Palma de Maiorca, 23 de novembro de 2004), também conhecido como Lorenzo Fluxá Jr. ou simplesmente Lorenzo Fluxá, é um automobilista hispano-britânico.

Carreira

Fórmula Regional
Fluxà disputou o Campeonato Asiático de F3 (atual Campeonato de Fórmula Regional Asiática) de 2021 com a equipe BlackArts Racing. Ele marcou 25 pontos e terminou em 14º na classificação final, três posições à frente do companheiro de equipe Rafael Villagómez, mas também cinco posições atrás de seu outro companheiro de equipe em tempo integral, Cem Bölükbaşı.

Em fevereiro de 2021, foi anunciado que Fluxá faria sua estreia no Campeonato de Fórmula Regional Europeia com a Van Amersfoort Racing, fazendo parceria com o rival do título da Fórmula 4 dos Emirados Árabes Unidos, Francesco Pizzi e Mari Boya. Seu melhor resultado no campeonato sendo um décimo segundo lugar em uma corrida afetada pela chuva na Bélgica, o espanhol terminou em 25º na classificação geral, sendo o único piloto da Van Amersfoort a não somar nenhum ponto.

No início de 2022, Fluxá participou do recém-rebatizado Campeonato de Fórmula Regional Asiática, pilotando para a equipe R-ace GP. Tendo conquistado um pódio na primeira rodada, com ele terminando em décimo no campeonato.

Para sua campanha principal, Fluxá permaneceu com a R-ace GP, para a disputa da Fórmula Regional Europeia. Fluxá terminou em décimo segundo na classificação final, atrás dos companheiros de equipe, Hadrien David e Gabriel Bortoleto.

No início de 2023, Fluxá participou do Campeonato de Fórmula Regional do Oriente Médio de 2023, com a equipe Mumbai Falcons por toda a temporada.

Em sua campanha principal, o piloto se manteve na Fórmula Regional Europeia pela terceira temporada consecutiva em 2023, mas se transferindo para a Prema Racing, tendo Andrea Kimi Antonelli e Rafael Câmara como companheiros de equipe.

Fórmula 3
No final de setembro de 2022, Fluxá participou do teste de pós-temporada do Campeonato de Fórmula 3 da FIA com a equipe Van Amersfoort Racing durante o segundo e o terceiro dia.

Ligações externas

Pilotos de automóvel da Espanha
Pilotos do Campeonato de Fórmula Regional Europeia
Pilotos do Campeonato de Fórmula Regional Asiática
Pilotos do Campeonato de Fórmula Regional do Oriente Médio
Naturais de Palma de Maiorca

Lorenzo Fluxá


Ringstabekk Station (Ringstabekk stasjon) er en metrostation på Kolsåsbanen på T-banen i Oslo. Stationen åbnede 15. august 2011 som erstatning for den gamle Ringstabekk Station og Tjernsrud Station, der blev nedlagt 1. juli 2006 i forbindelse med opgraderingen af Kolsåsbanen til metrostandard. Den nye station ligger imellem de to gamle.

Der er både T-bane og sporvej ved stationen, men det er kun T-banen, der stopper der. Årsagen er at der ikke er plads til en ekstra perron til sporvognene, der derfor kun stopper på nabostationerne Jar og Bekkestua.

Eksterne henvisninger

T-banestationer i Oslo
Etableret i 2011

Ringstabekk Station


Gadget și Gadgetinii este un serial de animație francez. Este un spin-off al seriei Inspectorul Gadget din 1983. Seria a fost o coproducție între SIP Animation, Fox Kids Europe, DIC Entertainment Corporation, M6 Métropole Télévision, Channel 5 UK și Mediatrade S.P.A.

Gadget și Gadgetinii este astăzi proprietatea DHX Media, care deține drepturile pentru majoritatea bibliotecii DiC.

Seriale de animație
Seriale de televiziune din 2002

Gadget și Gadgetinii


Sansür, çeşitli kavramların çeşitli yollarla kontrol altına alınmasıdır. Genelde hükûmet tarafından uygulanır. En somut amacı toplumu korumak ve devletin üzerinde kontrol sağlayacağı şekilde geliştirmektir. Genellikle toplumu etkileyen durumlarda/eylemlerde uygulanır ve ifade özgürlüğünü bastırma amacı güdebilir. Ayrıca, sansür, toplu iletişimden kimi düşünceleri ve konseptleri çıkarma yoluyla algıyı kontrol etme eylemi olarak da nitelendirilebilir. Sansüre uğrayan şeyler tek bir kelimeden başlı başına bir kavrama kadar değişebilir ve değer sisteminden, ahlâkî yargılardan etkilenebilir.

Ayrıca bakınız
İnternet sansürü

Kaynakça

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Sansür


Mozambik Kurtuluş Cephesi (daha çok FRELIMO kısaltması ile tanınır, Portekizce: Frente de Libertação de Moçambique) 1975 yılında bağımsızlığını kazandığından beri Mozambik'i yöneten siyasi partidir. Ana dayanağı azınlık olan Shangaan etnik grubudur. Kurtuluş önderleri ve parti liderleri Fabio Symplicio'dur.

Tarihi
Portekiz Sömürge Savaşları sırasında, UDENAMO (Türkçe: Mozambik Ulusal Demokratik Birliği) başta olmak üzere birkaç milliyetçi grubun bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Mozambik Bağımsızlık Savaşı'nı başlatarak ülkenin sömürge yönetiminden kurtulmasını sağlamış ve Karanfil Devrimi'nin ardından ülkenin özgürlüğünü kazanmasına liderlik etmiştir. 1975 yılında iktidar partisi haline gelerek Mozambik Halk Cumhuriyeti'ni kurmuştur.

FRELIMO, Rodezya İç Savaşı sırasında Zimbabve'nin bağımsızlığı için savaşan gruplara destek sağlamıştır. Bunun sonucunda, ülke içerisinde Güney Afrika tarafından desteklenen bir muhalefet oluşmuş ve RENAMO'nun kurulmasıyla, Mozambik İç Savaşı başlamıştır. Kırsal bölgelerde üslenerek vur-kaç taktikleri kullanan RENAMO, bölge ülkeleriyle çatışmalara girmiş ve sivillere karşı şiddet uygulamıştır.

Küba ve Tanzanya'dan askeri, Sovyetler Birliği, Çin ve Doğu Almanya'dan ise diplomatik destek gören FRELIMO karşısında, RENAMO'yu destekleyen ülkeler Güney Afrika ve İsrail'le sınırlı kalmıştır.

1990'lı yıllardan itibaren Güney Afrika'dan aldığı destek azalan ve askeri gücünü kaybetmeye başlayan RENAMO, taraflar arasında anlaşmanın sağlanmasının ardından silah bırakmış ve çalışmalarına siyasi bir parti olarak devam etmiştir. 1994 yılında ülkede yapılan ilk demokratik seçimleri kazanan FRELIMO, bugüne kadar yapılan bütün seçimlerde Cumhuriyet Meclisi'nde çoğunluğu sağlamayı başarmıştır.

İdeoloji
Tanzanya'da kurulduğu tarihlerde milliyetçi bir yapıda olan FRELIMO, Mozambik Bağımsızlık Savaşı'nın ilerleyen dönemlerinde Marksizm-Leninizm'i benimsemiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından diğer birçok siyasi parti gibi ideolojik değişime uğramış, sosyal demokrasi ve demokratik sosyalizme yönelmiştir.

FRELIMO, Sosyalist Enternasyonal'in bir üyesi olmakla birlikte, FLMSA (Türkçe: Güney Afrika'nın Eski Kurtuluş Hareketleri) içerisinde yer alan siyasi partilerle de birlikte hareket etmektedir.

Ayrıca bakınız

 FRELIMO Merkez Komitesi Siyasi Bürosu
 Mozambik Bağımsızlık Savaşı

Gerilla örgütleri
Mozambik'teki siyasi partiler
Ayaklanmalar
Tek parti rejimlerinde iktidar olmuş siyasi partiler
Sosyalist Enternasyonal
Ulusal kurtuluş hareketleri
Mozambik'te ayrılıkçılık
Portekiz'de ayrılıkçılık
1962'de kurulan siyasi partiler

Mozambik Kurtuluş Cephesi


United Soccer League (USL) je nogometna liga u kojoj igraju klubovi iz SAD-a i Kanade. Osnovana je 2010. godine pod nazivom USL Pro, a od 2015. godine nosi naziv United Soccer League.

O ligi
United Soccer League je dio organizacije United Soccer Leagues (USL) koja je do 2009. godine vodila lige drugog i trećeg ranga u SAD-u i Kanadi – USL First Division i USL Second Division. Dio klubova je osnovao novu ligu – NASL, ali je Nogometni savez SAD-a (USSF, US Soccer) za 2010. godinu napravio privremenu ligu drugog ranga – USSF Division 2 Professional League. USL je u rujnu 2010. godine objavio da za 2011. kreće liga naziva USL Pro (također i kao USL PRO) od članova USL-a koji se nisu pridružili NASL-u, te klubova USL Second Division.
USL Pro je uz NASL trebala biti liga drugog ranga, ali je USSF status drugog ranga dodijelio NASL-u, tako da je USL Pro ostala liga trećeg ranga.
Prva sezona USL Pro je startala 2011. godine u kojoj je bilo 15 klubova iz SAD-a, Antigve i Barbude i Portorika, ali su klubovi iz Portorika ubrzo odustali od natjecanja zbog financijskih problema.
Liga je 2013. godine postigla dogovor s MLS-om da postane razvojna liga za MLS, koji bi ukinuo svoju ligu za rezervne igrače, a klubovi USL-a bi postali filijale momčadi iz MLS-a, ili bi rezervne momčadi MLS-a nastupale u USL Pro. U 2013. su članovi USL Pro igrali utakmice s klubovima MLS Reserve League, koji su se računali za poredak u USL Pro. Liga je tako dobila još momčadi – bilo rezervnih momčadi ili filijala MLS klubova, bilo novih neovisnih klubova, te je liga podijeljena na konferencije i od USSF-a je zato zatraženo da se dodijeli status drugog ranga (Division II status), a liga je za 2015. rebrandirana kao USL.  6. siječnja 2017. je US Soccer donio odluku da USL uz NASL postaje liga drugog ranga.

Sustav natjecanja
U ligi sudjeluje 30 klubova (27 iz SAD-a i 3 iz Kanade) podijeljenih i dvije konferencije – Istočnu (Eastern) i Zapadnu (Western). U ligaškom dijelu klubovi igraju 32 utakmice, a osam najboljih iz svak konferencije ulazi u doigravanje koje se igra na ispadanje na jednu utakmicu. Pobjednici doigravanja po konferencijama igraju završni susret naziva USL Championship Game. Najbolja momčad ligaškog dijela dobiva naslov Commissioner's Cup.

Članovi lige

Sudionici 2017.

Bivši članovi

Napomene:

Dosadašnji prvaci

Doigravanje

Regularna sezona
 Posdebljano označeni osvajači Commissioner's Cupa

Pregled plasmana klubova

Poveznice
 Major League Soccer
 North American Soccer League
 Nogometni savez SAD-a
  The US Soccer History Archives – United Soccer Leagues Statistical History, Part 5 (2009-present)
 SoccerStatsUS
 soccerstats.us, wayback

Izvori

Nogomet u SAD-u
Nogomet u Kanadi
SAD

United Soccer League


Dan sjećanja ili službeno Dan sjećanja na žrtve Domovinskog rata i Dan sjećanja na žrtvu Vukovara i Škabrnje obilježava se 18. studenoga svake godine kao državni blagdan i neradni dan u Republici Hrvatskoj kao trajno sjećanje na sve žrtve Domovinskog rata. Kako žrtve Vukovara i Škabrnje, najmasovnije u Domovinskom ratu, povezuje isti datum i potreba za dostojnim odavanjem počasti svakoj žrtvi, krajem 2019. godine Hrvatski sabor izglasao je novi Zakon o blagdanima, spomendanima i neradnim danima u kojem je uveden novi blagdan (praznik) 18. studenog na dan pada grada Vukovara u znak sjećanja na sve žrtve Domovinskog rata.

Pozadina

Jugoslavenska narodna armija i srpske paravojne postrojbe intenzivno su opsjedale i granatirale grad Vukovar od kraja kolovoza do sredine studenog 1991. godine. Uz slabo naoružane i malobrojne hrvatske branitelje kako iz Vukovara tako i iz svih dijelova Hrvatske, grad su branili i pripadnici drugih etničkih skupina, branitelji među kojima su bili Srbi, Mađari, Rusini, Ukrajinci, Slovaci i Nijemci. Suprotstavljali su im se deseci tisuća vojnika, pripadnika Jugoslavenske narodne armije (JNA) i srpskih paravojnih snaga koji su bili znatno bolje opremljeni. Zbrinuli su deset puta više topništva i sto puta više granata, mina i drugog streljiva.

Nakon višemjesečne opsade i uništenja kakvo Europa nije vidjela od 2. svjetskog rata, 18. studenog 1991. godine pao je grad Vukovar. Otprilike 7000 projektila dnevno je padalo na grad tijekom tromjesečne opsade, čime je uništeno otprilike 85 posto objekata u gradu.

Nakon pada grada protjerano je na tisuće nesrba, na tisuće je prevezeno u logore u Srbiji, a stotine osoba pogubljeno je na obližnjoj farmi Ovčara i na drugim mjestima. Tijekom opsade Vukovara i nakon nje poginulo je više od 3000 vojnika i civila, od čega 86 djece. Više od 300 stanovnika Vukovara i dalje se vodi kao nestalo.

Značaj bitke za Vukovar
Pad Vukovara označio je početak hrvatskog rata za neovisnost od tadašnje Jugoslavije koji je odnio otprilike 20 000 života. Bitka za grad bila je ključna za Hrvatsku jer je zaustavila jugoslavenske snage dovoljno dugo da Zagrebu da vremena za naoružavanje i pripremu trupa. Vukovar se smatra simbolom otpora i žrtvom koja je dovela do hrvatske pobjede u ratu iako je sama bitka bila izgubljena. Hrvatska je naposljetku dobila rat za neovisnost od Jugoslavije i postala suverena i neovisna država. Simbolički rat u Hrvatskoj definitivno je okončan baš na mjestu gdje se i zahuktao, u hrvatskom Podunavlju i Vukovaru, mirnom reintegracijom hrvatskog Podunavlja u ustavnopravni poredak Republike Hrvatske, što se formalno dogodilo 15. siječnja 1998. godine.

Stradanje Škabrnje
Istog dana u zadarskom zaleđu nemilosrdnom akcijom etničkog čišćenja pala je i Škabrnja, u kojoj su zločinci pobili 84 branitelja i civila. Škabrnja i selo Nadin etnički su očišćeni od nesrpskog stanovništva i pripojeni Republici Srpskoj Krajini, gdje su ostali sve dok ih hrvatske snage nisu reintegrirale u ustavno pravni poredak Republike Hrvatske 1995. godine. Do danas za ratni zločin u tom ravnokotarskom mjestu 1991. nitko nije odgovarao.

Obilježavanje

U spomen na stradanja Vukovara i Škabrnje i njihovih stanovnika u Domovinskom ratu Hrvatski sabor proglasio je 18. studenog 1999. Dan sjećanja na žrtve Domovinskog rata i Dan sjećanja na žrtvu Vukovara i Škabrnje.

Deseci tisuća ljudi iz svih krajeva Hrvatske i svijeta posjećuju Vukovar na Dan sjećanja gdje je i centralna komemoracija na taj dan kako bi odali počast žrtvama pada grada 1991. godine. Komemorativna povorka, poznata pod nazivom "Kolona sjećanja", u kojoj su uključene braniteljske udruge i obitelji stradalnika, šetnjom ulicama grada Vukovara od Vukovarske bolnice do Memorijalnog groblja žrtava iz Domovinskog rata u Vukovaru na istočnom ulazu u grad, gdje je pokopana većina kako hrvatskih branitelja tako i većina civila koji su pogubljeni tijekom rata prilikom opsade grada.

Na Memorijalnom groblju žrtava iz Domovinskog rata na taj dan državni vrh Republike Hrvatske ,članovi Hrvatskog Sabora, predstavnici stranih veleposlanstava u Zagrebu te raznih drugih organizacija i udruga, polaganjem vjenaca i paljenjem svijeća tradicionalno uz minutu šutnje odaju počast svim žrtvama rata za slobodnu Hrvatsku. Na licu mjesta, na memorijalnom groblju održava se i prigodna misa za sve pokojnike i stradale tijekom Domovinskog rata u cijeloj Republici Hrvatskoj.

Komemoracija se takodjer održava i diljem Hrvatske u većini gradova koji imaju ulicu nazvanu po gradu Vukovaru, gdje se uz ceste po običaju pale lampioni i polaže cvijeće, čime se odaje počast žrtvama bitke za Vukovar i svim poginulima u Domovinskom ratu u Republici Hrvatskoj.

U povodu Dana sjećanja održavaju se različite komemorativne biciklističke karavane i pješačke ture iz više gradova Hrvatske te Bosne i Hercegovine prema Vukovaru.

Svake godine, tradicionalno beogradska nevladina organizacija 'Žene u crnom' šetnjom, paljenjem svijeća i uz transparente obilježava godišnjicu pada Vukovara u centru Beograda. Unatoč brojnim prijetnjama nasiljem od strane ekstremne srpske desnice, 'Žene u crnom' svake godine odaju počast Vukovaru i Srebrenici, te podsjećaju na zločine koji su počinjeni tijekom devedesetih godina te se zalažu za suočavanje s prošlošću. Uz pozive srbijanskim vlastima da otvore vojne arhive, utvrde odgovornost i pokrenu postupke zbog zločina u Vukovaru.

2021. godine, u povodu obilježavanja 30 godina od 1991., poglavar Srpske pravoslavne crkve Porfirije je tokom liturgije u Sabornoj crkvi Preobraženja Gospodnjeg u Zagrebu pozvao vjernike da zapale svijeću i upute molitvu za sve postradale u Vukovaru.

Spomenik Ruža hrvatska svečano je otkriven 16. studenoga 2021. godine ispred Nacionalne memorijalne bolnice Vukovar i podignut je u spomen na trudnicu Ružicu Markobašić i njezinog nerođenog sina Antuna, koji su ubijeni na Ovčari u studenom 1991. godine.

Zvon za Vukovar
U znak sjećanja na žrtvu Vukovara točno u 18 sati i 11 minuta tradicionalno zazvone zvona svih crkvi u Republici Hrvatskoj.

'Zvon za Vukovar' - inicijativa je vukovarskog franjevačkog samostana. Na taj način poziva se sve građane na molitvu za žrtve zlodjela, ali i za one koji su ih počinili, te kako bi spriječili zaborav. Preporučuje "prikladna i upečatljiva zvonjava od 10 minuta, dovoljno jaka i trajna da pošalje poruku i istakne razliku uobičajenog zvona" Hrvatski biskupi tradicionalno tada pozivaju na molitvu za sve žrtve Domovinskog rata.

Izvori

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Zakon o proglašenju Vukovara mjestom posebnog domovinskog pijeteta, Narodne novine 25/2020

Blagdani u Hrvatskoj
Komemoracija Domovinskog rata


Ralph Nelson (August 12, 1916 – December 21, 1987) was an American film and television director, producer, writer, and actor. He was best known for directing Lilies of the Field (1963), Father Goose (1964), and Charly (1968), films which won Academy Awards.

Life and career
Nelson was born in Long Island City, New York. He served in the U.S. Army Air Corps as a fighter pilot and flight instructor during World War II.

Before the war ended, he had a play on Broadway: "The Wind Is Ninety" ran from June to September 1945. Kirk Douglas was in the cast.

Nelson directed the acclaimed episode "A World of His Own" of The Twilight Zone (he should not be confused with The Twilight Zone's production manager, Ralph W. Nelson). He also directed both the television and film versions of Rod Serling's Requiem for a Heavyweight.

He directed Charly, the 1968 film version of Flowers for Algernon, for which Cliff Robertson won an Academy Award, as well as several racially provocative films in the 1960s and early 1970s, including  the Academy Award-winning Lilies of the Field, ...tick...tick...tick..., Christmas Lilies of the Field, The Wilby Conspiracy, and Soldier Blue. The starring role in "Lilies" led to Sidney Poitier winning the Academy Award for Best Actor.

Nelson also directed the Cary Grant comedy Father Goose, the offbeat Soldier in the Rain with Jackie Gleason and Steve McQueen, the crime story Once a Thief, and Rita Hayworth's last film, The Wrath of God. He both directed, and briefly appeared in, Duel at Diablo, starring James Garner and Sidney Poitier.

Nelson's other credits include several episodes of TV's Starsky & Hutch, the '70s camp horror classic Embryo, and A Hero Ain't Nothin' but a Sandwich.

A television drama about mounting the live show of Requiem for a Heavyweight called The Man in the Funny Suit was made in 1960, with Nelson both writing and directing. Nelson, Serling, Red Skelton, Keenan Wynn and Ed Wynn appeared in it as themselves.

He returned to TV in the late 1970s with a string of TV movies, including a sequel to Lilies of the Field called Christmas Lilies of the Field which starred Billy Dee Williams, Maria Schell, and Fay Hauser.

Death
He died in 1987 in Santa Monica, California at the age of 71.

Filmography

Director

Film
 Requiem for a Heavyweight (1962)
 Lilies of the Field (1963)
 Soldier in the Rain (1963)
 Fate Is the Hunter (1964)
 Father Goose (1964)
 Once a Thief (1965)
 Duel at Diablo (1966)
 Counterpoint (1968)
 Charly (1968)
 ...tick...tick...tick... (1970)
 Soldier Blue (1970)
 Flight of the Doves (1971)
 The Wrath of God (1972)
 The Wilby Conspiracy (1975)
 Embryo (1976)
 A Hero Ain't Nothin' but a Sandwich (1977)
Television
 Ford Startime - "The Jazz Singer" (1959)
 Playhouse 90 - "Requiem for a Heavyweight" (1956)
 Blood Money (1957)
 A World of His Own (1960)
 The Farmer's Daughter (1963) Episode: "The Speechmaker: Part 1"
 The Man Who Bought Paradise (1965)
 Lady of the House (1978)
 Because He's My Friend (1978)
 Christmas Lilies of the Field (1979)
 You Can't Go Home Again (1979)

Actor
 Stump Run (1959)
 Lilies of the Field (1963) - Mr. Ashton (uncredited)
 Duel at Diablo (1966) - Col. Foster
 Counterpoint (1968) - Belgian Officer (uncredited)
 Charly (1968) - Convention Speaker (uncredited)
 ...tick...tick...tick... (1970) - New York driver caught in speed trap (uncredited)
 Soldier Blue (1970) - Agent Long
 The Wrath of God (1972) - Executed Prisoner (uncredited)

References

External links

1953 Time Magazine

1916 births
1987 deaths
20th-century American businesspeople
20th-century American male actors
20th-century American male writers
20th-century American screenwriters
American film directors
American male film actors
American male screenwriters
American male television actors
Film producers from New York (state)
Male actors from New York City
Military personnel from New York City
Military personnel from New York (state)
People from Long Island City, Queens
Primetime Emmy Award winners
Screenwriters from New York (state)
United States Army Air Forces officers
United States Army Air Forces personnel of World War II
United States Army Air Forces pilots of World War II

Ralph Nelson


El gato ensombrerado viaja por todos lados es una serie de animación estadounidense-británica-canadiense-indio-irlandés americano basada en los libros de Dr. Seuss. La serie fue estrenada el 11 de septiembre de 2010 por PBS Kids en los Estados Unidos, CITV en el Reino Unido, Treehouse TV en Canadá, Star Utsav en India, y TG4 en Irlanda.

Personajes
 El gato del sombrero: Es el protagonista de la serie, gato ficticio que enseña a dos niños animales de otro lugar para conocer más sobre sus actividades.

 Pez: Mascota anterior de Conrad y Sally (actualmente es del gato del sombrero). Aparece en los libros, en la serie original y en la película (anteriormente estaba molesto).

 Cosa 1 y Cosa 2: Ayudantes de El gato del sombrero. Aparecen peneen los libros, en la serie original y en la película.

Series de televisión animadas
The Cat in the Hat
Gatos de ficción
Programas de televisión iniciados en 2010
Programas de televisión educativos
Series dobladas al español en Chile
Series de televisión animadas basadas en libros
Programas de televisión de PBS


Svijet

Događaji

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Događaji

 Statut zadarskih mornara i ribara

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Pravo u 1475.


Lumina cerului nocturn reprezintă o emisie slabă de lumină în atmosferă, care face ca noaptea să nu fie întuneric total.
Fenomenul optic a fost descris pentru prima dată de astronomul suedez Anders Jonas Ångström în 1868.

Strălucirea cerului pe timp de noapte, vizibilă și în lipsa Lunii, prezintă următoarele componente:
 Lumina atmosferei (sau airglow) în proporție de 37 %: este emisă la o altitudine mai mare de 80 km de către atomii și moleculele atmosferei terestre. Intensitatea sa este minimă către zenit și crește către orizont, iar spectrul său prezintă un fond continuu care se extinde de la 400 nm până în infraroșu la circa 1200 nm, peste care se suprapun linii și benzi de emisie ale unor atomi (de oxigen, azot, sodiu, hidrogen, heliu) și molecule (de oxigen, azot sau hidroxil). Intensitatea luminoasă prezintă variații diurne, sezoniere și seculare și variații dependente direct de activitatea solară. Cele mai mari variații sunt puse în evidență la banda de emisie din infraroșu a hidroxilului (OH), la liniile de emisie de 557,7 și 630 nm ale oxigenului neutru, precum și la linia de 589,3 nm a sodiului neutru.
 Lumina interplanetară (lumina zodiacală și antisolară, 34 %) este generată de lumina solară împrăștiată de particulele de praf din spațiul interplanetar.
 Lumina integrată a stelelor contribuie cel mai puțin la lumina cerului nocturn.

Vezi și
 Lumină zodiacală
 Lumină antisolară
 Lumină solară

Bibliografie
 Dicționar de astronomie și astronautică, Editura Științifică și Enciclopedică, București 1977

Fenomene optice atmosferice
Lumină

Lumina cerului nocturn


Unione Rugby Sannio (Fundado el 27 de agosto de 1998) es una sociedad dedicada al rugby, situada en San Giorgio del Sannio, Benevento, Italia. Es miembro de la FIR.

Comienzos

La sociedad fue fundada en 1998 para dar vida a un proyecto de rugby de "alta calidad" con la iniciativa de un grupo de veinte miembros fundadores de las tres asociaciones implicadas en las décadas de rugby en Sannio, con estrecha consulta con la más antigua tradición de rugby de la región.

Los fundadores están involucrados en el proyecto desde el principio, con la contratación de varios de los mejores entrenadores de FIR. Decenas de atletas entraron por los propietarios, y en el circuito de los equipos representativos de la juventud se mezclan por un equipo ejecutivo que, además de la figura de la pasión, constantemente se refiere a las modalidades del sacrficio.

Salón de la Fama
 Updated on March 6, 2011.

Jugadores destacados

 Fabio Tirelli
 Claudio Gaudiello
 Andrea Porrazzo
 Roberto Napoli
 Juan Sebastián Francesio
 Alejandro Krancz
 Alejo Corral
 Alfredo Giuria

Enlaces externos

Equipos de rugby de Italia
Deporte en la provincia de Benevento

Unione Rugby Sannio


بنيدر، منطقة من مناطق محافظة الأحمدي في الكويت. سميت بهذا الاسم نسبة إلى بندر وهي تعني ميناء في اللغة الفارسية. تعتبر المنطقة سياحية حيث يوجد بها الكثير من المنازل التي تطل على البحر.

المراجع

محافظة الأحمدي

بنيدر


Wayne Anthony Allwine () a fost un actor american pentru Walt Disney Company. El este cunoscut mai ales ca vocea lui Mickey Mouse, rol deținut timp de 32 de ani. Allwine a fost căsătorit cu actrția Russi Taylor, care joacă rolul lui Minnie Mouse din 1986. El a murit în 2009 din cauza unor complicații cauzate de diabet.

Note

Nașteri în 1947
Decese în 2009
Decese cauzate de diabet
Oameni ai companiei Disney

Wayne Allwine


La Sociedad Nacional de Salvamento Marítimo o SNSM, () es una organización de voluntariado francesa, dedicada a labores de búsqueda y rescate en aguas francesas (tanto en Europa como en los territorios franceses de ultramar. La SNSM se fundó en 1967 con la fusión de la Société Centrale de Sauvetage des Naufragés (fundado en 1865) y los Hospitaliers Sauveteurs Bretons (1873)

En el ano 2009 la SNSM intervino 2816 veces (aproximadamente 50% de todas la intervenciones de salvamento) y salvo 5,400 vidas.

Dispone de los siguientes buques:
40 Buques de rescate y salvamento por todo tiempo
25 Buques de rescate y salvamento de Clase 1 (hasta Fuerza 8)
64 Buques de rescate y salvamento de Clase 2 (hasta Fuerza 7)
21 Buques de rescate y salvamento de Clase 3 (hasta Fuerza 3)
425 otros embarcaciones ligeros (incluido motos acuáticas)

A diferencia de la situación en España, la SNSM no es el único organismo que presta servicio de salvamento en mar (bomberos y gendarmería) y solo tiene responsabilidad de salvamento y rescate. Las tareas de lucha contra la contaminación marítima y el control del tráfico marítimo dependen de "Affaire Maritimes" y control de tráfico y la asistencia a embarcaciones depende la Prefectura Marítima.

Véase también
 Royal National Lifeboat Institution
 Sociedad de Salvamento y Seguridad Marítima
 US Coast Guard

Enlaces externos

Salvamento marítimo
Organizaciones no gubernamentales de Francia

Société Nationale de Sauvetage en Mer


Ave alt bölgesi, Portekiz'in Avrupa kıtasında bulunan istatistiki alt bölgelerinden biridir. Norte bölgesinde bulunur.

Belediyeler
Bölgede 8 belediye (Por.: concelho) yer almaktadır.

 Cabeceiras de Basto
 Celorico de Basto
 Fafe
 Guimarães
 Póvoa de Lanhoso
 Vieira do Minho
 Vila Nova de Famalicão
 Vizela

Ave (Portekiz)


حسين صلاح الدين ولد في 14 أبريل 1881 وتوفي في 20 سبتمبر 1948، هو كاتب وشاعر وعالم مالديفي.
يعتبر أكثر كتاب المالديف شهرة وقد وقع تكريمه كأحد المساهمين البارزين في الأدب المالديفي في فترة شهدت تطورات كبيرة على الساحة الأدبية المالديفية.

حياته
ولد حسين صلاح الدين في 14 أبريل 1881. وقد تلقى تعليمه في جزيرة ميدهو (Meedhoo) في أدو أتول (Addu Atoll). وقد درس على أستاذه العلم الشيخ الحافظ إبراهيم ثاكوروفان ثم على يدي الشيخ محمد جمال الدين نائب ثوتثو (Naib Thutthu). وحسين صلاح الدين هو مؤسس المدرسة المجيدية القائمة إلى اليوم في مدينة ماليه. كما أنه تولى عدة مناصب هامة في حكومة المالديف. وهو معروف بمساهماته البارزة في الأدب المالديفي، بما في ذلك ترجمة كتب متنوعة من العربية والأوردو والفارسية إلى لغة المالديف الديفيهي.
ومن المسؤوليات التي تقلدها في الحكومة المالديفية السكرتارية والوزارة الأولى للمجلس. كما أنه عمل كمدير للمدرسة المجيدية وهي أول مؤسسة تعليمية في جزر المالديف ة تقع قبالة مقر إقامة حسين صلاح الدين. وقد أصبح وهو ما يزال شابا مدعيا عموميا لجزر المالديف، كما أنه عمل كرئيس للعدالة لمدة طويلة.
وقد عمل طوال حياته في الهيئة الأدبية الوطنية التي أقامها الرئيس محمد أمين ديدي. كما أن صلاح الدين معروف بأنه قد نشر عددا من أشهر الكتب والقصائد المؤثرة في الديفيهي. ومن أهم الكتب التي ألفها قصة ذون بيفان، وقصة ثاكوروفان الأعظم، والشيخ زبير وأصبح مفسرا لأعمال أكبر شاعرين مالديفيين، النعمان ومريام، من خلال مجموعتين من الأعمال الشعرية: نجم الصباح الأول والثاني، والأهم من ذلك كتابه الشهير : سيرة النبي محمد والذي نقل فيه إلى لغة الديفيهي عدة كتب عربية حول النبي.

تأثيره وتراثه
 من آثاره تسجيل إذاعي حول السيرة النبوية كان يقدمها بالإذاعة المالديفية في شهر رمضان. وهذه السيرة تعكس روح الكتابة المالديفية، ومع ذلك فإن السيرة كانت مجرد ترجمة لأعمال عربية حول الموضوع.
 أما قصة ثاكوروفان الأعظم فهي تعتبر رواية حول حياة وزمن البطل الوطني السلطان محمد ثاكوروفان الأعظم. وقد اعتمد في كتابته على الرواية الشعبية الشفوية وعلى الأساطير المرتبطة بحياة الرجل. ومع ذلك فصلاح الدين استعمل أسلوبه الأدبي الخاص في الكتابة، وبقي وفيا للرواية الشعبية، والنتيجة تتمثل في أنها تعتبر إحدى ملاحم المالديف. ومع ذلك فإن قصة محمد ثاكوروفان ليست أكثر من رواية شعبية أو حدث معاصر بقي مثار التساؤل. ولا غرو فاليوم الوطني في المالديف يحتفى به في ربيع الأول إحياء لتحرير جزر المالديف من الغزو البرتغالي.
هذا وقد أصبحت بعض الأبيات الشعرية لصلاح الدين أمثالا تردد في المالديف، وتدرس أشعاره في مدارس البلاد في المستوى التعليمية من السادسة إلى العاشرة.
 النعمان ومريام اعتبرها البعض أحد أصعب الروايات المكتوبة في لغة الديفيهي. وقد نشرت لأول مرة عام 1934، وتدور أحداثها بعد ستين سنة من ذلك التاريخ أي في المستقبل. وقد تعرض فيها صلاح الدين إلى بعض المسائل من مثل حقوق المرأة والتربية والتأثير الأجنبي وكل المسائل التي من الممكن اعتبارها غريبة على قارئ الثلاثينات. وبالعودة إليها فإن العديد من القراء يرون أن الرواية تصف المالديف لعام 1994. غير أن المتكلمين بالديفيهي العصرية يجدون صعوبة في قراءتها نظرا لجملها الطويلة ولثراء لغتها.

وفاته
توفي حسين صلاح الدين يوم 20 سبتمبر 1948 ودفن في كولومبو بسريلانكا.

وصلة خارجية
 موقع مهدى لحسين صلاح الدين بلغة الديفيهي

مواليد 1881
وفيات 1948
كتاب مالديفيون
كتاب مالديفيون في القرن 20

حسين صلاح الدين


Se entiende por fisiteísmo a la asignación a las deidades, de una forma física, ya sea vegetal, animal o mineral y de unos atributos; práctica asociada fundamentalmente a los antiguos griegos y en menor extensión a los romanos.

En la moderna teología judía y cristiana, el Dios de Abraham es considerado un espíritu trascendente, sin partes del cuerpo. Sin embargo, un vestigio de fisiteísmo es evidente en algunos pasajes de la Biblia, como en Éxodo 33:23 cuando Dios dice a Moisés: "Luego apartaré mi mano, y verás mis espaldas; pero mi cara no se verá."

También Dios es descrito de una manera similar a una persona física en Génesis 3:8, "Y oyeron luego el ruido de los pasos de Yavé Dios caminando en el jardín con el frescor del día, y Adán y su mujer se escondieron de la vista de Yavé Dios entre los árboles del jardín." Al parecer, tales versos fisiteísticos son un tema de controversia. Los primeros seguidores del gnosticismo  consideraron como evidente que el Dios judeocristiano fue, de hecho, un demiurgo imperfecto, totalmente separado del superior Dios trascendente.

En Éxodo 3:2, cuando Dios habla a Moisés, "El Ángel de Yavé se le apareció en forma de llama de fuego en una zarza. Vio que la zarza estaba ardiendo pero no se consumía."

En otras ocasiones, también se llama fisiteísmo a la veneración de los poderes físicos de la naturaleza.

Véase también
 Teísmo
 Teriomorfismo
 Antropoteísmo

Enlaces externos
 From physitheism to psychotheism en freefictionbooks.org. Consultado el 11 de octubre de 2011.

Teísmos
Personificaciones

Fisiteísmo


Laboe (dansk: Labø) er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Probstei i den nordlige del af Kreis Plön. Kreis Plön ligger i den østlige/centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Laboe er beliggende ca. 19 km nord for delstatshovedstaden Kiel og ligger ved ved østbredden af den yderste ende af Kielerfjorden, én af de tættesbesejlede vandveje i verden. Laboe ligger ved vestenden af det skov- og sørige landskab Probstei og hører historisk til Holsten.

Nabokommuner
Laboe grænser til Brodersdorf, Stein, Lutterbek, Wendtorf og Heikendorf. Nærområdet til Laboe omfatter omkring 10.000 indbyggere.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Plön

Laboe


Ova akçaağacı (Acer campestre), Sapindaceae familyasından 15–25 m boy, 1m çap yapabilen akçaağaç türü.

Morfoloji
Yaşlı gövdenin düzensiz çatlaklı, koyu renkli kalın bir kabuğu vardır. Genç sürgünler önceleri tüylü, sonra çıplaktır. Tomurcuklar yeşilimsi esmer renkli pullarla örtülü olup üzeri tüylüdür. Yapraklar 5–10 cm büyüklüğünde, çoğunlukla 3-5 lopludur. Lopların uçları küttür. Dip tarafı yürek gibidir. Her iki yüzü gençken yumuşak tüylü, sonra tüylüdür. Koparıldığında süt çıkan uzun bir sapı vardır. Yapraklar sonbaharda dökülmeden önce sarı ya da kırmızı renkler alır. Yapraklanmayı izleyen sarı-yeşil çiçekler, dik duran şemsiyemsi kurullar halindedir. Meyvenin kanatları arasında 180 derecelik açı bulunmaktadır

Özodunu kırmızı, ağır ve güç yarılır.

Doğal olarak Avrupa, Kafkasya ve Türkiye'de bulunur.

campestre
Azerbaycan ağaçları
Türkiye'deki odunsu taksonlar
Akdeniz florası
Avrupa ağaçları
Avrupa'daki bahçe bitkileri
Asya'daki bahçe bitkileri
1753'te tanımlanan bitkiler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Ova akçaağacı


Şuayb, ( Türkçe: Doğru yolu gösteren), Tanah'taki Yitro olduğu sanılan Yahudi din büyüğüydü. Yahudilik ve Hristiyanlık'ta aziz, İslam'da ise bir peygamber olduğuna inanılır.

Hayatı

Tevrat'a Göre
Şuayb ayrıca Tevrat'ta önemli bir yere sahiptir. Musa'nın kayınpederidir ve Tevrat'ta geçen Yitro ile aynı kişidir. Tevrat'a göre ahlaki değer yargıları zayıf bir şehir olan Medyen'de Yitro önceleri putperest inanca sahipken daha sonra tek tanrı inancına dönmüştür ve peygamber olmuştur. Peygamber olması ile Midyan şehrindeki putperestlerce dışlanmıştır. Şuayb yaşadığı süre boyunca damadı Musa'ya her zaman destek olmuş, birçok tavsiyelerde bulunmuş ve Musa da ona karşı saygıda kusur etmemiş ve tavsiyelerinin çoğuna uymuştur. Tevrat'ta Yitro'ya olan saygı ifadesi olarak Tevrat'ın 54 alt bölümünden birine Yitro adı verilmiştir.

Yitro'nun kızı olan Sippora'dan Musa'nın iki oğlu olmuş, Musa bunlara Gerşom ve Eliezer adlarını vermiştir. Musa, firavuna halkını salması için gitmeden evvel karısı ve iki çocuğunu Yitro'ya bırakmıştır. Yitro, kızı ve torunları daha sonra Mısır çıkışında çölde Musa'ya katılmıştır. Urfa'ya bağlı Harran yakınlarında bulunan Şuayb Şehri, yerel inanca göre Şuayb'in yaşayıp vefat ettiği yerdir.

Dinî kaynaklarda Şuayb
Kur'an'a göre Medyen halkının peygamberi olan Şuayb, İbrahim'in soyundandı. Musa Mısır'dan kaçtıktan sonra geldiği Medyen ülkesinde Şuayb'in kızıyla evlendi. Şuayb Medyenlilere Allah'ın birliğine inanmalarını, ölçü ve tartıda dürüst olmalarını ve münafıklıktan uzak durmalarını bildirdi. Onlar bu öğütlere uymayınca Allah tarafından lanetlendiler, deprem ve ateş yağmuruyla yok edildiler. (A'raf Suresi: 85, Hûd Suresi: 84, Şu'arâ Suresi: 186)

Medyen halkı Tevrat'ta Midianlılar adıyla anılan kavimdir. Bugünkü Suriye'nin güneyi ile Ürdün ve Hicaz'ın kuzeyine denk gelen alanda oturdular. Tevrat'a göre Musa Mısır'dan kaçtığında Midianlılara sığınarak 40 yıl onların arasında yaşadı. Baş rahipleri Yetro'nun kızıyla evlendi. İsrailoğulları, Musa Peygamber önderliğinde Mısır'dan ayrıldıklarında da Midianlılardan yardım gördüler. Ancak daha sonra Midianlılar onlara düşman olup Allah'ın gazabına uğradılar. Tüm şehirleri ateşle yok edildi. Tevrat Midian halkının İbrahim soyundan olduğunu belirtir.

Medyenliler'in Asur ve Hitit kaynaklarında adı geçen ve Harran yöresinde yerleşik oldukları anlaşılan Mitanniler olup olmadığı açık değildir.

Peygamberler
İslam peygamberleri

Şuayb


Dario I (; Darayan; Darew ou Darev) foi xá de Pérsis no , sucedendo seu pai . Foi sucedido por seu filho . Em seus dracmas de prata, no anverso, o rei está usando uma tiara com símbolo de crescente e estrela, aba de orelha e decorada com pedras preciosas. No verso, o rei está de frente para um altar de fogo e segurando um cetro, com uma inscrição em aramaico d'ryw mlk' brh wtprdt mlk ("Dario, o Rei, filho de Autofradates, o Rei").

Bibliografia

Persas do século I a.C.
Xás de Pérsis

Dario II de Pérsis


Aršak I. od Iberije (gruz. არშაკ I), iz dinastije Artaksida, bio je kralj Iberije od 90. do 78. pr. Kr. Poznat je isključivo iz srednjevjekovnih gruzijskih kronika.

Bio je sin armenskog kralja Artavazda I., a postavljen je na iberijsko prijestolje nakon što su se iberijski plemići pobunili protiv kralja Farnadžoma, i ubili ga. Iberijski plemići su ga, navodno, izabrali jer je bio oženjen princezom iz dinastije Farnavazida, vjerojatno sestrom smaknutog kralja Farnadžoma. Izvještaj o njegovoj vladavini vrlo je kratak. Navodi se samo da je vladao bez većih problema i da je utvrdio grad Tsunda u Džavahetiji.

Na prijestolju ga je naslijedio Artak.

Izvori

Artaksidi

Aršak I. od Iberije


The Kajuk language, Ekajuk (also spelled Akajo and Akajuk), is an Ekoid language (of the Niger–Congo family) spoken in the Cross River State and some surrounding regions of Nigeria.

The Ekajuk are one of several peoples who use the nsibidi ideographs.

References

External links
Sample paragraph in Ekajuk
Ekajuk basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database

Ekoid languages
Languages of Nigeria

Kajuk language


Franjevački samostan i crkva sv. Marije su bili rimokatolički samostan i crkva bosanskih franjevaca u Fojnici.

Zbog rastućeg broja rimokatoličkih vjernika, rudara i pratećih obrtnika, u Fojnicu su došli svećenici. Najprije su došli iz Dubrovnika. Prvo su došli svjetovni svećenici, potom dominikanci. Nakon svjetovnih svećenika i dominikanaca, u Fojnicu su došli početkom 14. stoljeća franjevci. Izabrali su naseliti se u najživljem dijelu naselja, lokaciji gdje su se ljudi okupljali i trgovali. Vidljivo iz imena: Pazarnica, Trgovišće ili Pazarišće. Franjevci su došli vjerojatno iz Srebrenice.

To je u današnjem sjevernom dijelu Fojnice. Izgradili su malu crkvu posvećenu Blaženoj Djevici Mariji. Uz nju su sagradili i prikladni samostan.

Nema pouzdanih vijesti o rušenju franjevačkog samostana i crkve prilikom turskog osvojenja Bosne 1463. godine. Samostan je bio uz prolazni put, bilo je sve većih potreba za smještaj gostiju, fratri su često bili uznemiravani i uskoro je srušen. Franjevci su poslije sagradili novi na današnjem mjestu 1502. godine.

Na mjestu tog starog samostana sv. Marije danas je muslimansko groblje, najstarije među muslimanskim grobljima u Fojnici.

Izvori

 Građevine u Fojnici
Fojnica

Franjevački samostan i crkva sv. Marije u Fojnici


DC Universe Online o DCUO es un juego MMORPG de Sony Online Entertainment. El Director Creativo Ejecutivo del juego es Jim Lee, junto a Carlos D'Anda, JJ Kirby, Oliver Nome, Eddie Núñez, Livio Ramondelli, y Michael López. Chris Cao, desarrollador de EverQuest, fue el director del juego desde el lanzamiento hasta mayo de 2011, aunque más tarde renunció para ser reemplazado por Mark Anderson, que anteriormente era el director de arte. Geoff Johns es el escritor principal actualmente.

El primer arte conceptual para el juego fue lanzado el 4 de julio de 2008 y el primer tráiler, el 14 de julio de 2008. El lanzamiento del juego se produjo en enero de 2011.

El modelo de ingresos fue basado en una suscripción de $ 14.99 por mes, en lugar de usar las microtransacciones. El 19 de septiembre de 2011 se anunció que el juego sería gratis para jugar en octubre. Desde el 1 de noviembre el juego es gratis para todos gracias al modelo F2P.

Historia
DC Universe Online transcurre en el presente, pero la secuencia de apertura tiene lugar en un futuro desgarrado por la guerra que representa la batalla final entre los héroes más grandes del mundo y villanos.

Esta batalla tiene lugar en las ruinas de la Metrópolis, la cual continúa entre los superhéroes y los villanos comandados por Lex Luthor, quien usa a Wonder Woman para a atraer Superman desde el sol, donde se encontraba para recuperar su poder.

La batalla culmina con la muerte de Superman a manos de Lex Luthor, muriendo también Wonder Woman, Flash, Hal Jordan y Green Arrow, quedando, Batman y el Joker como los únicos sobrevivientes. Lex Luthor mira al cielo para proclamar su victoria y ve la flota de guerra de Brainiac que llena el vacío.

La escena vuelve a la Atalaya del presente, donde el "futuro" Lex Luthor está contando la historia a los actuales Superman, Batman y Wonder Woman. Lex Luthor explica que la mortal guerra final entre los héroes y villanos fue provocada por las manipulaciones sutiles de Brainiac.

Con los seres más poderosos del planeta muertos, Brainiac tiene la intención de utilizar los datos de piratas para crear un ejército de metahumanos bajo su control, lo que facilita la conquista de la Tierra. Como el único sobreviviente de la guerra, Luthor no pudo hacer nada para resistir la subyugación del planeta de Brainiac.

Luthor explica que fue capaz de sobrevivir en secreto, finalmente recuperar los datos robados y la energía de la nave de Brainiac en forma de "exobytes", nanobots del tamaño de los dispositivos que pueden unirse a una gran cantidad de vida y les dan sus propios superpoderes. Finalmente, después de diseñar una máquina del tiempo, Lex Luthor viaja al pasado para liberar los exobytes en la atmósfera de la Tierra hoy en día. Los héroes están indignados, pero Luthor explica que debido a que él ha hecho esto, pronto miles de metahumanos se crearán a partir de seres humanos ordinarios.

En el segundo tráiler del juego, "In Lex we Trust", nos encontramos con que la descripción de Lex de acontecimientos que condujeron a su llegada en el momento actual no son como él lo describe a los héroes. El tráiler comienza con Lex reviviendo a su compañero, Fractura, que está inconsciente. Lex explica que las fuerzas de Brainiac ya han penetrado en la Fortaleza de la Soledad y que su tiempo se está acabando. Cuando se acercan a una cámara de portal del tiempo, un erradicador Brainiac ataca a Fractura que, utilizando una pequeña granada, destruye los aviones tripulados robóticamente. Los dos llegan al portal, que estabiliza Batman, cuyo rostro está desfigurado y con un brazo sustituido por una prótesis robótica debido a las heridas de la batalla de los villanos y héroes. A medida que más erradicadores entran en la cámara, Luthor comenta que su armadura está dañada y que no puede deshacerse de ellos. Batman le dice a Fractura que debe tomar los exobytes y pasar por el portal, atacando a los erradicadores. Lex, viendo la oportunidad que había estado esperando, mata a Fractura y lo describe como "una rata de laboratorio excelente." Como Luthor está a punto de entrar en el portal, Batman le dice a Luthor "Iré por ti", a lo que Lex le responde: "No, no lo harás", y activa una secuencia de autodestrucción. El villano entra en el portal y la Fortaleza de la Soledad sufre explosiones masivas. Llega a un callejón oscuro, probablemente hoy en día. Es recibido por su "yo" presente que dice que ha llegado tarde.

Jugabilidad
El jugador toma el lugar de un héroe, creado por él mismo, que al comienzo de la historia se encuentra en la nave de Brainiac como muchos otros metahumanos. En la personalización, podremos elegir a un mentor, que será uno de los superhéroes de la Trinidad de DC para que nos guíe, también podremos elegir nuestros poderes, y basar nuestra apariencia en los personajes de la editorial. Sin embargo, no necesariamente, debemos ser héroes, ya que también podemos tomar el rol de villano, con Lex Luthor, Circe y el Guasón como mentores. La personalidad está presente, entre ser Seductor/a, Poderoso/a, Cómico/a, Primitivo/a y Serio/a. Nuestro modo de movimiento o desplazamiento, que se puede basar en volar, correr, acrobacias o flotar.

Tras liberarse de su celda, el héroe debe atravesar la nave enfrentándose a los sirvientes de Brainiac. Esto sirve como tutorial para los movimientos y ataques básicos para aprender a ser un héroe. Finalmente, tras lograr liberarse y ayudar a los héroes a proteger la Tierra, el personaje es hecho miembro de la Liga de la Justicia o La Sociedad, dependiendo de ser héroe o villano y haciendo misiones para aumentar su nivel y habilidades.

El arquetipo de las misiones presenta al héroe siguiendo una historia episódica. Cada misión es asignada por un héroe/villano u Oráculo. El mapa muestra con una flecha la dirección del lugar de la misión. Una vez que terminamos lo asignado, debemos ingresar a un edificio/estructura o sitio cerrado a buscar a un compañero o buscar al superhéroe/villano responsable. Una vez terminada la misión, se muestra una cinemática con estilo de cómic que sirve como introducción al personaje en cuestión o muestra lo ocurrido después. Además, ganamos objetos, experiencia y puntos de habilidad.

Actualizaciones
El juego recibe actualizaciones, primero de Sony Online Entertainment y después por Daybreak company tanto para arreglar bugs como Eventos de Temporada que agregan nuevos misiones y episodios a la trama. Hay 3 eventos que suelen repetirse cada año: Survival Mode, Legends PvE y Stabilizer Fragment Instances. DC Universe Online ofrece contenido descargable o episodios que expanden el universo con nuevas y más difíciles misiones, nuevos estilos, trajes y continuaciones de historias.

Personajes

Héroes
  Alpha Lanterns
 Ambush Bug
 Aquaman
 Átomo
 Batichica
 Batman
 Batwoman
 Chico Bestia
 Canario Negro
 Relámpago negro
 Booster Gold
 Shazam
 Cyborg
 Doctor Fate
 Donna Troy
 Etrigan el Demonio
 Fuego
 Firestorm
 Flash (Jay Garrick)
 Flash (Barry Allen)
 Flash (Wally West)
 Flecha verde
 Linterna Verde (Alan Scott)
 Linterna Verde (Guy Gardner)
 Linterna Verde (Hal Jordan)
 Linterna Verde (John Stewart)
 Linterna Verde (Kyle Rayner)
 Chica Halcón
 Hombre Halcón
 Cazadora
 Kid Flash
 Kilowog
 Krypto
 Detective Marciano
 Mera
 Nightwing
 Oracle
 Power Girl
 PREGUNTA
 Raven
 Red Tornado
 Rip Hunter
 Robin
 Spectre
 Starfire
 Estática
 Acero
 Supergirl
 Superman
 La cosa del pantano
 Wildcat
 Wonder Girl
 Mujer Maravilla
 Zatanna

Villanos
 Abra Kadabra
 Amo de los Espejos
 Amo del Océano
 Amon Sur
 Arkillo
 Atrocitus
 Bane
 Bizarro
 Black Manta
 Brainiac
 Black Adam
 Cerebro
 Bruno Mannheim
 Calculadora
 Capitán Boomerang (Digger Harkness)
 Capitán Boomerang (Owen Mercer)
 Capitán Frío
 Catwoman
 Chang Tzu
 Cheetah
 Chemo
 Circe
 Clayface
 Deathstroke
 Doctor Psycho
 Doctor Silvana
 Doomsday
 Eclipso
 Estrella del Mal
 Félix Fausto
 General Zod
 Giganta
 Gorilla Grodd
 El Guasón
 H.I.V.E.
 Harley Quinn
 Hermano Ojo
 Hermano Sangre
 Mago del Clima
 Silencio
 Isis
 Cocodrilo Asesino
 Killer Frost
 Klarion el Chico Brujo
 Kordax
 Krona
 Kyle Abad
 Lady Shiva
 Lex Luthor
 Lion-Mane
 Lyssa Drak
 Manhunters
 Mayor Fuerza
 Metallo
 Monsieur Mallah
 Non
 Ola de calor
 Sr. Frío
 Sr. Mxyzptlk
 Parallax
 Parásito
 El Pingüino
 El Flautista
 Hiedra Venenosa
 Reina Abeja
 Consulta y Echo
 Ra's al Ghul
 El Acertijo
 El Espantapájaros
 Sinestro
 Solomon Grundy
 Talia al Ghul
 T.O. Morrow
 Top
 Toyman
 Trickster
 Trigon
 Dos Caras
 Ultra-Humanidad
 Ursa
 Vándalo Salvaje
 Veronica Cale
 Vice
 Whisper A'Daire
 General Zod
 Profesor Zoom

Otros Personajes

 Amanda Waller
 Comisario  James Gordon
 Harvey Bullock
 Jack Ryder
 Jeremías Arkham
 Jimmy Olsen
 Jonathan y Martha Kent
 John Constantine
 Jor-El
 Lana Lang
 Lois Lane
 Lucius Fox
 Maggie Sawyer
 Perry White
 Pete Ross
 Vicki Vale

Modalidades
Hay 3 tipos de jugadores:

 Free: Cuentan con el juego base (Free to play).
 Prémium: Han gastado 5 dólares en el juego.
 Legendario (suscriptores mensuales):  El modo Legendario tiene toda la potencia del juego a su alcance, ya que disfruta de todas las actualizaciones y DLC's (expansiones) que el juego ha recibido, puede manejar un slot más amplio de armas, piezas de armadura y consumibles. Tienes derecho a crear más jugadores en tu misma cuenta y no hay límite de dinero.

Comics
Una serie de cómics fue lanzada del 2011 al 2012, contando con la participación de Marv Wolfman como escritor y Mike S. Miller y Adriana Melo entre sus dibujantes. Su línea argumental transcurre en el universo anterior al de los eventos actuales, antes del enfrentamiento final entre superhéroes y supervillanos. La serie, que pasó de semanal a bisemanal, consta de 52 números.

Recepción
El videojuego recibió reseñas generalmente positivas de parte de los críticos. Para agosto de 2014, el juego tiene 18 millones de usuarios registrados, y es el número uno como juego free-to-play generando ingresos en Playstation 3 y Playstation 4.

Referencias

Enlaces externos
 Website Oficial Página Oficial
 DC Universe Online Canal Oficial de YouTube
 DC Universe Online Página oficial de Facebook
  Twitter Oficial
 DC Universe Online Wiki

Videojuegos para PlayStation 3
Videojuegos para Windows
Videojuegos de rol multijugador masivo en línea
Videojuegos de Sony Interactive Entertainment
Videojuegos de DC Comics
Videojuegos de 2011
Videojuegos con universos paralelos
Obras de Geoff Johns
Mundos persistentes

DC Universe Online


Michael David Faist, né le  à Gahanna en Ohio (États-Unis) est un acteur, chanteur et danseur américain. Il est notamment connu pour son rôle de Riff dans West Side Story de Steven Spielberg, qui lui vaut une nomination comme meilleur acteur dans un second rôle à la  cérémonie des British Academy Film Awards.

Biographie

Filmographie
Source : Internet Movie Database
 2012 :  de Dan Sallitt
 2015 : Les Secrets des autres de Patrick Wang
 2016 : Our Time de Marc Lucas
 2017 :
 I Can I Will I Did de Nadine Truong
 Active Adults de Aaron Fisher-Cohen
 2018 :  de Fritz Böhm
 2020 : The Atlantic City Story de Henry Butash
 2021 : West Side Story de Steven Spielberg
 2022 : Pinball : The Man Who Saved the Game de Austin et Meredith Bragg
 2023 : Challengers de Luca Guadagnino
 2024 : The Bikeriders de Jeff Nichols

Distinctions

Récompenses

 2018 : Grammy Award du meilleur album de comédie musicale pour Dear Evan Hansen

Nominations
 2017 : Tony Award du meilleur second rôle masculin dans une comédie musicale pour Dear Evan Hansen

 2022 :
 Meilleur acteur dans un second rôle aux British Academy Film Awards pour West Side Story
 Meilleur acteur dans un second rôle aux IFJA Awards pour West Side Story
 Meilleur acteur dans un second rôle aux National Society of Film Critics Awards pour West Side Story

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1992
Acteur américain
Danseur américain du XXIe siècle

Mike Faist


Rastløs er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Asger Krøjer Kallesøe.

Handling
44-årige Tinna, der er eksmisbruger, har været igennem et veloverstået behandlingsforløb og vil nu vende om på sit liv. Hendes søn, Martin, der også er misbruger, sover på hendes værelse på halvvejshjemmet, hvor hun bor. Da Tinna mod al forventning får et arbejde på en café, beslutter hun at smide sin søn ud. Tinna prøver at passe ind på arbejdet, mens hendes søn plager hende om at sove hos hende, fordi han ikke har andre steder at gå hen. Martin møder op på caféen og de to har et opgør, der får skæbnesvangre følger.

Medvirkende

 Sarah Boberg, Tinna
 Elliott Crosset Hove, Martin
 Sophie Zinckernagel, Majbritt
 Esben Dalgaard Andersen, Claus
 Siir Tilif, Jasmin
 Mads Riisom, Andreas Hamilton
 Marek Magierecki, Pusher

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2015

Rastløs


جزيرات الحاج حميدة هي مجموعة ست جزيرات صغيرة تابعة لأرخبيل قرقنة الذي يقع قبالة الساحل الشرقي للبلاد التونسية.

مراجع

جزر تونس

جزيرات الحاج حميدة


Die Scottish Premier League wurde 2006/07 zum neunten Mal ausgetragen. Es war zudem die 110. Austragung der höchsten Fußball-Spielklasse innerhalb der Scottish Football League, in welcher der Schottische Meister ermittelt wurde. In der Saison 2006/07 traten 12 Vereine in insgesamt 38 Spieltagen gegeneinander an. Jedes Team spielte jeweils dreimal gegen jedes andere Team, also insgesamt 33 Spiele. Danach wurde die Liga auf zwei Hälften geteilt, in denen diese Mannschaften noch einmal gegeneinander spielten. Bei Punktgleichheit zählte die Tordifferenz.

Celtic Glasgow gewann zum insgesamt 41. Mal in der Vereinsgeschichte die schottische Meisterschaft. Die Bhoys qualifizierten sich als Meister für die Champions League Saison-2007/08. Vizemeister Glasgow Rangers spielte auch in der Champions League wegen der verbesserten Position von Schottland in der UEFA-Fünfjahreswertung. Der unterlegene Pokalfinalist Dunfermline Athletic, sowie der Drittplatzierte FC Aberdeen qualifizierten sich für den UEFA-Pokal. Dunfermline Athletic stieg am Saisonende in die First Division ab. Mit 20 Treffern wurde Kris Boyd von den Glasgow Rangers Torschützenkönig.

1. Runde

Tabelle

2. Runde

Meisterschafts-Play-offs

Abstiegs-Play-offs

Die Meistermannschaft von Celtic Glasgow
(Berücksichtigt wurden Spieler mit mindestens fünf Einsätzen; in Klammern sind die Einsätze und Tore angegeben)

Torschützenliste

Auszeichnungen während der Saison

Einzelnachweise

Weblinks
 Scottish Premier League 2006/07 bei statto.com
 Scottish Premier League 2006/07 in der Datenbank der Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
 Scottish Premier League 2006/07 bei www.kicker.de

2006/07
Fußballsaison 2006/07

Scottish Premier League 2006/07


An Thyridachne tisserantii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Edward Hubbard. An Thyridachne tisserantii in nahilalakip ha genus nga Thyridachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thyridachne

Thyridachne tisserantii


Emma Charlotte Duerre Watson (d. 15 Nisan 1990, Paris) İngiliz oyuncu, model ve aktivisttir. Watson, Harry Potter film serisinde canlandırdığı Hermione Granger karakteriyle tanındı. Hermione olarak kadroya dahil olduğunda yalnızca dokuz yaşındaydı ve daha önce yalnızca okul gösterilerinde oynamıştı. 2001'den 2011'e kadar Daniel Radcliffe ve Rupert Grint'le beraber sekiz Harry Potter filminde rol aldı. Watson, Harry Potter serisindeki çalışmalarından çok sayıda ödül ve 10.000.000 sterlinin üzerinde para kazandı.

Watson ilk mankenlik deneyimini, 2009'da Burberry'nin sonbahar–kış sezonunda yaptı. 2013 yılının Ekim ayında Empire dergisi tarafından dünya çapında yapılan ankette "En Seksi Film Yıldızı" seçildi. 2007'de Watson iki yapımda yer alacağını duyurdu: Bale Papuçları romanının televizyon uyarlaması ve Despero adlı animasyon film. Bale Pabuçları filmi 2007'de gösterime girdi ve 5,2 milyon seyirci elde etti; Amerikalı yazar Kate DiCamillo'nun romanından uyarlanan Despero ise 2008'de yayınlandı ve 70 milyon dolar gişe hasılatı elde etti.

Watson, 2011'den 2014'e kadar zamanını hem film çalışmaları hem de eğitimine devam ederek sürdürdü. Mayıs 2014'te Brown Üniversitesi İngiliz Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Sonra, Burberry ve Lancôme moda şirketlerinin reklam kampanyalarına model olarak dâhil oldu. Bir moda danışmanı olarak, People Tree şirketi için giyim tasarımlarında yardımcı oldu. 2017 yılında Disney'in 1991 yapımı filminin yeniden uyarlanması olan Güzel ve Çirkin filminde Belle'i canlandırdı.

Hayatı

İlk yılları
Emma Watson, her ikisi de İngiliz avukat olan Jacqueline Luesby ve Chris Watson'ın kızı olarak Paris, Fransa'da doğdu. Watson'ın büyükannelerinden biri Fransız'dır. 5 yaşına kadar Paris'te yaşadı. Anne ve babasının boşanmalarının ardından, annesi ve erkek kardeşiyle birlikte Oxfordshire'a taşındı.

Eğitimi
Altı yaşından beri oyuncu olmak isteyen Watson senelerin birinde Stagecoach Sahne Sanatları'nın Oxford şubesinde eğitim gördü; yarım günlük tiyatro okulu olan Stagecoach'ta şan, dans ve oyunculuk dersleri aldı. On yaşına geldiğinde, içlerinde Arthur: The Young Years ve The Happy Princein de aralarında bulunduğu çeşitli Stagecoach yapımlarında ve okul oyunlarında oynadı, fakat Harry Potter serisinden önce hiç profesyonelce çalışmadı. Watson, Parade dergisinin 2007'de yapmış olduğu röportajında "Film serilerinin ölçeği hakkında hiçbir fikrim yoktu. Fikrim olsaydı, düpedüz boğulurdum." şeklinde demeç verdi. 25 Mayıs 2014'te Brown Üniversitesi İngiliz Edebiyatı alanında lisans derecesi ile mezun oldu ve Twitter hesabından cübbeli ve kepli bir fotoğrafını yayınladı.

Özel hayatı
Watson boşanan ailesinin yeni eşleri ve çocuklarıyla geniş bir ailede büyüdü. Babasının Nina ve Lucy isimli ikizleri ve kendinden 4 yaş küçük Toby isimli çocuğu vardır. Annesinin yeni eşinden iki çocuğu vardır (Emma Watson'ın üvey kardeşleri) ve düzenli olarak onlarla kalmaktadır. Kardeşi Alexander iki Harry Potter filmlerinde gözüktü ve BBC yapımı Ballet Shoes 'da üvey kardeşleri Pauline Fossil karakterinin gençliği rolünü canlandırmıştır.

Annesi ve kardeşiyle Oxford'a taşınan Emma 2003 yılının sonuna kadar The Dragon School 'da okumuş daha sonra Headington School 'a geçmiştir. Film setleri sürerken Watson ve akranları günde 5 saatten fazla özel ders aldı. Filme konsantre olmasına rağmen eğitimine başarılı bir şekilde devam etmiştir. 2006 Haziranında General Certificate of Secondary Education(Liseyi bitirme sınavları) sınavına girmiş ve 10 dersten 8'inden A* ve 2'sinden A notunu almıştır. Brown Üniversitesi'nde (ABD) eğitim görmüş ve bu üniversiteden mezun olmuştur.

Watson Harry Potter serisinden 10 milyon sterlinden fazla kazanmıştır, böyle bir parayı yapacağı hiçbir işte kazanamayacağını kabul etmektedir. Filmlerden kazandığı parayı ailesine vermiş ve üniversite masrafları için bankaya koymuştur. Ancak okulu bitirdiği zaman tam manasıyla aktris olmaya başlayacağını belirten Watson "İnsanlar neden istemediğimi anlamıyorlar... Fakat okul hayatı arkadaşlarımın arasında olmak beni koruyor. Bu benim gerçek hayatta olmamı sağlıyor" demiştir. Çalışırken olumlu olmaya çalıştığını belirtip ailesinin ve meslektaşlarının mutlu bir deneyim için ona yardım ettiklerini söylemiştir. Watson Harry Potter serilenin yıldızları Daniel Radcliffe ve Rupert Grint ile çok eğlendiğini aralarında kardeşlik bağı olduğunu söylemiştir.

Dans etmek, şarkı söylemek, çim hokeyi, tenis, resim çizmek, balık tutmak ve WTT'ye bağışta bulunmak ilgi alanları arasındadır. Kendisini "birazcık feminist" olarak tanımlayan Watson'ın hayran olduğu oyuncular Johnny Depp ve Julia Roberts'tır.

Kariyeri

Harry Potter 2001-2011

1999 yılında Watson'ın oyunculuk yaşamı J. K. Rowling'in aynı adı taşıyan kitabından uyarlanan Harry Potter ve Felsefe Taşı filmiyle başlamıştır. Yönetmenleri için Harry Potter rolü ve Potter'ın iki arkadaşı Hermione Granger ve Ron Weasley yardımcı rolleri çok önemliydi. Oyuncu ajansları Watson'ı Oxford tiyatro hocası sayesinde buldular ve kendine olan güveninden dolayı ondan oldukça etkilendiler. Sekiz ses sınavının ardından yapımcı David Heyman Watson, Daniel Radcliffe ve Rupert Grint'in sırasıyla Hermione Granger, Harry Potter ve Ron Weasley rollerini kaptığını söyledi. Rowling ilk deneme çekiminden itibaren Watson'ı desteklediğini belirtmiştir.

2001 yılına gelindiğinde Watson'ın sahneye ilk çıkışı Harry Potter ve Felsefe Taşı filminin vizyona girmesiyle olmuştur. Film ilk gün gelirleri ve ilk hafta sonu gelirleri rekorlarını kırmış ve 2001 yılının en fazla gelir elde eden filmi olmuştur. Eleştirmenler filmdeki üç ana oyuncuyu övmüş, çoğunlukla Watson'ın performansını ayrıca takdir etmişlerdir. The Daily Telegraph gazetesi performansının "takdire şayan" olduğunu belirtmiştir. Watson Felsefe Taşı'ndaki performansıyla içinde Genç Aktris Ödülü de olan 5 ödül kazanmıştır.

Bir yıl sonra serinin ikinci filmi Harry Potter ve Sırlar Odası ile tekrar kamera karşına geçti. Filmle ilgili olarak birbirinden farklı yorumlar yapıldıysa da eleştirmenler oyuncuların performansları hakkında olumluydu. The Times gazetesi yönetmen Chris Columbus'u Watson'un fazlasıyla popüler olan karakterini yeterince kullanmadığı için eleştirirken Los Angeles Times gazetesi iki film arasında geçen süreçte Watson ve arkadaşlarının olgunlaştığını yazdı. Watson performansıyla Alman Die Welt dergisinin düzenlediği Otto ödüllerinde En İyi Kadın Aktris (gümüş) ödülü almıştır.

2004 yılına gelindiğinde Harry Potter ve Azkaban Tutsağı gösterime girmiştir. Watson iddialı Hermione rolünü beğendiğini, oynadığı rolün "karizmatik" ve "oynanması olağanüstü bir rol" oluğunu söylemiştir. Eleştirmenler Radcliffe'e odun damgası vurup oyunculuk yeteneğinden ümidi kestilerse de Watson'ı övmeye devam etmişlerdir; The New York Times gazetesi etkili performansını "Çok şükür Radcliffe'ın uysallığı, Watson'un sivri uçlu sabırsızlığı ile dengeleniyor" yorumunda bulunmuştur. "Harry gelişen sihirbazlık becerileriyle hava atabilir fakat Hermione Draco'nun burnuna attığı büyüsüz yumrukla büyük alkışı hakkediyor. Ocak 2008 itibarıyla Azkaban Tutsağı en az gelir elde edilen Harry Potter filmi olmasına rağmen Watson için en başarılı filmiydi; bu filmle iki Otto ödülü ve Total Filmin düzenlemiş olduğu törende Yılın Çocuk Performansı ödülünü almıştır.

2005 yılında Harry Potter ve Ateş Kadehi filminin gösterime girmesi Watson ve Potter filmleri için yeni bir kilometre taşı olmuştur. Eleştirmenler Watson ve genç yıldız rol arkadaşlarının artan olgunluklarını övdü; The New York Times performansını "dokunaklı bir şekilde ciddiyet" olarak belirtti. Watson için, filmin tabiatının büyük kısmı üç ana karakterin arasındaki gerilimi olgunluğuyla yatıştırmasıdır. "Ben bütün tartışmaları sevdim. Onların tartışmalarının çok gerçekçi olduğunu düşünüyorum." demiştir. Ateş Kadehi 'yle birlikte Otto ödülleri (bronz) ödülüde dahil 3 ödül kazanmıştır. Bir yıl sonra Teen Vogue dergisinin kapağına çıkan en genç kişi olmuştur. 2006 yılında kendini The Queen's Handbag'''de bulmuş ve Kraliçe Elizabeth'in 80. yaş günü için özel Harry Potter mini bölümünde oynamıştır.

Serisinin beşinci filmi Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı 2007'de yayınlandı. Dünya çapında rekor kırarak ilk haftasında 332,7 milyon dolar gelir elde etmiştir. Watson İngiltere'de düzenlenen Ulusal Film Ödülleri'nde En İyi Kadın Performansı ödülünü almıştır. Watson'un ünü serinin filmleriyle devam etti ve 9 Temmuz 2007'de Watson ve Harry Potter'ın yıldızları Daniel Radcliffe ve Rupert Grint Hollywood'un Grauman'ın Çin Tiyatrosu önüne el ve ayak izlerini bıraktılar.

Temmuz 2007'de, Watson Harry Potter serisindeki çalışmalarından 10 milyon sterlinden fazla kazandığını söyledi; hayatının geri kalanında para için çalışmak zorunda olmadığını kabul etti. Mart 2009'da, Forbes dergisinin "En Değerli Genç Yıldızlar" listesinde 6. sırada yer aldı, 2009'da kazandığı yaklaşık 19 milyon sterlin ile Şubat 2010'da Hollywood'un en yüksek maaşlı kadın yıldızı olarak adlandırıldı.Zümrüdüanka Yoldaşlığında elde edilen başarıya karşın, Harry Potter serisinin geleceğinden endişe duyuldu; üç başrol oyuncusu da son iki bölümdeki rollerine devam etme konusunda kararsızdı. Radcliffe sonunda son filmler için 2 Mart 2007'de anlaşmaya vardı, fakat Watson çok daha duraksamalıydı. Kararın önemli olduğu, filmlerdeki rolün önündeki dört sene boyunca bağlayıcılığı bulunduğunu açıkladı, fakat sonunda "Hermione'yi [rolünü] asla bırakamayacağını" kabullendi ve 23 Mart 2007 günü rol için imza attı. Son filmlere olan taahhüdünün karşılığında, Watson'ın ücreti film başına 2 milyon sterlin olacak şekilde ikiye katlandı "sonunda, artıların eksilerden daha ağır bastığı" kararına vardı. Altıncı filmin ana çekimlerine 2007'nin sonunda başlandı, Watson'ın bölümleri 18 Aralık ile 17 Mayıs 2008 tarihleri arasında çekildi.

Watson, 15 Temmuz 2009'da gösterime giren Harry Potter serisinin 6. filmi olan Harry Potter ve Melez Prens (film) ile yine övgü dolu eleştiriler almıştır. Los Angeles Times kendisinin oyununu "İngiliz aktörlüğü açısından kapsamlı bir rehber olarak tanımlarken, Washington Post ise "Bu onun şu ana kadarki en büyüleyici performansıydı" şeklinde bir yorumda bulunmuştur.Harry Potter serisinin son bölümü Harry Potter ve Ölüm Yadigârları için Watson'ın çekimleri 18 Şubat 2009'da başladı ve 12 Haziran 2010'da sona erdi. Parasal ve betik nedenler yüzünden özgün kitap art arda çekilecek iki film hâlinde ikiye bölündü. Harry Potter ve Ölüm Yadigârlarının 1. bölümü Kasım 2010'da yayınlanırken 2. bölümü ise Temmuz 2011'de yayınlandı.

 Diğer oyunculuk çalışmaları 2011 - günümüz

Watson'ın Potter filmleri dışında rol aldığı ilk film 2007 yılı yapımı TV filmi olan Ballet Shoes 'dur. Pauline Fossil rolünü canlandırmıştır. Proje için "Harry Potter (ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı) 'a dönmek için kararsız kaldım fakat Ballet Shoes'a direnemedim. Gerçekten sevdim." demiştir. Aynı isimli Noel Streatfeild'in romanının uyarlanan BBC adaptasyonu olan filmde Watson hikâyede yer alan üç kız kardeşin en büyüğüdür. Yönetmen Sandra Goldbacher "Emma, Pauline için mükemmeldi... Bir piercingi var, onun sahip olduğu narin hava ona baktıkça sizin ona bakıp dalmanıza sebep olur." yorumunda bulundu. Watson sarı saçıları rol gereği ağartılmıştır. Ballet Shoes Birleşik Krallık'ta yılbaşı tatilinde yayınlandı ve filmi 5.2 milyon izleyici izledi. Film eleştirilerin genelinden zayıf notlar aldı ve The Times'' filmi "Az duygusal yatırımla veya büyü veya dramatik momentum ilerlemekte" olarak tanımlamıştır. Yine de filmdeki performansı genellikle övüldü; The Daily Telegraph filmi için "Kesinlikle iyi yapılmış mıydı, hiç yoktan değil mi? Çünkü o bu günlerde ne kadar iyi çocuk aktörlerden biri olduğunu doğruladı" yazdı.

Watson 2008 Aralığında gösterime giren animasyon filmi The Tale of Despereaux'da seslendirme yapmıştır. Filmde sesiyle Prenses Pea karakterini canlandırdı.

2008 Haziranında Chanel moda şirketi ile 3 milyon dolarlık reklam anlaşması imzalamıştır. Chanel şirketinin sahip olduğu Coco Mademoiselle parfümlerinin Keira Knightley'nın yerini alarak yeni yüzü olmuştur.

Mayıs 2010'da Watson, Saksı Olmanın Faydaları'nın film uyarlamasında rol aldı film Eylül 2012'de gösterime girdi. Haziran 2012'de Watson, sonraki ay çekime başlayan Darren Aronofsky'nin Nuh filminde Ila rolünü aldı Mart 2014'te film yayınlandı. Watson, 2015 yapımı, gerilim filmi Colonia'da rol aldı. Ekim 2013'te, Watson İngiliz GQ tarafından Yılın Kadını seçildi. Watson, Bill Condon'un yönettiği Disney Güzel ve Çirkin uyarlamasında Belle'yi canlandırdı. Film gişede 1.2 milyar doların üzerinde kazanç sağladı ve 2017'nin en yüksek gişe hasılatını kazanan ikinci film oldu. Peşin ücreti 3 milyon dolardı ve kâr katılımı toplamı kazancını 15 milyon dolara çıkardı

Watson, 2019'da, Greta Gerwig'in Louisa May Alcott'un Küçük Kadınlar romanının Oscar adaylı uyarlamasında Meg March rolünü canlandırdı.

Filmografi

Film

Televizyon

Müzik videoları

Ödülleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Guides: Harry Potter oyuncuları  BBC
 Sinemalar.com'da Emma Watson
 9sn.net'de Emma Watson
 poydos.com'da Emma Watson Fotoğrafları

1990 doğumlular
Paris doğumlu kadın oyuncular
İngiliz kadın sinema oyuncuları
İngiliz kadın dizi oyuncuları
İngiliz kadın modeller
İngiliz feministler
İngiliz aktivistler
İngiliz kadın aktivistler
Fransa'daki İngiliz gurbetçiler
Yaşayan insanlar
BAFTA Los Angeles Britanya Ödülleri sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri

Emma Watson


راس مسقا هي قرية لبنانية من قرى قضاء الكورة في محافظة الشمال. وهي تقع قرب طرابلس وتنقسم إلى جزئين شمالي وجنوبي

المراجع

أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة لبنان الشمالي
تجمعات أرثوذكسية شرقية في لبنان
تجمعات سنية في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان
قضاء الكورة

راس مسقا