In atomic, molecular, and solid-state physics, the electric field gradient (EFG) measures the rate of change of the electric field at an atomic nucleus generated by the electronic charge distribution and the other nuclei. The EFG couples with the nuclear electric quadrupole moment of quadrupolar nuclei (those with spin quantum number greater than one-half) to generate an effect which can be measured using several spectroscopic methods, such as nuclear magnetic resonance (NMR), microwave spectroscopy, electron paramagnetic resonance (EPR, ESR), nuclear quadrupole resonance (NQR), Mössbauer spectroscopy or perturbed angular correlation (PAC). The EFG is non-zero only if the charges surrounding the nucleus violate cubic symmetry and therefore generate an inhomogeneous electric field at the position of the nucleus.

EFGs are highly sensitive to the electronic density in the immediate vicinity of a nucleus. This is because the EFG operator scales as r−3, where r is the distance from a nucleus. This sensitivity has been used to study effects on charge distribution resulting from substitution, weak interactions, and charge transfer. Especially in crystals, the local structure can be investigated with above methods using the EFG's sensitivity to local changes, like defects or phase changes. In crystals the EFG is in the order of 1021V/m2. Density functional theory has become an important tool for methods of nuclear spectroscopy to calculate EFGs and provide a deeper understanding of specific EFGs in crystals from measurements.

Definition

A given charge distribution of electrons and nuclei, ρ(r), generates an electrostatic potential V(r). The derivative of this potential is the negative of the electric field generated. The first derivatives of the field, or the second derivatives of the potential, is the electric field gradient. The nine components of the EFG are thus defined as the second partial derivatives of the electrostatic potential, evaluated at the position of a nucleus:

For each nucleus, the components Vij are combined as a symmetric 3 × 3 matrix. Under the assumption that the charge distribution generating the electrostatic potential is external to the nucleus, the matrix is traceless, for in that situation Laplace's equation, ∇2V(r) = 0, holds. Relaxing this assumption, a more general form of the EFG tensor which retains the symmetry and traceless character is

where ∇2V(r) is evaluated at a given nucleus.

As V (and φ) is symmetric it can be diagonalized. The principal tensor components are usually denoted Vzz, Vyy and Vxx in order of decreasing modulus. Given the traceless character, only two of the principal components are independent. Typically these are described by Vzz and the asymmetry parameter, η, defined as

with  and , thus .

Electric field gradient as well as the asymmetry parameter can be evaluated numerically for large electric systems as shown in.

References

Electrostatics
Atomic physics
Quantum chemistry
Electric and magnetic fields in matter

Electric field gradient


ou Dissociation au Québec est une série télévisée américaine créée par Dan Erickson et diffusée depuis le  sur Apple TV+. La série suit des employés de bureau qui ont reçu une opération visant à séparer leurs souvenirs professionnels des souvenirs personnels.

La série reçoit de nombreuses critiques favorables notamment de la part des médias spécialisés.

Une deuxième saison de la série est annoncée en .

Synopsis
Chez Lumon Industries, un programme est utilisé pour séparer les souvenirs non professionnels et les souvenirs professionnels des employés. Ils ont volontairement subi une dissociation (severance), une puce à cet effet ayant été introduite dans leur cerveau. Cependant cela n'est pas aussi pratique et simple que ça en a l'air. Mark Scout (Adam Scott) est le chef d'une équipe composée de Dylan George (Zach Cherry), Irving Bailiff (John Turturro) et de la nouvelle venue, Helly R. (Britt Lower). Leur mystérieux travail au service du raffinement des macrodonnées, consiste à repérer des chiffres sur un écran d'ordinateur et à les jeter à la poubelle, sous l'autorité de la directrice du département des dissociés, Harmony Cobel (Patricia Arquette) et de Seth Milchick (Tramell Tillman) qui, vis-à-vis des dissociés, agit comme une sorte de surveillant en chef.

Dans l'entreprise, ils sont les « Inters » (innies), quand ils la quittent après , ils sont les « Exters » (outies). Ceux-ci n'ont aucune conscience de leur vie à l'intérieur de Lumon, et réciproquement.

Les employés de Lumon vivent dans le culte de Kier Eagan, le fondateur de l'entreprise. Ils subissent de sévères brimades dès qu'ils s'écartent des règles imposées, ou reçoivent des récompenses quand ils restent dans le « droit chemin » et réussissent leur travail. Helly R. se rebelle, elle ne comprend pas son travail et n'a aucune envie de continuer à vivre cette séparation entre ses deux personnalités, elle tente même de se suicider. Quant à Mark Scout, dans sa vie d'exter il est abordé par Petey Kilmer, son ancien collègue et ami (qu'il ne connait donc pas dans cet état) qui a réussi à se faire « restaurer », c'est-à-dire à retrouver l'ensemble de ses souvenirs, mais cela provoque sa mort. Petit à petit, les employés du service du raffinement des macrodonnées vont tenter d'en savoir plus, de comprendre ce qui leur arrive, de connaitre la vie de leurs outies et de se sortir de la prison mentale de Lumon.

Distribution

Acteurs principaux

 Adam Scott  : Mark Scout
 Zach Cherry  : Dylan George
 Britt Lower  : Helly Riggs
   : Seth Milchick
   : Devon Hale
 Dichen Lachman  :
 Michael Chernus  : Ricken Hale
 John Turturro  : Irving Bailiff
 Christopher Walken  : Burt Goodman
 Patricia Arquette  : Harmony Cobel /

Acteurs récurrents
 Yul Vazquez  : Peter « Petey » Kilmer
   : Doug Graner
   : Alexa
 Sydney Cole Alexander : Natalie
 Nora Dale : Gabby Arteta
 Ethan Flower : Angelo Arteta
 Claudia Robinson : Felicia
 Mark Kenneth Smaltz : Judd

Production

Développement et choix des interprètes
Apple TV+ commande la série en , avec Ben Stiller comme réalisateur. Adam Scott est annoncé dans le rôle principal peu après.

En , Patricia Arquette est annoncée dans le rôle de la patronne du personnage d'Adam Scott, alors que Britt Lower, Jen Tullock ou encore Zach Cherry rejoignent eux aussi la série. En , Tramell Tillman rejoint la série. En , John Turturro et Christopher Walken sont confirmés. Dichen Lachman est annoncée en .

Dès , les rumeurs quant à une seconde saison commencent, notamment à la suite de fuites quant au tournage de celle-ci qui devrait débuter le  suivant. La seconde saison est officiellement confirmée par Apple TV+ le  suivant, soit deux jours avant la diffusion du dernier épisode de la première saison. Lors du Comic Con 2022, il est annoncé que la seconde saison est en cours d'écriture.

Tournage
Le tournage débute en  à New York, sous le titre de . Quelques plans sont ensuite tournés dans d'autres villes de l'État de New York (Nyack, Kingston et Beacon). En , le tournage se déplace dans le New Jersey, les prises de vues s'achèvent en .

Selon des fuites, le tournage de la deuxième saison devrait débuter le , à New York et dans le New Jersey.

Épisodes

Première saison (2022)
La première saison a débuté sa diffusion le  avec deux épisodes, et est au total composée de neuf épisodes.

Épisode 1 : Le Bon Coté de l'enfer

Épisode 2 : Demi-boucle

Épisode 3 : À perpétuité

Épisode 4 : Le Vous en Vous

Épisode 5 : La Cruauté barbare d'Optique et Design

Épisode 6 : Cache-cache
{{Saison de série télévisée/Épisode
| titre original     =
| traduction titre   = Cacher et trouver -expression en anglais signifiant cache-cache-
| article détaillé   =
| autre titre        =
| numéro             =
| première diffusion = *  :  sur
| réalisation        = Aoife McArdle
| scénario           = Amanda Overton
| invités            =
| synopsis           = Harmony Cobel/ est montrée en train de prier devant un sanctuaire dévolu à Kier Eagan, dans le sous-sol de sa maison. Le chef de la sécurité de Lumon, Graner, l'appelle pour l'informer qu'il a identifié Reghabi, une ancienne employée de l'entreprise, comme la personne responsable de la restauration de Petey. Irving avoue à Burt qu'il n'est pas prêt à rendre leur relation romantique. Mark apprend que  a été envoyée dans la Break Room pour ne pas avoir réussi à surveiller Helly et lui. Après une réprimande de Cobel, Mark demande à Irving d'emmener l'équipe du raffinement des macrodonnées dans l'arrière-salle d'O&D et il prononce un discours appelant les départements à travailler ensemble pour comprendre le fonctionnement interne de Lumon. Cependant, Milchick les trouve et Mark est à son tour envoyé dans la Break Room. Milchick réveille plus tard brièvement linter (innie) de Dylan à l'intérieur de la maison de son exter (outie) pour localiser une carte infographique que Dylan a volée à O&D, mais l'innie de Dylan découvre dans le processus qu'il a un fils. Alors qu'elle promène son bébé, Devon retrouve Gabby, une femme qu'elle a rencontrée à la maison des maternités, mais Gabby ne semble pas la reconnaître. Devon apprend plus tard que le mari de Gabby, Angelo Arteta, est un Sénateur du Congrès, qui soutient la légalisation de la dissociation. Cobel, en tant que , se rapproche de Devon et Ricken en agissant en tant que consultante en lactation pour leur bébé. Mark va à un rendez-vous avec Alexa, la sage-femme de Devon, ils se rendent à un concert du groupe punk-rock de la fille de Petey, June, qui chante une chanson de protestation anti-Lumon. Plus tard, Mark répond enfin au téléphone de Petey et est contacté par Reghabi pour la rencontrer en personne dans une université voisine. Cobel commande l'installation d'une porte à clé à l'entrée de la salle du raffinement des macrodonnées.
}}

 Épisode 7 : Jazz insolent

 Épisode 8 : On mange quoi ?

 Épisode 9 : Le Nous en nous

 Deuxième saison (2023)
La seconde saison est confirmée le .

 Accueil

 Presse
Dès sa première semaine de diffusion le programme reçoit un accueil très favorable malgré un début de saison en demi-teinte, en ce sens Télérama titre  et note le programme 2/3, Le Parisien lui donne 4,5/5 et dit de la série qu'elle prend son temps mais finit par rendre accro le téléspectateur, Première parle de , et Écran Large lui attribue également la note de 4,5/5 en concluant sa critique par .

 Public
Sur Allociné, Severance reçoit la note de 4,5/5 cumulant  avis dont 117 critiques.

Sur SensCritique, Severance se voit attribuer la note moyenne de 8,1/10 avec plus de  évaluations.

Sur Rotten Tomatoes, Severance obtient une approbation au tomatomètre de 97% avec plus de 840 critiques et un score de d'audience de 86% avec 1687 évaluations des utilisateurs.

Sur IMDb, Severance obtient la note moyenne de 8,7/10 avec plus de  évaluations des utilisateurs.

 Distinctions
 Nominations
 Golden Globes 2023 :
 Meilleur acteur dans une série dramatique pour Adam Scott
 Meilleur acteur dans un second rôle dans une série musicale, comique ou dramatique pour John Turturro

 Musique
C'est Theodore Shapiro qui signe la bande originale de la première saison.

 Titres de la saison 1

 Main Titles Labor Of Love Kimono Hallway Hall Of Eagans Note To Self Tokens Expiration Date Still Vibrating Tree Of Life Done For The Night Secret Places Interdepartmental After Hours Batter Up Safely Situated The Four Tempers That Innie Cobel At Lumon Alive''

Severance Soundtrack sur Apple Music
 Titres préexistants présents dans la saison 1 Épisode 2Joshua Fit De Battle Ob Jericho - Grant Green

The Cat - Jimmy Smith

Daydream In Blue - I MonsterÉpisode 4Baby Don't Get Hooked On Me - Mac Davis

Enter Sandman - MetallicaÉpisode 7Shakey Jake - Joe McPhee

Times of Your Life - Paul Anka

I'll Be Seeing You - Billie HolidayÉpisode 8Ace of Spades - Motörhead

Chinese Surfer - Kava Kon

Taboo Tu - Arthur LymanÉpisode 9'''

Ace of Spades - Motörhead

Your Mind Is On Vacation - Mose Allison

Références

Liens externes

Série télévisée créée en 2022
Série télévisée américaine des années 2020
Série télévisée d'Apple TV+
Thriller (série télévisée)
Série télévisée tournée à New York
Série télévisée tournée dans l'État de New York
Série télévisée tournée au New Jersey

Severance (série télévisée)


Mason Dye (Shawnee, 15 de julho de 1994) é um ator americano conhecido por seus papéis em Teen Wolf, Flowers in the Attic, e na quarta temporada de Stranger Things.

Início de vida
Mason Dye nasceu em Shawnee, Oklahoma. Ele cresceu em Ada, Oklahoma com o irmão mais velho Preston e a irmã mais nova Taylor, que é conhecida por ser metade da dupla country Maddie & Tae.

Carreira
Dye começou sua carreira com um papel de coadjuvante no filme Adventures of Bailey: A Night in Cowtown e recorrente na websérie Secret Diary of an American Cheerleader 2: The Fierce One. Em 2014, ele interpretou Christopher Dollanganger no filme do Lifetime Flowers in the Attic, baseado no romance de VC Andrews. Ele também participou das séries de televisão Review e Teen Wolf. Em 2015, Dye interpretou Victor no filme do Lifetime My Stepdaughter. Ele também fez uma participação especial em Major Crimes, Roommates e Finding Carter.

Em 2016, Dye interpretou Tyler Evans no filme dramático Natural Selection, ao lado de Katherine McNamara. No mesmo ano, ele estrelou como Josh Jackson no filme de ação e aventura Vanished – Left Behind: Next Generation, ao lado de Amber Frank e Dylan Sprayberry. Em 2017, Dye interpretou Bruce Kane no filme de suspense do Lifetime Stalker's Prey. Ele também estrelou como Tyler Pemhardt no filme de terror Truth or Dare, exibido no canal Syfy. Em 2018, ele interpretou Matt no filme The Wrong Son. Em 2022, Dye entrou para o elenco da quarta temporada de Stranger Things, série original da Netflix, como o atleta Jason Carver.

Filmografia

Cinema

Televisão

Internet

Clipes musicais

Ligações externas

Nascidos em 1994
Pessoas vivas
Naturais de Shawnee (Oklahoma)
Atores de televisão dos Estados Unidos

Mason Dye


Nick E. Tarabay (født 28. august 1975) er en amerikansk skuespiller.

Eksterne henvisninger

Tv-skuespillere fra USA
Personer fra Beirut

Nick E. Tarabay


Alejandro Antonio García Abad (* 22. September 1962 in Santiago de Chile) ist ein spanischer Musiker, Musikproduzent und Songwriter.

In den 1980er Jahren kamen drei Alben von ihm mit selbstgeschriebenen Songs auf den Markt. Danach wurde er als Komponist für andere Künstler aktiv. Er wurde von der Rundfunkanstalt TVE ausgewählt, Spanien beim Eurovision Song Contest 1994 in Dublin zu vertreten. Sein selbstkomponierter Popsong Ella no es ella erreichte dabei Platz 18. Abad war Komponist der Siegertitel beim OTI Festival von 1993 und 1995.

Seit den 2000er Jahren war er hauptsächlich Musikproduzent für Künstler wie Marcos Llunas, David Civera oder Paulina Rubio. Zwischendurch war Abad Jurymitglied diverser Castingshows oder Songfestivals, beispielsweise bei der vierten und fünften Staffel von Operación Triunfo.

Weblinks
Website

Musiker (Spanien)
Musikproduzent
Songwriter
Interpret eines spanischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Geboren 1962
Mann
Spanier

Alejandro Abad


A Universidade de Kassel () é uma instituição de ensino superior localizada em Kassel, no estado da Hessen, Alemanha.

Ligações externas
Site oficial

Kassel
Kassel

Universidade de Kassel


عبد المجيد الرافعي (مواليد 11 ابريل 1927 في طرابلس - توفي في 12 يوليو 2017 في منزله في منطقة ابي سمراء مدينة طرابلس)، سياسي لبناني ونائب سابق في مجلس النواب اللبناني. شغل منصب عضو قيادة قومية لحزب البعث العربي الاشتراكي وكان رئيس حزب طليعة لبنان العربي الاشتراكي.

درس الطب في جامعة لوزان في سويسرا ومارس المهنة ابتداء من منتصف الخمسينيات حيث كان قريبا جدا من المواطنين الذين تحولوا إلى ناخبين داعمين له ففاز في عضوية المجلس النيابي لأول مرة عام 1972 وتقدم على اقرب منافسيه بـ 543 صوتا (الرئيس رشيد كرامي) وظل نائبا حتى العام 1989 حين تم الاتفاق على الدستور الجديد الذي عرف باتفاق الطائف

تواريخ
1927: الولادة في بيت مشغول بالقضايا القوميّة في طرابلس
أيار (مايو) 1941: تظاهر للمرة الأولى تأييداً لثورة الضباط الوطنيّين في العراق في وجه الإنكليز. بعدها بسنتين شارك في تظاهرة الاستقلال في طرابلس، وقتل الفرنسيون أمامه أحد أصدقائه وأصابوا صديقه أمين هاجر في ذراعه الأيسر.

1957: انتمى إلى حزب البعث العربي الاشتراكي وحضر أول اجتماع بعثي.

في بداية عام 1969 وقبل توقيع اتفاق القاهرة 1969 بين لبنان ومنظمة التحرير الفلسطينية، نشأت علاقة بينه وبين أبو علي إياد وسعيد السبع في طرابلس، محورها تنظيم العمل المقاوم ورفده بكوادر بعثية، وفيايار من عام 1972 خاض الانتخابات النيابيّة متقدّماً على الرئيس رشيد كرامي.

 2003: عاد إلى لبنان بعد نفي طوعي بدأ عام 1990.
 هاجر من لبنان قسرا عام 1983 اثر معركة إخراج ياسر عرفات من طرابلس التي قادتها القيادة السورية بالتنسيق مع الاحزاب اللبنانية الموالية لسوريا والتنظيمات الفلسطينية الموالية لسوريا.
 استقر في العراق في ظل نظام حزب البعث الحاكم كونه امين سر حزب البعث العراقي - فرع لبنان وبقى في العراق إلى أن حدثت حرب 2003 وبعد الإطاحة بالنظام العراقي رجع إلى لبنان بتطمينات من الحكم السوري مشترطين عليه عدم فتح أي حديث سياسي عن الماضي الذي شغله الرافعي بالحديث عن التدخل السوري العسكري والسياسي والاستخباري في لبنان.

وفاته
توفي في منزله في منطقة ابي سمراء في طرابلس بتاريخ 12يوليو/ تموز 2017

مصادر

أشخاص من طرابلس (لبنان)
أعضاء مجلس النواب اللبناني
بعثيون
سياسيون لبنانيون
سياسيون لبنانيون سنة
مواليد 1345 هـ
مواليد 1927
وفيات 1438 هـ
وفيات 2017

عبد المجيد الرافعي


ශ්‍රීමත් එඩ්වින් ආතර් ලුවිස් විජේවර්ධන, (1887 මාර්තු 21 – 1964) ලංකාවේ 28 වැනි අගවිනිසුරුවරයා විය.

කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයෙන් සහ ගල්කිස්සේ ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ විජේවර්ධන කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් උපාධිය ලබා නීතීඥවරයෙකු ලෙස සුදුසුකම් ලබා ඇත. ඔහු ලංකාවට පැමිණි පසු ඔහු නීතිඥයෙකු විය. ඔහු ලංකා සිවිල් සේවය සඳහා ප්‍රවේශ විභාගයට පෙනී සිට සමත් වූ නමුත් වෛද්‍ය පරීක්ෂණයෙන් අසමත් වූ බව පිළිගත්තේ නැත. ඔහු 1936 සිට 1938 දක්වා ලංකාවේ සොලිසිටර් ජනරාල්වරයා ලෙස සේවය කළ අතර රජුගේ නීතීඥවරයා ලෙස පත් කරන ලදී. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පත් කරන ලද විජේවර්ධන වැඩබලන ෆ්‍රැන්සිස් සෝර්ට්ස්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස 1949 දී අගවිනිසුරු ලෙස පත් කරන ලද අතර 1950 දක්වා අගවිනිසුරු විය. ඔහුගෙන් පසුව එඩ්වඩ් ජයතිලක පත් විය. ඔහු 1949 උපන්දින ගෞරව සම්මාන උළෙලේදී නයිට් උපාධියක් ලබා ඇත.

යොමු කිරීම්

සිංහල ජනයා
1964 මරණ
1887 උපත්

ආතර් විජේවර්ධන


Jorge Michel Grau, né en  à Mexico (Mexique), est un réalisateur, scénariste et producteur mexicain.

Il a réalisé, entre autres films,  (2010), un film avec lequel il s'est fait connaître dans le monde cinématographique.

Biographie

Filmographie partielle

Au cinéma
 2010 : Ne nous jugez pas ()
 2011 :  (un segment de 60 secondes)
 2014 :
 2016 :
 2019 : , adaptation du film colombien Inside (, 2011) de Andrés Baiz

Récompenses et distinctions

Notes et références

Liens externes

Réalisateur mexicain
Scénariste mexicain
Producteur mexicain de cinéma
Naissance en 1973
Naissance à Mexico

Jorge Michel Grau


NAOS est une entreprise multinationale française qui conçoit, fabrique et commercialise dans le monde entier des produits pour le soin et la santé de la peau sous les marques Bioderma, Institut Esthederm et État pur. Les produits de ces trois marques font l'objet d'études cliniques, publiées dans des revues à comité de lecture.

La société est détenue intégralement depuis 2018 par un fonds de dotation à visée philanthropique, la Jean-Noël Thorel Foundation.

Historique

Jean-Noël Thorel, pharmacien biologiste, fonde en 1977 à Rungis le Centre d'études et de recherche en esthétique et dermatologie appliquée (CEREDAP). Il se rend ensuite à Manosque puis Aix-en-Provence une dizaine d'années plus tard, pour sa proximité avec l'industrie pharmaceutique montpelliéraine. Son but est de faciliter l'introduction de la biologie dans les cosmétiques.

En 1985, Jean-Noël Thorel fonde la société DIPTA (Développement Industrialisation et Promotion de Technologies Avancées). Aujourd'hui, les 3 marques Bioderma, Institut Esthederm et État pur sont réunies sous une seule entité, NAOS. Son nom commercial est NAOS Ecobiology Company.

En 1995, Bioderma développe une nouvelle technologie de démaquillant grâce aux micelles. Ces dernières permettent de capturer les salissures sans détruire le microbiome. L'eau micellaire Créaline H2O de Bioderma est inventée. Elle est devenue le produit de beauté le plus recommandé au monde selon Vogue.

En 2002, la société se lance sur les marchés internationaux. Huit ans après, Bioderma est la troisième marque la plus prescrite en France par les médecins derrière Avène des Laboratoires Pierre Fabre et La Roche Posay de L'Oréal.

En , Jean-Noël Thorel coorganise avec Miroslav Radman le premier sommet de l'écobiologie, en Croatie. Des chercheurs provenant de 30 pays, dont plusieurs Prix Nobel, ont pris part à cette rencontre. L'écobiologie est définie comme une approche au service de la nature, des êtres humains, du vivant ; comme un moment fondateur concernant la biologie humaine en général et le processus de vieillissement en particulier.

En 2019, le laboratoire Bioderma de NAOS s'est associé avec l'Institut Curie pour ouvrir un centre de soin et de recherche sur les effets secondaires sur la peau des traitements contre le cancer.

NAOS finance depuis 2019 un programme de recherche  visant à développer pour un pansement favorisant la régénération de la peau sur les zones brûlées, en collaboration avec une équipe de l'Institut national de la santé et de la recherche médicale de Nantes.

En 2020, NAOS publie une étude sur les effets des gels hydroalcooliques, qui dé-sèchent la peau. 84 % des utilisateurs se plaignent de dessèchement. NAOS commercialise un soin contenant une phase lipidique qui permet de limiter ces effets négatifs. Les bénéfices tirés de la vente de ce produit ont été reversé durant toute l'épidémie de Covid-19 à des fondations œuvrant pour prévenir la pandémie.

Organisation et données financières
L'unique site de production des produits des trois marques du groupe est situé en France à Aix-en-Provence dans les Bouches-du-Rhône.

Le premier marché de NAOS est la France. Elle réalise cependant 77 % de son chiffre d'affaires à l'international, notamment en Asie où elle est bien implantée. Son business model est basé sur la prescription par les dermatologues. Tous les produits sont conçus en partenariat avec eux, et commercialisés via un circuit de distribution médical.

Selon le magazine Beauty INC, NAOS en 2020 est classé à la 47 place des groupes industriels de la beauté et est en progression moyenne constante avec 12 % de croissance organique en autofinancement depuis 20 ans.

En 2018, Jean-Noël Thorel souhaite clarifier et pérenniser la finalité de l'entreprise. Avec Céline Nebout, ils cèdent 100 % de leurs actions chez NAOS à la Jean-Noël Thorel Foundation. Le contrôle des activités NAOS est alors détenu par ce fonds de dotation (structure philanthropique) dont la mission est la réalisation du potentiel humain.

Marques et produits
Les trois principales marques de produits commercialisées par NAOS sont Bioderma (1977 ; produits dermatologiques), Institut Esthederm (1978 ; produits esthétiques), et État pur (2011 ; produits de soin personnalisé). État pur a obtenu le prix d'excellence de la beauté Marie Claire en 2012.

Les eaux micellaires font partie des produits best-sellers de l'entreprise. Et notamment la Créaline H20 de Bioderma, dont un exemplaire est vendu toutes les deux secondes dans le monde. En 2017, 60 Millions de consommateurs classe ce démaquillant en n° 1 dans son comparatif.

471 produits de la marque Bioderma font l'objet d'évaluation par Que Choisir. Bioderma fait partie, avec Vichy, des deux marques de cosmétiques vendues en pharmacie les plus suivies sur les réseaux sociaux.

NAOS met à disposition l'outil ASK Naos qui permet de connaître toutes les compositions de ses formules des produits de trois marques, en flashant par exemple le QR code présent sur chaque produit.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Ouvrages

Publications académiques

Articles

Articles connexes
 Cosmétique biologique

Liens externes

 Site officiel

Entreprise de cosmétique ayant son siège en France
Hygiène et soins capillaires
Hygiène et soins du corps
Marque française
Marque de produit cosmétique

NAOS


Viscount Dillon,  of Costello-Gallen in the County of Mayo, is a title in the Peerage of Ireland. It was created in 1622 for Theobald Dillon, Lord President of Connaught. The Dillons were a Hiberno-Norman landlord family from the 13th century in a part of County Westmeath called 'Dillon's Country'. His great-grandson, the seventh Viscount, was a supporter of the Catholic King James II of England and was outlawed after the Glorious Revolution. He founded 'Dillon's Regiment' of the Irish Brigade in the French Army, which was supported by the Wild Geese and achieved success at Fontenoy in 1745.

However, his son Henry, the eighth Viscount, managed to obtain a reversal of the outlawry in 1694 and later served as Lord Lieutenant of County Roscommon. His younger brother, Lieutenant-General Arthur Dillon, was given the French title of Count Dillon in 1711 and was also created "Viscount Dillon" and "Earl of Dillon" by James Francis Edward Stuart, the Jacobite claimant to the throne. His son Henry, the eleventh Viscount, was a Colonel in the French Army, but Dillon's Regiment was disbanded in 1793 due to the turmoils of the French Revolution. His son Charles, the twelfth Viscount, notably represented Westbury in Parliament and conformed to Anglicanism in 1767. His son Henry Augustus, the thirteenth Viscount, sat as a Member of Parliament for Harwich and County Mayo. His great-grandson, the nineteenth Viscount, was a Brigadier in the Army.  the title is held by the latter's great-grandson, the twenty-second Viscount, who succeeded his father in 1982.

Viscounts Dillon (1622)
Theobald Dillon, 1st Viscount Dillon (died 1624)
Lucas Dillon, 2nd Viscount Dillon (1610–1629)
Theobald Dillon, 3rd Viscount Dillon (1629–1630)
Thomas Dillon, 4th Viscount Dillon (1615–1672)
Thomas Dillon, 5th Viscount Dillon (died 1674)
Lucas Dillon, 6th Viscount Dillon (died 1682)
Theobald Dillon, 7th Viscount Dillon (died 1691)
Henry Dillon, 8th Viscount Dillon (died 1713)
Richard Dillon, 9th Viscount Dillon (1688–1737)
Charles Dillon, 10th Viscount Dillon (1701–1741)
Henry Dillon, 11th Viscount Dillon (1705–1787)
Charles Dillon, 12th Viscount Dillon (1745–1813)
Henry Augustus Dillon, 13th Viscount Dillon (1777–1832)
Charles Henry Dillon, 14th Viscount Dillon (1810–1865)
Theobald Dominick Geoffrey Dillon, 15th Viscount Dillon (1811–1879)
Arthur Edmund Denis Dillon, 16th Viscount Dillon (1812–1892)
Harold Arthur Dillon, 17th Viscount Dillon (1844–1932)
Arthur Henry Dillon, 18th Viscount Dillon (1875–1934)
Eric FitzGerald Dillon, 19th Viscount Dillon (1881–1946)
Michael Eric Dillon, 20th Viscount Dillon (1911–1979)
Charles Henry Robert Dillon, 21st Viscount Dillon (1945–1982)
Henry Benedict Charles Dillon, 22nd Viscount Dillon (b. 1973)

The heir apparent is the present holder's son, Hon. Francis Charles Robert Dillon (b. 2013)

See also
Earl of Roscommon
Baron Clonbrock
Peerage of France
Jacobite Peerage

Notes

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

Viscountcies in the Peerage of Ireland
Viscountcies in the Jacobite peerage
Noble titles created in 1622

Viscount Dillon


John Dickinson (1732–1808) was a Founding Father of the United States active in Delaware and Pennsylvania.

John Dickinson may also refer to:

John Dean Dickinson (1767–1841), lawyer and U.S. Representative from New York
John Dickinson (inventor) (1782–1869), founder of the paper mills at Apsley and Nash Mills in Hertfordshire, England
John Dickinson (judge) (1806–1882), judge and politician in colonial New South Wales
John Dickinson (bishop) (1901–1993), Assistant English Bishop of Melanesia
John Dickinson (physician) (1927–2015), British physician and clinical researcher
John Dickinson (rugby league) (1934–2021), rugby league footballer of the 1950s for England, and St Helens RLFC
John Dickinson (author) (born 1962), English author of young adult novels
John Dickinson (writer) (1815–1876), English writer on India
John Dickinson (magistrate) (1848/9–1933), chief magistrate of the Metropolitan Police Courts until 1920

See also
John Dickenson (disambiguation)
Jonathan Dickinson (disambiguation)
John Dickinson High School, in Milltown, Delaware

John Dickinson (disambiguation)


300932 Kyslyuk este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
300932 Kyslyuk este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic din Andrușivka. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,76 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 13,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 300001-301000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2008
Centura de asteroizi

300932 Kyslyuk


Casa de la miezul nopții este un film românesc din 1976 regizat de Gheorghe Vitanidis. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Alexandru Repan, Violeta Andrei și Valeria Seciu.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Alexandru Repan — Dan Comșa, pilot în cadrul TAROM, comandant de aeronavă
 Violeta Andrei — Delia Dragomirescu, arhitectă și pictoriță, proiectanta cabanei din Delta Dunării, fosta soție a lui Dan Comșa
 Valeria Seciu — Ina, prezentatoare de modă, însoțitoarea lui Dan Comșa în noaptea de Anul Nou
 Ion Caramitru — Dinu Valentin, tenismen celebru, însoțitorul Deliei Dragomirescu în noaptea de Anul Nou
 Fănuș Neagu — Niță Taliverde, paznicul de vânătoare din Delta Dunării, care s-a iubit mai demult la Gibraltar, când era marinar, cu o prințesă din Africa
 Cornel Coman — pilot de avion, prietenul lui Dan Comșa
 Boris Ciornei — constructorul cabanei din Delta Dunării
 Zephi Alșec — profesorul și admiratorul Deliei Dragomirescu (menționat Zephy Alșec)

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.371.524 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1976 în film

Filme din 1976
Filme regizate de Gheorghe Vitanidis
Filme românești
Filme în limba română
Filme cu acțiunea în Delta Dunării

Casa de la miezul nopții


Kokaetilen, vrsta psihoaktivne droge. Može nastati u ljudskom tijelu nakon konzumiranja kokaina. U jetrima se brzo hidrolizira jetrenom karboksiesterazom u inaktivne metabolite ekgonin metil ester i benzoilekgonin. Karboksiesteraza u prisustvu alkohola katalizira transesterifikaciju kokaina (ekgonin metil ester) u kokaetilen (benzoilekgonin etil ester). Ispitivanjima na laboratorijskim životinjama pokazalo se da je kokaetilen jednake stimulacijske aktivnosti središnjeg živčanog sustava. Kokaetilen povećava kardiotoksičnost te izaziva veću smrtnost. Većoj toksičnosti pridonosi i znatno dužim poluvremenom eliminacije od kokaina, od 2,5 do 6 sati.

Izvori

Psihoaktivne droge

Kokaetilen


Eriogyna este un gen de insecte lepidoptere din familia Saturniidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Legături externe

Eriogyna

Eriogyna


مطار ناغويا  هو مطار يقع في منطقة الحكومة المحلية لمدينة تويوياما، كوماكي، كاسوغاي وناغويا في محافظة آيتشي اليابان.

كان مطار ناغويا مطار دولي إلا أنه تحول إلى مطار محلي بعد افتتاح مطار تشوبو الدولي في 17 فبراير، 2005.

شركات الطيران

مراجع

العلوم والتقنية في اليابان
النقل في ناغويا
تأسيسات سنة 1944 في اليابان
تويوياما
مبان ومنشآت في آيتشي
ناغويا
مطارات اليابان
مطارات أسست في سنة 1944
مرافق عسكرية في محافظة آيتشي
مطارات في محافظة آيتشي

مطار ناغويا


نيو نذرلاند أو هولندا الجديدة (بالهولندية: Nieuw-Nederland) هو الاسم السابق لمستعمرة تابعة لجمهورية هولندا على الساحل الشرقي لأمريكا الشمالية في القرن السابع عشر. امتدت أراضيها من شبه جزيرة ديلمارفا إلى جنوب غرب رأس كود، وقد غطت أجزاءً مما يعرف الآن بنيويورك ونيوجيرسي وديلاوير وكونيتيكت، بالإضافة لمواقع صغيرة من بنسلفانيا ورود آيلاند.

صُممت هذه المستعمرة من قبل شركة الهند الغربية الهولندية في عام 1621 وذلك للاستفادة من تجارة فراء أمريكا الشمالية. كان الاستيطان بطيئًا فيها وذلك يعود لسوء الإدارة ضمن شركة الهند الغربية الهولندية والنزاعات مع الأمريكيين الأصليين. وقد توسعت مستوطنة السويد الجديدة التي أسستها شركة الجنوب السويدية على حساب حدود هولندا الجديدة الجنوبية، كما أعيد رسم حدودها الشمالية لتستوعب اتحاد نيو إنجلاند الذي كان يتوسع.

شهدت المستعمرة نموًا كبيرًا خلال خمسينيات القرن السابع عشر، إذ أصبحت ميناءً رئيسيًا للتجارة في شمال المحيط الأطلسي. ساهمت الهولنديون لحصن أمستردام في جزيرة مانهاتن لصالح إنجلترا في عام 1664 (رسميًا في عام 1667) في الحرب الإنجليزية الهولندية الثانية. في عام 1673 استعاد الهولنديون المنطقة لكنهم تخلوا عنها بموجب معاهدة وستمنستر (1674)، لتنتهي الحرب الإنجليزية الهولندية الثالثة في العام الذي تلاه.

كان سكان هولندا الجديدة من المستعمرين الأوروبيين والأميركيين الأصليين والأفارقة الذين أحضروا ليعملوا عبيدًا. حيث كان تعداد القاطنين يتراوح بين 7000 إلى 8000 في وقت نقلهم إلى إنجلترا في 1674، ونصفهم لم يكونوا من أصول هولندية.

الأصل
شهدت أوروبا نموًا اجتماعيًا وثقافيًا واقتصاديًا واسعًا خلال القرن السابع عشر، في فترة عُرفت باسم العصر الذهبي الهولندي في هولندا. وقد تنافست الدول من أجل السيطرة على طرق التجارة المربحة في جميع أنحاء العالم، وخاصة الطرق إلى آسيا. تجلى هذا الصراع الفلسفي واللاهوتي بشكل معارك عسكرية على طول القارة الأوروبية. أصبحت جمهورية البلدان السبعة المنخفضة (جمهورية هولندا) موطنًا للعديد من المثقفين ورجال الأعمال الدوليين واللاجئين الدينيين. أما في الأمريكتين فقد أسس الإنجليز مستوطنة في جيمس تاون بفرجينيا، وأسس الفرنسيون أيضًا مستوطنات صغيرة في بورت رويال بنوفا سكوشا، ومدينة كيبك، وكان الإسبان يطورون المستعمرات لاستغلالها تجاريًا في أمريكا الجنوبية ومنطقة البحر الكاريبي.

عينت شركة الهند الشرقية الهولندية -الموجودة في أمستردام- الكابتن الإنجليزي والمستكشف هنري هدسون في عام 1609 لإيجاد ممر شمالي شرقي إلى آسيا، وقد أبحر حول الدول الإسكندنافية وروسيا. وصده جليد القطب الشمالي في محاولته الثانية، لذا أبحر غربًا للبحث عن ممر شمالي غربي بدلاً من العودة إلى الوطن. وانتهى به الأمر إلى استكشاف المياه قبالة الساحل الشرقي لأمريكا الشمالية على متن سفينته «هالو ماين». وكان أول رسوٍ له في نيوفاوندلاند والثاني في كيب كود.

اعتقد هدسون أن الممر إلى المحيط الهادئ كان بين نهر سانت لورانس وخليج تشيزبيك، لذا أبحر جنوبًا إلى الخليج ثم اتجه شمالًا، وبقي يبحر بالقرب من الشاطئ. حيث اكتشف خليج ديلاوير أولًا، وتابع إبحاره إلى أعلى النهر بحثًا عن الممر. وأحبطت جهوده بسبب المياه الضحلة الرملية، وتابعت سفينة هالو ماين طريقها شمالًا. بعد اجتيازه لساندي هوك دخل هدسون وطاقمه منطقة المضيق في خليج نيويورك العلوي. (اكتُشفت منطقة المضيق من قبل المستكشف جيوفاني دا فيرازانو في عام 1524، وسُمي الجسر الحديث الذي يربط جانبي المضيق باسمه). اعتقد هدسون أنه وجد ممر المياه القاري، لذا أبحر في النهر الكبير الذي يحمل الآن اسمه. وبعد عدة أيام وجد أن المياه ضحلة جدًا ليتابع طريقه، في تروي، نيويورك.

ذكر هدسون لدى عودته إلى هولندا أنه عثر على أرض خصبة وأشخاص ودودين مستعدين للانخراط في طاقمه لقاء مقايضة صغيرة من الفراء والحلي والملابس والسلع المصنعة الصغيرة. نُشر تقريره لأول مرة في عام 1611 من قبل إيمانويل فان متران، القنصل الهولندي في لندن. حفز هذا التقرير الاهتمام في استغلال المورد التجاري الجديد، ما شكل دافعًا للتجار الهولنديين لتمويل المزيد من الحملات. أرسل التجار -مثل أرنوت فوغلز- أولى رحلات المتابعة لاستغلال هذا الاكتشاف في وقت مبكر من يوليو 1610.

أرسلت أميرالية أمستردام في 1611–12 حملتين سريتين لإيجاد ممر إلى الصين، باستخدام اليختين كرين وفوس، بقيادة كل من جان كورنيليس ماي وسايمون فيليمز. في أربع رحلات تمت بين عامي 1611 و1614، حيث استُكشفت المنطقة الواقعة بين ماريلند وماساتشوستس ومُسحت ورُسمت من قبل أدريان بلوك وهيندريك كريستيانسن وكورنيليس جاكوبسن ماي. دُمجت هذه الاستقصائيات والرسوم في خريطة بلوك، والتي استخدمت اسم نيو نذرلاند (هولندا الجديدة) لأول مرة؛ خلال هذه الفترة بدأت التجارة بشكل بسيط مع السكان الأصليين هناك.

ولد تاجر الفراء خوان رودريغيز في سانتو دومينغو من أصول برتغالية وأفريقية. ووصل إلى مانهاتن خلال فصل الشتاء في عام 1613-14، حيث كان يسعى لتوفير الجلود والتجارة مع السكان الأصليين كممثل عن الهولنديين. وهو أول ساكن غير أصلي مسجل في مدينة نيويورك.

التطور

الشركات التجارية المعتمدة
أدت المنافسة المباشرة والشديدة بين الشركات التجارية الهولندية في المناطق التي رُسمت حديثًا إلى نزاعات في أمستردام ودعوات للتنظيم. كان برلمان هولندا هو الهيئة الحاكمة لجمهورية هولندا، وقد أعلن في 17 مارس 1614 أنه سيمنح رخصة حصرية للتجارة بين دوائر العرض 40 و45. وسيكون هذا الاحتكار ساري المفعول لمدة أربع رحلات، ويتعين إجراء جميع الرحلات الأربع في غضون ثلاث سنوات من الرخصة. وقد كانت شركة هولندا الجديدة عبارة عن تحالف بين الشركات التجارية، واستخدموا خريطة أدريان بلوك لكسب الرخصة التي انتهت في 1 يناير 1618.

طلبت شركة هولندا الجديدة أيضًا إجراء مسح لوادي ديلاوير، واستكشف كورنيليس هندريكس من مونيكيندام نهر زويد (النهر الجنوبي) في عام 1616 من الخليج إلى أقصى الشمال. وقد احتفظ بملاحظاته في خريطة مرسومة في عام 1616. كانت رحلات هندريكس على متن السفينة إيسرين فيركين، وهي سفينة بُنيت في أمريكا. لكن على الرغم من المسح الذي أُجري، لم تتمكن الشركة من الحصول على رخصة حصرية من البرلمان الهولندي للمنطقة الواقعة بين دوائر العرض 38 و40.

أصدر البرلمان الهولندي رخصًا في عام 1614 لتطوير هولندا الجديدة كمشروع تجاري خاص. بعد فترة وجيزة، بنى التجار حصن ناسو في جزيرة كاسل في منطقة ألباني على نهر هدسون. كان الهدف من الحصن هو الدفاع عن حركة المرور في النهر ضد المتطفلين وللمتاجرة بالفراء مع السكان الأصليين. لكن اتضح أن موقع الحصن غير جيد، بسبب الفيضانات المتكررة في الجزيرة خلال الصيف، وقد هُجر الحصن في عام 1618، مع نهاية صلاحية الرخصة.

منحت جمهورية البلدان السبعة المنخفضة ميثاقًا لشركة الهند الغربية الهولندية في 3 يونيو 1621، ما أعطى هذه الشركة الحق الحصري في العمل في غرب أفريقيا (بين مدار السرطان ورأس الرجاء الصالح) والأمريكتين.

كان فيليم أوسلينكس أحد مؤسسي شركة الهند الغربية الهولندية، وروج لمفهوم مفاده أن الهدف الرئيسي للشركة هو إنشاء مستعمرات في العالم الجديد. في عام 1620 قدم أوسلينكس الطلب الأخير للبرلمان الهولندي، والذي بدوره رفض الرؤية التي طرحها أوسلينكس كهدف رئيسي. فضّل المشرعون صيغة المواقع التجارية ذات التجمعات السكانية الصغيرة والوجود العسكري لحمايتهم، بنفس الطريقة المتبعة في جزر الهند الشرقية، ولم يفضلوا تشجيع الهجرة الجماعية وإنشاء مستعمرات كبيرة. ولم تركز الشركة على الاستعمار في أمريكا حتى عام 1654، حين أُجبرت على تسليم البرازيل الهولندية ومصادرة أغنى منطقة منتجة للسكر في العالم.

مراجع

استعمار الأمريكتين
التاريخ الاستيطاني للولايات المتحدة
الإمبراطورية الهولندية في القرن 17
انحلالات سنة 1674 في الإمبراطورية الهولندية
انحلالات سنة 1674 في المستعمرات الثلاث عشرة
أماكن مأهولة أسست في القرن 17
تاريخ المستعمرات الثلاثة عشرة
تأسيسات سنة 1614 في الإمبراطورية الهولندية
دول سابقة في أمريكا الشمالية
دول مسيحية
دول وأقاليم انحلت في 1667
دول وأقاليم انحلت في 1674
دول وأقاليم أسست في 1614
دول وأقاليم أسست في 1673
مستعمرات إنجليزية سابقة
مستعمرات سابقة في أمريكا الشمالية
مستعمرات هولندية سابقة
هولندا الجديدة

نيو نذرلاند


Çankaya Köşkü, Türkiye'nin başkenti Ankara'da 1923–2014 yılları arasında Cumhurbaşkanlarının ikamet ettiği komplekstir. 2014 yılından itibaren Cumhurbaşkanlığı resmî konutunun Cumhurbaşkanlığı Sarayı olmasıyla, Başbakanlar tarafından kullanılmaya başlandı. 2017 anayasa değişikliği referandumunun ardından yapılan 2018 genel seçimleri ile birlikte köşk, başbakanlık makamının kaldırılmasıyla kurulan Cumhurbaşkanı Yardımcısı makamı tarafından kullanılmaya başlandı.

Köşk, Ankara'nın merkezi olan Kızılay Meydanı'nın yaklaşık 5 kilometre güneyindedir ve rakımı 1.071 metredir. Çankaya Köşkü 1,77 km² büyüklüğünde bol ağaçlı ve halka kapalı bir alan üzerinde kuruludur.

Yapılar

Müze Köşk
Atatürk Müze Köşkü olarak adlandırılan bina, Cumhurbaşkanlığı kompleksi içindeki ilk yapıdır.

Ankaralı bir Ermeni tüccar tarafından 1800'lü yılların son çeyreğinde yaptırılan ve sonrasında kentin zengin ailelerinden Bulgurzadeler'in eline geçen Kasapyan Köşkü olarak bilinen bağ evi, Ankara Müftüsü Rifat Efendi'nin gayretleriyle halk arasında toplanan 4500 lira bağış sayesinde Bulgurzade Tevfik Efendi'den alınır ve Mustafa Kemal'e hediye edilir. Mustafa Kemal, Ziraat Mektebi ve Direksiyon binasından sonra, Ankara'daki yıllarını 1921 yılında yerleştiği bu bağ evinde sürdürür.

Atatürk, bugün müze olan Köşkte, 1921 ile 1932 yılları arasında kaldı. Annesi Zübeyde Hanım ve eşi Latife Hanım da bir süre burada oturdular. Kasapyan Köşkü, 1924 yılında Mimar Vedat ve Mimar Arif Hikmet Beylerin yaptığı ilavelerle bugünkü durumuna getirildi.

Müze Köşk'ün methal taşlık olarak anılan girişinden hole geçilir. Ortasında bilardo masası, tam karşı köşede piyano bulunan hole açılan üç kapıdan sağdaki ile yeşil salona, karşıdaki ile yemek salonuna, soldaki ile ise elçi kabul salonuna geçilir. Yine solda, üst kata çıkan merdivenler bulunur. Üst katta ise geniş bir sofa, çalışma odası, kütüphane, yatak odası, oturma odası ve banyo vardır.

Mustafa Kemal Atatürk, ziyaretçilerini, büyükelçileri, yerli yabancı misafirlerini, gazetecileri bu küçük Köşk'te kabul eder ve ağırlardı. Dünya'da tarihi değeri olan pek çok bina, ünlerini büyüklüklerine ve mimarlarına borçludurlar. İlk Çankaya Köşkü'nün ise maddi bir büyüklüğü olmadığı gibi, mimarı da belli değildir. Atatürk'ü izleyen Cumhurbaşkanları da Çankaya'daki yeni Pembe Köşk'te günün ihtiyaçlarından doğan küçük değişikliklerle, Atatürk'ten gelen yaşayışı sürdürmüşlerdir.

Pembe Köşk

Çankaya Köşkü, Müze Köşk'ün hemen sağ tarafında ve onun bittiği yerde başlayan sütunlu, pembe tarihi bir yapıdır.

Yapımına 1931 yılında başlanılan ve ilk yıllarda Yeni Köşk olarak da adlandırılan Çankaya Köşkü 1932 yılı ekim ayında tamamlandı.

Pembe Köşk'ün üç cephesi de Ankara taşı ile çevrilidir. Alt katı bodrum ve genişçe bir teras üzerine iki kat olarak inşa edilen Çankaya Köşkü'nün birinci katı, çalışma ve misafirlerin kabulleri, üst katı ise ikametgâh için düzenlenmiştir. Çankaya Köşkü'nün çalışma ve kabul salonlarının bulunduğu birinci katına, binanın her dört cephesindeki kapılarla da giriş yapılabilmektedir.

Türk Bayrağı'nın dalgalandığı büyük gönder, Köşk'ün sağ ön tarafında ve Gül Bahçesinin duvarlarının başladığı köşededir. Çankaya Köşkü'nün günlük kullanım kapısı, 19 taş basamaklıdır. Terasında köşeli küçük havuz ile bir çiçek bölümü vardır. Yabancı Devlet Başkanları'nın Köşk'ü ziyaretlerinde ise, ön cephedeki geniş merdivenler ile aynalı salonun terasa açılan kapısı kullanılmaktadır.

Camlı Köşk

Çankaya yerleşkesi içinde Atatürk'ün anısını yaşatan üçüncü bina olan Camlı Köşk, 1935 yılında Atatürk tarafından kız kardeşi Makbule Atadan'ın ikameti için yaptırılmıştır.

Mimar Seyfi Arkan tarafından yapılmış, 1936 yılında tamamlanarak hizmete açılmıştır. Tek katlı bir yapı olan Camlı Köşk, 1951–1954 yılları arasında Türkiye'yi ziyaret eden yabancı Devlet Başkanlarına ikametgâh olarak tahsis edilmiştir. 1954–1970 yılları arasında Başbakanlık ve Senato Başkanlığı ikametgâh olarak kullanılmıştır.

1985 yılında yeniden düzenlenmiş, 1994'te restorasyonuna başlanmış olan Camlı Köşk, restorasyon çalışmaları tamamlandıktan sonra, 1996 yılı başında tekrar yabancı Devlet Başkanlarını konuk etmek üzere kullanılmaya başlanmıştır.

Başyaverlik Binası
Başyaverlik binasının yapım tarihine ilişkin kesin bir bilgi yoktur. Kimi kayıtlarda 1922'de yapıldığının belirtilmesine karşın 1924 yılına ilişkin bir anı kitabında "Yaveran Binası" olarak belirtilen fotoğraftaki bina ile bugünkü bina arasında bir ilişki bulunmamaktadır.

Tek katlı kâgir bir bina olan Başyaverlik binasının pek çok restorasyon ve onarım geçirdiği, kimi bölümlerin sonradan eklendiği anlaşılmaktadır. Yine binanın arkasındaki bir taşlıkta 1928 tarihinin yazılı olduğu, ancak bunun, binanın yapımı sırasında mı yoksa bir restorasyonda mı yazıldığı bilinmemektedir.

Hizmet Binası
Cumhurbaşkanlığında mevcut binaların ihtiyacı karşılamaması üzerine yapılmıştır. 4 Nisan 1986 günü temeli atılan bina 1993 yılında hizmete açılmıştır. Projesi mimarlar Mustafa Aytöre ve Orhan Genç tarafından hazırlanan binada, toplantı, kabul, resepsiyon salonları bulunmaktadır.

Sığınak
Çankaya'da bir atom sığınağı da yer alıyor. 1940'lı yıllarda İsmet İnönü'nün cumhurbaşkanlığı döneminde inşa edilen sığınak, köşk binasının 50 metre arkasında yer alıyor.

Çelik bir kapıdan girilen sığınak, Ankara'ya muhtemel bir nükleer saldırı durumunda Cumhurbaşkanının çalışacağı mekân olarak planlandı. Her türlü ayrıntının düşünüldüğü bölmede mütevazı bir banyo, masalara yerleştirilmiş küçük kuru çiçekler, banyo terlikleri ve 1940'lı yıllardan kalma bir barometre var.

9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel sığınağa hiç girmemesini geçmişte istismar edilmesine bağlarken, onun bahsettiği dönem İsmet İnönü'nün cumhurbaşkanlığı döneminde yaşanan II. Dünya Savaşı günleriydi. Demirel, halkın tepesine bomba atılacağı bir ülkede "Cumhurbaşkanı Çankaya'da sığınak buldu" diye laf çıkmasının kendisini o güne kadar sığınağa girmemeye yönelttiğini belirtti.

Piramit Salon
Çankaya Köşkü'nün en yeni salonu 22 Kasım 1999'da açılan ve tam bir teknoloji harikası olarak tanımlanan Piramit Salon'dur. ABD Başkanı Bill Clinton'ın Ankara ziyaretine teknik aksaklıklardan dolayı yetişmeyen Piramit Salon'un ilk misafiri Finlandiya Cumhurbaşkanı Martti Ahtisaari oldu.

Salonda simultane tercüme için gereken araçlar, ses cihazları ve kameralar bulunuyor. Duvarları ses yalıtımı için özel olarak kaplandı. Kırmızı rengin hakim olduğu salonda kameraların rahatça çekim yapabilmeleri için ayrı bir de bölüm oluşturuldu.

Günümüzdeki durumu

10 Ağustos 2014 tarihinde 12. Cumhurbaşkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan, Başbakanlık binası olarak tasarlanan ve 1150'den fazla oda bulunan Atatürk Orman Çiftliği'nde yapılan binanın "Cumhurbaşkanlığı Sarayı" olduğunu açıkladı.

Çankaya Köşkü'nün ise Başbakanın yeni makamı olacağını açıkladı. Başbakan, Çankaya Köşkü'nü sadece makam ve özel davetlerde kullanmaktaydı. Başbakanlık yardımcıları Başbakanlık Merkez Binası'nda kalmaya devam etmekteydi.

Günümüzde yapı, 10 Temmuz 2018 tarihinden itibaren Cumhurbaşkanı Yardımcısı tarafından resmî ikametgâh olarak kullanılmaktadır. Güncel olarak Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından resmi olmasa da halen kullanılmaktadır.

Kaynakça

Türkiye'deki resmî ikametgâhlar
Ankara'daki köşkler
Çankaya Müze Köşkü
Ankara'daki cumhuriyet dönemi yapıları

Çankaya Köşkü


Adrian Todor (n. ) este un fost deputat român, ales în legislatura 2016-2020.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Social Democrat

Adrian Todor


L'hôtel de la Caisse d'épargne est un bâtiment du début du  situé à Saint-Marcellin, en France. Il a autrefois accueilli un établissement bancaire, pour lequel il a été construit.

Situation et accès
L'édifice est situé au  avenue Félix-Faure, dans le centre-ville de Saint-Marcellin, et plus largement à l'ouest du département de l'Isère.

Histoire

Contexte
Le , le sous-préfet transmet au conseil municipal de Saint-Marcellin une copie d'une circulaire du ministre de l'Agriculture, du Commerce et des Travaux publics, Eugène Rouher, pour la création d'une institution de caisse d'épargne dans la commune. Elle commence ainsi à fonctionner à l'hôtel de ville, les jours de marchés, de foires et le dimanche matin avant d'être transférée près du faubourg de Vinay.

Adjudication et fondation
On décide ainsi l'édification d'un hôtel de la Caisse d'épargne. L'adjudication des travaux de construction a lieu le  à l'hôtel de ville, mettant en jeu un montant de . Le nouvel hôtel est ainsi élevé cette même année selon les plans de Joseph Chatrousse, architecte du département (également maître d'œuvre de l'hôtel de ville), associé à Guérard.

Vente
L'édifice, d'une surface habitable de , est revendu vers les années 2020 pour un montant de .

Structure

Références

Annexes

Articles connexes
 Gare de Saint-Marcellin (Isère)

Liens externes

Bâtiment en Isère
Saint-Marcellin
Architecture du XXe siècle en France

Hôtel de la Caisse d'épargne de Saint-Marcellin


Balatonvatn er stöðuvatn í Vestur-Ungverjalandi. Það er um 600 ferkílómetrar (sjöfalt Þingvallavatn). Vatnið er vinsæll áfangastaður ferðamanna. Á 19. öld varð strönd vatnsins meira sótt af millistétt og hástéttarfólk byggði villur við vatnið. Eftir seinni heimsstyrjöld varð enn frekar uppbygging við vatnið og gististöðum fjölgaði mikið.

Stöðuvötn í Ungverjalandi

Balatonvatn


Quiriguá puede referirse a:
 Quiriguá, un yacimiento arqueológico perteneciente a la antigua civilización maya en el sur-oriente de Guatemala.
 Quiriguá, un barrio en Bogotá, Colombia.
 Quiriguá, Una estación del sistema de transporte público TransMilenio de la ciudad de Bogotá, Colombia.

Quirigua


John Howard Northrop (July 5, 1891 – May 27, 1987) was an American biochemist who, with James Batcheller Sumner and Wendell Meredith Stanley, won the 1946 Nobel Prize in Chemistry.  The award was given for these scientists' isolation, crystallization, and study of enzymes, proteins, and viruses. Northrop was a Professor of Bacteriology and Medical Physics, Emeritus, at University of California, Berkeley.

Biography

Early years
Northrop was born in Yonkers, New York to John Isaiah, a zoologist and instructor at Columbia University who is a member of the Havemeyer family, and Alice Rich Northrop, a teacher of botany at Hunter College. His father died in a lab explosion two weeks before John H. Northrop was born. The son was educated at Yonkers High School and Columbia University, where he earned his BA in 1912 and PhD in chemistry in 1915. During World War I, he conducted research for the U.S. Chemical Warfare Service on the production of acetone and ethanol through fermentation. This work led to studying enzymes.

Research
In 1929, Northrop isolated and crystallized the gastric enzyme pepsin and determined that it was a protein. For this achievement, he was elected to the United States National Academy of Sciences in 1934. In 1938 he isolated and crystallized the first bacteriophage (a small virus that attacks bacteria), and determined that it was a nucleoprotein. He was elected to the American Philosophical Society that same year. Northrop also isolated and crystallized pepsinogen (the precursor to pepsin), trypsin, chymotrypsin, and carboxypeptidase.

For his 1939 book, Crystalline Enzymes: The Chemistry of Pepsin, Trypsin, and Bacteriophage, Northrop was awarded the Daniel Giraud Elliot Medal from the National Academy of Sciences. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1949. Northrop was employed by the Rockefeller Institute for Medical Research in New York City from 1916 until his retirement in 1961. In 1949 he joined the University of California, Berkeley as Professor of Bacteriology, and later, he was appointed Professor of Biophysics.

Personal life

In 1917, Northrop married Louise Walker (1891–1975), with whom he had two children: John, an oceanographer, and Alice, who married Nobel laureate Frederick C. Robbins. The family lived in a small home just outside of Mt. Vernon, New York. As their children grew older and Northrop looked for a more desirable workplace, the family bought a home in Cotuit, Massachusetts. This move shortened Northrop's commute to the laboratory in Princeton, New Jersey, and also put him in closer contact with the wilderness which he greatly enjoyed. Northrop committed suicide in Wickenburg, Arizona in 1987.

References

Further reading

 See also this version of Northrop's  National Academy of Science biography.

External links

  including the Nobel Lecture on December 12, 1946 The Preparation of Pure Enzymes and Virus Proteins

1891 births
1987 suicides
20th-century American chemists
American Nobel laureates
Columbia University faculty
Columbia College (New York) alumni
Nobel laureates in Chemistry
Scientists from Yonkers, New York
Suicides in Arizona
Rockefeller University people
People from Wickenburg, Arizona
American people of German descent
Fellows of the American Academy of Arts and Sciences
Members of the United States National Academy of Sciences
Medical physicists
University of California, Berkeley faculty
1987 deaths
Havemeyer family
Columbia Graduate School of Arts and Sciences alumni
Members of the American Philosophical Society

John Howard Northrop


Identitatea Creștină este o interpretare rasistă, antisemită și supremacistă a creștinismului care susține că numai populațiile germanice, anglo-saxone, celtice, nordice și ariane sunt urmașe ale israeliților antici.

Identitatea Creștină nu este o organizație religioasă și nu are legături cu celelalte denominații creștine, ci este practicată de indivizi, congregații independente și unele găști din închisori. Teologia sa promovează o interpretare rasială a creștinismului. Această credință a fost dezvoltată și promovată de către doi autori care considerau europenii drept "poporul ales", iar evreii descriși drept urmașii blestemați ai lui Cain. Mișcările și grupurile supremaciste au adoptat ulterior o mare parte din învățăturile sale.

Identitatea Creștină susține ideea că toate popoarele de pe planetă care nu au origine europeană vor fi fie exterminate, fie înrobite în scopul slujirii rasei albe în noul Regat Divin de pe Pământ sub domnia lui Iisus Hristos. Doctrina sa menționează că doar persoanele albe pot dobândi mântuirea și ajunge în paradis. O mare parte din adepți sunt milenialiști.

Simpatizanții interpretării descriu persoanele care nu au origine europeană drept "mamzers" sau "tares".

Doctrina
Mișcarea nu este o religie organizată, ci o perspectivă religioasă fundamentată pe o teologie supremacistă. Mare parte din adepții acesteia sunt congregații independente și grupări neonaziste care promovează o interpretare rasială a creștinismului. Wesley A. Swift (1913-1970) a fost un profesor, adept al mișcării, care a formulat doctrina conform căreia persoanele care nu sunt de origine europeană nu au suflet și, prin urmare, nu pot să se mântuiască. Teologia a fost promovată de George Lincoln Rockwell, fondatorul Partidului Nazist American.

Până în momentul de față, nu există un document care să expună întregul sistem de credințe al Identității Creștine; există atât de mult dezacord cu privire la idealurile mișcării deoarece nu s-a reușit stabilirea unei organizații centrale pentru această sectă. Totuși, toți adepții admit că Adam și urmașii său au fost albi, iar celelalte rase preadamiste sunt specii separate care nu pot fi derivate din adamiți. Susținătorii mișcării citează pasaje din Vechiul Testament, printre care Ezra 9:2, Ezra 9:12 și Neemia 13:27, despre care aceștia supun că vorbesc împotriva căsătoriilor interrasiale. În același timp, aceștia resping doctrinele denominațiilor creștine și consideră doctrina creștină ca fiind o erezie.

Identiatea Creștină a ajuns în  atenția mass-mediei pentru prima dată în 1984 când naționaliștii albi din organizația The Order au săvârșit o serie de crime înainte de a fi opriți de către FBI. Gordon Kahl, adept al acestei mișcări, cel care a inspirat grupul fondat de Robert Mathews, avea legături cu această religie. Mișcarea a revenit în atenția presei în 1992 și 1993, imediat după confruntarea din Ruby Ridge, când ziarele au descoperit că fostul separatist de dreapta și fost membru al Beretelor Verzi, Randy Weaver, era asociat într-o oarecare măsură cu adepții acestei religii.

Numărul adepților în Statele Unite este estimat la două mii de membri, iar numărul celor din Canada și Comunitatea Națiunilor este necunoscut. Datorită promovării doctrinei Identității Creștine prin radio și ulterior pe internet, numărul celor care aderă la idealurile mișcării sunt în creștere. Supremaciștii albi din închisori sunt considerați sursele principale ale răspândirii învățăturilor mișcării.

Referințe

Bibliografie

 Barkun, M. (1994). Religion and the Racist Right: The Origins of the Christian Identity Movement. Chapel Hill: University of North Carolina Press. Revised edition, 1997, ISBN 0-8078-2328-7
 Hill, David. The Gospel of Matthew. Grand Rapids: Eerdmans, 1981.
 Ingram, W.L., (1995). God and Race: British-Israelism and Christian Identity, p. 119–126 in T. Miller, Ed., America's Alternative Religions, SUNY Press, Albany NY.
 Kaplan, Jeffrey, (1997). Radical Religion in America, Syracuse, N.Y.: Syracuse University Press. pp. 47–48.
 Quarles, C. L. (2004). Christian Identity: The Aryan American Bloodline Religion. Jefferson, N.C.: McFarland.
 Roberts, Charles H. (2003). Race over Grace: The Racialist Religion of the Christian Identity Movement, Omaha, Nebraska: iUniverse Press. ISBN 0-595-28197-4.

Legături externe

 Identitatea Creștină în arhivele FBI

Fundamentalism creștin
Extremism de dreapta în Statele Unite ale Americii
Apocalipticism
Erezie în creștinism
Politică identitară
Pseudoistorie
Rasism în Statele Unite ale Americii
Separatism alb
Terorism în Statele Unite ale Americii
Noi mișcări religioase creștine
Supremație albă în Statele Unite ale Americii

Identitatea Creștină


Ananas cvijet (lat. Eucomis), rod trajnica iz porodice Asparagaceae raširen po tropskoj južnoj Africi. Postoji 12 priiznatih vrsta, a tipična je E. regia iz Južnoafričke Republike.

Vrste
 Eucomis amaryllidifolia Baker
 Eucomis autumnalis (Mill.) Chitt.
 Eucomis bicolor Baker
 Eucomis comosa (Houtt.) H.R.Wehrh.
 Eucomis grimshawii G.D.Duncan & Zonn.
 Eucomis humilis Baker
 Eucomis montana Compton
 Eucomis pallidiflora Baker
 Eucomis regia (L.) L'Hér.
 Eucomis schijffii Reyneke
 Eucomis vandermerwei I.Verd.
 Eucomis zambesiaca Baker

Izvori

Vanjske poveznice

Scilloideae

Ananas cvijet


Reggio di Calabria einnig þekkt sem Reggio Calabria og Reggio er borg á suður-Ítalíu og stærsta borgin á Kalabríuskaga. Íbúar eru rúmlega 200.000 (2015) en um 560.000 búa á stórborgarsvæðinu.
Borgin á sér langa sögu og var mikilvæg grísk borg á 5 og 6. öld fyrir Krist. Árið 1908 varð jarðskjálfti þar sem eyðilagði megnið af borginni og fórust tugþúsundir.

Mikil söguleg og menningarleg tengsl eru við borgina Messina á Sikiley en Messínasund liggur á milli þeirra. Einnig er þar rígur í Derby dello Stretto þar sem knattspyrnuliðið Reggina og A.C.R. Messina mætast.

Aspromonte er fjall nálægt Reggio Calabria.

Kalabría
Borgir á Ítalíu

Reggio Calabria


Sakarya, Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nin Çatalca-Kocaeli Bölümü'nde yer alan bir ildir. Ayrıca şu anlamlara da gelebilir:

Coğrafya
 Sakarya Nehri

Tarih
 Sakarya Meydan Muharebesi

Denizaltılar
 Sakarya, İtalyan yapımı denizaltı
 , eski  denizaltı
 , Preveze sınıfı denizaltı

Sakarya (anlam ayrımı)


Dračevo je naseljeno mjesto u gradu Trebinju, Republika Srpska, BiH.

Zemljopis

Nalazi se u Popovom polju, četiri kilometra od entitetske granice s Federacijom BiH i desetak kilometara od državne granice s Republikom Hrvatskom. Južno teče rijeka Trebišnjica.

Povijest

Godine 1421. Dračevo se u hrvatskim izvorima iz Dubrovnika spominje kao posjed vojvode Vuka Hranića.

Godine 1629. posjetio je Donju Hercegovinu biskup fra Dominik Andrijašević. Tada je bila sva Donja Hercegovina katolička, gusto načičkana župama i crkvama. Prigodom posjeta Donjoj Hercegovini, zabilježio je župe u Popovu polju i među njima župu Dračevo i Dubljane u kojoj su 2 crkve i 60 katoličkih obitelji.

U Dračevu se nalazi nacionalni spomenik pravoslavna crkva Rođenja Bogorodice iz 19. stoljeća i nekropola od 34 križna nadgrobna spomenika, od kojih dva dvometarska datiraju iz 15. stoljeća, a 32 iz 19. i 20. stoljeća. Crkva je obnovljena 1892., najvjerojatnije na mjestu starije crkve koja datira iz 14. ili 15. stoljeća.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 68

 Srbi - 68

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 24

 Srbi - 23
 Hrvati - 1

Izvori

Naselja u Republici Srpskoj
Trebinje

Dračevo (Trebinje, BiH)


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost dodijeljena Mihailovu Aleksandroviču Šahalovu.

Rođenja

 31. srpnja – J. K. Rowling, britanska književnica

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

 Kiklop Ranka Marinkovića
 Kratki izlet Antuna Šoljana

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1965.


5840 Raybrown este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5840 Raybrown este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Bickley de Observatorul din Perth. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,75 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 3,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi Agnia

Obiecte astronomice descoperite în 1978
Centura de asteroizi

5840 Raybrown


Taf (Τ τ) (Yunanca: Ταυ, Taf), Yunan alfabesinin on dokuzuncu harfidir. Türkçedeki /t/ sesine denk gelir. Türkçe transkripsiyonlarda aynı yazılması karşın Θθ harfi ile karıştırılmamalıdır.
Yunan alfabesindeki Taf, Fenike alfabesindeki tav  harfinden gelmektedir.

Örnekler
Τουρκία (Tourkia) = Türkiye

τουφέκι (tufeki) = Tüfek

τενεκές (tenekes) = Teneke

τέσσερα (téssera) = 4 (sayı)

τόπι (topi) = Top

τουρσί (tursi) = Turşu

τηλέφωνο (tilefono) = Telefon

τεχνολογία (technologia) = Teknoloji

Τ

Taf


Eynegazi, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında fazla bilgi yoktur.

Coğrafya
Samsun iline 68 km, Bafra ilçesine 32 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Bafra'nın mahalleleri

Eynegazi, Bafra


Hrvatska:
 Gornja Vas (Samobor), gradsko naselje Samobora

Slovenija:
 Gornja vas (Šmarje pri Jelšah, Slovenija), naselje u općini Šmarje pri Jelšah
 Gornja vas (Zreče, Slovenija), naselje u općini Zreče

Gornja Vas


Die Dreifaltigkeitssäule (auch: Pestsäule) von Poysdorf in Niederösterreich erhebt sich am Dreifaltigkeitsplatz über einem vierseitig geschwungenen Piedestal inmitten einer achtseitigen Umfriedung mit Steinbandlwerk- und Akanthusbalustrade.

Das Postament verfügt über ein reiches Reliefdekor. Dazu gehören Darstellungen der Heiligen Franz Xaver und Rosalia, der Kreuzigung Christi und des Poysdorfer Wappens sowie inschriftliche Bezeichnungen von 1715, 1832 und 1932, darunter Rochus M. Mairhoffer von Wienn. Die Ecken des Sockels sind mit Cherubim besetzt. Darüber befinden sich Steinfiguren der Heiligen Rochus, Sebastian, Karl Borromäus und Johannes Nepomuk.

Das Piedestal trägt einen Wolkenobelisk mit Inschriften an der Basis und einer Figurengruppe Heilige Dreifaltigkeit Maria krönend an der Spitze.

Die Dreifaltigkeitssäule steht unter Denkmalschutz ().

Literatur
 Evelyn Benesch, Bernd Euler-Rolle, Claudia Haas, Renate Holzschuh-Hofer, Wolfgang Huber, Katharina Packpfeifer, Eva Maria Vancsa-Tironiek, Wolfgang Vogg: Niederösterreich nördlich der Donau (= Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs.). 2., unveränderte Auflage. Berger, Horn u. a. 2010, ISBN 978-3-85028-395-3, S. 902 f.

Weblinks

Poysdorf
Baudenkmal (Niederösterreich)
Pestsäule
Dreifaltigkeitssäule
Säule in Österreich

Dreifaltigkeitssäule (Poysdorf)


The Golden Dogs es una banda de indie rock  fundada en Toronto, Ontario, Canadá. Formada en 2001, la banda es conocida por sus shows en vivo salvajes y llenos de energía, y ha sido calificada como una de las mejores bandas en vivo de Canadá, por la revista Chart.

Historia
Dave Azzolini se encarga de componer las letras, seguido de Jessica Grassia en teclados, vocales y percusión, y Taylor Knox en la batería. La banda compone canciones energéticas y cargadas de adrenalina, complementadas al mismo tiempo por melodías rítmicas. Su álbum debut Everything in 3 parts fue el punto de partida de su, cada vez más creciente, popularidad en la escena indie, con el solo "Can't Get Your Face Out of My Head". Su éxito solo se acrecentaría con el lanzamiento de su igualmente famoso solo, "Yeah!". En 2006, la banda lanzó su segundo álbum "Big Eye Little Eye". El primer solo de este fue "Never Meant Any Harm". Big Eye Little Eye fue lanzado en los Estados Unidos el 16 de agosto de 2007, saliendo la banda de gira en ese país en noviembre de 2007.

En 2008, la banda tuvo un año ocupado en las gira por EE. UU. con músicos como Feist, Sloan y Electric Six. Más tarde ese año finalizaron contrato con True North Records. La banda pasó gran parte del 2009 escribiendo y grabando su tercer álbum Coats of Arms, el cual fue grabado por los amigos de la banda Carlin Nicholson y Mike O'Brien, ambos miembros de Zeus. Algunos miembros de The Golden Dogs incluso participaron en el álbum "Say Us" de Zeus.

Algunos de los artistas con los que la banda ha grabado, tocado o compartido una gira, son: Sloan, Feist, Joel Plaskett, The Meligrove Band, The Bicycles, Kaiser Chiefs, Razorlight, Bloc Party, Blue Rodeo, Major Grange, Roky Erikson, Thurston Moore, Electric Six, The Willowz, Ida Maria, Malajube, Peter Elkas, Liam Finn, Bahamas, Zeus, White Cowbell Oklahoma, The Balconies, Hexes and Ohs, Rich Aucoin, Jason Collett, Broken Social Scene, State Radio.

Discografía
 The Golden Dogs (2002, Lanzamiento Indie original de seis canciones)
 Everything in 3 Parts (2003, Lanzamiento Indie entero)
 Everything in 3 Parts (2004, Relanzamiento de True North Records/Universal Records)
 Big Eye Little Eye (2006, True North Records)
 Coat of Arms (2010)

Videografía/Solos
 "Can't Get Your Face Out of My Head" (2004)
 "Yeah!" (2005)
 "Never Meant Any Harm" (2006)
 "Construction Worker" (2007)
 "Construction Worker / Lester" versión de vinilo de 7 pulgadas (2008)

Véase también
 Música de Canadá
 Indie rock
 Rock

Referencias

Enlaces externos
 Official site (en inglés)
  (en inglés)
 The Golden Dogs en CBC Radio 3 (en inglés)
 "Never Meant Any Harm" Videoclip
 "Construction Worker" Videoclip (en inglés)
 The Golden Dogs en Gound Ccontrol Magazine (en inglés)
 The Golden Dogs en exclaim.ca (en inglés)

Artistas de Dine Alone Records
Grupos de rock de Canadá
Grupos de indie rock de Canadá
Grupos de indie pop de Canadá
Grupos de pop rock de Canadá
Grupos de música formados en 2001

The Golden Dogs


U/17 Europamesterskabet i fodbold 2017 var den 16. udgave af U-17 Europamesterskabet i fodbold (35. udgaven hvis under-16 tiden medregnes), som er den årlige internationale ungdomsfodboldturnering, der organiseres af UEFA for U/17-landshold fra Europa. Kroatien, som blev valgt af UEFA den 26. januar 2015, var vært for turneringen.

I alt 16 hold deltog i turneringen med spillere, der var født den 1. januar 2000 eller senere.

Ligesom i de forrige udgaver, som blev afholdt i ulige år, fungerede turneringen som UEFA-kvalifikation til U/17 Verdensmesterskabet i fodbold. De fem bedste hold fra turneringen kvalificerede sig til U/17 VM i fodbold i Indien, hvor de repræsenterede UEFA. Dette tal gik ned fra seks hold, fordi FIFA besluttede at give en plads til Oceanien fra 2017 og fremover.

Europamestre blev  efter sejr over ; kampen endte 2-2 efter forlænget spilletid og blev afgjort i straffesparkskonkurrence med 4-1 til Spanien.

Kvalificerede hold
Følgende 16 hold kvalificerede sig til slutspillet.

Note: Alle deltagelser inkluderer kun U-17 tiden (siden 2002).

Noter

Endelig lodtrækning
Den endelige lodtrækning blev afholdt 3. april 2017 på Panorama Zagreb Hotel i Zagreb, Kroatien. De 16 hold blev udtrukket i fire grupper på fire hold. Værtsnationen Kroatien fik plads A1 i lodtrækningen, mens de andre hold blev seedet ud fra deres resultater i kvalifikationens eliterunde, med syv af vindere af grupperne i eliterunden (hvor alle resultater fra elitegruppe blev medregnet) blev placeret i Lag 1 og udtrukket til position 1 og 2 i grupperne, mens de resterende otte hold (den sidste vinder og de syv bedste toere fra eliterunden) blev placeret i Lag 2 og udtrukket til positionerne 3 og 4 i grupperne.

Gruppespil

Gruppe A

Gruppe B

Gruppe C

Gruppe D

Slutspil
I slutspillet, bruges straffesparkskonkurrence for at finde frem til vinderen, hvis det er nødvendigt (der spilles ikke i forlænget spilletid).

Målscorere
Der blev scoret 99 mål i 32 kampe.
Kilde: UEFA.com

9 mål
 Amine Gouiri

7 mål
 Jann-Fiete Arp

5 mål
 Jadon Sancho

4 mål
 Abel Ruiz

3 mål
 Rhian Brewster
 Callum Hudson-Odoi
 Elias Abouchabaka
 Sergio Gómez
 Mateu Morey
 Malik Karaahmet

2 mål
 Phil Foden
 Maxence Caqueret
 Kevin Csoboth
 Dominik Szoboszlai
 Zakaria Aboukhlal
 Achraf El Bouchataoui
 Zak Rudden

1 mål

 Armin Imamović
 Nemanja Vještica
 David Čolina
 Antonio Marin
 Aidan Barlow
 George McEachran
 Yacine Adli
 Mathis Picouleau
 Noah Awuku
 Eric Hottmann
 Yannik Keitel
 Lars Lukas Mai
 Erik Majetschak

 John Yeboah
 Márk Bencze
 Krisztofer Szerető
 Alexander Torvund
 Hans Nicolussi Caviglia
 Moise Kean
 Pietro Pellegri
 Jørgen Strand Larsen
 Halldor Stenevik
 Adam Idah
 Rowan Roache
 Jack Aitchison
 Innes Cameron

 Željko Gavrić
 Filip Stuparević
 Antonio Blanco
 Nacho Díaz
 Yunus Akgün
 Atalay Babacan
 Recep Gül
 Umut Güneş
 Ozan Kabak
 Kerem Kesgin
 Oleksiy Kashchuk
 Artem Kholod

1 selvmål
 Marc Guehi (mod Norge)
 Andrias Edmundsson (mod Ungarn)
 András Csonka (mod Tyrkiet)
 Lee O'Connor (mod Tyskland)

Noter

Referencer

EM i fodbold
Fodbold i 2017

U/17 Europamesterskabet i fodbold 2017


Le Renault VG est un autorail diesel conçu par Renault pour le réseau de l'État. Entré en service en 1933 en quatre exemplaires, immatriculés ZZ 24013 à 24016 puis ZZ 24001 à 24004, trois sont vendus au Mamers - Saint-Calais (MStC) en 1937 et un rejoint la SNCF. La SNCF ferraille son dernier exemplaire en 1939 tandis que le MStC raye le dernier VG de ses contrôles en 1956.

Conception
La VG est un dérivé du Renault TE. Ce dernier est modifié pour le rendre plus aérodynamique. Le moteur est amélioré, avec un Renault 6C 125 de , et l'autorail est également rallongé, avec un porte-à-faux arrière plus long. Le VG donnera ensuite naissance au Renault ZO.

Capable d'atteindre , les Renault VG sont limités à  et exploités sur des trains limités à .

Historique
L'État achète ses quatre exemplaires  de 1932. Reçues en 1933, les quatre automotrices VG sont immatriculés ZZ 24013 à 24016 puis ZZ 24001 à 24004. Basées au dépôt de Dinan, elles rejoignent en 1934 les dépôts de Gisors et du Mans. À partir de 1935, les quatre VG sont regroupés à Châteaubriant.

En 1937, les ZZ 24002 à 24004 sont vendues au chemin de fer Mamers - Saint-Calais. Vers 1938, la SNCF qui a récupérée à la nationalisation la ZZ 24001, accepte d'échanger son automotrice avec la ZZ 24002 du MStC, victime d'une avarie. Cette dernière sera ferraillée en 1939.

Le MStC garde ses exemplaires en service après-guerre. Ils sont mis en réserve à partir de 1953, le dernier VG, ZZ 24003, étant rayé des contrôles en 1956.

Notes et références

Voir aussi

 Autorail Renault
 Liste des codes projets Renault (1899-1941)

Ancien autorail de la SNCF
VG

Renault VG


Holcocoleus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Holcocoleus latus (LaFerte-Senectere, 1851)
 Holcocoleus melanopus Andrewes, 1936

Referencias

Enlaces externos
 Holcocoleus en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Oodini

Holcocoleus


, Toshimitsu "Toshi" Deyama ve Yoshiki Hayashi tarafından 1982 yılında kurulan bir Japon müzik grubudur. Asıl ismi X () olan grup, 1989'da yaptığı Blue Blood albümü ile büyük bir başarıya ulaştı. İlk olarak power/speed metal tarzı çalarak başlayan grup, daha sonrasında çekilerek progressive metal tarzı müzik çalmaya devam ettiler. Üç albümden sonra, X Japan grubu 1997 yılında dağıldı. Ancak on yıllık bir aradan sonra grup "I.V." şarkısıyla müziğe geri döndü. 2015 itibarıyla diskografilerinde 5 stüdyo albümü, 6 canlı albüm, 1 remix albümü, 11 derleme albüm, 21 single ve çevresinde 22 canlı video kaydı bulunmaktadır.

Grup üyeleri
Birçok Japon grubu gibi, X Japan'ın üyeleri de verdikleri isimleri ya da sahne isimleri ile onurlandırılıyorlar.
  – vokal
 Tomoaki "Pata" Ishizuka ( Ishizuka Tomoaki) – gitar
 Hiroshi "Heath" Morie ( Morie Hiroshi) – bass (1992'den beri)
 Yoshiki Hayashi ( Hayashi Yoshiki) – bateri ve piano
 Yasuhiro "Sugizo" Sugihara ( Yasuhiro Sugihara) – gitar ve keman

Eski üyeler
 Taiji Sawada (沢田泰司 Sawada Taiji) – bass (1992'ye kadar)
 Hideto "Hide" Matsumoto (松本秀人 Matsumoto Hideto) – gitar (1997'ye kadar)(ölüm nedeniyle)

Stüdyo albümleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmi X Japan websitesi
 Resmi X Japan websitesi (İngilizce)
 Resmi X Japan websitesi (Fransızca)
 Resmi X Japan websitesi (Korece)
 Resmi X Japan websitesi (Tayvanca)
 Resmi X Japan websitesi (Tayca)

 Extasy Records

X japan
Visual kei müzik grupları

X Japan


Ajinomoto er en japansk fødevarevirksomhed, der producerer krydderier, madlavningsolier, frosne fødevarer, drikkevarer, sødemidler, aminosyrer og lægemidler.

AJI-NO-MOTO (味の素, "smagens essens") er handelsnavnet for virksomhedens oprindelige mononatriumglutamatprodukt.

Selskabets hovedkvarter ligger i Tokyo.

Eksterne henvisninger

Etableret i 1917
Fødevarevirksomheder fra Japan
Virksomheder i Tokyo

Ajinomoto


لُوا (Lua) هي لغة برمجة متعددة النمط، صممت لتعمل كلغة برمجة نصية، مع كون الدلالية الممتدة هدفاً رئيسياً. تعني لُوا «القمر» باللغة البرتغالية. تشتهر لوا بأن لها واجهة برمجة سي سهلة وقوية معا. أنشأ هذه اللغة فريق من المبرمجين البرازيليين سنة 1993.

بناء الجملة

جملة أهلا بالعالم! يمكن أن تكون مكتوبة على النحو التالي:

print("Hello World!")

يتم تنفيذ الدالة المضروب كما في هذا المثال:
function factorial(n)
  local x = 1
  for i = 2, n do
    x = x * i
  end
  return x
end

التطبيقات

من البرامج التي تستخدم لغة لوا:
 ميدياويكي وهو برنامج إدارة مواقع الويكي مثل ويكيبيديا وغيرها من مواقع مؤسسة ويكيميديا، حيث تستعمل بعض القوالب لغة لوا، ويتم دعم لغة لوا عبر الإضافة Scribunto.
 روبلوكس - لتطوير الألعاب
 أدوبي فوتوشوب لايت رووم يستخدم لوا من أجل واجهة المستخدم
 خادوم إتش تي تي بي أباتشي يمكنه استخدام لوا في أي عملية طلب (منذ الإصدار 2.3)
 awesome - مدير نوافذ
 سيليستيا يستخدم لوا كلغة نصية
 تستخدم سيسكو لوا لتنفيذ Dynamic Access Policies في Adaptive Security Appliance
 دام سمول لينكس يستخدم لوا لكي يوفر واجهة مستخدم رسومية بدون استهلاك الكثير من المساحة على القرص
 Dolphin Computer Access تستخدم لوا في برنامجها قارئ الشاشة المسمى SuperNova الذي يعمل على إتاحة البرامج للمعاقين بصرياً
 Fusion يستخدم لوا المضمنة كلغة نصية
 FCEUX (من نينتندو إنترتينمنت سيستم) يسمح بالإضافات والتعديلات على الألعاب باستخدام لوا
 FreePOPs - بروكسي البريد الإلكتروني، يستخدم لوا لتشغيل واجهة المستخدم على الإنترنت
 محرر الرسوم Ipe (المتخصص في إنتاج الرسوم مع نصوص لاتخ)
 خادوم الوب لايت باد
 لواتخ يسمح بكتابة إضافات باستخدام لوا
 نظام تشغيل مسيّر MikroTik يدعم لوا
 MySQL Workbench يستخدم لوا للإضافات
 أداة المسح التأميني الشبكي nmap تستخدم لوا كأساس للغتها النصية nse
 يسمح مشروع Dogwaffle باستخدام لوا لعمل فلاتر باستخدام فلتر DogLua، فيمكن مشاركتها مع GIMP وPixarra Twistedbrush و Artweaver
 Prosody - هو خادوم XMPP متعدد المنصات مكتوب بلوا
 Renoise يسمح باستخدام لوا لكتابة إضافات
 Rockbox يسمح باستخدام لوا لكتابة إضافات
 يمكن كتابة إضافات للمحرر SciTE باستخدام لوا
 سنورت
 Squeezebox يسمح باستخدام إضافات مكتوبة بلوا
 فيم يدعم لوا بدءاً من الإصدار 7.3
 ڤي‌إل‌سي مديا بلاير
 Wireshark
 MTA:SA - يستخدم لوا من أجل إنشاء الـ scripts أو ما يسمى بـ اضافات للسيرفر لتسهيل وتحسين العب بسيرفرات mta
  - يستخدم لوا في إنشاء تطبيقات تعمل على آي أو إس وأندرويد ووندوز فون.

مراجع

وصلات خارجية

آلات افتراضية
أدوات ومكتبات برمجة حرة
أنظمة مضمنة
اختراعات برازيلية
الجامعة الأسقفية الكاثوليكية في ريو دي جانيرو
برمجيات تستخدم رخصة إم أي تي
برمجيات حرة بلغة سي
برمجيات حرة متعددة المنصات
برمجيات متعددة المنصات
لغات برمجة
لغات برمجة أنشئت في 1993
لغات برمجة بدئية الاعتماد
لغات برمجة ديناميكية
لغات برمجة ديناميكية النمط
لغات برمجة كائنية التوجه
لغات برمجة نصية

لوا (لغة برمجة)


La 2ª edición del Tour de San Luis fue disputada entre el 22 y el 27 de enero de 2008.

Perteneció al UCI America Tour dentro de la categoría 2.2, siendo ésta la última edición en dicha categoría ya que para 2009 ascendió a 2.1.

El recorrido fue de casi 660 km y contó con un prólogo y 5 etapas, siendo la 4ª la "etapa reina" con llegada en el Mirador del Potrero.

El ganador de la clasificación general fue Martín Garrido quién se vistió de líder en el prólogo y tras ganar la contrarreloj afianzó el liderato.

Etapas

Clasificaciones finales

Clasificación general

Clasificación de los sprints

Clasificación de la montaña

Clasificación por equipos

Enlaces externos
 2º Tour de San Luis infobiker.com.ar
 Tour de San Luis 2008 cqranking.com
 Resultados del Tour de San Luis 2008 en edosof.com

2008
UCI America Tour 2007-2008
Deporte en Argentina en 2008

Tour de San Luis 2008


Dedinka este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 707 locuitori.

Istoric
Localitatea Dedinka este atestată documentar din 1227.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dedinka


Pymble is a suburb on the Upper North Shore of Sydney in the state of New South Wales, Australia. Pymble is  north of the Sydney Central Business District in the local government area of Ku-ring-gai Council.

West Pymble is a separate suburb to the south west of Pymble, adjacent to the Lane Cove National Park.

Pymble is notable for its gardens, bush reserves and heritage-listed residences and properties of architectural significance, such as the Eric Pratten House.

History
Based on settlers' accounts, the land that came to be known as Pymble was traversed by, and at least periodically inhabited by, the Cammeraigal clan or tribe of the Kuringai (also known as Guringai) Aboriginal people. The Cammeraigal had occupied the land between the Lane Cove River, Hawkesbury and east to the coast. They would travel from grounds at Cowan Creek to the Parramatta River via Pymble - passing west through the land where Pymble Ladies' College now stands, through the Lane Cove Valley and North Ryde. En route they would reportedly hold corroborees at the current site of the Pymble Reservoir on Telegraph Rd and "camped on the hill...at the junction of Merrivale Rd and Selwyn St."

Pymble is named after Robert Pymble (1776–1861), an influential early settler whose 1823 land grant comprised some 600 acres, around half the land of the region. The other half (plus a large part of St Ives) was granted to Daniel der Matthew's, another influential settler who established the first sawmill in the area.

The region was important to the early Sydney colony as a major supplier of timber for a wide variety of uses. The main timber varieties were blackbutt, stringybark, iron bark and blue gum. In later years it was also an important supplier of agricultural produce. It became widely known for the high quality of its produce and especially for its oranges which had been introduced to the area by Robert Pymble sometime around 1828 and which by later years were grown extensively throughout the region by numerous different growers following land sub-divisions.

Eventually agriculture and small farming gave way to residential development with residential sub-divisions commencing around 1879. The first bank - the Australian Joint Stock Bank - was established in 1888 in a then prominent house known as Grandview built on Pymble Hill ca 1883 by the son of local hotelier Richard Porter. Porter had opened the Gardener's Arms Hotel, also on Pymble Hill, in 1866. From this time the centre of commercial activity came to be at the top of the hill around the Pacific Highway and Bannockburn Road area, but with the railway station being located by necessity at the bottom of the hill development began to shift towards the new railway station at the foot of the hill. Pymble Post Office opened there on 6 August 1890.

Today, Pymble is a predominantly residential area with tree-lined streets, many substantial homes and gardens, numerous parks, nature reserves, and active pockets of commercial activity. Prominent landmarks include Pymble Station and Pymble Hill (Pacific Highway). The station is the centre of transport, shopping and social activities whilst Pymble Hill affords a view of the distant Chatswood skyline.

Pymble also acts as a conservative area for its rich architectural history with a variety of Federation-style houses.

Heritage listings

Pymble has a number of heritage-listed sites, including:
 Pacific Highway: Pymble Reservoirs No. 1 and No. 2
 982-984 Pacific Highway: Pymble Substation
 29 Telegraph Road: Eric Pratten House

Buildings

Significant buildings include:

 Ku-ring-gai Town Hall is situated at the top of Pymble Hill on the Pacific Highway. It was formerly the Sacred Heart Catholic Church, which was built in 1934, and is an example of the Inter-War Spanish Mission architectural style. Along with the presbytery next door it is heritage-listed.
 Pymble Chapel (formerly Pymble Methodist Church), on the corner of Mona Vale Road and Bromley Avenue, was built in 1879. It was the second church built in Pymble and is the oldest remaining building in the suburb.
 St Swithun's Anglican Church, on Telegraph Road, was built  and is an example of the Inter-War Gothic style. It is the only church in Australia named after St Swithun.

Significant houses include:

 Grandview is a two-storey, Georgian structure made of sandstone. It was built  as a bank but is now used as a home. It has a federal heritage listing.
 Merrivale is a local stately home in the Regency style and is considered one of the finest examples of its kind in Ku-ring-gai. It has a state heritage listing.
 Coppins, sometimes known as the Eric Pratten House, was designed by Walter Burley Griffin and built . It is one of three large houses designed by Griffin in Ku-ring-gai and is significant because most of his residential buildings were single-storey. It is an example of the Art Deco/Prairie style and has a state heritage listing.
 Macquarie Cottage, in Avon Road, was designed by William Hardy Wilson and built in 1918. It is considered a typical example of Wilson's work and has both state and federal heritage listings.
 Sacred Heart Presbytery is a two-storey house in the Federation Arts and Crafts style, with Gothic touches to the windows. It was built in 1907 and has a state heritage listing.
 Colinroobie, a two-storey Federation mansion built in the early 20th century, situated at the corner of the Pacific Highway and Clydesdale Place. It has a state heritage listing.

Gallery

Transport
Pymble railway station is on the North Shore railway line.

Pymble is bisected by the Pacific Highway, and the intersection of Mona Vale Road and Ryde Road is the southern boundary of the Suburb.

CDC NSW buses operate route 579 from Pymble station (departing Grandview Street) to East Turramurra (peak hours only) and route 560 from Gordon station to West Pymble (half-hourly service).

Route 575 also operates along the Pacific Highway past the railway station (half-hourly service). It goes to West Pymble and Macquarie University southbound and to Turramurra station and Hornsby station northbound.

There is a taxi stand on the eastern side of the station in Grandview Street.

At the 2011 census, 24% of employed people travelled to work on public transport and 54% by car (either as driver or as passenger) – a typical reflection of the Sydney area mode of transport.

Commercial areas
 Pymble Shopping Village - Grandview Street, adjacent to Pymble railway station
 Pacific Highway near Pymble station
 Bridge Street and West Street

Schools
 Pymble Ladies' College (K–12)
 Pymble Public School, a government primary school, located on Crown Road whose alumni includes actors Hugh Jackman and Chris Lilley
 Sacred Heart Catholic Primary School (K–6)
 Gordon West Public School (K–6) located in West Pymble (in a precinct formerly called West Gordon)

Parks and recreation

Pymble Park is located on the eastern side of the railway behind the shops in Grandview Parade. This park features many large trees, tennis courts, an enclosed playground and amenities.
Bannockburn Oval, located in Bannockburn Rd, is a large sports field catering to athletics, cricket, soccer, rugby and other sporting activities.
The Pymble Soldiers Memorial, located on Mona Vale Rd, is a memorial park dedicated to lives lost in all wars featuring rose beds, formal terraces and a hilltop view.
 Dalrymple-Hay Nature Reserve on Mona Vale Road is one of the last remaining blue gum high forests in Sydney. Visitors can "escape from the busy rush of Sydney life with a walk among the majestic tall blue gums and blackbutts. Check out the large hollows in the tree trunks as they burst with colours of the beautiful native birds, such as king parrots, rosellas and lorikeets".
There are also numerous untouched bush reserves which offer a taste of the original natural beauty of the region. Some include walking paths such as the Sheldon Forest track accessible via Warragal Road. "The track meanders through blue gum tall forest on the ridge tops, riparian forest along the creeks and open forest woodlands on the hill slopes. Sheldon Forest is of high conservation status because it contains some of the last remnants of the endangered ecological communities of Sydney Turpentine Ironbark Forest (STIF) and Blue Gum High Forest (BGHF)"
West Pymble Scout Group offers Scouting activities to young people aged 8-15 and is based at West Pymble Bicentennial Park.
Turramurra, Kissing Point, and Gordon Rover Scout Crews all draw membership from Pymble, and are active groups of young people aged 18-25, who are into a wide range of outdoor, social and community service activities.

Places
Walter Cresswell O'Reilly lookout, Pacific Highway, Pymble.

Demographics
At the 2016 census, the suburb of Pymble recorded a population of 11,051.  Of these:
 The median age was 40 years, compared to the national median of 38 years. Children aged under 15 years made up 21% of the population (national average is 19%) and people aged 65 years and over made up 19.7% of the population (national average is 14%).
 Somewhat over half (56.5%) were born in Australia; the next most common countries of birth were China 8.3%, England 5.2%, South Korea 2.8%, South Africa 2.8% and Hong Kong 2.7%. A little over two-thirds (67.2%) of people spoke only English at home; other languages spoken at home included Mandarin 10.3%, Cantonese 5.0%, Korean 3.4%, Hindi 1.0% and Persian 0.9%.
 The median household weekly income was $3,090, which is more than double the national median of $1,438.
 Separate houses constituted 80% of all residences. Another 17% are flats, units or apartments, while 2% were semi-detached.
 In the 2016 Census, Religious affiliation in Pymble was No Religion, 31.3%, Anglican 19.4%, Catholic 18.4%, Not stated 7.5% and Uniting Church 5.5%.

Notable residents
Past
 Belinda Bauer, actress and psychologist
 Errol Flynn, actor
 Joan Hammond
 Hugh Jackman, actor
 David Leckie (1951-2021), former CEO of the Seven West Media (owner of the Seven Network). And former Managing Director of the Nine Network.
 Stirling Mortlock, rugby union player, former Australian Wallabies captain
 Walter Cresswell O'Reilly, WWI, mayor, film censorship board
 John Symond, businessman
 John Clive Ward, physicist
Present
 Liane Moriarty, author
 John Newcombe, tennis player

References

External links

 Ku-ring-gai Historical Society
 Walter Burley Griffin Society
  [CC-By-SA]

Suburbs of Sydney
1823 establishments in Australia
Populated places established in 1823

Pymble, New South Wales


Borimir Perković (Livno, 25. rujna 1967.) hrvatski je nogometni trener i bivši nogometaš.

Igračka karijera
Iako rođen u Livnu, karijeru započinje u NK Zagrebu. U Zagrebu ostaje jednu godinu, kada odlazi u zaprešićki Inker u kojem ostaje dvije godine. 1994. godine postaje igrač Rijeke koju napušta 1997., da bi iste godine zaigrao za NK Osijek. Zatim odlazi u Slaven Belupo i Kamen Ingrad, da bi 2004. završio karijeru u Zagrebu, klubu u kojem je počeo.

Trenerska karijera
Trenersku karijeru započinje 2008. godine u igračkom klubu, zaprešićkom Interu. Odlazi iz Intera 2010. godine na poziv Zlatka Dalića da mu bude pomoćnik u Al-Faisalyju. Ostali su u Faisalyju do 2012. godine, kada Perković ponovno sjeda na klupu Intera iz Zaprešića, kojeg vodi do 2013. godine. 2014. godine, ponovno kao pomoćnik Zlatka Dalića, odlazi u Al Ain, s kojim 2014. godine osvajaju "Predsjednikov kup", a 2015. godine osvojili su arabijsko prvenstvo i "Superkup", te su izborili finale azijske Lige prvaka, koje su izgubili. U siječnju 2017. vraćaju se u Hrvatsku. 30. kolovoza 2017. Perković postaje trener HNK Šibenika.Dana 5. lipnja 2019. godine, nakon poraza od pulske Istre 1961 i neuspjelog pokušaja ulaska u Prvu HNL, smijenjen je kao trener momčadi.

Dana 22. lipnja 2019. Borimir preuzima klupu NK Varaždina.

Izvori

Hrvatski nogometaši
Hrvatski nogometni treneri
Nogometaši NK Slaven Belupa
Nogometaši NK Zagreba
Nogometaši NK Osijeka
Treneri NK Inter Zaprešića
Treneri HNK Šibenika
Treneri NK Osijeka
Životopisi, Livno

Borimir Perković


ශාන්ත Faustina ඇය දස දරුවන් තුන්වන 1905 අගෝස්තු මස 25 දින බටහිර Lodz, පෝලන්තය පිහිටි කුඩා ගම්මානයක හෙලේනා Kowalska උපත ලැබීය. ඇය පාහේ විසි වූ විට, ඇය කාගේ සාමාජිකයන් චිත්රපටයේ තරුණ කාන්තාවන් සහ අධ්යාපනය කිරීමට තමන් ම කැප මර්සි අප ස්වාමිදූගේ, එම සහෝදරියන් පිළිබඳ සභා ඇතුළු විය. ඊළඟ වසරේ ඇය ආගමික පුරුද්දක් ලැබී සහ ඇගේ සභාවේ අභිරුචි විසින් අවසර දී පරිදි, "අතිශයින් ආශීර්වාද පළිගන්න" ඈ තව දුරටත් පැවසුවා ය වන මෙම නම අක්කේ මරියා Faustina, ලබා දෙන ලදි. 1930 ගණන්වල දී, සොයුරිය Faustina සමිඳාණන් වහන්සේගෙන් ඇය ලොව පුරා ව්යාප්ත කිරීමට පවසා ඇති බව කරුණාවෙන් පණිවිඩයක් ලැබී. ඇය ප්රේරිත සහ ලේකම් දෙවියන් දයාව, අන් අය හට කරුණා කළ කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ ආකෘතිය හා ලෝකයට දයාවෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ සැලැස්ම reemphasizing සඳහා මෙවලමක් බවට පත් කිරීමට ඉල්ලා සිටි. එය ඉතා වර්ණවත් අපේක්ෂාව වූයේ නැත.

ඇගේ මුළු ජීවිත, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ආදර්ශයට පූජාවක් විය යුතු බවයි - ජීවිත අන් අය ජීවත් වුණා. දිව්ය සමිඳාණන් වහන්සේගේ ඉල්ලීම ඇය සිය කැමැත්තෙන් අන් අයගේ පව් කරන පිරිසත් උන් වහන්සේ සමඟ එකට බැඳී ඇය පෞද්ගලික දුක් වේදනාවන්නේ ඉදිරිපත්, ඇගේ දෛනික ජීවිතයේ ඇය අන් අයට ප්රීතිය හා සාමය ගෙන ඒම, දයාව ක හිතුවාටත් බවට පත් කිරීමට වූ අතර, දෙවියන් වහන්සේගේ දයාව ගැන ලිවීමෙන්, ඇය උන් වහන්සේව විශ්වාස හා ඒ අනුව ඔහුගේ නැවත පැමිණ සඳහා වූ ලෝක සකස් කිරීමට අන් අය දිරිමත් කිරීම සඳහා විය. දේවමාතාවන්ගේ සහ ජේසුතුමන් හා ප්රතිසන්ධාන පිළිබඳ නිජබිමේ ඇය විශේෂ භක්තිය ඇය පල්ලිය හා විශේෂ අවශ්යතා ඇති අයට, විශේෂයෙන් මහා පව්කාරයන් හා මිය වෙනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේට පූජාවක් ලෙස ඇගේ සියලු දුක් දරා ගැනීමට ශක්තිය ලබා දුන්නා.

ඇය ඇගේ ආත්මික අධ්යක්ෂ හා විශේෂ දෙයක් ඇගේ ජීවිතය තුළ සිදුවන බව දැන ඇයගේ උසස් සමහර සමග, රහසින් ලියා දුක් වින්දා. ඔවුන් හැම විටම ඒ මොකටද සහ යටහත් පහත් වී සිටි ඔවුන්ගේ මෙම සොයුරිය, ලබා දී ඇත්තේ කිනම් ශ්රේෂ්ඨ දුක් හා ගැඹුරු ගුප්ත අත්දැකීම් සොයා ගැනීමට පටන් ලෙස 1938 දී ක්ෂය රෝගයෙන් ඇගේ මරණයෙන් පසුව පවා ඇයට කිට්ටු හිතවතුන් පුදුම වූ හ. ඇය මෙන්ම ඇගේ සමග ස්පර්ශ පැමිණි සෑම ප්රීති යන්න බව ආකාරයෙන් කටයුතු කළ යුතු බව ඇය පූජකවරයායි මහතාගේ උපදෙස් ", ඔබේ ස්වර්ගීය පියාණන් වහන්සේ දයානුකම්පා සිටින්නාක් මෙන් කරුණා කළ" වෙත, ඇගේ හදවත තුළට ගැඹුරින් දෙවි ශුභාරංචිය විධාන ගෙන ඇත. අක්කේ Faustina ලැබුණු බව දයාව පිළිබඳ පණිවුඩය මේ වන විට ලොව පුරා ව්යාප්ත කරමින් සිටින බවත්; ඇයගේ දිනපොතේ, මගේ ආත්මයක් දිව්යමය මර්සි, දිව්ය මර්සි භක්තිය සඳහා අත්පොත බවට පත් වී තිබේ.

Saint Faustina was born Helena Kowalska in a small village west of Lodz, Poland on August 25, 1905. She was the third of ten children. When she was almost twenty, she entered the Congregation of the Sisters of Our Lady of Mercy, whose members devote themselves to the care and education of troubled young women. The following year she received her religious habit and was given the name Sister Maria Faustina, to which she added, "of the Most Blessed Sacrament", as was permitted by her congregation's custom. In the 1930's, Sister Faustina received from the Lord a message of mercy that she was told to spread throughout the world. She was asked to become the apostle and secretary of God's mercy, a model of how to be merciful to others, and an instrument for reemphasizing God's plan of mercy for the world. It was not a glamorous prospect.

Her entire life, in imitation of Christ's, was to be a sacrifice - a life lived for others. At the Divine Lord's request, she willingly offered her personal sufferings in union with Him to atone for the sins of others; in her daily life she was to become a doer of mercy, bringing joy and peace to others, and by writing about God's mercy, she was to encourage others to trust in Him and thus prepare the world for His coming again. Her special devotion to Mary Immaculate and to the sacraments of Eucharist and Reconciliation gave her the strength to bear all her sufferings as an offering to God on behalf of the Church and those in special need, especially great sinners and the dying.

She wrote and suffered in secret, with only her spiritual director and some of her superiors aware that anything special was taking place in her life. After her death from tuberculosis in 1938, even her closest associates were amazed as they began to discover what great sufferings and deep mystical experiences had been given to this Sister of theirs, who had always been so cheerful and humble. She had taken deeply into her heart, God's gospel command to "be merciful even as your heavenly Father is merciful" as well as her confessor's directive that she should act in such a way that everyone who came in contact with her would go away joyful. The message of mercy that Sister Faustina received is now being spread throughout the world; her diary, Divine Mercy in my Soul, has become the handbook for devotion to the Divine Mercy.

śānta Faustina æya dasa daruvan tunvana 1905 agōstu masa 25 dina baṭahira Lodz, pōlantaya pihiṭi kuḍā gammānayaka helēnā Kowalska upata læbīya. æya pāhē visi vū viṭa, æya kāgē sāmājikayan citrapaṭayē taruṇa kāntāvan saha adhyāpanaya kirīmaṭa taman ma kæpa marsi apa svāmidūgē, ema sahōdariyan piḷiban̆da sabhā ætuḷu viya. īḷan̆ga vasarē æya āgamika puruddak læbī saha ægē sabhāvē abhiruci visin avasara dī paridi, "atiśayin āśīrvāda paḷiganna" ǣ tava duraṭat pævasuvā ya vana mema nama akkē mariyā Faustina, labā dena ladi. 1930 gaṇanvala dī, soyuriya Faustina samin̆dāṇan vahansēgen æya lova purā vyāpta kirīmaṭa pavasā æti bava karuṇāven paṇiviḍayak læbī. æya prērita saha lēkam deviyan dayāva, an aya haṭa karuṇā kaḷa karannē kesēda yanna piḷiban̆da ākṛtiya hā lōkayaṭa dayāven deviyan vahansēgē sælæsma reemphasizing san̆dahā mevalamak bavaṭa pat kirīmaṭa illā siṭi. eya itā varṇavat apēkṣāva vūyē næta.

ægē muḷu jīvita, kristus vahansēgē ādarśayaṭa pūjāvak viya yutu bavayi - jīvita an aya jīvat vuṇā. divya samin̆dāṇan vahansēgē illīma æya siya kæmætten an ayagē pav karana pirisat un vahansē saman̆ga ekaṭa bæn̆dī æya paudgalika duk vēdanāvannē idiripat, ægē dainika jīvitayē æya an ayaṭa prītiya hā sāmaya gena ēma, dayāva ka hituvāṭat bavaṭa pat kirīmaṭa vū atara, deviyan vahansēgē dayāva gæna livīmen, æya un vahansēva viśvāsa hā ē anuva ohugē nævata pæmiṇa san̆dahā vū lōka sakas kirīmaṭa an aya dirimat kirīma san̆dahā viya. dēvamātāvangē saha jēsutuman hā pratisandhāna piḷiban̆da nijabimē æya viśēṣa bhaktiya æya palliya hā viśēṣa avaśyatā æti ayaṭa, viśēṣayen mahā pavkārayan hā miya venuven deviyan vahansēṭa pūjāvak lesa ægē siyalu duk darā gænīmaṭa śaktiya labā dunnā.

æya ægē ātmika adhyakṣa hā viśēṣa deyak ægē jīvitaya tuḷa siduvana bava dæna æyagē usas samahara samaga, rahasin liyā duk vindā. ovun hæma viṭama ē mokaṭada saha yaṭahat pahat vī siṭi ovungē mema soyuriya, labā dī ættē kinam śrēṣṭha duk hā gæm̆buru gupta atdækīm soyā gænīmaṭa paṭan lesa 1938 dī kṣaya rōgayen ægē maraṇayen pasuva pavā æyaṭa kiṭṭu hitavatun puduma vū ha. æya menma ægē samaga sparśa pæmiṇi sǣma prīti yanna bava ākārayen kaṭayutu kaḷa yutu bava æya pūjakavarayāyi mahatāgē upades ", obē svargīya piyāṇan vahansē dayānukampā siṭinnāk men karuṇā kaḷa" veta, ægē hadavata tuḷaṭa gæm̆burin devi śubhāraṁciya vidhāna gena æta. akkē Faustina læbuṇu bava dayāva piḷiban̆da paṇivuḍaya mē vana viṭa lova purā vyāpta karamin siṭina bavat; æyagē dinapotē, magē ātmayak divyamaya marsi, divya marsi bhaktiya san̆dahā atpota bavaṭa pat vī tibē.

සාන්ත ෆවුස්තිනා