Piyasa değeri, bazen market cap' denilir, hissedarların sahip olduğu halka açık şirketin mevcut hisse senetlerinin toplam değeridir.

Piyasa değeri, adi hisse başına piyasa fiyatı ile tedavüldeki adi hisselerin sayısının çarpımına eşittir. Olağanüstü hisse senedi halka açık pazarlarda alınıp satıldığı için, sermaye miktarı bir şirketin net değeri hakkındaki kamuoyu görüşünün göstergesi olarak kullanılabilir ve bazı hisse senedi değerleme biçimlerinde belirleyici bir faktördür.

Piyasa değeri, bir şirketin dolaşımdaki hisse sayısının bir hissenin son takaslanan fiyatıyla çarpımına eşittir. Bu sebepten ötürü, özellikle düşük likiditeye sahip pazarlarda zayıf bir belirteçtir.

Açıklama
Piyasa kapitalizasyonu bazen şirketlerin büyüklüğünü sıralamak için kullanılır. Yalnızca bir şirketin sermaye yapısının özkaynak bileşenini ölçer ve firmayı finanse etmek için ne kadar borç (veya kaldıraç) kullanıldığına ilişkin yönetimin kararını yansıtmaz. Bir firmanın büyüklüğünün daha kapsamlı bir ölçüsü, ödenmemiş borç, imtiyazlı hisse senedi ve diğer faktörleri etkileyen işletme değeri (İD)'dir. Sigorta firmaları için gömülü değer (GD) denilen bir değer kullanılır.

Ayrıca, her bir borsada işlem gören tüm şirketlerin piyasa değerleri toplamının ölçüsü olan borsaların göreli büyüklüğünü sıralamada kullanılır. Borsaların veya ekonomik bölgelerin toplam piyasa değeri örneğin Buffett göstergesi vb diğer ekonomik gösterge'lerle karşılaştırılabilir. 2020'de halka açık tüm şirketlerin toplam piyasa değeri yaklaşık 93 trilyon ABD dolarıydı.

Dünya piyasa değerinin tarihsel tahminleri
1975'ten 2020'ye kadar dünyadaki tüm halka açık şirketlerin toplam piyasa değeri.

Hesaplama
Piyasa değeri , formülüyle verilir; burada MC piyasa değeridir, N tedavüldeki adi hisse sayısı   ve P adi hisse başına piyasa fiyatıdır.

Örneğin, bir şirketin tedavülde 4 milyon adi hissesi varsa ve hisse başına kapanış fiyatı 20$ ise, o şirketin piyasa değeri 80 milyon$'dır. Hisse başına kapanış fiyatı 21$'a yükselirse, piyasa değeri 84 milyon$ olur. Hisse başına 19 dolara düşerse, piyasa değeri 76 milyon dolara düşer. Bu, işlem maliyetleri nedeniyle satın alma fiyatının, ortalama fiyatın ve satış fiyatının değişebileceği ticari fiyatlandırmanın tersidir.

Ödenmemiş hisselerin tümü açık piyasada işlem görmez. Açık piyasada işlem gören hisse sayısı, değişken (ing: float) olarak adlandırılır. Nye eşit veya küçüktür çünkü N alım satımı yasaklanmış hisseleri içerir. Serbest dolaşımlı piyasa değeri hesaplamada yalnızca değişken hisse sayısını kullanır ve genellikle daha küçük bir sayıyla sonuçlanır.

Yüksek piyasa değeri genelde bir şirketin benimsenmiş, kaliteli olduğuna ve kâğıtlarının sıklıkla ticaretinin yapıldığına işarettir. Her ne kadar bu rakam şirket değerinin bir göstergesi olsa da, değişen piyasa şartlarına bağlı olarak geçici bir niteliğe sahiptir.

piyasa değeri her zaman bir şirketin gerçek değerini göstermeyebilir. 1990 sonlarında yaşanan .com patlaması sırasında bunun örnekleri görülebilir. Değersiz ve neredeyse iş yapmayan şirketlerin piyasa değerleri, o dönemde bir anda astronomik değerlere fırlamıştır. Aynı şekilde bir şirketin işleri iyi olabilir, fakat kitlelerin dikkatini çekememesi sebebiyle piyasa değeri beklenenin çok altında gözükebilir.

Piyasa değeri terimleri
Geleneksel olarak, şirketler büyük sermayeli, orta sermayeli ve küçük sermayeli olarak ayrılırdı. Mega-cap ve micro-cap terimleri de o zamandan beri ortak kullanıma girmiştir, ve nano-cap bazen duyulur.
Farklı indeksler tarafından farklı sayılar kullanılır; kesin kesme değerleri hakkında resmi bir tanım veya tam bir fikir birliği yoktur.

Kesintiler, nominal dolar yerine yüzdelik dilimler olarak tanımlanabilir. Nominal dolar cinsinden ifade edilen tanımların, enflasyon, nüfus değişikliği ve genel piyasa değeri (örneğin, 1950'de 1 milyar dolar büyük bir piyasa değeriydi, ancak şimdi çok büyük değildir) nedeniyle onlarca yıl içinde ayarlanması gerekir ve piyasa değerleri büyük olasılıkla ülkeden ülkeye farklı olabilir.

Piyasa değerlerine göre şirketler şöyle sınıflandırılabilir:

 Küçük-cap: 300 milyon - 2 milyar $ arası
 Orta-cap: 2 – 10 milyar $ arası
 Büyük-cap: 10 milyar $ üstü

Küçük-cap'ten daha küçük ölçekteki şirketler kendi içinde şöyle sınıflandırılabilir:

 Micro-cap: 50 - 300 milyon $ arası
 Nano-cap: 50 milyon $ altı

Kripto para birimleri

Piyasa değeri terimi, son yıllarda kripto para birimleri için de uygulanmıştır. Bir fiat para biriminin para arzı'ndan farklı olarak, bir kripto para piyasa değeri başka bir para birimi cinsinden ifade edilir.

Ayrıca bakınız
Piyasa fiyatı

Kaynakça

Dış bağlantılar

 How to Value Assets  – from the Washington State (U.S.) government web site
 Year-end market capitalization by country  – World Bank, 1988–2018

İşletme terimleri

Piyasa değeri


Georg Holzer (Beč, 9. ožujka 1957.), austrijski jezikoslovac, slavist, istraživač praslavenske fonologije i akcentologije, akademik Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.

Životopis
Studirao je slavistiku i indoeuropeistiku na Sveučilištu u Beču. Doktorirao je 1982. u Beču promocijom "sub auspiciis praesidentis rei publicae". Učitelji su mu bili František Václav Mareš, Radoslav Katičić i Manfred Mayrhofer.

Od 1980. do 1983. radio je kao austrijski lektor za njemački jezik na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Od 1983. zaposlen je na Institutu za slavistiku na Sveučilištu u Beču. Godine 1989. habilitirao se za slavensko jezikoslovlje. Od 1997. radi na navedenome institutu kao izvanredni sveučilišni profesor.

Usavršavao u Zagrebu, Wrocławu, Ljubljani i Krakowu. Osim u Beču, držao je povremena tzv. blok-predavanja: Osnove poredbene lingvistike i Od indoeuropskoga do hrvatskoga u Zagrebu te u Zadru u okviru kolegija Jezici i kulture u dodiru. Predavao je u Krakowu, Münsteru, Jeni, Leipzigu, Klagenfurtu, Berlinu, Michiganu, Ljubljani, Regensburgu, Dresdenu, Helsinkiju.

Od 1996. član je udruge Balkan-Kommission der Österreichischen Akademie. Bio je u uredništvu uglednog časopisa Wiener Slavistischen Jahrbuch, a od 2003. urednik je toga časopisa. Izabran je također u uredništvo časopisa Rocznik Slawistyczny te u uredništvo Rasprave Instituta za hrvatski jezik i jezikoslovlje.

U svojim znanstvenim radovima bavi se praslavenskim glasovnim zakonima, inovacijama nakon praslavenskog i njihovim kronologijama, istraživao je i prepoznavao slavenski kontinuum nakon slavenskih raseoba, vrednovao je toponime antičkoga postanja s obzirom na hrvatski glasovni razvitak, pisao je o slavenskom leksičkom supstratu u Austriji, o slavenskim palatalizacijama u svjetlu hrvatsko-romanske jezične simbioze itd. Bio je voditeljem projekta Die Sprache des mittelalterilichen Slaventums in Osterreich.

2008. godine izabran je za redovitog člana Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Razredu za filološke znanosti.

Glavna djela
 Posuđenice iz dosad nepoznatih indoeuropskih jezika u praslavenskom i prabaltičkom, 1989.
 Die Slaven im Erlaftal, 2000.
 Rekonstruowanie języków niepoświadczonych, Kraków 2001.
 Historische Grammatik des Kroatischen, 2007.

Izvori

Vanjske poveznice
 HAZU, Georg Holzer
 Fakultet hrvatskih studija, Georg Holzer - Profili djelatnika
Worldcat

Životopisi, Beč
Akademici HAZU

Georg Holzer


Octavian Pavelea (n. 1877, Năsăud – d. secolul al XX-lea ) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Octavian Pavelea a studiat dreptul  la Debrecen , ulterior profesând ca avocat în Beclean.

Activitatea politică

Octavian Pavelea a contribuit la constituirea Consiliului Național Român Central la nivelul localității Beclean, în acest sens, fiind relevantă menționarea sa, într-un proces-verbal datat la 10 noiembrie 1918, ca fiind președinte al Consiliului Național Român Central, la nivelul localității Beclean.

Conform procesului-verbal din 10 noiembrie 1918, Octavian Pavelea a vorbit în adunarea Consiliului Național Român, care s-a ținut la Agrișu de Jos, despre necesitatea instituirii unei Gărzi Naționale. .

La data de 11 noiembrie 1918, Octavian Pavelea mai apare menționat într-un proces-verbal, tot în calitate de președinte al Consiliului Național Român Central, la nivelul localității Beclean, în care se consemnează numirea unor membri în Consiliul Național Român Central.. De asemenea, lui Octavian Pavelea i s-a trimis o scrisoare, la data de 12 noiembrie 1918, de către preotul Ioan Lemeny, președintele Consiliului Național Român, la nivelul localității Șirioara, prin care lui Octavian Pavelea i se aducea la cunoștință că s-a format o unitate a Consiliului Național Român și în Șirioara..

Conform unui proces-verbal încheiat în cadrul unei adunări a cercului electoral Beclean, la data de 27 noiembrie 1918, Octavian Pavelea a fost ales delegat al cercului electoral Beclean , din Comitatul Solnoc-Dăbâca , la Marea Adunare Națională de la Alba-Iulia, din 1 decembrie 1918.

Notarul Grigore Ilișiu l-a menționat pe Octavian Pavelea în memoriile sale cu privire la Marea Adunare Națională din 1 decembrie 1918. Astfel, după ce Grigore Ilișiu i-a expus lui Octavian Pavelea, președinte al Consiliului Național Român de la nivelul localității Beclean, situația gravă din Florești, acesta ar fi dispus cercetarea nemulțumirilor localnicilor și întrunirea unei adunări generale a locuitorilor..

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Mircea Gelu-Buta, Memoriile unui gimnazist năsăudean. Notarul Grigore Ilișiu (30 mai 1890-2 martie 1960), în Arhiva Someșană, Năsăud, Seria a III-a, IV, 2015
 Adrian Onofreiu, Ioan Pintea, Cornelia Vlașin (coord), Anul 1918 în județul Bistrița-Năsăud.Contribuții documentare, Editura MEGA, Cluj-Napoca, 2018, ISBN 978-606-543-956-6

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)
 Ștefan Pascu, Ion Popescu-Puțuri (coord.principali), 1918 la Români.Documentele Unirii.Unirea Transilvaniei cu România, 1 decembrie 1918 , volumul VII, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 Universitatea din Debrecen.Facultăți, site accesat la 26 noiembrie 2018
 Parlamentari aleși în 1919, site accesat la 26 noiembrie 2018
 Întoarcere în timp: ce s-a întâmplat în comitatul Bistrița-Năsăud acum 99 de ani: adunări populare, revolte împotriva băncilor maghiare, dezarmarea gărzilor guvernului de la Budapesta, site accesat la 26 noiembrie 2018

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1877
Decese în secolul al XX-lea
Avocați români
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Oameni din județul interbelic Năsăud
Năsăudeni

Octavian Pavelea


Nicolás Zerba (Buenos Aires, 13 de junho de 1999) é um jogador de voleibol argentino que atua na posição de central.

Carreira

Clube
Zerba ingressou no time do UPCN Vóley Club na temporada 2017–18, onde foi campeão do Campeonato Argentino e da Copa Master da referida temporada. Levantou a taça da Copa da Argentina de 2019 após vencer o Gigantes del Sur por 3 sets a 0 e conquistou o vice-campeonato do Campeonato Sul-Americano de Clubes de 2020 após derrota para o Sada Cruzeiro.

Após atuar por três temporadas no clube argentino, o central foi contratado pelo Narbonne Volley para atuar no voleibol francês. Com o novo clube, conquistou o título da Taça Challenge de 2021–22 após vencer o turco Halkbank Ankara no golden set.

Em 2022, o atleta transferiu-se para a Polônia para defender as cores do PSG Stal Nysa na temporada 2022–23.

Seleção
Pela seleção argentina sub-19, Zerba conquistou o título do Campeonato Sul-Americano de 2016, sendo eleito um dos melhores centrais do torneio.

Conquistou o título da Copa Pan-Americana e dos Jogos Sul-Americanos, além do segundo lugar no Campeonato Sul-Americano Sub-21, todos em 2018.

Recebeu a primeira convocação para representar a seleção adulta argentina em 2019, para competir a Copa do Mundo, terminando na quinta colocação. No mesmo ano foi vice-campeão do Campeonato Sul-Americano, repetindo o mesmo feito na edição de 2021.

Títulos
UPCN Vóley Club
Campeonato Argentino: 2017–18
Copa Argentina: 2019
Copa Master: 2017

Narbonne Volley
Taça Challenge: 2021–22

Clubes

Prêmios individuais
2016: Campeonato Sul-Americano Sub-19 – Melhor central
2023: Campeonato Sul-Americano – Melhor central

Ligações externas
 no Global Sports Archive
 no Volleybox

Naturais de Buenos Aires
Voleibolistas da Argentina
Centrais de voleibol

Nicolás Zerba


Andrea Lorenzo Scartazzini (* 1971 in Basel) ist ein Schweizer Komponist.

Leben
Während seines Studiums der Germanistik und Italianistik an der Universität Basel entschloss sich Scartazzini dazu, ein Kompositionsstudium bei Rudolf Kelterborn in Basel aufzunehmen, das er später bei Wolfgang Rihm an der Hochschule für Musik Karlsruhe fortsetzte. In den Jahren 1999/2000 absolvierte er ein Studiensemester an der Royal Academy of Music in London.

Seither wirkt er als Komponist (anfänglich auch als Gymnasiallehrer). Seine Werke wurden an bedeutenden Festivals, wie Osterfestspiele Salzburg, Lucerne Festival, Internationalen Ferienkurse für Neue Musik Darmstadt, aufgeführt.

Renommierte Klangkörper wie das Kammerorchester Basel, die basel sinfonietta, das Collegium Novum Zürich, das Ensemble Contrechamps, das Ensemble intercontemporain, das Ensemble Phoenix führten Scartazzinis Werke auf.

2004/05 war er Composer in residence an der Universität Witten/Herdecke.

2006 wurde die Oper Wut am Theater Erfurt uraufgeführt. Eine CD mit Liedern erschien beim englischen Label Guild Music.

2012 wurde am Theater Basel die Oper Der Sandmann (nach Der Sandmann von E. T. A. Hoffmann) in neun Szenen uraufgeführt, nach dem Libretto von Thomas Jonigk und in der Regie von Christof Loy.

Im Februar 2017 wurde die Oper über Edward II. (nach Christopher Marlowe von Jonigk) an der Deutschen Oper Berlin uraufgeführt (Musikalische Leitung: Thomas Søndergård, Inszenierung: Christof Loy).

Scartazzini errang mehrere Preise, darunter die Jakob-Burckhardt-Auszeichnung der Johann-Wolfgang-von-Goethe-Stiftung Basel und den Studienpreis der Ernst von Siemens Musikstiftung München.

Tonträger
 Edward II. Mitwirkende: Michael Nagy – Edward II., Agneta Eichenholz – Isabella, Ladislav Elgr – Piers de Gaveston, Andrew Harris, Roger Mortimer, Burkhard Ulrich, Walter Langton, Bischof von Coventry, James Kryshak, Lightborn, Jarrett Ott, Engel, Markus Brück, Gideon Poppe, 2 Soldaten, 2 Räte, 2 Geistliche, 2 Wärter, 2 Tourguides, Mattis van Hasselt, Prinz Edward, Der Chor der Deutschen Oper Berlin, Das Orchester der Deutschen Oper Berlin, Thomas Sødergård, Dirigent. Livemitschnitt 2017, Oehmsclassics (LC 12424) OC 969.

Einzelnachweise

Weblinks
 Homepage des Komponisten mit Werkverzeichnis
 Scartazzini bei Bärenreiter

 Tonaufnahmen mit Werken des Komponisten aus dem Archiv von SRG SSR auf Neo.Mx3

Komponist klassischer Musik (21. Jahrhundert)
Komponist (Schweiz)
Komponist (Oper)
Geboren 1971
Mann
Schweizer

Andrea Lorenzo Scartazzini


أحمد ماهر (14 سبتمبر 1935 - 27 سبتمبر 2010 / 18 شوال 1431 هـ) وزير خارجية مصر من عام 2001 إلى 2004. درس القانون في جامعة القاهرة. كان سفيرًا لمصر في الولايات المتحدة الأمريكية قبل أن يتولى منصب وزير الخارجية، وكان أيضًا سفيرًا لمصر في روسيا. خلفه في وزارة الخارجية أحمد أبو الغيط. أحمد ماهر وشقيقه السفير علي ماهر هما أحفاد أحمد ماهر باشا، رئيس وزراء مصر الأسبق.

تدرج ماهر في وظائف السلك الدبلوماسي حيث بدأ حيات المهنية على درجة «ملحق دبلوماسي» عام 1957 وفي هذا العام شارك ماهر في اجتماعات لجنة الشئون البريطانية والفرنسية والأسترالية عام 1957، ثم رقي بعدها إلى درجة سفير وتنقل بين السفارات المصرية في الخارج حيث كانت كينشاسا وباريس، والقنصلية العامة بزيوريخ والبرتغال ثم ببلجيكا أهم المحطات التي رسى بها أحمد ماهر حيث اعتُمد لدى دول السوق الأوروبية المشتركة.

من المناصب الأخرى التي تولاها أحمد ماهر، أنه كان سفيرًا لمصر في موسكو وواشنطن، ولشبونة وبروكسل ثم عمل أيضًا بمكتب مستشار الرئيس لشئون الأمن القومي عام 1971 حتى عام 1974، ومديرًا لمكتب وزير الخارجية من عام 1978 حتى عام 1980.

كانت آخر المناصب التي تولاها أحمد ماهر قبل أن يتولّى زمام الخارجية المصرية خلفًا لعمرو موسى هو منصب مدير صندوق المعونة العربي في أفريقيا التابع للجامعة العربية ومقره القاهرة.

وفاته
توفي أحمد ماهر في 27 سبتمبر 2010 بعد إصابته بأزمة صحية مفاجئة، نُقِل على إثرها إلى المستشفى حيث مات. شُيّعت جنازته من مسجد آل رشدان في القاهرة بحضور الرئيس السابق محمد حسني مبارك.

مراجع

أشخاص من القاهرة
خريجو جامعة القاهرة
دبلوماسيون من القاهرة
سفراء لدى روسيا
سفراء مصر لدى الاتحاد السوفيتي
سفراء مصر لدى البرتغال
سفراء مصر لدى الولايات المتحدة
سفراء مصر لدى بلجيكا
مسلمون مصريون
مواليد 1354 هـ
مواليد 1935
مواليد في القاهرة
وزراء خارجية مصر
وفيات 1431 هـ
وفيات 2010
وفيات بسبب نوبة قلبية
وفيات في القاهرة

أحمد ماهر (سياسي)


Bjarni Hammer (født 8. marts 1975) fra Tvøroyri er en færøsk politibetjent, roer og politiker (Javnaðarflokkurin).

Politisk karriere
Bjarni Hammer er viceborgmester for Tvøroyrar kommune fra 2013, og ved lagtingsvalget 2015 blev han valgt ind i Lagtinget for Javnaðarflokkurin. Udover ham selv blev to andre fra Javnaðarflokkurin valgt fra øen Suðuroy. Færøerne er et valgdistrikt, derfor opstiller flere partier taktisk i de gamle valgdistrikter. Javnaðarflokkurin opstillede derfor kun tre personer fra Suðuroy til lagtingsvalget, og det lykkedes dem at få alle tre valgt. De andre to var Kristin Michelsen, som var både lagtingsmedlem og borgmester for Tvøroyri før lagtingsvalget 2015, og Henrik Old fra Vágur, som var lagtingsmedlem. Under valgkampen og efter at han var blevet valgt sagde han bland andet, at han ville arbejde for at knytte Suðuroy tættere til det centrale Færøerne. Han mente, at det var alt for dyrt for både private at rejse og for erhvervslivet at fragte varer til og fra Suðuroy. F.eks. kostede de kun 100 kroner for en familie at rejse med bil gennem en af de to undersøiske tunneler, men en bil kostede 225 kroner med Smyril samt ekstra 80 kr. for hver rejsende  og 40 kr. for hvert ekstra barn i bilen. En fragtbil, bus eller kontainer kostede 4000 kr. med Smyril, som er den eneste fragtrute mellem Suðuroy og de centrale Færøerne, men skulle kun betale det som en bil koster igennem de undersøiske tunneler i det centrale Færøerne. Han mente, at folk fra Suðuroy skal ikke være værre stillet end folk og erhversliv i resten af Færøerne.

Hammer var også opstillet til folketingsvalget 2015.

Karriere som roer
En af Hammers fritidsinteresser er færøsk kaproning. Han var med til at etablere Suðuroyar Kappróðrarfelag (Suderø Roklub) i 2012. Klubben var kun aktiv i et år, i 2012 og deltog med en båd, som kaldtes Suðuroyingur, som er det samme navn, som roklubben fra Tvøroyri, Froðbiar Sóknar Róðrarfelag og omegn før har brugt. Denne båd havde dog andre farver. Suðuroyingur var en 10'er, som er den største bådtype, som bruges i færøsk kaproning. Hammer har også roet for andre roklubber, bl.a. Froðbiar Sóknar Róðrarfelag fra Tvøroyri og for Miðvágs Róðrarfelag fra Miðvágur i båden Riddarin.

Referencer

Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Tvøroyri
Politikere fra Javnaðarflokkurin
Roere fra Færøerne
Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Færøerne

Bjarni Hammer


A 6º edição do Grammy Latino (ou Grammy Latino de 2005) foi realizado em Los Angeles no Shrine Auditorium na quinta-feira, 3 de novembro de 2005. Foi a primeira cerimônia a ser transmitida pela Univision nos Estados Unidos. Ivan Lins foi o grande vencedor da noite, ganhando dois prêmios, incluindo Álbum do Ano. Ele é o primeiro e único artista brasileiro e de língua portuguesa a ganhar Álbum do Ano até o momento. Alejandro Sanz foi homenageado com Gravação do Ano e Canção do Ano. Juanes ganhou três prêmios, incluindo Melhor Álbum Vocal Solo de Rock.

Categorias
Os vencedores estão em negrito.

Categorias Gerais
Gravação do Ano
Alejandro Sanz — "Tu No Tienes Alma"
Bebe — "Malo"
Daddy Yankee — "Gasolina"
Reyli — "Amor del Bueno"
Aleks Syntek com Ana Torroja — "Duele el Amor"

Álbum do Ano
Ivan Lins — Cantando Histórias
Bebe — Pafuera Telarañas
Obie Bermúdez — Todo el Año
Intocable — Diez
Diego Torres — MTV Unplugged

Canção do Ano
Alejandro Sanz — "Tu No Tienes Alma"
Jorge Drexler — "Al otro lado del río"
Aleks Syntek — "Duele el Amor"  (Aleks Syntek com Ana Torroja)
Bebe — "Malo"
Obie Bermúdez e Elsten C. Torres — "Todo El Año" (Obie Bermúdez)

Artista Revelação
Bebe
Ilona
JD Natasha
Diana Navarro
Reik

Pop
Melhor Álbum Vocal Pop Feminino
Laura Pausini — Escucha
Bebe — Pafuera Telarañas
Andrea Echeverri — Andrea Echeverri
Fey — La Fuerza Del Destino
Soraya — El Otro Lado de Mi

Melhor Álbum Vocal Pop Masculino
Obie Bermúdez — Todo el Año
Marc Anthony — Amar Sin Mentiras
Franco De Vita — Stop
Alejandro Fernández — A Corazón Abierto
Marco Antonio Solís — Razón de Sobra

Melhor Álbum Vocal Pop em Dupla ou Grupo do Ano
Bacilos — Sin Vergüenza
Amaral — Pájaros en la cabeza
Andy & Lucas — Desde mi barrio
Elefante — Elefante
Presuntos Implicados — Postales

Urbano
Melhor Álbum de Música Urbana
Daddy Yankee — Barrio Fino
Don Omar — The Last Don Live
Luny Tunes — The Kings of the Beats
Orishas — El Kilo
Vico C — Desahogo

Rock
Melhor Álbum Vocal de Rock Solo
Juanes — Mi sangre
Enrique Bunbury — El viaje a ninguna parte
JD Natasha — Imperfecta-Imperfect
Fito Páez — Mi vida con ellas
Revolver — Mestizo

Melhor Álbum Vocal de Rock de Dupla ou Grupo
Molotov — Con todo respeto
Enanitos Verdes — En Vivo
Jarabe de Palo — 1m² Un Metro Cuadrado
Locos Por Juana — Música Pa'l Pueblo
Volumen Cero — Estelar

Melhor Álbum de Música Alternativa
Ozomatli — Street Signs
Circo — En El Cielo de Tu Boca
Ely Guerra — Sweet & Sour, Hot y Spicy
Los Amigos Invisibles — The Venezuelan Zinga Son, Vol. 1
Los Rabanes — Ecolecua

Melhor Canção de Rock
Juanes — "Nada Valgo Sin Tu Amor"
Beto Cuevas — "Bienvenido Al Anochecer" (La Ley)
Martin Chan e JD Natasha — "Lágrimas" (JD Natasha)
Fito Páez — "Polaroid de Ordinaria Locura"
J.L Abreu e Egui Santiago — "Un Accidente" (Circo)

Tropical
Melhor Álbum de Salsa
Marc Anthony — Valió la Pena
Oscar D'León — Así Soy...
El Gran Combo de Puerto Rico — Aquí Estamos y... ¡De Verdad!
Gilberto Santa Rosa — Auténtico
Spanish Harlem Orchestra — Across 110th Street

Melhor Álbum de Merengue
Elvis Crespo — Saboréalo
Los Toros Band — En Vivo 2004
Kinito Méndez — Celebra Conmigo
Ramón Orlando — Generaciones
Toño Rosario — Resistiré

Melhor Álbum de Música Tropical Contemporâneo
Carlos Vives — El Rock de Mi Pueblo
Bachá — Bachá
Juan Formell e Los Van Van — Chapeando
Monchy y Alexandra — Hasta El Fin
Michael Stuart — Sin Miedo
Various Artists — Cuba Le Canta A Serrat

Melhor Álbum de Música Tropical Tradicional
Cachao — ¡Ahora Sí!
Manny Manuel — Nostalgia
Manuel "El Guajiro" Mirabal — Buena Vista Social Club Presents: Manuel Guajiro Mirabal
Omara Portuondo — Flor De Amor
Tropicana All Stars — Tradición

Melhor Canção Tropical
Juan Luis Guerra 440 — "Las Avispas"
Cachao — "Ahora Sí"
José Luis Morín A. e Olga Tañón — "Bandolero" (Olga Tañón)
Carlos I. Medina e Carlos Vives — "Como Tú" (Carlos Vives)
Marc Anthony e Estéfano — "Valió La Pena" (Marc Anthony)

Cantor e Compositor
Melhor Álbum de Cantor-Compositor
Gian Marco — Resucitar
Djavan — Vaidade
Pedro Guerra — Bolsillos
Kevin Johansen — City Zen
Vicentico — Los Rayos

Música Regional Mexicana
Melhor Álbum de Música Ranchera
Luis Miguel — México En La Piel
Pepe Aguilar — No Soy De Nadie
Rocío Dúrcal— Alma Ranchera
Vicente Fernández — Vicente Fernández y Sus Corridos Consentidos
Ana Gabriel — Tradicional

Melhor Álbum de Banda
Banda El Recodo — En Vivo
Conjunto Atardecer — Los Número Uno del Pasito Duranguense
K-Paz de la Sierra — Pensando En Ti
Los Horóscopos de Durango — Locos de Amor
Lupillo Rivera — Con Mis Propias Manos

Melhor Álbum de Música Grupera
Ana Bárbara — Loca de Amar
Oscar De La Rosa e La Mafia — Para El Pueblo
Grupo Bronco — Sin Riendas
Guardianes del Amor — Olvidarte Nunca
Volumen X — Sigo Pensando En Ti

Melhor Álbum de Música Tejana
David Lee Garza, Joel Guzmán e Sunny Sauceda — Polkas, Gritos y Acordeónes
David Lee Garza & Los Musicales — Solo Contigo
Jimmy González & El Grupo Mazz — Para Mi Gente
La Tropa F — Milagro
Bobby Pulido — Vive

Melhor Álbum de Música Nortenha
Intocable — Diez
Conjunto Primavera — Hoy Como Ayer
Los Palominos — Atrévete
Los Tigres del Norte — Directo Al Corazón
Michael Salgado — El Zurdo De Oro

Melhor Canção Regional Mexicana
Josué Contreras e Johnny Lee Rosas — "Aire" (Intocable)
Freddie Martínez, Sr. — "Corazón Dormido" (Jimmy González & El Grupo Mazz)
Edel Ramírez — "Me Vuelvo Loco" (Los Palominos)
Luigi Giraldo, Cruz "CK" Martínez e A.B. Quintanilla — "Na Na Na (Dulce Niña)" (Kumbia Kings)

Instrumental
Melhor Álbum Instrumental
David Sánchez — Coral
Manuel Alejandro — Nuevos Caminos
Ed Calle — Ed Calle Plays Santana
Pedro Guzman — Ti ple Jazz
Gonzalo Rubalcaba e New Cuban Quartet — Paseo

Tradicional
Melhor Álbum Folclórico
Lila Downs — One Blood Una Sangre
Camerata Coral e Grupo Tepeu — Misa Criolla - Navidad Nuestra De Ariel Ramírez
Los Nocheros — Noche Amiga Mía
John Santos e El Coro Folklórico Kindembo —  Para Ellos
Vários Artistas — Homenaje A Luis Miranda "El Pico De Oro"

Melhor Álbum de Tango
Pablo Ziegler, Quique Sinesi e Walter Castro — Bajo Cero
Hybrid Tango — Hybrid Tango
Nicolás Ledesma Cuarteto — De Tango Somos
Adriana Nano — Buenos Aires, Viaje / Buenos Aires, Journey
Trelles e Cirigliano — Solo Para Dos

Melhor Álbum Flamenco
Tomatito — Aguadulce
Diego Carrasco — Mi Adn Flamenco
José Mercé — Confí De Fuá
Gerardo Núñez com Paolo Fresu, Perico Sambeat e Mariano Díaz — Andando El Tiempo
Niña Pastori — No Hay Quinto Malo

Jazz
Melhor Álbum de Jazz Latino
Bebo Valdés — Bebo de Cuba - Suite Cubana - El Solar de Bebo - Cuadernos de Nueva York
Paoli Mejias — Mi Tambor
Bob Mintzer, Giovanni Hidalgo, Andy Gonzalez, David Chesky e Randy Brecker — The Body Acoustic
Negroni's Trio — Piano/Drums/Bass
Poncho Sanchez — Poncho at Montreux

Cristã
Melhor Álbum de Música Cristã (Língua Espanhola)
Juan Luis Guerra 440 — Para Ti
Marco Barrientos — Viento Mas Fuego
Pablo Olivares — Luz En Mi Vida
Rojo — Día de Independencia
Marcos Witt — Tiempo de Navidad

Melhor Álbum de Música Cristã (Língua Portuguesa)
Soraya Moraes — Deixa O Teu Rio Me Levar - Ao Vivo
Aline Barros — Som De Adoradores - Ao Vivo
Eyshila — Terremoto - Ao Vivo
Ludmila Ferber — Para Orar e Adorar 3 - Ouço Deus Me Chamar
Rose Nascimento — Para O Mundo Ouvir
Oficina G3 — Além do Que os Olhos Podem Ver
Alexandre Soul — Cantando, Dançando e Louvando!

Língua Portuguesa
Melhor Álbum de Pop Contemporâneo Brasileiro
Lenine — Incité
Carlinhos Brown — El Milagro de Candeal
Rita Lee — MTV ao Vivo
Tom Zé — Estudando o Pagode

Melhor Álbum de Rock Brasileiro
Charlie Brown Jr. — Tamo Aí na Atividade
Barão Vermelho — Barão Vermelho
Leela — Leela
Tianastácia — Tianastácia ao Vivo

Melhor Álbum de Samba/Pagode
Martinho da Vila — Brasilatinidade
Jorge Aragão — Ao Vivo 3
Beth Carvalho — A Madrinha Do Samba / Ao Vivo Convida
Wilson das Neves — Brasão de Orfeu
Nei Lopes — Partido ao Cubo
Zeca Pagodinho — À Vera

Melhor Álbum de MPB
Ivan Lins — Cantando Histórias
Gilberto Gil — Eletracústico
João Gilberto — João Gilberto in Tokyo
Toninho Horta — Com o Pé no Forró
Joyce — Banda Maluca

Melhor Álbum de Música Romântica
Roberto Carlos — Pra Sempre ao Vivo no Pacaembu
Raimundo Fagner — Donos do Brasil
Leonardo — Leonardo Canta Grandes Sucessos
Roberta Miranda — Alma Sertaneja
Alexandre Pires — Alto Falante

Melhor Álbum Raízes Brasileiras/Regional
Ivete Sangalo — MTV ao Vivo
Renato Borghetti — Gaitapontocom
Caju & Castanha — Recado a São Paulo
Dominguinhos, Sivuca e Oswaldinho — Cada Um Belisca Um Pouco
Forróçacana — Os Maiores Sucessos de São João
Gil — O Canto da Sereia
Elba Ramalho e Dominguinhos — Baião de Dois

Melhor Canção Brasileira
Lenine e Ivan Santos — "Ninguém Faz Ideia" (Lenine)
Francis Hime e Olívia Hime — "Canção Transparente" (Olivia Hime)
José Miguel Wisnik — "Ponte Aérea" (Eveline Hecker)
Totonho Villeroy — "São Sebastião"

Infantil
Melhor Álbum Infantil Latino
Lina Luna — Lina Luna
Christell — La Fiesta Continúa!!!
Floricienta — Floricienta y su banda
Ke Zafados — Ke Zafados
Los Payasónicos — Poder Payasónico
Misión S.O.S — Aventura y Amor

Clássica
Melhor Álbum de Música Clássica
Cuarteto de Cuerdas Buenos Aires e Paquito D'Rivera — Riberas
Orquestra de Câmara Rio Strings — Fantasia Brasileira
José Serebrier — Glazunov Symphony Nº 5 / The Seasons
Leo Brouwer — Homo Ludens
Sharon Isbin — Rodrigo Concierto de Aranjuez/Villa Lobos: Concerto For Guitar/Ponce: Concierto Del Sur

Produção
Melhor Engenharia de Som
Gustavo Borner — MTV Unplugged (Diego Torres)
Chuy Flores e Jack Sáenz III — Diez (Intocable)
Seth Atkins, Javier Garza, Cruz "CK" Martínez e Robert "Bobbo" Gómez III — Fuego (Kumbia Kings)
Robert Carranza, Serban Ghenea e Anton Pukshansky — Street Signs (Ozomatli)
Antonio Cortes — Velvetina (Miguel Bosé)

Produtor do Ano
Gustavo Santaolalla
Paco de Lucía
Sergio George
Sebastian Krys
Afo Verde

Vídeo Musical
Melhor Clipe
Juanes — "Volverte a Ver"
La Ley — "Mírate "
Molotov — "Amateur"
Aleks Syntek — "A Veces Fuí"
Vicentico — "Los Caminos de la Vida"

Prêmios Especiais
Excelência Musical
 Johnny Pacheco
 Sandro
 Generoso Jiménez
 Sérgio Mendes
 Jorge Ben Jor
 Rocío Dúrcal

Prêmios de Curadores
 Eduardo Magallanes
 Rafael Pérez Botija
 Pierre Cossette

2005
Prémios de música em 2005
2005 na Califórnia

Grammy Latino de 2005


NGC 5743 est une galaxie spirale située dans la constellation de la Balance. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5743 a été découverte par l'astronome américain Francis Leavenworth en 1885.

La classe de luminosité de NGC 5743 est II et elle présente une large raie HI. Elle renferme également des régions d'hydrogène ionisé.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5743 sur le site du professeur C. Seligman

5743
Constellation de la Balance
Galaxie spirale
Objet céleste découvert en 1885
Objet céleste découvert par Francis Leavenworth

NGC 5743


Charmed, yayın hayatına 1998'de ABD'de The WB kanalında başlamıştır ve ilk bölümü The WB kanalının Smallville dizisinden önce en çok rating aldığı program olmuştur. Dizi 8 yıl boyunca sürmüş ve geçtiğimiz Mayıs 2006'da 178. bölümüyle yayın hayatına veda etmiştir. Dizi, ABD'nin dizi imparatoru Aaron Spelling'in prodüksüyonluğunda başlamıştır. Türkiye'de Dizimax kanalında 8. sezonu yayınlanmaktadır. Başrollerini kadınların paylaştığı en uzun süren dizidir.

Oyuncular
 Alyssa Milano - Phoebe Halliwell (1998-2006)
 Shannen Doherty - Prudence "Prue" Halliwell (1998-2001)
 Holly Marie Combs - Piper Sterley Halliwell (1998-2006)
 Rose McGowan - Paige Matthews (2001-2006)
 Brian Krause - Leo Wyatt (1998-2005-8x21/22)
 Jennifer Rhodes- Penelope "Penny" Halliwell (Grams)
 Julian McMahon - Cole Turner (2000-2003-7x16)
 Drew Fuller - Chris Perry (2003-2004-7x07-8x22)
 Kaley Cuoco - Billie Jenkins (2005-2006)
 Ivan Sergei - Henry Mitchell (2005-2006)
 Marnette Patterson - Christy Jenkins (2006)
 James Read - Victor Bennett (2000-2006)
 Dorian Gregory - Darryl Morris (1998-2005)
 T.W. King - Andrew "Andy" Trudeau (1998-1999)
 Greg Vaughan- Dan Gordon (1999-2000)
 Gildart Jackson - Gideon (2003-2004-6x14-6x23)

Dizinin konusu

Prue, Piper ve Phoebe kardeşlerin tavan arasında buldukları "Gölgeler Kitabı" adlı kitap kaderlerini değiştirir. Phoebe, kitaptaki büyülü sözleri okuyunca üç kız kardeşin atalarından miras kalan cadılık güçleri açığa çıkar.

Her birinin farklı doğaüstü yetenekleri vardır:

Prue, telekinezi gücüyle objeleri hareket ettirebilmektedir, daha sonra ise astral projeksiyon gerçekleştirebilme (geçici olarak kendini bedeninin dışına ışınlayabilme) yeteneğini kazanacaktır.

Piper objelerin moleküllerini yavaşlatabilmektedir. Daha sonra bu gücü gelişince objelerin moleküllerini hızlandırabilmeye başlayacaktır. Objelerin molekülleri yavaşladığında zaman yavaşlayıp durmuş gibi olmaktadır. Hızlandığında ise obje patlamaktadır.

Phoebe ise gelecekten veya geçmişten imgeler görme gücüne sahip olur, sonra ise havalanma gücünü kazanır. 6.sezondan 7.sezonun ortasına kadar duygudaşlık diye adlandırılan,karşısındakinin duygularını hissedibilme yeteneği kazanmıştır.

Duygudaşlık dışındaki bütün güçler iyi cadılara ve yüksek dereceli bazı iblislere işlememektedir.Halliwell kardeşler şeytani varlıklara karşı savaşabilmek için kullandıkları bu yeteneklerini birleştirdiklerinde ise yenilmez sihirli bir güç yaratırlar.Bu eşi olmayan üçlünün gücüdür. Yüksek dereceli bazı iblisleri yok etmek için üçlünün gücü gerekmektedir. Kardeşler üçlünün gücünü oluşturmadıklarında, yani tek başlarına sıradan birer cadıdır ve bu yüksek dereceli iblisleri tek başlarına yok edemezler.

3. sezon finalinde Prue'nun ölümünün ardından anneleri Patty'nin Beyaz Işıklı'sından (Samuel) olan bir kardeşleri olduğunu öğrenen Piper ve Phoebe, Paige'i yani kayıp kız kardeşlerini bir cadı olduğu konusunda ikna ettikten sonra Üçlü'nün Gücü yeniden oluşmuş olur.

Paige baba tarafından yarı beyaz ışıklı olduğu için objeleri hareket ettirebilme gücü, beyaz ışıklar içinde ışınlama olarak işlemektedir. Yine aynı nedenden ötürü Paige kendini ve başkalarını da istediği yere belirtebilmektedir. Yarı beyaz ışıklı olması dolayısıyla, normal beyaz ışıklılar gibi ona da korumak, yardım etmek ve yol göstermekle görevli olduğu insanlar verilir. Aynı zamanda Paige bilinen ilk yarı beyaz ışıklı olan cadıdır.Beyaz ışıklı olduğundan iyi insanları ve cadıları herhangi bir nedenden çıkan yaraları iyileştirebilmektedir.

Hikâye/Senaryo
'Charmed' Constance M. Burge' tarafından yaratılmış bir dizi olup; her bölümde senaristi değişmektedir.

Yapımcılar
 Aaron Spelling
 Brad Kern
 Holly Marie Combs
 Alyssa Milano
 Sheryl J. Anderson
 Daniel Cerone
 Henry Alonso Myers
 Laurie Parres
 Jon Paré
 Krista Vernoff
 Rob Wright

Karakterler

 Prue Halliwell (Shannen Doherty,1998-2001)
Kardeşlerin en büyüğü olan Prue'nun telekinezi gücü vardı yani eşyaları zihniyle hareket ettirebiliyordu. Daha sonra ise astral seyahat gücü kazandı, kardeşlerden en güçlüsüydü. Buckland's adlı bir müzayede evinde çalışıyordu ama daha sonra ayrılıp fotoğrafçılık yapmaya başladı. 3.Sezon finalinde Kaynak'ın(Bütün kötülüklerin kaynağı) adamı iblis Shax tarafından öldürüldü.

 Piper Halliwell (Holly Marie Combs,1998-2006)
Kardeşlerin ortancası. Ama Prue öldükten sonra en büyük kardeş oldu. Nesneleri ve bulunduğu mekanda zamanı dondurma yeteneği olan Piper, bir süre sonra nesneleri patlatabilme yeteneği de kazandı, Leo'nun açıklamalarına göre, Piper'ın zamanı durdurma gücü molekülleri yavaşlatarak gerçekleşiyor ve Piper'ın gücü belli bir noktadan sonra o kadar gelişti ki molekülleri yavaşlatmak yerine hızlandırabilmeye de başladı, bu da hedef aldığı objenin ya da kişinin patlamasına neden oluyor. Beyaz ışıklıları yani koruyucu melekleri olan Leo ile büyük aşk yaşayan Piper, üçüncü sezonda Leo ile evlendi. İki çocukları var. Adları Wyatt Matthew Halliwell ve Christopher Perry Halliwell. Wyatt'ın ismi babasının soyadı (Wyatt), teyzesi Paige'in soyadı(Matthews'dan Matthew türetilerek) ve annesinin soyadından (Halliwell) oluşmakta. Chris'in adı ise Leo'nun babasının ismi. Çocukların babalarının değil de annelerinin soyadlarını almalarındaki neden, büyü dünyasında kötülerin Halliwell soyadından korkması ve iyilerin de bu soyada saygı duymasıdır. Ayrıca dizinin final bölümünde adının Melinda olduğu düşünülen bir kızları olduğu da gösterilir.

 Phoebe Halliwell (Alyssa Milano,1998-2006)
Kardeşlerin en küçüğüdür. Ancak Prue ölüp, Paige geldikten sonra ortanca kardeş olmuştur. İmge görme yeteneği olan Pheobe'nin zamanla bu yeteneği gelişmeye, böylelikle de geleceği olduğu kadar geçmişi de görmeye başlıyor. Cadı olduğunu ögrendikten sonra, iblislere karşı kullanabileceği aktif bir gücü olmadığı için dövüş eğitimi alan ve bu konuda oldukça ilerleyen Pheobe, büyülü sözler yazma ve iksir konusunda da uzmanlaştı. Bir süre sonra havalanma yeteneği de kazanan Phoebe'nin bu yeteneği zamanla diziden çok pahalıya mal olduğu ve Alyssa Milano'yu da çok tedirgin ettiği için çıkarıldı. Bunların yanında Phoebe bir süre sonra empati(duygudaşlık) adı verilen birgüç kazandı bu güçle insan, cadı ya da iblislerin duygularını anlayabiliyor. Bu güçle onların güçlerine sızıp kendi güçlerini onların üzerinde kullanabiliyor fakat 7. sezonun ortalarında Phoebe'nin güçlerini kötüye kullandığı düşünülerek elinden alındı ama güçlerini geri kazandığında tekrar duygudaş olmadı. Bunların dışında bir gazetede çalışıyor ve insanlara tavsiyelerde bulunuyor ve bu işi çok iyi yapıyor. Dizinin final bölümünde Phoebe'nin Küpid olarak anlandırılan bir aşk meleği olan Coop ile evlendiğini ve üç kızlarının olduğunu öğreniyoruz.

 Paige Matthews (Rose McGowan,2001-2006)
Prue öldükten sonra Piper ve Phoebe'nin tanıştığı yarı beyaz ışıklı yarı cadı olan Paige'in güçleri arasında beyaz ışıklılar gibi belirme ve nesneleri hareket ettirebilmek var. Paige'in biyolojik babası, kız kardeşlerin annelerinin beyaz ışıklısıydı. Prue ölünce Üçlünün gücü yok olur fakat Paige Prue'nun yerini alınca Üçlünün gücü yeniden kurulur. İlk başlarda sosyal yardım uzmanıydı fakat daha sonra işini bıraktı. Bir süre sonra da beyaz ışıklı oldu. Daha sonra kendini tamamen büyüye adadı. Kendini o kadar geliştirdi ki Piper ve Paige bilgi ve hakimiyet açısından eşit hale geldiler. Dizinin son sezonunda Henry adında bir polisle evlendi ve son bölümde Henry Jr. adında bir oğlu ve ikiz kızları olduğu gösterildi.

 Leo Wyatt (Brian Krause, 1999-2006)
Üçlü'nün beyaz ışıklısı, yani onlardan sorumlu olan melek. Aynı zamanda Piper'ın kocası. Beyaz ışıklı olduğu için insanları iyileştirme özelliğine sahip ancak insanların kendilerine verdikleri zararları iyileştiremiyor. Bir süre sonra başardığı işler yüzünden bir Eski (en yüksek yetkili beyaz ışıklı) olduğu için ailesinin yanında olamıyor. Çünkü güvenlik açısından Eski'lerden birinin acil durumlar hariç cennetten dünyaya inmeleri yasak. Fakat Leo bir süre sonra ailesini insanlara yardım etmeye tercih ediyor ve bütün güçlerinden feragat edip normal bir insan oluyor ama Büyü Okulu'nda ders vererek büyüyle alakasını kesmiyor.

 Cole Turner (Julian McMahon,2000-2003)
Yarı iblis yarı insan. İblis adı Belthazor. Phoebe ile evlenir fakat daha sonra boşanırlar. Cole bir süre sonra tüm kötülüklerin kaynağı olur. Kaynak olduğu için Cole yok edilir fakat tekrar ve yenilmez olarak dünyaya geri döner, bunun nedeni Piper Wyatt'a hamileyken Wyatt bir büyülü ve beyaz ışıklının oğlu olduğu için annesinin karnındayken bile koruma kalkanı yaratabilecek kadar güçlü olup annesini koruması. İyi ve Kötü'nün yüksek yetkilileri Cole'a yenilmezlik vererek iki tarafı dengeliyorlar. En son olarak Avatar olur. Phobe'ye hala çok aşıktır ve onu elde etmek için Avatar güçlerini kullanarak büyü yapar ve Phoebe ile kendisinin ayrılmasına neden olan olayların olmadığı bir dünyaya geçiş yapar. Bu yeryüzündeki Paige aslında ölmüştür ama normal yeryüzündeki Paige o sırada hapşırdığı için büyüden etkilenmez. Cole zamanı değiştirerek kendisini yenilmez yapan olaylarıda değiştirir ve bu sayede Cole'un yenilmezlik özelliği kalmaz. Paige de büyüden etkilenmediği için Üçlünün gücünü toparlar ve Cole tamamen yokedilir.

 Billie Jerkins (Kaley Cuoco, 2005-2006)
Billie genç bir cadı ve aynı zamanda Paige'in yeni koruma görevi.İlk başta çeşitli iblislerle tek başına savaşsa da artık Büyülüler'e yardım ediyor ve Büyülüler'de onu daha çok geliştiriyor.Billie'nin en çok istediği şey küçükken iblisler tarafından kaçırılan ablasını bulmak. Fakat ablasını bulduktan sonra beyni yıkanmış olan ablası Christy'nin etkisiyle kız kardeşlerin kontrolden çıktığını ve durdurulmaları gerektiğini düşünür ve iki kız kardeş Büyülüler'i öldürmeye çalışırlar.Ablasindan dolayı hata yaptigini anlayan Billie kizkardeslerin yanina döndü ve onlarla beraber yasadi.

 Müfettiş Andy Truedeu (Ted King, 1998-1999)
Prue, Piper ve Phoebe'nin çocukluk arkadaşları olan Andy bir dedektifti ve cadılarla ilgili birçok şey biliyordu, Prue'nun ilk aşkıydı ama 1. sezon finalinde bir iblis tarafından öldürüldü.

 Müfettiş Darryl Morris (Dorian Gregory)
Andy'nin ortağı. Andy öldükten sonra, kızların cadı olduğunu öğrenir ve onlara yasal konulardaki sorunlarında yardımcı olur.6 sezonda daki bir bölümde ölcektir ama k1izkardesler tarafından kurtarilir ama onlarla bir daha konusmaz.7 sezonda kizkardeslerle pek fazla konusamaz sonra da 7.sezon finalinde kizkardeslere yardim eder ve diziden ayrilir.

 Chris Perry Halliwell (Drew Fuller 2003-2004)
Gelecekten gelen, Wyatt'ın gelecekte kötü tarafa geçerek, dünyanın kontrolünü eline almasını engellemeye çalışan, Piper ve Leo'nun ikinci çocuğu.Gücü belirme(istedigin anda istedigin yerde olabilme) telekinezi ve beyaz isikli gücleri

 Gideon (Gildart Jackson 2003-2004)
Büyü okulunun müdürü ve aynı zamanda Leo gibi bir eski ve Leo'nunda öğretmeniydi.Wyatt doğduğunda onu bir tehdit olarak görmeye başladı ve öldürmeye çalıştı.Chris'in geldiği gelecekte Wyatt'ın kötü olmasını sağlayanda oydu.Ama Chris gelince planı suya düştü.6.sezonun sonunda Leo tarafından öldürülüyor.

 Penelope "Penny" Halliwell (Jennifer Rhodes)
Kız kardeşlerin büyükanneleri.Kızların anneleri öldüğünde onlara Grams bakmıştı.Kızların bazı zor durumlarında kızlara yardımcı olmak için öbür taraftan dünyaya geliyor.

Notlar

Dış bağlantılar
 IMDB sayfası
 Charmed-NET
 Curiously Charmed
 The Demons Jumble
 Pure Magic
 Charmed Digiturk Forum

1998'de başlayan Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
2006'da sona eren Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
1990'larda Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
2000'lerde Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
The WB television network
Televizyonda büyü
Popüler kültürde demonlar
Fantastik televizyon dizileri
Kurguda San Francisco Polis Departmanı
Kadın ile ilgili eserler
2000'lerde İngilizce televizyon dizileri

Charmed


Louis-Auguste Sabatier ( - ) fue un teólogo calvinista francés nacido en Vallon-Pont-d'Arc, Ródano-Alpes, Francia.

Biografía
Sabatier se educó en la facultad teologal protestante de Montauban y en las universidades de Tubinga y Heidelberg.

Después de ocupar un pastorado en Aubenas en la región de Ardecha de 1864 a 1868, fue nombrado profesor de dogmática reformada en la Facultad de Teología de Estrasburgo. Sus simpatías marcadamente franceses durante la Guerra Franco-Prusiana condujo a su expulsión de Estrasburgo en 1872. Después de un esfuerzo de cinco años logró establecer con Eugène Ménégoz la Facultad de Teología Protestante de París, entonces llamada L'Ecole de Paris, y se convirtió en profesor y decano. En 1886 se convirtió en profesor en el recientemente creado departamento de ciencias religiosas de la École Pratique des Hautes Études de la Universidad de París.

Su hermano, Paul Sabatier, fue un notable historiador teologal.

Obras
Entre sus obras principales se encuentran:
 El Apóstol Pablo (1896),
 Memorando del concepto hebreo del espíritu (1879),
 Los orígenes literarios del Apocalipsis (1888),
 La vitalidad de los dogmas cristianos y su poder de evolución (1890),
 Religión y cultura moderna (1897),
 Evolución histórica de la doctrina de la expiación (1903),
 Esbozo de una filosofía de religión (1897),
 Las religiones de la autoridad y la religión del Espíritu (póstumo: 1904), en el cual su colega Jean Réville incluyó un prefacio con una pequeña biografía.

Bibliografía

Enlaces externos

Rodalpinos
Teólogos protestantes
Alumnado de la Universidad de Heidelberg
Profesores de la Universidad de París
Escritores de Francia del siglo XIX
Teólogos de Francia del siglo XIX
Personas de la Segunda República Francesa
Franceses del siglo XIX
Calvinistas de Francia
Alumnado de la Universidad de Tubinga
Candidatos al Premio Nobel de Literatura
Fallecidos en París
Nacidos en Ardèche

Louis-Auguste Sabatier


Kula, Kırklareli ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Türkçede "kule" anlamındaki  Kula olarak geçmektedir. Yerleşim 12 Mayıs 2022 tarihinde, 5560 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile bağlı olduğu Kofçaz ilçesinden ayrılarak Kırklareli ilinin merkez ilçesine bağlanmıştır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 48 km, Kofçaz ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kırklareli merkez belde ve köyleri

Kula, Kırklareli


Zariá () es un selo del raión de Výselki del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado a orillas del río Beisug, 9 km al norte de Výselki y 84 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 708 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Berezánskoye.

Transporte

Por la localidad pasa la carretera federal M4 Don.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Заря (Выселковский район).
  en Panoramio.
 Mapa en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Výselki del krai de Krasnodar

Zariá (Výselki, Krasnodar)


ZALA Lancet je UAV/lebdeće streljivo koje je razvila ruska tvrtka ZALA Aero Group (dio koncerna Kalašnjikov) za ruske oružane snage. Prvi put je predstavljen u lipnju 2019. tijekom vojne izložbe ARMY-2019 održane u Moskvi.

Opis
ZALA Lancet se može koristiti i za izviđanje i za udarne misije, ima maksimalni domet od 40 km i maksimalnu masu uzlijetanja (MTOW) do 12 kg. U borbenom načinu rada može biti naoružan visokoeksplozivnim (HE) ili HE-fragmentacijskim bojevim glavama. Sadrži optičko-elektroničko navođenje, kao i jedinicu za TV navođenje, koja omogućuje kontrolu u terminalnoj fazi leta. Dron ima module za nadzor, navigaciju i komunikaciju. Prema riječima glavnog dizajnera Zala Aero Alexandera Zakharova, Lancet se može koristiti u takozvanoj ulozi "miniranja zraka". U ovoj ulozi dron roni maksimalnom brzinom do 300 km/h i pogađa neprijateljske UCAV -ove usred leta. Lancet se može lansirati putem katapultnog lansera sa kopnenih ili morskih platformi poput ophodnih brodova klase Raptor.

Operativna povijest
Lancet je borbeno testiran u Siriji tijekom ruske vojne intervencije u sirijskom građanskom ratu najranije od studenoga 2020.

Dana 8. lipnja 2022., ruska obrambena korporacija Rostec objavila je da su dronovi Lancet i KUB raspoređeni tijekom ruske invazije na Ukrajinu 2022. godine. Mjesec dana kasnije pojavila se prva snimka njihove borbene uporabe u Ukrajini.

Krajem 2022. na društvenim mrežama pojavilo se više video snimaka koji prikazuju bespilotne letjelice Lancet kako napadaju različite ukrajinske vojne ciljeve poput sustava protuzračne obrane, samohodnih haubica, tenkova ili vojnih kamiona. Neki od oštećenih/uništenih ciljeva bili su raketni sustavi S-300, raketni sustav Buk-M1, tenk T-64 ili haubice M777, M109 i FH70 isporučene sa Zapada.

Dana 4. studenoga 2022., topovnjaču ukrajinske mornarice klase Gyurza-M oštetio je dron Lancet. Prvi put je dron Lancet napao pomorski cilj tijekom rata.

Varijante

Lancet-3
Osnovna i veća varijanta s 40 minuta izdržljivosti, maksimalnom nosivošću od 3 kg (12 kg MTOW) i maksimalnom brzinom od 80–110 km/h.

Lancet-1
Manja verzija Lanceta-3. Nosi 1 kg korisnog tereta (5 kg MTOW) i ima izdržljivost od 30 minuta.

Ruske trupe u Ukrajini počele su koristiti nadograđeni Lancet s povećanim trajanjem leta od jednog sata i jačom bojevom glavom većom od pet kilograma, što je najmanje dva kilograma više od osnovne verzije drona. Za napade na vojno osoblje koristi se visokoeksplozivna fragmentacijska ili termobarička bojnoa glava, protiv oklopnih vozila koristi se HEAT bojna glava.

Izvori

Ruske vojne bespilotne letjelice
Lebdeće streljivo

ZALA Lancet


الصفائية أو الصفوية تسمية جامعة لعدد كبير من النقوش المكتشفة في شمال المملكة العربية السعودية و بادية الشام وما جاورها العائدة إلى ما بين 100 ق.م و 400 م. نسبة إلى تلال صفا الواقعة شرقي اللجاة في حوران.

الحقبة
وفقًا لبعض الكتابات والنقوش الصخرية الصفوية المشتملة على تواريخ محلية أو أحداث تاريخية معروفة في أن النقوش والكتابات الصفائية التي عثر عليها حتى الآن تعود للفترة التاريخية المحصورة بين القرن الأول قبل الميلاد حتى عام 614 م. بينما يرى مؤرخون آخرون أن الصفائية اختفت نهاية القرن الرابع الميلادي بعد سيطرة الدولة الغسانية في صحاري شمال السعودية وبدايه اختفاء سيطرة قبائل الصفائية و قوتها.

التاريخ
كتبت النقوش الصفائية بخط المسند لكن طريقة الكتابة وشكل بعض الحروف تغيرت قليلا عن النقوش المسندية التقليدية، وهذه النقوشِ المكتشفة غالباً كتبت مِن قِبل الأقوام الجزرية الساكنة في بادية الشام. سميت بالنقوش الصفائية نسبة إلى منطقة الصفا. وترجع إلى القرنين الأول والثاني بعد الميلاد. حيث اكتشفت أول مرة عام 1857 في المنطقة الجنوبية الشرقيةِ لسوريا. سُجّل 30,000 نقشٍ مكتشفٍ حتى الآن في بادية سوريا والأردن، وتمثل تلك النقوش لهجات عربية جزرية، فمن الأفعال المنقولة منها: ندم تشوّق لعن نهل سمع عَوٍر قتل رعى، ومن الأسماء: فرس ضأن خال خِلّ خمسة كبير مِعْزَى سطر عشيرة ضيف رواح ثلج قبر ضريح، ومن أسماء الأعلام: أذينة إياس جمال همام وهب ورد حبيب سالم سميع سريّ سعد.

اللهجة
تتميز تلك اللهجات مع النقوش الثمودية بأداة التعريف، التي هي في النقوش الثمودية والصفوية والدادانية (الهاء) وفي اللغة المعينية والعبرية، وأما في اللغة العربية والنبطية يستعمل (الألف واللام) في بداية الكلمات، فنستطيع أن نفرق إذاً بين لهجات الهاء ولهجات الألف واللام، مثال ذلك (هـ م ل ك) عند أهل ناحية الصفاة بمعنى الملك، ولكن كان العرب والنبط يستعملون الألف واللام مع الكلمات والأسماء العربية المعرّفة.

الحروف

المحتوى
معظم النقوش الصفائية جرافيتية تعكس اهتمامات الناقش في وقته: توافر الرعي لقطيعه من الإبل، أو الحداد على اكتشاف نقش آخر من قبل شخص مات منذ ذلك الحين، أو ببساطة سرد أنسابه وذكر أنه صنع النقش. يعلق آخرون على الغارات ويصلون من أجل الغنائم، أو يذكرون الممارسات الدينية. هناك بعض النقوش المعروفة كتبت من قبل نساء. تصاحب النقوش أحيانًا فن صخري، وتظهر مشاهد صيد أو معارك وجمال وخيول وراكبيها أو مشاهد مخيمات أو شخصيات نسائية في بعض الأحيان.

ذكرت النقوش الصفائية المكتشفة في المملكة العربية السعودية بعض معبودات القبائل الصفائية منها: اللات, ذو الشرى أو ذشر، رضو أو رضى. حيث ذكرى المعبود اللات منفردًا بغدير أو وادي بدينة ووادي عرعر و العويصي. بينما ذكر معبود ذو الشرى أو ذشر في وادي بدينة و وادي عرعر و الشاظي و رجلة بدينة أما المعبود رضو فذكر في نقش واحد فقط ويقع في رجلة بدينة.

كما ذكرت بعض أسماء القبائل الصفائية من النقوش المكتشفة بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية مثل:

 قبيلة بر (يقابلها بالعربية قبيلة بر بن كعب من لخم القحطانية, بنو بر بن كعب بن غنيم بن كليب).
 قبيلة بلقي (يقابلها بالعربية قبيلة بلقين).
 قبيلة تيم (نفس الاسم في العربية وهي أحد بطون بكر بن وائل ويطلق نفس الإسم على إحدى قبائل ضبة و بني تيم أخرى من بطون قبيلة طيء).
 قبيلة حر الوارد و ورد ذكرها في موقع بدنه (يقابله بالعربية قبيلة حور أحد بطون قبيلة طي القحطانية).

مواقع النقوش الصفائية

 وادي الشاظي الواقع في الشمال الغربي من مدينة عرعر بالمملكة العربية السعودية.
 وادي الغرابة شمال السعودية حيث عثر فيه على كتابات و نقوش صفوية بالإضافة إلى بعض الرسومات الصخرية لأشكال آدمية و وسوم قبلية.
 وادي الصفاوي بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية.
 موقع العويصي بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية.
 موقع غدير بدينة أو وادي بدينة بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية.
 وادي عرعر بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية.
 مقر العوة بمنطقة الحدود الشمالية من السعودية حيث عثر بالموقع على نحو 123 نصًا صفويًا
 غرب مدينة عرعر بالسعودية حيث تم اكتشافها من عمال شركة أرامكو, تتضمن نصوصًا صفوية تتوزع على 12 صخرة قدمت أسماء أعلام تعرف للمرة الأولى في هذا النوع من الكتابات كما قدمت مفردات صفوية جديدة.
 جنوب مدينة طريف بالسعودية بمسافة تصل إلى 20 كيلو متر.
 مدينة عرعر حيث عثر فيها على 226 نصًا صفويًا موزعة على 56 صخرة.
 58 نصًا صفويًا من ستة مواقع بمنطقة الجوف الواقعة شمال السعودية.

المصادر

وصلات خارجية

 معلومات حول مشروع قاعدة بيانات الصفائية
 معرض نقوش صفائية
 كتابات عربية جنوبية في سوريا - اتحاد الكتاب العرب في دمشق.

تاريخ الأردن القديم
تاريخ السعودية القديم حسب النوع
تاريخ سوريا القديم
خط عربي
خط مسند
عربية شمالية قديمة
لهجات عربية
مجموعات عربية
نقوش وكتابات سامية في السعودية

صفائية


Naruto: Shippuden – Sezonul 9: Arcul Trecut: Istoria Satului Frunzei (2010-2011)

Episoadele din sezonul nouă al seriei anime Naruto: Shippuden se bazează pe partea a doua a seriei manga Naruto de Masashi Kishimoto. Sezonul nouă din Naruto: Shippuden, serie de anime, este regizat de Hayato Date și produs de Studioul Pierrot și TV Tokyo și a început să fie difuzat pe data de 2 septembrie 2010 la TV Tokyo și s-a încheiat la data de 27 ianuarie 2011.

Episoadele din sezonul nouă al seriei anime Naruto: Shippuden fac referire la diferite puncte înainte de Naruto: Shippuden, cu mai multe aventuri ale Echipei 7 și celorlalți Genini din Satul Frunzei.

Lista episoadelor

Referințe

Naruto
Liste cu episoade anime
Sezoane de televiziune din 2010
Sezoane de televiziune din 2011

Naruto: Shippuden (sezonul 9)


جامعة كردفان هي واحدة من أكبر الجامعات في السودان وتقع في مدينة الأبيض بولاية شمال كردفان على بعد 560 كم جنوب غرب الخرطوم. تأسست عام 1990 وهي واحدة من أفضل الجامعات في السودان، وتضم العديد من المعاهد والوحدات الأكاديمية ومراكز البحث بما في ذلك معهد أبحاث الصمغ العربي ودراسات التصحر ومركز التكنولوجيا الوسيطة في الزراعة وعمادة البحث العلمي والدراسات العليا. الجامعة هي عضو في اتحاد جامعات العالم الإسلامي.

كليات وشهادات الجامعة
أول كلية أنشئت في الجامعة كانت كلية الموارد الطبيعية والدراسات البيئية والتي تمنح درجة البكالوريوس في عدد من التخصصات مثل الاقتصاد الزراعي والتنمية الريفية
علم الحيوان وعلوم الغابات والمراعي والكيمياء الحيوية وعلوم الغذاء وإنتاج المحاصيل والإرشاد الزراعي.في عام 1991 أنشأت كلية الطب والعلوم الصحية والتي تدرس مناهجها على مدى 12 فصل دراسي .
تلى ذلك إنشاء كلية التربية والهندسة والعلوم
وغيرها من الكليات. تمتلك الجامعة عدد من المراكز البحثية منها: مركز ابحاث الصمغ العربي، ومركز دراسات السلام، وعمادة للدراسات العليا حيث تمنح درجة الماجستير والدكتوراه.

تضم الجامعة أيضا كلية الآداب حيث تمنح الكلية درجة البكالوريوس في أربعة سنوات ومرتبة الشرف في خمس سنوات، وتضم خمسة أقسام:
 قسم الدراسات الإسلامية
 قسم اللغة العربية
 قسم اللغة الإنجليزية
 قسم اللغة الفرنسية
 قسم الإعلام

وقد أضيفت كلية الدراسات التجارية وكلية الإحصاء والحاسوب.
في عام 1990م صدر قرار بإنشاء جامعة كردفان، وفي نفس العام أنشئت أول مكتبة للجامعة ملحقة بمكتبة البحوث الزراعية بمدينة الأبيض وذلك مصاحبة لإنشاء كلية الموارد الطبيعية والدراسات البيئية، وقد انتقلت من بعد ذلك إلى الموقع الحالي للمكتبة المركزية. وبعد ذلك أنشأت مكتبات أخرى لكل كلية تفتح في الجامعة، فكانت مكتبة كلية التربية ومكتبة مجمع خور طقت والتي تخدم كلية العلوم والأداب والهندسة ومكتبة كلية الطب. كان الإشراف على المكتبات بالجامعة من اختصاص عمادة البحث العلمي والدراسات العليا والمكتبات. وفي عام 2006م أنشئت عمادة المكتبات، لتتحمل مسؤولية الإشراف الفني والإداري على هذه المكتبات وبذلك أصبحت كيانًا مستقلًا، ويتولى عميد المكتبات الأشراف الفني والإداري على العمادة ويمثلها في مجلس الجامعة.

تصنيف جامعة كردفان
قفزت جامعة كردفان في تصنيف الجامعات السودانية من المركز 21 إلى المركز 9 ، وفي تصنيف الجامعات الأفريقية من المركز 890 إلى 331. وهذا الإنجاز الكبير يرجع الفضل فيه للعاملين بوحدة الIT بالجامعة والعاملين يعمادة المكتبات بجامعة كردفان خاصة بعد ان بدأ العمل قى مشروع المستودع الرقمى بعمادة المكتبات.

المكتبات
في العام 1990 أنشئت جامعة كردفان. وفي نفس العام أنشئت أول مكتبة للجامعة، ملحقة بمكتبة البحوث الزراعية بمدينة الأبيض مصاحبة لإنشاء كلية الموارد الطبيعية والدراسات البيئية. وقد انتقلت للموقع الحالي للمكتبة المركزية. وبعد ذلك تم إنشاء مكتبات أخرى مصاحبة لفتح كل كلية في الجامعة. فكانت مكتبة كلية التربية ومكتبة مجمع خور طقت والتي تخدم كلية العلوم والآداب والهندسة ومكتبة كلية الطب. كان الإشراف في المكتبات يؤول لعمادة البحث العلمي والدراسات العليا بالمكتبات.

وفي عام 2006م أنشئت عمادة المكتبات لتتحمل مسؤولية الإشراف الفني والإداري على هذه المكتبات وبذلك أصبحت كياناً مستقلاً.  ويتولى عميد المكتبات الإشراف الفني والإداري على العمادة ويمثلها في مجلس الجامعة.

خريجين بارزين
شريف شيخ أحمد ، سياسي صومالي شغل منصب رئيس الصومال من 2009 إلى 2012

محمد ناجي الأصم ، ناشط وطبيب سوداني مؤيد للديمقراطية ، وكان المتحدث باسم تجمع المهنيين السودانيين.

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للجامعة

ك
الأبيض
تأسيسات سنة 1990 في السودان
جامعات وكليات في السودان
هيئات تعليمية أسست في 1990
ولاية شمال كردفان

جامعة كردفان


Esteban Rodríguez Miró y Sabater, KOS (1744 – June 4, 1795), also known as Esteban Miro and Estevan Miro, was a Spanish army officer and governor of the Spanish American provinces of Louisiana and Florida.

Miró was one of the most popular of the Spanish governors, largely because of his prompt response to the Great New Orleans Fire (1788), which destroyed almost all of the city.

Early life
Esteban Miró was born in Reus (currently in the province of Tarragona, Catalonia), Spain, to Francisco Miró and Marian de Miró y Sabater. He joined the military in 1760 during the Seven Years' War. Around 1765, he was transferred to Mexico and rose to the rank of lieutenant. He returned to Spain in the 1770s and received military training before being sent to Louisiana in 1778.

Governor of Louisiana
In 1779 during the American Revolutionary War and Anglo-Spanish War (1779–83), Miró was a part of the forces commanded by Bernardo de Gálvez in campaigns against the British in West Florida. Gálvez appointed Miró as acting Governor of Louisiana (New Spain) on January 20, 1782. He became proprietary governor on December 16, 1785. Spain had taken over this territory from France after the latter's defeat in 1763 by Great Britain in the Seven Years' War.

After the Revolutionary War, Miró was a key figure in Spain's boundary dispute with the U.S. over the northern boundary of West Florida. Under Spanish rule, the boundary had been 31° north latitude. In 1763, it came under British control at the end of the Seven Years' War.  In 1767, the northern boundary was moved to 32°28' north latitude (from the current location of Vicksburg, Mississippi, east to the Chattahoochee River).

In 1783, Britain recognized the Spanish conquest of West Florida in the war, but it did not specify the northern border. In the separate treaty with the U.S., Britain specified the southern boundary as 31 degrees north latitude. Spain claimed the British expansion of West Florida, while the U.S. held to the older boundary. Britain had also granted free navigation on the Pearl River to the United States, even in areas where Spain claimed both sides of the river.

In 1784, the Spanish government closed the lower Mississippi River to the Americans, causing significant fear and resentment among settlers in the western frontiers of Kentucky and Tennessee, who depended on river trade and the major port of New Orleans. In 1790, Miró fortified Nogales (present-day Vicksburg) and the mouth of the Mississippi against the possibility of war with the U.S.

The settlers' anger was directed as much toward the U.S. government for not acting aggressively enough to protect their interests as it was against Spain. A significant faction within Kentucky considered becoming an independent republic rather than joining the U.S. One of the leaders of this faction was James Wilkinson, who met with Miró in 1787, declared his allegiance to Spain, and secretly acted as an agent for Spain. Wilkinson's schemes to set up an independent nation friendly to Spain in the west did little except cause controversy. This resurfaced later in another form through Wilkinson's dealings with Aaron Burr.

After the Good Friday fire in March of 1788 destroyed almost all of the city of New Orleans, Miró arranged for tents for residents, brought in food from warehouses, sent ships to Philadelphia for aid, and lifted Spanish regulations restricting trade to the city. The city of New Orleans (today's French Quarter), was rebuilt with more fire-resistant buildings of brick, plaster, heavy masonry, ceramic tiled roofs, and courtyards. Among the new buildings built under his watch was the Saint Louis Cathedral.

In 1786, Miró enacted the Tignon law, which required Creole of color, Black, and indigenous women to had to wear a scarf or other head covering. Although intended to limit these women and to restrict their fashion choices, the policy lead to a tradition of wearing elaborate tignons.

Return to Spain
Miró surrendered governorship at the end of 1791 to return to Spain and serve in the Ministry of War. He served as Field Marshal from 1793-1795 in the war with the French Republic. He died from natural causes during the War of the Pyrenees at the battlefront in June 1795.

Legacy
In 1788, North Carolina formed a judicial district called the Mero District in its westernmost territory (the area presently around Nashville, Tennessee); it was named after Miró but misspelled by the legislature.

Among Louisianians, Miró is chiefly remembered for having prevented the establishment of the Inquisition in the territory. Charles Gayarré wrote the following account:

"The reverend Capuchin, Antonio de Sedella, who had lately arrived in the province, wrote to the Governor to inform him that he, the holy father, had been appointed Commissary of the Inquisition; that in a letter of the 5th of December last, from the proper authority, this intelligence had been communicated to him, and that he had been requested to discharge his functions with the most exact fidelity and zeal, and in conformity with the royal will. Wherefore, after having made his investigations with the utmost secrecy and precaution, he notified Mirò that, in order to carry, as he was commanded, his instructions into perfect execution in all their parts, he might soon, at some late hour of the night, deem it necessary to require some guards to assist him in his operations.

Not many hours had elapsed since the reception of this communication by the Governor, when night came, and the representative of the Holy Inquisition was quietly reposing in bed, when he was roused from his sleep by a heavy knocking. He started up, and, opening his door, saw standing before him an officer and a file of grenadiers. Thinking that they had come to obey his commands, in consequence of his letter to the Governor, he said: 'My friends, I thank you and his Excellency for the readiness of this compliance with my request. But I have now no use for your services, and you shall be warned in time when you are wanted. Retire then, with the blessing of God.' Great was the stupefaction of the Friar when he was told that he was under arrest. 'What!' exclaimed he, 'will you dare lay your hands on a Commissary of the Holy Inquisition?' — 'I dare obey orders,' replied the undaunted officer, and the Reverend Father Antonio de Sedella was instantly carried on board of a vessel, which sailed the next day for Cádiz."

This was an instance of the conflict within  the central government at Madrid and also between it and the colonial governors: Miró's policy, approved by the Crown, had been to strengthen Louisiana against the United States and other powers by encouraging settlement; this included requiring public practice of Catholicism, but ignoring private worship. The royal ministers had ordered an expansion of the Inquisition in response to the French Revolution.

Personal life
Miro married Marie Céleste Eléonore de Macarty, cousin to his contemporary, New Orleans Mayor Augustin de Macarty. A niece by marriage was Delphine LaLaurie, aged 8 at his death and later believed to be a serial killer.

Legacy and honors
Miro Street in New Orleans is named in his honor. Once running from the Lower 9th Ward at St. Bernard Parish ("downtown"), to Claiborne Ave. in the Fontainebleau neighborhood ("Uptown"), the street has been broken into several segments by subsequent developments, such as the Industrial Canal.
General James Wilkinson named the present Mero (sic) Street in Frankfort, Kentucky, for Governor Miró.
At inception in 1796, half of the newly created State of Tennessee was named for Miró: the Mero District. The name remained in use until at least 1807.

Notes

External links
 The Conquest of the Old Southwest
 Portrait by Andres Molinary<--Broken link, October 2015
 History of Louisiana by Charles Gayarré

Spanish colonial governors and administrators
Royal Governors of La Florida
Governors of Spanish Louisiana
Spanish generals
1744 births
1795 deaths
People from Reus
Colonial United States (Spanish)

Esteban Rodríguez Miró


Rodenticidele (raticidele), colocvial otravă de șobolani sunt în mod tipic substanțe chimice nespecifice de combatere a dăunătorilor, produse și vândute în scopul uciderii rozătoarelor .

Unele rodenticide sunt letale după o singură ingerare a substanței, în timp ce altele necesită ingerare repetată. Rozătoarele nu obișnuiesc să consume alimente necunoscut (aceasta poate fi o adaptare la incapacitatea lor de a vomita), preferând să testeze, să aștepte și să observe dacă îi face pe ei sau pe alți șobolani bolnavi.   Acest fenomen al timidității otrăvitoare este rațiunea pentru raticidele care ucid numai după ingerarea a multiple doze.

Pe lângă faptul că rodenticidele sunt toxice pentru mamiferele care le ingerează, inclusiv câinii, pisicile și oamenii, multe rodenticide prezintă un risc secundar de intoxicație pentru animalele care vânează sau care consumă cadavrele șobolanilor.

Eradicări de șobolani notabile
Mai multe insule din diferite zone ale planetei au eradicat întreaga populație de șobolani. Aceste insule sunt Campbell Island, Noua Zeelandă (11.300 ha),  Hawadax Island, Alaska (cunoscut anterior ca Insula Șobolanilor, 2.670 ha)  și Canna, Scoția (1,030 ha, a fost declarată lipsită de șobolani în 2008).

Referințe

Vezi și
 Pesticid

Legături externe
 Centrul Național de Informare privind Pesticidele
 SafeRodentControl.org
 Proiectul Hungry Owl - Raptors și servicii de control al rozătoarelor Traducători de curățenie curată www.cleansweep.com.pk Rodenticidele: o combinație mortală
 Fișa de informații privind decizia APE de reducere a riscurilor propusă pentru nouă pesticide
 EPA Rodenticide Cluster Redistribuire Eligibilitate Decizie Fact Sheet
 Wildcare Bay Area - Utilizarea informațiilor despre rodenticide
 Rodenticide Data Sheets
 https://www.petpoisonhelpline.com/veterinarian-tips/breaking-news-d-con-rodenticide-ingredient-changes-to-vitamin-d3/

Rodenticide
Pagini cu legături spre conținut disponibil doar pe bază de abonament

Rodenticid


Estonia a participat la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro în perioada 5 – 21 august 2016, cu o delegație de 45 de sportivi, care a concurat în 13 sporturi. Cu o medalie de bronz, Estonia s-a aflat pe locul 78 în clasamentul final.

Participanți
Delegația estonă a cuprins 45 de sportivi: 28 de bărbați și 17 femei. Cel mai tânăr atlet din delegație a fost arcașul Maria Romanjuk (20 de ani), cel mai bătrân a fost aruncătorul de disc Gerd Kanter (37 de ani).

Medaliați

Scrimă

Referințe
 Estonia la Jocurile Olimpice de vară din 2016  pe Rio2016.com

Estonia la Jocurile Olimpice
Țări la Jocurile Olimpice de vară din 2016


La bataille de Monte Castello ( ;  ;  ; affrontement de lopération Encore) est un engagement ayant opposé les forces alliés aux forces allemandes retranchés dans le nord de l'Italie, du 25 novembre 1944 au 21 février 1945, pendant la campagne d'Italie de la Seconde Guerre mondiale. La bataille marqua l'entrée du Corps expéditionnaire brésilien dans la guerre terrestre en Europe. À partir de novembre 1944, des combats acharnés durèrent trois mois et se terminèrent le 21 février 1945. Six attaques alliées furent montées contre les forces allemandes, dont quatre s'avéreront être des échecs tactiques.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Campagne d'Italie (Seconde Guerre mondiale)
 Liste des opérations lors de la Seconde Guerre mondiale
 Bataille de Collecchio

Bibliographie
 Baumgardner, Randy W. "10th Mountain Division" Turner Publishing Co.
 Böhmler, Rudolf. "Monte Cassino: A German View" Cassell, London, 1964 ASIN B000MMKAYM
 Brooks, Thomas R. "The War North of Rome (June 1944-May 1945)" Da Capo Press, 2003
 Donato, Hernâni. "Dicionário das Batalhas Brasileiras" ('Dictionary of Brazilian Battles') (in Portuguese) IBRASA, 1987
 Moraes, Mascarenhas de. "The Brazilian Expeditionary Force by Its Commander" US Government Printing Office, 1966 ASIN B000PIBXCG
 Soares, Leonércio. "Verdades e vergonhas da Força Expedicionária Brasileira" (in Portuguese) Author editing - Curitiba, 1985

Monte Castello
Monte Castello
Monte Castello
Bataille de 1945
Bataille de 1944
1945 en Italie
1944 en Italie
Campagne d'Italie (1943-1945)

Bataille de Monte Castello


Reverend ist eine US-amerikanische Heavy-Metal-Band aus Seattle, Washington, die im Jahr 1989 gegründet, 1992 aufgelöst und 2000 neu gegründet wurde.

Geschichte
Die Band entstand im Jahr 1989, nachdem sich die Band Heretic aufgelöst hatte. Sänger Mike Howe trat der Band Metal Church bei. Der Rest der Band gründete mit ex-Metal-Church-Sänger David Wayne die Band Reverend. Gitarrist war dabei Stuart Fujinami, Brian Korban spielte den Bassist. Als Schlagzeuger kam kurze Zeit später Stuart Vogel zur Besetzung. Für ihr Debütalbum im Jahr 1990 sollte Rick Basha als neuer Schlagzeuger zur Besetzung kommen.

Die Band veröffentlichte im Jahr 1989 ihre selbstbetitelte EP über Caroline Records. Dadurch wurde Charisma Records auf die Band aufmerksam und nahm diese unter Vertrag. 1990 erschien das Debütalbum World Won't Miss You bei diesem Label. Als Gastmusiker waren Rocky George von Suicidal Tendencies und Chris Goss von Masters of Reality zu hören. Ende 1990 bzw. Anfang 1991 verließen Fujinama, O'Hara und Basha die Besetzung. Als Ersatz kamen Bassist Angelo Espino (Hirax) und Schlagzeuger Jason Ian Rosenfeld, Bruder von Anthrax-Gitarrist Scott Ian, zur Besetzung. Im Jahr 1991 erschien mit Play God das zweite Album, wobei als zweiter Gitarrist Tommy "V" Verdonck darauf zu hören war. Juan Garcia von EvilDead war auf dem Album als Backing-Gesang zu hören. Im Jahr 1992 folgte mit der EP Live ihre vorerst letzte Aufnahme. Ernesto F. Martinez war dabei als Gitarrist zu hören. Nach der Veröffentlichung löste sich die Band vorerst auf.

Nachdem Wayne Metal Church kurz nach der Veröffentlichung des Albums Masterpeace verlassen hatte, belebte er Reverend wieder. Über die Homepage der Band wurde die EP A Gathering of Demons veröffentlicht. Er gründete später außerdem die Band Wayne. Zusammen mit Gitarrist Joe Floyd arbeitete er außerdem an der Byfist-EP Adrenalin. David Lee (Metal Church, Heathen) kam als neuer Sänger zur Band, während Byfist-Gitarrist Nacho Vara und Gitarrist Chris Nelson ebenfalls hinzukamen. Bassist John Stahlman wurde durch Pete Perez von Spastic Ink und Riot ersetzt. Im August 2002 folgte eine Tour durch die Westküste von Amerika zusammen mit der Band Onward. Danach folgte ein Konzert mit Judas Priest in San Antonio, Texas. Danach pausierte die Band und David Wayne trat der Band Bastardsun bei. Am 10. Mai 2005 verstarb David Wayne bei einer Operation nach einem Autounfall. Im Juni fanden die übrigen Mitglieder David Lee, Nacho Vara, Brendon Kyle und Jesse Vara wieder zusammen. Als neuer Sänger kam Davids Bruder Eric Wayne im September zur Besetzung. Im Jahr 2009 verstarb Gitarrist David Lee. Im selben Jahr begab sich die Band in die Blue Cat Recording Studios, um mit Produzent Joe Trevino neue Aufnahmen zu machen.

Stil
Die Band spielt eine Mischung aus Heavy- und Thrash-Metal, wobei eine starke Ähnlichkeit zu Metal Church deutlich wird.

Diskografie
 Reverend (EP, 1989, Carolina Records)
 Another Form of Greed (Single, 1990, Charisma Records)
 World Won't Miss You (Album, 1990, Charisma Records)
 Play God (Album, 1991, Charisma Records)
 Heaven on Earth (Single, 1991, Charisma Records)
 Fortunate Son (Single, 1991, Charisma Records)
 Live (EP, 1992, Charisma Records)
 A Gathering of Demons (EP, 2001, Neck Damage Records)

Weblinks

Einzelnachweise

Thrash-Metal-Band
Heavy-Metal-Band
US-amerikanische Band

Reverend (Band)


El orangután de Borneo meridional (Pongo pygmaeus wurmbii) es una de las tres subespecies que existen del orangután de Borneo. Su población principal se establece principalmente por el sur de la isla de Borneo, dentro de Indonesia.
Warren et al. (2001) utilizó el control de la región del ADN mitocondrial en seis poblaciones de orangután de Borneo diferentes e identificado cuatro distintas subpoblaciones con diversidad regional y la agrupación geográfica particular:

(1) Kalimantan Meridional y Kalimantan Central
(2) Kalimantan Occidental y Sarawak
(3) Sabah
(4) Kalimantan Oriental

Pongo pygmaeus wurmbii se encuentra en el grupo (2).

Albinismo
 Alba, la única orangutana albina del mundo. Vive en la Provincia de Borneo Central, Indonesia.

Referencias

Pongo
Animales descritos en 1808
pygmaeus Pongo wurmbii

Pongo pygmaeus wurmbii


Reign in Blood, Amerikan thrash metal grubu Slayer'in 1986 yılında piyasaya sürdüğü albümdür.                         Slayer kaydettiği ilk iki albümü ''Show No Mercy'' ve ''Hell Awaits'' ile büyük ses getirdi. Ve Slayer'a birçok firmadan teklif geldi. Bunlardan biri de o zamana kadar sadece ''Public Enemy'' , ''LL Cool J'' , ''Run DMC'' ve ''Eminem'' gibi rap sanatçılarıyla çalışan prodüktör ''Rick Rubin'''in ortağı olduğu Def Jam Records şirketiydi. ''Rick Rubin'' bir arkadaşının tavsiyesi ile bir Slayer konserine gitmiş ve gruptan etkilenmişti. Müzik tarzlarına ön yargısız yaklaşımıyla bilinen Jeff Hanneman bu teklifi kabul etti ve Rick Rubin'le çalışmaya başladı. Ama o zamanlarda albüm dağıtımında sorunlar çıktı. O günlerde Def Jam'ın Amerika'daki dağıtımcısı Sony Music kuruluşu olan CBS'ti. CBS yetkililerinden biri albünde SS subayı Dr.Josef Mengele'yi anlatan bir şarkı (Angel Of Death) olduğunu öğrendi ve albümü dağıtamayacağını açıkladı. Albüm birkaç sorundan sonra 7 Ekim 1986 tarihinde piyasaya sürüldü. Plak, CD ve kaset formatında yayınlandı. Albüm, ''Billboard Listeleri''ne 127 numaradan girdi, 6 hafta sonunda 94 numaraya kadar yükselebildi. Bu aynı zamanda Slayer'ın listelere giren ilk albümüydü. Albüm 500.000 binlik satışıyla  1992 yılında Altın Plak ödülünü kazandı. Grup yanına ''Overkill''i alarak ''Reign in Pain'' turnesine çıktı.1987 yılında W.A.S.P.nin açılış grubu oldular. Bu turnenin 1. ayında Dave Lombardo parasal nedenlerden dolayı gruptan ayrıldı. Bu Slayer içerisindeki ilk ayrılıktı. Geri kalan turda ise Whiplash grubunun bateristi Tony Scaglione geçti. Rick Rubin Lombardo'yu gruba dönmesi için çok uğraştı. 1987'nin sonlarına doğru saçlarını kestirmiş bir şekilde gruba döndü. Reign In Blood klasik bir albüm oldu ve birçok müzisyene ilham verdi. İngiliz Kerrang dergisi tarafından ''tüm zamanların en heavy albümü'' olarak nitelendirdi. ''En iyi 100 metal albümü" listesine 27 numaradan girdi. Metal Hammer albüm için son 20 yılın en iyi albümü olarak nitelendirdi. Spin dergisi yazarı Chad Bowar ise ''şimdiye kadar kaydedilmiş en iyi thrash metal albümü'' dedi. Bu albümdeki tüm şarkılar Jeff Hanneman ve Kerry King tarafından yazılmıştır.

Albümdeki Şarkılar

 "Angel of Death" (Hanneman) — 4:51
 "Piece by Piece" (King) — 2:02
 "Necrophobic" (Hanneman/King) — 1:40
 "Altar of Sacrifice" (Söz: King; Müzik: Hanneman) — 2:50
 "Jesus Saves" (Söz: King; Müzik: Hanneman/King) — 2:54
 "Criminally Insane" (Hanneman/King) — 2:23
 "Reborn" (Söz: King; Müzik: Hanneman) — 2:11
 "Epidemic" (Söz: King; Müzik: Hanneman/King) — 2:23
 "Postmortem" (Hanneman) — 3:27
 "Raining Blood" (Söz: Hanneman/King; Müzik: Hanneman) — 4:17
 "Aggressive Perfector" (King/Hanneman) 1998 yeniden basım bonus track — 2:30
 "Criminally Insane (Remix)" (Hanneman/King) 1998 yeniden basım bonus track — 3:17

Kadro
 Tom Araya - bas, vokal
 Jeff Hanneman - gitar
 Kerry King - gitar
 Dave Lombardo - davul

1986 albümleri
Def Jam Recordings albümleri
Slayer albümleri
İngilizce albümler
Thrash metal albümleri
Yapımcısı Rick Rubin olan albümler

Reign in Blood


Tewkesbury Medieval Festival er et middelaldermarked i anden weekend af juli ved byen Tewkesbury i England. Under festivalen bliver slaget ved Tewkesbury genopført. Det oprindelige slag foregik i 1471, og genopførelsen foregår delvist samme sted. Festivalen indeholder også en et stort lejrområde med handlende, der sælger mad og rekonstruerede genstande fra perioden. Desuden er der musikere, gøgl og akrobater. Det er det største middelaldermarked i Storbritannien, og det nævnes i Footprint England som en af de "ti mest bizarre festivaler" i landet.

Tewkesbury Medieval Festival blev afholdt  første gange i 1984, hvor den bestod af blot 10 boder og et reenactment af slaget.

Se også
 Liste over middelaldermarkeder

Referencer

Eksterne henvisninger

 Tewkesbury Medieval Festival homepage
 VIDEO: Tewkesbury Medieval Festival

Middelaldermarkeder
Etableret i 1984
Medieval Festival

Tewkesbury Medieval Festival


Miryokefalon (Myriokephalon) Muharebesi (Yurttutan Savaşı, Türkçe adlandırması: Düzbel Savaşı) Anadolu Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan ile Bizans imparatoru I. Manuil arasında, Beyşehir Gölü yakınlarında yapılan savaştır. Anadolu'da Türk hakimiyetinin kabul edildiği savaştır. Anadolu'nun tapusunun alındığı savaş olarak da bilinir.

Arka plan
Zengi Hanedanının Suriye ve Musul hükümdarı Atabeg Nureddin Mahmud Zengi'nin ölümü üzerine (1174), büyük bir rakipten kurtulan II. Kılıç Arslan, ertesi yıl, Sivas ve Tokat bölgelerine hâkim olan Danişmendli Beyliği'ne son verdi.

Manuil, Papa'ya bir mektup yazarak, zamanın yeni bir haçlı seferi için elverişli olduğunu ve "Anadolu'dan geçen yolun artık güven altına alınacağını" bildirdi.

Bizans İmparatoru I. Manuil Kilikya kıyı bölgelerini tekrar eline geçirmiş ve Haçlılar tarafından kurulan Antakya Prensliği üzerinde Bizans hakimiyetinin kabul edilmesini sağlamıştı. Diğer taraftan Bizans sınırlarında özellikle Eskişehir yörelerinde yoğun bir şekilde çoğalan Türkmenlerin, Denizli, Kırkağaç, Bergama ve Edremit'e değin Bizans yörelerine akınlarda bulunmaktaydılar ve bu akınları önlemek istemekteydi. 1174'te Halep emiri Nureddin Zengi ölmüş ve yerine geçen Selahaddin eli altında bulunan arazilerin kuzeyindeki gelişmelerden gözünü çekmiş hedefini Mısır üzerine odaklandırmıştı. Bu gelişmelerden haberdar olan I. Manuil Anadolu Selçuklularının bir güçlü taraftarın desteğinden mahrum kaldığını düşünmekteydi.

Böylece toprak elde etmek ve kendi topraklarına gelen hücumları önlemek amacıyla Selçuklular diğer destek alamayacakları bir sırada Bizans İmparatoru I. Manuil Anadolu'ya yeni kuvvetler göndermekle birlikte düzenleyeceği bir sefer için de askeri hazırlıklara başladı.

Onun bu hazırlıklarını haber alan II. Kılıç Arslan, bir elçi heyeti göndererek daha önce yapılan barış antlaşmasının yenilenmesini önerdi. Fakat İmparator I. Manuil, Bizans'a yöneltilen Türkmen akınlarının durdurulması, Bizans'a sığınan Danişmendliler emiri Zünnun ile şehzade Şahinşah'ın, daha önce yönetiminde bulunan ülkelerinin Bizans'a bırakılması şartıyla buna razı olacağını sultana bildirdi. Bu şartları kabule yanaşmayan sultan, atlı kuvvetler sevk edip Denizli yörelerine kadar olan Bizans topraklarını ağır bir şekilde tahrip etti. İmparator, Bizans kuvvetleri eşliğinde, önce şehzade Şahinşah'ı daha sonra da Zünnun'u Anadolu'ya gönderme girişiminde bulundu ise de II. Kılıç Arslan'ın aldığı önlemler karşısında başarılı olamadı; Şahinşah ve Zünnun yeniden Bizans'a kaçmak zorunda bırakıldılar.

Kılıç Arslan, imparatora elçiler göndererek barış isteğinde bulundu. Sultanın ikinci barış önerisini de reddeden Manuil 1176 yazında, amcasının oğlu Andronikos Vatatzes'i bir orduyla Paflagonya'ya Amasya'ya doğru yola çıkardı. İmparator'un kendisi de, içinde Frank, Peçenek, Macar ve Sırp kuvvetleri bulunduğu orduyla, Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti olan Konya üstüne yöneldi.

Paflagonya'ya gönderilen Andronikos Vatatzes'in ordusu Eylül ayı başlarında, Niksar surları önünde yapılan meydan savaşında, Selçuklu ordusu tarafından yenildi. Vatatzes'in kesilen başı, bir zafer nişanesi olarak II. Kılıç Arslan'a gönderildi.

Muharebeye doğru yürüyüş
I. Manuil'in idaresinde Konstantinopolis'ten yürüyüşe geçen ordunun çok büyük olduğu ve yürüyüşte 15 küsur kilometre uzunluk gösterdiği yazılmıştır. I. Manuil önce Konya'yı hedef almış ve o şehri eline geçirirse Konya ile Antakya'ya arasında bulunan arazileri de eline geçirmeyi planlamıştı. Uçlarda bulunan kalabalık Türkmen kuvvetleri, Konya'ya yönelik I. Manuil idaresindeki Bizans ordusuna ufak ama yıpratıcı hücumlarla mukavemet gösterdiler.

Manuil'in ordusu, Denizli'de Eskihisar (Laodicea)'dan sonra Menderes vadisini geçerek Gümüşsu [KHOMA (HOMA)] ucundaki Akdağ dizisine giden dağlık bölgeye girdi. Kuşatma araçları, erzak fazlalığı ve ağır arabalar, ordunun ilerlemesini yavaşlatıyordu. Geçmek zorunda oldukları bölge, Selçuklular tarafında tahrip edilmişti.

Muharebe
Bizans ordusunun ilerlediği yol üzerinde, o zaman Tribritze geçidi denilen ve çıkış yerinde, tahrip edilmiş Miryokefalon kalesinin bulunduğu bir geçit bulunmaktaydı. II. Kılıç Arslan idaresindeki Selçuklu ordusu, Bizans ordusunu, bu dar ve sarp Miryokefalon yıkık kalesinin bulunduğu geçitte karşılamaya hazırlanmıştı.

Kılıç Arslan'ın ordusunun asker sayısı Manuil'inkinden azdı fakat Selçuklu ordusunun daha fazla hareket imkânı vardı. Selçuklu ordusu, bu dar dağ geçidinin dağ yamaç ve doruklarında toplu olarak bulunuyordu.

Manuil'in ileri görüşlü subayları, ağır hareketli Bizans ordusunu, geçidin içindeki dar ve çukur yoldan geçirmemesi için imparatoru uyardılar. Fakat ordudaki genç ve tecrübesiz prensler, kendilerine güveniyor, şan ve şöhret kazanmak istiyorlardı. Bunlar, imparatora baskı yaparak onu bu yolda ilerlemeye zorladılar. İmparator'un neden bunu kabul ettiği üzerinde tartışma vardır.

Bizans ordusu geçide giriş sırasına göre kollara bölünmüştü. Önde piyadelerden oluşan bir Öncü Kolu vardi. Diğer kollar piyade ve süvari karışığı idi. Öncüleri takip eden Ana Kolda doğu ve batı Thema'lardan eyalet askerleri bulunmaktaydı. Sonra Sol Kanat Kolu Antakyalılar ve diğer Batı Thema eyalet askerlerinden oluşmakta I. Manuil'in kayınbiraderi Frank asıllı Antakya Prensi Baudouin komutasındaydı. Bunların arkasında ağırlıklar ve kuşatma için kullanılacak büyük mancınık tipli harp aletler taşıyıcı arabalar gelmekteydi. Sonra Sol Kanat Kolu General "Theodor Mavrozomes" ve "İoannis Kantakuzenos" komutasında askerler ile İmparator Manuil ve kendi seçme muhafız birliğinden oluşmaktaydı. Artçı Kol ise General "Andronikos Konstostenfanos"un emrinde idi.

17 Eylül 1176'da Bizans Öncü Kol kuvvetleri, zor kullanarak geçide girdiler. Öncü Kol ve Ana Kol güçleri pek az bir zayiatla geçitten geçtiler. Selçuklular, önce geri çekilerek dağlara saptılar. Bu iki Bizans ordusu kolu geçidin ağzından çıktıkları zaman, Artçı Kolu geçide daha yeni girecekti. Geçit içinde bulunan ordu kolları ve ağırlıklar geçitte 15 kilometre uzunlukta bir sıra halindeydi. Birden geçidin her iki yamaç ve doruklarında  bulunan Selçuk ordusu önce yamaçlardan aşağı inerek geçit ağızlarına saldırıp geçidin içinde bulunan Bizans birliklerini bir tuzak içine aldılar. Bizans Sağ Kanat Kolu üzerine çok ağır bir Selçuklu hücumu geldi; bu Sağ Kanat Kolu birliğini kaybetti; askerler küçük birbirinden habersiz parçalara bölündü. Bu kol çok ağır zayiat verdi. Bu koldaki süvarilerin başında İmparatorun kayınbiraderi Antakyalı Baudouin, Selçuklulara karşı saldırıya geçtiyse de bütün adamları kılıçtan geçirildi ve kendi hayatını da kaybetti.

Özellikle Türkler sonra hücumlarını taşıt araçlarına, arabalara ve araba atlarına odaklayıp bunlar için geçidi geçilmez hale getirdiler. Sonra geçitte bulunan Bizans ordusunun diğer kollarını eritme hücumlarına başladılar. Geçidin aşağısında bulunan askerler, durumu görüyor, fakat sıkışık durumda oldukları için yardım edemiyorlardı. Sol Kanat Kolu da büyük zayiat verdi ve komutanlarından biri, İoannis Kantakuzenos, Selçuklular tarafından öldürüldü. Kalan Bizans askerleri Selçukluların önden mi arkadan mı hücum edeceklerini anlayamayıp paniğe kapıldılar. Hava da bozmuş, çok kesif bir toz fırtınası geçidi kaplamıştı ve bu her iki tarafa da aksi tesir yapmakla beraber panik halinde olan Bizanslıların morali ve organizasyonu üzerinde çok fena tesir yaptı. Bu sırada Sol Kanat Kolunda olan İmparator I. Manuil de bütün moralini kaybetmiş, yere oturmuş, pasif olarak ordusunun ve kendisinin akıbetini düşünmeye koyulmuştu. Sonunda kurmaylarının zorlaması ile İmparator kendini topladı; elinde kalan askerleri arasında bir disiplin kurdu ve savunma grupları oluşturdu. Bu gruplar her tarafa yayılmış insan ve hayvan ölüleri ve tahrip olmuş ağırlıklar arasından geçebilip geçidin dışına çıkmayı başardılar. Burada zaten geçitte yakalanmamış olan ve savunma siperli bir ordugâh hazırlamış olan İoannis ve Andronikos Angelos komutasındaki Öncü Kolu ve Konstantin Makrodukas ve Andronikos Lapardas komutasında Ana Kol askerleriyle yine birleştiler. Andronikos Kontostefanos komutasındaki Artçı Kolu ise baskında geçide yeni girmekte olduğu için nispeten daha az zayiat vermişti ve biraz zaman sonra geçitten hücum uğramadan geçip onlarla birleşti.

Bütün gece Selçuklu atlı kuvvetleri oklarıyla hücumlarına devam ettiler; ama Bizans savunma hatları bu hücumlara dayandı. Ertesi gün de Selçuklu atlı kuvvetlerinin ok atımıyla yaptıkları hücumlar devam etti. İmparator geçidi başta zayiat vermeden geçen birliklere iki karşı hücum yaptırttı ama genellikle muharebenin kızgınlığı geçmiş sayılırdı.

Bu muharebenin dikkate değer bir özelliği bir yüzyıl kadar önce 1071'de Malazgirt Meydan Muharebesinde Bizans güçleri yenilgiye uğrayınca dört bir tarafa çil yavrusu gibi yayılıp imparatorları Romen Diyojen'i yalnız bırakıp onun esir olmasına neden olmuşken, bu yenilgide bütün yenik Bizans birliklerinin birleşip İmparatorlarını birlikte korumalarıdır. İmparator I. Manuil'in Türklere esir olmaktan korkup birliklerini bırakıp kaçmayı düşündüğü; fakat ismi bilinmeyen bir Bizanslı asker ve general Kostostefanos tarafından dile getirilen çok sert serzeniş ve laflarla bu kararından caydırıldığı bildirilmiştir.

Her iki taraf da zayiat vermiştir ama ne kadar olduğu bilinmemektedir. Bizans ordusundan kalan birlikler muharebeden sonra geçide girdiklerinde Türk ölülerinin kaldırılmış olduğunu görmüşlerdir. Fakat gördükleri en önemli tahribat Konya'yı kuşatma için yanlarında getirdikleri mancınık tipi kuşatma makinelerinin hepsinin kullanılmaz ve tamir edilmez bir halde oluşuydu. Böylece İmparator'un Konya'yı kuşatıp alma ve oradan ta Antakya'ya gitme düşleri boşa gitmiş oldu.

Selçuk Sultanı da Bizans ordusunun hepsinin tahrip edilemeyeceğini anlayınca barış taraflısı oldu. O akşam Sultan, Gabras adlı bir elçiyi bir İran savaş atı ve bir kılıç hediyesiyle İmparator'un kampına barış şartlarını müzakere etmek için gönderdi. Bu müzakerelerde Selçuklular eğer Eskişehir (Dorileon) ve Gümüşsu (Sublaion) kalelerinin Bizanslılara tarafından boşaltılıp yıkılması şartıyla, kalan Bizans ordusunun kayıtsız şartsız hiç hücuma uğramadan geri gidebileceğini teklif ettiler; Bizanslılar da bunları kabul ettiler.

I. Manuil Bizans'a dönerken yolda Türkmenlerin sürekli saldırılarına uğradı. Sonradan, Bizanslılar imzalanan bu barış anlaşmasına aykırı olarak Dorileon kalesini yıktırmama kararlarına bir bahane olarak barışa aykırı olan bu hücumları gösterdiler fakat İmparator Sublaion kalesine geldiğinde imzaladığı barış şartlarına göre o kaleyi yıktırdı. Birkaç gün sonra Alaşehir (Filedelfiya)'ya geldiği zaman Konstantinopolis'e ulaklarla mesaj göndererek bu muharebede kaybettiklerinin bir ayrıntılı hesaplarını verdi. Bu mesaja göre Miryokefalon yenilgisi bir yüzyıl önceki Malazgirt Meydan Muharebesi'ndeki Bizans yenilgisine benzemekteydi ancak Malazgirt'te Bizans İmparatoru esir düşmüştü ve I. Manuil hâlâ ordusunun kalıntılarına komuta etmekte serbestti.

Sonuç
 Ağır bir yenilgiye uğrayan I. Manuil, Selçuklulara karşı inşa ettirdiği Eskişehir (Dorileon) ve Uluborlu'nun doğusundaki (Sublaion) kale ve müstahkem mevkilerini yıkmayı kabul etti. Böylece Selçuklu ordularına ve Türkmen göçmenlerine Sakarya Irmağı ve Büyük Menderes Irmağı vadileri açılacaktı. Sublaion kalesini hemen yıktırmakla beraber, I. Manuil, Dorileon kalesini yıktırmamıştır. Bunu zorlamak için 1177'de Kılıç Arslan büyük bir ordu ile Menderes vadisinden Bizans arazilerine çok derin bir giriş yapmıştır. Bizanslılar önce bir ufak galibiyet elde etmişlerse de, önemli Bizans şehirleri olan Yalvaç (Antiocheia in Psidia'u) ve Aydın (Tralles) şehirleri ele geçirilip talan edilmiştir. Ancak bu bir yıllık akıncı hücumu olmaktan ileri geçememiştir; çünkü ne girilen yerlerde Selçuklu idaresi kurulmuş ne de Dorileon kalesi surları yıktırılmıştır.
 Haçlı ordusu ve Bizans'ın gücü, Anadoluya uzun bir süre daha sefer düzenleyemeyecek kadar azalmıştır ve Anadolu topraklarında Türk hakimiyeti kesinlik kazanmıştır.
 Bundan başka, Selçuklu devletine savaş tazminatı olarak 100 bin altın gibi çok büyük bir meblağ ödemek zorunda kalmıştır.
 Bu mali destek Anadolu Selçuklulara Doğu Anadolu'daki ufak ve serbest emirleri bertaraf etmede çok yardımcı olmuştur. Böylece Anadolu Selçukluları Orta Anadolu'da siyasi nüfuzlarını çok yükseltmişlerdir.
 II. Kılıç Arslan Miryokefalon Savaşı'ndan sonra Anadolu'da siyasi birliği kurma ve ve genişleme siyasetine devam etmiştir. Bu amaçla Malatya'yı alarak Danişmendoğullarına son vermiştir. (1178)
 Bu zafer sonucunda, Manuil idaresindeki Bizans'ın o zamana kadar uygulanan atılgan bir stratejiyi geride bırakmak zorunda kalmıştır. Gelecekte Selçuklular karşısında Bizans ordusu sadece sınırları savunan bir güç olmuştu. Böylece bölgede siyasi ve askerî inisiyatif Anadolu Selçuklu Devletine geçmiştir.
 Avrupalı tarihçiler bundan sonra Anadolu'ya Türkiye demeye başlamıştır.
 Anadolu'da Haçlı Seferleriyle Bizans'a geçen üstünlük tekrar Türklere geçmiştir.

Dipnotlar

Dış kaynaklar
 Treadgold, Warren, (1997), A History of the Byzantine State and Society, Stanford University Press, ISBN 0-804-72630-2

Macaristan'ın muharebeleri
Bizans İmparatorluğu muharebeleri
Anadolu Selçuklu Devleti'nin muharebeleri
Orta Çağ'da Frigya
Bizans-Selçuklu savaşları'nda muharebeler
12. yüzyılda Bizans İmparatorluğu
1170'lerde Bizans
1170'lerde çatışmalar
I. Manuil

Miryokefalon Muharebesi


Doktor Jivago, Sovyet yazarı Boris Pasternak'ın (1890-1960) Rus Devrimi sırasında geçen ünlü romanıdır. Özgün adı Доктор Живаго olan roman ilk defa Rusçayla aynı anda İtalyanca olarak da basılmıştır. (Il Dottor Zivago). Ertesi yıl da Doctor Zhivago adıyla İngilizce yayımlanmıştır.

Yazarın 1956'da Noviy Mir Dergisi'ne gönderdiği ilk romanı Doktor Jivago, SSCB resmi görüşüne uygun yazılmadığı gerekçesiyle reddedildi. 1957'de ilk kez İtalya'ya gizlice kaçırılan roman, burada hem Rusça hem de İtalyanca olarak aynı anda yayımlandı. Ertesi yıl da İngilizce basılan "Doktor Jivago" kısa sürede çeşitli dillere çevrilerek dünyaca ünlendi. Pasternak, 1958 Nobel Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü. Ancak, yapılan baskılar sonucu ödülü geri çevirmek zorunda kaldı. SSCB'de uzun yıllar yasak olan roman, 1985'teki demokratikleşme hareketi döneminde yayımlanabildi.

2007'nin ilk günlerinde İngiliz gazetesi The Sunday Times, bir Rus araştırmacıya dayandırdığı haberinde Pasternak'ın Nobel Ödülü almasında İngiliz ve Amerikan gizili servislerinin rolü olduğu iddiasını ileri sürdü Habere göre, Pasternak'ın Doktor Jivago romanının batılı arkadaşlarına yolladığı kopyalarından bir tanesi Malta'da ele geçirildi. Ve CIA eşzamanlı olarak Avrupa'nın birçok merkezinde Doktor Jivago'''yu Rusça olarak bastırttı. Gazetenin iddiasına göre bu operasyon, romanı yasaklayan Sovyet yönetimini küçük düşürmek için planlandı.

 Konusu
Rusya'da 1917 Ekim Devrimi ve hemen sonrasında patlak veren Rus İç Savaşı (1917-1922) sırasında geçen roman, adını kahramanı şair doktor Yuri Jivago'''dan almıştır. Arka planında bu siyasi çalkantıların bütün detaylarıyla anlatıldığı bu destansı romanın ön planında da iki kadın arasında kalıp sadakat ve ihtiras arasında bocalayan, hayatının kontrolü kendi elinden alınmış ve savaşın parçaladığı yokluklarla dolu bir ülkede oradan oraya sürüklenen aynı zamanda şair bir tıp doktorunun dramı anlatılır.

Sinema uyarlaması
Pasternak'ın romanı 1965 yılında ünlü yönetmen David Lean tarafından filme alındı. 3,5 saat uzunluğundaki bu kapsamlı epik filmde Ömer Şerif, Julie Christie, Geraldine Chaplin, Rod Steiger, Alec Guinness ve Tom Courtenay başrolleri paylaşmışlardı. Yapımcılığını Carlo Ponti'nin üstlendiği filmin Oscar, Altın Küre ve Grammy ödüllü özgün müziklerini Maurice Jarre bestelemişti. Film 10 dalda birden aday gösterildiği Oscar ödüllerinden "en iyi uyarlama senaryo", "en iyi görüntü yönetimi", "en iyi sanat yönetimi", "en iyi kostüm" ve "en iyi orijinal şarkı" dallarında olmak üzere beşini kazandı.

Sovyet yazarı Boris Pasternak'ın kendi ülkesinde yayımlatamadığı için kaçak olarak yurt dışına çıkartıp ilk kez 1957 yılında İtalya'da bastırttığı romanı Doktor Jivago, David Lean'in epik sinema uyarlaması dışında üç kez daha filme çekilmiştir. Romanın tüm sinema ve TV uyarlamaları aşağıdadır:

Kaynakça

1957 romanları
Yasaklanan romanlar
20. yüzyıl Rus romanları
Rus romantik romanları
Epik romanlar
Dönemsel tarihi romanlar
Sinemaya uyarlanmış Rus romanları
Boris Pasternak romanları
Rusça romanlar
Konusu Moskova'da geçen romanlar
Aldatma ile ilgili romanlar
Sovyet romanları
I. Dünya Savaşı konulu romanlar
Sovyetler Birliği'nde sansür
Hekimler ile ilgili romanlar
Rus Devrimi ile ilgili romanlar
Rus İç Savaşı konulu romanlar

Doktor Jivago


Los criptoclídidos (Cryptoclididae) son una familia de plesiosaurios de tamaño medio que vivieron desde el Jurásico Medio hasta el Cretácico Superior. Poseían largos cuellos, cráneos cortos y anchos y dientes densamente agrupados. Se alimentaban de presas de cuerpos planos como pequeños peces y crustáceos.

Sistemática
En 2010, Kaiwhekea fue transferido a Leptocleididae y Aristonectes fue reclasificado como Elasmosauridae.

Cladograma basado en el análisis de Ketchum y Benson (2010):

En la cultura popular

Un género del Jurásico europeo, Cryptoclidus, fue representado en la serie de televisión de la BBC Paseando con Dinosaurios.

Referencias

Enlaces externos
 palaeos.com

Plesiosaurios del Jurásico
Plesiosaurios del Cretácico

Cryptoclididae


Die 77. French Open 1978 waren ein Tennis-Sandplatzturnier der Klasse Grand Slam, das von der ITF veranstaltet wurde. Es fand vom 29. Mai bis 11. Juni 1978 in Roland Garros, Paris, Frankreich statt.

Titelverteidiger im Einzel waren Guillermo Vilas bei den Herren sowie Mima Jaušovec bei den Damen. Im Herrendoppel waren Brian Gottfried und Raúl Ramírez, im Damendoppel Regina Maršíková und Pam Teeguarden und im Mixed Mary Carillo und John McEnroe die Titelverteidiger.

Herreneinzel

 Setzliste

Dameneinzel

 Setzliste

Herrendoppel

 Setzliste

Damendoppel

 Setzliste

Mixed

 Setzliste

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz

French Open 1978


Lennard est un patronyme et prénom pouvant désigner:

Patronyme
Frank Lennard (1892-1973), homme politique canadien en Ontario
 (1570-1616), baron et homme politique anglais
 (né en 1964), professeur britannique de littérature
 (mort en 1615), homme politique anglais

Prénom
 (né en 1995), joueur américain de basket-ball
 (1915-1984), acteur anglais

Voir aussi

Homonymie de patronyme
Homonymie de prénom

Lennard


එක්සත් ජනපදයේ ජනාධිපතිවරයා (POTUS) යනු, එක්සත් ජනපදයේ රාජ්‍ය නායක සහ රජයේ ප්‍රධානියා වෙයි. ජනාධිපතිවරයා, ෆෙඩරල් රජයේ විධායක ශාඛාවෙහි අධිපතිත්වය දරන අතර  එක්සත් ජනපද සන්නද්ධ හමුදාවන්හී ආඥාපතිවරයාද වෙයි.

ආශ්‍රිත

එක්සත් ජනපදයෙහි ජනාධිපතිවරයා


Europsko prvenstvo u košarci 2017. ili FIBA Eurobasket 2017. je 40. izdanje ovog natjecanja koje organizira FIBA Europa. Zemlje domaćini su Finska, Izrael, Rumunjska i Turska. Ovo je drugi put da četiri države organiziraju jedno Europsko prvenstvo u košarci. Do 2017. godine Europska prvenstva organizirana su svake dvije godine no ubuduće bit će organizirana svake četiri godine, tako da će sljedeće Europsko prvenstvo biti održano 2021.

Gradovi domaćini

Kvalifikacije

Turnir

Sudionici po skupinama

Skupina A

31. kolovoza 2017.

2. rujna 2017.

3. rujna 2017.

5. rujna 2017.

6. rujna 2017.

Skupina B

31. kolovoza 2017.

2. rujna 2017.

3. rujna 2017.

5. rujna 2017.

6. rujna 2017.

Skupina C

1. rujna 2017.

2. rujna 2017.

4. rujna 2017.

5. rujna 2017.

7. rujna 2017.

Skupina D

1. rujna 2017.

2. rujna 2017.

4. rujna 2017.

5. rujna 2017.

7. rujna 2017.

Izbacivanje

Konačni plasman

Izvori

Vanjske poveznice
  FIBA EuroBasket 2017  – Službene stranice

2017
Međunarodna športska natjecanja u Finskoj
Košarka u Izraelu
Međunarodna košarkaška natjecanja u Rumunjskoj
Međunarodna košarkaška natjecanja u Turskoj
Međunarodna športska natjecanja u Izraelu

Europsko prvenstvo u košarci 2017.


Scilloideae, potporodica šparogovki. Opisana je 1835. Ime je došlo po rodu  Scilla iz podtribusa Hyacinthinae.

Tribusi

Subfamilia Scilloideae Burnett
 Tribus Oziroëeae M. W. Chase, Reveal & M. F. Fay
 Oziroe Raf. (5 spp.)
 Tribus Dipcadieae Speta ex J. C. Manning & Goldblatt
 Pseudogaltonia Kuntze (2 spp.)
 Dipcadi Medicus (44 spp.)
 Battandiera Maire (10 spp.)
 Trimelopter Raf. (12 spp.)
 Albuca L. (115 spp.)
 Iosanthus Mart.-Azorín, M. B. Crespo, M. Pinter, Slade & Wetschnig (1 sp.)
 Coilonox Raf. (24 spp.)
 Stellarioides Medicus (9 spp.)
 Galtonia Decne. (5 spp.)
 Ethesia Raf. (5 spp.)
 Eliokarmos Raf. (36 spp.)
 Avonsera Speta (1 sp.)
 Neopatersonia Schönl. (4 spp.)
 Elsiea F. M. Leight. (1 sp.)
 Nicipe Raf. (44 spp.)
 Cathissa Salisb. (4 spp.)
 Melomphis Raf. (3 spp.)
 Loncomelos Raf. (27 spp.)
 Ornithogalum L. (103 spp.)
 Tribus Urgineeae Rouy
 Bowiea Harv. ex T. Moore & Mast. (1 sp.)
 Rhodocodon Baker (19 spp.)
 Drimia Jacq. (133 spp.)
 Zingela N. R. Crouch, Mart.-Azorín, M. B. Crespo, M. Pinter & M. Á. Alonso (1 sp.)
 Tribus Massonieae Baker
 Schizocarphus Van der Merwe (1 sp.)
 Ledebouria Roth (102 spp.)
 Occultia Stedje & Rulkens (2 spp.)
 Eucomis L'Hér. (12 spp.)
 Spetaea Wetschnig & Pfosser (1 sp.)
 Daubenya Lindl. (8 spp.)
 Veltheimia Gled. (2 spp.)
 Lachenalia Jacq. (144 spp.)
 Namophila U. Müll.-Doblies & D. Müll.-Doblies (1 sp.)
 Massonia Thunb. ex L. f. (26 spp.)
 Tribus Pseudoprospereae Manning & Goldblatt
 Pseudoprospero Speta (1 sp.)
 Tribus Hyacintheae Dumort.
 Barnardia Lindl. (1 sp.)
 Zagrosia Speta (1 sp.)
 Alrawia (Wendelbo) K. Perss. & Wendelbo (2 spp.)
 Puschkinia Adams (8 spp.)
 Brimeura Salisb. (3 spp.)
 Hyacinthus L. (1 sp.)
 Pseudomuscari Garbari & Greuter (8 spp.)
 Fessia Speta (14 spp.)
 Hyacinthoides Heist. ex Fabr. (12 spp.)
 Leopoldia Herb. (32 spp.)
 Prospero Salisb. (15 spp.)
 Hyacinthella Schur (19 spp.)
 Muscari Tourn. ex Mill. (56 spp.)
 Bellevalia Lapeyr. (78 spp.)
 Scilla L. (65 spp.)
 Ornithogaleae Rouy

Izvori

Šparogovke

Scilloideae