ව්‍යුහවාදය(Structuralism) එසෙත් නැතිනම් ව්‍යුහවාදී මනෝවිද්‍යාව (also structural psychology) iයනු විල්හෙල්ම් වුන්ඩ් හා ඔහුගේ ශිෂ්‍ය ට්විච්නර් විසින් හදුන්වාදුන් ලොව ප්‍රථම මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලයයි.මෙම ව්‍යුහවාදය 20 වන සියවසයේ දී දැඩි විවේචනයට ලක්විය. එහෙත් වුන්ඩ්ගෙන් මනෝ විද්‍යා විෂයේ දියුණුවට ලැබුනු දායකත්වය ලඝුකොට සැළකිය නොහැකිය.මනෝ විද්‍යා විෂය ලොවට හදුන්වාදී එය ස්වාධීන විෂයක් ලෙස වර්ධනය කිරීම සිදුවූයේ වුන්ඩ් අතිනි.වුන්ඩ් විසින් ආරම්භ කොට වර්ධනය කල මනෝ විද්‍යාව පසුව ඔහුගේ ශිෂ්‍ය ටිවිච්නර් විසින් තම ගුරුවරයාගේ ඉගැන්වීම් ව්‍යුහවාදය ලෙස නම් කළේය.ව්‍යුහවාදය තුල මනස අනෙකුත් භෞතික වස්තූන්මෙන් සූක්ෂම කොටස්වලට බෙදා විශ්ලේෂණය කරහැකිබව විශ්වාස කළහ.ඔවුන් මනස විශ්ලේෂණය සදහා අන්තරාවලෝකනය නම්වූ විධික්‍රමය යොදාගත්හ යොදාගත්හ .

ට්විච්නර්
එඩ්වඩ් බී ට්විච්නර් තම ගුරුවරයා වූ විල්හෙල්ම් වුන්ඩ් සමග එක්ව ව්‍යුහවාදය ගොඩනැගීය.මෙය මනෝවිද්‍යා ඉතිහාසයේ ප්‍රථම මනෝවිද්‍යා ගුරුකුලයයි මෙම දෙදෙනාගේ ගුරුගෝල සම්භන්ධය ආරම්භ වන්නේ විල්හෙල්ම් වුන්ජ් විසින් ලයිම්ෂිෆ් විශ්ව විද්‍යාලයේ ඇරඹූ ප්‍රථම මනෝවිද්‍යා උපාධි පාඪමාලාවේ ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස ට්ව්ච්නර් සම්බන්ධවීමත් සමගය, ට්විච්නර් අදහස් කළේ තම ගුරුවරයාගේ අදහස පරිදි සමාන්‍ය ශෞතික ප්‍රපංචයන් මෙන් මනසද සියුම් අංශු මගින් නිර්මාණයවී ඇතිබවයි.ට්විච්නර මනසේ ව්‍යුහය අවබෝධකරගැනීමට අන්තරාවලෝකනය මගින් උස්සාහ ගත්තේය

මනස සහ විඥ්ඥානය
ට්ව්ච්කර් විශ්වාස කළේ මනස යනු ජීවිතකාලය පුරා එක්රැස්වූ අද්දැකීම් වල එකතුවක් පවයි.ඔහු විශ්වාස කළේ මනසේ ව්‍යුහය අවබොධ කරගැනීමෙන් මනස පිළිබද නිරීක්ෂනය කළහැකි බවයි.මනසේ ව්‍යුහය අවබෝධ කරගැනීම සදහා මනස සියුම් අංශුවලට බෙදා දැක්වියහැකි බව ඔහු විශ්යිවාස කළේය.

අන්තරාවලෝකනය
මනසේ ව්‍යුහය අධ්‍යනය සදහා ට්විච්නර අන්තරාවලෝකනය නම්වූ පර්යේෂණ ක්‍රමය යොදාගත්තයෙ.මනස හෙවත් විඥ්ඥානය යනු මනෝ විද්‍යාවේ ප්‍රමුක අධ්‍යන ක්ෂේත්‍රයකි.මෙය අධ්‍යනය සදහා ඇති ක්‍රසයකි අන්තරාවලෝකනය.එකල මනස අධ්‍යනය සදහා තිබූ ඉහලම පර්යේෂණ ක්‍රමය අන්තරාවලෝකනයයි..

වුන්ඩ්ගේ අන්තරාවලෝකන ක්‍රමයට වඩා දියුණු හා වැඩිදියුණු කරගත් ක්‍රමයක් ට්ව්ච්නර් අනුගමනය කළේය.අන්රාවලොකනයේ දී මතකයට නැගෙන මාතෘකාවට අදාල වස්තුවක් ප්‍රදර්ශනය කිරීම මගින් තවදුරටත් මනස තුල සැගවුන මතකයන් ආවර්ජනය කරගැනීමට පර්යේෂණයට ලක්වන්නාට පහසුකම් සැපයීය.යම් සිදුවීමක් හෝ යම් දෙයක් එයට අදාල වන වස්තුවක් දැකීම ඇසීම දැනීම ආදී සංවේදී ඉන්ද්‍රියන්ගෙන් ලැබෙන වර්තමාන සංජානනය අතීත මතකයන් ආවර්ජනයට රුකුලක් වෙයි.

වුන්ඩ් විසින් භාවිත කළ අන්තරාවලෝකන ක්‍රමය තරමක් දුරට වෙනස් කර වැඩි දියුණු කොට ට්විච්නර් විසින් භාවිත කළද වුන්ඩ් විසින් හදුන්වාදුන් පදනම බිදහෙලීමක් සිදු නොකළේය.අන්තරාවලොකනය පිළිබද වුන්ඩ් ගේ ප්‍රධාන න්‍යායන් එලෙසම අනුගමනය කළේය.

අන්තරාවලෝකනය යන්නේ තේරුම ඇතුලාන්තය දෙස හැරී බැලීම යන්නයි, මෙමගින් පුද්ගලයෙකුගේ මතකය සංජානනය අභිප්‍රේරණය වැනි  කරුණු විස්තර කිරීමට නිරීක්ෂණය කිරීමටයොදාගනී.

මනසේ මූලික කොටස්
මනස පිළිබද ට්විච්නර්ගේ නියමය අනුව මනස මූලික කොටස් තුනකට බෙදා දැක්විය හැක.එනම් සංවේදනය අදහස් චිත්තවේග යන්නයි.මෙම මූලික කොටස් ඝනත්වය කාලය පැහැදිළිබව මගින් කොටස්වලට පෙදා දැක්විය හැක.යම් වස්තුවක් දැකීමෙන් ඇතිවන සංජානනය මෙසේ ව්‍යුහගත කළහැක.ඔහු මෙසේ මනසේ ව්‍යුහය විශ්ලේෂණය සදහා අන්තරාවලෝකනය භාවිත කළේය.

අංශු අතර අන්තර්ක්‍රියාව
විඥ්ඥානයේ මූලික කොටස් අතර සම්භන්ධතාවයක් ඇතැයි ට්ච්නර සදහන් කරයි.ඒ අනුව ඔහු අන්තරසම්භන්ධතා න්‍යාය හදුන්වා දෙයි.මෙම න්‍යාය මගින් මනසේ මූලිකාංග අතර ඇති අන්තර් සම්බන්ධතාවයන් විග්‍රහ කරයි.

වුන්ඩ් ගේ ඉච්ඡානුගවාදයට අයත් සවිංඥානය හා නිර්මාණාත්මක සංස්ලේෂණය පිළිබද මත ට්විච්නර විසින් බැහැර කරයි. යම් වස්තුවක් කෙරේ අවධානය ඇතිවීමට සංවේදනය බලපාන බව ට්විච්නර දක්වයි.

කායික හා මානසික සම්භන්ධතා
ට්විච්න මනස හා මනෙස් මූලිකාංග අතර ඇති අන්තර් සම්බන්ධතාව පැහැදිළි කෙළ්ය,ඔහු මනස හා කායික ක්‍රියා අතර සම්බන්ධය විමසා බැලීය.ට්ච්නර විශ්වාස කළේ කායික ක්‍රියාවක් ඇතිවීමට පෙර මනසික ක්‍රියාවලියක් ඇතිවන බවයි.එනම් යම් පුද්ගලයෙකු යම් ක්‍රියාවක් කිරීමට පෙර එම මනසින් සැළසුම් කිරීමක් සිදුකරයි.එසෙම ට්විච්නර මනස හා විඥානය වෙන වෙනම දක්වයි.මනස යනු කිසියම් පුද්ගලයෙකු තම ජීවිත කාලය තුලම රැස්කරගත් අනුභූතීන් සම්භාරයක එකතුවකි.එහෙත් විඥානය යනු පුද්ගලයෙකු ජීවිත කාලය පුරා රැස් කරගත් වේදනයන් ගේ එකතුවකි.ට්විච්නර් ගේ මෙම සංකල්පය අනුව විඥානය හා මනස අතර ඇත්තේ කාලය අතර පරතරයේ වෙනස පමණි.

වුන්ඩ් හා ව්‍යුහවාදය
විල්හෙල්ම් වුන්ඩ් 1879 දී ලයිම්ෂිප් විශ්ව විද්‍යාලයේ දී මනෝවිද්‍යාව නම් වූ විෂය මුල්වරට අරම්භ කිරීමත් සමග ව්‍යුහවාදයද බිහිවිය.එහෙත් මෙම ගුරුකුලයට ව්‍යුහවාදය යන නම ලබා දෙන්නේ වුන්ඩ් ගේ ශිෂ්‍ය ටිවිච්නර විසිනි. . වුන්ඩ් තම මනෝ විද්‍යා පර්යේෂණ සදහා අන්තරාවලෝකනය යොදාගත්තේය.මෙය කතොලික හා යුදෙවු ආගම්වල භාවිත කරන පාපොච්චාරන ක්‍රමය ඇසුරෙන් නිර්මාණය කරගත් ක්‍රමයකි.කෙසේ වෙතත් මෙම අන්තරාවලෝකන ක්‍රමයට සමාන ක්‍රමයක් පුරාණ ග්‍රීක දාර්ශනිකයන්ද යොදාගැන ඇතිබව පැවසේ.වුන්ඩ් විසින් අන්තරාවලෝකනය යොදාගනිමින් විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ රැසක් සිදුකළේය.වුන්ඩ් අන්තරාවලෝකනය මගින් මනසේ ව්‍යුහය අධ්‍යනය කිරීමේ දී මනා පුහුණුවකින් යුක්තව යොදාගත්හ.එසේම ඔහු තම ශීෂ්‍යයන්ට අන්තරාවලෝකනයේ යෙදෙන්නට අවසර දුන්නේද නිසි පුහුණුකින් පසුවය.

වුන්ඩ් ගේ ඉගැන්වීම් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ව්‍යාප්ත කිරීමට ට්විච්නර කටයුතු කළේය.කෙසේ වෙතත් තම ගුරුවරයාවූ වුන්ගේ ඉගැන්වීම් ඒ ආකාරයෙන්ම පිළිනොගත් ටිවිච්නර් ව්‍යුහවාදයට නව සංශෝදන ගෙන ආවේය..

විවේචන
ව්‍යුහවාදයට සතර දිගින්ම විවිද විවේචන එල්ලවිය.කාර්‍යබද්ධවාදය හා චර්‍යාවාදී ගුරුකුල වෙතින් එල්ලවූ විවේචන ප්‍රමුඛය.මෙම බොහෝ විවේචනවල පදනම වූයේ ව්‍යුහවාදය තුල භාවිතවන අන්තරාවලෝකනය කෙරෙහිය.මෙම අන්තරාවලෝකනය විද්‍යාත්මක නොවනබව බොහෝ උගතුන්ගේ තර්කය විය.මෙම ක්‍රමයේ දී අන්තරාවලෝකනයට ලක්වන පුද්ගලයා විසින්ම තම අදහස් ප්‍රකාශ කරයි එහිදී බොහෝ පුද්ගලයන් තම අදහස් එයාකාරයෙන්ම විග්‍රහ නොකරයි.එනම් අතිශ්‍ය පෞද්ගලික කාරණයක් විමසන විට හෝ පර්යේෂණයට ලක්වන්නා තමාට පහළවූ අදහස ප්‍රකාශ කිරීම වැදගත් නැතැයි සිතිය හැක.මේ ආකාරයෙන් පුද්ගල ආත්මගත දෝෂයන් නිසා අන්තරාවලෝකනයෙන් ලබාගත හැකි විශ්ලේෂණයන් සීමා සහිත වෙයි.එසේම යම් අනුභූතියක් කාණ්ඩවලට කඩා විශ්ලේෂණය කළ පසු සම්පූර්ණ අනුභූතිය නැවත ලබාගත නොහැකිය.තවද යම් සිදුවීමක් හමුවේ ඇතිවූ චිත්තවේග පසුව එයාකාරයෙන්ම මතකයට නගා ගත නොහැකිය.

කාර්‍යබද්ධවාදීන් විසින් වුන්ඩ් ගේ අන්තරාවලොකන ක්‍රමයේ නොයෙක් අඩුපාඩු පෙන්වාදුන්හ.කාර්‍යබද්ධවාදීන් විසින් ද අන්තරාවලෝකන ක්‍රමය යොදාගත්තද ව්‍යුහවාදීන් මෙන් සමස්ත සමස්ත මනස ව්ශ්ලේෂණයය කිරීමට එය යොදා නොගත්හ.ඒ වෙනුවට මිනිස් මනසේ එක් අවස්ථාවන සිදුවන වෙනස්කම් අධ්‍යනයට පමණක් අන්තරාවලෝකනය යොදාගත්හ.තවද කාර්‍යබද්ධවාදීන් විසින් මිනිස් මනස ස්ථිතික ප්‍රපංචයක් නොව පරිසරයට අනුව වෙනස්වන බව පැවසීය.(ව්‍යුහවාදීන්ට අනුව මිනිස් මනස ස්ථිතික ප්‍රපංචයකි)

මීලගට වර්‍යාවාදීන් අන්තරාවලෝකන ක්‍රමය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.ව්‍යුහවාදීන් විසින් ඉදිරිපත්කළ විඥ්ඥාන සංකල්පව විද්‍යාත්මකව පර්යේෂණයට ලක් කිරීම අපහසු බවත් විඥානය වෙනුවට වර්‍යාව පමණක් අධ්‍යනය කළයුතු බව වර්‍යාවාදීන් තර්ක කළහ.මනෝ විද්‍යාව දියුණු කිරීමට ඇති එකම සාධකය අන්තරාවලෝකනය බව වර්‍යාවාදීන් පෙන්වාදුන්හ.ව්‍යුහවාදීන් මෙන්ම කාර්‍යබද්ධවාදීන්ද අන්තරාවලෝකනයේ සිරවී ඇතිබව තවදුරටත් ඔවුන් දැක්වීය.යම් විද්‍යාගාර පරීක්ෂණයකදී සිදුකළ පරීක්ෂණයක් මගින් ලබාගත් ප්‍රථිපලය නැවන වරක් එම පරීක්ෂණයෙන් ලබාගත හැකි විය යුතුය.උදාහරණ ලෙස ජලය සෙල්සියස් අංශක 100 දී වාෂ්පීකරණය වන්නේය යන්න නැවන නැවන පරීක්ෂණය කිරීමෙන් සනාතවේ.එහෙත් අන්තරාවලෝකනයේ දී යම් පුද්ගලයෙකුට ඇතිවන සිදුවීමක් නිසා ඇතිවන කෝපය තවත් අවස්ථාවක අන්තරාවලෝකනය මගින් මතකයට නැගුවද එය පෙර පරිදිම සිදුනොවේ.එනම් කෝපය නිවීගොස් තිබිය හැක.තවදුරටත් වර්‍යාවාදීන් දක්වන්නේ ව්‍යුහවාදයේ එන සංවේදන සංකල්පය පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස්වෙයි.

ගෙස්ට්ටොල්ඩ් මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලය මගින්ද වයූහවාදය විවේඡනයට බදුන්විය.මෙහිදී මානව සංජානනය ව්‍යුහවාදීව සිදුවන බව පවසන වයූහවාදීන්ගේ මතය ප්‍රතික්ෂේස කරන ගෙස්ටොල්ඩ්වාදීන් සංජානනය යනු සංවිධානාත්මක ක්‍රියාවලියක් බව තර්ක කරයි.

ප්‍රජානන මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලය මගින් ව්‍යුහවාදීන් ඉදිරිපත්කළ සංජානන සංකල්පය තවදුරටත් වැඩිදියුණු කොට ඉදිරිපත් කළේය.සංජානනය පිළිබද ව්‍යුහවාදීන්ගේ අදහස් අසම්පූර්ණබව ප්‍රජානන මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලය තර්ක කළහ.

ව්‍යුහවාදී මනෝ විද්‍යාවේ පැවති අඩුපාඩු හේතුවෙන් මෙම ගුරුකුලය ළමා මනෝ විද්‍යාව වෛද්‍ය මනෝ විද්‍යාව අසාමාන්‍ය මනෝ විද්‍යාව ආදී වශයෙන් උප විෂයන්ට බෙදීමක් සිදුවූයේ නැත.මෙම උප බෙදීම් වලට බලපෑවේ පුසුව බිහිවූ චර්‍යාවාදී ගුරුකුලය බිහිවීමයි.අදවනවිට මිනිසා අයත් සෑම විෂය ක්ෂේත්‍රයකටම අයත් මනෝ විද්‍යා උපවිෂය ධාරාවක් ඇත.

ව්‍යුහවාදයට එරෙහිව ගොඩනැගුනු විවේචන හමුවේ ව්‍යුහවාදීන්ට ප්‍රතිචාර දක්වීමට අපහසුවීමෙන් මෙම ව්‍යුහවාදී ගුරුකුලය වැඩිකල් නොගොස් අභාවයට ගියේය.

විකල්ප
ව්‍යුහවාදයට විකල්ප ලෙස විවිධ මනෝ විද්‍යා ගුරුකුල බිහිවිය ඒ අතර මුල්ම ගුරුකුලය වූයේ කාර්‍යබද්ධවාදයයි.මේ සදහා ප්‍රධාන දායකත්වයක් ලබාදෙන්නේ කාර්‍යබද්ධවාදයේ පියා ලෙස සැළකෙන අමරිකානු ජාතිකයෙකුවන විලියම් ජේම්ස්ය.මීල අමතරව මේ සදහා ජොන් ඩුවීගේ දායකත්වයත් අමතකකල නොහැක කාර්‍යබද්ධවාදීන් චාල්ස් ඩාවින් ගැල්ටන් වැනි පරිණාමවාදීන්ගේ දර්ශනයන් පදනම් කරගනිමින් කාර්‍යබද්ධවාදය ගොඩනැගීය.මීලගට මෙම මනෝවිද්‍යා ගුරුකුල දෙකම විවේචනයට ලක් කරමින් 1920 දී පමණ නවතම ගුරුකුලයක් ලෙස ජොන් බී වොට්සන් විසින් චර්‍යාවාදයනම් ගුරුකුලය ආරම්භ කළේය.චර්‍යාවාදීන් විසින් ව්‍යුහවාදයේ හා කාර්‍යබද්ධවාදයේ එන විඥාන සංකල්පය සම්පූර්ණයෙන් බැහැරකර චර්‍යාව සංකල්පය ඉස්මතු කළේය.අන්තරාවලෝකනය මගින් මිනිස් මනස විශ්ලේෂණය කරනු වෙනුවට සතුන් ගේ චර්‍යාවන් අධ්‍යනය මගින් පර්යේෂණ පැවැත්වීය.වර්‍යාවාදීන් විසින් සියලු සත්ව චර්‍යාවන් උගත් හා නඋගත් ලෙස කාණ්ඩ දෙකකට වෙන් කළේය.උගත් වර්‍යාවන් උත්තේජන හා එයට දක්වන ප්‍රථිවාරයමත සිදුවන බව ඔවුන් පැවසූහ.පසුව ඉහත දැක්වූ සියලු මනොවිද්‍යා ගුරුකුලයන් ඌන පූරණය කරමින් ගෙස්ටොල්ඩ් වාදය බිහිවිය.

සමකාලීන ව්‍යුහවාදය
වර්තමානය වනවිට ව්‍යුහවාදය භාවිතයේ නොපවතී.එසේම ඔවුන් භාවිතකළ අන්තරාවලෝකන ක්‍රම ශිල්පය ද පර්යේෂණ ක්‍රම ශිල්පයක් ලෙස යල්පැනගොස් ඇත.කෙසේ වෙතත් ඔවුන් හදුන්වාදුන් සංජානන වැනි සංකල්ප වර්තමානයේ ප්‍රජානන මනෝ විද්‍යා ගුරුකුලය තුල භාවිතවෙයි.

මේවාත් බලන්න
 Association of ideas
 Associationism
 Mentalism (psychology)
 Cognitive psychology
 History of psychology
 nature

සටහන්

යොමුව
 Danziger, Kurt. "Wundt and the Two Traditions in Psychology." In Wilhelm Wundt and the Making of a Scientific Psychology, by R. W. Rieber, 73-88. New York, NY: Plenum Press, 1980.
 Hergenhahn, B.R. An Introduction to the History of Psychology. 6th Edition. Belmont, CA: Wadsworth, 2009.
 Leahey, T.M. "The mistaken mirror: On Wundt's and Titchener's psychologies." Journal of the History of Behavioral Sciences, 17, (1981): 273-282.
 Robinson, Daniel N. Toward a Science of Human Nature. New York, NY: Columbia University Press, 1982.
 Uttal, William R. The War Between Mentalism and Behaviorism: On the Accessibility of Mental Processes. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers, 2000.

මනෝවිද්‍යා ගුරුකුල
මනෝ විද්‍යාව

ව්‍යුහවාදය (මනෝවිද්‍යාව)


An Cryptanthus seidelianus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilhelm Weber. An Cryptanthus seidelianus in nahilalakip ha genus nga Cryptanthus, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptanthus

Cryptanthus seidelianus


1986 (MCMLXXXVI) çarşamba günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 1 Ocak - İspanya ve Portekiz Avrupa Birliği'ne girdi.
 28 Ocak - Challenger Uzay Mekiği kazası Kazada 7 Astronot yaşamını yitirdi.
 9 Şubat - Halley kuyruklu yıldızı, Dünya'nın yakınından geçti. (önceki: 1910; sonraki teorik olarak: 2061)
 21 Şubat - Trash Metal grubu Metallica üçüncü albümü Master of Puppets'ı yayınladı. Grup ilk kez milyonluk satacak bir albüme imza attı. Ayrıca bu albüm Cliff Burton'un son albümüdür.
 28 Şubat - İsveç başbakanı Olof Palme kimliği belirsiz kişilerce vurularak öldürüldü.
 26 Nisan - Nükleer reaktörde yapılan ısı testi sırasında yapılan bir hata sonucu Çernobil reaktör kazası gerçekleşti.
 2 Haziran - Efsanevi Rock Grubu Queen en iyi albümlerden olan A Kind Of Magic'i yayınladı.
 6 Eylül - İstanbul'daki Neve Şalom Sinagogu'na düzenlenen saldırıda 21 Musevi öldürüldü, 4 kişi yaralandı.
 27 Eylül - Metallica grubunun bas gitaristi Clifford Lee Burton bir trafik kazası sonucu öldü.
 29 Eylül - Heavy Metal grubu Iron Maiden altıncı albümü Somewhere in Time'ı yayınladı.
 7 Ekim - Thrash Metal grubu Slayer Reign in Blood albümünü piyasaya sürdü.
 1 Aralık - Dünyaca ünlü rock grubu Guns N' Roses ilk albümü Live Like A Suicide 'ı yayınladı.

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak
 Deniz Celiloğlu, Türk oyuncu
 Colin Morgan, Kuzey İrlandalı aktör
 2 Ocak
 Asa Akira, Japon asıllı Amerikalı pornografik film oyuncusu
 Per Karlsson, İsveçli futbolcu
 10 Ocak - Kirsten Flipkens, Belçikalı tenisçi
 20 Ocak - Thomas Kessler, Alman futbolcu
 23 Ocak - Steven Taylor, İngiliz futbolcu

Şubat
 5 Şubat - Manuel Fernandes, Portekizli futbolcu
 9 Şubat
Ava Rose, Amerikalı porno yıldızı
İrem Sak, Türk oyuncu
 10 Şubat - Diogo Cunha, Portekizli futbolcu
 13 Şubat - Besim Kunić, İsveçli futbolcu
 15 Şubat - Ami Koshimizu, Japon seslendirme sanatçısı
 16 Şubat - Elnur Abdullayev, Azeri futbolcu
 17 Şubat - Romeu Rocha, Portekizli futbolcu

Mart
 Mart - Yu Xu, Çinli kadın akrobasi ve savaş pilotu
 3 Mart - Mehmet Topal, Türk futbolcu
 5 Mart - Adem Kılıçcı, Türk boksör
 7 Mart - Natalie Vansier, Kanadalı oyuncu
 15 Mart - Serkan Çalık, Türk futbolcu
 16 Mart - Alexandra Daddario, Amerikalı oyuncu
 20 Mart - Jonathan Delaplace, Fransız futbolcu
 21 Mart - Bahar Saygılı, Türk triatlet
 28 Mart
 Lady Gaga, Amerikalı müzisyen, söz yazarı
 Amaia Salamanca, İspanyol oyuncu ve model
 30 Mart - Sergio Ramos, İspanyol futbolcu

Nisan
 1 Nisan
Haminu Dramani, Ganalı futbolcu
Özge Özpirinçci, Türk oyuncu
 3 Nisan - Vladimir Plotkinov, Kazak futbolcu
 9 Nisan - Leighton Meester, Amerikalı aktris
 12 Nisan - Oleksiy Polyanski, Ukraynalı futbolcu
 19 Nisan - Alessio Alessandro, Belçikalı futbolcu

Mayıs
 4 Mayıs - Beni Kiendé, Gabonlu futbolcu
 13 Mayıs
 Alexander Rybak, Belarus asıllı Norveçli şarkıcı
 Robert Pattinson, İngiliz oyuncu ve model
 23 Mayıs - Simone Missiroli, İtalyan futbolcu

Haziran
 3 Haziran
 Tomas Verner, Çek buz patencisi
 Rafael Nadal, İspanyol tenisçi
 4 Haziran - Fahriye Evcen, Türk dizi oyuncusu
 5 Haziran
 Bárbara de Regil, Meksikalı oyuncu
 John Te Reo, Yeni Zelandalı ragbi oyuncusu
 18 Haziran - Richard Gasquet, Fransız tenisçi
 21 Haziran - Lana Del Rey, Amerikalı şarkıcı
 21 Haziran - Fevzi Özkan, Türk futbolcu
 24 Haziran - Solange Knowles, Amerikalı şarkıcı, akrist, söz yazarı, model, dansçı
 27 Haziran - Drake Bell, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı, yönetmen, piyanist

Temmuz
 2 Temmuz - Lindsay Lohan, Amerikalı aktris
 5 Temmuz - Piermario Morosini, İtalyan futbolcu (ö. 2012)
 11 Temmuz Yoann Gourcuff, Fransız futbolcu
 21 Temmuz - Jason Thompson, Amerikalı basketbolcu
 13 Temmuz - Yakup Kılıç, Türk boksör

Ağustos
 5 Ağustos - Asif Memmedov, Azeri futbolcu
 26 Ağustos - Colin Kâzım-Richards, İngiliz asıllı Türk futbolcu

Eylül
 7 Eylül
Charlie Daniels, İngiliz futbolcu
Ebrahim Sawaneh, Gambiyalı futbolcu
 8 Eylül
Johan Dahlin, İsveç millî kalecisi
Kirill Nababkin, Rus millî futbolcu
João Moutinho, Portekizli millî futbolcu
Carlos Bacca, Kolombiyalı futbolcu
Kim Dong-soo, Güney Koreli futbolcu
Abdulkadir Özgen, Türk futbolcu
Keita Goto, Japon futbolcu
Ryohei Hayashi, Japon futbolcu
 9 Eylül
İbrahim Kendirci, Türk oyuncu
Luc Mbah a Moute, Kamerunlu profesyonel basketbolcu
 14 Eylül - Barış Özbek, Galatasaraylı futbolcu
 17 Eylül - Dimítrios Régas, Yunan kısa mesafe koşucusu
 19 Eylül - Angelina Valentine, Amerikalı porno yıldızı
 21 Eylül - Yasemin Yürük, şarkıcı

Ekim
 7 Ekim - Bree Olson, Amerikan porno yıldızı
12 Ekim - Li Wenliang, Çinli göz hekimi. Daha sonra pandemi haline gelen yeni nesil koronavirüsü dünyaya duyuran isimdir.
 16 Ekim
 Bart Buysse, Belçikalı futbolcu
 Inna, Rumen şarkıcı
 24 Ekim - Aubrey Graham, Kanadalı rapçi, şarkıcı, aktör
 27 Ekim - Alba Flores, İspanyol dizi oyuncusu

Kasım
 20 Kasım - Özer Hurmacı, Türk futbolcu
 21 Kasım - Johannes van den Bergh, Alman futbolcu

Aralık
 2 Aralık - Adam le Fondre, İngiliz futbolcu
 26 Aralık - Mükerrem Selen Soyder, Türk model ve 2007 Türkiye güzeli.
 30 Aralık - Ellie Goulding, İngiliz şarkıcı

Ölümler
 14 Ocak - Daniel Balavoine, Fransız şarkıcı ve söz yazarı (d. 1952)
 23 Mart - Anastasiya Platonovna Zuyeva, Sovyet oyuncu (d. 1896)
 4 Nisan - Simone de Beauvoir, Fransız yazar ve düşünür
 15 Nisan - Jean Genet, Fransız yazar.
 7 Mayıs - Haldun Taner, Türk yazar (d. 1915)
 14 Haziran - Jorge Luis Borges, Arjantinli yazar
 22 Ağustos - Celâl Bayar, Türk siyasetçi, Türkiye'nin 3. cumhurbaşkanı
 27 Eylül - Cliff Burton, Metallica'nın ikinci bas gitaristi, müzisyen
 18 Kasım - Gia Carangi, Amerikalı ilk süper model
 29 Kasım - Cary Grant, İngiliz asıllı Amerikalı aktör
 28 Aralık - Andrei Tarkovsky, Rus yönetmen

Nobel Ödülleri
 Fizik - Ernst Ruska, Gerd Binnig, Heinrich Rohrer
 Kimya - Dudley R Herschbach, Yuan T Lee, John C Polanyi
 Fizyoloji veya Tıp - Stanley Cohen, Rita Levi-Montalcini
 Edebiyat - Wole Soyinka
 Barış - Elie Wiesel
 Ekonomi - James Buchanan Jr

1986


Boca Raton er borg í Palm Beach County, Flórída, í Bandaríkjunum. Íbúafjöldinn árið 2020 var 97.422 og er borgin staðsett á Miami stórborgarsvæðinu, 72km norður af Miami. Nafnið Boca Raton kemur úr spænsku og þýðir munnur músar.

Myndir af borginni

Tenglar
 My Boca
 Downtown Boca

Borgir í Flórída

Boca Raton


Frijsenborg-Favrskov Brik var en dansk retskreds, der eksisterede fra 1721 til 1957. Det blev oprettet ved en sammenlægning mellem retskredsene Frijsenborg Birk og Favrskov Birk i 1721 og tog navneskifte til Hammel Retskreds i 1957.

I 1837 bekendtgjordes det, at der indrettedes tingsted for birket i det tidligere Hammel Hospital fra 1920. Hvor det tidligere har været, vides ikke.

Geografi
 Gerning Sogn
 Hvorslev Sogn
 Vellev Sogn
 Houlbjerg Sogn
 Vejerslev Sogn
 Skorup Sogn
 Søby Sogn
 Sporup Sogn
 Røgen Sogn
 Voldby Sogn
 Hammel Sogn
 Lading Sogn
 Foldby Sogn
 Haldum Sogn
 Vitten Sogn
 Lyngå Sogn
 Hadsten Sogn
 Granslev Sogn
 Skjød Sogn
 Haurum Sogn
 Sall Sogn
 Thorsø Sogn
 Aidt Sogn

Referencer

Birketing i Danmark

Frijsenborg-Favrskov Birk


Knúkur er et fjeld på øen Borðoy i Nordoyar øgruppen på Færøerne. Bjergets højeste tinde er 642 meter .

Se også
 Fjelde på Færøerne

Bjerge i Færøerne

Knúkur


كفر صور من القرى الجنوبية لمدينة طولكرم وتبعد عن طولكرم حوالي 10 كم على الطريق بين مدينة طولكرم وقلقيلية، وتقع على الحدود عام 1967 وتم خلال احتلال 1948 مصادرة اراضي القرية التي تقع بالقرب من أم خالد وتحديدا في المنطقة المحصوره بين ام خالد وسيدنا علي، وبعد بناء جدار الفصل العنصري أصبحت أغلب اراضي القرية تقع خلف الجدار والمرور إلى تلك الأراضي يشكل مشكلة ضخمة لاصحابها، وتعد هذه القرية من أكثر قرى الكفريات التي تضررت بشكل كبير من جدار الفصل العنصري ومن القرى المعروفة بمنطقة الكفريات، يزرع في أراضيها الزيتون واللوز
بعد عام 1967 م قامت إسرائيل باستقطاع أرض من هذه القرية وضمها إلى مستوطنة سلعيت.
 يتجاوز عدد سكان القرية ال 1800 نسمة.
صور كلمة آرمية بمعنى الصخر القاسي تقع هذه القرية في الجنوب الشرقي من مدينة طولكرم، وعلى بعد 12 كيلو مترا منها. وبلغت مساحة أراضيها (19666) دونماً. قُدر عدد سكانها في عام 1922 حوالي (271) نسمة. وفي عام 1945 (740) نسمة.

تحيط بهذه الأراضي، أراضي قرى كفر جمال وكفر زيباد وكفر عبوش وكور وسفارين وشوفة والراس والطيبة وقلنسوة وبركة رمضان وخربة الزبابدة. يزرع في أراضي كفر صور الحبوب والخضار وفيها 1675 دونما مغروسة بالزيتون وفيها أشجار اللوز والقليل من العنب والتين. وكان في القرية الكثير من الأغنام ومئات الأبقار يستفيدون من لحومها وألبانها.

يوجد في القرية مدرستين الأولى ثانوية مختلطة وتحوي500 طالبا وطالبة، والأخرى أساسية مختلطة وتحوي250 طالب وطالبة

قامت المنظمات الصهيونية المسلحة بهدم القرية وتشريد أهلها البالغ عددهم عام 1948 حوالي (858) نسمة. وكان ذلك في 15 / 4 / 1948 م. ويبلغ مجموع اللاجئين من هذه القرية في عام 1998 حوالي (5271) نسمة الذين نزحو في النكبة إلى اراضي قرية كفر قدوم والى الكويت والأردن.
وعلى أنقاض القرية أقام الصهاينة مستعمرة (بيت يشوشوع) ومستعمرة (تل يزحاق) ومستعمرة (كونتير) ومستعمرة (سلعيت) حيث قامت فيها معركة بين الصهاينة والثوار في عام 67 وكبد الثوار فيها الصهاينة خسائر كبيرة.
 واليوم تم بناء منطقة صناعية في القرية ويوجد الكثير من المصانع (مصنع رضوان حمزة، مصنع دواجن فلسطين للأعلاف، مصنع الغانم للبلوك) والسبب الذي جعلها منطقة صناعية هو موقعها الاستراتيجي وكونه يوجد فيها الكهرباء والماء القطرية منذ عام 85 وتعد من أول القرى التي وصلها الكهرباء والماء دائما وكان ذلك بالاتفاق مع بلدية مستعمرة سلعيت التي اقيمت على مشاع اراضي كفرصور.
ويوجد في القرية مسجد جديد ومن أكبر المساجد في المنطقة وتحولت في هذه الفترة القرية إلى ما يسمى ببلدية وضمت القرى المجاورة حيث أصبحت بلدية تسمى (بلدية الكفريات) وهي (كفرصور وكفر زيباد وكفر جمال وكفرعبوش والراس وكور) ويترأس البلدية الاستاذ الفاضل فاروق غنايم من قرية كفرزيباد.
ويوجد في القرية تقريب 33 عائلة منها أكبر العائلات ال بشاره وال مقطوش وال صعبي وال حامد وال مدلل وال حمزة وال حطاب وال الزبدة وال سعادة وال عبيد وال الشوبكي وال رياحي وال علي وال حرب وال الدهشان وال تيم وال نوفل والمدني وال الطويل وال الذيب.

أعلام
 محمد مصطفى

مراجع

بلديات فلسطين
قرى الضفة الغربية
قرى وبلدات محافظة طولكرم
محافظة طولكرم
بلديات دولة فلسطين

كفر صور


Axis and Allies o Axis & Allies, es un juego de mesa, de guerra y de estrategia producido por Hasbro y Avalon Hill.

Este juego, basado en turnos, pertenece a la categoría de los juegos de guerra, al evocar la Segunda Guerra Mundial, pero no es estrictamente histórico, debido a su racionalización para facilitar el juego y su balance para que cualquier jugador tenga oportunidad de ganar. Los jugadores pueden elegir jugar entre los siguientes países: los Estados Unidos (piezas color verde), el Reino Unido (piezas color beige), Japón (piezas color anaranjado), la Unión Soviética (piezas color marrón o rojo) o la Alemania Nazi (piezas color gris o negro), en caso de ser dos jugadores, uno puede dirigir al Eje y otro a los países aliados. El juego se supone que comienza en la primavera de 1942, pero Japón tiene la facultad de atacar Hawái y Alemania está ocupando buena parte del territorio de la Unión Soviética con una ventaja militar inicial. Si el juego representara fielmente la realidad, los imperios del Eje estarían en su apogeo en 1942, antes del contraataque aliado. Existen tres modos de juego: Mundial, Europa y Asia-Pacífico. Las piezas de juego son las siguientes: Infantería, Artillería, Tanque, Cañón Antiaéreo (unidades de tierra), Aeroplano de Combate, Bombardero (unidades de aire), Submarino, Portatropas, Destructor, Crucero, Portaaviones, Acorazado (unidades de mar) y Complejo Industrial.

Juegos de guerra

Axis and Allies


El IMI Shol'ef/Sholef ( Sholéf); es un obús autopropulsado de 155 mm, montada sobre el chasis de una de las variantes del Merkava Mk.3 y que cuenta con un sistema de recarga automática. El alcance efectivo del cañón se ha estimado en unos 40 km o más con proyectiles ERFB-BB. Se construyeron cuatro prototipos, de los cuales solo dos eran totalmente funcionales. Aparecieron por primera vez en público en 1984 y después en 1986, pero no se sabe con certeza si se entregó el diseño para posterior producción.

Historia
El Sholef es un obús autopropulsado altamente protegido, montado sobre el chasis extensivamente modificado de los tanques retirados del servicio activo Merkava Mk 1, Mk 2 y Mk 3. Muchos de éstos vehículos eran parte de los retirados desde que los Merkava Mk 2 y Mk 3 se aceptaran en el servicio activo, y en un intento de no desaprovechar este valioso recurso para el Ejército de Israel. El Sholef cuenta con un obús de 52 calibres de longitud, que incrementa en un 10% el alcance de cualquier munición que se use en este. La velocidad de recarga se disminuyó de 1 por minuto cada diez (10) minutos, aumentando su cadencia gracias a la incorporación de un cargador automático. Los pañoles de la munición son de tamaño considerable. El Sholef estaría listo para su operación autónoma (sin la necesidad unidades de comando adjuntas, o FDC) si se disponían de los informes de datos o de su localización correcta en 15 segundos por parada, usando su sistema de posicionamiento GPS y de navegación inercial, y disponía de algo inusual en su época; un sistema de control de disparo interno computarizado. El Sholef incluso es capaz de abrir fuego directo en movimiento. No se sabe de su uso o de si hay unidades operativas dentro de las IDF actualmente.

Descripción
El obús autopropulsado Sholef () es un sistema de artillería autorpopulsada de 155 mm, basado en una extensiva modificación del chasis de tanque Merkava; y equipado con una torreta de diseño totalmente nuevo hecha en acero especial soldado, diseñada por Soltam Systems. En ella se monta un obús de 155 mm y una caña de 52 calibres,  con una capacidad total de 75 proyectiles junto a sus cargas propulsoras. En el disparo de un proyectil ERFB-BB, el cañón utilizado reporta un alcance máximo de 40 km.

El obús cuenta con un extractor de gases y un freno de boca de doble tabique. En maniobras, el arma se dispone en posición de viaje con un soporte que lo asegura al casco del blindado. Este va montado en la punta delantera del glacis y se puede accionar remotamente desde el compartimiento de tropa, en el interior del casco.

Armamento
Los obuses de 155 mm y 52 calibres de longitud son armas ya muy probadas en otros sistemas, siendo el uso de los sistemas de retroceso de los otros obuses en el arsenal hebreo; como el del M109 o del M110, los que han demostrado que el tipo de calibre ya utilizado en varios de los sistemas de artillería; sean remolcada o autopropulsada, cuentan con un cañón muy fiable en su desempeño, mas no así en su alcance efectivo.

En el diseño se toma muy en cuenta este aspecto, haciendo que varios de los objetivos a alcanzar mediante la construcción de este sistema le sean útiles a las IDF en sus necesidades futuras, como al hacer uso de un conjunto del bloque de cierre común para los tripulantes hebreos, que es del tipo cuña, y el uso del dispositivo de recarga semiautomática, que contiene un sistema de carrusel de alimentación automático; y que permite también la recarga manual del cañón sin necesidad de abrir el cerrojo. La rotación de la torreta y la elevación del sistema de armas son hidráulicos, con controles manuales para uso en caso de emergencia.

La cadencia de disparo (con el sistema de recarga automática en uso) es de 9 disparos/minuto, que se puede lograr gracias al sistema de carga automática automatizada, y a la velocidad del tiro en ráfaga es de tres disparos en 15 segundos. La alta cadencia de disparo se  logra al usar el suministro de municiones a bordo o de municiones apilables en tierra, cerca de la zona de operación del Sholef. El ciclo de carga/recarga es operado por solo dos tripulantes en la torreta, con el comandante fungiendo de operativo en la computadora y el cargador en la bahía de carga.

Cargador automático
El cargador automático cuenta con varios subsistemas principales, los cuales son:
Sistema de proyectiles del almacenamiento.
Sistema de transferencia de munición.
Bandeja de carga con correa de sujeción.
Bandeja de carga de carga.
Elevadores para el suministro de carga externa.
Elevador del proyectil para volver a cargar el almacenamiento externo o directamente cargar el arma.

El almacenamiento interno de los proyectiles dispone de 60 listos para su uso en el sistema de recarga automática, y los 15 restantes almacenados en otros depósitos habilitados. El sistema permite el manejo de todo tipo de proyectiles en uso en el arsenal israelí o estándar de la OTAN sin ningún tipo de modificación al cañón.

De carga de carga se realiza de forma manual utilizando una plataforma de carga con el primer contacto que se inserta de forma automática.

Todos los sistemas tienen otro sistema manual de respaldo para que en caso de fallo el sistema de carga pueda ser operado en parte o completamente por solo tres miembros de la tripulación; en modo manual, de modo que permita una velocidad de disparo continuo de 4 disparos/minuto.

Sistemas
Un ordenador central controla el funcionamiento del cañón. El sistema de control del autocargador  se compone de cinco unidades principales:

 El panel de mando central  proporciona los medios al comandante para controlar los sistemas de funcionamiento básicos, como el del cargador automático; y tiene un teclado dedicado y otor para el apoyo a los circuitos electrónicos de respaldo.

 La Unidad de Control Central  se basa en un computador con un procesador INTEL 286-8086, que se encarga de todas las ecuaciones y cálculos del sistema lógico así como de los controles de otros subsistemas a bordo del blindado. La unidad de transferencia de comandos, a través de un puerto serial de comunicación (RS-422); brinda a las unidades de informática y los controles de la pantalla, en el panel del comandante; los datos necesarios para la operación del equipo artillado.

 Las Unidades Terminales de Operación  se basan en una computadora equipada con un procesador Intel 8031 para fines de control independiente de los elementos de accionamiento de acuerdo con una división funcional determinada. Con la ayuda de la unidad terminal, un modo local también se puede utilizar en el trabajo con los elementos seleccionados

 Para guiar a los operadores y hacer que los disparos y los impactos; así como la identificación amigo-enemigo sean efectivas al máximo, el panel de operador  incluye una pantalla LCD con instrucciones fijas y una línea de matriz de puntos base para las coordenadas de tiro.

 El panel del cargador  está equipado con un teclado , que incluye interruptor trasero de cierre de bloque, el fuego y la activación local de las bandejas.

Las funciones operacionales principales son: evacuado de las rondas usadas de los compartimientos de almacenamiento interno, la evacuación de los gases de disparo, del control del sistema de ascensor de las municiones apiladas, la recarga deveniente de una pila externa de municiones (en caso de ser necesario), la síntesis de las informaciones de los programas de fuego, descarga, disparo manual; identificación y detonación y los chequeos de funcionamiento de los sistemas internos, así como de los sistemas motrices del blindado.

Equipamiento y protección
Su equipamiento estándar incluye una serie de equipos y sistemas de protección frente a entornos ABQ; por medio de un sistema de sobrepresión, uno de navegación inercial y uno de telemetría, diseñado para su operación de forma autónoma, y sin la necesidad de equipos de operaciones y/o vehículos de comando anexos.

De acuerdo al fabricante del obús, Soltam Systems, el obús de  155 mm y 52 calibres de longitud cuenta con un autocargador, o algunas partes de este y otros sistemas similares, que se oueden instalar en otras piezas de artillería autopropulsada, y podrían usarse de ser necesario para actualizar otras piezas de artillería autopropulsada dentro de los arsenales hebreos, como el M109 y el M44 Gorilla.

Características generales

Galería de imágenes

Véase también

Referencias

Enlaces externos
 Artículo en tanknutdave.com
 Artículo con contenidos relacionados al Sholef

Artillería de 155 mm
Artillería autopropulsada
Vehículos militares de Israel

IMI Sholef


Crambidia este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Legături externe

Crambidia

Crambidia


Ağaç aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Ağaç, odunsu bitki
 Ağaç, mitolojilerde ağaç
 Ağaç diyagramı, hiyerarşik yapının temsilinde kullanılan diyagram
 Ağaç, bilgisayar biliminde bir veri yapısı
 Ağaç, çizge teorisinde bir çizge türü
 Ağaç dergisi, 1936'da Necip Fazıl Kısakürek'in çıkardığı edebiyat dergisi

Ağaç (anlam ayrımı)


Marko Lozo (Split, 12. srpnja 1988.) je bivši hrvatski nogometaš, trener i trenutačno stručni nogometni analitičar na HTV-u.

Igračka karijera
Nastupao je za Imotski, Šibenik, Rudeš, Strmec Bedenicu, Güssing iz Austrije i Jarun.

Trenerska karijera
Radio je u mlađim kategorijama splitskoga Hajduka, a bio je i privremeni trener Hajduka u 2016. godini, između ostavke Marijana Pušnika i dolaska novog trenera Joana Carrilla. Vodio je Hajdukovu momčad u Koprivnici protiv Slaven Belupa.

U listopadu 2018. je preuzeo klupu zagrebačkog Rudeša ali je nakon sedam uzastopnih poraza u prosincu iste godine dobio otkaz.

Uspjesi
Drugu momčad Hajduka (Hajduk II) odveo je do naslova prvaka 3. HNL – Jug. Naslov su osvojili uvjerljivo. Plasirali su se u 2. HNL ali nije mogao voditi momčad jer nije imao licencu za vođenje momčadi u drugoj ligi.

Izvori

Vanjske poveznice
 Marko Lozo na transfermarkt.com

Životopisi, Split
Hrvatski nogometni treneri
HNK Hajduk Split

Marko Lozo


Centropodieae, tribus trava, dio potporodice Chloridoideae.

Tribus se sastoji od dva roda sa šest vrsta iz Afrike i središnje Azije i Pakistana

Rodovi
 Centropodia (R.Br.) Rchb.
 Ellisochloa P.M.Peterson & N.P.Barker

Izvori

Chloridoideae

Centropodieae


Die Gipskarstlandschaft bei Ührde ist ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Stadt Osterode am Harz im Landkreis Göttingen.

Allgemeines

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG BR 122 ist 705 Hektar groß. Es ist nahezu vollständig Bestandteil des FFH-Gebietes "Gipskarstgebiet bei Osterode". Im Südosten grenzt es an das Naturschutzgebiet "Gipskarstlandschaft Hainholz".

Das Gebiet steht seit dem 26. April 2007 unter Naturschutz. In ihm ist das zum 16. Februar 1973 ausgewiesene, 15,6 Hektar große Naturschutzgebiet "Lichtenstein" mit dem Kennzeichen NSG BR 036 aufgegangen. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Göttingen.

Das Naturschutzgebiet liegt südwestlich von Osterode am Harz zwischen den Ortschaften Förste, Dorste, Ührde und Schwiegershausen. Es stellt einen Ausschnitt der Gipskarstlandschaft des Südharzer Zechsteingürtels unter Schutz. Im Naturschutzgebiet, das von einem außergewöhnlich bewegten Kleinrelief geprägt ist, sind Erdfälle, Dolinen, Bachschwinden, Höhlen und Karrenfelder als typische Karstphänomene zu finden.

Das Gebiet umfasst überwiegend mit naturnahen Buchenwäldern bestockte Gips- und Buntsandsteinerhebungen sowie Grünlandbereiche, aber auch Bereiche mit Kalkmagerrasen sowie einen Abschnitt des Talraums des Dorster Mühlenbachs, welcher durch sumpfige Bereiche geprägt wird. An mehreren Stellen befinden sich Steinbrüche am Rand des Naturschutzgebietes. Im Osten des Naturschutzgebietes zwischen Osterode am Harz und Schwiegershausen gelegene Bereiche, in denen der Gipsabbau genehmigt ist, sind aus dem Naturschutzgebiet ausgespart. Die Steinbrüche sollen nach dem Ende der Nutzung renaturiert werden.

Der Karstwanderweg Südharz verläuft im Norden durch Teile des Naturschutzgebietes.

Lichtenstein und Bauernberg

Der Lichtenstein ist ein Berg im Harzvorland südwestlich von Osterode am Harz zwischen Förste und Dorste gelegen. Er fällt zum Sösetal im Westen steil ab. Der untere Teil des Berges besteht aus Zechsteingips, in dem sich zahlreiche Erdfälle und Dolinen gebildet haben. Der obere Teil des Berges besteht aus Buntsandstein. Eine ähnliche Struktur weist der etwas südöstlich liegende Bauernberg auf.

Neben Erfällen und Dolinen sind im Bereich des Lichtensteins Steilwände, Abrissklüfte, Karren und Trockentäler zu finden. Auf den Bergen stocken Hainsimsen-Buchenwälder auf den Buntsandsteinkuppen sowie Perlgras-Buchenwäler in den Mulden und Hainsimsen-Buchenwälder auf den Gipsrippen der Gipsböden.

Auf der Kuppe des Lichtensteins befinden sich Reste der Ruine der Burg Lichtenstein, welche als Kulturdenkmal ausgewiesen ist. Am Nordwesthang des Berges befindet sich die 1972 entdeckte Lichtensteinhöhle. Diese ist als Naturdenkmal ausgewiesen.

Im Osten des Lichtensteins befindet sich ein großer Steinbruch mit einem Gipswerk. Der Steinbruch wurde 1952 erschlossen und ist heute vom Naturschutzgebiet umgeben. In dem Steinbruch wurden Fossilien gefunden. Weiter Fossilienfunde gab es in einem weiteren, etwas südöstlich und jenseits der Bundesstraße 241 liegenden Steinbruch an der Hopfenkuhle.

Erdfallgebiete

Am Rand des südöstlich der Bundesstraße 241 liegenden Steinbruchs befindet sich ein Bereich mit mehreren Erdfällen entlang einer geologischen Störung im Untergrund.

Ein größeres Erdfallgebiet befindet sich im Osten des Naturschutzgebietes zwischen Blossenberg, Langenberg und Heistermannsgrund. Große Teile des Gebietes dienten bis 2003 als Standortübungsplatz für das in Osterode am Harz stationierte Panzergrenadierbataillon 12.

Aufgrund der Nutzung als Standortübungsplatz wird das Gebiet von Grünlandbereichen mit Magerrasen und Gebüschen geprägt. Die Bergkuppen sind bewaldet, in den Erdfällen sind teilweise Schluchtwälder zu finden. Die Grünlandbereiche werden mit Schafen beweidet. Der ehemalige Standortübungsplatz zeichnet sich durch eine hohe Artenvielfalt aus.

Teile des ehemaligen Standortübungsplatzes wurden nach der Entwidmung verkauft und die Anlage von Steinbrüchen genehmigt.

Weblinks

Einzelnachweise

Naturschutzgebiet im Landkreis Göttingen
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Geographie (Osterode am Harz)
Uehrde

Gipskarstlandschaft bei Ührde


Die Ophover Mühle ist eine Wassermühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad.

Geographie
Die Ophover Mühle hat ihren Standort in Forst in der Mittelstadt Wegberg im Kreis Heinsberg. Das Mühlengebäude in der Nähe des Wegberger Schul- und Sportzentrums steht auf der linken Seite vom Beeckbach. Der Mühle vorgelagert ist ein großer Mühlenweiher, dessen Wasserspiegel bei 64 m ü. NN liegt.

Gewässer
Der Beeckbach ist ein im Jahre 1928 teilweise künstlich gegrabener Bach, der in Erkelenz an der Kläranlage beginnt und geklärtes Abwasser sowie Oberflächenwasser der Stadt Erkelenz und Teilen der Stadt Wegberg aufnimmt und ableitet. Die natürlichen Quellen des Beeckbachs in Moorshoven wurden 1906 verfüllt. Der Beeckbach hat eine Länge von 9.154 m und durchfließt mehrere Hochwasserrückhaltebecken. Der Bachbeginn liegt auf einer Höhe von 83 m ü. NN, die Mündung in die Schwalm in Wegberg bei 63 m ü. NN. Der Beeckbach speist den Mühlenweiher der Ophover Mühle. Nach der Einstellung des Mühlenbetriebes wurde 1973 der Mühlenweiher zum Hochwasserrückhaltebecken umgestaltet und die Fläche dabei erweitert. Die Pflege und Unterhaltung obliegt dem Schwalmverband, der in Brüggen seinen Sitz hat.

Mehr Schutz vor Hochwasser, so eine Pressemeldung vom 26. Januar 2012. In den vergangenen Jahren ist es wegen des Klimawandels immer häufiger zu extrem starken Regenfällen gekommen. Der Schwalmverband hält es deshalb aus Gründen des Hochwasserschutzes für dringend erforderlich, dass das Gelände am Ophover Mühlenweiher umgestaltet wird. "Das Vorhaben stellt eine absolute Aufwertung der Fläche an der Ophover Mühle im Vergleich zum heutigen Zustand dar".

Geschichte
Die Ophover Mühle stammt vermutlich aus dem 14. Jahrhundert. Ihr Name geht auf das adlige Geschlecht derer "von Ophoven" zurück, die auf dem Gelände der nahegelegenen Motte ihre Hofanlage hatten und die Mühle betrieben. 1639 war Tewis (Mathaeus)Vell Müller der Ophover Mühle (dat Müllerken uff der Freyheit). Das Mühlenverzeichnis weist dann 1826 die Witwe von Johann Wilhelm Menz als Eigentümerin aus. Die Mühle war eine Kornmühle mit zwei  Mahlgängen und einem unterschlächtigen Wasserrad. Ab 1867 war sie Wasser- und Dampfmühle, arbeitete also zusätzlich mit einem Dampfmaschinenantrieb. Sie war die letzte Mühle Wegbergs, die noch mit Wasserkraft arbeitete. Stillgelegt wurde sie 1965.

Denkmaleintrag
Errichtet in der Mitte des 19. Jahrhunderts; vierflügeliges Anlage in Backstein mit Krüppelwalmdach; Hauptgebäude zweigeschossig in sechs Achsen; Türgewände und Fensterbänke in Blaustein; die Nebengebäude eingeschossig etwas niedriger, alles mit Krüppelwalm; vom Hauptgebäude ist die Wand an der das eiserne Mühlrad steht, später in Backstein erneuert worden; im Türsturz die Jahreszahl 1857; der Mühlenweiher ist auch noch erhalten.(Baudenkmal Nr. 142).

Literatur
 Niederrheinische Wassermühlen – Führer von Hans Vogt
 Die Schwalm – Tal der Mühlen von Horst Jungblut – Helmut Elstner
 Heimatbuch der Stadt Wegberg – Zusammengestellt von Heinz Cohnen
 Kulturführer Wegberg
 Heimatkalender Heinsberg 2010 – Die Junker von Ophoven – von Dietmar Schmitz
 Heimatkalender Heinsberg 2012 – Die Ophover Mühle – von Dietmar Schmitz

Weblinks

 Ophover Mühle

Einzelnachweise

Baudenkmal in Wegberg
Wassermühle in Wegberg
Mühle in Europa

Ophover Mühle


La ligne Laurila–Kelloselkä () est une ligne de chemin de fer, à voie unique, du réseau de chemin de fer finlandais qui relie Laurila à Kelloselkä.

Histoire
La ligne a été construite en plusieurs phases comme suit :

 1903: (Kemi)–Laurila–(Tornio)
 1909: Laurila–Rovaniemi
 1934: Rovaniemi–Kemijärvi
 1941: Voitajärvi–Salla
 1942: Kemijärvi–Kelloselkä

L'électrification du tronçon Kemi–Rovaniemi a été mise en service le 1er décembre 2004. L'électrification du tronçon Rovaniemi–Kemijärvi a été mise en service le 11 mars 2014.

Infrastructure
La ligne Laurila–Kelloselkä fait partie du réseau ferroviaire finlandais. Elle part de la gare de Laurila au nord de Keminmaa, traverse Rovaniemi et Kemijärvi et va jusqu'à la frontière à Kelloselkä dans la municipalité de Salla. La section Kemi–Laurila–Kemijärvi est électrifiée. Elle traverse le cercle polaire arctique au kilomètre de ligne 1003+850 entre les anciennes haltes Kunnarus et Outo-oja.

Exploitation

Notes et références

Bibliographie
 .

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Finlande
 Réseau ferroviaire finlandais

Lien externe

Laurila
Transport à Tervola
Transport à Rovaniemi
Transport à Salla
Transport à Kemijärvi
Transport à Keminmaa
Transport à Kemi

Ligne de Laurila à Kelloselkä


Ruslan și Ludmila se poate referi la:

 Literatură
 1920 Ruslan și Ludmila – poem de Aleksandr Pușkin

 Muzică și balet
 1821 Ruslan și Ludmila – balet de Adam Glușkovski, muzica de Friedrich Scholz
 1842 Ruslan și Ludmila, operă rusă de Mihail Glinka după poemul lui Pușkin

 Film
 1914 Ruslan și Ludmila – film rus, regia Piotr Ceardînin
 1938 Ruslan și Ludmila – film sovietic, regia Ivan Nikitcenko
 1972 Ruslan și Ludmila – film sovietic, regia Aleksandr Ptușko

Ruslan și Ludmila (dezambiguizare)


{{Info/Gênero musical
|nome                 = Group sounds
|cor fundo            = #DC143C
|cor título           = white
|imagem               =
|imagem_tamanho       =
|imagem_legenda       =
|origens estilísticas =
|contexto cultural    = 1966 no Japão
|instrumentos         =
|popularidade         = Entre 1966 a 1969
|derivações           = {{hlist|rock japonês|pop japonês}}
|subgêneros           =
|gêneros fusão        =
|cenas regionais      =
|outros tópicos       =
}}
 muitas vezes abreviado como GS, é um gênero da música rock japonesa, que se tornou popular em meados da década de 1960 e iniciou a fusão do gênero japonês kayōkyoku com o rock ocidental. Suas técnicas de produção musical foram consideradas como tendo um papel pioneiro na música popular japonesa moderna.

O group sounds'' surgiu após a apresentação da banda britânica The Beatles no Budokan em 1966, e foi fortemente influenciado pela música ''beat britânica dos anos 1960. Artistas do gênero  incluíam The Tigers, The Tempters, The Spiders, The Mops e The Golden Cups. O movimento atingiu seu pico no final de 1967, quando Jackey Yoshikawa & Blue Comets venceu o Japan Record Award.

Ver também
 Música do Japão
 Rock japonês
 J-pop

Música do Japão
Géneros de música de fusão
Gêneros de rock
J-rock
Gêneros de música pop

Group sounds


Dieter Reinecke (* 9. August 1929) ist ein deutscher Filmarchitekt und Szenenbildner beim Fernsehen.

Leben
Reinecke studierte Kunstgeschichte an der Universität Göttingen und belegte an der Werkakademie Kassel das Fach Bühnenbild und Malerei. 1952 stieß er zum Film und begann seine Laufbahn als Assistent-Szenenbildner.

1954 durfte er als Co-Architekt an der Seite des Kollegen Arne Flekstad erstmals eigenverantwortlich an einem Kinofilm mitarbeiten. Als Chefarchitekt hat sich der in Jesteburg ansässige Reinecke ab 1962 auf die Arbeit beim Fernsehen konzentriert und dort mit führenden Regisseuren wie Wolfgang Liebeneiner, Wolfgang Staudte, Otto Schenk, Helmut Käutner und Arthur Maria Rabenalt kooperiert. Seit 1967 legte er sein Hauptaugenmerk auf die Szenenbilder zu Abenteuer- (John Klings Abenteuer, Cliff Dexter, Percy Stuart) und Krimiserien (Tatort, Derrick, Der Alte).

Reinecke stattete auch Unterhaltungsshows für das Fernsehen aus, darunter Vergißmeinnicht mit Peter Frankenfeld.

Filmografie
Fernsehproduktionen, wenn nicht anders angegeben

 1954: Ein Mädchen aus Paris (Kinofilm)
 1954: Morgengrauen (Kinofilm)
 1954: Angst (Kinofilm)
 1955: Parole Heimat (Kinofilm)
 1962: Die Försterchristel (Kinofilm)
 1962: Die Kaiserin
 1962: Die große Szene
 1962: Liebe im September
 1963: Charleys Tante
 1964: Polizeirevier Davidswache (Kinofilm)
 1965: Die Flasche
 1965: John Klings Abenteuer (Serie)
 1966: Die Rechnung – eiskalt serviert (Kinofilm)
 1967: Philadelphia, ich bin da!
 1967/68: Cliff Dexter (Serie)
 1969–1972: Percy Stuart (Serie)
 1972–1975: Im Auftrag von Madame (Serie)
 1975: Schließfach 763
 1976–1978: Gesucht wird... (Serie)
 1978: Geliebte Knechtschaft
 1981–1984: Tatort (fünf Folgen der Krimireihe)
 1984: Novemberkatzen (Kinofilm)
 1985: Vorsichtige Berührung
 1987: Die Erbschaft
 1988: Ede und das Kind
 1988: Spätes Glück nicht ausgeschlossen
 1990–1998: Derrick (Krimiserie)
 1990–2002: Der Alte (Krimiserie)

Literatur
 Kay Weniger: Das große Personenlexikon des Films. Die Schauspieler, Regisseure, Kameraleute, Produzenten, Komponisten, Drehbuchautoren, Filmarchitekten, Ausstatter, Kostümbildner, Cutter, Tontechniker, Maskenbildner und Special Effects Designer des 20. Jahrhunderts. Band 6: N – R. Mary Nolan – Meg Ryan. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3, S. 454.

Weblinks

Szenenbildner
Deutscher
Geboren 1929
Mann

Dieter Reinecke


Sport Club Corinthians Paulista ya da daha çok kullanılan şekilde sadece Corinthians, Brezilya Futbol Kulüpleri arasında en popüler olanlardan biridir. São Paulo'da kurulmuş olan kulübün 24 milyondan fazla taraftarı olduğu bilinmektedir.

Takım Kadrosu

Başarılar
 FIFA Kulüpler Dünya Kupası: 2000, 2012
 Libertadores Kupası: 2012
 Série A: 1990, 1998, 1999, 2005, 2011, 2015, 2017
 Brezilya Kupası: 1995, 2002, 2009
 São Paulo Bölge Ligi: 1914, 1916, 1922, 1923, 1924, 1928, 1929, 1930, 1937, 1938, 1939, 1941, 1951, 1952, 1954, 1977, 1979, 1982, 1983, 1988, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2009, 2013, 2017
 Rio-São Paulo Kupası: 1950, 1953, 1954, 1966, 2002

Dış bağlantılar
 Corinthians Resmi sitesi - Portekizce

Brezilya'daki futbol kulüpleri
1910'da kurulan futbol kulüpleri

SC Corinthians Paulista


La Clinique Générale-Beaulieu, est une clinique multidisciplinaire, propriété de Swiss Medical Network SA depuis fin 2016, située dans le quartier de Champel à Genève, en Suisse.

Elle est l'une des trois plus grandes cliniques privées de Genève.

Description

La Clinique Générale-Beaulieu est une clinique privée située dans le quartier de Champel à Genève, spécialisée dans l'orthopédie, la chirurgie générale, l'urologie ainsi que la gynécologie et la maternité. Elle fait partie du cercle de l'association des cliniques privées de Genève.

Dotée d'un plateau technique avec neuf salles d'opération, elle dispose également d'un institut de radiologie, d'un institut de médecine nucléaire et d'un centre de physiothérapie et de rééducation fonctionnelle. Deuxième ou troisième plus grande structure hospitalière privée de Genève derrière l'Hôpital de La Tour et la clinique des Grangettes, elle réalise quelque  hospitalisations par an et compte près de 400 collaborateurs et 600 médecins agréés (chiffres de 2016).

Son chiffre d'affaires s'élevait à 103 millions de francs suisses en 2013 et à 90 millions en 2017.

Histoire
La clinique se nomme d'abord clinique d'Albert Reverdin, avant de prendre celui de clinique de Beaulieu. Elle est située rue de Carouge.

À la suite de la fusion avec la clinique Générale, fondée en 1899 à Florissant, elle prend le nom de clinique Générale-Beaulieu. Elle inaugure ses nouveaux bâtiments, dotés de 120 lits, en , en présence notamment du conseiller d'État Jaques Vernet, du maire de Genève Guy-Olivier Segond et du baron Edmond de Rothschild. L'ancien bâtiment de la clinique de Beaulieu est racheté par le canton, tandis que celui de l'ancienne clinique générale est démoli.

En 1987, elle fait l'acquisition d'une table urologique « lithostar » de Siemens permettant de dissoudre les calculs rénaux par onde de choc. En 1988, elle est le premier établissement médical genevois à créer une unité de médecine du sport. Elle s'équipe en 2003 du robot médical Da Vinci.

En 1998, elle reprend la majorité du capital de la clinique Champel-Élysée, créée en 1983 et spécialisée dans les extrémités et la procréation médicalement assistée. En 2013, elle fusionne son institut de médecine nucléaire avec celui de la clinique genevoise des Grangettes. Une fusion entre les deux cliniques échoue en 2015, entraînant la démission du directeur Philippe Cassegrain, qui occupait ce poste depuis la fin des années 1990.

En 2016, le groupe Genolier, devenu Swiss Medical Network, rachète la clinique, valorisée à plus de 187 millions de francs. En 2017, la nouvelle direction investit 25 millions de francs pour rénover plusieurs services, dont la maternité.

En 2019, une nouvelle stratégie hospitalière est mise en place en favorisant les soins ambulatoires par rapport aux hospitalisations. La même année, un partenariat entre les Hôpitaux universitaires de Genève et la clinique permet l'ouverture d'un centre de procréation médicalement assisté.

En 2021, un centre de vaccination est mis en place dans le cadre de la pandémie de Covid-19.

Personnalités liées à la clinique

 L'actrice française Clotilde Courau y donne naissance en  à Vittoria de Savoie et en  à Luisa de Savoie.
 Le photographe suédois Lennart Nilsson y présente l'exposition Inner Space sur les débuts de la vie humaine en .
 Le chirurgien Jaques-Louis Reverdin opère dans la clinique générale, tandis que son cousin Auguste Reverdin opère dans celle de Beaulieu.

Notes et références

Liens externes

Hôpital en Suisse
Santé dans le canton de Genève

Clinique Générale-Beaulieu


باوسانياس المقدوني (باليونانية القديمة:Παυσανίας ὁ Μακεδών) هو ابن الملك أيروبوس الثاني المقدوني خلف أباه على عرش مقدونيا ودام حكمه سنة واحدة فقط (393 قبل الميلاد) بينما ذكر المؤرخ أويسيبيوس القيصري بأن حكمه دام 6 سنوات وذلك بسبب الخلط بين فترة حكمه وفترة حكم أمينتاس الثاني المقدوني، والذي قام باغتيال باوسانياس ليخلفه في حكم مقدونيا.

مصادر

 ديودورس الصقيلي 14, 84; 14, 89.
 معجم أعلام اليونان والرومان والميثولوجيا - ويليم سميث

حكام في القرن 4 ق م
ملكيون قتلوا في القرن 4 ق م
ملكيون مقدونيون في القرن 4 ق م
ملوك مقدونيون
وفيات 393 ق م
يونانيون في القرن 4 قبل الميلاد

باوسانياس المقدوني


Tekstil ipliklerinin tanımlanması için kullanılan, belirli uzunluğun ağırlığı biçimindeki sınıflandırma ölçütü. numara denye ve numara metrik ve İngiliz numarası olarak en çok kabul gören üç farklı sınıflandırma biçemi vardır.

Numara Denye (Nd Ağırlık Sistemi)

(m=metre) (g=gram)

9000 m si 1 g gelen iplik 1 Nd ' dir.

9000 m si 70 g gelen iplik 70 Nd ' dir.

9000 m si 90 g gelen iplik 90 Nd ' dir.

9000 m si 150 g gelen iplik 150 Nd ' dir.

Polyester, naylon, floş gibi iplikler genellikle Nd olarak numaralandırılır.

Numara Metrik (Nm Uzunluk Sistemi)
Bir iplik örneğinin metre cinsinden uzunluğunun gram cinsinden ağırlığına bölümüdür. Nm simgesi ile gösterilir.

(m=metre) (g=gram)

10.000 m si 1000 g gelen iplik 10 Nm

20.000 m si 1000 g gelen iplik 20 Nm

30.000 m si 1000 g gelen iplik 30 Nm

60.000 m si 1000 g gelen iplik 60 Nm

Ştapel iplikler genellikle Nm veya Ne olarak numaralandırılır.

Yani anlaşılacağı gibi Nm=uzunluk/ağırlık tır.

Numara İngiliz (Ne)
Bir libre ağırlıktaki bir iplik örneğinin hank olarak uzunluğudur. Burada; 1 libre=453,6 gram, 1 hank ise pamuk ve ipek iplikler için 768 metredir.

Ne'yi Nm'ye çevirmek için Ne x 1,693 = Nm formülü kullanılır.

numara gramaj bilgisi

Bir gram ipliğin ağırlığı anlamındadır.
örnekler:

a) Nm 120/1 demek 120 m iplik 1 g ağırlığındadır.

b) Nm 80/2: 2 ipliğin bükümüyle oluşan,ve her biri 80 m olan bu ipliklerin toplam ağırlığı,2 g.dır.

c) Nm 120/3: 3 ipliğin bükümüyle oluşan,ve her biri 120 m olan bu ipliklerin toplam ağırlığı,3 g.dır.

 Etiket sistemi (No. ya da Tkt)

No ya da tkt ipliğin kaç kat iplikten oluştuğuna bakmaksızın 3 ipliğin bir araya geldiğini düşünülerek hesaplanan bir sistemdir.
örnekler:

No 120 demek Nm120/3 olabileceği gibi Nm80/2 de olabilir.

No 100 demek Nm65/2 olabileceği gibi Nm100/3 de olabilir.

No 75 demek Nm50/2 olabileceği gibi Nm75/3 de olabilir.

önemli notlar

konuyla ilgili bir örnek : 30/1 gibi 40/1 gibi numaralandırmalarda

 - bölü işaretinin sağındaki tekli rakamlar ipin kaç iplikten oluştuğunu gösterir
 - bölü işaretinin solundaki ise kabul edilen iplik numaralandırma sistemindeki temel ölçü değerinin kaça bölündüğünü temel değerin kaçta kaçı olduğu gösterir. (numara büyüdükçe iplik incelir)

Numaralandırma sistemi
Tekstil üretim teknikleri
Tekstil terimleri
Yoğunluk birimleri

İplik numaralandırma sistemi


André Miguel Valente da Silva (født 6. november 1995) er en portugisisk fodboldspiller, som spiller for RB Leipzig og det portugiske landshold.

Klubkarriere

FC Porto
Silva begyndte sin professionelle karriere hos FC Porto, hvor han først spillede for reserveholdet FC Porto B, før han i 2015 debuterede for førsteholdet.

AC Milan
Silva skiftede i 2017 til AC Milan.

Lån til Sevilla
Efter at det ikke var lykkedes at slå igennem hos Milan, blev Silva lånt til Sevilla for 2018-19 sæsonen.

Eintracht Frankfurt - Lån og fast transfer
Silva blev igen udlånt i 2019-20 sæsonen, denne gang til Eintracht Frankfurt.

Silva spillede en god sæson hos Frankfurt, og efter sæsonen besluttede man at lave transferen permanent.

Silva spillede sin klart bedste sæson i sin karriere i 2020-21, da han scorede 28 mål i 32 kampe i Bundesligaen.

RB Leipzig
Silva blev solgt til RB Leipzig i sommeren 2021.

Landshold

Ungdomslandshold
Silva har spillet på samtlige ungdomsniveau.

Seniorlandshold
Silva debutere for det Portugals landshold den 1. september 2016 i en venskabskamp mod Gibraltar.

Han var en del af den portugisiske trup til VM 2018 i Rusland, EM 2020 og VM 2022.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Portugal
Fodboldspillere fra FC Porto
Fodboldspillere fra AC Milan
Fodboldspillere fra Sevilla FC
Fodboldspillere fra Eintracht Frankfurt
Fodboldspillere fra RB Leipzig
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

André Silva


As Aventuras de Gui & Estopa eru brasilískir teiknimyndaþættir sem hófu göngu sína 2009 á Cartoon Network. Þátturinn var skapaður af Mariana Caltabiano.

Persónur

 Gui "Iguinho" (Rödd: Mariana Caltabiano): ungur Westie.
 Estopa (Rödd: Eduardo Jardim): feitur grár hundur sem er besti vinur Gui.
 Cróquete Spaniel (Rödd: Mariana Caltabiano): brúnn enskur cocker spaniel sem er kærasta Gui.
 Pitiburro (Rödd: Eduardo Jardim): Pit bull sem é vinur og keppinautur Gui.
 Dona Iguilda (Rödd: Mariana Caltabiano): móðir Gui.
 Fifivelinha (Rödd: Mariana Caltabiano) stelpa.
 Ribaldo "Riba" (Rödd: Arly Cardoso): mús.
 Róquete Spaniel (Rödd: Mariana Caltabiano): franskur ljósbrúnn Spaniel.
 Pitibela: kærasta Pitiburro.
 Pitbalinha: yngri bróðir Pitiburro.

Tilvísanir

Tenglar

Teiknimyndir
Teiknaðir sjónvarpsþættir

As Aventuras de Gui & Estopa


عبد العزيز عبد الغني (1939 – 2011 م) سياسي يمني ولد في مديرية حيفان محافظة تعز
أعلن عن وفاته يوم الإثنين 22 أغسطس 2011 الموافق 22 رمضان 1432 هـ في أحد مستشفيات العاصمة السعودية الرياض ، متأثراً بجراحه التي أصيب بها في حادثة تفجير مسجد النهدين بدار الرئاسة في صنعاء يوم الجمعة 3 يونيو 2011.

حياته

ولد في 4 يوليو 1939 في مديرية حيفان محافظة تعز لأب يمني وأم يمنية.

المؤهلات
 بكالوريوس في الاقتصاد من جامعة كلورادو(1962).
 ماجستير في الاقتصاد من جامعة كلورادو(1964).
 دكتوراه فخرية من جامعة كلورادو(1978).

أعماله
 مدرس في كلية بلقيس ـ عدن 1964 ــ 1967م.
 وزير للصحة من نوفمبر 1967إلى يناير 1968
 مدير البنك اليمني للإنشاء والتعمير 1968م.
 وزير للاقتصاد من سبتمبر 1968 إلى إبريل 1969
 وزير للاقتصاد من إبريل 1971 إلى أغسطس 1971
 رئيس شركة النفط اليمنية 1971م.
 محافظ البنك المركزي اليمني من أغسطس 1971 إلى يناير 1975
 محاضر في الإقتصاد السياسي ــ جامعة صنعاء 1972 ــ 1974م.
 رئيس مجلس الوزراء ـ الجمهورية العربية اليمنية 1975 ــ 1978م

 عضو مجلس القيادة 1975 ــ 1978م.
 نائب رئيس الجمهورية العربية اليمنية 1980 ــ 1983م.
 عضو اللجنة العامة للمؤتمر الشعبي العام 1982م.
 رئيس المجلس الأعلى لإعادة إعمار المناطق المتضررة من الزلزال 1983م.
 رئيس مجلس الوزراء ـ الجمهورية العربية اليمنية 1983 ــ 1990م.
 عضو مجلس الرئاسة 1990 إلى 1994
 الأمين العام المساعد للمؤتمر الشعبي العام 1990 ــ 1995م.
 عضو بمجلس مستشاري البنك الدولي 1993 ـ 1997م.
 رئيس مجلس الوزراء الجمهورية اليمنية من 1994 إلى 1997
 رئيس المجلس الاستشاري اليمني من 1997 إلى 2001
 رئيس مجلس الشورى اليمني من 2001 إلى 22 - 8 - 2011 م وفاته

وفاته

في أثناء الاحتجاجات اليمنية 2011 تعرض الرئيس علي عبد الله صالح في يوليو 2011، لهجوم على مسجد النهدين التابع لدار الرئاسة أصيب فيها وعشرات المسؤولين الحكوميين. سافر صالح وعبد العزيز عبد الغني للسعودية لتلقي العلاج في مستشفى بالرياض. وفي 22 أغسطس 2011 توفي عبد العزيز متأثرا بجراحه بعد خروج صالح من المشفى بأسبوع.

المراجع

أشخاص من تعز (محافظة)
خريجو جامعة كولورادو الحكومية
رؤساء وزراء اليمن
سياسيو حزب المؤتمر الشعبي العام
محافظو البنك المركزي اليمني
مواليد 1357 هـ
مواليد 1358 هـ
مواليد 1939
مواليد في صنعاء
نواب رؤساء اليمن الشمالي
وزراء صحة يمنيون
وفيات 1432 هـ
وفيات 2011
وفيات في الرياض
يمنيون في القرن 20
يمنيون في القرن 21
رؤساء وزراء اليمن القرن 20
سياسيون يمنيون في القرن 20
اقتصاديون يمنيون
رؤساء مجلس الشورى اليمني

عبد العزيز عبد الغني


Hara Tamiki (jap. ; * 15. November 1905 in Hiroshima; † 13. März 1951) war ein japanischer Schriftsteller.

Leben
Hara besuchte bis 1923 die Mittelschule in Hiroshima. Er führte ab dem zwölften Lebensjahr ein Tagebuch und schrieb Gedichte. Frühzeitig las er die Werke der großen russischen Schriftsteller des 19. Jahrhunderts (Nikolai Gogol, Anton Tschechow, Fjodor Dostojewski, Leo Tolstoi, Iwan Turgenjew), daneben auch die Bibel und die Gedichte Walt Whitmans und Rainer Maria Rilkes.

Ab 1923 lebte er völlig zurückgezogen in Tokio und verfasste Kurzgeschichten und Märchen. Kontakt zur Außenwelt hatte er nur durch seine Frau Sadae. Nach dem Tod seiner Frau 1944 floh er vor den Bombenangriffen auf Tokio zu seiner Familie nach Hiroshima. Hier erlebte und überlebte er den Abwurf der Atombombe am 6. August 1945.

Unmittelbar danach begann er mit den Aufzeichnungen über seine Erlebnisse Genbaku hisaiji no nōto (Aufzeichnungen aus den Tagen, als wir zu Atombombenopfern wurden). Auf diesen beruht seine Erzählung Natsu no hana (Sommerblumen), die er 1947 veröffentlichte. Beide Werke zählen zu den frühesten literarischen Zeugnissen der Atombombenabwürfe auf Hiroshima und Nagasaki. Er gilt als bedeutender Vertreter der ersten Generation der "Atombombenliteratur" (), die gekennzeichnet ist durch die literarische Verarbeitung der persönlichen Erfahrung der Atombombenabwürfe. Seine Werke unterlagen bis 1952 der Zensur durch die amerikanischen Besatzungskräfte.

1946 kehrte Hara nach Tokio zurück und unterrichtete Englisch an der Chūō-Universität. Alle Werke, die danach bis zu seinem Tod entstanden, kreisten um den 6. August 1945. Am 13. März 1951 warf sich Hara vor einen Zug der Chūō-Bahnlinie. In seinem Nachlass fand sich die Erzählung Shingan no kuni, aus der seine Todessehnsucht spricht. Freunde und Schüler setzten ihm einen Gedenkstein an der Mauer der Burg Hiroshima.

Quellen
Armin Stein: Hara Tamiki und die Atombombe von Hiroshima (PDF; 935 kB)
dokushoka.de – Sommerblumen
Stadt Hiroshima – Virtuelles Museum – Monument to Tamiki Hara
Richard H. Minear: Hiroshima: three witnesses, Princeton University Press, 1990, ISBN 978-0-691-00837-0, S. 21 ff

Weblinks
 Hara Tamikis Notizen zum Atombombenabwurf (engl.)

Autor
Lyrik
Roman, Epik
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Japanisch)
Atombombenabwürfe auf Hiroshima und Nagasaki
Hochschullehrer (Chūō-Universität)
Japaner
Geboren 1905
Gestorben 1951
Mann

Hara Tamiki


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Grabenstätt

|}

Bergen

|}

Brodeich

|}

Buch

|}

Erlstätt

|}

Hirschau

|}

Kalsperg

|}

Lenthal

|}

Marwang

|}

Niederndorf

|}

Osterbuchberg

|}

Sossau

|}

Stadeln

|}

Winkl bei Grabenstätt

|}

Zeiering

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Grabenstätt

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Grabenstatt
Grabenstatt
Baudenkmaler Grabenstatt

Liste der Baudenkmäler in Grabenstätt


හොකි පිත්ත යනු පිටිය හොකි, හිම හොකි එසෙ නැතිනම් රෝල හොකිහි පන්දුව චලනය කිරිමට යොදා ගන්නා උපකරනයකි.

පිටියේ හොකි

පිටිය හොකි පිත්තේ නොයෙකුත් හැඩ වලින් සම්න්විත කෙලවරවල් අති අතර එය ක්‍රිඩකයා ක්‍රිඩා කරන ස්ථානය අනුව වෙනස් වේ. සමාන්‍යයෙන් එහි හිසේ ප්‍රභේද හතරක් තිබේ.

'ෂෝටි' නමින් හදුන්වන හොකි පිත්ත උපරිම පන්දු පාලනයක් සහිතව ක්‍රිඩා කරන ක්‍රිඩකයන් භාවිතා කරන අතර එමගින් ඔවුන්ගේ උපාය සම්බන්ද චලනයන් ඉහල යවාගත හැක. මෙම විශේෂ වු හිස සහිත හොකි පිත්ත බොහෝ දුරට යෝග්‍ය වන්නේ මැද පෙළ ස්ථානයන්ටය.

'මිඩි' නමින් හදුන්වන හොකි පිත්ත බොහෝ විට පන්දුවට වෙගයෙන් පහර දෙන ක්‍රිඩකයන් භාවිතා කරන අතර ඔවුන්ගේ ආපිට හරවා එල්ල කරන පහරවල් වෙගවත් විය යුතුය. මෙහි ඇති විශෙෂ වු හිස සහිත හොකි පිත්ත බොහෝදුරට යෝග්‍ය වන්නේ ඉදිරිපෙළ ක්‍රිඩා කරන ක්‍රිඩකයන් නොහොත් ගෝල වර්තා කරන ක්‍රිඩකයන්ටය.

'මැක්සි' නමින් හදුන්වන හොකි පිත්ත 'මිඩි' හොකි පිත්තට බොහො දුරට සමාන වේ. මන්දයත් එහි උත්සන්න වු මතුපිට වර්ගඵලයක් සහිත ප්‍රදේෂයක් අති හෙයින් පන්දුවට පහර දීමේදි එය වඩා යෝග්‍ය වන බැවිනි. කෙසේ වෙතත් එහි සවිමත් බව පන්දුව නතර කිරිමෙදි ප්‍රබල ලෙස උපකාරි වේ. මෙම හිස සහිත හොකි පිති ගෝල අරක්ෂකයන් මෙන්ම ගෝල ප්‍රහරකයන්ද භාවිතා කරයි.

'ජේ හුක්' නමින් හදුන්වන හොකි පිත්තේද විශාල මතුපිට වර්ගඵලයක් ඇත. කෙසේ වෙතත් 'මිඩි' පිත්තේ පන්දුවට පහර දීමෙදි ඇති සඵලතාව එහි නොමති නමුත් එහි ඝනකම වඩි නිසා පන්දුව නතර කිරිමට වඩා යෝග්‍ය වේ. මෙහි ඇති හිස කොටස ගෝල අරක්ෂකයන් මගින් වඩිපුර ප්‍රයොජනයට ගනු ලබයි.

පිටියේ හොකි පිති දිගින් විශාල වන අතර 26" ත් 38.5" අතර පවති. ඔස්ට්‍රේලියනු ඩොලර් 30 ක් පමන වන මෙවා 'රේජ්', 'ග්‍රේස්', 'මේසන්', 'වූඩූ', 'ග්‍රීෆන්', 'සොප්පෝ', 'මෙරිකන්', 'මලික්', 'ඩිටා', 'ටි කෙ' සහා නෙඩ්ස්ටා යන වර්ගයන්ගෙන් සමන්විත වේ.

හොකි පිත්තේ ප්‍රමාණය ඉතාමත් වැදගත් වන අතර එය ක්‍රිඩකයගේ උස මත රදා පවති. වයස අවුරුදු 4 ට අඩු ක්‍රිඩකයන් 28" ට අඩු හොකි පිති වඩිපුර භාවිත කරන අතර, 38" පමන වන හොකි පිති උසින් 5' 10" ට වඩා වැඩි ක්‍රිඩකයන් භවිතා කරනු ලබයි. කෙසේ වෙතත් ගෝල ආරක්ෂකයන් ගෝල ප්‍රහරකයන් හා සසදන කල බොහෝ දුරට දිගින් වැඩි පිති වලට කැමැත්තක් දක්වයි. මන්දයත් එමගින් වැඩි පිටිය වර්ගඵලයක් ඔවුනට අවරනය කල හැකි බැවිනි. ගෝල ප්‍රහාරකයන් දිගින් අඩු හොකි පිති වලට වැඩි කැමැත්තක් දක්වන්නේ එමගින් ඔවුන්ගේ පන්දු පාලනයට උපකාර වන බැවිනි.

අයිස් හොකි

ආසන්න වශයෙන් සෙ. මි. 150 ක් 200 දිග, සුළු දණ්ඩක් සහිත, තලය නමින් හදුන්වන අග්‍රයේ පවතින පැතලි විස්ථාරයකින් සමන්විත වේ. තලය සහ දණ්ඩ සම්බන්ධ වන වක්‍රාකාර කොටස "ටෙපරය" නමින් හදුන්වයි. තලය , 'පක්' නමින් හදුන්වන කොටස නැතහොත් පන්දුව චලනය කිරිමට යොදාගන්නා අතර එහි විෂාලත්වය අගල් 10 ත් 15 ත් අතර අගයක් ගනි. උස ක්‍රිඩකයන් සාමන්‍යයෙන් දිගින් වැඩි පිති භාවිත කරයි. මන්දයත් ක්‍රිඩකයන්ගේ උස මත පවිච්චි කරන පිත්තේ දිග වෙනස් වන නිසාය. වේගවත් 'පක්' හැසිරවිමට හා පාලනයට දිගින් අඩු පිති භාවිතා කරන අතර ජවසම්පන්න ප්‍රහාර සදහා දිගින් වැඩි පිති භාවිතා කරයි. පිත්තේ අග කෙලවරෙහි තලයෙහි ආනතිය, පිත්තෙහි දිග මත රදා පවති. සාමන්‍යයෙන් එම අනතිය අංසක 45 පමන වේ. පිත්තෙහි තලයෙ අනතිය හා වක්‍රය 'පක්' එක ගෙන යනු ලබන දිශාවට පවතින්නේ, 'පක්' එක මනා ලෙස රදවා ගැනිමට හා හැසිරවිමටය. මෙම වක් හැඩය මගින් ක්‍රිඩකයාගේ පහරෙහි වෙගය වැඩි කරයි. වක් හැඩය වැඩිවන විට ඇතිවන අවාසි ඇත. පිටි අත් පහර ගැසිමට අසිරු වීම, නිවැරදිතාවය අඩුවීම, පහරෙහි සැර බව අඩු වීම ඉන් සමහරකි. පිත්තේ ඇති කද සමාන්‍යයෙන් දෘඩ වු නමුත් සමහර පහරවල් වලට උපකර වන නම්‍යෂීලී බවක් අහි පවති.
ප්‍රසිද්ධ අයිස් හොකි පහරවල් : මැනික් කටු පහන, ඇතුල් පහර, අසක්තිය පහර සහා පිටි අත් පහර

සම්ප්‍රදානුකූලව පිති දැව මගින් නිම කරනු ලබූවද, මෑත අතිතයේ අධ්ක මිලෙන් යුතු 'ඇලුමීනිඅම්', 'ආමිඩ්', 'ෆඉබග්ලාස්', 'කාබන් ෆඉබ' වැනි අමුද්‍රව්‍යද, මෙම අමුද්‍රව්‍ය මිශ්‍රනද යොද ගැනිම සමාන්‍ය දෙයක්ව පවති. මෙවැනි මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය මගින් තනා ඇති පිති, දැව මගින් නිමවු ඒවාට වඩා අඩු බරකින් යුක්ත විමට අමතරව එහි ඇති නම්‍යශිලී ස්වභාවය, දැව පිති වලට වඩා ඒකාකාරී බවක් පෙන්නුම් කරයි. තවද දැව පිති වලට අයත් ස්වභාවික වෙනස්වීම් මෙම මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය වලින් තනා ඇති පිති සදහා නොමති හෙයින්, මෙවනි පිති සමූහයකගේ ක්‍රියාකාරිත්වය දළ වශයෙන් සමාන බවක් පෙන්නුම් කරයි. 'පෝල් සටැස්නි' වැනි වෘත්තීමය පිතිකරුවන් තවමත් දැව පිති භාවිතා කිරීමට වඩා කැමැත්තක් දක්වයි. සමහර පිති දැව හෝ මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය වලින් තැනු මාරු කළ හැකි තල වලින් යුක්ත වේ. මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය වලින් තැනු පිති අධික මිලෙන් යුක්ත වුවද 'තරුණ අයිස් හොකි' අතුළුව හොකි ක්‍රිඩාවේ සැම මට්ටමකම භාවිතා වේ. 'වොරිය', 'ඒස්ටන්', 'සී සී එම්', 'බොඅ', 'මිශන්' සහ 'ආර් බී කේ' මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය වලින් තැනු පිති අතර නම් දැරු පිති කිහිපයකි. බොහෝ වෘත්තිමය ක්‍රිඩකයන් පැරණි දැව පිති භාවිතයට වඩා නව තාක්ෂණය යොදගෙන මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය මගින් නිමවු පිති භාවිතයට ගනී. මෙම නව පිති සහැල්ලු වන අතර 'පක්' එක මුදාහැරිම වෙගවත් කරයි. එමගින් සැර පහරක් ගැසිය හැකිය. නව අමුද්‍රව්‍ය යොදාගැනීම නිසා වඩා තද පහරවල් එල්ල කිරීමට හැකි වුවද මෙහි ඇති වැඩි දියුනු වු කල්පැවත්මේ ස්වභාවය හා බරින් අඩු වීම නිසා පුහුණුව අඩු ක්‍රිඩකයන්ට දැව පිති භාවිතයේ සිට මෙම පිති වලට මාරු වීමෙදී අපහසුතාවයන්ට මුහුණ දීමට සිදුවේ. නව පිති වර්ගයට ඉතා ඉක්මනින් හුරුවීමෙ කෙටි ක්‍රමයක් ලෙස බොහො ක්‍රිඩකයන් 'ක්වික් හැන්ඩ්ස්' වැනි බර වෙනසට හුරුවීමේ ක්‍රම භාවිතා කරයි. වඩා වැඩි මිලෙන් යුතු 'වේප එක්ස්60', 'සුප්‍රීම් වන්95', 'රීබොක් 8.0.8', 'රීබොක් 10කේ සික්කික්', 'ස්ටෙල්ත් එස්19', 'සිනජි එලඉට්', 'වොරිඅ ක්‍රෝනික්', 'වොරිය මැක් ඩැඩී', 'ආර්-11 ස්නඉප් ස්ටික්' සහා 'ටී පී එස් ආර් රෙස්පොන්ස් ආර්8 ලයිට්' වනි අයිස් හොකි පිති සමාන්‍යයෙන් වෙලදපොලේ දක්නට ඇති අඩුම බරකින් යුතු පිති වේ. මෙම මිශ්‍රිත අමුද්‍රව්‍ය ('කාබන් ෆඉබ', 'කෙව්ල' සහා 'මැග්නීසියම්') වලින් සැදු පිති සතුව අති වැඩිවු ඝූර්ණ හැකියවට අමතරව, මෙවා දැව පිති මෙන් ඇදවීමක් හෝ තෙතමනය උරාගැනීමක් සිදු නොකරයි.

රෝල හොකි
රෝල හොකි පිති සාමාන්‍යයෙන් අයිස් හොකි පිති වලට බොහෝදුරට සමන වේ. සමහර අවස්ථා වලදී සමහර වර්ග වල හොකි පිති  (උදා: 'මිෂන්') ක්‍රිඩකයන් විසින් සිතාමතාම "රෝල හොකි පිති" නමින් හදුන්වයි.

සංස්කෘතිය තුළ
"චා චා" සහ "රම්බා" වැනි නර්තන වල "හොකි පිත්ත", කාන්තාවකගේ ඍජු ගමන් කිරිමක් සහ ගමන් කිරිම අවසනයේ කොණික හරිමක් මගින් නිරුපනය කරනු ලබයි.

නිර්දේශන

බාහිර යොමුව
 හොකි පිති මිලදි ගැනිමේ මාර්ගෝපදෙශකය
 හොකි පිති සාදන වීඩියෝවක්

 Stick
හිම හොකි උපකරන

හොකී පිත්ත


Whewell ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite westlich des Mare Tranquillitatis, zwischen den Kratern Agrippa im Westen und Cayley im Osten.
Der Krater ist schüsselförmig mit einem kleinen flachen Bodenteil und kaum erodiert.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Philosophen William Whewell offiziell benannt.

Weblinks

 Whewell auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Whewell (Mondkrater)


Aron Pálmarsson (født 19. juli 1990) er en islandsk håndboldspiller som spiller i Aalborg Håndbold og Islands herrerhåndboldlandshold.

Karriere
Pálmarsson spillede hans første kamp for Fimleikafélag Hafnarfjarðar, i en alder af kun 15 år mod ÍBV i Marts 2006. FH vandt kampen 30–28, og den unge Pálmarsson scorede et mål.

I sæsonen 2007/08 var Pálmarsson en af nøglespillerne for, da FH vandt den islandske 1. division og sikrede sig oprykning til úrvalsdeild. Aron scorede 130 mål in 22 mål.

2008/09 sæsonen var virkelig succesful for Pálmarsson. Han scorede 115 mål in 16 kampe. FH sluttede på femtepladsen i ligaen. Han blev valgt til den mest lovende spiller, bedste offensive spiller og kom kom All-Star holdet i ligaen den sæson. I takt med succesen i FH, gjorde han i 29. november 2008, mod , debut for det islandske landshold

Efter at Pálmarsson skiftede til tyske THW Kiel i 2009, nominerede hans tidligere klub FH ham til Gyldne Pris, for hans succesfulde karriere i Fimleikafélag Hafnarfjarðar.

I 29. december 2012 vandt Aron Pálmarsson prisen som "Bedste atlet i året 2012".

Referencer

Håndboldspillere fra Island
Håndboldspillere fra THW Kiel
Håndboldspillere fra Aalborg Håndbold

Aron Pálmarsson


Jahseh Dwayne Ricardo Onfroy, bedre kendt under kunstnernavnet  XXXTentacion , ofte omtalt som "X", (født 23. januar 1998 i Plantation, Florida, død 18. juni 2018 i Deerfield Beach, Florida), var en amerikansk sanger, rapper og sangskriver.

Han tilbragte det meste af sin barndom i Lauderhill. Han begyndte at lave musik efter at være blevet løsladt fra varetægt i et ungdomscenter.  XXXTentacion  udgav sin første sang "News/Flock" på SoundCloud i juni 2013. Han blev hurtigt populær for sin "deprimerende og til tider ødelæggende" musik, der har et stort fokus på mentalt helbred.

XXXTentacion  steg til tops ved udgivelsen af sangen "Look at Me", som  XXXTentacion  og hans kammerater havde promoveret op indtil hans succes. Han udgav sit debutalbum, 17, den 25. august 2017. Albummet blev nummer to på hitlisten US Billboard 200, og solgte 86.000 eksemplarer i butikkerne i den første uge efter udgivelsen. Albummet modtog positive anmeldelser.  XXXTentacions  andet album, ?, blev udgivet den 16. marts 2018. Det blev nummer et på hitlisten US Billboard 200, med sangene "Sad!" og "Changes", hvor begge nåede top 20 på hitlisten Billboard Hot 100.

Den 18. juni 2018 kl. 15.56 (EST) blev  XXXTentacion skudt mere end 20 gange i nakken, i sin bil, nær en motorcykelbutik i Deerfield Beach, Florida. Overfaldsmændene flygtede fra gerningsstedet i en SUV, og stjal en taske fra  XXXTentacion, som var fyldt med penge, der angiveligt skulle have været brugt til en motorcykel. En mistænkt overfaldsmand blev arresteret af politiet i sin hjemby Pompano Beach, og sigtet for drab.

Ugen efter  XXXTentacion død, gik hans populære sang "SAD!" fra nummer 52 til nummer 1 på hitlisten Billboard Hot 100. XXXTENTACION efterlod hvad Rolling Stone kaldte "et stort musikalsk fodaftryk" (), på grund af hans unge fanskare og popularitet gennem hele karrieren.

Referencer

Eksterne henvisninger

Rappere fra USA
Personer fra Florida
Amerikanere i 2000-tallet
Personer der er blevet myrdet
Pseudonymer

XXXTentacion


Damana Adia Pickass, de son vrai nom Damana Adia Médard, né à Abidjan dans la commune de Port-Bouët en 1972 ou 1971, est un ancien haut responsable ivoirien du Front populaire ivoirien (FPI), nommé en octobre 2021 secrétaire général du Parti des peuples africains – Côte d'Ivoire.

Jeunesse et formation
Damana Pickass est né dans une famille originaire de Bohico, un village près de Fresco, Il a suivi sa scolarité primaire à Bonoua, où son père était agent des Eaux et Forêts. Après le collège, il part au lycée classique d'Abidjan.

Dans cet établissement, Damana Pickass devient membre de la Fédération estudiantine et scolaire de Côte d'Ivoire (FESCI) dans les années 90. À l'université Félix-Houphouët-Boigny, il devient le deuxième secrétaire général adjoint du Bureau exécutif national (BEN) de la FESCI, de 1995 à 1998 quand Guillaume Soro en était le secrétaire général.

Certains le voyaient succéder à Guillaume Soro, mais il rejoint ensuite la Jeunesse du Front populaire ivoirien (JFPI), puis part pour la France pour ses études après que Laurent Gbagbo a été élu président de la République de Côte d'Ivoire en octobre 2000. Pickass obtient un diplôme d'études approfondies (DEA) en droit public, option relations internationales, de l'université de Reims (France) et un DESS en décentralisation. Il rentre en Côte d'Ivoire en 2005.

Responsabilités sous le gouvernement de transition
Administrateur civil à partir de 2006, Damana Pickass occupe les fonctions de chef de cabinet et assistant du directeur général de la Décentralisation et du Développement local de 2007 à 2011. Le , alors qu'il est commissaire central de la Commission électorale indépendante, il se rend célèbre en empêchant physiquement la proclamation de résultats partiels de l'élection présidentielle de 2010, arrachant des mains la feuille du porte-parole de la Commission électorale indépendante et la déchirant en direct devant les caméras.

Cadre du FPI en exil
En avril 2011, Damana Pickass fuit au Ghana, déguisé pour éviter de se faire arrêter par le nouveau pouvoir. Il reste en exil dix ans. Il y continue la lutte en tant que vice-président de la Coordination du FPI en exil qui regroupe tous les principaux responsables pro-Gbagbo en exil. Pour la première fois, il se voit nommé dans les instances dirigeantes du parti avec le poste de vice-président chargé de la politique de la jeunesse et du service civique en 2015 au congrès de Mama (il sera reconduit en 2018 au congrès de Moossou).

En septembre 2017, le gouvernement ivoirien accuse publiquement les exilés – dont Damana Pickass – d'être derrière les attaques qui avaient visé, en juillet de la même année, des postes de gendarmerie et de police, sans toutefois produire de preuves.

Les négociations entre le Haut commissariat des Nations unies pour les réfugiés (HCR), les autorités ghanéennes et le gouvernement ivoirien aboutissent à un accord consistant notamment en une ordonnance d'amnistie (signée le 6 août 2018) et un retour facilité des exilés. Damana Pickass est concerné par cette amnistie, ce qui ne l'empêche pas d'être arrêté 24 heures, le 25 mars 2019, par la police ghanéenne sur la base d'un mandat d'arrêt international lancé auparavant par la Côte d'Ivoire.

Il ne rentre finalement que le 30 avril 2021, un mois après l'acquittement de Laurent Gbagbo, pour préparer le retour historique de ce dernier en Côte d'Ivoire.

Retour d'exil
En octobre 2021, Pickass est nommé secrétaire général du Parti des peuples africains – Côte d'Ivoire. Il a pour mission principale, l'implantation du Parti sur tout le territoire national et la mobilisation des adhérents.

Fin , Pickass est convoqué par la justice ivoirienne et placé sous contrôle judiciaire. Il est accusé d'être impliqué dans l'attaque d'un camp militaire en . Des militants du PPA-CI participent à une manifestation de soutien à Damana Pickass en février. 26 d'entre eux sont rapidement jugés et condamnés à 2 ans de prison ferme pour « troubles à l'ordre public ».

Vie privée
Damana Pickass habite depuis son retour en Côte d'Ivoire une villa de Bingerville. Il a cinq enfants.

Notes et références

Personnalité du Front populaire ivoirien
Naissance à Abidjan
Étudiant de l'université de Reims Champagne-Ardenne
Personnalité du Parti des peuples africains – Côte d'Ivoire

Damana Pickass


Pierre Lacaze, né en  à Fribourg et mort le  à Lausanne, est un peintre paysagiste.

Biographie
Son père, d'origine française, s'établit à Fribourg au commencement du siècle et y fonde une fabrique de tabacs. Dans cette ville, Pierre Lacaze naît en 1816.

À Paris, il est l'élève d'Ary Scheffer de 1840 à 1845.

Le musée de Fribourg conserve plusieurs de ses œuvres. On voit de ses tableaux dans l'église de Marly près de Fribourg, et au Cercle de l'Arc à Lausanne (Vue de Lausanne la nuit).

II épouse, en 1842, Mlle Eugénie d'Amman de Fribourg.

Souffrant pendant plusieurs mois de troubles fonctionnels du cœur, Pierre Lacaze meurt le  à Lausanne. Il est inhumé le  dans cette ville.

Références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance en 1816
Décès en mai 1884
Décès à Lausanne
Peintre français du XIXe siècle

Pierre Lacaze (peintre)


Die Lessja-Ukrajinka-Straße ist die zentrale Fußgängerzone in Luzk in der Ukraine. Sie erstreckt sich über 730 m vom Bratsky-Mist-Platz bis zum zentralen Theaterplatz, entlang ihres Verlaufs befinden sich zahlreiche Baudenkmäler. Die im Mittelalter entstandene Straße war eine der wichtigsten im Luzker Vorort Zahlushetsky. Nach dem 18. Jahrhundert begann der intensive Ausbau der Straße. Ihr entlang entwickelte sich die Stadt nach Norden und seit dem 19. Jahrhundert ist sie die wichtigste Handelsstraße von Luzk. Zu Zeiten der Sowjetunion wurde sie zur Fußgängerzone.

Geschichte

Die Straße entstand im Mittelalter. Sie wurde von der Innenstadt auf der Insel durch den Fluss Hluschtschez  getrennt. Im 12. Jahrhundert wurde das Kloster der Mariä Aufnahme in den Himmel, zu dem ein Weg über den Inselteil führte, und die Maria-Himmelfahrt-Kirche durch Unterstützung des Fürsten Mstislaw I. (Russland) auf dem heiligen Berg dieser Vorstadt gebaut. Dies war der Hauptgrund für den weiteren Ausbau der Straße, die zu dieser Zeit Pretschystenska-Straße genannt wurde. Der Straße kam außerdem zugute, dass Vasilko II. Romanovitsch im 13. Jahrhundert mit dem Bau des Vasilivsky-Klosters mit der Kirche St. Vasil auf einem benachbarten Hügel begann, wodurch die Straße zu noch einem wichtigeren Verbindungsweg wurde.

Seit Mitte des 14. Jahrhunderts hieß das inzwischen sehr stark befestigte Gebiet Pomostytschi. Die Topographie dieser Gegend begünstigte nicht nur das wirtschaftliche Leben, sondern auch die Verteidigungsbefestigungen. Daher gab es hier in den Zeiten der Fürsten im Norden noch einen Verteidigungswall. Im Lauf des 15. Jahrhunderts wurden viele Kirchen entlang dieser Hauptstraße gebaut, sodass es hier im 16. Jahrhundert acht Kirchen und Klöster gab.

Das Bernhardinerkloster wurde im 18. Jahrhundert erbaut.

In der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts fand eine bedeutsame Erneuerung und Entwicklung der Straße statt. In den 1860er Jahren wurde die Kiew-Brest-Autobahn durch Luzk gelegt. Dieser Verlauf der Straße vergrößerte die Bedeutung und das Prestige der Stadt Lusk. Sie wurde gepflastert und bekam einen neuen Namen: Schosova-Straße. Stück für Stück wurden öffentliche Institutionen von der Insel in die Umgebung der Schosova-Straße verlegt. Das Zentrum von Luzk wurde langsam nach Norden entlang dieser Straße verlegt. An ihrem Ausgang zum Paradny-Platz wurde ein überdachter Zirkus errichtet, und in den 1870er Jahren wurde der erste öffentliche Stadtgarten in der Nähe dieser Straße neben dem Trinitarier-Kloster eröffnet. Ihm gegenüber befanden sich zwei Elektrotheater: "Modern" und "Renaissance".

Auch in der Architektur der Gebäude entlang der Straße gab es gegen Ende des 19. Jahrhunderts einige Neuerungen. Eine wichtige Rolle spielte der Backsteinstil unter Verwendung von Backsteinen in verschiedenen Farben, hauptsächlich rot und gelb. Das Gesims jedes Gebäudes mit Dachgeschoss war ursprünglich mit Ornamenten verziert. Die Fassaden hatten Ornamente aus Alabaster-Relief und weitere Verzierungen wie Gitterbalkone, Blumentöpfe, Unterstände, Zäune und Geländer.

Im Jahre 1894 wurde die Iver Kapelle am Rande der Straße auf Initiative der Luzker Bruderschaft hin erbaut. Hinter dieser Kirche wurde ein Denkmal des Kaisers Alexander III. aus Granit und Bronze errichtet.

Zur gleichen Zeit erbaute die reiche, jüdische Familie Kronstein einige Häuser an der Schosova-Straße, die aufgrund ihrer grandiose Architektur im Stil der italienischen Renaissance und des russischen Stils zu einem Schmuckstück der ganzen Stadt wurden. Die Hauptpost war ein solches Gebäude im russischen Stil. Dadurch war die Architektur der Shosova-Straße sehr abwechslungsreich, mit abwechselnd modernen Gebäuden und den alten bunten Backsteinhäusern.

Zwischen 1920 und 1939 wurde die Straße Jagiellonenstraße genannt. Während des Zweiten Weltkrieges wurde etwa die Hälfte der Gebäude zerstört. Nach dem Krieg wurde sie in Sowjetische Straße umbenannt. Die ehemaligen kleinen Geschäfte schlossen sich zusammen und die Fassaden wurden rekonstruiert und große Schaufenster eingebaut. Als Ergebnis der Wiederaufbau nach dem Krieg änderte sich das Aussehen der Straße deutlich. Durch diese Umbauten veränderte sich das Aussehen der Straße deutlich, vor allem durch Verputzen der Backsteinhäuser. In den 1980er Jahren wurde sie zu einer Fußgängerzone und in den 1990er Jahren nach Lessja Ukrajinka benannt. Viele Häuser wurden renoviert, aber fast kein Haus im Backstein-Stil wurde wiederaufgebaut.

Heute
Heute ist die Lessja-Ukrajinka-Straße eine Fußgängerzone, die sich von der Altstadt bis zum Theater auf dem zentralen Platz erstreckt und eine der beliebtesten Straßen der Innenstadt und Luzk im Allgemeinen. Restaurants, Geschäfte, Büros, Wohnungen und öffentliche Organisationen haben hier ihren Platz, beispielsweise das Luzker Amtsgericht, die Abteilung für Bildung der regionalen Verwaltung und das medizinische College. Auch gibt es hier eine Kunstgalerie und eine große Passage mit Buchhandlungen. Seitlich der Straße wurde der Park im Jahr 2010 restauriert, in dem das Zeichen für die Partnerstädte von Luzk etabliert wurde. Man errichtete noch mehrere neue Gebäude.

Baudenkmäler

Ansichten

Literatur
 В.Пясецький, Ф.Мандзюк: Вулиці і майдани Луцька. Луцьк, 2005 ISBN 966-361-050-6.
 Adam Wojnicz: Łuck na Wołyniu. Łuck, 1922 — S. 29.
 Луцьк. Архітектурно-історичний нарис. Б.Колосок, Р.Метельницький — Київ, 1990. S. 118.

Bauwerk in Luzk
Straße in der Ukraine
Verkehrsbauwerk in der Oblast Wolyn
Straße in Europa

Lessja-Ukrajinka-Straße (Luzk)


Der Große Preis von Südafrika 1976 fand am 6. März auf dem Kyalami Grand Prix Circuit statt und war das zweite Rennen der Automobil-Weltmeisterschaft 1976.

Berichte

Hintergrund
Während der fünf Wochen, die zwischen dem Auftaktrennen in Brasilien und dem zweiten WM-Lauf in Südafrika lagen, gab es mehrere Fahrerwechsel zu vermelden. Ronnie Peterson hatte sich entschieden, das Team Lotus zu verlassen und unterschrieb einen Stammfahrer-Vertrag beim Team March, für das er bereits von 1970 bis 1972 an den Start gegangen war. Im Gegenzug stellte March seinen Formel-2-Fahrer Gunnar Nilsson frei, der daraufhin Petersons Nachfolge bei Lotus antrat und somit zu seinem Formel-1-Debüt kam. Für Lella Lombardi war durch die Verpflichtung Petersons fortan kein March-Cockpit mehr verfügbar.

Da Mario Andretti sich entschieden hatte, den Südafrika-GP für Parnelli zu bestreiten, benötigte man bei Lotus noch einen zweiten neuen Fahrer und fand diesen in Bob Evans, der im Vorjahr bei dem nun nicht mehr antretenden Werksteam B.R.M. unter Vertrag gestanden hatte. Frank Williams ersetzte in seinem Team Renzo Zorzi durch Michel Leclère.

Mit neu entwickeltem Wagen des Typs TS19 und neuem Hauptsponsor kehrte das Team Surtees ins Teilnehmerfeld zurück. Brett Lunger wurde als Stammfahrer engagiert. Mit Ensign und Hesketh griffen noch zwei weitere Teams, die den Saisonauftakt ausgelassen hatten, erstmals in dieser Saison ins Geschehen ein. Als Fahrer traten Chris Amon und Harald Ertl an, die bereits im Vorjahr für das jeweilige Team aktiv gewesen waren.

Entgegen der Gewohnheiten der vergangenen Jahre trat mit Ian Scheckter lediglich ein einziger lokaler Gaststarter zu seinem Heimrennen an. Der Bruder von Jody Scheckter pilotierte einen privat eingesetzten Tyrrell 007.

Training
Während des Trainings gab es Diskussionen über die Legalität von Kunststoffschürzen, die von den Teams McLaren und Penske eingesetzt wurden. Diese können als die ersten Anzeichen von Entwicklungen hinsichtlich des Bodeneffektes an Rennwagen angesehen werden, aus denen sich in den folgenden Jahren die sogenannten "Wing Cars" entwickelten.

Aus dem Training resultierte eine identische erste Startreihe wie zuvor beim Großen Preis von Brasilien mit James Hunt auf der Pole-Position neben Niki Lauda auf Startplatz zwei. Dessen Abstand zur Rundenbestzeit des drittplatzierten John Watson betrug bereits mehr als zwei Zehntelsekunden. Es folgten Jochen Mass, Vittorio Brambilla, Patrick Depailler sowie Tom Pryce.

Rennen
Kurz nach dem Start gingen Lauda, Mass und Brambilla an Hunt vorbei. Dahinter folgte Depailler vor Peterson. Ian Scheckters Rennen endete bereits nach wenigen Metern aufgrund einer Kollision mit Leclère. Dieser konnte das Rennen hingegen fortsetzen.

In der zweiten Runde gewann Brambilla einen Dreikampf gegen Mass und Hunt um den zweiten Rang. Nachdem Mass seinen Teamkollegen Hunt vorbeigelassen hatte, nahm dieser die Verfolgung Brambillas auf. Es gelang ihm jedoch erst in der fünften Runde, an Brambilla vorbeizuziehen. Der führende Lauda hatte sich zu diesem Zeitpunkt bereits rund zehn Sekunden Vorsprung auf seine Verfolger herausgefahren.

Durch eine Kollision zwischen Peterson und Depailler war Pryce auf den fünften Rang gelangt. Als wenig später Brambilla hinter Mass und ihn zurückfiel, lag er auf dem vierten Rang. Die Reihenfolge an der Spitze blieb daraufhin über mehrere Umläufe konstant. Erst als Pryce in Runde 44 einen Boxenstopp einlegen musste, verlor er den vierten Platz an Clay Regazzoni. Dieser fiel jedoch neun Runden später wegen eines Motorschadens aus und musste Jody Scheckter den vierten Rang überlassen.

Die Schlussphase des Rennens gewann dadurch an Spannung, dass Lauda während der letzten Runden mit einem schleichenden Plattfuß zu kämpfen hatte und dadurch nicht mehr am Limit fahren konnte. Hunt kam bis zum Fallen der Zielflagge noch bis auf 1,3 Sekunden an Lauda heran.

Meldeliste

Klassifikationen

Startaufstellung

Rennen

WM-Stände nach dem Rennen
Die ersten sechs des Rennens bekamen 9, 6, 4, 3, 2 bzw. 1 Punkt(e).

Fahrerwertung

Konstrukteurswertung

Einzelnachweise

Weblinks
 Rennergebnis auf der offiziellen Website der Formel 1

Südafrika
Sportveranstaltung in der City of Johannesburg Metropolitan Municipality
1976
Kyalami Grand Prix Circuit

Großer Preis von Südafrika 1976


ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ( ) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයකි. 2010 අප්‍රේල් 8 දිනදී පැවති අවසන් ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණයේදී, මෙම පක්ෂය, ජනප්‍රිය ඡන්දයෙන් 60.33% දිනාගත් සහ වර්තමානයේ ආසන 225 අතුරින් 160 ක් දරණ  එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ කොටසක් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය


Oxalis schaeferi er jurt af smæruættkvísl sem er upprunnin frá Namibíu.

Tilvísanir

Súrsmæruætt

Oxalis schaeferi


السيدة غوادالوبي  أيقونة مشهورة ومحتفى بها لمريم العذراء، أم السيد المسيح. تعود الأيقونة للقرن السادس عشر وتُعرف أيضًا باسم عذراء غوادالوبي. حيث تمثّل تجليًّا مشهورًا للسيدة مريم العذراء. فبحسب الرواية التقليدية فقد ظهرت الصورة بشكل أعجوبي على ظهر عباءة فلاح بسيط، وتعتبر هذه الأيقونة من أشهر الصور الدينية والثقافية في المكسيك، والأكثر شعبية. كما أنها تُعتبر مقصدًا كثيفًا للحجاج. ويعتبر يوم 12 ديسمبر يوم عيد واحتفال في المكسيك حيث يقال أن الصورة قد ظهرت أيضًا للقديس جوان دييغو على تلّ تيبياك قرب المكسيك بين 9 ديسمبر و12 ديسمبر عام 1531.

في الثقافة
تمثّل عذراء غوادالوبي رمزًا شديد الأهمية عند الكاثوليك المكسيكيين. حيث أن مريم العذراء في هذه السمة قد لقّبت ب "راعية الأمريكيتين"، وتًعتبر كنيسة سيدة غوادالوبي في المكسيك ثاني أكثر ضريح كاثوليكي مزارا في العالم. وأصبحت عذراء غوادالوبي أيضًا رمزًا للأمة المكسيكية منذ الحرب المكسيكية للاستقلال. وقد زحفت كل من جيوش ميجيل هيدالجو وإيمليانو زاباتا ونائب القائد ماركوس كلها تحت رايات تحمل صورة العذراء. وتعتبر عذراء غوادالوبي عمومًا رمزًا لجميع المكسيكيين الكاثوليك.

تاريخ الظهور
كما أن أصل تسمية غوادالوبي من أصول عربية أي وادي اللب أي وادي الحجارة الأم ذات اللون السودوي ظهرت مريم على تل تيبياكاك عام 1531 أمام رجل هندي يدعى خوان دييغو (وكان اسمه كواوتلاتواتزين ويعني النسر الذي يتكلم وغيره بعد أن تنصر)، وأول سجل للأحداث يرجع إلى أنطونيو فالريانو وهو نبيل من أصل أزتيكي قال أنه صديق خوان دييغو وقد ضاع السجل الآن ولكنه ترجم للإسبانية عام 1667.

كان خوان دييغو يذهب مرتين أسبوعيًا من بيته في كواوتيتلان إلى الكنيسة في تلاتيلولكو قرب تينوتشتيتلان (مكسيكو سيتي)، وفي يوم السبت 9 يناير كان يرتحل عبر كامينو دي لوس إنديوس (طريق الهنود) وكان في تل تيبياكاك حيث سمع موسيقى ساحرة وصوتا يناديه باسمه وظهرت له العذراء وطلبت منه أن يبلغ أسقف مكسيكو سيتي أن يبني كنيسة في هذا المكان وكان الأسقف في ذلك الوقت خوان دي زوماراغا. لم يسطع خوان دييغو إقناع الأسقف وعندما عاد إلى المكان ظهرت له العذراء مجددًا وأخبرها عن عدم مقدرته على إتمام المهمة وحثها على اختيار إسباني ليتممها لكنها قالت أنها تهتم به وبشعبه وتعطف عليهم.

أراد زوماراغا دليلًا على كلامه فذهب لنفس المكان (وكان بعد ظهر يوم 10 يناير) حيث أخبرت العذراء خوان دييغو بأن يأتي لنفس المكان لكن حدث أن مرض عمه خوان برناردينو واشرف على الموت، وفي اليوم التالي أحضر كاهنًا لكي يقرأ على عمه الصلوات الأخيرة أراد أن يتجنب طريق السيدة لأنه لم يرد أن يتأخر لكنها ظهرت له وأخبرته ألا يقلق بشأن عمه لأنها شفته أما عن الأسقف فعليه أن يجلب له أزهارًا في معطفه. عندما وصل للأسقف أعطاه الأزهار فرأى صوره مريم العذراء على معطفه بالنقود فأرسل من يرى حالة عم خوان دييغو الذي شفي وقال أن العذراء ظهرت له وشفته وقالت أن اسمها هو السيدة العذراء مريم من تيكواتلازيبيوتش (الذي حُرف للإسبانية باسم غوادالوبي).

الصورة محفوظة اليوم في مزار خارج مكسيكو سيتي خلف الزجاج وهي من خيوط تأتي من نبات الماغوي الذي كان يستعمل ورقًا في حضارات العالم الجديد، ويمكن إرجاع الحكاية إلى عهد الأزتك حيث كان السكان يزينون ملابسهم بصور الآلهة مثل تلالوك غله المطر أما المواقع فكانت مهمة لدى الآلهة مثل تيبياكاك الذي كان موقع مزار الإلهة تونانتزين وهي الإلهة الأم التي تم إشراكها مع مريم العذراء.

المراجع

انظر أيضًا
 المسيحية في المكسيك

المكسيك في 1531
إسبانيا الجديدة في 1531
الاستعمار المكسيكي
الثقافة المكسيكية الأمريكية
الكاثوليكية في المكسيك
رموز المكسيك الوطنية
ظهورات مريمية
تراث شعبي مكسيكي
لوحات عن مادونا والطفل
ماريولوجيا كاثوليكية
مريم العذراء في الفن
مواقع مريمية

السيدة غوادالوبي